Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Ιουν 2012


"Η συνεργασία της Ρωσίας και της Κίνας έχει φθάσει σε άνευ προηγουμένου επίπεδα και οι σχέσεις σε όλους τους τομείς οικοδομούνται πάνω σε αμοιβαία επωφελή βάση, με υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης και ανοικτότητας", δήλωσε κατα τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Πεκίνο ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν. Επίσης υπογράμμισε ότι τα προσεχή χρόνια η Μόσχα και το Πεκίνο θα πετύχουν νέους ορίζοντες.

Όπως αναμένεται, ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δύο χωρών σε τρία χρόνια θα ανέλθει στα 100 δισ. και το 2020 στα 200 δισ. δολάρια.

Οι ρωσοκινεζικές σχέσεις κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων αναπτύσσονται ενεργά σε πολλούς και διάφορους τομείς. Στον πολιτικό τομέα σε πολλά σοβαρά ζητήματα οι απόψεις της Μόσχας και του Πεκίνου συμπίπτουν, ειδικότερα σε ό,τι αφορά την διευθέτηση της κατάστασης στη Συρία και τους πυρηνικούς φακέλους του Ιράν και της Β. Κορέας.

Ο πρόεδρος της Ρωσίας τόνισε:
"Σε αυτά τα ζητήματα έχουμε πετύχει υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης και παρέχουμε αμοιβαία σταθερή υποστήριξη στα ζωτικής σημασίας θέματα. Όμως - και αυτό δεν είναι λιγότερο σημαντικό - σε νέους ορίζοντες προωθούνται και οι εμπορικές και οικονομικές σχέσεις,

Σήμερα υπογράφηκαν περίπου 20 διμερή έγγραφα που αφορούν τους σημαντικότερους τομείς συνεργασίας – της ενέργειας, της βιομηχανίας, του τραπεζικού τομέα, της αεροπορικής βιομηχανίας και των καινοτόμων τεχνολογιών. Θα διαφοροποιούμε το αμοιβαίο εμπόριο, θα αυξάνουμε τα αμοιβαία ρεύματα επενδύσεων, θα υλοποιούμε νέα σχέδια υποδομής και υψηλής τεχνολογίας και θα αναπτύσσουμε τις αμοιβαίες επαφές μεταξύ των περιοχών και των επιχειρηματικών κοινοτήτων. Συμφωνήσαμε να επιταχύνουμε την επεξεργασία σχεδίων για τη δημιουργία ενός μεγάλου αεροσκάφους και ενός ελικοπτέρου μεγάλης εμβέλειας και να συνεχίσουμε την υλοποίηση των κοινών προγραμμάτων στον τομέα της κοσμοναυτικής".
Στην ανάγκη συνέχισης και ανάπτυξης των εμπορικών και οικονομικών σχέσεων αναφέρθηκε και ο Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Χου Ζιντάο:
"Σκοπεύουμε επίσης να βελτιώσουμε την επενδυτική συνεργασία, να εμβαθύνουμε τη συνεργασία στον τομέα του πετρελαίου και φυσικού αερίου και της ατομικής ενέργειας. Χάρη στις κοινές μας προσπάθειες θα επιτευχθεί ο σημαντικότατος στόχος της αύξησης των εμπορικών συναλλαγών στα 100 δισεκ. δολάρια ως το 2015 και στα 200 δισεκατομμύρια – ως το 2020.
Θα επικεντρώσουμε την προσοχή μας και στη συνεργασία στον τομέα της ενέργειας. Πέρυσι μέσω του ρωσοκινεζικού πετρελαιαγωγού στην Κίνα διακινήθηκαν 15 εκατ. τόνοι ακατέργαστου πετρελαίου. Σταθερή λειτουργία επιδεικνύει η κατασκευασμένη με την άμεση ρωσική συμμετοχή πρώτη φάση του Ατομικού Ηλεκτροπαραγωγού Σταθμού του Τιανβάν, ο οποίος έχει αναγνωριστεί ως ο πιό ασφαλής στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Εκτός αυτού, πέρυσι, με τη βοήθεια των Ρώσων ειδικών σ΄αυτό τον τομέα, πραγματοποιήθηκε στην Κίνα η έναρξη της λειτουργίας του αντιδραστήρα ταχέων ουδετερονίων".
Η συνάντηση του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Χου Ζιντάο πραγματοποιήθηκε τις παραμονές της Συνόδου Κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγγάης (ΟΣΣ). Γι΄αυτό δεν είναι τυχαίο το ότι και οι δύο ηγέτες κατα τη διάρκεια της διμερούς συνάντησής τους συζήτησαν την κοινή θέση σε ορισμένα κομβικά παγκόσμια προβλήματα. Συγκεκριμένα, ο Βλαντιμίρ Πούτιν χαρακτήρισε ως "επωφελή" το διάλογο για το ιρανικό πυρηνικό ζήτημα και την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί στη Συρία.



Προ ημερών (01.06.12) διοργανώθηκε στη Μόσχα διεθνές «στρογγυλό τραπέζι» με το επίκαιρο και ενδιαφέρον θέμα «Μέση Ανατολή. Οι επιλογές μετά τα νέα δεδομένα. Οι επιλογές μετά τον πόλεμο». Στη συζήτηση συμμετείχαν ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Μιχαήλ Μπογκντάνοφ, πρέσβεις και ανώτεροι διπλωμάτες από πολλές χώρες του Μαγκρέμπ, που έζησαν από κοντά την «αραβική άνοιξη».

Ο κ.Μπογκντάνοφ παρέθεσε τις βασικές αρχές και τις προτεραιότητες της ρωσικής πολιτικής στην «παραδοσιακά φιλική» περιοχή. Η συνέχιση της πολιτικής των καλών σχέσεων με τις αραβικές χώρες, που είναι δοκιμασμένες στο χρόνο, ο σεβασμός της βούλησης των αραβικών λαών από την Μόσχα και η κατανόηση της σημερινής τεταμένης κατάστασης. Η πολιτική της Ρωσίας στο θέμα αυτό είναι απλή και ξεκάθαρη: Τα εσωτερικά προβλήματα της Μ.Ανατολής που έχουν σήμερα οξυνθεί, θα πρέπει να επιλυθούν χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις. «Εμείς δεν θέτουμε ως κύριο στόχο της πολιτικής μας τη σωτηρία των καθεστώτων, όπως έχουμε κατηγορηθεί.. Θέλω να τονίσω, ότι από τις πρώτες μέρες των γνωστών πρόσφατων γεγονότων, κατανοούμε σε βάθος τις προσδοκίες των αραβικών λαών για μια πιο δίκαιη κοινωνία», δήλωσε ο Ρώσος διπλωμάτης.

Απαντώντας σε ερωτήσεις, ο αναπληρωτής ΥΠΕΞ μίλησε για τα γεγονότα της Συρίας. «Ο κύριος στόχος για μας, δεν είναι η στήριξη – σωτηρία του καθεστώτος Μπασάρ Άσαντ, αλλά η άμεση υλοποίηση του σχεδίου Κόφι Αννάν (σ.σ. ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ και του Αραβικού Συνδέσμου)», είπε, δίνοντας σε όλους να καταλάβουν ότι η πλατεία Σμολένσκ (όπου η έδρα του Ρώσικου ΥΠΕΞ στην Μόσχα) παρακολουθεί συνεχώς την κατάσταση στη Συρία. Συγκεκριμένα είπε ότι πρακτικά κάθε εβδομάδα οι ρώσοι διπλωμάτες διεξάγουν επίσημες και ανεπίσημες επαφές με την αντιπολίτευση, οι προσωπικότητες της οποίας και οι ομάδες της, όπως εξήγησε, εκπροσωπούν όλο το φάσμα της αντιπολίτευσης της Συρίας. Την Αριστερά, τη Δεξιά, τους Φιλελεύθερους και τους Ισλαμιστές.

Πογκρόμ κατά Χριστιανών

Η ατμόσφαιρα στην αίθουσα «άναψε» με την έντονη συζήτηση για το σοβαρό θέμα της αυξανόμενης επιρροής των ριζοσπαστών ισλαμιστών, τις διώξεις των Χριστιανών και τα δικαιώματα τους στον αραβικό κόσμο. Μεγάλη έκπληξη προκάλεσε η αναφορά σε δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία τα τελευταία 7 χρόνια στη Μ.Ανατολή κατεγράφησαν 300 φορές περισσότερες επιθέσεις σε Χριστιανούς, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ιδιαίτερα θλιβερή είναι η κατάσταση στο Ιράκ. Πριν από την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ, η χριστιανική κοινότητα αριθμούσε 1,6 – 1,7 εκατομμύρια άτομα. Στη χώρα πλέον έχουν μείνει περί τους 400.000. Η Αρμενική Ορθόδοξη κοινότητα στη Βαγδάτη σχεδόν έπαψε να υπάρχει. Σοβαρά προβλήματα έχουν οι Κόπτες στην Αίγυπτο.

Σε περιοχές της Συρίας που επιτίθενται εξτρεμιστές, έχουν καταγραφεί καταστροφές σε ορθόδοξες εκκλησίες και έχουν σκοτωθεί χριστιανοί ιερείς. Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην πόλη Χόμς, παραλίγο να χάσει το ανεκτίμητης αξίας χριστιανικό θρησκευτικό κειμήλιο της, το κομμάτι της ζώνης της Παναγίας. Την έσωσαν τη τελευταία στιγμή, Χριστιανοί εθελοντές με κίνδυνο της ζωή τους. «Η Αραβική κοινωνία χάνει σταδιακά το χριστιανικό στοιχείο της. Οι συνέπειες αυτού του φαινομένου μπορεί να είναι απρόβλεπτες», σημείωσε ο γνωστός αραβολόγος και πρώην πρέσβης της Ρωσίας στη Λιβύη, Βλαντίμιρ Τσάμοφ.

Είναι προς τιμή των Αράβων πρεσβευτών ότι δεν μιλούν για «θρίαμβο της νίκης της Δημοκρατίας». Οι έμπειροι διπλωμάτες γνωρίζουν άλλωστε, ότι οι χώρες τους αντιμετωπίζουν μια σοβαρή μεταβατική περίοδο, με τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα της περιοχής να κλιμακώνονται. Τέτοια είναι η αυξανόμενη ανεργία μεταξύ των νέων, κυρίως στους πτυχιούχους ΑΕΙ, η έλλειψη κοινωνικής πολιτικής, η συνεχής άνοδος των τιμών, κ.λ.π.. Πάντως, κοινή πεποίθηση μεταξύ των μετεχόντων στην στρογγυλή τράπεζα ήταν ότι στη Μ.Ανατολή ξεκίνησε ο σχηματισμός μιας κοινωνίας των πολιτών. Σε όλη την περιοχή, κατά τους ίδιους, αναμένεται «μια σκληρή και επίπονη διαδικασία [μετασχηματισμού] με απρόβλεπτες επιπτώσεις. Καταλαβαίνουμε ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζει μόνο με ψωμί και νερό. Ωστόσο, οι λαοί στις αραβικές χώρες, κατάλαβαν ότι η μετάβαση στην ελευθερία και τη δημοκρατία μόλις τώρα αρχίζει και η δουλειά μας δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί», συνόψισε στα συμπεράσματα της συζήτησης, ο πρέσβης του Μαρόκου στη Μόσχα κ. Αμπντελκαντέρ Λέσεχεμπ.

Τρείς Αραβες διπλωμάτες μιλούν

Ωμές εξωτερικές παρεμβάσεις.

Ριγιάντ Χαντάντ, Πρέσβης της Συρίας στην Ρωσία.

Η ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής περνάει δύσκολους και οδυνηρούς καιρούς. Οι βαθιές αλλαγές συνοδεύονται από την όξυνση των εσωτερικών προβλημάτων και επηρεάζονται από ένα σημαντικό εξωτερικό παράγοντα: Την επιθυμία ορισμένων χωρών να αποκτήσουν τον έλεγχο της πλούσιας σε παραγωγικούς πόρους περιοχής. Δεν είναι μυστικό ότι υπάρχουν δυνάμεις που τροφοδοτούν με τεχνητά μέσα εντάσεις στην περιοχή, προσπαθώντας να δημιουργήσουν τη λεγόμενη «Νέα Μέση Ανατολή» και να επιβάλουν στον αραβικό κόσμο τους δικούς τους όρους. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι ο εξωτερικός παράγοντας παίζει σημαντικό ρόλο στις τρέχουσες εξελίξεις στον αραβικό κόσμο. Ήδη έχει αποδυναμωθεί ο ρόλος της Υεμένης και της Αιγύπτου, ο επόμενος στόχος τους είναι πλέον να διασπαστεί η Συρία. Από τις τελευταίες εξελίξεις, βλέπουμε ότι απώτερος σκοπός τους είναι η επιθυμία όχι μόνο να διασπάσουν τον αραβικό κόσμο, αλλά επίσης να υποβαθμίσουν το ρόλο του Αραβισμού ως ιστορικό, πολυπολιτισμικό και θρησκευτικό φαινόμενο. Γι’ αυτό γίνεται προσπάθεια να σκάψουν τον λάκκο, τόσο σε Μουσουλμάνους όσο και σε Χριστιανούς. Σήμερα τα γεγονότα δείχνουν ότι είναι πιο σημαντικό από ποτέ να ενωθεί ο αραβικός κόσμος.

Η επανάσταση του Ιντερνετ.

Αλί Γκουταλί, Πρέσβης της Τυνησίας στην Ρωσία.

Η Επανάσταση μας ήταν καθαρά Τυνησιακή, και συμμετείχαν σε αυτήν όλες τις κοινωνικές τάξεις. Ταυτόχρονα, κατά την προετοιμασία της, χρησιμοποιήθηκαν όλες οι (τεχνολογικές) δυνατότητες της κοινωνικής δικτύωσης στο Ιντερνέτ. Η Επανάσταση έγινε τόσο για πολιτικούς, όσο και για οικονομικούς λόγους. Στην Τυνησία για δεκαετίες κυβερνούσε το ίδιο κόμμα, είχαμε ουσιαστικά δικτατορία. Δεν υπήρχε η ελευθερία του λόγου και του συνέρχεσθαι. Η εξέγερση ξεσήκωσε τη νεολαία, κυρίως όλους όσους ήταν απόφοιτοι πανεπιστημίου και δεν έβρισκαν δουλειά. Ο αριθμός τους στην μικρή σε πληθυσμό Τυνησία, εκτιμάται σήμερα σε 150.000 άτομα. Αυτή η αδικία στην κατανομή του εθνικού πλούτου, η συγκέντρωσή του στα χέρια μιας μικρής χούφτας ανθρώπων ήταν που ενοχλούσε περισσότερο. Στις 23 Οκτωβρίου του 2011 στη χώρα μας, διενεργήθηκαν οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές. Τώρα, βρίσκεται στην εξουσία προσωρινή κυβέρνηση που αποτελείται από εκπροσώπους των τριών κομμάτων που νίκησαν στις εκλογές. Τον Οκτώβριο, Νοέμβριο του 2012 θα υιοθετηθεί το νέο Σύνταγμα, το οποίο θα καθορίσει ποια θα είναι η μορφή διακυβέρνησης που θα επιλέξουν οι Τυνήσιοι για τη χώρας τους. Κοινοβουλευτική ή Προεδρική Δημοκρατία. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι στην Τυνησία, η μετάβαση στη δημοκρατία χαρακτηρίζεται από σύμπνοια όλων των μεγάλων πολιτικών δυνάμεων. Θα ήθελα να τονίζω το ρόλο της Ρωσίας, τόσο στα θέματα ανθρωπιστικής βοήθειας όσο και στη στήριξη που μας παρείχε στα πολύπλοκα μεταναστατευτικά ζητήματα.

