Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Απρ 2011

O κύβος της αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους έχει ριφθεί. Αλλά μοιάζει με "βουτιά σε μαύρα νερά": Κανείς δεν ξέρει από κάτω μας τι βρίσκεται και ο φόβος πρόκλησης ανεξέλεγκτων καταστάσεων στο εσωτερικό είναι ιδιαίτερα έντονος. Και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Το επόμενο χρονικό διάστημα, από αύριο που ανακοινώνονται τα νέα μέτρα μέχρι το τέλος του χρόνου θα έχουν κριθεί τα πάντα σε ότι αφορά το εγχείρημα της ελεγχόμενης πτώχευσης (δηλαδή της, κατόπιν συνεννόησης με τους πιστωτές, αναδιάρθρωσης), της ... μη ελεγχόμενης πτώχευσης, αλλά και της ευρείας κοινωνικής-εθνικής αναταραχής.

Διότι πλέον το ενδεχόμενο μιας λαϊκής εξέγερσης που κανείς δεν ξέρει που μπορεί να φτάσει, είναι ένα υπαρκτό ενδεχόμενο. Π.χ. όταν ρίχθηκε στο τραπέζι των συζητήσεων το μέτρο του περιορισμού αναλήψεων από τις τράπεζες μέχρι ένα ποσό ημερησίως προκειμένου να ανασχεθεί ο πανικός που θα μπορούσε να προκαλέσει μια αναδιάρθρωση στις μάζες, αμέσως τέθηκε το θέμα της ασφάλειας: Ποιος θα μπορούσε να εμποδίσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να πάρουν αυτό που τους ανήκει με μία μαζική έφοδο στις τράπεζες;

Η αστυνομία; Δεν επαρκεί η δύναμή της. Αλλά και ποιος λέει ότι το πρόβλημα του αστυνομικού θα είναι μικρότερο από το πρόβλημα π.χ. του εμπόρου.

Ο Στρατός; Επειδή έχει συζητηθεί και πάλι πρόσφατα το θέμα, ανώτατοι στρατιωτικοί έχουν ξεκαθαρίσει εμμέσως πλην σαφώς, ότι η αποστολή τους είναι η προστασία αποκλειστικά και μόνο των εξωτερικών συνόρων και όχι των τραπεζών ή των κυβερνητικών κτιρίων. Όπως βλέπουμε συζητούνται πλέον ΟΛΑ τα ενδεχόμενα.

Πρακτικά αυτή την στιγμή υπάρχει το καλό και το κακό σενάριο. Το καλό σενάριο λέει ότι πάμε σε μία ελεγχόμενη και προσυμφωνημένη αναδιάρθρωση χρέους. Αυτό είναι το σφόδρα πιθανό. Ένα «κούρεμα» του χρέους από 35-50% και μία χαμηλότοκη επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής. Πολύ δύσκολο εγχείρημα, αλλά το μοναδικό που μπορεί να δώσει βιώσιμη λύση. Για το αν θα γίνει αναδιάρθρωση δεν συζητείται: Οι ίδιοι που μας έχουν δανείσει ποντάρουν σήμερα στην πτώχευσή μας!

Αιωρείται το ενδεχόμενο δέσμευσης των καταθέσεων για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα προκειμένου να μην υπάρξει πανικός αναλήψεων που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι μπορεί οι τράπεζες και η απληστία τους να ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την τραγική εξέλιξη της κατάστασης, αλλά μια κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, του σκελετού αλλά και μόνου σχετικά υγιούς τομέα της ελληνικής οικονομίας θα είχε ολέθριες επιπτώσεις.

Ο Ζ.Ρουμπινί πρότεινε στην κυβέρνηση να μην μπεί κανένα πλαφόν αναλήψεων, να αφεθούν ελεύθερες όπως συμβαίνει σήμερα. Το σκεπτικό του είναι ότι ήδη οι μεγαλοκαταθέτες έχουν τραβήξει τα λεφτά εκτός Ελλάδος (κάπου 80 δις. ευρώ έχουν φύγει τα τελέυταία 2,5 χρόνια στο εξωτερικό) άρα έχουν μείνει τα 230 δισ. των μικροκαταθετών κυρίως.

Ο Ρουμπινί πρότεινε να χρησιμοποιηθούν τα 30 δισ. ευρώ των εγγυήσεων που θα δοθούν στις τράπεζες ως ένα «μαξιλάρι» που θα απορροφήσει τον πανικό των πρώτων ημερών των καταθετών, οι οποίοι όσο περνάνε οι ημέρες θα αντιληφθούν ότι «Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου» και η κατάσταση ομαλοποιείται. Το κακό σενάριο στην περίπτωση είναι αυτό που προαναφέραμε. Να υπάρξει έφοδος των καταθετών στις τράπεζες και παράλυση της οικονομίας. Εδώ πλέον ακόμα και το ενδεχόμενο (αναγκαστικής) εξόδου από το ευρώ είναι υπαρκτό.

Αυτό που μας κρατάει αυτή την στιγμή «μέσα στο παιχνίδι» είναι το τραπεζικό μας σύστημα και τα 230 δισ.. καταθέσεων κάτι που έχει αναφέρει αρκετές φορές στις ομιλίες του ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Από εκεί και πέρα υπάρχει η εξέλιξη μετά το «κούρεμα» που επίσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρενέργειες που θα έθεταν θέμα εσωτερικής ασφάλειας και συνακόλουθα και εξωτερικής: Είναι ιστορικά διακριβωμένο και ειδικά στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, πολλάκις επιβεβαιωμένο, ότι η εσωτερική αιμορραγία φέρνει «σκυλόψαρα» - στην περίπτωσή μας από τα ανατολικά.

Οι πιστωτές μας δεν θα δεχθούν το «κούρεμα» αν δεν λάβουν «εν τη παλάμη» σημαντικό μερίδιο από τον εθνικό πλούτο της χώρας. Αυτά τα 50 δισ. ευρώ θα πρέπει να έχουν πραγματική αξία 200-300 ή 500 δισ. για να δεχθούν να γίνει η ανταλλαγή χρέους με υποδομές. Και δεν μιλάμε για ζημιογόνες ΔΕΚΟ. Αναφερόμαστε σε ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, ΕΛΤΑ, συμμετοχές σε τράπεζες, ακίνητη περιουσία, δίκτυα διανομής κλπ.

Εδώ το καλό σενάριο μιλάει για σταδική εγγραφή υπεραξιών στους ξένους ομίλους στην κατοχή των οποίων θα περιέλθει η εθνική περιουσία, οπότε αυτό θα προκαλέσει επενδύσεις και σταδικά από το 2013 και μετά θα ξεκινήσει η ανάκαμψη. Αυτός είναι και ο λόγος που σήμερα κανείς δεν θέλει να επενδύσει από το εξωτερικό στην Ελλάδα. Θεωρούν ότι σε λίγο το επενδυτικό περιβάλλον θα είναι πολύ πιο ευνοϊκό. Αυτό, όσο και αν φαίνεται παράδοξο είναι το ... καλό σενάριο.

Το κακό σενάριο ξεκινάει από έναν πανικό αναλήψεων, ένα κυβερνητικό πλαφόν στις αναλήψεις, ίσως και κλείσιμο των τραπεζών όπως έγινε στην Αίγυπτο για λίγες ημέρες, μία λαϊκή εξέγερση που θα μπορούσε να καταστεί ανεξέλεγκτη. Μια εξέγερση με θύματα από την οποία θα έχαναν όλοι: Οι πιστωτές μας τα χρήματά τους, οι πολίτες τα δικά τους, η κυβέρνηση την εξουσία (αν και κανείς στην κυβέρνηση δεν ορκίζεται ότι του χρόνου τέτοια εποχή θα είναι στην εξουσία το υπάρχον σχήμα), η χώρα την σταθερότητα που έχει κερδίσει μετά το 1974. Ακόμα χειρότερο μια μη ελεγχόμενη πτώχευση, κάτι που όπως δεν θα συμβεί πριν τις αρχές του 2013, οπότε τελειώνει το πακέτο των 110 δις. Ούτε ρισκάρει κανείς από την Ευρώπη να έχει μια Ελλάδα σε ημιεμπόλεμη κατάσταση...

Αυτή είναι η πραγματικότητα για το τι διακυβεύεται αυτή την στιγμή. Και αυτό που «πονάει» περισσότερο απ’όλα είναι ότι από τον Οκτώβριο του 2009 παρουσιάστηκαν τουλάχιστον δύο ευκαιρίες να τα γλιτώσουμε όλα αυτά: Αν η νυν κυβέρνηση είχε λάβει άμεσα μέτρα το πρώτο τετράμηνο (ο Βόλφανγκ Σόϊμπλε έχει να λέει για την πρώτη του συνάντηση με τον νεόκοπο τότε υπουργό Εθνικής Οικονομίας Γ.Παπακωνσταντίνου και τις απόψεις του περί της ανάγκης λήψης μέτρων) ή αν πέρσι τέτοια εποχή αντί για το δάνειο πηγαίναμε κα’ευθείαν σε ελεγχόμενη αναδιάρθρωση. Αλλά τότε δεν θα έπαιρναν «ζεστά» τα 110 δις. οι ξένοι πιστωτές...



Αλέξης Παπαχελάς «Αν το μοντέλο Κερατέας γίνει αποδεκτό ως μέθοδος διαμαρτυρίας η χώρα θα εισέλθει σε μία πολύ ταραγμένη περίοδο»

Δίκαιο έχει ο αμερικανοσκυφτοσαβουρογράφτης τώρα «είμαστε όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα» που έλεγε και αείμνηστος Ηλιόπουλος.

Άκου να σου πω Καρατζαφερογλύφτη, το μοντέλο που σας ετοιμάζει ο ελληνικός λαός (μη νομίζετε ότι εσείς οι δεκανικοπρομηθευτές του νεραϊδοχτυπημένου θα την γλυτώσετε) καλύτερα να μην το σκέφτεστε, γιατί η Κερατέα κοντά του θα είναι σαν επιτραπέζιο παιχνιδάκι…

Μπορεί να τον χρεώσατε τον λαό μέχρι το λαιμό, αλλά να είστε σίγουροι κι εσείς και όλη η μειοδοτική σκατοπαρέα σας, ότι ο ελληνκός λαός έμαθε να πληρώνει... Κι εσάς σκοπεύει να σας πληρώσει, όπως σας αξίζει…

ΤΟΙΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ!




Εξαιρετικά επικίνδυνη για τους έλληνες εργαζόμενους και συνταξιούχους αλλά και για τη χώρα γενικότερα αποδεικνύεται η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με τη λυσσαλέα αντιλαϊκή πολιτική της. Με εξαίρεση τις «κυβερνήσεις» των δοσίλογων κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της πατρίδας μας, ποτέ άλλοτε ελληνική κυβέρνηση δεν είχε ακολουθήσει στον οικονομικοκοινωνικό τομέα τόσο υστερικά εχθρική προς τα λαϊκά συμφέροντα πολιτική.

Ωχριά ως και ο Κ. Μητσοτάκης σε αντιλαϊκότητα σε σύγκριση με την κατάπτυστη από τους Έλληνες, αλλά υπέροχη σε αποτελεσματικότητα για τους πιο επιθετικούς κύκλους του ελληνικού και ξένου κεφαλαίου, κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ! Η πάση θυσία ανατροπή αυτής της κυβέρνησης όσο το δυνατόν νωρίτερα αποτελεί μονόδρομο για τους εργαζόμενους. Τέτοια …αφιονισμένα σκυλιά του κεφαλαίου σαν τη νεοφιλελεύθερη «πολιτική συμμορία» της κυβέρνησης Παπανδρέου δεν έχει ξαναγνωρίσει ο τόπος! Αδίστακτοι πολιτικοί απατεώνες εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό και εξελέγησαν δημοκρατικότατα με πανηγυρικό τρόπο, κάνοντας τα εντελώς μα εντελώς αντίθετα σε όλα τα κρίσιμα θέματα από όσα είχαν υποσχεθεί προεκλογικά. Γαντζωμένοι τώρα με νύχια και με δόντια στην εξουσία, δεν πρόκειται να φύγουν με τίποτα πριν από τη λήξη της θητείας τους το φθινόπωρο του 2013, αν δεν τους διώξει ο λαός με τις κινητοποιήσεις του, με αλλεπάλληλα κύματα μαχητικών διαδηλώσεων. Ζητιάνους θα καταντήσουν όλους τους έλληνες εργαζόμενους, αν ολοκληρώσουν τη θητεία τους. Ούτε νερό δεν θα μπορούμε να έχουμε σε επάρκεια σε λίγο για να πλενόμαστε, ούτε ηλεκτρικό ρεύμα για να φωτιζόμαστε και να λειτουργούν τα κλιματιστικά, καθώς αυτή η κυβέρνηση Παπανδρέου ξεπουλάει ακόμη και την ΕΥΔΑΠ και τη ΔΕΗ, γυρίζοντας την Ελλάδα στις δεκαετίες του 1930 και του 1950, τότε που ρεύμα και νερό στην Αθήνα πούλαγαν οι ξένοι!

Όλη τη χώρα σκοπεύει να πουλήσει το ΠΑΣΟΚ. Τα πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης Παπανδρέου θα φύγουν ζάπλουτα στο εξωτερικό αμέσως μόλις πέσει, καθώς ούτως ή άλλως η πολιτική τους αποστολή έχει σχεδιαστεί για να ολοκληρωθεί σε μία και μοναδική θητεία. Στόχος του Παπανδρέου δεν είναι να επανεκλεγεί γι’ αυτό και δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να παραιτηθεί από μόνος του, παρά τα σχετικά σενάρια που έρχονται και επανέρχονται για πρόωρες εκλογές. Αν δεν οργανωθεί κοινοβουλευτική συνωμοσία στους κόλπους των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ ή αν δεν σαρωθεί η κυβέρνηση από εξέγερση του ελληνικού λαού, ο πρωθυπουργός θα εξαντλήσει μέχρι και την τελευταία μέρα της θητείας που του παρέχει το Σύνταγμα. Εκτός φυσικά αν αποφασίσει ή του πουν ότι πρέπει να φύγει νωρίτερα, αφού οι πάντες γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βγει το ΠΑΣΟΚ όχι με κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, αλλά ούτε καν πρώτο κόμμα σε περίπτωση εκλογών μετά το καλοκαίρι, όσο αντιπαθής και αν παραμένει στο λαό η περίπτωση δεξιάς κυβέρνησης.

Μέσα στο κόλπο της διακυβέρνησης Παπανδρέου είναι και η χρεοκοπία της χώρας. Ο τρόπος και η στιγμή που θα γίνει αυτή, θα εξαρτηθεί τόσο από τις εντολές από το εξωτερικό όσο και από τα κερδοσκοπικά συμφέροντα, ώστε να εξασφαλίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου το μέγιστο δυνατό κέρδος τόσο για τους ξένους και έλληνες κερδοσκόπους όσο και για τους έλληνες πολιτικούς συνεργάτες τους. Η κυβέρνηση θα μεθοδεύσει τη χρεοκοπία κατά τέτοιο τρόπο ώστε να περάσουν οι ελληνικές τράπεζες υπό τον έλεγχο ξένων τραπεζικών κολοσσών, καθώς αυτή είναι η ιστορία που θα φέρει και τα πολύ χοντρά λεφτά. Το σημαντικότερο για τον κόσμο όμως είναι ότι η χρεοκοπία θα μεθοδευτεί έτσι ώστε να χρεοκοπήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία στη χώρα μας. Αυτό θα οδηγήσει σε νέο, ενδεχομένως και δραματικό περιορισμό των συντάξεων, ενώ παράλληλα θα ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Με τις πασίγνωστες πλέον δηλώσεις του γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην εφημερίδα Ντι Βελτ, όπου ουσιαστικά είπε ότι τον Ιούνιο, σε ενάμιση μήνα, θα κριθεί βάσει «λεπτομερούς ανάλυσης» της ΕΕ και της ΕΚΤ η πιστοληπτική αξιοπιστία της Ελλάδας, άφησε για πρώτη φορά ανοιχτό το Βερολίνο το ενδεχόμενο κήρυξης της Ελλάδας σε χρεοκοπία πριν από το 2013, όπως ήταν μέχρι τώρα η επίσημη γερμανική γραμμή.

Καθώς οι γερμανικές, οι γαλλικές και άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες ξεφορτώνουν στην ΕΚΤ τα ελληνικά, ιρλανδικά και πορτογαλικά ομόλογα που είχαν στην κατοχή τους, φαίνεται ότι αυξάνουν την πίεση να επιταχυνθεί η χρεοκοπία των περιφερειακών χωρών της ΕΕ, ώστε να φορτωθούν όλο το βάρος της αναδιάρθρωσης του χρέους οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης, οι ντόπιες τράπεζες των τριών χωρών και τα ασφαλιστικά τους ταμεία. Οι γερμανικές, γαλλικές και άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες γνωρίζουν άριστα ότι σε περίπτωση αναδιάρθρωσης και πρωτίστως «κουρέματος» του ελληνικού, ιρλανδικού και πορτογαλικού δημόσιου χρέους σήμερα και οπωσδήποτε πριν από τον Ιούνιο του 2013, οι ίδιες θα υποστούν μικρότερες ζημιές από όσο αν η αναδιάρθρωση γίνει μετά από εκείνη την ημερομηνία. Αυτό επειδή οι ηγέτες της ΕΕ έχουν ήδη αποφασίσει πως από τον Ιούνιο του 2013 και πέρα θα συμμετέχουν οπωσδήποτε στις ζημιές και οι ιδιώτες επενδυτές.



Ο πρωθυπουργός περιμένει να φτιάξει ο καιρός και να φύγει για διακοπές.

Τι κι αν ο τόπος φλέγεται, ο Παπανδρέου περιμένει να φτιάξει ο καιρός και να φύγει για διακοπές.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα την κάνει από τα μέσα της εβδομάδας και θα επιστρέψει ξεκούραστος την Τετάρτη του Πάσχα αν όχι την Κυριακή του Θωμά.

Ομοίως και ο υπουργός Οικονομικών με το που θα έλθει από την Αμερική θα ετοιμάσει βαλίτσες για Σέριφο ενώ ήδη από αύριο ετοιμάζονται οι πρώτες αποδράσεις υπουργών.

