Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Μαρ 2011

ΕΠΕΙΓΟΝ: Ο 3ος αστυφύλακας που τραυματίστηκε στη συμπλοκή χρειάζεται επειγόντος αίμα. Είναι στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας, το όνομά του είναι ΓΛΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ και έχει χτυπηθεί στη μοιριαία αρτηρία έχοντας χάσει πάρα πολύ αίμα. Η ανάγκη είναι άμεση. Όποιος μπορεί ας πάει.

Ήταν απόγευμα όταν μια μονάδα (δυο μοτοσυκλέτες 4 αναβάτες) ΔΙΑΣ παρατήρησαν το ύποπτο όχημα και έδωσαν για έλεγχο τον αριθμό των πινακίδων του για να διαπιστωθεί ότι ήταν κλεμμένο.

Ακολουθώντας τους κανόνες εμπλοκής, οι αστυνομικοί αμέσως ζήτησαν ενισχύσεις ενώ οι ίδιοι παρακολουθούσαν το όχημα διακριτικά. Μόλις συνέκλιναν και οι άλλες μονάδες ΔΙΑΣ άρχισαν την καταδίωξη, χωρίς όμως να προκαλούν, περιμένοντας περισσότερο να δουν που θα πάνε και να βρουν το κατάλληλο πεδίο δράσης για να επέμβουν.

Όμως η τύχη δεν ήταν με το μέρος τους. Το γκρί Volvo των δραστών έστριψε σε ένα στενό και σταμάτησε. Άνοιξαν το πίσω παράθυρο του οχήματος, έβγαλαν τα καλάζνικοφ και περίμεναν.

Οι αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ με καθυστέρηση δευτερολέπτων έστριψαν και εκείνοι στο ίδιο στενό, ακολουθώντας το ΙΧ με αποτέλεσμα να βρεθούν απέναντι στις κάνες των οπλοπολυβόλων …

Ο πρώτος αστυνομικός από τις συνεχείς και καταιγιστικές ριπές των καλάζνικοφ χτυπιέται στο κεφάλι, ο δεύτερος στον αυχένα ο τρίτος και ο τέταρτος στα πόδια και τα χέρια. Οι υπόλοιπο σταματάνε τις μηχανές τους και καλύπτονται.

Αργότερα, ο ένας από τους αστυνομικούς κάτω από μια λάμπα του δρόμου κοιτάζει το στήθος του που λίγο νωρίτερα ένοιωσε ένα τράνταγμα…

Σίγουρα όμως θα χλόμιασε βλέποντας μια βολίδα να έχει διαπεράσει το κινητό του τηλέφωνο, ώστε να ανακοπεί η αρχική της πορεία κρούσης και να σταματήσει στη θωράκιση του αλεξίσφαιρου γιλέκου μάχης tactical που φορούσε…

Αυτός τουλάχιστον ήταν ο τυχερός της αποψινής βραδιάς. Μόνο που δεν θα την ξεχάσει ποτέ ενθυμούμενος Τα πρόσωπα των δυο συναδέλφων του που λίγο νωρίτερα θα συζητούσαν ανέμελοι για το τι θα κάνουν στο ρεπό τους την καθαρή Δευτέρα.

Ήταν όλοι τους παιδιά ηλικίας από 22 έως 24 ετών…



Οι "αντιπαραγωγικοί" συνεχίζουν να προσφέρουν την ζωή τους, ενώ οι "παραγωγικοί" απολαμβάνουν τη ζωή τους...

Πριν από λίγο ανακοινώθηκε ο θάνατος και δεύτερου αστυνομικού μετά την ανταλλαγή πυρών που υπήρξε με ομάδα άγνωστων στην περιοχή του Ρέντη.
Όπως ανακοίνωσε πριν από λίγο ο Διοικητής του Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας κ. Χρήστος Ρέσος, ο αστυνομικός που έφερε τραύμα από σφαίρα στο κεφάλι και είχε μεταφερθεί σε κωματώδη κατάσταση στο νοσοκομείο, υπέκυψε στα τραύματά του στις 21.45, παρά τις τιτάνιες προσπάθειες που κατέβαλαν οι γιατροί για να τον σώσουν.
Δύο νέοι, 22 και 23 χρόνων, είναι νεκροί. Και είναι νεκροί επειδή κάποιοι θεωρούν την ανθρώπινη ζωή μηδενικής αξίας... Δύο παληκάρια που πήγαν στη δουλειά τους, αλλά δεν θα επιστρέψουν στο σπίτι τους, στους δικούς τους...



Δεν πήγαν να ληστέψουν τον Κοντομηνά τα γουρούνια, αλλα τον βιοπαλαιστή. Τέλος, όποιοι νομίζουν ότι κλεφτρόνια δουλεύουν έτσι το Καλάσνικοφ, είναι επιεικώς άσχετοι, ή πληρωμένα φερέφωνα. Φονιάδες, με μίσος για τον τόπο που βρίσκονται είναι. Είπαμε όμως ψυχραιμία, ΈΝΑΣ τουλάχιστον ζωντανός.

Το πολύ καλό «Καφενείο» δημοσίευσε ένα παλιότερο κείμενο αστυνομικού που υπηρετεί στη μονάδα ΔΙΑΣ, όπου γίνονται σειρά από καταγγελίες…
Υπηρετώ στην ομάδα ΔΙΑΣ και θέλω να σας πω μερικά θέματα που μερικοί συνάδελφοί μου δεν τολμούνε να πουν..., φοβούμενοι ο καθένας για τους δικούς του λόγους, με κύριο αντίκτυπο στην πορεία της εργασίας μας.
Μας επιλέξανε σε αυτήν ομάδα χωρίς πολλοί από εμάς να ερωτηθούμε αν θέλουμε να... μετακινηθούμε, με κριτήριο... επιλογής την άδεια οδήγησης μηχανής, κι εγώ προσωπικά είμαι ένας από αυτούς.
Δεν έφτανε μόνο αυτό. Πολλοί από εμάς αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε και να αγοράσουμε κράνη ασφαλείας, διότι δεν είχανε να μας χορηγήσουνε... Η αγορά ενός μέτριου ποιότητας κράνους στοιχίζει περίπου 300-400 ευρώ!
Και ρωτάω τώρα εγώ, πως κύριοι θα αποδώσω στην εργασία μου από την στιγμή που δεν είμαι ικανός να προσφέρω σε αυτήν την θέση που με τοποθετήσατε;
Με ρωτήσατε αν μπορώ να οδηγήσω μια μηχανή σε ρυθμούς καταδίωξης; Δεν είναι κρίμα να χτυπήσω εγώ και ο συνεπιβάτης μου; Θα πρέπει να θρηνήσουμε και αλλά θύματα στην άσφαλτο και μάλιστα εν ώρα καθήκοντος;
Η υποτυπώδης εκπαίδευση που περάσαμε ήταν όσο χρειάστηκε για να κριθεί ελάχιστη και προφανώς οι περισσότεροι από εμάς προέρχονται από διάφορες υπηρεσίες λιγότερο μάχιμες από αυτές που ήδη υπάρχουν χρόνια στην Ελληνική Αστυνομία!
Φυσικά δεν είναι δυνατόν να απέχει και η πολιτική ηγεσία γύρω από το θέμα της εγκληματικότητας που μαστίζει τη χώρα μας, αναζητώντας τρόπους αντιμετώπισης του σοβαρού θέματος αυτού των τελευταίων ετών... βέβαια με το αντίστοιχο πολιτικό κόστος, είτε θετικό είτε αρνητικό!
Και θα ήθελα κλείνοντας να πω οι αξιωματικοί που διευθύνουν την ομάδα ΔΙΑΣ, διαστρεβλώνουν μερικά γεγονότα και παραπληροφορούν τα ΜΜΕ σκοπίμως, έχοντας ιδιαίτερες στενές σχέσεις με μεγάλα ονόματα της δημοσιογραφίας, όπως την σύλληψη δυο δραστών που είχαν ενεργήσει δυο ληστείες και συνελήφθησαν από άλλη υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ. (Άμεση Δράση) και όχι από την ΔΙΑΣ και στην συνέχεια τον πρόσφατο θάνατο του Λάμπρου Φούντα που δεν έπεσε νεκρός από πυρά αστυνομικού της ΔΙΑΣ.... (Άμεσης Δράσης). Αυτό το επικοινωνιακό τρικ ας σταματήσει και ας κοιτάξετε εμάς που καβαλάμε της μηχανές μας, που προσπαθούμε και θέλουμε να προσφέρουμε τα μέγιστα. Να υπάρχει αναγνώριση και σεβασμός προς το πρόσωπό μας και να μην θυσιάζουμε τα πάντα με όφελος την καριέρα μερικών και την πολιτική σταδιοδρομία αντίστοιχα!"
Μέλος Ομάδας ΔΙΑΣ


Η συνάντηση του θανάτου
Με βολές κατά ριπάς «γάζωσαν» τους τέσσερις αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ που τους καταδίωκαν, οι δράστες της αιματηρής συμπλοκής στο Ρέντη, σύμφωνα με μαρτυρίες. Κάτοικος της περιοχής, σε ερώτηση αν είδε το γεγονός απάντησε ότι εκείνη την ώρα βρισκόταν μέσα στο σπίτι του και έπεσε στο πάτωμα ακούγοντας τους πυροβολισμούς. «Δεν σταμάτησαν να ρίχνουν. Έριξαν πάρα πολλές φορές, σχεδόν επί 10 δευτερόλεπτα πυροβολούσαν συνεχώς» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Το συμβάν έγινε δίπλα στη συμβολή των οδών Περικλέους και Παντελή Νικολαϊδη. Το όχημα τύπου τζιπ, σύμφωνα με τα λεγόμενα των αστυνομικών, μπήκε ανάποδα στην οδό Περικλέους όπου οι δράστες έστησαν ενέδρα στους αστυνομικούς και ακολούθησαν οι πυροβολισμοί που είχαν αποτέλεσμα τον θάνατο των δύο και τον τραυματισμό των άλλων δύο.

Εσπευσμένα επιστρέφει από την Τουρκία ο Παπουτσής
Εσπευσμένα για την Αθήνα θα αναχωρήσει απόψε τα μεσάνυχτα ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής, από την Άγκυρα που βρίσκεται, λόγω του αιματηρού περιστατικού που κόστισε τη ζωή σε δυο αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ στην περιοχή του Ρέντη.
Τον Έλληνα υπουργό θα συνοδεύσει στο αεροδρόμιο ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών Μπεσίρ Αταλάι, ο οποίος και όταν πληροφορήθηκε το συμβάν στην Αθήνα πρότεινε στον Έλληνα υπουργό να διαθέσει η τουρκική κυβέρνηση αεροσκάφος για την περίπτωση που εκείνος θα ήθελε να αναχωρήσει για την Ελλάδα.
Οι δύο υπουργοί επρόκειτο αύριο να έχουν συνάντηση στην τουρκική πρωτεύουσα, κυρίως για το θέμα της λαθρομετανάστευσης.

Ζητήθηκε από τον Γιωργάκη τον αντιεξουσιαστή να στοιχηματίσει τον μισθό του στην αποπληρωμή του χρέους.

Και ο τσιγγούναρος αντί να θυσιάσει ένα μισθό για να περάσει ένα αισιόδοξο μήνυμα στις αγορές άρχισε να λέει τα δικά του.

Όχι μόνο δεν θυσίασε τον μισθό του (μιας και είναι δεδομένο ότι το στοίχημα θα το έχανε) αλλά άρχισε μπροστά στον δημοσιογράφο να κλαίγεται…

Η κακή νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του έχει μειώσει τον μισθό του κατά 20%.

Μετά την δήλωση αυτή ο πανηλίθιος μισθωτός που είχε προσφέρει τον μισθό του για να σωθούν οι τράπεζες πήγε στο σπίτι του πρωθυπουργού για να του δώσει και ...
κάτι ψιλά που είχε στην καβάντζα για ώρα ανάγκης.

Βέβαια ο δικός του μισθός μειώθηκε μόνο κατά 20% και σίγουρα αναπληρώνεται από δικαιολογημένα έξοδα που κάνει στις περιοδείες του.

Από την άλλη έχουμε τον Πάγκαλο να κλαψουρίζει επειδή τον έδιωξαν κακήν κακώς από μια εκδήλωση προς τιμή του Γαβρά.

Ο αντιπρόεδρος ο οποίος βρίζει σε μεγαλύτερη συχνότητα και από τις αναπνοές που παίρνει θεωρεί ότι είναι φασιστικό να του επιτίθεται κάποιος λεκτικά.

Το βασικό του επιχείρημα είναι ότι είναι εκλεγμένος από τον λαό. Και είναι πράγματι αλήθεια αυτό. Αλλά αυτή η αυτονόητη αλήθεια είναι η μισή. Η άλλη μισή είναι ότι οι ψηφοφόροι του δεν τον ψήφισαν για να κάνει τα αντίθετα από ότι είχε υποσχεθεί.

Το ΠΑΣΟΚ και κατά συνέπεια και ο Πάγκαλος είχαν πει ότι θα κάνουν αυξήσεις στους μισθούς (έστω λίγο) πάνω από τον πληθωρισμό.

Αντί αυτού τους μείωσαν κατά 30% στον δημόσιο τομέα (με στόχο, όπως είπε και ο Μάνος, να φτάσει στο 50% η μείωση) και στον ιδιωτικό τομέα οι μισοί είναι άνεργοι και οι άλλοι μισοί είμαι σίγουρος ότι αγνοούν τι μισθό θα πάρουν τον επόμενο μήνα.

Οπότε ο Πάγκαλος καταπάτησε το «συμβόλαιο» με τον λαό και μάλιστα συνειδητά. Αν δεν ήθελε να το καταπατήσει θα έλεγε την επόμενη των εκλογών «κύριοι δεν μπορούν να ισχύσουν αυτά που σας υποσχέθηκα, πάμε πάλι σε εκλογές για να σας οδηγήσω με ασφάλεια στην καταστροφή».

Το ωραίο είναι ότι το ΠΑΣΟΚ μας έχει ρίξει στον γκρεμό και βγαίνει ως τιμητής ο Παπαθανασίου. Είναι να καις εγκέφαλο. Ο υπουργός που κατάφερε να είναι χειρότερος ακόμα και από τον Αλογοσκούφη έχει το θράσος να βγαίνει στις τηλεοράσεις και να κατηγορεί.

Σε ανασχηματισμό ή σε εκλογές θα πάει ο Γιωργάκης μετά τις 25 Μαρτίου. Και καλά το εκλογές το καταλαβαίνω. Ο ανασχηματισμός που κολλάει;

Δηλαδή αν αλλάξει κάποιους υπουργούς θα γλιτώσουμε την πτώχευση; Την επόμενη μέρα θα έχουμε ανάπτυξη; Θα μας δανείσουν οι αγορές;

Άντε να έχουμε ένα θέμα για δύο το πολύ ημέρες για να σχολιάζουμε.

Delivery διαδηλώσεις έχουν ξεκινήσει κάποιοι πολίτες. Ξεκίνησαν από το σπίτι του Άκη και η συνέχεια ήταν Σημίτης.

Αυτό είναι φασιστικό που λέει και ο Πάγκαλος. Είναι αδιανόητο να αναγκάζονται οι πολιτικοί να βλέπουν από τόσο κοντά τον λαό.

Η οργή βέβαια είναι δικαιολογημένη. Συμφωνούν σε αυτό οι πολιτικοί και των δύο κομμάτων εξουσίας καθώς και ο Πρετεντέρης.

Μόνο που ο λαός πρέπει να καταπίνει την οργή του. Άντε το πολύ πολύ να κατεβαίνει στοιχισμένος αλά ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα, να φωνάζει τα συνθήματα που δεν θα θεωρεί υβριστικά ο Πάγκαλος και ο Πρετεντέρης και τρέχοντας να φεύγουν για το σπίτι τους.

Ο Καρατζαφέρης συζητάει για συνεργασία με την ΝΔ. Τι να σχολιάσω… μέχρι να τελειώσω το κείμενο αυτός θα έχει αλλάξει άποψη δέκα φορές.


  • Ο πρόεδρος του ΣΕΒ μαλώνει όσους είναι εναντίον του Μνημονίου, δεν βλέπουμε την πραγματικότητα, λέει…

"Είναι οι αντιλήψεις και νοοτροπίες που μας κατάντησαν έτσι. Είναι η τυφλή άρνηση της πραγματικότητας, η παθολογική απόρριψη όλων των αλλαγών που πρέπει να γίνουν για να ξανασταθούμε στα πόδια μας", λέει ο πρόεδρος του ΣΕΒ, κ. Δασκαλόπουλος.

Οι αντιλήψεις και οι νοοτροπίες ε; Κι εγώ που λανθασμένα νόμιζα πως είναι η απληστία ορισμένων.

Ακου “να ξανασταθούμε στα πόδια μας”!

Ποιοι να σταθούμε; Εμείς, ο λαός, σας κουβαλάμε ΟΛΟΥΣ στην πλάτη μας και σας τρέφουμε. Από ποιον νομίζετε είναι τα κέρδη σας; Από ποιον είναι τα κέρδη σας; Από τις αμοιβές γαλέρας που μας δίνετε είναι. Από την δική μας τσέπη βγαίνουν τα κέρδη σας.

Κάθε βράδυ παρακαλάνε οι διαφημίσεις σας να μιλήσουν οι έφηβοι κάνα λεπτό παραπάνω για να βγάλετε την επόμενη θαλαμηγό. Από το χαρτζηλίκι των νέων ζείτε οι μισοί. Που τους το παίρνετε από την τσέπη πουλώντας τους life-style και φύκια για μεταξωτές κορδέλλες. Σιγά την οικονομία. Σιγά την ανάπτυξη που κάνατε ποτέ σ’ αυτή τη χώρα.

Κουβαλάτε και μεταπουλάτε εδώ αυτοκίνητα και χίλια δυο από τις άκρες του κόσμου. Αυτά που μας διαφημίζετε κάθε βράδυ από την τηλεόραση. Μαζί με τα δάνεια που θα μας δώσετε για να τα αγοράσουμε. Πότε κάνατε ανάπτυξη σ’ αυτή την χώρα. Μετα-πωλητες είσαστε.

Μας πουλάτε ξένα προϊόντα. Οι δρόμοι μας και τα σπίτια μας είναι γεμάτα από αντικείμενα που φτιάξαν ξένοι. Ξένοι εργάτες. Οπου να κοιτάξεις στην Ελλάδα, βλέπεις μισθούς και συντάξεις γερμανών, γιαπωνέζων, γάλλων και κινέζων εργατών. Στις συσκευές, στα αυτοκίνητα, στα έπιπλα…

“Τυφλή άρνηση της πραγματικότητας” ε;
“Να ξανασταθούμε στα πόδια μας” ε;

Λες κι είμαστε όλοι οι έλληνες το ίδιο. Λες και κάνουμε όλοι οι έλληνες μεγαλο-δουλειές θαλασσο-δουλειές με το κράτος. Λες και είμαστε όλοι οι έλληνες κρατικοδίαιτοι μεγαλο-επιχειρηματίες. Λες και έχουμε όλοι τα ίδια συμφέροντα. Λες και δεν έχει καταλάβει και ο τελευταίος έλληνας τι γίνεται τόσα χρόνια. Χρόνια πολλά.

Μπορεί να είμαστε όλοι έλληνες, αλλά πέραν αυτού ΔΕΝ ανήκουμε όλοι στο ίδιο εμείς.

Εμείς, ο λαός, ΔΕΝ έχουμε τα ίδια συμφέροντα με εκείνα των κρατικοδίαιτων μεγαλοεπιχειρηματιών, που από την σκιά κουμαντάρουν και τις κυβερνήσεις μας τόσα χρόνια. Χρόνια πολλά (δις).

Δεν έχει μείνει έλληνας που να μην έχει πάρει χαμπάρι το στημένο παιχνίδι.

Θραξ ο Αναρμόδιος

Σχόλιο ιστολογίου: Μπορεί ο "πρόεδρος του ΣΕΒ" να μας πει ποιάς βιομηχανίας κάτοχος είναι; Μήπως είναι υπάλληλος που καμώνεται τον καμπόσο; Και αφού δεν "βλέπουμε" εμείς το καλό που μας προσφέρει το ΔΝΤ, τι θα έλεγε ο υπάλληλος - πρόεδρος του ΣΕΒ να αλλάξει θέση μαζί μου, για να δει όσα βλέπω, αλλά για να δω κι εγώ αυτά που εκείνος "βλέπει"... Όχι για πολύ, αλλά μέχρι να μας ορθοποδήσει σαν χώρα το ΔΝΤ...

Κωνσταντίνος Μιχαήλ






Αυτοί οι στίχοι του Κώστα Βάρναλη αποτελούν την μοιραία φωτογραφία της σημερινής Ελλάδας. Μιάς χώρας, που έγινε χώρος πειραματισμών, χώρος ευκαιρίας και πλουτισμού για παρέες, λακέδες και αφεντικά, για τράπεζες και άγνωστους - κρυφούς επενδυτές που έπαιξαν στην μιζέρια και την δειλία του σύγχρονου Έλληνα και κέρδισαν...
"Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα...", μας ψιθυρίζει ο ποιητής, προσπαθώντας να μας πείσει πως τα θαύματα γίνονται όταν υπάρχει ανδρεία, όταν υπάρχειν θέληση, όταν κυριαρχεί η γνώση αλλά και πίστη στα ιδανικά και τις αξίες, όταν είμαστε μαζί και όχι χώρια... τότε μπορούμε να περιμένουμε ΙΣΩΣ να έρθει το θαύμα...
Όμως, τί από αυτά σήμερα υπάρχει;
Δυστυχώς, λόγια πολλά, λόγια φτωχά, λόγια του ψευτο-νταή που κουρνιάζει σαν έρθει η στιγμή...
Αυτοί είμαστε; Έτσι μας έκαναν; Και το ανεχόμαστε;
Καμιά δικαιολογία... τίποτε δεν υπάρχει για να μας απαλλάξει από την ευθύνη της μοιρολατρίας μας και από τη νίκη των φόβων μας. Δουλικά, χειρίστου είδους γινήκαμε. Και, ακόμη και τώρα, ελπίζουμε σε ένα νέο αφέντη που θα μας λυπηθεί και δεν θα μας φοβηθεί.
Ψάχνουμε για οίκτο, όταν οι πρόγονοί μας πέθαιναν για να κρατήσουν την περηφάνεια τους...
"...Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα..." Αυτοί είμαστε και όσο και να μας πονάει, όσο και να μας πληγώνει, η ελπίδα που ψάχνουμε δεν υπάρχει πουθενά. Πρέπει πρώτα να γεννηθεί στην καρδιά μας, για να βγει μετά παραέξω, αν είμαστε πραγματικά αντρειωμένοι... Η ελπίδα που μας κλέβουν σήμερα, μεταλλάσσεται σε βαριά δεσμά του αύριο. Κι εμείς, "μοιραίοι" θεατές της συντριβής μας κοιτάζουμε στον ορίζοντα να βρούμε εκείνο που μέσα από τα στήθια μας αφήσαμε να φύγει...
Ψάχνουμε σε μύθους, προφητείες και κουβέντες... ψάχνουμε να στηριχτούμε, όταν δεν είμαστε σε θέση ούτε καν να σκεφτούμε. Και άντε και στηριχτήκαμε στα λόγια κάποιου... λόγια... που αύριο μπορεί να γίνουν κόλαφος και εξευτελισμός...
Πόσο εύκολα ξεστρατίζουμε όταν δεν έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε;
Πόσο εύκολα χάνουμε μάχες, που δεν δίνουμε ποτέ, επειδή δεν μάθαμε να μαχόμαστε;
Πότε, άραγε, θα αποφασίσουμε να πολεμήσουμε και να νικήσουμε τους προσωπικούς μας δαίμονες, για να σηκωθούμε και να πάρουμε όλα όσα μας ανήκουν, όλα όσα σήμερα μας κλέβουν;
Ακόμη και το θαύμα για να γίνει, πόσο άξιοι είμαστε για να το δούμε; Πόσο άξιοι είμαστε για να το καταλάβουμε;
Ανάξιοι των προγόνων, ανάξιοι των καιρών... ανάξιοι της μοίρας των δικών μας των παιδιών...
Αυτοί είμαστε. Μέχρι να πάρουμε απόφαση να αλλάξουμε. Τότε, μόνο, θα αλλάξουν όλα...

Κωνσταντίνος Μιχαήλ
  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝ νόμιμα. Άλλοι ρουσφετολογικά. Οι υπόλοιποι παράνομα. Όλοι τους συνιστούν μιαν ολότητα τρεφόμενων «δημοσία δαπάνη», γι αυτό και ήταν το ζητούμενο μια θέση στο δημόσιο. Και, βέβαια, υπήρξαν χρόνια που ο «δραστήριος» ιδιώτης σνόμπαρε τον «δημόσιο» με το… τριμμένο σακάκι. Με τη φοροκλοπή του ο ιδιώτης, με τη μαγκιά, τη «μερσεντέ» και το «αίσθημα». Με τον… ιδρώτα του στην Ελβετία ο μεγαλο(φορο)κλέφτης, με τους κωδικούς του σε τράπεζες του εξωτερικού το φακελάκι του ο μεγαλογιατρός.
ΟΛΑ τα είδε ο «δημόσιος» και πονηρεύτηκες. Κάποτε ξύπνησε! Έκλεισε το μάτι στον διπλανό, έπιασε το νόημα ο προϊστάμενος, διάβασε την άφατη δίψα του για (παράνομες) οικονομισιές και το μαγαζί στήθηκε. Δημόσιο, οργανωμένο και… τζάμπα. Χωρίς στέγη και δαπανηρές διαδικασίες για άδειες λειτουργίας κ.ά. περιττά. Όλα μυστικά και με αλληλοκατανόηση των «μελών», με σεβασμό στο άτυπο σινάφι και στη δεύτερη «δουλειά». Το τέρας της γραφειοκρατίας γεννήθηκε! Για να περάσει ο πολίτης απ’ τα καβδιανά δίκρανα για ένα «χαρτί», για μια άδεια, για χιλιάδες υπογραφές.
ΤΟ Κράτος καμώθηκε πως δεν είδε το «τερατάκι». Βόλευε η «παροχέτευση» για τη τσέπη του μιζαδόρου απ’ τον υποχρεωτικό οβολό του πολίτη, για να λιγοστέψει η αφαίμαξη (του δημοσίου) με αυξήσεις μισθών και επιδόματα. Ωστόσο, τραβώντας το απ’ το μανίκι κλάδοι που μπορούσαν να ασκήσουν πίεση και πολυάνθρωπα σινάφια, κατάντησε το δημόσιο «άσυλο» και το Κράτος Καραγκιόζης.
ΠΩΣ ξαναμοιράζεις την πίτα, αν δεν φτάνει; Τι κάνεις με τις μισθολογικές ανισότητες που βγάζουν μάτι από υπουργείο σε υπουργείο και υπαλλήλους ίσης αφετηρίας που τους χώρισες σε πατρίκιους και πληβείους; Δεν απολύεις. Αλλά; Τεμαχίζεις την πίττα εκ νέου και μοιράζεις. Με μικρότερα κομμάτια, ωστόσο, δίκαια και αναλογικά. Με βάση το στομάχι και… κομμουνιστικά; Έστω. Με βάση τα προσόντα και την προσφορά; Καλύτερα. Και, βέβαια, ο πήχης θα κατέβει για τους υψηλόμισθους. Ε, και; Κάποιοι ουραγοί θα ανακουφιστούν. Κι ύστερα; Ρίχνεις τη ματιά σου αυστηρή σε μιζαδόρους, φακελάκηδες και αεριτζήδες. Το’ χεις καθήκον ως Κράτος, Κυβέρνηση και Πολιτεία, με το αίσθημα της δικαιοσύνης και στο όνομα της κοινωνικής ισότητας.
ΚΑΙ μετά το Ενιαίο Μισθολόγιο»; Η συνέχεια επί του… Κοινοβουλίου. Με τα προνόμια των εθνοπατέρων μας κομμένα και ριγμένα στο καλάθι. Από εκεί θα’ πρεπε να αρχίσουμε, αλλά τα παλικάρια και (οι νιες) μας παραμένουν ψύχραιμα, ψυχρά και ανένδοτα. Σαν στρείδια κολλημένα στο βράχο, σαν αρμεχτές μιας μακρομάσταρης γελάδας που πάει να ξεψυχήσει.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Μουαμάρ Καντάφι και το καθεστώς του θα ανατραπούν και μάλιστα πνιγμένοι στο αίμα των θυμάτων τους, καθώς προσπαθούν να κρατηθούν στην εξουσία εξοντώνοντας αυτούς που έχουν ξεσηκωθεί εναντίον τους. Ο Καντάφι θα απομακρυνθεί έτσι με ατιμωτικό τρόπο από το προσκήνιο της Ιστορίας. Η ύστατη φάση της εξουσίας του ως τυράννου που πνίγει τον λαό του στο αίμα, θα αμαυρώσει ανεξίτηλα όλα όσα προσέφερε στη Λιβύη και στον λαό της τα πρώτα είκοσι-τριάντα χρόνια της κυριαρχίας του.
Η απεχθής στάση του Καντάφι δεν πρέπει όμως να αποτρέψει την επισήμανση ορισμένων σκοτεινών πτυχών της διαδικασίας ανατροπής του, η οποία έχει ριζικές διαφορές από τις αυθόρμητες λαϊκές εξεγέρσεις στην Αίγυπτο, στην Τυνησία, στην Υεμένη, στο Μπαχρέιν και σε άλλες αραβικές χώρες. Τώρα έχει πλέον καταστεί εμφανές ότι στη Λιβύη είχαμε οργανωμένη ένοπλη εξέγερση.
Καμιά ειρηνική συγκέντρωση ειρηνικών και άοπλων πολιτών δεν είναι σε θέση να δίνει στρατιωτικές μάχες, να καταλαμβάνει πόλεις κάμπτοντας την αντίσταση στρατιωτικών μονάδων του καθεστώτος, χωρίς την ύπαρξη καθοδηγητικού κέντρου της εξέγερσης, το οποίο και θα συντονίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των αντικανταφικών δυνάμεων.
Η τυχαία αυτομόληση αξιωματικών και ανδρών του στρατού δεν επαρκεί συνήθως για τέτοιας κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις. Θεωρητικά βεβαίως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να το θεωρήσει κανείς ως την πιθανότερη εκδοχή. Υπάρχουν και κάποια άλλα γεγονότα, τα οποία εντείνουν τις υποψίες περί της ύπαρξης οργανωμένου λιβυκού κέντρου, που σχεδίασε και υλοποίησε την εξέγερση, διατηρώντας επαφές και με εξωτερικούς παράγοντες.
Το Σάββατο π.χ. ο υπουργός Δικαιοσύνης μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα της λιβυκής κυβέρνησης, Μουσταφά Μοχάμεντ Αμπντάλ Τζαλίλ, δήλωσε ότι προτίθεται να σχηματίσει μεταβατική κυβέρνηση, η οποία και θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.
Λίγες ώρες αργότερα, ο ευρισκόμενος στο Κάιρο ακροδεξιός Αμερικανός γερουσιαστής Τζο Λίμπερμαν, παλαιότερα υποψήφιος για την αντιπροεδρία των ΗΠΑ και λυσσώδης υποστηρικτής των πιο επιθετικών κύκλων του Ισραήλ, κορυφαίο μέλος της επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της αμερικανικής Γερουσίας, βγήκε στο CNN και ζήτησε «αναγνώριση της επαναστατικής κυβέρνησης» ως νόμιμης κυβέρνησης της Λιβύης και άμεσο εξοπλισμό της με αμερικανικά όπλα!
Εύλογη η απορία: Πώς ένας Αμερικανός γερουσιαστής και δη τόσο δεξιός σαν τον Λίμπερμαν εμπιστεύεται έναν επί χρόνια υπουργό του Καντάφι και ζητάει να δοθούν αμερικανικά όπλα σε μια κυβέρνηση, στην οποία θα ηγείται ο προ εβδομάδος υπουργός του Καντάφι, μια κυβέρνηση μάλιστα που ούτε καν έχει συγκροτηθεί; Μόνο επειδή πίστεψε στη μεταμέλεια του αποσκιρτήσαντος υπουργού Τζαλίλ;
Προφανώς, όχι. Μόνο αν είχαν προηγηθεί επαφές του Τζαλίλ με παράγοντες των ΗΠΑ, θα μπορούσε να είχε αποκατασταθεί μια τέτοια σχέση εμπιστοσύνης των Αμερικανών στο πρόσωπό του και μόνο αν οι επαφές αυτές είχαν κάποιο βάθος χρόνου, όχι φυσικά διάρκεια τεσσάρων-πέντε ημερών.Προς την ίδια κατεύθυνση συντείνει και το γεγονός ότι μαζί με τον Λίμπερμαν βρισκόταν στο Κάιρο και ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Τζον ΜακΚέιν, ο υποψήφιος πρόεδρος που ηττήθηκε από τον Ομπάμα, μέλος και αυτός της επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της αμερικανικής Γερουσίας, ο οποίος έσπευσε κι αυτός στο CNN μαζί με τον Λίμπερμαν και δήλωσε κι αυτός χωρίς καμία επιφύλαξη ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αναγνωρίσουν αμέσως ως νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης τη μεταβατική κυβέρνηση που υποτίθεται ότι θα έφτιαχνε ο προ εβδομάδος υπουργός Δικαιοσύνης του Καντάφι! Τόσο πολύ «μάγεψε» την αμερικανική Δεξιά αυτός ο Λίβυος;
Τελικά δεν έφτιαξε μεταβατική κυβέρνηση ο Τζαλίλ. Αντιθέτως, την επόμενη μέρα συγκροτήθηκε ένα «Εθνικό Συμβούλιο» από αντιπροσώπους πόλεων που έχουν πέσει στα χέρια των αντικανταφικών δυνάμεων, με τον εκπρόσωπο Τύπου τους μάλιστα να υπογραμμίζει ότι αυτό το συμβούλιο «δεν μπορούμε να το αποκαλέσουμε μεταβατική κυβέρνηση» και να διαχωρίζει τη θέση τους από τον τέως υπουργό Δικαιοσύνης, υπογραμμίζοντας ότι τα όσα είπε ο Τζαλίλ αποτελούν «προσωπικές του απόψεις».

Αναθάρρησαν: Σκλήρυνση όλων των καθεστώτων
ΝΕΚΡΟΙ διαδηλωτές σε όλη την Αραβία την Παρασκευή και το Σαββατοκύριακο. Δεκατρείς στο Ιράκ. Επτά στην Υεμένη. Πέντε στην Τυνησία. Δύο στο Ομάν. Τέσσερις στην Αίγυπτο. Πέντε στο Μαρόκο. Τα φιλοδυτικά αραβικά καθεστώτα εκτίμησαν την ιδιαιτέρως επιθετική στάση των ΗΠΑ και της ΕΕ έναντι του Καντάφι ως στροφή της Δύσης υπέρ των καθεστώτων που είναι σύμμαχοι των δυτικών συμφερόντων στις αραβικές χώρες. Οι δικτάτορες και οι μονάρχες ερμήνευσαν τη στροφή αυτή ως αυξημένη ανοχή των ΗΠΑ και της ΕΕ στην αιματηρή κατάπνιξη των διαδηλώσεων, που έχουν στόχο την ανατροπή τους. Εξαπέλυσαν έτσι την αστυνομία και τον στρατό με εντολές να δολοφονήσουν διαδηλωτές για να τρομοκρατήσουν τους υπόλοιπους εξεγερμένους γι’ αυτό και είχαμε τόσους νεκρούς.
  • Είναι γνωστό πως αν πας στα δικαστήρια για μία υπόθεσή σου, μπορείς να την κερδίσεις μόνο αν πεις ψέματα. Γιατί άραγε;
  • Είναι γνωστό πως αν πας στα δικαστήρια για μία υπόθεσή σου απέναντι σε έναν πλούσιο, απέναντι σε έναν οργανισμό ή απέναντι στο δημόσιο, δεν πρόκειται να κερδίσεις, ακόμη και αν ο αντίδικος δεν παρουσιαστεί. Γιατί άραγε;
  • Είναι κοινό μυστικό στους πολίτες, που δεν τολμούν να το πούνε δημόσια, πως η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα αγνοείται, ενώ για τους περισσότερους θεωρείται και... ανέκδοτο! Γιατί άραγε;

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ στο χώρο της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα, χρόνια τώρα, απέχει πολύ από αυτήν που πρέπει να επικρατεί σε ένα ευνομούμενο κράτος.
Οι καθυστερήσεις στην έκδοση των αποφάσεων έχουν ξεπεράσει κάθε όριο και ουσιαστικά οδηγούν στην αρνησιδικία, όπως έχουν παραδεχτεί καθηγητές Νομικών Σχολών, δικηγόροι, ακόμη και οι Ενώσεις των ίδιων των δικαστών.
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει καθορίσει ως ανώτατο όριο εκδίκασης των υποθέσεων, σε κάθε βαθμό, τα τρία χρόνια. Ομως στην Ελλάδα παραβιάζεται....
συστηματικά, όπως μαρτυρούν τα επίσημα στοιχεία.
ΜΟΝΟ στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι υποθέσεις που εκκρεμούν ξεπερνούν τις 30.000. Το ανώτατο δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να εκδικάσει περίπου 6.000 υποθέσεις το χρόνο, γεγονός που σημαίνει ότι απαιτούνται πέντε και πλέον χρόνια για να τις φέρει σε πέρας. Εν τω μεταξύ, κάθε χρόνο κατατίθενται περίπου 8.000 νέες αιτήσεις, οπότε καθένας αντιλαμβάνεται ότι το αδιέξοδο είναι δεδομένο.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ αυτή, προφανώς, αποβαίνει σε βάρος πρωτίστως των αδύναμων πολιτών, οι οποίοι περιμένουν επί χρόνια να δικαιωθούν, ιδιαίτερα στην αντιδικία τους με ισχυρούς. Και η δικαίωση αυτή δεν έρχεται ή μπορεί να έρθει όταν ο ενδιαφερόμενος δεν υπάρχει πλέον στη ζωή. Ναι, ακόμη και τέτοιες περιπτώσεις έχουν καταγραφεί.
ΟΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ που παρουσιάζονται στο σημερινό (χθεσινό) ρεπορτάζ της «Ε» είναι κάτι περισσότερο από χαρακτηριστικές. Το 1999, στο μεγάλο σεισμό που έπληξε την Αθήνα, κατέρρευσε το πασίγνωστο πλέον κτήριο της «Ρικομέξ», στα ερείπια του οποίου βρήκαν τραγικό θάνατο πολλοί άνθρωποι. Δώδεκα χρόνια μετά, οι συγγενείς τους δεν έχουν ακόμη καταφέρει να εισπράξουν τις αποζημιώσεις που τους έχουν επιδικάσει τα δικαστήρια είτε για τη διατροφή των παιδιών που έμειναν ορφανά είτε για ψυχική οδύνη από το χαμό των ανθρώπων τους.
ΟΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ οφείλονται εν μέρει και στις συνεχείς παρεμβάσεις τραπεζών, οι οποίες διεκδικούν να εισπράξουν κατά προτεραιότητα όσα τους όφειλε η επιχείρηση που πτώχευσε. Την ίδια απαίτηση πρόβαλαν το Δημόσιο, το ΙΚΑ κ.λπ. Ετσι, όμως, δεν θα έμενε τίποτα για τους συγγενείς των θυμάτων.
ΠΡΟΣ τιμήν τους οι δικαστές, σε όλους τους βαθμούς, δικαίωσαν τους συγγενείς των θυμάτων, αναγνωρίζοντας ότι θα πληγεί το περί δικαίου αίσθημα, αν η τράπεζα καταφέρει να εκμηδενίσει τις απαιτήσεις των συγγενών, ώστε να ικανοποιηθούν μόνο οι δικές της. Απόφαση καίρια, που αποδίδει δικαιοσύνη. Που δεν δικαιώνει μόνο τον ισχυρό, που θέτει και τον αδύναμο τουλάχιστον σε ίση μοίρα.
ΟΜΩΣ, ακόμη και αυτές οι σημαντικές αποφάσεις δεν έχουν επιφέρει το δίκαιο αποτέλεσμα για τους συγγενείς των θυμάτων. Με απανωτές προσφυγές, η τράπεζα έχει καταφέρει να μπλοκάρει την καταβολή των αποζημιώσεων. Η υπόθεση εκκρεμεί ακόμη στον Αρειο Πάγο.
ΑΥΤΟ είναι ένα από τα χιλιάδες παραδείγματα που επιβεβαιώνουν ότι ουσιαστικά δεν απονέμεται δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Το υπουργείο Δικαιοσύνης και όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς (δικαστές, δικηγόροι, Νομικές Σχολές) έχουν την ευθύνη να θέσουν τέρμα στην απαράδεκτη αυτή κατάσταση.

  • Δύο αστυνομικοί σοβαρά τραυματίες
  • Η Αστυνομία θρηνεί, ο Παπουτσής τι κάνει;

Κακοποιοί πυροβόλησαν και τραυμάτισαν αστυνομικούς στη Λαχαναγορά στου Ρέντη. Τέσσερις σοβαρά τραυματίες. Δύο έχουν κτυπηθεί στο κεφάλι. Είχε προηγηθεί καταδίωξη των δραστών, οι οποίοι έστησαν ενέδρα

Οι αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί βαριά. Δύο από τους άνδρες έχουν κτυπηθεί στο κεφάλι και νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση. Ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ μετέφεραν τους τραυματίες στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας.

Οι κακοποιοί επέβαιναν σε τζιπ (μάρκας Volvo), το οποίο δεν σταμάτησε σε αστυνομικό έλεγχο στο ποτάμι στο ύψος του Περιστερίου.

Ακολούθησε καταδίωξη, το τζιπ ξέφυγε προς στιγμήν και οι επιβάτες του έστησαν ενέδρα στους αστυνομικούς.

Περίμεναν να τους πλησιάσουν, κατέβασαν τα παράθυρα τους πυροβόλησαν με καλάσνικοφ και εξαφανίστηκαν. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δράστες, στις 17:30 είχαν ληστέψει περίπτερο στο Μενίδι.

Δυνάμεις της αστυνομίας χτενίζουν το Ρέντη και τον Πειραιά, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει εντοπιστεί σε τζιπ.

Αφού στείλουμε τα συλληπητήριά μας στην οικογένεια του θύματος, αλλά και στην Αστυνομία, θέλουμε να ρωτήσουμε:

  1. Οι άνθρωποι αυτοί εκτίθενται σε κακοποιούς (και άλλους πολλούς) για 29€ την ημέρα. Πόσα παίρνει ο κύριος Παπουτσής και ο κάθε πολιτικός την ημέρα;
  2. Η εγκληματικότητα έχει ανέβει στα ύψη, αλλά η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε για να την σταματήσει. Αρέσκεται απλά να απειλεί πολίτες με φυλάκιση αν δεν πληρώσουν τα χρέη τους... Το χρέος της κυβέρνησης να προστατεύει τους πολίτες από τους εγκληματίες, πότε θα πραγματωθεί;


Πάτρα: Πετροπόλεμος μεταξύ μεταναστών και αστυνομίας
Συμπλοκή σημειώθηκε σήμερα (Δευτέρα 1.3.2011) το απόγευμα στην παραλιακή ζώνη της Πάτρας στο ύψος του οδού Νορμαν, όταν πολλοί μετανάστες που είχαν συγκεντρωθεί στο σημείο προκειμένου να προσπαθήσουν να μπουν στο λιμάνι και από εκεί στο πλοίο που φεύγει τώρα για την Ιταλία, απωθηθήκαν από την αστυνομία.
Πάτρα: Πετροπόλεμος πριν λίγη ώρα μεταξύ μεταναστών και αστυνομίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ακολούθησε κυνηγητό, με τους μετανάστες να ξεχύνονται στην λεωφόρο ανάμεσα στα αυτοκίνητα που ανέπτυσσαν ταχύτητα και τους οδηγούς να κοιτούν με τρόμο το τι συμβαίνει, ενώ άρχισε και ο πετροπόλεμος.
Όλα τελείωσαν λίγα λεπτά μετά, όταν έφτασαν και ενισχύσεις ύστερα από αίτημα των αστυνομικών, που είχαν εμπλακεί στο περιπολικό.

Ανακοίνωση της Γ.Α.Δ.Αττικής σχετικά με ένοπλη συμπλοκή αστυνομικών με κακοποιούς

Την 18.37’ ώρα σήμερα (01/03/2011) ενημερώθηκε τηλεφωνικά το Κέντρο Επιχειρήσεων της Άμεσης Δράσης για διάπραξη ληστείας σε περίπτερο, επί της Λεωφ. Δημοκρατίας 337 στο Μενίδι, από τρείς (3) δράστες και δόθηκαν στοιχεία του αυτοκινήτου που αυτοί επιβιβάσθηκαν.

Μετά από λίγα λεπτά το αυτοκίνητο εντοπίσθηκε επί της Λεωφ. Κηφισσού, με κατεύθυνση προς Πειραιά και ακολούθησε καταδίωξη από Αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ και περιπολικά αυτοκίνητα.

Την 18.50’ ώρα στον παράδρομο της Λεωφ. Κηφισσού στην περιοχή Αγ. Ι. Ρέντη και ενώ η καταδίωξη συνεχίζονταν οι δράστες ακινητοποίησαν απότομα το αυτοκίνητο, αποβιβάσθηκαν από αυτό και άρχισαν να πυροβολούν επανειλημμένα με καλάσνικοφ και πιστόλι κατά των αστυνομικών, οι οποίοι ανταπέδωσαν τα πυρά.

Από τους πυροβολισμούς τραυματίσθηκαν σοβαρά τέσσερις (4) αστυνομικοί, εκ των οποίων ο ένας (1) κατέληξε, οι δε άλλοι νοσηλεύονται σε νοσοκομείο, με ένα (1) εξ αυτών σε κρίσιμη κατάσταση. Επίσης βολές από τους πυροβολισμούς των δραστών δέχθηκαν τέσσερις (4) ακόμη αστυνομικοί, δύο (2) στα κράνη και δύο (2) στα αλεξίσφαιρα γιλέκα τους, χωρίς να τραυματισθούν.

Ύστερα από εκτεταμένες αναζητήσεις εντοπίσθηκε το όχημα των δραστών στην περιοχή Αγ. Ι. Ρέντη, το οποίο φέρει κλεμμένες πινακίδες και εντός αυτού βρέθηκαν όπλα (πιστόλι-καλάσνικοφ) , ενώ η εξερεύνηση θα συνεχισθεί στη Δ/νση Εγκληματολογικών Ερευνών.

Οι έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών συνεχίζονται.

Προανάκριση διενεργείται από την Δ/νση Ασφάλειας Αττικής/ Υ.Δ.Ε.Ζ.Ι.

Με αφορμή την εξακολουθητική διατύπωση απόψεων για τη νεώτερη ελληνική ιστορία, θα όφειλαν, κατά την άποψή μου, να αποκαθαρθούν ορισμένες βασικές ιστορικές έννοιες:

  1. Η δημιουργία έθνους στην ελληνική περίπτωση ουδόλως προϋπέθετε την ύπαρξη κράτους. Έχει καταδειχτεί ήδη, από τα μέσα του 19ου αιώνα, η συνέχεια επί τρεις χιλιετίες των Ελλήνων. Το νέο ελληνικό έθνος – σύμφωνα με τους κορυφαίους πρόσφατα ειδικούς Βακαλόπουλο, Σβορώνο, Ζακυθηνό και Βρυώνη – δημιουργήθηκε κατά τις αρχές τουλάχιστο του 13ου αιώνα. Η υπαγωγή του ελληνικού έθνους σε κριτήρια που αφορούν τους αφρικανικούς λαούς, ταυτίζοντας την αφετηρία του με τη δημιουργία της νεώτερης Ελλάδος ως κράτους, αντιφάσκει προκλητικά με την επιστημονική αλήθεια.
  2. Η αντιπαράθεση μουσουλμάνων και χριστιανών, αντικατοπτρίζοντας ορισμένα σύγχρονα φαινόμενα, δεν αρκεί για να εκφράσει την αντίθεση μεταξύ δεσπότη και υποτελούς που διαχώριζε Τούρκους και Έλληνες επί μακρούς αιώνες. Εύλογα είναι τα ερωτήματα: τι παρακίνησε τους Έλληνες να εξεγείρονται επανειλημμένα και σε βαθμό εντεινόμενο κατά του δυνάστη τους; τι παρώθησε, ακόμη, να προσέλθουν λάτρεις της ελευθερίας από όλο τον κόσμο για να χύσουν το αίμα τους στην ελληνική γη;
  3. Σύμφωνα με το κλασικό δόγμα του πολιτικού φιλελευθερισμού, το οποίο με αφετηρία τη Γαλλική Επανάσταση έγινε δεκτό από όλους τους δημοκρατικά σκεπτόμενους πολίτες, ο υπόδουλος έχει το δικαίωμα όχι μόνο να διεκδικεί την ελευθερία του αλλά και να στρέφεται με κάθε τρόπο κατά του «τυράννου» που του την στερεί. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, κηρύσσοντας την Ελληνική Επανάσταση, επιδοκιμάζει την πράξη των Τυραννοκτόνων και επισείει την αιματοβαμμένη χλαμύδα του Καίσαρα για να εγείρει τους υποδούλους. Την «ματωμένη» αυτήν ελευθερία εγκωμίασε και ο Διονύσιος Σολωμός στον «Ύμνο».


Κατά το προηγούμενο έτος, στη διάρκεια ημερίδων πάνω σε μείζονα θέματα της πνευματικής μας ζωής, η Ακαδημία Αθηνών επιλήφθηκε της ειδικότερης πραγμάτευσης και των αρχών αυτών. Πιστεύω ότι η παράβλεψή τους δεν επιτρέπει την κατανόηση και την ερμηνεία της Επαναστάσεως του 1821 και του χαρακτήρα του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

* Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Ομότιμος Καθηγητής της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών





Το άρθρο 30 παράγραφος 1 του ισχύοντος Συντάγματος ορίζει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο ρυθμιστής του πολιτεύματος της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Για να είναι όμως ρυθμιστής, αυτό κατ’ αρχήν προϋποθέτει ότι ο Πρόεδρος έχει όντως τις νομικές δυνατότητες και τις εξουσίες εκείνες που απαιτούνται για να μπορεί να επιτελέσει αυτόν τον ρόλο. Έπειτα ρυθμιστής σημαίνει ότι μπορεί να είναι η εξισορροπιστική εκείνη βαλβίδα ασφαλείας του πολιτεύματος που παρέχει λύσεις ισορροπίας στο πολιτικό σύστημα, με γνώμονα πάντα τη λαϊκή κυριαρχία, όταν εκδηλώνονται ενέργειες που είναι αντίθετες με το λαϊκό αίσθημα.

Για σκεφτείτε όμως: Έχει άραγε σήμερα τέτοιες αρμοδιότητες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;;

Το πιο πάνω άρθρο του Συντάγματος επαναλαμβάνει το ίδιο ακριβώς άρθρο που ίσχυε και στο Σύνταγμα του 1975, πριν το αναθεωρήσει ο Ανδρέας Παπανδρέου, με μια όμως σημαντική διαφορά. Το Σύνταγμα του 1975 έδινε σημαντικές αρμοδιότητες στον…. Πρόεδρο της Δημοκρατίας, οι οποίες δικαιολογούσαν το ρόλο του ρυθμιστή. Μεταξύ αυτών των αρμοδιοτήτων ήταν οι εξής:

  1. Να προκηρύσσει μόνος του δημοψηφίσματα.
  2. Να διαλύει τη Βουλή όταν διαπίστωνε ότι βρίσκεται σε προφανή δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα.
  3. Να απευθύνει διαγγέλματα προς τον ελληνικό λαό και
  4. Να συγκαλεί μόνος του το υπουργικό συμβούλιο και να προεδρεύει έστω και αν αντιδρούσε ο πρωθυπουργός.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου όμως, σκοπίμως αφαίρεσε αυτές τις εξουσίες από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τις πήρε για τον εαυτό του, μετατρέποντας το πολίτευμα, από προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία σε ένα ολοκληρωτικό πρωθυπουργοκεντρικό πολιτικό σύστημα και ταυτόχρονα στέρησε από το πολίτευμα τον εξισορροπιστικό ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας. Έκτοτε τον ρυθμιστικό ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας υποκατέστησε η εξωθεσμική διαπλοκή, η οποία όμως αντί να αφουγκράζεται τις αγωνίες του λαού, αντιθέτως διατηρεί την κοινωνία σε καταστολή προκειμένου να την εκμεταλλεύεται.

Σήμερα λοιπόν ο λαός είναι ακέφαλος και δεν μπορεί να αντιδράσει, αλλά και ούτε τον ακούει κανείς. Ο σημερινός πρωθυπουργός (όπως εξάλλου και κάθε πρωθυπουργός, να μην γελιόμαστε), ουδόλως επιθυμεί να έχει κάποιον ρυθμιστή πάνω από το κεφάλι του που να ακούει τις λαϊκές αγωνίες και να ενσαρκώνει το πρόσωπο στο οποίο μπορεί ο λαός να απευθυνθεί.

Σήμερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αν διανοηθεί, έστω να απευθύνει διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό, χωρίς προηγουμένως να το έχει ελέγξει και να το έχει υπογράψει ο πρωθυπουργός, θα διαπράξει συνταγματικό πραξικόπημα.

Αυτά βέβαια που διαπράττει ο πρωθυπουργός, στερώντας την εθνική μας κυριαρχία, δυστυχώς δεν υπάρχει κανείς να τα ελέγξει ή να τα ακυρώσει

Σε σχόλιο μου σχετικώς με την κρίση και το διαφαινόμενο τέλος του καθεστώτος Καντάφι αναφέρθηκα στο ενδεχόμενο επιχειρήσεων ανορθοδόξου πολέμου απο ομάδες stay behind Κανταφικών καθώς και στο σοβαρό «δίλημμα» για την ελληνική κυβέρνηση, της ευθείας αναμείξεως σε ενδεχόμενη επέμβαση ΝΑΤΟ – ΕΕ η απλώς την παραχώρηση «διευκολύνσεων».

Πιστεύω πως μια διαταραγμένη προσωπικότητα οπως ο Καντάφι, με εμπλοκή σε πλείστες οσες συνωμοτικές – τρομοκρατικές ενέργειες ανά την υφήλιο, με αφθονο χρήμα και συνενοχές στην διάθεση του, με «σπουδές» στα μεγάλα σχολεία ασύμετρου πολέμου της Β. Κορέας, του Ιράν, της υποστηρίξεως σε δίκτυα τρομοκρατών , της συνεργασίας με ποικίλλους αφρικανούς σφαγείς κ.α. αποκλείεται να μήν εχει προετοιμάσει μια ανάλογη απάντηση σε δυτική εισβολή. Οργανωμένες ομάδες ανορθοδόξου πολέμου, με σχέδια, κρύπτες οπλων και εκρηκτικών, επικοινωνίες και χρήματα μπορούν να κάμουν μεγάλη ζημιά. Απο την καταστροφή της πετρελαικής υποδομής, εως τον πόλεμο φθοράς με ΙΕD (αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς) που θα αιματοκυλίσουν τους εισβολείς και θα τους εμπλέξουν σε εναν αδιέξοδο και αιματηρό βούρκο τύπου Αφγανιστάν.

Την ιδια αποψη πρέπει να εχουν και οι Δυτικοί «δημοκράτες» και για τον λόγο αυτό ο Fillon διακατεχόμενος απο την αγωνία να μήν ευρεθή η Γαλλία αλλη μια φορά «πίσω» απο τις εξελίξεις στο πάλαι ποτέ «Γαλλικό» Μαγκρέμπ – Β. Αφρική πρότεινε «Ζώνη απαγορεύσεως πτήσεων» επάνω απο την Λιβύη. Καλή η «δημοκρατία» και τα «ανθρώπινα δικαιώματα» αλλά προπάντων οχι φέρετρα ! Απο ψηλά, εκ του ασφαλούς, με ολα τα κονφόρ απέναντι σε λίγα Λιβυκά κακοσυντηρημένα αεροσκάφη, να δείξωμε και τι εστί Rafale μήπως και το αγοράσει κανένα κορόιδο !

Για την χώρα μας (που αποκλείεται να συμμετάσχει σε επιχειρήσεις στο εδαφος) η κρίσιμη παράμετρος είναι η εξής:

Οποιασδήποτε φύσεως αεροναυτική επειχείρηση του ΝΑΤΟ η της ΕΕ θα στηριχθή σε μεγάλο ποσοστό αν οχι εξ ολοκλήρου στην βάση της Σούδας και στα ραντάρ του Ζήρου (3ο ΚΕΠ, Α. Κρήτη) και σε οτι εχει απομείνει και λειτουργεί στο πάλαι ποτέ «Μουστάκο», τον σταθμό εγκαίρου προειδοποιήσεως στο ομώνυμο ορος της ΝΔ Κρήτης, σε ιδανική θέση για την διεξαγωγή επιχειρήσεων επάνω στον Λιβυκό εναέριο χώρο. Επίσης, το αεροδρόμιο του Τυμπακίου θα τεθή στην διάθεση αεροσκαφών εναέριου εφοδιασμού καυσίμων, μεταφοράς υλικών κλπ. του ΝΑΤΟ.

Αυτομάτως οι προαναφερόμενες εγκαταστάσεις αλλά και ολόκληρη η Κρήτη θα θεωρηθούν στόχοι στην περίπτωση αυτή για τις εναπομείνασες Κανταφικές δυνάμεις που θα δίνουν τις τελευταίες λυσσώδεις μάχες επιβιώσεως τους. (χάρτης 1)

Το ειδοποιό στοιχείο, είναι βεβαίως τι εχει συμβεί και τι θα συμβή με το πυραυλικό δυναμικό της Λιβύης, το μόνο που μπορεί να απειλήση την Κρήτη, αφού τα ΝΑΤΟικά αεροσκάφη και η αρμάδα θα εξουδετερώσουν (εύκολα) τις οποιες αεροπορικές φιλοδοξίες. Σε ποιών τα χέρια ευρίσκονται τα τακτικά βαλλιστικά οπλα της Λιβύης ;

Πρόκειται για τα κάτωθι :

Εκτοξευτές βλημάτων R-17/300 (SCUD- B) με βεληνεκές περίπου 300 χλμ. και CEP (εκτίμηση της ακρίβειας του οπλου) περίπου 450 μ., με γόμωση 985 χλγρ. HE η Χημική – Βακτηριολογική.

Βλήματα προελεύσεως Β. Κορέας “Hwasong 6”, με βεληνεκές 500 χλμ.και γόμωση 750 χλγρ.

Ιδίας προελεύσεως βλήματα “Rodong 1” με βεληνεκές 1000 χλμ. και CEP 2000 – 4000 μ., προφανώς εντελώς ανακριβή για πλήγμα σε στρατιωτικό στόχο αλλά καταλληλότατα για την πρόκληση πανικού και ολέθρου στον αμαχο πληθυσμό.

Το βλήμα “Al Fatah” , κατασκευαζόμενο απο κοινού με το Ιράν που θα είχε βεληνεκές 1000 – 1200 χλμ. είναι σε αγνωστη φάση αναπτύξεως.

Να πούμε οτι σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες η Λιβύη παρέλαβε αναβαθμισμένους SCUD C με βεληνεκές 500 – 600 χλμ. η τουλάχιστον ιρανικά αντίγραφα τους.

Μολονότι μετά την αποκατάσταση των σχέσεων με την Δύση η Λιβύη δεσμεύθηκε να καταστρέψη τα βλήματα με βελενεκές ανω των 120 χλμ.(αφήνοντας μόνον τους Frog -7 βεληνεκούς 50 – 70 χλμ.), θεωρείται απίθανο να εχει συμβεί αυτό, οπως εξάλλου και με τα χημικά οπλα, των οποίων διατηρεί απόθεμα.

Στον χάρτη 2 βλέπομε σχηματικά τα βεληνεκή του βληματικού δυναμικού της Λιβύης, οι αμερικάνικες ομως υπηρεσίες που τον σχεδίασαν λαμβάνουν ως κέντρο το … γεωγραφικό κέντρο της Λιβύης ! Εάν μετατεθή το κέντρο αυτό στα Β – ΒΑ (οι εκτοξευτές είναι κινητοί, παραλλαγμένοι και δύσκολα εντοπιζόμενοι) η Κρήτη ευρίσκεται προφανώς εντός του δραστικού βεληνεκούς, και συγκεκριμένα το Μουστάκο, η Παλαιόχωρα, το αεροδρόμιο του Τυμπακίου, οι εγκαταστάσεις ανεφοδιασμού στους Καλούς Λιμένες κ.α. Τα βλήματα αυτά δεν είναι οτι ακριβέστερο, ειδικώς τα Βορειοκορεατικής προελεύσεως, είναι ομως οπλα «εκδικητικού πυρός» και εάν αντί του αεροδρομίου στο Τυμπάκι πετύχουν γειτονικούς οικισμούς η ζημιά θα εχει γίνει.

Παρά την σχετική αμερικανική προπαγάνδα για την ανάλογη περίπτωση με τους πυραύλους του Σαντάμ, ελάχιστο ποσοστό των εκτοξευθέντων αναχαιτίσθηκε – οι Patriot είναι ακριβέστατοι στις ασκήσεις και στο ΠΒΚ (Πεδίο Βολής Κρήτης) – αλλά η πραγματικές επιχειρήσεις είναι διαφορετικό challenge που λένε και οι αμερικάνοι. Επίσης, ενώ ισχυρίσθηκαν οτι είχαν «εντοπίσει» και καταστρέψει περί τους 100 εκτοξευτήρες, απεδείχθη οτι δεν είχαν εντοπίσει και καταστρέψει ούτε 10 ! Μήν ξεχνούμε τον κορμοράνο βουτηγμένο στο πετρέλαιο, λένε ιστορίες και παραμυθιάζουν κατά συστηματικά.

Παρά τα αναπτυχθέντα μέσα, την μακροχρόνια χαρτογράφηση, στοχοποίηση και απόλυτη εναέρια υπεροχή, η βάση του Dahran στην Σ. Αραβία χτυπήθηκε απο SCUD – B με 18 νεκρούς αμερικανούς γιατί λέει το software των Patriot είχε ενα bug !

Στην Κρήτη υπάρχουν βεβαίως οι S-300 PMU1, με σαφείς αντι-βαλλιστικές επιδόσεις αλλά είναι αγνωστος ο βαθμός ολοκληρώσεως τους στο εθνικό σύστημα αεράμυνας. Αυτό δεν είναι τεράστιο πρόβλημα, γιατί η φιλοσοφία σχεδιασμού των ρωσσικών συστημάτων τα καθιστά λίγο – πολύ «αυτόνομα», με ραντάρ ερεύνης, προσκτήσεως και ελέγχου πυρός ανεξάρτητα απο τις υπάρχουσες υποδομές. Ετσι το ραντάρ 64D6 των μοιρών S-300 θα μπορούσε να επιτηρή και να ανιχνεύση ενδεχόμενο πλήγμα ανεξάρτητα απο το εθνικό σύστημα εγκαίρου προειδοποιήσεως, το πρόβλημα ομως είναι οτι δεν εχει γίνει καμμία εκπαιδευτική βολή (δεν πληρούνται οι προδιαγραφές ασφαλείας ισχυρίζονται οι ΝΑΤΟικοί για το ΠΒΚ…) και κατά ορισμένες πληροφορίες η επιχειρησιακή «ζωή» των βλημάτων εχει λήξει…

Ποιός πιστεύει οτι το καταρρέον καθεστώς η τα εναπομείναντα τμήματα του, με «κρεμασμένη την κάπα τους στην λυγαριά», αντιμέτωποι με το λυντσάρισμα, την αγχόνη η τον αυτοχειριασμό θα διστάσουν να κάμουν χρήση του τελευταίου asset που διαθέτουν, οταν δεν δίστασαν να βομβαρδίσουν απο αέρος τις πόλεις τους;

Είναι γνωστό οτι οι τελευταίοι σπασμοί του θηρίου είναι οι πλέον επικίνδυνοι και μια δράκα διαταραγμένων , εκπτωτων δυναστών μαζί με τα τσιράκια τους θα πούν μετά βεβαιότητος «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».

Το πρόβλημα λοιπόν για την ελληνική κυβέρνηση είναι μεγάλο και δυσεπίλυτο, πολύ περισσότερο απο το ανάλογο με τις επιχειρήσεις στην Γιουγκοσλαυία, ακόμη και εάν αγνοήσωμε την τότε μπουρδολογία περί «ομόδοξου» λαού, «ορθόδοξα τόξα», «γέροντες της Ορθοδοξίας» κλπ («ομόδοξοι» Σλαύοι, που δεν εκρυψαν ποτέ την βούληση τους να βγούν στο Αιγαίο και μας αφησαν το αγκάθι FYROM).

Μετά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς του 1986, ο Καντάφι επετέθη με SCUD – B στην βάση – ραδιοβοήθημα των αμερικανών στο Ιταλικό νησί Lampedusa, σε ανάλογη απόσταση με την Κρήτη (περίπου 300 χλμ. απο τις ακτές της Λιβύης).

Στον χάρτη 3, βλέπομε τις θέσεις των αντιαεροπορικών συστοιχιών SA-2, SA-3 και SA-5 της Λιβύης (τριγωνικά σύμβολα) που θα στοχοποιηθούν και θα καταστραφούν σχετικά εύκολα με επιχειρήσεις SEAD (καταστολή αεράμυνας). Δεν υπάρχει ανάλογη πληροφορία για τις μονάδες βλημάτων εδάφους – εδάφους που είναι κινητές και με την τακτική shoot and scoot μπορούν να βάλλουν το βλήμα και να μετακινηθούν σε περίπου μισή ωρα. Πού ευρίσκονται αυτές οι μονάδες; Οταν λέγεται οτι οι «επαναστάτες» ελέγχουν την ανατολική Λιβύη ελέγχουν την Darnah, το Τobruk, τους περιφερειακούς δρόμους, τις επίλεκτες μονάδες που εχουν εξοπλισθεί με τα οπλα αυτά; Οι διάφοροι «ρεπόρτερ» των δυτικών Μ.Μ. Εξηλιθιώσεως που διαβεβαιώνουν οτι «ελέγχεται η τάδε πόλη», «το δείνα αεροδρόμιο» πόσο αξιόπιστοι είναι και σε ποιό βαθμό δεν συμμετέχουν σε επιχείρηση “intoxication”, διασπορά ειδήσεων για πρόκληση πανικού στους «κακούς»;

Κάποιοι θα πούν οτι η απειλή απο τον διαλυμένο στρατό της Λιβύης είναι ασήμαντη και θα θυμηθώ εδώ τους εκπαιδευτές μας στις Ειδικές Δυνάμεις συμμαχικού στρατού – με περγαμηνές απο την Αφρική - να ομιλούν για τον “facteur K”, το παράγοντα «Καφίρ», την καφρίλα δηλαδή των τριτοκοσμικών μαχητών, οταν χειρίζονται σύγχρονα οπλικά συστήματα. Είναι έτσι; Πιστεύετε οτι εδώ και 40 χρόνια δεν απέκτησε η Λιβύη αξιόπιστους χειριστές τακτικών βαλλιστικών βλημάτων και μονάδες ανορθοδόξου πολέμου που ταυτισμένοι με το καθεστώς θα πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους;

Parsifal






Κάποτε σε μία χώρα που την έλεγαν Ελλάδα και που οι κρατούντες προσπαθούσαν να περισώσουν τα προσχήματα, μοιράζοντας λίγη δημοκρατία, ψηφίστηκε ένας νόμος που απαγόρευε την ποινικοποίηση της εξαθλίωσης και της ανέχειας.
Οι «σοφοί νομοθέτες» εκείνης της μικρής και πολύπαθης χώρας αποφάσισαν πως δεν μπορεί να φυλακίζεται κάποιος για «ένα κομμάτι ψωμί». Έτσι υπήρξε απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου που απαγόρευε την φυλάκιση για χρέη προς το Δημόσιο, ως αντισυνταγματικό μέτρο…
Ήρθε όμως η συνέχεια του χρόνου και οι «λούστροι των αρχόντων» άλλα σκέφθηκαν και άλλα έπραξαν, καταπατώντας το νόμο, διασύροντας το Σύνταγμα και ο νόμος εκείνος έγινε κουρελόχαρτο (όπως τόσοι άλλοι) και φύσηξε αέρας και τον πήρε μακριά…
Τι έγινε; Μα, φυσικά, ο νόμος των ισχυρών και η τρομοκρατία επί των ανίσχυρων επέβαλε την ισχύ των τιποτένιων δούλων της Νέας Τάξης. Έτσι, πάλι στα παλιά τους τα παπούτσια γράφουνε τις δικαστικές αποφάσεις και μάλιστα της ανώτατης δικαστικής αρχής της χώρας, καθώς και το Σύνταγμα του Κράτους;
Ποιοι νομίζουν ότι είναι;
Τι προσπαθούν να κάνουν δηλαδή;
Σε τόσο δύσκολες εποχές, που θα έπρεπε να δίνουν κίνητρα και να βοηθούν τον κόσμο που προσπαθεί να επιβιώσει στην κόλαση που του έχουν δημιουργήσει λόγο δικών τους εσφαλμένων πολιτικών, αυτοί θέλουν να γεμίσουν τις φυλακές με ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν τους φόρους που οι ίδιοι αποφασίζουν;
Χειρότερη μορφή δικτατορίας υπάρχει;
Να δικάζουν αντισυνταγματικά την ανέχεια;
Αποφάσισαν, λοιπόν και διέταξαν οι μέχρι χθες κρυφοφασίστες: «ο Γιάννης Αγιάννης μέσα, οι Τσουκάτοι έξω». Όσο για το Σύνταγμα, θεωρούν πως είναι μία πλατεία εκτόνωσης διαμαρτυριών… ενίοτε και φωτογραφιών Τίποτε άλλο!
Έτσι, ο αγώνας τους τώρα ξαναδικαιώνεται. Μίζες, μαύρα κομματικά ταμεία, πλαστοί κομματικοί ισολογισμοί, μη κυβερνητικές οργανώσεις (που δίνουμε στη μάνα μας λεφτά με το τσουβάλι για να μην λένε ότι τα παίρνουμε οι ίδιοι), διορισμοί συμβούλων στα υπουργεία, στήριξη τραπεζιτών και άλλα πολλά… ουκ έστι αριθμός…
Μάλιστα! Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται, γιατί η μάσα τώρα συνεχίζεται. Και η μάσα είναι τέτοια που οι μελλοντικοί φυλακισμένοι (εμείς, οι πολίτες) αγνοούν πως τους απειλούν με φυλακή, αυτοί που δεν πληρώνουν ποτέ τον λογαριασμό της μάσας…
Και για όποιον αναρωτιέται, τι έκανε η αντιπολίτευση στην χώρα που κάποτε την έλεγαν Ελλάδα, θα πρέπει να τους ενημερώσω πως διαμαρτυρήθηκε και είπε πως δεν θα ψηφίσει τέτοιον άθλιο νόμο που φυλακίζει τους πολίτες άδικα. Όμως, όχι, μην βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα. Γιατί η αντιπολίτευση δεν είπε τίποτε περί του ότι θα καταργήσει άμεσα την κρατική τρομοκρατία, πως θα αποβάλει από το Σύνταγμα τις άθλιες πρακτικές μιάς τραγικής παρεούλας που (ανθυπο)κυβερνά. Όχι, η αντιπολίτευση δεν είπε τίποτε πέρα από την φραστική (ή και γραπτή) καταδίκη… αφήνοντας να εννοηθεί πως οι φυλακές θα συνεχίσουν να γεμίζουν με ανθρώπους-πολίτες που θα καταδικάζονται επειδή οι υπεύθυνοι της χώρας ποτέ δεν αντιμετωπίζουν τις ευθύνες τους.
Πάντα έτσι γινόταν, άλλωστε, γιατί να αλλάξει τώρα; Και έτσι θα συνεχίσει να συμβαίνει, αφού οι πολίτες εμπιστεύονται σε τραγικούς υπηρέτες το μέλλον τους. Και αυτοί, τους εξασφαλίζουν την εξαθλίωση...

Αναγνώστης
Η σημαία της ανεξάρτητης Κρήτης κυματίζει πλέον στις Βιτρίνες των Διεθνών Ηλεκτρονικών Καταστημάτων.
Εάν κάνετε κλίκ πάνω στην εικόνα θα δείτε την ιστοσελίδα Γερμανικού ηλεκτρονικού καταστήματος το οποίο πουλά την σημαία της ανεξάρτητης Κρήτης.
Είναι σίγουρο οτι η παρούσα ενέργεια έχει ως απώτερο σκοπό την προέκταση της προπαγάνδας που ξεκίνησαν απο το διαφημιστικό της SPOT της Vodafon . Η διαδικτυακή Διεύθυνση του ηλεκτρονικού καταστήματος είναι εδώ.
Η Τιμή Πώλησης ανέρχεται στην φιλική τιμή των 9,90€ μετά τα μεταφορικά από Γερμανία. Η τιμή είναι πολύ δελεαστική γεγονός που αποδεικνύει την συγχρηματοδότηση της παραγωγής.
Όπως καταλαβαίνεται ένα Εργοστάσιο παραγωγής σημαιών δεν θα παρήγαγε προϊόν χωρίς να εξασφαλίσει το ελάχιστο κέρδος απο μια παρτίδα παραγωγής. Και μια παρτίδα παραγωγής δεν μπορεί να είναι μικρότερη απο χιλια κομμάτια ώστε μια σημαία να έρχεται στην τιμή των 9,90€.
Η δνση του εργοστασίου παραγωγής δεν θα έπαιρνε το ρίσκο να παράξει προϊόν χωρίς να έχει διασφαλίσει την πώληση της παρτίδας εαν δεν είχε λάβει την σχετική χρηματοδότηση.
Ποιός είναι λοιπόν ο χρηματοδότης αυτής της προπαγάνδας;

Στόχος των μουσουλμάνων της Κύπρου (αποκαλούμενων Τουρκοκυπρίων) έγινε πλέον ο ίδιος ο Ταγίπ Ερτογάν. Μάλιστα προς ...τιμήν του θα πραγματοποιηθεί αύριο νέο συλλαλητήριο στη κατεχόμενη Κύπρο. Όπως αναφέρει ο Κυπριακός Τύπος, τα πνεύματα έχουν πλέον οξυνθεί σε επικίνδυνο βαθμό εξ' αιτίας των κονδυλίων που τους έκοψε η τουρκική κυβέρνηση, με αποτέλεσμα τώρα οι Τουρκοκύπριοι να στρέφονται και εναντίον των εποίκων.

Και μύνηση κατά του Ερτογάν
Στο μεταξύ δεκαπέντε δικηγόροι από τα κατεχόμενα με επιστολή τους προς το Γραφείο του Δημόσιου Κατήγορου στην Άγκυρα, κατηγορούν τον Τούρκο Πρωθυπουργό ότι προσέβαλε με τις δηλώσεις του (περί υιοθετημένων κτλ.) τους Τουρκοκύπριους και ζητούν την τιμωρία του. Στην επιστολή-μήνυσή τους, οι 15 δικηγόροι σημειώνουν ότι η κίνησή τους δεν στρέφεται κατά της Τουρκίας, αλλά κατά του Ερντογάν.

Το συλλαλητήριο που οργανώνεται στα κατεχόμενα προβλέπεται να είναι ογκώδες και αναμένεται να στείλει μηνύματα και προς το κατοχικό καθεστώς, αλλά και προς την τουρκική κυβέρνηση σε ό,τι αφορά τον αυξημένο αριθμό εποίκων που εισρέουν στην Κύπρο, αλλά και για τα οικονομικά μέτρα που τους έχουν επιβληθεί.

Ο ηγέτης του τουρκοκυπριακού κόμματος της Κοινοτικής Δημοκρατίας κ. Μεχμέτ Τσακιτζή είπε σε δηλώσεις του ότι η «δέσμη οικονομικών μέτρων» επιβλήθηκε από την Άγκυρα στους Τουρκοκύπριους και ζήτησε παραίτηση της ψευδοκυβέρνησης. Πρόσθεσε μάλιστα ότι ο λόγος που οι Τουρκοκύπριοι αντιμετωπίζουν προβλήματα είναι η μη επίλυση του κυπριακού, η οποία περισσότερο επηρεάζει τους Τουρκοκύπριους.

Ο ψευδοπρωθυπουργός των κατεχόμενων κ.Ιρσέν Κουτσιούκ (ο οποίος προσφάτως βρισκόταν στην Άγκυρα επιχειρώντας να εκτονώσει την κατάσταση) κάλεσε τους διοργανωτές του συλλαλητηρίου να μην αναρτήσουν πανό που να ενοχλήσει την Τουρκία.
  • (Φίλος έστειλε σε φίλο και έτσι έφτασε και σε εμάς…)
Από τον Στέλιο Καλλιπολίτη

“Σου μιλάω ψιθυριστά να μην μας ακούσουν. Θα σου πω και εγώ την ιστορία της καταστροφής μου.
Με λίγα λόγια.
Κάποτε είχα μια συναίσθηση της ιστορικής αξίας μου, ήμουν πτωχή πλην τίμια.
Πολέμαγα για να μεγαλώσω.
Πολέμαγα για τους Βαλκανικούς.
Πολέμαγα για τη μεγάλη ιδέα στη Μικρά Ασία.
Έστω και αν έσπασα τα μούτρα μου δεν το έβαλα κάτω.
Πολέμαγα στο Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο και αντιστεκόμουν.
Ξυπνούσαν μνήμες που με συνέδεαν με το παρελθόν.

Μετά άρχισε ο ξεπεσμός μου…
Ο γελοίος εμφύλιος των αριστερών με τους δεξιούς που σφάζονταν με τα κονσερβοκούτια.
Η ανοικοδόμηση με τις γελοίες πολυκατοικίες, η πιο άσχημη πρωτεύουσα σε όλη την Ευρώπη.
Η Χούντα.
Το ΠΑΣΟΚ.
Τα λαμόγια στην εξουσία.
Το Τσοβόλα δώσ’ τα όλα.
Ο Κοσκωτάς.
Ο Μητσοτάκης.
Οι κοριοί.
Το χρηματιστήριο του ’99.
Όλοι αυτοί που δεν μπήκαν φυλακή.
Μαζί και οι παπαγάλοι.
Ο Σημίτης με τον Κόκκαλη και τον Μπόμπολα.
Οι λιμουζίνες και τα μπουζούκια σε μια χώρα που δεν παράγει τίποτα.
Τα δανεικά. Τα δανεικά. Τα δανεικά.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι.
Οι λαϊκιστές στην εξουσία.
Πράσινοι και μπλε.
Διορίστε, διορίστε, χώστε, φάτε, με ξεσκίσανε φιλαράκι.
Οι συνδικαλιστές.
Οι ληστοτραπεζίτες.
Οι Αλβανοί και οι σφαγές.
Οι χουλιγκάνοι και τα επεισόδια.
Οι κουκουλοφόροι και οι κουλτουριάρηδες αριστεροί της πλάκας υποστηρικτές τους. Οι αριστεροί με τις δεξιές τσέπες στην ΕΡΤ.
Οι υπουργοί και οι μίζες.
Η Ζίμενς, ο Τσουκάτος, ο Αλογοσκούφης.
Ο μπουνταλάς κρεμανταλάς Καραμανλής, ο άχρηστος.
Οι εισαγγελείς που δεν έβαλαν κανέναν στη φυλακή.
Οι τρομοκράτες που έπιασαν τη 17Νοέμβρη η οποία ήταν λιγότερο τρομοκρατική από το Σύστημα που με τρομοκρατεί φιλαράκι. Είμαι μία βιασμένη τρομοκρατημένη.
Μου κλωτσάνε τα ομόλογα λες και είναι σκατά, με έχουν κάνει σκουπίδι.
Με κράζουν οι Γερμανοί, με κράζουν σε όλα τα κανάλια της γης, ο υπουργός οικονομικών της Πορτογαλίας σήμερα δήλωσε “μην μας συγκρίνετε, εμείς δεν είμαστε Ελλάδα”!
Πιάνουν το όνομά μου στο στόμα τους όλοι, διότι εγώ έγινα η πιο βρωμιάρα απ’όλους. Είναι να τρελαίνεσαι, να παραληρείς..
Θα σου έγραφα κι άλλα, είχα πολλά να σου πω, αλλά θέλω να δω τώρα TV των εργολάβων και των εφοπλιστών που με αποβλάκωσε τελείως. Το μεσημέρι βλέπω τα κουτσομπολίστικα διότι εκεί δεν μιλάνε για μένα και ξεχνιέμαι. Αποβλακώνομαι ακόμα πιο πολύ.

Έχω τα ωραιότερα βυζιά που είναι σαν νησιά, τα ωραιότερα μάτια που είναι σαν θάλασσες, τα ωραιότερα οπίσθια που είναι σαν βουνά, αλλά δεν με γουστάρει πια κανένας. Διότι είμαι βρώμικη, με βίασαν όλοι.

Και δεν υπάρχει ΕΝΑΣ αρσενικός, ΕΝΑΣ πολιτικός να τους διαολοστείλει όλους αυτούς που με βιάσανε και να τους κλείσει φυλακή.
Δεν υπάρχει ΕΝΑΣ εισαγγελέας.

Τι να σου λέω άλλο φίλε, είμαι εξουθενωμένη...”

Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες έχουν ένα κονδύλι, στον κρατικό προϋπολογισμό (επισήμως), γύρω στα 400 εκατομμύρια ευρώ.. Σε σύγκριση με τις ένα - δυο δεκάδες, που έχουν οι Ελληνικές.
Πού χρησιμοποιούνται αυτά τα ποσά;
Είναι απλό: Στην εξαγορά! Εξαγοράζουν φορείς, αξιωματούχους, πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, και ολόκληρους τηλεοπτικούς σταθμούς! Προωθούν δε την προπαγάνδα τους, μέσω των καναλιών, με πολλούς τρόπους.
Στoν ΣΚΑΙ, επιχειρείται μια αρκετά εμφανής παραχάραξη και πλαστογραφία της Ιστορίας, με την σειρά «1821», που στηρίζεται στο βιβλίο του κ. Βερέμη.
Ένα άλλο ύπουλο μέσον είναι οι τούρκικες σειρές, που έχουν κατακλύσει τους ντόπιους τηλεοπτικούς σταθμούς.. Το κοινό, πού έχουν αυτές οι σειρές, είναι πως προβάλλουν αξίες. Ανθρώπινες, οικογενειακές, κοινωνικές. Γι’ αυτό έχουν μεγάλη θεαματικότητα στην Ελλάδα. Οι αντίστοιχες Ελληνικές σειρές βρίθουν από έρωτες ομοφυλοφίλων, εγκληματικότητα, δολοπλοκίες και κάθε είδους διαστροφή. Ε
πόμενο, λοιπόν, είναι να γίνεται, υποσυνείδητα, σύγκριση, από τον θεατή, μεταξύ Ελλήνων και τούρκων...
Και το μήνυμα, που περνά υποσυνείδητα στον κόσμο, είναι, ότι αυτοί είναι οι καλοί κι εμείς τα… καθάρματα...
Αυτοί είναι οι πολιτισμένοι κι εμείς οι… κανίβαλοι.
Αυτοί είναι οι υγιείς κι εμείς οι…. διεστραμμένοι!
Κάπως έτσι καθαγιάζεται η τουρκοκρατία, δαιμονοποιείται η Εθνεγερσία και, τελικά, παραχαράσσεται η Ελληνική Ιστορία…

Τέλος, "Σε πρόσφατη έρευνα που έγινε στο κέντρο της Αθήνας, το ερώτημα που τέθηκε για να συμπληρώσουν γραπτώς οι ερωτηθέντες ήταν:
«ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΜEΓΑΛΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»;
- 21% AΠΑΝΤΗΣΕ: « NAI »
- 17% ΑΠΑΝΤΗΣΕ: « OXI »
- 62% ΑΠΑΝΤΗΣΕ: « عهد الأمن العالمي بواشنط »"

Καληνύχτα Ελλάδα...

Η αίσθηση αδιεξόδου είναι διάχυτη στην Ελλάδα. Το ερώτημα είναι πως βγαίνουμε απ’ αυτό. Κι αυτό που λέγεται συνήθως, ότι «η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα» ασφαλώς δεν έχει μεγάλη σχέση με την δική μας πραγματικότητα. Γιατί ισχύει μόνον όταν λειτουργεί η (αντιπροσωπευτική) δημοκρατία. Και στην περίπτωσή μας δεν λειτουργεί.

Προϋπόθεση για να λειτουργήσει η δημοκρατία είναι να υπάρχουν «θεσμικά αντίβαρα» (checks and balances, όπως τα λένε οι αγγλοσάξονες) και ασφαλώς ένας ανεξάρτητος Τύπος.

Τι θα πει «θεσμικά αντίβαρα»; Μηχανισμοί που κρατάνε σε ισορροπία διαφορετικές θεσμικές εξουσίες, έτσι ώστε όταν μπλοκάρει η μία να την ξεμπλοκάρουν οι άλλες. Και ταυτόχρονα, αν μπλοκάρουν όλες ταυτόχρονα, τότε εξασφαλίζεται ένας εξωτερικός μηχανισμός («ρυθμιστής») που λειτουργεί καταλυτικά και τις ξεμπλοκάρει όλες.

Τέτοιες ακραίες περιπτώσεις υπήρξαν τουλάχιστον δύο στο παρελθόν της Ελληνικής Συνταγματικής Ιστορίας:

Το 1875, όταν τα Ανάκτορα ανέδειξαν το Χαρίλαο Τρικούπη που επέβαλε την αρχή της «δεδηλωμένης», αφού προηγουμένως είχε φυλακιστεί για…τέσσερις μέρες, λόγω της πύρινης αρθρογραφίας του με αποκορύφωμα το περιβόητο «Τις Πταίει » (27 Ιουλίου π.ημ. 1874)

Και το 1909, όταν, μετά από το Κίνημα στο Γουδί, τα Ανάκτορα έφεραν τελικά τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο οποίος ανανέωσε τότε το σύνολο του πολιτικού συστήματος και… υπερδιπλασίασε την Ελλάδα!

Και στις δύο περιπτώσεις, ο Θρόνος επενέργησε ως «ρυθμιστικός» παράγοντας. Στη δεύτερη περίπτωση, ως «εξωτερικός παράγοντας» – και «έξω-θεσμικός» ταυτόχρονα – έδρασε ο στρατός.

Ο στρατός παρενέβη σε πολλές περιπτώσεις από τότε ως το 1967. Ήταν πάντα εξωθεσμικός, αλλά παρέμενε παράγοντας που «έσπαγε τα αδιέξοδα» όταν εμφανίζονταν. Και μη ξεχνάμε, ότι στις περισσότερες περιπτώσεις κατά την πιο δραστήρια εποχή ανάμιξής του στην Πολιτική, τη δεκαετία του ’20, ο ίδιος ο στρατός ήταν υπό το έλεγχο των Βενιζελικών και οι επεμβάσεις του γίνονταν υπέρ της Φιλελεύθερης παράταξης! (Τότε «δημοκρατικοί θεωρούνταν οι αντίπαλοι του Θρόνου – οι οπαδοί της «αβασίλευτης», όχι κατ’ ανάγκην οι οπαδοί των κοινοβουλευτικών θεσμών).

Μετά το 1974 εξαλείφθηκαν και τα Ανάκτορα ως ρυθμιστής και ο στρατός ως εξωθεσμικός παράγοντας. Αυτό ήταν «καλό» γιατί εξέλειπαν πλέον οι συνήθεις, ως τότε, παράγοντες ανωμαλίας και σταθεροποιήθηκαν οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί.

Το πρόβλημα ήταν ωστόσο, ότι μέσα στην σπουδή να εξοβελιστούν πιθανοί μελλοντικοί παράγοντες ανωμαλίας, εξαλείφθηκε κάθε «θεσμικό αντίβαρο» και κάθε «ρυθμιστικός παράγοντας» του πολιτεύματος.

Ακόμα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος ως το 1985 είχε κάποιες υποτυπώδεις ρυθμιστικές λειτουργίες (που ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν) τις έχασε κι αυτές οριστικά (από τη Συνταγματική Μεταρρύθμιση που έγινε με τα περιβόητα «έγχρωμα ψηφοδέλτια» του Μένιου Κουτσόγιωργα τότε)…

Έτσι το πολιτικό σύστημα έμεινε ανάπηρο. Χωρίς «θεσμικά αντίβαρα», χωρίς ρυθμιστικό παράγοντα. Αλλά όχι χωρίς εξωθεσμικά κέντρα

Στο κενό απορρύθμισης που δημιουργήθηκε το 1985 αναπτύχθηκαν επιχειρηματικοί συνασπισμοί διαπλοκής, που έλεγξαν τα ΜΜΕ και δι’ αυτών μοίρασαν τις αγορές και έλεγξαν την κυβέρνηση. Και μαζί τους, δίπλα τους, συγκροτήθηκε το τραπεζικό καρτέλ, που έλεγξε και την διαπλοκή, εξασφαλίζοντας την απόλυτη και αδιαμφισβήτητη κυριαρχία ενός μοντέλου υπέρ-κατανάλωσης με δανεικά.

Διαπλεκόμενοι εργολάβοι, προμηθευτές και τραπεζίτες έλεγξαν την Πολιτική και τους Πολιτικούς μέσα από τα ΜΜΕ και τις πηγές χρηματοδότησης.

Κι όσο ο έλεγχός τους γινόταν πιο απόλυτος, τόσο η διαπλοκή τους με την εξουσία γινόταν πιο ιδιοτελής και πιο τυραννική.

Και όσο δυνάμωνε η διαπλοκή χάθηκε και ο ανεξάρτητος ρόλος του Τύπου.

Τη θέση του θεσμικού «ρυθμιστή» την έχασαν τα Ανάκτορα και δεν την πήρε κανένας. Τη θέση του εξωθεσμικού «καταλύτη» την έχασε ο στρατός και οι στρατηγοί ή συνταγματάρχες και την πήραν διαπλεκόμενοι εργολάβοι και καναλάρχες μαζί με πιο αφανείς (αλλά και απόλυτα κυρίαρχους) τραπεζίτες.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι η έλλειψη θεσμικών αντίβαρων και εξισορροπητικού παράγοντα δεν τέθηκε ποτέ στη συνέχεια. Ούτε τώρα τίθεται. Έχουμε τόσους πολλούς «συνταγματολόγους» στην Ελλάδα και τόσο ρηχή συνταγματική σκέψη, που η πιο προφανής αναπηρία του Πολιτεύματος δεν είναι καν ορατή

Η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-8 δοκίμασε όλες τις χώρες της Δύσης. Αλλά στην Ελλάδα προκάλεσε την κατάρρευση του οικονομικού μοντέλου το οποίο στηριζόταν, ως τότε, στην κατανάλωση από δανεικά, κοινοτικά κονδύλια, κοινοτικές επιδοτήσεις και υπεραξίες από την ιδιωτική γη. Κατάρρευσε επίσης το πολιτικό μοντέλο, το οποίο στηριζόταν στην κυριαρχία της διαπλοκής τραπεζιτών-εργολάβων-καναλαρχών και εκδοτών.

Η ύφεση που προέκυψε δημιούργησε τεράστια προβλήματα στη «φούσκα» των τραπεζών και στην κεφαλαιακή τους επάρκεια, η οποία διασώζεται πλέον με «ενέσεις εγγυήσεων» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η πρωτοφανής ύφεση που προέκυψε με το Μνημόνιο καταρράκωσε τους τζίρους και τη διαφήμιση, προκαλώντας καθίζηση στα ΜΜΕ. Η δημοσιονομική προσαρμογή έφερε περικοπές στα Δημόσια Έργα και προκάλεσε καθίζηση και των εργολάβων.

Οι τραπεζίτες παραδόθηκαν στο Μνημόνιο για να σωθούν. Τα ΜΜΕ αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν τη γραμμή των Τραπεζικού καρτέλ. Και οι εργολάβοι ακολούθησαν κι εκείνοι, εκόντες άκοντες, ελπίζοντας να πάρουν κάτι για να διασωθούν, ποιος μια επέκταση εκμετάλλευσης, ποιος κάποιο από τα ελάχιστα έργα που θα δημοπρατούνταν, ποιος κάποιο ΣΔΙΤ.

Όπως η στρατιωτική χούντα «ξεδοντιάστηκε» ως εξωθεσμικό κέντρο το 1974 με το πραξικόπημα που επιχείρησε στην Κύπρο και την ήττα που υπέστη στη συνέχεια από την Τουρκική εισβολή, έτσι και η «διαπλοκή» ξεδοντιάστηκε ως «εξωθεσμικό κέντρο» μετά τη διεθνή κρίση του 2008 και το Μνημόνιο του 2010.

Τη δεκαετία του ’70 μας πήρε δύο-τρία χρόνια να πιστέψουμε ότι ο στρατός είχε ακυρωθεί ως «εξωθεσμικός παράγοντας ανωμαλίας». Ας θυμηθούμε ότι το ΚΚΕ εσωτ. επί χρόνια είχε υιοθετήσει τη γραμμή της ΕΑΔΕ – της «Εθνικής Αντιδικτατορικής Δημοκρατικής Ενότητας» – διακηρύσσοντας την ανάγκη να συσπειρωθούν όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις (από τη Δεξιά ως την Αριστερά) για να… μην επιστρέψει η δικτατορία!

Μέχρι και 5 χρόνια μετά την οριστική κατάρρευση της χούντας φοβούνταν, στα σοβαρά, επιστροφή της δικτατορίας!

Έτσι και τώρα, την κατάρρευση της διαπλοκής ως «εξωθεσμικού κέντρου» δεν την έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα. Η κυκλοφορία των μεγάλων και παραδοσιακών ΜΜΕ φθίνει συνεχώς, τα κανάλια κάνουν συνεχείς περικοπές, οι τράπεζες βλέπουν τις καταθέσεις τους να φεύγουν και τα μη εξυπηρετούμενά δάνειά τους να διογκώνονται, κάποιες εφημερίδες κλείνουν, κάποια κανάλια απειλούνται με κλείσιμο, η διαφήμισή τους πέφτει συνεχώς, η αξιοπιστία των τηλε-αστέρων τους καταβυθίζεται, η προπαγάνδα τους ξεσαλώνει χωρίς προσχήματα, αλλά τώρα πια προκαλεί αντιδράσεις που καταγράφονται και δημοσκοπικά πλέον…

Σε αντίθεση με τη χούντα του στρατού, οι επί κεφαλής της οποίας βρέθηκαν στα Στρατοδικεία το 1975 (ενώ οι υπόλοιποι λούφαξαν για πάντα), η «χούντα της διαπλοκής» εξακολουθεί να υπάρχει, χωρίς την προηγούμενη δύναμή της, αλλά διατηρώντας ατόφια την αλαζονεία της.

Με ζοφερές τις προοπτικές της, αλλά χωρίς να υπάρχει κανείς να την «παραμερίσει», να τη δικάσει, ή – έστω – να τιθασεύσει τις νευρωτικές αντιδράσεις του πανικού της.

Η Πολιτική που παραμέρισε τη χούντα το 1974, σήμερα είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό υποταγμένη στη «διαπλοκή». Και η «διαπλοκή» είναι υποταγμένη στην Τρόικα

Η διαπλοκή υπήρξε η πραγματική παρασκηνιακή εξουσία στην Ελλάδα επί δύο τουλάχιστον δεκαετίες. Και παραδόθηκε στην Τρόικα για να διασωθεί. Αλλά, δεν διασώζεται. Άλλωστε, η Τρόικα δεν ενδιαφέρεται να διασώσει ούτε τη διαπλοκή, ούτε το σαθρό πολιτικό καθεστώς της, ούτε την Ελλάδα. Ενδιαφέρεται να διασφαλίσει «δημοσιονομική πειθαρχία» και επιστροφή των δανεικών.

Το πολιτικό σύστημα έμεινε χωρίς «ρυθμιστή» (εδώ και χρόνια), αλλά και χωρίς εξωθεσμικά κέντρα (για πρώτη φορά).

Αυτό το κενό ποιος μπορεί να το καταλάβει; Και πώς;

Στο παρελθόν, η κινητοποίηση των λαϊκών μαζών έπαιξε κάποιο ρόλο. Μικρότερο το 1875 και λίγο αργότερα. Πολύ μεγαλύτερο στο κίνημα του Γουδί, το 1909. Σημαντικό και το 1974…

Σε κάθε περίπτωση, ο «λαϊκός παράγοντας» λειτούργησε ως «καμπανάκι» που ανάγκασε τον εκάστοτε «ρυθμιστή» να τολμήσει τη μετάβαση, για να αποφευχθούν ακόμα μεγαλύτερες λαϊκές αντιδράσεις. Και στη συνέχεια η λαϊκή κινητοποίηση νομιμοποίησε το νέο καθεστώς και το στέριωσε μετά τη μετάβαση.

Τώρα, όμως, δεν υπάρχει «ρυθμιστής», δεν υπάρχει ορατός εξωθεσμικός παράγοντας να επωφεληθεί – με δύο αποτελέσματα:

Το αδιέξοδο συνεχίζεται και βαθαίνει.

Και οι λαϊκές αντιδράσεις, αν ξεσπάσουν, κινδυνεύουν να γίνουν ανεξέλεγκτες.

Να μετατραπούν είτε σε καταλύτη αλλαγής είτε σε πρωταγωνιστή Ανατροπής.

Τι από τα δύο θα συμβεί;

Το πρόβλημα είναι ότι η Αριστερά, ο… «συνήθης ύποπτος» που ευαγγελίζεται την Ανατροπή είναι πια εμφανώς γερασμένη στις αντιδράσεις της, απόλυτα συγκεχυμένη στις αντιλήψεις της και πολλαπλά διασπασμένη. Δεν γνωρίζει ούτε τι θέλει, ούτε που το πάει, ούτε πως θα χειριστεί το χάος που θα προκύψει.

Σε τέτοιες συνθήκες, «Επανάσταση» χωρίς «υποκείμενο» να την οδηγήσει και χωρίς ορατό στόχο να επιτύχει, οδηγεί πιθανότερα στην διάλυση του κοινωνικού ιστού και στην καθίζηση της κοινωνίας, όχι στη λύτρωση…

Πιθανότερο, λοιπόν, είναι οι λαϊκές αντιδράσεις να παίξουν το ρόλο του «καταλύτη».

Αλλά όταν δεν υπάρχει ρυθμιστικός παράγοντας, όταν δεν υπάρχουν θεσμικά αντίβαρα, εξωθεσμικά κέντρα με ισχύ και ανεξάρτητος Τύπος με επιρροή, πώς θα μπορούσαν οι λαϊκές αντιδράσεις να γίνουν «καταλύτης»;

«Καταλύτης» σε ποια «αντίδραση», με ποια αποτελέσματα και προς τα πού;

Αυτά θα τα εξετάσουμε στο επόμενο σημείωμα…

Ελευθέριος Μπαλτάς




Νιώθει κάτι να του σφίγγει τον λαιμό...
  • Ούτε στα Πατήσια, ούτε στα Παρίσια...
Ιδιαίτερα ικανοποιημένη παρουσιάζεται η κυβέρνηση μετά από τις φραστικές επιθέσεις που δέχτηκαν από Έλληνες φοιτητές ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Θεόδωρος Πάγκαλος στο Βερολίνο και στο Παρίσι αντίστοιχα.
Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Γιώργο Πεταλωτή, οι φοιτητές στράφηκαν μεν λεκτικά κατά του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης αλλά δεν τους χτύπησαν και αυτό αποδεικνύει πως τα μέτρα της κυβέρνησης έχουν την αποδοχή της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Ο κ. Πεταλωτής τόνισε πως, αν οι φοιτητές διαφωνούσαν πραγματικά με την κυβερνητική πολιτική θα είχαν πλακώσει στο ξύλο τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Πάγκαλο και θα τους είχαν κάνει ασήκωτους, όπως είχαν κάνει ...
οι διαδηλωτές τον Κωστή Χατζηδάκη. Η υπεροχή του ΠΑΣΟΚ έναντι της Νέας Δημοκρατίας είναι πασιφανής.
Η φραστική επίθεση στον κ. Πάγκαλο έγινε κατά την είσοδό του στο Ελληνικό Σπίτι της Πανεπιστημιούπολης, όπου θα προβαλλόταν η ταινία του Κώστα Γαβρά «Ζ», παρουσία του σκηνοθέτη.
Ο κ. Πάγκαλος δεν έφυγε αμέσως από την αίθουσα, γιατί είχε ήδη προμηθευτεί δέκα κιλά ποπ κορν, ένα αρνί και τριάντα δίλιτρα μπουκάλια Coca-Cola, για να απολαύσει την ταινία.
Οι φοιτητές –που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση για να ενημερώσουν τους Έλληνες και τους Γάλλους για την κατάσταση των 300 απεργών πείνας- φρίκαραν μόλις είδαν τον κ. Πάγκαλο να μασουλάει ανέμελος τα ποπ κορν, αλλά ο κ. Πάγκαλος τους είπε χαριτολογώντας «τρώω για τριακόσιους».
Στις διαμαρτυρίες των φοιτητών για την ανυποχώρητη θέση της κυβέρνησης στο θέμα των απεργών πείνας, ο κ. Πάγκαλος απάντησε πως η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με μεγάλη σοβαρότητα το θέμα των μεταναστών και πως σύντομα θα σταματήσει η απεργία πείνας, αφού όλοι οι απεργοί θα πεθάνουν από την πείνα.
Στη συνέχεια, ο Θεόδωρος Πάγκαλος πρότεινε στους φοιτητές να τους συναντήσει την επόμενη μέρα κάπου πιο ήσυχα για να φάνε κάνα γουρουνόπουλο για μεζέ, αλλά οι φοιτητές αρνήθηκαν γιατί φοβήθηκαν πως θα τους φάει κι αυτούς.
Ο Κώστας Γαβράς πήρε ανάποδες επειδή –αν και η βραδιά ήταν αφιερωμένη σε αυτόν- κανείς δεν του έδινε σημασία, οπότε πήρε το λόγο με τον τσαμπουκά και ζήτησε να γίνει ένας δημοκρατικός διάλογος.
Οπωσδήποτε, ο κ. Γαβράς πρέπει να είναι στην καρακοσμάρα του, γιατί –διαφορετικά- θα ήξερε πως ο μόνος τρόπος να κάνεις δημοκρατικό διάλογο με τον Πάγκαλο είναι τον φιμώσεις ή να τον μπουκώσεις με κανένα βόδι.
Μπροστά στο αδιέξοδο που είχε δημιουργηθεί, ο κ. Πάγκαλος αναγκάστηκε να αποχωρήσει και να συνεχίσει να τρώει κάπου αλλού.
Αργότερα, ο κ. Πάγκαλος εξέδωσε ανακοίνωση, όπου υποστηρίζει πως πίσω από την φραστική επίθεση εναντίον του κρύβεται ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τονίζει πως ο ΣΥΡΙΖΑ κρύβεται ακόμα πίσω από τις εξεγέρσεις στην Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη.
Επίσης, ο κ. Πάγκαλος δεν κρύβει το παράπονό του επειδή αναγκάστηκε να φτάσει στο Παρίσι για να καταφέρει να απολαύσει μια ταινία με παρέα και πάλι δεν μπόρεσε να την δει – στην Αθήνα φοβάται να πάει στον κινηματογράφο και έχει τρελαθεί να βλέπει ταινίες στο σπίτι.
«Ούτε στα Πατήσια, ούτε στα Παρίσια μπορώ να κυκλοφορήσω πια» αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο κ. Πάγκαλος.
Σύμφωνα με τον κ. Πάγκαλο, το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι να τον αποκλείσει στο σπίτι του, ώστε να μην καίει θερμίδες, να γίνει τετραπλάσιος, να μην χωράει από την πόρτα και να χρειαστεί να έρθει μπουλντόζα για να ρίξει τους τοίχους και να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο.
Πρόσφατα, ο κ. Πάγκαλος είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να αποχωρήσει από την πολιτική και να ασχοληθεί με το καλλιτεχνικό πατινάζ. Ίσως, οι αποδοκιμασίες των φοιτητών στο Παρίσι να τον πεισμώσουν και να τον κάνουν να αλλάξει απόφαση και να συνεχίσει να προσφέρει τις ανεκτίμητες υπηρεσίες του στον τόπο.
Μιας και είναι γνωστό πως στο εσωτερικό της χώρας τα κυβερνητικά στελέχη κινδυνεύουν να φάνε το ξύλο της αρκούδας, οι φραστικές επιθέσεις σε βάρος του κ. Παπανδρέου και του κ. Πάγκαλου στο εξωτερικό έχουν προβληματίσει την κυβέρνηση, η οποία αναζητεί εναγωνίως χώρες στις οποίες να μην υπάρχουν Έλληνες, ώστε να μπορέσει από εκεί να στείλει μήνυμα νίκης, ελπίδας και αισιοδοξίας.
Με δεδομένο πως οι Έλληνες έχουν φτάσει πια σε όλες τις χώρες του κόσμου και αναζητούν δουλειά, η κυβέρνηση αποφάσισε πως τα επόμενα σημαντικά ταξίδια του Γιώργου Παπανδρέου θα είναι στο Βόρειο Πόλο και στη Γη του Πυρός.

Μπροστά σε ένα νέο δίλημμα λένε ότι βρίσκεται ο πρωθυπουργός. Να πάει σε εκλογές μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., στις 25 Μαρτίου, ή να κάνει μεγάλο ανασχηματισμό;

Μάλιστα, τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας!

Μονά - ζυγά χαμένοι, και στις δύο περιπτώσεις.

Ας διατυπώσουμε ορισμένες σκέψεις για την κάθε μία χωριστά.

Τι πρόβλημα θα λύσουν οι εκλογές; Αν πιστέψει κανείς τα γκάλοπ που δημοσιεύονται, το ΠΑΣΟΚ θα βγει πάλι πρώτο κόμμα με οριακή πλειοψηφία 151 - 152 βουλευτών. Σε αυτή την περίπτωση, λένε, ο Παπανδρέου μηδενίζει το κοντέρ και θα εφαρμόσει «κατά γράμμα» το μνημόνιο, χωρίς να τον αποκαλούν ψεύτη, επειδή άλλα έλεγε πριν από τις εκλογές του 2009.

Τα άλλο ενδεχόμενο είναι, λόγω του εκλογικού νόμου και της φθοράς του κυβερνώντος κόμματος, να μην πάρει κανείς απόλυτη πλειοψηφία και να επιδιωχθεί κυβέρνηση συνεργασίας.

Η άλλη επιλογή για τον Παπανδρέου είναι να προχωρήσει σε ριζικό ανασχηματισμό. Εδώ είναι που πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι, γιατί όποτε ο Γιώργος επιχείρησε έναν ανασχηματισμό στο κόμμα ή στην κυβέρνηση, προέκυψαν κάμποσοι «φούφουτοι» και ορισμένοι «αντιβασιλείς» και «συντονιστές» για τα πανηγύρια!

Χρειάζεται ανασχηματισμός σε αυτή τη φάση; Δεν ξέρω τι χρειάζεται, αλλά είναι σαφές ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα πολιτικής διαχείρισης στην κυβέρνηση και αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που ο ίδιος ο Παπανδρέου επιλέγει τα πρόσωπα, πώς λειτουργεί καθημερινά, ποιους εμπιστεύεται και στο τέλος τέλος πόσο ικανή είναι η ομάδα που έχει επιλέξει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή.

Με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα φαίνεται ότι τα παλικάρια δεν μπορούν. Και αυτό έχει επιπτώσεις στην καθημερινότητα του πολίτη, στην τσέπη του, στην ποιότητα της ζωής του, στο μέλλον του. Τότε, ας πάνε αυτοί όλοι οι τύποι στα σπίτια τους. Ή κάποιοι από αυτούς ή όλοι μαζί.

Υπό αυτή την έννοια, είναι χρήσιμος ο ανασχηματισμός.

Για ποιο από τα δυο ενδεχόμενα θα έβαζα στοίχημα;

Για κανένα. Γιατί, πρώτον, «δεν υπάρχουν λεφτά» και, δεύτερον, με τον Γιώργο ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει!

ΥΓ.: Σε ό,τι αφορά τις δηλώσεις του Γ. Ραγκούση, πως δεν θα γίνουν εκλογές, απλώς θα σας πω ότι στα σοβαρά θέματα δεν μπορείς να βασίζεσαι ούτε σε «λαγούς» ούτε σε αναξιόπιστους.





Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα, επί σειρά δεκαετιών στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, είχε διαμορφώσει ένα καθεστώς οικονομικής τάξης όπου η απόσταση μεταξύ του κατώτερου και του μέσου επιπέδου ήταν τεράστια. Προς το τέλος του προηγούμενου αιώνα, με ευθύνη πολιτικών, και φυσικά ανοχή λαού, η απόσταση αυτή αμβλύνθηκε απότομα. Παρά το γεγονός ότι υπήρχαν προειδοποιήσεις, και από πολιτικούς και από την κοινωνία, καμία κομματική γραμμή δεν υιοθέτησε μέτρα ενάντια στο προσωπικό της συμφέρον και υπέρ της κοινωνίας.

Σήμερα λοιπόν, έχουμε μέσα σε 50 χρόνια περίπου, κάνει τον κύκλο από την απόλυτη μιζέρια δια της επίπλαστης ευημερίας, πάλι προς την απόλυτη μιζέρια.

Ακούμε εκφράσεις "μαζί τα φάγαμε τα λεφτά", "οι ιδιωτικοί υπάλληλοι πρέπει να μειώσουν τις αποδοχές τους για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα προϊόντων και υπηρεσιών", "οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να απολυθούν και να κλείσει το ελληνικό δημόσιο", "οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες πρέπει να εξαλειφθούν", "ανάπτυξη, ανάπτυξη, ανάπτυξη...".

Μπορώ να ρωτήσω πως;

Σε μία χώρα που ποτέ δεν προώθησε την ιδιωτική πρωτοβουλία, που έθαψε την καινοτομία, που συνέδεσε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα με την κομματική ιδιότητα, που εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο την εξουσία μερικών για να απομυζήσουν πάλι μερικοί πολλά δις, που δεν ανέπτυξε ούτε τους κλάδους που είχε την δυνατότητα (ναυτιλία, αγροτική παραγωγή), που δεν επένδυσε στην παιδεία και την έρευνα, που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει τους πολίτες της ως υποζύγια.... Μία τέτοια χώρα, που η ιστορία διδάσκει, για όποιον την διαβάζει και την θυμάται, ότι έχει χρεοκοπήσει οκτώ φορές μέσα σε 180 χρόνια... Μία τέτοια χώρα, πως θα μπορέσει να αποφύγει την απόλυτη μιζέρια για τους πολίτες της;

Πριν από δύο ημέρες έμαθα ότι φίλοι εκπαιδευτικοί, ενημερώθηκαν ότι από τον ερχόμενο μήνα, θα λαμβάνουν τον βασικό μισθό δηλαδή 750 ευρώ; Γνωρίζω φίλους επαγγελματίες που κινούνται στην αγορά με επιταγές τετραμήνου, εξαμήνου και έτους....! Γνωρίζω φίλους που ξαφνικά έμειναν άνεργοι και δεν θα λαμβάνουν τον υπέρογκο υψηλό μισθό των 870 ευρώ περίπου. Γνωρίζω φίλους που πλέον σταμάτησαν τα παιδιά τους από τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών, από τον αθλητισμό και περιόρισαν όλα τους τα έξοδα. Και γνωρίζω και φίλους που επαναπαυμένοι στην ευμάρεια ενός ικανοποιητικού μισθού, είναι τώρα πνιγμένοι από στεγαστικά δάνεια και καταναλωτικά δάνεια που έλαβαν σχεδιάζοντας ένα επίπλαστο μέλλον που αποδείχθηκε ότι δεν ήταν "στο χέρι τους"..

Λοιπόν, αφού μαζί τα φάγαμε τα λεφτά, γιατί οι τράπεζες αντιμετωπίζουν μείωση της τάσης αποταμίευσης; Πως θα αυξηθεί η τάση όταν συνεχώς μειώνεται το εισόδημα των μισθωτών και χάνονται θέσεις εργασίας και αυξάνονται οι τιμές των ειδών πρώτης ανάγκης, κυρίως αυτών της διατροφής;

Ως κοινωνία αποτύχαμε διότι φερθήκαμε αλαζονικά και συμφεροντολογικά. Παλαιότερα διατύπωσα την γνώμη μου, ως νέος της εποχής του 80, που έβλεπα παράλογα πολλά από όσα συνέβαιναν: η γενιές του 60 και του 70 εξαργύρωσαν πλήρως τα κεκτημένα τους τρώγοντας τις σάρκες των επόμενων γενεών, και τώρα κάθονται στην πλάτη τους. Αυτό έχει συμβεί. Και κυρίως υπεύθυνοι είναι οι πολιτικοί, που παρά το γεγονός ότι τα φάγαμε μαζί τα λεφτά, αυτοί συνεχίζουν να διατηρούν μισθούς, καταθέσεις και περιουσιακά εισοδήματα, ενώ οι κοινωνία έχει στεγνώσει.

Ακόμα και εάν οι ιδιωτικοί υπάλληλοι πληρώνονται με 150 ευρώ, ακόμα και εάν απολυθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι το χρέος θα παραμείνει διότι δεν είναι χρέος της κοινωνίας. Έχει μετακυλισθεί στην κοινωνία, διότι όσοι το δημιούργησαν δεν έχουν το θάρρος και την ευθύνη να το αναλάβουν. Αυτό επιτυγχάνει η κερδοσκοπία. Ο μεγαλύτερος κερδοσκόπος τρώει τον μικρότερο.

Ο έλληνες πολιτικοί, έπρεπε από την αρχή να κηρύξουν πτώχευση και να ξεκινήσει η χώρα από το μηδέν. Με όποιο κόστος σε ενέργεια, υλικά κ.λ.π. Χάσαμε κάτι που είναι δικό μας; Τα περισσότερα είδη που χρησιμοποιούμε είναι εισαγωγής;

Οι Τράπεζες ενισχύθηκαν με 50 δις εγγυήσεων και ποιό το αποτέλεσμα; Δεν κατέρρευσαν; Επιτέλους, οι έλληνες πολιτικοί έχουν αποτύχει και εμφανίστηκαν τόσο ανίκανοι που ανέδειξαν την αποτυχία τους. Κατάφεραν να γίνουν δέσμιοι μέσα στην ίδια τους την χώρα, για άλλη μία φορά.

Ο Έλληνα πολίτης αποδοκίμασε το πολιτικό σύστημα με αποχή της τάξης του 55 - 70% στις προηγούμενες εκλογές, και όμως αυτοί πάλι αναζητούν λύσεις για να αποδείξουν ότι είναι... ικανοί. Όταν ο καθρέφτης λείπει από το δωμάτιο, μας διαφεύγει η πραγματικότητα.....

Η ευθύνη των πολιτικών ήταν και είναι να σχεδιάζουν το μέλλον της χώρας. Γι αυτό και το "επάγγελμα" πολιτικός, δεν έχει προϋποθέσεις σε σπουδές, "εργασιακή εμπειρία" και "ενασχολήσεις". Όποιος και όποια "επιθυμεί" δηλώνει "πολιτικός". Είναι πιο εύκολο να γίνεις πολιτικός από το να γίνει οδοκαθαριστής. Αυτό είναι το πρόβλημα. Και από εκεί ξεκινάει. Πολιτικός, δεν μπορεί να είναι αυτός που μιλάει χωρίς να σκέφτεται υπεύθυνα, απλά για να μιλάει. Γιατί τώρα τι θα πουν ανεύθυνα προς τους έλληνες; Τώρα μετράνε κάθε λέξη τους γιατί οι δανειστές είναι ασφυκτικοί. Μετεκλογική περίοδος. Και εφ' όσον επιθυμούν να πάρουν ακόμα πιο δύσκολες αποφάσεις (ψευδόμενοι για μία ακόμα φορά μετά τις δηλώσεις του ΓΑΠ και του ΠΑΠ) θα οδηγήσουν πιθανών τους πολίτες σε εκλογές για μία "ψευδεπίγραφη λαϊκή ετυμηγορία". Ρωτάω, με αποχή 60%, το αποτέλεσμα επί των ψηφισάντων αποτελεί δημοκρατική λαϊκή εντολή ή θα θυμηθούμε την αναλογικότητα σε κοινό κυβερνητικό σχήμα, τη στιγμή που θα πρέπει να διανεμηθεί το πολιτικό κόστος...

Γνωρίζοντας, αρκετά καλά και τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα και το επιχειρηματικό ρίσκο, μπορώ να πω ότι μέχρι σήμερα, η μοναδική δήλωση του ΓΑΠ που με κατατρόμαξε και συνάμα με ευδιαθέτησε ήταν η τελευταία "η Ελλάδα θα επιστρέψει τα δανεικά στους δανειστές της μέχρι την τελευταία δεκάρα"... Η δραχμή καταργήθηκε....

Βρισκόμενοι σε ένα τέταρτο παγκόσμιο πόλεμο, με την Γερμανία πάλι να έχει την πρωτοβουλία, είμαι σίγουρος για τον κύκλο που θα ακολουθήσει. Πέρα όμως από κομματικές γραμμές και πολιτικοοικονομικές ιδεολογίες, το μόνο που με ανησυχεί είναι η ανέχεια και η πείνα που πάντα έβγαζε και θα βγάζει τον κόσμο στους δρόμους. Μέχρι σήμερα, είχαμε δει μόνο εκφάνσεις της έντασης που επικρατεί στην κοινωνία. Η απότομη εκδήλωση έχει καθηλωθεί με συνεχείς πολιτικούς ελιγμούς. Όμως το τελικό αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο, αργά ή γρήγορα. Ξέρετε γιατί; Γιατί δεν υπήρχε και δεν υπάρχει κανένα ισορροπημένο σχέδιο για την κρίση που να σέβεται τον πολίτη. Εάν υπήρχε, οι πολίτες έχουν την νοημοσύνη και την διαίσθηση να το αντιληφθούν.

Ελπίζω οι παπαγάλοι της ενημέρωσης, σε όλα τα μέσα, να μπορέσουν να υπερβούν τον εαυτό τους κάποια στιγμή, γιατί η σκληρή πραγματικότητα λέει ότι μία κρίση χρέους, όταν μετακυλισθεί στην κοινωνία, θα έχει επιπτώσεις. Και εδώ δεν είναι θέμα δίκαιου ή αδίκου. Γίνεται θέμα επιβίωσης.

Αναγνώστης