Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Ιαν 2012


Πάνω από 50 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ καταψήφισαν ένα ή ακόμα και περισσότερα από τα 11 συνολικά άρθρα του πολυνομοσχεδίου.

Οι διαρροές δεν ήταν μόνο από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, από και από τα άλλα δυο κόμματα που συμμετέχουν στην μεταβατική κυβέρνηση Παπαδήμου…

Μεταξύ των ονομάτων που καταψήφισαν τα νομοσχέδια από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ ήταν …οι: Βάσω Παπανδρέου, Λούκα Κατσέλη, Πάυλος Στασινός, Λάμπρος Μίχος, Χρήστος Πρωτόπαπας, Δημήτρης Κρεμαστινός, Αικατερίνη Περλεπέ, Χάρης Καστανίδης, Χρυσή Αράπογλου, Εύα Καϊλή, Δημήτρης Παπουτσής, Σάββας Εμινίδης, Μαρία Θεοχάρη, Αγγελική Γκερέκου, Σπύρος Μοσχόπουλος, Μανώλης Μπεντενιώτης, Δημήτρης Λιντζέρης, Αχμέτ Χατζηοσμάν, Στάθης Κουτμερίδης, Μιχάλης Τζελεπής, Χρήστος Χάιδος, Χρήστος Μαγκούφης, Νίκος Τσώνης, Τόνια Αντωνίου, Ευτύχιος Δαμιανάκης, Ιωσήφ Βαλυράκης, αλλά και ο Παναγιώτης Μπεγλίτης που είναι και εκπρόσωπος τύπου του κόμματος, καταψηφίζοντας 4 άρθρα: 6,7,24,29.

Από την πλευρά της ΝΔ, οι Προκόπης Παυλόπουλος, Δημήτρης Σιούφας, Πάνος Παναγιωτόπουλος, Ευάγγελος Μεϊμαράκης, Ελίζα Βόζεμπεργκ, Κώστας Τζαβάρας, Νίκος Νικολόπουλος αλλά και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Κώστας Μαρκόπουλος επέλεξαν να απουσιάσουν από τη διαδικασία.

Ο μεγάλος πανικός έγινε για το άρθρο 29, το οποίο και προέβλεπε την απελευθέρωση του ωραρίου στα φαρμακεία…

Tελικά το πολιτικό «μακελειό» έγινε στη Βουλή αργά τη νύχτα της Τρίτης με την διακομματική καταψήφιση της ρύθμισης του Ανδρέα Λοβέρδου για το ωράριο των φαρμακείων.

Σ΄αυτή την αρνητική, για τον υπουργό Υγείας, εξέλιξη οδήγησαν οι αρνητικές ψήφοι πολλών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς, ενώ συνέβαλλαν τα «παρών» των βουλευτών της ΝΔ και του ΛΑΟΣ.

Τόσο η αξιωματική αντιπολίτευση όσο και το κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη υπερψήφισαν όλα τα υπόλοιπα άρθρα του πολυνομοσχεδίου Βενιζέλου (σ.σ. το οποίο φιλοδοξεί να κλείσει όλες τις εκκρεμότητες του 2011) αλλά αντέδρασαν με «παρών» στο επίμαχο άρθρο 29 για τα φαρμακεία, επειδή ο κ.Λοβέρδος το κατέθεσε καθυστερημένα («εκτός προβλέψεων Κανονισμού Βουλής») με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χρόνος στα κόμματα και στους βουλευτές να το επεξεργαστούν.

Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ (απ΄όπου προήλθαν και οι περισσότερες διαρροές) οι αντιρρησίες βουλευτές του μίλησαν επίσης για προχειρότητα, ενώ – όπως έλεγαν στο περιστύλιο – με τα «όχι» τους καθιστούν σαφές ότι δεν θα συναινούν πλέον σε μέτρα με τα οποία είτε διαφωνούν, είτε δεν είναι επαρκώς ενημερωμένοι.

Η κατάσταση την ώρα της καταμέτρησης έγινε έκρυθμη όταν το προεδρείο της Βουλής (και οι παριστάμενοι υπουργοί) συνειδητοποίησαν ότι το μεν άρθρο 29 «δεν περνάει», ενώ άλλα – όπως για τις δικηγορικές εταιρίες ή τη συγχώνευση φορέσω του Δημοσίου υπερψηφίσθηκαν οριακά.

Κάποια στιγμή μάλιστα ο Ευ.Βενιζέλος ακούσθηκε να λέει δυνατά προς το προεδρείο «πείτε μου το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για να ενημερώσω τον πρωθυπουργό εάν έχει πλειοψηφία» - φράση που δημιούργησε την εντύπωση πολιτικής κρίσης.

Να σημειωθεί ωστόσο ότι ανάμεσα στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που ψήφισαν "όχι" ήταν και λεγόμενοι «βενιζελικοί», όπως η Εύα Καϊλή, η οποία επιφυλάχθηκε να εξηγήσει αύριο τους λόγους που την οδήγησαν να καταψηφίσει… πέντε άρθρα του πολυνομοσχεδίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες της τελευταίας στιγμής, υπάρχει έντονη ενόχληση του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, για την «αποστασία» των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στην κρίσιμη για την κυβέρνηση ψηφοφορία του πολυνομοσχεδίου.



Στην τελική ευθεία έχουν εισέλθει οι διεργασίες για το PSI Plus, με τους εμπλεκόμενους να εξακοντίζουν τα τελευταία βέλη τους προκειμένου να μεγιστοποιήσουν το όφελος από την σχετική συμφωνία. Την ίδια στιγμή η Black Rock Solutions παρέδωσε στην Τράπεζα της Ελλάδος την έκθεση συμπερασμάτων για τις ελληνικές τράπεζες, με τις πρώτες διαρροές να κάνουν ήδη τον γύρο της αγοράς. Οι εξελίξεις τρέχουν σε όλα τα μέτωπα δείχνοντας πως η μία μετά την άλλη οι εκκρεμότητες διευθετούνται, προοιωνίζοντας το τελικό πλαίσιο που θα διέπει τη χώρα για τις επόμενες 10ετίες. Ίσως, μάλιστα, θα έπρεπε να αναφερόμαστε σε «χώρο», αφού οι εξελίξεις πρόκειται να μεταβάλουν ριζικά την σημερινή Ελλάδα.

Έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στη μεγαλύτερη εκχώρηση της ελληνικής πλευράς, που πολύ φοβούμεθα πως θα βρει μπροστά της τους επόμενους μήνες και αφορά στην υπαγωγή του ελληνικού χρέους από το εθνικό νομικό πλαίσιο στο καλούμενο βρετανικό δίκαιο. Μάλιστα προ ημερών, είχαμε αναφερθεί στον κίνδυνο να συμπεριληφθούν στο πακέτο εμπράγματων δεσμεύσεων συμβόλαια εκμετάλλευσης ορυκτού πλούτου αλλά και εξόρυξης πετρελαίου-φυσικού αερίου.

Το θέμα «ανέβηκε» περισσότερο την αμέσως επόμενη (μετά και το πρωτοσέλιδο του Ελεύθερου Τύπου) για να ακολουθήσουν η έγκριση για την δημιουργία για «Ελεύθερες Οικονομικές Ζώνες/ΕΟΖ» αλλά και σειρά μέτρων για την διευκόλυνση ξένων επενδύσεων στην χώρα μας.

Θα επιμείνουμε όμως λίγο περισσότερο στα όσα διαδραματίζονται κυρίως στο παρασκήνιο του υπουργείου Ενέργειας αλλά και σε επιχειρηματικούς κύκλους που δραστηριοποιούνται στον πετρελαϊκό χώρο. Και αυτό γιατί η υπαγωγή του ελληνικού χρέους στο βρετανικό δίκαιο εγκυμονεί κινδύνους, κρύβει παγίδες.

Πρακτικά, βάσει αυτού διασφαλίζονται σε μέγιστο βαθμό τα συμφέροντα του δανειστή ενώ επί της ουσίας εξισώνει την κρατική οντότητα (εν προκειμένω την Ελλάδα) με τις πολυεθνικές εταιρείες επιτρέποντας και στους δύο να υποθηκεύσουν τον πλούτο (οποιονδήποτε πλούτου που διαθέτουν ως εγγύηση των ομολόγων, που εκδίδουν. Απλά πράγματα για τα οποία δεν χωρά η παραμικρή παρερμηνεία. Γνωρίζοντας όλες αυτές τις παγίδες, επιφυλασσόμασταν για την παρελκυστική τακτική, που ακολουθεί η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια στο μείζον ζήτημα της έρευνας- και ενδεχόμενης αξιοποίησης- κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Θα θυμίσουμε, ενδεικτικά και μόνο τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος τον πρώτο καιρό της πρωθυπουργίας του, είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο να είναι σημαντικά και αξιοποιήσιμα τα όποια κοιτάσματα. Θέση που ανασκεύασε, με χαρακτηριστική ευκολία, στη συνέχεια (συνεπικουρούμενος από την τότε υπουργό ΠΕΚΑ, Τίνα Μπιρμπίλη) αναφερόμενος μάλιστα σε εντυπωσιακά ευρήματα και μεγέθη ως να ήταν γνώστης μυστικών ή άλλων σχετικών μελετών. Θα πείτε η πρώτη ή η τελευταία κυβίστηση του τότε πρωθυπουργού και της κυβέρνησης του ήταν, αλλά νομίζουμε πως έχει τη σημασία της.

Και ερχόμαστε στις αμφίσημες δηλώσεις του υφυπουργού Ενέργειας Γ. Μανιάτη, ο οποίος εκτίμησε πως μέσα στο 2012 θα αναδειχθούν τ ε ρ ά σ τ ι ε ς εκμεταλλεύσιμες ποσότητες υδρογονανθράκων στον ελληνικό χώρο. Δήλωσε δε, πως τα αποθέματα στο Ιόνιο της Κρήτης θα ενταχθούν σε διαγωνιστική διαδικασία αρχές Απριλίου δηλαδή μετά την κρίσιμη περίοδο- έως τα τέλη Μαρτίου- που θα έχει «δεθεί» και συνταγματικά η ελληνική πλευρά. Συμπλήρωνε ο Γ. Μανιάτης, πως αμέσως μετά, και πάντως έως το τέλος του 2012, θα μπορούσε να προκηρυχθεί ένας μ ε γ ά λ ο ς γύρος παραχωρήσεων 10-15 οικοπέδων στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης.

Εύλογα διερωτάται κάποιος γιατί τόσα χρόνια η Αθήνα δεν τολμούσε, παρόλο που επιστήμονες και ειδικοί - αλλά τώρα τελευταία και κράτη (Ρωσία, Ισραήλ)- θεωρούσαν δεδομένο πως τα κοιτάσματα του Πρίνου δεν μπορούσαν να είναι «τυφλά» και «ορφανά». Και καλά για το Αιγαίο, αλλά και για τις “πετρελαιοπιθανές” περιοχές σε Ήπειρο, Ιόνιο, δυτική Πελοπόννησο -για να μην αναφερθούμε στην Κρήτη όταν τα σκίαζε ο φόβος των τουρκικών διεκδικήσεων μέχρι τη… Γαύδο. Εξίσου εύλογο το ερώτημα γιατί όχι παλιότερα, όταν η Ελλάδα διατηρούσε α κ ό μ η τα κυριαρχικά δικαιώματα της και θα μπορούσε να αξιοποιήσει τα εν λόγω κοιτάσματα και να αποπληρώσει το χρέος αποφεύγοντας την τωρινή κατάντια μας.

Εάν σε όλα αυτά συνεκτιμήσουμε τις τελευταίες ενέργειες του Καΐρου (που επί της ουσίας παρακάμπτουν τον ζωτικό χώρο του Καστελόριζου), τις προτάσεις Ρώσων και Ισραηλινών, το σταθερά ψυχρό κλίμα στις σχέσεις Μόσχας- Αθήνας αλλά και τις προειδοποιήσεις του Θεόδωρου Καρυώτη, το όλο θέμα περιπλέκεται περισσότερο. Σημειωτέον, πως ο καθηγητής του Πανεπιστημίου (σε κοινή επιστολή του με τον Βασ. Μαρκεζίνη) υπογραμμίζει, πως η Αίγυπτος έχει κοινά θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία, μ ό ν ο ν εάν παρακαμφθεί η περιοχή της Μεγίστης (Καστελόριζο). Δεν αναγνωρίζεται δηλαδή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη για αυτή την ελληνική εσχατιά.

Καθιστά δε αναγκαία, περισσότερο από ποτέ, μια απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης. ΄Η μήπως η Αθήνα θα συνεχίσει να καθεύδει και στο συγκεκριμένο ζήτημα, με την κυβέρνηση να ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με το PSI Plus, το ΠΑΣΟΚ με τα εσωκομματικά του και διάφορους κυβερνητικούς εταίρους να καλλιεργούν το έδαφος για… μακροημέρευση του σχήματος Λουκά Παπαδήμου για κανά χρόνο (και βάλε);



«Πόλεμο» κατά του κ. Παπαδήμου διαπίστωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας. Ευκαιρία, λοιπόν, να μιλήσουμε -πραγματικά- για τον -πραγματικό- πόλεμο:

Πόλεμος είναι να δουλεύεις μια ζωή για ένα ξεροκόμματο και κάποια στιγμή να έρχεται αυτός που σου έταζε λαγούς με πετραχήλια και να σου κόβει το μισό από το ξεροκόμματο λέγοντάς σου ότι «συμπάσχει», αλλά πως πρέπει να τον συγχαρείς διότι επιτελεί «πατριωτικό» έργο...

Πόλεμος είναι να έχεις πληρώσει μέχρι τελευταία πεντάρα τις ασφαλιστικές σου εισφορές και να έρχεται ο «σοσιαλιστής» να σου κόβει ακόμα κι αυτή την σύνταξη πείνας, να σου ξεφτιλίζει τα γεράματα και όταν διαμαρτύρεσαι να σου αντιγυρίζει - αυτός που καταχράστηκε τους κόπους σου - ότι «δεν υπάρχει σάλιο»...

Πόλεμος είναι να βλέπεις τα παιδιά σου να ρημάζουν στην ανεργία...

Πόλεμος είναι να σου λένε ότι απολύεσαι και αντί για απολυμένο να σε αποκαλούν «έφεδρο»...

