Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Σεπ 2012



Του Δημήτρη Παπαγεωργίου

Εδώ και πολύ καιρό από τις σελίδες της εφημερίδας αυτής, γράφω για τον κίνδυνο, πολιτισμικό και εθνικό, που αποτελεί η παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών μουσουλμάνων στην χώρα αυτή.

Και θα πρέπει όπως κάθε φορά, να διαχωρίσουμε τους λαθρομετανάστες, ή έστω και νόμιμους μετανάστες μουσουλμάνους, από τους Έλληνες μουσουλμάνους, όπως παραδείγματος χάριν τους Πομάκους. Σε όσα γράφω, λοιπόν, καταλήγω σχεδόν τυπικά με το να λέω, ότι ο μεγαλύτερος λόγος που οι μουσουλμάνοι αποτελούν απειλή, είναι το γιατί η πίστη τους, διαμορφώνει μια παράλληλη, ξεχωριστή κοινωνία στην οποία επιλέγουν να ζούν, και η οποία αναγκαστικά θα έλθει σε ανταγωνισμό με την κοινωνία όλων υμών των υπολοίπων, μη μουσουλμάνων.

Γιατί προφανώς όπως κάθε μεγάλη κοινωνική ομάδα, οι μουσουλμάνοι θα αναζητήσουν το ανάλογο ποσοστό εξουσίας που τους ... αναλογεί, τουλάχιστον αριθμητικά. Τα πράγματα είναι απλά. Και πολύ δύσκολα μπορεί κανείς σε αυτά να βάλει παραμέτρους, όπως “ανθρώπινα δικαιώματα”, “ανεξιθρησκεία”, “δίκαιο” ή “άδικο”, καθώς αφού το ελληνικό κράτος επιτρέπει την αθρόα είσοδο εκατομμυρίων λαθρομεταναστών, η πλειονότητα των οποίων προέρχεται πλέον από αραβικές και αφρικανικές χώρες και ανήκουν στην μουσουλμανική πίστη, υποσκάπτει το “δικαίωμα” των Ελλήνων στο να έχουν την αποκλειστική νομή της εξουσίας στην χώρα τους. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Και γράφω ότι για να το πετύχουν αυτό οι μουσουλμάνοι, θα οργανωθούν όχι αναγκαστικά πολιτικά, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά κατά πάσα πιθανότητα με εναλλακτικές κοινωνικές μορφές.

Και προφανώς αυτή η διαδικασία στην χώρα μας συμβαίνει με ταχύτατους ρυθμούς. Πολύ πιο γρήγορα από ό,τι σε άλλες χώρες. Ως επιβεβαίωση, ήλθε χθες στην επιφάνεια η πρόθεση της “Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδος” (Muslim Association of Greece) να δώσει συνέντευξη τύπου, σχετικά με την ταινία που κυκλοφόρησε στην Αμερική και προκάλεσε ταραχές σε ολόκληρο τον κόσμο.

Παραθέτουμε την ανακοίνωση της “Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδος”: “Με σκοπό να βρεθεί ο λόγος για τον οποίο βάλλεται η πίστη 1,8 δις. ανθρώπων, θα πραγματοποιηθεί συνέντευξη Τύπου την Παρασκευή από τις 11.00 έως τη 13.00, από μουσουλμάνους που διαμένουν στην Ελλάδα, με φόντο την ταινία «Η αθωότητα των Μουσουλμάνων».

Σύμφωνα με την Ένωση, «η προσβλητική αυτή ταινία δημιουργήθηκε με μοναδικό σκοπό να προσβάλει τον μουσουλμανικό κόσμο» Ομιλητές έχουν προγραμματιστεί να είναι οι κ: Αλέξανδρος Καριώτογλου, καθηγητής Θεολογίας, η συγγραφέας Πέρσα Κουμούτση, ο δημοσιογράφος Νασίμ Αλάτρας, η δρ. Κοινωνιολογίας Τατιάνα Παπαναστασίου καθώς και ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας, Ναΐμ Ελγαντούρ.

Πριν ξεκινήσω με το προφανές, θα μου επιτρέψετε μια παρατήρηση. Ότι ο κ. Ναϊμ Ελγαντούρ, δεν γνωρίζω εάν είναι ο ιδρυτής της “Ένωσης”, εάν όμως είναι με πολύ έξυπνο τρόπο επέλεξε να δώσει στην συγκεκριμένη “οργάνωση” τοπικά χαρακτηριστικά και όχι “εθνικά”. Δεν την ονόμασε Ένωση Ελλήνων μουσουλμάνων παραδείγματος χάριν. Γιατί; Προφανώς για να μπορεί να συμπεριλαμβάνει και τους (λαθρο)μετανάστες μέσα σε αυτής. Αλλά μήπως και επειδή ένα συγκεκριμένο – ριζοσπαστικό μάλιστα-κομμάτι του Ισλάμ, αρνείται την ύπαρξη Εθνών, και αποδέχεται μόνον το έθνος του Ισλάμ;

Από εκεί και πέρα, αναρωτιέται κανείς για τον λόγο για τον οποία η “Ένωση Μουσουλμάνων Ελλάδας” νοιώθει υποχρεωμένη να δώσει συνέντευξη Τύπου στην χώρα μας, για κάτι που συνέβη στην άλλη πλευρά του κόσμου, δηλαδή στις ΗΠΑ, όπου και δημιουργήθηκε μια ταινία, και το οποίο προκάλεσε αναταραχές σε μια άλλη πλευρά του κόσμου, δηλαδή στην Ασία και στην Αφρική, όπου είχαμε τα γνωστά γεγονότα με νεκρούς, τραυματίες και ούτω καθ' εξής.

Τι υπηρεσία πιστεύει ότι προσφέρει άραγε στους μουσουλμάνους της χώρας ή στους μη-μουσουλμάνους της χώρας; Και πώς μπορεί να ενδιαφέρει τους Έλληνες το περιστατικό αυτό;
Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Ναϊμ Ελγαντούρ, που μέχρι στιγμής ασχολούταν κυρίως με το να καταφέρει να χτιστεί το τζαμί στον Βοτανικό, πρέπει να προβεί σε μία τέτοια κίνηση, που θα δείχνει ότι η δική του οργάνωση βρίσκεται σε... σύμπλευση, με τον υπόλοιπο μουσουλμανικό κόσμο, ο οποίος αντιδρά ενάντια σε αυτή την ταινία.

Και με τον τρόπο αυτό, προσπαθεί να επιβεβαιώσει τον ρόλο της οργάνωσής του, ως εκφραστή της “μουσουλμανικής κοινότητας” στην Ελλάδα. Δεν μπορούμε φυσικά να γνωρίζουμε εάν υπάρχουν ανταγωνιστικές, περισσότερο ή λιγότερο ριζοσπαστικές, οργανώσεις που θέλουν να εκπροσωπήσουν την μουσουλμανική κοινότητα της χώρας. Και να μην υπάρχουν θα δημιουργηθούν σύντομα. Και τότε θα ξεκινήσει και η πλειοδοσία “διεκδικήσεων”, προκειμένου να εξασφαλιστεί αυτή η αντιπροσώπευση.

Με απλά λόγια. Η συνέντευξη τύπου της Παρασκευής, αποτελεί την πρώτη ξεκάθαρα “επιθετική” δράση των μουσουλμάνων στην χώρα. Δεν είναι ακριβώς διεκδικητική, καθώς δεν επιζητά κάποιο προνόμιο ή κάτι συγκεκριμένο, αλλά έχει ξεκάθαρα να κάνει με την προώθηση της “μουσουλμανικής ατζέντας” στην χώρα μας.

Πρόκειται για χρονικό σημείο, ίσως σημαντικότερο και από το ζήτημα του τζαμιού στον Βοτανικό. Γιατί δεν συσχετίζεται με κάποια “ανάγκη” των μουσουλμάνων.

Αλλά γίνεται απλά για να δηλωθεί, στο εσωτερικό της κοινότητας στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό όπου η συνέντευξη Τύπου θα καταχωρηθεί μαζί με τις υπόλοιπες αντιδράσεις μουσουλμάνων σε ολόκληρο τον κόσμο, το γεγονός ότι στην Ελλάδα υπάρχει και ακμάζει μια πολυπληθής και αναπτυσσόμενη μουσουλμανική κοινότητα.

Πού θα οδηγήσει αυτή η πορεία που ξεκινά; Δεν γνωρίζουμε. Οι μουσουλμάνοι προφανώς έχουν τις δικές τους γραμμές στις οποίες κινούνται, τους δικούς τους στόχους. Το γεγονός ότι η Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας, έχει ως προτεραιότητα αυτή την στιγμή, που η χώρα βιώνει μια πρωτοφανή κρίση σε κάθε επίπεδο, μια ταινία που δεν αφορά καθόλου την Ελλάδα, φανερώνει το πόσο μακρυά βρίσκονται αυτές οι παράλληλες κοινωνίες, οι οποίες δημιουργούνται.

Αυτό που θα πρέπει να αναρωτηθούμε τελικά είναι το πώς θα αντιδρούσε η μουσουλμανική κοινότητα της χώρας, εάν αύριο ένας “Έλληνας” καλλιτέχνης, από αυτούς που αρέσκονται να παρουσιάζουν σε προσβλητικές πόζες τα ιερά και όσια των χριστιανών, ή η κ. Κιτσοπούλου παραδείγματος χάριν που έκανε το αντίστοιχο για τον Αθανάσιο Διάκο, αποφάσιζε να... επεκτείνει τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες, στο πεδίο του Ισλάμ. Τι θα γινόταν; Πώς θα αντιδρούσε;

 
Πηγή: Ελεύθερη Ώρα
Της Ζέζας Ζήκου 

Τον περασμένο Μάιο, ένα βιβλίο του πρώην μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Bundesbank (κεντρική τράπεζα της Γερμανίας), Τίλο Σαραζίν, τάραξε τα νερά στο Βερολίνο και στη Φρανκφούρτη. Τίτλος του «Η Γερμανία μπορεί και μόνη της». Εκεί μεταξύ άλλων υποστήριξε πως η οικονομική ευρωστία της Γερμανίας κάθε άλλο παρά οφείλεται στην καθιέρωση του ευρώ. «Η οικονομική μεγέθυνση της χώρας είναι ακριβώς η ίδια όπως και πριν από το ευρώ», έγραφε και συμπλήρωνε: «Οι γερμανικές εξαγωγές αυξάνονται με μεγαλύτερο ρυθμό προς τις χώρες εκτός Ευρωζώνης παρά εντός Ευρωζώνης. Η γερμανική οικονομία καθίσταται ολοένα και πιο ανεξάρτητη από τις χώρες του ευρώ».

Πριν από μερικούς μήνες, τέτοιες απόψεις ήταν περιθωριακές ακόμη και στη Γερμανία. Τώρα, όμως, έχουν κερδίσει έδαφος. Πρόσφατα ο Economist είχε στο εξώφυλλο μια σκεπτική Αγκελα Μέρκελ να διαβάζει μια άκρως εμπιστευτική έκθεση με τίτλο «Πώς να διαλύσετε το ευρώ». Αν και το κύριο άρθρο κατέληγε με την εκτίμηση ότι «προς το παρόν η διάλυση του ευρώ θα ήταν πιο ριψοκίνδυνη από τη στήριξή του», προσέθετε ένα δηλητηριώδες σχόλιο: «Εκτός εάν η κυρία Μέρκελ αποφασίσει να προχωρήσει προς τα εμπρός, η επιλογή θα είναι μεταξύ μιας δαπανηρής διάλυσης σύντομα και μιας ολέθριας διάλυσης αργότερα».

Αν και προς το παρόν αποτελεί αυτή η εκτίμηση αφορμή για σενάρια τρόμου ή εμβριθείς ασκήσεις επί χάρτου των οικονομολόγων, το αντι–ευρώ συναίσθημα εξαπλώνεται στη χώρα που δημιούργησε το κοινό νόμισμα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του μάρκου. «Θα πρέπει λοιπόν να πληρώσουμε για να σώσουμε ολόκληρη την Ευρώπη», διερωτάται συνεχώς η λαϊκιστική εφημερίδα Bild, πολιορκητικός κριός του γερμανικού ευρωσκεπτικισμού. Δεν πρόκειται απλώς για φραστικές κορώνες: «Ο κίνδυνος της δημιουργίας ενός αντι-ευρώ κόμματος πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπ’ όψιν», δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Οι αιρετικές απόψεις κερδίζουν έδαφος και στις κορυφές της επιχειρηματικής πυραμίδας. «Σώστε τα λεφτά μας», είναι ο εμπρηστικός τίτλος βιβλίου του Χανς–Ολαφ Χένκελ, πρώην προέδρου της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών. Ο Χένκελ προτείνει τη διάσπαση της Ευρωζώνης στα δύο – τη γερμανική, βόρεια ζώνη του σκληρού νομίσματος και τη γαλλική, νότια ζώνη που θα υποτιμήσει το δικό της νόμισμα και θα αναδιαρθρώσει το χρέος της για να κερδίσει σε ανταγωνιστικότητα. Με αυτά τα δεδομένα, δεν είναι περίεργο που η νοσταλγία του μάρκου κερδίζει έδαφος στην κοινή γνώμη.