Η εικόνα της διάλυσης συμπληρώνεται με τους υφυπουργούς που εκλέγονται στην περιφέρεια, οι περισσότεροι εκ των οποίων αποφάσισαν να μην επιστρέψουν στην Αθήνα και να μείνουν στους τόπους καταγωγής τους από τώρα για Πάσχα.
Ας γυρίσουμε πάλι στο θέμα της Κερατέας. Να διευκρινίσω ότι δεν εξετάζω ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Γνωρίζοντας όμως το πώς σκέφτεται και πως νομοθετεί η εκάστοτε Ελληνική κυβέρνηση, οι πιθανότητες είναι οι κάτοικοι της Κερατέας να έχουν δίκιο και το κράτος άδικο.

Αλλά δεν με ενδιαφέρει αν οι της Κερατέας έχουν το δίκιο με το μέρους τους ή όχι. Αυτό που εγώ παρατηρώ μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία είναι το πόσο άχρηστο είναι το κράτος.

Εξηγούμεθα:

Όταν η κρατική μηχανή δεν μπορεί να επιβληθεί σε έναν δήμο ή σε μια ομάδα ανθρώπων για τον όποιο λόγο, τότε αυτό μας δείχνει το πόσο αδύναμο είναι (το κράτος). Όταν δηλαδή οι θεσμοί είναι τέτοιοι που δεν μπορεί το κράτος να επιβληθεί εντός της επικράτειας του κράτους, τότε κάτι δεν πάει καλά.

Διότι αν δεν μπορεί το κράτος να επιβληθεί στην Κερατέα, πώς να επιβληθεί στον ευρύτερο δημόσιο τομέα; Πως είναι δυνατόν να μιλάμε για ευρύτερες αλλαγές και αναδιάρθρωση της κρατικής μηχανής, αν το κράτος και οι θεσμοί αυτού δεν μπορούν να διευθετήσουν ένα απλό θέμα σαν την Κερατέα;

Και αν είναι έτσι τα πράγματα, τι νόημα έχει να συζητάμε για γενικότερες αλλαγές; Μήπως θα πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο παίρνονται οι αποφάσεις; Μήπως θα πρέπει πρώτα να αναδιαρθρώσουμε τους θεσμούς αυτού του κράτους και μετά να μιλήσουμε για ένα reboot όσον αφορά τα υπόλοιπα;

Κάτι άλλο που δείχνει το πόσο ανεπαρκές είναι το σημερινό πολιτικό σύστημα, είναι η σύγκριση που γίνεται κατά καιρούς με την περίοδο της Χούντας.

Όταν ακούω κουβέντες σχετικά με το πόσο καλύτερα ήταν τα πράγματα επί χούντας και ότι, επί χούντας φτιάχτηκε η μισή Ελλάδα κτλ, τότε αντιλαμβάνεται κανείς το πόσο έχουν ξεφύγει τα πράγματα.

Το γεγονός δηλαδή και μόνο ότι γίνεται καν αυτή η σύγκριση, μας δείχνει το πόσο έχει καταπέσει η σημερινή Ελληνική δημοκρατία, το κράτος και οι θεσμοί αυτού στα μάτια του μέσου πολίτη.

Έχοντας πει αυτό, ας θυμηθούμε τα λόγια του Thomas Jeffers στο άρθρο με τίτλο "Δράση και αντίδραση":

Πως όποτε μια Μορφή Κυβέρνησης γίνεται καταστροφική για τους σκοπούς αυτούς, είναι Δικαίωμα του Λαού να την αλλάξει ή να την καταργήσει, και να εγκαταστήσει νέα Κυβέρνηση θέτοντας τα θεμέλιά της σε τέτοιες αρχές και οργανώνοντας τις εξουσίες της σε τέτοια μορφή, ώστε να φανεί πιθανότερο να επιφέρει την Ασφάλεια και την Ευτυχία του.

Τα κινήματα ανομίας θα πρέπει δηλαδή να τα δούμε μέσα από το πρίσμα της δυνατότητας παρέμβασης του μέσου πολίτη ή όχι. Όταν η παρέμβαση των πολιτών σταματά στην κάλπη κάθε τέσσερα χρόνια, πως μπορούν οι πολίτες να θέσουν τους προβληματισμούς τους, σε ένα διεφθαρμένο και αναξιόπιστο πολιτικό σύστημα, όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος παρέμβασης;

Και εδώ τώρα είναι το όλο ζήτημα...

Μήπως δηλαδή τα φαινόμενα ανομίας που βλέπουμε (και όχι μόνο) είναι συνάρτηση της μη δημοκρατικότητας των θεσμών μας; Προσωπική μου εκτίμηση είναι ναι. Διότι ναι μεν δεν είμαι υπέρ της ανομίας, αλλά επίσης δεν είμαι και υπέρ ενός ληστρικού και άδικου κράτους που κάνει ό,τι θέλει.

Η αδυναμία επιβολής της κρατικής θέλησης είναι το αποτέλεσμα της ανεπάρκειας των θεσμών (κυρίως όσον αφορά την επιβολή της δικαιοσύνης). Η ανεπάρκεια αυτή όμως δεν δημιουργήθηκε ξαφνικά, αλλά είναι ένα διαχρονικό γεγονός.

Η μόνη διαφορά προ εικοσαετίας με σήμερα, είναι ότι σήμερα ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι πολιτικά και οικονομικά, ενώ πριν 25 χρόνια, είχαμε ακόμα μπόσικα για αθρόα κρατική σπατάλη, για μεγέθυνση του κράτους και για άναρχη και αναποτελεσματική διαχείριση.

Για να μπορούν όμως οι πολίτες να σέβονται τις αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας, θα πρέπει να συμμετέχουν στις αποφάσεις που τους αφορούν και θα πρέπει η δυνατότητα παρέμβασης των πολιτών να διευρυνθεί και όχι να σταματά στην κάλπη κάθε τέσσερα χρόνια. Κάτι τέτοιο θα μεταβίβαζε ένα μέρος της ευθύνης από τον μεγάλο αδελφό (το κράτος) στους πολίτες.

Αυτές οι διαδικασίες μεταξύ άλλων είναι η δυνατότητα διενέργειας δημοψηφισμάτων, τόσο σε εθνικό αλλά και σε δημοτικό επίπεδο. Επίσης, η ανεξαρτητοποίηση της νομοθετικής εξουσίας και η δυνατότητα παρέμβασης των πολιτών προς αυτή μέσω θεσμοθετημένων και ξεκάθαρων διαδικασιών (λόμπι κτλ).

Σε διαφορετική περίπτωση, οι πολίτες θα συνεχίσουν να διεκδικούν διότι θα νιώθουν αδικημένοι, άσχετα αν έχουν δίκιο ή όχι. Και λαμβάνοντας υπόψη του πόσο έχει μειωθεί ο σεβασμός του κράτους στα μάτια του μέσου πολίτη, το κράτος δεν θα έχει την δυνατότητα να κάνει το οτιδήποτε (έχει δεν έχει δίκιο). Άρα η ανομία που βλέπουμε αυτές τις μέρες, εν μέρει, έχει να κάνει με το ότι οι πολίτες δεν έχουν έναν θεσμικό τρόπο να αντιδράσουν και καταφεύγουν σε τακτικές όχλου.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα μειώσει τα διόδια από 25-50%, μάλλον δείχνει ότι η ανομία και οι παρεμβάσεις των πολιτών - έστω έτσι όπως έχουν γίνει - μάλλον έχουν αποτέλεσμα.

Όχι αγαπητέ αναγνώστη, δεν είναι αυτό ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ ή κάποιου αναρχικού πολιτικού φορέα. Αυτή είναι η φιλελεύθερη άποψη, που, πάνω από όλα λέει ότι θα πρέπει το κράτος να είναι δίκαιο και θα πρέπει οι πολίτες να έχουν τρόπο παρέμβαση στα τεκταινόμενα (αλλά και στο νομοθετικό έργο) για να σέβονται τους νόμους και να τους τηρούν.

Και μέχρι να γίνει κάτι τέτοιο, δυστυχώς τόσο οι πολίτες όσο και το ίδιο κράτος θα τρέφουν αυτή την ανομία.
  • Μέχρι το καλοκαίρι υπολογίζουν ότι θα γίνει η αναδιάρθρωση, κορυφαία στελέχη της γερμανικής κυβέρνησης
  • Στα ύψη τα Spread
  • Διαψεύδει η ελληνική κυβέρνηση ότι ζήτησε επιμήκυνση για το σύνολο του δημόσιου χρέους
  • Τα πιθανά σενάρια για την Ελλάδα
Σε διάψευση των δημοσιευμάτων που φέρουν την Ελλάδα να έχει ζητήσει από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση την έναρξη διαδικασιών για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ...
προχώρησε εκ νέου το υπουργείο Οικονομικών.

"Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο υπουργός εξάντλησε το θέμα χθες", σημείωσε αξιωματούχος σχετικά με τα δημοσιεύματα.

Σύμφωνα, όμως με όσα φέρεται να δήλωσαν στελέχη του γερμανικού κυβερνητικού συνασπισμού στο Reuters, μερίδα της γερμανικής κυβέρνησης εκτιμά πλέον ως εξαιρετικά υψηλή την πιθανότητα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους έως το καλοκαίρι.

"Σημαντικοί παράγοντες στην κυβέρνηση εκτιμούν ότι η Ελλάδα δεν θα βγάλει το καλοκαίρι χωρίς αναδιάρθρωση", δήλωσε αξιωματούχος του κυβερνητικού συνασπισμού.

Σύμφωνα με τους αξιωματούχους, αυτό δεν σημαίνει ότι η γερμανική κυβέρνηση, επιθυμεί αυτήν την έκβαση, αλλά ότι τη θεωρεί μάλλον αναπόφευκτη.

Όπως είναι φυσικό, η έντονη φημολογία εκτόξευσε τα Spread σε επίπεδα ρεκόρ.

To spread του 10ετούς ομολόγου αναφοράς με τον αντίστοιχο γερμανικό τίτλο αναρριχήθηκε σε νέο επίπεδο-ρεκόρ, τις 1.126 μονάδες βάσης (για να υποχωρήσει αργότερα στις 1.113), σημειώνοντας άνοδο 81 μονάδων σε σχέση με το άνοιγμα της αγοράς.

Επιμένουν τα δημοσιεύματα

Παράλληλα, φουντώνουν οι φήμες που θέλουν την ελληνική κυβέρνηση να έχει ζητήσει επιμήκυνση του συνολικού δημοσίου χρέους από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ένωση, διαδικασία που αναμένεται να αρχίσει να συζητείται τον προσεχή Ιούνιο με στόχο να υλοποιηθεί εντός του 2012.

Το αίτημα της κυβέρνησης, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία", διαβίβασε ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, στην άτυπη σύνοδο του Ecofin που διεξήχθη στην Ουγγαρία και κατά την επίσκεψη της τρόικας στην Αθήνα στις αρχές Απριλίου.

Δόθηκε βέβαια γραμμή στο περιθώριο της εαρινής συνόδου του Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην αμερικανική πρωτεύουσα να σταματήσουν οι διαρροές στα ξένα ΜΜΕ επειδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Μέγαρο Μαξίμου εμφανίζονται πολύ εκνευρισμένοι.

Σύμφωνα μάλιστα με ανώτατο αξιωματούχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ο Ντομινίκ Στρος-Καν σε κατ' ιδίαν συζητήσεις έδωσε την εντολή «για την περίπτωση της ελληνικής επιμήκυνσης, οι διαψεύσεις να έρχονται μέχρι την τελευταία στιγμή».

Τα σενάρια περί επιμήκυνσης του ελληνικού χρέους διακινήθηκαν το προηγούμενο 48ωρο με αποκαλυπτικά δημοσιεύματα στο Dow Jones και τους Financial Times που θέλουν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη Γερμανία να προωθούν «εθελοντική και φιλική» προς την αγορά αναδιάρθρωση του χρέους, σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν καταφέρει να επιτύχει τους στόχους της.

Σχέδια για Ελλάδα

Το πρώτο σχέδιο προβλέπει ανταλλαγή του ελληνικού χρέους σε τιμές αγοράς με ασφαλή ομόλογα, τα οποία θα φέρουν την εγγύηση της Ευρωζώνης.

Το δεύτερο προβλέπει την εξαγορά ομολόγων από επενδυτές και τη μετέπειτα απόσυρση ή επιμήκυνση της διάρκειας ωρίμανσής τους, παρόμοια τακτική με αυτήν που εφαρμόζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για τις υπερχρεωμένες φτωχές χώρες.

Ένα τρίτο εναλλακτικό σενάριο, το οποίο φέρεται να επεξεργάζεται το Βερολίνο, είναι η αγορά ελληνικών ομολόγων από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESF) με ταυτόχρονη επιμήκυνση της αποπληρωμής, ενδεχομένως ακόμη και διαγραφή μέρους του χρέους.

Στο ενδεχόμενο μιας «ήπιας αναδιάρθρωσης», κάθετα αντίθετοι είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Γαλλία γιατί πολλές τράπεζες της τελευταίας είναι εκτεθειμένες στα ελληνικά ομόλογα.

Σε ό,τι αφορά το ΔΝΤ, το Ταμείο θα παρατείνει την περίοδο αποπληρωμής των σχεδόν 30 δισεκατομμυρίων ευρώ που έδωσε στην Ελλάδα από 3 έως 7 χρόνια, προκειμένου να συμβαδίσει με την παράταση που δόθηκε από την Ευρωζώνη στη χώρα τον περασμένο μήνα.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι ανοιχτό σε μετακίνηση του προγράμματος ελληνικής δανειοδότησης από το stand by lending facility (δανειακή διευκόλυνση), η οποία συνήθως έχει τριετή περίοδο αποπληρωμής, στο πρόγραμμα extended fund facility (διευκόλυνση με παράταση της ωρίμανσης του δανείου), η οποία αφορά αποπληρωμές μέχρι και σε 10 χρόνια.

Ένας τέτοιος επαναπροσδιορισμός των πληρωμών του χρέους είναι ουσιαστικά ένας τύπος αναδιάρθρωσης. Η τελευταία θέση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου σηματοδοτεί μάλιστα μια αλλαγή στις θέσεις του, καθώς μέχρι πρότινος υποστήριζε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να ανακάμψει εάν ακολουθήσει αυστηρά ένα πολυετές πρόγραμμα λιτότητας με αντάλλαγμα το πακέτο διάσωσης που έλαβε πέρυσι από το ΔΝΤ και την Ε.Ε.

Οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, σύμφωνα με αξιωματούχους του ΔΝΤ, θεωρούν ότι η Ελλάδα πιθανόν να ζητήσει βοήθεια από τον υπάρχοντα Προσωρινό Μηχανισμό (ESMF) της Ε.Ε. το 2012 για να εξυπηρετήσει τις πληρωμές του δανείου της, καθώς δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψει σε αγορές ομολόγων, αλλά θα πρέπει να αναζητήσει 30 δισεκατομμύρια ευρώ μέσω μακροπρόθεσμης έκδοσης.

Το σενάριο που θα εξεταστεί πρώτο θα εμπεριέχει παράταση αποπληρωμών του δανείου έως και 30 χρόνια, όπου θα προσφέρονται στους ιδιώτες κατόχους ομολόγων νέα ομόλογα με αντάλλαγμα τα παλαιά ομόλογα, με το ίδιο κουπόνι αλλά με μεγαλύτερη ημερομηνία ωρίμανσης.

Το σχέδιο της επιμήκυνσης θα συζητηθεί τον προσεχή Ιούνιο, όταν η Ε.Ε. θα εξετάσει το σχέδιο βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, κάτι που επιβεβαίωσε ο επίτροπος Οικονομικών της Ε.Ε., Όλι Ρεν, την προηγούμενη Παρασκευή.




Έλληνας υπουργός που δεν θέλησε να κατονομαστεί δηλώνει στη γερμανική εφημερίδα Die Welt ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι αναπόφευκτη, σε άρθρο που θα δημοσιευθεί την Τρίτη, μεταδίδει το Dow Jones Newswires.

"Τώρα το ερώτημα δεν είναι αν θα αναδιαρθρώσουμε, αλλά το ερώτημα είναι πότε", φέρεται να δηλώνει στην εφημερίδα, όπως μεταδίδει το πρακτορείο, με την εφημερίδα να χαρακτηρίζει τον αξιωματούχο "στενό συνεργάτη του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου".

Προσθέτει ότι η Ελλάδα είχε πει στην Ε.Ε. και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις αρχές του 2010 ότι θα ήταν καλύτερο να συνδεθούν τα δάνεια της βοήθειας αμέσως με την αναχρηματοδότηση.

"Ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι θα χρειάζονταν να προχωρήσουμε σε αναδιάρθρωση", φέρεται να δηλώνει ο υπουργός στην εφημερίδα.

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται και σημερινό δημοσίευμα του Bloomberg. Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι αναπόφευκτη και πλέον είναι θέμα χρόνου, αναφέρει η Die Welt επικαλούμενη υπουργό της ελληνικής κυβέρνησης χωρίς να τον κατονομάζει, αναφέρει το Bloomberg.

Οι ηγέτες της Ευρώπης ενημέρωσαν την Ελλάδα στα τέλη του 2010 ότι η χώρα θα πρέπει να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις και μέτρα περικοπών πριν αρχίσει οποιαδήποτε συζήτηση για το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης, φέρεται να δηλώνει στη γερμανική εφημερίδα ο υπουργός, όπως αναφέρει το Bloomberg.

Η Ελλάδα έκανε ότι ήταν υποχρεωμένη να κάνει, προσθέτει ο αξιωματούχος στην εφημερίδα.


Πείτε με τρελό, πείτε με χαζό, αλλά το επόμενο θαύμα που θα αναστήσει τον ΓΑΠ καλά προετοιμάζεται.
Και τι εννοώ;

Σύμφωνα με τις πρόσφατες πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, ελληνικές "οντότητες" αγοράζουν το χρέος. Αυτές είναι πληροφορίες που λέχθηκαν στο προπαγανδιστικό κανάλι του ΜΕΓΑ μέσω του δημοσιογράφου Ιγνατίου.

Θα αναρωτηθείτε βέβαια γιατί ελληνες επιχειρηματίες βάζουν το χέρι βαθιά και αγοράζουν ένα μέρος του χρέους;
Υπάρχει νοήμων Έλληνας επιχειρηματίας που θα βάλει το χέρι του στην τσέπη χωρίς να ξέρει ότι με το άλλο χέρι θα τα πάρει πίσω πολλαπλάσια;

Διανύουμε την Μεγάλη βδομάδα και είναι ο καιρός να καταλάβετε τι θαύμα ετοιμάζεται…!
Λοιπόν η επόμενη παγίδα των πολιτών και το μεγάλο κόλπο του ΓΑΠ για την ανάσταση του είναι κοντά και το ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΕΦΤΑ του παρελθόντος θα δώσει την θέση του στο ΘΑΥΜΑ που έρχεται, για να ξαναδουλέψουν τον κόσμο και να τον ψηφίσουν ξανά…!