Πόλεμος είναι να στέλνεις τα παιδιά σου στο σχολείο, να το έχεις πληρώσει αυτό το «δημόσιο και δωρεάν» σχολείο εκατό φορές, κι αντί για βιβλία να τους μοιράζουν φωτοτυπίες...

Πόλεμος είναι να σου κόβουν το μισθό και να σου αυξάνουν τα εισιτήρια στα λεωφορεία κατά 40%...

Πόλεμος είναι να έχεις φτύσει το γάλα της μάνας σου για να βάλεις ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου και να έρχεται ο φορογδάρτης να σου επιβάλει μέσω της ΔΕΗ χαράτσι για ένα σπίτι που το πληρώνεις μια ζωή στην τράπεζα...

Πόλεμος είναι να έρχεται ο ίδιος αυτός φορογδάρτης που σε άφησε χωρίς μισθό και χωρίς δουλειά και να σου προσθέτει - δίπλα στο χαράτσι της ΔΕΗ - την 11η (!) μέσα σε δυο χρόνια αύξηση στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος...

Πόλεμος είναι να κλείνει το ένα μικρομάγαζο μετά το άλλο, στην θέση τους να ανοίγουν ενεχυροδανειστήρια και ο «πατριώτης» που σε κυβερνά να βγάζει φιρμάνια για το πώς θα ζυγίζεις τη χρυσή σου βέρα ή το χρυσό σου δόντι (!) πριν το παραδώσεις στον σαράφη για να εξασφαλίσεις ένα κομμάτι ψωμί...

Πόλεμος είναι να λουφάζεις τυλιγμένος στις κουβέρτες μέσα στο σπίτι, να τρέμουν τα δόντια σου από το κρύο και να μην ανοίγεις το καλοριφέρ γιατί δεν έχεις να πληρώσεις για πετρέλαιο θέρμανσης...

Πόλεμος είναι να σε κοροϊδεύουν κάθε μέρα ότι «δίνουν μάχη» για να μη σου κόψουν τον 13ο και 14ο μισθό όταν σου έχουν ήδη κόψει τον 8ο και τον 9ο μισθό και την ίδια ώρα σφυρίζουν στα αυτιά σου τα «πακέτα» των δισεκατομμυρίων υπέρ αναξιοπαθούντων τραπεζιτών...

Πόλεμος είναι να βλέπεις μια δράκα ξιπασμένων φιλανθρώπων με καρφιτσωμένο στο πέτο το ταμπελάκι με τη φίρμα του μονοπωλίου που εκπροσωπούν, να φιγουράρουν στις ιλουστρασιόν λίστες του παγκόσμιου τζετ σετ, να μην χωρούν οι ελβετικές τράπεζες τις καταθέσεις τους, να έχουν ξεχειλίσει οι θάλασσες της υδρογείου από το (αφορολόγητο) εφοπλιστικό τους «δαιμόνιο», να μετακινούν στους λογαριασμούς τους δισεκατομμύρια μέσω των «οφ σορ» εταιρειών σαν να ήταν μαρουλόφυλλα, κι εσύ μαζί με τα δέκα εκατομμύρια των ομοίων σου να κατηγορείσαι ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»...

Πόλεμος είναι να έχουν φτάσει τη βενζίνη στα 2 ευρώ το λίτρο, να σου έχουν ρίξει το μισθό στα 350 ευρώ το μήνα και να σου ζητούν από πάνω να πληρώσεις και φόρο...

Πόλεμος είναι να έχουν γεμίσει οι δρόμοι της Αθήνας με άστεγους, να τρέχουν οι άνθρωποι για ένα πιάτο φαΐ στα συσσίτια (τα οποία ο κ. Παπαδήμος τα βάφτισε την Πρωτοχρονιά «γιορτή»!!), να μην υπάρχει φανάρι, πεζοδρόμιο, σοκάκι χωρίς επαίτη και ζητιάνο, γιατί οι Παπαδήμος, Βενιζέλος, Λοβέρδος, Σαμαράς, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη «κατευνάζουν τις αγορές»...

Πόλεμος είναι να αρρωσταίνεις και να μην έχεις λεφτά για τα φάρμακα, να πηγαίνεις στο νοσοκομείο κι αντί για «δημόσια και δωρεάν» Υγεία που την έχεις πληρώσει εκατό φορές, να σου ζητάνε να φέρεις τις γάζες από το σπίτι και να περάσεις πρώτα από το ταμείο...

Πόλεμος είναι τον πλούτο που εσύ δημιουργείς στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο μαγαζί, σε στεριά και θάλασσα, να τον έχουν σφετεριστεί οι κηφήνες της πλουτοκρατίας, να τον έχουν κάνει υπερκέρδη για τις τσέπες τους, ελλείμματα και χρέη για το δημόσιο ταμείο, όλα βγαλμένα με το δικό σου ιδρώτα, με το δικό σου κόπο, με τη δική σου δουλειά, και εσύ αυτή τη δουλειά να την «πληρώνεις» πλέον με επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα, αλυσοδεμένος στα κάτεργα της εργασιακής τρομοκρατίας, στα απαρτχάιντ των εκβιασμών και της εκ περιτροπής ανάσας...

Πόλεμος είναι να σου ξεσκίζουν τη ζωή, να σου σκοτώνουν το σήμερα και το αύριο και να σου λένε κι από πάνω ότι είναι «σωτήρες», ότι παίρνουν δάνεια για να σου εξασφαλίζουν το μισθό και τη σύνταξη - αυτοί που σου κατάργησαν το μισθό και τη σύνταξη - όταν από το δικό σου μισθό κι από τη δική σου σύνταξη πληρώνονται τα δάνεια που διπλά και τρίδιπλα τα εισπράττουν οι κερδοσκόποι και οι τοκογλύφοι, με μια κουβέντα: Τα μονοπώλια.

Αυτός είναι ο πόλεμος που μαίνεται τούτη την ώρα στην Ελλάδα, κύριε Κάρολε Παπούλια.

Είναι ένας πόλεμος μονόπλευρος. Μονομερής.

Είναι ένας πόλεμος αδίστακτος και στυγνός.

Που -κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας- τον διευθύνει όλο το πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας, μηδενός εξαιρουμένου, με επικεφαλής την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου υπό τον τραπεζίτη κ. Παπαδήμο.


  • Γράφει ο Γιώργος Πιπερόπουλος
Έγραφα στο βιβλίο μου, με τίτλο ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ, τον Οκτώβρη του 2008:

«Βρισκόμαστε, τελικά, ως Έθνος, λαός και κοινωνία στο μάτι ενός κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με τον κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με την ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς.

Προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς υστερικές αντιδράσεις.

Μήπως όλα τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις υποκειμενικού τύπου πίσω από τις οποίες υποκρύπτονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες;

Κατηγορηματικά ΟΧΙ!

Έχουμε τελματώσει σε έναν απίστευτα βρώμικο και δύσοσμο βούρκο...

Κολλήσαμε! Εάν περάσει στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε, τότε το επόμενο βήμα είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ, η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθεια και την άρνηση που αποτελούν το ικρίωμα θανάτωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ υποκαθίσταται από το μικροπρεπές...ΕΓΩ!

Καιρός να...ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε το "εμείς", να διαπιστώσουμε ότι ακόμα υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ! Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία και να σβήσει τα φώτα…!

Καληνύχτα... Ελλάδα;»

Μεταξύ άλλων, ακούσαμε τον κ. Λοβέρδο να αναφέρεται σε «μακελειό» και τον κ. Χρυσοχοΐδη να παραδέχεται ότι ΔΕΝ διάβασε το μνημόνιο!...

Λέτε να φτάσαμε πλέον στο… Καληνύχτα Ελλάδα;



Ο σοφός λαός λέει: "Η ντροπή, ντροπή δεν έχει και, χαρά στον που την έχει". Όμως, ο υπουργός Δικαιοσύνης Μ. Παπαϊωάννου, φαίνεται πως αγνοεί ακόμη και την λέξη "ντροπή", ενώ για την έννοιά της δεν γίνεται καν λόγος... Με μία επιστολή που αποτελεί ύβρι προς την Δικαιοσύνη, επιχειρεί να παρεμβληθεί και ούτε λίγο, ούτε πολύ, να εκδιώξει τους αντιεισαγγελείς του Αρείου Πάγου κ.κ. Πεπόνη και Μουζακίτη, αφού τόλμησαν να τα βάλουν με το "βαθύ Παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ" και τα εξαπτέρυγά του. Ο Μ. Παπαϊωάννου, καταλήγει σε συμπεράσματα κατά των αντι-εισαγγελέων, τη στιγμή που δεν έχουν ολοκληρώσει την έρευνά τους, τη στιγμή που δεν έχουν ανακοινώσει επισήμως τα ό,ποια αποτελέσματά τους. Η βιασύνη αυτή του κ. Παπαϊωάννου, ίσως σταθεί και γεννεσιουργός αιτία για μελλοντική κατηγορία (που πιθανότατα θα αντιμετωπίσει) για απόπειρα παρακώλυσης, εκφοβισμού και εκτροπής του έργου της Δικαιοσύνης...

Ισχυρό πλήγμα στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης έδωσε σήμερα ο υπουργός Δικαιοσύνης Μ. Παπαϊωάννου ο οποίος ουσιαστικά έδειξε την πόρτα της εξόδου στους δύο οικονομικούς εισαγγελείς. Προφανώς διότι δεν… συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις.

Ο κ. Παπαϊωάννου λοιπόν έθεσε ερώτημα προς το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο για την αντικατάστασή τους εγκαλώντας τους ότι δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους κι όταν παραιτήθηκαν δεν τεκμηρίωσαν τις καταγγελίες τους και έπληξαν το κύρος της Δικαιοσύνης.

Πέρα από τα λάθη που όλοι ομολογούν ότι έκαναν οι κ. Πεπόνης και Μουζακίτης, η παρέμβαση αυτή του υπουργού δείχνει ότι ενοχλήθηκαν κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ ή φοβήθηκαν ότι μπορεί να βγουν τα άπλυτα στη φόρα ορισμένων.

Οι υποθέσεις που ερευνούσαν οι εισαγγελείς, από τα CDS μέχρι τον Λαυρεντιάδη και τα οικονομικά των κομμάτων είναι καυτές και ίσως κάποιοι να τρέμουν στην ιδέα ότι κάποιοι τρελοί και ενοχλητικοί εισαγγελείς που είναι και ανεξέλεγκτοι, θα έκαναν τη δουλειά τους.

Ολόκληρη η επιστολή του κ. Παπαϊωάννου έχει ως εξής:

«Παρακαλούμε όπως αποφασίσετε για την αντικατάσταση ή μη του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, Αντεισαγγελέα Εφετών Αθηνών κ. Γρηγόριου Πεπόνη του Ζήκου και του αναπληρωτή του Αντεισαγγελέα Εφετών Αθηνών κ. Σπυρίδωνα Μουζακίτη του Θεοδώρου για τους εξής λόγους:

1. Οι ανωτέρω Αντεισαγγελείς Εφετών, με το από 28-12-11 έγγραφο τους, ζήτησαν την αντικατάστασή τους από τις προαναφερθείσες θέσεις που είχαν τοποθετηθεί μετά από την υπ’ αριθμ. 63/2011 απόφαση σας και την έκδοση του από 31-5-2011 Π. Δ/τος (Γ’ 388). Σημειωτέον ότι οι ίδιοι χαρακτήρισαν το έγγραφο αυτό ως παραίτηση και προβάλλουν ως λόγους τα εξής:

«Με το σχέδιο νόμου που πρόκειται να κατατεθεί και μας κοινοποιήθηκε, όλως προφασιστικά και με δήθεν επιχειρήματα ως αιτιολογία, επιχειρείται η αντικατάστασή μας και η απαλλαγή από την παρουσία μας…»,

«… δεν δεχόμαστε να είμαστε Εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ’ υπαγόρευση, πολλώ μάλλον δε δεν δεχόμαστε να αποτελέσωμε ένα άλλοθι και μία θεσμική κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα πολυποίκιλλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλώνυμους εκφραστές τους, που δραστηριοποιούνται και αναπτύσσονται στην γκρίζα ζώνη του Οικονομικού Εγκλήματος…».

2. Είναι σαφές ότι με το έγγραφο τους αυτό:

α) Αμφισβητούν την από το Σύνταγμα κατοχυρωμένη αρμοδιότητα νομοθετικής πρωτοβουλίας της εκτελεστικής εξουσίας,

β) Αμφισβητούν την παροχή δυνατότητας άσκησης των καθηκόντων του Οικονομικού Εισαγγελέα από Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και θεωρούν την σχετική θεσμική πρόταση ως προσβολή στο πρόσωπό τους και ως «επιχείρηση απαλλαγής από την παρουσία τους».

Με την από 29-12-11 εντολή του ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννης Τέντες ζήτησε από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Φώτη Μακρή να ερευνήσει επειγόντως τους λόγους για τους οποίους οι δύο συγκεκριμένοι Αντεισαγγελείς Εφετών δήλωσαν ότι «παραιτούνται» και κυρίως να διευκρινίσουν οι ίδιοι τι εννοούν λέγοντας ότι «δεν δεχόμαστε να είμαστε εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ΄ υπαγόρευση».

3. Ακολούθησε θύελλα δημοσιευμάτων με καταιγισμό υποθέσεων και ονομάτων που δήθεν παρεμπόδιζαν το έργο τους. Τους ζητήθηκε από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Φώτη Μακρή να δώσουν τις αναγκαίες διευκρινήσεις και στοιχεία.

Στο σχετικό υπόμνημά τους δεν έδωσαν στοιχεία και περιορίστηκαν ουσιαστικώς στη φράση «δεν θα χαθούμε σε δυσώδεις ατραπούς ονοματολογίας, αναλισκόμενοι σε ενασχόληση με το αυτονόητο και πασίδηλο, δυστυχώς, της νεοελληνικής πραγματικότητος».

4. Μετά από αυτό ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου έθεσε την υπόθεση στο αρχείο με την 5479Α/30-12-11 αναφορά του προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κρίνοντας τη συγκεκριμένη ενέργεια τους «παρορμητική» και ότι «δεν προέκυψε ότι επιχειρήθηκε παρέμβαση στο έργο τους από οποιονδήποτε».

5. Με νεώτερες δηλώσεις τους οι δύο εισαγγελικοί λειτουργοί εξέφρασαν δημόσια την αμφισβήτησή τους για την πράξη του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Φώτη Μακρή να θέσει την υπόθεση στο αρχείο. Μεταβάπτισαν το αρχικό τους υπόμνημα που φέρει τις υπογραφές τους, σε πρόχειρο σημείωμα και ζήτησαν να ανακληθεί η σχετική πράξη αρχειοθέτησης. Υποσχέθηκαν, δημόσια, με δηλώσεις και συνεντεύξεις τους, ότι στο νέο τους υπόμνημα θα αναφέρουν ονόματα και θα προσκομίσουν στοιχεία, «για τα πολυποίκιλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλώνυμους εκφραστές τους» που τους εμποδίζουν στο έργο τους.

6. Ακολούθως, ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Φώτης Μακρής ζήτησε συμπληρωματικές επεξηγήσεις και εξέτασε ως μάρτυρες πέντε δικαστικούς λειτουργούς για την πληρέστερη έρευνα της υπόθεσης.

Είναι χαρακτηριστικό:

α) ότι ούτε ένας δικαστικός λειτουργός δεν επιβεβαίωσε τους βαρύτατους υπαινιγμούς των δύο Αντεισαγγελέων ως προς δήθεν παρεμβάσεις στο έργο τους.

β) Αλλά, ούτε και οι ίδιοι ανέφεραν ή προσκόμισαν αποδεικτικά στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να συνιστούν ουσιαστική παρέμβαση στο έργο τους.

7. Με την από 19-2-12 πορισματική αναφορά του ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Φώτης Μακρής, κατέληξε ότι η αρχική δήλωση τους για «παραίτηση» και αντικατάσταση «αποτελεί αυθόρμητη εκδήλωση για τη μελετώμενη νομοθετική κατάργησή τους», όπως φυσικά οι ίδιοι ισχυρίζονται.

Στο σκεπτικό της ίδιας αναφοράς αναγνωρίζεται ότι είναι καθ’ όλα νόμιμες:

α) Συστάσεις για την κατά απόλυτη προτεραιότητα περάτωσης υποθέσεων εξαιρετικής σημασίας, που έγιναν από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τον Επόπτη των Οικονομικών Αντεισαγγελέων κ. Ν. Παντελή καθώς και από εμένα με την ιδιότητα του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια συνάντησης μας που έγινε με δική τους αποκλειστικά πρωτοβουλία στις 19 Ιουλίου 2011.

β) Συμβουλές των ιεραρχικώς προϊσταμένων τους σε ότι αφορά τον τρόπο διεξαγωγής του έργου τους.

Κυρία Πρόεδρε, Κύριοι Δικαστές,

Η αντιμετώπιση της διαφθοράς στη δημόσια ζωή και στην οικονομία αποτελεί, πλέον, εθνική προτεραιότητα. Η καταπολέμηση της συνιστά αδιαπραγμάτευτο στόχο, για όλες τις συνταγματικά κατοχυρωμένες λειτουργίες και θεσμούς της Ελληνικής Δημοκρατικής Πολιτείας. Θεωρώ κρίσιμο σταθμό την απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης για τη δημιουργία του νέου θεσμού του οικονομικού εισαγγελέα. Η εθνική αυτή προσπάθεια δεν μπορεί να αποδυναμώνεται από «γκρίζες», νεφελώδεις και ατεκμηρίωτες καταγγελίες για πρόσωπα και συμφέροντα που δήθεν παρεμποδίζουν τις προσπάθειες αναζήτησης της αλήθειας. Στο βαθμό που υπάρχουν, το χρέος αναζήτησης και καταλογισμού των ευθυνών ανήκει αποκλειστικά στην ίδια τη Δικαιοσύνη.

Θέτω υπόψη σας όλα τα παραπάνω, μαζί με τα έγγραφα που έχω στη διάθεση μου, και παρακαλώ να τεθούν υπόψη των μελών του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου της Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης και σε περίπτωση που αποφασίσετε θετικά, να ορίσετε δύο νέους Αντεισαγγελείς Εφετών με αρμοδιότητα την έρευνα του Οικονομικού Εγκλήματος, οι οποίοι θα μπορούν να διεκπεραιώσουν το σημαντικό και πολύτιμο αυτό έργο τους με τη νηφαλιότητα, την ανεξαρτησία, την υπευθυνότητα και φυσικά την αξιοπιστία που απαιτούνται ως προϋποθέσεις για την αποτελεσματική άσκηση των σχετικών καθηκόντων τους.

Ο Υπουργός
Μιλτιάδης Παπαϊωάννου


Υπάρχει ένα σημείο που εάν το περάσεις δεν υπάρχει επιστροφή. Οι περισσότεροι πολιτικοί δυστυχώς το έχουν περάσει. Γι’ αυτό και θα το τραβήξουν στα άκρα. Θα προσπαθήσουν να μείνουν στην εξουσία με κάθε τρόπο γιατί γνωρίζουν ότι αν επιστρέψει η πολιτική νομιμότητα στη χώρα μας και επιτραπεί στη δικαιοσύνη να κάνει ελεύθερα το έργο της θα έρθει η ώρα της τιμωρίας τους.

”Το κράτος δικαίου που δεν έχει το θάρρος να μηνύσει όσους παραβαίνουν τους νόμους,γιατί φοβάται μήπως προκύψουν ”προβλήματα”,ανοίγει αργά ή γρήγορα τον δρόμο για την τυραννία”.
Debray Regis

Και μιά απορία: Ο Υπουργός Δικαιοσύνης της επόμενης κυβέρνησης Σαμαρά θα αποκαταστήσει αυτούς που τολμούν να ορθώσουν ανάστημα;
Αλλά Την κυβέρνηση που έχει υπουργό τον Παπαϊωάννου μήπως δεν την στηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Ποιός δουλεύει ποιόν τελικά…


Πασίγνωστη στους Ελληνες η παροιμία «Η φτώχεια θέλει καλοπέραση». Πασίγνωστη και... σοσιαλιστική! Αυτό τουλάχιστον συνάγεται από την πυρετώδη συνεδριακή δραστηριότητα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς υπό την προεδρία του Γιώργου Παπανδρέου. Μπορεί τα σοσιαλιστικά κόμματα να εκδιώκονται σωρηδόν (ενίοτε και... κλωτσηδόν!) από την εξουσία, καθώς πλέον από τα 162 κόμματα που ανήκουν σ' αυτήν μόλις καμιά τριανταριά έχουν απομείνει που απολαμβάνουν κάποιας μορφής συμμετοχή στην εξουσία. Στις χώρες της Ευρωζώνης μάλιστα πουθενά πλέον δεν κυβερνούν οι σοσιαλιστές μόνοι τους παρά μόνο σε συνεργασία με τη Δεξιά κι αυτό σε πέντε όλες κι όλες χώρες (Ελλάδα, Βέλγιο, Αυστρία, Λουξεμβούργο, Ιρλανδία).

Τα προπύργια της σοσιαλδημοκρατίας, που προ δεκαετίας ακόμη κυριαρχούσε στην Ευρώπη, έχουν πλέον προωθηθεί στην άλλη άκρη της Γης, στη Λατινική Αμερική, και κυρίως στη Μαύρη Αφρική. Κάτω δηλαδή από τη Σαχάρα, γιατί κάποιοι κορυφαίοι «σοσιαλιστές» που βρίσκονταν πιο κοντά μας, στην απέναντι ακτή της Μεσογείου, όπως ο... Χόσνι Μπουμπάρακ ή ο Μπεν Αλί της Τυνησίας, έπεσαν θύματα της πολιτικής αχαριστίας των λαών τους τη χρονιά που πέρασε! Οχι, δεν αστειευόμαστε, ήταν όντως μέλη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς τα κόμματά τους μέχρι τη στιγμή της ανατροπής τους από τις αιματηρές λαϊκές εξεγέρσεις! Ο Γ. Παπανδρέου δεν είναι βεβαίως ο κατάλληλος πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για να προσφέρει πολιτική γραμμή διεξόδου προς την εξουσία στους περίπου 130 σοσιαλιστές ηγέτες που έχουν πληγεί από την καλπάζουσα «κυβερνητική ανεργία», αλλά τουλάχιστον τους προσφέρει χαλάρωση και κλεφτές, σύντομες στιγμές πολυτέλειας. Τους έχει μεταβάλει σε... περιοδεύοντα θίασο που συνεδριάζει ασταμάτητα στα καλύτερα τουριστικά κέντρα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης!

Τώρα στην εξωτική Κόστα Ρίκα, τις προάλλες στο Μεξικό, στη Βραζιλία, στην Κολομβία, στις Φιλιππίνες, στη Μογγολία, στο Καζακστάν! Οπου βάλει ο νους του ανθρώπου, σε μέρη που δεν θα πήγαιναν ποτέ και όλα αυτά με τα πάντα πληρωμένα, τα πάντα δωρεάν για τους συμμετέχοντες. Σοσιαλισμός, όχι αστεία!

Εκεί τα στελέχη της παγκόσμιας σοσιαλδημοκρατίας αγναντεύουν απλανώς το πέλαγος ή παρατηρούν την οργιώδη κίνηση στις πλαζ και τις παραλίες και εφευρίσκουν διαρκώς νέους τρόπους οικοδόμησης του σοσιαλισμού - σαν αυτόν με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την τρόικα που εφάρμοσε πάνω μας ο Γ. Παπανδρέου...

Αυτή η παρατεταμένη φάση αποχής από τα κυβερνητικά καθήκοντα και ο παραθαλάσσιος συνήθως διαλογισμός δεν μειώνει όμως την ακατάβλητη μαχητικότητα της σοσιαλδημοκρατίας, ούτε καν της ευρωπαϊκής, που είναι παραδοσιακά και η πιο πλαδαρή. Τρανή απόδειξη περί αυτού, το απαράμιλλο σθένος με το οποίο ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, απείλησε τους πάντες στην Ελλάδα ότι θα γίνει «μακελειό» στη χώρα αν τολμήσει οποιοσδήποτε να στραφεί έστω και δικαστικά κατά του Γιώργου Παπανδρέου για την υπόθεση της παραχάραξης των στατιστικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας, προκειμένου να οδηγηθεί η Ελλάδα υπό καθεστώς Μνημονίου και επομένως συρρίκνωσης της οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας της.

Πρόκειται για τίμια και γενναία υπεράσπιση του Γ. Παπανδρέου από τον Α. Λοβέρδο, αν και για να κατανοήσουμε το βάθος της πρέπει να παραβλέψουμε δύο ασήμαντα γεγονότα. Πρώτον ότι αυτές τις μέρες μόνο μέσω... Ιντερπόλ μπορεί να στραφεί κανείς κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αφού αυτός παρεπιδημεί στην Κόστα Ρίκα.

Δεύτερον, τη συνέντευξη που έδωσε προχθές στο «Βήμα» ο Α. Λοβέρδος και όπου τονίζει ότι «τώρα η παράταξη πρέπει να αλλάξει ηγεσία» και ότι με τον νέο ηγέτη, όποιος κι αν είναι αυτός, το ΠΑΣΟΚ θα πάει καλύτερα στις εκλογές παρά με αρχηγό τον Γ. Παπανδρέου.

Σωστά, άλλο πράγμα να σε «τρώνε» οι δικοί σου άνθρωποι, οι κομματικοί σου σύντροφοι, και άλλο να σε πειράζουν οι πολιτικοί αντίπαλοί σου από άλλα κόμματα. Η πολιτική υποκρισία στην αποθέωσή της...

ΔΙΕΘΝΗΣ - Νέα αποτυχία της σοσιαλδημοκρατίας

ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ απέτυχε η επάνοδος στην εξουσία των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ευρώπης στις αρχές του 21ου αιώνα, μετά από υπερδεκαετή ή και μεγαλύτερη απομάκρυνσή τους από τα κυβερνητικά καθήκοντα στις περισσότερες χώρες της Γηραιάς Ηπείρου. Η διακυβέρνηση που άσκησαν τα τελευταία χρόνια υπήρξε αντιλαϊκή και νεοφιλελεύθερη σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε είχε βαρύτατες πολιτικές συνέπειες. Οι σοσιαλδημοκράτες όχι μόνο σαρώθηκαν από τις κυβερνήσεις σχεδόν παντού όπου έγιναν εκλογές, αλλά και επήλθε βαθύτατη ρήξη ιστορικών διαστάσεων με τα κοινωνικά στρώματα που παραδοσιακά εξέφραζαν ακριβώς λόγω της πολιτικής που εφάρμοσαν. Ρήξη τόσο σοβαρή, ώστε να απειλεί ακόμη και τη συνέχιση της ύπαρξης της σοσιαλδημοκρατίας ως πολιτικού ρεύματος.


Η χώρα παραδιδόταν σε μία συμφωνία, σε ένα μνημόνιο καταστροφής, αλλά ο κύριος Χρυσοχοΐδης, υπουργός της τραγικά ανίκανης κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, δεν μπόρεσε να ρίξει ούτε μιά ματιά στο συμβόλαιο υποδούλωσης της χώρας. Ο άνθρωπος είχε άλλες δουλειές να κάνει... λίγο τα Wikileaks, λίγο το να καταστρέψει υπηρεσίες, λίγο το να σακατέψει τους Έλληνες που διαμαρτύρονταν (και ας μην είχαν διαβάσει το μνημόνιο), φαίνεται πως οι υποχρεώσεις προς "τρίτους" ήταν κατά πολύ σπουδαιότερες ως προς τις υποχρεώσεις προς τους πολίτες και την χώρα.

Τέλος, ο πολλά βαρύς Χρυσοχοΐδης δικαιολογείται ότι δεν διάβασε το Μνημόνιο γιατί "εμπιστεύθηκε" τον Γ. Παπανδρέου και τους άλλους υπουργούς! Και αφού τα έκανε μαντάρα με τις δηλώσεις του, αποφάσισε να περάσει και στο "δεύτερο ημίχρονο", ελπίζοντας πως θα καταφέρει να κερδίσει τις εντυπώσεις. Δυστυχώς, τα έκανε χειρότερα για τον ίδιο.

Από το Γραφείο Τύπου
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ


Δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, κ. Μιχάλη Χρυσοχοϊδη

Θέλω να ξεκαθαρίσω τη θέση μου και να επιβεβαιώσω τη στάση μου.
Ναι, επαναλαμβάνω ότι το μνημόνιο δεν το διάβασα. Δεν ασχολήθηκα, όχι με το κείμενο, αλλά ούτε καν με τις διαδικασίες της δήθεν διαπραγμάτευσης. Αυτό δεν...
το δήλωσα ούτε το είπα με καμάρι.
Πολύ περισσότερο δεν το λέω για να αποσείσω ευθύνες από πάνω μου.
Ίσα-ίσα το αντίθετο.
Το θεωρώ από τα σημαντικότερα λάθη της πολιτικής μου διαδρομής.
Γιατί δεν εκτίμησα σωστά την κρισιμότητα των στιγμών και απορροφήθηκα με το μερικό, το έργο μου σαν υπουργός, αντί να ασχοληθώ με το μείζον, την ευθύνη μου σαν μέλος της ηγεσίας της χώρας.
Το είπα για να τονίσω το πόσο όλοι μας χρειάζεται να αλλάξουμε.
Είχαμε μάθει να εμπιστευόμαστε τον κάθε αρχηγό, πρωθυπουργό.
Και στην Βουλή να ψηφίζουμε και στην διακυβέρνηση να συναινούμε.
Αυτοί οι καιροί πέρασαν και το μοντέλο εξαντλήθηκε.
Χρειάζεται συλλογικότητα, ατομική ευθύνη και συνεισφορά.
Οι βουλευτές αντέδρασαν στην πρόταση Πετσάλνικου και έσωσαν τη χώρα.
Μακάρι να το είχα κάνει, μακάρι να το είχαμε κάνει και για το μνημόνιο.
Σε αυτές τις στιγμές ο τόπος χρειάζεται καθαρά λόγια και γενναία αυτοκριτική.
Μόνο έτσι θα φτιάξουμε ηγεσίες και θα βοηθήσουμε την πατρίδα.
Λένε πως στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται. Τέτοιοι κανόνες σιωπής, η υποκρισία του πολιτικά ορθού, πρέπει να σπάσουν.
Αυτοί οι κανόνες μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση.
Είμαι αποφασισμένος να δώσω όλες τις δυνάμεις μου σ’ αυτό.




Το τί ακριβώς εννοούσε ο κύριος Λοβέρδος με το “θα γίνει μακελειό αν κάποιος πειράξει τον κύριο Παπανδρέου”, θα πρέπει να το διευκρινίσει. Επίσης θα πρέπει να διευκρινίσει ποιον έχει αποδέκτη αυτή η απειλή (διότι εγώ έτσι το εκλαμβάνω), όταν η δικαιοσύνη είναι αυτή που ενδέχεται να κάνει το “πείραγμα”.

Έχω νέα για τον κύριο Λοβέρδο, όχι μόνο μακελειό δεν θα γίνει (αν ξαφνικά πάει κάποιος φάκελος για τον κυρίου Παπανδρέου στη βουλή) αλλά το πιθανότερο είναι η βουλή που θα ψηφίσει να απαγγελθούν κατηγόριες εναντίον του, να επανεκλεγεί πανηγυρικά!

Άσχετα αν τα στοιχεία εναντίον του κυρίου Παπανδρέου έχουν υπόσταση ή όχι (εκτιμώ πως δεν έχουν), δεν έχει καμία δουλειά ο κύριος Λοβέρδος, να κάνει μια τέτοια δήλωση.

Και αυτό που μου κάνει ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση, είναι γιατί οι ίδιοι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν ακόμα απαιτήσει το «κεφάλι» του κυρίου Λοβέρδου. Ακόμα καλύτερα, γιατί ο κύριος Παπανδρέου δεν του έχει ζητήσει να παραιτηθεί... μόνο και μόνο για παραδειγματισμό.

Πολλοί είπαν ότι η δήλωση είναι απόπειρα «γλειψίματος», υπό την έννοια ότι διεκδικεί την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ και άρα, θέλει να τα έχει καλά με τον τωρινό πρόεδρο. Προσωπικά διαφωνώ. Νομίζω ότι έχει περισσότερο να κάνει με το θράσος που έχει αποκτήσει ο πολιτικός κόσμος αυτής της χώρας από τη μεταπολίτευση και μετά.

Είναι το ίδιο θράσος που λέει ότι η εκτελεστική εξουσία δεν θα πρέπει να ρωτάει καθόλου την νομοθετική εξουσία. Είναι το ίδιο θράσος που λέει ότι, δημοκρατία είναι ό,τι εμείς που είμαστε από μέσα (η κυβέρνηση) αποφασίσουμε, διότι εμείς ξέρουμε καλύτερα από εσάς (τη Βουλή) και δεν χρειάζεται να σας δίνουμε αναφορά.

Και δυστυχώς, αυτή την αντίληψη των πραγμάτων (το θράσος δηλαδή) έχει σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα.

Για παράδειγμα, η κυρία Παπαρήγα δεν θα εφαρμόσει τον όποιο νόμο έχει να κάνει με τον οικονομικό έλεγχο των κομμάτων. Πώς είναι δυνατόν να κάνει αυτή τη δήλωση από το βήμα της Βουλής και να μην έχουν ξεσηκωθεί ακόμα και οι πέτρες είναι πέραν εμού.

Πώς είναι δυνατόν τα κόμματα να έχουν δανειστεί με βάση τους σημερινούς συσχετισμούς, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι θα συρρικνωθεί δραστικά το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές και άρα, δεν θα μπορεί να ξεπληρώσει τα δάνεια που έχει πάρει από την Αγροτική Τράπεζα (αλλά και όλες τις άλλες τράπεζες). Δηλαδή οι τράπεζες ήταν τόσο αφελείς που πίστευαν ότι οι σημερινοί συσχετισμοί (και άρα οι σημερινές επιδοτήσεις προς τα κόμματα) θα διαρκέσουν για πάντα; Μήπως (λέμε τώρα) μπήκε κάποιος πολιτικός δάχτυλος;

Απαιτεί θράσος να μπορείς να πάρεις δημόσιο χρήμα και να μην μπορείς να εξηγήσεις πώς θα το ξεπληρώσεις. Απαιτεί θράσος να σπαταλήσεις λεφτά που δεν έχεις, και στη συνέχεια να λες ψέματα σε έναν ολόκληρο λαό, τάχα ότι αν κάνει αυτό θα τελειώσουν τα προβλήματα του.

Απαιτεί επίσης πολύ θράσος να βγάζεις μια λίστα με φοροφυγάδες στο internet, όπου ο πρώτος στη λίστα χρωστά 1 δισ. ευρώ, ενώ γνωρίζεις πολύ καλά ότι δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να τα εισπράξεις αυτά τα λεφτά.

Δηλαδή, με το συμπάθιο, δεν θα έπρεπε οι απαιτήσεις προς το Ελληνικό κράτος να έχουν κάποια σχέση με την πραγματικότητα; Δηλαδή ακόμα και στις απαιτήσεις, πρέπει και εδώ να έχουμε Greek Statistics; Δεν μπορούμε μια φορά μόνο να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας; Αυτά δείχνουν στην τρόικα και νομίζουν ότι “λεφτά υπάρχουν”;

Και το ερώτημα είναι, που σταματά αυτό το θράσος; Πότε τελειώνει η κοροϊδία και πότε επιτέλους ο πολιτικός τσαμπουκάς θα σταματήσει να είναι θεσμός; Δεν έχουμε περιθώρια για άλλα ψέματα και για παιδιαρίσματα.

Ειλικρινά δεν ξέρω. Αυτό όμως που ξέρω είναι ότι το επόμενο διάστημα θα καθορίσει πολλά.

Από τη μια το «κούρεμα» θα μας δώσει μια δεύτερη ευκαιρία και οι επόμενες εκλογές θα δώσουν την ευκαιρία να ανανεωθεί το κοινοβούλιο, με καινούργια πρόσωπα που, ελπίζω, έχουν κάτι καλύτερο να προσφέρουν, σε σχέση με αυτό που είχαμε τα τελευταία 40 χρόνια.

Και οι ευκαιρίες δεν έρχονται κάθε μέρα. Ελπίζω να τις εκμεταλλευτούμε.


H φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"


Φόβους για κατακόρυφη αύξηση στις τιμές των καυσίμων εξέφρασε ο πρόεδρος των βενζινοπωλών Μιχάλης Κιούσης, ως συνέπεια του εμπάργκο που επέβαλε η ΕΕ στο πετρέλαιο του Ιράν.

Σε δηλώσεις του στον Βήμα 99,5, ο κ. Κιούσης είπε ότι η τιμή της αμόλυβδης μπορεί να αγγίξει και τα 2 ευρώ το λίτρο, ενώ στη διεθνή αγορά η τιμή του αργού θα φτάσει τα 120-130 δολάρια το βαρέλι.

Ανέφερε ακόμη ότι οι εισαγωγές πετρελαίου από το Ιράν είναι της τάξεως του 20%-22%, σημειώνοντας ότι η χώρα μας έχει τις ακριβότερες τιμές καυσίμων στην Ευρώπη.

Να σημειωθεί ότι επιπτώσεις έχουν ήδη φανεί στους καταναλωτές τις τελευταίες ημέρες, καθώς η άνοδος των διεθνών τιμών των καυσίμων, ενόψει της επιβολής του εμπάργκο, σε συνδυασμό με την ισχυροποίηση του δολαρίου έναντι του ευρώ, είχαν ως αποτέλεσμα την άνοδο και των λιανικών τιμών.

Μετά την απόφαση για την επιβολή εμπάργκο η Ελλάδα θα κληθεί να αναζητήσει εναλλακτικές πηγές για τον εφοδιασμό της σε πετρέλαιο. Η απόφαση της Ε.Ε., με την οποία απαγορεύονται η εισαγωγή αλλά και η διέλευση πετρελαίου από χώρες της Ε.Ε., θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιουλίου του 2012. Μέχρι τότε, όμως, τα συμβόλαια προμήθειας πετρελαίου θα μπορούν να εκτελούνται κανονικά, άρα οι ευρωπαϊκές χώρες και εταιρίες έχουν περιθώριο πέντε μηνών να διευθετήσουν τις συναλλαγές τους και να αναζητήσουν εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού.

Πηγές των ΕΛΠΕ διαβεβαιώνουν πάντως ότι θα γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να διασφαλισθεί η τροφοδοσία των διυλιστηρίων με τις αναγκαίες ποσότητες αργού πετρελαίου. Θα αναζητηθούν, δηλαδή, αν δεν έχει αλλάξει ως τότε κάτι στις αποφάσεις της ΕΕ για το Ιράν, άλλες πηγές τροφοδοσίας για να καλύψουν το κενό.


Μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου θα πρέπει τελικά η Ελλάδα να έχει υποβάλει την τελική πρόταση για το «κούρεμα» των ομολόγων της που κατέχουν ιδιώτες (PSI). Μέχρι τότε – παρότι δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η συμφωνία έχει ήδη επιτευχθεί – θα έχει γίνει και η επόμενη σύνοδος κορυφής (30.1). Και εν τω μεταξύ αρχίζει το «μακελειό». Όχι αυτό με το οποίο απείλησε ο Λοβέρδος τους πολιτικούς του αντιπάλους. Αλλά αυτό εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Εξ άλλου η αναδιάρθρωση του χρέους, η νέα δανειακή σύμβαση και τα δημοσιονομικά μέτρα εξεύρεσης των 16 δισ. ευρώ αποτελούν ένα αξεδιάλυτο κουβάρι, στο οποίο κάθε μία από τις τρεις παραμέτρους αποτελεί προϋπόθεση για τις άλλες δύο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους...

Η Ελλάδα δεν θα πάρει προσωρινό δάνειο («γέφυρα») αν καθυστερήσουν οι διαπραγματεύσεις για το PSI, δήλωσε χθες η Μέρκελ πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup. Η «ιδέα» αυτή, περί ενδιάμεσης καταβολής, είχε διακινηθεί ως ενδεχόμενο εάν τυχόν καθυστερούσε η διαπραγμάτευση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Κοινώς, λοιπόν, η Μέρκελ ξεκαθάρισε: Ή συμφωνείτε τώρα το PSI ή κόψτε τον λαιμό σας.

Ποιος όμως πιστεύει ότι αυτή η ιστορία του PSI δίνει προοπτική επιβίωσης στην Ελλάδα; Κανείς! Δεν το πιστεύει ούτε καν ο Σόιμπλε, ο οποίος δήλωσε αυτές τις μέρες ότι η αναδιάρθρωση δεν είναι αρκετή καθώς πρέπει να συμπληρωθεί απαραιτήτως από τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις – δηλαδή

● τη λαίλαπα απολύσεων,

● την εξαφάνιση των συμβάσεων και την πλήρη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων,

● την άγρια περικοπή των μισθών σε όλο το φάσμα της εργασίας,

● την εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους,

● το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας,

● τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες,

● τη διαρκή άκρως υφεσιακή λιτότητα

● και τις συνεχείς φορολογικές επιδρομές.

Όλα τα παραπάνω, ως γνωστόν, αποτελούν προϋποθέσεις για τη νέα δανειακή σύμβαση, μαζί βεβαίως με την αναδιάρθρωση, η οποία πάλι δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς να υιοθετηθούν πολύ σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, και μάλιστα με δέσμευση όχι μόνο από την παρούσα κυβέρνηση, αλλά και από την όποια επόμενη προκύψει ύστερα από τις εκλογές.

Άλλωστε, όπως είπε και η Ντόρα Μπακογιάννη χθες μετά τη συνάντησή της με τον Παπαδήμο, τι χρειάζονται οι κατώτεροι μισθοί και οι συμβάσεις; Είναι άχρηστοι... «συμβολισμοί». Τώρα προέχουν οι «μεταρρυθμίσεις».

Αδύνατη η «βιωσιμότητα»

Παράλληλα η Λαγκάρντ του ΔΝΤ λέει ότι: «Η Ελλάδα δεν μπορεί να βρίσκεται εσαεί σε ένα σύστημα οικονομικής υποστήριξης. Η λύση που θα δοθεί στα ελληνικά προβλήματα πρέπει να είναι βιώσιμη».

Μάλιστα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κρίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση το ελληνικό χρέος να βρίσκεται στο επιδιωκόμενο 120% του ΑΕΠ το 2020, όπως προβλέπει η συμφωνία της αναδιάρθρωσης, αλλά αρκετά παραπάνω. Σε κάθε περίπτωση θα βρίσκεται τουλάχιστον στο διπλάσιο από το ποσοστό που προβλέπει η Συνθήκη του Μάαστριχτ και – δεδομένου ότι αυτή είναι η απαίτηση και του νέου Συμφώνου για το Ευρώ – προφανώς θα χρειαστεί νέο μεγάλο «κούρεμα» για να θεωρηθεί... «βιώσιμο».

Ωστόσο αυτό θα είναι σχεδόν αδύνατον λόγω του αγγλικού δικαίου, στο οποίο θα υπάγεται το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του χρέους που θα έχει η Ελλάδα μετά την πρώτη αναδιάρθρωση (PSI). Το ίδιο αυτό δίκαιο θα καθιστά αδύνατη και κάθε ιδέα επαναδιαπραγμάτευσης οποιουδήποτε μέτρου θα έχει αποφασιστεί στο πλαίσιο της τρέχουσας διαδικασίας, παρά τη ρητορική της Ν.Δ.

Τέλος, εναρμονισμένα με την άποψη του ΔΝΤ δημοσιεύματα των διεθνών ΜΜΕ θεωρούν ότι η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει αν πράγματι θα στηρίξει την Ελλάδα δίνοντας πολύ μεγαλύτερη χρηματοδότηση από τη συμφωνημένη των 130 δισ. εξ αιτίας της βαθύτατης και μη αναστρεφόμενης ύφεσης και της πλήρους αποτυχίας στους δημοσιονομικούς στόχους. Όμως ήδη το χθεσινό μήνυμα που εξέπεμψε το Eurogroup ήταν σαφές: Δεν προβλέπεται αύξηση του ποσού των 130 δισ.

Τις τελευταίες μέρες μάλιστα δημοσίευμα του Bloomberg ανέφερε ότι «όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων αυτών, δεν θα λύσει το πρόβλημα χρέους της Ελλάδας» καθώς «η φερεγγυότητα οποιασδήποτε χώρας έγκειται στην εξυπηρέτηση του χρέους της, στα κόστη των επιτοκίων, στον ρυθμό ανάπτυξης και στη δημοσιονομική πολιτική». Και συνεχίζει το δημοσίευμα:

«Στην περίπτωση της Ελλάδας, υπολογίζοντας ένα μέσο επιτόκιο της τάξης του 4% (αυτό το επιτόκιο ενδέχεται να επιτύχει από τις διαπραγματεύσεις για το PSI) επί του υπολοίπου χρέους των 238 δισ. ευρώ, και με βάση τις προβλέψεις του ΔΝΤ για την οικονομική ανάπτυξη, η κυβέρνηση θα πρέπει να εμφανίζει επ’ αόριστον πρωτογενές πλεόνασμα (χωρίς να υπολογίζονται οι πληρωμές των τόκων) 3,2% του ΑΕΠ, μόνο και μόνο για να μπορεί να διατηρήσει σταθερό το χρέος της.

Μην υπολογίζετε να γίνει αυτό. Η Ελλάδα έχει καταφέρει να εμφανίσει τόσο υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα μόνο τα 6 από τα τελευταία 24 χρόνια, όταν η οικονομική ανάπτυξή της ήταν πολύ υψηλότερη. Για να επιτευχθεί ένας τέτοιος στόχος τώρα θα πρέπει να μειώνει το έλλειμμά της κατά περίπου 10 δισ. ευρώ ετησίως, που ισοδυναμεί με τα δύο τρίτα περίπου των δαπανών της για κοινωνικά προγράμματα».

Σαν τον κάβουρα

Και το ίδιο το PSI όμως δείχνει ότι πάει σαν τον κάβουρα – εξ ου και οι συνεχείς πιέσεις και εκβιασμοί:

● Η συμμετοχή παραμένει χαμηλή.

● Λόγω χαμηλής συμμετοχής Γερμανία και ΔΝΤ ζητούν μικρότερο επιτόκιο στα νέα ομόλογα που θα προκύψουν από την αναδιάρθρωση ώστε να αντισταθμιστούν οι απώλειες.

● Λόγω της πίεσης για μικρότερο επιτόκιο κλοτσάνε όσοι έχουν ήδη συμφωνήσει να συμμετάσχουν.

● Λόγω όλων των παραπάνω ξανάρχισε να παίζει η κινδυνολογία ότι η ευρωζώνη θα καταρρεύσει αν δεν ολοκληρωθεί η διαδικασία και χρεοκοπήσει η Ελλάδα.

Παρ' όλα αυτά, όλοι μιλούν για συμφωνία που βρίσκεται επί θύραις, αν και Κύριος οίδε τι ακριβώς εννοούν. Μάλλον ότι τελικά η Ελλάδα – η πλέον ενδιαφερόμενη μεν, αλλά μόνη απούσα από τη διαπραγμάτευση, την οποία κάνουν όλοι οι άλλοι για λογαριασμό της – θα υποχρεωθεί, αν όλα πάνε κατά διαόλου, να εξαναγκάσει τους δανειστές της σε περαιτέρω απώλειες με αποτέλεσμα να χρεοκοπήσει. Μια επιλογή η οποία θα γίνει με επίσημη δικαιολογία την προσπάθεια... να μην χρεοκοπήσει.

Και η πλάκα είναι ότι, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, το «κούρεμα» αφορά περισσότερα κεφάλαια σε ομόλογα ευρισκόμενα σε ελληνικά χέρια και αποκτηθέντα ακόμη και στο 100% της αξίας τους (ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες, νοικοκυριά και επιχειρήσεις) παρά διεθνείς «επενδυτές», εκ των οποίων πολλοί (ευκαιριακοί κερδοσκόποι, όπως τα περίφημα hedge funds) τα αγόρασαν κοψοχρονιά και σε τιμές που εξασφαλίζουν ότι δεν θα χάσουν, ανεξάρτητα από το ύψος του «κουρέματος».

Με άλλα λόγια: Χρεοκοπία στο εσωτερικό, αλλά κέρδη στο εξωτερικό – ειδικά αν ενεργοποιηθούν και τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS), τα οποία δεν κατέχουν ούτε τα ασφαλιστικά ταμεία ούτε οι Έλληνες μικροαποταμιευτές.

Η πραγματική μάχη

Όλη αυτή η φαρσοκωμωδία έχει αναγκάσει διαπρεπείς φωστήρες της οικονομικής σκέψης, τέως φανατικούς υπέρμαχους της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, να λένε τώρα ότι το PSI είναι αδιέξοδο και καλύτερα να μην είχε συμφωνηθεί ποτέ. Εν ανάγκη ακόμη καλύτερα να αποτύχει για να χρεοκοπήσει η Ελλάδα, να βρεθεί η ευρωζώνη στο χείλος του γκρεμού και να αναγκαστεί να μας βοηθήσει πραγματικά.

Όμως η πραγματική μάχη δίνεται σε άλλα μέτωπα – αυτά που διασφαλίζουν ότι οι δανειστές θα έχουν πλήρη δικαιώματα πάνω στην Ελλάδα, την περιουσία της και τους ίδιους τους Έλληνες.

Μάλιστα, όσο πιο «επιτυχημένη» είναι η κατάληξη του PSI τόσο περισσότερο η ελληνική αναδιάρθρωση θα αποτελέσει μοντέλο και για επόμενες χρεοκοπίες στην ευρωζώνη. Ήδη τα καμπανάκια για την Πορτογαλία ακούγονται όλο και πιο δυνατά...




Σύμφωνα με το Eurasianet και τη Ρωσική εφημερίδα Nezavisimaya Gazeta, η Ρωσία θα πραγματοποιήσει το Σεπτέμβριο του 2012 στρατιωτικές ασκήσεις στο Βόρειο Καύκασο και στην Αρμενία.

Οι στρατιωτικές ασκήσεις με την κωδική ονομασία Kavkaz-2012, θα διεξαχθούν ως ασκήσεις προετοιμασίας ενδεχόμενου πολέμου ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στην περίπτωση πολέμου στη Μέση Ανατολή η Ρωσία φοβάται ευρύτερη ανάφλεξη και συμμετοχή ίσως και περισσοτέρων χωρών και ως εκ’ τούτου θέλει να είναι κατάλληλα προετοιμασμένη.

Αυτός είναι ο Νο 1 στόχος των ΗΠΑ στο Ιράν

Κρυμμένο στα βουνά κοντά στην ιερή πόλη ΚΟΜ βρίσκεται το χειρότερο μυστικό του Ιράν: Το πυρηνικό εργοστάσιο που αντί για ενέργεια είναι πολύ πιθανό να παράγει βόμβες.

Το Ιράν δεν έχει καταφέρει να εξηγήσει τη μυστικότητα του συγκεκριμένου εργοστασίου το οποίο ανακαλύφθηκε από τις ΗΠΑ ενώ σύμφωνα με υπολογισμούς οι εγκαταστάσεις δεν είναι αρκετές για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες ενός εργοστασίου παραγωγής πυρηνικής ενέργειας αλλά είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας.



Το παρασκήνιο του χθεσινού Συμβουλίου Eurogroup στις Βρυξέλλες, ήταν αρκούντως διδακτικό, στα όρια του αποκαλυπτικού για το τι πραγματικά συμβαίνει με τη διαχείριση του ελληνικού προβλήματος από τους διεθνείς εταίρους και δανειστές της Ελλάδας.

Μερικές μόλις ώρες μετά την παραδοχή του Πολ Τόμσεν ότι τα δημοσιονομικά μεγέθη της Ελλάδας έχουν διολισθήσει σε απρόσμενα αρνητικές ατραπούς μετά τη Συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου, δηλαδή επί ημερών της κυβέρνησης Παπαδήμου, την οποία οι ίδιες οι Βρυξέλλες απαίτησαν, επέβαλαν και στηρίζουν, η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης έδωσε νέα παράταση, περίπου 20 ημερών, στην οριστική κατάληξη των διαπραγματεύσεων για το PSI.

Μιας διαδικασίας που συνδέεται ευθέως με τη συμφωνία για το Μνημόνιο ΙΙ. Δηλαδή για τη συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδας. Δηλαδή, για την αποφυγή της χρεοκοπίας της Αθήνας, που μετά βεβαιότητας θα συμπαρασύρει συνολικά την ευρωζώνη, με διαστάσεις μιας νέας «Lehman Brothers».

Η… μη βιασύνη της Ευρώπης, κυρίως της Γερμανίας που ουσιαστικά επηρεάζει καταλυτικά τις εξελίξεις, αποδεικνύει ότι η διαχείριση του ελληνικού προβλήματος δεν είναι δημοσιονομική. Είναι βαθιά πολιτική. Εφόσον η Ευρώπη εναγκαλιστεί την πολιτική απόφαση να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη, όσα hedge funds και αν αποχωρήσουν από τις διαπραγματεύσεις για το PSI, όσοι κερδοσκόποι κι αν προσπαθήσουν να ενεργοποιήσουν τα CDS, «αίμα» δεν πρόκειται να χυθεί.

Η Ευρώπη φαίνεται να έχει καταλήξει σε αυτή την πολιτική απόφαση. Να διατηρήσει την Ελλάδα στους κόλπους της ευρωζώνης. Όχι στη βάση κάποιας… φιλανθρωπικής προσέγγισης, αλλά επειδή, σε πείσμα των περισπούδαστων αναλύσεων ότι η Ευρώπη «είναι έτοιμη» να διαχειριστεί τις συνέπειες μιας κατάρρευσης της Αθήνας, στην πραγματικότητα… δεν είναι. Ούτε πρόκειται να προετοιμαστεί ποτέ καταλλήλως.

Για τον πολύ απλό λόγο, ότι όπως έδειξε και η υπόθεση της «Lehman Brothers», κανείς δεν είναι… too big to fall. Και μετά την πτώση, ειδικά αν είναι εκκωφαντική, κανείς επίσης δεν μπορεί να προσμετρήσει τις ειδικές παραμέτρους και τις προεκτάσεις. Επειδή, όπως είχε ορθώς διαπιστώσει και ο Κάσοβιτς στο «Μίσος», σημασία δεν έχει η πτώση, αλλά η πρόσκρουση.




Στο περιθώριο των διεθνών συζητήσεων, ζυμώσεων και διαπραγματεύσεων για το PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση, πολλαπλασιάζονται οι φωνές, κυρίως από εκείνους που έχουν καταλυτικό ρόλο στις εξελίξεις, όπως για παράδειγμα ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, για το ποιο είναι το πραγματικό ζητούμενο της υπόθεσης: Η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Ώστε, όπως είπε και ο κ. Σόιμπλε, να αντιστοιχεί το 2020, στο 120% του ελληνικού ΑΕΠ.

Η προσέγγιση του Γερμανού «τσάρου» είναι ορθολογική, σύμφωνα με την πολιτική και κοινωνική παράδοση και κουλτούρα της χώρας του. Που επενδύει στην ευημερία των αριθμών, παραβλέποντας ή και αδιαφορώντας ακόμη για το γεγονός ότι πίσω από τους αριθμούς αυτούς… συνωστίζονται άνθρωποι.

Το πραγματικό διακύβευμα λοιπόν, όπως θα έπρεπε να απαντήσει αρμοδίως η ελληνική πλευρά στους εταίρους και δανειστές, δεν είναι η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Είναι η βιωσιμότητα… της ελληνικής κοινωνίας. Στο πλαίσιο μιας Ευρώπης κοινοτικής και εθνολογικής αλληλεγγύης. Όχι μιας Ευρώπης της αριθμητικής ισοπέδωσης.



Νέο γύρο εκβιασμών και προσπάθειας να τεθεί σε ομηρεία και η επόμενη κυβέρνηση, πραγματοποίησαν οι ισχυροί της Ευρώπης στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, οι Ευρωπαίοι εταίροι, μας ζητούν να υπογράψουμε εδώ και τώρα τη νέα δανειακή σύμβαση και τις δεσμεύσεις που προκύπτουν από αυτή. Δηλαδή ξεκαθαρίζουν ότι χωρίς το νέο Μνημόνιο δάνειο 130 δις ευρώ δεν υπάρχει. Όπως αναφέρουν πηγές από την κυβέρνηση (δηλαδή ο κ. Βενιζέλος)

«καθοριστικές είναι από την άποψη αυτή οι σαφείς πολιτικές δεσμεύσεις που πρέπει να αναληφθούν από τα κόμματα που συμμετέχουν στη σημερινή Κυβέρνηση, όχι μόνο για την τρέχουσα περίοδο, αλλά και για την περίοδο μετά τις εκλογές και τον σχηματισμό της μετεκλογικής Κυβέρνησης».

Όπως γράψαμε και προηγουμένως το Eurogroup αποφάσισε η επίσημη προσφορά για το PSI να γίνει μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου 2012. Δηλαδή συνδέουν το κούρεμα με το νέο πρόγραμμα στήριξης της Ελλάδας (ύψους 130 δισ. ευρώ που προστίθενται στα 110 δισ. ευρώ του αρχικού προγράμματος), το οποίο με τη σειρά του συνδέεται με την πορεία εφαρμογής και την αξιολόγηση του τρέχοντος προγράμματος και τις δεσμεύσεις που πρέπει να αναληφθούν από την Ελλάδα για το νέο πρόγραμμα.

Αυτά σημαίνουν ότι και εκλογές να γίνουν στην Ελλάδα, και άλλους να ψηφίσουν οι Έλληνες, δε θα αλλάξει τίποτε. Ότι αποφασίσει ο Παπαδήμος αυτό θα πρέπει να δεχθούμε για πολλά χρόνια.

Πρόκειται για ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας και στη δημοκρατική εκλογική διαδικασία διότι ουσιαστικά τα κόμματα θα πάνε έτσι σε μια αναμέτρηση με σημαδεμένη τράπουλα.

Επιχειρεί ο κ. Παπαδήμος και η παρέα του να υπογράψει ένα χαρτί που θα δεσμεύσει την κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές.

Μα τότε τι νόημα έχει να ψηφίσουμε; Αφού η τρόικα έχει αποφασίσει ότι η ζωή μας τα επόμενα χρόνια θα είναι αυτή που κανονίζεται στις Βρυξέλλες γιατί να κάνουμε τον κόπο;

Πώς λοιπόν ο κ. Παπαδήμος συζητά με τους ξένους και τι διαπραγμάτευση κάνει; Και είναι σύμφωνος με το να τεθεί η χώρα σε ομηρεία χωρίς να ερωτηθεί;



  • Το ευρωπαϊκό εμπάργκο κατά του Ιράν, εκτός από την οργή της Τεχεράνης, προκαλεί ερωτηματικά για τη στάση της ΕΕ
Πηγές: Η ιστοσελίδα Russia Today News, το αμερικανικό ειδησεογραφικό ιστολόγιο Ιnfowars, η ισραηλινή ιστοσελίδα DEBKAfile, και το ανεξάρτητο ειδησεογραφικό ιστολόγιο του Καναδού πολιτικού αναλυτή James Corbett.

24 Ιανουαρίου 2012 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Σύμφωνα με χθεσινή (23/01) επίσημη ανακοίνωση από τις Βρυξέλλες, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόκειται να απαγορεύσει άμεσα στις χώρες-μέλη της οποιεσδήποτε νέες συμφωνίες για εισαγωγές πετρελαίου από το Ιράν, και από τον Ιούλιο του 2012 θα εφαρμόσει καθολικό μποϊκοτάζ στο ιρανικό πετρέλαιο, στα πλαίσια κυρώσεων που συζητήθηκαν από τους 27 υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ χθες, Δευτέρα.

Οι κυρώσεις δεν αποκλείεται να διευρυνθούν και να στοχεύσουν επίσης στις δραστηριότητες αρκετών ιρανικών εταιρειών, ιδιωτών και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής τράπεζας του Ιράν.

H οργή του Ιράν και η επιμονή των Ευρωπαίων

Το Ιράν αντέδρασε άμεσα και έντονα στην απόφαση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ να του επιβάλουν εμπάργκο.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση για τη συμφωνία που επετεύχθη τη Δευτέρα, ο Ιρανός βουλευτής Mohammad Ismail Kowsari, αντιπρόεδρος της Επιτροπής για την Εθνική Ασφάλεια του Ιράν, δήλωσε ότι τα Στενά του Ορμούζ "θα κλείσουν οπωσδήποτε, εάν η πώληση του ιρανικού πετρελαίου παρεμποδιστεί με οποιονδήποτε τρόπο".

"Το 1/5 του πετρελαίου που παράγεται παγκοσμίως σήμερα περνάει μέσα από τα Στενά του Ορμούζ. Η Τεχεράνη δεν θα μείνει απαθής όταν τα συμφέροντά της υπονομεύονται", δήλωσε ένας άλλος βουλευτής, ο Alaeddin Boroujerdi, στο δορυφορικό κανάλι Press TV. Ο Boroujerdi είναι πρόεδρος της Επιτροπής για την Εθνική Ασφάλεια και την Εξωτερική Πολιτική, που εδρεύει στην Τεχεράνη.

Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, William Hague, δήλωσε ότι τα μέτρα εντάσσoνται σε μια δέσμη κυρώσεων που δεν έχουν προηγούμενο. "Νομίζω ότι από μόνο του αυτό το γεγονός δείχνει την αποφασιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο ζήτημα αυτό", υπογράμμισε ο Hague.

Οι ηγέτες της Δύσης επιμένουν ότι το Ιράν βρίσκεται σε μια επικίνδυνη πορεία προς την απόκτηση πυρηνικών όπλων και απαιτούν η χώρα αυτή να διακόψει οποιαδήποτε δραστηριότητα που σχετίζεται με την ανάπτυξη αυτού του προγράμματος. Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, έχει αρνηθεί επανειλημμένα να θέσει τέλος στην πραγματοποίηση αυτών των φιλοδοξιών της, τονίζοντας ότι οι στόχοι του πυρηνικού της προγράμματος είναι καθαρά πολιτικής φύσεως και όχι στρατιωτικής.

Στα πλαίσια πρόσφατων διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες, με σκοπό την αναζήτηση κοινής γραμμής μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ, είχε λεχθεί ότι η Γαλλία ζήτησε την άμεση επιβολή κυρώσεων κατά του Ιράν, ενώ άλλοι - συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, η οποία μαστίζεται από την κρίση του χρέους - φέρεται ότι ζήτησαν να αναβληθεί η επιβολή των κυρώσεων για άλλους 12 μήνες. Οι εισαγωγές των τριών αυτών χωρών, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Ελλάδας αντιστοιχούν στο 68 % του ιρανικού πετρελαίου που καταναλώνεται στην Ευρώπη.

Το εμπάργκο της ΕΕ εναντίον του Ιράν έρχεται μετά από τις σκληρές κυρώσεις που ήδη επέβαλαν οι ΗΠΑ εναντίον της ίδιας χώρας, και οι οποίες εγκρίθηκαν από το Κογκρέσο στις αρχές Ιανουαρίου. Στο σύνολό τους, οι κυρώσεις αυτές θα έχουν ως αποτέλεσμα την στέρηση 2,6 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου από τις διεθνείς αγορές, προκαλώντας την εκτόξευση της τιμής του πετρελαίου στα ύψη και συμβάλλοντας περαιτέρω στην παγκόσμια οικονομική αστάθεια.

Κυρώσεις χωρίς αποτέλεσμα

Εν τω μεταξύ, εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες για το εάν οι κυρώσεις αυτές θα έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η Κίνα παραμένει ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, μέχρι στιγμής δεν έχει συμφωνήσει σε καμμία επιβολή κυρώσεων, και δεν αποκλείεται να ισοσταθμίσει τις απώλειες που θα έχει το Ιράν λόγω των απαγορεύσεων των εισαγωγών από Δυτικές χώρες.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergey Lavrov, δήλωσε, μιλώντας για τις προθέσεις της χώρας του, ότι παρά τα μονομερή μέτρα που έχουν επιβληθεί στο Ιράν, η Μόσχα εξακολουθεί να τρέφει αρκετές ελπίδες ότι οι διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό ζήτημα του Ιράν σύντομα θα ξαναρχίσουν, ότι θα υπάρξει πρόοδος και ότι οι διαπραγματεύσεις θα έχουν μια ικανοποιητική κατάληξη για όλους.

Χρυσός αντί δολαρίου

Η Ινδία είναι ο δεύτερος εισαγωγέας ιρανικού πετρελαίου στον κόσμο μετά την Κίνα. Πρόσφατα, το Ιράν ζήτησε από την Ινδία να πληρώνει για τις εισαγωγές πετρελαίου της από Ιράν σε ιαπωνικά γεν, καθώς οι δύο χώρες αναζητούν τρόπους να διατηρήσουν οπωσδήποτε τις πετρελαϊκές συναλλαγές τους. Νωρίτερα η Ινδία είχε προτείνει η πληρωμή να γίνεται σε ρουπίες Ινδίας, αλλά η Τεχεράνη απέρριψε την προσφορά αυτή, με το σκεπτικό ότι το ινδικό νόμισμα δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις μετατρέψιμο.

Μέχρι σήμερα, το Ιράν και η Ινδία διεξάγουν τις πετρελαϊκές συναλλαγές τους μέσω μιας τουρκικής τράπεζας, χρησιμοποιώντας ως νομίσματα το δολάριο και το ευρώ. Ωστόσο, το Ιράν επιδιώκει να διακόψει εντελώς τις συναλλαγές σε ευρώ και δολάρια ΗΠΑ, λόγω της πρόσφατης επιβολής οικονομικών κυρώσεων εναντίον του από την αμερικανική κυβέρνηση.

Το εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι ότι, σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες από την ισραηλινή ιστοσελίδα DEBKAfile, η Ινδία είναι ήδη η πρώτη χώρα που έχει συμφωνήσει να αγοράζει ιρανικό πετρέλαιο καταβάλλοντας χρυσό αντί για δολάρια ΗΠΑ!

ΠΙΝΑΚΑΣ που "μιλάει": Οι 10 πρώτοι εισαγωγείς ιρανικού πετρελαίου
Ποιοί θα πληγούν στην πραγματικότητα;
Υποψίες και ερωτηματικά για τη στάση της ΕΕ

Χθες βράδυ (23/01), σε απευθείας σύνδεση με το ρωσικό δορυφορικό τηλεοπτικό κανάλι "Russia Today", ο γνωστός Καναδός πολιτικός αναλυτής, James Corbett, αρχισυντάκτης της ανεξάρτητης ειδησεογραφικής ιστοσελίδας "The Corbett Report", εξέφρασε την απορία του για τη στάση της ΕΕ και δήλωσε ότι το εμπάργκο εναντίον του πετρελαίου του Ιράν ενδέχεται τελικά να αποβεί σε όφελος αυτής της χώρας.

"Όσο πιο πολλές πιέσεις ασκούνται εναντίον του Ιράν και όσο πιο πολύ απομονώνεται η χώρα αυτή, τόσο πιο ενισχυμένη θα βγει σε βάθος χρόνου, καθώς θα αναπτύσσει εναλλακτικές διαδρομές για τις εξαγωγές του πετρελαίου της", διευκρίνισε ο Καναδός αναλυτής και δημοσιογράφος σε συνάδελφό του στο ρωσικό κανάλι "RT News".

"Όπως έχουμε όλοι δει τις τελευταίες ημέρες, οι Ιρανοί καταβάλλουν συστηματικές προσπάθειες να συνάψουν συμφωνίες για συναλλαγές σε άλλα νομίσματα, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών νομισμάτων των χωρών που εισάγουν το πετρέλαιό τους. Είδαμε ακόμη και να συζητείται η πιθανότητα να γίνονται οι συναλλαγές με την Ινδία σε ιαπωνικά γεν", επεσήμανε ο Corbett. "Δεν αποκλείεται, επομένως, να δούμε πραγματικά ριζικές αλλαγές σε όλη τη δυναμική των εξαγωγών στον τομέα της ενέργειας".

Ο έγκριτος δημοσιογράφος πιστεύει επίσης ότι το εμπάργκο της ΕΕ εναντίον του ιρανικού πετρελαίου πρόκειται να πλήξει την Ευρώπη στον ίδιο βαθμό που θα επηρεάσει και το Ιράν, αν όχι περισσότερο.

"Στο σημερινό κλίμα των ενεργειακών συναλλαγών και της γεωπολιτικής, θα είναι πολύ ευκολότερο για το Ιράν να αντικαταστήσει τις εξαγωγές του προς την Ευρώπη με εξαγωγές σε άλλες χώρες, από ό,τι θα είναι για την Ευρώπη να αναζητήσει και να βρει άλλες πηγές για εισαγωγές", εξήγησε στο "RT News" ο Corbett.

"Ας μην ξεχνάμε ότι το 1/3 των ιρανικών εξαγωγών αργού πετρελαίου σήμερα καταλήγει σε χώρες της Ευρώπης, Και προσέξτε! Το 80% της ζήτησης αυτής στην Ευρώπη το καταλαμβάνουν τέσσερις χώρες: η Ελλάδα, η Τουρκία, η Ιταλία, και η Ισπανία. Και όπως είναι γνωστό, οι τρεις από τις τέσσερις αυτές χώρες ήδη βρίσκονται στα όρια της οικονομικής κατάρρευσης. Ποιός είναι αυτός που θα πληγεί, λοιπόν";






Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου τεί­νει να μετατραπεί σε έναν ειδι­κού τύπου πολιτικό, όχι απλώς με ροπή, αλλά με εθισμό στη χρεοκο­πία και την πτώχευση. Όσο κι αν ο ίδι­ος διανύει ακόμα το πρώτο στάδιο του πένθους, τη λεγόμενη άρνηση, όσο κι αν ο ίδιος βαυκαλίζεται τηλεοπτικώς, υποστηρίζοντας ότι, αφού δεν είμαστε νεκροί, δεν πάθαμε και τίποτα, για την πλειοψηφία των πολιτών το όνομά του είναι συνώνυμο με την πτώχευση των νοικοκυριών τους.

Ο ιδιότυπος αυτός εθισμός, όμως, δεν παραδόθηκε μαζί με το χαρτοφυ­λάκιο του υπουργείου Οικονομικών τον Ιούνιο του 2011, αλλά μεταφέρθηκε στο ΥΠΕΚΑ, όπου μέσα σε οκτώ μήνες έχει υπογραφεί και η περιβαλλοντική χρεοκοπία και η περιβαλλοντική πτώ­χευση, χωρίς μάλιστα να υπάρχει το άλ­λοθι της τρόικας.

Γραμματοκομιστής

Είναι χαρακτηριστικό ότι το ερώτημα που διατυπώνεται ευθέως στις συζητή­σεις ειδικών και μη περί τα πολεοδομι­κά, τα χωροταξικά, τα δασικά και γενι­κότερα των θεμάτων περιβάλλοντος, είναι εάν ο Παπακωνσταντίνου είναι απλώς ένας ξεπερασμένος, «μουχλια­σμένος» πολιτικός που βρέθηκε στην κεντρική πολιτική σκηνή σε λάθος δε­καετία ή υπηρετεί συνειδητά ένα συ­γκεκριμένο πλάνο.

Εάν είναι, δηλαδή, παντελώς άσχετος και γίνεται «γραμματοκομιστής» ρυθμίσεων χωρίς να αντιλαμβάνεται τις επιπτώσεις τους ή συνειδητά υπηρετεί εκείνους που στους διαδρόμους του ΥΠΕΚΑ χαρα­κτηρίζουν ως «ρουφιάνους» του πε­ριβάλλοντος.

Ένα άλλο ερώτημα που πλανάται στον αέρα είναι από πού ο Παπακωνσταντίνου «τρέφει» τον πολιτικό του τσαμπουκά και γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τους συναδέλφους του βουλευτές. Πώς, δηλαδή, ευτελίζει τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και επί της ουσίας εμπαίζει τους συ­ναδέλφους του, τροποποιώντας ακόμα και νόμους που έχουν μόλις πρό­σφατα – επί θητείας του – ψηφιστεί.

Οι «ρουφιάνοι»

Πρόκειται για ενδημικό είδος του ευ­ρύτερου πολιτικού ζωικού βασιλείου, με επιθετικά χαρακτηριστικά, που εδώ και πολλά χρόνια έχει συγκεκριμένη ατζέντα, την οποία προσπαθεί να επι­βάλει.

Η ατζέντα περιλαμβάνει απαιτήσεις μεγάλων, μικρομεσαίων και μικρών, αλλά εκατοντάδων χιλιάδων συμφερό­ντων, που σταθερά τα τελευταία χρό­νια πιέζουν για ανατροπή της δασικής, πολεοδομικής και χωροταξικής νομο­θεσίας και θεωρούν ως πρώτο εχθρό της ευημερίας τους το Σύνταγμα και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Είναι οι ίδιοι που εδώ και χρόνια προωθούν τις βρόμικες τεχνολογίες της καύσης των απορριμμάτων και θεωρούνται οι «εγκέφαλοι» αμφιλεγόμενων επενδύ­σεων με στόχο την αφαίμαξη κοινοτι­κών κονδυλίων.

Οι «ρουφιάνοι» του Περιβάλλοντος αποτελούν συγκροτημένη ομάδα πί­εσης, που εδώ και χρόνια λειτουργεί ως λόμπι στους διαδρόμους του ΥΠΕΚΑ, αλλά το τελευταίο διάστημα είδε τις επιδιώξεις της να γίνονται νόμοι του κράτους, αφού όλοι οι προηγούμενοι υπουργοί Περιβάλλοντος κρατούσαν στοιχειώδη γραμμή άμυνας και επεδεί­κνυαν στοιχειώδη σεβασμό στις επιτα­γές του Συντάγματος και τις αποφάσεις του ΣτΕ, στις προβλέψεις της ευρωπαϊ­κής και ελληνικής νομοθεσίας.

Όπως λένε άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, δεν είναι κα­θόλου τυχαίο το γεγονός ότι σχεδόν το σύνολο των νομοθετημάτων που έχουν την υπογραφή της σημερινής πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ καταστρατηγούν βασικές επιταγές του Συντάγματος ή – στην καλύτερη περίπτωση – παλινδρο­μούν μεταξύ των ορίων της παρανομίας και της νομιμότητας.

Δεν είναι, επίσης, καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι αιτήματα συγκεκριμέ­νων ομάδων συμφερόντων που εδώ και χρόνια πετάγονταν ως απαράδεκτα στο καλάθι των αχρήστων σήμερα απο­τελούν νόμους του κράτους.

Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο ότι κάθε σχέδιο νόμου συνοδεύεται και από ένα παράρτημα που τακτοποιεί, άσχετα με το αντικείμενο του νομοσχε­δίου, ζητήματα που είτε είναι φωτογρα­φικά είτε κινούνται στο όριο της «προ­σωπογραφίας».

Το «Π» παρουσιάζει ένα μικρό ιστο­ρικό του τι έχει συμβεί τους τελευταί­ους 8 μήνες στο ΥΠΕΚΑ και συνεπάγε­ται την αμετάκλητη περιβαλλοντική χρεοκοπία σε βάρος των πολιτών αλ­λά και της οικονομίας. Νομοθετήματα που κατεδαφίζουν το κράτος δικαί­ου, καταργούν κάθε έννοια ισονομί­ας, ισοπολιτείας και διαγράφουν τις θεμελιώδεις αρχές του πολεοδομι­κού και χωροταξικού σχεδιασμού σε βάρος της κοινωνίας. Νομοθετήματα που ακυρώνουν την ευρωπαϊκή νομο­θεσία και εξυπηρετούν ομάδες συμ­φερόντων.

Γεμάτο «δωράκια» το πολυνομοσχέδιο...

Το τελευταίο δείγμα γραφής του Γιώργου Παπακωνσταντίνου είναι το σχέδιο νόμου με τίτλο «Ποινική προστασία του περιβάλλο­ντος». Σχέδιο νόμου που φυλλομετρώντας το κανείς αναρωτιέται ποιος θα μας προστα­τεύσει ποινικά από τους φύλακες...

Πρόκειται για ένα νομοθέτημα - σκούπα, ένα μόρφωμα που ξεθεμελιώνει βασικές αρχές του Συντάγματος, της δασικής, πολε­οδομικής και χωροταξικής νομοθεσίας και δίνει «δωράκια» σε επίδοξους επενδυτές σε βάρος της κοινωνίας και της οικονομίας.

Με το σχέδιο νόμου μεταξύ άλλων:

Καταργείται η συνταγματικά κατοχυρωμέ­νη εισφορά σε γη για τη δημιουργία κοινό­χρηστων χώρων. Με το πρόσχημα της ικανο­ποίησης επίδοξων επενδυτών, τους δίνεται πλέον η δυνατότητα της εξαίρεσης από την εισφορά σε γη, σε περιπτώσεις προώθησης τουριστικών εγκαταστάσεων. Σε περίπτωση που ο επενδυτής επιλέξει να κάνει εισφορά σε γη αλλά σε άλλη έκταση εντός των διοι­κητικών ορίων του ίδιου δήμου, του δίνονται ως «δώρο» επιπλέον... χρήσεις γης!

Καταργείται η προβλεπόμενη υποχρέω­ση για έκδοση άδειας επέμβασης από τις δασικές υπηρεσίες για έργα και δραστηρι­ότητες εντός των δασικών οικοσυστημάτων (σ.σ.: όλως τυχαίως αίτηση για τη χορήγη­ση άδειας επέμβασης σε δάση και δασικές εκτάσεις της αρμοδιότητας του δασαρχεί­ου Αρναίας έχει υποβάλει η ιδιοκτησία της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός, για έκταση με­γαλύτερη από 3.300 στρέμματα, διπλάσια σχεδόν από την ήδη εγκεκριμένη με την ΚΥΑ 201745/2011).

Υπαγορεύεται στις δασικές υπηρεσίες να εξετάζουν κατά προτεραιότητα – να αποχα­ρακτηρίζουν επί της ουσίας – δασικές εκτά­σεις επί των οποίων σχεδιάζεται η ανάπτυξη μεγάλων επενδύσεων.

Ξεθεμελιώνονται 32 θεσμοθετημένες Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου για να πάρουν το «πράσινο φως» μεταξύ άλλων κτήρια και εγκαταστάσεις για την παραγωγή ενέργει­ας, ΧΥΤΑ, εγκαταστάσεις διαχείρισης απο­βλήτων, σταθμοί μεταφόρτωσης απορριμ­μάτων.

Καταργείται η περιβαλλοντική αδειοδότηση για τη διάθεση αποβλήτων! Καταργείται, δηλαδή, η υποχρέωση που απορρέει από την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία για την εκπόνηση Μελέτης Περιβαλλοντικών Επι­πτώσεων για έργο ή τμήμα έργου που αφορά στην ανάκτηση ή διάθεση αποβλήτων!

Εν ολίγοις ο Παπακωνσταντίνου θέλει να φορέσει στον ελληνικό λαό «καπέλο» την καύση των απορριμμάτων και μάλιστα χωρίς καν τη σύνταξη Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων!

Δίνει το «πράσινο φως» για τη νομιμοποί­ηση αυθαιρέτων και εντός αρχαιολογικών ζωνών!

Δίνει το «πράσινο φως» για τη νομιμοποί­ηση αυθαιρέτων που έχουν υπερβεί το ύψος της κορυφογραμμής!

Θα βρεθούν άραγε βουλευτές να το ψηφί­σουν;

O Παπάκ είναι... πονηρός και υπογράφει... αφειδώς

Η πρώτη σημαντική υπογραφή που έβαλε ο Παπακωνσταντίνου ως υπουργός ΠΕΚΑ αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ήταν στις 8 Ιουλί­ου 2011, όταν ενέκρινε τη μελέτη πε­ριβαλλοντικών επιπτώσεων για το με­ταλλείο χρυσού της Χαλκιδικής, συμ­φερόντων Μπόμπολα, δίνοντας έτσι το «πράσινο φως» για το ξεμπλοκάρισμα της επένδυσης και το εναρκτήριο λάκτι­σμα για την απογείωση της μετοχής της εταιρείας.

Λίγους μήνες μετά, μάλιστα, το Ελ­ληνικό Δημόσιο αποφάσισε να «θυσια­στεί» και πάλι, προσφεύγοντας στο Ευ­ρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της Κομισιόν, ζητώντας να μην επιστρέψει η εταιρεία στο δημόσιο ταμείο γύρω στα 25 εκα­τομμύρια ευρώ που, σύμφωνα με την Ε.Ε., είχε λάβει η εταιρεία ως παράνο­μη κρατική ενίσχυση γιατί είχε αγορά­σει έναντι χαμηλότερης από την πραγ­ματική αγοραία αξία και είχε απαλλα­χθεί από τους φόρους.

Επισημαίνεται ότι από αυτή την επέν­δυση το Δημόσιο δεν έχει να παίρνει ούτε ένα ευρώ - πλην των φόρων -, αφού πρόκειται για ιδιωτικό χρυσωρυ­χείο. Αντίθετα θέτει σε κίνδυνο τη δη­μόσια υγεία και το περιβάλλον, αφού η μεταλλευτική βιομηχανία θεωρείται παγκοσμίως η πιο καταστροφική για το περιβάλλον, την υγεία και την οικονομία των περιοχών όπου δραστηριοποι­είται.

Ο Παπακωνσταντίνου από το βήμα της Βουλής υπερασπίστηκε σθεναρά και την επένδυση και την προσφυγή του Δημοσίου κατά των συμφερόντων του...

Νομιμοποίηση αυθαιρέτων

Η νομιμοποίηση αυθαιρέτων, μετά τον νόμο Τρίτση του 1983, αποτελεί σκαστή παρανομία, αφού παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα, όπως αμετά­κλητα έχει κριθεί από το ΣτΕ.

Ο Παπακωνσταντίνου, όμως, προ­σπάθησε να κάνει το άσπρο μαύρο, βαφτίζοντας τη συνταγματική εκτροπή «κόκκινη γραμμή» για την προστασία του περιβάλλοντος και παρουσιάζο­ντάς την ως ανάχωμα για τους μελλο­ντικούς παρανόμους...

Η ηγεσία του ΥΠΕΚΑ επιβράβευσε όλους τους κατόχους αυθαιρέτων όπου κι αν βρίσκονται με διαδικασίες εξπρές και χωρίς κανέναν επί της ουσίας έλεγ­χο για το εάν πρόκειται για αυθαίρετα σε δάση, δασικές εκτάσεις, αρχαιολο­γικούς χώρους ή δημόσια γη.

Μάλιστα επειδή στο αρχικό νομο­σχέδιο φαίνεται ότι οι πιέσεις δεν εί­χαν πιάσει τόπο, δυο εβδομάδες μετά την ψήφιση του νόμου πέρασε τροπο­λογία για τη νομιμοποίηση αυθαιρέ­των πάσης φύσεως, ακόμα και εντός προστατευόμενων περιοχών και εντός κηρυγμένων παραδοσιακών οικισμών, που μέχρι την ανάληψη του ΥΠΕΚΑ από τους Παπακωνσταντίνου - Σηφουνάκη απαγορευόταν διά ροπάλου...

Την ίδια ώρα εκατοντάδες χιλιάδες νόμιμοι πολίτες που ούτε καταπάτησαν δημόσια γη, ούτε έκτισαν όπου ήθελαν ό,τι ήθελαν, ανακηρύχθηκαν από το ΥΠΕΚΑ... μακάκες της δεκαετίας.

Φορο-αδιαφάνεια

Η ίδρυση του Πράσινου Ταμείου έγι­νε με τον νόμο 3889/2010 και επί της ουσίας η διάλυσή του με τροπολογία τον Οκτώβριο του 2011 στο νομοσχέ­διο «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο - βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρ­μογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015» του υπουργείου Οικονομικών!

Με την τροπολογία ο Παπακωνσταντίνου αποφάσισε και διέταξε ότι το 95% των πόρων που εισπράττο­νται υπέρ του Πράσινου Ταμείου από τις ρυθμίσεις για τους ημιυπαίθριους και την τακτοποίηση των αυθαιρέτων, μέσω της εμπορίας ρύπων και της εί­σπραξης προστίμων για περιβαλλοντι­κά εγκλήματα, θα καταλήγουν τελικά στον κρατικό προϋπολογισμό και όχι, σύμφωνα με τις επιταγές του ΣτΕ, σε έργα αναπλάσεων. Το ίδιο ισχύει και για τους πόρους του Ειδικού Φορέα Δασών που ενσωματώθηκε στο Πράσι­νο Ταμείο και χρηματοδοτεί τις απαραί­τητες ενέργειες για τη δασική προστα­σία και διαχείριση.

Κατάργηση πολεοδομιών

Ο υπουργός ΠΕΚΑ έγραψε και πά­λι στα παλιά του τα παπούτσια τις επι­σημάνσεις του ΣτΕ, που για να δεχθεί τη ρύθμιση για τη νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων απαιτούσε τη νομοθετι­κή κατοχύρωση, μέσω του Πράσινου Ταμείου, των απαραίτητων κονδυλίων για την εκτέλεση αστικών αναπλάσεων ως αντιστάθμισμα της πολεοδομικής εκτροπής και με στόχο τη διατήρηση του περιβαλλοντικού ισοζυγίου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με κοινή τους ανακοίνωση δέκα από τις μεγα­λύτερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας είχαν χαρακτηρίσει την τρο­πολογία Παπακωνσταντίνου ως «επι­στροφή σε εποχές καταλήστευσης και σκοτεινής διαχείρισης των φόρων, ει­σφορών και προστίμων που το κράτος εισέπραττε για περιβαλλοντική προ­στασία».

Το ΥΠΕΚΑ με το επιχείρημα ότι οι πο­λεοδομίες είναι άντρο διαφθοράς και με το πρόσχημα ότι η έκδοση οικοδο­μικής άδειας είναι χρονοβόρα, αντί να αντιμετωπίσει τη διαφθορά και να λά­βει δραστικά μέτρα για την εύρυθμη λειτουργία, αποφάσισε να καταργήσει τις πολεοδομίες!

Έτσι με τον νόμο περί «νέου τρόπου έκδοσης αδειών δόμησης και ελέγχου κατασκευών» αφαίρεσε κάθε εποπτι­κό και ελεγκτικό ρόλο από τις πολεο­δομίες και τον παραχώρησε σε ιδιώτες, αφού, σύμφωνα με το σκεπτικό της πολιτικής ηγεσίας, η διαφθορά είναι ελάττωμα μόνο των δημοσίων υπαλλή­λων... Το νέο σύστημα προβλέπει ότι οι ιδιώτες μηχανικοί εκπονούν αποκλει­στικά υπ’ ευθύνη τους τις μελέτες και σώμα ιδιωτών ελεγκτών θα ελέγχει εκ των υστέρων την οικοδομή!

Συγκεκριμένα, η άδεια δόμησης θα εκδίδεται σε δύο ημέρες με αποκλει­στική ευθύνη των μελετητών μηχανι­κών που έχουν συντάξει τις μελέτες, ενώ η «υπηρεσία δόμησης», όπως βα­φτίστηκαν οι πολεοδομίες, θα ελέγχει το τυπικό μέρος, την πληρότητα των φακέλων και όχι την ποιότητα και πληρότητα των μελετών. Οι ιδιώτες ελε­γκτές θα αποκτούν την άδεια έπειτα από παρακολούθηση ειδικού προγράμ­ματος σε ΑΕΙ ή άλλο πιστοποιημένο κέντρο κατάρτισης και μετά θα δίνουν εξετάσεις. Για τις αλλαγές είναι άγνω­στο εάν έχει ερωτηθεί ο εγκέλαδος...

Χρήσεις γης

Με το νέο σχέδιο Προεδρικού Δια­τάγματος, που φέρει τον τίτλο «Κατη­γορίες και περιεχόμενο χρήσεων γης», ανατρέπονται βασικοί κανόνες του πο­λεοδομικού και χωροταξικού σχεδια­σμού με την ένταξη ανεπιθύμητων χρή­σεων που μέχρι σήμερα απαγορεύο­νταν.

Συγκεκριμένα μεταξύ άλλων:

Προσθέτει περισσότερες χρήσεις κάθε είδους στις περιοχές γενικής κα­τοικίας.

Κατακερματίζει τους εκτός σχεδίου ελεύθερους χώρους αστικού και περιαστικού πρασίνου, επιτρέποντας από ΧΥΤΑ και σταθμούς εξυπηρέτησης αυτοκινητόδρομων μέχρι εγκαταστάσεις κοινωνικής πρόνοιας, περίθαλψης, εκ­παίδευσης, ψυχαγωγίας.

Σε δάση, αρχαιολογικούς χώρους, παραποτάμιες ζώνες και ιστορικούς τόπους δίνεται η δυνατότητα εγκατα­στάσεων μαζικών μεταφορών, νεκρο­ταφείων, ακόμα και πίστας για αγώνες αυτοκινήτων.

Στις περιαστικές ζώνες επιτρέπεται η εγκατάσταση υπεραγορών, πολυκα­ταστημάτων, τουριστικής κατοικίας, εργαστηρίων χαμηλής και μέσης όχλη­σης.

Στις περιοχές γενικής κατοικίας προ­στίθενται υπεραγορές και πολυκατα­στήματα μέχρι 800 τετραγωνικά, κτή­ρια ειδικής εκπαίδευσης, ιδιωτικών εκ­παιδευτηρίων και χώροι περίθαλψης.

Εκτός από τις περιοχές βιομηχανίας και χονδρεμπορίου, προστίθενται νέες κατηγορίες χρήσεων, όπως οι περιοχές Επιχειρηματικού Πάρκου, Τεχνολογι­κού Πάρκου και Εμπορευματικών Κέντρων, τα Επιχειρηματικά Πάρκα Ενδι­άμεσου Βαθμού Οργάνωσης.

Στην κατηγορία Εγκαταστάσεις Αστι­κών Υποδομών περιλαμβάνονται με­ταξύ άλλων τα κέντρα μεταφόρτωσης απορριμμάτων και οι εγκαταστάσεις ανακύκλωσης συσκευασιών και υλι­κών, όπως και οι ΧΥΤΑ.

Πετρελαιοκίνηση

Η τροπολογία που δίνει το «πράσινο φως» για την πετρελαιοκίνηση σε Αθή­να και Θεσσαλονίκη «πέρασε νύχτα» στο νομοσχέδιο για τον νέο τρόπο έκ­δοσης των οικοδομικών αδειών!

Ο Παπακωνσταντίνου έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια τις επισημάν­σεις επιστημονικών φορέων, περιβαλ­λοντικών οργανώσεων ακόμα και της ίδιας της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, που του ζήτησαν να μην προχωρήσει στην άρση της απαγόρευ­σης, αφού θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Τον καλούσαν μάλιστα να λάβει πρώτα μέτρα για την πάταξη της νοθείας του πετρελαίου, που έχει λάβει διαστάσεις «επιδημί­ας».

Ορυκτά καύσιμα

Τον περασμένο Αύγουστο και ενώ εί­χε ολοκληρωθεί η δημόσια διαβούλευ­ση για το σχέδιο νόμου για τη «Λειτουρ­γία Ενεργειακών Αγορών, Ηλεκτρισμού και Φυσικού Αερίου» ο Παπακωνστα­ντίνου πέρασε, όπως κατήγγειλαν πε­ριβαλλοντικές οργανώσεις και φορείς της αγοράς, την τελευταία στιγμή διά­ταξη η οποία στην ουσία χρησιμοποιεί το Τέλος Ανανεώσιμων Πηγών Ενέρ­γειας που πληρώνουν οι πολίτες για τη χρηματοδότηση ορυκτών καυσίμων.

Όπως είχε επισημάνει με ανακοίνω­σή της η Greenpeace, η ρύθμιση αυτή «διογκώνει τα ταμειακά ελλείμματα του ΔΕΣΜΗΕ και ουσιαστικά ακυρώνει τις δυνατότητες ανάπτυξης των ΑΠΕ στην Ελλάδα, μια από τις λίγες ευκαιρί­ες οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυ­ξης με περιβαλλοντικά οφέλη που είχε δημιουργηθεί στη χώρα μας εν μέσω κρίσης».

Καύση απορριμμάτων

Το ΥΠΕΚΑ σε συνεργασία με το υπουργείο Εσωτερικών προωθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα ένα γιγαντι­αίο πρόγραμμα που φλερτάρει ανοικτά με τις επικίνδυνες και πανάκριβες τε­χνολογίες της βιοξήρανσης - καύσης ή της απευθείας καύσης των απορριμμά­των στην Αττική.

Το πρόγραμμα θα δεσμεύει τη χώ­ρα με επικίνδυνες τεχνολογίες για 20-25 χρόνια, αφού τα έργα θα γίνουν με σύμπραξη ιδιωτών με το Δημόσιο μέσω μιας «αυτοκρατορικής» σύμβασης.

Ο διεθνής διαγωνισμός προβλέπει ανάδοχο για την επεξεργασία και δια­χείριση 1.350.000 τόνων ανά έτος στην Περιφέρεια Αττικής για ενδεικτικό χρο­νικό διάστημα 20-25 ετών. Όπως έχουν επισημάνει οι περιβαλλοντικές οργα­νώσεις, το ποσό αυτό θα είναι υπερδι­πλάσιο, διότι η επιλογή της καύσης θα επιδοτείται επιπλέον από το τέλος ΑΠΕ και ενδεχομένως και από τα έσοδα των τελών της ανακύκλωσης. Συνεπώς, τέ­λη που πληρώνουν όλοι οι πολίτες και επιδοτήσεις που θα αφαιρεθούν από τα πραγματικά έργα ΑΠΕ και ανακύ­κλωσης στην πηγή θα ενισχύσουν περι­βαλλοντικά καταστροφικές και οικονο­μικά ασύμφορες μονάδες καύσης.

Συμπληρώνοντας, για όσους δεν έχουν καταλάβει ακόμα, σε καμία μη­τροπολιτική πρωτεύουσα δεν γίνεται διαχείριση σκουπιδιών μόνο με ανακύ­κλωση - κομποστοποίηση, αλλά χρειά­ζεται και η επεξεργασία τους.

Ποιος διοικεί και ποιος νομοθετεί σ’ αυτό το υπουργείο;

Στους διαδρόμους του ΥΠΕΚΑ είναι κοινό μυστικό ότι οι υπηρεσίες πληροφορούνται για την ύπαρξη σχεδίων νόμων και Προεδρικών Διαταγμάτων όταν μπαίνουν σε διαβούλευ­ση, αφού η πολιτική ηγεσία θεωρεί τους επι­στήμονες των υπηρεσιών λίγο- πολύ βάρος για την εφαρμογή των σχεδιασμών τους. Έτσι όλοι αναρωτιούνται ποιοι και πώς συντάσσουν τα νομοθετήματα.

Αναρωτιούνται μήπως κάποιοι «εξωσχολι­κοί» φέρνουν έτοιμα τα σχέδια νόμου γι’ αυτό και είναι γραμμένα στο πόδι.

Προσπαθούν να εξηγήσουν το γεγονός ότι Παπακωνσταντίνου και Σηφουνάκης καταθέ­τουν συνεχώς τροπολογίες σε πρόσφατα νομο­σχέδια που οι ίδιοι έχουν καταθέσει και η Βου­λή έχει ήδη ψηφίσει.

Αναρωτιούνται γιατί κάνουν τόσα λάθη και γιατί υπάρχουν τόσες παραλείψεις.

Αναρωτιούνται εάν απλώς βιάζονται ή εάν οι «εξωσχολικοί» έχουν δώσει ένα γενικό περί­γραμμα με τη λογική ότι θα περάσει – πλην μά­ταια – από τη βάσανο των έμπειρων σε σύντα­ξη νόμων και Προεδρικών Διαταγμάτων υπηρε­σιών του υπουργείου.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι μόνο για τον νόμο για τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων έχουν εκδοθεί, τουλάχιστον, εννέα τεύχη με δι­ευκρινίσεις και ερωτο-απαντήσεις, αφού μηχα­νικοί, αρχιτέκτονες και καταργημένες, πλέον, πολεοδομίες βρίσκονται σε κατάσταση νευρι­κής κρίσης.

Ένα δεύτερο σημείο άξιο προβληματισμού είναι, όπως έχουν καταγγείλει φορείς και πε­ριβαλλοντικές οργανώσεις, ο ευτελισμός της έννοιας της διαβούλευσης και της συμμετοχι­κής δημοκρατίας, αφού από σχέδια νόμου που βγαίνουν στη διαβούλευση απουσιάζουν ουσι­ώδη άρθρα, τα οποία εμφανίζονται ως διά μα­γείας όταν κατατίθενται στη Βουλή.

Στα «κάγκελα» βρίσκονται, πλέον, και πολ­λοί βουλευτές, οι οποίοι σε συζητήσεις που κά­νουν κατ’ ιδίαν θεωρούν ότι ο Παπακωνσταντί­νου τούς δουλεύει ψιλό γαζί, αφού καλούνται, και μάλιστα τις περισσότερες φορές με την απειλή της κοινοβουλευτικής «πειθαρχίας» στο όνομα της «σωτηρίας» της πατρίδας, να ψηφί­σουν έναν νόμο που έναν μήνα μετά ο ίδιος ο ΥΠΕΚΑ τον τροποποιεί! Όπως λένε, στο τέλος με τον καταιγισμό των νόμων που αλλάζουν και ξαναλλάζουν δεν ξέρουν τελικά τι έχουν ψηφίσει.

Άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγ­ματα λένε μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι ο Παπακωνσταντίνου πολύ θα ήθελε τα σχέδια νόμου να μην περνούν καν από τη Βουλή, αλ­λά να γίνονται απευθείας νόμοι του κράτους ως «βασιλικά διατάγματα» του τύπου... αποφασί­ζουμε και διατάσσουμε!

Είναι ενδεικτικό, όπως λένε, της πολιτικής του κουλτούρας ότι θεωρεί γραφειοκρατική διαδι­κασία τη γνωμοδότηση των δήμων, τον έλεγχο των Π.Δ. από το ΣτΕ ακόμα και την υπογραφή τους από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας!

Για του λόγου το αληθές δεν έχουμε παρά να αντιγράψουμε απόσπασμα από την αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει τον νέο νόμο - έκτρω­μα για την «Ποινική προστασία του περιβάλλο­ντος» και ρυθμίσεις - σκούπα για διάφορα θέ­ματα, όπως παρουσιάσαμε, του ΥΠΕΚΑ.

Όπως αναφέρεται, η τροποποίηση των Ζω­νών Οικιστικού Ελέγχου είναι χρονοβόρος δια­δικασία «αφού απαιτούνται γνωμοδοτήσεις δή­μου, ΚΣΧΟΠ, υπογραφές διαδικασίας, Συμβου­λίου της Επικρατείας, Πρόεδρος Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να καθυστερεί η υλοποίηση συγκεκριμένων έργων». Και όπως λένε πικρό­χολα στο ΥΠΕΚΑ, στο επόμενο σχέδιο νόμου θα υπάρχει και άρθρο που θα καταργεί τον... Παπούλια!