Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Οκτ 2011

Δυσάρεστες εκπλήξεις περιμένουν οποιονδήποτε απλό πολίτη επιχειρήσει να εφαρμόσει τα στοιχειώδη μαθηματικά που έμαθε στο σχολείο για να κάνει υπολογισμούς σχετικά με το δημόσιο χρέος της χώρας μας. Απορεί μάλιστα γιατί δεν χαιρόμαστε ως Ελληνες όταν γίνεται συζήτηση για "κούρεμα", δηλαδή μείωση του δημόσιου χρέους κατά 50% ή 60% ή ακόμη και 80% που προτείνουν κάποιοι στη συζήτηση που γίνεται σε διεθνές επίπεδο. Η σκέψη του κόσμου είναι απλή: "Χρωστάει η Ελλάδα περίπου 360 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν το χρέος αυτό "κουρευτεί" κατά 50%, τότε θα χρωστάμε τα μισά, άρα 180 δισεκατομμύρια".

Αυτό λέει η λογική. Στην πράξη όμως ισχύουν πολύ, απίστευτα πολύ διαφορετικά πράγματα - τουλάχιστον βάσει της "ιστορικής" όπως την αποκαλούσε η κυβέρνηση, συμφωνίας των ηγετών της Ευρωζώνης την 21η Ιουλίου. Ας δούμε τα πράγματα αναλυτικά:

Εν πρώτοις εξαιρούνται από το "κούρεμα" ελληνικά κρατικά ομόλογα αξίας περίπου 60 δισ. ευρώ, τα οποία βρίσκονται στην κατοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) - άρα κατά 50% υποτίθεται ότι θα μειωθούν τα υπόλοιπα χρέη του ελληνικού κράτους, αξίας 300 και όχι 360 δισ. ευρώ. Μη βιάζεστε! Εξαιρούνται από το "κούρεμα" άλλα 65 δισ. ευρώ που είναι τα δάνεια που έχει πάρει πρόσφατα η Ελλάδα από την τρόικα ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ στη βάση του Μνημονίου - άρα πέσαμε στα 235 δισ. ευρώ που θα "κουρευτούν" κατά 50%.

Υπομονή, δεν τελειώσαμε ακόμη! Η "ιστορική" συμφωνία της 21ης Ιουλίου αφορά μόνο τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που λήγουν μέχρι το 2020, όχι τα πιο μακροπρόθεσμου δανεισμού ομόλογα, τα οποία λήγουν μετά το 2020. Αυτά όμως δεν είναι και λίγα, ανέρχονται σε ομόλογα αξίας περίπου 40-45 δισ. ευρώ - άρα προς "κούρεμα" έχουν απομείνει πλέον μόνο 190-195 δισ. ευρώ από τα 360 του συνολικού μας χρέους!

Εχουμε κάτι λεπτομέρειες να ρυθμίσουμε ακόμη: "κούρεμα" δεν θα υποστούν και τα έντοκα γραμμάτια του δημοσίου τα οποία είναι εξ ορισμού βραχύβια (ετήσια, εξάμηνα, ακόμη και τρίμηνα) η αξία των οποίων ανέρχεται σε 15 δισ. ευρώ - άρα μας έχουν απομείνει προς "κούρεμα" γύρω στα 175 - 180 δισ. ευρώ. Από αυτά πρέπει να αφαιρεθούν ακόμη περίπου 20 δισεκατομμύρια, τα οποία αντιστοιχούν σε άλλα δάνεια που έχει συνάψει το ελληνικό δημόσιο. Εδώ τελειώσαμε!

Κάνοντας τη σούμα βλέπουμε ότι από τα 360 δισ. του συνολικού δημόσιου χρέους έχουν ήδη αφαιρεθεί τουλάχιστον τα 200 δισ. και απέμειναν προς "κούρεμα" κατά 50% μόνο τα 160 δισ.!

Πριν πείτε όμως "έστω με "κούρεμα" 50% των 160 δισ. γλιτώνουμε τουλάχιστον 80 δισ. ευρώ που δεν είναι και λίγα" πρέπει να σας πούμε μερικά ακόμη επώδυνα μυστικά.

Από αυτά τα 160 δισ. ευρώ που απέμειναν πάνω από 100 δισ. βρίσκονται στα χέρια ελληνικών τραπεζών, ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων και ελληνικών ασφαλιστικών εταιρειών. Θα εξετάσουμε χωριστά τι σημαίνει αυτό και τι προκύπτει ως αποτέλεσμα του "κουρέματος" αυτών των 100 και πλέον δισ. ευρώ που βρίσκονται σε ελληνικά χέρια. Εδώ απλώς θέλουμε να επισημάνουμε ότι τελικά είναι - δεν είναι καμιά εξηνταριά δισ. ευρώ αυτά που βρίσκονται στα χέρια ξένων ιδιωτικών τραπεζών και άλλων ιδιωτών.

Αν προσθέσουμε το γεγονός ότι δεν έδειξαν καμιά προθυμία να σπεύσουν όλοι να συμμετάσχουν στο εθελοντικό πρόγραμμα "κουρέματος" το προσδοκώμενο κέρδος από αυτούς κυμαίνεται γύρω στα 20-25 δισ. ευρώ αν υποθέσουμε δηλαδή ότι από αυτούς που κατέχουν τα 60 δισ. προσέρχονται στο "κουρείο" κατά 50% οι κάτοχοι ομολόγων αξίας 40-50 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Βάσει των διευθετήσεων της 21ης Ιουλίου δηλαδή και με τους υπολογισμούς που κάναμε το κέρδος της Ελλάδας μέχρι στιγμής από το "κούρεμα" κατά 50% των 360 δισ. ευρώ του δημόσιου χρέους ανέρχεται σε... 20-25 δισεκατομμύρια!!! Φυσικά τίποτα δεν απαγορεύει όλες αυτές οι ρυθμίσεις να αλλάξουν αύριο.

Επιδείνωση: Χρέη προς ξένους τα χρέη προς Ελληνες

ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΕΣ εξελίξεις προκαλεί το "κούρεμα" κατά 50% της αξίας των κρατικών ομολόγων ύψους άνω των 100 δισ. ευρώ που κατέχουν οι ελληνικές τράπεζες, τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και οι ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες. Τυπικά, το δημόσιο χρέος θα μειωθεί κατά 50 δισ. Με τη μείωση όμως ούτε οι τράπεζες θα έχουν λεφτά για να πληρώσουν στους καταθέτες τους ούτε τα ταμεία θα μπορούν να δίνουν συντάξεις! Για να μη γίνει αυτό, το κράτος θα τους δανείσει αμέσως σχεδόν όσα λεφτά τους πήρε. Οι τράπεζες και τα ταμεία θα χρωστούν τα λεφτά στο Δημόσιο πλέον. Επειδή όμως η κυβέρνηση δεν έχει λεφτά να τους δανείσει, πρέπει να δανειστεί τα λεφτά αυτά από το εξωτερικό! Ετσι το δημόσιο χρέος θα ξαναγίνει όσο ήταν και επιπλέον αυτά που χρώσταγε σε ελληνικά ιδρύματα, το κράτος θα τα χρωστάει τώρα σε ξένους!


Ώρες που είναι, ας θυμηθούμε τι θα μπορούσε να απαντήσει η Ελλάδα σε όσα της επιφυλάσσουν, όχι σύμφωνα με όσα γράφουμε εμείς, ή κάποιο άλλο site που θα σπεύσουν να κατηγορήσουν τα παπαγαλάκια του ΠΑΣΟΚ, αλλά οι New York Times!

“Η Ελλάδα μπορεί να προκαλέσει το απόλυτο χάος”

… Αν η Ελλάδα ακολουθούσε το παράδειγμα της Αργεντινής, θα μπορούσε απλά να μετατρέψει το χρέος της από ευρώ σε δραχμές, με την παλιά ισοτιμία 340.75/1€. Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και με τα ευρώ που ήδη κυκλοφορούν. Έτσι, αν κάποιος είχε ένα εκατομμύριο ευρώ σε ελληνικά ομόλογα, αυτά θα μετατρέπονταν σε 340.75 εκατ. δραχμές.

Βέβαια, αν γίνει κάτι τέτοιο, η δραχμή θα άξιζε πολύ λιγότερα, ίσως 1.000 δρχ ανά ευρώ. Έτσι, οι κάτοχοι ομολόγων θα έχαναν τα 2/3 της αξίας τους. Και μπορεί η Ελλάδα να τα κατάφερνε, η υπόλοιπη όμως Ευρώπη θα καταστρέφονταν.

Το 2002, το πέσο της Αργεντινής ήταν συνδεδεμένο με το δολάριο με ισοτιμία 1/1. Υπήρχε και μια επιτροπή που διασφάλιζε το απαραβίαστο αυτής της ισοτιμίας, και το σύστημα λειτούργησε για μια δεκαετία. Ο πληθωρισμός όμως της Αργεντινής ξεπέρασε αυτόν της Αμερικής, με αποτέλεσμα το πέσο να υπερτιμηθεί.

Το 2002, μια νέα κυβέρνηση αποσύνδεσε το πέσο από το δολάριο, και προχώρησε ακόμη πιο πέρα. Κήρυξε πτώχευση, και ζήτησε από τους πολίτες να κάνουν το ίδιο. Αν είχες ένα δολάριο κατατεθειμένο σε τράπεζα της χώρας, αυτό μετατράπηκε σε πέσο, με αξία 30 σεντς στο δολάριο. Και αυτό άσχετα με το ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης της τράπεζας. Αν δηλαδή ήθελες να αποσύρεις τα δολάρια σου από την Citibank του Buenos Aires, την πάτησες….

Αμέσως, η Αργεντινή αποκλείσθηκε από τις διεθνείς χρηματαγορές. Οι εισαγωγές κατέρρευσαν, και η χώρα μπήκε σε μια βαθιά, πλην όμως σχετικά σύντομη, ύφεση. Το πέσο έχασε τα 2/3 της αξίας του μέσα σε λίγους μήνες. Όποιος ανέπνεε, έκανε αγωγή εναντίον της Αργεντινής!

Όπως όμως συνήθως συμβαίνει, η υποτίμηση πέτυχε. Οι εξαγωγές άρχισαν να γίνονται ανταγωνιστικές, και η οικονομία ανέκαμψε. Υπάρχουν ακόμη διεθνείς δικαστικές αποφάσεις για αποζημιώσεις, που εκκρεμούν εναντίον της χώρας, αλλά όταν μιλάμε για κυρίαρχα κράτη, αυτές δεν είναι εύκολο να εφαρμοστούν. Τα διπλωματικά περιουσιακά στοιχεία δεν μπορούν να κατασχεθούν. Κανένας δεν μπορεί να αρπάξει την πρεσβεία της Αργεντινής στην Ουάσιγκτον, και τα κεφάλαια της μπορούν να φυλάσσονται στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών της Ελβετίας, η οποία και δεν επιτρέπει τη κατάσχεσή τους.

Η απόφαση της Αργεντινής να καταργήσει τα ιδιωτικά συμβόλαια, αποτέλεσε κρίσιμο σημείο του όλου πακέτου. Οι τράπεζες είχαν πολλά δάνεια σε δολάρια, τα οποία αν θα έπρεπε να ξοφλήσουν με το υποτιμημένο πέσο, θα προκαλούνταν ανεξέλεγκτες χρεοκοπίες, και η χώρα θα έμενε χωρίς τραπεζικό σύστημα.

Το παράδειγμα της Αργεντινής μπορεί να μην ακούγεται ελκυστικό, αλλά σίγουρα είναι καλύτερο από την ατέρμονη εναλλαγή λιτότητας, απεργιών, χαμένων δημοσιονομικών στόχων, κλπ. που αφήνουν την ελληνική οικονομία σε μια μόνιμη κατάσταση ύφεσης. Έτσι, για την Ελλάδα, η περίπτωση της Αργεντινής μπορεί όντως να είναι προτιμότερη.

Υπάρχουν βέβαια και κάποιες σημαντικές διαφορές. Η Αργεντινή διέθετε δικό της νόμισμα σε κυκλοφορία. Η Ελλάδα όχι. Το να αρχίσει να τυπώνει δραχμές, θα ήταν μια πραγματική πρόκληση.

Η ανταλλαγή στα ομόλογα, θα ήταν νόμιμη; Για μερικά όχι. Τα βρετανικά δικαστήρια θα ετυμηγορούσαν εναντίον της Ελλάδας, αλλά μετά θα άρχιζαν να ψάχνουν για περιουσιακά της στοιχεία. Βέβαια, τα βρετανικά δικαστήρια θα είχαν δικαιοδοσία μόνο επί λίγων ομολόγων που θα είχαν εκδοθεί με τον βρετανικό νόμο. Τα περισσότερα έχουν εκδοθεί με ισχύ ελληνικής νομοθεσίας, οπότε η Ελλάδα θα μπορούσε απλά να αλλάξει τον νόμο της, νομιμοποιώντας τις ανταλλαγές. Ούτως ή άλλως, τα ελληνικά ομόλογα ανταλλάσσονται σήμερα με 40% μείωση της αξίας τους, οπότε δεν θα ήταν πολύ πιο σημαντική η οποιαδήποτε πτώση της αξίας τους, με δεδομένο το ότι οι πιστωτές θα πίστευαν ότι θα αποζημιωθούν, έστω με δραχμές.

Η Ελλάδα θα αναγκάζονταν ξαφνικά να λειτουργήσει με ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, ή να δανειστεί από τους πολίτες της, των οποίων οι καταθέσεις θα έχαναν μεγάλο μέρος της αξίας τους.

Για να πετύχει κάτι τέτοιο η Ελλάδα, θα έπρεπε να το κάνει στη διάρκεια κάποιου Σαββατοκύριακου, χωρίς καμία διαρροή. Αν ο κόσμος καταλάβαινε τι γίνεται, θα έσπευδε να αποσύρει τις καταθέσεις του.