Με γνώμονα τις εθνικές ιδιαιτερότητες.

Αμπντελκαντέρ Λέσεχεμπ, Πρέσβης του Μαρόκο στην Ρωσία.

Είμαστε ικανοποιημένοι με το ότι η θέση της Ρωσίας σε σχέση με τα πρόσφατα γεγονότα στη Μ.Ανατολή συμπίπτει με αυτή των αραβικών κρατών. Είναι η θέση που στηρίζει τους ανθρώπους που κατοικούν σε αυτές, και όχι τα καθεστώτα που παραμένουν προσκολλημένα στην εξουσία. Βλέπω σε αυτήν τον αμοιβαίο σεβασμό και τη διάθεση για συνεργασία του αραβικού κόσμου με τον ρώσικο λαό.

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ με προσοχή μια σειρά από τάσεις που εμφανίστηκαν. Καταρχήν, είναι η ειλικρινής επιθυμία των αραβικών κρατών να λύσουν το κουβάρι των προβλημάτων που συσσωρεύτηκαν για πολλά χρόνια και εξακολουθούν να καταπιέζουν την αραβική κοινωνία. Κατά δεύτερο λόγο είναι η συνειδητοποίηση ότι, παρά την ομοιότητα των γεγονότων, η αραβική άνοιξη σε κάθε ένα από τα κράτη που την έζησαν, έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Στο δρόμο προς τη δημοκρατία για κάθε μια χώρα ξεχωριστά, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι εθνικές τους ιδιαιτερότητες.

Το Βασίλειο του Μαρόκο δεν βίωσε την «αραβική άνοιξη» διότι τόσο στη δημόσια πολιτική ζωή, όσο και στην οικονομία, υπήρχε από παλιά πλουραλισμός. Ο Βασιλιάς ικανοποιούσε τις προσδοκίες των πολιτών. Επίσης στο Σύνταγμά μας κατοχυρώνεται τόσο η ισλαμική κοινότητα, όσο και η βερβερική και η εβραϊκή κοινότητες. Στο Μαρόκο συνυπάρχουν ειρηνικά στην ίδια κοινωνία πολλά έθνη και θρησκείες. Θέλω να καταλάβετε ότι η δύσκολη σήμερα μετάβαση στη δημοκρατία εξηγείται από αντικειμενικούς παράγοντες. Η οικονομία της Μέσης Ανατολής εξαρτάται κατά 56% από τις οικονομικές σχέσεις με τις χώρες της ΕΕ, που αντιμετωπίζουν έντονη οικονομική κρίση. Επίσης, σε ορισμένες αραβικές χώρες ανήλθαν στην εξουσία δυνάμεις που δεν έχουν πολιτική εμπειρία και δεν διαθέτουν την ικανότητα διαχείρισης κρατικών υποθέσεων. Χρειάζονται χρόνο, όχι μόνο για να πάρουν την (πραγματική) εξουσία, αλλά και για να αναδιαρθρώσουν τους μηχανισμούς της.

"Οι τόκοι του 2011 αντιστοιχούν στα έξοδα τεσσάρων υπουργείων! Άμυνας, Υγείας, Παδείας και Προστασίας του πολίτη.
Η λύση μέσα από το Εθνικό νόμισμα και διαγραφή των δανείων που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από τα νοικοκυριά"
Ένα από τα πιο αξιότιμα στελέχη της οικονομικής επιστήμης, ο Σπύρος Λαβδιώτης - συγγραφέας του "Ευρώ: Η Θηλιά στον λαιμό της Ελληνικής κοινωνίας" και του "Σεισάχθεια Χρειαζόμαστε έναν νέο Σόλωνα".

Εξηγεί σε μια πολύ επιμορφωτική συνέντευξη, τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσει το Ελληνικό Κράτος ώστε να ανακάμψει. "Φυσικά και η λύσης περνάει μέσα από το εθνικό νόμισμα και την διαγραφή χρεών" τόνισε, ενώ παρομοίασε την σημερινές οικονομικές τεχνικές, με αυτές τις αρχαίας Ελλάδας.




Το ντοκυμαντέρ του γερμανικού τηλεοπτικού σταθμού WDR σκιαγραφεί το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης μέσω των ελληνοτουρκικών συνόρων και εστιάζει στις ζωές που χάνονται κατά την προσπάθεια χιλιάδων ανθρώπων να διασχίσουν τα ελληνοτουρκικά σύνορα.

Ο δήμαρχος Σουφλίου Ευάγγελος Πουλιλιός κάνει λόγο για οργανωμένο έγκλημα και για ανθρώπους που εμπορεύονται ανθρώπους. Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ αναφέρεται ότι περίπου 120.000 άτομα περνάνε ετησίως παράνομα τα ελληνοτουρκικά σύνορα, ενώ η Κωνσταντινούπολη είναι γεμάτη μετανάστες, κυρίως από την Αφρική, οι οποίοι καταφέρνουν και παίρνουν βίζα και όταν λήξει παραμένουν παράνομα στη χώρα αφού τις περισσότερες φορές δεν υπάρχουν ούτε τα χρήματα ούτε και τα απαραίτητα έγγραφα για να ταξιδέψουν σε άλλες χώρες. Η κύρια οδός για την Ευρώπη παραμένει η Ελλάδα και το κόστος ανέρχεται από την Τουρκία στα 1.500 ευρώ.

Παρουσιάζεται η συνεργασία των ελληνικών Αρχών με τη FRONTEX και ο αστυνομικός υποδιευθυντής Εβρου, κ. Γιώργος Καλαϊτζής σημειώνει: «Η βοήθεια που έχουμε από τη FRONTEX είναι πάρα πολύ σημαντική» ενώ στη συνέχεια εξηγεί τη διαδικασία ταυτοποίησης των μεταναστών, διευκρινίζοντας ότι εκείνοι που προέρχονται από εμπόλεμες χώρες έχουν προθεσμία 30 ημερών για να εγκαταλείψουν τη χώρα.

Ο κ. Πουλιλιός ωστόσο, δεν συμφωνεί όσον αφορά τη FRONTEX: τη χαρακτηρίζει κατάσκοπο της Ευρωπαϊκής Ενωσης που δεν κάνει απολύτως τίποτα και απλά καταγράφει τα στοιχεία, χωρίς να εμποδίζει τη διάβαση των συνόρων.

Κατά τη διάρκεια του ρεπορτάζ η κάμερα παρακολουθεί γερμανούς αστυνομικούς, μέλη της FRONTEX κατά τη βραδινή περιπολία με θερμικές κάμερες.

Ο κ. Καλαΐτζής προβάλλει τα ανησυχητικά νούμερα των παράνομων μεταναστών τα οποία αυξάνονται συνεχώς και εξηγεί τα περί δημιουργίας τεχνητού φράχτη κατά μήκος του ποταμού Εβρου. Αναφορικά με το θέμα σημειώνεται ότι το έργο δεν θα χρηματοδοτηθεί από την ΕΕ, όπως αρχικά προβλεπόταν, γεγονός που καθιστά αβέβαιη την κατασκευή του.

Σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές προσπάθειες αναχαίτισης των παράνομων μεταναστών, παρουσιάζεται η δράση λαθρεμπόρων από την τουρκική πλευρά. Στο ρεπορτάζ εμπεριέχονται επίσης συνεντεύξεις λαθρεμπόρων, οι οποίοι περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουν.

Το ρεπορτάζ φιλοξενεί επίσης πλάνα από την περιοχή της Νέας Βύσσας, πρώτο σταθμό για τους μετανάστες που καταφέρνουν επιτυχώς να περάσουν τα σύνορα και δηλώσεις κατοίκων ότι τους βοηθούν συχνά δίνοντάς τους φαγητό και ρούχα.



Ο Φράγκος «άστραψε και βρόντηξε»!

Κάθετο και απόλυτο «ΟΧΙ» από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Φραγκούλη Φράγκο στην περαιτέρω μείωση του αριθμού των εισακτέων σε όλες τις στρατιωτικές σχολές κατά 20%.

Η πρόβλεψη του Μνημονίου, να υπάρξει περιορισμός κατά 20%, δηλαδή ο συνολικός αριθμός των εισακτέων να… κυμανθεί στους 900, συμπίπτει πλήρως με τις προτροπές της τρόικας που διατυπώθηκαν στις αρχές του έτους να εφαρμοστεί η αναλογία ένας εισερχόμενος προς πέντε συνταξιούχους και στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Το θέμα αυτό είχε διαψευστεί τότε από την κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός Εθνικής Άμυνας, Δημήτρης Αβραμόπουλος, είχε μιλήσει για απόφαση μείωσης των εισακτέων κατά 10% μόνο, αλλά στην πορεία αποκαλύφθηκε ότι είχε γίνει δεκτή στο Μνημόνιο από την κυβέρνηση Παπαδήμου η μείωση κατά 20% επιπλέον!

«Δεν θα μας διαλύσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις για να εξοικονομήσουν μερικά ευρώ» ακούστηκε να λέει σε συνεργάτες του για το θέμα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας…

Δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω ο κ. Φράγκος!

Και πάλι μπράβο του! Τέτοιους πατριώτες χρειάζεται η χώρα μας!


Μεταξύ δύο[2] εκλογικών παρωδιών το Καφενείο η Ελλάς ημικατεδαφίζεται και οι σαλτιμπάγκοι πολιτικοί περί άλλα τυρβάζουν.

Ημίκαλοι, ημίκακοι, ημίψηλοι, ημίκοντοι, ημιφωνασκούντες, ημισιωπούντες, θαυματουργοί θεραπευτές κάθε νόσου, διαλαλούν το επιμελώς καλυμμένο φάρμακο για τη σωτηρία της νεκρής χώρας.

Λίγα σοφά λόγια από τον ένα, λίγο θράσος από τον άλλο, λίγη χάρη από τον τρίτο και η δοσολογία έτοιμη για την ίαση.

Περιττά τα φάρμακα για τους χρόνια πάσχοντες, τους ανίατους, τους ετοιμοθάνατους.

Λίγο Τσιπρανέξ, τόση δα βενιζελίνη, ελάχιστο σαμαρτόρ, μια σταγόνα χρυσαυγίνη και το αποτέλεσμα μοναδικό

Η ευτυχία διάχυτη, τα πανηγύρια παντού, η σωτηρία δεδομένη.

Και το παραληρούν πλήθος αναβάλλει τη ζωή του, αρκείται στη ταξινόμηση της ανοησίας, την αξιολόγηση της επικινδυνότητας των λαλίστατων ρητόρων, φιλοσοφεί ερίζοντας εάν το χείρον είναι βέλτιστον, το παρελθόν κάλλιον του μέλλοντος, οι νικητές κάρρονες των ηττημένων.

Ο στόχος ανέγγιχτος, τα βόλια αλλού σημαδεύουν, οι συμμαχίες απαραίτητες για τον θρίαμβο.

Οι χθεσινοί μισητοί εχθροί, σημερινοί καρδιακοί φίλοι.

Και η μέρα της κρίσης φτάνει.

Ανελέητη, κυνική, τελεσίδικη.

Οι ήρωές μας, ημιενδεδυμένοι, συρόμενοι βίαια προς την εκτέλεση θα διαμαρτύρονται για την ημιτελή εκμετάλλευση του τηλεοπτικού τους χρόνου.

Και η ζωή αναβάλλεται χάριν της φιλοσοφίας.

Και το μέλλον μας πεθαίνει εξ αιτίας των αυτοκηρυσσόμενων μικρών Θεών.

Άρθρο του Ευάγγελου Ραφτόπουλου, νομικού – οικονομολόγου - τ. υποδιευθυντού της Τραπέζης της Ελλάδος


Του Σπύρου Δημητρέλη

Εντολή για την άμεση έναρξη ενός άνευ προηγουμένου σαφάρι εναντίο των οφειλετών του δημοσίου με κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων, πολιορκία κληρονόμων οφειλετών που έχουν αποβιώσει, προληπτική δέσμευση περιουσιακών στοιχείων «επικίνδυνων» για «φέσια» φορολογούμενων, καθώς και τηλεφωνικές οχλήσεις μέσω ειδικού call-center έδωσε στις εφορίες το υπουργείο Οικονομικών.

Με ειδική εγκύκλιο που εστάλη σήμερα επειγόντως σε όλες τις εφορίες, το υπουργείο Οικονομικών δίνει 18 εντολές προκειμένου να κινητοποιηθεί άμεσα ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός εναντίον των οφειλετών του δημοσίου και να εισπραχθούν τουλάχιστον 400 εκατ. ευρώ έως τα τέλη Ιουνίου, επιπλέον 1 δισ. ευρώ έως τα τέλη του έτους, καθώς και το 20% των φόρων που θα καταστούν ληξιπρόθεσμοι εντός του 2012. Συνολικά δηλαδή, από σήμερα έως τα τέλη του έτους, το ΥΠΟΙΚ προσδοκά να εισπράξει τουλάχιστον 1,5 δισ. ευρώ από τη «δεξαμενή» των ληξιπρόθεσμων οφειλών, οι οποίες ξεπερνούν τα 44 δισ. ευρώ.

Ειδικότερα, οι 18 ενέργειες με τις οποίες θα βρεθούν αντιμέτωποι οι οφειλέτες του δημοσίου είναι οι εξής:

1) άμεση στελέχωση και ενίσχυση των γραφείων ληξιπροθέσμων χρεών των εφοριών

2) διασταυρώσεις για τον εντοπισμό οφειλετών με εισοδήματα από ενοίκια, κατόχους πολυτελών Ι.Χ. και απαιτήσεις από τρίτους

3) άμεσος εντοπισμός οφειλετών με οφειλή άνω των 3.000 ευρώ, οι οποίοι διαθέτουν ακίνητη περιουσία και εφόσον είναι επιτηδευματίες, έχουν απαιτήσεις από τρίτους, οι οποίες θα εντοπιστούν μέσω των συγκεντρωτικών καταστάσεων πελατών.

4) άμεση είσπραξη ποσών από συμβολαιογράφους, οι οποίοι έχουν διενεργήσει πλειστηριασμούς σε ακίνητα, στα οποία το δημόσιο έχει εγγραφεί ως δικαιούχος του εκπλειστηριάσματος.

5) αυτεπάγγελτος συμψηφισμός βεβαιωμένων απαιτήσεων των οφειλετών από το δημόσιο

6) στις περιπτώσεις μικρών οφειλών το πρώτο μέτρο που πρέπει να λαμβάνεται είναι η κατάσχεση, στα χέρια τρίτων, κυρίως εισοδημάτων από ενοίκια. Όταν ο οφειλέτης διαθέτει πολλά ακίνητα θα πρέπει να κατάσχεται ακίνητο που είναι ελεύθερο άλλων βαρών, είναι μεγαλύτερης αξίας από την οφειλή, αλλά όχι πολλαπλάσιας αξίας.