Θα γίνει ένα πολιτικό παιχνίδι για εσωτερική κατανάλωση που μόνο κάτι βόδια θα το πιστέψουν. Κύριοι να ξέρετε δεν είμαστε Αμερικανάκια.

Πριν μερικες μέρες συναντήθηκαν Σόρος ΓΑΠ και επιχειρηματίες (Κυριακόπουλος, Δασκαλόπουλος, Μυτιλιναίος, Ζαβός) Τι συζήτησαν όλοι αυτοί; Μα τι άλλο από το πως θα μεγαλώσουν την τσέπη τους, αλλα και πως θα βοηθήσουν τον ΓΑΠ να μην "πέσει" το παιδί. Πρέπει να κερδίσει οπωσδήποτε τις επόμενες εκλογές ώστε μαζί με τον πουλημένο ΛΑΟΣ, ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ, ΝΤΟΡΑ να ψηφίσουν το παράνομο μνημόνιο και να νομιμοποιηθεί με 180 βουλευτές. Θα τους αφήσουμε; ΟΧΙ βέβαια.

Ετοιμάζεται κούρεμα του χρέους κατα 30% περίπου. ΩΩΩΩΩΩΩωωωω τι θαύμα ΖΗΤΩ ο ΓΑΠ θα αναφωνάξουν τα κομματόσκυλα και οι αφισοκολλητές.

Ας δούμε όμως , είναι τα πράγματα έτσι; Το ελληνικό χρέος το κατέχουν ευρωπαικές τράπεζες και σε μεγάλο ποσοστό Γερμανικές και Γαλλικές. Ζήτησαν αγορά των ομολόγων αυτών για να μην σκάσει η βόμβα του "κουρέματος" του χρέους που θα "πετύχει" ο ΓΑΠ στα χέρια τους. Έτσι αυτο το χρέος, τα σκουπίδια ελληνικά ομόλογα δηλαδή, τα αγοράζουν έλληνες επιχειρηματίες στο 100% της αξίας τους .

Έτσι όλοι αυτοί "πληρώνουν" και αγοράζουν μέρες κυβέρνησης για τον ΓΑΠ με αντάλλαγμα τα ελληνικά φιλέτα που θα πουληθούν.

Από την στιγμή που ένα μεγάλο ποσοστό χρέους θα το κατέχουν τα γιουσουφάκια του ΓΑΠ, ο ΓΑΠ θα κάνει πολιτικό παιχνιδάκι για εσωτερική κατανάλωση. Δηλαδή Γιάννης πίνει Γιάννης κερνάει.

Το συμπέρασμα είναι ότι παίζονται όλα για όλα για την Ανάσταση του Λαζαρου (ΓΑΠ). ΚΟΥΡΕΜΑ ΧΡΕΟΥΣ οι ξένοι ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ με τίποτα . Έτσι ο ΓΑΠ αγοράζει το χρέος μέσω των επιχειρηματιών που τον στηρίζουν και όταν είναι έτοιμοι θα βγουν και θα πουν στον λαό ότι ΠΕΤΥΧΑΝ κούρεμα χρεους 30% . Άλλο να σκάσει κούρεμα χρέους τώρα, που το χρέος το έχουν οι Ξένοι ακόμα (πελάτες του ΔΝΤ) και άλλο όταν ένα μεγάλο μέρος θα το μαζέψουν εγχώριοι ιδιώτες.

Τι κερδίζουν όμως οι επιχειρηματίες;

1. Εκποίηση, εξαγορές μεσω χρηματιστηρίου, δημιουργία νέων επενδυτικών σχημάτων για άρμεγμα των χρημάτων που θα "πέσουν", αγορά κρατικών φιλέτων και όλα αυτά βέβαια υπό τον έλεγχο των funds που θα ελέγχει ο Σόρος.

2. Δεν φοβούνται από κανέναν που δεν είναι μέσα στην κλίκα, αφού είναι σε ισχυρότερη θέση έναντι αντιπάλων λόγω των σκουπιδιών ομολογων που θα έχουν στα χέρια τους.

3. Θα παίξουν όλοι αυτοι το παιχνίδι της "Τεράστιας νίκης που πέτυχε" το ΓΑΠ ώστε να κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Να αναφερθώ για λίγο προς την θεία μου και την γιαγιά μου που θα βγει να πει μπράβο στον Γιωργάκη, ότι αντί για μπράβο πρέπει να του δείξουμε τα 5 δάχτυλά μας. Αυτό γιατί σας δουλεύει αφού πετυχαίνει κούρεμα χρέους με χαρτιά σκουπίδια που θα κατέχουν έλληνες επειχηρηματίες και όχι κούρεμα που πετυχαίνει έναντι των ξένων τραπεζών και ότι αυτά τα λεφτά που δώσανε οι εγχώριοι επιχειρηματίες που στηρίζουν τον ΓΑΠ θα τα δώσουν πίσω οι έλληνες απλοί φορολογούμενοι μέσω φόρων, μείωσης μισθών, συντάξεων, αυξήσεων στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ και με αποτέλεσμα την μείωση του βιωτικού επιπέδου του δικού μας των παιδιών μας των εγγονών μας κλπ.

4. ‘Ολο το σύστημα είναι ευχαριστημένο και το θαύμα της ανάστασης του ΓΑΠ θα πετύχει.

Θα το αφήσουμε να πετύχει ή θα πρέπει απο τώρα να ετοιμάζεται η δικαιοσύνη για μηνύσεις επιτέλους στους γνωστούς αγνώστους. Έχει τεράστια ευθύνη η δικαιοσύνη και θα πρέπει να επέμβει , προετοιμαστείτε… Εκτός αν στην Ελλάδα η λέξη δικαιοσύνη δεν υπάρχει…!

Πηγή



Η Αμερικανίδα Πρόξενος Θεσσαλονίκης, Κάθριν Κέι (αριστερά) - Δεξιά σε παλιότερη συνάντηση η Υφυπουργός Εσωτερικών κα Θεοδώρα Τζάκρη

Καταγγελία προς τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Ντανιέλ Μπένετ Σμιθ, απέστειλε η Ευρωπαϊκή Λίγκα, για τις απαράδεκτες δραστηριότητες, όπως επισημαίνεται στην επιστολή, της Αμερικανίδας προξένου στη Θεσσαλονίκη, Κάθριν Κέι, κατά τις συχνότατες επισκέψεις της στη Δυτική Θράκη και τις εκεί επαφές της με τη μουσουλμανική μειονότητα. Επίσης, η κυρία Κέι υπέβαλε έκθεση για την «καταπίεση», όπως «διαπίστωσε», των ανθρώπινων δικαιωμάτων των εκεί μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών!

Η Ευρωπαϊκή Λίγκα, που είναι μία μη κυβερνητική οργάνωση Ελλήνων της Διασποράς, οι οποίοι ζουν στις ευρωπαϊκές χώρες, και εδρεύει στη Γενεύη, στην επιστολή -που υπογράφεται από τον πρόεδρο της Νικόλας Καλού (Nicolas Kaloy)- καταγγέλλει τη στάση της προξένου να υποθάλπει παρόμοιες ενέργειες. Ο πρόεδρός της διερωτάται αν η Ελλάδα θεωρείται αποικία των ΗΠΑ ή μία ακόμα πολιτεία των ΗΠΑ, για να συμπεριφέρονται διπλωματικοί της υπάλληλοι κατ’ αυτόν τον τρόπο εντός της επικράτειας μίας ανεξάρτητης χώρας-μέλους της Ε.Ε.

Επισημαίνεται επίσης ότι οι επιλεκτικές «ευαισθησίες» της Αμερικανίδας προξένου στη Δυτική Θράκη δεν έχουν επιδειχθεί στις ειδεχθέστερες περιπτώσεις των τουρκικών εγκλημάτων πολέμου κατά την εισβολή της Άγκυρας στην Κύπρο το 1974, «πολλά από τα οποία εμπίπτουν στις ίδιες διατάξεις με αυτά για τα οποία δικάστηκαν το 1946 στη Νυρεμβέργη οι Γερμανοί εγκληματίες πολέμου», όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται, καθώς και ότι παρόμοια δραστηριότητα δεν έχει επιδειχθεί από πλευράς του Αμερικανού προξένου στην Κωνσταντινούπολη υπέρ των Ελλήνων της μειονότητας που κατοικούν εκεί και στα νησιά Ίμβρο και Τένεδο.

Σε άλλο σημείο, μάλιστα, απευθύνεται ευθέως το ερώτημα αν όλη αυτή η δραστηριότητα της Αμερικανίδας διπλωμάτου «αποτελεί μέρος ενός μυστικού σχεδίου των ΗΠΑ για τον διαμελισμό της Ελλάδος» (κατά το πρότυπο του Κοσσυφοπεδίου, θα προσθέταμε εμείς), συνεισφέροντας έτσι σε μία νέα γενοκτονία από τουρκικής πλευράς. Τέλος, η Λίγκα διερωτάται γιατί το ίδιο ενδιαφέρον από πλευράς των Αμερικανών διπλωματών στην Τουρκία δεν επιδεικνύεται και για τα όσα υφίστανται οι ατυχείς κουρδικοί πληθυσμοί στη γειτονική μας χώρα, καταλήγοντας στο αν η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, ως προϊστάμενη αρχή της προξένου στη Θεσσαλονίκη, και στο όνομα της ισότητας, παρουσιάσει την έκθεση της για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μουσουλμάνων στη Δυτική Θράκη σε αντιστοιχία με τα αντίστοιχα των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, που καταπατούνται βάναυσα.

Από την εφημερίδα "Δημοκρατία"

Πηγή






Του την «πέφτουν» όλα τα ΜΜΕ. Τον λοιδωρούν επειδή κυκλοφορεί ή καλεί στο εξοχικό του νεαρές κοπέλες. Τον κυνηγούν δικαστικά για σκάνδαλα (ενώ είναι δισεκατομμυριούχος). Τον έχουν στοχοποιήσει «βρίσκοντας» συνεχώς νέες ερωτικές παρτενέρ…

Στην πατρίδα μου υπάρχει μία παροιμία που λέει «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια»… μόνο που τους λείπουν και αυτά… τα κρεμαστάρια ντε! Γιατί, οι ίδιοι που τον κατηγορούν ως «παρ’ ολίγον» παιδεραστή κλείσανε μάτια, αφτιά και «κόλλησαν» τα χέρια τους σε βιντεοσκοπημένες παιδεραστίες επωνύμων της χώρας μας...! Οι ίδιοι που μέμφονται ως γυναικά τον Μπερλουσκόνι, θυμάμαι πως χειροκροτούσαν τον Ανδρέα Παπανδρέου όταν μαθεύτηκε η σχέση του με τη Μιμή, αλλά και πως οι ίδιοι προέτασσαν το «επιχείρημα» του «άντρακλα» και του «γαμ@@ήκουλα» πρωθυπουργού…

Αυτοί οι ίδιοι, λοιπόν, το συνάφι της δημοσιογραφίας που έχει καταντήσει κακοπληρωμένο πορνίδιο των πολιτικών εξουσιών, σήμερα κατάπιαν τις γλώσσες τους. Ανάσα… άχνα δεν ακούγεται. Ούτε μία λέξη δεν γράφτηκε για την «γυριστή» που έκανε ο Μπερλουσκόνι στους «ανθρωπιστές» Ευρωπαίους, στέλνοντάς τους λαθρομετανάστες από την Λιβύη, αφού πρώτα τους είχε τροφοδοτήσει με την νόμιμη βίζα…!

Φωτιά στα μπατζάκια των Ευρωπαίων ηγετών, όταν τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν και τους απάντησε ο Μπερλουσκόνι: «Αυτή η Ευρώπη που μας θέλει δίπλα της στα εύκολα, αλλά στα δύσκολα μας κλείνει την πόρτα λέγοντάς μας πως «είναι δικό μας πρόβλημα», δεν είναι αυτό που σχεδιάστηκε»…

Με απλά λόγια, κάρφωσε τους Ευρωπαίους ανθρωπιστές, χαρακτηρίζοντάς τους ως εκμεταλλευτές, φασίστες και οτιδήποτε άλλο. Και πολύ καλά τους έκανε. Δεν είναι δυνατόν για προσωπικό σου όφελος να «χτίζεις» προβλήματα σε… συνεταίρους σου!!! Αυτό ονομάζεται επιχειρηματική απιστία. Και ο πολύ καλός επιχειρηματίας, κύριος Μπερλουσκόνι, ανάγκασε να ανοίξει τα σύνορά της η Γαλλία, και να πάρει «ειδικά μέτρα» η δημοκρατική Γερμανία…

Τι είπατε; Γιατί δεν έκανε το ίδιο ο Γιώργος Παπανδρέου και ο θίασος του; Επειδή, αγαπητοί μου, για να κάνεις κάτι τέτοιο απαιτούνται κοχόνες, απαιτείται χρήση του καβάλου στο παντελόνι, επειδή πρέπει όχι μόνο να δείχνεις αλλά και να είσαι άντρας. Και το τελευταίο είναι κάτι που σηκώνει πολύ συζήτηση, πολύ κουβέντα πραγματικά, για την (ανθυπο)κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου…

Θυμάμαι, όταν άρχισε να διαφαίνεται το πρόβλημα που θα δημιουργήσουν οι λαθρομετανάστες στη χώρα μας, δημοσιογράφους και πολιτικούς (όλων των παρατάξεων) να εξανίστανται και να θέτουν ως απαγορευτική την έκδοση βίζας στους δύσμοιρους αυτούς ανθρώπους (στους λαθρομετανάστες αναφέρομαι) και την μετέπειτα μετάβασή τους σε ό,ποιο ευρωπαϊκό κράτος επιθυμούν… Ο ανθρωπισμός των γελοίων πολιτικών και των καλοπληρωμένων κονδυλοφόρων, έθετε ως προάσπιση του επιχειρήματος της παραμονής των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, το «Δουβλίνο ΙΙ»!!! Δεν ήταν δυνατόν, μας έλεγαν τότε, να παραβιάσουμε τη Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ, αφού υπογράψαμε να κρατάμε στην χώρα μας τους (λαθρο)μετανάστες!!! Ουσιαστικά, βέβαια, ομολογούσαν πως με αυτή τους την τακτική δημιουργούσαν δύο (τουλάχιστον) κατηγορίες κατοίκων στην Ελλάδα: Τους ιθαγενείς, οι οποίοι και θα μπορούσαν να μετακινούνται ανέτως στην Ε.Ε. μόνο με την επίδειξη της ταυτότητάς τους και τους νέο-έλληνες, οι οποίο θα ήταν εγκλωβισμένοι σε μία χώρα στην οποία δεν επιθυμούσαν να παραμείνουν. Ουσιαστικά, δηλαδή, οι «σοφοί» της χώρας μας έλεγαν πως με βάση τη Συνθήκη «Δουβλίνο ΙΙ» η Ελλάδα είχε μετατραπεί σε μία ανοιχτή φυλακή και σε ένα δοχείο ανθρώπινων απορριμμάτων των ευρωπαίων ανθρωπιστών…!

Κανείς από τους γλοιώδεις της εξουσίας δεν τόλμησε να θέσει άμεσα θέμα ισότητας μεταξύ Ευρωπαίων πολιτών. Κανείς τους δεν τόλμησε να προασπίσει τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών και την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια της Ελλάδας (η χθεσινή ανακοίνωση – υπόδειξη της Αστυνομίας, μέσω της οποίας προτρέπεται ο γυναικείος πληθυσμός της χώρας να μην κυκλοφορεί στους δρόμους μετά τη δύση του ηλίου, τα λέει όλα…), αφού τα στοιχεία γύρω από την εγκληματικότητα μετατράπηκαν σε άκρως απόρρητα έγγραφα, άμεσα συνδεδεμένα με την ασφάλεια του κράτους.

Όλα αυτά τα ανθρωπάκια, έβαλαν μπροστά, σαν γερή ασπίδα του επιχειρήματός τους, το «Δουβλίνο ΙΙ». Και ήρθε ο γέρος, ο χαμένος πολιτικός, αυτός που βάζει σε πρώτη μοίρα τις προσωπικές του απολαύσεις και ηδονές, και τους «άδειασε» κυριολεκτικά. «Για ποια ενωμένη Ευρώπη να μιλάμε, όταν οι πολίτες της δεν μπορούν να μετακινούνται ελεύθερα, για να μην απειληθούν οι κοινωνικές δομές και η ασφάλεια συγκεκριμένων χωρών;» Αυτό τους είπε ο κύριος Μπερλουσκόνι και πέταξε το «Δουβλίνο ΙΙ» και τις πληρωμένες παραφυάδες του στο καναβάτσο.

Όχι, δεν υπάρχει καμία τοποθέτηση του Γιώργου Παπανδρέου, ούτε του κυρίου Ραγκούση, αλλά ούτε και του κυρίου Δρούτσα. Αυτοί έχουν άλλα να ασχοληθούν. Πρέπει να βρούνε τρόπο να προωθήσουν επικοινωνιακά τα συμφωνηθέντα, χωρίς να απειληθεί άμεσα το κεφάλι τους… Αν κι εδώ που τα λέμε, μία «επανάσταση» των (λαθρο)μεταναστών αυτή την χρονική στιγμή, θα τους έλυνε τα χέρια…

Λέτε να βάζω ιδέες σε κάποιους;


Κωνσταντίνος

Η είδηση όπως μεταδόθηκε από τα ΜΜΕ

Ιταλία: Ένταση με τη Γαλλία, μετά την απόφαση της δεύτερης, να μπλοκάρει στα σύνορα, τα ιταλικά τρένα που μεταφέρουν Αφρικανούς μετανάστες

Η Γαλλία έκλεισε σήμερα τα σύνορά της για όλα τα τρένα που προέρχονται από την Ιταλία και μεταφέρουν Αφρικανούς μετανάστες, προκαλώντας την επίσημη αντίδραση της Ρώμης που εκτοξεύει κατηγορίες ότι το Παρίσι παραβιάζει τις ευρωπαϊκές αρχές.

Οι ιταλικοί σιδηρόδρομοι και η μεθοριακή αστυνομία ανέφεραν ότι η Γαλλία εμποδίζει όλα τα τρένα να περάσουν τα σύνορα από τη Βεντιμίλια με προορισμό το Μεντόν.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Φράνκο Φρατίνι, έδωσε οδηγίες στον πρεσβευτή της χώρας στο Παρίσι να εκφράσει "την έντονη διαμαρτυρία της ιταλικής κυβέρνησης στις γαλλικές αρχές", όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου. Η Ιταλία ζητά "εξηγήσεις για τα μέτρα που αποφασίστηκαν" και τα οποία φαίνεται να είναι "παράνομα και να παραβιάζουν σαφώς τις ευρωπαϊκές αρχές", προστίθεται στο κείμενο.

Το υπουργείο διευκρίνισε επίσης ότι το ιταλικό προξενείο στη Νίκαια της Γαλλίας "θα ξεκινήσει άμεσα επαφές με τις τοπικές αρχές για να ζητήσει εξηγήσεις για το θέμα".

Η Ιταλία διαμαρτύρεται γιατί οι εταίροι της στην Ευρωπαϊκή Ένωση την άφησαν μόνη να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τους χιλιάδες Τυνήσιους μετανάστες οι οποίοι έχουν αποβιβαστεί τις τελευταίες εβδομάδες στο νησάκι Λαμπεντούζα. Οι ιταλικές αρχές ξεκινήσαν να εφοδιάζουν τους μετανάστες με προσωρινές βίζες που τους επιτρέπουν να ταξιδεύουν σε άλλες χώρες, μια ενέργεια όμως που προκάλεσε αντιδράσεις εκ μέρους της Γαλλίας και της Γερμανίας. Ορισμένες από τις χώρες της ΕΕ ανησυχούν ότι η προσφορά ασύλου σε πάρα πολλούς παράνομους μετανάστες θα ενθαρρύνει και άλλους να επιχειρήσουν να περάσουν παράνομα στην Ευρώπη.

Μιλώντας στην ιταλική τηλεόραση σήμερα ο υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας, Ρομπέρτο Μαρόνι, χαρακτήρισε "ακατανόητη" τη στάση της Γαλλίας και "σκληρή και άδικη απέναντι στην Ιταλία". Πρόσθεσε ότι ελπίζει οι "φιλικές σχέσεις" των δύο χωρών θα αποκατασταθούν στη σύνοδο κορυφής στις 26 Απριλίου, όπου στα θέματα της ατζέντας περιλαμβάνεται και το μεταναστευτικό.

Στη Βεντιμίλια εκατοντάδες Ιταλοί συγκεντρώθηκαν στο σιδηροδρομικό σταθμό διαδηλώνοντας κατά της Γαλλίας και προσπάθησαν να πείσουν τους αστυνομικούς να τους επιτρέψουν να διαδηλώσουν έξω από το γαλλικό προξενείο στο Μεντόν.

Ένας εκπρόσωπος του γαλλικού υπουργείου Εσωτερικών δήλωσε στο ιταλικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Ansa ότι η απόφαση για διακοπή της κυκλοφορίας των τρένων είναι προσωρινό μέτρο που ελήφθη για λόγους ασφαλείας λόγω των διαδηλώσεων γύρω από το σιδηροδρομικό σταθμό.

Γράφει ο Γιάννης Παπαμιχαήλ
τ. Καθηγητής Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας
Παντείου Πανεπιστημίου

Η τσακμακόπετρα είναι φθαρμένη. Όχι μόνο από τις αμφίβολες πολιτικές αρετές του Θεοδωράκη, τις εντολώς δυσανάλογες με την καλλιτεχνική του προσφορά. Ούτε μόνο από τις ακόμα πιο αμφίβολες ηγετικές του ικανότητες – μία από τις οποίες θα ήταν βέβαια η καλύτερη επιλογή των στενών συνεργατών του και των εκπροσώπων του. Ούτε τελικά επειδή η δική του έστω υστεροφημία ως καλλιτέχνη θα έπρεπε να είναι αντικείμενο μεγαλύτερου σεβασμού από όσους δηλώνουν ότι θα επιθυμούσαν να συμμετέχουν στα όργανα λήψης αποφάσεων αυτού του συμπαθούς, αλλά πολύ ολίγου και ελάχιστα ανεξάρτητου κινήματος «Ανεξάρτητων Πολιτών». Εκείνων δηλαδή των αγανακτισμένων ανθρώπων που δικαίως μεν αισθάνονται την ανάγκη να κάνουν κάτι κατά του επαχθούς μνημονίου και της κυβέρνησης που επιχειρεί να υλοποιήσει τις αποικιοκρατικές συμβάσεις που προβλέπονται σε αυτό, σε βάρος προφανώς των κοινωνικών και πολιτικών συμφερόντων του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα του κόσμου της εργασίας και των απομάχων του, αλλά φαίνονται να μην γνωρίζουν καθόλου κάποιο άλλο τρόπο συμμετοχής σε αυτό το κίνημα διαμαρτυρίας παρά εκείνο που συγκροτείται μέσα από δομές μάλλον προβληματικές, ίσως και αντιδημοκρατικές. Μέσα από λειτουργίες παράδοξες για ένα κίνημα της αριστεράς και νομιμοποιημένες ή έστω ανεκτές αποκλειστικά από το υποθετικό πολιτικό κύρος που μοιάζει να διαθέτει για πολλούς μεσήλικες δημοκράτες η εμβληματική φυσιογνωμία του ίδιου του Θεοδωράκη. Εντούτοις, όλοι καταλαβαίνουμε ότι μέσα από διαδικασίες αδιαφανών διαπραγματεύσεων και συγκρούσεων μεταξύ διαφόρων φιλόδοξων μικροηγετών σε ρόλο επιγόνων – και των ομάδων που περιστρέφονται με αξιώσεις καθοδηγητικές γύρω από τη σφαίρα επιρροής τους, δεν μπορούν να αναπτυχθούν σήμερα αξιόπιστα κοινωνικά κινήματα αμφισβήτησης της κυβερνητικής πολιτικής, όσο προκλητικά και αν είναι τα μέτρα που ψηφίζονται. Και αυτό φαίνεται ακόμα και με γυμνό μάτι. Είναι διάχυτο, όπως η γενικευμένη δυσπιστία και η λαϊκή απόγνωση. Εκείνη που εδώ και καιρό έχει πάψει να τραγουδάει στις ταβέρνες, ίσως και να συγκινείται από την μουσική παράδοση της αντίστασης και του λαϊκού καημού που μας αφήνει ο Θεοδωράκης σαν πολύτιμη κληρονομιά. Αυτήν μπορούμε άραγε να την ζωογονήσουμε; Και με ποιο τρόπο θα μπορούσε κανείς να ασχοληθεί σοβαρά με την αναδιάρθρωση όχι μόνο του δημόσιου χρέους, αλλά και των κοινωνικών και πολιτικών νοοτροπιών όλων εκείνων των πολιτών που καθυβρίζονται ως κοπρίτες και έχουν καταντήσει να ντρέπονται για τα κοινωνικά τους κεκτημένα, τις πολιτισμικές τους παραδόσεις ή τις ιστορικές τους μνήμες;

Χρειάζεται κατά τη γνώμη μου επειγόντως μια πολιτισμικού και εκπαιδευτικού τύπου παρέμβαση νέας μορφής ικανή να αξιοποιήσει μεσοπρόθεσμα την παραπάνω κληρονομιά.
Όσον αφορά τους πραγματικούς ή κατά φαντασία νέους αντιμνημονιακούς πολιτικούς ηγέτες, θα λέγαμε ότι βέβαια, δρυός πεσούσης, πας ανήρ είναι πιθανόν να ελπίζει ότι κάποτε θα «ξυλευτεί». Ωστόσο, στην περίπτωση τουλάχιστον του Θεοδωράκη, η ίδια η «δρυς» με τις ορθές, αλλά απολύτως γενικόλογες αντιμνημονιακές διακηρύξεις του συμπαθούς υπερήλικα συνθέτη, ίσως μοιάζει σήμερα περισσότερο με έναν αειθαλή μαϊντανό, διψασμένο πάντα γα την υγρασία της προβολής κα της αναγνώρισης του ως πολιτικού ταγού του αποικιοκρατούμενου και πολιτικά αποσυντονισμένου ελληνικού λαού. Ο Θεοδωράκης προβάλλεται άλλωστε συστηματικά σαν μια άτυπη υποψηφιότητα στην προεδρία της δημοκρατίας μιας εξίσου άτυπης – αριστεροφιλελεύθερης, μεταβατικής «κυβέρνησης αρίστων», που ενδεχομένως προετοιμάζεται στα παρασκήνια για να διαδεχτεί κάποια στιγμή στη σκηνή τον θίασο που προς το παρόν κυβερνάει ακόμα τη χώρα. Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο δημοφιλής μουσικοσυνθέτης είναι ήδη ικανός, όπως κάθε μαϊντανός, να διακοσμήσει όλα τα τηλεοπτικά παράθυρα που τον εκθέτουν καθημερινά στη δημόσια θέα – ακόμα και εκείνα πίσω από τις διάφανες κουρτίνες των οποίων σκηνοθετούνται, ως πολιτισμικά και πολιτικά δρώμενα, οι νεοοθωμανικοί προσανατολισμοί της κυβέρνησης, καθώς και οι πολιτικές της εξάρτησης και της υποτέλειας που ερήμην έστω των καλών προθέσεων του Θεοδωράκη και των συνεργατών του, συμβαδίζουν απόλυτα με τις πολλαπλές διασπάσεις της ελληνικής κοινωνίας, τις απόπειρες αποχαύνωσής της και την απουσία δυναμικών αντιδράσεων στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου της χώρας.
Ας μην βαυκαλιζόμαστε λοιπόν με «σπίθες» που δεν καίνε. Η τσακμακόπετρα είναι φθαρμένη. Τόσο όσο και τα πυροτεχνήματα της Ανάστασης που κάθε χρόνο εύχεται ο ένας στον άλλον.

Πέρα λοιπόν από τις βαρύγδουπες «φιλικές εταιρείες» και τα άλλα μυστικοπαθή ή ρομαντικά οράματα της Αναγέννησης των αντιστασιακών φρονημάτων του λαού, για να «αλλάξουμε ζωή» ή για να ξαναβρούμε τα αυτονόητα, θα πρέπει ίσως να ξαναδούμε σε ποιο ακριβώς σημείο «πήραμε τη ζωή μας λάθος».

Υ.Γ. Μόλις πληροφορήθηκα για την αδιαθεσία του κ. Θεοδωράκη και για την εισαγωγή του στο νοσοκομείο. Του ευχόμαστε όλοι περαστικά.

Την Κων/πολη επισκέφθηκε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος , ο οποίος με τις δηλώσεις του στη Hürriyet χάϊδεψε τα αυτιά των Τούρκων , υποτίμησε την Ελλάδα και χαρακτήρισε τους Έλληνες ως τεμπέληδες!

O Πάγκαλος μιλώντας στην εφημερίδα Hürriyet τόνισε, " οικονομικά και πολιτικά βλέπω την Τουρκία ισχυρή. Οι άνθρωποι έχουν επιτυχίες γι'αυτό είναι χαρούμενοι και έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Όταν οι Τούρκοι δούλευαν εμείς τεμπελιάζαμε. Τώρα ζούμε τα αποτελέσματα αυτού"
Γι'αυτο και η τουρκική εφημερίδα έχει τίτλο " ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας!"


O αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης τόνισε στη Hürriyet οτι το θέμα της αγοράς και της πώλησης ακινήτων απο τους Έλληνες υπηκόους έχει επιλυθεί αλλά δεν έχει ανοίξει ακόμη η Θεολογική Σχολή της Χάλκης και ούτε ξεκίνησε η ακτοπλοϊκή σύνδεση της Ιμβρου με τη Λήμνο.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ!


Ο Θεόδωρος Πάγκαλος υποτίμησε και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα καθώς δήλωσε " μετά την αγορά της Finansbank κάποιοι εθνικιστές στην Ελλάδα ενοχλήθηκαν. Αλλά σήμερα η Finansbak είναι μια επο τις πιο πετυχημένες επενδύσεις. Οι δικές μας τράπεζες είναι αποτυχημένες, αν πάρουν ως παράδειγμα τις τούρκικες, θα συμαζευτούν"!

Ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης δήλωσε επίσης οτι δεν βλέπει καμία διαφορά στους χαρακτήρες των Ελλήνων και των Το΄ρυκων αλλα ούτε και στην μεφάνιση τους. " Για παράδειγμα σήμερα επισκέφθηκα το Πατριαρχείο. Εκεί είδα κάποιους νέους. Νόμισα οτι είναι Έλληνες κια άρχισα να τους μιλώ στα ελληνικά και είδα οτι δεν με κατάλαβαν. Μετά που είπαν οτι είναι Τούρκοι που ήρθαν να ξεναγηθούν στο Πατριαρχείο."

Ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης κατα τη διάρκεια της ιδιωτικής του επίσκεψης στην Κωνσταντινούπολη, το βράδυ του Σαββάτου , παρέστη σε δεξίωση προς τιμήν του στην αίθουσα του Ναού Αγίας Τριάδος Ταξείμ, που διοργάνωσε το νεοσύστατο συντονιστικό όργανο της Ομογένειας "Σύνδεσμος Υποστήριξης Ρωμέϊκων Ευαγών Ιδρυμάτων".
Το πρωί της κυραικής ο Θεόδωρος Πάγκαλος εκκλησιασθηκε οικογενειακώς στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου κατά την πανηγυρική Θ. Λειτουργία της Κυριακής των Βαϊων. Ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης συναντήθηκε με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και συζητήθηκαν θέματα που αφορούν το Οικουμενικό Πατριαρχείο.



Συμπληρώνουμε πλέον ένα χρόνο από την υπογραφή του Μνημονίου . Η γνώμη μας είναι ότι η υπογραφή του απετέλεσε τη κορύφωση μιας πολύχρονης και σε διάφορα στάδια διαδικασίας εσχάτης προδοσίας που διέπραξε η πολιτική ελίτ της χώρας που αποτέλεσε το αποκαλούμενο «καθεστώς της Μεταπολίτευσης» . Ωστόσο επειδή προσδοκούμε να ανατραπεί το άθλιο αυτό καθεστώς και επειδή , όπως και άλλες φορές έχουμε υποστηρίξει , η ανατροπή αυτή πρέπει να επισφραγισθεί και με μια μεγάλη δίκη , προτείνουμε να εστιάσουμε τη προσοχή μας στη κυβέρνηση Παπανδρέου που υπέγραψε το Μνημόνιο .

Πάντως , η πολιτική καταδίκη του καθεστώτος της μεταπολίτευσης σημαίνει τη διάλυση ολόκληρου του καθεστώτος της που πραχτικά σημαίνει :

Πρώτον , την αναγκαστική διάλυση όλων των πολιτικών κομμάτων που συμμετείχαν σ’ αυτό το καθεστώς (και της αριστερής «αντιπολίτευσης» συμπεριλαμβανομένης) ∙

δεύτερον , την απαγόρευση σε όσους συμμετείχαν σε δημόσιες θέσεις ευθύνης , από κοινοτάρχη μέχρι Πρόεδρο της Δημοκρατίας , να ξαναασκήσουν δημόσιο αξίωμα για τα τουλάχιστον δέκα επόμενα χρόνια ∙

τρίτον , ριζικές συνταγματικές αλλαγές στην κατεύθυνση επανίδρυσης της Δημοκρατίας . Στις αλλαγές αυτές πρέπει να περιλαμβάνεται οπωσδήποτε και πρόβλεψη για την τακτική αναγκαστική (προτείνουμε κάθε δέκα χρόνια ) διάλυση των κομμάτων , καθώς και άλλες τέτοιου τύπου ρυθμίσεις , ούτως ώστε να αποτρέπεται όσο είναι δυνατόν η ύπαρξη συμπαγών μακρόχρονων κομμάτων και των μηχανισμών τους , που έχουν τη τάση να βάζουν τον εαυτό τους και τα συμφέροντα τους πάνω απ’ αυτά της κοινωνίας ,

και πιστεύουμε ότι τα πολιτικά αυτά μέτρα σε γενικές γραμμές αρκούν .

Ωστόσο δεν είναι δυνατόν το μέγιστο αδίκημα που έχει διαπραχθεί στην , μετά το 1974 , Ελλάδα , και που είναι η εκτροπή από το δημοκρατικό πολίτευμα (βλέπε ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ-Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ) να παραμείνει εντελώς χωρίς δικαστική δίωξη και αντίστοιχη τιμωρία . Αυτή τη δικαστική διαδικασία θεωρούμε ότι πρέπει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου που απετέλεσε και αποτελεί την κορύφωση του αδικήματος , που από μόνο του συνιστά πράξη εσχάτης προδοσίας , αλλά εδώ έχουμε επιπροσθέτως και την παραχώρηση σημαντικής εθνικής κυριαρχίας . Πρόκειται ασφαλώς για σκάνδαλο διαρκείας που λόγω του μεγέθους και της σοβαρότητας του δεν μπορεί ασφαλώς να συγκριθεί με κανένα άλλο . Η κυβέρνηση λοιπόν του Μνημονίου είναι ιδιαίτερα υπόλογη για τους δραματικά αντεθνικούς και αντικοινωνικούς χειρισμούς της , που εν γνώσει της , έβλαψαν τη χώρα .

Θέλουμε εδώ να θυμίσουμε ότι κατηγορία εσχάτης προδοσίας συνίσταται μόνο αν αποδειχθεί ότι η βλάβη της χώρας έγινε συνειδητά και όχι για παράδειγμα από λανθασμένους χειρισμούς που είχαν ωστόσο αγαθές προθέσεις . Θέλει δηλαδή και το υποκειμενικό στοιχείο της πρόθεσης και όχι μόνο τις οποιεσδήποτε αντικειμενικές συνέπειες . Αυτό άλλωστε ήταν και το κρίσιμο όσο και αμφισβητούμενο στοιχείο στην Δίκη των έξι το 1922 που οδήγησε τελικά στην εκτέλεση τους .

Το παρακάτω κείμενο επιχειρεί να στοιχειοθετήσει ακριβώς την πρόθεση βλάβης των συμφερόντων της χώρας , προκειμένου να εξυπηρετηθούν στενά κομματικά και προσωπικά πολιτικά συμφέροντα . Στην δίκη που ασφαλώς θα διεξαχθεί ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί της κυβέρνησης του μνημονίου νομίζουμε ότι θα έχουν τις εξής δύο επιλογές : Ή να παραδεχθούν ότι είναι βλάκες ή ότι είναι προδότες της χώρας τους

Η ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ

Στους ιθύνοντες ευρωπαϊκούς κύκλους ήταν γνωστό και δεδομένο ότι η Eurostat δεν θα εξαντλήσει απλώς την αυστηρότητα της στην περίπτωση της Ελλάδας , αλλά ότι θα μας ξεσκίσει ανελέητα (αναφερόμαστε στις αναθεωρήσεις των στοιχείων , από πλευράς Eurostat , που συνεχώς ανέβαζαν το έλλειμμα) . Αυτό έπρεπε να είναι αναμενόμενο και στην Ελλάδα . Η ελληνική κυβέρνηση το φοβόταν , αλλά η παρασκηνιακή της δύναμη , με δική της ευθύνη , είναι εξαφανισμένη στη γραφειοκρατία της Ε.Ε. Θα μπορούσε να είναι αλλιώς ;

Η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ήταν η δεύτερη ελληνική κυβέρνηση , μετά από εκείνη του Καραμανλή , με την «απογραφή Αλογοσκούφη» , που κατήγγειλε την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία και ευρύτερα την γραφειοκρατία της Ε.Ε. για ανεπάρκεια και συνέργεια σε εξαπάτηση . Άραγε με ποιο τρόπο περίμενε η κυβέρνηση Παπανδρέου ότι θα αντιδράσουν απέναντι στη χώρα πια (και όχι στη κυβέρνηση) οι ευρωπαίοι γραφειοκράτες και πολιτικοί ; Γιατί πρέπει να πούμε με τα Greek statistics δημιουργήθηκε ευρύτερο πρόβλημα αξιοπιστίας στην Ε.Ε. σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία . Σε μια δηλ. χρονική στιγμή , που η Ε.Ε. ήταν σε ασύγκριτα πιο δύσκολη οικονομική φάση απ’ ότι την εποχή του Αλογοσκούφη . Σκεφτείτε ότι το ΠΑΣΟΚ είχε καταγγείλει τότε ότι η «απογραφή Αλογοσκούφη» ήταν μια εθνικά επιζήμια ενέργεια . Ωστόσο , ο πρωθυπουργός και ο υπουργός των οικονομικών της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ , δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε μια ακόμη περισσότερο , με βάση την οικονομική συγκυρία , εθνικά επιζήμια ενέργεια . Το επιχείρημα ότι δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς δεν ισχύει . Μπορούσαν να προχωρήσουν σε τμηματικές (σε διάστημα περισσότερο του ενός έτους ) και , προπαντός , όσο το δυνατόν λιγότερο θορυβώδεις αναθεωρήσεις , σε συνεργασία με την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία . Άλλωστε κανείς δεν είχε και δεν έχει συμφέρον στην Ε.Ε. να παρουσιάζει αυξημένα ελλείμματα . Είναι ακόμη γνωστό ότι η περίφημη δημιουργική λογιστική (που έχει διαφορά από τις λογιστικές ατασθαλίες) είναι κοινή και νόμιμη ή στα όρια της νομιμότητας , στη χειρότερη περίπτωση , πρακτική τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τα κράτη . Όμως , η ελληνική κυβέρνηση προτίμησε να ξεμπροστιάσει και να τιμωρήσει τη χώρα , με τρόπο που καμία άλλη ευρωπαϊκή (και όχι μόνο) κυβέρνηση δεν θα έκανε ποτέ . Για να δώσουμε ένα παράδειγμα , για την ασύλληπτου μεγέθους κακοποιό για την χώρα ενέργεια της ελληνικής κυβέρνησης , σκεφτείτε την εξής περίπτωση : Είσαστε επιχειρηματίας και έρχεται εφοριακός στο μαγαζί σας για έλεγχο . Σας λέει λοιπόν ότι έχετε παρουσιάσει τα στοιχεία με τέτοιο τρόπο , ώστε να φορολογηθείτε λιγότερο από το μέγιστο που θα ήταν δυνατό με διαφορετική λογιστική απεικόνιση . Το παραδέχεστε και επικαλείστε τη δύσκολη οικονομική συγκυρία . Με το κατάλληλο μπαξίσι – στη περίπτωση της χώρας μας , ένα είδος μπαξισιού , για παράδειγμα , είναι οι αμυντικές δαπάνες – ο εφοριακός δέχεται τελικά να νομιμοποιήσει τη δημιουργική σας λογιστική και αποχωρεί . Τότε βγαίνετε εσείς στο δρόμο και του φωνάζετε ότι σας βοήθησε σε λογιστικές ατασθαλίες και στην κλοπή του κράτους . Παρόμοια καταγγελία κάνετε ακόμη στον τύπο , στον Τριανταφυλλόπουλο και όπου αλλού μπορείτε . Έ , λοιπόν , τι άλλο μπορείτε να περιμένετε μετά , παρά το ότι η εφορία θα σας ξεσκίσει ανελέητα. Εκτός αν υπάρχουν άλλοι σκοτεινοί λόγοι , ιδιάζουσας ψυχολογίας ή και ψυχοπαθολογίας , με συγχωρείτε , αλλά είσαστε και πολύ μαλάκας

Είναι λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση , πλήρης μαλακίας ; Και αυτό δεν είναι βρισιά , αλλά πολιτικό ερώτημα . Γιατί αποδεδειγμένα το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού μπορεί να είναι πολύ χαμηλό . Θυμηθείτε μια χαρακτηριστική περίπτωση : Τον Μάρτιο του 2009 , από το βήμα της Βουλής , ο υφυπουργός Οικονομικών της Ν.Δ. Θ. Μπούρας αποκαλεί τον διάσημο νομπελίστα οικονομολόγο Πολ Κρούγκμαν «κυρία Κρούγκμαν» . Ο κ. Μπούρας , που λόγω της θέσης του έπρεπε να παρακολουθεί με συστηματικό τρόπο τις συζητήσεις πάνω στην οικονομική κρίση σε διεθνές επίπεδο , συζητήσεις στις οποίες λάμπει ο Κρούγκμαν , παρέμεινε υφυπουργός οικονομικών .

Αλλά , η ελληνική κυβέρνηση ελέγχεται για κορυφαία μαλακία σε τουλάχιστον άλλη μια περίπτωση . Όταν ξεφώνιζαν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός των οικονομικών την Ελλάδα σαν χρεοκοπημένη . Η αλήθεια μάλιστα είναι ότι χρειάστηκε να το πουν πολλές φορές για να εμπεδωθεί στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους . Τα spreads δεν εκτινάχθηκαν στα θεόρατα ύψη που βρίσκονται τώρα σε μία μέρα , αλλά μετά από συστηματική προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης . Θυμηθείτε τον υπ. Οικονομικών που παρομοίασε την Ελλάδα με τον Τιτανικό (ο Τιτανικός ως γνωστόν βυθίσθηκε) και μάλιστα από τις Βρυξέλλες . Εδώ θα χρησιμοποιήσω ένα άλλο μεταφορικό παράδειγμα : Ας υποθέσουμε πάλι ότι είσαστε κάποιος επιχειρηματίας που έχει πράγματι , ακόμη και μεγάλες , οικονομικές δυσκολίες . Αν είσαστε ένας συνετός οικονομικός άνθρωπος , θα προσπαθήσετε πάση θυσία να αποκρύψετε τις οικονομικές σας δυσκολίες από τις τράπεζες με τις οποίες συνεργάζεστε . Η επιτυχία σας ή όχι σ’ αυτή τη προσπάθεια , θα είναι ενδεχομένως εκείνη που θα κάνει τη διαφορά ανάμεσα στη συνέχιση της δύσκολης προσπάθειας σας ή την ανοιχτή χρεοκοπία . Γιατί αν οι τράπεζες συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του οικονομικού προβλήματος σας ή αυτό δημοσιοποιηθεί με τέτοιο τρόπο που ο διευθυντής , για παράδειγμα , του τραπεζικού υποκαταστήματος δεν θα μπορεί (παρότι πιθανά θα θέλει και θα έχει προσωπικό συμφέρον) να κάνει διαφορετικά , θα σας κόψουν τις πιστωτικές γραμμές και τότε η χρεοκοπία θα είναι αναπόφευκτη .

Όλο το 2009 , στον μεγάλο διεθνή τύπο και γενικότερα στα διεθνή μέσα ενημέρωσης , το πρόβλημα του δημόσιου χρέους των κρατών ήταν στη πρώτη γραμμή του διεθνούς προβληματισμού . Όλοι αναρωτιόντουσαν που θα κάτσει η μπίλια της πρώτης πιθανής χρεοκοπίας αναπτυγμένου κράτους . Από κοντά στην αναμονή ήταν και οι περίφημοι κερδοσκόποι των αγορών . Σε μια τέτοια μπαρουτιασμένη ατμόσφαιρα προσέχεις ακόμη και πως αναπνέεις και βέβαια δεν ανάβεις πυρσούς . Και δεν είναι πάντα τα ίδια τα άσχημα τα οικονομικά στοιχεία που προκαλούν τις εκρήξεις , αλλά πολλές φορές ο θόρυβος γύρω απ’ αυτά . Όταν στις 21-10-09 ο έλληνας υπ. Οικονομικών ανακοίνωσε επίσημα ότι το έλλειμμα ανήλθε στο 12,9% του ΑΕΠ , τα spreads έμειναν καρφωμένα κάτω από τις 150 μονάδες βάσης . Έκτοτε και μετά από την συστηματική συμπεριφορά της ελληνικής κυβέρνησης , συχνά – πυκνά ξεπερνιούνται οι 900 μονάδες βάσης . Ακόμη , τον Ιανουάριο του 2010 , χωρίς κανένα μνημόνιο , οι ξένοι επενδυτές πρόσφεραν στη χώρα συνολικά 30 δις. ευρώ με επιτόκιο 5,65 % (spreads στις 235 μονάδες) , τα οποία η κυβέρνηση αρνήθηκε , χάνοντας τη δυνατότητα να κερδίσει τουλάχιστον ένα ολόκληρο χρόνο, για να αναγκαστεί αργότερα να δεχθεί το επιτόκιο των ευρωπαίων της τρόικας με 5% (ελάχιστη δηλ. διαφορά) , αλλά μαζί με το μνημόνιο , ενώ τα επιτόκια είχαν πλέον εκτιναχθεί στο 12,4% (7/5/10 – spreads στις 960 μονάδες) . Οι κερδοσκόποι για να μπορέσουν να δράσουν και να κερδίσουν θέλουν βαβούρα , αυτήν ακριβώς που απλόχερα τους πρόσφερε η ελληνική κυβέρνηση . Οι κερδοσκόποι δεν φτάνει δηλ. να αγοράσουν κάποιο προϊόν (στη συγκεκριμένη περίπτωση τη χρεοκοπία της Ελλάδας) , αλλά πρέπει μετά να βρουν πρόθυμους αγοραστές να το αγοράσουν σε υψηλότερη τιμή . Αυτό , για να γίνει , ιδίως σε μικρές περιπτώσεις όπως της Ελλάδας, θέλει πολύ θόρυβο . Για να χρησιμοποιήσουμε και άλλη μεταφορά οι κερδοσκόποι είναι σαν τους καρχαρίες , τριγυρίζουν στον παγκόσμιο ωκεανό της οικονομίας και συγκεντρώνονται όπου βρουν αίμα . Η συμπεριφορά της ελληνικής κυβέρνησης άνοιξε στον ωκεανό την κεντρική αρτηρία της χώρας και οι καρχαρίες μαζεύτηκαν . Και έχει δίκιο η Ν.Δ. όταν λέει ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου μετέτρεψε το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας , σε πρόβλημα δανεισμού και επομένως ανοιχτής χρεοκοπίας ∙ άλλο αν αυτό δεν ακούγεται , όπως θα έπρεπε , λόγω της δικής της τραγικής διακυβέρνησης .

Προκύπτουν δύο ερωτήματα : Πρώτον , τι διαφορετικό μπορούσε να κάνει η ελληνική κυβέρνηση και , επομένως δεύτερον , αν μπορούσε να πράξει διαφορετικά , η ελεεινή συμπεριφορά της ήταν απλώς αποτέλεσμα χοντρής μαλακίας ;

Για μια απάντηση στο πρώτο ερώτημα θα πούμε τα γνωστά – μπορούμε να πούμε και άλλα , αλλά δεν είναι του παρόντος : Η κυβέρνηση παραδέχεται ότι πίσω από την οικονομική κρίση βρίσκονται σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα . Ας ονομάσουμε τέσσερα απ’ αυτά : Αναποτελεσματικός δημόσιος τομέας , διαφθορά , φοροδιαφυγή , έλλειψη ποιοτικής οικονομικής ανάπτυξης . Όχι μόνο τα παραδέχεται η κυβέρνηση , αλλά τόσο στη προεκλογική , όσο και την μετεκλογική ρητορική της είχαν και έχουν σημαντικό βάρος . Έπρεπε λοιπόν η κυβέρνηση , όσο το δυνατόν διακριτική και σιωπηλή για το μέγεθος του δημοσιονομικού προβλήματος , προκειμένου να μην ερεθίσει τις αγορές – πιστωτές της , να ηγηθεί μια πραγματικής προσπάθειας αναγέννησης της χώρας με βάση την αντιμετώπιση τουλάχιστον των τεσσάρων προβλημάτων που αναφέραμε . Τότε , η ρητορική της δεν θα εστίαζε στα αρνητικά – το μέγεθος του ελλείμματος και την απλή και συνεχή αναφορά των διαρθρωτικών προβλημάτων (π.χ. οι συχνές αναφορές στη διαφθορά) , αλλά στα θετικά – την μεγάλη αναγεννητική προσπάθεια της χώρας . Εκείνο που θα έμενε τότε στο μυαλό των ανθρώπων , ελλήνων και ξένων , θα ήταν η νέα μεγάλη ελπίδα . Αλλά , για να γίνει βέβαια αυτό , θα έπρεπε να υπάρχει έτοιμο σχέδιο αντιμετώπισης των προβλημάτων και συγκεκριμένα νομοσχέδια , ώστε να μην χαθεί καθόλου χρόνος και να μην δοθεί η δυνατότητα να υπάρξει εστίαση στο δημοσιονομικό πρόβλημα . Στην περίπτωση μας όμως η παρούσα κυβέρνηση απεδείχθη εγκληματικά ανέτοιμη και ανεπαρκής . Ενώ έχει περάσει ήδη ένας χρόνος από την ανάληψη κυβερνητικής εξουσίας , τα σχετικά σχέδια , νόμοι και νομοσχέδια , ακόμη απουσιάζουν (γενικά , το πρώτο νσχδ. της κυβέρνησης χρειάσθηκαν δύο μήνες από τις εκλογές για να ψηφισθεί ) . Αυτό , μάλιστα , ενώ το ΠΑΣΟΚ περίμενε πεντέμισι χρόνια στην αντιπολίτευση . Τι διάολο έκανε όλον αυτό τον καιρό , άραγε ; Εδώ πάμε στον πυρήνα του προβλήματος : Περίμενε απλώς να καταρρεύσει η Ν.Δ. και να πάρει την εξουσία . Οποιαδήποτε ενέργεια από τα κόμματα καταναλώνεται απλώς στη κατάκτηση της εξουσίας . Μετά , να πως κυβερνούν : Δίνουν τη δυνατότητα σε κάποια κοινωνικά στρώματα να αποκτήσουν με ανορθόδοξο και διεφθαρμένο τρόπο πρόσβαση σε εθνικούς και κοινοτικούς πόρους , παρέχουν επιδόματα και αύξηση επιδομάτων στους δημόσιους υπαλλήλους , με διάφορες διευκολύνσεις για τους ημετέρους υπαλλήλους , από την άλλη έχουν υπάκουους τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα με την απειλή των απολύσεων και μετά την είσοδο στο ευρώ άνοιξαν και οι κρουνοί του ιδιωτικού δανεισμού εκμαυλίζοντας περαιτέρω την κατάσταση . Είναι χυδαία , λόγω απλοϊκότητας , η ανάλυση μας ; Λάθος . Είναι εξαιρετικά χυδαία τα κόμματα . Ας δούμε και μια άλλη πλευρά αυτής της εγκληματικής χυδαιότητας .

Η κυβέρνηση υπέγραψε το μνημόνιο υπό το κράτος πανικού (χωρίς πραγματική διαπραγμάτευση) και ελαστικής εθνικής συνείδησης . Πανικό όμως δικαιούται να έχει ένας τυχαίος πολίτης , αλλά όχι η ηγεσία της χώρας . Εθνική συνείδηση , επίσης , και εθνικά αντανακλαστικά πρέπει να έχει ιδιαίτερα αυξημένα η ηγεσία μιας χώρας . Το θέμα της υπογραφής του μνημονίου , ένα μεγάλο θέμα , δεν θα το συζητήσουμε εδώ . Εδώ θα συζητήσουμε κάτι άλλο : Στις 23/4/10 , στο MEGA , ο Πάγκαλος , ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης , δηλώνει : «Όποιος διαπραγματεύεται από θέση ισχύος βάζει κόκκινες γραμμές . Εμείς αιτούμεθα βοήθεια» . Καταρχήν πρόκειται για μια γελοία δήλωση . Η δήλωση αυτή σημαίνει ότι όποιος βρίσκεται σε πιο αδύναμη θέση δεν μπορεί να διαπραγματευτεί ουσιαστικά με τον πιο δυνατό . Η γελοιότητα της έγκειται στο ότι πρακτικά αυτό σημαίνει κατάργηση των διαπραγματεύσεων , αφού αυτές δεν έχουν πια νόημα ανάμεσα σε έναν ισχυρότερο και σε έναν ασθενέστερο . Είναι γνωστό ότι οι πολιτικοί μας είναι ερασιτέχνες και από ημιμαθείς έως αμαθείς . Θα ήταν επομένως τελείως υπερβολικό να τους ζητά κανείς να ξέρουν την τέχνη των διαπραγματεύσεων . Γιατί αν είχαν ιδέα απ’ αυτή , θα ήξεραν ότι ένας ασθενέστερος μπορεί να βγει νικητής σε διαπραγματεύσεις και ακόμη ότι σε καταστάσεις όπου τα δύο μέρη συνδέονται με δεσμούς οικονομικής ή άλλης αλληλεξάρτησης , η διαπραγματευτική δύναμη του ασθενέστερου είναι αυξημένη . Ούτε όμως σ’ αυτό το σημείο θα επιμείνουμε – σημείο που απλώς φαίνεται να δείχνει την χαμηλή ποιότητα του πολιτικού προσωπικού . Θα επιμείνουμε όμως σ’ αυτό : Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δηλώνει δημόσια και προκαταβολικά , πριν αρχίσουν δηλ. οι τελικές κρίσιμες διαπραγματεύσεις , ότι η χώρα είναι σε κατάσταση πλήρους αδυναμίας και δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές . Μόνο μια χώρα συντετριμμένη σε πόλεμο και παραδομένη άνευ όρων βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση , όπου βέβαια εξ ορισμού δεν κάνει και διαπραγμάτευση , αλλά αφήνεται στις ορέξεις των νικητών . Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση , το να δηλώνει προκαταβολικά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μια τέτοια διάθεση παράδοσης της χώρας , συνιστά πράξη εθνικής μειοδοσίας . Ας υποθέσουμε όμως ότι δεν είναι τόσο πατενταρισμένα προδότες . Τότε ένα απλό σεμινάριο διαπραγματεύσεων αν είχαν παρακολουθήσει τα μέλη της κυβέρνησης , θα ήξεραν ότι ακόμη και στη δυσκολότερη θέση να είσαι , συγκρατείς τα αισθήματα σου και δεν κάνεις προκαταβολική δήλωση αδυναμίας . Και επαναλαμβάνω , εδώ δεν πρόκειται για έναν υπάλληλο εταιρείας που κάνει διαπραγματεύσεις , αλλά για την ηγεσία μιας χώρας . Σε οποιαδήποτε περίπτωση , το λιγότερο που όφειλαν να κάνουν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης , ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και οι υπόλοιποι κυβερνητικοί κύκλοι που πριν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις υπονόμευαν την οποιαδήποτε διαπραγματευτική θέση της χώρας , ήταν να σιωπήσουν . Να βγάλουν τον σκασμό , αν δεν μπορούσαν να πουν κάτι που θα δυνάμωνε τη χώρα . Τελικό ερώτημα : Αν δεν είναι λοιπόν πατενταρισμένοι προδότες , είναι πατενταρισμένοι ηλίθιοι ;

Η απάντηση που θα δώσουμε στο παραπάνω αίνιγμα , είναι το κλειδί για να κατανοήσουμε και την ουσία των πραγμάτων και της γενικότερης πολιτικής κατάστασης . Η δήλωση του Πάγκαλου απευθυνόταν καθαρά στους έλληνες πολίτες και αποσκοπούσε στο να τους προετοιμάσει για τα επερχόμενα δεινά . Ταυτόχρονα βέβαια υπονόμευε τη διαπραγματευτική θέση της χώρας . Αλλά , εκείνο που ανησυχούσε περισσότερο τη κυβέρνηση δεν ήταν τόσο οι ίδιες οι διαπραγματεύσεις , αλλά το πως το αποτέλεσμα τους θα γίνει αποδεκτό από τον πληθυσμό με το μικρότερο δυνατό για την κυβέρνηση πολιτικό κόστος . Ο προσανατολισμός τους δεν ήταν στο πώς να υπερασπίσουν καλύτερα τη χώρα , αλλά στο πώς να διασωθούν οι ίδιοι πολιτικά .

Τώρα μπορούμε να εξηγήσουμε και όλα τα προηγούμενα . Όταν ο Γ. Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός , ασφαλώς ήξερε τη πραγματική κατάσταση και ήξερε ότι δεν μπορούσε να τηρήσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις . Ήξερε ακόμη ότι δεν έχει έτοιμα σχέδια και νομοσχέδια για την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων. Έτσι , οι καταγγελίες για παραποιημένα στατιστικά στοιχεία και για μια κατάσταση χρεοκοπίας την οποία ο ίδιος δήθεν δεν ήξερε , έγιναν μονόδρομος για το κομματικό συμφέρον του ΠΑΣΟΚ και για το προσωπικό πολιτικό συμφέρον των ιθυνόντων του . Θυμίζουμε ότι όταν στην πολύ αρχή εξήγγειλε ο Παπανδρέου , απλώς , πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων , υπήρξαν αντιδράσεις και αναγκάσθηκε να υποχωρήσει μερικώς . Έτσι η αυξανόμενη ρητορική περί χρεοκοπίας της χώρας και απάτης με τα στατιστικά στοιχεία , έγινε μονόδρομος για μια κυβέρνηση που δεν είχε ουσιαστικό σχέδιο αναγέννησης της χώρας και μπροστά στα μεγάλα και πιεστικά προβλήματα . Την ίδια στιγμή βέβαια , όπως δείξαμε παραπάνω , υπήρχε , απ’ αυτή την ιδιοτελή στρατηγική , βλάβη των συμφερόντων της χώρας . Η κυβέρνηση όμως αποδέχθηκε αυτή τη βλάβη , για να βλαφτεί η ίδια όσον το δυνατό λιγότερο . Όπως λέγουν και οι κυβερνητικοί , κατ’ ιδίαν , αν δεν υπήρχε ο μπαμπούλας της χρεοκοπίας , της τρόικας , του ΔΝΤ και του μνημονίου , δεν θα μπορούσαν να πάρουν όχι αυτά τα καταστροφικά μέτρα , αλλά ούτε πολύ λιγότερο επώδυνα . Λόγω της στρατηγικής τους αδυναμίας , η οποία και αυτή προέρχεται από το ότι το μόνο τους ενδιαφέρον είναι το πώς να καταλάβουν την εξουσία , και με την επικουρία μεγάλης προσωπικής ανεπάρκειας σαν ηγεσία , οδήγησαν τη χώρα σε αδιέξοδο και για να μην οδηγηθούν σε αδιέξοδο και κατάρρευση οι ίδιοι , προτίμησαν να βλάψουν τα συμφέροντα της χώρας , σε σημείο ώστε να παραδώσουν σημαντική εθνική κυριαρχία . Αυτό έγινε συνειδητά . Γιατί , ο μόνος τρόπος για να αποσείσουν αυτή τη κατηγορία , είναι να παραδεχθούν ότι η τακτική τους αυτή που οδήγησε σε βαριά εθνική βλάβη , έγινε λόγω μεγάλης βλακείας και ηλιθιότητας τους . Αν όμως δεν είναι έτσι , τότε η συνειδητή βλάβη ζωτικών εθνικών συμφερόντων και η παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας , χωρίς μάλιστα οποιαδήποτε λαϊκή εντολή – το αντίθετο , αποτελεί το ανώτατο αδίκημα που μπορεί να διαπράξει πολίτης σε μια χώρα . Πρόκειται για αδίκημα με τρομερή ονομασία . Είναι το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας . Εδώ μάλιστα συντρέχει , πιθανώς , και η επιβαρυντική περίπτωση «εν καιρώ πολέμου» , αν θεωρηθεί ότι οι πιστωτές έχουν κηρύξει πόλεμο στη χώρα .

Το καθεστώς της μεταπολίτευσης , ένα καθεστώς εκτρωματικής δημοκρατίας ή δημοκρατίας σε εκτροπή , μέσα από μια αυξανόμενα παρακμιακή και καταστροφική πορεία , οδήγησε στο χειρότερο σημείο που μπορεί να οδηγήσει πολιτικό καθεστώς μια χώρα . Στην παράδοση της εθνικής κυριαρχίας . Είναι προφανές , ότι λύση στα προβλήματα της χώρας , προβλήματα που στη ρίζα τους είναι το πολιτικό πρόβλημα και εστιάζονται στη συγκρότηση και λειτουργία των πολιτικών θεσμών , δεν μπορεί να δοθεί από τις πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν τη χώρα σ’ αυτό το σημείο . Και υπάρχει βαριά συνυπευθυνότητα όλων . Δεν είναι τυχαίο ότι καμία από τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις και της Αριστεράς συμπεριλαμβανομένης (εκτός του ΑΝΤΑΡΣΥΑ), δεν έχει καταγγείλει την εσχάτη προδοσία που συνεχίζεται να διαπράττεται . Ωστόσο , η αναγέννηση της χώρας είναι δυνατή . Περνάει όμως από τη διάλυση του παλαιού πολιτικού καθεστώτος και την επανίδρυση της Δημοκρατίας . Είναι η κατάλληλη στιγμή για να τεθούν στη κοινωνία ριζικά πολιτικά αιτήματα , καταρχήν πολιτικής αναγέννησης . Με μια τέτοια λογική και στρατηγική προτείνουμε :

Διάλυση όλων των υπαρχόντων πολιτικών κομμάτων (εκτός ίσως του ΚΚΕ , επειδή η περίπτωση του συνάδει περισσότερο με αρτηριοσκληρωτική εκκλησία και με θρησκεία – μ’ αυτά δεν χρειάζεται να μπλέκεις) .

– Απαγόρευση σε όσους έχουν , ή κάποτε είχαν , κάποια δημόσια θέση ή αξίωμα (από επίπεδο κοινοτάρχη , μέχρι Πρόεδρο της Δημοκρατίας), να αποκτήσουν δημόσια θέση ή αξίωμα για τα επόμενα δέκα χρόνια (σ’ αυτό το μέτρο όμως συμπεριλαμβάνονται και τα στελέχη του ΚΚΕ ).

Ο σκοπός των δύο αυτών μέτρων είναι η διάλυση της πολιτικής τάξης της μεταπολίτευσης , της υπεύθυνης για την τραγική πορεία της χώρας .

Παραπομπή του Γ. Παπανδρέου και της κυβέρνησης του μνημονίου σε Ειδικό Δικαστήριο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας .

Το καθεστώς της μεταπολίτευσης πρέπει να τελειώσει με μια μεγάλη δίκη και καταδίκη του, όπως έγινε στην περίπτωση των χουντικών.

Ριζικές πολιτικές και συνταγματικές μεταρρυθμίσεις , με στόχο την επανίδρυση της Δημοκρατίας.

Η κατάργηση του καθεστώτος της μεταπολίτευσης πρέπει να συνοδευτεί από μια αναγεννητική για την Δημοκρατία προσπάθεια. Δεν έχουμε την αφέλεια να πιστεύουμε ότι με τα σημερινά κοινωνικά και πολιτικά δεδομένα μπορούμε να καταργήσουμε ολοσχερώς την πολιτική τάξη. Δεν ξέρουμε καν αν αυτό μπορεί να είναι ποτέ δυνατό . Μπορούμε όμως να προσπαθήσουμε να θέσουμε την τάξη των πολιτικών όσο το δυνατόν περισσότερο στην υπηρεσία της κοινωνίας, εφαρμόζοντας ένα ρηξικέλευθο και ευφάνταστο θεσμικό πλαίσιο . Ένα τέτοιο δείγμα προτάσεων μπορείτε να βρείτε εδώ.

Ποιός εναι λοιπόν ατός , κατ τν πρωθυπουργόν μας, τόσο ξιος νέος νδρας, πο νέλαβε τ πουργεον ξωτερικν κα τ κατήντησε πουργεον ξωφρενικν; Μήπως κάποιος μ πολλς περγαμηνές; κανότητες; Γνωριμίες;

ς τ πάρουμε λα π τν ρχή καλλίτερα.

Δημήτρης Δρούτσας γεννήθηκε στν Λευκωσία, στς 5 κτωβρίου 1968,

βάσει ατν πο ναγράφονται στν πίσημη στοσελίδα το μΠΑτΣΟΚ. π μητέρα Αστριακή κα πατέρα λλαδίτη. (Ἰνφογνώμων)

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης, ξεκίνησε, το 1994, την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία ως βοηθός καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Ερευνητικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Βιέννης («Forschungsinstitut für Europafragen der Wirtschaftsuniversität Wien»).

Παράλληλα με τις ακαδημαϊκές του υποχρεώσεις, διετέλεσε, από το 1998, νομικός σύμβουλος στο επιτελείο του Υπουργού Εξωτερικών και μετέπειτα Καγκελάριου της Αυστρίας, Wolfgang Schüssel.

Μιλμε γι πρόσωπο μ «διαίτερες κανότητες» !!! Νομικός σύμβουλος το πουργο ξωτερικν Wolfgang Schüssel! (ς μν ναζητήσουμε τ ποιός εναι Wolfgang Schüssel, διότι δν μς νδιαφέρει πρς τ παρόν.) Ατ πο δν διαβάζω κάπου εναι τ περί διδακτορικο του! Πο καταχώθηκε; Διότι φν Δημητράκης κάποτε δήλωνε κάτοχος διδακτορικο! Γιατί ξαφνικς «ἀποσιωπᾶται» π τ τυπικ του προσόντα; Γιὰ νὰ δικαιολογηθῇ ὅμως οἱαδήποτε ἀκαδημαϊκὴ καριέρα, τοὐλάχιστον στὴν Βιέννη, ἀπαιτεῖται ἕνα διδακτορικόν! (Στὴν Ἑλλάδα διορίζουμε ἀποφοίτους Ντιρύ σὲ πανεπιστημιακὲς θέσεις βέβαια!! Σὲ λίγο, θὰ καταλήξουμε νὰ διορίζουμε γιὰ καθηγητὲς Πανεπιστημίου, ἀποφοίτους δημοτικοῦ… Κατὰ Δραγώνα παράδειγμα….)

Τὶ λέει ὅμως ὁ φὸν Δημητράκης; Ἔχει ἢ δὲν ἔχει διδακτορικό;

«….Η πρώτη μου διδακτορική διατριβή είχε ως αντικείμενο την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν, λοιπόν, πολύ σημαντικό για μένα το γεγονός ότι εργάστηκα αργότερα για τον ίδιο στόχο.” …» (ἀπὸ συνέντευξί του στὸ ἔθνος καὶ τὴν Φώφη Γιωτάκη.)(κουρδιστό πορτοκάλι)

Συνεπῶς, ὁ φόν Δημητράκης ἰσχυρίζεται πὼς ἔχει τοὐλάχιστον μίαν …πρώτην διδακτορικὴ διατριβή!!! Ἀλλὰ, ἄλλα μαθαίνουμε ἐκ τῶν ὑστέρων! Τὰ ὁποῖα ἄλλα τὸν διαψεύδουν:

«… Παρουσιάστηκε ως καθηγητής χωρίς να είναι, μας έλεγε ότι αγαπάει την Κύπρο τόσο πολύ που έκανε διδακτορικό με θέμα την ένταξή της στην Ε.Ε , ενώ ΔΕΝ έχει καθόλου διδακτορικό , παρ’ ότι σε παλαιότερες συνεντεύξεις του άφηνε να εννοείται ότι μπορεί να έχει και δύο διδακτορικά!…..» ( Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ κουρδιστό πορτοκάλι)

(Ἐπίσης σημαντικότατες λεπτομέρειες στὸ Τὸ μπλόγκ τῶν κυριῶν)

«Το Πανεπιστήμιο του, όμως, τον εμφανίζει ως απόφοιτο χωρίς καμία ιδιό­τητα καθηγητή. Έχει υπάρξει senior assistant στο ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου της Βιέννης, αλλά αυτό δεν συνιστά καθηγητική βαθμίδα. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, καθώς δεν διαθέτει διδακτορικό», όπως σωστά επισήμανε και η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», που πρώτη είχε αναφερθεί στο θέμα. Επίσης είχε αποκαλυφθεί ότι ο ίδιος δήλωνε (στα βιογραφικά και τις συνεντεύξεις) ότι έχει διδακτορική διατριβή με θέμα την «Ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Όταν όμως ρωτήθηκε από την εφημερίδα, ο κ. Δρούτσας είχε δώσει την… καταπληκτική απάντηση ότι «το θέμα του καθηγητικού τίτλου οφείλεται σε «λάθος στη μετάφραση» και ότι το διδακτορικό για την Κύπρο το έχει γράψει, αλλά δεν το έχει καταθέσει στο Πανεπιστήμιο». «Εμείς θα προσθέταμε ότι όσοι βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης οφείλουν να είναι πιο ακριβείς» σχολίασε τότε η εφημερίδα, αλλά ούτε αυτό έλαβε υπόψη του ο κ. Δρούτσας…

Καταλήγουμε ἀσφαλῶς στὰ πρῶτα συμπεράσματα;

- Ὁ φὸν Δημητράκης δὲν ἔχει καμμίαν σχέσι μὲ διδακτορικά!

- Ὁ φὸν Δημητράκης ψεύδεται συστηματικῶς!

- Δὲν ἔχει ἀσχοληθεῖ ΠΟΤΕ μὲ τὸ θέμα τῆς Κύπρου ὡς ἀντικείμενον σπουδῶν ἐντὸς κάποιου Πανεπιστημίου.(Ὅμως διαθέτει «διδακτορικό»! Θὰ τὸ διαπιστώσετε παρά κάτω!)

Κι ρωτ:

Μ ποιά κριτήρια, πο γνοομε λοι μες ο Ἕλληνες, πρωθυπουργός «μας» πέλεξε τν φόν Δημητράκη, ς ναν π τος σημαντικοτέρους συνεργτες του; βασίσθη (φαντάζομαι) σ στοιχεα το χαρακτρος του (ποὺ δὲν συμπεριλαμβάνουν τὴν εἰλικρίνεια), σ κάποιες περγαμηνές (ποὺ ἀποδεικνύονται ἀνύπαρκτες), σ κάποιαν μπειρία (ἀσαφή), σ κάποιες κανότητες (ἄγνωστες), σ κάποια τέλος πάντων «παραίτητα» δεδομένα πρὸ κειμένου ν προβῇ κάποιος (λογικ σκεπτόμενος) πρωθυπουργός, στὸν διορισμὸ τοῦ φόν Δημητράκη σὲ μίαν τόσο σοβαρή θέσιν! λλ ταν δύο κ τν σημαντικοτέρων στοιχείων, π τν ποίων θεωρητικς βασίσθη πρωθυπουργός, καταρρίπτονται, τότε ποιά εναι τ πόλοιπα πο τν κρατον σταθερ ες τν θέσιν το πουργο ξωφρενικν; Μήπως ὁ φόν Δημητράκης διαθέτει «ἄλλου εἴδους προσόντα»;

Γιατί λοιπόν πρωθυπουργός «μας» διόρισε, κι ἐξακολουθεῖ νὰ διατηρῇ, ὡς ὑπουργόν ξωτερικν κάποιον πο δηλώνει ψευδς στ βιογραφικό τουὸ ὁποῖον ἔχει φυσικὰ «προσαρμοστεῖ» ἀναλόγως σὲ ἐπίσημες ἱστοσελίδες!!) κάτι πο δν κατέχει; Κα γιατί κατόπιν τς ποκαλύψεως δν προέβη στν ταχεία (κι κρως παραίτητον) ντικατάστασίν του;

παντ φόν Δημητράκης:

«-Ως καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου και νομικός σύμβουλος του πρώην Καγκελάριου της Αυστρίας ήλθατε στην Αθήνα, δίπλα στον τότε υπουργό των Εξωτερικών. Πώς σας έπεισε ο κ. Παπανδρέου;

……Με τον κ. Παπανδρέου υπήρχε ήδη ταύτιση απόψεων για τα μεγάλα θέματα, τη στρατηγική και τους στόχους. Όταν έγινε υπουργός Εξωτερικών μου είπε: «Πάμε, ήρθε η ώρα». Αρκούσε. Θεώρησα δε μεγάλη τιμή την ευκαιρία να εργαστώ για τα συμφέροντα της πατρίδας μου.”…..» (κουρδιστό πορτοκάλι)

Ταύτισις ἀπόψεων! Ἰδοῦ λοιπόν ἡ ἀπάντησις! Ταύτισις ἀπόψεων! Ἕνας «ἄσχετος» μὲ τὸ Κυπριακό, ποὺ ψεύδεται κατ’ ἐξακολούθησιν, δίχως τίτλους σπουδῶν, βασίζεται στὴν ταύτισιν ἀπόψεων γιὰ νὰ διατηρῇ μίαν θέσιν ποὺ δὲν ἀξίζει καὶ δὲν δικαιοῦται! Ἐκπληκτικόν!

Ἢ ὄχι καὶ τόσο «ἄσχετος»;

Γιὰ νὰ δοῦμε ὅμως σὲ ποιὰ θέματα ταὐτίζονται οἱ ἀπόψεις τους:

Διαβάζουμε λοιπὸν στὸ βιογραφικό του:

«….Toν Σεπτέμβριο 1999 επέστρεψε στην Ελλάδα ως Ειδικός Σύμβουλος του Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Α. Παπανδρέου, με ιδιαίτερο αντικείμενο την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Κυπριακό, την πολιτική προσέγγισης της Ελλάδας με την Τουρκία, καθώς και τα μεγάλα θεσμικά ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης…..»

Μς λθε λοιπόν φόν Δημητράκης στν λλάδα, ς σύμβουλος το ΓΑΠ, στν κυβέρνησι Σημίτη. Τί κριβς όλο παιξε ς σύμβουλος; Εχε κάποιαν σχέσι μ θέματα δικά μας τς Κύπρου;Μὲ μίαν πρόχειρη ἔρευνα στὴν μνήμη μας, ἀναζητῶντας γεγονότα τῆς περιόδου ἐκείνης, ποὺ θὰ ἐχαρακτήριζαν «χρήσιμον κι ἀπαραίτητον» τὸν φόν Δημητράκη, ἡ πρώτη μας σκέψις πάει μόνον στὸ σχέδιο Ἀνάν!!!! Ὤωωω μία θαυμασία σύμπτωσις!!!! Χρήσιμος; Ἀπαραίτητος; Σημαντικός; Πο τατίζονται ο πόψεις του μ αὐτὲς τοῦ ΓΑΠ;

Σχέδιον Ἀνάν;

Ἡ μεγάλη ἐπιχείρησις πλήρους τουρκοποιήσεως τῆς Ἑλληνικῆς μας Κύπρου! Δὲν ἔφθανε ἡ εἰσβολή, οἱ ἔποικοι, τὸ ἀνιστόρητον κι ἀνισόρροπον ψευδοκράτος, ἔφθασε κι ὁ Ἀνάν μὲ τὶς «σωτήριες» γιὰ τὴν αἱματοβαμμένη μας Κύπρο προτάσεις του!!! Πῶς κατάφερε ὁ Τᾶσσος Παπαδόπουλος νὰ πείσῃ τοὺς Ἕλληνες Κυπρίους νὰ μὴν ψηφίσουν τὸ ἔκτρωμα Ἀνάν, εἶναι γνωστό! Τὶ στάσι ὅμως ἐκράτησε ὁ φὸν Δημητράκης; Ὑπὲρ ὴ κατὰ τοῦ ἐκτρώματος;

«Ο Αναπληρωτής ΥΠΕΞ Δρούτσας συνεννοούνταν με τους Άγγλους για τις πιέσεις προς τον Παπαδόπουλο να δεχθεί το σχέδιο Ανάν»

Έχει ήδη αναφερθεί ότι ο νέος αναπληρωτής ΥΠΕΞ, Δρούτσας, ήταν εκ των μαγείρων του σχεδίου Ανάν όταν ήταν σύμβουλος του GAP στο ΥΠΕΞ επί Σημίτη. Για το ότι ήταν γνώστης και μάγειρας υπάρχουν και αποδείξεις.

Ο David Hannay που λοιδορήθηκε και μισήθηκε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο ξένο απεσταλμένο για το Κυπριακό, ήταν ο απεσταλμένος των Βρετανών για τη λύση του Κυπριακού. Ο συγκεκριμένος τυπάκος έχει γράψει και βιβλίο επί του θέματος: “ Cyprus: the search for a solution”.

Τι λέει στο βιβλίο του;
Απλά περιγράφει κυνικά πως σχεδίαζαν να πιέσουν τονΠαπαδόπουλο να πει το “ ΝΑΙ” και πως ενημέρωνε στο breakfast τον Dimitri Droutsas, Papandreou’s adviser για τις εξελίξεις!! (Δεξὶ ἐξτρέμ)


«Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών έχει δεχτεί σκληρή κριτική για τις απόψεις και τον αρνητικό ρόλο που ορισμένοι υποστηρίζουν ότι διαδραμάτισε τους κρίσιμους μήνες πριν από την κατάρτιση του Σχεδίου Ανάν. Το διάστημα που αυτό συντασσόταν ο κ. Δρούτσας έκανε σχεδόν ινκόγκνιτο ταξίδια στο εξωτερικό, όπου είχε επαφές με αξιωματούχους των Ηνωμένων Εθνών, της Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο τότε σύμβουλος του κ. Παπανδρέου ενοχοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό για την απόφαση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ να ταχθεί υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα του 2004 για την αποδοχή του Σχεδίου Ανάν. Παρά το γεγονός ότι σε δημοσιεύματα της εποχής είχε γραφεί ότι οι σχέσεις του κ. Δρούτσα με τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο ήταν οριακές, ακόμη και ότι ο τέως πρόεδρος της Κύπρου τον είχε θέσει εκτός συσκέψεων, η εμπιστοσύνη του κ. Παπανδρέου στο πρόσωπό του ουδέποτε κλονίστηκε. Αλλωστε οι φήμες αυτές δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ, ούτε όμως και διαψεύστηκαν….» (Θερμοπῦλαι)

πως ντιλαμβάνεστε φυσικά, φόν Δημητράκης φθασε ως δ γι ν μς «σώσῃ»! Κι μς κα τν Κύπρο μας! Μ βαθύτατες γνώσεις πιπέδου φρο μπύρας, στ θέμα τς Κύπρου! Καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα! Καὶ συζητᾶ μετὰ τοῦ κυρίου Hannay!!! Πρὸς τί; Γιὰ νὰ τὸν πείσῃ νὰ ὑπερασπιστῇ δικαιώματα Κυπρίων ἢ γιὰ νὰ σχεδιάσῃ μὲ ποιὸν τρόπο θὰ ἀλλάξῃ τὰ μυαλὰ τοῦ Παπαδοπούλου;

Ἐδῶ κολλάει ἡ ταὐτισις ἀπόψεων; προσωπικ σχέσις; Τν μπιστεύεται; ς τί; ς τ παιδί γι τ μυστικά του θελήματα; Ἢ μήπως ὡς κάποιον μὲ στοιχειώδη ἐθνικὴ συνείδησιν; Μήπως γιατί πράγματι ργάζεται ς τ παιδί γι τ μυστικ θελήματα…. λλ ποιο κριβς; Το Παπανδρέου; Τν λλήνων; Κάποιων λλων;

Τν φόν Δημητράκη, πο γεννήθηκε στν Κύπρο, ζησε τν εσβολή ς παιδί, λλ μλλον τρόμος πο τὴν βίωσε τότε, τν «τραυμάτισε» βαθύτατα… Τόσο πο ντί ν ργαστ πρς φελος τν συμπατριωτν του, ργάσθ στ σκοτεινότατο παρασκήνιο κατ τους;

Καὶ μετά;

Μετὰ ξεκινᾶ τὸ διδακτορικὸ τοῦ φόν Δημητράκη! Τὸ πραγματικό!

«…Παρά το γεγονός ότι σε δημοσιεύματα της εποχής είχε γραφεί ότι οι σχέσεις του κ. Δρούτσα με τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο ήταν οριακές, ακόμη και ότι ο τέως πρόεδρος της Κύπρου τον είχε θέσει εκτός συσκέψεων,…» (Θερμοπῦλαι)

«…Πόσο δίκιο είχε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος που απαγόρευσε την είσοδο του Δρούτσα στην Κύπρο; …»(Ἂς μιλήσουμε ἐπί τέλους)

Κι ἕνα ἐρώτημε ποὺ δὲν ἔτυχε ἀπαντήσεως καὶ ἐτέθη ἀπὸ τὸν ἀντιστράτηγον ἐ.ἀ. Δημήτρη Ἀλευρομάγειρο:

4. Τα 3.012.373 ψηφοφόροι που σας έφεραν αυτην την εκπληκτικην νίκη γνωρίζανε εκ των προτέρων αυτες σας τις προθεσεις; Γιατι δεν ενημερωσατε προεκλογικως τον Ελληνικον Λαον; Αυτο συναδει με τις δημοκρατικες ευαισθησίες σας, οπως επαίρεσθε;
Αν οχι, με ολον το Σεβασμον προς το ύψιστον τιμητικον σας Λειτουργημα στο οποίον σας ετοποθετησε ο Ελληνικος Λαός, θα μου επιτρέψτε να το ονομάσω [λιαν επιεικως] ως υφαρπαγη ψηφων . (Ἴχνος)

Καὶ δὲν θὰ τύχῃ καμμίας ἀπαντήσεως φυσικά!

Καὶ μᾶλλον ὁ φὸν Δημητράκης τὸ «ἀπέκτησε» τὸ τόσο ποθούμενόν του διδακτορικόν του! Διδακτορικόν μὲ τίτλο: «πῶς παραδίδεται τοὺς Κυπρίους στὰ νύχια τῆς Ἀγκύρας»… Πρὸς τοῦτο καὶ ἡ μετέπειτα ὑπουργοποίησίς του; Ἢ ὄχι;

Αὐτὰ ὅμως ἔγιναν κάαααποτε…. Δὲν γνωρίζουμε φυσικὰ τὶς νέες μεθοδεύσεις τοῦ φόν Δημητράκη γιὰ τὸ Κυπριακό! Θὰ τὶς μάθουμε συντόμως… Ξέρουμε τὶς παλαιές θέσεις τοῦ φόν Δημητράκη γιὰ τὰ τῆς Κύπρου. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, λειτούργησε ὡς καθῶς πρέπει ὑφυπουργός καὶ ὑπουργός, τιμῶντας τὴν θέσιν ποὺ τὸν ἐτοποθέτησαν; Ἢ ὄχι;

Στὶς 25 Ἀπριλίου 2010, στὸ defencenet διαβάζουμε:

Δρούτσας: Αποδεχόμαστε τον όρο “ Βόρεια Μακεδονία” για τα Σκόπια”!

Μιλώντας στην εφημερίδα Free Sunday -και ερωτηθείς σχετικά με το «Βόρεια Μακεδονία»- o κ. Δρούτσας δηλώνει: «Η θέση μας είναι δεδομένη και γνωστή σε όλους: μία ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και για όλες τις χρήσεις. Υπάρχουν δύο σκέλη σε αυτή τη θέση και είναι αλληλένδετα. Δεν χωράει έκπτωση σε κανένα από αυτά. Είναι θέση σαφής και ειλικρινής.

»Το ‘Βόρεια Μακεδονία’ συγκαταλέγεται στις ιδέες, τις οποίες έχει κατά καιρούς εκφράσει ο διαμεσολαβητής του ΟΗΕ κ. Νίμιτς και είναι προφανές ότι ταιριάζει στο πλαίσιο που περιέγραψα. Αυτή είναι η θέση της Ελλάδας και της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτικών κομμάτων της χώρας.»

Καὶ ἡ Νότια Μακεδονία, κατὰ τὸν φὸν Δημητράκη ποιὰ θὰ εἶναι; Κι ὅταν λέμε «πᾶμε στὴν Φλώρινα» πῶς θὰ τὴν τοποθετοῦμε γεωγραφικῶς; Βόρεια τῆς Νοτίου Μακεδονίας; Ἀλήθεια, μετὰ ἀπὸ τόσους «κόπους» γιὰ τὸ ὄνομα, ποὺ οὐδεῖς ἐκ τῶν Ἑλλήνων, μὲ στοιχειώδεις γνώσεις ἱστορίας κι ἐλαχίστη ἐθνικὴ συνείδησι δέχεται, ποῦ κατέληξε ὁ φὸν Δημητράκης; Στὴν δική του καὶ τῶν φίλων του ὀνοματοδοσία; Μὲ ποιὸ δικαίωμα; Μὲ τὸ ἴδιο ποὺ πῆγε νὰ προσφέρῃ χάρισμα τὴν Κύπρο στὴν Τουρκία; Δὲν περίμενα νὰ διαθέτῃ ἱστορικὴν ἀντίληψιν! Οὔτε κἂν νὰ διαφέρῃ ἀπὸ τὶς λοιπὲς κουδουνίστρες μὲ τὶς ὁποῖες συναναστρέφεται! Ἀλλὰ τόσο ἀντιλαμβάνεται; Μόνον τόσο; Νὰ λέμε εὐτυχῶς ποὺ οἱ σκοπιανοὶ ἔχουν κοτρῶνες στὴν κεφάλα καὶ δὲν συμφωνοῦν; Νὰ τοὺς ποῦμε κι εὐχαριστῶ; Μετὰ ἀπὸ τόσες καπηλεύσεις καὶ παραποιήσεις;

Γι ν μν ναφερθ φυσικ στν μολογία του ναφορικς μ τν κοιν θέσι τν περισσοτέρων κομμάτων ν λλάδι, γιὰ τὸ ὄνομα τῶν Σκοπίων! Κάτι πγε ν π φόν Δημητράκης σ ατό τ σημεον…. λήθεια, ποιά κόμματα στν πλειοψηφία τους συμφωνον; Ν τ μάθουμε κι μες; Ο πολλοί;

Στὶς 16 Δεκεμβρίου 2010, διαβάζουμε στὸ Θέμα:

«….«Δεν μας εκπλήσσει», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, ερωτηθείς σε συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες, σχετικά με τον πλου τουρκικής φρεγάτας στο Αιγαίο και την παραβίαση των εθνικών χωρικών υδάτων. Όπως είπε «αυτή η ενέργεια της Τουρκίας, δεν σας το κρύβω, δεν μας εκπλήσσει»…»

Γιατί νὰ σὲ ἐκπλήσσῃ φὸν Δημητράκη; Φυσικὰ πράγματα! Πότε εἴχαμε ἕναν κυβερνήτη ποὺ νὰ σέβεται καὶ νὰ προασπίζῃ τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα γιὰ νὰ ἔχουμε τώρα; Νὰ πᾶς νὰ κλαφτῇς στοὺς ἑταίρους φὸν Δημητράκη! Διότι τὸν βεζύρη ὅταν τὸν βλέπῃς, σούζα στέκεσαι, φόν Δημητράκη!

Συνεχίζουμε μὲ τὴν ἀποδοχὴ τῆς τουρκικῆς ἐπιθετικότητος;

Στὶς 30 Μαρτίου 2011, σὲ ἄρθρον του, δηλώνει πρὸς τὸν βεζύρη (ὁ ὁποῖος τώρα φοβήθηκε!!!): “Δρούτσας προς Νταβούτογλου: “Υπογράψτε το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας και πάμε Χάγη”, προκαλεῖ ἐντόνους προβληματισμοὺς ὁ τίτλος καὶ μόνον. Ἐὰν ὑπογράψουν, γιατί νὰ πᾶμε στὴν Χάγη; Θὰ ἔχουμε κάτι νὰ χωρίσουμε;

Μεταφέρω ἀπὸ τὸ ἂς μιλήσουμε ἐπί τέλους:

«….Ο κ.Δρούτσας όμως δεν σταματάει εκεί. Αναφέρει επίσης:

«Πάνω απο κατοικημένα νησιά που ζουν Έλληνες πετούν τουρκικά μαχητικά. Τα τουρκικά πολεμικά πλοία περνούν κοντά απο τα χωρικά μας ύδατα».

Για τον κ. Δρούτσα τα κατοικημένα νησιά, απλώς κατοικούνται απο Έλληνες!

Ενώ τα νησιά δεν ειναι απλώς κατοικημένα ,αλλα και ιστορικώς ελληνικότατα!

Επιπλέον δίνεται η εντύπωση ότι αν οι Τούρκοι πετούν πάνω από την Δήλο ή ελληνικές βραχονησίδες,τότε δεν υπάρχει πρόβλημα!

Τα τουρκικά πολεμικά πλοία προσβάλλουν (και) τα χωρικά μας ύδατα, κ. Δρούτσα! Δεν ειναι τυχαίες οι «πορείες αβλαβούς διελεύσεως» μέχρι το Σούνιο και η παρενόχληση ιταλικού τεχνικού ερευνητικού πλοιαρίου ΝΑ του Καστελλορίζου!

Εκτός αν θεωρείτε το Καστελλόριζο και εσείς «μεσογειακό νησί».

Το αποκορύφωμα του παραληρήματος όμως έγκειται στον προτελευταίο του ισχυρισμό:
“Αχμέτ, σκέψου την ένταση που προκαλεί αυτό στον ελληνικό λαό…

Οταν πετούν 10 τουρκικά μαχητικά απο ύψος 200 μέτρων πάνω απο ελληνικό νησί, πως μπορεί ο Παπανδρέου να πάει στο Ερζερούμ για να υπερασπιστεί τις ελληνοτουρκικές σχέσεις;”

Δηλαδή αν πετούν σε μεγαλύτερο ύψος, δηλαδή πάνω από 200 μέτρα, δεν τρέχει τίποτα;….»

Τώρα αὐτὸ τὸ ἄρθρον ἦταν δεῖγμα ὑψηλοῦ δείκτου εύφυίας; Ὑψηλοῦ δείκτου δουλικότητος; Ἢ μήπως ….ὑψηλοῦ δείκτου προσφορῶν ἀνυπάρκτων δικαιωμάτων στοὺς γείτονες;;

Ἀναπάντητον κι αὐτόν! Ἀπειλεῖ; Προειδοποιεῖ; Ὑπόσχεται; Διότι σὲ ἐμένα ὅλος ὁ γραπτὸς του λόγος φαίνεται σὰν νὰ παραχωρῇ! Σκέτο!

Στὶς 15 Φεβρουαρίου 2011, διαβάζουμε στὴν ἐλεύθερη ὥρα:

Απαξιεί για τους Βορειοηπειρώτες ο Δρούτσας

«…Παρά το γεγονός ότι για πρώτη φορά θα έχουν το δικαίωμα του εθνικού τους αυτοπροσδιορισμού (Έλληνας Χριστιανός Ορθόδοξος) οι ομογενείς μας δε φαίνεται να συγκινούνται και παραμένουν στη… θαλπωρή του αθηνοκεντρικού κράτους. Όπως δε φαίνεται να συγκινείται και ο υπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Δρούτσας, ο οποίος ασχολείται με την υψηλή διπλωματία των σαλονιών – αποστασιοποιημένος από τις ανάγκες των εθνικών μας κοινοτήτων της Βαλκανικής – και απαξιεί να βάλει πούλμαν βοηθώντας όσο γίνεται τους Βορειοηπειρώτες να απογραφούν στα σπίτια τους….»

Ἡ ἀνάκλησις τοῦ Οἰκονόμου ἀπό ποιόν ἔγινε; Καὶ γιατί; Ἐνόχλησε ὁ Οἰκονόμου γιατί συνιστοῦσε στοὺς Βορειοηπειρῶτες νὰ δηλώσουν τὴν ἀληθινή τους καταγωγή; Τόσο πολύ ἐνοχλεῖται ὁ φόν Δημητράκης ἀπὸ ὅσους πασχίζουν νὰ διατηρήσουν τὴν συνείδησι τῶν Ἑλλήνων ζωντανή; Τί ἀκριβῶς ἐπιθυμεῖ; Τὴν ἀπώλεια μνήμης ἀπὸ ἐμᾶς; Νὰ πάρουμε δῆλα δή τὸ παράδειγμά του ὡς κάτι πρὸς μίμησιν καὶ νὰ τὸ ἀναπαράξουμε; Αὐτό ἐπιθυμεῖ ὁ φὸν Δημητράκης; Μήπως θὰ πάρουμε κι ἀντίστοιχον μὲ τὸ δικό του διδακτορικόν;

Ἀλήθεια, γιατί τοῦ δώσατε αὐτόν τὸ τίτλο; Ἂς τὸν ὀνομάζατε φόν Βολτάρε! Φόν Καταναλωτάρε! Φόν Τουρκοποιησάρε! Γιατί μᾶς εἰρωνεύεστε; Ὑπουργός ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος εἶναι αὐτός; Ἢ βοηθὸς μεγάλου βεζύρου στὸ ἔργο ἀποκαταστάσεως τῆς ὀθωμανικῆς αύτοκρατορίας;

Γιὰ τὸ θέμα τῆς «καταργήσεως» τῶν ἑλληνικῶν χωρικῶν ὑδάτων ἀπό τὴν γείτονα, τὸ ὁποῖον ἔμαθε μέσῳ …ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου, διαβάζουμε στὸ Ὀλυμπία (14/18 Μαρτίου 2011):

«— Όσο για το Καστελλόριζο, εάν δεν υπήρχε η διαρροή της είδησης προφανώς από κάποιο χειριστή της υπόθεσης που αγανάκτησε, η υπόθεση θα είχε κουκουλωθεί.
Και είναι πολύ προβληματικό το γεγονός ότι επιχειρήθηκε η απόκρυψη του επεισοδίου.
Η ιστορία έγινε λίγο-πολύ γνωστή. Το ιταλικό ερευνητικό σκάφος «Explora» ερευνούσε τον βυθό για πόντιση υποβρυχίου καλωδίου επικοινωνιών μεταξύ Ιταλίας και Ισραήλ. Συμπτωματικά είναι η ιδία ρότα που θα ακολουθήσει και ο αγωγός, εάν και όποτε αποφασιστεί, για τη μεταφορά προς την Ευρώπη του φυσικού αερίου των ισραηλινών κοιτασμάτων.
— Νοτίως της Καρπάθου και του Καστελλόριζου και μεταξύ της Κρήτης και της Κύπρου, τουρκική κορβέτα παρενόχλησε το ιταλικό σκάφος, δηλώνοντάς του μάλιστα ότι κινείται εντός τουρκικής υφαλοκρηπίδας και επομένως δεν ισχύει η ελληνική άδεια. Το πλήρωμα του σκάφους υποχρεώθηκε έτσι να φύγει από την περιοχή, καθώς η ελληνική αντίδραση για την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας ήρθε με… διπλωματικό διάβημα στην Άγκυρα…
— Το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Ο κ. Δρούτσας είναι ικανοποιημένος, γιατί, λέει, έγινε διάβημα στην Τουρκία, την ώρα φυσικά που στην ευρύτερη περιοχή οι Τούρκοι έχουν επιβάλει ντε φάκτο καθεστώς αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας….»

Εἶναι καὶ ἱκανποιημένος ὁ φόν Δημητράκης! Δῆλα δή πότε δὲν θὰ ἦταν ἱκανοποιημένος; Ὅταν θὰ ἀντιδροῦσαν μόνοι τους οἱ κάτοικοι πετροβολῶντας τοὺς καταπατητές; Θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις καὶ δὲν θὰ τοῦ ἄρεσε; Μᾶς δουλεύουν;

Ὁ Βασίλειος Μαρκεζίνης, σὲ μίαν ἐξαίσια ἐπιστολή, καταδεικνύει ὅλα τὰ λάθη (συνειδητά ἢ μή) τοῦ φόν Δημητράκη. (25 Μαρτίου 2011, περιοδικόν Ἐπίκαιρα, ἀναδημοσίευσις αἰὲν ἀριστεύειν) ἀπευθυνόμενος στὸν φόν Δημητράκη γιὰ τὰ κατ’ ἐξακολούθησιν «λάθη», γράφει:

«…Όχι! Τους εγκαλούμε διότι:

α) Δεν μας λένε –ούτε σ’ εμάς ούτε καν στους αρχηγούς των κομμάτων– τι ακριβώς συζητούν.

β) Εγκαλούμε τον υπουργό επειδή οτιδήποτε μας λέει –πάντα υπό πίεση– το διαψεύδει αμέσως ο Τούρκος ομόλογός του.

γ) Τους κατηγορούμε γιατί μιλάνε, μιλάνε, μιλάνε και, έως τώρα, το αποτέλεσμα των συνομιλιών είναι να σκληραίνουν οι Τούρκοι και στα έργα και στις υπερπτήσεις και στις προκλητικές βόλτες έξω από το Σούνιο. Αλήθεια ή λάθος;

α) Από καιρό, μαζί με τον καθηγητή Θ. Καρυώτη, κάναμε συγκεκριμένες προτάσεις για την ΑΟΖ, τονίζοντας τη σημασία της ΑΟΖ, που μέχρι τότε είχαν αποκρυβεί από τον ελληνικό Τύπο. Η κυβέρνηση του κ. Δρούτσα μιλούσε και μιλά μόνο για υφαλοκρηπίδα. Διερωτήθηκε άραγε ποτέ γιατί οι Τούρκοι προτιμούν αυτή τη φρασεολογία και αποφεύγουν κάθε συζήτηση για την ΑΟΖ; Μήπως βλέπουν και αυτοί αυτό που βλέπομε κι εμείς, αλλά δεν θέλει να δει ο υπουργός;…

….δ) Του υπενθυμίζουμε ότι πάντα τον κατηγορούσαμε για το γεγονός ότι είχε δεχθεί οι συζητήσεις για το Καστελόριζο να γίνουν ξεχωριστά από τις συζητήσεις για το Αιγαίο. Ο ίδιος το αρνήθηκε βεβαίως, αλλά πρόσφατα το επιβεβαίωσε ο κ. Νταβούτογλου…..

….Εμείς φρονούμε ότι η περαιτέρω παραμονή του στο υπουργείο βλάπτει και τον πρωθυπουργό αλλά και –κυρίως– την ίδια τη χώρα.

Δεν απαιτούμε χαρακίρι από τον υπουργό: απλώς, την πολιτική ευθιξία να παραιτηθεί και να επιστρέψει το ταχύτερο δυνατόν στη Βιέννη για να τελειώσει με την ησυχία του… και τη διατριβή του.»

Ὁ κύριος Μαρκεζίνης μὲ πρόλαβε! Ἀκριβῶς αὐτὸ ἤθελα νὰ εὐχηθῶ! Νὰ πάῃ καὶ νὰ τελειώσῃ ἐπί τέλους τὴν διατριβή του! Θὰ τοῦ χρειαστῇ Ὅσο γιὰ ἐμᾶς, θὰ κάνουμε τὰ ἀδύνατα δυνατά νὰ βροῦμε κάποιον στὴν θέσι του μὲ εἰλικρινὰ πατριωτική συνείδησι, δίχως τὶς περγαμηνὲς τοῦ φόν Δημητράκη. Μᾶς ἔκαψαν…..

Συνολικός ἀπολογισμός ἔργου ἀπὸ τὸν φόν Δημητράκη; Νομίζω πὼς ἡ φωτογραφία αὐτὴ τά λέει ὅλα:

Ὑπό ποίου τὸ βλέμμα συμβαίνουν ὅλες αὐτές οἱ χαρές;

Δὲν θὰ μποροῦσε ποτέ νὰ κάνῃ τίποτα καλλίτερο ἀπό αὐτό ποὺ βλέπετε! Τίποτα! Ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέρα ποὺ ἀνέλαβε δράσεις, σὲ ὅσες συσκέψεις, συζητήσεις, διαπραγματεύσεις, συμφωνίες, δουλικότητες, παραδόσεις κι ἐὰν ἔχῃ λάβει μέρος, ἡ κατάληξις εἶναι μία: ἡ ὅλο καὶ δυσχερεστέρα θέσις τῆς Ἑλλάδος ἐναντι τῆς Τουρκίας (κι ὄχι μόνον!). Ἐμπρός στὸν φίλο του Ἀχμέτ, δὲν μπορεῖ νὰ παραβγῇ σὲ κανένα ἐπιχείρημα… Κι ὅλο καὶ δίδει… Δίδει… Δίδει… Κοινῶς; ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ κομμάτια Ἑλλάδος! Λές καὶ τοῦ ἀνήκουν! Λὲς καὶ τὰ κέρδισε μὲ τὸ αἴμα του ἢ μὲ τὸ σπαθί του! Διαρκῶς! Καὶ μετὰ κάνει διαβήματα! Τόσο «σοβαρά» ὅμως, ποὺ καὶ οἱ πέτρες κοντεύουν νὰ τὸν πάρουν μὲ τὶς …πέτρες….

Συγκεντρωτικῶς;

Χάρισε τὸ ὄνομα Μακεδονία στὰ Σκόπια!

Παρέδοσε τὸ Αἰγαῖον στοὺς γείτονες γιὰ νὰ ἁλωνίζουν!

Φίμωσε τοὺς Βορειοηπειρῶτες Ἕλληνες!

Ἀνεκάλεσε τὸν πρέσβη μας Οἰκονόμου διότι «ἐνοχλοῦσε»!

Χάρισε τὸ Καστελόριζο στοὺς Τούρκους!

Παραδίδει τὴν Θράκη στοὺς Τούρκους, σὲ συνεργασία μὲ ὅλο τὸ συνάφι τους.

Φίμωσε κάθε Ἑλληνίδαν φωνή!

Μᾶς πάει γιὰ συνεκμετάλλευσι…

Ἀλλὰ ξέρει νὰ κάνῃ διαβήματα….

Πρὶν σᾶς ἀφήσω, μία μικρή ἀναφορά στὰ ἄλλα ἔργα του, τὰ οἰκονομικά. Στὸν Δραγουμᾶνο διαβάζω:

Τελικά ο υπουργός Δημήτρης Δρούτσας, που παριστάνει τον κύριο «καθαρά χέρια» μάλλον θα πρέπει να απολογηθεί για την κομπίνα που έστησε με το πρόγραμμα ΔΙΑΥΓΕΙΑ, του υπουργείου Εξωτερικών! Στο πρόγραμμα αυτό μπορείτε να εισέλθετε και να διαβάσετε με την ανεσή σας πόσο χαρτί τουαλλέτας ξοδεύει το Γενικό Προξενείο Σμύρνης (ακούμε πως οι Τούρκοι έκαναν σχόλια ότι το παράχ… οι Έλληνες). Αλλά, δεν υπάρχει λέξη για τα κονδύλια- έξοδα των ταξιδιών του υπουργού στο εξωτερικό! Αυτά γιατί δεν φαίνονται; Γιατί ειδικά αυτά πήγαν στα «μυστικά κονδύλια»; Μήπως γιατί χρησιμοποιούνται με τρόπο που θα ξεσήκωνε ακόμη και τον Παπακωνσταντίνου; Μήπως θα έπρεπε κάποιοι να ασχοληθούν και να προχωρήσουν σε ερώτηση ή κι επερώτηση; Και μην μου πείτε πως είναι γενικό γιατί δεν είναι. ……

Καὶ γιὰ νὰ κλείσω, προσπαθώντας νὰ «έλαφρύνω» λίγο τὰ ὅσα παρουσίασα παραπάνω, μία ἀκόμη παραίνεση στὸν φόν Δημητράκη. Εἶναι πολύ καλλίτερα νὰ φύγῃ! Γιὰ νὰ ἔχῃ τὸν ἀπαιτούμενον ἐλεύθερο χρόνο ὡς τε νὰ ἐπιδίδεται ἀνεμπόδιστος στὶς ἀγορές του καὶ στὰ ψώνια του, ἐκτός Ἑλλάδος! Διότι δὲν φθάνουν οἱ πράξεις του ποὺ μᾶς ἔκαψαν, τὰ ταξίματά του ποὺ μᾶς τσουρούφλισαν, οἱ συμφωνίες του ποὺ μᾶς ζεμάτισαν, οἱ ἀδιαφορίες του ποὺ μᾶς τσάκισαν, οἱ προδοσίες του ποὺ μᾶς κουρέλιασαν… Ἔχουμε κάθε λίγο καὶ λιγάκι νὰ ἀντιμετωπίζουμε φωτογραφίες σὰν τὴν παρακάτω:

ποὺ δὲν φανερώνει φυσικά καμμίαν μέριμνα γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ ἀγορὰ, ἡ ὁποία στενάζει! Μᾶς παρουσιάζει ὅμως κάποιον εὐτυχισμένον ἄνδρα ποὺ ἀπολαμβάνει τὴν ζωή του ἐκτός Ἑλλάδος! (Ἡ φωτογραφία, μὲ πολλά ἐνδιαφέροντα σχόλια στὸ Καλάμι καὶ στὸ antinews)

Συγγνώμη ποὺ σᾶς κούρασα. Κι ἐμένα μὲ κούρασε ὁ φόν Δημητράκης. Γιὰ ἐτοῦτο τὰ συμμάζεψα ὅσο μποροῦσα σὲ μίαν δημοσίευσι.

Φιλονόη


Υ.Γ. Ἕνα ἐρώτημα παρὰ δικές μου σκέψεις γιὰ ὑστερόγραφο, δανεισμένο ἐπίσης ἀπὸ τὸν Δραγουμᾶνο:

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ όμως εκτός από τα WIKILEAKS, παρουσιάζει κι άλλες αποκαλύψεις. Για παράδειγμα την κυρία Annette Rondos. Έτσι, μάθαμε από άρθρο της Χριστίνας Δημουλιάνου, πως μετά τον Άλεξ Ρόντος τώρα έχουμε και την κυρία Αννέτα Ρόντος. Με τι ασχοελίται λοιπόν η κυρία Ρόντος; Έχει ιδρύσει μια εταιρία και είναι η βασική εκπαιδεύτρια στην Cross Cultural Cosmos- International Corporate & Business Protocol Τι κάνει αυτή η εταιρία; Διάφορα. Συνέδρια, εκπαίδευση που έχει σχέση με εταιρικά πρωτόκολλα, διπλωματικά, κ.α, αλλά και τις πολυ-πολιτισμικές σχέσεις. Η εταιρία ιδρύθηκε στις ΗΠΑ το 1995 και μας… ήρθε στην Ελλάδα το 1999. Τώρα οργανώνει ένα συνέδριο στην Αθήνα και το Βελιγράδι (18-20Μαίου) Αλλά η εταιρία έχει και μια «θυγατρική» Το «Ευανάγνωστον». Το Ευανάγνωστον είναι γραφείο παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών στους τομείς συγγραφής, σύνταξης, επιμέλειας και μετάφρασης προφορικού και γραπτού λόγου και συγκεκριμένα: Ομιλιών, Παρουσιάσεων, Βιβλίων, Περιοδικών εκδόσεων, Ιστοσελίδων, κλπ. Πρακτικών των συνεδρίων και Διπλωματικών εργασιών Οι προσφερόμενες υπηρεσίες περιλαμβάνουν: Συγγραφή ομιλίας, παρουσίασης, βιβλίου, μελέτης, δοκιμίου,διπλωματικής εργασίας. Πάτε δηλαδή, πληρώνετε και σας γράφουν διπλωματική εργασία και εσείς παίρνετε…μάστερ! Απλά πράγματα,. Το Πανεπιστήμιο και το Υπουργείο Παιδείας το γνωρίζουν; Αλλά επί της ουσίας: το Υπουργείο Εξωτερικών τι σχέση έχει με την Αννέτα Ρόντος και οποιαδήπτε από τις εταιρίες της. Έχει συνεργαστεί μαζί της και για ποιόέργο, έναντι ποιού ποσού; Ακόμη, ποιά η σχέση της με τον Άλεξ Ρόντος; Μήπως κάποιος μας πει; Α! Η κυρία Ρόντος έχει δημοσιεύσει κι ένα άρθρο σχετικά με τον τρόπο που πρέπει να απολύονται τα στελέχη των επιχειρήσεων. Πράγματι χρήσιμο αυτή την περίοδο…