Στην Αργεντινή δεν υπήρξαν συνέπειες. Αν όμως γίνει κάτι τέτοιο στην Ευρώπη, οι επιπτώσεις θα ήταν εκρηκτικές. Θα σημειώνονταν bank runs στις περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης. Και αν μπορεί να το κάνει η Ελλάδα, γιατί όχι και η Πορτογαλία, η Ισπανία, ή και η Ιταλία;

Αν λοιπόν γίνει κάτι τέτοιο, τεράστια κεφάλαια θα εισέρεαν στις γερμανικές τράπεζες. Οι οποίες όμως μπορεί και να έχαναν, αν το παράδειγμα της Ελλάδας το ακολουθούσαν και άλλες χώρες. Το να χρωστάς ευρώ στους καταθέτες σου, και να εισπράττεις δραχμές, λιρέτες, και εσκούδος από τους οφειλέτες σου, είναι ένας σίγουρος τρόπος για να χάσεις λεφτά, αν είσαι τράπεζα.

Το γεγονός ότι το σήμερα το χρήμα είναι ψηφιακό δεν βοηθά την κατάσταση. Τα περισσότερα χρήματα βρίσκονται κατατεθειμένα σε τράπεζες, από τις οποίες μπορούν να μεταφερθούν στιγμιαία, οπουδήποτε στον κόσμο, όλο το 24ωρο. Οι συνοριακοί έλεγχοι δεν φέρνουν πια αποτέλεσμα.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντώνται και ξανασυναντώνται, δηλώνουν αποφασισμένοι να αποτρέψουν την κρίση, αλλά μοιάζουν ανήμποροι να κάνουν το οτιδήποτε. Ήδη, η περίφημη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, θεωρείται ξεπερασμένη. Η κατάσταση της Ελλάδας όλο και επιδεινώνεται. Οι στόχοι του προϋπολογισμού έχουν χαθεί. Κάποιοι πολιτικοί θέλουν τις τράπεζες να υποστούν μεγαλύτερες απώλειες από όσες προέβλεπε η συμφωνία της 21/8, αλλά οι τραπεζικές ρυθμιστικές αρχές ανησυχούν για τα αποτελέσματα κάτι τέτοιου.

Σε επίπεδο εξαγωγών, η Ελλάδα παραμένει απελπιστικά μη ανταγωνιστική, και δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο αξιόπιστο σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας της. Έτσι, η ΕΕ χρησιμοποιεί την απειλή της παρακράτησης της δόσης βοήθειας, με σκοπό να πετύχει ακόμη περισσότερη λιτότητα από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης.

Οι πολίτες αντιδρούν, σαν να μην υπάρχει ανάγκη για λιτότητα, απεργώντας και διαδηλώνοντας. Ακόμη και οι εφοριακοί απήργησαν, φοβούμενοι μην απολυθούν. Στην πραγματικότητα, δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο εθνικό συλλογικό πνεύμα για θυσίες, προκειμένου να σωθεί η χώρα.

Έτσι, το μήνυμα που μοιάζει να πηγάζει από την σημερινή Ελλάδα είναι: «Είμαι μικρή. Έχω υποφέρει. Μπορείτε να με σώσετε. Και αν δεν το κάνετε, μπορώ να σας προκαλέσω το απόλυτο χάος».

Και τελικά, οι Έλληνες μπορεί να έχουν και δίκιο.

http://www.nytimes.com

Απόδοση: S.A.

  • Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης
Το ένοχο καθεστώς πολιτικό σύστημα, καταρρέει κάτω από το ασήκωτο βάρος του μεγάλου εγκλήματός του και των ασήκωτων ψευδών του.

Αυτό είναι το καλό νέο.

Το κακό, είναι πως μαζί του παρασέρνει ολόκληρο το οικοδόμημα της συνοχής της Ελληνικής κοινωνίας.
Έχει γαντζώσει τα γαμψά του νύχια στο κορμί της Ελλάδας και τα βρωμερά χνώτα του δεν αφήνουν την κοινωνία ν' ανασάνει και να λευτερωθεί.
Η εγκληματική ολιγαρχία που μας κυβερνά, ταμπουρώνεται πίσω από τις οθόνες της τηλεόρασης και τις σελίδες των εφημερίδων της, στις επάλξεις της προπαγάνδας της και αντιστέκεται με όλα τα τεχνάσματα που διαθέτει η επιστήμη της ανθρώπινης χειραγώγησης, ελπίζοντας στη σωτηρία της.

Δεν τους νοιάζει για τη δυστυχία και τον όλεθρο που φέρνει στην κοινωνία η επιμονή τους στο γάντζωμα της Εξουσίας. Το μόνο που θέλουν και ζητούν, είναι να κερδίσουν λίγο ακόμη χρόνο.
Η προπαγάνδα, όμως, όσο μεγάλη, οργανωμένη και έντονη κι αν είναι, δεν μπορεί πείσει αυτόν που του παίρνουν από τα χέρια το βιός του, ότι ακόμα το έχει.

Ξεγελά μόνο, για λίγο ακόμη καιρό, αυτόν που ακόμα δεν έχει νοιώσει στη ζωή του τα σιδερένια νύχια της απελπισίας να χώνονται στο στομάχι του.
Και λέω “για λίγο ακόμη καιρό”, γιατί αυτός είναι που θα δεχτεί πιό δυνατά ακόμη χτυπήματα από τον σήμερα απελπισμένο γείτονά του, που δεν θα ανεχτεί για πολύ ακόμη τον απέναντί του να καλοπερνά. “Θα του φάει το λαρύγγι” για ένα κομμάτι ψωμί και για ένα πακέτο μακαρόνια. Και μάλιστα χωρίς καμία τύψη της συνείδησής του.

Αυτός, λοιπόν, που ακόμη δεν έχει νοιώσει την απειλή του εξευτελισμού της ανέχειας, αυτός που “έχει ακόμα λίπος”, θα είναι ο μεγάλος χαμένος της υπόθεσης “πτώχευση” και της ελεεινής κοινωνικής φτώχειας, που πάντοτε την ακολουθεί, διότι θα πληρώσει πολύ πιό ακριβά από τον άλλον, τον απελπισμένο της φτώχειας, το έγκλημα που δεν έκανε...

Αυτό το κτηνώδες περιβάλλον, που πλανάται πάνω από την Ελληνική Πολιτεία και ήδη μορφοποιείται, δεν επιτρέπει κανέναν εφησυχασμό και καμία αναβολή στην ανάληψη δράσης για την αποφυγή της εγκατάστασης του νόμου της ζούγκλας στη κοινωνία μας. Ούτε από τους ήδη απελπισμένους, ούτε από τα αυριανά θύματα αυτής της απελπισίας, που σήμερα, ακόμη, “τη βγάζουνε” (αν δεν ευημερούν).

Η απειλή της βίας, αυτή που επεσήμανε με τη σημερινή βαρειά δημόσια δήλωσή του ο Μίκης Θεοδωράκης, (που την κάνει βαρύτερη η τεράστια πείρα ενός αυτόπτη μάρτυρα και λαβωμένου / πολυτραυματία πρωταγωνιστή τής έκρηξής της) κρέμεται πάνω από τα κεφάλια όλων μας.

Όμως, αυτή η κτηνώδης απειλή που βρίσκεται στον “πάτο του βαρελιού” της κατάντιας μας, είναι και η μεγάλη ευκαιρία για την αναγέννηση της κοινωνίας μας.
Κι αυτό συμβαίνει διότι, αυτή η κατάντια έχει αποκαλύψει τα μεγάλα (τα τεράστια) ψέμματα επάνω στα οποία ήταν χτισμένη η “ευημερία” μας.

Αυτή η μεγάλη εθνική ευκαιρία, για την ανάσχεση της ολοκλήρωσης της οικονομικής (και όχι μόνο) καταστροφής, αλλά και την ανασύνταξη της Δημοκρατίας μας, επάνω σε ένα νέο Σύνταγμα, (καθαρά Αμεσο-Δημοκρατικό) θα πάει χαμένη, αν δοθεί ο χρόνος, στο καταρρέον σύστημα, να συνέλθει από τη βαρειά ενοχή του και να ανασυνταχθεί.

Ήδη, ενώ το ένα κεφάλι του τέρατος, η Σκύλλα / ΠαΣοΚ, σπαρταρά τσακισμένο κάτω από τα πρωτοφανή ψέμματά του και τις ανήκουστες εθνικές υποχωρήσεις και παραχωρήσεις του, το άλλο κεφάλι, η Χάρυβδις/ΝΔ, άρχισε να σαλεύει και να σηκώνεται, εκεί που ήταν εντελώς ψόφιο κάτω από τα δικά του θανάσιμα αμαρτήματα.

Το σύστημα χρειάζεται, λοιπόν, χρόνο, καθώς είναι σοφά “κουρντισμένο” ώστε, ο θάνατος τού ενός κεφαλιού να δίνει ζωή στο άλλο, το μέχρι πρό τινος ψόφιο.

Η Ανασύνταξη του συστήματος, μεθοδεύεται να γίνει μέσα από τη διαδικασία κέρδους χρόνου, που θα του δώσει η “Εθνική Σωτηρία” της συγκυβέρνησης Πα.Σο.Κ και ΝΔ (ίσως και με “άλλες δυνάμεις”, πρόθυμες να συντηρήσουν το καθεστώς της ένοχης κομματοκρατίας).

Η συγκυβέρνηση αυτή, θα γίνει:

  • είτε χωρίς εκλογές, τώρα αμέσως, με τη συγκρότηση “Κυβέρνησης Σωτηρίας” (του συστήματος, όχι της Ελλάδας) ώστε να μη χάνεται χρόνος για την ολοκλήρωση των υπογραφών (που πέφτουν μέσα στη Βουλή με τις ψηφοφορίες των σχετικών Νόμων) που θέλουν οι δανειστές μας, που ταυτόχρονα είναι προστάτες/πάτρωνες του συστήματος αυτού
  • είτε μετά από εκλογές, ώστε να σωθεί (για τα μάτια του κόσμου) η αληθοφάνεια της κομματικής διαφοροποίησης, η οποία συντηρεί σε ζωή το δικέφαλο τέρας/σύστημα, αλλά τελικά, με την πρόταξη του “εθνικού συμφέροντος”, καθώς “η Δημοκρατία δεν εχει αδιέξοδα”, να σερβιρισθεί η συγκυβέρνηση ως η μόνη (υποχρεωτική) λύση.

Το ότι τίποτε απολύτως δεν θα αλλάξει επί της ουσίας για τον λαό, (είτε κυβερνήσει η ΝΔ είτε η συγκυβέρνηση), είναι ήδη αποδεδειγμένο από την εγκληματική στάση των κομμάτων, που έχει πλέον αποκαλυφθεί πλήρως.

Ατράνταχτη απόδειξη, αποτελεί η στάση όλων τους: Κανένας δεν κατηγορεί την κυβέρνηση για την παράδοση της κυριαρχίας της χώρας, γιατί όλοι τους είναι έτοιμοι να συμμετάσχουν σ' αυτό το έγκλημα.

Όλοι τους μιλούν περιφερειακά, για το “μίγμα” της οικονομικής πολιτικής, για “τα εργατικά δικαιώματα” που θίγονται, για το “άνοιγμα” ή “κλείσιμο” των επαγγελμάτων, για το ένα και για το άλλο, που αποτελούν πταίσματα μπροστά στο μέγα διπλό έγκλημα διαρκείας, της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας μας και της διολίσθησης της Δημοκρατίας μας σε Ολιγαρχία, για τα οποία δεν γίνεται κανένας λόγος!!! και τα οποία είναι οι γεννήτορες όλων των άλλων προβλημάτων, ήσσονος σημασίας.

Αυτή η μεγάλη εθνική ευκαιρία (για την ανάσχεση της ολοκλήρωσης της οικονομικής (και όχι μόνο) καταστροφής, αλλά και την ανασύνταξη της Δημοκρατίας μας, επάνω σε ένα νέο Σύνταγμα (αμεσο-Δημοκρατικό) θα πάει χαμένη, αν δεν φανεί η λύση που περιμένει η συντριπτική πλειοψηφία της Ελληνικής κοινωνίας, ώστε να απαλλαγεί οριστικά από το ψευδοδίλημμα (“το μή χείρον, βέλτιστον εστί”, ή μεθερμηνευόμενο, “υποστηρίζω τον λιγότερο κακό”) που συντηρεί, εδώ και χρόνια, το καθεστώς σύστημα, καθώς ρίχνει επαναληπτικά την κοινωνία από το στόμα της Σκύλλας στα δόντια της Χάρυβδης.

Η Ελληνική κοινωνία, μέσα στην τρέχουσα συγκυρία, περιμένει λύση που πρέπει να είναι και σύντομη (πριν ολοκληρωθεί η καταστροφή) και ολοκληρωτικά αναζωογονητική.

Αυτή η λύση, για να πραγματοποιηθεί, το μόνο συστατικό που χρειάζεται να έχει, είναι η απόκτηση της ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ της κοινωνίας σ' αυτήν.
Αυτή η εμπιστοσύνη, αποκτάται από αυτόν που διαθέτει:

  • Ψυχή και πνεύμα πατριωτικό
  • Ικανά, πόδια, χέρια και μυαλό
  • Ξεκάθαρη πρόταση διακυβέρνησης, βασισμένη στην Αλήθεια και μόνο σε αυτήν.

Η ψυχή και το πατριωτικό πνεύμα, προσωποποιούνται κατά τον ιδανικό τρόπο στο πρόσωπο του μεγάλου Έλληνα και μεγαλύτερου πατριώτη, ΜίκηΘεοδωράκη.

Υπάρχει, λοιπόν, ότι καλύτερο θα μπορούσε να έχει κάποιος.

Ικανά, πόδια, χέρια και μυαλό, δηλαδή την ηγετική ομάδα που θα σχεδιάσει και θα εκτελέσει την αναστήλωση της Ελλάδας, σύμφωνα με τις προσδοκίες που θα έχει υιοθετήσει η κοινωνία, πρέπει να τη βρούμε.

Η ξεκάθαρη πολιτική πρόταση που θα απαντά και θα δίνει λύση στα φλέγοντα προβλήματα της σημερινής κοινωνίας, θα πρέπει να μην αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης των προθέσεών μας.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο πρώτος που όρθωσε το ανάστημά του απέναντι σε σύσσωμο το ένοχο εγκληματικό καθεστώς πολιτικό σύστημα, είναι σήμερα η μόνη δύναμη που μπορεί να παρουσιάσει στο λαό την αξιόπιστη πρόταση που αυτός περιμένει εναγωνίως, κρεμασμένος στο πουθενά, χωρίς κάποιο στήριγμα (διότι και οι πέτρες στην Ελλάδα γνωρίζουν ότι, σε όλη την περιπετειώδη διαδρομή τού Μίκη, πάνω απ' όλα ήταν, πάντοτε, η πατρίδα).