7) για δέσμευση και πλειστηριασμό θα πρέπει να επιλέγονται ακίνητα στα οποία μπορεί να γίνει άμεση ένταξή τους σε πρόγραμμα πλειστηριασμού

8) όταν κατάσχεται ακίνητο θα πρέπει να κατάσχονται και τα ενοίκια που εισπράττει ο οφειλέτης από αυτό

9) στις περιπτώσεις επιτηδευματιών οφειλετών θα πρέπει να γίνεται κατά κύριο λόγο κατάσχεση των απαιτήσεων από πελάτες τους

10) τα φορολογικά τμήματα των εφοριών θα πρέπει να συνεργάζονται με όλες τις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών προκειμένου να εντοπίζονται στοιχεία εισοδημάτων των οφειλετών που αφορούν εμβάσματα στο εξωτερικό, είσπραξη τόκων από το εξωτερικό, μισθωτήρια ακινήτων κλπ.

11) εντοπισμός των συνυπόχρεων με τους οφειλέτες προσώπων, όπως είναι οι κληρονόμοι οφειλετών που απεβίωσαν, ο εντοπισμός δόλιων μεταβιβάσεων περιουσιακών στοιχείων και η ακύρωσή τους, κηδεμόνων ανηλίκων, διαχειριστών κληρονομιών κλπ

12) υποβολή στις δικαστικές αρχές αιτήσεων για ποινική δίωξη των οφειλετών που χρωστούν άνω των 5.000 ευρώ και το χρέος τους έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο για περισσότερο από τέσσερις μήνες

13) ένα ο οφειλέτης έχει πετύχει αναστολή πληρωμής, μέχρι την τελεσιδικία της υπόθεσης, θα πρέπει οι εφορίες να υποθηκεύουν ακίνητα του οφειλέτη

14) κατάσχεση καταθέσεων των οφειλετών και προϊόντων δανείων, μετά την αποστολή σχετικών αιτημάτων στις τράπεζες

15) ζήτηση αμοιβαίας συνδρομής χωρών της Ε.Ε. για κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων οφειλετών και στο εξωτερικό

16 )δημιουργία call-center στην Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων από το οποίο θα ειδοποιούνται οι οφειλέτες τηλεφωνικά για την οφειλή τους, θα προειδοποιούνται όσοι κινδυνεύουν να χάσουν την προθεσμία πληρωμής κάποιας δόσης για χρέος που έχει ρυθμιστεί κλπ.

17) οι εφορίες θα αποκτήσουν password στο ηλεκτρονικό πρόγραμμα περιουσιολογίου της ΓΓΠΣ, προκειμένου να πληροφορούνται άμεσα την ακίνητη περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη

18) σε οφειλέτες μεγάλου ρίσκου για φυγή στο εξωτερικό, φυγάδευση ποσών κλπ θα πρέπει να ενεργοποιούνται προληπτικά μέτρα διασφάλισης των συμφερόντων του δημοσίου, όπως η υποθήκευση ακινήτων, δέσμευση καταθέσεων κλπ.
...και είμαι υπερήφανος γι αυτό!!!

Ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ, που συμμετέχει συνεχώς στις διασκέψεις της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, έγραψε τα εξής σε ένα βιβλίο του 2003 με τίτλο “Απομνημονεύματα”…

“Ορισμένοι μάλιστα πιστεύουν ότι είμαστε μέρος μιας μυστικής κλίκας που δουλεύουμε εναντίον των… συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών, χαρακτηρίζοντας την οικογένειά μου και εμένα ως «διεθνιστές» και ότι συνωμοτούμε με άλλους ανά τον κόσμο για να οικοδομήσουμε ένα πιο ολοκληρωμένο παγκόσμιο πολιτικό και οικονομικό οικοδόμημα – ένα κόσμο, αν θέλετε. Αν αυτή είναι η κατηγορία, δηλώνω ένοχος, και είμαι περήφανος γι’ αυτό”.

Δεν ξέρω για σας, αλλά δεν μου αρέσει το γεγονός ότι ένα μάτσο ελιτιστές συνεδριάζουν στα μυστικά και συζητούν πώς να χτίσουν ένα «πιο ολοκληρωμένο παγκόσμιο πολιτικό και οικονομικό οικοδόμημα», που σημαίνει μία Νέα Παγκόσμια Τάξη…


  • Το κέρδος μίας έδρας γίνεται αφορμή για την απώλεια της Θράκης
  • Τα πολιτικά κόμματα αποδεικνύουν το μηδενικό τους ενδιαφέρον για την Θράκη, τον Ελληνισμό και οτιδήποτε αφορά το έθνος
  • Η «ευκαμψία» των πολιτικών ανοίγει την όρεξη των νέο-οθωμανών και ενισχύει τα σχέδια του Νταβούτογλου για τα Βαλκάνια
  • Οι προτεραιότητες των κομμάτων δημιουργούν εθνικούς κινδύνους
Οι εκλογές της 17ης Ιουνίου στην Θράκη θα αποτελέσουν το πρόκριμα νέων εθνικών προκλήσεων, τις οποίες έχουν αποδεχθεί τα Ελληνικά κόμματα –για να αποκομίσουν ψήφους- αλλά δεν μπορεί να αντιμετωπίσει η χώρα λόγω της ιδιαίτερης χρονικής περιόδου στην οποία φαίνεται πως βυθίζεται ο Ελληνισμός μέσα σε ένα άνευ προηγουμένου οικονομικό τυφώνα.

Είναι άγνωστο τι ακριβώς θα γράψει η ιστορία, είναι όμως βέβαιο πως η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον μίας πρωτοφανούς εθνικής καταστροφής, την οποία θα προσπαθήσουν οι κυρίως υπεύθυνοι (βλ. πολιτικά κόμματα) να δικαιολογήσουν προφασιζόμενοι την οικονομική τραγωδία… Η χώρα, δυστυχώς, έχει περάσει εκείνο το σημείο από όπου μπορούσε να ελπίζει σε μία σχετικά δύσκολη επιστροφή. Βρίσκεται μπροστά σε έναν χείμαρρο και μέχρι στιγμής έχει απλώς βρέξει τα πόδια της. Είναι σε όλους κατανοητό πως θα πρέπει να περάσει απέναντι και αυτό θα είναι οδυνηρό και θα έχει και πολύ μεγάλες οικονομικές απώλειες. Και όλοι, έχουν εστιάσει σε αυτές τις απώλειες, τις οικονομικές, παραβλέποντας τις σημαντικότερες και μονιμότερες, που είναι οι εθνικές.

Είναι όμως λογική εξήγηση αυτή; Μπορεί κάποιος να τοποθετεί τόσο εύκολα ως πρώτιστο μέλημα την οικονομία και να παραμερίζει (εγκληματικά) τα εθνικά ζητήματα, τα οποία διογκώνονται και απειλούν με μεγαλύτερες απώλειες την χώρα; Φυσικά όχι, αλλά δυστυχώς, με τις λάθος πολιτικές και εθνικές προτεραιότητες φαίνεται πως κινείται και το ΚΚΕ, το οποίο συντελεί (για ψηφοθηρικούς λόγους και αυτό, όπως και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα) στο να τοποθετηθεί η ταφόπλακα στην Θράκη και όχι μόνο…
Αυτό τουλάχιστον δείχνει η απόφαση του ΚΚΕ, το οποίο αποφάσισε να θέσει ως πρώτο στην λίστα υποψηφίων για τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, τον μουσουλμάνο Εφέντη Χασάν. Τι σημαίνει αυτό; Με δεδομένο την πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στο νομό Ξάνθης με τον έτερο μουσουλμάνο υποψήφιο, Ζεϊμπέκ Χουσεΐν, αλλά και με τους τρεις μουσουλμάνους υποψηφίους του νομού Ροδόπης, για πρώτη φορά θα γίνει κατορθωτό να εκλεγούν 5 μουσουλμάνοι (φίλα προσκείμενοι και υποστηριζόμενοι από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής) στην Βουλή των Ελλήνων.
Μάλιστα, ήδη, υπάρχουν κινήσεις συγκεκριμένων ανθρώπων από σπίτι σε σπίτι (μαθαίνουμε πως ανάμεσά τους βρίσκεται και μία εξισλαμισθείσα κυρία, με Αθηναϊκή καταγωγή), οι οποίοι δίνουν «γραμμή» για αλλαγή πλεύσης στις ψήφους των μουσουλμάνων που κατοικούν στο πεδινό τμήμα του νομού Ξάνθης. Και δεν νιώσαμε την παραμικρή έκπληξη όταν μάθαμε πως η «γραμμή» αυτή οδηγεί στο ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ, υποψήφιος του οποίου είναι ο εκ Κενταύρου (ορεινό χωριό, το οποίο χρησιμοποιεί ως «έδρα» το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής) Εφέντη Χασάν.

Η πρώτη εικόνα, που σχηματίζεται με πέντε (5) τουρκόφρονες μουσουλμάνους στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης, είναι άκρως ανησυχητική και φυσικά παραπλανητική, αφού δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική αναλογία των κατοίκων των δύο νομών. Το τουρκικό προξενείο εργάζεται πυρετωδώς για να επιτύχει το μέχρι πριν λίγο καιρό ακατόρθωτο ως εκλογικό αποτέλεσμα, αφού μία τέτοια κοινοβουλευτική εκπροσώπηση γίνεται αυτόματα διπλωματικό όπλο στις ανά τον κόσμο «παρεμβάσεις» της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και κάποιων «τουρκικών συλλόγων» που ενώ έχουν έδρα την Ελλάδα δραστηριοποιούνται κατά των Ελληνικών συμφερόντων διαβάλλοντας σε διεθνή συνέδρια και φόρουμ την Ελληνική Δημοκρατία, αφού διασπείρουν ψεύδη ελέω απουσίας της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Και όμως, ενώ δημιουργείται ένα μείζονος εθνικής σημασίας πρόβλημα από μία τέτοια εκλογή (η οποία επαναλαμβάνουμε πως είναι σχεδόν σίγουρη) πέντε τουρκοφρόνων βουλευτών, στην πραγματικότητα το τουρκικό προξενείο εξυπηρετεί σχεδιασμούς κατά πολύ περισσότερο φιλόδοξους και, φυσικά, επικίνδυνους απέναντι στην Ελλάδα (και όχι μόνο στην Θράκη, της οποίας η μοίρα φαίνεται πως έγινε αντικείμενο στο πολιτικό ανταλλακτήριο της απόκτησης ψήφων…), η οποία σύμφωνα με τις εξελίξεις έχει περισσότερα προβλήματα λόγω της ματαιοδοξίας των πολιτικών κομμάτων, παρά λόγω της δράσης επιβεβαιωμένων «φίλων»…

Τους προηγούμενους μήνες παρατηρήθηκε αυξημένη κινητικότητα, με συνεχείς επισκέψεις στην Τουρκία του ψευτομουφτή Ξάνθης Αμέτ Μετέ, ο οποίος επεδίωξε και κατόρθωσε μέσω θρησκευτικών εορτών και συνεδρίων να βρεθεί με τον τούρκο πρωθυπουργό αλλά και με συνεργάτες του. Φυσικά, είναι γνωστή η φιλοδοξία του συγκεκριμένου ψευτομουφτή για απόκτηση το δυνατόν μεγαλύτερης εξουσίας. Κι επειδή μεγάλη εξουσία στο Ισλάμ δεν σημαίνει αποκλειστικά θρησκευτική εξουσία, το ίδιο διάστημα μάθαμε πως θρασύτατα υπέβαλε υποψηφιότητα ο Μουφτής Μούαμερ Ζούκορλιτς (μουφτής Σερβίας). Ασχέτως του αποτελέσματος (αφού τελικά, όπως ήταν φυσικό, δεν εκλέχθηκε), αυτό που κρατάμε ως σημαντικό πέρα από την θρασύτητα, είναι και η «ανάγκη» για περαιτέρω εξάπλωση των ισλαμικών δραστηριοτήτων. Και αυτή η τάση δεν είναι χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του Μούαμερ Ζούκορλιτς, αλλά και του έτερου ψευτομουφτή Ξάνθης Αμέτ Μετέ. Και, αφού το ισλάμ είναι ένα πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και θρησκευτικό μάγμα, η περίοδος που διανύει η περιοχή των Βαλκανίων (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας) σε πολιτικό, οικονομικό επίπεδο, οι επικείμενες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, η επιθετική τουρκική διπλωματία (που βασίζεται στην οικονομική κυριαρχία της Άγκυρας) στην Βουλγαρία, στα Σκόπια, στην Αλβανία, στο Κόσσοβο αλλά και στην Σερβία, όλοι αντιλαμβανόμαστε πως ξεκινά μία ιδιαίτερη περίοδος και για την Ελλάδα, η οποία ποτέ δεν βγήκε εκτός σχεδίων είτε των στρατοκρατών είτε των ισλαμιστών που κυβέρνησαν ή κυβερνούν την Τουρκία.

Εξετάζοντας την χρονική περίοδο που διανύουμε στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Θράκη, διαπιστώνουμε πως λόγω της οικονομικής κρίσης, οι μουσουλμάνοι της Θράκης γίνονται περισσότερο ευάλωτοι στα «οικονομικά αποθεματικά» του τουρκικού προξενείου, αφού έτσι κι αλλιώς η περιοχή έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια από την κυβέρνηση των Αθηνών. Δυστυχώς, όμως, οι «λειτουργίες» κρατικών υπηρεσιών της Τουρκίας (βλ. ΜΙΤ) έχουν εδώ και αρκετά χρόνια αποκτήσει αυξημένες δραστηριότητες ακόμη και στην Αθήνα, όπου παρατηρείται ένα «χτίσιμο» σχέσεων –με βάση το ισλάμ- με τους λαθρομετανάστες που έχουν συγκεντρωθεί στην Ελληνική πρωτεύουσα. Είτε με την δημιουργία ιδιαίτερων χώρων προσευχής, είτε με την «παραγωγή» ιμάμηδων, είτε με οικονομική βοήθεια, είτε με βοήθεια για εύρεση εργασίας, και με την αγαστή συνεργασία με Πακιστανούς και Αφγανούς «μουεζίνηδες», η τουρκική μυστική υπηρεσία κατόρθωσε να εξασφαλίσει μία πάρα πολύ ευνοϊκή εικόνα στον μουσουλμανικό πληθυσμό της Αθήνας (αλλά και άλλων περιοχών της Ελλάδας, στις οποίες μετακινούνται προς εύρεση εργασίας οι λαθρομετανάστες), αλλά και σε ένα μεγάλο αριθμό άθεων, κυρίως Αλβανικής καταγωγής (πληροφορίες αναφέρουν ακόμη και διευκόλυνση στον εξοπλισμό συμμοριών που αποτελούνται είτε από μουσουλμάνους –Σομαλούς, Πακιστανούς, Αφγανούς- είτε από Αλβανούς). Και όλα αυτά γίνονται σε μουσουλμανικά καφενεία των Αθηνών, όπου οι επαφές των ανθρώπων της ΜΙΤ είναι συνεχείς και πολυεπίπεδες, αφού μεταξύ των άλλων πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας φέρουν την τουρκική μυστική υπηρεσία πληροφοριών να έχει επαφές και με ακραία Αλβανικά στοιχεία που ανήκουν στον UCK.

Με όχημα το Ισλάμ, το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, σχεδιάζει να αναβαθμίσει την στρατηγική του και να "απλώσει" περισσότερο τις δραστηριότητές του, ενώ σαφέστατα αυξάνει τις απαιτήσεις του.
Αν συνδυάσουμε το «καλό έδαφος» σε ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια, με τις πολύ μεγάλες φιλοδοξίες του ψευτομουφτή Αμέτ Μετέ, πλησιάζουμε στο ζητούμενο της ματαιοδοξίας του τουρκόφρονα αυτοχριζόμενου μουφτή. Και θέλουμε στο σημείο αυτό να ρωτήσουμε:
- Τι θα κάνει η Ελληνική Πολιτεία, εάν υπάρξει κάποια υποψηφιότητα «ισλαμικού κόμματος» στις επόμενες ή τις μεθεπόμενες εκλογές; Πώς σκοπεύουν να αντιδράσουν οι «ταγοί» που ξέρουν να μαγειρεύουν αποτελέσματα για να αποκτούν προσωρινές έδρες, ενώ την ίδια στιγμή παραδίδουν τόσο την Θράκη (σήμερα) όσο και ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια (αύριο) σε επικίνδυνες καταστάσεις, τις οποίες φύση και θέση όχι μόνο δεν μπορούν να κατανοήσουν, αλλά ούτε και έχουν την διάθεση να αντιμετωπίσουν;
Η ερώτηση δεν αφορά μόνο στο ΚΚΕ (του οποίου η πολιτική στάση αποδεικνύεται άκρως επικίνδυνη σε εθνικό επίπεδο), αλλά απευθύνεται σε ολόκληρη την σημερινή πολιτική σκηνή, η οποία οφείλει επιτέλους να αντιμετωπίσει τις πολιτικές αποφάσεις, πράξεις ή παραλείψεις που έχουν οδηγήσει στο σημερινό σημείο την Θράκη, η οποία πολύ σύντομα θα απειληθεί ευθέως από την Άγκυρα.

Τι θα κάνει, λοιπόν, η Αθήνα όταν θα θέσει υποψηφιότητα σε εκλογές ένα μουσουλμανικό κόμμα; Θα γίνει δεκτή μία τέτοια συμμετοχή; Το βέβαιο είναι πως εάν «κοπεί» ένα τέτοιο κόμμα, η ζημιά που θα δημιουργήσει στην (ήδη κακή) εικόνα της Ελλάδας, θα είναι πολύ μεγαλύτερη ακόμη και από την ύπαρξη και λειτουργία του. Ήδη, με απλούς υπολογισμούς, είμαστε βέβαιοι πως με τις ψήφους των λαθρομεταναστών, αλλά κυρίως των Αλβανών (η ανάπτυξη σχέσεων της Άγκυρας με τα Τίρανα είναι ένα γεγονός που προ καιρού ξεπέρασε τα όρια της διπλωματικής φιλίας), ένα ισλαμικό κόμμα θα συγκέντρωνε άνετα ένα ποσοστό της τάξης του 7% σε ολόκληρη την Επικράτεια. Και αυτό μόνο ως αρχή, αφού η χώρα μας έχει γίνει αποδέκτης του κάθε κατατρεγμένου στον πλανήτη, προσφέροντας μάλιστα σχεδόν άμεσα την ιθαγένεια (ενώ ο κ. Παπουτσής φρόντισε να περάσει νόμο με βάση τον οποίο λαθρομετανάστες θα μπορούν να προσλαμβάνονται στην ΕΥΠ!!!).

Λοιπόν, η ύπαρξη ενός τέτοιου κόμματος είναι μία απειλή για την χώρα. Μία υπαρκτή απειλή. Και η απειλή αυτή θα ευοδώσει πιθανότατα για την Άγκυρα, ελλείψει πατριωτών κυβερνώντων στην Αθήνα. Ουσιαστικά, αυτό που θέλει να δημιουργήσει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, είναι ένα μέγιστο εκβιαστικό δίλημμα προς την Αθήνα. Και αυτό το δίλημμα θα είναι απολύτως σαφές: Άτυπη συγκυριαρχία στην Θράκη ή ένα ισλαμικό κόμμα στην Ελληνική πολιτική που θα εξαπλώσει το πρόβλημα; Η Άγκυρα θα δημιουργήσει το μείζον, για να αποκτήσει στην Θράκη την πρόσβαση που επιθυμεί (με συναίνεση -έστω και σιωπηλή- των Αθηνών).
Επειδή όλοι γνωρίζουμε πως όποιος υποκύψει σε έναν εκβιασμό στη συνέχεια υποκύπτει σε όλους τους άλλους εκβιασμούς που ακολουθούν, μπορούμε να «δούμε» την απώλεια κομματιού της εθνικής επικράτειας, λόγω της σημερινής πολιτικής ανηθικότητας όλων των κομμάτων που έχουν στις εκλογικές τους λίστες στην πρώτη θέση μουσουλμάνο υποψήφιο. Αν και το ΚΚΕ αποτελεί το «καπάκι» του πολιτικού δοσιλογισμού, τα υπόλοιπα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) έχουν ήδη σιωπηλά συναινέσει στις πάρα πολύ δυσάρεστες σε εθνικό επίπεδο εξελίξεις.

Επειδή το ισλαμικό (ή μουσουλμανικό, πείτε το όπως θέλετε) κόμμα θα γίνει κι επειδή το Ισλάμ δεν πρόκειται να σταματήσει στα Ελληνικά σύνορα, αλλά και επειδή η Τουρκία δεν πρόκειται να σταματήσει να εποφθαλμιά την Ελληνικότητα της Θράκης (και όχι μόνο, αφού ήδη έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την Καβάλα), πρέπει επιτέλους όλα τα κόμματα να κατανοήσουν πως η ψηφοθηρία δεν πρέπει να πλησιάζει καν σε εθνικά θέματα και ως εκ τούτου θα πρέπει να προχωρήσουν σε μεγάλες αποφάσεις εθνικού ενδιαφέροντος. Εάν σήμερα τα κόμματα δεν σταθούν εμπόδιο στην εισβολή της Τουρκίας μέσω του ισλάμ στην Ελλάδα, θα πρέπει να γνωρίζουν πως θα φέρουν ακέραιη την ευθύνη των πολιτικών εξελίξεων και είναι απολύτως βέβαιο πως θα επιβαρυνθούν όλα όσα με την στάση τους θα έχουν δημιουργήσει εις βάρος της Ελλάδας.

Τι θα μπορούσαν άραγε να κάνουν τα Ελληνικά κόμματα μπροστά στο φαινόμενο αυτό; Η απάντηση βρίσκεται στο αυτονόητο, δηλαδή στην από κοινού συμφωνία τους για μη συμμετοχή μουσουλμάνων (τουρκοφρόνων) στα ψηφοδέλτιά τους και με κοινή πολιτική συναίνεση για απώλεια έδρας σε οποιονδήποτε δηλώνει τούρκος στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Τόσο απλή είναι η λύση, που όμως φαίνεται πως οι πολιτικοί δεν προτιμούν. Ίσως επειδή δεν υπάρχει μεταξύ τους εμπιστοσύνη. Το αποτέλεσμα όμως είναι να βρίσκεται η χώρα ενώπιον ενός πολύ μεγάλου εθνικού κινδύνου, επειδή τα κόμματα προτιμούν να είναι πωλητικά και όχι πολιτικά.

Για όσους νομίζουν πως τα παραπάνω αποτελούν ευφάνταστο σενάριο, θέλουμε να τους θυμίσουμε πως η σημερινή εικόνα της χώρας ήταν κάτι που ούτε η φαντασία τους μπορούσε να δημιουργήσει μέχρι πριν μερικούς μήνες. Αφού παραθέσαμε στοιχεία και αιτιολογήσαμε επαρκώς τις επερχόμενες εξελίξεις, αναμένουμε την ελάχιστη ευαισθησία από τα πολιτικά κόμματα της χώρας και την ανάληψη πολιτικών αποφάσεων εκ μέρους τους, οι οποίες θα λειτουργήσουν προς την κατεύθυνση αποτροπής πολύ δυσάρεστων εξελίξεων σε πανελλήνιο επίπεδο. Ταυτόχρονα, περιμένουμε τον επανασχεδιασμό της εθνικής πολιτικής -ενός εκάστου των σημερινών πολιτικών κομμάτων- προς το συμφέρον και την ενίσχυση της Ελληνικότητας της Θράκης. Αν και η χώρα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε άτακτη χρεοκοπία, ευελπιστούμε πως δεν θα υπάρξει και εθνική χρεοκοπία, ούτε θα βρεθούμε με μικρότερη Ελλάδα επειδή η χώρα έχει ικανότατους πωλητικούς και ανύπαρκτους -ηθικά και εθνικά- πολιτικούς.


ΥΓ1: Το τραγικότερο όλων είναι πως αυτοί που ανοίγουν την "πόρτα" για μία τεράστια εθνική ήττα, την ίδια στιγμή επικαλούνται την ανάγκη μίας κυβέρνησης εθνικού σκοπού και χαρακτήρα!!! Το μεγαλείο του ψεύδους ή η συνέχεια του εδώ και χρόνια αποτυπωμένου ξεδιάντροπου πολιτικού ραγιαδισμού; Προφανώς η απώλεια αίσθησης της ντροπής, αποτελεί "πολιτικό χάρισμα" για εκείνους που μας χειρουργούν διαμελίζοντάς μας και συνεχίζουν να μας διασώζουν προσφέροντάς μας για τροφή τα περιτώμματα των εντολέων τους...

ΥΓ2: Ο γράφων δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα με τους πράκτορες της Άγκυρας, τους καλοπληρωμένους τουρκόφρονες και τις καλοταϊσμένες (ποικιλοτρόπως) παραφυάδες τους που οργώνουν την Θράκη έχοντας έναν συγκεκριμένο σκοπό, πάνω στον οποίο εργάζονται πολύ καλά. Το πρόβλημα που εδώ και χρόνια καταδεικνύεται, αλλά δυστυχώς δεν μεταφέρεται επαρκώς, είναι οι πεμπτοφαλαγγίτες πολιτικοί που ευχαρίστως φιλούν τα χέρια εκείνων που εποφθαλμιούν την Θράκη και την Ελληνικότητά της. Το πρόβλημα είναι απέναντι στους καρεκλοκένταυρους των Αθηνών, αλλά και στους χαμογελαστούς λακέδες της γεωγραφικής αυτής περιοχής της Ελλάδας, σε εκείνους στους οποίους θα πρέπει να εστιάσει ο ιστορικός του μέλλοντος, προκειμένου να κατανοήσει το πως κατέστη δυνατό, μία σειρά από υπηρεσίες, από ειδικούς επιστήμονες, εμπειρότατους διπλωμάτες κ.α. δεν κατόρθωσαν να αντικρούσουν την αναμενόμενη πολύπλευρη επίθεση των στρατηγών και των νεο-οθομανών κατά της Ελληνικής Θράκης. Φρονούμε πως η έλλειψη ικανού επιπέδου πατριωτισμού, η φιλαργυρία και η ματαιοδοξία, ανθρώπων που έφεραν την ευθύνη (κυρίως την πολιτική) ήταν οι παράγοντες που σήμερα η Θράκη βρίσκεται ουσιαστικά ξεχασμένη και αντιμέτωπη με ό,τι χειρότερο, απέναντι σε μία πάνοπλη διπλωματικά, πολιτικά και οικονομικά Τουρκία. Πέρα από τις πολιτικές οπερέτες, στα παρασκήνια της καθημερινότητας, βρίσκεται μία Θράκη αιμορραγούσα και κλαίουσα, συντετριμμένη επειδή εγκαταλείφθηκε από τους "καλύτερους" γόνους της μητέρας Ελλάδας. Οι ήδη υπάρχουσες (και ποικιλοτρόπως καταγεγραμμένες) ειδικές συνθήκες λειτουργίας του Ελληνικού κράτους στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης, αποτελούν την μέγιστη απόδειξη για την επερχόμενη απώλεια... Εδώ και πολλά χρόνια, επί δεκαετίες, το κράτος στην Θράκη νοσεί, ενώ η κυβέρνηση των Αθηνών απουσιάζει... Και οι συνθήκες που σήμερα υπάρχουν, δυστυχώς οφελούν στο έπακρο την Άγκυρα για να βάλει σε εφαρμογή τα σχέδιά της... Βλέπετε, το εμπόριο έχει ανθίσει ιδιαίτερα στις ημέρες μας και κάποιοι το χρησιμοποιούν για να ξεπουλήσουν ακόμη και την πατρίδα στην οποία δεν πιστεύουν ή που ποτέ δεν ένιωσαν δική τους... Σε όλους αυτούς, ο γράφων και υπογράφων, αλλά και μία μερίδα ακόμη ανθρώπων που δεν ήταν και που ποτέ δεν θα γίνουν πατριδοκάπηλοι, στέλνουμε ένα μήνυμα καρδιάς: Θα μας βρείτε απέναντί σας, ό,τι και αν κάνετε, ό,τι και αν σκεφτείτε. Και αν χρειαστεί εμείς να φύγουμε, θα βρεθούν άλλοι για να σας χαλάσουν τα σχέδια. Κι αυτό επειδή, αυτή η πατρίδα έβγαζε πάντα "τρελούς"...

Διαβάστε επίσης: Project Θράκη



Αναρτούμε σήμερα το Α' μέρος μιας έκθεσης βασισμένης σε αποκλειστικές πληροφορίες μας γύρω από το περιεχόμενο των συνομιλιών κατά την φετινή σύνοδο της Λέσχης Bilderberg. Το πρώτο αυτό μέρος σχετίζεται άμεσα με την Ισπανία. Αν θέλαμε να την συνοψίσουμε με λίγα λόγια, θα λέγαμε: "Η κατάσταση είναι κρίσιμη. Οι ισχυροί της Λέσχης Bilderberg είναι αποφασισμένοι να θυσιάσουν την Ισπανία, προκειμένου να σώσουν ένα μέρος του χρηματοπιστωτικού συστήματος"
Του Daniel Estulin
6 Ιουνίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Καθ' όλη την διάρκεια της φετινής τριήμερης συνόδου της Λέσχης Bilderberg, Eυρωπαίοι τραπεζίτες, αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης και διεθνείς διαχειριστές κεφαλαίων διεξήγαγαν τεταμένες συζητήσεις κεκλεισμένων των θυρών, αναλογιζόμενοι αν η Γερμανία θα επιλέξει να παρατείνει τη δανειοδότησή της για να καλύψει τα χρέη της υπόλοιπης Ευρώπης.

Ένας Γερμανός, μέλος της λέσχης, τόνισε χαρακτηριστικά ότι οι πόροι της Γερμανίας είναι πεπερασμένοι, ενώ ένας άλλος Γερμανός τον συμπλήρωσε, δηλώνοντας ευθέως ότι "θα ήταν αδύνατο κάτω από τις παρούσες ακραίες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες να προσπαθήσει κανείς να πείσει τους Γερμανούς ψηφοφόρους να υποστηρίξουν την Ισπανία, μια χώρα που μαστίζεται από τη διαφθορά και την αναποτελεσματικότητα".

Το βασικό μήνυμα των μυστικών συνεδριάσεων ήταν το εξής: Ακόμα κι αν η γη γυρίσει ανάποδα, είναι επιτακτική ανάγκη να διατηρηθεί η λειτουργικότητα του τραπεζικού συστήματος. Όσο για την Αντιπρόεδρο της Ισπανίας, εισέπραξε μια δόση περιφρόνησης όταν επιχείρησε να προωθήσει το ζήτημα της "ευθύνης", λέγοντας στους ισχυρούς Γερμανούς σύνεδρους της Λέσχης Bilderberg ότι θα πρέπει να εκδώσουν ευρωομόλογα για να σωθεί το σύστημα. Η απάντηση που εισέπραξε ήταν αποκαλυπτική: "Άντε πήγαινε να παίξεις, κοριτσάκι", ήταν η απάντηση των ισχυρών μελών της ελίτ και της Λέσχης Bilderberg στις ανούσιες αξιώσεις της "Σοράγιας" μας. Τα ευρωομόλογα είναι εγγυημένα από τη Γερμανία, αλλά θα δαπανηθούν κυρίως από τις υπόλοιπες χώρες του κλαμπ των PIIGS.

Το συμπέρασμα είναι ό,τι πιο τρομακτικό για το άμεσο μέλλον της Ισπανίας. Η Ισπανία θα πρέπει να θυσιαστεί στο βωμό της ελίτ του τραπεζικού συστήματος. "Γιατί να σας σώσουμε, αφού μας είπατε ψέματα για το πραγματικό μέγεθος των οικονομικών προβλημάτων της Ισπανίας;" ρώτησε ένας Γερμανός σύνεδρος την Αντιπρόεδρο της Ισπανίας. "Το τραπεζικό σας σύστημα είναι άχρηστο. Μήπως διαθέτετε κανένα ενδιαφέρον μετοχικό κεφάλαιο;" Η απάντηση ήταν ένα ηχηρό "όχι". Σιωπή έπεσε στην αίθουσα, μέχρι που ένας κυβερνητικός αξιωματούχος των ΗΠΑ δήλωσε: "Ήρθε η ώρα να πατήσετε το κουμπί συναγερμού".

Η αίσθηση πανικού αυξανόταν καθώς προχωρούσε το Σαββατοκύριακο και οι συζητήσεις γίνονταν όλο και πιο τεταμένες. Σε αντίθεση με τους Ισπανούς πολίτες, η Λέσχη Bilderberg έχει πρόσβαση σε μια πλήρη έκθεση στοιχείων που αφορούν στην εκροή ποσών από καταθέσεις σε ισπανικές τράπεζες, σύμφωνα με την οποία το ποσό που έχει εγκαταλείψει μέχρι στιγμής τη χώρα είναι διπλάσιο από αυτό που ανακοινώθηκε (66,2 δισεκατομμύρια ευρώ) τον Μάρτιο.

"Έχει κανείς την αίσθηση ότι μας χωρίζουν μήνες πολλοί από τον περασμένο Μάρτιο, από οικονομικής πλευράς", σημείωσε ένα μέλος της Bilderberg. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Το χρέος των ισπανικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ανέρχεται στο 109% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, το διπλάσιο από αυτό της Γαλλίας ή της Γερμανίας, και τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα ανεξόφλητα δάνεια στον τομέα των οικοδομών ανέρχονται σε 40% του ΑΕΠ σε πραγματικούς όρους, και όχι στο 20%, που η ισπανική κυβέρνηση θέλει να πιστεύει ο κόσμος.

Ένα άλλο μέλος της Bilderberg δήλωσε: "Το πρόβλημα με την Ισπανία είναι ότι στον τομέα των οικοδομών είναι γορίλας 800 κιλών μέσα σε υαλοπωλείο, αφού ο τομέας αυτός έχει το ίδιο μέγεθος με το σύνολο του βιομηχανικού τομέα. Αντίθετα, στη Γερμανία, ο τομέας των οικοδομών είναι 20% του βιομηχανικού τομέα".

Ένα άλλο μέλος της λέσχης επεσήμανε ότι πριν από ένα χρόνο, η αναλογία του χρηματοοικονομικού τομέα χρέος σε σχέση με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν μειώθηκε από 8 σε 6,1 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ένα τρισεκατομμύριο δολάρια από αυτές τις απώλειες θα μπορούσε να αποδοθεί στην κατάρρευση της Lehman Brothers, στην αγορά της Bear Stearns από την JPMorgan Chase και την συγχώνεση της Bank of America με την Merrill-Lynch.

Εν κατακλείδι, το ισπανικό τραπεζικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του χρέους των νοικοκυριών της Ισπανίας που κρατούν οι ισπανικές τράπεζες πρόκειται να τιναχθεί στον αέρα. Όπως είχαμε δηλώσει ήδη από τις 31 Μαΐου, η κορυφαία τράπεζα της Ισπανίας, Banco Santander έχει ανεξόφλητο χρέος που υπερβαίνει τα 800 δισ. ευρώ. Η Bilderberg προφανώς το γνωρίζει αυτό. Η μετάσταση έχει εξαπλωθεί σε όλα τα μέρη του συστήματος. Οι ισχυροί και σκιώδεις μάγιστροι μίλησαν και το σενάριο έχει γραφτεί. Μένει να δούμε για πόσο καιρό ακόμα θα παίζουν οι ηθοποιοί τους ρόλους που τους έχουν ανατεθεί.

Λύση στο πρόβλημα υπάρχει.

Η Ισπανία πρέπει να εγκαταλείψει αμέσως το ευρώ και να επιστρέψει πίσω στην προηγούμενη κατάστασή της, αυτήν ενός ανεξάρτητου και δημοκρατικού έθνους-κράτους.



Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Οι εκλογές της 6ης Μαΐου ήταν αναμφισβήτητα ένα ιστορικό βήμα υπέρβασης του λαού μας. Ο μεγάλος κερδισμένος είναι οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, δεξιές και αριστερές, γιατί εξέφρασαν την ανάγκη του κόσμου να πάρει μια ανάσα από τα αντιλαϊκά μέτρα. Οι Έλληνες, καθώς μια ευρεία λαϊκή βάση αρχικά ξεπέρασε τους ιδεοληπτικούς διαχωρισμούς, ετοιμάζονται τώρα να ολοκληρώσουν την οριστική καταδίκη των παρασίτων που απομυζούσαν κάθε ικμάδα εθνικής ζωντάνιας για δεκαετίες. Στη νέα εκλογική αναμέτρηση της 17ης Ιουνίου πρέπει να στείλουμε στο εδώλιο της ιστορίας το εγκληματικό κατοχικό καθεστώς που καταρρέει.

Αίτημα της κοινωνίας είναι η ρήξη με τις ηγεσίες και την πολιτική του μαύρου μετώπου της εξαθλίωσης, της υποτέλειας και της ατιμωρησίας.

Ο ελληνικός λαός αγωνιά, αναρωτιέται, αφυπνίζεται και προετοιμάζεται για κάτι μεγάλο που έρχεται διαμορφωμένο μέσα από τις παρακαταθήκες των παλιότερων εθνικο-απελευθερωτικών αγώνων.

Το ΟΧΙ του λαού, αν και σαφές εκλογικά, παραμένει θολό ποιοτικά και πολιτικά για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί δεν μπόρεσε να συγκροτηθεί ένα μεγάλο παλλαϊκό μέτωπο στο οποίο να συστρατευθεί η πλειοψηφία των πολιτών, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, για την αποκατάσταση της πραγματικής δημοκρατίας και της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας.

Δεύτερον, γιατί οι ψηφοφόροι επέλεξαν μια σχετικά εύκολη διέξοδο από την σημερινή ζοφερή πραγματικότητα προκειμένου να γλυτώσουν από τα συνεχή δυσβάστακτα μέτρα. Η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κύρια δύναμη στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο είναι απόρροια αυτών ακριβώς των αιτιών λόγω του μακρόχρονου εκμαυλισμού του λαού μας σε όλη την μεταπολίτευση από τις απατηλές εθνικές ονειρώξεις (ΕΟΚ, ΕΕ) και τις ψεύτικες υποσχέσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ).

Ο κόσμος ψήφισε για να απαλλαγεί από τα μνημόνια μέσα στο ευρώ, μη βλέποντας ακόμα ότι ο κομήτης «ευρώ» σέρνει και την ουρά του, που είναι τα μνημόνια, οι δανειακές συμβάσεις, η διάλυση του κοινωνικού ιστού, η νεοαποικιοκρατική πολιτική.

Η πρώτη φάση του αντιμνημονιακού πολιτικού κινήματος τελείωσε, έναν χρόνο μετά το ξέσπασμα του Συντάγματος, με αυτά τα αποτελέσματα επαληθεύοντας την αλήθεια που βιώσαμε και μετά την πτώση της χούντας. Το κενό ενός μετωπικού εθνο-δημοκρατικού κινήματος, ικανού να οδηγήσει στην τελική πολιτική λύση, το καρπούται η πιο κοντινή οπορτουνιστική πολιτική δύναμη.

Ο χειρότερος τρόπος να διαβαστεί το αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου είναι να εφαρμοστούν ξανά πολιτικές μνημονίου είτε να επιχειρηθεί η καταστροφολογική ανάσυρση διχαστικών επιχειρημάτων από το χρονοντούλαπο της ιστορίας για να πολωθεί το πολιτικό κλίμα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν επικρατήσει τελικά σαν «λύση», έχει δύο δρόμους μπροστά του: ή α) θα συμβιβασθεί γρήγορα και άτακτα, στα πλαίσια μιας κεντροαριστερής «αναδιαρθρωτικής» λογικής, ή
β) θα ακολουθήσει μια στρατηγική ευρύτερης ρήξης «τσαβεσικού» τύπου με το καθεστώς της εξάρτησης και θα απευθυνθεί στο λαϊκό κίνημα για να στηριχθεί.

Στην πρώτη περίπτωση, τα αδιέξοδα θα επιταθούν και όσοι το επιχειρήσουν θάχουν το τέλος κάθε προηγούμενου «κωλοτούμπα». Το σύστημα, όντας σε βαθειά κρίση και εν όψει και των γενικότερων αρνητικών εξελίξεων (γεωπολιτικές ανακατατάξεις και συγκρούσεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια), δεν έχει ούτε τους χρόνους ούτε τις δυνάμεις να παίξει το χαρτί ενός «νέου ΠΑΣΟΚ».

Παρ’ όλα αυτά, το εγκληματικό σχέδιο των Βρυξελλών και του Βερολίνου δεν έχει αποτραπεί. Οι ηγεσίες του μαύρου μετώπου κρατούν ακόμα στα χέρια τους τον κρατικό μηχανισμό, τα παρασκήνια που έχουν τους τρόπους να προκαλέσουν όξυνση των πραγματικών ή κατασκευασμένων ιδεολογικών διαφορών υπάρχουν, τα σενάρια της διαχρονικής ιμπεριαλιστικής μηχανής του «διαίρει και βασίλευε» μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανασυρθούν, αν ο λαός δεν επαγρυπνεί.

Σενάρια εξωτερικής στρατιωτικής επέμβασης, που σήμερα φαίνονται φανταστικά για τους πολλούς, μπορούν να πάρουν σάρκα και οστά, αν ανακατευτούν έντεχνα και επικίνδυνα οι «σωστοί» καταλύτες: ο φονταμενταλιστικός νεοφιλελευθερισμός, το φάντασμα του νεοναζισμού που αναβιώνει και οι εθνομηδενιστικές συνιστώσες του αριστερισμού
Αναπόφευκτα, πάντως, και άσχετα με το «δρομολόγιο» που θα ακολουθηθεί, όλοι εμείς, ο εναπομείνας ελληνισμός, οδηγούμαστε σε ένα αποφασιστικό ιστορικό σταυροδρόμι όπου θα τελειώσουν όλες οι ονειρώξεις που καλλιεργήθηκαν γύρω από το «ευρώ» και τις κίβδηλες υποσχέσεις του «εκσυγχρονισμού». Θα καταλάβουν όλοι, αργά ή γρήγορα, ότι όλες αυτές οι μεθοδευμένες καταστάσεις συνιστούσαν στην πράξη μια νέου τύπου εθνοκάθαρση με οικονομικά και πολιτιστικά όπλα.

Σήμερα, δεν έχουμε άλλο δρόμο από αυτόν που πήραμε πέρσι στο Σύνταγμα: να βγούμε οριστικά από την απελπισία του «Finis Graeciae», να συνεχίσουμε να σηκωνόμαστε από το χώμα που μας είχαν ρίξει, να συγκροτήσουμε το μεγάλο κοινωνικο-πατριωτικό, εθνικο-ανεξαρτησιακό μέτωπο που ξεκινήσαμε προκειμένου να απελευθερωθούμε από το ευρω-νταχάου του «Μηχανισμού Στήριξης», την ΟΝΕ και το ΔΝΤ, να προχωρήσουμε στην παύση πληρωμών προς τους τοκογλύφους-δανειστές και την ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ για τον λαό μας ώστε να βάλουμε τα θεμέλια για να οικοδομήσουμε την καινούργια Ελλάδα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της πραγματικής δημοκρατίας που ονειρευτήκαμε πριν ένα χρόνο στις πλατείες.

Περιοδικό ΝΕΧUS τ. 64, Ιούνιος 2012
Ποια χώρα της ευρωζώνης, πέραν του φτωχού Νότου, έχει όλα τα… συστατικά για να συμπληρώσει το κερδοσκοπικό μενού των τελευταίων μηνών

Μεγάλες εκροές καταθέσεων παρατηρούνται τα τελευταία 24ωρα και από τράπεζες του Βελγίου! Όπως υποστηρίζουν όσοι είναι σε θέση να γνωρίζουν, οι Βρυξέλλες – δηλαδή, η καρδιά του ευρωσυστήματος – θα είναι ο επόμενος στόχος των αγορών. Κι αυτό γιατί η βελγική οικονομία έχει όλα τα …συστατικά για να συμπληρώσει το κερδοσκοπικό μενού των τελευταίων μηνών.

Μολονότι δεν ανήκει στον φτωχό ευρωπαϊκό Νότο, τόσο το χρέος, όσο και το έλλειμμα της, είναι ένα βήμα πριν να χτυπήσουν «κόκκινο», κάτι το οποίο δεν αποκλείεται αμέσως μόλις η «δουλειά» με την Ισπανία τελειώσει. Δηλαδή, να προηγηθεί κι αυτής ακόμα της επίθεσης που ετοιμάζεται στην Ιταλία.

Άλλωστε, το Βέλγιο ήταν μια από τις χώρες που είχαν στοχοποιηθεί αρκούντως για τα τρικ που είχε χρησιμοποιήσει – κι αυτό – κατά την προετοιμασία εισόδου του στην ΟΝΕ στις αρχές της περασμένης δεκαετίας, ενώ το σχεδόν μόνιμο κυβερνητικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα, την καθιστά εξαιρετικά ευάλωτη στις ορέξεις των αγορών. Στελέχη ελληνικών τραπεζών, μάλιστα, που παρακολουθούν τις εξελίξεις, υποστηρίζουν ότι είναι απλώς θέμα χρόνου.
Προκλητικές δηλώσεις για την Ελλάδα έκανε ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας στη συνεδρίαση της Συνέλευσης Εξαγωγέων Τουρκίας.

«Πώς μπορεί να είναι παράδειγμα για την Τουρκία η Ελλάδα, η οποία ζητά ελεημοσύνη 100 δισ. δολαρίων», διερωτήθηκε, με αφορμή πρόσφατη σχετική δήλωση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και προέδρου του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Κεμάκ Κιλιτσντάρογλου.

