Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Αυγ 2016

Μήνα με το μήνα οι σχέσεις της Γερμανίας με την Τουρκία γίνονται όλο και πιο ψυχρές. Η Άνγκελα Μέρκελ, η Γερμανίδα καγκελάριος, κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να αποτρέψει να φτάσουν σε «πολικές θερμοκρασίες», ωστόσο ο... καιρός δεν επηρεάζεται εύκολα από τον άνθρωπο.

Tου Tony Barber
Financial Times


Το πλήγμα αυτής της εβδομάδας ήρθε όταν το γερμανικό δημόσιο κανάλι ARD δημοσίευσε ένα απόρρητο κυβερνητικό ντοκουμέντο σχετικά με την Τουρκία και το AKP του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η αξιολόγηση, η οποία βασίζεται σε αναφορές των γερμανικών υπηρεσιών πληροφοριών, τονίζει ότι το ΑΚΡ υπό την ηγεσία του κ. Ερντογάν έχει οικοδομήσει ακόμη στενότερους δεσμούς με ισλαμιστικές ομάδες όπως οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι της Αιγύπτου, οι μαχητές Παλαιστίνιοι της Χαμάς και αρκετά συριακά κινήματα.

Η τουρκική κυβέρνηση κατήγγειλε το έγγραφο ως απόδειξη μιας «στρεβλής νοοτροπίας» των ανώτατων γερμανικών κύκλων. Ωστόσο, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Stefan Wagstyl, η υπομονετική κ. Μέρκελ αρνήθηκε να «τσιμπήσει το δόλωμα». Αντίθετα, εγκωμίασε την Τετάρτη την Τουρκία ως «σημαντικό εταίρο» στον αγώνα κατά της ισλαμιστικής τρομοκρατίας και στον έλεγχο των ροών προσφύγων και μεταναστών προς την Ευρώπη.

Όπως σημειώνουν ανήσυχοι πολιτικοί από τους κόλπους του κεντροδεξιού κυβερνητικού συνασπισμού της, ο τρόπος με τον οποίο η κ. Μέρκελ χειρίζεται τον κ. Ερντογάν εγείρει ένα ευαίσθητο ερώτημα. Μέχρι πού είναι έτοιμη να φτάσει για να διατηρήσει τη συνεργασία της Τουρκίας στο θέμα των προσφύγων και των μεταναστών;

Έχει ήδη φτάσει μακριά. Κατά τη διάρκεια ενός περιστατικού που την εξέθεσε στη χώρα της, επέτρεψε στον εαυτό της να φωτογραφηθεί με τον κ. Ερντογάν τον περασμένο Οκτώβριο, καθισμένη σε έναν χρυσό θρόνο στο φανταχτερό προεδρικό παλάτι του στην Άγκυρα.

Φέτος άφησε τους δικηγόρους του κ. Ερντογάν να καταθέσουν μήνυση εναντίον Γερμανού κωμικού, ο οποίος, όπως το είδε ο πρόεδρος, τον προσέβαλε απαγγέλλοντας στην τηλεόραση ένα άσεμνο ποίημα που τον αφορούσε. Για τους επικριτές της κ. Μέρκελ, η παραβίαση της ελευθερίας του λόγου είναι μια απαράδεκτη «συμφωνία με το διάβολο», με τον κ. Ερντογάν.

Η απελπιστική ανάγκη της Γερμανίας να κρατήσει τη συμφωνία με την Τουρκία για το προσφυγικό, δεν είναι η μοναδική εξήγηση για την αυτοσυγκράτηση της κ. Μέρκελ. Άλλη μία σκέψη είναι ότι η Γερμανία φιλοξενεί τρία εκατομμύρια ανθρώπους που είτε είναι Τούρκοι μετανάστες, είτε έχουν τουρκική καταγωγή. Περίπου οι μισοί αυτών εξακολουθούν να διατηρούν την τουρκική υπηκοότητα.

Όταν η Τουρκία διεξήγαγε βουλευτικές εκλογές τον Νοέμβριο, περίπου το 60% των Τούρκων της Γερμανίας με δικαίωμα ψήφου, υποστήριξαν το AKP. Με άλλα λόγια, ο κ. Ερντογάν είναι πιο δημοφιλής στη Γερμανία απ' ότι είναι στην Τουρκία, όπου το AKP κέρδισε λιγότερο από το 50% της συνολικής ψήφου.

Επιπλέον, το γερμανικό παράρτημα του Ditib, του τμήματος της τουρκικής κυβέρνησης που ασχολείται με την ισλαμική παιδεία, έχει εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των 13 ετών της εξουσίας του κ. Ερντογάν σε ένα είδος οργανωτή πίεσης υπέρ του AKP. Υπό το Ditib λειτουργούν περίπου 900 ισλαμικές κοινότητες στη Γερμανία. Αναπόφευκτα, οι δραστηριότητές του επηρεάζουν τη γερμανική πολιτική.

Η κ. Μέρκελ πιέζεται από πολλά μέτωπα: από τον κ. Ερντογάν, από τους Τουρκογερμανούς, από τους επικριτές στο κεντροδεξιό μπλοκ, από τα κόμματα της αντιπολίτευσης που αντιπαθούν τις παραχωρήσεις σε έναν όλο και πιο απολυταρχικό Τούρκο πρόεδρο, από κάποιες ευρωπαϊκές χώρες που απαιτούν σκληρότερη στάση απέναντι στην Τουρκία και από άλλους που επιμένουν στη διατήρηση της συμφωνίας για τους πρόσφυγες.