Ο θυμός που επικρατεί μεταξύ της κοινής γνώμης, όπως μου επισημαίνει η Γερμανίδα νύφη μου Αντρέα, έχει στέρεες βάσεις. Τα τελευταία 10 χρόνια, ενώ η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Ελλάδα έκαναν πάρτι εκμεταλλευόμενες τα χαμηλά επιτόκια δανεισμού, οι Γερμανοί υπέμεναν περικοπές στους μισθούς τους, επώδυνες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά και τον πόνο των 5 εκατομμυρίων ανέργων, προκειμένου να προχωρήσει η αναδιάρθρωση της οικονομίας της χώρας. Οι θυσίες τους είχαν αποτέλεσμα τη δημιουργία μεγάλου εμπορικού πλεονάσματος, αλλά και την αύξηση των γερμανικών εξαγωγών προς την Κίνα, κατά 80%. Καμία άλλη χώρα δεν θα μπορούσε να αντέξει ταυτόχρονα το βάρος της ένταξης 16 εκατομμυρίων ανθρώπων από το ανατολικό μπλοκ σε ένα ενιαίο κράτος ή την ένταξή της στο ευρώ σε μία τόσο μη ανταγωνιστική ισοτιμία και να καταφέρει την ίδια στιγμή να αποκαταστήσει την εξαγωγική της ισχύ.

Η γρήγορη εξάπλωση αντι–ευρώ αισθημάτων στη Γερμανία εξηγείται από το γεγονός ότι, ενώ το ευρώ αποδείχθηκε ιδιαίτερα επωφελές για το γερμανικό χρηματιστικό και βιομηχανικό κεφάλαιο, δεν συνέβη το ίδιο με τα μεγάλα λαϊκά στρώματα. Ενα έξοχο οδοιπορικό των New York Times στη βιομηχανική καρδιά της Βαυαρίας κατέδειξε τις εκρηκτικές ανισότητες που τρέφουν τη δυσφορία απέναντι στο κοινό νόμισμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO), την περασμένη δεκαετία οι πραγματικοί μισθοί στη Γερμανία όχι μόνο δεν ανέβηκαν, αλλά μειώθηκαν κατά 4,5%, κατά μέσον όρο.

Αυτά είναι το κρυμμένο, ένοχο μυστικό της γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρωζώνη. Το Σύμφωνο Σταθερότητας επέφερε τεράστιες πιέσεις επί της εργασίας σε ολόκληρη την Ευρωζώνη. Οι χώρες του κέντρου όμως –και κυρίως η Γερμανία– σημείωσαν πολύ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην πειθάρχηση των εργαζομένων... Το αποτέλεσμα ήταν να υποχωρήσει η ανταγωνιστικότητα των χωρών της περιφέρειας, δεδομένου μάλιστα ότι η είσοδός τους στο ευρώ είχε γίνει με πολύ υψηλές ισοτιμίες. Αρα εμφανίστηκαν δομικά ελλείμματα στις τρέχουσες συναλλαγές τους. Κατ’ αντιστοιχία, οι χώρες του κέντρου –και πάλι κυρίως η Γερμανία– παρουσίασαν δομικά πλεονάσματα.

Ευτυχώς που οι πιο ψύχραιμοι και διορατικοί Γερμανοί γνωρίζουν άριστα ότι αν κάποιος ωφελείται κατ’ εξοχήν από το ευρώ, αυτός είναι η Γερμανία και ότι ενδεχόμενη διάλυση της Ευρωζώνης θα έχει άκρως δυσμενείς συνέπειες τόσο για τις εξαγωγές όσο και για την πολιτική εμβέλεια της χώρας τους.

Αλλά και η ίδια η Αγκελα Μέρκελ, προκειμένου να απαντήσει στα επιχειρήματα των ευρωσκεπτικιστών, παραδέχθηκε ότι «η κατάρρευση της Ευρωζώνης, ή ακόμη και η έξοδος μιας από τις μικρότερες χώρες από αυτήν, θα είχε τις χειρότερες δυνατές συνέπειες για τη Γερμανία».


Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Οι πιο απαισιόδοξοι αλλά και πιο υποψιασμένοι δεν διστάζουν να το πουν ανοιχτά: “Η Θράκη κινδυνεύει να γίνει το “ελληνικό Κόσσοβο”

Πριν μερικά χρόνια τέτοιες απόψεις ακούγονταν υπερβολικές. Σήμερα που οι “Τούρκοι” της Θράκης έχουν ήδη τη δική τους σημαία (!), τη δική τους οικονομική δραστηριότητα και κυρίως τους δικούς τους βουλευτές που δηλώνουν “Τούρκοι”, ποιος μπορεί να μιλήσει για “υπερβολές”;

Το θέμα της Θράκης απασχολεί την κυβέρνηση. Λίγο ...αργά βέβαια. Ο Ερντογάν μίλησε ανοιχτά για τους “Τούρκους” της Θράκης, ο πρέσβης στην Αθήνα έθεσε το ζήτημα των “δικαιωμάτων” τους στη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά,προκαλώντας τη δυσφορία του. Και τέλος ο ΥΠΕΞ Δημήτρης Αβραμόπουλος έκανε εκτενή αναφορά στη Θράκη στην ενημέρωση που έκανε στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής. Γιατί αυτή η ανησυχία τώρα, όταν τόσα χρόνια τα όσα γίνονταν στη Θράκη, αντιμετωπίζονταν σχεδόν αδιάφορα απ΄όλα τα ελληνικά κόμματα; Τόσο αδιάφορα και καιροσκοπικά, που κατόρθωσαν σήμερα όλοι οι εκλεγμένοι βουλευτές -πλην του Ευρυπίδη Στυλιανίδη της ΝΔ- να δηλώνουν “Τούρκοι”.

Η Τουρκία είναι γνωστό εδώ και χρόνια κυριολεκτικά “αλωνίζει” στη Θράκη. Το προξενείο της Κομοτηνής αποτελεί το “κέντρο επιχειρήσεων” της επιχείρησης πλήρους εκτουρκισμού όχι μόνο της μουσουλμανικής μειονότητας, αλλά και των Πομάκων και των Ρομά. 16 εκατομμύρια ευρώ είναι ο προϋπολογισμός του Προξενείου! “Πού πάνε τόσα λεφτά”, αναρωτιέται ο Παναγιώτης Σγουρίδης, για πολλά χρόνια βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Ξάνθη. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιευτεί και ουδέποτε διαψευστεί, το Προξενείο μισθοδοτεί ανθρώπους που έχουν αναλάβει να μεταφέρουν το μήνυμα ότι “μουσουλμάνος σημαίνει Τούρκος” και χρηματοδοτεί πολλές εφημερίδες και ΜΜΕ της περιοχής. Και φυσικά πριμοδοτεί με κάθε τρόπο τους υποψήφιους “Τούρκους” βουλευτές. Τους οποίους και κατορθωνει να εκλέγει.


Για να εκλεγείς, αρκεί να περάσεις τη πόρτα του Προξενείου. Να κάτσεις για πέντε λεπτά,ίσα, ίσα να σε δουν. Η εκλογή σου είναι έτσι εξασφαλισμένη”, λέει ο Παναγιώτης Σγουρίδης και η περιγραφή του μάλλον ανατριχιάζει. Και πιο ανατριχιαστική είναι η διαπίστωση ότι κανένα κόμμα, καμία κυβέρνηση δεν εναντιώθηκε σ΄ αυτή τη πραγματικότητα, γιατί “το ζητούμενο ήταν πάντα οι ψήφοι”!

Αρκεί να παρακολουθήσει κανείς τα δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου για να διαπιστώσει ότι όσοι μιλάνε για “ελληνικό Κόσσοβο”, αναφερόμενοι στη Θράκη, δεν μπορούν πια να χαρακτηριστούν υπερβολικοί. Οι “Τούρκοι” βουλευτές όλων των κομμάτων φωτογραφίζονται σχεδόν καθημερινά στο πλάϊ του Τούρκου πρόξενου σε διάφορες εκδηλώσεις της “τουρκικής μειονότητας” στις οποίες ακόμη και τα μικρά κοριτσάκια φορούν πια μαντήλες! Η σαρία έχει “επιβληθεί” στην ελληνική Θράκη και οι γυναίκες καταπιέζονται τόσο πολύ ώστε σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι μουσουλμάνες της Θράκης καταναλώνουν τα περισσότερα ψυχοφάρμακα στην Επικράτεια!

Τούρκοι υπουργοί περιφέρονται στην Θράκη όλο και συχνότερα πλέον κάνοντας ομιλίες στις οποίες μιλούν για τη “μητέρα πατρίδα Τουρκία” που πάντα σκέφτεται και στηρίζει τα “αδέλφια της”. Ακόμη και ο ηγέτης των Γκρίζων Λύκων έκανε περιοδεία στη Θράκη με άδεια του ελληνικού κράτους! Η σημαία της “ανεξάρτητης” -δηλαδή τουρκικής- Θράκης εμφανίζεται παντού και πρόσφατα πολιτευτής της ΝΔ είχε το θράσος να την χρησιμοποιήσει στις ευχές για το μπαϊράμι που έστειλε μέσω facebook στους ψηφοφόρους του! Όπως σωστά επισημαίνει ο Σγουρίδης, οι Τούρκοι πλέον δεν κρύβουν αυτό που θέλουν να πετύχουν. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να πετύχουν το σκοπό τους. Και αυτός είναι να δημιουργήσουν μια συμπαγή ομάδα πληθυσμού που θα δηλώνουν υποχρεωτικά “Τούρκοι”.

Οι “τουρκοι” έχουν ήδη μεταφέρει το “πρόβλημά” τους στην Ευρώπη όπου υπάρχουν πολλά πρόθυμα αυτιά να ακούσουν τα περί “καταπίεσης της τούρκικης μειονότητας”.

Παράλληλα με όλα αυτά, η Τουρκία έχει κατορθώσει να δημιουργήσει τη δική της “οικονομική ζώνη”. Χρόνια τώρα Τούρκοι επιχειρηματίες εμφανίζονται πρόθυμοι να έρθουν και να επενδύσουν στη Θράκη όπου τα ημερομίσθια και γενικά τα έξοδα μιας επιχείρησης είναι σαφώς υψηλότερα απ΄ ό,τι στη Τουρκία. Γιατί άραγε; Κατόρθωσαν να ανοίξουν και δική τους τράπεζα, τη Ζιράτ, η οποία δανείζει με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, ακόμη κι Έλληνες αν το ζητήσουν. Στην εμπορική αγορά είναι πλέον νόμος οι μουσουλμάνοι να ψωνίζουν μόνο από “Τούρκους”.

Και βέβαια στην εκπαίδευση το προξενείο αλλά και οι “Τούρκοι” βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου κάνουν τα πάντα ώστε οι μικροί μουσουλμάνοι να αποφεύγουν την ελληνική εκπαίδευση ακόμη ...και στο νηπιαγωγείο!

Η Τουρκία δουλεύει συστηματικά το θέμα Θράκη από το 1954. Τότε που η Ελλάδα έκανε το λάθος να δεχτεί έστω και προσωρινά τον όρο “Τούρκος”. Αν και αυτό δεν ήταν το μοναδικό εγκληματικό λάθος που είχε κάνει στην περιοχή. Είχαν προηγηθεί και ακολούθησαν κι άλλα πολλά τα οποία έριξαν στην αγκαλιά της Άγκυρας, Πομάκους και Ρομά. Ο Μεταξάς το 1936 είχε βάλει ...μπάρες που δεν επέτρεπαν στους Πομάκους μετά τη δύση του ηλίου να προσεγγίζουν τις πόλεις της περιοχής! Μπάρες που έπεσαν ...το 1995!