Δεν έχουμε το δικαίωμα, σαν πολίτες, να απεκδυθούμε αυτής της ευθύνης και να αφήσουμε το δικέφαλο τέρας, τη Σκύλλα / Χάρυβδη της εγκληματικής κομματοκρατίας, να συνεχίσει να κατασπαράζει βασανιστικά, συντροφιά με τους πάτρωνές της της “Διεθνούς του Χρήματος”, το κορμί της Ελληνικής κοινωνίας, (μέρος του οποίου είναι κι ο καθ ένας μας) τυλιγμένο στο πακέτο του “Μνημονίου”.

Δεν μπορούμε να παραμένουμε θεατές του δράματος της δικής μας ζωής.

Η μάχη για τη σωτηρία της μάνας Ελλάδας, έχει, ήδη, αρχίσει....

Οι δυνάμεις της αντίστασης πρέπει να συνταχθούν τάχιστα, κάτω από την ΕΜΠΙΣΤΟΣΎΝΗ στον ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ του, που εμπνέει ο Μίκης Θεοδωράκης.

Όλοι οι πολίτες/οπλίτες “παρουσιαζόμαστε” και παίρνουμε θέση στις επάλξεις του αγώνα.

Δεν υπάρχει χρόνος αναμονής.

Ξαφνική κλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο επιχειρεί η Αγκυρα, καθώς στέλνει από σήμερα για παράνομες έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ και τρίτο σκάφος που μίσθωσε από νορβηγική εταιρία.

Το 3ο ερευνητικό σκάφος που προσθέτει η Αγκυρα είναι «Ocean Challenger» της νορβηγικής εταιρείας Veritas, στην οποία ανήκει και το πλοίο «Bergen» που εδώ και μερικές εβδομάδες κάνει έρευνες δυτικά της Κύπρου. Ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας κ. Γιλντίζ ανέφερε ότι οι έρευνες του «Bergen» δεν είχαν ανακοινωθεί για να μην υπάρξουν αντιδράσεις προς την πλοιοκτήτρια εταιρεία – ήταν όμως γνωστό.

Οι έρευνες του «Ocean Challenger» θα γίνουν δυτικά και στα βόρεια της Κύπρου, σε μία γραμμή 1.100 χιλιομέτρων επί 40 μέρες – και στα τουρκικά ύδατα και σε περιοχές για τις οποίες τα κατεχόμενα της Κύπρου έχουν εκδώσει παράνομες άδειες. Το «Πίρι Ρέις» κινείται νοτίως της Κύπρου, εντός της κυπριακής ΑΟΖ.

Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι η Κύπρος έχει κάνει όλες τις κατάλληλες διπλωματικές κινήσεις, ενώ αρκετές ξένες εταιρείες έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον για τον νέο διαγωνισμό για έρευνες που αναμένεται πριν από το τέλος του έτους. Την ίδια στιγμή η Αγκυρα επανέφερε την τακτική των στρατιωτικών προκλήσεων πραγματοποιώντας χθες το μεσημέρι μίνι αεροναυτική άσκηση μεταξύ της Κύπρου και του «Οικοπέδου 12».

Πηγή


Έντονο ενδιαφέρον παρατηρείται από πλευράς Ρωσίας και συγκεκριμένα από τον πετρελαϊκό κολοσσό Gazprom για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων στα οικόπεδα της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη. Όπως μεταδίδεται από τη Μόσχα, ο ρωσικός κολοσσός εξέφρασε ετοιμότητα να ξεκινήσει γεωλογικές έρευνες για την εξεύρεση κοιτασμάτων φυσικού αερίου.

Η Ρωσία, όπως μεταδίδεται, δείχνει έντονο ενδιαφέρον προς αυτή την κατεύθυνση, ενώ στα θετικά καταγράφεται η υπόσχεση της ότι μπορεί να αναλάβει αμέσως δράση, τουλάχιστον σε δύο οικόπεδα στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Η Μόσχα έδειξε να ενδιαφέρεται έντονα να διασφαλίσει τα γεωστρατηγικά της συμφέροντα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Στις 19 Νοεμβρίου θα ξεκινήσει για την Ανατολική Μεσόγειο με κατεύθυνση την Κύπρο το ρωσικό αεροπλανοφόρο Admiral Kuznetsov, συνοδευόμενο από μεγάλο αντιτορπιλικό. Αυτή την ώρα υπάρχει έντονη κινητικότητα στις ναυτικές βάσεις της βόρειας θάλασσας όπου βρίσκεται η ρωσική αρμάδα. Ο ρωσικός στόλος και το αεροπλανοφόρο θα έχουν μαζί τους περίπου 25 αεροπλάνα καθώς και ελικόπτερα.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν αποκλείεται η ρωσική αρμάδα να ελλιμενιστεί σε κυπριακό λιμάνι για να ενισχύσει το αίσθημα ασφάλειας στην Κύπρο λόγω της εν εξελίξει διαδικασίας εξόρυξης υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Πηγή


Σύμφωνα με δημοσίευμα τις Ρωσικής εφημερίδας PRAVDA, ο Mayzar Hisham, ένας εκ των επικεφαλείς Ισλαμικών οργανώσεων, μουσουλμάνων μεταναστών στην Ελβετία απαίτησε από τη χώρα που τους φιλοξενεί να βγάλει το σταυρό από τη σημαία της. ”Ο σταυρός δεν χωράει σε μια πολυπολιτισμική Ελβετία σήμερα”, δήλωσε χαρακτηριστικά. Σημειώνεται ότι στην Ελβετία ζουν 400 χιλιάδες μουσουλμάνοι, οι οποίοι έχουν τέσσερα μουσουλμανικά τεμένη για να εξασκούν τα θρησκευτικά τους πιστεύω. Η Ισλαμική κοινότητα απαρτίζεται στην πλειοψηφία της από Αλβανούς, Τούρκους και Άραβες.

Στις 29 Νοεμβρίου 2009 έγινε δημοψήφισμα στην Ελβετία με το ερώτημα αν συμφωνούν με τη μη ανέγερση μιναρέδων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το 57,5% των Ελβετών ψήφισαν να μην υπάρχουν μιναρέδες στη χώρα τους. Το ακροδεξιό κυρίως Ελβετικό κόμμα αλλά και ορισμένα άλλα, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου υποστηρίζοντας πως η Ελβετία μουσουλμανοποιείται και οδηγείται στη Σαρία. Η τρέχουσα χρονική περίοδο στην Ελβετία είναι προεκλογική και οι αφίσες των περισσοτέρων κομμάτων αποτυπώνουν το τεταμένο κλίμα αλλά και τη γνώμη της πλειοψηφίας των Ελβετών σχετικά με τους μουσουλμάνους μετανάστες.

Σε μία από τις αφίσες τρία λευκά πρόβατα στέκονται μπροστά στην Ελβετική σημαία και κλωτσάνε ένα τέταρτο που είναι μαύρο! Σε μία άλλη αφίσα, μία γυναίκα ντυμένη με μπούργκα από τη κορυφή μέχρι τα νύχια στέκεται δίπλα από πολλούς μιναρέδες με μορφή οβίδων που βρίσκονται επάνω στην Ελβετική σημαία.

Πηγή

Άσχετα του τι θα γίνει με το κούρεμα, υπάρχει ένα μεγαλύτερο ερώτημα όσον αφορά την επόμενη μέρα. Τούτο είναι: τι θα πρέπει να γίνει για να πάμε μπροστά και να δούμε άσπρη μέρα.

Νομίζω ότι όλοι συμφωνούν ότι οι σημερινές πολιτικές ηγεσίες δεν θα λύσουν κανένα πρόβλημα και είναι ανεπαρκείς να δώσουν λύσεις. Πέραν από το ότι έχουν μείνει μετεξεταστέες άπειρες φορές, δεν νομίζω να υπάρχει η εμπιστοσύνη και η όρεξη να τους δοθεί άλλη ευκαιρία.

Άρα το ερώτημα της επόμενης μέρας είναι:

-Πως θα τους ξεφορτωθούμε

-Πως θα πρέπει να διαμορφωθεί το πολιτικό οργανόγραμμα της επομένης μέρας για να μπορούμε να ελπίζουμε.

Έχω πει πολλές φορές ότι θεωρώ ένα προεδρικό σύστημα με πλήρες διαχωρισμό των εξουσιών το πιο κατάλληλο σύστημα για την Ελλάδα. Μάλιστα, περισσότερο προς το μοντέλο των Αμερικανών παρά των Γάλλων.

Αλλά άσχετα του τι θα μας φέρει η επόμενη μέρα, αυτό που έχει σημασία είναι να καταφέρουμε να κάνουμε αυτές τις αλλαγές, χωρίς να περάσουν άλλα 30 χρόνια και να μην έχουμε κάνει πάλι τίποτα.

Ναι μεν ξέρουμε ότι θέλουμε αλλαγές, άλλα δεν ξέρουμε σε ποια κατεύθυνση θα πρέπει να κατευθυνθούν αυτές οι αλλαγές. Είμαστε πολύ καλοί στη φλυαρία και στις γενικολογίες, αλλά αδυνατούμε να μιλήσουμε συγκεκριμένα και να καταστρώσουμε ένα σχέδιο.

Θα μπορούσα να μιλάω πολλές όσον αφορά το λόγο που το σημερινό σύστημα δεν είναι δημοκρατικό και αξιοκρατικό και τι θα πρέπει να αλλάξει. Σήμερα όμως θα ήθελα να δώσω ένα μικρό παράδειγμα, πως κάνοντας μόνο δυο μικρές αλλαγές, από μόνες τους θα ήταν ικανές να αλλάξουν πολλούς συσχετισμούς, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι δεν θα αλλάξει τίποτα περαιτέρω στο πολιτικό μας σύστημα.

Η αναξιοκρατία του σημερινού πολιτικού συστήματος έχει τις ρίζες του στο σύστημα εκλογής του νομοθετικού σώματος.

Η αναξιοκρατία του συστήματος δηλαδή είναι αποτέλεσμα του ότι αυτοί που εκλέγονται στην εξουσία, δεν είναι προϊόν μιας ανταγωνιστικής δημοκρατικής διαδικασίας. Αποτέλεσμα είναι αυτοί που εκλέγονται, να μην είναι ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει η Ελλάδα, που έχει σαν αποτέλεσμα οι αποφάσεις αυτών να είναι σχεδόν πάντοτε λάθος, διότι συνήθως είναι αποφάσεις που εξυπηρετούν κλίκες ή τους ιδίους, διότι οι νομοθέτες δεν λογοδοτούν σε ψηφοφόρους αλλά σε ηγεσίες.

- Άρα έχουμε ένα αναξιοκρατικό Εκλογικό σύστημα
- Το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα να αναδεικνύει αναξιοκρατικούς νομοθέτες

- Με αποτέλεσμα να έχουμε αναξιοκρατικούς νόμους και θεσμούς
- Δηλαδή το σημερινό χάλι.

Ο λόγος που δεν είναι αξιοκρατικός ο τρόπος που εκλέγονται οι σημερινοί νομοθέτες, είναι διότι αυτοί που αποφασίζουν το ποιος έχει το δικαίωμα να μπει στο ψηφοδέλτιο, είναι κάποια επιτροπή εντός του κόμματος, που με τη σειρά της είναι συνήθως προϊόν διαπλοκής -στενοί φίλοι, συγγενείς ή δημόσια πρόσωπα που ουδέποτε έχουν εκφράσει άποψη για το οτιδήποτε και απλά μπαίνουν στο ψηφοδέλτιο διότι θα φέρουν ψήφους.

Δυο αλλαγές που μπορούν να γίνουν οι οποίες θα ανατρέψουν το σημερινό καθεστώς:

1) Η πρώτη είναι να εδραιωθεί η απλή αναλογική και η κυβέρνηση που εκλέγεται (με το όποιο ποσοστό) να μην χρειάζεται την εμπιστοσύνη της βουλής και άρα να μην χρειάζεται να έχει την πλειοψηφία των βουλευτών.

2) Η δεύτερη σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο εκλέγεται το νομοθετικό σώμα.

Ας δούμε πως το κάνουν οι Αμερικανοί:

Ας πούμε ότι υπάρχουν 7 διεκδικητές από το ΠΑΣΟΚ για την υποψηφιότητα σε μια εκλογική περιφέρεια.

Εφόσον πρώτα έχουν μαζέψει ο κάθε ένας μερικές χιλιάδες υπογραφές από τους ψηφοφόρους της περιοχής τους, που εγκρίνουν την υποψηφιότητα τους.

Πάνε στην τοπική εκλογική επιτροπή και βάζουν το όνομα τους σαν υποψήφιοι.

Στη συνέχεια τους δίδεται ένα πακέτο χαρτιά σχετικά με τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσουν (κυρίως όσον αφορά το campaign financing).

Στη συνέχεια κάνουν την εκλογική τους εκστρατεία.

Στη συνέχεια γίνεται μια εκλογική διαμάχη μεταξύ αυτών των υποψηφίων και κερδίζει ένας.

Η ίδια διαδικασία έχει γίνει και στα άλλα κόμματα.

Στο τέλος αναμετριούνται όλοι την ημερομηνία των εκλογών και κερδίζει ένας την έδρα.

Σε αυτή τη διαδικασία δεν υπάρχει καμία παρέμβαση του κόμματος ή κάποιας εκλογικής επιτροπής ή του αρχηγού του κόμματος.

Ο νομοθέτης δεν χρωστά σε κανένα κόμμα, σε καμία επιτροπή και σε κανέναν αρχηγό, παρά μόνο στους ψηφοφόρους του και άρα δεν έχει υποχρέωση να ακολουθήσει καμία κομματική γραμμή, παρά μόνο στα πλαίσια των ιδεολογικών του πιστεύω και μόνο στο βαθμό που οι απόψεις του συμπίπτουν με την επίσημη άποψη του κόμματος.

Πολλοί θα μου πείτε ότι αν γίνει κάτι τέτοιο, δεν θα μπορεί να παρθεί καμία απόφαση, διότι δεν υπάρχει περίπτωση η κυβέρνηση να μπορεί να περάσει κάτι και να συμφωνήσει σε αυτό το ανεξάρτητο πλέον νομοθετικό σώμα.