Ο Κιλιτσντάρογλου πριν από μερικές μέρες, αναφερόμενος σε δήλωση του πρωθυπουργού της Τουρκίας πως αν δοθούν αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους «θα γίνουμε Ελλάδα», είχε σχολιάσει: «Λένε ότι η οικονομία βρίσκεται σε καλό δρόμο, αλλά όταν ζητούν αύξηση οι υπάλληλοι, τους λένε θα γίνουμε σαν την Ελλάδα. ’ρα η οικονομία δεν βρίσκεται σε καλό δρόμο, γιατί κοροϊδεύετε τον κόσμο;».

Αναφερόμενος στην Ελλάδα ο Ερντογάν έκανε λόγο για «μια χώρα που δεν ανακοινώνει με τρόπο υγιή ούτε καν τον πληθυσμό της και προσπαθεί να εμφανίσει υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, δείχνοντας μειωμένο τον πληθυσμό της». «Ποια είναι η αγοραστική δύναμη των ανθρώπων αυτών; Πώς μπορεί να γίνει παράδειγμα για την Τουρκία μια χώρα που προσπαθεί να ορθοποδήσει ζητώντας ελεημοσύνη 100 δισ., που πουλά τα νησιά της;», πρόσθεσε.

«Τι έχει άραγε η Ελλάδα στην Κεντρική Τράπεζά της; Ποια είναι η κατάσταση με το ΔΝΤ και την ΕΕ;» διερωτήθηκε, σημειώνοντας πως το χρέος της Τουρκίας προς το ΔΝΤ είναι 1,7 δισ. δολάρια και «η Κεντρική Τράπεζά μας έχει συναλλαγματικό απόθεμα 92 δισ. δολαρίων».

Σκληρή απάντηση της υπηρεσιακής κυβέρνησης!

Σκληρή απάντηση στις προκλητικές δηλώσεις Ερντογάν για «ελεημοσύνη 100 δις. δολαρίων» έδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τσιόδρας, σχολιάζοντας τις σημερινές αναφορές του Πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν.

«Η Ελλάδα θα ανέμενε από τους γείτονές της να σέβονται τα προβλήματά της αντί να θορυβούν. Η Τουρκία έχει πολύ δρόμο να διανύσει για να φθάσει ακόμη και το.. σημερινό μειωμένο μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας.

Καλύτερα λοιπόν για τη γειτονική μας χώρα να ασχολείται με τα δικά της προβλήματα, φροντίζοντας παράλληλα να κρατήσει περισσότερο εποικοδομητική στάση στις διμερείς σχέσεις».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι γερμανικές τράπεζες είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν στο ενδεχόμενο αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ, αναφέρει ο γερμανικός Τύπος.

Με τίτλο “Δραχμή; Κανένα πρόβλημα” η γερμανική εφημερίδα “Süddeutsche Zeitung” εστιάζει στην προετοιμασία των γερμανικών τραπεζών για μια πιθανή ελληνική αποχώρηση.

Το εν λόγω δημοσίευμα επικαλείται πρόσφατη δήλωση του επικεφαλής της εποπτικής αρχής των γερμανικών τραπεζών (Bafin), κατά την οποία επισημάνθηκε πως ένα ενδεχόμενο Grexit δεν θα θέσει σε κίνδυνο τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Γερμανίας.

“Οι γερμανικές τράπεζες είναι εύρωστες, ακόμη κι αν παραμένουν δέσμιες των εξελίξεων των αγορών”, δηλώνει στην εφημερίδα Γερμανός τραπεζίτης.

Γράφει ο Θοδωρής Δαφέρμος

Διανύοντας και αυτή την προεκλογική περίοδο γίνεται αντιληπτό ότι οι πολιτικές δυνάμεις εστιάζουν τις συζητήσεις τους σε δευτερεύοντα πράγματα και αρνούνται να απαντήσουν στο βάθος των προβλημάτων της χώρας.

Από χθες το απόγευμα μαίνεται ένας πόλεμος ανακοινώσεων μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας με αφορμή τη διεξαγωγή debate. Αποδεικνύει και αυτό την ασυνεννοησία της πολιτικής τάξης,που επικρατεί εδώ και χρόνια, οδηγώντας πολλές φορές σε ανούσιες αντιπαραθέσεις που σκοπό έχουν τη δημιουργία εντυπώσεων και αυτοπροβολών. Δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε ένα ζήτημα που σε όλες της δημοκρατικές και προηγμένες χώρες, τουλάχιστον τις τελευταίες δεκαετίες, αποτελεί αναπόσπαστο δημοκρατικό δικαίωμα κατά τη προεκλογική περίοδο, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους υποψηφίους ηγέτες των χωρών να παραθέσουν τα επιχειρήματα τους, αλλά και για τους ψηφοφόρους να βγάλουν κάποια ασφαλή συμπεράσματα πριν οδηγηθούν στη κάλπη. Όμως, στην Ελλάδα και αυτό αποτελεί ένα ζήτημα διαπραγμάτευσης μεταξύ των κομμάτων προκειμένου το καθένα να περάσει τα δικά του μηνύματα και να αποπροσανατολιστεί ο κόσμος από τα πραγματικά του προβλήματα.

Ακόμη και σε αυτή, την ίσως κρισιμότερη εκλογική αναμέτρηση της μεταπολίτευσης , τα περισσότερα κόμματα δίνουν την μάχη των εκλογών με παλαιοκομματικά και λαϊκίστικα μέσα. Δημιουργούν φαντασμαγορικές εκδηλώσεις για να παρουσιάσουν κενού περιεχομένου προτάσεις, οι οποίες, όμως, θα ακούγονται ευχάριστες στα αυτιά των συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων στις οποίες απευθύνονται έκαστος. Παρόλα την άσχημη οικονομική κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας και ενώ επισημαίνουν τον κίνδυνο εξόδου μας από το ευρώ, δεν διστάζουν να τάζουν την αποκατάσταση των μισθών και συντάξεων στα επίπεδα του 2009. Στις παρουσιάσεις αυτές δεν είδαμε κανέναν να μας εξηγεί πώς θα δημιουργηθεί αυτό το χρήμα που θα χρειαστεί για να εκπληρώσουν τις παροχολογίες τους.

Συμπερασματικά γίνεται αντιληπτό ότι από τους δύο διεκδικητές της εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχει ένας οδικός χάρτης εξόδου από τη κρίση. Οι μεν του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να καταλάβουν την εξουσία καρπώνοντας την αγανάκτηση και την εξαθλίωση του κόσμου, τα οποία οφείλονται στην καταστροφική πολιτική του μνημονίου. Οι δε Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να καρπωθεί τον φόβο των πολιτών σε ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ. Κανένας από τους δύο δεν μας έχει αποδείξει ότι διαθέτει ένα σχέδιο πολιτικής, το οποίο την επόμενη μέρα θα αποτελέσει τη βάση συζήτησης προκειμένου να υπάρξει μια Εθνική Κυβέρνηση που θα καταφέρει να αντιμετωπίσει το βάθος των προβλημάτων με τα οποία θα έρθει αντιμέτωπη η χώρα μας.

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Επειδή η «Δράση-Δημιουργία Ξανά» και οι επικεφαλής της έχουν πάρει πολύ ψηλά τον αμανέ και παρουσιάζονται ως παντογνώστες και άνθρωποι της δράσης, ουδεμία σχέση έχοντες με την πολιτική, οι οποίοι γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο θα… μας σώσουν και επειδή ξαφνικά έχουν βρεθεί στο απυρόβλητο και ενώπιόν τους πρέπει να απολογούνται οι πάντες, οφείλω να ενημερώσω πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Το κόμμα αυτό, έχει εξελιχθεί στο όχημα του ψευδομακεδονικού αλυτρωτισμού, φιλοξενώντας στις λίστες του μερικά από τα πιο τρανταχτά ονόματα των υποστηρικτών του «Ουράνιου Τόξου».

Ως γνωστόν, στην περιοχή της Φλώρινας δραστηριοποιείται η περίφημη οργάνωση «Ουράνιο Τόξο», τα μέλη της οποίας δηλώνουν «Μακεδόνες, εθνικής μακεδονικής συνείδησης, πολίτες της Ελλάδος», που «αγωνίζονται για τα ανθρώπινα, εθνικά πολιτικά και πολιτιστικά δικαιώματα της μακεδονικής εθνικής μειονότητας στην Ελλάδα»!

Ζητούν να εισαχθεί η διδασκαλία στα σχολεία της τεχνητής και κατασκευασμένης «μακεδονικής» γλώσσας, αποκαλούν τη Φλώρινα Λερίν, την Έδεσσα Βόντεν, το Κιλκίς Κουκούς, την Καστοριά Κοστούρ και τη Θεσσαλονίκη Σολούν!

Παράλληλα, αναπαράγουν την αλυτρωτική προπαγάνδα των Σκοπίων, μιλούν για «Μακεδονία του Αιγαίου» (υποστηρίζοντας ότι το «αιγαιατικό τμήμα της Μακεδονίας», τελεί υπό… ελληνική κατοχή) και τρέχουν κάθε τόσο στις Βρυξέλλες και σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς, ενώ βρίσκονται σε διαρκή επικοινωνία με τη «Διεθνή Αμνηστία» και το «Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι», καταγγέλλοντας την Ελλάδα για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Κατά καιρούς λαμβάνουν μέρος σε διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις με ισχνά αποτελέσματα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις έχουν ανακοινώσει την μη συμμετοχή τους για οικονομικούς λόγους.

Στις τελευταίες εκλογές δεν έλαβαν μέρος και κάλεσαν τα μέλη τους να ψηφίσουν τους ομοϊδεάτες τους ή αυτούς που έχουν υποστηρίξει τις θέσεις τους περί ύπαρξης σλαβομακεδονικής μειονότητας, σε όποια ψηφοδέλτια και αν βρίσκονται (για παράδειγμα, στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 είχαν καλέσει τα μέλη τους να ψηφίσουν τους Οικολόγους-Πράσινους, επειδή στις τάξεις τους είχαν τον Γιώργο Κωνσταντίνου «έναν εθνικά Μακεδόνα ακτιβιστή για την οικολογία», ενώ έχουν πανηγυρίσει και για την εκλογή Καμίνη – Μπουτάρη).

Στην ανακοίνωσή τους πριν από τις εκλογές της 6ης Μαΐου αποκαλούσαν την εκλογική διαδικασία «παρωδία» και μιλούσαν για «εθνικοσοσιαλιστική λογική» και για «κακές απομιμήσεις των κομματικών σχηματισμών», που «αγωνιούν μόνον για να επιβιώνουν στην πολιτική σκηνή».

Παράλληλα, έκαναν πολλές αναφορές στο «ιδεολόγημα περί ελληνικού περιούσιου έθνους», στη στοχοποίηση των «ξένων», στη «σφυρηλάτηση- σμίλευση του Έλληνας-Έλληνας, συνήθως Έλληνας-Ελληναράς».

Διαμάντια στον βούρκο!

Επιπλέον, αιτιολόγησαν την αποχή τους από την εκλογική διαδικασία, υποστηρίζοντας ότι το «Ουράνιο Τόξο» δεν μπορεί «να συμμετέχει βουτώντας στον ήδη διαμορφωμένο πολιτικό βούρκο», αλλά και επειδή δεν ήθελαν να «πετάξουν χρήματα» σε «αντιδημοκρατικές πρακτικές», που κατά την γνώμη τους περιλαμβάνουν δολιοφθορές κατά του κόμματός τους.

Γι’ αυτό και σταθερά καλούν τα μέλη και τους φίλους τους να αναζητούν «διαμάντια στον βούρκο», δηλαδή εκείνους τους υποψηφίους που αποδέχονται την ύπαρξη «μακεδονικής ταυτότητας» και την επιστροφή στην Ελλάδα των «Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων» και να τους ψηφίζουν.

Στις 17 Ιουνίου οι κύριοι του «Ουράνιου Τόξου» φαίνεται ότι βρήκαν τα «διαμάντια στον βούρκο» στα πρόσωπα των κυρίων Μάνου, Τζήμερου και των υποψηφίων τους.

Μεταξύ των τελευταίων διακρίνονται μερικοί από τους πλέον διαπρύσιους υποστηρικτές της «μακεδονικής εθνικής ταυτότητας», της ύπαρξης «μακεδονικής μειονότητας» και της παράδοσης του ονόματος της «Μακεδονίας» στους Σκοπιανούς.

Πρόκειται για τον Γρηγόρη Βαλλιανάτο, που φιγουράρει στην τρίτη θέση της Α΄ Αθηνών και τον Διονύσιο Γουσέτη, πολιτικό μηχανικό και αρθρογράφο, πρώην μέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού και πρώην μέλος της Κ.Ε. και υποψήφιο βουλευτή του Συνασπισμού, που κατέληξε σε ιδρυτικό μέλος της Δράσης και που καταλαμβάνει την τελευταία τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο της Επικρατείας του νέου κομματικού σχηματισμού «Δράση-Δημιουργία Ξανά».

Ο κ. Γουσέτης έχει επανειλημμένα δραστηριοποιηθεί και αρθρογραφήσει υπέρ του Σχεδίου Ανάν, υπέρ των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία και την ανεξαρτησία του Κοσόβου, καθώς και υπέρ της αναγνώρισης της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» και κατά των αποφάσεων του Αρείου Πάγου για την απαγόρευση λειτουργίας της, όπως και κατά της απαγόρευσης λειτουργίας της «Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού», για την οποία κλαψουρίζει κάθε τόσο το «Ουράνιο Τόξο».

Όλα αυτά δε, δεν τα έχει υποστηρίξει ως απλός αρθρογράφος, αλλά ως υποψήφιος, στις προηγούμενες εκλογές, της Δράσης/Φιλελεύθερης Συμμαχίας στη Β΄ Αθηνών.

Ως στέλεχος της «Δράσης» έχει αρθρογραφήσει περί της… «θλίψης της παρωχημένης εθνικής συνείδησης», περί «εθνικής ομόψυχης περιφρόνησης στα ανθρώπινα δικαιώματα», ενώ αρθρογραφώντας στην «Αυγή» είχε εγκαλέσει τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, επειδή «εφαρμόζουν συνωμοσία σιωπής απέναντι στα δελτία Τύπου του Ουράνιου Τόξου», καταγγέλλοντας ως «ανόητη αδιαλλαξία» τη στάση της Ελλάδας έναντι των Σκοπίων, τους Έλληνες διπλωμάτες ως «ανθέλληνες» και τον κ. Μολυβιάτη ως… μακεδονοφοβικό!

Συνήγορος του Γ. Βαλλιανάτου

Όταν τον Νοέμβριο του 2008 ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος αποπέμφθηκε από τον Γ. Παπανδρέου λόγω του θορύβου που προκάλεσαν οι απόψεις του περί «Μακεδονικού» (τις οποίες ο πρώην πρωθυπουργός γνώριζε όταν τον δεχόταν ως… σύμβουλό του), ο κ. Γουσέτης ανέλαβε να τον υπερασπιστεί με ειδικό άρθρο υπό τον τίτλο «Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος στη χώρα των πισινών»!

