Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Δεκ 2014

Καταγγελία βόμβα από τον δημοσιογράφο Αλέκο Μαρκέλο: 
"Με εντολή Σαμαρά καταστρέφονται αρχεία σε ηλεκτρονική και έντυπη μορφή"

Πρίν από λίγο στην προσωπική σελίδα που διατηρεί ο δημοσιογράφος Αλέκος Μάρκελος στο Face Book δημοσίευσε μια σοβαρώτατη καταγγελία, που αφορά στην καταστροφή αρχείων του δημοσίου με εντολή Σαμαρά.

Αρχεία τα οποία , όπως ο ίδιος αναφέρει, περιέχουν τμήματα της αλληλογραφίας με την Τρόϊκα καθώς επίσης και σημαντικά στοιχεία που ενδεχομένως να τους επιβαρύνουν με σοβαρώτατες κατηγορίες όπως αυτή της προδοσίας!

Μεταφέρω την καταγγελία ακριβώς όπως την δημοσίευσε στο FB ο Αλέκος Μάρκελος.


Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

«Δημοκρατία Τώρα!» του Νίκου Τοπούζη

Του Νίκου Τοπούζη
Συγγραφέας – Ιστορικός
Το υπάρχον πολιτικό σύστημα έχει καταρρεύσει και έχει δυστυχώς παρασύρει μαζί του και την ελληνική οικονομία με τραγικές συνέπειες για την μέση Ελληνική οικογένεια.
Προσπαθώντας να «γιατρέψουμε» την οικονομία όμως χωρίς να παρέμβουμε ουσιαστικά, προς το δημοκρατικότερο, και στο πολιτικό σύστημα δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα. Είναι σαν να καταπολεμάμε τα συμπτώματα μιας ασθένειας και όχι την ίδια την ασθένεια.
Οι αλλαγές πρέπει να φέρουν έναν εκδημοκρατισμό του πολιτεύματος μας. Να αποκτήσει ο Λαός κυρίαρχο ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτές οι αλλαγές δεν πρέπει να γίνουν ούτε βίαια, ούτε και βιαστικά. Βήμα προς βήμα και να είναι προϊόν διαλόγου ΟΛΩΝ των κοινωνικών και παραγωγικών τάξεων αλλά και τις ακαδημαϊκής κοινότητας και της πολιτικής ηγεσίας του τόπου.
Το παρακάτω σύστημα που θα παραθέσω είναι μια προσωπική άποψη. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από το πώς εγώ θα ήθελα να αλλάξει προς το δημοκρατικότερο το πολίτευμα μας. Εύχομαι και είμαι σίγουρος πως υπάρχουν πολλές ιδέες καλύτερες και πιο λειτουργικές από την δική μου.
Το νέο πολίτευμα/σύστημα θα έχει τέσσερις πυλώνες:
Α. Νομοθετική εξουσία
1. Το Κοινοβούλιο παραμένει ως έχει αλλά με μειωμένο αριθμό βουλευτών (200). Οι αποδοχές των βουλευτών, υπουργών, πρωθυπουργού, προέδρου και αντιπροέδρων της Βουλής μειώνονται κατά 50%, όπως και τα υπόλοιπα προνόμια τους (υπάλληλοι, έξοδα γραφείου κτλ). Τα πολιτικά κόμματα λειτουργούν κανονικά αλλά και αυτά με 50% λιγότερη χρηματοδότηση. Η θητεία της Κυβέρνησης παραμένει τετραετής και το Κοινοβούλιο είναι το κυρίαρχο νομοθετικό όργανο της χώρας.
2. Δημιουργία Συμβουλίου της Ελλάδος. Ένας (1) σύμβουλος ανά χίλιους (1000) Έλληνες δηλαδή περίπου έντεκα χιλιάδες (11000) σύμβουλοι σε όλη την χώρα. Το Συμβούλιο θα είναι χωρισμένο σε δεκατρείς (13) περιφέρειες, όπως ακριβώς και η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Κάθε περιφέρεια θα έχει Συμβούλους ανάλογα του πληθυσμού της. Π.χ. αν η Θεσσαλία έχει 500 χιλιάδες κατοίκους τότε θα έχει και 500 Συμβούλους οι οποίοι θα εκλέγονται από κάθε νομό ανάλογα με τον πληθυσμό του νομού. Στο Συμβούλιο απαγορεύετε ρητά η ανάμειξη των πολιτικών κομμάτων! Θα είναι ο φορέας εξουσίας του Ελληνικού Λαού. Θα ελέγχει του νόμους που περνούν από το Κοινοβούλιο. Αν κάποιο Συμβούλιο Περιφέρειας διαφωνήσει κατά πλειοψηφία σε κάποιον νόμο, τότε θα θέσει το θέμα και στις υπόλοιπες Περιφέρειες. Εάν υπάρξει τόσο απόλυτη πλειοψηφία (50,1%) των Συμβούλων αλλά και σχετική πλειοψηφία (7 περιφέρειες υπέρ) τότε ο νόμος θεωρείται άκυρος και επιστρέφει στο Κοινοβούλιο για τροποποίηση. Αν ο νόμος τροποποιηθεί από το Κοινοβούλιο και ακυρωθεί ξανά από το Συμβούλιο τότε θα μπορεί το Κοινοβούλιο (κατά πλειοψηφία 3/5) να ζητήσει Δημοψήφισμα αλλιώς ο νόμος θεωρείται άκυρος. Το Συμβούλιο θα μπορεί επίσης να νομοθετεί ελεγχόμενο με τη σειρά του από το Κοινοβούλιο με την ίδια διαδικασία όπως παραπάνω. Αυτή τη φορά το Συμβούλιο θα έχει το δικαίωμα να ζητήσει τη διενέργεια Δημοψηφίσματος ώστε να αποφασίσει αμεσοδημοκρατικά ο Λαός για τη διαφωνία των δύο αυτών οργάνων. Οι Σύμβουλοι δεν θα αμείβονται αλλά θα έχουν κάποιες διευκολύνσεις όσον αφορά τις αναγκαίες τους μετακινήσεις και η θητεία τους θα είναι επίσης τετραετής.
3. Δημιουργία Γερουσίας. Η Γερουσία θα είναι το υπέρτατο ελεγκτικό όργανο νόμων της χώρας, χωρίς να έχει το δικαίωμα υποβολής νομοσχεδίων. Θα αποτελείται από πενήντα (50) γερουσιαστές, ΚΑΙ από Έλληνες της Διασποράς! Είναι καιρός και οι ομογενείς να συμβάλλουν στην ευημερία της Πατρίδος. Δικαίωμα υποβολής υποψηφιότητας αλλά και ψήφου θα έχουν ΟΛΟΙ οι Έλληνες ανεξάρτητα σε ποια χώρα ζουν ή έχουν υπηκοότητα. Πρόεδρος της Γερουσίας θα είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που θα εκλέγεται από τους Έλληνες πολίτες και θα πρέπει να είναι πολίτης και κάτοικος της Ελλάδος. Η Γερουσία θα συνεδριάζει στην Ελλάδα δύο φορές τον χρόνο και θα μελετάει τα νομοσχέδια που έχουν κατατεθεί και ψηφιστεί στο προηγούμενο εξάμηνο και θα μελετάει την αποτελεσματικότητα του κάθε νόμου. Θα έχει την δύναμη να ακυρώνει νόμους και να τους στέλνει πίσω στο Κοινοβούλιο ή στο Συμβούλιο θα τροποποίηση. Εάν υπάρχει και δεύτερη ακύρωση του ίδιου (τροποποιημένου) νόμου τότε θα υπάρχει η δυνατότητα Δημοψηφίσματος. Η Γερουσία θα έχει το δικαίωμα να μελετήσει και όλες τις διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει η Ελλάδα ως σήμερα. Αν θεωρήσει πως κάποια συνθήκη δεν ωφελεί την πατρίδα μας τότε θα έχει το δικαίωμα να στείλει τις συνθήκες προς ακύρωση στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Αν υπάρξει διαφωνία ανάμεσα στα εκλεγμένα όργανα τότε η Γερουσία με την σειρά της θα μπορεί να στείλει τις διεθνείς συνθήκες στην κρίση του Ελληνικού Λαού μέσω Δημοψηφίσματος αρκεί να συναινέσουν τριάντα (30) γερουσιαστές και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Οι Γερουσιαστές δεν θα αμείβονται για την προσφορά τους στην Πατρίδα αλλά η Ελλάδα θα αναλαμβάνει όλα τα έξοδα μετακίνησης και διαμονή τους κατά τις δύο συνεδριάσεις. Η θητεία των Γερουσιαστών και του ΠτΔ θα είναι εξαετής.
Β. Δικαστική Εξουσία
1. Εκλογή των τοπικών εισαγγελέων απευθείας από τον Ελληνικό Λαό. Τετραετής θητεία για τους εκλεγμένους εισαγγελείς.
2. Εκλογή της εισαγγελικής αλλά και δικαστικής ηγεσίας από τους ίδιους τους εισαγγελείς και τους δικαστές χωρίς ΚΑΜΙΑ ανάμειξη του Υπουργείου Δικαιοσύνης
Γ. Αποκέντρωση
Κανένα σύστημα εξουσίας δεν πρόκειται να πετύχει αν δεν αποκεντρωθεί ολοκληρωτικά ο μηχανισμός λήψης αποφάσεων αλλά και τα κέντρα δημόσιας διοίκησης. Αν δεν τονωθεί επειγόντως η περιφέρεια, τότε θα έχουμε αποτύχει ως κράτος καθώς η συρρίκνωση των συνόρων μας είναι προ των πυλών.
1.Μεταφορά ΟΛΩΝ των Υπουργείων εκτός των Άμυνας, Εξωτερικών, Εσωτερικών, Οικονομίας, Προστασίας Πολίτη σε παραμεθόριους νομούς. Διευκόλυνση των υπαλλήλων στην μετακίνηση τους στην επαρχία αλλά και δημιουργία θέσεων εργασίας για τους συζύγους των υπαλλήλων των υπουργείων.
2. Μετακίνηση των Σχολών Ευελπίδων, Ικάρων, Ναυτικών Δοκίμων αλλά και των υπαξιωματικών στη Θράκη.
3. Μείωση των Σχολών και των σπουδαστών των Πανεπιστημίων Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Πάτρας κατά 50%. Μεταφορά αυτών των σχολών στην Ήπειρο αλλά και στα νησιά του Αιγαίου.

Δ. Παλλαϊκή Άμυνα

Δημιουργία του θεσμού της Παλλαϊκής Άμυνας στα πρότυπα γειτονικών χωρών αλλά και της αρχαίας Ελλάδος. Μέσω του θεσμού αυτού πολλαπλασιάζεται εντυπωσιακά η αποτρεπτική ισχύ της χώρας αλλά και ο κάθε πολίτης, άντρας ή γυναίκα, παίρνει στα χέρια του την υπόθεση ΑΣΦΑΛΕΙΑ της Πατρίδος, της Πόλης, της Γειτονιάς του. Αποκτάει σημαντικές και μεγάλες υποχρεώσεις απέναντι στους συμπολίτες του αλλά οι υποχρεώσεις γεννούν και δικαιώματα. Δικαιώματα να αποφασίζει ο ίδιος για το μέλλον αυτού του τόπου. Δικαιώματα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Για τον θεσμό της Παλλαϊκής Άμυνας θα ακολουθήσει ξεχωριστό άρθρο όμως.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Μοναδική προϋπόθεση για να αλλάξει το υπάρχον πολιτικό σύστημα είναι ο ανοικτός διάλογος με ΌΛΟΥΣ ανεξαιρέτως τους Έλληνες και μετά διενέργεια Δημοψηφίσματος. Είναι ο καιρός να πάρουμε την Τύχη της Ελλάδος στα χέρια μας και όχι να καθόμαστε να περιμένουμε κάποιον «σωτήρα». Η οικονομική κρίση με τις τραγικές τις συνέπειες θα πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο αφύπνισης πως θα πρέπει επιτέλους να κάνουμε κάτι ουσιαστικό για την σωτηρία της Ελλάδος.
Όπως έγραψε και ο Ν.Καζαντζάκης: «Ν” αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.»