Το 1946, μία αντιπροσωπεία των Πομάκων της Ροδόπης μετέβη στο Παρίσι, και ζήτησε με υπόμνημα την προσάρτηση των Πομάκων στην Ελλάδα, επειδή αισθανόντουσαν εθνικά Έλληνες. Η Ρωσία, για να μην δυσαρεστηθεί η Βουλγαρία (η οποία ήταν σύμμαχος του Χίτλερ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο) πίεσε τις ΗΠΑ και δεν έγινε δεκτό το αίτημα των Πομάκων, ενώ η τότε Ελληνική κυβέρνηση αρκέστηκε απλώς να παρακολουθεί τα διαδραματιζόμενα και στο τέλος δέχθηκε αδιαμαρτύρητα την απώλεια των Πομάκων.

Όλα αυτά είναι παρελθόν. Το ζητούμενο είναι τώρα τι γίνεται. Ο ΥΠΕΞ, Δ. Αβραμόπουλος, στην ομιλία του στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας αυτή την εβδομάδα έκανε λόγο για “παρακρατικές ομάδες που δρουν στη Θράκη”.

Όσοι κινούνται μέσα σε έναν δισδιάστατο χώρο, δεν μπορούν ποτέ να αντιληφθούν τις τρεις διαστάσεις, όπως ακριβώς και πριν τον Αϊνστάιν δεν μπορούσαμε κι εμείς ποτέ να φανταστούμε ότι υπάρχουν τέσσερις διαστάσεις. Όποιος αντίστοιχα πιστεύει στη χώρα μας ότι συμμετέχει σε δημοκρατικές ελεύθερες εκλογές, θα πρέπει να το ξανασκεφτεί, μήπως δεν μπορεί να δει άλλη μια διάσταση, όσο και αν κάτι τέτοιο ηχεί περίεργα!!! Θα πρέπει όλοι να ξανασκεφτούμε μήπως αυτό που κάνουμε πηγαίνοντας στις κάλπες δεν είναι εκλογή αλλά επιλογή από συγκεκριμένες λύσεις που μας προσφέρει το πολιτικό σύστημα. Και δεν συζητάμε μόνο για…. τις τελευταίες εκλογές όπου υπήρχε η λίστα, οπότε η επιλογή περιοριζόταν μόνο μεταξύ των κομμάτων, αλλά μιλάμε για κάθε περίπτωση. Θα απαιτούνταν αρκετές σελίδες για να αναπτυχθεί το θέμα με λεπτομερή στοιχεία, αλλά δεν είναι του παρόντος.

Επί του παρόντος ας δούμε στα γρήγορα μερικές πλευρές του θέματος:

1. Κατ΄ αρχήν μπορεί να φαίνεται ως εκλογή η δυνατότητα παροχής ψήφου σε οποιοδήποτε κόμμα, αλλά την ίδια στιγμή το αντιδημοκρατικό όριο του 3% για είσοδο στη Βουλή, περιορίζει τον ψηφοφόρο μόνο στις επιλογές που εισέρχονται στη Βουλή. Με τον τρόπο αυτό το πολιτικό σύστημα παραμένει ερμητικά κλειστό και δεν επιτρέπει σε νέες κοινωνικές δυνάμεις να εισέλθουν στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

2. Ακόμα και αν κάποιος αποφασίσει να ψηφίσει κόμμα που δεν μπαίνει στη Βουλή, ακόμα και τότε το σύστημα του «κλέβει» την ψήφο του και την δίνει δώρο στο πρώτο κόμμα, ενδυναμώνοντας έτσι ένα από τα κόμματα του συστήματος, ενώ έμμεσα υποδεικνύει στον ψηφοφόρο να αποφύγει στο μέλλον τέτοιες “άστοχες” επιλογές.

3. Τα υπόλοιπα κόμματα που δεν ανήκουν στο κλειστό πολιτικό σύστημα, δεν προβάλλονται καθόλου από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ούτε φυσικά χρηματοδοτούνται από το κράτος, με αποτέλεσμα ο λόγος τους να μην φτάνει στο λαό, εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό ότι ποτέ δεν θα ξεπεράσουν το 3%.

4. Ακόμα και για τις δικές του κομματικές επιλογές που προσφέρει το σύστημα, υπάρχει ένας εκλογικός νόμος ο οποίος δίνει bonus 50 εδρών στο πρώτο κόμμα (αλλοιώνοντας και πάλι την έννοια της εκλογής) με την αιτιολογία της σταθερής διακυβέρνησης, αλλά επί της ουσίας, για την επίτευξη μονοκομματικής και ανεξέλεγκτης νομής του δημοσίου πλούτου.

5. Στην περίπτωση δε που συμβεί πολιτικό «ατύχημα», όπως στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις και δεν υπάρξει αυτοδυναμία και πάλι το σύστημα αποβάλει με περίσσιο θράσος τις θεατρικές δήθεν “σκληρές ιδεολογικές αντιπαραθέσεις” και οδηγεί σε συγκυβέρνηση τα διάφορα μέρη του, ώστε να μην υπάρξει ρωγμή στο κέλυφος του συστήματος.

6. Ενώ τέλος, ο ψηφοφόρος πιστεύει ότι ψηφίζει έστω τα πολιτικά πρόσωπα που επιθυμεί, ακόμα και μέσα στα κόμματα του συστήματος, στην ουσία επιλέγει εκείνα τα πρόσωπα που του επιβάλλονται. Δηλαδή, εκείνα τα πρόσπωπα που προβάλλονται από το σύστημα και είναι συνήθως εκείνα που κατέχουν και τη δύναμη να κάνουν ρουσφέτια και να εξυπηρετούν την εκλογική τους πελατεία. Το υπόλοιπο του ψηφοδελτίου γεμίζει από τους κομματικούς αρχηγούς με άγνωστα, ανίσχυρα και ακίνδυνα για το σύστημα πρόσωπα ώστε να επιτευχθεί στα σίγουρα η εκλογή μόνο των επιθυμητών από το σύστημα.

Όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι πλέον, όταν πηγαίνουμε στην κάλπη, στην ουσία δεν εκλέγουμε (κόμμα ή πρόσωπα) απλά επιλέγουμε κάποια από τις έτοιμες λύσεις που μας πασάρει το σύστημα, ώστε να παραμείνει το ίδιο αλώβητο. Αυτούς που έχει αποφασίσει το σύστημα να επιλέξουμε, αυτούς (κατά “διαβολικό” τρόπο) τελικά επιλέγουμε και μετά ψέγουμε τους εαυτούς μας, χωρίς να μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει και μια άλλη διάσταση που βλέπουν μεν οι κυβερνώντες, αλλά δεν μπορούν να δουν οι κυβερνώμενοι.



Ψυχολογικός πόλεμος, τακτική των δυτικών ΜΜΕ ή πραγματικότητα; Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, οι μισθοφόροι "επαναστάτες" φέρονται να έχουν μετακινήσει το κέντρο διοίκησής τους στην κεντρική Συρία.

RT News
23 Σεπτεμβρίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Σύμφωνα με ανακοίνωση της μεγαλύτερης ομάδας μισθοφόρων που δρα μέσα στη Συρία αυτή τη στιγμή, έχει μετακινηθεί το κέντρο διοίκησης τους από τα τουρκικά σύνορα στην κεντρική Συρία προκειμένου να προετοιμαστούν για μια επίθεση εναντίον του συριακού στρατού του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ στη Δαμασκό. Οι ένοπλοι του "Ελεύθερου Στρατού της Συρίας" έκαναν την ανακοίνωση αυτή μέσω βιντεοσκοπημένου μηνύματος.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει τρόπος να εξακριβωθεί αν η πληροφορία αυτή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Σύμφωνα με πληροφορίες από τον καταριανό τηλεοπτικό σταθμό Al-Jazeera, είναι το πρώτο βιντεοσκοπημένο μήνυμα από συριακό έδαφος που κυκλοφόρησε ο απαρτιζόμενος από ξένους μισθοφόρους "Ελεύθερος Στρατός της Συρίας" από τότε που η ομάδα εγκατέστησε ένα κέντρο διοίκησης στην Τουρκία πριν από 19 μήνες. Το μήνυμα των ένοπλων:
"Προς το λαό της Συρίας, τους μαχητές της ελευθερίας και όλες τις ένοπλες ομάδες! Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσουμε ότι το αρχηγείο του "Ελεύθερου Συριακού Στρατού" έχει μετακινηθεί στη Συρία μετά από συνεννόηση με άλλες ταξιαρχίες και διαδικασίες  με τις οποίες εξασφαλίσαμε το ότι οι απελευθερωμένες περιοχές της χώρας θα είναι ασφαλείς και με την ελπίδα να ξεκινήσουμε την επίθεση στη Δαμασκό", δήλωσε στην κάμερα ο διοικητής του "Ελεύθερου Συριακού Στρατού", Riyad al-Assad.

Ο ταξίαρχος Mustafa al-Sheikh, ο οποίος ηγείται του Στρατιωτικού Συμβουλίου των ένοπλων μισθοφόρων, δήλωσε ότι η κίνηση έγινε την περασμένη εβδομάδα, αλλά αρνήθηκε να αποκαλύψε την ακριβή τοποθεσία των νέων εγκαταστάσεων, σύμφωνα με δημοσίευμα του Associated Press. Είπε επίσης ότι η κίνηση σχεδιάστηκε με σκοπό να ενώσει όλες τις ομάδες ένοπλων στην Συρία.

Καθώς ο "Ελεύθερος Συριακός Στρατός", τον οποίο υποτίθεται απαρτίζουν Σύριοι του εξωτερικού, συνεχίζει τις συγκρούσεις για την ανατροπή του προέδρου της Συρίας, ο Riyad al-Assad κατέστησε σαφές ότι η διεθνής κοινότητα δεν θα πρέπει να αναμιγνύεται σε υπερβολικό βαθμό στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας.

"Από τότε που εγκαταλείψαμε τη χώρα μας, έχουμε υποστεί τις συνέπειες κάθε είδους περιφερειακών και διεθνών παρεμβάσεων και πολιτικών πιέσεων, με αποτέλεσμα να απομονωθούμε. Ο στόχος τους ήταν να βάλουν τον "Ελεύθερο Συριακό Στρατό" στη θέση του Άσαντ όταν αυτός θα φύγει, αλλά εμείς δηλώσαμε κατηγορηματικά και καταστήσαμε σαφές ότι ποτέ δεν θα προδώσουμε τον λαό μας. Επαναλαμβάνουμε ότι μόνο ο συριακός λαός θα πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον του", είπε ο αρχηγός των έμμισθων ενόπλων.

Μεθοριακές μάχες


Καθώς οι συγκρούσεις συνεχίζονται για 18ο μήνα, ο επικεφαλής του "Συριακού Εθνικού Συμβουλίου", Abdel Basset Sayda, έχει προειδοποιήσει ότι οι πολεμικές συγκρούσεις είναι πιθανό να ενισχύσουν τις εξτρεμιστικές επιθέσεις σε γειτονικά κράτη.

Η ομάδα ακτιβιστών "Τοπικές Επιτροπές Συντονισμού" ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον 38 άτομα σκοτώθηκαν από πυρά των δυνάμεων ασφαλείας το Σάββατο, καθώς οι μάχες πλησίαζαν όλο και περισσότερο προς τα σύνορα της Συρίας.

Στα σύνορα Ιορδανίας-Συρίας, Ιορδανοί συνοριοφύλακες συγκρούστηκαν με μια ένοπλη ομάδα, με αποτέλεσμα να συλληφθούν οι ένοπλοι.

Στο Λίβανο, οι αντάρτες επιτέθηκαν σε θέση του στρατού στην περιοχή Arsal κατά τη διάρκεια της χθεσινής νύχτας, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση των λιβανικών Ε.Δ.:
"Είναι η δεύτερη φορά σε λιγότερο από εβδομάδα που οι ένοπλοι του "Ελεύθερου Συριακού Στρατού" μπήκαν σε λιβανικό έδαφος. (…) Η ηγεσία του στρατού μας δεν θα επιτρέψει σε οποιονδήποτε να χρησιμοποιήσει το έδαφος του Λιβάνου προκειμένου να εμπλέξει τη χώρα μας σε γεγονότα που εξελίσσονται σε γειτονικές χώρες. Επιβεβαιώνουμε την αποφασιστικότητά μας να προστατεύσουμε το έδαφος του Λιβάνου".





Αν παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των φορολογικών εσόδων του κράτους από το 2004 μέχρι σήμερα, τα στοιχεία που προκύπτουν για τη διαχρονική φοροαφαίμαξη είναι συγκλονιστικά.


Οι επιπλέον άμεσοι και έμμεσοι φόροι που - με έτος βάσης το 2004 -

έχουν επιβληθεί τα οχτώ τελευταία χρόνια ανέρχονται στα 74,7 δισ. ευρώ!

Συγκεκριμένα
από τα 39,484 δισ. ευρώ του 2004,  πήγαμε 
το 2005 σε 42,093 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 2,609 δισ.,

το 2006 σε 44,991 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 5,507 δισ.,

το 2007 σε 48.405 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 8,921 δισ.,

το 2008 σε 51.085 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 11,601 δισ.,

το 2009 σε 49,725 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 10,241 δισ.,

το 2010 σε 51.266 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 11,782 δισ.,

το 2011 σε 49.703 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 10,219 δισ.,

το 2012 σε 53.301 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 13,817 δισ.


Επαναλαμβάνουμε:

Από το 2004 - το έτος ορόσημο της «ισχυρής Ελλάδας» - μέχρι το 2012, σε μια περίοδο που οι φορολογικοί συντελεστές για τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου μειώθηκαν πάνω από 50% (!!!), σε ένα διάστημα που εκδηλώθηκε «τσουνάμι» φοροαπαλλαγών και χαριστικών ρυθμίσεων για τους κεφαλαιοκράτες,

το σύνολο των επιπλέον φόρων που έχουν επιβληθεί στο λαό, όπως καταγράφεται στον προϋπολογισμό του 2012,  ανέρχονται στα 74,7 δισ. ευρώ!

*

Και λέμε ότι το ειδεχθές αυτό βάρος έχει πέσει στις πλάτες του λαού, διότι όλοι γνωρίζουν, φυσικά, ποια είναι τα υποζύγια που πληρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία τόσο των άμεσων όσο και των έμμεσων φόρων.

Τα ίδια αυτά υποζύγια είναι που οδηγούνται, για μια ακόμα φορά, στον Προκρούστη των νέων και ανελέητων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, των νέων χαρατσιών και της νέας φοροληστείας!


Κατόπιν τούτων ο λόγος ανήκει - δικαιωματικά - στον Γεώργιο Σουρή και στα όσα έγραφε το 1883...


«Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχήν μας ράχη,

ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα


σεις το κρασί και τον καπνό που πίνετε μονάχοι

κι εμείς να σας κοιτάζομε με μάτι σαν γαρίδα.

Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει

βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει.

*

Ο,τι καλό κι αν έχουμε επάνω σας ας μείνει

στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα

μ' εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει

φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα

του σώματός μας κόβετε καμιά παχιά λωρίδα

και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα.

*

Ο,τι κι αν τρώγουν οι πτωχοί το έθνος ας τα τρώγει

ό,τι κι αν πίνουν οι πτωχοί το έθνος ας τα πίνει

χορταίνετε σαν Λούκουλοι μ' εμάς το σκυλολόγι

κι εμείς θα σας γνωρίζουμε γι' αυτό ευγνωμοσύνη.


Τέτοιοι χωριάτες που 'μαστε αντέχουμε εις όλα

και ούτε τόσον εύκολα τινάζουμε τα κώλα.

*

Πρέπει να είναι οι πολλοί πτωχοί και πεινασμένοι

και οι ολίγοι πάντοτε να βρίσκονται χορτάτοι.

Πρέπει να στέκουν οι πολλοί στα σπίτια των κλεισμένοι

και οι ολίγοι να πηδούν επάνω στο παλάτι.


Πρέπει ο κόσμος ο πολύς να δέχεται τα βάρη

κι ο λιγοστός επάνω του κανένα να μην πάρει.

*

Μ' αυτόν τον νόμον έζησε ο κόσμος και θα ζήσει

τη δύναμή του προσκυνά η κάθε κοινωνία.

Δεν ημπορεί καθένας μας βεβαίως να πλουτίσει

γιατί του κόσμου έπειτα χαλά η αρμονία.

Φτώχεια και πλούτος - ζήτημα του καθενός αιώνος:

Ιδού το τέλος κι η αρχή του φοβερού αγώνος.


*

Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώσει

για τόσα νομοσχέδια μη βγάλει τσιμουδιά.

Εις της πατρίδας τον βωμόν το αίμα του ας δώσει

χωρίς ν' αφήσει στεναγμόν η μαύρη του καρδιά.

Κι αν τώρα πάλι έπεσεν επάνω του ο κλήρος

Πρέπει και πάλι να φανεί γενναίος - μάρτυς - ήρως».



(Γ. Σουρής, 1883)

Tου Γιάννη Βαρουφάκη 

Ξεκίνησε στην Ιαπωνία στην δεκαετία του 1990. Τότε, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι είχαν θεωρήσει αυτή την πρακτική πολύ περίεργη, αν όχι ξεκάθαρα καταδικαστέα. Σήμερα, Αμερική, Ευρωζώνη, Βρετανία, Βραζιλία και Κίνα την ενστερνίζονται. Και, έτσι ώστε να κλείσει ο «κύκλος», νάσου η Ιαπωνία προχθές να την αγκαλιάζει άλλη μια φορά. Ο λόγος για την «ποσοτική χαλάρωση», την πολιτική των Κεντρικών Τραπεζών που θα μείνει στην ιστορία με τα αρχικά QE – από το Quantitative Easing.


Τι είναι το QE; Πρωτοεμφανίστηκε ως μια στρατηγική της Κεντρικής Τράπεζας της Ιαπωνίας, κατά την διάρκεια της «χαμένης», για την χώρα, δεκαετίας του '90. Ήταν τότε που η Ύφεση χτύπαγε την πόρτα της χώρας με μανία. Η εγχώρια ζήτηση κατέρρεε, η ανεργία για πρώτη φορά γινόταν πρόβλημα, και ο πληθωρισμός εμφανιζόταν, άκουσον-άκουσον, αρνητικός (κάτι που έκανε τους καταναλωτές να καθυστερούν τις αγορές τους, ελπίζοντας ότι θα μπορούσαν να αγοράσουν «αύριο» τα ίδια πράγματα πιο φθηνά – με αποτέλεσμα βεβαίως το βάθεμα της Ύφεσης).


Αρχικά, η Ιαπωνική Κεντρική Τράπεζα μείωσε τα επιτόκια, ελπίζοντας ότι έτσι ο κόσμος και οι επιχειρήσεις θα δανείζονταν πιο πολύ, θα ξόδευαν σε επενδύσεις και καταναλωτικά αγαθά και, έτσι, η Ύφεση θα υποχωρούσε. Φευ, τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Κι όταν τα επιτόκια έπεσαν στο μηδέν, ξαφνικά η Κεντρική Τράπεζα «έμεινε» από εργαλεία – έπεσε σε αυτό που πρώτος ο John Maynard Keynes είχε περιγράψει (από την αντίστοιχη υφεσιακή εμπειρία της δεκαετίας του ’30) ως «παγίδα ρευστότητας» (liquidity trap): μηδενικά επιτόκια αλλά και οικονομική δραστηριότητα που συρρικνώνεται συνέχεια.

Η Ιαπωνική παγίδα ρευστότητας οφειλόταν σε δύο λόγους: (α) η αύξηση της ισοτιμίας του γιεν (που μείωσε την ζήτηση των Ιαπωνικών εξαγωγών) και (β) η πτώση των τιμών των ακινήτων που οδήγησε σε τραπεζική κρίση η οποία κατέστησε τις Ιαπωνικές τράπεζες σε τράπεζες-ζόμπι. Σε αυτή την κατάσταση, κι αφού η Ιαπωνική κυβέρνηση μάταια προσπάθησε να αναζωογονήσει την οικονομία της χώρας ρίχοντας δανεικό χρήμα στην οικονομία, η Κεντρική Τράπεζα σκέφτηκε την εξής καινοτομία για να ξεπεράσει την παγίδα ρευστότητας: Καθώς δεν μπορούσε να αυξήσει την ποσότητα του χρήματος μειώνοντας κι άλλο τα (ήδη μηδενικά) επιτόκια, άρχισε να αγοράζει χάρτινους τίτλους (κρατικά ομόλογα, ιδιωτικά ομόλογα, μετοχές εταιρειών, στεγαστικά δάνεια κλπ) από τράπεζες, επενδυτικά σχήματα και επιχειρήσεις. Αυτή η κίνηση ονομάστηκε τότε ποσοτική χαλάρωση, ή QE.


Τότε, ο οικονομικός τύπος στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη ήταν ιδιαίτερα σκωπτικός απέναντι σε αυτή την πολιτική. Έλεγαν, πολύ σωστά, ότι αντί η Ιαπωνική κυβέρνηση να καθαρίσει τον Κόπρο του Αυγείου στο τραπεζικό σύστημα τηε χώρας (κάτι που δεν έκανε λόγω «πολύ καλών» σχέσεων πολιτικών και τραπεζιτών), έκοβε χρήμα η Κεντρική Τράπεζα προσπαθώντας να κάνει ένα θαύμα αντίστοιχο του να ξανα-επιπλεύσει ο Τιτανικός φουσκώνοντάς τον με αέρα (αλλά χωρίς να επιδιωρθώνουμε τις τρύπες στο σκαρί του).


Το πρόβλημα με τις τράπεζες-ζόμπι είναι ότι όση ρευστότητα και να τις ταίσεις δεν πρόκειται να δανείσουν ένα σοβαρό ποσοστό αυτών των χρημάτων στον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα το βάθεμα της Ύφεσης. Αυτό το γνώριζε η Κεντρική Τράπεζα την Ιαπωνίας. Αλλά τι επιλογή είχε (δεδομένου ότι το πολιτικό σύστημα δεν της επέτρεπε να βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο των τραπεζών); Αν δεν τις «τάιζε», αγοράζοντας όλο και περισσότερους από τους απαξιωμένους χάρτινους τίτλους της, με όλο και μεγαλύτερους πακτωλούς δημόσιου χρήματος, θα κατέρρεαν αμέσως.


Γιατί να αγοράζει όμως μια Κεντρική Τράπεζα χάρτινους τίτλους, αντί να κόβει απλώς χρήμα; Το σκεπτικό της ποσοτικής χαλάρωσης είναι ότι, με αυτές τις αγορές, η Κεντρική Τράπεζα ουσιαστικά στέλνει ρευστότητα  στους κατόχους τους (κυρίως στις τράπεζες αλλά και σε πολλές μεγάλες εταιρείες) ελπίζοντας ότι εκείνες, με την σειρά τους, θα την εμφυσήσουν στην οικονομία υπό την μορφή νέων δανείων (οι τράπεζες) και νέων επενδύσεων (οι επιχειρήσεις). Δυστυχώς, για να πετύχει αυτό το «τρικ» οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις πρέπει να «περάσουν» την νέα ρευστότητα στην υπόλοιπη οικονομία. Μόνο τότε έχει κάποιο αντίκτυπο. Αλλιώς, αν οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις τελούν υπό καθεστώς απόλυτης απαισιοδοξίας, είναι πιθανόν να μην υπάρχει κανένα αποτέλεσμα - ούτε καν αύξηση της ποσότητας χρήματος!


Αυτό το τελευταίο αξίζει να εξηγηθεί λίγο πιο προσεκτικά: Πως γίνονται οι αγορές των χάρτινων τίτλων; Συχνά απαντούμε επιπόλαια λέγοντας: «κόβοντας χρήμα». Όχι ακριβώς. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στις σύγχρονες καπιταλιστικές οικονομίες το έντυπο χρήμα είναι λιγότερο από το 10% του χρήματος το οποίο κυκλοφορεί στις αγορές. Το υπόλοιπο είναι εικονικό (εμφανίζεται απλώς στους τραπεζικούς λογαριασμούς) ή ηλεκτρονικό. Άρα, για να κάνει την διαφορά η εκτύπωση νέου χρήματος πρέπει να τυπωθεί πάρα, πάρα πολύ από αυτό. Άσε που προκύπτει και τεχνικό, αλλά και νομικό, ζήτημα για το πως θα μοιραστεί αυτό το ζεστό χάρτινο χρήμα. Για αυτό τον λόγο δεν τυπώνουν χρήμα αυτό-καθ’εαυτό αλλά απλά αγοράζουν όλο αυτό το χαρτομάνι πιστώνοντας τον λογαριασμό των τραπεζών και των επιχειρήσεων με τα ανάλογα ποσά, ελπίζοντας ότι εκείνες, με την σειρά τους, θα δαπανήσουν ή θα δανείσουν αυτά τα ποσά. Μόνο τότε θα αυξηθεί πραγματικά η ποσότητα του χρήματος από την πολιτική της ποσοτικής χαλάρωσης.


Το 2008, μια άλλη τραπεζική κρίση ξέσπασε, αυτή την φορά στην Δύση με τα ίδια και χειρότερα αποτελέσματα: ένα τραπεζικό σύστημα που πτώχευσε ολόκληρο το οποίο αρχικά προσπάθησαν να σώσουν οι κυβερνήσεις με χρήματα των φορολογούμενων κάτι που, όμως, απλά τις μετέτρεψε σε νεκροζώντανες τράπεζες-ζόμπι. Για αυτό τον λόγο, από το 2009 η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ και της Βρετανίας, εκεί δηλαδή που το τραπεζικό σύστημα κατέρρευσε πρώτα, άρχισαν να τυπώνουν και να αγοράζουν χάρτινους τίτλους  των τραπεζών με αμύθητα ποσά. Ήλπιζαν ότι σε δύο χρόνια το πρόβλημα θα είχε αντιμετωπιστεί. Φρούδες οι ελπίδες. Το γεγονός ότι (α) κανείς πολιτικός δεν τόλμησε να βάλει στο νυστέρι στο απόστημα των τραπεζών (όπως και στην Ιαπωνία δεκαπέντε χρόνια πριν), και (β) οι αντίστοιχες κυβερνήσεις, για λόγους πολιτικούς, προτίμησαν να σφίξουν το ζωνάρι γαι τους ασθενέστερους πολίτες που δεν είχαν φταίξει σε τίποτα (η γνωστή μας λιτότητα, οι περικοπές κλπ), έκανε την Ύφεση να σιγοβράζει έως ότου η τραπεζική κρίση ξανασήκωσε κεφάλι. Έτσι, πριν μερικές ημέρες, οι κκ. Ben Bernanke και Mervyn King (οι Πρόεδροι των Κεντρικών Τραπεζών ΗΠΑ και Βρετανίας) ανακοίνωσαν ότι οι «πρέσες» ηλεκτρονικού χρήματος θα επιταχύνουν κι άλλο ώστε να αγοράζονται  όλο και πιο πολλοί χάρτινοι τίτλοι, με δημόσιο χρήμα(περί τα 50 δις την εβδομάδα μεταξύ των δύο αυτών Κεντρικών Τραπζων), από τις τράπεζες-ζόμπι. Την ίδια στιγμή, για διαφορετικούς άλλα όχι άσχετους λόγους (καθώς η Κρίση του Ευρώ ναι μεν έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, που σχετίζονται με την απαράδεκτη αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης, κι αυτή ξεκίνησε με την διεθνή κατάρρευση των Δυτικών τραπεζών), η ΕΚΤ με την σειρά της ανακοίνωνε την δική της ποσοτική χαλάρωση: αγορές ομολόγων της Ιταλίας και Ισπανίας με «δημιουργημένο» χρήμα. Κάποιοι στην Ιαπωνική Κεντρική Τράπεζα, όταν κάνουν έναν διάλειμμα από το να τραβάνε τα μαλλιά τους, θα χαμογελούν βλέποντας τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους που τους διακωμωδούσαν, τότε που η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου ανακάλυπτε το QE, να τους αντιγράφουν ξεδιάντροπα.


Αυτές τις ημέρες, βασικά στις ΗΠΑ και στην Γερμανία, «φονταμενταλιστές οικονομολόγοι» πρεσβεύουν ότι η ποσοτική χαλάρωση των Κεντρικών Τραπεζών θα φέρει την συντέλεια του κόσμου, την απαξίωση του χρήματος, τον υπερ-πληθωρισμό, την χαλάρωση των ηθών, την επικράτηση του Μεφιστοφελή (δεν υπερβάλω: κάτι τέτοιο είπε ο Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας, θυμίζοντας ότι στον Faust ο Μεφιστεφελής είχε πείσει τον Αυτοκράτορα της Ρώμης να κάνει κάτι αντίστοιχο του QE). Πρόκειται, βεβαίως, για ανοησία ολκής. Σε μια διεθνή υφεσιακή οικονομία, ο πληθωρισμός δεν είναι, και δεν μπορεί να γίνει, πρόβλημα. Όπως εξήγησα πιο πάνω, οι Κεντρικές Τράπεζες βρίσκουν μπροστά τους μια απίστευτη απαισιοδοξία τραπεζιτών και επιχειρηματιών, με αποτέλεσμα να μην μπορούν καν να αυξήσουν την ποσότητα του χρήματος. Μακάρι να μπορούσαν να εμφυσήσουν έναν πληθωρισμό της τάξης του 5% στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, καθώς κάτι τέτοιο θα βοηθούσε να «ξεφουσκώσουν» κάποια από τα χρέη κάποιων και να δημιουργηθεί μια εγρήγορση στην αγορά καθώς οι καταναλωτές θα έσπευδαν να αγοράσουν αγαθά, ιδίως διαρκείας, σήμερα – πριν ακριβήνουν. (Δεν μιλάμε βέβαια για την Ελλάδα, η οποία ζει την δική της, εντελώς διαφορετικά τραγωδία, αλλά για χώρες που διατηρούν τις δικές τους Κεντρικές Τράπεζες ή και την Ευρωζώνη συνολικά.)


Αν δεν με πιστεύετε ότι είναι δυνατόν η Κεντρική Τράπεζα να δημιουργεί δισεκατομμύρια νέου ηλεκτρονικού χρήματος κάθε εβδομάδα για χρόνια χωρίς να αυξάνεται ο πληθωρισμός, δεν έχετε παρά να δείτε τι συμβαίνει στην Ιαπωνία από το 1990. Όχι, το πρόβλημα με το QE βρίσκεται αλλού και όχι στον πληθωρισμό. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η πολιτική δεν βοηθά να υπερβούμε, ως παγκόσμια οικονομία, την Κρίση. Αν δεν εφαρμοζόταν σήμερα το QE από τις Κεντρικές Τράπεζες Ευρώπης και Αμερικής, η διεθνής οικονομία θα έμοιαζε με την οικονομία της χώρας μας. Για αυτό δεν έχω καμία αμφιβολία. Όμως η εφαρμογή του QE δεν βοηθά να αντιμετωπιστεί το Τέρας της Διεθνούς Υφεσιακής Δυναμικής. Αντίθετα, δημιουργούνται νέα προβλήματα που, αν και σχετικά ανεπαίσθητα,  δυσχεραίνουν την επίλυση της Κρίσης κάθε μέρα που περνάει.


Ας δούμε ένα παράδειγμα: Μετά τις ανακοινώσεις στο Λονδίνο, στην Φραγκφούρτη και στην Washington για νέες πολιτικές QE, είχαμε τις πρώτες αντιδράσεις από το Πεκίνο, το Τόκυο και την Βραζιλία. Οι χώρες αυτές πανικοβάλλονται όταν ακούν για νέα μέτρα QE στην Δύση. Ο λόγος είναι ότι όταν μια αμερικανική επιχείρηση ή μια ευρωπαϊκή τράπεζα αποκτά μεγαλύτερη ρευστότητα, ελέω QE της Κεντρικής της Τράπεζας, δεν έχει καμία όρεξη να τα επενδύσει (αντίθετα με τις προσδοκίες και ευχές του Κεντρικού Τραπεζίτη) εντός της χώρας της. Γιατί; Επειδή γνωρίζει ότι η λιτότητα που εφαρμόζεται παράλληλα από την κυβέρνηση, ως «αντίβαρο» του QE, εγγυάται χαμηλή εγχώρια ζήτηση και κερδοφορία. Τι κάνει λοιπόν; Επενδύει στην Κίνα, στην Ιαπωνία, στην Βραζιλία. Όμως αυτό αυξάνει την εισροή κεφαλαίων σε αυτές τις χώρες ωθώντας την αξία του νομίσματός τους προς τα πάνω, καθιστώντας τις εξαγωγές τους λιγότερο ανταγωνιστικές και, το χειρότερο, δημιουργόντας φούσκες στις αγορές ακινήτων τους (οι οποίες, όταν σκάσουν, είναι ικανές να καταστρέψουν μια οικονομία – π.χ. Ισπανία και Ιρλανδία). Κάπως έτσι ξεσπά ένας κεκαλυμμένος πόλεμος ισοτιμιών καθώς, όπως συνένη αυτή την βδομάδα, ενστερνίζονται την πολιτική QE και οι Κεντρικές Τράπεζες της Κίνας, της Ιαπωνίας και της Βραζιλίας (με στόχο την συγκράτηση της αξιάς των νομισμάτων τους). Το αποτέλεσμα είναι ένα τσουνάμι QE, σε πλανητικό επίπεδο, που τρέφει τις τράπεζες-ζόμπι της υφηλίου, δημιουργεί τάσεις δημιουργίας νέων φουσκών στις τιμές εκείνων που θα έπρεπε να πέσουν, και όχι να ακριβήνουν (π.χ. τις τιμές των ακινήτων), την ώρα που τα αγαθά των οποίων η τιμή θα έπρεπε να μειωθεί (π.χ. των τροφίμων) αυξάνονται.


Περιληπτικά, τα δύο αυτά λατινικά αρχικά, QE, αντικατοπτρίζουν την διαιώνιση της χειρότερης Κρίσης από τον Μεσοπόλεμο. Σημαίνουν ότι τα πράγματα χειροτερεύουν ενώ η πολιτική εξουσία εξακολουθεί να μην είναι διατεθειμένη να αντιμετωπίσει την ανάγκη καθαρισμού του Τραπεζικού Κόπρου που συσσωρεύτηκε από το 1971 μέχρι το 2008 παγκοσμίως. Αποτελούν την «άλλη όψη» της λιτότητας την οποία οι Κεντρικοί Τραπεζίτες αποδέχονται και, όπως στην περίπτωση του κ. Draghi, σιγοντάρουν ως αντάλλαγμα της ανοχής των ελίτ απέναντι σε μια πρωτόγνωρη πολιτική νομισματικής χαλαρότητας. Σε τελική ανάλυση, η «ποσοτική χαλάρωση» που εφαρμόζουν συντηρεί την σήψη του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος καθυστερώντας την «ποιοτική σύσφιξη» που χρειάζεται επειγόντως η οικουμένη.




Η παρατεταμένη οικονομική κρίση που βιώνουμε, είναι σχεδόν βέβαιο, και παρά τις φιλότιμες και επίμονες προσπάθειες των στελεχών των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ότι θα επηρεάσει σε κάποιο βαθμό (μικρότερο ή μεγαλύτερο) τη στρατιωτική ισχύ και την αμυντική ικανότητα της χώρας.

 Εξ ορισμού δηλαδή συντελείται η ανατροπή στο ισοζύγιο στρατιωτικής ισχύος μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας, εξέλιξη που θα πρέπει να συνδυαστεί με τη γενικότερη γεωπολιτική ρευστότητα σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Η κατάσταση επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο καθώς στη σχετική οπισθοχώρηση της ελληνικής ισχύος θα πρέπει να αντιπαρατεθεί η φρενήρης και συστηματική ανάπτυξη των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Τουρκίας.

Με άλλα λόγια το χάσμα μεταξύ των δύο μερών για το άμεσο και μέσο μέλλον θα διευρύνεται συνεχώς και κατά συνέπεια η χρήση στρατιωτικής βίας θα γίνεται όλο και πιο ελκυστική επιλογή για την Τουρκία, αφού τα δεδομένα επιβεβαιώνουν την ενίσχυση του πλεονεκτήματος της και την απομείωση της ελληνικής αποτρεπτικής ικανότητας.

Σε αυτό το γενικό πλαίσιο που προδιαγράφηκε η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με δυσμενείς (και συνεχώς επιδεινούμενους όρους) σε στρατηγικό, επιχειρησιακό και τακτικό επίπεδο.


 Ταυτόχρονα το ελληνικό στρατιωτικό οικοδόμημα οφείλει όσο το δυνατόν ταχύτερα να υιοθετήσει νέες τακτικές τόσο σε επιχειρησιακό όσο και τακτικό επίπεδο ώστε να αντισταθμίσει το τουρκικό πλεονέκτημα που σταθερά διαμορφώνεται και να αυξήσει την αποτρεπτική ικανότητα της ήδη υπάρχουσας αμυντικής υποδομής και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων. Η «παραδοσιακή» αντιμετώπιση της απειλής δεν είναι πλέον αρκετή τη στιγμή που η τουρκική απειλή στην αριθμητική υπεροχή προσθέτει και την ποιοτική διάσταση. 


Προτού όμως προχωρήσουμε στην ανάλυση των δεδομένων και τη διερεύνηση εναλλακτικών επιλογών, θα προσπαθήσουμε να απεικονίσουμε την παρούσα κατάσταση όπως αυτή διαμορφώνεται στο επίπεδο των αντιπαρατασσόμενων δυνάμεων.


 Θέατρο επιχειρήσεων Έβρου


 Το θέατρο επιχειρήσεων του Έβρου αποτελεί σήμερα ένα από τα τρία κύρια μέτωπα ελληνο-τουρκικής αντιπαράθεσης τόσο σε επίπεδο συμβατικών δυνάμεων όσο και σε επίπεδο ασύμμετρων – μη συμβατικών απειλών. Τα άλλα δύο θέατρα, τα οποία είναι πρωτίστως αεροναυτικά, είναι το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος – Κύπρος. Η δε επιχειρησιακή σημασία του τελευταίου θα αυξάνεται δραματικά όσο θα επιβεβαιώνεται η ύπαρξη μεγάλων υποθαλάσσιων ενεργειακών αποθεμάτων στη λεκάνη του Ηροδότου, μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, και η μεγάλη οικονομική τους αξία θα αποκτά υπόσταση.


 Εδώ και περίπου τέσσερις δεκαετίες, εκατέρωθεν του ποταμού Έβρου, ο οποίος στο μεγαλύτερο μέρος του ρου του αποτελεί το σύνορο μεταξύ των δύο χωρών, βρίσκονται συγκεντρωμένες και αναπτυγμένες σε επιχειρησιακές θέσεις σημαντικές ελληνικές και τουρκικές χερσαίες δυνάμεις, τόσο ως κλάσμα του συνολικού όγκου δυνάμεων που διαθέτουν οι δύο χώρες, όσο και σε απόλυτους αριθμούς. Με βάση τη γεωγραφία της περιοχής αλλά και τον όγκο των παρατεταγμένων δυνάμεων τυχόν σύρραξη θα είναι πολύ υψηλής πυκνότητας και έντασης.


 Συγκεκριμένα από τουρκικής πλευράς, στην Ανατολική Θράκη αναπτύσσεται η 1η Τουρκική Στρατιά (έδρα Σελιμιγιέ στην Κωνσταντινούπολη), ένας εξαιρετικά ισχυρός μείζων επιχειρησιακός σχηματισμός ο οποίος ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΟΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ.


 Η οργάνωση της 1ης Τουρκικής Στρατιάς, βασισμένη σε ανοικτές πηγές, παρουσιάζεται στο συνημμένο διάγραμμα:
 
 

Όπως έχει φαίνεται από το σχεδιάγραμμα η 1η Τουρκική Στρατιά διαθέτει τρία Σώματα Στρατού (ΣΣ) και πλήθος συγκροτημάτων και μονάδων υποστήριξης μάχης και υποστήριξης. Συγκεκριμένα τα:
 -2ο ΣΣ που εδρεύει στη Καλλίπολη (Gelibolu) στην ομώνυμη χερσόνησο και είναι προσανατολισμένο έναντι της νότιας περιοχής του Έβρου όπου και ο τομέας της ελληνικής ΧΙΙ Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (XII Μ/Κ ΜΠ). Το 2ο ΣΣ διαθέτει τέσσερις ταξιαρχίες: τις 4η, 8η και 18η Μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες Πεζικού (Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ) και μία τεθωρακισμένη (95η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία – 95η ΤΘΤ).

 Η 4η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ εδρεύει στην Κεσάνη, η 8η στο Τεκιρντάγκ, η 18η στο Ορτακόι του Τσανάκαλε, και η 95η ΤΘΤ στα Μάλγαρα. Επιπρόσθετα το 2ο ΣΣ διαθέτει το 102ο Σύνταγμα Πυροβολικού (102ο ΣΠΒ), το 5ο Σύνταγμα Ειδικών Δυνάμεων (5ο ΣΚΔ στη συνημμένη φωτογραφία), το οποίο επανδρώνεται αποκλειστικά απο επαγγελματικό προσωπικό και είναι κυρίως αναπτυγμένο στην Ίμβρο, και το 2ο Σύνταγμα Μηχανικού (2ο ΣΜΧ) που ιδρύθηκε μόλις το 2006, και το οποίο περιλαμβάνει ένα τάγμα μηχανικού μάχης και ένα τάγμα γεφυροσκευής (στο οποίο θα ενταχθούν δύο λόγοι γεφυροποιίας εξοπλισμένοι με μία συλλογή Samur [12 οχήματα] έκαστος.


 -5ο ΣΣ που εδρεύει στην Τυρολόη (Corlu) και είναι προσανατολισμένο έναντι της ελληνικής ΧVI Μ/Κ ΜΠ, στο βόρειο τμήμα του νομού Έβρου. Και αυτό το Σώμα Στρατού διαθέτει τέσσερις ταξιαρχίες: τις 54η, 55η και 65η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ) και μία τεθωρακισμένη (1η ΤΘΤ). Οι 54η και 55η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ εδρεύουν στην περιοχή της Αδριανούπολης (η δεύτερη στο Σούλογλου), η 65η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ στο Λουλεμπουργκάζ του Κιρκαλερί (Σαράντα Εκκλησίες), και η 1η ΤΘΤ στο Χαντιμκόι της Κωνσταντινούπολης. Επιπρόσθετα το 5ο ΣΣ διαθέτει το 105ο Σύνταγμα Πυροβολικού (105ο ΣΠΒ), το 4ο Σύνταγμα Ειδικών Δυνάμεων (4ο ΣΚΔ στη συνημμένη φωτογραφία), το οποίο επανδρώνεται αποκλειστικά απο επαγγελματικό προσωπικό, και το 5ο Σύνταγμα Μηχανικού που επίσης ιδρύθηκε το 2006. Όπως και το 2ο Σύνταγμα Μηχανικού του 2ου Σώματος Στρατού περιλαμβάνει ένα τάγμα μηχανικού μάχης και ένα τάγμα γεφυροσκευής (στο οποίο θα ενταχθούν δύο λόγοι γεφυροποιίας εξοπλισμένοι με μία συλλογή Samur [12 οχήματα] έκαστος.


 
Τουρκικός φορητός εκτοξευτής πυραύλων TR-300 Kasirga



  -3ο ΣΣ που εδρεύει στο Σισλί της Κωνσταντινούπολης) και αποτελεί την εφεδρεία της 1ης Τουρκικής Στρατιάς. Το Σώμα διαθέτει δύο τεθωρακισμένες (2η και 3η ΤΘΤ), μία μηχανοκίνητη (66η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ) και την 23η Μηχανοποιημένη Μεραρχία Πεζικού (23η Μ/Π ΜΠ), στην οποία οργανικά υπάγονται τρία μηχανοποιημένα συντάγματα (τα 6ο, 23ο και 47ο). Μέχρι πριν λίγα χρόνια, οι 2η και 3η ΤΘΤ και η 66η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ αναφερόταν υπό τη διοίκηση του επιχειρησιακού στρατηγείου της 52ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας (52η ΤΘΜ). Η 23η Μηχανοποιημένη Μεραρχία Πεζικού (23η Μ/Π ΜΠ) έχει και ως κύρια αποστολή την ασφάλεια του εσωτερικού της ΖΕ της 1ης Τουρκικής Στρατιάς, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να υποτιμάται η επιθετική ισχύς της, που είναι εξ ορισμού υποδεέστερη αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αμελητέα. Ας σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο Σώμα Στρατού έχει διατεθεί στο ΝΑΤΟ ως στρατηγείο ταχείας ανάπτυξης (NATO Deployable Corps – Turkey [NDC-TU]) και κατά συνέπεια θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι διαθέτει υψηλές δυνατότητες διοίκησης και ελέγχου. Η 2η ΤΘΤ εδρεύει στο Καρτάλ της Κωνσταντινούπολης, η 3η ΤΘΤ στο Τζερκεζκόι, η 66η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ στο Χασντάλ της Κωνσταντινούπολης.

 Επιπρόσθετα, η 1η Τουρκική Στρατιά εκτιμάται ότι σε περίπτωση επιχειρήσεων θα ενισχυθεί με πρόσθετους σχηματισμούς και μονάδες που εδρεύουν στη Μικρά Ασία, ιδιαίτερα υποστήριξης μάχης. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η 58η Ταξιαρχία Πυροβολικού (58η ΤΑΞ ΠΒ) εξοπλισμένη με 36 εκτοξευτές TR-300 Kasirga και πυραύλους J-600T Yildirim (βεληνεκούς 250 – 300 χλμ.) που εδρεύει στο Πολατλί (κοντά στην Άγκυρα). Η εν λόγω ταξιαρχία, που επανδρώνεται αποκλειστικά από επαγγελματικό προσωπικό (περί τα 1.650 στελέχη), πολύ συχνά αναπτύσσεται στη ζώνη ευθύνης της 1ης Τουρκικής Στρατιάς και εκτελεί ασκήσεις, αναγνωρίσεις δρομολογίων και χώρων τάξης – βολής – απόκρυψης. 


 Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στο Μηχανικό της 1ης Τουρκικής Στρατιάς. Χωρίς αμφιβολία με την ολοκλήρωση των υπό παραλαβή συστημάτων θα καταστεί η ισχυρότερη δύναμη Μηχανικού Μάχης στην Ευρώπη, προσανατολισμένη αποκλειστικά σε συγκεκριμένο θέατρο επιχειρήσεων και ειδικά σχεδιασμένη για να ανταποκριθεί στις συγκεκριμένες επιχειρησιακές απαιτήσεις (για τον εξοπλισμό και τις δυνατότητες, δες τις σχετικές αναρτήσεις στους σύνδεσμους: http://www.defence-point.gr/news/?p=58081 και http://www.defence-point.gr/news/?p=58166).
 Όσον αφορά τον εξοπλισμό της 1ης Τουρκικής Στρατιάς, και ιδιαίτερα το βαρύ κύριο υλικό, χωρίς υπερβολή μπορεί να ειπωθεί ότι είναι ότι το καλύτερο και τελειότερο διαθέτουν σήμερα οι Τουρκικές Χερσαίες Δυνάμεις. Στον συνημμένο πίνακα παρουσιάζονται επιλεκτικά μερικά από τα κύρια οπλικά συστήματα που επιχειρούν οι μονάδες της 1ης Τουρκικής Στρατιάς.
 
 

Με βάση τη τυπική οργάνωση των τουρκικών σχηματισμών εκστρατείας εκτιμάται ότι στη ΖΕ της 1ης Τουρκικής Στρατιάς έχουν αναπτυχθεί:
 -Τουλάχιστον 1.000 άρματα μάχης μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται τα πιο σύγχρονα που διαθέτουν οι Τουρκικές Χερσαίες Δυνάμεις (στο σύνολο σχεδόν των 298 Leopard 2A4 που είχαν προμηθευτεί αρχικά συν το σύνολο σχεδόν των επιπλέον 41 leopard 2A4, τα οποία προγραμματίζεται να αναβαθμιστούν από την Aselsan στο επίπεδο Leopard 2NG – Next Generation).
 -Τουλάχιστον 2.200 ΤΟΜΑ-ΤΟΜΠ συμπεριλαμβανομένων και των οχημάτων οικογενείας (ΤΟΜΟ, φορείς αντιαρματικών όπλων, κ.λ.π.). Στο video που ακολουθεί παρουσιάζεται η έκδοση του ACV-300 AIFV με τον πύργο Dragar
 -Τουλάχιστον 600 αυτοκινούμενα οβιδοβόλα σε μοίρες άμεσης και γενικής υποστήριξης, που όπως αναφέρθηκε τελικά θα είναι όλα σχεδόν Firtina T155.
 -Μεγάλο αριθμό συστημάτων πυραυλικού πυροβολικού (πολλαπλοί εκτοξευτές πυραύλων – ΠΕΠ), όπως εκτοξευτές MLRS (η Τουρκία έχει προμηθευτεί 12 εκτοξευτές και 72 βλήματα εδάφους-εδάφους ATACMS MGM-140 Block I) και Τ-122 Sakarya, συμπεριλαμβανομένης και μίας μόνιμα αναπτυγμένης πυροβολαρχίας πέντε ΠΕΠ TR-300 Kasirga στην Ίμβρο η οποία ως κύρια αποστολή έχει την προβολή των ελληνικών εγκαταστάσεων στη Λήμνο, και κυρίως του αεροδρομίου της 130ης Σμηναρχίας Μάχης.
 Αντίστοιχα, από ελληνικής πλευράς, στην περιοχή της Θράκης, μεταξύ του ποταμού Έβρου και ανατολικά του ποταμού Νέστου, είναι αναπτυγμένος ο ισχυρότερος μείζον επιχειρησιακός σχηματισμός του Ελληνικού Στρατού, το Δ΄ Σώμα Στρατού (Δ΄ ΣΣ).
Η οργάνωση του Σώματος Στρατού, βασισμένη σε ανοικτές πηγές, παρουσιάζεται στο συνημμένο διάγραμμα:
 
Η δε γεωγραφική ανάπτυξη των σχηματισμών του Δ΄ ΣΣ παρουσιάζεται σχηματικά στον συνημμένο χάρτη:
 
 

Είναι εύκολα αντιληπτό ότι η γεωγραφική κατανομή των σχηματισμών του Δ΄ ΣΣ είναι κλιμακωτή. Επί της μεθορίου από Βορρά (τριεθνές) προς Νότο (Δέλτα ποταμού Έβρου) είναι αναπτυγμένες οι:
 -XVI Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού (XVI Μ/Κ ΜΠ) με έδρα το Διδυμότειχο και τις:
 -Τακτική Διοίκηση 21ου Συντάγματος Πεζικού (ΤΔ/21ου ΣΠ) «Δράμα» με έδρα την Πλάτη Έβρου και με Ζώνη Ευθύνης (ΖΕ) το αποκαλούμενο «τρίγωνο του Έβρου» τα πλευρά του οποίου αποτελούν η ελληνο-βουλγαρική μεθόριος (αριστερή πλευρά), η ελληνο-τουρκική μεθόριος (δεξιά πλευρά) και ο ποταμός Άρδας (η βάση του).
 -3η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού «Ρίμινι» (3η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ), με έδρα την Καβύλη Έβρου και ΖΕ μία περιοχή στην οποία περιλαμβάνεται το περιβόητο προγεφύρωμα του Κάραγατς (Ανδριανούπολη). Η δημιουργία του προγεφυρώματος αποτελεί ειδική πρόβλεψη της Συνθήκης της Λωζάνης (1923) για την προστασία της Ανδριανούπολης που είναι κτισμένη στις όχθες του Έβρου. Έτσι τα ελληνο-τουρκικά σύνορα, που έχουν μήκος περίπου 12 χλμ., δεν είναι ο Έβρος ποταμός όπως συμβαίνει σε όλη σχεδόν τη μεθόριο, αλλά χερσαία. Ο Έβρος ποταμός βρίσκεται σε τουρκικό έδαφος και κατά συνέπεια οποιαδήποτε τουρκική επιθετική ενέργεια δεν απαιτεί τη βίαια διάβαση του που εξ ορισμού αποτελεί εξαιρετικά δύσκολη επιχείρηση που φέρει τον αμυνόμενο σε πλεονεκτική θέση. Το ποτάμι έχει ήδη γεφυρωθεί με δύο σταθερές γέφυρες ενώ υπάρχουν πολλά ακόμη έργα υποδομής για την εγκατάσταση πρόσθετων γεφυρών και προετοιμασίας των πρανών των οχθών για την ταχεία γεφύρωση του. Μέσα στο προγεφύρωμα, υπάρχουν δεκάδες οχυρωματικά έργα εκστρατείας που ενισχύουν την άμυνα του σε περίπτωση ελληνικής επιθετικής ενέργειας.
 -30η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ «Τομορίτσα» με έδρα τον Λαγό Ορεστιάδας
 -50 Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ «Αψός», με έδρα το Σουφλί. Η αποστολή της εν λόγω ταξιαρχίας είναι εξαιρετικά σημαντική αφού αποτελεί τον συνδετήριο μεταξύ του βόρειου και του νότιου τομέα του Έβρου. Η ΖΕ περιλαμβάνει τον περίπου 20 χλμ. μήκους στενό «λαιμό» του Έβρου, που στους επιτελείς είναι γνωστός ως «η αμυντική τοποθεσία του Ποτιστικού ρέματος». Όμως αυτή η αμυντική τοποθεσία είναι κάθετη προς τον άξονα ανατολή – δύση και κατά συνέπεια η αξία της αφορά αντίπαλο που κινείται κατά τον κάθετο προς αυτή άξονα Βορρά – Νότου. Ως «ποτιστικό ρέμα» ονομάστηκε από τον ομώνυμο χείμαρο, που διατρέχει τη περιοχή με γενική κατεύθυνση από τα δυτικά προς τα ανατολικά και συμβάλει στο ποταμό Έβρο στο ύψος του χωριού Μάνδρα.

Τουρκικά αυτοκινούμενα οβιδοβόλα M110A2

 -XΙI Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού (XVI Μ/Κ ΜΠ) «Έβρος» με έδρα την Αλεξανδρούπολη και τις:
 -ΤΔ/41ου ΣΠ με έδρα τη Σαμοθράκη και με Ζώνη Ευθύνης (ΖΕ) το ακριτικό νησί συμπεριλαμβανομένης και της περιβόητης βραχονησίδας Ζουράφας.
 -31η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ «Κάμια», με έδρα τις Φέρρες και ΖΕ την ευρύτερη περιοχή του Δέλτα του Έβρου
 -7η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ «Σαραντάπορος» με έδρα τον Προβατώνα Έβρου.
 Στην Αλεξανδρούπολη επίσης εδρεύει η ΧΧΙΙΙ ΤΘΤ «3ο Σύνταγμα Ιππικού Δορύλαιον» η οποία γενικά θεωρείται ότι θα επιχειρήσει ως εφεδρεία της ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ που έχει την ευθύνη άμυνας του νότιου τομέα του Έβρου.
 Στην ευρύτερη περιοχή της Κομοτηνής, εδρεύουν η ΧΧΙ ΤΘΤ «Ταξιαρχία Ιππικού Πίνδος» και η 29η Ταξιαρχία Πεζικού (29 ΤΑΞ ΠΖ) «Πόγραδετς» η οποία έχει ως κύριο λόγο την ασφάλεια του εσωτερικού της κύριας εθνικής αμυντικής τοποθεσίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ΧΧΙ ΤΘΤ γενικά θεωρείται ότι θα χρησιμοποιηθεί ως εφεδρεία της XVI Μ/Κ ΜΠ στον Βόρειο Τομέα.
 Ακόμη δυτικότερα, στην Ξάνθη, εδρεύει το στρατηγείο του Δ΄ ΣΣ και η XXV ΤΘΤ «2ο Σύνταγμα Ιππικού Έφεσος» η οποία γενικά θεωρείται ότι θα επιχειρήσει ως εφεδρεία του Σώματος προς υποστήριξη των ανεπτυγμένων έμπροσθεν δυνάμεων.
 Τέλος στην Καβάλα, εδρεύει το Στρατηγείο της XX Τεθωρακισμένης Μεραρχίας (ΧΧ ΤΘΜ) «Μακεδονία», στην οποία υπάγονται οργανικά οι τρεις τεθωρακισμένες ταξιαρχίες, οι ΧΧΙ, ΧΧΙΙΙ και XXV.


Πηγή

Πριν από λίγες μέρες το παράρτημα Ίζμιτ (=Νικομήδειας) του αλυτρωτικού «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης» (BTTDD) οργάνωσε συνέδριο με θέμα «Λοζάνη και Δυτική Θράκη στον επανακαθοριζόμενο κόσμο». Και φυσικά ανάμεσα στους συνέδρους δεν είδαμε μόνο τον πρόεδρο του εν λόγω συλλόγου Μπουρχανετίν Χακγκιουντέρ ή τον Χαλήτ Χαμπίμπογλου, πρόεδρο της «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης», του άλλου δηλαδή μεγάλου αλυτρωτικού σωματείου που προπαγανδίζει τη θρακική αυτονόμηση. 
Είδαμε και γνωστά μέλη της τουρκόψυχης ηγετικής ομάδας των μουσουλμάνων της ελληνικής Θράκης, όπως ο πρόεδρος της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» Αχμέτ Καρά, η πρόεδρος του τμήματος γυναικών του φασιστο-κόμματος DEB Νετζλά Τσαβούς, ο εκπρόσωπος της ψευδομουφτείας Ξάνθης Γιλμάζ Μαχμούτ, ο εκπρόσωπος της ψευδομουφτείας Κομοτηνής Τζουνέιτ Σαδήκ και ο Σαμή Τοραμάν, πρόεδρος του λεγόμενου «Συλλόγου Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης». Εκ μέρους μάλιστα του εν λόγω συλλόγου, εκδόθηκε σχετικά και η ακόλουθη ανακοίνωση (όπως τη βρήκαμε στην προξενοφυλλάδα της Κομοτηνής «Γκιουντέμ» (στις 10/9/2012) (μετάφραση από το tourkikanea.gr):
 
     «Ο Σαμή Τοραμάν, πρόεδρος του «Συλλόγου Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης» μετείχε στο πάνελ με τίτλο ¨Λοζάννη και Δυτική Θράκη στον επανακαθοριζόμενο κόσμο¨ που οργάνωσε στις 9/9/2012 το παράρτημα Ίζμιτ του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης». 
Το πρόγραμμα είχε ως εξής: Ντοκιμαντέρ για τη Δυτική Θράκη, ενός λεπτού σιγή (σ.σ. για ποιο πράγμα άραγε;), εθνικός ύμνος (σ.σ. το ρεπορτάζ δεν διευκρινίζει αν ήταν ο τουρκικός ή της…Δυτικής Θράκης), εναρκτήρια ομιλία, παρουσίαση του βιογραφικού των ομιλητών, Βαλκάνια από το 1821 έως το 1923, Διαδικασία της Συνθήκης της Λοζάννης 1923 και διαδικασία της συμφωνίας ανταλλαγής πληθυσμών, επιδράσεις σε Τουρκία και Ελλάδα, Μειονοτικά Δικαιώματα σε Τουρκία και Ελλάδα από το 1923 έως το 2012, Ελευθερία της Πίστης από το 1923 έως το 2012, ΜΚΟ στη Δυτική Θράκη από το 1923 έως το 2012, Η εκπαίδευση της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης από το 1923 έως το 2012, Προβλήματα και εργασίες επίλυσης της Τουρκικής Μειονότητας που υποχρεώθηκε να ζήσει έξω από την Δυτική Θράκη, βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες εργασίες σχετικά με την παραβίαση του ανθρώπινου δικαιώματος της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, Ερωταποκρίσεις, Κλείσιμο, συναυλία παραδοσιακής τουρκικής μουσικής με τίτλο ¨Τουρκική πλημμύρα από τον Ευφράτη ως τον Έβρο¨ (σ.σ. αυτό, άνευ σχολίων, ε;).

     Και τώρα τα πιο… ωραία! Όπως συνεχίζει το δημοσίευμα της «Γκιουντέμ», «ο Σαμή Τοραμάν (στη 2η φωτογραφία, τον βλέπετε σε παλαιότερο ενσταντανέ παρέα με τις σημαίες της Τουρκίας και της Ψευτο-μακεδονίας και βεβαίως το άγαλμα του ινδάλματός του Μουσταφά Κεμάλ)παρείχε πληροφορίες στο θέμα ¨Εκπαίδευση της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης από το 1923 στο 2012¨, ανέφερε 
  • πως πρέπει τα παιδιά της μειονότητας οπωσδήποτε να εγγράφονται σε μειονοτικά σχολεία, 
  •  πως είναι ανάγκη να ανοίξουν στη Δυτική Θράκη νέα δίγλωσσα νηπιαγωγεία (σ.σ. ε. αλλοίμονο!), 
  •  γυμνάσια και λύκεια που θα ανήκουν στη μειονότητα, 
είπε πως δεν είναι σωστό το μέτρο της διδασκαλίας των τουρκικών ως κατ’ επιλογήν μαθήματος σε κάποια κρατικά σχολεία στη Δυτική Θράκη και 
  • πως είναι απόλυτη ανάγκη στα δημοτικά να περιλαμβάνονται δάσκαλοι που αποφοίτησαν από την Τουρκία…».

     Υπέροχα όλα αυτά, έτσι; Όπως βέβαια και η φωτογραφία από την ημερίδα που σας παραθέτουμε, με τη σημαία της «Ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης» αναρτημένη πίσω, μαζί με την τουρκική. Δεν ξέρουμε βέβαια πόσο πολύ…ενοχλήθηκε από αυτό η…Ελληνίς πολίτις και υπάλληλος του (σ.σ. ελληνικού, ε;) δημοσίου (καθότι, για όσους δεν το ξέρουν, παριστάνει τη γιατρό στο ΕΣΥ) αξιότιμος κυρία Νετζλά Τσαβούς από το κόμμα DΕΒ! Θα σας… γελάσουμε!



Παρασκηνιακές - και κατασκοπευτικές - κινήσεις που ισχυρίζεται πως είχε κάνει η Τουρκία για να διώξει από την Κύπρο ελληνικά όπλα αμερικανικής κατασκευής παρουσιάζει ο Τούρκος στρατηγός εα Εργκίν Σαϊγκούν σε βιβλίο που έγραψε στην φυλακή.

Στοιχεία από τα όσα σχετικά υποστηρίζει ο απόστρατος στρατηγός παρουσιάζει η εφημερίδα Vatan στο πλαίσιο της αναφοράς που κάνει στο βιβλίο που αφορά κυρίως σε θέματα όπως ο αγώνας κατά του ΡΚΚ, οι σχέσεις με το Ισραήλ, τις ΗΠΑ και την Συρία καθώς και σε άλλα εσωτερικά θέματα Το ρεπορταζ, που αποκαλύπτει και το ''πάρε -δώσε'' του αμερικανού πρέσβη - έχει τον τίτλο « Βαριοπούλα στον τουρκικό στρατό» και τον υπότιτλο « Η φωτογραφία των λαθραίων όπλων στην Κύπρο».

Σχετικά με τα ελληνικά όπλα υποστηρίζει:« Συναντιόμουν συχνά με τον Ricciardone (πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία). Είπε ότι το ελληνικό λόμπυ στις ΗΠΑ με αίτησή του προς την Γερουσία ισχυρίστηκε πως η Τουρκία έστειλε στην Κύπρο τα όπλα που δόθηκαν για τους σκοπούς του ΝΑΤΟ και ότι ζητούν να τιμωρηθεί η Τουρκία για αυτόν τον λόγο και ότι το Κογκρέσο το θέμα αυτό θα το συζητήσει την προσεχή εβδομάδα. Κάναμε κάποια εργασία και αποκαλύφθηκε ότι όπλα αυτής της κατηγορίας δεν υπάρχουν πολλά στην Κύπρο.

Ετοιμάσαμε και έναν κατάλογο ακόμα στον οποίο υπήρχαν τα αμερικανικά όπλα και πολεμοφόδια των Ελλήνων στην Κύπρο .

Δώσαμε και αυτόν τον κατάλογο στον Ricciardone και είπαμε ¨αν έχετε από μας κάποιο τέτοιο αίτημα, ζητήστε το ίδιο και από τους Ελληνες¨.

Και οι δύο κατάλογοι υποβλήθηκαν στις αρμόδιες αρχές στις ΗΠΑ και αντιμετωπίστηκαν με έντονες αντιδράσεις από το ελληνικό λόμπυ και τους υποστηρικτές του.

Οι Ελληνες είπαν ότι δεν υπάρχουν στην Κύπρο αυτά τα όπλα και ο εξοπλισμός.

Αυτή την φορά δώσαμε στους αμερικανούς τις φωτογραφίες των αναφερομένων όπλων στα σημεία που βρίσκονται.

Οι Ελληνες που δεν είχαν πλέον να κάνουν τίποτα μετά από λίγο διάστημα γνωστοποίησαν πως αποσύρθηκαν τα όπλα.

Μετά την έρευνα που κάναμε γνωστοποιήσαμε και εμείς στους αμερικανούς ότι δεν αποσύρθηκαν. Αυτήν την φορά οι αμερικανοί ετοίμασαν Εκθεση που έγραφε ότι αποσύρθηκαν όλα τα όπλα και εμείς είπαμε ότι ένα μέρος αποσύρθηκε αλλά αυτά που έμειναν δόθηκαν στην Εθνοφρουρά».



Επεισόδια πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή της Ομόνοιας, επί της οδού Σταδίου, καθώς ομάδα μουσουλμάνων που είχαν συγκεντρωθεί για να διαδηλώσουν κατά ταινίας που προβάλλεται στις ΗΠΑ και έχει ως θέμα τον προφήτη Μωάμεθ, προσπάθησε να πραγματοποιήσει πορεία προς την Αμερικανική Πρεσβεία και ανακόπηκε από διμοιρία των ΜΑΤ.

Υπήρξε ρίψη δακρυγόνων και άλλων χημικών εκ μέρους των αστυνομικών δυνάμεων ενώ με ρίψεις αντικειμένων απάντησαν και οι μουσουλμάνοι.

Η παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων στους γύρω δρόμους είναι ισχυρή και το κέντρο της Αθήνας παραμένει κλειστό (Σταδίου, δρόμοι πέριξ πλ. Ομονοίας καθώς και ο σταθμός Μ. Μουσικής του Μετρό).


Την ίδια στιγμή χιλιάδες δυτικοί τουρίστες βρίσκονται (ακόμα) στην πρωτεύουσα.
Το ίδιο βέβαια και οι κρατικοδίαιτες οργανώσεις τουριστικών πρακτόρων, ξενοδόχων κλπ.
Είπαμε, στο ελλαδιστάν το μόνο επάγγελμα που γνωρίζει ραγδαία ανάπτυξη είναι το δουλεμπόριο. Μαύρο χρήμα σε σακούλες προς κάθε κατεύθυνση. Ποιός να ασχοληθεί με τον τουρισμό… Να σημειώσουμε, επίσης, πως ο δήμαρχος Αθηνών κ. Καμίνης, δεν προσπάθησε καν να προβάλει κάποιο επιχείρημα ώστε να μην πραγματοποιηθεί η πορεία των ισλαμιστών στο κέντρο της Αθήνας. Φαίνεται πως τα αισθήματά του είναι απολύτως αλληλέγγυα και τον εμποδίζουν να δει σε τι ακριβώς συναινεί μέσω της σιωπής του...
Για να δούμε πόσα σχόλια "αντιφασιστών" και "αντιρατσιστών" θα δούμε σήμερα για την απουσία γυναικών από την πορεία των Μουσουλμάνων, για τον θρησκευτικό φανατισμό που τους διακατέχει, για τις καταστροφές και τις ζημιές σε καταστήματα, για τις απειλές, για το μένος, για τις δημόσιες προσευχές σε πλατείες, για την ελευθερία του λόγου ή για την ελευθερία του Τύπου, ακόμα και για το χιούμορ... 
Ο κ. Δένδιας άραγε θα τολμήσει να κρίνει και τους ψηφοφόρους του κ. "Παπαντρέας", με την ίδια ευκολία που έκρινε τους Χρυσαυγίτες; Μεταξύ των δύο πώς γίνεται και όλοι πολεμούν τους δεύτερους... Ξεχάμεσα, όμως, πως για τον κ. Δένδια οι Χρυσαυγίτες "πολεμούν" τη Δημοκρατία... 
Ίσως η Σαρία που επιθυμούν να επιβάλλουν οι Μουσουλμάνοι και ο ΝεοΟθωμανισμός (και καλά κρυπτόμενος φιλο-Τουρκισμός) είναι μήπως τελικά το επιθυμητό για τους πολιτικούς μας "ταγούς" και "διασώστες"; 
Άντε και -ίσως- σε μερικούς μήνες θα παίρνουμε όλοι μέρος και σε δημόσιους λιθοβολισμούς ή και δημόσιους αποκεφαλισμούς, γιορτάζοντας τον πολυπολιτισμό μας, τα νέα ήθη και έθιμα που εισήγαγαν με προσωπική τους ευθύνη και με προσωπικές τους πολιτικές αποφάσεις αυτοί που σήμερα φέρονται να κυβερνούν την χώρα! 
Ας μην ξεχνάμε πως πριν 10 χρόνια Μουσουλμάνοι υπήρχαν ως επί το πλείστον στην Θράκη... Σε 10 χρόνια ποιός θα είναι ο άραγε ο αριθμός τους σε όλη τη χώρα... Σε 10 χρόνια ποιά θα είναι η πολιτική τους δύναμη και σε ποιές αποφάσεις θα εξαναγκάσουν τους πολιτικούς; Σε 10 χρόνια μήπως θα υπάρχει ισλαμικό κόμμα που θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση ή κυβέρνηση και θα λειτουργεί (όπως το ισλάμ σαφέστατα -και με την απειλή αποκεφαλισμού -ορίζει) αποκλειστικά για την προώθηση των ισλαμιστών που θα αποτελούν -ίσως- και την πλειοψηφία;
Προς τιμήν της η κυβέρνηση δεν ανέχθηκε να παίξει το άθλιο παιχνιδάκι του Καμίνη και απαγόρευσε όπως έκαναν οι πολιτισμένες χώρες της Ευρώπης, αυτή την πορεία μισους στην Ελλάδα του 2012.
Παρ' όλα αυτά, η κυβέρνηση οφείλει να απομονώσει τους φορείς του μίσους που δυστυχώς ορισμένοι από αυτούς την στηρίζουν με την ψήφο τους και να οδηγήσει τον εκλεκτό τους, τον κύριο Καμίνη της ΔΗΜΑΡ, στην δικαιοσύνη για να διαπιστωθούν οι σχέσεις του με τις οργανώσεις της φρίκης που κακοποίησαν την πόλη και προπηλάκισαν ανυποψίαστους πολίτες και επισκέπτες.
Εμείς αφήνουμε ασχολίαστο το συγκεκριμένο γεγονός και θα περιμένουμε τις αντιδράσεις της Αστυνομίας (του κ. Δένδια συγκεκριμένα), όταν θα διαδηλώσουν Έλληνες πολίτες κατά της ελληνόφωνης κυβέρνησης...  
Αυτή τη στιγμή ολόκληρος ο λαός και ειδικότερα τα μεσαία και χαμηλότερα οικονομικά στρώματα περνούν σε μια ανελέητη, παράλογη και κυρίως αντισυνταγματική εξαθλίωση. Οι καθ’ όλα αξιότιμοι κ. Δικαστές δίκαια διαμαρτύρονται για τις περικοπές των απολαβών τους, αλλά θα πρέπει να εξηγήσουν επειγόντως στον ελληνικό λαό ένα πράγμα. Είναι ή όχι σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας όλα αυτά που κάνουν οι ελληνικές κυβερνήσεις από τις αρχές του 2010 έως σήμερα;
 
Μέχρι στιγμής δεν έχουμε ακούσει την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων να απαντάει σ’ αυτό το θέμα. Η απάντηση είναι κρίσιμη. Εάν για παράδειγμα οι περικοπές…. στους μισθούς τους (και όλα τα υπόλοιπα που έχουν γίνει ή γίνονται στα πλαίσια των μνημονίων σε βάρος ολόκληρου του λαού), παραβιάζουν το Σύνταγμα, τότε καλά κάνουν και διαμαρτύρονται και μάλιστα πρώτοι αυτοί θα πρέπει να σηκώσουν τη σημαία του κοινωνικού αγώνα. Εάν όμως είναι ενέργειες συνταγματικές από την πλευρά της κυβέρνησης, τότε πρώτοι αυτοί θα πρέπει να σιωπήσουν και να εφαρμόσουν το Σύνταγμα.

Αυτό ακριβώς περιμένουμε όλοι οι πολίτες να ακούσουμε από την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων ώστε να αντιδράσουμε όπως επιτάσσει το άρθρο 120 του Συντάγματος εναντίον αυτών που το παραβιάζουν. Θέλουμε ένα σίγουρο σημείο αναφοράς. 

Υπενθυμίζουμε ότι το ΣτΕ, τόσο σε ότι αφορά το πρώτο μνημόνιο, όσο και σε ότι αφορά το χαράτσι επί των ακινήτων, έκρινε ότι είναι συνταγματικά.

Η Δικαστές οφείλουν επιτέλους να πάρουν δημόσια θέση πάνω στην συνταγματικότητα όλων αυτών των ενεργειών, εκτός και αν θεωρούν τους εαυτούς τους αναρμόδιους να κρίνουν τέτοια ζητήματα, τη στιγμή που είναι οι κατ’ εξοχήν αρμόδιοι.