Και ιδού τι έγραφε:

«Δοξάζω το θεό που δεν έχω κάποια επαγγελματική σχέση με το ΠΑΣΟΚ. Με τόσες φορές που αποκάλεσα στα άρθρα μου τη Μακεδονία με το συνταγματικό της όνομα και επεσήμανα την ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, θα με είχε απολύσει προ πολλού ο πρόεδρος Γιωργάκης Παπανδρέου. Όμως όχι. Ας είμαι δίκαιος. Για να με απολύσει ο Γιωργάκης, θα έπρεπε να προϋπάρξει και η αντίδραση στελεχών του.

Ο Γιωργάκης γνώριζε άριστα τις θέσεις του, τόσο για το περιβόητο «όνομα», όσο και για την ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας στη χώρα μας. Είναι θέσεις διεθνών οργανισμών, αλλά και κάθε υπερασπιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Αυτό συνέβη με τον Γρηγόρη Βαλλιανάτο. Ο Γιωργάκης γνώριζε άριστα τις θέσεις του, τόσο για το περιβόητο «όνομα», όσο και για την ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας στη χώρα μας. Είναι θέσεις διεθνών οργανισμών, αλλά και κάθε υπερασπιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τις είχε εκθέσει δημόσια ο Γρηγόρης κατ’ επανάληψη. Μέχρι και στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Έπρεπε να φοβίσουν τον αρχηγό τα φοβισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ώστε αυτός να αποπέμψει τον Γρηγόρη».

Όλους αυτούς τους… υπεράνω έθνους και πατρίδας – και επομένως πρόσωπα που επί χρόνια παρεμβαίνουν στην πολιτική ζωή – έχουν περιμαζέψει οι κύριοι Μάνος και Τζήμερος στα καθαρά «αξιοκρατικά» και απαρτιζόμενα από ανθρώπους «με πραγματικές δουλειές, αποτελεσματικούς, ενεργούς πολίτες, οι οποίοι λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούν αποφάσισαν να συμβάλουν ενεργά στην ανασύνταξη της χώρας», ψηφοδέλτιά τους.

Κατόπιν των ανωτέρω, αντιλαμβανόμεθα τι σημαίνει για την «Δράση-Δημιουργία Ξανά» να είσαι «άνθρωπος με πραγματικές δουλειές» και «ενεργός πολίτης».

Προφανώς εννοούν πως «πραγματική δουλειά» είναι η εργολαβική υπεράσπιση των δικαιωμάτων των «εθνικά μακεδόνων» και του σκοπιανού μεγαλοϊδεατισμού.

Διότι – μην το ξεχνάμε – είναι και ενεργοί πολίτες.

Κάθε άλλο παρά τυχαία, το «Ουράνιο Τόξο», επανέρχεται την 1η Ιουνίου (Φλώρινα – Λερίν, 1 Ιουνίου αναφέρεται στην ανακοίνωσή του) για να καταγγείλει τον «μέσο πολίτη» που «απέδειξε την ανωριμότητα με την εκλογική του συμπεριφορά και τις πολιτικές επιλογές»!

Υπό τον τίτλο «Η Ελλάδα αυτοκτονεί;» υποστηρίζουν πως οι «κομματικές οντότητες» λαϊκίζουν και δημαγωγούν ασύστολα πλέον στο όνομα της δήθεν εξυπηρέτησης εθνικών συμφερόντων», καθώς «ο κομματικός ιός εμποδίζει να υιοθετηθούν στην πολιτική ζωή οι ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, κεκτημένα προηγούμενων δεκαετιών στα ευρωπαϊκά κράτη».

Μιλούν για «πολιτικό τυχοδιωκτισμό» και αναφέρουν:

«Από την μία πλευρά έχουμε από την λεγόμενη “δεξιά” να είναι πλέον οι επιλογές της ηγεσίας στα όρια της διανοητικής πολιτικής αναπηρίας, προκειμένου να δημιουργηθεί συρφετός οπορτουνιστών, φασιστών, γραφικών και “ότι ούφο πετάει” με σκοπό την απόκτηση της εξουσίας. Από την άλλη πλευρά την λεγόμενη “αριστερά” είναι πλέον στον κολοφώνα της η δημαγωγία, ο λαϊκισμός με την ηγεσία του να ασελγεί ανέξοδα στα αντιδραστικά στείρα αντανακλαστικά του μέσου πολίτη λόγω της οικονομικής κρίσης. Οι ναζιστικές εξάρσεις μέσω Χρυσής Αυγής ή σοβιετικού τύπου απολιθώματα δήθεν κομουνιστικού ΚΕ αποτελούν απλά το κωμικοτραγικό πολιτικό ντεκόρ του προεκλογικού σκηνικού. Επίσης η συμπεριφορά της ελληνικής κοινωνίας αποδεικνύει την ανευθυνότητα του μέσου Έλληνα πολίτη που έχει διαπαιδαγωγηθεί για πολλά χρόνια ανάλογα, και είναι κάτι που απεικονίζεται “φυσιολογικά” στο πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα».

Και επίσης: «Χρειάζεται πρώτα ριζική αναδιάρθρωση του κράτους και μετά ανάπτυξη, πράγμα που με την παρούσα πολιτική κατάσταση και το υπάρχον κομματικό κατεστημένο δεν μπορεί να υπάρξει».

Υποστηρίζουν επίσης ότι το «ευρωπαϊκό συσσίτιο» θα είναι η οικονομική συνεισφορά από την Ευρωπαϊκή Ένωση το επόμενο διάστημα, «αφού έχει να κάνει μεταξύ άλλων με ανίκανο κράτος, με ανειδίκευτο προσωπικό, αλλά το χειρότερο, ανεπίδεκτο μαθήσεως πολίτη-κράτος εδώ και χρόνια για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις».

Επομένως, το «Ουράνιο Τόξο» μας καλεί να μην επιλέξουμε τίποτε από τα παραπάνω.

Οπότε, τι μένει; Μα η «Δράση-Δημιουργία Ξανά», που διαθέτει ανθρώπους «με πραγματικές δουλειές» και «εξειδικευμένους», ενώ συμβαίνει να είναι και «ενεργοί πολίτες», οι οποίοι επιθυμούν «ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις».

Κοντολογίς, το «Ουράνιο Τόξο» λαμβάνει μέρος στις εκλογές της 17ης Ιουνίου μέσω της «Δράση-Δημιουργία Ξανά».

Υ.Γ. Οι ανωτέρω «ενεργοί πολίτες» είναι πράγματι πολύ… ενεργοί. Τόσο, που πολλοί απ’ αυτούς έχουν εισπράξει διάφορα ποσά από το Κράτος, ως στελέχη διαφόρων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων – και επομένως κ. Τζήμερε μην βγάζετε την ουρά σας από το γενικό φαγοπότι, παριστάνοντας πως ουδεμία σχέση έχετε με το Κράτος.

Η ίδια η επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας καθηγήτρια Οικονομικών Αντιγόνη Λυμπεράκη, δηλώνει «ακτιβίστρια» της Action Aid, ενώ φιγουράρει και στη λίστα της ΜΚΟ «Πολίτες του Κόσμου – Ένωση για τον Πολιτισμό και την Ανάπτυξη».

Ο τρίτος του ψηφοδελτίου Επικρατείας, Φ. Δραγούμης, είναι επικεφαλής και ιδρυτικό μέλος της ΜΚΟ «Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων – Αίγινα», ο Γρ. Βαλλιανάτος είναι ηγετικό στέλεχος (μαζί με τον Παναγιώτη Δημητρά, ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ομάδας για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων το 1992 και του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) το 1993), της ΜΚΟ «Εταιρεία Επικοινωνιακής και Πολιτικής Έρευνας» και ο Δ. Γουσέτης είναι ιδρυτικό μέλος της ΜΚΟ «Πολίτες σε Δράση».

Ηρεμήστε, λοιπόν, και κατεβάστε τους τόνους κύριοι παντογνώστες της Δράση-Δημιουργία Ξανά. Και κυρίως πείτε μας αν υιοθετείτε τις απόψεις περί ύπαρξης «μακεδονικής ταυτότητας».


Ανοιχτό το ενδεχόμενο και νέας προσφυγής στις κάλπες, την 3η κατά σειρά, αφήνει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, καθώς εκτιμά ότι σε καμία περίπτωση μία νίκη των «παραδοσιακών» κομμάτων στις εκλογές της 17ης Ιουνίου έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «αδιαμφισβήτητη».

Το ειδησεογραφικό πρακτορείο σημειώνει ότι οι Έλληνες πολιτικοί υποτίμησαν στις εκλογές το θυμό των πολιτών για τα τόσα χρόνια κακής δημόσιας διαχείρισης, διαφθοράς και γι’ αυτό πλήρωσαν το τίμημα.

Ο πολιτικός αναλυτής Τζον Λούις υποστηρίζει ότι ακόμα κι αν η ΝΔ, καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση με τη στήριξη των σοσιαλιστών,δεν θα αντέξει παρά για μερικούς μήνες, καθώς δύσκολα θα φέρει το βάρος των μεταρρυθμίσεων που βρίσκονται μπροστά της.
Το Reuters υπογραμμίζει επίσης ότι «ακόμα και αν το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα κερδίσει, σύντομα θα βρεθεί στη δύσκολή θέση τού να έρθει αντιμέτωπο με τα άδεια χρηματοκιβώτια του κράτους».

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι «μπορεί οι Έλληνες να είναι έτοιμοι να κατέβουν στους δρόμους και να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα μέτρα λιτότητα, όμως την ίδια στιγμή θέλουν να παραμείνουν στη ζώνη του ευρώ, κάτι που ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να υπόσχεται ότι μπορεί να προσφέρει».


Του Δ. Καζάκη

Τι συμβαίνει με την Κύπρο. Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, αντιμέτωπη με την εκπνοή της προθεσμίας στο τέλος Ιουνίου για την ανακεφαλαιοποίηση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος, η Λευκωσία δεν αποκλείει προσφυγή στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης εάν δεν εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κεφάλαια: «Υπάρχει ένα τελευταίο δίχτυ, το δίχτυ του EFSF, και εάν καταστεί αναγκαίο θα χρησιμοποιηθεί» ανέφερε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου Πανίκος Δημητριάδης σε συνέντευξή του σήμερα στους Financial Times.

Σύμφωνα με τον ίδιο ωστόσο, δεν έχει αποκλειστεί η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης να γίνει με χρηματοδότηση από τον ιδιωτικό τομέα ή με δάνειο από άλλη χώρα. Παράλληλα, ανέφερε, η Λευκωσία βρίσκεται σε συνομιλίες με τις ευρωπαϊκές αρχές για παράταση της προθεσμίας της 30ης Ιουνίου μέχρι τον Αύγουστο. Όπως σημειώνει η εφημερίδα, η Κύπρος ευελπιστεί πως δεν θα χρειαστεί να ενταχθεί σε «πλήρες» πρόγραμμα διάσωσης. Πάντως, οι Βρυξέλλες έχουν επανειλημμένα τονίσει πως οποιαδήποτε στήριξη, έστω και μόνο για την στήριξη τραπεζών, θα πρέπει να συνοδεύεται από όρους.

Οι αναφορές Δημητριάδη απηχούν πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος προ ημερών ανέφερε πως δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο προσφυγής σε ευρωπαϊκή στήριξη. Τελικά ο Χριστόφιας το έκανε το θαύμα του. Αφού οριοθέτησε και εκχώρησε την ΑΟΖ της Κύπρου, είναι έτοιμος να πουλήσει και την Κυπριακή δημοκρατία.

«Η Κύπρος φαίνεται όλο και περισσότερο ότι θα καταστεί η τέταρτη χώρα της ευρωζώνης που θα ζητήσει οικονομική ενίσχυση βάσει του προσωρινού ταμείου διάσωσης της Ευρώπης, καθώς νωρίτερα αυτό το μήνα παλεύει απεγνωσμένα να προστατεύσει το τραπεζικό της σύστημα από την διεύρυνση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, η οποία απειλεί να καταπιεί το μικρό γειτονικό νησί της,» γράφει η The Wall Street Journal (2/6). Και το σκηνικό έχει στηθεί.

Για την κατρακύλα της Κύπρου φταίει η Ελλάδα και επομένως ότι κι αν συμβεί από εδώ και μπρος στους «αδελφούς Κυπρίους» πρέπει απλά να ρίχνουν το φταίξιμο στους Ελλαδίτες. Ήρθε η ώρα για τους Κυπρίους να πληρώσουν σε σκληρό ευρώ, το αντίτιμο, το τίμημα της διατεταγμένης αμεριμνησίας που διαδίδει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα του νησιού από την εποχή που έγινε φανερή η χρεοκοπία της Ελλάδας. Όποιος παρακολουθούσε την κυρίαρχη κυβερνητική και πολιτική προπαγάνδα στην Κύπρο, γνωρίζει ότι μπροστά της ακόμη και η Μέρκελ μοιάζει πρωταθλητής του φιλελληνισμού. Σε μια περίπτωση που έτυχε ο γράφων να συμμετάσχει από τηλεφώνου και για λίγο σε μια από τις εκπομπές της τηλεόρασης του ΡΙΚ για το ελληνικό πρόβλημα, έμεινε κατάπληκτος με την ευκολία με την οποία είχαν υιοθετηθεί ακόμη και τα πιο αισχρά επιχειρήματα εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Κι όλα αυτά γιατί δεν ήθελαν ούτε καν ν’ ακούσουν το αίτημα περί διαγραφής των χρεών.

Ο προηγούμενος διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ο Αθανάσιος Ορφανίδης (Μάιος 2007 – Μάιος 2012), ήταν από τους κεντρικούς τραπεζίτες της ΕΚΤ που πρωταγωνίστησε στην επιβολή του καθεστώτος δουλοπαροικίας του χρέους στην Ελλάδα και υπερθεμάτισε στην μετατροπή της χώρας σε «ευρωπαϊκό προτεκτοράτο», προκειμένου οι δανειστές να πάρουν τα λεφτά τους. Ήταν τόσο πορωμένος που όταν τέθηκε επίσημα το θέμα του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, αυτός αρθρογραφούσε εναντίον του όχι για να πει ότι δεν πρόκειται να ωφελήσει την χώρα και τον λαό της, αλλά για να ισχυριστεί ότι αυτό θα πλήξει τους δανειστές της Ελλάδας και επομένως είναι απαράδεχτο.

Όλο αυτό το διάστημα της Ελληνικής τραγωδίας, από τις αρχές Μαΐου 2010 έως σήμερα, το επίσημο πολιτικό κατεστημένου της Κύπρου δεν στάθηκε ούτε μια φορά στο πλευρό του δοκιμαζόμενου Ελληνικού λαού. Αντίθετα, ενίσχυε με κάθε τρόπο τις πολιτικές, τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις εναντίον της Ελλάδας. Είναι τυχαίο λέτε που το κυβερνών «αριστερό» και «αδελφό κόμμα» του ΚΚΕ, το ΑΚΕΛ, δεν βρήκε να πει ούτε μια λέξη εναντίον όσων συμβαίνανε εναντίον του ελληνικού λαού;

Όσο για τον Κυπριακό λαό, τον αποκοίμιζαν συστηματικά λέγοντας: «μην σε νοιάζει για τους Ελλαδίτες, αυτοί φταίνε και καλά να πάθουν». Κι αν καμιά φορά τολμούσε να ρωτήσει κανείς, «μα καλά με ποιο δικαίωμα οι δανειστές αφαιρούν την εθνική κυριαρχία από ένα κράτος κι έναν λαό επειδή χρωστά;», τότε απαντούσαν υιοθετώντας στη νιοστή δύναμη όλες τις χυδαιότητες που γράφονται και λέγονται εναντίον των Ελλήνων.

Βέβαια, όσοι γνωρίζουν τα πράγματα, ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μια γενικευμένη και σε βάθος αναίρεση των όρων κυριαρχίας όλων των κρατών μελών της ευρωζώνης. Κάτι που παλιά συνέβαινε κυρίως με στρατιωτικοπολιτικά μέσα, ενώ σήμερα με όρους ελεγχόμενης χρεοκοπίας και μηχανισμών «στήριξης». Αυτό απαιτεί σήμερα η διάσωση των τραπεζών και των αγορών. Τώρα ήρθε η ώρα της Κύπρου.

Ποιο είναι το βασικό πρόβλημα της Κύπρου; Το γεγονός ότι ο κρατικός προϋπολογισμός δεν επαρκεί για την διάσωση των τραπεζών διαμέσου της γνωστής «ανακεφαλαιοποίησης». Ήδη η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Κύπρου (Λαϊκή Τράπεζα της Κύπρου) επεδίωξε και πέτυχε με απόφαση της Κυπριακής Βουλής την χρηματοδοτική υποστήριξη της κυπριακής κυβέρνησης για μια προγραμματισμένη αύξηση κεφαλαίου πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, «κάτι που θα ωθήσει τα δημόσια οικονομικά του νησιού βαθιά στο κόκκινο και να το αναγκάσει να επιτύχει τους στόχους του φετινού προϋπολογισμού,» όπως επισημαίνει The Wall Street Journal. Ο Κύπριος εργαζόμενος και φορολογούμενος καλείται να επωμιστεί τις ζημιές της κερδοσκοπίας με ομόλογα και χρέη στα οποία είχε επιδοθεί η συγκεκριμένη τράπεζα και όχι μόνο. Κι επειδή δεν θα είναι η μόνη φορά που θα συμβεί αυτό, ούτε η μόνη τράπεζα που θα το απαιτήσει, τα δημοσιονομικά του νησιού προβλέπεται να βουλιάξουν, η προσφυγή τον οίκο χρεοκοπημένων χωρών της ευρωζώνης, δηλαδή το ΕΤΧΣ θεωρείται μάλλον σίγουρο.

Η Κύπρος βρίσκεται ήδη υπό την άγρια πίεση των αγορών, όπως ακριβώς βρισκόταν η Ελλάδα το 2010. Το 10ετές κυπριακό ομόλογο έχει εκτιναχθεί γύρω στο 14%, πράγμα που κάνει απαγορευτική την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου για δανεισμό του Κυπριακού κράτους. Στα τέλη του περασμένου έτους, η χώρα διαπραγματεύθηκε ύψους € 2,5 δισ. διμερές δάνειο από τη Ρωσία, προκειμένου να αποφύγει την προσφυγή στον «μηχανισμό στήριξης» της ευρωζώνης. Τώρα, η Κύπρος βρίσκεται σε συνομιλίες με την Κίνα για άλλο διμερές δάνειο, από ένα αξιοσέβαστο ποσό, που μοιάζει απίθανο να υλοποιηθεί στο χρονικό διάστημα που έχει ανάγκη η Κύπρος.

Ακόμη όμως κι αν επιτευχθεί, το πρόβλημα παραμένει. Η διάσωση της Λαϊκής Τράπεζας από τον κρατικό προϋπολογισμό εκτιμάται ότι θα εκτινάξει το πρωτογενές έλλειμμα πάνω από το 10% επί του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος καλπάζει ήδη. Το 2011 ξεπέρασε το 68% επί του ΑΕΠ που για την Κυπριακή δημοκρατία είναι πρωτοφανές. Με τις αγορές να την δανείζουν με εξωφρενικά επιτόκια – αν και με κριτήριο το % επί του ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος της Κύπρου, είναι ασήμαντο εν συγκρίσει με άλλες χώρες της ευρωζώνης – και με τις δανειακές ανάγκες του Κυπριακού κράτους να καλπάζουν λόγω χρηματοδοτικών ενισχύσεων των Κυπριακών τραπεζών, είναι σίγουρο ότι πολύ σύντομα θα αναγκαστεί η Κύπρος να καταφύγει στο ΕΤΧΣ.
Τις τελευταίες ημέρες, οι Κύπριοι αξιωματούχοι αρχίζουν και προετοιμάζουν την κοινή γνώμη ότι η διάσωση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας μπορεί να είναι επικείμενη. Ο υπουργός Οικονομικών Βάσος Σιαρλής δήλωσε στο κρατικό ραδιόφωνο την περασμένη εβδομάδα ότι η «αποφυγή της EFSF είναι Νο 1 προτεραιότητα μας.» Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της Κύπρου ήδη προετοιμάζεται για την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης. Και τότε οι Κύπριοι εργαζόμενοι θα μάθουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει πολιτική των μνημονίων και αποικιοκρατικές δανειακές συμβάσεις.

Η κυβέρνηση της Κύπρου, επίσης, προσπαθεί να πείσει για ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας εντός των επόμενων 10 ημερών, προκειμένου δήθεν να αποφύγει το νησί το ΕΤΧΣ. Μέσα σ’ αυτόν τον κουρνιαχτό εκβιασμών και αποπροσανατολισμού το Κυπριακό Κοινοβούλιο θα ψηφίσει σύντομα να υιοθετηθεί το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο της Ευρώπης. Κι έτσι η Κυπριακή Δημοκρατία θα πάψει να υπάρχει για να μετατραπεί, τουλάχιστον δημοσιονομικά και οικονομικά, σε ευρωπαϊκό προτεκτοράτο. Οι Κύπριοι θα ζήσουν ένα δημοσιονομικό Σχέδιο Ανάν, που ούτε καν περίμεναν.

Τα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης Χριστόφια, που σίγουρα θα επιβαρύνουν την ήδη εύθραυστη οικονομία του νησιού, η οποία αναμένεται να συρρικνωθεί το 2012 πάνω από 1,2% με ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας, εμφανίζονται απαραίτητα για να αποκατασταθεί υποτίθεται η εμπιστοσύνη των αγορών και για να αποτραπούν οι μεγαλύτερες περικοπές που οι εταίροι της Κύπρου θα ζητήσουν σε αντάλλαγμα για ένα σχέδιο διάσωσης από το ΕΤΧΣ. Με άλλα λόγια, τα ίδια και τα ίδια παραμύθια.
Τα παπαγαλάκια δίνουν και παίρνουν: «Η Κύπρος έχει αρχίσει να αισθάνονται τις επιπτώσεις της ελληνικής κρίσης και δεν μπορούν να έχουν άλλη διέξοδο από το να ζητήσει ευρωπαϊκή βοήθεια», λέει ο Άλεξ Αποστολίδης, καθηγητής Οικονομικών στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. «Υπήρξε μια μείωση όλων των άλλων επιλογών που ήταν διαθέσιμες, στο σημείο όπου η προσφυγή στο ΕΤΧΣ φαίνεται όλο και πιο πιθανή, σχεδόν αναπόφευκτη.»

Η αλήθεια βέβαια είναι τελείως διαφορετική. Ο μηχανισμός χρεοκοπίας που βιώνει σήμερα η Κύπρος είναι το ίδιο το ευρώ και η ένταξή της στην ευρωζώνη. Με την υιοθέτηση του ευρώ, οι ανάγκες ρευστότητας της Κυπριακής οικονομίας μετατράπηκαν σε ανάγκες δανεισμού και κερδοσκοπίας για τις τράπεζες. Έτσι, μια οικονομία που διακρινόταν πριν το ευρώ για τα χαμηλά επίπεδα δανεισμού – ιδιωτικού και δημόσιου – που εξυπηρετούσε μάλιστα με το δικό της εξαιρετικά πολύτιμο εθνικό νόμισμα, την Κυπριακή λίρα, βρέθηκε μέσα σε λίγα από την ένταξη της στην ευρωζώνη να πνίγεται στα χρέη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το 2000 το ιδιωτικό χρέος στην Κύπρο δεν υπερέβαινε το 60% επί του ΑΕΠ, το 2007 είχε ήδη φτάσει στο 200% επί του ΑΕΠ, ενώ το 2011 εκτινάχθηκε στο 308,7% επί του ΑΕΠ της Κύπρου!

Το ιδιωτικό αυτό χρέος που βαραίνει κατά κύριο λόγο τις τράπεζες καλείται σήμερα ο Κυπριακός λαός να το φορτωθεί μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Γιατί; Διότι έτσι γίνεται μέσα στην ευρωζώνη. Πρώτα οι τράπεζες και μετά τα κράτη και οι λαοί.

Η είσοδος στην ευρωζώνη, η οποία από άποψη αρχιτεκτονικής είναι ο παράδεισος των τραπεζών, επέβαλε καθεστώς πλήρους ασυδοσίας και για τις Κυπριακές τράπεζες. Έτσι τους επέτρεψε να συσσωρεύουν και να κερδοσκοπούν με ιδιωτικό χρέος χωρίς κανένα όριο. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να μην γνωρίζει κανείς ποια είναι η πραγματική κατάσταση των τραπεζών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μια πρόσφατη συνέντευξη του Πανίκου Δημητριάδη, νέου διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, που δόθηκε στις 27 Μαΐου 2012 στην εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος. «Έχετε αναλάβει διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας στην πιο δύσκολη περίοδο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σκέφτεστε να προχωρήσετε σε έρευνα για να δείτε τι έφταιξε από την πλευρά της εποπτικής Αρχής και ποιο είναι το μερίδιο ευθύνης των διοικητικών συμβουλίων;» ρωτά η δημοσιογράφος. «Πράγματι θα προχωρήσουμε το συντομότερο δυνατό σε έρευνες από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες πρώτον για να επανέλθει η εμπιστοσύνη των επενδυτών στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα, κάτι που θα διευκολύνει τα μέγιστα την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με ιδιωτικά κεφάλαια, και δεύτερον για να ικανοποιηθεί το αίσθημα δικαίου μεταξύ των φορολογουμένων οι οποίοι καλούνται σήμερα να στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα. Ασφαλώς, η έρευνα θα πρέπει να γίνει και για ένα επιπρόσθετο λόγο, να μην επαναληφθούν τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν,» απάντησε ο νέος διοικητής.

Μιλάμε για τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Αν αυτός δεν γνωρίζει σε ποια κατάσταση επακριβώς βρίσκεται το τραπεζικό σύστημα της χώρας, τότε βράστα! Όσο για την έρευνα από «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες», αυτή δεν αφορά το ξεκαθάρισμα της κατάστασης, αλλά την προετοιμασία του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου για νέες «συνεργασίες» και συγχωνεύσεις με επενδυτές του εξωτερικού, ή και του εσωτερικού. Η συνταγή είναι τραγικά γνωστή. Ο κρατικός προϋπολογισμός, δηλαδή ο φορολογούμενος, φορτώνεται τις ζημιές και τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών, μέχρις ότου βρεθεί ιδιώτης επενδυτής να τις αναλάβει εκ νέου. Κι έτσι ένας νέος φαύλος κύκλος χρέους και εξυγίανσης διαμέσου του προϋπολογισμού θα ανοίξει.

Το ερώτημα είναι γιατί την έρευνα στην κατάσταση των τραπεζών δεν την αναλαμβάνει η Κυπριακή Βουλή με εμπειρογνώμονες που θα προασπίσουν το δημόσιο συμφέρον και θα αποκαλύψουν την πορεία του χρήματος; Γιατί θα πρέπει να επαναληφθεί ότι έγινε στην Ελλάδα με την Blackrock; Γιατί η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου δεν αναλαμβάνει μια δημόσια εκκαθάριση των τραπεζών; Δημόσια, όχι ιδιωτική και μυστική όπως γίνεται με τους «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες». Μήπως δεν διαθέτει το κατάλληλο προσωπικό εμπειρογνωμόνων; Όχι βέβαια. Απλά οι «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» χρειάζονται όταν προετοιμάζεις αγοραπωλησίες στις ανοιχτές αγορές, ώστε ο υποψήφιος επενδυτής να έχει εμπιστοσύνη ότι η άλλη μεριά δεν πάει να τον κοροϊδέψουν. Βέβαια, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» στις σημερινές αγορές. Απλά είναι ένας εύσχημος τρόπος για να μην φανεί ότι πας να προστατεύσεις τα απόρρητα της τραπεζικής κερδοσκοπίας και ασυδοσίας.
Με άλλα λόγια η Κύπρος θα υποστεί την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης, μόνο γιατί οι τράπεζές της πρέπει να φορτώσουν τις ζημιές από την κερδοσκοπία τους με χρέη στις πλάτες του φορολογούμενου. Η συνέχεια και η κατάληξη είναι γνωστή. Η μετατροπή της Κύπρου σε ένα είδος ευρωπαϊκού προτεκτοράτου που θα προσιδιάζει στα νησιά-αποικίες του Ατλαντικού για μεγιστάνες των αγορών και με τους ιθαγενείς ρε ρόλο καλοθελητή υποταχτικού για όλες τις δουλειές. Η ολοκληρωτική παράδοση της εθνικής κυριαρχίας της Κύπρου στους παλιούς αποικιοκράτες είναι πια θέμα χρόνου. Και πολύ κράτησε. Το δίλλημα έχει διατυπωθεί ήδη: εθνική κυριαρχία, ή χρεοκοπία;
Ποιος φταίει γι’ αυτό; Μήπως το ευρώ και η ευρωζώνη με το καθεστώς ασυδοσίας τραπεζών και αγορών; Όχι προς θεού! Αυτός που φταίει είναι πάντα η Ελλάδα. «Οι τράπεζες της Κύπρου είναι σε σχετικά καλή θέση για να αντιμετωπίσουν την καταιγίδα,» δήλωσε ο Γιώργος Βασιλείου, πρώην πρόεδρος της Κύπρου και μεγαλοεπιχειρηματίας. Όμως μια ελληνική έξοδος του ευρώ θα μπορούσε να το αλλάξει: «Η κύρια ανησυχία από την ελληνική έξοδο θα είναι η απώλεια της εμπιστοσύνης των ξένων καταθετών και των επενδυτών, η οποία θα μπορούσε να γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία», είπε.

Βέβαια, δεν μας ξενίζουν οι ευαισθησίες του κ. Βασιλείου. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος όταν πρόκειται για τα μεγάλα συμφέροντα και τις τράπεζες και παντελώς αδιάφορος όταν παίζεται η τύχη του λαού και του νησιού. Γι’ αυτό άλλωστε και υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους θιασώτες του σχεδίου Ανάν.

Ωστόσο, οι Κύπριοι, όπως και οι Έλληνες, έχουν ήδη κληθεί να αποφασίσουν για την δική τους επιβίωση. Κι αυτή συνδέεται άρρηκτα με την έξοδό τους από το ευρώ και την ευρωζώνη. Άλλη διέξοδος δεν μπορεί να υπάρξει. Ελπίζω μόνο η επίσημη προπαγάνδα της Κύπρου να μην στέρησε από τους Κυπρίους την δυνατότητα ορθής κρίσης, γιατί διαφορετικά πολύ σύντομα θα κληθούν να θρηνήσουν για το νησί τους. Κι αυτή την φορά οριστικά.