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

“Δημοκρατία” τύπου Ερντογάν: Έδιωξε τους εισαγγελείς που είχαν αποκαλύψει τη διαφθορά του

Το κορυφαίο δικαστικό σώμα της Τουρκίας (HSYK, ανώτατο συμβούλιο δικαστών και εισαγγελέων) προχώρησε στην αναστολή των καθηκόντων τεσσάρων εισαγγελέων οι οποίοι είχαν διεξαγάγει έρευνες για διαφθορά με στόχο τον ενδότερο κύκλο του περιβάλλοντος του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετέδωσαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης.


Το HSYK ενδέχεται αργότερα να προχωρήσει στην απόλυση αυτών των τεσσάρων λειτουργών, διευκρίνισε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή.

Η έρευνα για διαφθορά, η οποία δημοσιοποιήθηκε με επιδρομές που έγιναν πέρυσι στις 17 Δεκεμβρίου, οδήγησε στην παραίτηση τριών υπουργών και έκανε τον Ερντογάν να προχωρήσει σε εκκαθαρίσεις στον κρατικό μηχανισμό, μεταθέτοντας χιλιάδες αστυνομικούς και εκατοντάδες δικαστές και εισαγγελείς.

Ο Ζεκερίγια Οζ, πρώην αναπληρωτής προϊστάμενος της εισαγγελίας της Κωνσταντινούπολης, και άλλοι τρεις εισαγγελείς που εργάσθηκαν στην έρευνα για διαφθορά, είχαν παραμερισθεί από την υπόθεση μερικές εβδομάδες μετά τις αστυνομικές επιδρομές, στη διάρκεια των οποίων είχαν τεθεί υπό κράτηση δεκάδες πρόσωπα, περιλαμβανομένων των παιδιών πρώην υπουργών. Νέοι εισαγγελείς διορίσθηκαν μετά τον παραμερισμό τους, οι οποίοι τον Οκτώβριο απέσυραν τις κατηγορίες.

Ο Ερντογάν παρουσίασε το σκάνδαλο διαφθοράς ως μια απόπειρα πραξικοπήματος ενορχηστρωμένη από τον πρώην σύμμαχό του, τον ιερωμένο Φετουλάχ Γκιουλέν που έχει την έδρα του στις ΗΠΑ, για να υπονομεύσει την εξουσία του.

Τον Ιούλιο, το HSYK άρχισε μια έρευνα γύρω από τη δουλειά των τεσσάρων εισαγγελέων οι οποίοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες ότι έκαναν πολιτικά σχόλια στο Twitter και ότι έθεσαν υπό κράτηση υπόπτους χωρίς να έχουν συγκεκριμένες πληροφορίες.

Οι τέσσερις εισαγγελείς θα παραμείνουν εκτός υπηρεσίας μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα, ανέφεραν σήμερα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Σε μια χωριστή υπόθεση, μια δημοσιογράφος τέθηκε υπό κράτηση από την αστυνομία για σχόλια που δημοσιοποίησε μέσω του Twitter αναφορικά με το σκάνδαλο διαφθοράς, έκαναν γνωστό τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Η αστυνομία πραγματοποίησε έρευνα στην κατοικία της δημοσιογράφου.

“Μην ξεχνάτε το όνομα του εισαγγελέα που απέρριψε την υπόθεση της 17ης Δεκεμβρίου”, έγραψε η Σεντέφ Καμπάς στο Twitter, σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο. Περιέλαβε επίσης στην καταχώρισή της το όνομα του εισαγγελέα μαζί με μια φωτογραφία του.

Οι καταχωρίσεις της δεν υπάρχουν πλέον σήμερα στο Twitter και δεν μπορούν να επαληθευθούν.
Ωστόσο η σύλληψή της δημιούργησε ανησυχίες μεταξύ των αντιπάλων του Ερντογάν που τον κατηγορούν ότι γίνεται όλο και πιο αυταρχικός και δεν ανέχεται τη διαφωνία. Η αντίδραση του τούρκου ηγέτη στην έρευνα για διαφθορά –ενίσχυσε τον έλεγχο του Ίντερνετ, απαγόρευσε για δύο εβδομάδες το Twitter και προχώρησε σε εκκαθαρίσεις στον κρατικό μηχανισμό– προκάλεσε διεθνείς επικρίσεις.

Ο Ερντογάν άσκησε επίσης πίεση για να υιοθετηθεί νέα νομοθεσία, η οποία έθεσε το Ανώτατο Συμβούλιο Δικαστών και Εισαγγελέων (HSYK), το σώμα που είναι υπεύθυνο για διορισμούς, μεταθέσεις, παύσεις και προαγωγές των κορυφαίων δικαστών της χώρας, υπό τον έλεγχο του υπουργού Δικαιοσύνης.

Στο πλαίσιο μιας εκλογής τον Οκτώβριο υποψήφιοι υποστηριζόμενοι από την κυβέρνηση κέρδισαν τις περισσότερες έδρες στο HSYK.

Πηγή REUTERS, ANA-MPA, AFP


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Με υπουργική αποφαση – εξπρές καταστρέφουν έγγραφα του ΣΔΟΕ!

Στον ειδικό γραμματέα του ΣΔΟΕ Στέλιο Στασινόπουλο περνά προεκλογικά η αρμοδιότητα καταστροφής των εγγράφων του ΣΔΟΕ! Δηλαδή ο έμπιστος του Σαμαρά πρώην έφορος Μεσσήνης θα μπορεί να καταστρέφει όσα έγγραφα δεν του αρέσουν, όποιες εντολές θεωρεί ότι μπορεί να τον εμπλέξουν, όποιες αποφάσεις θέλει!!!

Από χθες με υπουργική απόφαση που υπογράφει ο υφυπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγάνης ο διοικητής του ΣΔΟΕ αποκτά
την δυνατότητα καταστροφής εγγράφων και στοιχείων του ΣΔΟΕ. Συγκεκριμένα στο ΦΕΚ 3498/29-12-14 (τεύχος Β’) δημοσιεύθηκε η υπουργική άποφαση όπου στο άρθρο 1 παρ. ιδ μεταβιβάζεται η αρμοδιότητα για «έκδοση απόφασης διατήρησης ή καταστροφής εγγράφων και λοιπών στοιχείων των συγκεντρωτικών αρχείων της Κεντρικής Υπηρεσίας του Σ.Δ.Ο.Ε., κατόπιν εισήγησης της αρμόδιας Διεύθυνσης».



Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 

Παρακολουθώντας κανείς τους πρώτους πολιτικούς διαξιφισμούς εν όψει των βουλευτικών εκλογών, διαπιστώνεις το θλιβερό κατάντημα της όλης διαδικασίας, ακόμα και της υποτιθεμένης ελεύθερης εκλογής εκ μέρους ενός ζαλισμένου λαού των ανθρώπων που θα τον κυβερνήσουν το επόμενο χρονικό διάστημα.

Οι περισσότερες συζητήσεις δεν ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα του ελληνικού λαού, που έχουν χτυπήσει «κόκκινο» τα τελευταία χρόνια εξ’ αιτίας μιας μειοδοτικής και προδοτικής πολιτικής ενός διαφθαρμένου πολιτικού συστήματος, αλλά το τι θα πουν οι αγορές, το τι θα ζητήσουν οι αγορές, το ποιον θα εγκρίνουν οι αγορές για να κυβερνήσει, το πώς θα αντιμετωπίσουν οι αγορές μια ενδεχόμενη πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα. Δηλαδή με λίγα λόγια στην ουσία δεν έχουμε δημοκρατία, αλλά.. αγορών-κρατία.
Εκείνο που κυριαρχεί, εκείνο που απασχολεί με δραματικό τρόπο τους πολιτικούς αυτής της εκλογικής αναμέτρησης, δεν είναι τόσο το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά το πώς αντιδράσουν οι αγορές, το πώς θα κρίνουν οι αγορές αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα, το πώς στο τέλος θα μας ελεήσουν οι αγορές για να συνεχίσουμε να ζούμε, να συνεχίσουμε να είμαστε κάτοικοι αυτής της προδομένης χώρας, να συνεχίσουμε να είμαστε υπήκοοι της αγοροπαντοδυναμίας τους.

Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση μιας υποδουλωμένης χώρας και τα δημοκρατικά τερτίπια των υποτιθεμένων ελεύθερων εκλογών, είναι για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των υποδουλωμένων υπηκόων της στην παγκοσμία οικονομική ολιγαρχία.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το Ευρωπαϊκό Νεοταξικό Διευθυντήριο, επιδιώκουν την οικονομική υποδούλωση των κρατών μέσω των παρεχόμενων σε αυτά δανείων που δεν θα μπορούν να ξοφλήσουν και έτσι να επαναδανείζoνται, για να ξεπληρώσουν ένα μόνο μέρος των προηγούμενων οφειλών τους ή μόνο των τόκων τους, δημιουργώντας νέα μεγαλύτερα κάθε φορά οφειλόμενα ποσά μέχρι να σφίξει γερά η θηλιά γύρω από το λαιμό τους και να αναγκαστούν να μετατραπούν σε πειθήνια όργανα της διεθνούς οικονομικής ελίτ. Κλασσικό παράδειγμα υποδούλωσης η ελληνική περίπτωση.
Ο βασικός στόχος τους είναι πάντα η πλήρη εξάλειψη των εθνικών κρατών. Αυτό επιτυγχάνεται με την πρόκληση της πλήρους κατάρρευσης των οικονομιών των διάφορων εθνικών κρατών και την πρόκληση πολιτικού χάους. Έτσι θεωρείται ότι θα γίνει πολύ πιο εύκολη η διάλυση του συστήματος των εθνικών κρατών και η επιβολή της μιας παγκόσμιας κυβέρνησης.

Θα πείτε καλά όλα αυτά αλλά τι μπορεί να γίνει εκτός από το να διαπιστώσουμε την κατάντια μας σαν Έλληνες πολίτες αυτής της χώρας;
Το πρώτο και καλύτερο είναι να αποδεχτούμε την μοναδική αλήθεια, ότι μια χώρα δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητη και να καθορίζει η ίδια το μέλλον της, αν δεν έχει δικό της εθνικό νόμισμα.
Αν το κατανοήσουμε αυτό, θα κατανοήσουμε και την μεγάλη προδοσία από αυτούς που μας έβαλαν χωρίς να μας ρωτήσουν, χωρίς να μας εξηγήσουν τίποτα, στην ζώνη του ευρώ και στη συνέχεια παρέδωσαν την εθνική μας κυριαρχία. Κάποτε όλοι αυτοί θα πρέπει να πληρώσουν.