Όχι δεν θα γίνει αυτό, θα περνάνε οι νόμοι μια χαρά, η μόνη διαφορά είναι ότι θα πρέπει να υπάρχει συμβιβασμός μεταξύ όλων των εμπλεκόμενα μέρη (εκτελεστική και νομοθετική εξουσία).

Διότι πολιτική πάνω από όλα σημαίνει συμβιβασμός και δυστυχώς το σημερινό πολιτικό σύστημα είναι τέτοιο που δεν επιτρέπει τον συμβιβασμό... και αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που έχει αποτύχει.


  • Η κρισιμότερη μέρα για το μέλλον της Ελλάδας

Μία ημέρα που δίκαια μπορεί να χαρακτηριστεί ως αποφράς για τη χώρα μας εάν τελικά περάσει η πρόταση των Γερμανών για «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, που θα φτάσει ακόμη καις το 70% με δραματικές συνέπειες για την εθνική μας κυριαρχία.

Διότι δεν είναι μόνο το γεγονός, ότι όσοι κατέχουν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου θα αναγκαστούν να πληρωθούν πολύ λιγότερα χρήματα, είναι και τα όσα θα ακολουθήσουν στη συνέχεια. Είτε αυτά αφορούν τις ελληνικές τράπεζες, είτε τα ασφαλιστικά ταμεία, είτε τέλος τις τσέπες όλων των Ελλήνων.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Εάν, λοιπόν, το «κούρεμα» του χρέους είναι τόσο μεγάλο όπως όλοι κατανοούμε τα ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δεν θα μπορούν ανταπεξέλθουν. Κάτι που σημαίνει, ότι η έννοια χρηματοδότηση των επιχειρηματικών σχεδίων θα κοπεί με μαχαίρι.Όχι μόνο όπως γίνεται τώρα που έχουν κλείσει οι στρόφιγγες προς την αγορά, αλλά η κατάσταση θα είναι ακόμη χειρότερη. Εκτός όλων των άλλων οι ελληνικές τράπεζες μη μπορώντας να αντέξουν αυτό το κούρεμα θα αναζητήσουν συμπαίκτες από το εξωτερικό και επί της ουσίας θα καταστούν εκπρόσωποι των ξένων πολυεθνικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Όλοι αντιλαμβανόμαστε πως τα προγράμματα που υπάρχουν τώρα και τροφοδοτούν έστω με το σταγονόμετρο χρήματα στην αγορά θα σταματήσουν.

Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση με τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία έχουν στην κατοχή τους ομόλογα του ελληνικού δημοσίου αξίας 22 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η πρόταση των Γερμανών δεν τα έχει εξαιρέσει.

Κάτι που σημαίνει, ότι τα ασφαλιστικά ταμεία θα απολέσουν ένα τεράστιο μέρος των αποθεματικών. Αυτό πρακτικά σημαίνει, πως θα βρεθούν όχι απλά στα όρια της χρεοκοπίας, αλλά θα αδυνατούν να αντεπεξέλθουν των υποχρεώσεων τους. Ειδικά τώρα, που με εντολή της τρόικας έχει μειωθεί δραματικά η χρηματοδότηση τους από το κράτος.

Έτσι οι συντάξεις θα μειωθούν και το κούρεμα θα είναι ανάλογο με αυτό που θα αποφασίσει η Σύνοδος Κορυφής. Και το χειρότερο είναι, ότι η ελληνική φωνή δεν ακούγεται, καθώς ο Παπανδρέου δεν έχει υψώσει τείχος για να εξαιρέσει τουλάχιστον τα ασφαλιστικά ταμεία.

Και βέβαια ακόμη χειρότερες θα είναι οι συνέπειες για την εθνική μας κυριαρχία.
Οι Γερμανοί συζητούν το «κούρεμα» και την παραμονή μας στην Ευρωζώνη μόνο εάν αναλάβουν αυτοί τις αποκρατικοποιήσεις μη υπολογίζοντας εθνικούς λόγους, ενώ οι επίτροποι που θα μας επιβάλλουν επί της ουσίας θα κυβερνούν τη χώρα και οι Έλληνες πολιτικοί θα καταστούν… υπάλληλοι τους.

Αυτή, λοιπόν, είναι η κατάσταση που επικρατεί στην Ε.Ε. και γι’ αυτό το λόγο στην αρχή αυτού του κειμένου χαρακτήρισα την αυριανή ημέρα ως «αποφράδα ημέρα». Εκτός φυσικά και εάν τελικά διασωθεί η χώρα μας με τις λιγότερες πιθανές απώλειες.
Κάτι που δεν έχει μεγαλύτερη τύχη, καθώς οι Γερμανοί που παρουσιάζονται ως η ατμομηχανή της Ευρώπης έχουν προδιαγράψει το μέλλον μας. Και όλα αυτά γίνονται, καθώς ο πρωθυπουργός ήταν συγκαταβατικός σε όλες τις απαιτήσεις της τρόικας και των Γερμανών.

Ο Παπανδρέου όπως έχω αναφέρει πολλές φορές στα σημειώματα μου ακολουθεί καταστροφική πολιτική. Δυστυχώς δεν αναμένω, ότι μπορεί στην αυριανή Σύνοδο μας εκπλήξει και να αλλάξει τη μοίρα της χώρας. Οπότε πλέον από εδώ και πέρα όλοι οι Έλληνες πολίτες ελπίζουμε μόνο στον Αντώνη Σαμαρά.

Το έργο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάθε άλλο παρά εύκολο είναι. Κι αυτό διότι θα κληθεί σύντομα από τον ελληνικό λαό να αναλάβει τα ηνία και να αλλάξει αυτές τις συμφωνίες που προωθεί και υπογράφει με απίστευτη ευκολία ο Παπανδρέου.

Ο κ. Σαμαράς οφείλει να ενημερώσει τους πολίτες για τον τρόπο που θα αντιδράσει, αλλά και τα σχέδια του για να ακυρώσει όλες αυτές τις επικίνδυνες συμφωνίες για το μέλλον της χώρας. Διότι μπορεί ο Παπανδρέου να αντέχει την εποπτεία από τους Γερμανούς επίτροπους, αλλά αυτό δεν το θέλει ούτε ο υπόλοιπος πολιτικός κόσμος, ούτε και ο περήφανος ελληνικός λαός.

Οι Έλληνες πολίτες στα δύο χρόνια που το ΠΑΣΟΚ έχει την διακυβέρνηση της χώρας έχουν υποστεί τεράστιες θυσίες, υποφέρουν από τη φτώχια, την ανεργία και την μιζέρια δεν αντέχουν άλλη κατοχή. Γι’ αυτό ο Αντώνης Σαμαράς και η Ν.Δ. καλούνται να εξηγήσουν με σαφήνεια το πώς θα απεγκλωβίσουν τη χώρα από τα δεσμά του Μνημονίου και των τροικάνων.

  • Σε πεντάστερο με spa για να ξεκουραστεί από την… υπερπροσπάθεια του ξεπουλήματος

Ευτυχής για την επίτευξη των «εθνικών» στόχων μετά το «κούρεμα» που θα επιτύχει στην… επαναληπτική Σύνοδο Κορυφής ο πρωθυπουργός Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου θα θελήσει να περάσει λίγα 24ωρα ανεμελιάς στην όμορφη Κρήτη.

Όσο κι αν μοιάζει απίστευτο ο πρωθυπουργός δεν δείχνει να ενοχλείται καθόλου από τις εξελίξεις και έτσι αντί να έρθει στην Αθήνα αμέσως μετά τις αποφάσεις των Ευρωπαίων για την επιβολή κατοχικού καθεστώτος στη χώρα μας θα μεταβεί για να ξεκουραστεί και να κάνει υψηλή πολιτική σε ένα από τα πλέον πολυτελή τουριστικά συγκροτήματα της Κρήτης. Εκεί θα προεδρεύσει της νεοσυσταθείσας Ειδικής Επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για τον Αραβικό Κόσμο η οποία συνέρχεται ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου και θα διαρκέσει μέχρι και την επόμενη ημέρα. Υποτίθεται ότι θα συζητηθούν οι τελευταίες εξελίξεις στη Λιβύη αλλά και το εκλογικό αποτέλεσμα στην Τυνησία αλλά και τα όσα διαδραματίζονται στην Αίγυπτο.

Πάντως ο έλληνας πρωθυπουργός θα φτάσει στο αεροδρόμιο Ηρακλείου το απόγευμα της Πέμπτης και έχει ζητήσει να μην υπάρχει υποδοχή (!) ενώ η μετακίνησή του προς το πολυτελές ξενοδοχείο που βρίσκεται στην περιοχή Βαθύ, μεταξύ του Αγ. Νικολάου και της Ελούντας θα είναι ιδιαίτερα… διακριτική.

Όπως είναι φυσικό ο κ. Παπανδρέου δεν θα παραστεί σε καμία από τις εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 όχι για να μην προκαλέσει τους Γερμανούς εταίρους μας με την πράξη αυτή αλλά διότι θα πρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του ως οικοδεσπότης των Σοσιαλιστών – Αράβων.

Όσο για το πεντάστερο ξενοδοχείο; Διαθέτει ιδιωτική παραλία – φυσικά προστατευμένη οπότε είναι δύσκολο ο πρωθυπουργός να χαθεί με το κανό του – σούπερ λουξ σπα και βίλλες με ιδιωτικές πισίνες των οποίων το κόστος ξεπερνά τα 2.000 ευρώ ανά διανυκτέρευση! Ο κ. Παπανδρέου αναμένεται να αναχωρήσει από την επίπονη αυτή προσπάθεια διεθνούς διπλωματίας είτε το απόγευμα του Σαββάτου είτε την Κυριακή.

Λεπτομέρεια; Ελέγχεται ως ανακριβής η πληροφορία ότι ο κ. Παπανδρέου θα συζητήσει με τους υπόλοιπους σοσιαλιστές την αποκατάσταση του εναπομείναντος υιού του Μουαμάρ Καντάφι ο οποίος επί σειρά δεκαετιών υπήρξε στενός φίλος των σοσιαλιστών, ιδιαιτέρως των Ελλήνων.

Πηγή


Η άλλη και πιο επικίνδυνη πτώχευση που μας απειλεί
Η πικρή αλήθεια: Στην κατάσταση που έχει περιέλθει σήμερα η πατρίδα, δεν είναι δυνατόν ν' ασκήσει επαρκή (έστω και υπολογίσιμη) εξωτερική πολιτική. Προπαντός ν' αναπτύξει αποτρεπτικές στρατηγικές όσον αφορά μείζονα εθνικά ζητήματα. Κι αυτό δεν έχει να κάμει ούτε με διαθέσεις ούτε με καλές πολιτικές προθέσεις.

Έχει να κάμει με το πρώτο (κατά Θουκυδίδη) προαπαιτούμενο προς αυτήν την κατεύθυνση. Που προσδιορίζεται ως ισχύς. Εάν αυτή απουσιάζει, «ουδέν εστί γενέσθαι». Για να μην εμπαίζομεν εαυτούς και αλλήλους. Παραμυθολογούντες κι εθελοτυφλούντες. Όσο λοιπόν η σημερινή κατολίσθηση της χώρας επιταχύνεται και προσλαμβάνει τραγικές διαστάσεις (με όρους καθημερινότητος των πολιτών) άλλο τόσο αυτή επιβαρύνει τις δυνατότητες αντιμετωπίσεως προφανών εξωτερικών κινδύνων. Και προασπίσεως της εθνικής κυριαρχίας σε γεωπολιτικό επίπεδο. Κινδύνων που ανατάσσονται και τείνουν να υποτραπούν. Καθώς και η Τουρκία (εξ ανατολών) προωθεί τετελεσμένα. Και κάποιοι άλλοι (προς βορράν) ενθαρρυνόμενοι, προκαλούν. Έστω και αν αυτά δεν φτάνουν στην ακοή των πολιτών, τους οποίους και περισπούν τα φορολογικά και άλλα δεινά. Που επενεργούν τραυματικά, καθηλώνοντας τα εθνικά μας αντανακλαστικά. Τα οποία και εξουθενωτικώς απονευρώνονται.

Αυτή λοιπόν είναι η άλλη διάσταση της ελληνικής χρεοκοπίας. Η άλλη πτώχευση. Που συντελείται σε παράπλευρα επίπεδα. Τα οποία δεν γίνονται μεν οξέως αντιληπτά τώρα. Θ' αποβούν όμως μοιραία (και τελικά έως και ολέθρια στην συνέχεια) εάν ο Ελληνισμός δεν βρει τους τρόπους και τη δύναμη ν' αποσοβήσει αυτήν την απευκταία κατιούσα. Και δεν θα τους βρει, εάν οι θεσμικοί διαχειριστές των τυχών της Ελλάδος σ' αυτήν τη συγκυρία δεν συνέλθουν! Εάν δεν συνειδητοποιήσουν δηλαδή τα παράγωγα της ολισθήσεως. Και δεν αποτρέψουν τα καταδήλως αποσυνθετικά σύνδρομα, που αναπαράγονται ως συνέπεια όσων δυνάμει αποσυνθετικών συμβαίνουν.

Συνιστώντας ευκρινέστατα σήματα κινδύνου που επελαύνει. Κυριολεκτικώς. Ό,τι λοιπόν και να συμβεί: Σε ό,τι τουλάχιστον αφορά τις μοιραίες προοπτικές οικονομικής πτωχεύσεως, αργά ή γρήγορα θα βρεθούν εξ ανάγκης τρόποι ανακάμψεως.

Οι ίδιες οι ανάγκες θα επιβάλουν τις λύσεις. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Βίαια ή μη. Με ταπεινωτικές διαδικασίες ή όχι. Αλλά με τίποτε δεν θα είναι δυνατόν ν' αντισταθμισθούν τυχόν γεωπολιτικά τετελεσμένα. Ούτε και να επανορθωθούν τυχόν ακρωτηριασμοί εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, εφόσον αυτοί επισυμβούν.

Κι αυτό είναι το ζητούμενο πέραν όσων άλλων ταλανίζουν σήμερα τους πολίτες. Ίσως μάλιστα όχι τυχαίως. Γιατί κάποια κέντρα θεωρούν ενδεχομένως (μάλλον με βεβαιότητα) ευκαιρία την ελληνική αποδυνάμωση, προκειμένου να προωθήσουν ρυθμίσεις συμβατές με δικά τους περιφερειακά συμφέροντα. Κι εννοούμε όχι μόνο το Κυπριακό –που μπαίνει σε καταληκτική τροχιά τους επόμενους μήνες– αλλά και το Σκοπιανό.