Είναι δεξιοτέχνης των πολιτικών τακτικών, αλλά το τουρκικό δίλημμα είναι μάλλον το πιο μπερδεμένο πρόβλημα στην καριέρα της.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πυκνώνουν οι μαρτυρίες: Από τα μεσάνυχτα και μετά, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Μέρκελ φέρνει κρυφά χιλιάδες πρόσφυγες με αλλεπάλληλες πτήσεις σε γερμανικά στρατιωτικά αεροδρόμια

Γράφει ο Μάρκους Μέελερ
Έρευνα: The New American με πληροφορίες από το περιοδικό Kopp Verlag 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Από την περσινή κοσμοπλημμύρα των “προσφύγων” στην Ευρώπη, το κλείσιμο των συνόρων μεταξύ διαφόρων χωρών έχει σχεδόν ανακόψει τη ροή των μεταναστών προς τη Γερμανία με χερσαία μέσα. Η Αυστρία ειδικότερα δεν συνεργάζεται πια με την οδηγία για το μεταναστευτικό, αφού κατασκεύασε φράκτες και άρχισε διασυνοριακούς ελέγχους στα σημεία διέλευσης από την Σλοβενία και την Ιταλία.

Η γερμανική κυβέρνηση είναι προφανώς αποφασισμένη να ζωντανέψει εικόνες από το γνωστό σαρκαστικό ποίημα του Μπρεχτ, αφού κανόνισε να μεταφέρονται οι μετανάστες κρυφά σε γερμανικό έδαφος, με νυχτερινές πτήσεις. Το καθεστώς Μέρκελ δείχνει αποφασισμένο να υποκαταστήσει τον γερμανικό λαό με άλλους, μέσω του εποικισμού.

Ακούγεται σαν παρανοϊκή φαντασίωση, αλλά για του λόγου το αληθές, σας παραθέτουμε σχετικό άρθρο της διαδικτυακής σελίδας του γερμανικού περιοδικού Kopp Verlag:

Οι επίσημες εκτιμήσεις λένε ότι η προσφυγική κρίση στη Γερμανία επιβραδύνεται. Όλο και λιγότεροι πρόσφυγες επιχειρούν την διαδρομή με τα πόδια μέσω της βαλκανικής οδού, ενώ δεν βλέπει κανείς σχεδόν καθόλου ειδικές διαδρομές τραίνων ή λεωφορείων. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Προφανώς μεταφέρονται με αεροπλάνα. Δίχως να τις δει ή να τις ακούσει κανείς, η μια πτήση τσάρτερ μετά την άλλη προσγειώνονται σε αεροδρόμια της Γερμανίας.

Το βράδυ της περασμένης παραμονής Πρωτοχρονιάς, ένας όχλος σεξουαλικά ερεθισμένων μουσουλμάνων κυνήγησε και επιτέθηκε σε γυναίκες, μετατρέποντας την Κολωνία σε μια ζώνη ανομίας. Έτσι η θετική διάθεση για την προγραμματισμένη γιορτή προς τιμή των προσφύγων εξανεμίστηκε, ακόμη και για τους πιο εγκάρδιους Γερμανούς.

Σήμερα, μετά από την κατακραυγή που επακολούθησε, οι επαγγελματίες έποικοι της Μέρκελ αναγκαστικά φθάνουν κρυφά. [Και δεν ξεχνάμε τις υποσχέσεις της κυβέρνησης ότι οι νεοεισερχόμενοι θα ήταν όλοι τους τέλεια καταρτισμένοι επαγγελματίες: γιατροί, μηχανικοί, κλπ.]


Επιβιβάζονται σε ναυλωμένα αεροπλάνα στην Τουρκία και στην Ελλάδα. Προσγειώνονται στη Γερμανία αργά τη νύχτα. Εν συνεχεία, διανέμονται από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων (BamF) με λεωφορεία στα κέντρα υποδοχής.

Υπάρχουν αναφορές από αρκετές πηγές του Kopp Online, οι οποίες παρατήρησαν ασυνήθιστα έντονη κίνηση στα γερμανικά αεροδρόμια. Μέχρι στιγμής, τα γερμανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν αναφέρουν τίποτε.

Και μία μόνο ματιά στους πίνακες με τις πτήσεις της 8ης  Αυγούστου αρκεί για να αντιληφθεί κανείς ότι κάτι ασυνήθιστο συμβαίνει. Από τις 00:30 μετά τα μεσάνυχτα, αρχίζει η “ώρα αιχμής των προσφύγων”. Αεροπλάνα από την Τουρκία και την Ελλάδα προσγειώνονται κάθε λίγα λεπτά.

Οι διαδοχικές προσγειώσεις συνεχίζονται όλη τη νύχτα και τελειώνουν γύρω στις 6 το πρωί. Παρακάτω αποκαλύπτουμε ένα τυχαίο παράδειγμα από το αεροδρόμιο Κολωνίας-Βόννης: κατά τη διάρκεια της ημέρας (δεξιά στήλη στην παρακάτω εικόνα) υπάρχει μόνο μία πτήση από κάποια χώρα της ανατολικής Μεσογείου. Αναμφίβολα, ο τουρισμός στην Τουρκία και την Ελλάδα έχει εντελώς καταστραφεί λόγω των πολλών ταραχών και του ασταθούς πολιτικού κλίματος. Τη νύχτα, όμως, (αριστερή στήλη) δεν υπάρχουν ποτέ λιγότερες από έντεκα πτήσεις:


00:30
Heraklion (Greece)
00:55
Istanbul (Turkey)
00:55
Adana (Turkey)
01:25
Izmir (Turkey)
01:55
Antalya (Turkey)
02:40
Antalya (Turkey)
02:50
Antalya (Turkey)
03:55
Istanbul (Turkey)
04:10
Marsa Alam (Egypt)
05:30
Istanbul (Turkey)
06:05
Izmir (Turkey)
 
Στους πίνακες ανακοινώσεων του αεροδρομίου, ο τόπος προορισμού επισημαίνεται ως "Άγνωστος".

Στο αεροδρόμιο του Ανόβερου, τη νύχτα, μεταξύ 1:35 π.μ. και 6:15 π.μ. υπάρχουν έξι αφίξεις από: Μπουργκάς, Ηράκλειο, Σμύρνη, Αττάλεια (1), Αττάλεια (2) και Άγκυρα. Ένας αναγνώστης ανέφερε στο Kopp Online ότι και στο αεροδρόμιο του Ντίσελντορφ προσγειώνονται αεροπλάνα αργά τη νύχτα.


Στη συνέχεια, τα αεροπλάνα απογειώνονται και πάλι, αλλά στις οθόνες ο προορισμός επισημαίνεται απλώς ως “Άγνωστος”. Όποιος επιχειρήσει να αναζητήσει το επίσημο σχέδιο πτήσεων του αεροδρομίου του Ντίσελντορφ δεν θα βρει τίποτε. Ανάμεσα στα μεσάνυχτα και στις 6 π.μ. δεν αναφέρεται καμία απολύτως πτήση στους επίσημους πίνακες.

Ένας άλλος αναγνώστης ανέφερε στο Kopp Online:

“Εδώ στο Βούνστορφ, που απέχει λίγα χιλιόμετρα από το Ανόβερο, υπάρχει μια στρατιωτική αεροπορική βάση της Bundeswehr (γερμανικών ενόπλων δυνάμεων). Εδώ και αρκετό καιρό παρατηρούνται όλο και περισσότερες πολιτικές πτήσεις, οι οποίες προσγειώνονται και απογειώνονται εκεί, και στη συνέχεια, δεκάδες λεωφορεία αναχωρούν από τον συγκεκριμένο χώρο. Αναρωτηθήκαμε πολλές φορές γιατί ειδικά εκεί παρατηρείται εντελώς ξαφνικά τόση δραστηριότητα, ενώ πριν δεν προσγειωνόταν ποτέ κανένα επιβατικό αεροσκάφος. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσγειώνεται κανένα επιβατικό αεροπλάνο στο Βούνστορφ. Εκτός αν θέλουν κάποιοι να κρύψουν κάτι από τους πολίτες”.

Την Τρίτη, η συχνότητα των προσγειώσεων γίνεται πυρετώδης από τις 00:30 π.μ. και μετά. Άλλο ένα παράδειγμα, αυτή τη φορά από το αεροδρόμιο Κολωνίας-Βόννης:

00:40
Thessaloniki (Greece)
00:55
Istanbul (Turkey)
00:55
Adana (Turkey)
01:25
Izmir (Turkey)
01:25
Istanbul (Turkey)
01:50
Adana (Turkey)
02:25
Antalya (Turkey)
02:40
Antalya (Turkey)
02:45
Antalya (Turkey)
02:50
Antalya (Turkey)
04:20
Ankara (Turkey)
05:35
Nador (Morocco)
06:05
Izmir (Turkey)

Τι να συμπεράνει κανείς από τα παραπάνω; Αληθεύει ότι η κυβέρνηση της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ φέρνει κρυφά πλήθη μουσουλμάνων “προσφύγων” στα γερμανικά αεροδρόμια και στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις με μυστικές νυχτερινές πτήσεις; Η μομφή αυτή διατυπώνεται ευθέως στο παραπάνω αποκαλυπτικό άρθρο του Μάρκους Μέελερ, που πρωτοδημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Kopp Verlag και συμπληρώνεται με νέες λεπτομέρειες καθώς πυκνώνουν οι μαρτυρίες.

Εκπρόσωποι της γερμανικής κυβέρνησης διαψεύδουν τα όσα αποκαλύπτονται στο δημοσίευμα, δηλώνοντας ότι είναι εντελώς ανυπόστατα. Ωστόσο, η αξιοπιστία της καγκελαρίου Μέρκελ όσον αφορά στο συγκεκριμένο θέμα είναι σχεδόν ανύπαρκτη, αφού η ίδια έχει κατ’ επανάληψη αποδειχθεί ότι ψεύδεται, επιχειρώντας να συγκαλύψει διάφορα θέματα γύρω από την λαθρομετανάστευση και τους πρόσφυγες.

Αυτός είναι και ένας από τους σημαντικούς λόγους για τους οποίους οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η άλλοτε δημοφιλής Μέρκελ εμπνέει πλέον ευρέως δυσπιστία και η υπόληψή της έχει διασυρθεί, όχι μόνο στη Γερμανία αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Διέρρευσε mail που είχε στείλει το 2009 στην τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ για το πώς να χειριστεί την κρίση στην Αλβανία

«Αγαπητή Χίλαρι... Μια σοβαρή κατάσταση έχει προκύψει στην Αλβανία, η οποία χρειάζεται επειγόντως προσοχή στα ανώτερα επίπεδα της κυβέρνησης των ΗΠΑ...» Πληροφορίες που ήρθαν χθες στη δημοσιότητα μεταφέρουν το περιεχόμενο ενός μηνύματος στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της Χίλαρι Κλίντον, το οποίο φέρεται ότι διέρρευσε από τον ιστότοπο Wikileaks.

Το ηλεκτρονικό μήνυμα, εφόσον το περιεχόμενό του επιβεβαιωθεί, είναι σκανδαλώδες, καθώς, όπως υποστηρίζεται από την πηγή της διαρροής, προέρχεται από τον «φιλάνθρωπο» υπερασπιστή της νέας τάξης πραγμάτων Τζορτζ Σόρος και ουσιαστικά δίνει οδηγίες στην τότε υπουργό Εξωτερικών της κυβέρνησης Ομπάμα σχετικά με το πώς να διαχειριστεί την κρίση στη γειτονική μας Αλβανία.

Μετά τις εκλογές

Πρόκειται για την επομένη των αλβανικών εκλογών του 2009, όταν οι υποστηρικτές του αντιπολιτευόμενου Σοσιαλιστικού Κόμματος αρνήθηκαν να αποδεχθούν τα αποτελέσματα, επικαλούμενοι διαφθορά και απάτη. Και ο Σαλί Μπερίσα, που είχε κερδίσει με μικρή διαφορά, τους κατηγορούσε για απόπειρα πρόκλησης εξέγερσης, τύπου Τυνησίας.

Στο ηλεκτρονικό μήνυμα, που εικάζεται ότι απέστειλε προσωπικά ο Σόρος, αναφέρεται: «Θα γνωρίζεις ίσως ότι μια διαδήλωση της αντιπολίτευσης στα Τίρανα την Παρασκευή είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο τριών ανθρώπων... Η προοπτική των δεκάδων χιλιάδων ατόμων που βγαίνουν στους δρόμους δυναμιτίζει το πολιτικό περιβάλλον και είναι ανησυχητικό για την... εύθραυστη δημοκρατική διαδικασία της χώρας».

Στη συνέχεια ο Σόρος φέρεται ότι τη νουθετεί αναφέροντας: «Πιστεύω πως δύο πράγματα πρέπει να γίνουν επειγόντως. Στρέψε την προσοχή της διεθνούς κοινότητας, ώστε να αποτρέψεις τον πρωθυπουργό Μπερίσα και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης Εντι Ράμα από το να κάνουν περαιτέρω διαδηλώσεις. Και στείλε Ευρωπαίους διαμεσολαβητές». Το ποιοι θα είναι αυτοί περιγράφεται επίσης στο μήνυμα, που αναφέρεται στους Καρλ Μπιλντ, Μάρτι Αχτισάαρι και Μίροσλαβ Λάιτσακ, καθώς «έχουν ισχυρές διασυνδέσεις στα Βαλκάνια».

Στο Κογκρέσο η έρευνα του FBI

Το FBI παρέδωσε στις επιτροπές του Κογκρέσου έγγραφα σχετικά με την έρευνα για τη χρησιμοποίηση από τη Χίλαρι Κλίντον ιδιωτικού διακομιστή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ενόσω ήταν υπουργός Εξωτερικών, θέμα για το οποίο έχει επικριθεί έντονα από τους Ρεπουμπλικάνους, ενώ ο διευθυντής του FBI Τζέιμς Κόμεϊ είχε κάνει λόγο για «εξαιρετικά απρόσεκτη» χρήση. Εντούτοις, μόνο ένα μήνυμά της προσδιορίστηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως απόρρητο. Ανέφερε, επίσης, ότι έδωσε το «υλικό με απόρρητες και ευαίσθητες πληροφορίες, με την προσδοκία ότι δεν θα διαδοθεί ή αποκαλυφθεί χωρίς τη συνεργασία του FBI». Το επιτελείο της προεκλογικής εκστρατείας της Κλίντον επέκρινε την παράδοση των εγγράφων, όταν πολλοί ψηφοφόροι ήδη δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις ότι αμφιβάλλουν για την αξιοπιστία της.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η προσφυγική κρίση και οι κοινωνικές δυσκολίες που προκύπτουν από την κρίση στην ευρωζώνη θέτουν το ευρωπαϊκό σχέδιο υπό πρωτοφανή πίεση, με τον δεξιό λαϊκισμό να κερδίζει έδαφος σε πολλές χώρες της ΕΕ -από την Ουγγαρία, την Πολωνία και τη Γαλλία ως τη Βρετανία και τη Γερμανία-, προειδοποιεί στην ετήσια έκθεσή του το γερμανικό Ίδρυμα Bertelsmann.

Εκ των σημαντικότερων think tank της Ευρώπης, το ίδρυμα Bertelsmann αναφέρει ότι οι «διαιρέσεις στην ΕΕ έχουν επιδεινωθεί καθώς η Γηραιά ήπειρος αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη ροή προσφύγων από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και το έργο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης κινδυνεύει να αποτύχει».

«Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η εξεύρεση πολιτικών λύσεων στις πολυάριθμες διεθνείς προκλήσεις γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, ως αποτέλεσμα της πολιτικής πόλωσης σε πολλές χώρες. [...] Ενώ η αλλαγή του κλίματος, η τρομοκρατία και οι μεταναστευτικές ροές αντιμετωπίζονται καλύτερα διεθνώς, οι πολιτικές απαντήσεις εξακολουθούν να αναζητούνται στο επίπεδο του έθνους-κράτους, ζημιώνοντας την εμπιστοσύνη προς τις εθνικές κυβερνήσεις» αναφέρει το Ίδρυμα.

Σύμφωνα με το γερμανικό think tank, οι εξελίξεις αυτές «έχουν ευνοήσει τα σκληροπυρηνικά πολιτικά κόμματα που έχουν ανέβει στην εξουσία σε χώρες όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία, υπονομεύοντας τα δημοκρατικά πρότυπα και την ελευθερία του Τύπου. Στη Γαλλία επίσης, το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο είναι εξαιρετικά δημοφιλές μεταξύ των ψηφοφόρων και στη Γερμανία, το ξενόφοβο κόμμα 'Εναλλακτική για τη Γερμανία' (AFD) εκμεταλλεύεται το θέμα των προσφύγων για τους σκοπούς μιας ακροδεξιάς συκοφαντικής εκστρατείας».

«Υπό το φως αυτών των εξελίξεων, η ΕΕ αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη δοκιμασία στην ιστορία της και είναι μίλια μακριά από την εξεύρεση αμοιβαία επωφελών λύσεων», εκτιμά το ίδρυμα Bertelsmann.

«Να αντιδράσει άμεσα η ΕΕ» λέει ο Μάρτιν Σούλτς

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς σχολίασε ότι η ΕΕ πρέπει να αντιδράσει άμεσα. «Δεν μπορούμε να δεχτούμε παθητικά το γεγονός ότι διαφαίνεται στην Ευρώπη ένα αυξανόμενο κενό δικαιοσύνης». Μιλώντας στο γερμανικό περιοδικού Focus, ο Μάρτιν Σούλτς υπογράμμισε ότι «πρέπει επειγόντως να κάνουμε κάτι για την εξαιρετικά υψηλή ανεργία των νέων, διότι καταστρέφεται η κοινωνίας μας εκ των έσω».

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όταν ο κόσμος αρχίσει να αγριεύει, θα συμβεί τόσο γρήγορα και με τόσο απίστευτο μένος που θα σβήσουν τα πάντα τριγύρω και θα τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι ενώ θεωρείται πως το 2018 θα είναι το πλέον κρίσιμο τόσο για την Ελλάδα, όσο και για τον υπόλοιπο πλανήτη.
.
.
«Δυστυχώς, από τι στιγμή που δεν αντιδράσαμε πλημμυρίζοντας τους δρόμους, μετά την αθλητική αναπαράσταση της ολυμπιακής κυβίστησης εκ μέρους του πρωθυπουργού, μετά το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος δηλαδή που μετατράπηκε ενδοτικά σε ΝΑΙ, η κατάσταση θα πρέπει να γίνει πολύ χειρότερη, πριν αρχίσει να βελτιώνεται.
Η αιτία είναι το ότι, οι άνθρωποι δυσκολεύονται περισσότερο να αναγνωρίσουν τα λάθη τους από την δυστυχία τους. Επομένως, όσοι δεν εξαγριώθηκαν και δεν εξεγέρθηκαν την επόμενη μέρα της αντιστροφής του ΟΧΙ, θα πρέπει να κάνουν τον κύκλο του διαλογισμού τους – έτσι ώστε να συνειδητοποιήσουν μόνοι τους τον όγκο του καρκινώματος που προκάλεσε η χλιαρότητά τους, η εκκωφαντική σιωπή των αμνών που επικράτησε.
Τα καλά νέα είναι πως όταν ο κόσμος αρχίσει να αγριεύει, θα συμβεί τόσο γρήγορα και με τόσο απίστευτο μένος (κάτι που ιστορικά έχουμε βιώσει ξανά στην ιστορία μας) που θα σβήσουν τα πάντα τριγύρω και θα τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι.
Αυτή τη στιγμή πάντως η κατάρρευση κλιμακώνεται με γρήγορους ρυθμούς. Η ανεργία απλά σταμάτησε να αυξάνεται, παρά το ότι 500.000 Έλληνες δραπέτευσαν στο εξωτερικό παύοντας να καταγράφονται στις στατιστικές, η μερική απασχόληση εκτινάχθηκε στα ύψη, η παραγωγικότητα βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, η μείωση μισθών στον ιδιωτικό τομέα συνεχίζεται, ενώ θα ακολουθήσουν οι φθινοπωρινές ανατροπές στις ομαδικές απολύσεις, στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και το συνδικαλιστικό νόμο.
Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τους νέους φόρους που θα επιβληθούν, με τις μαζικές κατασχέσεις, με τους πλειστηριασμούς, με το κούρεμα των καταθέσεων, καθώς επίσης με την προβλεπόμενη καταναγκαστική φορολόγηση της ακίνητης και κινητής περιουσίας των Ελλήνων (άρθρο), σχηματίζουν ένα εξαιρετικά εκρηκτικό μίγμα – το οποίο αργά ή γρήγορα θα εκτονωθεί«.
.
Εάν δεν συμβεί κάτι απρόοπτο, τα χρήματα από τη νέα δανειακή σύμβαση που σύναψε η κυβέρνηση το 2015, χωρίς ουσιαστικά την έγκριση των Ελλήνων, είναι αρκετά για τη χρηματοδότηση της χώρας μας έως το 2018 – όπου άλλωστε λήγει, με μηδενικές σχεδόν πιθανότητες να συναφθεί μία επόμενη. Η αιτία είναι το ότι, δεν θα έχουν πλέον κανένα συμφέρον να συμφωνήσουν σε κάτι τέτοιο οι δανειστές – αφού δεν θα υπάρχει κίνδυνος για την Ευρωζώνη, θα έχει ολοκληρωθεί η λεηλασία μεγάλου μέρους της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, ενώ οι τράπεζες ήδη τους ανήκουν.

Επομένως, εάν η Ελλάδα δεν καταφέρει μέχρι τότε να δανείζεται από τις αγορές με βιώσιμα επιτόκια, κάτι που προϋποθέτει την οικονομική εξυγίανση της (επάνοδος της σε πορεία ανάπτυξης, ισοσκέλιση προϋπολογισμού, βιωσιμότητα του χρέους κλπ.), θα αναγκασθεί να δηλώσει στάση πληρωμών – άρα να χρεοκοπήσει επίσημα.

Εάν συμβεί τότε κάτι τέτοιο, ένα ενδεχόμενο που είναι εξαιρετικά πιθανό, θα έχει δυστυχώς όλα τα μειονεκτήματα της χρεοκοπίας (αδυναμία εισαγωγών, κλείσιμο σχολείων και νοσοκομείων, κατάρρευση του κοινωνικού κράτους κοκ.), χωρίς κανένα από τα πλεονεκτήματα της – όπως, για παράδειγμα, η προστασία των περιουσιακών της στοιχείων από τους δανειστές, αφού θα έχει προηγηθεί η λεηλασία της.

Το βασικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι άλλο, από το εάν θα καταφέρει η Ελλάδα να ξεφύγει από την κρίση έως το 2018 – κάτι που είναι πολύ δύσκολο, αφού προϋποθέτει τη διενέργεια επενδύσεων ύψους τουλάχιστον 100 δις €. Ποιός όμως θα επενδύσει σε μία υπερχρεωμένη χώρα, χωρίς να έχει διαγραφεί προηγουμένως ένα μεγάλο μέρος των χρεών της, έτσι ώστε να καταστεί το υπόλοιπο βιώσιμο;

Κατά την άποψη μας κανένας – ενώ το γεγονός ότι, οι δανειστές επιμένουν στην απλή αναδιάρθρωση του χρέους (επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής με χαμηλά επιτόκια), χωρίς καμία πρόθεση να εγκρίνουν στην Ελλάδα ένα επενδυτικό σχέδιο, χρηματοδοτούμενο από τους ίδιους, εκμηδενίζει ακόμη και τις ελάχιστες πιθανότητες επανόδου της σε πορεία ανάπτυξης.

Ως εκ τούτου το επόμενο βασικό ερώτημα είναι το τι θα συμβεί το 2018, όταν η Ελλάδα θα αναγκασθεί να χρεοκοπήσει. Εν προκειμένω, παρά το ότι αρκετοί ισχυρίζονται πως θα εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη, έχουμε την άποψη ότι παραπλανούν σκόπιμα τους Πολίτες, αφού κάτι τέτοιο προϋποθέτει την εκούσια έξοδο της από την ΕΕ (ανάλυση) – άρα ένα δημοψήφισμα που θα εγκρινόταν από τη Βουλή, έτσι ώστε να καταθέσει αίτημα εξόδου της κατά το βρετανικό παράδειγμα (άρθρο).

Ακόμη όμως και να συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα απαιτούνταν τουλάχιστον δύο χρόνια διαπραγματεύσεων, σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ – οπότε, τυχόν έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ως αποτέλεσμα της εξόδου της από την ΕΕ, δεν θα μπορούσε να συμβεί πριν από τα τέλη του 2020. Υπενθυμίζουμε εδώ πως η συμμετοχή στην Ευρωζώνη είναι ανέκκλητη – γεγονός που σημαίνει ότι, είναι αδύνατον να εξέλθει μία χώρα εκούσια ή ακούσια, εκτός εάν προηγηθεί η έξοδος της από την ΕΕ – επειδή ένα κράτος που δεν είναι μέλος της ΕΕ, δεν επιτρέπεται να είναι μέλος της Ευρωζώνης.

Στα πλαίσια αυτά, εάν η Ελλάδα έπαυε να χρηματοδοτείται από τους εταίρους της το 2018, χωρίς να έχει αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές, θα ήταν υποχρεωμένη να καλύπτει τις υποχρεώσεις της με δικά της μέσα – κάτι που δεν είναι απίθανο, εάν πάψει να πληρώνει τα παλαιά χρέη της προβαίνοντας σε στάση πληρωμών, καθώς επίσης εκδίδοντας ένα παράλληλο πληθωριστικό νόμισμα (κάτι που θεωρούμε πολύ πιθανόν).

Αφού όμως θα αναγκασθεί να το κάνει το 2018, σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις, τότε γιατί να μην το επιδιώξει σήμερα, πριν ακόμη χάσει όλα της τα περιουσιακά στοιχεία; Προφανώς επειδή ελπίζει ότι δεν θα συμβεί κάτι τέτοιο – ενώ η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, είτε είναι ρεαλιστική, είτε όχι. 

Οι διεθνείς συνθήκες το 2016 

Περαιτέρω, οι συνθήκες που επικρατούν και θα επικρατήσουν τόσο στην Ευρώπη, όσο και παγκοσμίως, είναι αυτές που θα επηρεάσουν, μεταξύ άλλων, τη μελλοντική πορεία της Ελλάδας – ενώ σε αυτές οφείλεται κυρίως η έγκριση της τρίτης δανειακής σύμβασης, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες των δανειστών να εισπράξουν τα χρήματα τους, πλειστηριάζοντας τα πάντα στη χώρα μας.

Εν πρώτοις λοιπόν οι αμερικανικές εκλογές στα τέλη του 2016, λόγω των οποίων διατηρείται ανέπαφη η φούσκα των χρηματιστηρίων με τη βοήθεια των κεντρικών τραπεζών – οι οποίες διεξάγουν το μεγαλύτερο νομισματικό πείραμα στην ανθρώπινη ιστορία (άρθρο).

Εντός της Ευρωζώνης, τα πλέον σημαντικά γεγονότα είναι η αδυναμία της Ισπανίας να δημιουργήσει κυβέρνηση, μετά από δύο διαδοχικές εκλογές, καθώς επίσης το δημοψήφισμα της Ιταλίας στα τέλη του 2016 – το οποίο θεωρείται μεγάλο λάθος του πρωθυπουργού της, αντίστοιχο με αυτό του κ. Cameron, επειδή και αυτός το συνέδεσε με την παραμονή του στην εξουσία, χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος. Εάν λοιπόν οι Ιταλοί τοποθετηθούν αρνητικά, τότε δεν θα μπορέσει να παραμείνει στην ηγεσία της χώρας του – η οποία δεν υποφέρει μόνο από μία βαθύτατη τραπεζική κρίση, αλλά από μία ευρύτερη οικονομική (ανάλυση).

Στην περίπτωση αυτή, η Ιταλία θα προσφύγει σε πρόωρες εκλογές – όπου πιθανότατα θα κέρδιζαν τα κόμματα που είναι εναντίον της παραμονής της χώρας τους στην Ευρωζώνη, επειδή είναι αδύνατον να επιλυθούν τα προβλήματα της οικονομίας της εντός του ευρώ. Αιτία είναι η πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα που εφαρμόζει η Γερμανία (ανάλυση), απομυζώντας αχόρταγα όλους τους εταίρους της – γεγονός που φαίνεται καθαρά από το γράφημα που ακολουθεί.

Επεξήγηση γραφήματος: Επάνω – Υπόλοιπο των ισοζυγίων τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας (κίτρινη καμπύλη) και των χωρών της περιφέρειας σε δις €. Κάτω – Κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος της Γερμανίας (κίτρινη καμπύλη), σε σύγκριση με τις χώρες της περιφέρειας (Ισπανία μωβ, Ελλάδα πράσινη, Πορτογαλία γκρίζα, Ιταλία γαλάζια, Ιρλανδία κόκκινη), με αφετηρία το 2000 (=100).

Όπως διαπιστώνεται από το επάνω γράφημα, μετά την υιοθέτηση του ευρώ άρχισαν να αυξάνονται τα πλεονάσματα της Γερμανίας, εις βάρος των ελλειμμάτων των χωρών της περιφέρειας (τα πλεονάσματα του ενός είναι ελλείμματα του άλλου) – έχοντας κορυφωθεί το 2008, όπου ξέσπασε η χρηματοπιστωτική κρίση. Η αύξηση αυτή οφείλεται στο κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος που φαίνεται στο κάτω γράφημα – το οποίο η Γερμανία διατήρησε σταθερό εις βάρος των εργαζομένων της (δεν αύξανε τους μισθούς τους ανάλογα με την άνοδο της παραγωγικότητας τους), όταν στις υπόλοιπες χώρες αυξανόταν, έτσι ώστε να αποκτήσει ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα εναντίον τους (με αποτέλεσμα να εξάγει ανεργία και να εισάγει τα χρήματα των άλλων).

Περαιτέρω, τυχόν έξοδος της Ιταλίας από την Ευρωζώνη, θα σημάνει την αρχή του τέλους της νομισματικής ένωσης – ένα ενδεχόμενο που μάλλον θα αρχίσουν να αποτιμούν οι αγορές από το Φθινόπωρο, με ανάλογες συνέπειες για τα επιτόκια των ευρωπαϊκών ομολόγων, καθώς επίσης για τις μετοχές, ιδίως τις τραπεζικές.

Μία τέτοια πιθανή εξέλιξη θα ήταν ασφαλώς σημαντική για την Ελλάδα – χωρίς όμως να μπορεί κανείς να προβλέψει εάν θα είχε θετικά η αρνητικά επακόλουθα, αφού θα εξαρτηθεί από τον τρόπο χειρισμού της εκ μέρους τόσο της Κομισιόν, όσο και της ελληνικής κυβέρνησης.

Παραμένει βέβαια κενό το θέμα της Βρετανίας, στην οποία δεν έχει ακόμη εγκρίνει το BREXIT το Κοινοβούλιο, ενώ φαίνεται πως τυχόν αίτηση εξόδου της από την ΕΕ θα αναβληθεί για το 2017 – καθώς επίσης της Ισπανίας, η οποία αποτελεί μία βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της Ευρωζώνης.

Τέλος, παραμένει επίσης άλυτο το θέμα του υπερχρεωμένου τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης, παρά τις προσπάθειες συγκάλυψης του προβλήματος εκ μέρους της ΕΚΤ, με τη βοήθεια των πρόσφατων τεστ αντοχής – όπου όμως αναδείχθηκε το τεράστιο πρόβλημα της Deutsche Bank (ανάλυση). 

Το 2017 

Συνεχίζοντας, το 2017 θα διεξαχθούν οι γαλλικές εκλογές όπου, εάν τυχόν κερδίσει το «Εθνικό Μέτωπο» της κυρίας Le Pen (κάτι όχι πολύ πιθανόν), οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες – αν και δεν πιστεύουμε πως θα επιλεχθεί η έξοδος από την ΕΕ και την Ευρωζώνη, παρά τη ρητορική της γαλλίδας πολιτικού. Κατά την έποψη μας, οι Γάλλοι δεν έχουν το θάρρος να αντιπαρατεθούν με τη Γερμανία – από την οποία ανέκαθεν ηττούνταν κατά κράτος, τόσο στο στρατιωτικό, όσο και στο οικονομικό μέτωπο.

Αμέσως μετά τις γαλλικές εκλογές θα ακολουθήσουν οι γερμανικές, τις οποίες δεν είναι βέβαιο πως θα κερδίσει η καγκελάριος, ενώ ο υπουργός οικονομικών της δεν θέλει να παραμείνει στη θέση του – αν και κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει τι ακριβώς θα συμβεί στη Γερμανία, την οποία ουσιαστικά κυβερνάει το βιομηχανικό καρτέλ με τη γνωστή εθνικοσοσιαλιστική πολιτική που εφαρμόζει.

Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα διατηρηθεί στην ομηρία, με τη βοήθεια των κυβερνήσεων κατοχής που έχουν εγκαταστήσει οι δανειστές, τουλάχιστον έως ότου ξεκαθαρίσουν οι συνθήκες στον πλανήτη και στην Ευρώπη – όπου ναι μεν έχει φύγει από το προσκήνιο η κρίση της Κίνας, αλλά συνεχίζει να μαίνεται, με πολλές άλλες μεγάλες χώρες να βρίσκονται σε μία ανάλογα απελπιστική θέση, όπως η Ιαπωνία και η Βραζιλία.

Κατά την άποψη μας τώρα, η σημερινή κυβέρνηση θα παραμείνει στην εξουσία τα επόμενα χρόνια, αφού εξυπηρετεί καλύτερα τα σχέδια των δανειστών – επειδή έχει τη δυνατότητα να διατηρεί τους Πολίτες σε μία κατάσταση αποχαύνωσης, οπότε να μην σημειώνονται σοβαρές αντιδράσεις, πόσο μάλλον εξεγέρσεις.

Με δεδομένο δε το ότι, η κυβέρνηση έχει το χάρισμα να τοποθετείται εναντίον των μνημονίων εφαρμόζοντας τα ταυτόχρονα βασιλικότερα του βασιλιά, ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση τάσσεται υπέρ των μνημονίων χωρίς να προσφέρει κάποια εναλλακτική λύση, δύσκολα θα υπάρξει κάποια ανατροπή – εκτός εάν ο πρωθυπουργός είχε το θάρρος και το ήθος να παραιτηθεί αρνούμενος να συνεχίσει να προδίδει την πατρίδα του (άρθρο), κάτι που δεν φαίνεται πολύ πιθανόν. 

Επίλογος 

Το περιοδικό Economist είχε προβλέψει το 1988 πως το 2018 ο πλανήτης, οι πλούσιες χώρες της Δύσης καλύτερα, θα έχουν ένα νέο νόμισμα, κοινό για όλους – το φοίνικα της φωτογραφίας που ακολουθεί (πηγή). Επομένως μία παγκόσμια κεντρική τράπεζα, καθώς επίσης μία παγκόσμια διακυβέρνηση – αφού διαφορετικά δεν νοείται ένα κοινό νόμισμα.

Φυσικά οι προβλέψεις αυτού του είδους είναι αυθαίρετες, ειδικά όταν αφορούν ένα συγκεκριμένο έτος – αν και πολλά από αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες δεκαετίες, από τη δημιουργία της ΕΕ και της Ευρωζώνης έως τις διατλαντικές συμφωνίες (ανάλυση), συγκλίνουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Εν τούτοις, αυτό που κυρίως μας αφορά είναι η πατρίδα μας, η Ελλάδα – για την οποία το 2018, εάν δεν μεσολαβήσει κάποια σοβαρή αντίδραση εκ μέρους των Πολιτών της, θα είναι ένα πάρα πολύ κρίσιμο έτος για όλες τις επόμενες γενιές. Στα πλαίσια αυτά, εάν αποδεχθούμε πως η σημαντικότερη αποστολή των ανθρώπων στον πλανήτη είναι να κάνουν συνεχώς καλύτερο το μέλλον των επομένων γενεών, η δική μας έχει ασφαλώς πολύ μεγάλες ευθύνες – τις οποίες οφείλει να αναλάβει, εάν δεν θέλει να χαρακτηρισθεί ως η χειρότερη της μακραίωνης ιστορίας μας.

Βασίλης Βιλιάρδος
Ο κ. Βασίλης Βιλιάρδος είναι ένας σύγχρονος οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου – όπου και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά για αρκετά χρόνια, με ιδιόκτητες επιχειρήσεις σε όλες τις πόλεις της Γερμανίας. Έχει  εκδώσει τρία βιβλία αναφορικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, ενώ έχει δημοσιεύσει πάνω από 2.500 αναλύσεις σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα, με κέντρο βάρους την εθνική και διεθνή μακροοικονομία, καθώς επίσης το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Για το πλήρες βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέα, πατήστε εδώ.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου