Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Ιουλ 2012


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Είμαστε αυτό που λέμε, δίδασκε ο πολύ γνωστός, αλλά και έντονα αμφιλεγόμενος Λακάν. Οι λέξεις, όταν τους δώσεις προσοχή, αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε. Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις, δίδασκε ο Αντισθένης και ο Πλάτων αναφέρεται λεπτομερώς στις λέξεις στον Κρατύλο.

Γλώσσα και Βούληση

Προ ετών πήρα μια συνέντευξη από έναν πολύ γνωστό ‘Ελληνα πολιτικό, που μιλάει έξοχα αγγλικά. Δώσαμε ραντεβού με έναν συνεργάτη του να ελέγξουμε το απομαγνητοφωνημένο κείμενο, πριν δημοσευτεί. Ο συνεργάτης δεν καταλάβαινε τι έλεγε ο πολιτικός, παρά την προσπάθεια που κατέβαλε. Του ζήτησα το κείμενο, του μετέφρασα το σημείο που τον προβλημάτιζε στα αγγλικά και το πρόσωπό του φωτίστηκε. Επρόκειτο για έναν τεχνικό όρο που είχε βάλει πρόσφατα σε χρήση η αμερικανική διπλωματία και τον οποίο χρησιμοποιούσε ο πολιτικός μας. Δεν έκανε βέβαια νόημα στα ελληνικά και αμφιβάλλω ότι ο πολιτικός καταλάβαινε τι στα αλήθεια ήθελε να πει. ‘Οπως και ο κ. Χρυσοχοϊδης δεν καταλάβαινε τι πάνε να πούνε οι «ασύμμετρες απειλές» που άρχισε να χρησιμοποιεί μετά μανίας μόλις ανέλαβε Υπουργός Δημόσιας Τάξης. Δύσκολο να ακούσεις στη Βέροια τέτοιον όρο κι ακόμα πιο δύσκολο να τον σκεφτείς με το δικό σου μυαλό όταν είσαι Υπουργός σε μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει τόσο κάποιες ασύμμετρες, όσο τη «συμμετρικότατη» απειλή της Τουρκίας.

Για τους ίδιους τους Αμερικανούς, όπως και για όλους τους «διεθνείς νταβατζήδες», για να χρησιμοποιήσουμε κι εμείς την έκφραση του Καραμανλή, δεν είναι φυσικά μειονέκτημα να μην καταλαβαίνουν οι ‘Ελληνες πολιτικοί αυτά που λένε ή κάνουν. Σημασία έχει να τα λένε και να τα κάνουν. Ισχύει και για αυτούς αυτό που είπε ο Λόρδος Κρόμερ, αναφερόμενος στον τρόπο που η Βρετανική Αυτοκρατορία διοικούσε την Αίγυπτο: «Δεν κυβερνάμε την Αίγυπτο, κυβερνάμε τους κυβερνήτες της Αιγύπτου»

Η επιστολή Σαμαρά

Η επιστολή που απηύθυνε ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ενεχείρισε ο κ. Παπούλιας, με τη σύμφωνη γνώμη όχι μόνο του κόμματός του, αλλά επίσης των κ.κ. Βενιζέλου και Κουβέλη, προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την 27η Ιουνίου έχει βαρύνουσες πολιτικές, νομικές και διπλωματικές συνέπειες. Κατά τη γνώμη μας, δυστυχέστατα, κινδυνεύει να εγκαινιάσει τη φάση της τελικής καταστροφής της Ελλάδας, ολοκληρώνοντας πολύ χειρότερα την πορεία που εγκαινίασε ο Γιώργος Παπανδρέου τον Μάιο 2010 και, πιθανώς, οδηγώντας τη χώρα εκτός ευρώ ή/και ΕΕ. ‘Όταν άλλωστε μια εφημερίδα που υποστήριξε με τόσο φανατισμό, όσο η «Καθημερινή», το Μνημόνιο, τιτλοφορεί το σχετικό πρωτοσέλιδο θέμα της «Κατεβάζει τον πήχυ η Αθήνα», μάλλον περιττεύουν τα δικά μας σχόλια.

Εσείς όμως μπορείτε να έχετε την ακριβώς αντίθετη άποψη, να πιστεύετε ότι καλά τα είπε ο κ. Σαμαράς στους Ευρωπαίους. Ακόμα και αν έχετε αυτή τη γνώμη, πιστεύετε βέβαια ότι η επιστολή, δεν μπορεί, θα είναι αποτέλεσμα μακρού προβληματισμού, συσκέψεων με τους συνεργάτες, ζυγίσματος των διαπραγματευτικών περιθωρίων, εξέτασης των συνεπειών που θα έχει αυτή ή η άλλη διατύπωση, κλπ. κλπ. Δεν έχει ασφαλώς κανείς την απαίτηση από τον εκάστοτε Πρωθυπουργό της Ελλάδας να αποδίδει Θουκυδίδη, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, έχει όμως την απαίτηση να σκέφτεται πάρα πολύ για λογαριασμό μιας χώρας που απειλείται με ολοσχερή εθνική καταστροφή και της οποίας ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτών δίνει καθημερινά τέλος στη ζωή του, μην υποφέροντας την ταπείνωση, την απελπισία και την αθλιότητα στην οποία τον έχει σπρώξει η πιθανώς πιο διεφθαρμένη και άπατρις ηγέτις και πολιτική τάξη της όλης Ευρώπης.

Η «ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης»

Χειρότερο από την ίδια την επιστολή είναι ότι την υπογράφει μεν ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως, δεν μοιάζει όμως να την έχει γράψει ούτε ο ίδιος, ούτε κάποιος από τους συνεργάτες του, τουλάχιστον κάποιος εκ των δημοσίως γνωστών συνεργατών του. Για την ακρίβεια, κανείς άνθρωπος που σκέπτεται στα ελληνικά δεν μπορεί να γράψει ότι η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας «αποδέχεται την ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης», γιατί, απλούστατα, αυτή η φράση δεν κάνει νόημα στα ελληνικά. Αυτός που έγραψε αυτή την επιστολή σκέπτεται σε άλλη γλώσσα, που δεν είναι τα ελληνικά ή χρησιμοποιεί και μεταφράζει όρους που του έχουν υπαγορεύσει. Νοείται ιδιοκτησία πραγμάτων, αντικειμένων, δεν νοείται ιδιοκτησία προγραμμάτων ή διαδικασιών ή μεταρρυθμίσεων. Τα μόνα προγράμματα των οποίων μπορεί να είναι κανείς ιδιοκτήτης είναι προγράμματα υπολογιστών.

Στην πραγματικότητα ούτε στις ευρωπαϊκές γλώσσες είναι συνηθισμένη μια τέτοια έκφραση, γιατί και εκεί η ιδιοκτησία χρησιμοποιείται για αντικείμενα και όχι για διαδικασίες. Η έκφραση «ιδιοκτησία προγράμματος» υπάρχει μόνο σε ορισμένα εξειδικευμένα αμερικανικά εγχειρίδια μάνατζμεντ, και σημαίνει να καταστήσουμε υπεύθυνους τους εντεταλμένους με την υλοποίηση των προγραμμάτων, να κάνουν δηλαδή ότι χρειάζεται, αντί να έρχονται να μας πρήζουν ότι δεν γίνονται και να αναλάβουν την ευθύνη του αποτελέσματος. Κυρίως όμως, η έκφραση χρησιμοποιείται επίσης στην ειδική τεχνική γλώσσα των αξιωματούχων της ΕΕ, του ΔΝΤ και ορισμένων διεθνών οργανισμών που συναλλάσσονται με τις κατ’ ευφημισμό αναπτυσσόμενες, δηλαδή τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, σαν τον Νίγηρα της Κυρίας Λαγκάρντ καλή ώρα, ασκώντας τη μεταμοντέρνα μορφή αποικιοκρατίας. Συνήθως, οι οργανισμοί αυτοί «διαπραγματεύονται» με απολύτως διεφθαρμένες και ελεγχόμενες από τους ίδιους και μεγάλα δυτικά συμφέροντα κυβερνήσεις.

Ακόμα χειρότερα. Ο όρος «ιδιοκτησία» χρησιμοποιήθηκε ακόμα μια φορά για διαδικασία και η περίπτωση αυτή μας ενδιαφέρει. Στις συνομιλίες Χριστόφια-Ταλάτ για το κυπριακό, «αρχιτέκτονες» των οποίων ήταν οι γνωστοί ‘Αγγλοι «ειδικοί», επίσης τις ονόμασαν «κυπριακής ιδιοκτησίας», όρο που επίσης δεν μπορεί να σκεφτεί κανείς φυσιολογικός άνθρωπος ή διπλωμάτης που να σκέφτεται στα ελληνικά ή στα τουρκικά. Οι «ειδικοί» αυτοί ήθελαν να επαναφέρουν μια μορφή του απορριφθέντος σχεδίου Ανάν και να πιέσουν τους Ελληνοκυπρίους να βρουν λύση πάση θυσία, ή, πάντως, να μην αποχωρήσουν από αυτές καταγγέλλοντας την άλλη πλευρά. Για όσους υποπτεύονται ότι οι συντάκτες του Μνημονίου δεν έχουν μόνο οικονομικές, αλλά και γεωπολιτικές επιδιώξεις, ότι το Μνημόνιο είναι δηλαδή μια επίθεση στην κυριαρχία και την ανεξαρτησία του ελληνικού, όπως το σχέδιο Ανάν ήταν μια επίθεση στην κυριαρχία και ανεξαρτησία του κυπριακού κράτους, η «σύμπτωση» αυτή μοιάζει να επιβεβαιώνει τους φόβους τους.

Τι θέλουν τα αφεντικά

Τι θέλουν να κάνουν αυτοί που υπαγόρευσαν στην ελληνική κυβέρνηση τον όρο «ιδιοκτησία»; Να καταστήσουν προκαταβολικά υπεύθυνη την Ελλάδα και για το ότι το Μνημόνιο τελικά δεν θα μπορέσει να εφαρμοστεί μέχρι τέλους, γιατί απλώς είναι αδύνατο να εφαρμοστεί και για τις καταστροφές που θα συσσωρεύσει. Απεκδύονται έτσι των δικών τους ευθυνών για την επικείμενη καταστροφή. Αλλά και προσθέτουν ένα νέο επιχείρημα, αν θελήσουν να πιέσουν την Ελλάδα να αποχωρήσει από το ευρώ, αφού αυτή και μόνο θα ευθύνεται για την αποτυχία. Δυστυχώς άλλωστε, δεν είναι μόνο μια φράση της επιστολής Σαμαρά. Ολόκληρη η επιστολή δεν είναι παρά μια ελάχιστα τροποποιημένη παραλλαγή του ανακοινωθέντος του Eurogroup, που εξεδόθη μόλις έγινε γνωστό το αποτέλεσμα της κάλπης, και στο οποίο όμως δεν δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στον απόηχο των εκλογών. Εκεί ακριβώς αναφέρεται ότι «περιμένουμε το σύντομο σχηματισμό μιας νέας ελληνικής κυβέρνησης, που θα αναλάβει την ιδιοκτησία του προγράμματος προσαρμογής».

Με την επιστολή που έστειλε ο κ. Σαμαράς στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η ελληνική κυβέρνηση, απαλλάσσει την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ όλων των και δικών τους ευθυνών για την τεράστια αποτυχία του προγράμματος και την καταστροφή που επισώρευσε και, επιπλέον, δεσμεύει εκ νέου τη χώρα σε ένα πρόγραμμα που την καταστρέφει μετά βεβαιότητος και το οποίο είναι και αδύνατο να εφαρμοσθεί. Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο αναλαμβάνει την ευθύνη να συνεχίσει την πορεία προς τον γκρεμό, αλλά και αθωώνει της εξελισσόμενης καταστροφής τους Ευρωπαίους, αφοπλίζοντας πολιτικά τη χώρα και καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο το έργο της κυβέρνησης που, αργά ή γρήγορα, θα κληθεί να διακόψει το πρόγραμμα εν μέσω εθνικών ερειπίων.

Οι δανειστές βρίσκονται έτσι, με τούτα και με κείνα, στην πολύ ευχάριστη θέση να έχουν να «επαναδιαπραγματευθούν» μόνο με τον εαυτό τους. Διακόσια χρόνια μετά την επανάσταση του 1821, παραμένει δραματικά επίκαιρο το ερώτημα του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1963: «ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;». Κι αν η ελληνική κοινωνία κατεστράφη επί της κυβερνήσεως των «σοσιαλιστών», τώρα, επί των ημερών μιας νέας εκδοχής της «εθνικόφρονος δεξιάς». είναι το ελληνικό έθνος που απειλείται με καταστροφή.
Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος

Την Τρίτη 10 Ιουλίου, (ταχυδρομικώς) και την Δευτέρα 16 Ιουλίου, (ηλεκτρονικά), λήγει η προθεσμία υποβολής δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2011, από τους Έλληνες φορολογούμενους. Τα ενιαία εκκαθαριστικά σημειώματα, που θα αποστέλλονται στους φορολογούμενους, θα περιλαμβάνουν και την επιβάρυνση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, σύμφωνα πάντα με τα νέα ληστρικά φορολογικά μέτρα που επέβαλαν οι κυβερνήσεις των Γιώργου Παπανδρέου, Λουκά Παπαδήμου και Αντώνη Σαμαρά.

Το εκκαθαριστικό αποτέλεσμα αυτών των σημειωμάτων, θα επιφέρει σε όλους μας νευρική κρίση με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Όλοι οι Έλληνες πολίτες, εν τη πράξη πλέον, πρέπει να ξεχάσουν τις επιστροφές φόρου των προηγούμενων ετών ενώ πρέπει να γνωρίζουν πως θα πληρώνουν όλοι, ανεξαιρέτως εάν πληρώνουν δίκαια ή άδικα. Τα ποσά που θα κληθούν να πληρώσουν, λοιπόν, θα είναι στις περισσότερες των περιπτώσεων, δυσανάλογα των εισοδημάτων τους, γιατί οι νόμοι που θεσπίσθηκαν τα τελευταία χρόνια δεν ήταν στη λογική μιας δίκαιης φορολογίας, αλλά στη λογική πως πρέπει να πληρώνουν μόνο εκείνοι που δεν μπορούν να φοροδιαφεύγουν. Όλοι αυτοί, όμως, οι πολίτες που λόγω της ανυπαρξίας ελεγκτικών κρατικών μηχανισμών, καθώς και της ανοχής και της ανεπάρκειας αντιμετώπισης του τεράστιου προβλήματος, των διαφυγόντων φόρων, από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, έκαναν την φοροδιαφυγή εθνικό σπορ.

Πολλάκις, σε προηγούμενα άρθρα μου, έχω αναφερθεί στις διαχρονικές παθογένειες που ταλανίζουν το Ελληνικό Έθνος, όπως η φοροδιαφυγή, η φοροκλοπή, και το παραεμπόριο. Αυτές οι παθογένειες, εάν είχαν τιθασευτεί από αυτό το σαθρό και διαβρωμένο κράτος των πολιτικών εγκληματιών, δεν θα υπήρχε ανάγκη καμιάς μεταβολής των φορολογικών δεδομένων. Μεταβολές που σήμερα διαλύουν τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας και μεταβάλουν βιαίως τους Έλληνες, σε φτωχούς πολίτες τρίτης κατηγορίας.

Ωστόσο, πως είναι δυνατό να λειτουργήσει υπέρ του πολίτη αυτό το κράτος, όταν ουδείς ασχολήθηκε με τις σχετικά πρόσφατες καταγγελίες που έκανε δημόσια (Ant1-Παπαδάκης την 15η Δεκεμβρίου 2011) ο πρώην, πλέον, γενικός γραμματέας της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (είχε την απόλυτη ευθύνη για τη μηχανογράφηση των εφοριών και του Υπουργείου Οικονομικών), Διομήδης Σπινέλλης ως προς τη διαφθορά στις εφορίες.
Πιο αναλυτικά, ο κ. Σπινέλλης, στη συγκεκριμένη εκπομπή κατήγγειλε την αναποτελεσματικότητα, την κακοδιοίκηση και τη διαφθορά του δημοσίου. Μίλησε για το σύστημα «40-40-20» που κατά την άποψή του, από κάθε φορολογικό έλεγχο, το 40% του προστίμου μένει στον επιχειρηματία με τον διακανονισμό, το άλλο 40% πηγαίνει στον εφοριακό που διενεργεί τον έλεγχο και μόνο το 20% οδεύει στο ταμείο της εφορίας και του Ελληνικού δημοσίου.
Παρών, δε, στη ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή ήταν και ο κ. Νικολακόπουλος, πρόεδρος Ομοσπονδίας Εφοριακών Υπαλλήλων, που προς κατάπληξη όλων των παρισταμένων, αλλά και των πολιτών που παρακολουθούσαν την συζήτηση, κατήγγειλε ότι:
α) για την πάταξη της φοροδιαφυγής δεν υπάρχει πολιτική βούληση,
β) δεν υπάρχει νομοθετικό και θεσμικό πλαίσιο και
γ) γίνονται στο έργο τους παρεμβάσεις από την πολιτεία.
Επίσης, είπε αυτό που όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουμε, εκτός βεβαίως των πολιτικών ταγών της χώρας που όπως φαίνεται είναι κουφοί και τυφλοί, πως: «Στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε πως είναι δομημένο το σύστημα…». Επιπλέον, στην συζήτηση αυτή συμμετείχε και ο κ. Ρουμελιώτης, πρόεδρος των εργαζομένων ΚΕΠΥΟ, ο οποίος, επίσης, κατήγγειλε:
«η φοροδιαφυγή, είναι θέμα πολιτικής ηγεσίας, είναι θέμα ενός ολόκληρου συστήματος….υπάρχει η τεχνολογία και μπορούν να βρουν τους φοροδιαφεύγοντες, αλλά δεν θέλει κανένας από αυτούς που κυβερνούν 40 χρόνια να τους πιάσει…».
Οι παραπάνω καταγγελίες έγιναν από τους πλέον αρμόδιους φορείς και δυστυχώς, δεν άνοιξε καμιά μύτη. Καταγγέλλονται, οι κυβερνώντες σαν τυχάρπαστοι, απατεώνες, κλέφτες, λωποδύτες, που συνειδητά ρουφούν το αίμα των πολιτών οι οποίοι έχουν σωστή φορολογική συνείδηση, προς όφελος των ομοίων τους. Το τραγελαφικό, βεβαίως, αυτής της υποθέσεως είναι η μήνυση που υπέβαλαν εφοριακοί κατά του κ. Σπινέλλη και παράλληλα η δημιουργία ειδικής ιστοσελίδας από μέρους του, για συλλογή καταγγελιών διαφθοράς (spinellis.gr/istoria).

Ο κ. Σαμαράς, ισχυρίσθηκε, προεκλογικά, πολλές φορές πως εφ΄όσον γίνει Πρωθυπουργός, θα πατάξει την διαφθορά του δημόσιου τομέα και την φοροκλοπή- φοροδιαφυγή. Παρ΄ότι από εκείνη την τηλεοπτική συζήτηση στον Ant1, έχουν περάσει οκτώ μήνες, θα ήθελα να γνωρίζω εάν οι συνεργάτες του τον ενημέρωσαν για το περιεχόμενο αυτής της τηλεοπτικής εκπομπής που απαξιώνει, συλλήβδην, όλο το πολιτικό σύστημα της αρπαχτής ή τελικά «διέλαθε», ίσως σκοπίμως, της προσοχής τους;

Ας αποδείξει, λοιπόν, εν όψει των προγραμματικών του δηλώσεων στη Βουλή των Ελλήνων πως έχει την πολιτική βούληση, που δεν είχαν οι προκάτοχοί του, για να χτυπήσει αυτά τα καρκινώματα που κατασπάραξαν και εξακολουθούν να κατασπαράσσουν τα σωθικά της Ελληνικής κοινωνίας. Ας αποδείξει πως η δραστηριότητά του και η πολιτική πυγμή-μαγκιά του δεν ολοκληρώθηκε με το κουκούλωμα του σκανδάλου της πολυεθνικής Σήμενς, όταν ως συνέταιρος της κυβέρνησης Παπαδήμου, η οποία τσάκισε τα Ελληνικά νοικοκυριά, έκλεισε άρον-άρον την υπόθεση αυτή χωρίς επί της ουσίας να ωφεληθεί το Ελληνικό δημόσιο απολύτως τίποτε. Ούτε, επίσης, πως η ολοκλήρωσή του ως Πρωθυπουργός συντελέστηκε με το κλείσιμο (πράξη ορθή) του πολυτελούς εστιατορίου του μεγάρου Μαξίμου.

Συνεπώς, ας αποδείξει με έργα και όχι με λόγια πως θα πατάξει τη φοροκλοπή, τη φοροδιαφυγή, το παραεμπόριο και την αθρόα λαθρομετανάστευση που οικονομικά αιμορραγεί την πατρίδα μας. Ας αποδείξει πως θα ασχοληθεί, άμεσα με τα καρκινώματα που νόσησαν, σαν το παραπάνω, την Ελληνική κοινωνία.

Εμείς, εδώ είμαστε για να τον επαινέσουμε εάν πράξει όσα σωστά έχει ανάγκη ο λαός μας και το Έθνος μας και ταυτόχρονα είμαστε εδώ για να τον πολεμήσουμε εάν θα είναι ένας Πρωθυπουργός σαν όλους τους προηγούμενους.

ΥΓ: Το παρόν στάλθηκε στην ηλεκτρονική σελίδα της Νέας Δημοκρατίας

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Λυπάμαι, αλλά θα διαφωνήσω καθέτως με τη νεοπαγή κυβερνητική στρατηγική, σύμφωνα με την οποία…«πρώτα εκτελούμε και μετά διαπραγματευόμαστε». Πρώτο και κυριότερο, επειδή δεν πρόκειται περί στρατηγικής. Περί τεχνικής…κατευνασμού των δανειστών πρόκειται και αντιμετώπισης τους με το ενοχικό σύνδρομο του μαθητή που έχει κάνει αταξία και τρέμει την αποβολή.

Διερωτάται κανείς γιατί η σημερινή κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά και βασική στελέχωση από το κομματικό επιτελείο της Νέας Δημοκρατίας, πρέπει να έχει ενοχικά σύνδρομα έναντι των δανειστών. Ανέλαβε κάποια υποχρέωση και δεν την εκτέλεσε; Η μήπως φταίει που οδηγήθηκε η χώρα σε διπλές εκλογές;

Το ακριβώς αντίθετο έπρεπε να συμβαίνει. Περίοδο ανοχής και χάριτος, τουλάχιστον ενός 6μήνου, έπρεπε να διεκδικεί σήμερα η κυβέρνηση, ακριβώς γιατί δεν φέρει ευθύνες για το δημοσιονομικό χάλι της ελληνικής οικονομίας. Και επιπλέον, έπρεπε με το «καλημέρα» να ανεβάσει τον πήχη προς την τρόικα απαιτώντας «εδώ και τώρα» ισότιμη μεταχείριση με την Ισπανία και την Ιταλία.

Είναι αδιανόητο να αφήνεις για το… απώτερο μέλλον ένα διαπραγματευτικό κεκτημένο το οποίο έστω απέσπασαν άλλοι, αποδεχόμενος αυτοβούλως «διπλά κριτήρια» στην Ευρωζώνη. Γιατί ακριβώς η φιλοσοφία και ο αξιακός κώδικας στον οποίο βασίζεται, θεωρητικά τουλάχιστον, η συγκεκριμένη «ένωση κρατών», προτάσσει ως αξίωμα την ισοτιμία μεταξύ των μελών της. Επομένως, ούτε παράλογο, ούτε υπερβολικό, ούτε αναιδές θα ήταν το αίτημα της Ελλάδας για άμεση εξίσωση με το status ανακεφαλαιοποίησης των ισπανικών τραπεζών που στη πράξη ελαφρύνει το δημόσιο χρέος. Όπως άλλωστε θα έπρεπε να αξιώσει η χώρα μας δυνατότητα επαναγοράς των…σκοτωμένων στο 15% της αξίας τους ελληνικών ομολόγων με χρήματα που θα δοθούν από τους μηχανισμούς στήριξης.

Αυτό θα έπρεπε να είναι το «καλημέρα» της κυβέρνησης Σαμαρά στην «Τρόικα» και όχι οι υποσχέσεις και οι δεσμεύσεις για πράγματα που είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να εκτελέσει στους «άμεσους χρόνους» που απαιτούν οι δανειστές…

Οι ίδιοι οι δανειστές άλλωστε, εκόπτοντο, υποτίθεται, για την εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας προκειμένου να ανακοπεί η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ που απειλεί να καταγγείλει το μνημόνιο. Τώρα τι σόι εκφοβιστική τακτική υιοθετούν απέναντι στους Έλληνες πολιτικούς που υποσχέθηκαν να εφαρμόσουν το πρόγραμμα και να κρατήσουν την χώρα στο ευρώ;

Καθυστερήσεις, αστοχίες, ακόμη και εκτροπές φυσικά και προέκυψαν λόγω της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου και των διαδοχικών αναμετρήσεων στην κάλπη. Αλλά τι είχαν στο μυαλό τους ακριβώς οι Γερμανοί; Ότι σε μία χώρα που φουντάρουν 4-5 απελπισμένοι την ημέρα από τα μπαλκόνια, δεν πρέπει να έχει λόγο ο λαός;

Αν από την άλλη, έχουν απλώς προαποφασίσει να μας πετάξουν από το τρένο και απλώς ψάχνουν πρόσχημα, πάλι λάθος τακτική υιοθετεί η σημερινή κυβέρνηση. Διότι με υποτέλεια και κατευνασμό, δεν θα αλλάξει το Βερολίνο ρότα. Απλώς θα φτάσει το τέλος του χρόνου, δεν θα έχουμε… «εκτελέσει» κι αυτά που υποσχεθήκαμε, με αποτέλεσμα να βγεί ο Σόιμπλε και να πεί ότι «εκ προθέσεως δεν εφαρμόζουμε το πρόγραμμα» ! (ναι, καλά διαβάζετε…)

Και επειδή ενισχύονται οι υπόνοιες ότι η Καγκελαρία επιχειρεί να μας εξοστρακίσει από την Ευρωζώνη με ατιμωτικές μεθόδους, ώστε να προσφέρει αίμα στην γερμανική προεκλογική αρένα, πρέπει να προλάβουμε να «χτυπήσουμε» πρώτοι.

Η άρνηση του Βερολίνου να αποδώσει ισότιμη μεταχείριση στην Ελλάδα με αυτή των άλλων εταίρων του Νότου, συνιστά ρατσιστική συμπεριφορά εις βάρος της Ελλάδας και σε αυτό το πνεύμα πρέπει να καταγγελθεί διεθνώς. Γιατί αν οι Γερμανοί επιμένουν σήμερα να τονίζουν τα γενετικά χαρακτηριστικά των «ακαμάτηδων» Ελλήνων, κάποιος πρέπει να τους θυμίσει τον δικό τους φασιστικό γονότυπο που οδήγησε δύο φορές σε αιματοκύλισμα την ανθρωπότητα.

Δυστυχώς είμαστε στριμωγμένοι με την πλάτη στο τοίχο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα αυτοκτονήσουμε, παίρνοντας στην πλάτη μας και όλες τις ευθύνες…

Θα πρέπει άμεσα η ελληνική κυβέρνηση να εκμεταλλευθεί το αντι-γερμανικό κλίμα που διαμορφώνεται στην Ευρώπη και να πείσει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ότι η άρνηση των δανειστών να μας «δώσουν ανάσα», οφείλεται σε ένα είδος ρατσιστικής «προγραφής» της πατρίδας και του έθνους μας. Και να θέλουν, πριν τις αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου, πολύ δύσκολα οι Γερμανοί θα μας πετάξουν από την Ευρωζώνη, διακινδυνεύοντας χρηματιστηριακές αναταράξεις και εξελίξεις «ντόμινο» που θα αποσταθεροποιήσουν τις αγορές και στην άλλη ακτή του Ατλαντικού. Η όποια επομένως επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου πρέπει να έχει γίνει ως τις αρχές του φθινοπώρου…

Δημοσιεύεται στον “Τύπο της Κυριακής”

Ο Recep Tayyip Erdogan δεν κατάλαβε από πού του ήρθε.

Κατάλαβε ότι μπήκε σε μπελάδες όταν το αμερικανικό πεντάγωνο διέρρευσε πως το τουρκικό Phantom RF-4E, που κατέρριψε η συριακή αεράμυνα, πετούσε στον συριακό εναέριο χώρο και όχι στον διεθνή.

Αργότερα, τα πράγματα χειροτέρεψαν. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών πρόσφερε αποδείξεις για τα παραπάνω, με βάση στοιχεία των ραντάρ.

Έτσι, το μόνο που μπορούσε να κάνει ο Τούρκος ηγέτης ήταν να αλλάξει θέμα. Για αυτό και η Άγκυρα εφαρμόζει πλέον μια ζώνη ασφαλείας μήκους 6.4 χλμ στα σύνορά της με την Συρία, με συχνές πτήσεις επιτήρησης α/φών F-16. Παράλληλα, η Τουρκία έχει κινητοποιήσει άρματα μάχης, συστοιχίες πυραύλων κλπ στα σύνορα, με τον Erdogan να χαρακτηρίζει την Συρία, ούτε λίγο ούτε πολύ ως μια εχθρική χώρα.

Τι άλλο απομένει να κάνει; Κρατηθείτε.

Το αμέσως επόμενο μέλλον της Συρίας σχεδιάστηκε πρόσφατα στην Γενεύη, μέσα στα πλαίσια μιας ακόμη «αφηρημένης» πρωτοβουλίας της διεθνούς κοινότητας, με διάφορες χώρες να προσφέρουν προτάσεις ειρήνης, την ίδια ώρα που αρκετές από αυτές φημολογείται πως εξοπλίζουν την συριακή αντιπολίτευση.

Όλα αυτά θυμίζουν τις παλιές εποχές, όταν οι διάφορες ξένες δυνάμεις αποφάσιζαν για τη μοίρα κάποιας χώρας, χωρίς να ρωτήσουν τον λαό της, ο οποίος δεν τις ζήτησε καν να τον βοηθήσουν.

Εν κατακλείδι: Δεν θα υπάρξει επέμβαση του ΝΑΤΟ στην Συρία, τουλάχιστον προς το παρόν.

Πέραν αυτού, ο Lavrov νικά κατά κράτος την Hillary Clinton σε όλα τα επίπεδα, άρα, τουλάχιστον για την ώρα, η Ρωσία είναι ο μεγάλος νικητής.

Η Μόσχα δεν θέλει αλλαγή καθεστώτος στην Δαμασκό, φοβούμενη πως κάτι τέτοιο θα οδηγήσει στην κατάρρευση του συριακού κρατικού μηχανισμού.

Από την πλευρά της, η Ουάσιγκτον αποδέχεται έναν αποδυναμωμένο Assad.

Το πρόβλημα είναι η ερμηνεία της αμοιβαίας συναίνεσης, πάνω στην οποία θα βασίζεται μια μεταβατική κυβέρνηση στη Δαμασκό, όπως αποφασίστηκε στην Γενεύη. Για τον Ομπάμα, αυτό σημαίνει πως ο Assad θα πρέπει να φύγει. Για την Μόσχα και το Πεκίνο, σημαίνει πως ο Assad θα πρέπει να αποτελεί μέρος της μεταβατικής κυβέρνησης.

Όλα θα παιχτούν γύρω από την ερμηνεία αυτή. Και πολλοί ανησυχούν πως όπως η ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Λιβύη κατέληξε σε 30.000 βομβαρδιστικές επιδρομές, έτσι και η μεταβατική κυβέρνηση βασισμένη στην αμοιβαία συναίνεση σηκώνει πολλαπλές ερμηνείες.

Το μόνο σίγουρο είναι πως τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί πριν από τις αμερικανικές εκλογές τον Νοέμβριο. Στο ενδιάμεσο διάστημα, οι Ρώσοι θα προσπαθούν να πιέσουν τους Σύρους παίκτες να δεχτούν την μεταβατική κυβέρνηση. Στην συνέχεια, όλα είναι ανοιχτά. Μια Αμερική με πρόεδρο τον Mitt Romney, θα μπορούσε κάλλιστα να αρχίσει την επίθεση εναντίον της Συρίας στις αρχές του 2013.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η Ρωσία και οι ΗΠΑ τα έχουν ήδη βρει αναφορικά με την Συρία.

Η Ρωσία χαλάρωσε την στάση της απέναντι στο ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν.

Η Αμερική ζήτησε επίσημη συγγνώμη από το Πακιστάν, το οποίο την αποδέχθηκε, άρα άνοιξαν και πάλι οι οδοί εφοδιασμού του ΝΑΤΟ προς το Αφγανιστάν.

Αξίζει να θυμόμαστε πως το Πακιστάν αποτελεί μελλοντικό μέλος του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) στον οποίο κυριαρχούν η Ρωσία και η Κίνα, που και οι δυο θέλουν την Αμερική και το ΝΑΤΟ εκτός Αφγανιστάν, για πάντα.

Το τίμημα που πληρώνει η Ουάσιγκτον για τα παραπάνω, είναι να χαλαρώσει ως προς την Συρία, και για αυτό ο Erdogan την πάτησε. Δεν ήταν μέσα στο κόλπο.

Άρα, η ουσία της Γενεύης ήταν πως οι ξένοι παίκτες συμφώνησαν να διαφωνήσουν, και κανείς δεν νοιάζεται για τους αμάχους που βρέθηκαν και βρίσκονται εν μέσω διασταυρούμενων πυρών.

Χωρίς μια Νατοϊκή επέμβαση, πως θα μπορέσει ο Assad να συγκρατήσει ή να νικήσει έναν εμφύλιο πόλεμο που χρηματοδοτείται απ’ έξω;

Η Τουρκία θα συνεχίσει να προσφέρει λογιστική στήριξη για τους μισθοφόρους, ενώ οι Σαουδάραβες θα συνεχίζουν να τους πληρώνουν και να τους εξοπλίζουν.

Από την πλευρά τους, οι Αμερικάνοι, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι θα συνεχίζουν να ρυθμίζουν τις τακτικές της προετοιμασίας μια Νατοϊκής επίθεσης στη Συρία.

Ακόμη και αν οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες δεν μπορούν να ελέγξουν εδάφη εντός της Συρίας, οι μισθοφόροι που πληρώνονται από το Κατάρ και την Σ. Αραβία θα γίνουν ακόμη πιο σκληροί. Ο όχι και τόσο «ελεύθερος συριακός στρατός» θα συνεχίσει να επιχειρεί για πολλούς ακόμη μήνες, μπορεί και χρόνια.

Η Δαμασκός μπορεί να μην έχει την δυνατότητα να πλήξει τους μεγάλους Δυτικούς παίκτες, αλλά μπορεί εύκολα να προκαλέσει όλεθρο στους κομπάρσους Ιορδανία, Κατάρ, Σ. Αραβία και βεβαίως στην Τουρκία.

Η ρωσική ναυτική βάση στην Tartus, έχει ανοιχτά τα ραντάρ της όλο το 24ωρο. Και όποιος επιχειρήσει κάτι, θα έχει να αντιμετωπίσει την ρωσική ναυτική παρουσία. Έτσι, ο Erdogan δεν έχει και πολλές επιλογές. Μπορεί και καμία. Πάντως κατάφερε να αποσπάσει μια έμμεση συγγνώμη από τον πονηρό Assad, κάτι που δεν πέτυχε από το Ισραήλ σε σχέση με το αιματηρό περιστατικό του στολίσκου της Γάζας.

Ένα αυτοκτονικό σενάριο θα ήταν αν ο Erdogan διέταζε μια ακόμη πρόκληση, όπως αυτή του F4, και στη συνέχεια ξεκινούσε πόλεμο με την Συρία, στηρίζοντας τον δήθεν ελεύθερο αντάρτικο στρατό. Αυτό δεν θα συμβεί. Η Συρία απέδειξε ότι διαθέτει μια σχετικά καλή και αποτελεσματική αεράμυνα.

Κάθε σοβαρός στρατιωτικός αναλυτής γνωρίζει πολύ καλά ότι ένας πόλεμος κατά της Συρίας, θα απέχει έτη φωτός από την ευκολία με την οποία υπέκυψε η Λιβύη και το Ιράκ. Παρά την ανικανότητα των στρατηγών του ΝΑΤΟ, γνωρίζουν πολύ καλά πως αν επέμβουν στη Συρία, θα υποστούν απώλειες.

Όσον αφορά στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, η ψύχωσή τους έχει να κάνει με τους Κούρδους στην Ανατολία και όχι με την Δαμασκό.

Η Τουρκία συστηματικά εισέρχεται στο Β. Ιράκ, χτυπώντας το κουρδικό ΡΚΚ. Τώρα επιτρέπει αντάρτες να χρησιμοποιούν το έδαφός της για να εισέρχονται στη Συρία και να κτυπούν τον συριακό στρατό, ακόμη και αμάχους. Η Άγκυρα όμως δεν παραδέχεται αυτήν την υποκριτική της στάση.

Ο Erdogan, θα πρέπει τώρα να είναι πολύ προσεκτικός. Οι απρόσεκτες τακτικές του τον έχουν απομονώσει. Ακόμη και τα 2/3 των Τούρκων, δεν θέλουν σύγκρουση με την Συρία. Όπως γράφει το τουρκικό περιοδικό Radikal, η Τουρκία ήταν κάποτε ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης, τώρα είναι ο μεγάλος μοναχικός άνδρας της Ευρώπης!

Πάνω απ όλα, ο Erdogan δεν πρέπει να τα βάλει με την Ρωσία. Υπάρχουν τουλάχιστον 100.000 Ρώσοι στη Συρία, που χτίζουν φράγματα, ή που συμβουλεύουν τον συριακό στρατό.

Παράλληλα υπάρχει και το μεγάλο ζήτημα των αγωγών. Η Τουρκία αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο πελάτη της Gazprom. Δεν συμφέρει στον Erdogan να της αντιπαρατεθεί. Ολόκληρη η ενεργειακή υποδομή της Τουρκίας βασίζεται στο ιρανικό και στο ρωσικό αέριο. Πριν από ένα χρόνο επετεύχθη μια συμφωνία μεταξύ Ιράν, Ιράκ και Συρίας, για έναν αγωγό φυσικού αερίου από το Ιράν, προς το Ιράκ, την Συρία και μετά προς την Τουρκία και ίσως την Ευρώπη.

Τους τελευταίους όμως 12 μήνες, με την Συρία σε εμφύλιο, όλοι σταμάτησαν να μιλάνε για τον αγωγό. Τώρα ξανάρχισαν.

Όλοι οι ενεργειακοί αναλυτές συμφωνούν πως η μεγαλύτερη αγωνία της ΕΕ είναι να μην παραμείνει ενεργειακός όμηρος της Gazprom. Ένας τέτοιος αγωγός (Ιράν-Ιράκ-Συρίας) είναι απαραίτητος για να σταματήσει η αποκλειστική προμήθεια αερίου της ΕΕ από την Ρωσία.

Για τις ΗΠΑ και την ΕΕ, αυτό είναι το πραγματικό παιχνίδι. Και αν χρειάζεται να παραμείνει άλλα δυο χρόνια στην εξουσία ο Assad, δεν πειράζει. Όλα πρέπει να γίνουν χωρίς να αποξενωθεί η Μόσχα. Για αυτό και η συνάντηση στη Γενεύη επικεντρώθηκε στο να παραμείνουν ανέπαφα τα ρωσικά συμφέροντα σε μια μετά Assad Συρία.

Δεν θα πρέπει να απορούμε. Έτσι παίζεται το σκληροπυρηνικό γεωπολιτικό παιχνίδι κεκλεισμένων των θυρών.

Τώρα απομένει να δούμε αν ο Erdogan πήρε επιτέλους το μήνυμα.

aljazeera.com

S.A.

Για ένα απόλυτα στημένο παιχνίδι που παίζεται από το 2000, και έφερε όπως είπε, την «τέταρτη κυβέρνηση Σημίτη», η οποία συνεχίζει το σχέδιο εξαθλίωσης του ελληνικού λαού και την μείωση της εθνικής κυριαρχίας, έκανε λόγο ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνος Καμμένος μιλώντας στη Βουλή επί των προγραμματικών δηλώσεων.

Ο κ. Καμμένος έκανε λόγο για «συγκυβέρνηση συγκάλυψης των σκανδάλων» και υποστήριξε ότι σχηματίστηκε προκειμένου να διασφαλίσει ότι κανείς από όσους εμπλέκονται δεν θα λογοδοτήσει.

Ο Πάνος Καμμένος, δήλωσε ακόμα ότι τη Δευτέρα, το κόμμα του θα καταθέσει πρόταση νόμου για την κατάργηση του «νόμου Ραγκούση» ενώ παράλληλα κάλεσε τους βουλευτές να στηρίξουν την πρόταση των Ανεξάρτητων Ελλήνων για σύσταση εξεταστικής Επιτροπής για το PSI.

«Η κυβέρνηση Σαμαρά εξαπάτησε προεκλογικά τους έλληνες πολίτες, Καμμία δέσμευση και κανένα μέτρο από αυτά που είχε εξαγγείλει δεν υπάρχει στις προγραμματικές του δηλώσεις. Δεν έλεγε αλήθεια όταν προεκλογικά υποσχόταν επαναδιαπραγμάτευση. Η επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου τελείωσε, Δεν υπάρχει. Αποσύρθηκε και αυτή η προεκλογική δέσμευση όπως αποσύρθηκαν και όλες οι άλλες.

Πιστεύετε ότι με ψεύτικα διλήμματα θα υφαρπάξετε την ψήφο του ελληνικού λαού. Αυτή η πολιτική σας όμως δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί από ένα πατριωτικό κίνημα. Από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Υπάρχει η αντιπρόταση, καταργώντας τα μνημόνια και διώχνοντας τους εξουσιαστές της χώρας. Εμείς καταψηφίζουμε τις προγραμματικές δηλώσεις που οδηγούν στην εξαθλίωση τους έλληνες πολίτες. Καταψηφίζουμε αυτή την κυβέρνηση», κατέληξε ο κ. Καμμένος.

Αντώνης Ι. Γρυπαίος
Διεθνολόγος


Αρχίζουμε το παρόν άρθρο με μια προφητεία ενός γέροντος της Ορθοδοξίας που είπε, « Όταν αρχίσει το κακό από τη Συρία, να αρχίσετε να προσεύχεστε!!!»
Το επανέλαβε πολλές φορές, «Εκεί από τη Συρία θα αρχίσει το κακό…»

Μετά τη Λιβύη, και τα άλλα Αραβικά κράτη, ήρθε η σειρά της Συρίας.
Η Αμερικανοκίνητη «Αραβική Άνοιξη» ανυπομονεί…
Η Συρία βασικά διέπραξε έξη κακά, για τη παγκόσμια Σιωνιστική διακυβέρνηση της Γης.

1.- Τη φιλία και συμμαχία με τη Ρωσία-Kίνα.
2.- Τη φιλία και συμμαχία με το Ιράν.
3.- Τα ενεργειακά κοιτάσματα στην Ανατολική Μεσόγειο.
4.- Οι κακές σχέσεις με τη Νατοϊκή Τουρκία.
5.- Οι κακές σχέσεις με την Σιωνιστική Αμερικάνικη «Αραβική Άνοιξη».
6.-Συνορεύει με το Ισραήλ, και κατέχει τα υψώματα του Golan.

Γι αυτό οι Δυτικοί «σύμμαχοι» απεφάσισαν να τη ξεπαστρέψουν, μέσα στα πλαίσια της παγκόσμιας Σιωνιστικής Αυτοκρατορίας. Όπως «έφαγαν» το Καντάφι, το Μουμπάρακ, θέλουν και τον Άσαντ.
Επιπλέον η παγκόσμια Σιωνιστική Νέα Τάξη Πραγμάτων, έχει σχέδια να δημιουργήσει το Κουρδικό κράτος, το οποίο γεωγραφικώς παρεμβάλλεται μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, ως εκ τούτου με όργανα τις

ΗΠΑ, Ε.Ε., Ο.Η.Ε. και ΝΑΤΟ δημιουργούν προβλήματα στη περιοχή.
Στην όλη κακή πολεμική κατάσταση, μεγάλο ρόλο έπαιξαν η λέσχη Bilderberg του Ρότσιλντ, και η Τριμερής Επιτροπή του Ροκφέλερ, μαζί με τους Ιlluminati και όλες αυτές τις γνωστές Μασονικές Σατανικές οργανώσεις που αποτελούν σαν σύνολο τη παγκόσμια Σιωνιστική Διακυβέρνηση. Τη περασμένη εβδομάδα πέντε πολεμικά γεγονότα συγκλόνισαν τη Μέση Ανατολή.

1. Η Αίγυπτος επίσημα εξέλεξε έναν Ισλαμιστή για Πρόεδρο.
Αλήθεια δεν σας κάνει εντύπωση που η παγκόσμια Σιωνιστική διακυβέρνηση επέτρεψε να εκλεγεί ένας Ισλαμιστής για πρόεδρος στην Αίγυπτο;
Αλήθεια τι συμβαίνει; Μήπως Σιωνισμός και Ισλαμιστές τα βρήκανε;
Ρωτάμε!!! Αν και προσωπικώς έχω τη γνώμη ότι δεν τα είχαν χάσει ποτέ!!!

Ο μεγάλος εχθρός της Σιωνιστικής διακυβέρνησης είναι ο πατριωτισμός!!! Αυτός δεν χωρά στην παγκοσμιοποίηση!!!

Για παράδειγμα, κοιτάξτεε τους πολιτικούς μας σήμερα, οι οποίοι απέταξαν το πατριωτισμό, για να έχουν την εύνοια των Σιωνιστών επικυρίαρχων.

2. Η Σαουδική Αραβία είναι σε πολεμική ετοιμότητα εναντίον της Συρίας, και διέβη με άρματα μάχης τα σύνορα με την Ιορδανία, έτοιμη να επιτεθεί, για συμπαράσταση στους πάτρωνές της Σιωνιστές της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

3. Ρωσία-Κίνα συγκεντρώνουν ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις στην Ανατολική Μεσόγειο, για να συμπαρασταθούν στη δοκιμαζόμενη Συρία, και το Ιράν βοηθά με κάθε μέσον…

5. Η Συρία κατέρριψε ένα Τούρκικο πολεμικό αεροπλάνο.
Αυτά τα γεγονότα προκαλούν το παγκόσμιο ενδιαφέρον.
Πλάθοντας όλα αυτά τα γεγονότα συμπεραίνουμε και βλέπουμε, μια περισσότερο αναγκαστική και επικίνδυνη κατάσταση.
Η Τουρκία θέλει αλλαγή του καθεστώτος στη Συρία με σκοπό να επεκτείνει την επιρροή της στον Αραβικό κόσμο, αλλά και για να αποφύγει τη δημιουργία Κουρδικού κράτους μεταξύ Τουρκίας-Συρίας.

Από την άλλη πλευρά η παγκόσμια Σιωνιστική διακυβέρνηση, με τις δυτικές μαριονέτες γέμισαν τη Συρία με Ισλαμοφασίστες (όπως τους αποκαλούν τα ΜΜΕ) αντάρτες, πολεμιστές, μαχητές, και άλλους μισθοφόρους ράμπο διεθνείς δολοφόνους, οπλισμένους σαν αστακούς, για να ρίξουν το καθεστώς Άσαντ, δολοφονώντας το λαό της Συρίας, το ίδιο ακριβώς όπως έπραξαν στη Λιβύη. Στα γεγονότα αυτά μεγάλο ρόλο παίζει η Μουσουλμανική Αδελφότητα που θα ήθελε να βγάλει τους Στρατιωτικούς από τη πολιτική σκηνή της Αιγύπτου, το ίδιο θα ήθελε να κάνει και η παγκόσμια Σιωνιστική Δικτατορία, επειδή οι Στρατιωτικοί είναι πατριώτες, και ενδιαφέρονται για το καλό της πατρίδας. Όπως μας πληροφορούν τα ΜΜΕ η Συρία ζητά από τη Ρωσία δύο μήνες χρόνο για να τελειώνει με τους Ισλαμιστές οι οποίοι έγιναν σύμμαχοι της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας, μέχρι οι Κοσμοκράτορες να κάνουν τη δουλειά τους, και μετά θα τους πετάξουν στα αζήτητα. Από κοντά και η δική μας τρικομματική κυβερνητική συμμαχία να συμπαρίσταται στα Σιωνιστικά σχέδια.

Η σιωνιστική Ε.Ε. εκλιπαρεί το περιβόητο «Συμβούλιο Ασφαλείας» του Σιωνιστικού ΟΗΕ, για επέμβαση στη Συρία στα πρότυπα του Ιράκ, της Λιβύης, της Γιουγκοσλαβίας, κ.λ.π.
Η Συρία και η Λιβύη ζούσαν μια χαρά, μέχρι που αποφάσισαν οι Σιωνιστές Δυτικοί να επέμβουν. Ο κύριος Φώτης Κουβέλης λέει, «Η αντιμετώπιση μιας ανθρωπιστικής κρίσης πρέπει να είναι πάνω από γεωπολιτικούς χειρισμούς, και γιαυτό όλα τα μέλη του Σ.Α. του ΟΗΕ οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στο Συριακό λαό».
Ξεχνάει όμως ποιος Σατανάς δημιούργησε την ανθρωπιστική κρίση στη Συρία, όπως και στη Λιβύη.
Είναι ο ίδιος εκείνος Σατανάς, που δημιούργησε την ανθρωπιστική κρίση εδώ στη πατρίδα μας, και μέχρι σήμερα μετράμε 3000 νεκρούς αυτόχειρες από οικονομικά προβλήματα. Είναι ο ίδιος Σατανάς αφεντικό της τριμερούς συμμαχίας που κυβερνά σήμερα την Ελλάδα.

Δυστυχώς υπάρχουν χρυσοπληρωμένα ΜΜΕ στην υπηρεσία των Αμερικανο-Σιωνιστών. Η Κυβέρνηση της Κύπρου λέει, «Θα ήταν καταστροφική για όλη τη περιοχή πιθανή επέμβαση των Δυτικών στη Συρία». Πράγματι οποιαδήποτε στρατιωτική παρέμβαση στη Συρία, θα είχε καταστροφικά αποτελέσματα για ολόκληρη τη περιοχή, και θα πρέπει να αποφευχθεί.

Για τις εξελίξεις στη Συρία εκφράζουμε έντονη ανησυχία για τη συνεχιζόμενη αναταραχή, αφού ήδη έχει οδηγήσει τη χώρα σε εμφύλιο σπαραγμό με τις ευλογίες της παγκόσμιας σιωνιστικής διακυβέρνησης.
Φοβάμαι ότι, μετά τη Συρία και το Ιράν, (αφού τελειώσουν και με το Ιράν), το ίδιο πάνε να κάνουν στη χώρα μας οι Παντοκράτορες, αφού ήδη ανάβουν φωτιές σε Μακεδονία – Θράκη - Αιγαίο, με Σκοπιανούς και Τούρκους.
Όλα αυτά γίνονται για την επικράτηση στο κόσμο της παγκόσμιας σιωνιστικής δικτατορίας, αλλά και για να βάλλουν στο χέρι τα ενεργειακά κοιτάσματα στην ΑΟΖ της Ανατολικής Μεσογείου, και κατ’ επέκταση του Αιγαίου.

Βρήκαν πολιτικούς μαριονέτες σε όλες τις χώρες και υλοποιούν τη παγκόσμια κυριαρχία τους.
Τα διεθνή ΜΜΕ μας πληροφορούν ότι επήλθε συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ – Ρωσίας - Ε.Ε. για τη Συρία. Συμφώνησαν στη Γενεύη οι μεγάλες εμπλεκόμενες δυνάμεις για τη δημιουργία μεταβατικής κυβέρνησης στη Συρία, η οποία θα αποτελείται από στελέχη που θα ανήκουν στη κυβέρνηση Άσαντ, και στελέχη που θα πρόσκεινται στη πλευρά της Σιωνιστικής Αντιπολίτευσης, δηλαδή στη πλευρά των Ισλαμοφασιστών ανταρτών.
Οι συμφωνίες όμως αυτές γίνονται για να παραβιάζονται.

Επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΟΗΕ και του Αραβικού συνδέσμου, είναι ο γνωστός και μη εξαιρετέος «ειρηνοποιός» Κόφι Ανάν, άνθρωπος του Αμερικανο-Σιωνιστικού κατεστημένου, και της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης.
Καταλαβαίνετε τώρα σε τι χέρια έχει πέσει η Συρία. Εάν έλλειπε η Ρωσία, Κίνα, και Ιράν, η Συρία ήδη θα είχε πέσει στα χέρια τους, όπως η Λιβύη, της οποίας τώρα ο λαός λιμοκτονεί.

Από κοντά και η Χίλαρι που δήλωσε, « Η συμφωνία που έγινε στη Γενεύη στους κόλπους της ομάδας δράσης για τη Συρία, ανοίγει το δρόμο για την μετά Άσαντ εποχή.»
Αυτό ενδιαφέρει τη Χίλαρυ, η μετά Άσαντ εποχή. Όμως «Άλλες μεν βουλές ανθρώπων, άλλες της παγκόσμιας Σιωνιστικής συμμορίας».

Τα ενδιαφέροντα των επικυρίαρχων είναι πότε τελικά θα πέσει η Συρία ολοκληρωτικά στα χέρια τους, και όχι οι ειρηνευτικές αποστολές, αυτά είναι για τα μάτια του κόσμου.

Από κοντά και το πιόνι της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης, η Σαουδική Αραβία, η οποία κινητοποίησε τις δυνάμεις της, χερσαίες και αεροπορικές, διέβη τα σύνορα με την Ιορδανία-όπως λένε τα ΜΜΕ- και είναι έτοιμη να εισβάλλει στη Συρία, δίπλα στους Ισλαμοφασίστες και άλλους μισθοφόρους ράμπο επαγγελματίες πολεμιστές όργανα των Σιωνιστών της Δύσης, αχυρανθρώπων των επικυρίαρχων της Γης.
Τους μισθοφόρους επαγγελματίες πολεμιστές που δρουν μέσα στη Συρία, και είναι απεσταλμένοι της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας οι Σιωνιστές της Δύσης ονομάζουν «Αντιπολίτευση!!!»
Τέτοια κοροϊδία στη διεθνή κοινή γνώμη!
Εδώ να τονίσουμε ότι οι Σιωνιστικές ΗΠΑ, είναι απόλυτα ταγμένες στην εξυπηρέτηση των σχεδίων της παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας, και δρα όπου διαταχθεί.

Αποτυχημένη χαρακτήρισε το Ιράν τη διάσκεψη της ομάδας δράσης για τη Συρία, που διεξήχθη στη Γενεύη, και κατέληξε σε μια συμφωνία για μεταβατική κυβέρνηση στη Συρία, ενώ απείχαν από τις συνομιλίες η Τεχεράνη και η Δαμασκός, δηλαδή οι άμεσα ενδιαφερόμενη χώρα.
Στη διάσκεψη αυτή υπήρξε ένταση ανάμεσα στις Σιωνιστικές ΗΠΑ και τη Ρωσία. Απευθυνόμενοι στη Συρία της λέμε, Συρία κράτα γερά, γιατί θα σε φάνε οι Σιωνιστές Παντοκράτορες, και Επικυρίαρχοι της Γης.
Τους Ισλαμοφασίστες πολεμιστές –ράμπο, έστειλαν μέσα στη Συρία οι
Σιωνιστές Αυτοκράτορες της Γης, όπως στέλνουν εδώ στην Ελλάδα τους λαθρομετανάστες, και οι αφελείς πολιτικοί μας, κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, καταληφθέντες από φιλανθρωπία, εις βάρος του Ελληνικού λαού.
Οι επιπόλαιοι πολιτικοί μας το κάνουν αυτό, είτε από αφελή φιλανθρωπία, είτε από προδοσία στη πατρίδα εξυπηρετώντας τα σχέδια των Κοσμοκρατόρων, για να πέσει εύκολα η Ελλάς στα χέρια των κατακτητών, και ο λαός μας σαν μετανάστες να σέρνεται στις χώρες των Σιωνιστών Κοσμοκρατόρων.

Στο χώρο της Μέσης Ανατολής, οι Επικυρίαρχοι για να πετύχουν ο σκοπό τους, χρησιμοποιούν και τη Νατοϊκή Τουρκία.
Ο γενικευμένος πόλεμος ευρίσκεται προ των θυρών!!!
Η κατάσταση στη Συρία, με πρωτοβουλία των Παντοκρατόρων της Γης, έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου εδώ και μήνες. Μέχρι όλμους ρίχνουν οι εισβολείς Ισλαμοφασίστες ράμπο των Δυτικών, ανάμεσα στο πλήθος, στις κηδείες των θυμάτων. Εάν εισβάλλουν οι Δυτικές Σιωνιστικές δυνάμεις, τότε θα εισβάλλει και η Ρωσία με όλο το δυναμικό της, τότε θα γίνει Αρμαγεδδών, και αυτό οι Δυτικοί του ΝΑΤΟ το φοβούνται…

Η κατάρριψη του Τουρκικού αεροσκάφους βάζει σε άλλη διάσταση τα πολεμικά γεγονότα. Όμως ο Ερντογάν, με τον πονηρό Νταβούτογλου, ξέρουν πολύ καλά ότι εάν επιτεθεί η Τουρκία στη Συρία, θα βρει τη Ρωσία απέναντι, και αυτό θα έχει άλλες εξελίξεις για τη Τουρκία, γι αυτό ο Ερντογάν φοβάται και «ποιεί την νήσσα»…
Η Τουρκία θα ήθελε πολύ να εισβάλλει στη Συρία, τώρα που οι συνθήκες είναι ευνοϊκές γι αυτήν. Τώρα που η Συρία αντιμετωπίζει εσωτερικό εχθρό, τη Πέμπτη φάλαγγα των Σιωνιστών κατακτητών, όμως δεν μπορεί διότι η Συρία έχει ισχυρούς συμμάχους και προστάτες.
Η Τουρκία είναι ο κακός γείτονας όλων των κρατών που συνορεύουν με αυτήν. Παραβιάζει την εθνική κυριαρχία των γειτόνων της. Δεν σέβεται τους κανόνες καλής γειτονίας, και δημιουργεί προβλήματα. Ιδιαίτερα με τη Συρία έχει τις εξής τρεις διαφορές:
1. Τη προσάρτηση το 1939 της Αλεξανδρέττας και Αντιόχειας υπό της Συρίας, οι οποίες κατοικούνται από Άραβες και Έλληνες Ορθόδοξους Χριστιανούς.
2. Την υποστήριξη που παρέχει η Συρία στους Κούρδους, στο PΚΚ και στον Αρχηγό των Κούρδων Οτσαλάν.
3. Τα φράγματα των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη. Το νερό είναι πολύτιμο αγαθό για τους λαούς της Μέσης Ανατολής, μια περιοχή ιδιαίτερα άνυδρη, και η Τουρκία έχει κάνει το παν για να στερήσει το νεράκι του Θεού, από τους νότιους γείτονες.
Κατόπιν όλων αυτών η Τουρκία εισβάλλοντας στη Συρία θέλει να δημιουργήσει νέα σύνορα. Η Τουρκία ανέκαθεν ακολουθούσε επεκτατική ιμπεριαλιστική πολιτική έναντι των γειτόνων της.
Είναι ο κακός γείτονας, που καταπατεί τα χωράφια των γειτόνων.
Όσον αφορά στις σχέσεις της με την Ελλάδα, προσπαθεί σαν γύπας που είναι, να μας αρπάξει, τη Θράκη, το Αιγαίο, τα νησιά, και τη Κύπρο.
Ήδη με τη Κύπρο, με την κάλυψη των ΑμερικανοΣιωνιστών κακοποιών της Γης, άρπαξε το 40%.

Το άρθρο αυτό γράφεται με ρεαλιστική γλώσσα, για να καταλάβει ο αναγνώστης τα αληθινά γεγονότα, που διαδραματίζονται στη Συρία, αφού τα δυτικά ΜΜΕ όργανα της παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας, παρουσιάζουν τα γεγονότα διαστρεβλωμένα. Το μαύρο-άσπρο!!!

Οι Σιωνιστικές ΗΠΑ, ενεργώντας για λογαριασμό των Σιωνιστών κατακτητών της Γης, προσπαθούν να εμπλέξουν και την Ελλάδα, στον πόλεμο κατά της Συρίας. Επειδή κατέχουν τη ναυτική βάση της Σούδας στη Κρήτη, θέλουν από εκεί να εξαπολύσουν αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της Συρίας, όπως έπραξαν και με τη Λιβύη.
Ήδη ο υπουργός μας επί των εξωτερικών, συναντήθηκε με τον Αμερικανό Πρέσβη, και συζήτησαν το θέμα. Ασφαλώς οι κυβερνώντες δεν θα έχουν αντίρρηση στις διαταγές των Σιωνιστών Κοσμοκρατόρων, όπως δεν είχαν ποτέ.

Οι τρομοκράτες της Γης δολοφονούν το Συριακό λαό, για να προωθήσουν τα σχέδιά τους για Κοσμοκρατορία. Οι μισθοφόροι των Σιωνιστών Παντοκρατόρων προβαίνουν σε πολλές πράξεις δολιοφθοράς, σαμποτάζ, και τρομοκρατίας, μέσα στο εσωτερικό της Συρίας, όπου δολοφονούν δημοσιογράφους, και κάθε ένα που αντιτίθεται στα σχέδιά τους. Υπάρχουν στο εσωτερικό της Συρίας και δημοσιογράφοι πράκτορες της Σιωνιστικής Νέας Τάξης Πραγμάτων, που διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, και τα παρουσιάζουν στη διεθνή κοινή γνώμη εντελώς αντίθετα και παραλλαγμένα.

Παρ’ όλα αυτά μεγαλώνει το διεθνές κίνημα συμπαράστασης στον αγώνα του λαού της Συρίας, εναντίον της ιμπεριαλιστικής επίθεσης.
Πρέπει όλοι οι λαοί σαν ένα σώμα, να σταματήσουμε αυτούς τους τρελούς της Σιωνιστικής διακυβέρνησης, αλλιώς θα αιματοκυλήσουν την ανθρωπότητα.

Το Κ.Κ. Τουρκίας, λέει, «Στη Συρία παίζεται ένα βρώμικο παιχνίδι από τη Τουρκική κυβέρνηση των Οθωμανών Ισλαμιστών, που υποστηρίζεται από τις Σιωνιστικές ΗΠΑ και το Ισραήλ».
Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβεζ με προφητικά λόγια είχε προειδοποιήσει το πρόεδρο της Συρίας Άσαντ, για τα σχέδια της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας, εναντίον της Συρίας.
Το Κ.Κ. Ρωσίας δήλωσε ότι, η σφαγή στη πόλη Houla της Συρίας, είναι προβοκάτσια των μυστικών υπηρεσιών της Σιωνιστικής Δύσης.

Υπάρχει διεθνής συμπαράσταση στον αγώνα του Συριακού λαού, ώστε να μην πέσει η Συρία στα νύχια των ιμπεριαλιστών σιωνιστών εξουσιαστών.
Στη λέσχη Bilderberg βρέθηκε ο επικεφαλής των εξωτερικών σχέσεων της λεγόμενης «Αντιπολίτευσης» στη Συρία, των μισθοφόρων φασιστών των ΑμερικανοΣιωνιστών.

Οι τρομοκράτες μισθοφόροι των Σιωνιστών Παντοκρατόρων σφάζουν Χριστιανούς στη Συρία, με σκοπό να εξεγείρουν τους Χριστιανικούς Λαούς, εναντίον του καθεστώτος Άσσαντ.
Τα δυτικά Σιωνιστικά ΜΜΕ, CNN , BBC, κλπ. παρουσιάζουν τους δολοφονημένους από τους μισθοφόρους ράμπο, και άλλους Ισλαμοφασίστες δολοφόνους, σαν θύματα του Συριακού Στρατού.
Στη Συρία οργιάζει σήμερα η «Δημοκρατία» της Σιωνιστικής Δύσης, των ΗΠΑ, της Ε.Ε., του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ, της Νατοϊκής Τουρκίας, των Σιωνιστών της παγκόσμιας Αυτοκρατορίας, και των Βασιλικών Αραβικών καθεστώτων, και Εμιράτων.

Το καθεστώς Άσαντ ισχυρίζεται ότι η Συρία θα γίνει ο τάφος των Σιωνιστών ιμπεριαλιστών. Ίδωμεν!!!

Διεθνώς επικρατεί το σύνθημα, «Συρία κράτα γερά!!! Φωτιά και τσεκούρι στα σιωνιστικά σκυλιά!!!»

Τη Συρία υποστηρίζουν αντι-ιμπεριαλιστές που δεν προσκυνάνε τους Αμερικανο-Σιωνιστές. Δυστυχώς υπάρχουν ξεπουλημένα Σιωνιστικά δυτικά ΜΜΕ που υποστηρίζουν τη παγκόσμια Σιωνιστική σκλαβιά, για την επικράτηση της παγκόσμιας σιωνιστικής κυριαρχίας.

Η κυρία Χίλαρι ομολογεί λέγοντας, οι εξεγερμένοι Σύριοι, (εννοεί τους Μισθοφόρους Ισλαμοφασίστες) λαμβάνουν βοήθεια από τις ΗΠΑ!!!
Ακόμη και το Αραβικό ΜΜΕ Al Jajeera ετέθη στην υπηρεσία των Σιωνιστών Αυτοκρατόρων της Γης.
Η κυρία Χίλαρι επισκέπτεται συνεχώς τα Αμερικάνικα Αραβικά Εμιράτα-Προτεκτοράτα των Σιωνιστών Αράβων, και ζητάει βοήθεια σε χρήμα και σε μισθοφόρους (τους αποκαλούν εθελοντές), πολεμιστές εναντίον της Συρίας.
Λες και του Εμίρη-και του κάθε Εμίρη- του έφταιξε η Συρία.

Οι σύμμαχοι της Συρίας λέγουν το ιμπεριαλιστικό σχέδιο αποσταθεροποίησης της Συρίας θα αποτύχει. Οι Ρωσία – Κίνα - Ιράν, είναι αποφασισμένες μέχρι παγκόσμιο πόλεμο να φθάσουν για να προστατεύσουν τη Συρία.
Οι ΑμερικανοΣιωνιστές τα θέλουν όλα δικά τους. Αλήθεια τολμούν οι Αμερικάνοι πολιτικοί –όσο πιόνια και μαριονέτες και αν είναι-να θυσιάσουν ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού των ΗΠΑ, σε ένα πυρηνικό πόλεμο; με αντάλλαγμα τη Συρία;
Ιδού το ερώτημα!!!

Το «τέρας» των δολοφονιών σε Λιβύη, Συρία, και άλλα κράτη, είναι έργο των μυστικών υπηρεσιών, που εγκρίθηκε από τη Σιωνιστική διακυβέρνηση και εργάστηκε για την «Αραβική Άνοιξη» στη Λιβύη και Συρία. Πρόσφατα αποκαλύφθηκε από τα ΜΜΕ, ότι ο μεγάλος ηγέτης των Παλαιστινίων Γιάσερ Αραφάτ, δολοφονήθηκε με ραδιενεργό πολώνιο!!!. Δυστυχώς η παγκόσμια παντοκρατορία έχει καταλάβει τα νοσοκομεία όλων των κρατών του κόσμου, όπου δολοφονεί τους αντιπάλους αυτής!
Προ καιρού είχαμε μυστική επίσκεψη του Εμίρη του Κατάρ στο Ισραήλ, επήγε εκεί για να προσκυνήσει… όπου εξυφάνθηκε συνωμοσία εναντίον του ανένταχτου Αραβικού κόσμου.

Αυτά τα γεγονότα τα κρύβουν τα αργυρώνητα ΜΜΕ, που υποστηρίζουν τους «επαναστάτες» δολοφόνους για τη «Δημοκρατία» στη Συρία.
Να γιατί το «Al Jajeera» συμμετέχει στην ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Συρίας, και εντάχθηκε στο ΑμερικανοΣιωνιστικό μπλόκ.
Η σκανδαλώδης συμπεριφορά του CNN στη Συρία, αποκαλύπτει τη διεθνή συνωμοσία των ΜΜΕ, και των αργυρώνητων δημοσιογράφων.
Πολλά ΜΜΕ διεθνώς γράφουν και λέγουν, στη Συρία πίσω από τις αναταραχές υπάρχει δάκτυλο των Σιωνιστικών ΗΠΑ.

Ο Αμερικανικός λαός πρέπει να κατανοήσει ότι η πολιτική του ηγεσία έχει γίνει όργανο της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης, η οποία χρησιμοποιεί τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, για τη κατάκτηση της παγκόσμιας κυριαρχίας.
Ο 6ος στόλος τη Μεσόγειο είναι σε συναγερμό.

Εν τω μεταξύ οι μισθοφόροι των Σιωνιστών «επαναστάτες» συνεχίζουν τα εγκλήματα στη Συρία. Το Ιράν λέγει, η ιμπεριαλιστική επίθεση στη Συρία, θα γίνει ο τάφος τους. Η Περσία είναι άμεσα ενδιαφερόμενη, διότι γνωρίζει ότι εάν πέσει η Συρία, έχει σειρά η Περσία. Είναι το αμέσως επόμενο πολεμικό μέτωπο των Σιωνιστών παντοκρατόρων.

Εμείς οι Έλληνες ενδιαφερόμαστε διότι μετά το Ιράν, έρχεται η σειρά μας, γι αυτό θέλουν να μας απομονώσουν από την Ευρωζώνη.

Οι τρομοκράτες μισθοφόροι στη Συρία σφάζουν γυναικόπαιδα, φρικιαστικές είναι οι εικόνες που βλέπουμε καθημερινώς στη Τ.V.
Όμως τα λυσσασμένα σκυλιά των Ισλαμοφασιστών και πάσης φύσεως διεθνών μισθοφόρων δολοφόνων θα συντριβούν.

Εκτός από δολιοφθορές επιδίδονται και σε τρομοκρατικές επιθέσεις αυτοκτονίας σε όλες τις πόλεις της Συρίας. Οι σφαγές των πολιτών έρχονται στο φώς μετά την απόσυρση των τρομοκρατών από τις πόλεις.

Την αλήθεια για τη Συρία κρύβουν τα αργυρώνητα δυτικά ΜΜΕ.
Υπάρχουν στη Συρία και «Ανεξάρτητοι Δημοσιογράφοι» που μάχονται με τη πένα και το λόγο για τη «Δημοκρατία» και είναι πράκτορες των δυτικών σιωνιστικών μυστικών υπηρεσιών, CIA, MI6, κ.λ.π.

Συνελήφθησαν ακόμη και Γάλλοι στρατιώτες που πολεμούν μαζί με τον λεγόμενο «Ελεύθερο Στρατό» της CIA, Aλ-Κάϊντα, κλπ. για να ισοπεδώσουν τη Συρία, όπως έκαναν στη Λιβύη.
Η Αραβική Αλ-Κάϊντα παίζει βρώμικο παιχνίδι στη Συρία, και βοηθά τη παγκόσμια σιωνιστική διακυβέρνηση. Ακόμη και η Γαλλία εξοπλίζει τον «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» με πυραύλους.
Οι πωλήσεις όπλων προς πάσαν κατεύθυνση είναι στο προσκήνιο, πρώτα οι Business και μετά η ανθρώπινη αξία και ζωή.

Έχει ο διάβολος λεφτά για όλους.

Τύμπανα πολέμου ηχούν στη Συρία, και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Τουρκία ζητάει τη βοήθεια του σιωνιστικού ΝΑΤΟ ισχυριζόμενη ότι απειλείται η εδαφική της ακεραιότητα, και ζητά ενεργοποίηση του άρθρου 5 της συμμαχίας που προβλέπει ότι επίθεση εναντίον κράτους-μέλους, συνιστά επίθεση στο σύνολο της συμμαχίας, και ζητά συντονισμένη αντίδραση!!! Τόσο πονηροί είναι οι Τούρκοι.

Ευτυχώς που υπάρχει η Ρωσία, και διατηρεί την ισορροπία δυνάμεων στη περιοχή, αλλιώς θα είμαστε όλοι οι λαοί δούλοι της παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας. Ο Θεός να βάλλει το χέρι του!!!
Στην Ελλάδα, τα τελευταία τουλάχιστον τριάντα χρόνια αυτά που ανθίζουν είναι μόνο οι φαιδρές πορτοκαλιές και η μόνιμη προσπάθεια μας να προσπαθούμε να προσαρμόσουμε την λογική σε κοντόφθαλμη μιζέρια της καθημερινότητας.

Λέει ο Τούρκος πρωθυπουργός: «Πώς μπορεί να γίνει παράδειγμα για την Τουρκία μια χώρα που προσπαθεί να ορθοποδήσει ζητώντας ελεημοσύνη 100 δισ., που πουλά τα νησιά της;»
Βέβαια και οι Τούρκοι πουλάνε νησιά, όμως έχει δίκιο στον γενικότερο συλλογισμό του ο Ερντογάν.

Δεν θα σταθώ στην πρώτη αποστροφή της φράσης του Τούρκου πρωθυπουργού για τα 100 δισ., αλλά θα σταθώ στο κομμάτι της φράσης του πουλήματος των νησιών.

Μπορώ να αποδεχτώ, αν και το θεωρώ εντελώς απαράδεκτο, η Ελλάδα να πουλήσει κάποια νησιά της , όμως δεν μπορώ να αποδεχτώ ότι η πώληση αυτή είναι ένα γεγονός που θα πρέπει να μας χαροποιεί κιόλας, όπως προσπαθούν να μας το παρουσιάσουν οι εξαρτημένοι δημοσιογράφοι του Mega channel (και όχι μόνο αυτοί βέβαια).

Πέραν της όποιας πραγματικής οικονομικής ανάγκης της Ελλάδας, υπάρχει ο τρόπος και η αξιοπρέπεια προσέγγισης κάποιων πραγμάτων.

Όπως δεν μπορεί κάποια γυναίκα να χαίρεται που λόγω μιας οικονομικής δυσκολίας πήγε στο κρεβάτι με τον μπακάλη της γειτονιάς, κατά τον ίδιο τρόπο δεν μπορούμε να χαιρόμαστε ως λαός όταν ακούμε ότι πουλάμε πέντε ή δέκα νησιά.

Οι παλαιότεροι έλεγαν: «όταν αναγκάζεσαι να πουλάς κλαις, όταν μπορείς να αγοράζεις γελάς» κι αυτό αφορούσε βέβαια την περιουσία και την υποδομή, όχι το προϊόν.

Εμείς όμως σήμερα οι παρηκμασμένοι Έλληνες της φαιδράς πορτοκαλέας, που από Έλληνες γίναμε Νεοέλληνες και στη συνέχεια Νεκροέλληνες, αντί να κλαίμε, γελάμε και είμαστε χαρούμενοι που λόγω της ανικανότητάς μας να παράξουμε προϊόντα, πουλάμε την περιουσία των παιδιών μας και την υποδομή του κράτους.

Το Κράτος για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας, θα πρέπει άπαξ δια παντός να απαγορεύσει το πούλημα των νησιών, αλλά και μερικών άλλων απαραιτήτων για την λειτουργία ενός Κράτους υποδομών.

Ναι, χρειαζόμαστε λεφτά, ναι πρέπει να αναπτυχθούν και τα νησιά και η ενδοχώρα, ναι, πρέπει να λειτουργήσει η ΕΥΔΑΠ και τα λιμάνια με περισσότερο αποτελεσματικό τρόπο, αυτό όμως δεν πάει να πει ότι πρέπει και να πουληθούν. Ας γίνει μια (περιορισμένη) χρονική διαχειριστική παραχώρηση, όχι ξεπούλημα. Γιατί αυτό που πουλάς σήμερα δεν υπάρχει ενδεχόμενο να το ξαναποκτήσεις ούτε μετά από 100-200 – 300 χρόνια.
Η απλοποίηση της λογικής με την καιροσκοπική προσέγγιση κάποιων πραγμάτων, δεν είναι αποτελεί τιμή για έναν λαό, είναι κατάντια και ντροπή.

Τουλάχιστον λοιπόν κύριοι του Mega channel, μην γελάτε που βρέθηκαν αγοραστές για τα νησιά, όπως και δεν πρέπει να γελάτε που οι Έλληνες βρίσκουν δουλειές στην Γερμανία ή στην Αυστραλία.

Αν και κατανοώ αυτόν τον τρόπο σας προσέγγισης των πραγμάτων, αφού εσείς λόγω του ότι πιστέψατε ότι είσαστε Πολίτες του κόσμου, νομίζετε κιόλας ότι θα έχετε και δικαιώματα επί των περιουσιακών στοιχείων των υπολοίπων κρατών.

Τελικά αντί για πολίτες του κόσμου γίναμε ο περίγελος του κόσμου και αυτό είναι το αποτέλεσμα των κοντόφθαλμων πρώην Ελλήνων, μετά Νεοελλήνων και που τώρα έγιναν Νεκροέλληνες Πολίτες του κόσμου, που αισθάνονται χαρά επειδή βρίσκουν δουλειά στο Λονδίνο ή ταξιδεύουν δύο φορές τον χρόνο μέχρι το Παρίσι.

Αν υπήρχαν οι δημοσιογράφοι και το Mega channel πριν 150 χρόνια θα είχαμε πουλήσει την Ακρόπολη ως ασβέστη -που τότε είχε μεγάλη αξία- σε πολύ καλή τιμή, όπως θα έγραφαν και οι τότε Παπαχελάς, Πρετεντέρης και Χασοπόπουλος.

Πρώην σοσιαλιστής τύπου ΠΑΣΟΚ

Του Σεραφείμ Π. Κοτρώτσου

Ακούγοντας τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά συνάγει κανείς μερικά βασικά συμπεράσματα:

1. Ο κ. Σαμαράς περιέγραψε μία κυβέρνηση …αποκρατικοποιήσεων. Αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο του δίνοντας το στίγμα της βούλησης και της αποφασιστικότητας να παραχωρήσει σε ιδιώτες μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας, από τα αεροδρόμια και τα λιμάνια, μέχρι τους ευαίσθητους τομείς της ενέργειας και των υδάτων…

Ο πρωθυπουργός ήθελε να στείλει σαφές μήνυμα προς το εξωτερικό -δανειστές και πιθανούς επενδυτές-, επιβεβαιώνοντας τη βασική στρατηγική του που θέλει την ανάπτυξη να προκαλείται σχεδόν αποκλειστικά από την εκχώρηση τομέων της δραστηριότητας του δημοσίου τομέα, Η στρατηγική αυτή είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνη καθώς θα προκαλέσει κύματα αντιδράσεων από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες θα αισθανθούν ότι απειλείται η εργασία τους και πως η Ελλάδα γίνεται ακόμα περισσότερο “προτεκτοράτο”.

2. Παρέπεμψε στους υπουργούς για τις “καυτές πατάτες” των εργασιακών (π.χ μετενέργεια) και υπήρξε σκοπίμως γενικόλογος στη δέσμευση περί μη περαιτέρω μειώσεων μισθών και συντάξεων. Δυστυχώς, ο επικεφαλής της Ομάδας Δράσης Χορστ Ράϊχενμπαχ …πρόλαβε τον πρωθυπουργό και, μία ημέρα νωρίτερα, ζητούσε νέα συμπίεση του εργασιακού κόστους.

3. Η κυβέρνηση δεν έχει κατορθώσει ακόμα να σχηματοποιήσει τι ακριβώς σημαίνει γι αυτήν “επαναδιαπραγμάτευση” και πως θα κινηθεί έναντι των δανειστών. Εάν κρίνει κανείς από τη δήλωση του νέου υπ. Οικονομικών Γ. Στουρνάρα στους FT, ο πρωθυπουργός και η βασική ομάδα του -των κ.κ Βενιζέλου και Κουβέλη συμπεριλαμβανομένων- δεν φαίνεται να έχουν πεισθεί ότι μπορούν, πράγματι, να αλλάξουν σημαντικούς όρους του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης. Γι αυτό και, στα 35 λεπτά των προγραμματικών δηλώσεων, ο κ. Σαμαράς ανέφερε για πρώτη φορά τη λέξη “επαναδιαπραγμάτευση”, μόλις στο 28ο λεπτό…

4. Ο πρωθυπουργός φαίνεται να αντιλαμβάνεται πως η κυβέρνησή του είναι τόσο εύθραυστη που αρκεί μία ανόητη ή και υπονομευτική δήλωση ευρωπαίου αξιωματούχου για να χάσει μέρος της ελάχιστης αξιοπιστίας της, τόσο στο εσωτερικό, όσο και διεθνώς. Γι αυτό και επιχείρησ ενα στείλει μήνυμα του τύπου “αφήστε με ήσυχο, μην με υπονομεύετε”. Ο πρωθυπουργός γνωρίζει πως ένας εκ των βασικών λόγων που προηγήθηκε κατά 2 μονάδες (ΜΟΝΟ) του Συριζα είναι το γεγονός ότι μερίδα των πολιτών φοβήθηκε ότι “χωρίς τον Σαμαρά που τον εμπιστεύονται οι ξένοι, η Ελλάδα θα βρεθεί εκτός ευρωζώνης”. Εάν, τώρα, κάθε τρεις και λίγο κάποιος αξιωματούχος ( όπως ο Άκερμαν, η Φιλανδή υπ. Οικονομικών κ.ά) αφήνουν υπονοούμενα περί πιθανής εξόδου της χώρας από τη ζώνη του ευρώ, η “υπεραξία Σαμαρά’ στο εσωτερικό της χώρας απομειώνεται ταχύτατα.

Εν κατακλείδι, ο πρωθυπουργός προσπάθησε να δείξει ότι ελέγχει το…παιχνίδι. Προσώρας, αυτό συμβαίνει. Ανοχή, ωστόσο, δεν υπάρχει και σύντομα θα μάθουμε εάν η κυβέρνηση Σαμαρά είναι μία θερινή κυβέρνηση που θα αρχίσει να κλυδωνίζεται με τα πρωτοβρόχια, ή εάν έχει πιθανότητες να αντέξει περισσότερο. Σχετικά με τα περί “κυβέρνησης τετραετίας”, μάλλον δεν τα πιστεύουν ούτε οι πιο στενοί συνεργάτες του…




Την ανάγκη ουσιαστικής επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού μνημονίου επισημαίνει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος Sergey Stanishev εξηγώντας ότι με «δεδομένη την δέσμευση που βλέπουμε από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, η Ευρώπη πρέπει να δώσει στους Έλληνες ελπίδα».
Ο κ. Stanishev κατά την επίσκεψή του στην χώρα μας για να συμμετάσχει στην εθνική διάσκεψη του ΠΑΣΟΚ, μίλησε στο «Πρώτο Θέμα» και περιέγραψε τις νέες ευνοϊκές ισορροπίες που έφερε στην Ευρώπη η εκλογή του Francois Hollande.
Επιπροσθέτως, άσκησε σκληρή κριτική στην πολιτική των Merkozy αλλά και στην τακτική της τρόικα που «συμπεριφέρεται στην Ελλάδα σαν να είναι προτεκτοράτο της και οδηγεί στην καταστροφή του κοινωνικού ιστού και στην αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος της χώρας»

Η πολιτική του Francois Hollande φαίνεται να απέχει από αυτή των Merkozy. Σε 1η φάση κατάφερε να «φρενάρει» το σκληρό δημοσιονομικό σύμφωνο σταθερότητας και να πιέσει για ανάπτυξη. Παρά ταύτα οι συσχετισμοί δυνάμεων στην Ευρώπη επιτρέπουν μια αλλαγή πορείας ώστε από την πολιτική λιτότητας να ακολουθηθεί μια πολιτική ανάπτυξης;
Παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες κυβερνήσεις να προσπαθούν να μειώσουν τα ελλείμματά τους. Παρά ταύτα βλέπουμε τις οικονομίες τους να βυθίζονται όλο και περισσότερο στην ύφεση και την κρίση. Συνεπώς η πολιτική που ακολουθήθηκε δεν ήταν σωστή. Για εμένα η νίκη του Francois Hollande είναι ιδιαιτέρως σημαντική γιατί σηματοδοτεί την αρχή αλλαγής ρεύματος ή τάσης στην ΕΕ και αυτό ήταν κάτι που μπορέσαμε να παρατηρήσουμε στην πρόσφατη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ουσιαστικά φαίνεται να ξεκινά περίοδος ουσιαστικών αλλαγών.

Εκτιμάτε ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από την ΕΚΤ πρέπει να ισχύσει για όλες τις χώρες; Υπάρχει χώρος και για την Ελλάδα;
Θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξει χώρος για την Ελλάδα σε αυτό το πεδίο. Θεωρώ πάνω από όλα ότι πρέπει να υπάρχει μία κοινή προσέγγιση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Κοινή προσέγγιση έτσι ώστε να πραγματοποιηθεί η ενοποίηση των Τραπεζών στο μέλλον και οι πολίτες να μην αντιμετωπίζουν επιπρόσθετες δυσκολίες. Τα προβλήματα των τραπεζών δηλ. να επιλύονται με ένα κοινό τρόπο.

Παρά ταύτα, ηγεσίες χωρών όπως της Ολλανδίας και της Φιλανδίας αμφισβητούν την συγκεκριμένη απόφαση(του ΕΣ). Πως χαρακτηρίζετε την στάση τους;
Σε κάθε χώρα υπάρχει και η εσωτερική πολιτική που επηρεάζει την συμπεριφορά των κυβερνήσεων. Ακούστε, και πρέπει να είμαι ξεκάθαρος, οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόστηκαν τα τελευταία 3 χρόνια από τις συντηρητικές κυβερνήσεις στην ΕΕ δεν κατάφεραν να οδηγήσουν σε επανάκτηση της εμπιστοσύνης και δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν την ανεργία. Μιλάμε πλέον για 25 εκ Ευρωπαίων ανέργων. Συνεπώς δεν υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ και κάθε χώρα θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι χωρίς αλληλεγγύη και συνολικές λύσεις χωρίς δηλ. κοινή προσέγγιση στα κοινά προβλήματα και τα απαραίτητα δημοσιονομικά εργαλεία δεν θα μπορέσουμε να επιλύσουμε τα προβλήματά μας.

Όλο και περισσότεροι, μεταξύ των οποίων και ο πρώην πρόεδρος της Deutsche Bank κ. Josef Ackermann, υποστηρίζουν ότι για το ελληνικό πρόβλημα απαιτείται πιο γενναία περικοπή του δημόσιου χρέους ώστε αυτό να γίνει βιώσιμο. Συμφωνείτε με την συγκεκριμένη άποψη;
Πιστεύω ακράδαντα ότι πολλές δυνατότητες για να μειωθεί- αμβλυνθεί η κρίση στην Ελλάδα, να μειωθεί δηλ. το δημόσιο έλλειμμα της Ελλάδας, χάθηκαν τα τελευταία 3-4 χρόνια γιατί συγκεκριμένες αποφάσεις ελήφθησαν πολύ αργά και ήταν πολύ μικρές- λίγες για το μέγεθος των προβλημάτων. Χωρίς θαρραλέες αποφάσεις σε ευρύτερο επίπεδο, χωρίς πραγματικές λύσεις για το δημόσιο χρέος χωρίς ισορροπημένη ρύθμιση της αγοράς θα υπάρξει σοβαρό πρόβλημα. Μην ξεχνάμε ότι κυκλοφορούν καιροσκόποι. Χωρίς πραγματικές επενδύσεις ανταγωνιστική οικονομία με πράσινες επενδύσεις δεν θα βρεθεί η λύση ποτέ. Γι αυτό κατά την πρόσφατη συνεδρίαση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών στις Βρυξέλλες, υιοθετήσαμε μια διακήρυξη, στην σύνταξη της οποίας ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος διαδραμάτισε μείζονα ρόλο. Η διακήρυξη αυτή εκφράζει το όραμα της σοσιαλιστικής οικογένειας για την ανάπτυξη με οικονομικά και. Το μήνυμά μας πρέπει να είναι σαφές να δείξουμε στους ευρωπαίους ότι υπάρχει εναλλακτική αξιόπιστη λύση. Είναι σαφές, το απέδειξε η ίδια η ζωή, οι πολιτικές αμιγούς λιτότητας είναι λάθος γιατί δεν προκαλούν μόνο πόνο στους πολίτες αλλά δεν οδηγούν και την Ευρώπη εκτός κρίσης. Οι Ευρωπαίοι συντηρητικοί δεν διαθέτουν ούτε το κουράγιο ούτε και την αλληλεγγύη για να επιλυθούν τα προβλήματα και το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Πριν από 3 χρόνια είχαμε την Ελλάδα σήμερα έχουμε την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Πορτογαλία την Ιταλία ποια χώρα άραγε θα ακολουθήσει;

Πέραν από τους αριθμούς η αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος από την Ευρώπη επέφερε δυσβάσταχτο βάρος στους πολίτες. Στις πρόσφατες εκλογές οι Έλληνες καταδίκασαν την πολιτική του ΠΑΣΟΚ η οποία εν πολλοίς ήταν η πολιτική της ΕΕ.
Θα ξεκινήσω με την ελληνική πλευρά. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βρέθηκε αντιμέτωπη με μια μη βιώσιμη κληρονομιά. Ήταν αναγκασμένη να προχωρήσει σε περικοπές. Να ξέρετε ότι η Ε.Ε και οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές σέβονται ιδιαιτέρως το ΠΑΣΟΚ για το θάρρος να προχωρήσει σε αυτές τις μεταρρυθμίσεις. Παρόλα αυτά δεν συμμερίζομαι την αντιμετώπιση της Ελλάδας από την τρόικα ως προτεκτοράτο. Αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως προτεκτοράτο και αγνοεί τους δημοκρατικούς εσωτερικούς μηχανισμούς. Η Ελλάδα δεν είναι μια τριτοκοσμική χώρα είναι μέλος της ΕΕ. Δεν μπορούμε μονίμως να επιβάλλουμε περικοπές χωρίς να δίνουμε τα εργαλεία που θα οδηγήσουν σε μια οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη. Διότι χωρίς ανάπτυξη τα ελλείμματα είναι αδύνατο να μειωθούν. Η τρόικα επιβάλλοντας συνεχώς οδηγεί στην καταστροφή του κοινωνικού ιστού στην Ελλάδα και στον κατακερματισμό και αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος της χώρας. Πιστεύω ότι οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί, τρόικα και ΕΣ θα πρέπει να δείξουν μεγαλύτερη ευελιξία δεδομένης και της δέσμευσης που βλέπουμε από πλευρά της Ελλάδας να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και θα ρέπει επίσης να δώσει στην Ελλάδα ελπίδα.

Πιστεύετε ότι υπάρχουν περιθώρια επαναδιαπραγμάτευσης ή τελικά η καλύτερη λύση θα ήταν η καταγγελία του Μνημονίου όπως προεκλογικά υποστήριζε το ΣΥΡΙΖΑ;
Δεν πιστεύω ότι θα ήταν λύση η καταγγελία του Μνημονίου. Θα πρέπει να εμπλακείτε σε σοβαρό διάλογο. Πρέπει να υπάρξουν πολύ σοβαρές δεσμεύσεις από πλευράς Ελλάδας για τις μεταρρυθμίσεις και από την άλλη όμως θα πρέπει η Ευρώπη να εκφράσει κατανόηση και να δώσει την εγγύηση ότι θα υπάρξει βοήθεια για ανάκαμψη. Με συνεχείς περικοπές αυξάνει η ύφεση. Περικόπτουμε συνεχώς ώσπου κάποια στιγμή θα φτάσουμε στα έγκατα της γης.

Πως χαρακτηρίζετε την προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ το οποίο μετά από μια μεγάλη ήττα επιχειρεί να ανασυγκροτηθεί. Με ποιο τρόπο μπορεί να επανακτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών;
Μόνο όσοι δεν είναι στατικοί έχουν μέλλον. Το ΕΣΚ διανύει περίοδο αναγέννησης και ανασυγκρότησης που ξεκίνησε 2010. Πιστεύω ότι κάνουν λάθος όσοι υποτιμούν το ΠΑΣΟΚ διότι το είναι κόμμα με βαθιές ρίζες στην κοινωνία και είχε σημαντικότατη συμβολή στην ανάπτυξη και διατήρηση της δημοκρατίας στην Ελλάδα από την μεταπολίτευση έως σήμερα. Παρατηρώ το κόμμα που περνά περίοδο δυσκολιών, παρόλα αυτά βλέπω ότι έχει σθένος να ανασυγκροτηθεί να προσεγγίσει τους πολίτες και να αναλάβει τις ευθύνες του. Είναι εύκολο να συμπεριφέρεται κανείς όπως ο ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι όλα είναι λάθος στην διαπραγμάτευση αλλά που θα βρεθούν τα χρήματα για την επίλυση των προβλημάτων; Το ΠΑΣΟΚ είναι παράταξη με σθένος και σοφία για να μεταμορφωθεί και εμείς θα συνδράμουμε στην προσπάθεια των φίλων και συντρόφων Ελλήνων.
Επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από το βήμα της Βουλής κατηγορώντας τον ότι διακήρυξε την πίστη του στη χειρότερο κράτος.

Συγκεκριμένα χαρακτήρισε ανεπίτρεπτη τη στάση του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ και κατώτερη των περιστάσεων ενώ έκανε λόγο για καταστράγηση της ψήφου του ελληνικού λαού.

Οι πολίτες, εξήγησε, επέλεξαν την παραμονή της χώρας στο ευρώ και την επαναδιαπραγμάτευση.

Αναφερόμενος στον Αλέξη Τσίπρα, είπε ότι το μέλλον δεν εξασφαλίζεται με απειλές και ότι δεν μπορεί κανείς να διαλέγει τον εύκολο δρόμο της αντιπολίτευσης και να καιροφυλακτεί πότε θα αποτύχει η κυβέρνηση και η χώρα.

Ο κ.Τσίπρας, συμπλήρωσε, απαίτησε να σχηματίσουμε κυβέρνηση και ταυτόχρονα είπε ότι η κυβέρνηση δεν έχει νομιμοποίηση να εφαρμόσει την πολιτική της.

Όπως είπε, δεν νοείται η συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις να είναι μια συζήτηση «κλασικού χαρακτήρα», η χώρα δεν αντέχει άλλη δημαγωγία, άλλο λαϊκισμό, άλλη απλούστευση.

Ο κ. Τσίπρας θέλει μορατόριουμ, εμείς θέλουμε περαιτέρω μείωση του δημοσίου χρέους, τόνισε.

Την εθνική ευθύνη δεν την αναλαμβάνεις όποτε θέλεις για λόγους κομματικής τακτικής, η εθνική ευθύνη σε κυνηγάει από μόνη της, πρόσθεσε ο κ. Βενιζέλος ενώ εξήγησε ότι με τη Νέα Δημοκρατία συνεργάζεται το ΠΑΣΟΚ λόγω εθνικού καθήκοντος και ξεκαθάρισε ότι δεν ταυτίζονται αξιακά. Το μέγεθος της κρίσης επιβάλλει τη λύση διακυβέρνησης εθνικής συνευθύνης, υπογράμμισε.

Στη συνέχεια ο κ. Βενιζέλος επεσήμανε πόσο σημαντικές είναι οι μεταρρυθμίσεις για την ανταγωνιστικότητα αλλά και ένα εθνικό φορολογικό σύστημα. «Όπως είπα στην τρόικα σήμερα, όλα πρέπει να ξεκινήσουν από τη διαμόρφωση ενός νέου μεσοπροθέσμου προγράμματος», σημείωσε.

Τέλος τάχθηκε υπέρ της ελπίδας αλλά όχι της «καλλιέργειας ψευδαισθήσεων μιας ευκολίας που δεν υπαρχει, αυτό είναι έγκλημα σε βάρος του τόπου και της νέας γενιάς».

Πηγή "Ναυτεμπορική"

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός

Εδώ και καιρό οι Γερμαναράδες μέσω των εγχώριων πολιτικών υπαλλήλων τους μας επιβάλλουν σκληρά μέτρα λιτότητας κατηγορώντας μας ως διεφθαρμένους και τεμπέληδες. Θα μου πείτε βέβαια εδώ ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός μας ο κ. Γ. Παπανδρέου στην αρχή της φρικτής θητείας του το χειμώνα του 2009-10 έκανε το ίδιο στις ανά τον κόσμο διάφορες πολιτικές επαφές του!

Όμως η υποκρισία όλων αυτών εκτός από εξόφθαλμη είναι και εξωφρενική μια και ο ίδιος ο κ. Βενιζέλος παραδέχτηκε στην τελευταία προεκλογική του εμφάνιση (στον eniko.gr του κ. Χατζηνικολάου) ότι οι Γερμανοί κρατούν τα στοιχεία για την γνωστή υπόθεση της Siemens και τις μίζες του Χριστοφοράκου (τον οποίο φυλάνε οι ίδιοι ως κόρη οφθαλμού σε πολυτελή κατοικία) στα δύο μεγάλα κόμματα και σε πολλούς πολιτικούς!

Μετά λοιπόν από αυτή την δημόσια ομολογία είναι προφανές ότι ο δικομματισμός (που μετά το αποτέλεσμα της τελευταίας εκλογικής αναμέτρησης επανήρθε ξανά στο προσκήνιο για να μας αποτελειώσει) είναι όμηρος και δέσμιος των Γερμανών οι οποίοι για άλλη μία φορά λειτουργούν δόλια μια και ενώ έχουν την απαίτηση αλλά και την δύναμη να επιβάλλουν περικοπές μισθών, συντάξεων και γενικά μέτρα εξαθλίωσης στους απλούς Έλληνες πολίτες από την άλλη δεν επιβάλλουν την διερεύνηση για το πόθεν έσχες των κλεπτών της 30χρονης θητείας του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ούτε αποκαλύπτουν τα στοιχεία που έχουν για όλα αυτά τα λαμόγια που δωροδόκησαν οι εταιρείες τους.

Σκεπτόμενοι λοιπόν με απλή λογική και κοινό νου είναι ολοφάνερο ότι οι απόγονοι του 3ου Ράιχ ηθικολογούν λεκτικά προβάλλοντας τους εαυτούς τους ως τίμιους και αδιάφθορους που τάχατε είναι εγγυητές μια ενωμένης Ευρώπης αλλά στην ουσία εδώ και χρόνια στήνουν ένα μαύρο ιστό υποδούλωσις των λαών της Ευρώπης θέλοντας ίσως να τους εκδικηθούν για τις δύο ήττες και συντριβές που υπέστησαν στους δύο παγκόσμιους πολέμους που έκαναν! (ως χορηγό σε αυτή τους την προσπάθεια έχουν το ίδιο το Ευρώ)

Θεωρώ λοιπόν ότι ειδικά οι πολίτες της νότιας Ευρώπης σύντομα θα αντιληφθούν το τι ακριβώς συμβαίνει και θα εξεγερθούν τιμωρώντας σκληρά σε πρώτη φάση τους εγχώριους ηγετίσκους τύπου Πρόντι, Ραχόι, Σαμαρά, Βενιζέλο και λοιπές μαριονέτες αλλά και τους ίδιους τους Γερμανούς τους οποίους θα απομονώσουν σαν λαό, καθιστώντας τους μιάσματα που κουβαλούν το DNA ... των Ες Ες!



Τα τρένα και τα λεωφορεία βλάπτουν τη δημοκρατία!!! Δεν είναι δικό μου συμπέρασμα. Το είπε ο σοφός μπουμπούκος. Ξέρετε, ο Άδωνης, αυτός που ξέρει και από γεωγραφία. Που είπε, ότι ο Ισημερινός και το Εκουαδόρ είναι διαφορετικά κράτη!
Τι είπε πάλι ο πλασιέ προπαγάνδας; Ότι είναι ξεφτίλα, να πάνε στη βουλή οι βουλευτές με λεωφορείο! Μόνο με πολυτελές αυτοκίνητο πρέπει να κυκλοφορούν.
Αγόρι μου. Δικά σου λογάκια είναι αυτά, ή της Ευγενείας; Μάλλον δικά σου είναι. Όπως και τότε που απειλούσες το indymedia. Ώστε Άδωνη, όλοι εμείς, που δεν έχουμε πολυτελές αμάξι, είμαστε ξεφτίλες; Πέστα μανάρι μου, να δει το γίδι τι ψηφίζει.
Αλλά Άδωνη, είχα την εντύπωση, πως άλλα ξεφτιλίζουν τον άνθρωπο. Το να λες αυτά που λες εσύ για παράδειγμα. Το να ψηφίζεις μνημόνια, τα οποία όπως λες σιχαίνεσαι, αλλά πάλι θα τα ξαναψήφιζες!, το να ξεπουλάς τη χώρα και το λαό, το να κόβεις μισθούς, συντάξεις, φάρμακα από ασθενείς, να κλείνεις παιδικούς σταθμούς και νοσοκομεία και όλα αυτά τα οποία κάνετε, για να έχετε αμάξια να κυκλοφορείτε.
Γιατί τα αμάξια σας, βουλευτά, δεν καίνε βενζίνη. Καίνε το φάρμακο του αρρώστου, καίνε το μισθό του φτωχού. Και σεις δεν τρώτε από τα δικά σας. Τρώτε τη σύνταξη του ηλικιωμένου, τρώτε την περιουσία του μικρομεσαίου. Και αυτό που κάνετε, είναι ξεφτίλα.
Ξεφτίλα επίσης είναι, να κρύβεσαι πίσω από τα φουστάνια της γυναίκας σου, όταν σε γιαουρτώνουν, ενώ όταν είσαι στα κανάλια ή πίσω από καμιά διμοιρία ΜΑΤ, να το παίζεις τσαμπουκάς.
Βέβαια, έχεις και κάποιο δίκιο, στ' αναγνωρίζω. Δεν μπορεί ένας βουλευτής από σας, που ψηφίσατε το προδοτικό μνημόνιο, να κυκλοφορεί άνετα. Θα πέσει φάπα στο λεωφορείο. Ειδικά τώρα μετά τα ραβασάκια της εφορίας, κι ας λένε τα ψεύτικα γκάλοπ σαχλαμάρες.
Αφού βλάπτουν τη δημοκρατία, κούκλε μου, τα λεωφορεία, τα τρένα κλπ, να μην πληρώσουμε άλλη φορά εισιτήριο. Ακούς εκεί. Εμείς θα τα πληρώνουμε, τα παλιομέσα μεταφοράς, για να καταργήσουν το πολίτευμα; «Δημοκρατικές» λιμουζίνες για όλους.
Γιατί η δημοκρατία έτσι φαίνεται. Από τα αμάξια και τα προνόμια των βουλευτών. Όχι από την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισονομία, το κράτος πρόνοιας για όλους. Αυτά είναι κομμουνιστικά πράγματα.
Συνέχισε τις κρυάδες Άδωνη. Τουλάχιστο θα πέσει λίγο η θερμοκρασία.



Από tsak-giorgis, μονταζ Γρέκι

Ένας άγριος τζόγος παίζεται σε διεθνές επίπεδο με το ελληνικό πρόβλημα και το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας. Παιχνί­δια στρατηγικής μαζί με ένα κερ­δοσκοπικό όργιο συνθέτουν το ελληνικό δράμα, μιας χώρας που έγινε πειραματόζωο των αγορών αλλά και όχημα για το ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε Αμερική και Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μεγάλοι πρωταγωνιστές στο παι­χνίδι που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα -άλλωστε κανείς δεν επιθυμεί να λήξει σύντομα γιατί τα κοράκια των αγορών θησαυρίζουν καθημερινά, διαμορφώνο­ντας με βάση τις εξελίξεις στην Ελλάδα ισοτιμίες ανάμεσα σε ευρώ και δολάριο επιτόκια δανεισμού για πολλές χώρες και κόλπα με τα παράγωγα- είναι η ηγέτης της ευρωπαϊκής υπερδύναμης Άνγκελα Μέρ­κελ και ο αρχηγός ενός μικρού κόμματος στην Ελλάδα που έκανε την έκπληξη στις πρόσφατες εκλογές, ο Αλέξης Τσίπρας. Ποιος θα πατήσει πρώτος το κουμπί για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, διε­ρωτάται ο Economist, η Άνγκελα ή ο Αλέ­ξης. Ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει και τρελαίνεται στην κυριολεξία. Το ερώ­τημα που τίθεται είναι πώς είναι δυνατόν ο διεθνής Τύπος να εξισώνει μια ηγέτη του ισχυρότερου ευρωπαϊκού κράτους με τον αρχηγό ενός μικρού κόμματος από διάφο­ρες συνιστώσες.

Ποιο είναι το ειδικό βάρος της Μέρκελ και ποιο του Αλέξη Τσίπρα; Είναι δυνατόν να πέφτει η Wall Street επειδή ο Λαφαζάνης δήλωσε ότι θα κρατικοποιήσει τις τράπεζες στην Ελλάδα ή να καταρρέει το ευρώ γιατί ο Τσίπρας είπε ότι θα καταγγείλει το μνημόνιο; Όλα αυτά που ήταν σενάρια επιστημονικής φαντασίας πριν από λίγο, τώρα αποτελούν πραγματικότητα γιατί κάποιοι επιδιώκουν να παίζουν το παιχνίδι με αυτούς τους κανό­νες. Η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τον Τσίπρα για να επιβάλλει τις δικές της λύσεις στο ευρωπαϊκό πρόβλημα. Το Λονδίνο βρίσκει την ευκαιρία μέσα από τη μπαχαλοποίηση της Ελλάδας να πραγματοποιήσει το μεγάλο του στρατηγικό στόχο, που δεν είναι άλλος από τη διάλυση του ευρώ. Οι ακραίοι συ­ντηρητικοί στη Γερμανία, όπως ο Σόιμπλε, για δικούς τους λόγους, επιδιώκουν να πε­τάξουν την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης. Οι κερδοσκόποι στο Σίτι βολεύονται γιατί θη­σαυρίζουν από τα παράγωγα και γι’ αυτό παίζουν ανοιχτά υπέρ της μπαχαλοποίησης της Ελλάδας.

Αλλά οι μεγάλοι κερδισμένοι από το ελληνικό δράμα είναι οι λεγόμενες αγορές, που κατάφεραν να εκτινάξουν στα ύψη τα επιτόκια στις περισσότερες ευρω­παϊκές χώρες με πρόσχημα την Ελλάδα. Οι δυνάμεις που επιδιώκουν με κάθε τρόπο το μπάχαλο στην Ελλάδα είναι υπαρκτές και πανίσχυρες. Είναι αυτές που επιχείρησαν και κατόρθωσαν να απαξιώσουν το ελληνι­κό πολιτικό σύστημα όταν εκβίασαν να υπογράψουν το μνημόνιο και οι ηγέτες των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Γνώ­ριζαν πολύ καλά ότι η κίνηση αυτή δεν είχε πρακτικά κανένα αποτέλεσμα και το μόνο που θα κατάφερνε θα ήταν να κα­τακερματίσει το τραυματισμένο, έτσι κι αλλιώς, πολιτικό σύστημα και να απαξι­ώσει το πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Κάποιοι έπαιξαν και συνεχίζουν να παί­ζουν με τη χώρα. Είναι αυτοί που ανέλα­βαν εργολαβικά την προβολή του Αλέξη Τσίπρα από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης που συνδέονται με τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Είναι αυτοί που με τις δη­λώσεις τους πριν από τις εκλογές εξόργι­σαν τους Έλληνες και τους έστειλαν στα άκρα. Είναι αυτοί που προεξοφλούν ότι η Ελλάδα σύντομα θα γίνει Βόρεια Κο­ρέα, αγνοώντας επιδεικτικά τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλή­νων να παραμείνουν στο ευρώ και στην Ευρωζώνη. Τελικά ο Αλέξης Τσίπρας είναι το όχημα και το πρόσχημα για να συνεχιστεί η κρίση στην Ελλάδα. Και η ευθύνη γι’ αυτό βαραίνει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα που έπρεπε να είχε κινητοποιηθεί για να διαμορφώσει μια ισχυρή πλειοψηφία ικανή να κρατήσει ζωντανή την Ελλάδα στη μεγάλη ευρω­παϊκή οικογένεια και να αφαιρέσει κάθε άλλοθι απ’ όλους εκείνους που θέλουν τη χώρα μας στον Καιάδα.

Ακόμα και στο παραπέντε οι πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν μια ευρωπαϊκή Ελλάδα, θα πρέπει να κινητοποιηθούν. Το ίδιο και ο λαός, γιατί αυτός είναι που αποφασίζει. Αν την επόμενη Κυριακή η χώρα δεν έχει μία ισχυρή κυβέρνηση βασισμένη σε ένα πραγματικό πλειοψηφικό ρεύμα, είναι καταδικασμένη και θα συρθεί άμε­σα στην πτώχευση. Μια τέτοια εξέλιξη ονειρεύονται οι ξένοι κερδοσκόποι, αλλά και το λόμπι της δραχμής στη χώρα μας, το οποίο δυστυχώς γίνεται ισχυρό γιατί εμείς οι πολίτες δεν αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας.

Γράφει η Άννα Ανανιάδου

Βήματα στην υλοποίηση ενός ακόμη σχεδίου στήριξης των μονοπωλίων, με τη δημιουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης (ΕΟΖ), έγινε στη Θράκη. Περιοχή που για δεκαετίες αποτελεί τον πιλότο για τη γενικευμένη εφαρμογή τέτοιων πολιτικών, που πάντα εξαγγέλλονται στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας και της στήριξης της ντόπιας οικονομίας, αλλά πάντα τα κέρδη και οι φοροαπαλλαγές που φέρνουν για το κεφάλαιο συνοδεύονται και από τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων (ασφαλιστικών, μισθολογικών κλπ).

Η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, προχωρά - με την προκήρυξη διαγωνισμού για την εκπόνηση επιχειρησιακού σχεδίου για τη λειτουργία ΕΟΖ - πρώτη στην υλοποίηση μιας φιλομονοπωλιακής επιλογής για την εγκατάσταση επιχειρήσεων που θα λειτουργούν σε ειδικό καθεστώς φορολογικής ασυλίας, τόσο για τις εισαγωγές όσο και τις εξαγωγές, σε ειδικό καθεστώς εργασιακών σχέσεων και απαλλαγμένες από την τήρηση Συλλογικών Συμβάσεων και κάθε κατάκτησης των εργαζομένων. Δηλαδή θα μπορούν να απασχολούν τους εργάτες ως σύγχρονους σκλάβους, με μισθούς πείνας, με ωράρια εργασίας πολύ μεγαλύτερα του 8ωρου και του 10ωρου και άλλες ελαστικές μορφές εργασίας.

Η δημιουργία των ΕΟΖ προβάλλεται επενδυμένη με τα γνωστά παραμύθια για ανάπτυξη της περιοχής και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, για αύξηση δημοσίων εσόδων κ.ο.κ. Η διεθνής πείρα, βέβαια, αποδεικνύει ότι οι επιχειρήσεις των ΕΟΖ, χρησιμοποιούν εισαγόμενες πρώτες ύλες χωρίς δασμούς, δεν πληρώνουν σχεδόν καθόλου φόρους και ελάχιστα διασυνδέονται με την τοπική οικονομία. Οσο για το επιχείρημα ότι θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για να αντιμετωπιστεί η ανεργία της περιοχής και αυτό αμφισβητείται.
Η ελεύθερη διακίνηση προσωπικού και η οδηγία Μπολκεστάιν δίνουν τη δυνατότητα στους επιχειρηματικούς ομίλους είτε να φέρνουν εργαζόμενους από άλλες χώρες, είτε να χρησιμοποιούν ντόπιο προσωπικό με τους όρους που ισχύουν στις χώρες προέλευσης των επιχειρήσεων. Με αρνητικά αποτελέσματα για τους εργαζόμενους και ευρύτερα για το λαό κάθε περιοχής, όπου θα εγκατασταθεί τέτοια ΕΟΖ. Γιατί οι συνθήκες δουλεμπορίου επεκτείνονται και εκτός ΕΟΖ, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων που δεν κατάφεραν να ενταχθούν. Οι εργάτες καλούνται να υποταχτούν στο ξεζούμισμά τους για τα κέρδη της πλουτοκρατίας, να ζουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους σε συνθήκες κολαστηρίου για τις επόμενες δεκαετίες.

Η πείρα από το εργασιακό γκέτο που έχει δημιουργήσει η πολυεθνική COSCO στο πρώτο λιμάνι της χώρας, στον Πειραιά, δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες. Και οι δεσμεύσεις του πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά ότι «θα φέρει άλλες δέκα, άλλες εκατό Cosco»... - που σημαίνει ότι θα μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο εργασιακό κάτεργο - δεν αφήνουν περιθώρια για άλλες υποχωρήσεις. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να μειώσουν άλλο τις απαιτήσεις τους. Πρέπει να νιώσουν ότι έχουν τη δύναμη να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη και να παλέψουν γι' αυτό. Η λογική της υποταγής στις προσταγές της πλουτοκρατίας, των πολιτικών και συνδικαλιστικών της εκπροσώπων, δεν αποτελεί επιλογή. Αντίθετα οδηγεί στην εξαθλίωση της εργατικής τάξης, του λαού.

Σήμερα, τώρα, επιβάλλεται να οργανωθεί ο αγώνας για αμοιβές, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Αγώνας αντιμονοπωλιακός. Μόνο ένας τέτοιος αγώνας μπορεί να ανοίξει το δρόμο σε κατακτήσεις, ενώ θα ενισχύει την πάλη για οριστικές αλλαγές σε όφελος του λαού, που θα έρθουν μόνο μέσα από την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και την αποδέσμευση από την ΕΕ.

Για απόκρυψη προθέσεων και παραπλάνηση του ελληνικού λαού κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας σχολιάζοντας τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης.

Έκανε επίσης λόγο για επίθεση στη δημόσια περιουσία και για αγγελτήριο πωλήσεων.

«Κρύψατε τις πραγματικές σας προθέσεις και παραπλανήσατε τον ελληνικό λαό.. Η επαναδιαπραγμάτευση μάς τελείωσε το βράδυ της 17ης Ιουλίου. Όποιος πίστεψε σε αυτή, την πάτησε», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ εκτίμησε ότι η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά θα έχει την ίδια τύχη με τις προηγούμενες, καθώς οι αντοχές του ελληνικού λαού εξαντλείται ενώ χαρακτήρισε τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ως συνέχεια της κυβέρνησης του κ. Παπαδήμου.

Στη συνέχεια, κατηγόρησε τη Νέα Δημοκρατία ότι επί 2,5 μήνες διεκδικούσε την εξουσία και συκοφαντούσε διαρκώς το ΣΥΡΙΖΑ με σημαία την κιινδυνολογία.

Ο δρόμος της μη διαπραγμάτευσης και της επιτάχυνσης του Μνημονίου, πρόσθεσε, είναι αυτός που θα μας βγάλει από την ευρωζώνη.

Τώρα δεν είστε αντιμέτωποι με το ΣΥΡΙΖΑ αλλά με τη δυστυχία που προκαλεί η μνημονιακή πολιτική, υποστήριξε ο κ. Τσίπρας.

Μιλώντας για την τρόικα, είπε ότι οι επικεφαλής της δεν έχουν ιδέα ακόμα και για το μέσο μισθό στην Ελλάδα.

Για τις ιδιωτικοποιήσεις δήλωσε ότι δεν μπορούν να βγάλουν μια χώρα από την οικονομική κρίση. Οι ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι όρος σωτηρίας της οικονομίας αλλά όρος της λεηλασίας, συμπλήρωσε.

Στη συνέχεια αναρωτήθηκε αν οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ συμφωνούν με τη σκληρή νεοφίλελεύθερη πολιτική της ΝΔ.

Παράλληλα, επεσήμανε ότι στις προγραμματικές δηλώσεις του Αντώνη Σαμαρά υπήρχαν σημαντικές παραλείψεις όπως το «φιάσκο» της Συνόδου Κορυφής της 29ης Ιουνίου. Καμία αναφορά δεν έγινε ακόμα για τους τομείς της Υγείας, της Παιδείας, αλλά και για την μετενέργεια, για το αφορολόγητο, για την εξεταστική επιτροπή σχετικά με το πώς φτάσαμε στο Μνημόνιο, πρόσθεσε.

Τέλος υπογράμμισε ότι ο ΣΥΙΖΑ προετοιμάζεται να αναλάβει τη διακυβέρνηση του τόπου ωστόσο μέχρι τότε θα συνεχίσοει την αντιπολίτευση.

Πηγή "Ναυτεμπορική"

Σας παρουσιάζουμε την τεχνική διαδικασία που αναμένεται να ακολουθηθεί, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα ξεπεραστούν όποια νομικά προβλήματα προκύψουν, σχετικά με την περίπτωση εξόδου μιας χώρας από την Ευρωζώνη.

Γράφει ο Πάνος Παναγιώτου,
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής,
Διευθυντής GSTA Ltd, WTAEC Ltd


Ισχυροποιείται κάθε μέρα η αίσθη­ση πως ο «σκληρός πυρήνας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης συγκλίνει στην αποπομπή της χώρας μας από το ευρώ, στην περίπτωση που η νέα ελλη­νική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου δεν τηρήσει τους συμφωνηθέ­ντες όρους της τελευταίας δα­νειακής σύμβασης. Η «Ισοτιμία» σας παρουσιάζει βήμα-βήμα την τεχνική διαδικασία που αναμέ­νεται να ακολουθηθεί, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα ξεπε­ραστούν μια σειρά από νομικά προβλήματα, που έχουν να κά­νουν κυρίως με την ανυπαρξία κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με την περίπτωση εξόδου μιας χώρας από την Ευρωζώνη.

Άρνηση εφαρμογής των όρων του 1ου και 2ου πακέτου στήριξης:

Η άρνηση από την Ελλάδα, και όχι η αδυναμία εφαρμογής των όρων των πακέτων στήριξης, θα αποτελούσε το πρώτο βήμα προς μια έξοδο από την Ευρωζώνη. Οι όροι που τίθενται στην Ελλάδα είναι σε τέτοιο βαθμό σκληροί, που η αποτυχία πιστής εφαρμογής τους, τουλάχιστον σε ένα βαθμό, θεωρείται δεδομένη τόσο από την τρόικα όσο και από τα υπόλοιπα κράτη της Ε.Ε. Και, φυσικά, από την ίδια. Έτσι, μια απλή μερική αποτυχία υλοποίησης των δεσμεύσεων της Ελλά­δας κατά πάσα πιθανότητα δεν θα απο­τελέσει λόγο αρκετό για να υποχρεωθεί σε έξοδο από την Ευρωζώνη.

Τόσο για νομικούς, όσο και για πο­λιτικούς, νομισματικούς και οικονομι­κούς λόγους, μια έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα πρέπει να δικαι­ολογηθεί από την πλευρά της Ε.Ε. ως αποτέλεσμα της μονομερούς απόφασης της Ελλάδας για αποχώρηση, παρά την προσπάθεια της τρόικας για το αντίθετο. Η εγκατάλειψη του ευρώ θα πρέπει να φανεί πως γίνεται εθελοντικά, ασχέτως αν αυτό ισχύει ή όχι. Ας μη λησμονού­με ότι ως εθελοντική προτάσσεται και η διαδικασία αναδιάρθρωσης του ελ­ληνικού χρέους, αλλά στην πράξη δεν είναι. Η Ε.Ε. θα έπρεπε να ωθήσει την Ελλάδα στα όριά της, ζητώντας συνεχώς τη λήψη νέων μέτρων και παράλληλα να υποδείξει «διακριτικά» μία σειρά πλεο­νεκτημάτων που θα είχε η έξοδός της από το ευρώ και η παραμονή της μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Διακοπή παροχής ρευστότητας στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα από την ΕΚΤ:

Αν η Ελλάδα φτάσει στο σημείο να αρνηθεί την εφαρμογή των μέτρων που θα της ζητηθούν, τότε το βάρος θα πέ­σει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία μπορεί να κόψει τον ομφάλιο λώρο σταματώντας τη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών μέσα από το Ευρωσύστημα.

Διακοπή παροχής δανείων από την τρόικα:

Ευρωπαϊκή Ένωση και Διεθνές Νο­μισματικό Ταμείο θα διακόψουν την παροχή δανείων, αφήνοντας τη χώρα να πτωχεύσει και αναγκάζοντάς τη να ζητήσει η ίδια την αποχώρησή της από το κοινό νόμισμα.

Το δημόσιο χρέος θα παραμείνει σε ευρώ:

Δεδομένου ότι η συμφωνία για το PSI συμπεριλαμβάνει τον απαράβατο όρο της υπαγωγής των νέων ομολό­γων που θα αντικαταστήσουν τα παλιά στο Αγγλικό Δίκαιο, μετά την ολοκλή­ρωσή της και αφού πραγματοποιηθεί και η ανακύκλωση των ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ μέσω του EFSF και των Κεντρικών Τραπεζών του Ευρωσυστή­ματος, σχεδόν το 100% του ελληνικού χρέους θα υπάγεται στο Αγγλικό Δίκαιο. Έτσι, ακόμη και με την αποβολή της Ελ­λάδας από το ευρώ, το χρέος της δεν θα μπορεί να μετατραπεί σε δραχμές και η χώρα θα μείνει εκτεθειμένη απέ­ναντι σε επίσημους και ιδιώτες δανει­στές. Ακόμη και σε αυτή την περίπτω­ση, ωστόσο, υπάρχουν νομικές επιλογές για την Ελλάδα, ώστε να επιδιώξει την αποπληρωμή του χρέους σε δραχμές ή τη μερική ή πλήρη διαγραφή του. Αλλά οι δυσκολίες που θα προκύψουν και οι συνέπειες που θα υπάρξουν θα είναι πολλές και επώδυνες.

Εταιρικό, ιδιωτικό χρέος και οφει­λές Ελλήνων προς ξένους:

Οι υπαγόμενες σε ελληνικό Δίκαιο υποχρεώσεις ελληνικών εταιρειών και ιδιωτών προς ξένους πιστωτές θα μετα­τραπούν στο νέο εθνικό νόμισμα. Λύση υπάρχει ακόμη και για τις υπαγόμενες σε διεθνές δίκαιο υποχρεώσεις, η οποία για τις εταιρείες συνδέεται με την κήρυ­ξη πτώχευσης αμέσως μετά την έξοδο από το ευρώ και για τους ιδιώτες με την άρνηση πληρωμής λόγω αδυναμίας.

Κατεπείγουσα ψήφιση μιας σειράς νόμων από το ελληνικό κοινοβούλιο:

Την επομένη της απόφασης για έξο­δο από το ευρώ, η Ελλάδα θα ψηφίσει ένα νέο νομισματικό νόμο με κατεπεί­γουσες διαδικασίες, ορίζοντας μία ισοτι­μία ένα προς ένα της νέας δραχμής με το ευρώ. Στη συνέχεια, θα προχωρήσει στην ψήφιση μιας σειράς νόμων όπως περιγράφηκαν νωρίτερα, ρυθμίζοντας μεταξύ άλλων την πληρωμή των δανεί­ων, των υποχρεώσεων ιδιωτών και κρά­τους στη νέα δραχμή, το πάγωμα των λογαριασμών, τον έλεγχο της κίνησης των κεφαλαίων. Η μετατροπή θα ισχύ­σει για κάθε υποχρέωση που υπάγεται στο ελληνικό Δίκαιο. Για παράδειγμα, ένα στεγαστικό ή καταναλωτικό δάνειο σε ευρώ θα μετατραπεί σε δραχμές.

Πιθανές δύο διαφορετικές ισοτιμί­ες για τη νέα δραχμή:

Σύμφωνα με μελέτη της Citi, η Ελ­λάδα θα μπορούσε να υιοθετήσει δύο επίσημες ισοτιμίες για τη νέα δραχμή, ακολουθώντας το παράδειγμα της Ανα­τολική Γερμανίας μετά την επανένωσή της με τη Δυτική το 1990, όταν υιοθε­τήθηκε μία ισοτιμία 1 προς 1 με το μάρ­κο για την πληρωμή μισθών, συντάξεων και τη μετατροπή των χρημάτων στους τραπεζικούς λογαριασμούς μέχρι του ύψους των 4.000 μάρκων κατ’ άτομο και μία άλλη ισοτιμία 2 προς 1,15 για τις χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις, όπως επιχειρηματικά και στεγαστικά δά­νεια και τα χρήματα σε λογαριασμούς πάνω από το ποσό των 4.000 μάρκων (τα πρώτα 4.000 μάρκα μετατράπηκαν με ισοτιμία 1 προς 1).

Οι ισοτιμίες αυτές θα αλλοιωθούν αμέσως μετά την υιοθέτησή τους σε μία ανεπίσημη αλλά οργανωμένη αγορά συναλλαγματικών ισοτιμιών με τα υπό­λοιπα νομίσματα του κόσμου.

Μέτρα ελέγχου της κίνησης κε­φαλαίων:

Τα μέτρα ελέγχου της κίνησης κε­φαλαίων σε περίπτωση ελληνικής εξό­δου από το ευρώ αναμένεται να είναι σκληρά, όπως συνέβη και σε άλλες πε­ριπτώσεις πτώχευσης όπως στην Αργε­ντινή και τη Ρωσία. Η Ελλάδα θα χρη­σιμοποιήσει τα άρθρα 46, 347, 348 και 352 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για να δικαιολογήσει την επιβολή των μέ­τρων, σύμφωνα με τα οποία κάτω από έκτακτες και αδύνατο να προβλεφθούν συνθήκες και υπό την απειλή σοβαρών εσωτερικών διαταραχών το κράτος μπο­ρεί να επιβάλει ελέγχους στη ροή των κεφαλαίων.

Αυτές θα πάρουν τη μορφή που περι­γράφηκε παραπάνω στη σχετική ενότητα για την έξοδο μιας χώρας από το ευρώ.

Πάγωμα λογαριασμών Ελλήνων καταθετών μόνο στην Ελλάδα ή και στην Ε.Ε.;

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω στη σχετική ενότητα, μετά από έξοδο από το ευρώ θα υπάρξει πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών. Αυτό θα γίνει και στην Ελλάδα όπου, ωστόσο, κάποιοι νομικοί υποστηρίζουν ότι, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το Μνημόνιο 1 και το Μνημόνιο 2, η Ελλά­δα θα πιεστεί να παγώσει τους τραπεζι­κούς λογαριασμούς όλων των Ελλήνων πολιτών εντός της Ευρωζώνης και όχι μόνο εντός της χώρας.

Υπό αυτήν την ερμηνεία, η Ελλάδα θα απαιτήσει από τις υπόλοιπες χώρες-μέλη της Ευρωζώνης τα στοιχεία των καταθετών που έχουν ελληνική υπηκο­ότητα και αν είναι και κάτοικοι Ελλά­δας, θα προχωρήσει στο πάγωμα των λογαριασμών τους.

Δεν υπάρχει σχετική βιβλιογραφία ή μελέτες ως προς τη συγκεκριμένη δυ­νατότητα της Ελλάδας, αλλά όσα ανα­φέρονται σε αυτή την παράγραφο απο­τελούν εκτιμήσεις νομικών.

Πάγωμα λογαριασμών Ελλήνων κα­ταθετών και εκτός Ε.Ε.;

Είναι σχεδόν αδύνατο, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, και μάλλον απίθα­νο να υπάρξει δυνατότητα της ελληνι­κής κυβέρνησης ή να ασκηθεί πίεση σε αυτήν για πάγωμα λογαριασμών Ελ­λήνων καταθετών σε χώρες εκτός της Ευρωζώνης και πόσο μάλλον εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, για παρά­δειγμα, λογαριασμοί στις ΗΠΑ ή στην Ελβετία, τον Καναδά κ.λπ. δεν θα μπο­ρούν να παγώσουν.

Υπάρχει κίνδυνος κατάσχεσης θυ­ρίδων;

Στην Ελλάδα έχει κυκλοφορήσει το σενάριο περί κατάσχεσης του περι­εχομένου των θυρίδων μετά από μια πτώχευση της χώρας. Αν η ελληνική κυβέρνηση φτάσει σε σημείο να κατα­σχέσει το περιεχόμενο που φυλάσσεται σε θυρίδες, τότε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μπορεί να κατασχέσει και άλλα περιουσιακά στοιχεία των ιδιωτών. Σε τέτοια περίπτωση, ωστόσο, θα πρέπει να φανταστούμε μια κατάσταση χαοτική, όπου το κράτος θα κατάσχει γενικότερα οτιδήποτε επιθυμεί. Το ερώτημα είναι τι θα κάνει με τα κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία. Θα τα πουλήσει για να μειώσει το χρέος ή για να εξασφαλίσει ρευστότητα ή για να καταβάλει μισθούς και συντάξεις. Όπως είναι κατανοητό, τέτοιου είδους σενάρια στερούνται οπωσδήποτε επιχειρηματολογίας και νομικής βάσης.

Αυτό που μπορεί να συμβεί, ωστό­σο, είναι να κατασχεθεί το περιεχόμενο θυρίδων στην περίπτωση χρεών προς το Δημόσιο. Έτσι, αν μια κρατική πτώ­χευση ή μια έξοδος από το ευρώ οδη­γήσει σε αδυναμία καταβολής χρεών προς το Δημόσιο και το θέμα φτάσει στη δικαιοσύνη, τότε υπάρχει αυτή η πιθανότητα, αλλά πρόκειται για διαφο­ρετική περίπτωση.

Πιθανή η σύνδεση της νέας δραχ­μής με το δολάριο;

Έχει διαδοθεί ένα σενάριο, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα θα εγκαταλείψει το ευρώ για να συνδεθεί με το δολά­ριο, με απώτερο στόχο τη δημιουργία μιας ζώνης δολαρίου στα Βαλκάνια. Η επιλογή αυτή εξετάστηκε σε σχετική μελέτη του Strattfor. Ωστόσο, η εγκατάλειψη του ευρώ για την επιστροφή στη δραχμή θα συνεπάγεται την ανά­γκη οξείας υποτίμησης του νέου εθνι­κού νομίσματος και το πιθανότερο εί­ναι να εμποδίσει τα όποια σχέδια για άμεση σύνδεσή του με ένα άλλο νόμι­σμα, και εν προκειμένω το δολάριο. Η σύνδεση με ένα νόμισμα έχει κάποιες προϋποθέσεις. Η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει συναλλαγματικά αποθεματικά, ώστε να μπορεί να προστατεύσει τη νέα σταθερή ισοτιμία της με το δολάριο από επιθέσεις των αγορών, να αντέχει να συνδέσει τη νομισματική της πολιτική με αυτήν των ΗΠΑ κ.λπ.

Αν φτάσει η Ελλάδα να εγκαταλεί­ψει το ευρώ. ώστε να γεννηθεί η επι­λογή σύνδεσης της νέας δραχμής με το δολάριο, θα συνεπάγεται πως έχει πτωχεύσει και ότι έχει βρεθεί σε δρα­ματική οικονομική θέση. Το τελευταίο πράγμα που θα θέλει σε μια τέτοια πε­ρίπτωση θα είναι άλλη μία σύνδεση με ένα σκληρό νόμισμα.

Με προοπτική πολλών ετών, όμως, η σύνδεση με το δολάριο θα μπορούσε, αν κρινόταν επιθυμητό, να επιτευχθεί, με τον ίδιο τρόπο που θα μπορούσε να επιτευχθεί και η σύνδεση με το ευρώ ή οποιοδήποτε άλλο νόμισμα.

Ο παρασκηνιακός πόλεμος για την νομισματική κυριαρχία

Οι ΗΠΑ ενισχύουν την απειλή διάσπασης του ευρώ, για να αναγκάζουν τη Γερμανία να αποδέχεται όλο και περισσότερο από το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό βάρος

Το 2012 μας έχει φέρει σε μία δραματι­κή κρίση της Ευρωζώνης που ταλανίζει πρωταρχικά όλες τις ‘φτωχές’ χώρες του Νότου, απειλώντας με διάσπαση το γαλ­λογερμανικό νομισματικό οικοδόμημα. Μετά από μία αρχή στη νέα χιλιετία, όπου το ευρώ έφτασε να γίνει το δεύτερο σημαντικότερο αποθεματικό διεθνές νόμισμα προσελκύοντας τρισεκατομμύρια σε κρατικό και ιδιωτικό επενδυτικό ενδιαφέρον στη νεοϊδρυθείσα ευρωπαϊκή αγορά ομολόγων και επιτρέποντας, μεταξύ άλλων, στη Γερμανία να χρηματοδοτεί με το χαμηλότερο δυνατό κόστος το υπό εξέλιξη πρότζεκτ της επανένωσής της (υπό ολοκλήρωση το 2020), ο στόχος της αντιμετώ­πισης της επεκτατικής νομισματικής πολιτικής των ΗΠΑ μέσω της αποκαθήλωσης του δολαρί­ου από το ρόλο του στο επίκεντρο του διεθνούς νομισματικού συστήματος έφτασε πιο κοντά από ποτέ το 2008.

Τότε, Γερμανία και Γαλλία, με τη στήριξη της ανασυγκροτημένης Ρωσίας και της αναδυόμενης υπερδύναμης, Κίνας, πέτυχαν την κατάθεση πρό­τασης από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για την αλλαγή του διεθνούς νομισματικού στάτους κβο, με την αντικατάσταση του δολαρίου ως κύριου νομίσμα­τος του διεθνούς εμπορίου και των χρηματοοικο­νομικών συναλλαγών από ένα καλάθι νομισμάτων όπου το ευρώ θα διαδραμάτιζε αποφασιστικό ρόλο.

Μετά το Ιράκ, χώρες όπως το Ιράν, η Ρωσία, η Κίνα, η Βραζιλία, η Τουρκία κ.ά. ανακοίνωναν τα σχέδιά τους να προχωρήσουν στη διεξαγωγή του εμπορίου πετρελαίου και άλλων ειδών όχι πλέ­ον σε δολάριο αλλά σε ευρώ, και προχωρούσαν στην υλοποίηση των προθέσεών τους με συγκε­κριμένες συμφωνίες.

Κίνδυνος απώλειας της νομισματικής ηγεμονίας από τις ΗΠΑ

Οι ΗΠΑ, γονατισμένες από τη μεγαλύτερη οι­κονομική τους κρίση από το 1930, με την αξιο­πιστία τους καταρρακωμένη, την οικονομία τους διπλά ταλαιπωρημένη από την παρατεταμένη στρα­τιωτική εμπλοκή τους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και με τη διεθνή κοινότητα να τις κατηγορεί για τη μετάδοση του μολυσματικού ιού της κρίσης σε ολόκληρο τον κόσμο και την αποτυχία της οικο­νομικής τους πολιτικής, βρέθηκαν αντιμέτωπες για δεύτερη φορά από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με τον κίνδυνο απώλειας της νομισματικής τους ηγεμονίας.

Η προσπάθεια αποκατάστασης της οικονομι­κής και νομισματικής τάξης μέσω οικονομικών πακέτων τρισεκατομμυρίων δολαρίων επιδείνω­σε αντί να βελτιώσει την κατάσταση, συσπειρώ­νοντας τον υπόλοιπο κόσμο εναντίον τους σε μία διεθνή αμφισβήτηση της αξίας ενός νομίσματος το οποίο η ιδιοκτήτρια χώρα του τύπωνε κατά δι­σεκατομμύρια ανά ημέρα.

Φτάνοντας στα τέλη του 2009 οι διεθνείς οι­κονομικές ισορροπίες έμοιαζαν να έχουν αλλάξει οριστικά και το νέο σκηνικό έφερνε την Ευρώπη σε πλεονεκτική θέση έναντι των ΗΠΑ. Στο τιμόνι της πρώτης η Γερμανία, διεκδικούσε το ρόλο της οικονομικής δύναμης πρότυπο, που με τις πρά­ξεις της προστάτευε αντί να απειλεί τη διεθνή νο­μισματική και οικονομική σταθερότητα.

Η απειλή μετατόπισης του οικονομικού κέ­ντρου του Δυτικού Πολιτισμού από τον πάλαι ποτέ εκφραστή του ‘Νέο Κόσμο’, τις ΗΠΑ, εκεί όπου δημιουργήθηκε, στην Ευρώπη, έγινε πιο σοβαρή από κάθε άλλη στιγμή στη νεότερη ιστορία.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, όμως, το παιχνίδι στην παγκόσμια σκακιέρα άλλαξε θεαματικά. Οι δραματικές ανακοινώσεις της ελληνικής κυβέρ­νησης περί κινδύνου επικείμενης πτώχευσής της άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου, αποκαλύπτοντας την αδύναμη και μέχρι τότε αθέατη πλευρά του ευρώ. Άξαφνα, η σκιά της νομισματικής κρίσης έπεσε πάνω απ’ τη χώρα που 2.500 χρόνια νωρίτερα είχε δημιουργήσει το Δυτικό Πολιτισμό. Ο διευ­θυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ντο­μινίκ Στρος Καν, υπουργός Εμπορίου της Γαλλίας στα κρίσιμα χρόνια των αρχών της δεκαετίας του ‘90 όταν έμπαιναν τα θεμέλια για τη δημιουργία του ευρώ και ο υπουργός Οικονομικών της Γερ­μανίας, Σόιμπλε, υπουργός Εσωτερικών της Γερ­μανίας κατά τη διάρκεια των μυστικών συμφωνι­ών της ίδιας περιόδου, αντιλήφθηκαν πως οι ΗΠΑ δεν θα άφηναν το παράθυρο ευκαιρίας που είχε ανοίξει να πάει χαμένο και πως η Ελλάδα θα γι­νόταν η γέφυρα για μία επίθεση στην Ευρωζώνη.

Πράγματι, με την πολύτιμη βοήθεια της Βρετα­νίας, η οποία έβλεπε τη Γερμανική Απειλή να ορ­θώνεται μπροστά της ισχυρότερη από ποτέ, με τη σύμπραξη των “Θεών των Αγορών” όπως οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης και νομισματικών δο­λοφόνων όπως του Τζορτζ Σόρος, που αργότερα κατηγορήθηκε από την αμερικανική Δικαιοσύνη, χωρίς να υπάρξει αποτέλεσμα, για ενορχηστρω­μένη επίθεση εναντίον του ευρώ, η Ευρωπαϊκή Ένωση δέχτηκε έναν άνευ προηγουμένου χρημα­τοοικονομικό πόλεμο.

Μετά από ένα διάστημα φαινομενικής αλλά και καθοριστικής αδράνειας, η Γερμανίδα Καγκελά­ριος Μέρκελ ένωσε τις δυνάμεις της με το διευ­θυντή του ΔΝΤ, Στρος Καν για να αντιμετωπίσουν από κοινού την αγγλοσαξονική απειλή. Όμως ο Γάλλος πολιτικός, βασικός υποψήφιος αντίπαλος του Νικολά Σαρκοζί για τη θέση του Προέδρου της χώρας στις επερχόμενες, τότε, προεδρικές εκλογές, είχε βρεθεί επικεφαλής του, αμερικανι­κών συμφερόντων, Διεθνούς Νομισματικού Ταμεί­ου, στην πιο κρίσιμη για τις ίδιες τις ΗΠΑ, στιγμή.

Άριστος γνώστης του παρασκηνίου του δι­εθνούς νομισματικού πολέμου, με προσωπικό συμφέρον για το γρήγορο τέλος της ευρωπαϊκής κρίσης και με τον έλεγχο του ΔΝΤ ως όπλο στα χέρια του προκειμένου να πετύχει το στόχο του, αναδείχθηκε πρόσωπο-κλειδί των διεθνών οικο­νομικών εξελίξεων και τελικά πρόβλημα για τις ΗΠΑ, εξαιτίας της ξεκάθαρης φιλοευρωπαϊκής του θέσης, η οποία εξάλλου είχε αναδειχθεί ήδη από το 2008 όταν προσυπέγραψε την πρόταση του ΔΝΤ για αλλαγή του διεθνούς νομισματικού στάτους κβο. Ο ξαφνικός αφανισμός του Στρος Καν από το διεθνές πολιτικό γίγνεσθαι άλλαξε τις ισορροπίες, λειτουργώντας ανασχετικά στην προ­σπάθεια ρεαλιστικής και γρήγορης αντιμετώπισης της κρίσης και ευνοώντας την αναζωπύρωσή της.

Η απώλεια ενός απ’ τους βασικούς της συμ­μάχους έκανε τη Μέρκελ περισσότερο δεκτική στη σκέψη πως η παράταση της κρίσης, αν και συνοδευόταν από μεγάλους κινδύνους και σημα­ντικά κόστη, αποτελούσε και μία ιστορική ευκαι­ρία για την προώθηση του Γερμανικού Οράματος της πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης κάτω από τη γερμανική επιρροή. Το αποτέλεσμα ήταν οι χώρες στο επίκεντρο της κρίσης και ιδιαίτερα η Ελλάδα που δέχτηκε πρώτη την επίθεση, να βρεθούν σε σύγχυση ως προς το αν είχαν απομείνει και ποιοι ήταν οι σύμ­μαχοί τους εντός και εκτός Ευρώπης.

Με την κρίση να αυτοτροφοδοτείται και να βαθαίνει παίρνοντας διαστάσεις οικονομικοπολι­τικής και κοινωνικής λαίλαπας, η κατάσταση επι­δεινώθηκε τόσο ώστε η απόκλιση ΗΠΑ - Ευρώπης που είχε δημιουργηθεί πριν το 2009 να αποκα­τασταθεί, με το δολάριο να επανακτά, έστω και προσωρινά, τον κυρίαρχο ρόλο του και να επανα­φέρει τις ΗΠΑ στη θέση του οδηγού στο διεθνές νομισματικό άρμα.

Ο πόλεμος ΗΠΑ - Γερμανίας για την κυριαρχία

Στη νέα αυτή φάση τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Γερ­μανία αντιμετωπίζουν τα εμπόδια στο δρόμο που οι ίδιες χάραξαν πολεμώντας για την παγκόσμια νομισματική ηγεμονία. Η Γερμανία επιδιώκει τη δημιουργία του πρώτου σταδίου των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης επιδιώκοντας μία αυτο­κρατορία του ευρώ και αντιμετωπίζοντας αυτό το εγχείρημα με μακροπρόθεσμη προοπτική. Οι ΗΠΑ βλέπουν πως ο ‘Πόλεμος των 100 ημερών’ έχει μετατραπεί σε μία πολυετή διεθνή οικονομι­κή σύρραξη με αμφίβολη κατάληξη.

Αν κατόρθωναν να πείσουν τη Γερμανία να απο­δεχτεί τη γρήγορη έκδοση ευρωομολόγων χωρίς να έχει εξασφαλίσει πρώτα την πολιτική ενοποίη­ση της Ε.Ε., τότε η ανάληψη από την πλευρά της του χρηματοπιστωτικού βάρους του ευρωπαϊκού Νότου χωρίς τον έλεγχό του σε δημοσιονομικό και πολιτικό επίπεδο θα ήταν αρκετή για να αλλοιώσει οριστικά την εικόνα του ευρώ ως το εναλλακτικό του αναξιόπιστου δολαρίου νόμισμα και θα το με­τέτρεπε σε ένα κακό του αντίγραφο, νικώντας και σε αυτόν το νομισματικό πόλεμο. Γνωρίζοντας αυτήν την κατάληξη, η Γερμανία θα εξακολουθεί να αρνείται κατηγορηματικά τη λύση των ευρωομολόγων και αντίθετα θα χρησι­μοποιεί την ελπίδα για την έκδοσή τους ως κίνη­τρο για την επίτευξη των δικών της στόχων πολι­τικής ενοποίησης.

Προσπάθειες απομόνωσης της Γερμανίας

Στην πολιτική αυτή οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να απαντούν με ενορχηστρωμένη πίεση στην ευρω­ζώνη και προσπάθεια απομόνωσης της Γερμανίας ενισχύοντας την απειλή διάσπασης και κατεδάφι­σης του ευρώ, προκειμένου να την αναγκάζουν να αποδέχεται όλο και περισσότερο από το ευρω­παϊκό χρηματοπιστωτικό βάρος, χωρίς να έχει το χρόνο να αντισταθμίζει τα ρίσκα και τις απώλειές της με κινήσεις για περαιτέρω δημοσιονομική και πολιτική ολοκλήρωση.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό πολέμου, η Ελλά­δα θα πρέπει να αναθεωρήσει το ρόλο και τους στόχους της, να αναγνωρίσει τα πλεονεκτήματα, τα μειονεκτήματα, τους φόβους, τις ανάγκες, τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα των πρωταγωνιστών του, να αποφασίσει αν και ποιο ‘στρατόπεδο’ επι­θυμεί να επιλέξει και να χαράξει άμεσα ενιαία πο­λιτική προκειμένου να αποφύγει να γίνει η ίδια το πρώτο θύμα του πολέμου.

Επειγόντως και χωρίς καθυστέρηση ούτε καν λίγων ημερών, θα πρέπει να σταματήσει την λαν­θάνουσα ‘εμφύλια΄ εξόντωσή της και να αντιλη­φθεί πως υπάρχουν αρκετοί κίνδυνοι και εχθροί στο εξωτερικό της ώστε να έχει την πολυτέλεια να κατασπαράζεται από ενδοοικογενειακές δι­αμάχες. Οργανωμένα και ταχύτατα να κινηθεί ώστε να αποκαταστήσει τη διεθνή της αξιοπιστία και να αποφύγει το γρήγορο ‘θάνατό’ της με το να παραδεχτεί ξεκάθαρα, οριστικά και με τρόπο που να εξυπηρετεί τα συμφέροντά της το δικό της μερίδιο ευθύνης σε αυτήν την κρίση, παρέ­χοντας οριστικές και έμπρακτες δεσμεύσεις και κάνοντας άμεσα ό,τι είναι εφικτό για την διόρθω­ση της πορείας της.

Παράλληλα, έξυπνα και συνετά να χρησιμο­ποιήσει τη γνώση της πραγματικής οικονομικής και νομισματικής ιστορίας και των ευθυνών των πρωταγωνιστών της για την πορεία που αυτή έχει πάρει, ώστε να αποκαταστήσει την αλήθεια πως δεν είναι αυτή, η εμπνεύστρια και δημιουργός του Δυτικού Πολιτισμού, η κύρια υπεύθυνη για την απειλή του, αλλά, στη χειρότερη περίπτωση, ένας εν αγνοία της συνεργός σε ένα διεθνή πό­λεμο, ο οποίος ξύπνησε απ’ το λήθαργό του και αποφάσισε να μην κάνει ποτέ πια τίποτε που θα μπορούσε να τον φέρει ξανά στην κατάσταση που έχει βρεθεί σήμερα.

Η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει γρήγορα πού τη συμφέρει να ανήκει και να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει με το σωστότερο τρόπο ‘εχθρούς’ και ‘φίλους’. Ακόμη νωρίτερα πρέπει να βρει την τόλμη να αντιμετωπίσει τον εαυτό της. Είναι ακό­μη εφικτό, πέντε χρόνια από σήμερα η Ελλάδα να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγή, έχοντας προ πολλού βρει το δρόμο της για έξοδο απ’ την κρίση. Στα επόμενα δέκα χρόνια μπορεί, ρεαλιστικά, να είναι ισχυρότερη, ωριμό­τερη, σοφότερη και καλύτερη από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στη σύγχρονη ιστορία της. Δε μπορεί και δεν πρέπει να υπάρξει άλλη επιλογή.

Σημείωση: Για τη συγγραφή του παραπάνω άρθρου, που αποτελεί τμήμα υπό έκδοση βιβλί­ου από τις εκδόσεις Λιβάνη, χρησιμοποιήθηκαν αποχαρακτηρισμένα απόρρητα έγγραφα από 5 πρεσβείες, καθώς και πληροφορίες από βιογρα­φίες, ομιλίες και συνεντεύξεις πρωταγωνιστών των γεγονότων που περιγράφονται.