Περισσότερο το Αιγαιωτικό. Με την έννοια των παγίων διεκδικήσεων της Άγκυρας. Και των ιταμών της σχεδιασμών. Οι οποίοι συνάπτονται προς στρατηγικές περιστολής των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε συγκεκριμένες θαλάσσσιες ζώνες. Πέραν της δημιουργίας ζητημάτων στη Θράκη με τη μειονότητα.

Αυτά μπορεί να οχλούν όταν εγείρονται. Κι ενοχλούν περισσότερο καθώς παροξύνονται τα προβλήματα της καθημερινότητος, ενώ η χώρα έχει στην ουσία μπει στον ευρωπαϊκό αναπνευστήρα. Με προοπτική καθυποθηκεύσεως του εθνικού πλούτου σε αδίστακτους δανειστές. Οι οποίοι συν τοις άλλοις έχουν προφανή συμφέροντα σ' αυτήν τη γεωγραφία. Την οποία και αντιλαμβάνονται ως δυνάμει προτεκτοράτο. Το λιγότερο.

Οπότε και είναι καιρός ο Ελληνισμός να συνέλθει. Να εγερθεί. Όχι με σπασμωδικές αντιδράσεις, αλλά με ρεαλιστικές αντιστάσεις και αποτρεπτικές στρατηγικές. Τώρα. Σήμερα. Όχι αύριο.

Αύριο θα είναι αργά....
Βγήκαν τα... «περίστροφα»
στις διαπραγματεύσεις για το «κούρεμα»

Αποφασισμένοι να πουλήσουν πολύ... ακριβά το τομάρι τους φαίνεται πως είναι οι τραπεζίτες., οι οποίοι δεν συζητούν καν το ενδεχόμενο να μην κρατήσουν το μάνατζμεντ των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων μετά τις επερχόμενες κρατικοποιήσεις.

Στις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση για το «κούρεμα», κάποιοι εξ αυτών, δεν δίστασαν να βγάλουν... τα «περίστροφα» στο τραπέζι, λέγοντας πως αν δεν ικανοποιηθεί το συγκεκριμένο αίτημα, θα... τινάξουν στον αέρα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και δη τα τηλεοπτικά κανάλια που ως γνωστόν τους χρωστούν τα μαλλιοκέφαλά τους.

Το ντέρμπι μόλις άρχισε...


Έχουμε επισημάνει από χθες ότι όταν ένας υπουργός όπως ο Βενιζέλος βγαίνει και προαναγγέλλει τόσο σημαντικές πρωτοβουλίες όπως η ανάγκη ψήφισης με διευρυμένη πλειοψηφία της συμφωνίας για το “κούρεμα” και δεν το κάνει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αυτό σημαίνει ότι ουσιαστικά ο κ. Παπανδρέου έχει τελειώσει. Και ότι ξαναδίνει μάχη για να κρατηθεί στην εξουσία με εκείνον που νίκησε στις εσωκομματικές εκλογές για το ίδιο θέμα. Επί της ουσίας, και όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, η κόντρα Παπανδρέου – Βενιζέλου μαίνεται από την στιγμή που ο δεύτερος ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών. Δεν τους νοιάζει δηλαδή πως θα σωθεί η χώρα, αλλά πως θα σώσουν τους εαυτούς τους. Κι αυτός είναι ένας ακόμα λόγος για το γενικότερο μπάχαλο.

Πάμε παρακάτω: Από χθες ο ΓΑΠ, που δεν θέλει εκλογές, προσπαθεί να σκάσει η φούσκα των 180 στα χέρια του αντιπροέδρου, ενώ ο Βενιζέλος τρέχει να βρει πετσέτα να σκουπιστεί στον Καρατζαφέρη, που τον βρίσκει εύκολο. Έτσι, από το περιβάλλον του πρωθυπουργού διαρρέουν σήμερα ότι θα πάνε στην Βουλή με την διαδικασία της απλής πλειοψηφίας και όχι της διευρυμένης. Επειδή όμως οι βουλευτές έχουν πει πως δεν θα ξαναψηφίσουν και επειδή ο κόμπος έχει φτάσει από καιρό στο χτένι ο Παπανδρέου ετοιμάζεται, καλού κακού, και για μια ηρωική έξοδο. Επειδή βιώνει πλέον την απόλυτη μοναξιά, αφού ούτε Βενιζέλος δεν του μιλά πια.

Παρακολουθήστε την τακτική του κ. Παπανδρέου τις τελευταίες ημέρες για να καταλάβατε τι πάει να κάνει:

Πήγε στην Βουλή και έβρισε τον Σαμαρά και την ΝΔ την περασμένη Τρίτη (πόλωση)

Τσακώθηκε με τους Έλληνες τραπεζίτες για τέταρτη φορά μέσα σε 8 μέρες. Τραπεζίτης έλεγε ότι στην τηλεδιάσκεψη της Δευτέρας έζησε την «δεύτερη μαύρη Δευτέρα», υπενθυμίζοντας και την αποτυχία της συνάντησης της περασμένης Δευτέρας στο γραφείο του Βενιζέλου.

Στη συνέχεια ο Παπανδρέου «άδειασε» τον Βενιζέλο για τους 180 και τώρα ετοιμάζεται να «πλακωθεί» και με την Μέρκελ, τον Σαρκοζί και τους άλλους Ευρωπαίους ηγέτες για να δημιουργήσει την εικόνα του ηγέτη που δεν δέχεται περιορισμούς στην εθνική κυριαρχία.

Στην πραγματικότητα ο Γιώργος βρίσκεται σε μονόδρομο. Έχει συμμαχήσει με το διεθνές (ευρωπαϊκό, αμερικανικό και εβραϊκό) κεφάλαιο για να του μεταβιβάσει τις ελληνικές επιχειρήσεις και τράπεζες. Και απαιτεί από τους υπόλοιπους να υποταχθούν στο δικό του σχέδιο.

Κατά συνέπεια, το πρόβλημα το έχουν οι «άλλοι». Οι τραπεζίτες, ο Βενιζέλος που ήθελε να κάνει συμφωνίες με τους τραπεζίτες, οι «Λο.Ρ.Δι» (Λοβέρδος, Ραγκούσης, Διαμαντοπούλου). Αυτοί πρέπει να αποφασίσουν τι θα κάνουν με τον Γιώργο. Και ας γνωρίζουν ότι ο Γιώργος δεν θα αποχωρήσει από την πολιτική και το ΠΑΣΟΚ ακόμα και αν χάσει σε εκλογές.

Όπως γράψαμε χθες άλλωστε, ο Γιώργος θα προσπαθήσει να κρατηθεί στην εξουσία, με νύχια και με δόντια, παζαρεύοντας με τους εκδότες και τους τραπεζίτες. Δείτε για παράδειγμα, τι παίζει με τους τραπεζίτες:

Το πιθανότερο είναι να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες μετά το κούρεμα. Τότε οι επιλογές θα είναι δύο: ή θα μείνουν στο κράτος ή θα πουληθούν σε ιδιώτες «καθαρές». Το ότι οι Ευρωπαίοι θέλουν τις ελληνικές επιχειρήσεις είναι δεδομένο, όπως και ότι οι Έλληνες τραπεζίτες θα ήθελαν να ξαναπάρουν τις τράπεζές τους «καθαρές». Επίσης είναι καθαρό (επαναλαμβάνουμε) ότι ο ΓΑΠ είναι με το ξένο κεφάλαιο (που είναι το μεγαλύτερο και ισχυρότερο) και όχι με το ελληνικό.

Οι επιλογές που δίνει λοιπόν ο ΓΑΠ στους Έλληνες τραπεζίτες (μην ξεχνάτε την επίθεση εναντίον τους την περασμένη εβδομάδα από την Βουλή) είναι οι εξής: Ή θα προχωρήσουν τώρα μαζί του σε μία συμφωνία, ή θα χάσουν τις τράπεζές τους. Αλλά να ξέρουν ότι και μετά πάλι μαζί του θα έχουν να μιλήσουν για να ξαναπάρουν τις τράπεζές τους, αλλά υπό δυσμενέστερες συνθήκες γιατί θα μπορεί να τις δώσει και στους ξένους που έχουν περισσότερα λεφτά.

Αυτό είναι λοιπόν το μεγάλο παιχνίδι. Θα προχωρήσει το ελληνικό κεφάλαιο σε συμφωνία με τον ΓΑΠ; Επειδή όσοι ποντάρουν σε τέτοια σενάρια αγνοούν την βασικότερη προϋπόθεση: Ο ΓΑΠ δεν θα είναι για πολύ καιρό ακόμα πρωθυπουργός. Κι αυτός που προσπαθεί πλέον να παίξει το παιχνίδι με τους τραπεζίτες και τους επιχειρηματίες είναι ο Βενιζέλος, για τον οποίο λέγεται ότι έχει κάνει και τις σχετικές συμφωνίες.

Τι αξία όμως θα έχουν σε λίγο οι συμφωνίες με τον (ενδεχόμενο) αρχηγό ενός κόμματος του …15%;

Πηγή


Η σύγκρουση στην Ευρώπη κορυφώνεται. Ελάχιστο χρόνο πριν την προγραμματισμένη για αύριο Σύνοδο Κορυφής, οι διαφωνίες και το χάσμα Βορρά – Νότου, διευρύνεται και παγιώνεται. Είναι παραπάνω από εμφανές από την προηγούμενη Κυριακή, ότι η συνοχή της Ευρώπης κονιορτοποιείται και αυτό δεν σχετίζεται με το «ελληνικό ζήτημα», έστω και αν σε μια πρώτη ανάγνωση κάτι τέτοιο προβάλλεται.

Ουσιαστικά υπάρχουν δύο στρατόπεδα. Από τη μία η Γερμανία συνεπικουρούμενη από το ΔΝΤ, που επιζητούν μια εθελοντική διαγραφή χρέους στην Ελλάδα, των τραπεζών και ιδιωτών , όχι όμως της ΕΚΤ και των Μνημονίων , στο 60%. Από την άλλη πλευρά η Γαλλία, οι χώρες του Νότου( με την Ελλάδα σιωπηλή) και οι τράπεζες υποστηρίζουν μια διαγραφή στα δάνεια των ιδιωτών μέχρι 35-40%.

Δύο στρατόπεδα

Η Γαλλία και ο Σαρκοζί, ο μοιραίος αυτός Πρόεδρος, που νόμιζε ότι μόνον και μόνον διατηρώντας σε ισχύ τον «άξονα» με το Βερολίνο θα διατηρούσε την Γαλλία σε ρόλο παγκόσμιου και ειδικά ευρωπαϊκού πρωταγωνιστή, δείχνουν ότι κατανοούν το παιχνίδι του Βερολίνου. Που δεν είναι άλλο, από τον έλεγχο των εθνικών και κεντρικών τραπεζών σε ολόκληρη την ευρωζώνη και φυσικά της Γαλλίας στη βάση του νέου EFSF και της αντιμετώπισης των χρεών , αλλά και την συγκρότηση ενιαίας διακυβέρνησης, με υπουργό Οικονομικών υπό τον έλεγχο επίσης του Βερολίνου, μετά και την αλλαγή της Συνθήκης της Λισαβόνας και τον Μόνιμου Μηχανισμό.

Ο άξονας Βερολίνου-ΔΝΤ

Το Βερολίνο δείχνει ότι έχει ήδη πετύχει ο EFSF να μην μετατραπεί σε Τράπεζα όπως ήθελε το Παρίσι για να δοθεί λύση στα πρόβλημα χρέους και δανεισμού των ελλειμματικών της ευρωζώνης, με αξιοποίηση της δευτερογενούς αγοράς στα ομόλογα και την έκδοση ομολόγων ΑΑΑ σε κεντρικό επίπεδο, αλλά ασφαλιστικό ταμείο. Τι δηλαδή; Ένα ευρωπαϊκό ΔΝΤ. Για τον λόγο αυτό και ο συσχετισμός της γραμμής του Βερολίνου με την προσέγγιση του ΔΝΤ, ως προς το ύψος και την διαδικασία της διαγραφής του χρέους των ιδιωτών προς την Ελλάδα.

Οι «δίδυμες τράπεζες» και το Βατικανό( Merrill Lynch)

Το ΔΝΤ που έφερε στην Ευρώπη, με κατεύθυνση Στρος Καν , ο Γ. Παπανδρέου, δείχνει ως γραφειοκρατία και διεθνής συγκρότηση να θέλει, να δημιουργήσει έναν νέο θεσμό, απολύτως συγγενή του στην Ευρώπη, σε μια στενή συμμαχία με το Βερολίνο. Τον ESFS. Παράλληλα και στην περίπτωση του Μόνιμου Μηχανισμού όπως τον προδιαγράφει η Γερμανία, η ΕΚΤ θα μετατραπεί σε μια ευρωπαϊκή FED, με υποκαταστήματα στις χώρες της ευρωζώνης, αντί για τις Κεντρικές Τράπεζες των εθνών-κρατών όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια η ΕΚΤ και η FED, μπορούν να γίνουν «δίδυμες τράπεζες», όπως το EFSF με το ΔΝΤ «δίδυμα ταμεία». Οι οικογένειες –ιδιοκτήτες της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας και τα κράτη της ευρωζώνης υπό γερμανική Διοίκηση , θα συγκροτήσουν μια παγκόσμια δύναμη της Δύσης, με τις ευλογίες μάλιστα του αμετανόητου Βατικανού, που όπως και την εποχή του Γ’ Ράιχ, ευλόγησε την εξέλιξη αντί για το Breton Woods και την επιστροφή στην ένωση Εθνών-κρατών στην Ευρώπη, με χθεσινή του ανακοίνωση επί της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

H τοποθέτηση της Ελλάδος

Η Ελλάδα στην παρούσα φάση δεν έχει κανένα λόγο να μην τοποθετείται και να περιμένει με μοιραίο τρόπο τον εξανδραποδισμό της, υπό την Διοίκηση Ράιχενμπαχ και την μόνιμη εξαθλίωση των πολιτών της, σύμφωνα με το πλάνο του Βερολίνου. Θα πρέπει να τοποθετηθεί υπέρ της θέσης του Παρισιού και της Διεθνούς των Τραπεζών, για διαγραφή των χρεών της προς τους ιδιώτες μέχρι του επιπέδου του 35-40%, όπως δηλώθηκε ως αποδεκτό ύψος εθελοντισμού, από το IIF. Η Ελλάδα στο αυριανό Συμβούλιο μπορεί να αρνηθεί το haircut ,ύψους 60%, δηλώνοντας το ως credit event, που δεν το επιθυμεί αλλά και αν συνέβαινε θα χρειαζόταν να είναι επί του συνόλου του χρέους.

Με τον τρόπο αυτό θα δηλώσει ότι πραγματικό haircut, μπορούν να κάνουν μονομερώς τα κράτη , ως αυτοτελείς οντότητες και δεν μπορούν να τους επιβληθούν από τρίτους, στην περίπτωση μας το Βερολίνο, με εκβιαστικά PSI, προς τις αγορές.

Η συμμαχία με Γαλλία και Ιταλία

Η Ελλάδα έχει συμφέρον στην παρούσα φάση να δημιουργήσει διεθνείς συμμαχίες, με τη Γαλλία και την Ιταλία, προσβλέποντας σε μια στρατηγική συμμαχία στον Ευρωπαϊκό Νότο , αλλά και την Διεθνή των Τραπεζών, που τελικά μπορούν να βρουν μια λύση στο ελληνικό ζήτημα , πολύ πιο δημιουργική από το ιμπεριαλιστικό Βερολίνο και το αδηφάγο ΔΝΤ. Επίσης θα έχει το χρόνο να καλύψει την «μαύρη τρύπα» των 11 δις ευρώ, που της δημιουργείται στα Ασφαλιστικά Ταμεία , να δημιουργηθούν συνθήκες εξαγορών και συγχωνεύσεων για τις τράπεζες της , με τους ίδιους ή άλλους μετόχους και τέλος μετά το πολυνομοσχέδιο και τα Μνημόνια να επιχειρήσει σε πρώτη φάση και με άλλη κυβέρνηση, αποπληθωρισμό και περιβάλλον επενδύσεων , με ραγδαία μείωση των φόρων , ανάλογη με τα εισοδήματα.

Η Ελλάδα εφόσον δεν διαλυθεί στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα ο Γάλλο-Γερμανικός άξονας-άρα και η ευρωζώνη- χρειάζεται δύο χρόνια με άλλη στρατηγική για να επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα ή να αποφασίσει (προφανώς με δημοψήφισμα) εφόσον διαφαίνονται κάποιες συγκεκριμένες προδιαγραφές, όχι μόνον οικονομικές και δημοσιονομικές, αλλά διεθνοπολιτικές και στρατηγικές, να παραμείνει στην Ευρώπη της Γερμανίας, εφόσον φυσικά ένας τέτοιος «Φρανκεστάιν» υπάρξει.




Για την πιθανότητα να μην ανακοινωθεί το ακριβές ποσοστό «κουρέματος» του ελληνικού χρέους μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Τετάρτης, έκαναν λόγο ευρωπαίοι αξιωματούχοι στο πρακτορείο Reuters, κι ενώ έχει ήδη ανακοινωθεί επισήμως ότι ακυρώθηκε η αυριανή συνεδρίαση του Ecofin.

Οι αξιωματούχοι δήλωσαν χαρακτηριστικά ότι «οι ευρωπαίοι ηγέτες ίσως δεν είναι έτοιμοι να ανακοινώσουν το ακριβές ύψος του κουρέματος για τους κατόχους ελληνικού χρέους», που αναμένεται ανάμεσα στο 50%-60%.

Κάτι τέτοιο οφείλεται στο γεγονός ότι οι ζημίες των τραπεζών από το ελληνικό «κούρεμα» είναι υπό διαπραγμάτευση, οπότε είναι δύσκολο να υπάρξει ποσοτικοποίηση.

«Ίσως να υποδηλώσουν το επιθυμητό επίπεδο του κουρέματος ανακοινώνοντας το ύψος της βοήθειας που θα λάβει η Ελλάδα από τον κρατικό τομέα και τον στόχο για το ύψος του Δημοσίου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ το 2020» δήλωσε ένας αξιωματούχος.

Οι πηγές ανέφεραν ότι οι συζητήσεις με τους ιδιώτες-επενδυτές που κατέχουν ελληνικό χρέος συνεχίζονται.

«Οι συζητήσεις με τους ιδιώτες επενδυτές είναι πολύ δύσκολες, και το θέμα της μείωσης του ελληνικού χρέους θα μπορούσε να αποτελέσει ένα από τα πιο δύσκολα σημεία της συνόδου», ανέφερε μία πηγή.

Επίσης, εκφράζονται αμφιβολίες για το εάν υπάρχουν τελικές και ισχυρές συμφωνίες που να περιλαμβάνουν ξεκάθαρα ποσά για το ύψος της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και της μόχλευσης του ταμείου διάσωσης EFSF.


Ο επικεφαλής της Ομάδας των Φιλελευθέρων Γκυ Φέρχοφσταντ, αποκάλυψε στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ότι το κούρεμα του ελληνικού χρέους στο σχέδιο απόφασης, που θα ανακοινωθεί αύριο, «έκλεισε» στο 60%. Ο φιλελεύθερος ευρωβουλευτής επέδειξε στην Ολομέλεια και αντίγραφο του σχετικού εγγράφου που, όπως κατήγγειλε, έχει έκταση δυόμισι σελίδων και κυκλοφορεί στους διαδρόμους της γερμανικής Βουλής.

Ο επικεφαλής της Ομάδας της Ενωτικής Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο, Λόταρ Μπίνσκυ, υπερθεμάτισε στις αποκαλύψεις Φέρχοφσταντ, λέγοντας ότι «το κούρεμα του ελληνικού χρέους είναι ήδη προαποφασισμένο, διερωτώμενος όμως αν μία τέτοια απόφαση, θα πρέπει να προκαλέσει ανησυχία στους Έλληνες καταθέτες και τους ασφαλισμένους των Ταμείων στην Ελλάδα».

«Κάναμε ότι χειρότερο μπορούσαμε να κάνουμε για την Ελλάδα»

Η συμπρόεδρος των Πρασίνων Ρεμπέκα Χαρμς εξέφρασε την ελπίδα το κούρεμα του ελληνικού χρέους να ξεπεράσει το 50%, υπογραμμίζοντας ότι η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα επιδεινώθηκε εξαιτίας των μέτρων που ελήφθησαν σε κοινοτικό επίπεδο. «Κάναμε ότι χειρότερο μπορούσαμε να κάνουνε για την Ελλάδα», είπε χαρακτηριστικά και κάλεσε την Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, να υιοθετήσουν άμεσα ένα σχέδιο ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας.

Υπέρ της εξεύρεσης μόνιμης λύσης στο πρόβλημα της Ελλάδος τάχθηκε και η Ολλανδή ευρωβουλευτής Κόριεν Γούρντμαν, που μίλησε για λογαριασμό του Ευρωπαϊκού-Λαϊκού Κόμματος και υπογράμμισε ότι, στο ενδεχόμενο ενός πιστωτικού γεγονότος στην Ελλάδα, είναι πολύ μεγάλος ο κίνδυνος επέκτασης της κρίσης σ' όλη την ευρωζώνη.

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γερζί Μπούζεκ, κατά την εισαγωγική του ομιλία, πριν την έναρξη της σχετικής συζήτησης, ανήγαγε σε πρώτη προτεραιότητα για τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε το θέμα της σωτηρίας της Ελλάδας.


Το απόλυτο μπάχαλο επικρατεί στην κυβέρνηση. Ηρακλειδείς, δελφίνοι και φιλόδοξοι υπουργοί, δίνουν κάθε μέρα, με το βλέμμα στην επόμενη μέρα της πτώσης Παπανδρέου, τη δική τους παράσταση στο πράσινο δελφινάριο.

Την Τρίτη το απόγευμα ήταν η σειρά του προερχόμενου από το λεγόμενο «βαθέως» ΠΑΣΟΚ, Χρήστου Παπουτσή, να παρέμβει στις εσωκομματικές εξελίξεις του κυβερνώντος κόμματος. Ο υπουργός της αστυνομίας ανέβασε στο twitter σχόλιο με πολλούς αποδέκτες, δείχνοντας πως θέλει να έχει κι αυτός λόγο την επόμενη ημέρα.

“Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ» έγραψε ο Παπουτσής, «που παρέχει μια ισχυρή Κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην Κυβέρνηση, δεν είναι διατεθειμένη σε καμία περίπτωση να συνδράμει στις επιδιώξεις της πολιτικής και οικονομικής διαπλοκής στη χώρα μας. Από την άποψη αυτή, θα στηρίξει με αποφασιστικό τρόπο τις προσπάθειες του Πρωθυπουργού του Γιώργου Παπανδρέου &τις προσπάθειες της Κυβέρνησης, που είναι προσπάθειες εθνικού χαρακτήρα”.

Δύο ερωτήματα: πρώτον που την… είδε την ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία;

Και δεύτερον, υπονοεί πως η διαπλοκή απεργάζεται σχέδιο αποστασίας;

Πηγή

«Kουκουλοφόροι» του συστήματος. Ο κόσμος τούς έχει πάρει πλέον χαμπάρι. Γι' αυτό και τα ψέματά τους ακούγονται τόσο κωμικά όσο ποτέ.

Η Αστυνομία - ισχυρίζονται οι αρμόδιοι - δε βάζει ανθρώπους της (ασφαλίτες, δηλαδή) μέσα στις εργατικές και λαϊκές διαδηλώσεις.

Ποτέ - ισχυρίζονται οι αρμόδιοι - η Αστυνομία δε χρησιμοποιεί προβοκατόρικες μεθόδους, για να συκοφαντήσει και να υπονομεύσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

8/12/2009. Ομάδα των ΜΑΤ και κουκουλοφόροι συνάδελφοί τους, σε πλήρη διάταξη και συνεργασία...

Ποτέ - ισχυρίζονται οι αρμόδιοι - δεν υπέπεσαν στην αντίληψή τους φαινόμενα «συνεργασίας» μεταξύ Αστυνομίας - κουκουλοφόρων...

Επομένως:

Οι ομάδες των «πραιτοριανών», με «φόρμες» και «κράνη», χρώματος μαύρου κατά προτίμηση, με αποστολή να υπονομεύουν τις λαϊκές κινητοποιήσεις... (που όλοι τους έχουμε δει), απλώς... «δεν» υπάρχουν!

Οι ασφαλίτες με πολιτικά, χωρίς διακριτικά της Αστυνομίας, με ειδικές «φόρμες εργασίας», με στόχο να παρεισφρέουν στις πορείες, να χαφιεδίζουν, να φακελώνουν, να προκαλούν επεισόδια, να κατασκευάζουν «ενόχους» και να συνδράμουν τους ένστολους συμπαίχτες τους
(που όλοι τους έχουμε δει), απλώς... «δεν» υπάρχουν!

Οι ομάδες προβοκατόρων με άνωθεν νομιμοποίηση - δηλαδή, προβοκάτορες κανονικοί - εντεταλμένοι να παίζουν το ίδιο και το ίδιο παιχνίδι, παρέα με τους άλλους κουκουλοφόρους, τους «γνωστούς - αγνώστους»... συναδέλφους τους, σε αυτήν την ατέλειωτη παράσταση για «κλέφτες κι αστυνόμους» (που όλοι τους έχουμε δει), απλώς... «δεν» υπάρχουν!

Δεκέμβρης 2010. Η φωτογραφία κάνει το γύρο του διαδικτύου. Μόνο η κυβέρνηση δεν την έχει δει...
*
Και αφού «δεν» υπάρχουν (!), η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο, μετά τη δολοφονική δράση των κουκουλοφόρων στο Σύνταγμα και τις καταγγελίες του ΚΚΕ, ζήτησαν στοιχεία (από το... ΚΚΕ!) για όλα όσα συμβαίνουν μπροστά στα μάτια όλου του ελληνικού λαού!

Ελα, όμως, που το φαινόμενο των ασφαλιτών - χαφιέδων - προβοκατόρων, αυτό το κατασκεύασμα των φανερών και μυστικών υπηρεσιών, είναι μια μεθοδολογία τόσο παλιά, όσο και η μεθοδολογία της προβοκάτσιας εκ μέρους των κατασταλτικών μηχανισμών.

Είναι μια «κολόνια που κρατάει χρόνια» στη Δημοκρατία τους και η αποφορά της είναι πια απόλυτα αναγνωρίσιμη. Αλλωστε, ως προς αυτό, υπάρχουν τα γεγονότα:

Υπάρχουν, για παράδειγμα, τα ντοκουμέντα (βίντεο, μαρτυρίες) που κατήγγειλε η «Δημοκρατική Συσπείρωση για τις Λαϊκές Ελευθερίες και την Αλληλεγγύη» στον ίδιο τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, για τη σε διατεταγμένη υπηρεσία δράση των προβοκατόρικων μηχανισμών, που ξεπηδούσαν μέσα από τους κόλπους των «προστατών του νόμου», στην απεργία της 15ης Δεκέμβρη του 2010. Μέχρι σήμερα, ο κ. Παπουτσής δεν έχει απαντήσει.

Υπάρχει το μόλις πριν από ενάμιση χρόνο περιστατικό (κάθε άλλο παρά «μεμονωμένο») και συγκεκριμένα στις 17/6/2010, όταν πιάστηκε κυριολεκτικά στα πράσα ασφαλίτης στην πορεία του ΠΑΜΕ, να παριστάνει το διαδηλωτή και να επιχειρεί να προκαλέσει ιδανικές συνθήκες για την επέμβαση της Αστυνομίας (έγινε αντιληπτός από τους διαδηλωτές, καθώς είχε ασύρματο με τον οποίο επικοινωνούσε με την Ασφάλεια. Οι διαδηλωτές τον ακινητοποίησαν, του πήραν ασύρματο και υπηρεσιακή ταυτότητα).

Υπάρχουν, επίσης, και οι σχετικές φωτογραφίες.

«Απολαύστε» τουλάχιστον δύο - όλες θα ήταν αδύνατον να δημοσιευτούν, είναι τόσες πολλές...

Ποιοι είναι οι κουκουλοφόροι της ΕΛΑΣ σύμφωνα με το "Βήμα"



Η δράση περίπου 50 «μυστικών» αστυνομικών του επονομαζόμενου Τμήματος Ενημέρωσης της Υποδιεύθυνσης Κρατικής Ασφάλειας προκαλεί τα ερωτηματικά και τους υπαινιγμούς για «κουκουλοφόρους της ΕΛΑΣ»! Το τμήμα αυτό με αστυνομικούς που φορούν πολιτικά αναλαμβάνει την επιτήρηση των διαδηλώσεων και κυρίως τις κινήσεις των αντιεξουσιαστών. Επιπλέον, στο ίδιο Τμήμα της Κρατικής Ασφάλειας λειτουργεί μια άλλη υποομάδα - με σχεδόν αυτόνομη δράση - αποτελούμενη από περίπου 25 άτομα που ονομάζεται «Ομάδα Πληροφοριών», με κύριο στόχο να παρεισφρύει...
στα στέκια των αναρχικών και να συλλέγει πληροφορίες για τις επικείμενες κινήσεις τους.

Ωστόσο, όπως δηλώνουν με κατηγορηματικό τρόπο ανώτατοι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ, «σε καμία περίπτωση αυτοί οι αστυνομικοί δεν μετατρέπονται σε κουκουλοφόρους, ούτε συμμετέχουν στα επεισόδια. Είναι παράλογο να πιστεύει κανείς ότι θα μπορούσε να συνέβαινε κάτι τέτοιο και να μην αποκαλυπτόταν σε λίγες ώρες...». Σημειώνεται ότι για την δράση των «κουκουλοφόρων αστυνομικών» πραγματοποιείται έρευνα της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών ύστερα από τις καταγγελίες της Γενικής Γραμματέως του ΚΚΕ κυρίας Αλέκας Παπαρήγα.

Οι αρμοδιότητες

Σύμφωνα λοιπόν με την κατανομή αρμοδιοτήτων της ΕΛΑΣ, τον «έλεγχο» των κινητοποιήσεων αναλαμβάνει κυρίως το 3ο Τμήμα (Ενημέρωσης) της Κρατικής Ασφάλειας. Κύριος στόχος των αστυνομικών με πολιτικά είναι να στέκονται - χωρίς να γίνονται αντιληπτοί - σε κομβικά σημεία των διαδηλώσεων και να μεταφέρουν πληροφορίες στο επιχειρησιακό κέντρο για ύποπτες κινήσεις ατόμων, για περιστατικά που συμβαίνουν σε περιφερειακούς χώρους κλπ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι για λόγους ασφαλείας των πληροφοριών, οι αστυνομικοί αυτού του τμήματος δεν επικοινωνούν με τους ασυρμάτους του συστήματος Tetra της ΕΛΑΣ αλλά κυρίως με τα κινητά τηλέφωνά τους.

Ακόμη, πολλές φορές προχωρούν σε προληπτικούς ελέγχους προκειμένου να εντοπίσουν άτομα με σακκίδια κτλ. που μεταφέρουν βόμβες μολότοφ, τσεκούρια και άλλα υλικά που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ακόμη η δράση της αυτόνομης «Ομάδας Πληροφοριών» της Υποδιεύθυνσης Κρατικής Ασφάλειας με μυστικούς αστυνομικούς που έχουν μόνιμη απασχόληση την παρείσφρηση στους χώρους των αντιεξουσιαστών.

Οπως λένε ανώτεροι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ, «πολλοί από αυτούς τους αστυνομικούς έχουν παρουσιαστικό και αμφίεση που παραπέμπουν σε μέλη αντιεξουσιαστικών ομάδων. Υπάρχει ειδική μέριμνα ώστε να μην γίνουν αντιληπτές οι κινήσεις τους και να μην αποκαλυφθεί η αστυνομική ιδιότητά τους. Οι πληροφορίες που μας παρέχουν είναι μερικές φορές εξαιρετικά χρήσιμες για τα σχέδια των αντιεξουσιαστών, για χώρους που χρησιμοποιούν για αποθήκευση μολότοφ κλπ. Γνωρίζουμε την ταυτότητα ενός μεγάλου ποσοστού των συμμετεχόντων στα επεισόδια όμως είναι εξαιρετικά δύσκολη η τεκμηρίωση κατηγοριών εναντίον τους...».

Στο παρελθόν με τη δράση αντιεξουσιαστικων οργανώσεων ασχολείτο και μια αυτόνομη υπηρεσία - η επονομαζόμενη ομάδα OLAF - της ΕΥΠ που χρησιμοποιούσε σύγχρονα τεχνικά μέσα όπως μικροκάμερες, συστήματα νυκτερινής παρακολούθησης κλπ. Επιπλέον σε παρακολούθηση σταθερών και κινητών τηλεφώνων υπόπτων προχωρά η ΕΥΠ με τη χρήση του συστήματος τηλεφωνικών υποκλοπών.

Από την άλλη πλευρά ανώτατοι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ υποστηρίζουν ότι για τρεις βασικούς λόγους δεν ευσταθούν οι υπαινιγμοί ή οι κατηγορίες για αστυνομικούς - κουκουλοφόρους που πρωτοστατούν στα επεισόδια. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρουν «πρώτον αυτοί οι υπαινιγμοί διατυπώνονται την τελευταία εικοσαετία κατ' επανάληψη. Από τέτοιου είδους υπηρεσίες της ΕΛΑΣ πέρασαν αυτή την περίοδο τουλάχιστον 300 έως 500 αστυνομικοί. Είναι δυνατόν αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, ένας έστω από αυτούς να μην έβγαινε και να κατήγγειλε αυτή τη "μεθόδευση"; Να μην προχωρούσε σε σχετική καταγγελία κάποιος συνδικαλιστής της ΕΛΑΣ; Επιπλέον υπάρχει κι ένας δεύτερος λόγος: οι εκατοντάδες αστυνομικοί των ΜΑΤ που γίνονται στόχος των κουκουλοφόρων και τραυματίζονται δεν θα έπρεπε κι αυτοί να κατήγγειλαν ότι καίγονται και έχουν σοβαρά τραύματα από τους ίδιους τους συναδέλφους; Μπορεί να φαντασθεί κανείς ότι υπάρχει τέτοιου είδους ιδιότυπη αλληλεγγύη ή μαζική συμφωνία της... σιωπής στην ΕΛΑΣ;».


Επιπλέον οι ίδιοι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ επισημαίνουν ότι «αν προσέχει κανείς επί καθημερινής βάσης τις αναφορές σε δικτυακούς τόπους κι έντυπα αντιεξουσιαστών ουδείς αρνείται ότι αυτοί πρωτοστατούν στα επεισόδια και ποτέ δεν αναφέρουν ότι αστυνομικοί κρύβονται πίσω από τις κουκούλες...».

Οπως αναφέρει ο εκπρόσωπος της Ενωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής κ. Σπήλιος Κρικέτος «όποιος έχει σχετικά στοιχεία να τα καταθέσει στον εισαγγελέα. Ομως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ομπρέλα και πιο πυκνή ομίχλη από αυτούς τους ισχυρισμούς σε όσους πρωταγωνιστούν σε αυτά τα επεισόδια και τραυματίζουν τους συναδέλφους μου. Βοηθούν τους αντιεξουσιαστες να συνεχίσουν ανενόχλητοι την καταστροφική δράση τους...».



Την λύση θα την δώσει ο λαός

Οι πολιτικοί είναι το πρόβλημα της χώρας και οι εκλογές θα δώσουν την λύση που απαιτείται. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου ελπίζει πλέον να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα από τις συζητήσεις στις Βρυξέλλες. Ανίκανος ο πρωθυπουργός της χώρας να ορθώσει το ανάστημά του, αρκείται σε ευχολόγια και περιφέρει ως όπλο την υπερηφάνεια των Ελλήνων πολιτών, την οποία ο ίδιος πλήγωσε με την μέχρι τώρα στάση δουλικότητας απέναντι στους οικονομικούς τρομοκράτες.

Συνεχίζοντας να παραμένει σε θέση αμηχανίας, ο Γιώργος Παπανδρέου έχει φέρει την χώρα προ της απολύτου απώλειας της εθνικής κυριαρχίας.

Τα φερέφωνα της πολιτικής του, στο εσωτερικό της Ελλάδας, φοβούμενοι τώρα την απώλεια της εξουσίας, ψελλίζουν για αντισυνταγματικότητα και αντίδραση, ενώ οι ίδιοι είναι εκείνοι που οδήγησαν με τις ψήφους τους τις εξελίξεις στο σημερινό φαινομενικό -και όχι πραγματικό- αδιέξοδο.

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και οι Έλληνες θα αποφασίσουν πως θα πορευτεί η χώρα στο μέλλον. Οι παρόντες πολιτικοί αποτελούν επικίνδυνο κεφάλαιο για την επιβίωση της χώρας και απαιτείται να απομακρυνθούν άμεσα, ώστε να λειτουργήσουν ελεύθερα εκείνες οι Ελληνικές πολιτικές δυνάμεις που όχι μόνο θέλουν, αλλά και μπορούν να οδηγήσουν την πατρίδα μας προς το καλύτερο. Η απόφαση για το αύριο ανήκει σε εκείνους που θα το ζήσουν και όχι σε εκείνους που πολύ σύντομα θα διαφύγουν σε άλλα κράτη για να διασωθούν.

Η Νέα Ελλάδα καταγγέλλει την στοχευμένη ανικανότητα της παρούσας πολιτικής σκηνής και καλεί τους Έλληνες πολίτες σε αντίδραση κατά εκείνων που έχουν κατορθώσει να θέσουν θέμα ακόμη και κατοχής της πατρίδας μας.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Ελλάδας



Εχουμε φθάσει σε τέτοιο σημείο εξαθλίωσης που αν κάποια στιγμή ανακτήσουμε τα μισά απ' όσα είχαμε κατακτήσει στο πλαίσιο του αστικού κοινωνικού κράτους, θα μας φανεί σαν να είμαστε σε ανώτερου επιπέδου σοσιαλιστική δημοκρατία. Τα στοιχειώδη δικαιώματα να ανακτήσουμε, φέρ' ειπείν να δουλεύουμε περισσότεροι από ένας σε κάθε σπίτι, ή να έχουν βιβλία τα παιδιά στα σχολεία, ή να μη στερούνται τα φάρμακά τους οι πάσχοντες και θα μας φανεί ότι έπεσε ξανά η Βαστίλη, ότι πήραμε πάλι τα Χειμερινά Ανάκτορα και ότι τα παιγνίδια για τα παιδιά δεν είναι πολυτέλεια...

Κάθε είκοσι - τριάντα χρόνια τα θηρία του συστήματος βγαίνουν απ' τους Οίκους τους κι αρχίζουν τον Μεγάλο Θερισμό...

Στην πολιτική οικονομία οι θερισμοί αυτοί ονομάζονται κρίσεις. Ενίοτε καταλήγουν σε πόλεμο, όπως η κρίση του 1929-30-33 στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενίοτε εκτονώνονται μέσα από μια γιγάντια κεφαλαιακή αναδιάταξη, όπως η κρίση του 1973, ή ανατρέπουν τη φορά της Ιστορίας, όπως επίσης η ίδια κρίση του 1973 όταν έστρεψε τις κοινωνίες προς τα δεξιά, με την εμφάνιση της Θάτσερ και των «Ρηγκανόμικς» -τη δεκαετία του 1980- πρελούδιο της συντηρητικής αντεπανάστασης των ακροδεξιών νεοφιλελεύθερων που κρατάει απ' το 1990 ώς σήμερα...

Το ίδιο και η τρέχουσα κρίση, αυτή που ξεκίνησε απ' τις ΗΠΑ το 2007-2008 χωρίς να μπορεί ουδείς σήμερα να προβλέψει αν θα εκτονωθεί πάλι με μια γιγάντια αναδιάταξη κεφαλαίων, θέσεων, εθνών και κρατών ή αν θα οδηγήσει σε πολέμους, είτε περιφερειακούς είτε ακόμα και σε μια γενικευμένη σύρραξη.

Ομως, έτσι ή αλλοιώς κάθε κρίση, είτε εκείνη του 1929 είτε η σημερινή του 2008, προκαλεί τεράστια ανακατανομή των εισοδημάτων, πάντα εις βάρος των φτωχών -εκτός από εκείνες τις κρίσεις που οδήγησαν σε επαναστάσεις.

Ο Μεγάλος Θερισμός είναι πάντα για τους πολλούς η αφαίρεση όσων επί χρόνια και με πολλούς αγώνες έχουν κατακτήσει και η επαναφορά της ζωής τους στην αφετηρία της -στο φτου ξανά κι απ' την αρχή. Των ίδιων ή των προγόνων τους.

Η φορά του καπιταλισμού είναι να κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Οι κρίσεις επιταχύνουν τη φόρα αυτής της φοράς γεωμετρικά, στο έπακρον.

Δεδομένου ότι ο καπιταλισμός είναι οι κρίσεις του, είναι μόνον θέμα χρόνου πότε θα εκδηλώνεται κάθε φορά το τσουνάμι της φτωχοποίησης.

Οταν όμως το 1% των Αμερικανών για παράδειγμα ελέγχει το 99% του πλούτου της χώρας, τότε το φαινόμενο έχει φθάσει στο ζενίθ -χωρίς να υπάρχει ανάλογό του στην ιστορία, ούτε καν όταν έπεφτε η Ρώμη με το 10% του πληθυσμού να κατέχει το 80% του πλούτου.

Το παράλογον του πράγματος δεν είναι ανεξήγητο. Οι πλούσιοι αντιμετωπίζουν τις μάζες με την έννοια που τους δίνει ο φασισμός, δηλαδή ως χαζές. Κι έτσι πιστεύουν ότι εύκολα μπορούν να τις μανιπουλάρουν, κυρίως μέσω της προπαγάνδας που αναδεικνύει ως πρωτεύουσες τις επί μέρους αντιθέσεις.

Η αλήθεια είναι ότι «βρίσκουν» και τα κάνουν διότι μέσα στις μάζες ευδοκιμεί συχνά ο ατομισμός (δηλαδή η χαζομάρα σε προσωπικό επίπεδο), πράγμα που μπορεί να δίνει την εντύπωση ότι είναι χαζές και οι ίδιες. Μόνον ηλίθιοι θα μπορούσαν να πιστέψουν κάτι τέτοιο, διότι οι μάζες αργούν μεν, κινούνται δε. Κι όταν κινούνται κινούν τη γη. Ακριβώς οι κρίσεις, ακριβώς το ίδιο το σύστημα αναγκάζει τους πολίτες άλλοτε σε εθνικό κι άλλοτε σε διεθνές επίπεδο να χάνουν εν τέλει τις φενάκες τους και να συγκρούονται με τις αυταπάτες τους. Τότε οι μάζες γράφουν ιστορία και αυτοί που τις έγραφαν έως τότε στα παλιά τους τα παπούτσια χάνουν όχι μόνον τις περιουσίες τους αλλά και τις ζωές τους.

«Φρίκη», θα μου πείτε. Ναι, αλλά ευλογημένη απ' τους αγίους.

Ομως αν όλα αυτά στην Ιστορία έχουν επαναληφθεί το καθένα με τον τρόπο του, τυφλοί είναι οι καπιταλιστές και δεν προνοούν, δεν προβλέπουν, δεν μετριάζουν την απληστία τους; Οχι! Απλώς τους είναι αδύνατον.

Αδύνατον! Διότι πρώτον τρώγονται σαν τα σκυλιά μεταξύ τους ποιος θα φάει τα περισσότερα (και μόνον όταν κινδυνεύουν τρώνε όλοι μαζί τους ανθρώπους). Κατά δεύτερον -«μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι νεκροί», συνεπώς ό,τι αρπάξουμε τώρα, την επόμενη πενταετία, δεκαετία -ποιος ζει ποιος πεθαίνει! μετά από μας το χάος, γαία πυρί μιχθήτω! Ελάχιστες είναι οι εταιρείες που ζουν περισσότερο από μια δυο γενιές, αν δεν γίνουν μονοπώλια ή κρατικοδίαιτα τέρατα. Οι καπιταλιστές είναι σαν αόμματοι ηδονοβλεψίες, βλέπουν το κέρδος και δεν βλέπουν όλα τα άλλα.

Αυτό συμβαίνει και με την παρούσα κρίση. Οι πλούσιοι πλουτίζουν απ' αυτήν κι άλλο (τρώγοντας ταυτοχρόνως ωμούς κι ορισμένους δικούς τους), ενώ ταυτοχρόνως επαναφέρουν τις μάζες σε κατάσταση κολλήγου για να βουτάνε και πάλι τον πλούτο απ' την πηγή του. Οσο για τα υπόλοιπα, ποιος νοιάζεται; Το πολύ ο Θεός ή οι οικολόγοι. Αλλά ούτε ο ένας ούτε οι άλλοι μπόρεσαν ποτέ να βλάψουν ικανοποιητικά τον θείο Σκρουτζ...

Ασε που -ουπς!- μπορεί οι εν λόγω Σκρουτζ να προκαλέσουν και κανέναν πόλεμο -οπότε τι νόημα έχει το τωρινό «μίσος και ο αλληλοσπαραγμός»;...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"



Το όνειρο του ΠΑΣΟΚ για την Ελλάδα

(Αποκλειστική συνέντευξη του… ΠΑΣΟΚ στον Κώστα Ροδινό)

Ερώτηση 1: Τι είναι η αναδιάρθρωση του χρέους

Η αναδιάρθρωση του χρέους αφορά το λεγόμενο “hair cut” («κούρεμα») του χρέους, όπου ζητείται από τους πιστωτές που θα συμφωνήσουν να λάβουν μόνο ένα μέρος του κεφαλαίου τους. Ουσιαστικά οι πιστωτές συμφωνούν να χάσουν μέρος από τις μελλοντικές πληρωμές που θα εξασφάλιζε το μη αποπληρωθέν δάνειό τους.

Ερώτηση 2: Πως γίνεται αναδιάρθρωση;

Η αναδιάρθρωση μπορεί να λάβει δύο μορφές:

- είτε, πρώτον, έκδοση νέων ομολόγων που αντικαθιστούν τα παλαιά με μικρότερη ονομαστική αξία (στην Αργεντινή έφθανε και μέχρι το 67% των παλαιών) και υψηλό επιτόκιο,

- είτε, δεύτερον, διατήρηση των υφιστάμενων με μικρότερο επιτόκιο και παράταση των προθεσμιών λήξης. Και οι δύο εκδοχές είναι, βεβαίως, ίσης εν τέλει αξίας.

Ερώτηση 3: Ποιο είναι το ύψος της αναδιάρθρωσης;

Εξαρτάται από τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας να αποπληρώσει το διακανονιζόμενο χρέος και να παράγει ικανά πρωτογενή πλεονάσματα στο άμεσο μέλλον. Επίσης, εξαρτάται από τις ευρύτερες δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η χώρα για την υλοποίηση σκληρών μέτρων που θα εξασφαλίζουν τα πρωτογενή πλεονάσματα. Με άλλα λόγια, και για την αναδιάρθρωση επιβάλλονται σκληροί όροι από τους δανειστές της χώρας, προκειμένου οι τελευταίοι να συμφωνήσουν.

Ερώτηση 4: Τι γίνεται με τη διασπορά και την ετερογένεια των πιστωτών;

Σημαντικό πρόβλημα είναι η μεγάλη διασπορά και η ετερογένεια των πιστωτών και το γεγονός ότι κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα συμφωνήσουν όλοι, πολύ περισσότερο καθώς ελλοχεύει το κίνητρο για κάποιον πιστωτή να μη συμφωνήσει με τους υπόλοιπους ώστε να εκβιάσει προνομιακή μεταχείριση.

Ερώτηση 5: Υπάρχουν νομικά προβλήματα;

Επιπλέον παρουσιάζονται ισχυρά νομικά προβλήματα καθώς είναι πιθανό μέτοχοι των τραπεζών που κατέχουν τα ελληνικά ομόλογα και οι οποίες θα συμφωνήσουν στην αναδιάρθρωση, να στραφούν κατά των διοικήσεων σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην τοπική – εθνική νομοθεσία

Ερώτηση 6: Τι γίνεται μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας…

Η συμφωνία αναδιάρθρωσης δεν επιτυγχάνεται σε λίγες μέρες. Συνήθως χρειάζεται πολλούς μήνες, ανάλογα με το ύψος του χρέους, το εύρος του διακανονισμού αλλά και τον αριθμό ή το είδος των πιστωτών. Ωστόσο η περίοδος αυτή είναι καταστροφική για την οικονομία και ιδιαίτερα επώδυνη για τους πολίτες, καθώς η πραγματική οικονομία διανύει την κρίση πλήρως εκτεθειμένη και απροστάτευτη.

Ερώτηση 7: Πόσο διάστημα μπορεί να μεσολαβήσει μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας;

Μπορεί να φτάσει και τους 40 μήνες (η περίπτωση της Αργεντινής). Επικρατούν συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής ζούγκλας, καθώς οι πολίτες επιβιώνουν σε ένα κράτος που έχει καταρρεύσει, χωρίς πόρους και με έλλειψη κάθε σταθεράς.

Ερώτηση 8: Ποιες είναι οι άμεσες επιπτώσεις από την αναδιάρθρωση

- Η πιο χαρακτηριστική από τις επιπτώσεις, με άμεσο αντίκρυσμα στην ευρύτερη οικονομία και τους πολίτες, είναι η ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, που συνεπάγεται πλήρη έλλειψη ρευστότητας στην αγορά, εκτίναξη των επιτοκίων δανεισμού, δέσμευση καταθέσεων και εν τέλει χρεοκοπία τραπεζών που, μετά τις απώλειες από το hair cut, δεν θα έχουν ικανά κεφάλαια για να λειτουργήσουν.

- Μαζί με τις τράπεζες, πλήττονται και οι άλλοι κάτοχοι ομολόγων ή μετοχών τραπεζών, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται ασφαλιστικά ταμεία, μικρομέτοχοι κ.ά.

Ερώτηση 9: Ποιες είναι οι έμμεσες επιπτώσεις από την αναδιάρθρωση;

- Πτώση του € και περαιτέρω του εθνικού νομίσματος

- Απώλεια κεφαλαίου για όσους έχουν καταθέσεις σε τράπεζες που τυχόν οδηγηθούν σε χρεοκοπία

- Απώλεια εισοδήματος στις χώρες στις οποίες εδρεύουν οι πιστώτριες τράπεζες καθώς θα προκληθούν δευτερογενείς αρνητικές επιπτώσεις στις οικονομίες τους.

Ερώτηση 10: Ποιο είναι το κόστος της αναδιάρθρωσης:

Στην περίπτωση της Αργεντινής έχει εκτιμηθεί ότι το κόστος της αναδιάρθρωσης ήταν 33% περισσότερο από το αρχικό χρέος που αναδιαρθρώθηκε!

Ερώτηση 11: Ποιες θα είναι οι πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις;

Το ύψος της συνολικής τελικής επιβάρυνσης θέτει τη χώρα που προβαίνει σε αναδιάρθρωση σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση, τόσο σε επίπεδο διεθνών πολιτικών και οικονομικών σχέσεων όσο και σε επίπεδο σχέσεων με τις διεθνείς αγορές.

Χαρακτηριστικά η Αργεντινή δέχθηκε τεράστιες πολιτικές πιέσεις με στόχο την εξυπηρέτηση των πιστωτών της. Οι πιέσεις αυτές ήταν διακρατικές ενώ στην ίδια κατεύθυνση λειτούργησαν και οι τράπεζες των χωρών του G7 μέσω του περιορισμού των πιστώσεων για εξαγωγές προς τρίτες χώρες. Όλα αυτά οδηγούν μια χώρα σε ομηρία και την οικονομία σε ασφυξία.

Ερώτηση 12: Τι επιπτώσεις θα έχει η αναδιάρθρωση για την πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδος;

Μετά την αναδιάρθρωση επέρχεται μεγάλη μείωση της πιστοληπτικής ικανότητας, που καθιστά απαγορευτική την οποιαδήποτε προσφυγή στις διεθνείς αγορές για δανεισμό (απευθείας ή μέσω διάθεσης ομολόγων). Η Αργεντινή μέχρι σήμερα δεν έχει πρόσβαση στις διεθνείς αγορές παρά το γεγονός ότι στην τριετία μετά το 2005 παρουσίασε μέσο ρυθμό ανάπτυξης 8%. Ακόμη, λοιπόν, και αν διακανονιστεί το παλιό χρέος, παρουσιάζεται το φαινόμενο να αδυνατεί η χώρα να χρηματοδοτηθεί για τις τρέχουσες ανάγκες της (συμπεριλαμβανομένης της πληρωμής μισθών-συντάξεων, των δημοσίων επενδύσεων κλπ.), σε τρόπο ώστε να αναπαράγεται το αδιέξοδο σε φαύλο κύκλο υπερχρέωσης και κρίσης.

Ερώτηση 13: Τι γίνεται μετά την αναδιάρθρωση;

Η αναδιάρθρωση του χρέους καταλήγει ουσιαστικά στην έκδοση νέων ομολόγων που και αυτά θα αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης στις διεθνείς αγορές. Η ανισορροπία που μπορεί να προκληθεί από τις κερδοσκοπικές κινήσεις έναντι αυτών των ομολόγων παραμένει. Η εκτίναξη των spreads δεν αντιμετωπίζεται, ούτε και, περαιτέρω, η άνοδος των επιτοκίων δανεισμού στη χώρα.

Συμπέρασμα:

- Η αναδιάρθρωση του χρέους καταλήγει σε επιβάρυνση μεγαλύτερη από το αρχικό ποσό τους διακανονιζόμενου χρέους

- Οι επιπτώσεις στο εθνικό οικονομικό σύστημα είναι άμεσες και συμπεριλαμβάνουν μεγάλη κρίση ρευστότητας και χρεοκοπία τραπεζών

- Οι επιπτώσεις στο διεθνές οικονομικό σύστημα εγείρουν τεράστιες πολιτικές πιέσεις για ικανοποίηση των πιστωτών

- Οι πιέσεις αυτές αφορούν τόσο την πολιτική διαπραγμάτευση για το διακανονισμό του χρέους όσο και τις άμεσες διεθνείς οικονομικές συναλλαγές της χώρας

- Η χώρα τίθεται σε δυσμενή θέση στο πλαίσιο των διεθνών πολιτικών και οικονομικών της σχέσεων

- Η χώρα ουσιαστικά εξοβελίζεται από τις διεθνείς αγορές

Τις ερωτήσεις έγραψε ο Κώστας Ροδινός

Τις απαντήσεις τις έχει δώσει το ΠΑΣΟΚ στις 11 Ιουνίου 2010



Κύριοι του ΠΑΣΟΚ, για ποια χρεοκοπία μάχεστε που προσπαθείτε να αποτρέψετε;

Ο ένας οίκος αξιολογησης μετα τον άλλο λένε ότι η Ελλάδα δεν θα αποφύγει την χρεοκοπία!

Η Moody's είχε πει πριν μερικές εβδομάδες ότι η χώρα μας θα έχει πτωχευσει μέχρι τα τέλη του έτους!

Αφερέγγυα χαρακτήρισε την Ελλάδα ο επικεφαλής για τις αξιολογήσεις του αξιόχρεου χωρών στον οίκο Fitch, Τόνι Στρίνγκερ, και εκτίμησε πως είναι αναπόφευκτη η χρεοκοπία της.

Λέτε οι οίκοι να μην ήξεραν ότι θα περάσει το πολυνομοσχεδιο και ό,τι άλλο φέρει η κυβέρνηση Αν-Αγνώστου; Τώρα που είναι αργά και καταλάβατε την κομπίνα που σας έστησαν οι "σύντροφοι", μη βαράτε το κεφάλι σας στον τοίχο!

Αναβλήθηκε το αυριανό ECOFIN

Αναβλήθηκε η συνάντηση των υπουργών οικονομικών των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί αύριο, Τετάρτη, σύμφωνα με ανακοίνωση της βρετανικής κυβέρνησης, μεταδίδει το Bloomberg.

Απο χθες υπήρχε η πληροφορία ότι θα υπάρξει και Σύνοδος Κορυφής No3 την επόμενη Κυριακή.

Αυτο σημαίνει ότι οι διαβουλεύσεις με τους ιδιώτες δεν έχουν κλείσει, ενώ η Ευρώπη επιθυμεί οι ανακοινώσεις να γίνουν μέρες που δεν θα είναι ανοιχτές οι αγορές.

Πηγή