Αν δεν αλλάξουμε ρότα, αν δεν αλλάξουμε στρατηγικές επιλογές, αν δεν αλλάξουμε οικονομική πολιτική υιοθετώντας εθνικό νόμισμα, αν δεν πιστεύσουμε στην γεωστρατηγική και γεωοικονομική μας αξία, αν δεν κοιτάξουμε στα μάτια ποιοι είναι οι πραγματικοί μας φίλοι και σύμμαχοι, ποιοι έχουν κοινά συμφέροντα με εμάς, αν τέλος δεν δικαστούν όλοι αυτοί οι μεγάλοι «εθνοσωτήρες» μας και επέλθει κάθαρση, τότε η οριστική εθνική απώλεια θα είναι το τίμημα της εθνικής μας αναλγησίας. Κατά τα άλλα, θα τρέχουμε πάλι στην παρωδία της εκλογικής μας αυταπάτης.

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Η κληρονομιά που αφήνει το 2014 στο 2015 είναι βαριά στις διεθνείς σχέσεις. Η χώρα μας επηρεάζεται από τη γεωπολιτική αβεβαιότητα, γι' αυτό κρίνω σκόπιμο να θυμίσω τις κυριότερες εστίες αναταραχής και να καταγράψω τις πιθανές εξελίξεις, πάντα με τον κίνδυνο της ανατροπής και των εκπλήξεων.

Α) Τουρκία. Η πολιτική των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες αποτυγχάνει σε όλα τα επίπεδα ακριβώς τώρα που ανέλαβε την πρωθυπουργία ο σχεδιαστής της. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου πρότεινε στα βιβλία του αυτήν τη θεωρία σε συνδυασμό με τον Νέο Οθωμανισμό. Εκείνος και ο Ερντογάν απέτυχαν στις σχέσεις με τους γείτονες, εμμένουν όμως στο ιδεολόγημα του Νέου Οθωμανισμού. Το 2015 θα δούμε να εφαρμόζεται η ισλαμική ιδεολογία τους με μεγαλύτερη έμφαση στο εσωτερικό, αφού στο εξωτερικό συναντά αντιδράσεις. Για πρώτη φορά στην ισλαμική διάσκεψη είδαμε μέσα στο 2014 τρεις χώρες να καταψηφίζουν το ψευδοκράτος των Τουρκοκυπρίων. Η Αίγυπτος, το Ιράν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Ντουμπάι, Αμπού Ντάμπι κ.λπ.) έδειξαν με την αντιτουρκική στάση τους ότι η Αγκυρα κακώς αυτοδιαφημίζεται ως ο ηγέτης όλων των μουσουλμανικών κρατών.

Β) Ρωσία - Ουκρανία. Η πόλωση είναι προφανής. Ο Πούτιν επιμένει ότι νομίμως προσάρτησε την Κριμαία, το Κίεβο ετοιμάζεται να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ για να αποκόψει τους δεσμούς της Ουκρανίας με τη Ρωσία και η Δύση τιμωρεί τη Ρωσία με οδυνηρές συνέπειες. Προβλέπω ότι το 2015 θα βρεθεί τελικά μια μέση λύση για να είναι όλοι ικανοποιημένοι. Δηλαδή, η Ρωσία θα δείξει διάθεση μερικού συμβιβασμού στο εδαφικό ζήτημα και η Δύση θα χαλαρώσει τα οικονομικά αντίμετρα. Η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, τουλάχιστον στο προβλέψιμο μέλλον. Ακόμη και στις ΗΠΑ υπάρχουν ρεαλιστές και γνώστες της Ιστορίας, όπως ο γερόλυκος Χένρι Κίσιντζερ, οι οποίοι συμβουλεύουν ότι δεν πρέπει να ταπεινώνεται ολοκληρωτικά η Ρωσία και ότι τα συμφέροντά της στον χώρο της πρώην ΕΣΣΔ πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ' όψιν. Η πρόβλεψή μου εκφράζει το αισιόδοξο σενάριο. Υπάρχει και η απαισιόδοξη προοπτική, δηλαδή η σκλήρυνση της δυτικής πολιτικής και η διέγερση των αμυντικών ανακλαστικών της Ρωσίας, η οποία παραμένει απρόβλεπτος παίκτης.

Γ) Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Ε.Ε. συνεχίζει να αποτελεί ένα ιστορικό παράδοξο. Επιδιώκει την οικοδόμηση λειτουργικών υπερεθνικών θεσμών σε μια διεθνή τάξη, στην οποία ακόμη παραμένει ισχυρό το εθνικό κράτος. Σήμερα η Ενωση ευρίσκεται ενώπιον μεγάλου προβληματισμού για το μέλλον της, για το ευρώ, για τη σχεδόν αδύνατη διεύρυνσή της με νέα μέλη και, κυρίως, για τη διόγκωση των ευρωσκεπτικιστικών και ευρωφοβικών ρευμάτων. Προσωπικά πιστεύω ότι η κριτική στους θεσμούς, όταν είναι ιστορικά τεκμηριωμένη, μπορεί να βοηθήσει την Ενωση να βρει μια ισορροπία μεταξύ εθνικών συμφερόντων και ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ομως όταν ο σκεπτικισμός μετεξελίσσεται σε ευρωφοβικές και ακραίες εθνικιστικές απόψεις, τότε οι Βρυξέλλες πρέπει να δώσουν άμεσες και πειστικές απαντήσεις. Αν η Ε.Ε. δεν λειτουργήσει με μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών της, αν δεν μειώσει το «δημοκρατικό έλλειμμα» και αν δεν μετριάσει τη γερμανική παντοδυναμία, οι εσωτερικές αναταράξεις θα αυξηθούν.

Δ) Μέση Ανατολή. Η κατάκτηση εδαφών στη Συρία και στο Ιράκ από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και η γενοκτονία των χριστιανών της περιοχής αποτέλεσαν τη δυσάρεστη έκπληξη του 2014. Η ικανότητα του Ασαντ να επιβιώνει ήταν μία άλλη έκπληξη, για την οποία οι Δυτικοί μάλλον ικανοποιήθηκαν, αλλά δεν θέλουν να το παραδεχθούν. Η συνεργασία Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ αποτελεί μΙα αξιοσημείωτη νησίδα σταθερότητος. Πάντως, η στρατολόγηση τζιχαντιστών στη Βουλγαρία και στο Κόσοβο θα φέρει το πρόβλημα πολύ κοντά μας.
Ενώπιον των εξελίξεων η Ελλάς πρέπει να θωρακισθεί διπλωματικά και στρατιωτικά.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Μέσω της πόλωσης προσπαθεί ο Αντώνης Σαμαράς να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους του και να προλάβει εσωκομματικές διαφοροποιήσεις πριν από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.
   
Τo στίγμα των προθέσεων του πρωθυπουργού φάνηκε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της χθεσινής άκαρπης ψηφοφορίας στην Ολομέλεια της Βουλής για την προεδρική εκλογή, όταν τόνισε εμφατικά τρεις φορές ότι είναι εδώ ως εγγυητής για τη χώρα, για το πέρας των διαπραγματεύσεων και την παραμονή στην Ευρώπη.
    
Αμέσως μετά, στην τελευταία συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, κάλεσε τους υπουργούς να συνεχίσουν πιστά το κυβερνητικό έργο, και στην τρίτη δημόσια παρέμβασή του, με δήλωση στα διεθνή ΜΜΕ, έδωσε το έναυσμα για νέο γύρο αμφισβήτησης της Ελλάδας και των σχέσεων με την Ε.Ε., τοποθετώντας τον ΣΥΡΙΖΑ και τα κόμματα της ήσσονος αντιπολίτευσης στην ίδια κατηγορία με τη Χρυσή Αυγή.
    
Φαίνεται, λοιπόν, ότι το πρωθυπουργικό επιτελείο έχει αποφασίσει να ακολουθήσει την τακτική της καταστροφολογίας για να πετύχει τον εκλογικό στόχο της Ν.Δ., παραγνωρίζοντας εάν αυτό υπηρετεί τις ανάγκες της χώρας και τα πολιτικά ενδεχόμενα που μπορεί να φέρουν οι κάλπες.
    
Σήμερα η διάλυση της Βουλής
    
Από τη νέα Βουλή, που ενδέχεται να συγκροτηθεί σε Σώμα μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου, θα αναδειχθεί τελικά ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
    
Το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα, που θα ανακοινώνει και τυπικά τη διάλυση της Βουλής και θα ορίζει την ημερομηνία σύγκλησης της νέας σύνθεσης σε Σώμα, αναμένεται να θυροκολληθεί σήμερα το απόγευμα, αφού θα έχει προηγηθεί η επίσκεψη του Αντώνη Σαμαρά στον Κάρολο Παπούλια.
Η ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας είναι η προτεραιότητα της νέας Βουλής που θα προκύψει μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, οι διαδικασίες της οποίας μπορούν να εξελιχθούν ακόμη και εάν δεν προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Πηγή efsyn

Σχόλιο ισολογίου: Τι θα γίνει με την υπηρεσιακή κυβέρνηση; Γιατί όλοι ξεχνάνε να αναφερθούν σε αυτήν; Πόσο διασφαλισμένες μπορεί να είναι οι εκλογές με τον Σαμαρά στη θέση του πρωθυπουργού;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Δώδεκα πράκτορες απασχολούσε η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (NSA) για να παρακολουθούν τις επικοινωνίες μελών της ελληνικής κυβέρνησης, αποκαλύπτει το γερμανικό περιοδικό Spiegel επικαλούμενο απόρρητα έγγραφα που έχει στη διάθεσή του.

Το περιοδικό αναφέρει την ελληνική κυβέρνηση σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα υποκλοπών μέσω των λεγόμενων Εικονικών Ιδιωτικών Δικτύων (VPN) που χρησιμοποιούνται από ανώτατα κυβερνητικά στελέχη και τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Θεωρητικά τα VPA δημιουργούν ένα ασφαλές “κανάλι” μεταξύ δυο σημείων του Ιντερνετ καθώς όλα τα δεδομένα διοχετεύονται κρυπτογραφημένα μέσω αυτού.

Τα έγγραφα που έχουν στη διάθεσή τους οι συντάκτες του Spiegel και τα οποία προέρχονται από τη διαρροή πληροφοριών του Σνόουντεν, αποδεικνύουν ότι τα VPN αποτελούν ανοιχτή πόρτα για την NSA.

Το μόνο πράγμα που είναι εικονικό είναι η ασφάλεια, αναφέρει χαρακτηριστικά το γερμανικό περιοδικό.

Να σημειωθεί ότι τα VPN χρησιμοποιούνται και για την επικοινωνία μεταξύ στελεχών μεγάλων εταιρειών γεγονός που ενισχύει τις υποψίες για εκτεταμένη βιομηχανική κατασκοπεία από τις υπηρεσίες των ΗΠΑ.

Από την πλευρά της Ελληνικής κυβέρνησης δεν έχει υπάρξει καμία ανακοίνωση διαμαρτυρίας κατά των ΗΠΑ, για τις παρακολουθήσεις των κυβερνητικών στελεχών...

Πηγή Info-War


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 

Έντονα ανησυχητικές είναι οι επισημάνσεις πρόσφατης αναφοράς των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων για τις αναμενόμενες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, το 2015. Σύμφωνα με την αναφορά αυτή που δημοσιεύτηκε στην ισραηλινή εφημερίδα, Yedioth Ahronoth και στον τουρκικό τύπο, οι Ισραηλινοί στρατηγοί προβλέπουν να υπάρξει έντονη εσωτερική ταραχή και αιματηρές εμφύλιες συγκρούσεις στις χώρες Συρία, Ιράκ, Υεμένη και Λιβύη, ενώ η συνεχιζόμενη πτώση των τιμών του πετρελαίου θα πλήξει καίρια τις οικονομίες των χωρών Σαουδικής Αραβίας και Ιράν, προκαλώντας εσωτερικές ταραχές και απρόβλεπτες εξελίξεις οι συνέπειες των οποίων ακόμα δεν μπορούν να εκτιμηθούν απόλυτα.

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανησυχούν γιατί όπως σημειώνει η αναφορά τους, προβλέπεται πως σε μια σειρά χωρών της ευρύτερης περιοχής, όπως η Συρία, το Ιράκ, η Υεμένη και η Λιβύη, θα προκύψουν έντονες αποσταθεροποιητικές καταστάσεις που θα επηρεάσουν συνολικά όλη την Μέση Ανατολή και όχι μόνο.
Στην αναφορά επισημαίνεται ότι οι ΗΠΑ δεν αντιμετώπισαν αποτελεσματικά την δραστηριότητα των Τζιχαντιστών σε Συρία και Ιράκ και αυτό οφείλεται, όπως αναφέρεται, στην διστακτικότητα του Αμερικανού προέδρου, Μπάρακ Ομπάμα.
Η κατάσταση στην Συρία και ο συνεχιζόμενος εμφύλιος θα έχει σαν παρενέργεια την ενεργότερη ανάμειξη της Ρωσίας στο πλευρό του συριακού καθεστώτος, καθιστώντας αναπόφευκτα τους Ρώσους σαν σημαντικό παράγοντα των εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή.
Η ανησυχία των Ισραηλινών επικεντρώνεται και στην περιοχή των υψωμάτων του Γκολάν, τα οποία περιήλθαν στην ισραηλινή κατοχή από το 1967. Εκεί έχει παρατηρηθεί τελευταία μια αυξανόμενη παρουσία εξτρεμιστικών ισλαμιστικών οργανώσεων, όπως οι Τζιχαντιστές, η El Nusra και η εξαιρετικά εχθρική προς το Ισραήλ, Hizbullah. Για τον λόγο αυτό υπάρχει μια άτυπη συμμαχία μεταξύ του Ισραήλ και της Δαμάσκου προς την αντιμετώπιση των ανεξέλεγκτων ισλαμιστών.
Από την άλλη, η συνεχιζόμενη πτώση των τιμών του πετρελαίου θα προκαλέσει αναταραχή στις χώρες του Περσικού κόλπου οι οικονομίες των οποίων βασίζονται στις εξαγωγές του μαύρου χρυσού και αυτό θα έχει πολύ σοβαρές συνέπειες για την σταθερότητα της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο. Ειδικά για την Σαουδική Αραβία, αλλά και το Κατάρ, οι επιπτώσεις μπορεί να είναι καταλυτικές ακόμα και για την συνοχή και ύπαρξη αυτών των χωρών.

Το τελικό συμπέρασμα της αναφοράς των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, είναι πως θα αυξηθούν οι διασπαστικές τάσεις σε μια σειρά χωρών όπως Συρία, Υεμένη, Ιράκ, Λιβύη, Σουδάν, Σομαλία, ενώ αναμένεται να εκδηλωθούν εξ αιτίας οικονομικών προβλημάτων έντονες ταραχές σε Ιράν και Σαουδική Αραβία με άγνωστες συνέπειες. Η συμμαχία μεταξύ Αιγύπτου, Ιορδανίας και Κατάρ, θεωρείται σαν η μόνη σταθεροποιητική εξέλιξη στην ήδη «καυτή» περιοχή και οι Ισραηλινοί εκτιμούν πως η συμμαχία αύτη θα εξασφαλίζει τουλάχιστον στα νότια σύνορα τους, δηλαδή στην χερσόνησο του Σινά, όπου υπάρχει το πρόβλημα της λωρίδας της Γάζας αλλά και η δράση ισλαμιστικών ομάδων που έχουν εκεί την έδρα τους, κάποια σχετική ηρεμία.

Σίγουρα οι προβλέψεις αυτές είναι πολύ ανησυχητικές και όπως φαίνεται το παλιό αμερικανικό σχέδιο της Μεγάλης Μέσης Ανατολής, που προέβλεπε την διάσπαση πολλών χωρών σε μικρότερα κρατίδια, επανέρχεται στην επικαιρότητα με πολύ απρόβλεπτα επεισόδια οι συνέπειες των οποίων δεν μπορούν ακόμα να αποτιμηθούν. Το σχέδιο αυτό που προβλέπει συν τοις άλλοις και την δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους με μεγάλο μέρος της νοτιοανατολικής Τουρκίας, αποτελεί για την Άγκυρα την μεγαλύτερη σύγχρονη απειλή για την ίδια την συνοχή της όπως την ξέρουμε σήμερα.

Το θέμα είναι πως όλα αυτά μπορούν να επηρεάσουν την χώρα μας και κυρίως το καυτό θέμα της ΑΟΖ στην Κύπρο αλλά και της ελληνικής, ακόμα μη καθορισμένης ΑΟΖ. Κυρίως όμως στην αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο.

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός 


Τα αποτελέσματα των δύο πρώτων ψηφοφοριών έχουν εξανεμίσει τις ελπίδες για εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, γεγονός που φέρνει πολύ κοντά τις κάλπες. Αν και ο Σαμαράς δεν έχει καταθέσει τα όπλα, το εξαιρετικά πιθανό ενδεχόμενο στις αρχές Φεβρουαρίου να έχουμε κυβέρνηση Τσίπρα προκαλεί πυρετό στο ευρωιερατείο.

Στην πραγματικότητα, τα αφεντικά της Ευρώπης έρχονται αντιμέτωπα με τα αποτελέσματα της πολιτικής τους έναντι της Αθήνας. Κι όχι μόνο αυτό. Ο κίνδυνος να γενικευθεί η πολιτική αβεβαιότητα σ’ όλο τον ευρωπαϊκό Νότο είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού, γεγονός που επισημαίνουν ακόμα και ΜΜΕ που λειτουργούν ως εκφραστές των Αγορών.

Η δεδηλωμένη πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει τις μνημονιακές πολιτικές και να απαιτήσει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θεωρείται από το ευρωιερατείο αιτία ρήξης. Εξ ου και έχει επανέλθει το σενάριο της εξόδου από την Ευρωζώνη, παρότι ο Τσίπρας διαβεβαιώνει σ’ όλους τους τόνους ότι επιθυμεί το αντίθετο.

Αναμφίβολα, το ευρωιερατείο προτιμάει τους Σαμαρά και Βενιζέλο. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν έκανε εκπτώσεις στις μνημονιακές υποχρεώσεις της Ελλάδας για να τους διευκολύνει στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Αντιθέτως, η επιμονή της Τρόικας να επιβάλει το σύνολο των απαιτήσεών της εδώ και τώρα υποχρέωσε την κυβέρνηση να επισπεύσει τη διαδικασία εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας.

Κι όχι μόνο αυτό. Ο Σαμαράς δίνει τη μάχη για τους 180 από πολιτικά δυσμενή θέση. Η ρητορική του για γύρισμα σελίδας με τερματισμό του Μνημονίου και αποδέσμευση από το ΔΝΤ αποδείχθηκε επιταγή χωρίς αντίκρισμα, προσθέτοντας ένα ακόμα κρίκο στην μακρά αλυσίδα εκκωφαντικών πολιτικών διαψεύσεων.

Τα αφεντικά της Ευρώπης τήρησαν ανελαστική στάση όχι μόνο λόγω ακαμψίας. Φοβούνταν ότι εάν γίνουν εκπτώσεις για την Ελλάδα θα ξηλωθεί το δίδυμο δόγμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της λιτότητας. Εκτός αυτού έχουν την τάση να επιρρίπτουν την ευθύνη για την αποτυχία του ελληνικού πειράματος αποκλειστικά στην Αθήνα, αρνούμενοι τις δικές τους εξόφθαλμες ευθύνες.

Η διαφαινόμενη αποτυχία εκλογής Προέδρου από την παρούσα Βουλή σημαίνει πρόωρες εκλογές και πιθανότατα αλλαγή κυβέρνησης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο κόμπος σύντομα θα φθάσει στο χτένι.

Αυτό, βεβαίως, δεν εμπόδισε τον Γιούνκερ και τον Μοσκοβισί να κάνουν ωμές παρεμβάσεις εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και υπέρ της κυβέρνησης Σαμαρά, θυμίζοντας τις ημέρες του 2012. Τότε, στο πλευρό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είχε στρατευθεί σύσσωμο το ευρωιερατείο με πρώτη και καλύτερη τη Μέρκελ.

Οι τωρινές παρεμβάσεις έγιναν αντικείμενο κριτικής στην Ευρώπη κι όχι μόνο από αριστερά κόμματα. Τόσο ο πρόεδρος της Κομισιόν όσο και ο επίτροπος για τα οικονομικά παραβίασαν τον κανόνα της μη επέμβασης στις εσωτερικές πολιτικές αντιθέσεις των χωρών-μελών. Απ’ ότι φαίνεται, όμως, ο κανόνας αυτός ισχύει όταν πρόκειται για πολιτική ρουτίνα κι όχι όταν το ευρωιερατείο θεωρεί πως το διακύβευμα είναι μείζον και κρίσιμο.

Το ερώτημα είναι τι θα συμβεί εάν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλθει στην εξουσία. Αν και η εικόνα του στην Ευρώπη είναι πιο οικεία σε σύγκριση με το 2012, η αρνητική στάση των αφεντικών της Ευρωζώνης δεν έχει διαφοροποιηθεί ποιοτικά. Αυτός είναι ο λόγος που έχει επανέλθει στο προσκήνιο το περιβόητο Grexit.

Στους κόλπους του ευρωιερατείου είναι εμφανής μία αντίφαση. Από τη μία πλευρά φοβούνται τις επιπτώσεις από την άνοδο του Τσίπρα στην εξουσία και τη ρήξη μαζί του. Από την άλλη, όμως, προεξοφλούν ότι θα τον υποτάξουν. Η εκτίμηση ότι μία μελλοντική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα υποχρεωθεί να προσαρμοσθεί και να εφαρμόσει χωρίς εκπτώσεις τις μνημονιακές πολιτικές αντανακλά περισσότερο ευσεβείς πόθους.

Στην Κουμουνδούρου δεν επιθυμούν ρήξη με την Ευρωζώνη. Αναζητούν ένα συμβιβασμό μαζί της. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως είναι διατεθειμένοι να κάνουν στροφή 180 μοιρών από την αντιμνημονιακή ρητορική τους. Ο Τσίπρας ήταν σαφής σε πρόσφατη συνέντευξή του. Δεν θα προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες, εκτός κι αν τον αναγκάσουν.

Εκεί ακριβώς βρίσκεται το ζήτημα. Θα τον αναγκάσουν; Μία μειονότητα στους κόλπους του ευρωιερατείου υποστηρίζει την ανάγκη διαπραγμάτευσης ενός συμβιβασμού με μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρεί ότι μία ρήξη με την Ελλάδα θα προκαλούσε επικίνδυνες παρενέργειες για την Ευρωζώνη.

Η Ελλάδα δεν συνιστά πλέον τον συστημικό κίνδυνο για το ευρώ που συνιστούσε το 2010 ή και το 2011-12. Μόνο το 17% του ελληνικού χρέους βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών. Το υπόλοιπο 83% βρίσκεται στα χέρια των χωρών-μελών της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Το γεγονός αυτό οδηγεί στην εκτίμηση ότι η ελληνική κρίση μπορεί να απομονωθεί, με την έννοια ότι μία στάση πληρωμών δεν θα προκαλέσει πανικό στις Αγορές και συνθήκες ντόμινο στους άλλους αδύναμους κρίκους του ευρωπαϊκού Νότου.

Ακόμα κι αν αυτή η εκτίμηση ισχύει, δεν σημαίνει πως μία ασύνταχτη έξοδος της Ελλάδας θα άφηνε την Ευρωζώνη άθικτη. Το ευρωπαϊκό νομισματικό οικοδόμημα είναι ευάλωτο. Ας σημειωθεί ότι την τελευταία δεκαετία, το δημόσιο χρέος (αθροιστικά) των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου (Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα και Πορτογαλία) έχει τριπλασιασθεί ενώ στο ίδιο διάστημα τα καθαρά assets των χωρών του ευρωπαϊκού Βορρά έχουν επταπλασιασθεί. Είναι ακριβώς αυτή η διάσταση της κρίσης που το Βερολίνο αποφεύγει επιμελώς να συζητάει.

Σ’ αυτό το περιβάλλον κραυγαλέας οικονομικής ασυμμετρίας και αντιφάσεων-αντιθέσεων, δεν αποκλείεται καθόλου ένα ρήγμα στον ελληνικό αδύναμο κρίκο να τροφοδοτήσει δυναμικές αποσταθεροποίησης και ενδεχομένως διάλυσης. Πριν λίγες ημέρες ο Ιταλός πρωθυπουργός Ρέντσι δήλωσε: «Ή αλλάζουμε κατεύθυνση ή χάνουμε την Ευρώπη».

Αποκαλυπτικά της αμφιθυμίας του ευρωιερατείου είναι δημοσιεύματα της γερμανικής Die Welt. Επικαλούμενη συνεργάτες του Σόιμπλε έγραψε ότι εάν μία κυβέρνηση Τσίπρα δεν εφαρμόσει τις μνημονιακές πολιτικές θα σταματήσει η χρηματοδότηση της Ελλάδας. Από την άλλη πλευρά, γράφει ότι μία ρήξη με την Ελλάδα θα ρίξει στο χάος όλη την Ευρώπη και καλεί τους Έλληνες να μη χάσουν την ψυχραιμία τους και να σώσουν την Ευρώπη!

Εάν το ευρωιερατείο επιδείκνυε ευελιξία και έκανε κάποιες εκπτώσεις σε μία μελλοντική κυβέρνηση Τσίπρα, το πρόβλημα θα μεταφερόταν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Η μετριοπαθής πτέρυγα θα πάταγε σ’ αυτές τις εκπτώσεις για να αντιμετωπίσει τις εσωκομματικές αντιδράσεις και να δικαιολογήσει στους ψηφοφόρους τις δικές της σημαντικές υποχωρήσεις στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού.

Τα μηνύματα από τα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων, όμως, συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι στην πλειονότητά τους τα αφεντικά της Ευρωζώνης, παρότι φοβούνται, δεν είναι διατεθειμένα να κάνουν στον Τσίπρα τις εκπτώσεις που αρνήθηκαν στον Σαμαρά. Όταν προ καιρού ολιγομελής αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον πρόεδρό του συναντήθηκε με Γερμανό αξιωματούχο, το μήνυμα που της δόθηκε ήταν ξεκάθαρο: «Εάν θέλετε να επαναδιαπραγματευθείτε τις μνημονιακές δεσμεύσεις της Ελλάδας δεν έχουμε καμία αντίρρηση. Όσο θα διαπραγματευόμαστε, όμως, θα τις τηρείτε απαρεγκλίτως».

Τα αφεντικά της Ευρωζώνης ελπίζουν ότι η μη αυτοδυναμία θα υποχρεώσει τον Τσίπρα να συνεργασθεί με κόμματα όπως το Ποτάμι ή κάποιο από τα ΠΑΣΟΚ, που θα λειτουργήσουν σαν καταλύτης για την προσαρμογή και του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και στην μάλλον απίθανη περίπτωση που η ηγεσία έκανε κωλοτούμπα και συνέχιζε τις μνημονιακές πολιτικές θα αντιδρούσαν πολλοί βουλευτές.

Τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι υπό την επήρεια αριστερών ιδεολογημάτων. Αυτό συχνά τα δυσκολεύει να αντιμετωπίσουν ρεαλιστικά τα προβλήματα της διακυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά, όμως, εμποδίζει την εγκατάλειψη των προεκλογικών δεσμεύσεών του και μάλιστα αμέσως.

Από την πλευρά τους, οι μελλοντικοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που προέρχονται από τον χώρο της κεντροαριστεράς, επιθυμούν ένα συμβιβασμό, αλλά είναι απίθανο να αποδεχθούν μία τέτοια κωλοτούμπα. Ο λόγος, άλλωστε, που πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο αντιμνημονιακός προσανατολισμός τους.

Εάν το ευρωιερατείο τηρήσει ανελαστική στάση, ακόμα και οι μετριοπαθείς του ΣΥΡΙΖΑ θα εξωθηθούν να υιοθετήσουν γραμμή αντιπαράθεσης. Υπενθυμίζουμε την παλαιότερη δήλωση Δραγασάκη για διενέργεια δημοψηφίσματος εάν τα αφεντικά της Ευρωζώνης αρνηθούν έναν συμβιβασμό.

Το οικονομικό επιτελείο στην Κουμουνδούρου προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο, αλλά ο Τσίπρας ελπίζει ότι με διαπραγματεύσεις θα διαμορφώσει μία νέα σχέση με την Ευρωζώνη. Το επιχείρημά του είναι ότι η Ελλάδα παραμένει συστημικός κίνδυνος και ως εκ τούτου το ευρωιερατείο δεν θα διακινδυνεύσει μία ρήξη. Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο, αλλά το νόμισμα έχει και άλλη όψη.

Όπως έχουμε προαναφέρει, δεν διευκόλυναν πολιτικά τον Σαμαρά για να μην αρχίσει να ξηλώνεται η πολιτική της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της λιτότητας. Και είναι δύσκολο να υποχωρήσουν, επειδή θα έχουν απέναντί τους μία πιο διεκδικητική ελληνική κυβέρνηση. Αντιθέτως, η παραδοσιακή γερμανική νοοτροπία και ανελαστικότητα ωθεί το Βερολίνο να τιμωρήσει την Ελλάδα για να καταστείλει τις τάσεις αντίδρασης στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό Νότο.

Ο Τσίπρας είχε την ευκαιρία να ακούσει αυτή την προειδοποίηση και από τον Λαφοντέν. Ο παλαίμαχος ηγέτης της γερμανικής Αριστεράς γνωρίζει άριστα τον τρόπο που σκέπτονται οι γερμανικές και ευρωπαϊκές άρχουσες ελίτ, αφού ήταν για πολλά χρόνια ηγετικό στέλεχος της κυβερνώσας Σοσιαλδημοκρατίας και έχει διατελέσει υπουργός Οικονομικών.

Υπάρχει, όμως, και ένας πρόσθετος λόγος που ωθεί τις κατεστημένες ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ να τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια μίας μελλοντικής κυβέρνησης Τσίπρα. Φοβούνται πως εάν ο ΣΥΡΙΖΑ τα καταφέρει στην Ελλάδα θα λειτουργήσει ως παράδειγμα προς μίμηση. Οι αντισυστημικές πολιτικές δυνάμεις (αριστερές και ακροδεξιές) που αναδύονται σ’ όλη την Ευρώπη ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και της κοινωνικής υποβάθμισης θα ενισχυθούν.

Το συντεχνιακό συμφέρον της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς για αναπαραγωγή της ηγεμονίας τους, τις ωθεί να μην συνεργασθούν εποικοδομητικά με μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί να μην έχει ακόμα ληφθεί οριστικές αποφάσεις, αλλά έχει διαμορφωθεί κυρίαρχη τάση, η οποία συνοψίζεται στη γραμμή ή ο ΣΥΡΙΖΑ θα τηρήσει τις μνημονιακές δεσμεύσεις ή θα του τραβήξουν το χαλί.

Αυτό που δείχνουν να μην κατανοούν τα αφεντικά της Ευρώπης, τους το είπε ρητά πριν μερικές ημέρες το όργανο των Αγορών, το πρακτορείο Bloomberg. Αφού επισημαίνει ότι η Ελλάδα έχει εξαντληθεί, υπογραμμίζει ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειρισθεί κι άλλη λιτότητα. Σ’ αυτή την κρίσιμη διαπίστωση συγκλίνουν κι άλλοι κύκλοι. Προς το παρόν, όμως, η τάση αυτή στις άρχουσες ελίτ είναι μειοψηφική. Την κατεύθυνση δίνουν οι ιέρακες του Βερολίνου που παίζουν αποφασιστικό ρόλο στους κόλπους του ευρωιερατείου.

Στον ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι η πολιτική τους εντάσσεται στην ευρωπαϊκή συζήτηση για την υπέρβαση της κρίσης και δεν αποτελεί μία περιθωριακή πρόταση που θα προκαλέσει ρήξη. Αυτό, όμως, είναι η μισή αλήθεια. Η διελκυστίνδα στην Ευρωζώνη αφορά τη χαλάρωση κι όχι την ανατροπή του κυρίαρχου δόγματος οικονομικής πολιτικής, χωρίς, μάλιστα, ούτε αυτό να έχει γίνει πράξη.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι αυτή η διελκυστίνδα όχι μόνο δεν έχει στο κέντρο της την Ελλάδα, αλλά πιθανόν και να μην την περιλαμβάνει. Ο ισχυρισμός ότι η Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση δεν έχει εκλείψει. Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι μία μελλοντική κυβέρνηση Τσίπρα θα βρει συμμάχους τις κυβερνήσεις του ευρωπαϊκού Νότου.

Ευρωπαϊκές πηγές, μάλιστα, θεωρούν πως οι κυβερνήσεις της Ιταλίας και της Γαλλίας επιθυμούν από τακτικής απόψεως τη ρήξη με την Ελλάδα. Μία τέτοια εξέλιξη όχι μόνο θα αποσπούσε την προσοχή από τους δύο μεγάλους ασθενείς της Ευρωζώνης. Για την ακρίβεια, η ανάγκη διαχείρισης της κρίσης και σταθεροποίησης όχι μόνο δεν θα άφηνε περιθώρια για την κλιμάκωση των πιέσεων προς τη Ρώμη και το Παρίσι για λήψη μέτρων λιτότητας, αλλά ενδεχομένως να υποχρέωνε το Βερολίνο να αποδεχθεί τη χαλάρωση. Με άλλα λόγια, δεν είναι απίθανο η Ελλάδα να χρησιμοποιηθεί σαν Ιφιγένεια για να φθάσουν οι μεγάλοι της Ευρωζώνης σ’ έναν μεταξύ τους συμβιβασμό.

Πηγή εφημ. "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Πίσω από την πολιτική κρίση και την χρεωκοπία της χώρας, κρύβεται ή μάλλον δεν κρύβεται γιατί είναι οφθαλμοφανές, το καταλυτικό πρόβλημα της ποιότητας των κυβερνώντων.

Προχθές ήμουνα στον καφενέ της γειτονιάς μου, με φίλους. Οι θαμώνες χαλαροί, όλων των ηλικιών, ζωντανοί άνθρωποι, σύγχρονοι, εργαζόμενοι, μεσαίου ή υψηλού μορφωτικού επιπέδου, πολλοί νέοι, φοιτητές, επιχειρηματίες. Κάποιοι καλλιτέχνες και μερικοί αργόσχολοι συμπληρώνουν το τοπίο του καφενέ μας.

Στο βάθος του καταστήματος ήταν στρωμένα δύο τραπέζια μακρυνάρια, δίκην συνεστιάσεως. Κατά τις οκτώ το βράδυ άρχισαν να καταφθάνουν και να παίρνουν θέση κάτι τριτοκοσμικές φιγούρες, οι περισσότεροι άνω των εξήντα ή και των εβδομήντα, με ψιλό μουστακάκι και κοντοκουρεμένο κεφάλι, ύφος ταυτόχρονα πονηρό και χαύνο. Όταν συμπληρώθηκε η πινακοθήκη των ηλιθίων, εμφανίστηκε και ο οικοδεσπότης, που ήταν ένας υπουργός της συγκυβέρνησης. Χαιρετούρες με ψεύτικη εγκαρδιότητα, χτυπήματα στην πλάτη, υποκριτικό ενδιαφέρον για τα οικογενειακά του καθενός κλπ.

Καταλάβαμε ότι έχει αρχίσει η προεκλογική εκστρατεία, κι ότι ο υπουργός μάζεψε τους πολιτικούς του φίλους, τους κομματάρχες του, όπως λέγαμε παλιά, δηλαδή τους κυνηγούς ψήφων. Το επίπεδό τους ήταν σαν να έβγαιναν από ελληνική ταινία της δεκαετίας του πενήντα, και ο ανθρωπότυπός τους (ντύσιμο, στάση σώματος, ύφος, ομιλία) θύμιζε τον αλήστου μνήμης Μαυρογυαλούρο.

Οπότε αυτομάτως προέκυπτε, από την μοιραία σύγκριση των πολιτευτών με τους υπόλοιπους «νορμάλ» θαμώνες του καφενέ, το τερατώδες, άλυτο μέχρι σήμερα πρόβλημα της Ελλάδας: ότι στην πολιτική έχουν μαζευτεί τα στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας τα κοινωνικώς και πνευματικώς πιο καθυστερημένα, τα πιο τριτοκοσμικά, τα πιο άσχετα με την «ευρωπαϊκή υπόθεση» που δήθεν υπηρετούν τα φιλομνημονιακά κόμματα.

Κάποτε δεν ήταν έτσι. Το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο Συναγερμός του στρατάρχη Παπάγου, το κόμμα των Προοδευτικών του Μαρκεζίνη, η ΕΡΕ του Καραμανλή και του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, η Ένωσις Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου συγκέντρωσαν τον ανθό της ελληνικής κοινωνίας της εποχής τους.

Πέρα από τις ευθύνες των πολιτικών αρχηγών της Μεταπολίτευσης, που μάζεψαν γύρω τους όχι τον ανθό αλλά τα ιζήματα, διερωτάται κανείς πώς τόσοι πολλοί επιεικώς ακατάλληλοι άνθρωποι, πόσα σούργελα, πόσοι γελοίοι, πόσοι αμόρφωτοι και κυρίως πόσοι φαύλοι πέρασαν την ιερή πύλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν την Ελλάδα στην χειρότερη, στην συνολικώτερη χρεωκοπία της νεώτερης ιστορίας της.

Με τι κριτήρια τους ψήφισε το εκλογικό σώμα;
Επειδή οι πελατειακές και οικογενειοκρατικές δομές της Τουρκοκρατίας παραμένουν κυρίαρχες;
Πόσους αιώνες η Τουρκοκρατία θα αποτελεί το άλλοθι της αποτυχίας μας να οργανώσουμε σύγχρονο κράτος;

Επειδή οι ψηφοφόροι έβαζαν σταυρό αγεληδόν σε όποιους υποδείκνυε η κομματική «γραμμή»;
Επειδή το μαύρο προεκλογικό χρήμα πήγαινε πάντα στους πιο εύκαμπτους και επιρρεπείς στην διαπλοκή;
Επειδή τα κατεστημένα μήντια έβγαζαν στα παράθυρα τους «κολλητούς» και τους «ημετέρους»;
Και η τεράστια μάζα των ψηφοφόρων τους ψήφιζε επειδή η τηλεόραση κατέληξε, από μηχανισμός εκπολιτισμού και διαπαιδαγώγησης, να γίνει-πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- ο κύριος μοχλός παραπλάνησης, εξαπάτησης, διαστρέβλωσης, χειραγώγησης και εκμαυλισμού, ακόμα και εκτουρκισμού της ελληνικής κοινωνίας;

Πότε πιά οι Έλληνες ψηφοφόροι θα αποκτήσουν υγιή κριτήρια επιλογής των εκπροσώπων και των αρχόντων τους; Πόσο πιο βαθειά θα πάει η κρίση, για να γίνουν οι ψηφοφόροι πολίτες και να πάρουν την τύχη της χώρας στα χέρια τους;

Πηγή "KontraNews"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Καθημαγμένοι μα ζωντανοί! Ρημαγμένοι μα ζωντανοί!

Μετά την χθεσινή πρώτη νίκη των αντιμνημονιακών, λαϊκών, εθνικών δυνάμεων, είμαστε ζωντανοί, γιατί μπορούμε και ξαναβλέπουμε μιά μικρή σπίθα ελπίδας, την στιγμή που το σκοτάδι ήταν πιό βαθύ, και το έρεβος χειροπιαστό!

Ας μην πανηγυρίζουμε ωστόσο, γιατί η νίκη αυτή δεν ανήκει σε μας. Ανήκει σε 132 ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κατάφεραν να μείνουν όρθιοι, κόντρα στον τρόμο και τις πύλες της κολάσεως που είχαν ανοίξει εναντίον τους οι καλοπληρωμένοι δωσίλογοι και τα συστημικά Μέσα τους Μαζικής Εξαπάτησης.

Εμείς, ως λαός, δεν σταθήκαμε ως τώρα στο ύψος των περιστάσεων.
Δεν μπορέσαμε ως τώρα να κάνουμε το ίδιο μ' αυτούς.
Φοβηθήκαμε, δειλιάσαμε, κιοτέψαμε.
Δεν παλέψαμε όσο έπρεπε, και κρεμάσαμε τις ελπίδες μας στην λειτουργία ενός σαθρού δημοκρατικού συστήματος, που μετά βίας παραμένει ακόμη σε λειτουργία.
Ίσως ακόμα και να μην μας άξιζε αυτή η λύτρωση της μικρής αυτής ελπίδας!

Τώρα, τις επόμενες μέρες, που το παντελώς σάπιο και βρώμικο πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, που μέσα απ' την σαπίλα του εξελίχθηκε σε αντεθνικό και αντιλαϊκό, και έγινε μεσάζοντας και συνεταίρος διεθνών απατεώνων και τοκογλύφων, θα εξαπολύση την ύστατη επίθεσή του, εναντίον της Δημοκρατίας, του Συντάγματος, της αλήθειας και της λογικής, σκούζοντας και ουρλιάζοντας φοβέρες φρικτές και ψέματα ρυπαρά και ανθελληνικά, ας αποδείξουμε ότι είμαστε πράγματι ζωντανοί!

Ας αποδείξουμε πως αξίζαμε το δώρο αυτό της ελπίδας που μας δόθηκε.
Ας μην κιοτέψουμε τούτη τη φορά, μπροστά στην βρωμερή ανάσα του συστημικού Θηρίου που ψυχορραγεί.

Η επόμενη νίκη πρέπει να είναι δική μας!
Πρέπει να είναι του λαού, και να είναι συντριπτική!
Νυν υπέρ πάντων αγών!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"

* Το κολάζ της φωτογραφίας είναι από την απελευθέρωση των Αθηνών το 1944, από την προηγούμενη Κατοχή, εβδομήντα χρόνια πρίν!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 
    
εκλογές της 25ης Ιανουαρίου θα διεξαχθούν με μια λέξη να δεσπόζει στην πορεία προς τις κάλπες: «Σταθερότητα». Η συγκυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ μαζί με τα δεκανίκια τους θα κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι «υπονομεύει τη σταθερότητα της χώρας».
    
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του θα επιδιώξει να αντιστρέψει την κατηγορία και να αναδειχτεί εκείνος ως «εγγυητής της σταθερότητας».
    
Ας δούμε, όμως, ποιο είναι το πλαίσιο, ποιοι είναι οι πυλώνες αυτής της «σταθερότητας»:...
  • Είναι η ΕΕ των 30 εκατομμυρίων ανέργων και των 100 εκατομμυρίων φτωχών. Η ΕΕ στο εσωτερικό της οποίας τα πλεονάσματα της Γερμανίας – κατά δήλωση της κυρίας Λαγκάρντ – είναι τα ελλείμματα της Ελλάδας. Είναι η ΕΕ του κυρίου «καλό κουράγιο Έλληνες» Ολι Ρεν και του μετρ της φοροαποφυγής πολυεθνικών πρώην πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου και νυν προέδρου της Κομισιόν κ.Γιούνγκερ.
  • Είναι η ΕΚΤ του κ.Ντράγκι, δηλαδή του πρώην αντιπροέδρου του ευαγούς ιδρύματος της «Goldman Sachs». Η ΕΚΤ που ακόμα και τώρα παίζει με τα ελληνικά ομόλογα. Που βασικό της μέλημα είναι να λειτουργεί ως τροχονόμος της χρηματοπιστωτικής φούσκας και όταν σκάει η φούσκα αποστολή της είναι η σωτηρία των τραπεζών δια της σταύρωσης των λαών. Είναι η ΕΚΤ του κ.Ντράγκι ο οποίος μόλις πριν ένα μήνα, στις 18 Νοέμβρη 2014, αναφερθείς στο ελληνικό δημόσιο χρέος δήλωνε ότι είναι αντιπαραγωγικό να μιλάμε για μείωση, αναδιάρθρωση ή κούρεμά του και απαιτούσε την εντατικοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής.
  • Είναι το ΝΑΤΟ. Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς. Περιοριζόμαστε σε ένα: Είναι στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, εδώ όπου κάθε γενικός γραμματέας της «συμμαχίας» δίνει συγχαρητήρια στις ελληνικές κυβερνήσεις για το γεγονός ότι κρατούν την Ελλάδα πρωταθλήτρια στις εξοπλιστικές δαπάνες ακόμα και τα χρόνια της κρίσης, που από τα 12 «σούπερ πούμα» στην προχτεσινή ναυτική τραγωδία λειτουργούσαν μόνο τα 3 κι από αυτά επιχειρούσε μόνο το 1…
Αυτοί είναι οι πυλώνες της «σταθερότητας». Όσο για τη θέση της Ελλάδας μέσα στο πλαίσιο που ορίζεται από αυτούς τους πυλώνες «δεν αμφισβητείται», όπως δηλώνεται αρμοδίως.
    
Ποια είναι όμως αυτή καθ’ αυτή η «σταθερότητα» την οποία βιώνει ο ελληνικός λαός; Για την ακρίβεια ποια είναι η κοινωνική πραγματικότητα που έχουν το θράσος να τη βαφτίζουν «σταθερότητα» και το ακόμα μεγαλύτερο θράσος να μας απειλούν σε περίπτωση που «διασαλευτεί»;
    
    Η «σταθερότητά τους» είναι:
  • Τα 75 δισ. ευρώ που από το 2008 μέχρι και το τέλος του 2013 ανήλθαν οι συνολικές απώλειες καταθέσεων στην Ελλάδα της πολιτικής των Μνημονίων.
  • Τα 33 δισ. ευρώ που ανήλθαν οι απώλειες χρημάτων των Ασφαλιστικών Ταμείων μέσα στο ίδιο διάστημα (μόνο από το περίφημο PSI οι απώλειες των Ταμείων ξεπέρασαν τα 12,5 δισ. ευρώ).
  • Τα 63 δισ. ευρώ που όπως ομολόγησε ο Στουρνάρας αφαιμάχτηκαν από τον ελληνικό λαό ως συνέπεια των δημοσιονομικών μέτρων από το 2010 και μετά.
  • Τα 6,3 εκατομμύρια του ελληνικού λαού που σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής κινούνται μεταξύ φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
  • Το 1,5 εκατομμύριο των ανέργων και τα 2 εκατομμύρια των ημιάνεργων – «απασχολήσιμων».
  • Τα 700.000 παιδιά που σύμφωνα με την «Ουνέσκο» υποσιτίζονται στην Ελλάδα.
  • Το γεγονός ότι - για πρώτη φορά από συστάσεως του ελληνικού κράτους - τα στοιχεία της απογραφής δείχνουν μείωση του ελληνικού πληθυσμού ως συνέπεια μιας πολιτικής που χαρακτηρίζεται «λευκή αναίμακτη γενοκτονία» του ελληνικού λαού.
  • Τα εκατομμύρια των Ελλήνων που ξεπαγιάζουν καθώς επί μνημονίων (σύμφωνα με τις έρευνες οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ) η μέση μηνιαία κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης μειώθηκε κατά 62,5% και τα νοικοκυριά χωρίς καθόλου θέρμανση αυξήθηκαν κατά 252,3%.
  • Η ανακήρυξη της Ελλάδας σε χώρα που τελεί υπό το αγγλικό δίκαιο, υπό την εποπτεία του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που πορεύεται – «αξιοπρεπής» και «περήφανη» κατά τον κ. Σαμαρά - παραιτημένη από κάθε ασυλία περί τα περιουσιακά της στοιχεία.
Αυτή είναι η «σταθερότητά τους»: Η αιθαλομίχλη, τα μαγκάλια, ο ΕΝΦΙΑ, τα χαράτσια, οι 1.000 διακοπές ρεύματος καθημερινά, τα λουκέτα, τα 200 ευρώ του επιδόματος ανεργίας, τα 400 ευρώ του βασικού μισθού και φυσικά η Δημοκρατία του ξεπουλήματος σε «μοναδικούς μειοδότες», η δημοκρατία που επιστρέφει από τις Κάννες με δοτούς τραπεζίτες Πρωθυπουργούς, η δημοκρατία του «μαύρου», των «Μπαλτάκων», των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου και της καταιγίδας τροπολογιών της μαύρης νύχτας για την τακτοποίηση εκκρεμοτήτων…  
    
Αυτά είναι που βαφτίζουν «σταθερότητα»!  Μέσα σε αυτή τη «σταθερότητα» είναι που έφτασε να βρικολακιάσει ακόμα και ο ναζισμός. Κι επειδή, πράγματι, αυτή είναι η «σταθερότητά τους», επειδή επίσης αυτή είναι η «σταθερότητα» που εγγυώνται η ΕΕ, η ΕΚΤ, οι «Αγορές», το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ και οι κάθε λογής εγχώριοι και διεθνείς πυλώνες που καθορίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η χώρα, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος υποστηρίζουμε ότι:
    
Δεν υπάρχει τίποτα πιο ευεργετικό για τον τόπο, τίποτα πιο ελπιδοφόρο για το λαό από τη διασάλευση αυτής της «σταθερότητας»! Για την ακρίβεια: Δεν υπάρχει τίποτα πιο παραγωγικό και αναγεννητικό από την πλήρη συντριβή αυτής της «σταθερότητας»
    
Δεν αγνοούμε ότι οι εκλογές δεν συνιστούν τον αποφασιστικό εκείνο παράγοντα που θα αποτελούσε από μόνος του την αναγκαία και ικανή συνθήκη για μια τέτοια συντριβή.
    
Θεωρούμε, όμως, ότι δεν υπάρχει πιο θετική ψήφος, ειδικά στις εποχές που ζούμε, από εκείνη που θα αρνιόταν τη «σταθερότητα» τούτης της σταθερά επιδεινούμενης βαρβαρότητας.
    
Η ψήφος που τόσο απέναντι στις απειλές, στους εκβιασμούς και στην τρομοκρατία για τον «κίνδυνο» (!) να απολέσουμε την σταθερότητα του εξανδραποδισμού μας, όσο και απέναντι στις διαβεβαιώσεις για τη διατήρηση αυτής της σταθερότητας, θα απαντούσε: «Ζήτω η… αποσταθεροποίηση»! 
   
Πηγή enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Είναι ακόμα πολύ νωρίς, μα τα πρώτα σημάδια δείχνουν ότι οι Γερμανοί θα κινηθούν διαφορετικά απ’ ότι στο παρελθόν ως προς την οξύτητα της παρέμβασής τους στην προεκλογική περίοδο στην Ελλάδα. Κι αυτό, όχι φυσικά επειδή δεν θέλουν να παρέμβουν, αλλά επειδή δύο νέα στοιχεία καθορίζουν την πολιτική τους ως προς το θέμα:

Πρώτον, θεωρούν ότι όλα πλέον είναι στα χέρια τους. Δεν φοβούνται για μία κρίση που μπορεί να αρχίσει από την Ελλάδα, όπως φοβόντουσαν το 2010, το ’11 και το ’12 όταν παραδοθήκαμε άνευ όρων ενώ μπορούσαμε να αντιδράσουμε πολύ αποτελεσματικά.

Και, δεύτερον, αντιλαμβάνονται ότι οι παρεμβάσεις τους τώρα, το μόνο που θα κάνουν, είναι να βοηθήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά μετά από τη στιγμή που η ελληνική βουλή έσπασε το φόβο και δεν ψήφισε πρόεδρο, κάτι που θα «περάσει» και στον κόσμο.

Πράγματι, δεν μας είχαν συνηθίσει έτσι: στις προηγούμενες εκλογές ήταν συνεχής ο βομβαρδισμός με δυσμενή σχόλια και απειλές από τη Γερμανία τόσο σε επίπεδο πολιτικών «διαρροών» όσο και σε επίπεδο αρθρογραφίας. Κοινός τόπος ήταν η μανιώδης προσπάθειά τους να στηρίξουν την εκλογή των δήθεν «ευρωπαικών» κομμάτων στην Ελλάδα, της Ν.Δ. υπό τον Αντώνη Σαμαρά και του ΠαΣοΚ υπό τον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Τώρα, έχουν, μέχρι στιγμής απλώς περιοριστεί στη δήλωση Σόιμπλε ότι όποιος κι αν έρθει στην εξουσία στην Ελλάδα, το χρέος και οι δεσμεύσεις θα είναι τα ίδια, στις ειρωνείες του περιοδικού Σπίγκελ και στις απειλές – τις μόνες ως τώρα – της Ντι Βελτ η οποία δεν κρατήθηκε και είπε την αλήθεια: ζήτησε να απειλήσει όλη η ευρωζώνη την Ελλάδα με έξωση αν η νέα κυβέρνηση θέσει ζητήματα…

Ακόμα πιο πριν όμως, πρωτού καν η Ν.Δ. κάνει τη μεγάλη και μοιραία τελικά στροφή από το «όχι», του οποίου ο νυν πρωθυπουργός υπήρξε αρχηγός μέχρι να καταλήξει στο «ναι» και να μπει το κόμμα του στην κυβέρνηση Παπαδήμου, και πάλι είχαν λυσσάξει από τη Γερμανία:

απαιτούσαν το «ναι» του Σαμαρά και την υπογραφή του, τα οποία, τελικά, πήραν – και… «σώθηκε» η Ελλάδα...

Δυστυχώς, μοιάζει οι πιο πολλοί να τα έχουν ξεχάσει σήμερα όλα αυτά. Δεν θα έπρεπε. Αντιθέτως, θα ήταν σκόπιμο να τα θυμόμαστε, καθώς αναμφίβολα κάτι σημαίνει το γεγονός ότι, αυτή τη στιγμή δεν επαναλαμβάνονται – αντίθετα, σε γενικές γραμμές, έχει πέσει «σιωπή ασυρμάτου» από το Βερολίνο.

Τώρα, οι Γερμανοί ούτε την υπογραφή του Τσίπρα ζητούν, ούτε απειλούν την Ελλάδα με θεούς και δαίμονες. Εχουν απλά «καθίσει» στη γωνία και περιμένουν, αφού όμως, προσοχή, πρώτα έριξαν ουσιαστικά τον Σαμαρά μη επιτρέποντάς του να εμφανιστεί με μια τελική συμφωνία και έχοντας αφήσει την τελευταία φάση ορθάνοικτη…

Στο Βερολίνο, αυτή τη στιγμή, φοβούνται πια πολύ λιγότερο. Εχουν ελέγξει την κατάσταση πιστεύουν – το χρόνο και το σχετικό πλεονέκτημα τους τα έδωσαν οι προηγούμενες και η απερχόμενη σήμερα κυβέρνηση. Τώρα νιώθουν ασφαλείς και έτοιμοι και γι αυτό δεν φωνάζουν.

Ούτε και μετά θα φωνάξουν. Απλώς, θα εμφανίσουν ένα ultimatum λίγων ημερών, αν όχι και ωρών, στην επόμενη ελληνική κυβέρνηση με το οποίο θα απαιτούν την πλήρη συμμόρφωση προς αυτά που απαιτούν. Και αν δεν γίνει αποδεκτό, θα «πατήσουν το κουμπί». Είναι αποφασισμένοι γι αυτό – ίσως και να το προκαλούν σε ένα βαθμό.

Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευθεί το γεγονός ότι έστειλαν την κυβέρνηση που έκανε τα πάντα γι αυτούς στο ικρίωμα;

Η Ελλάδα πρέπει να ετοιμάζεται για πολύ δύσκολες ώρες. Αλλά αυτό ήταν αναπόφευκτο ότι θα συνέβαινε, γιατί το πρόγραμμα που της επιβλήθηκε ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί στο σύνολό του και το γνώριζαν όλοι πολύ καλά.

Οι Γερμανοί πάνε πιο πέρα την κυριαρχία τους, ετοιμάζουν την πολιτική ένωση της Ευρώπης υπό το Βερολίνο και πριν το κάνουν θέλουν να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Δεν πρόκειται να ανεχθούν ούτε «απειθαρχίες», ούτε «αποτυχίες». Θα απαιτήσουν πλήρη συμμόρφωση. Αυτός είναι ο σχεδιασμός τους και θα τον θέσουν σε ωμή εφαρμογή στην Ελλάδα αμέσως μετά το σχηματισμό κυβέρνησης, να δει όλη η Ευρώπη…

Κακώς οι ελληνικές κυβερνήσεις δέχθηκαν να υπογράψουν όλα αυτά που υπέγραψαν.
Ακόμα πιο κακώς μπήκαν στη λογική «να υπογράψουμε, να προσπαθήσουμε κι ότι καταφέρουμε». Ηταν ένα τεράστιο λάθος αυτή η άνευ όρων παράδοση της χώρας, την οποία η Ελλάδα θα πληρώσει ακριβά.

Αυτό είναι που πραγματικά θα πληρώσει η χώρα κι όχι, όπως θέλουν πολλοί να λένε, την μονόδρομη πλέον πορεία αντίστασής της σε αυτή την πολιτική.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Το ευρώ έχει δημιουργήσει πολιτική αστάθεια σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης

Ως ευσεβείς πόθους χαρακτηρίζει η βρετανική Telegraph σε σημερινό της δημοσίευμα τις αναφορές εκείνων που υποστηρίζουν πως το ευρώ θα ενισχυόταν από μια ελληνική έξοδο, ξεκαθαρίζοντας πως ενδεχόμενο «Grexit» θα οδηγούσε και άλλα κράτη εκτός της ζώνης του ευρώ.

Η βρετανική εφημερίδα σε άρθρο της σημειώνει πως η Ελλάδα, καθώς και μια σειρά από άλλες περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης, χρειάζονται πράγματι να εγκαταλείψουν το ευρώ για να ανακτήσουν την επιθυμητοί ανάπτυξη και τη βιωσιμότητα του χρέους τους. Ωστόσο, ξεκαθαρίζει πως αυτό θα πρέπει να συμβεί με ελεγχόμενο, διαπραγματεύσιμο και τακτικό τρόπο, με προστασία των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων και με τη βοήθεια του ΔΝΤ.

Η εφημερίδα αναφέρει πως οι Έλληνες είναι τόσο απελπισμένοι για τη θέση τους που είναι έτοιμοι να ψηφίσουν το ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που ισοδυναμεί με οικονομική και πολιτική αυτοκτονία, καθώς δεν ανέχονται πια το φάρμακο που έχει συνταγογραφηθεί σε αυτούς από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ξαναγράψει τους κανόνες με τρόπο που να του επιτρέπει να αποτινάξει τα δεσμά της λιτότητας», σημειώνει η Telegraph και προσθέτει πως ο Αλέξης Τσίπρας έχει εμπλέκει σε ένα παιχνίδι πόκερ με βασικό στοίχημα ή η ΕΕ θα μας δώσει αυτό που θέλουμε, ή θα προκαλέσουμε μια νέα κρίση στην ευρωζώνη.

«Δυστυχώς, το πιο πιθανό αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής είναι η απόλυτη καταστροφή: για την Ελλάδα, η οποία θα δει πως η μπλόφα της πολύ γρήγορα θα αποκαλυφθεί, αλλά και ίσως για την υπόλοιπη ευρωζώνη, η οποία υποτιμά σοβαρά την μετάδοση της κρίσης που θα προέκυπτε στις χρηματοπιστωτικές αγορές από μια χαοτική ελληνική έξοδο», σημειώνει το δημοσίευμα.

Αν και η εφημερίδα αναφέρει πως το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης είναι πολύ ισχυρότερο από ό,τι ήταν κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης του 2011- 2012 και η ευρωζώνη έχει ενισχυθεί με μια σειρά δικτύων ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της υπόσχεση της απεριόριστης αγοράς ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ξεκαθαρίζει πως η άποψη αυτών που μερικές φορές υποστηρίζουν ότι το ενιαίο νόμισμα θα γινόταν στην πραγματικότητα πιο ισχυρό από μια ελληνική έξοδο, καθώς θα μπορούσε να παράσχει ένα τέτοιο συγκλονιστικό παράδειγμα για τους άλλους είναι απλώς ευσεβείς πόθοι.

«Μόλις οι αγορές δουν πως έχει αποσπαστεί ένα μέλος θα έχει γίνει η αρχή: σύντομα θα ακολουθήσουν και άλλοι. Και δεν θα είναι δύσκολο να γίνει, αφού το ευρώ έχει καταφέρει να δημιουργήσει σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης πολιτική αστάθεια και απώλεια της εμπιστοσύνης», τονίζει η Telegraph.

Καταλήγοντας ο αρθρογράφος της εφημερίδας σημειώνει πως η Ελλάδα υπήρξε πάντα ο πιο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης, αλλά είναι επίσης και η χώρα που εκπροσωπεί τα τρωτά σημεία και τις αντιφάσεις του ενιαίου νομίσματος, ενώ υποστηρίζει πως το 2015 θα φέρει ένα ακόμη κεφάλαιο στο φαινομενικά ατέρμονο έπος της ευρωζώνης της κρίσης.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Το μνημονιακό καθεστώς που διέλυσε εντελώς το ΠΑΣΟΚ απειλεί τώρα και τη ΝΔ, η οποία θα... κερδίσει τις εκλογές κατά Σαμαρά!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Εκλογές, λοιπόν! Αυτό αποφάσισε η Βουλή. Αρνήθηκε να δώσει ουσιαστικά «ψήφο εμπιστοσύνης» 180 βουλευτών στην κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου για να της παρατείνει τον πολιτικό βίο επί ακόμη ενάμιση χρόνο. Παρόλο που αυτή η Βουλή βρίσκεται σε πλήρη δυσαρμονία με τη λαϊκή βούληση, συνειδητοποίησε φαίνεται ότι είναι καλύτερο για την ίδια να διαλυθεί και να δώσει τη θέση της σε μια νεοεκλεγμένη. Ποιος ξέρει, ίσως και να λειτούργησε το ένστικτο αυτοσυντήρησης του συστήματος, το οποίο σίγουρα δεν κινητοποιήθηκε για να δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα υπέρ των Σαμαρά - Βενιζέλου. Ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε φυσικά ότι η ΝΔ θα κερδίσει τις εκλογές, αλλά αυτήν τη στιγμή μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί ένας τέτοιος ισχυρισμός.

Στο διάστημα των τεσσάρων εβδομάδων που μεσολαβούν έως τις εκλογές, μπορεί φυσικά να αλλάξει το πολιτικό κλίμα, το οποίο σήμερα ευνοεί συντριπτικά τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για την ώρα φαίνεται αδύνατον να βγει η ΝΔ πρώτο κόμμα. Πέραν των δημοσκοπήσεων, φταίει και ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς. Αν όντως πιστεύει ότι η ΝΔ θα αναδειχθεί πρώτο κόμμα, τότε ήταν λάθος του που όλο το προηγούμενο διάστημα χαρακτήριζε τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές «εθνική καταστροφή» και «εθνική περιπέτεια». Γιατί θα ήταν «εθνική καταστροφή» οι εκλογές, αφού θα τις κερδίσει η ΝΔ; Αυτός ο χαρακτηρισμός είναι παράλογος! Αφού πρωθυπουργός είναι ο Αντώνης Σαμαράς, πρωθυπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης που θα διενεργήσει τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές θα είναι ο Αντώνης Σαμαράς και στη συνέχεια και πάλι πρωθυπουργός θα είναι ο Αντώνης Σαμαράς βάσει της βεβαιότητας ότι νικητής των εκλογών θα είναι η ΝΔ, πού ακριβώς βρίσκεται η... «εθνική καταστροφή» των εκλογών αυτών; Είναι εξόφθαλμο ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τον συλλογισμό του πρωθυπουργού! Να χαρακτηρίσει π.χ. «άσκοπη ενόχληση» τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές, το καταλαβαίνουμε.

Να χαρακτηρίζει, όμως, τις εκλογές «εθνική καταστροφή» όταν αυτός κυβερνούσε, αυτός κυβερνά και αυτός θα συνεχίσει να κυβερνά, όπως μας διαβεβαιώνει μέσω της ακράδαντης πίστης του στη νίκη της ΝΔ, σημαίνει ότι μας κοροϊδεύει αναφορικά με το τι θα γίνει στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου! Είναι προφανές ότι κανένας πολιτικός ηγέτης δεν ομολογεί την ήττα του κόμματός του πριν από μία εκλογική αναμέτρηση. Λογικό είναι να μην το κάνει φυσικά ούτε ο Αντώνης Σαμαράς και σε αυτό δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε. Από εκεί και πέρα, όμως, είναι εξαιρετικά πιθανή, στα όρια της βεβαιότητας, η εκλογική ήττα της ΝΔ και η κατάληψη της πρώτης θέσης από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και μόνο το γεγονός, άλλωστε, ότι η ΝΔ οδεύει προς τις βουλευτικές εκλογές, έχοντας υποστεί μια συντριπτική κοινοβουλευτική ήττα στις ψηφοφορίες για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, συνιστά ισχυρότατο μειονέκτημα που προδιαγράφει σχεδόν την ήττα της και στις βουλευτικές εκλογές! Ποιος εμπιστεύεται μια κυβέρνηση που μεταξύ δεύτερης και τρίτης και «φαρμακερής» ψηφοφορίας στη Βουλή για Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν κατορθώνει να συσπειρώσει, να προσελκύσει πολιτικά ή να δελεάσει με πολιτικά αξιώματα έστω και έναν, έναν μόνο, επιπλέον βουλευτή; Με πολιτικούς όρους το 168 από το 180 απέχει κυριολεκτικά έτη φωτός! Είναι η πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας που μια κυβέρνηση αποτυγχάνει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας! Και για να μην πάμε στη δεκαετία του 1930, τα τελευταία σαράντα χρόνια, μετά την εκδίωξη της ξενόφερτης μοναρχίας με το δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974, όλες οι κυβερνήσεις κατόρθωσαν με το ζόρι ή με άνεση να επιβάλουν όποιον ήθελαν στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Πρώτη φορά κυβέρνηση αποτυγχάνει να τοποθετήσει τον εκλεκτό της ως Πρόεδρο και ως εκ τούτου οδηγείται η χώρα σε εκλογές! Επιπροσθέτως, αυτήν τη φορά δεν έχουμε τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ που επιβάλλουν τον άνθρωπό τους, αλλά έχουμε τη συγκυβέρνηση και ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, η οποία αποτυγχάνει πανηγυρικά να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας!

Πρόκειται για πολύ σοβαρότερο γεγονός, το οποίο προοιωνίζεται πολύ βαθύτερες πολιτικές αλλαγές από όσες φαντάζεται κανείς. Το γράφουμε και το ξαναγράφουμε, αλλά πιστεύουμε ότι το νόημα αυτών των εκλογών που θα γίνουν στις 25 Ιανουαρίου είναι ότι θα καταλύσουν οριστικά και αμετάκλητα τους κομματικούς συσχετισμούς δυνάμεων που έφερε η Μεταπολίτευση του 1974. Το Μνημόνιο διέλυσε εντελώς όχι απλώς το ΠΑΣΟΚ, αλλά απειλεί να στείλει στα Τάρταρα και τη ΝΔ, η οποία κατά τον Αντώνη Σαμαρά σίγουρα θα κερδίσει τις εκλογές!

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου