Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Αυγ 2016

Τα γεγονότα δείχνουν ξεκάθαρα πως οι ΗΠΑ, στην καλύτερη περίπτωση, επιχειρούν να τετραγωνίσουν τον κύκλο στην Συρία, στη δε χειρότερη ακολουθούν μια κατάπτυστη μεν, απολύτως ρεαλιστική δε, πολιτική έναντι του διλήμματος Τουρκία ή Κούρδοι.

Ο Ερντογάν έπαιξε καλά το ρωσικό χαρτί, τόσο καλά που η Μόσχα ούτε καν σε τυπική καταδίκη της τουρκικής εισβολής στην Συρία δεν προχώρησε. Ο δε Αμερικανός αντιπρόεδρος Μπάιντεν από την Άγκυρα έστειλε τα αναμενόμενα μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση, στηρίζοντας την Τουρκία που εντελώς απλά, πεζά και κυνικά η Δύση δεν αντέχει να χάσει αυτή την στιγμή.

Οι Κούρδοι της Συρίας αγνοήθηκαν στην αρχή από τις ΗΠΑ. Κατόπιν όμως αναδείχθηκαν στον καλύτερο σύμμαχο των Αμερικανών, στη μόνη ικανή να επικρατήσει των τζιχαντιστών χερσαία δύναμη στην περιοχή. Πέραν αυτού οι Αμερικανοί τους αξιοποίησαν για να πιέσουν τον Ερντογάν που δεν μπορούσαν πλέον να ελέγξουν.

Και τότε ήρθε το πραξικόπημα και ο Ερντογάν νικητής και τροπαιούχος, με μια άριστη δικαιολογία στα χέρια του, εκκαθάρισε το άπαν σύμπαν στην Τουρκία, στρεφόμενος ανοικτά κατά της Δύσης και εξαφανίζοντας τα ερείσματα που αυτή είχε στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και τη διοίκηση.

Αμέσως μετά μετέβη στη Μόσχα και αποκατέστησε τις σχέσεις του με τη Ρωσία. Στην Ελλάδα πολλοί εξακολουθούν να υποτιμούν την εξέλιξη αυτή, μιλώντας για πρόσκαιρες λυκοφιλίες κλπ. Και όμως όλες οι συμμαχίες σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας τέτοιες ήταν και διατηρούντο για όσο διάστημα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα του ενός ή του άλλου συμβαλλόμενου. Ουδέποτε υπήρξαν μόνιμες συμμαχίες και «αγάπες» και ουδέποτε στις διεθνείς σχέσεις υπήρξαν μόνιμοι φίλοι ή μόνιμοι εχθροί.

Αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή η σύμπραξη Μόσχας – Άγκυρας εξυπηρετεί απόλυτα τα συμφέροντα Ρωσίας και Τουρκίας, για δικούς της λόγους έκαστη, και θα συνεχίσει να υφίσταται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μέχρι αυτό να πάψει να συμβαίνει, ή ένας από τους δύο να το τραβήξει πέρα από τα συμφωνηθέντα όρια, διότι είναι απίθανο η Τουρκία να μη ζήτησε και να μην έλαβε ανταλλάγματα από τη Μόσχα κατά την συμφωνία επαναπροσέγγισης.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι ΗΠΑ και Ρωσία κάλυψαν απολύτως την τουρκική εισβολή στην Συρία. Ακόμα και το συριακό καθεστώς προχώρησε σε μια διαμαρτυρία απλώς για την τιμή των όπλων.

Τα θύματα είναι βεβαίως οι Κούρδοι και βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά που θα είναι θύματα. Ακόμα και αν οι Αμερικανοί ήθελαν τη δημιουργία κουρδικού κράτους στη βόρεια Συρία, δεν μπορούν να το θέλουν πια, καθώς ο Ερντογάν απέχει ένα μόλις τηλεφώνημα από τον Πούτιν.

Οι μόνοι που έχουν συμφέρον για τη δημιουργία κουρδικού κράτους είναι οι Ισραηλινοί, οι οποίοι έτσι και την Συρία θα αποδυνάμωναν και μοχλό πίεσης έναντι Τουρκίας και Ιράν θα αποκτούσαν. Ωστόσο οι Ισραηλινοί δεν ελέγχουν πλέον την κατάσταση και εξάλλου τα οικονομικά τους συμφέροντα τους φέρνουν κοντά στην Τουρκία.

Το Ιράν επίσης δεν θα έβλεπε με καλό μάτι τη δημιουργία κουρδικού κράτους διότι έχει και το ίδιο κουρδικό «πρόβλημα» όπως και η Τουρκία. Και μάλιστα, μετά από 20 χρόνια εκεχειρίας, Κούρδοι αντάρτες ξεκίνησαν και πάλι επιθέσεις εντός ιρανικού εδάφους.

Το δε Ιράκ, με δεδομένη την ύπαρξη, αυτόνομου κουρδικού κρατικού μορφώματος στην πλέον πλούσια πετρελαιοπαραγωγό περιοχή του δεν θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα φιλικά διακείμενο έναντι της προοπτικής δημιουργίας ενός κουρδικού κράτους στην Συρία που αργότερα θα επιδιώξει να ενωθεί με αυτό που ήδη υπάρχει στο έδαφός του.

Πέραν των ανωτέρω όμως υπάρχει και η Κύπρος και η Ελλάδα. Αμφότερες αποτελούν τον αδύναμο κρίκο της περιοχής, εξαιτίας δικών τους κυρίως σφαλμάτων. Στην μεν Κύπρο η επιμονή της ηγεσίας στην προώθηση μιας «λύσης» που δεν θα επιλύσει τίποτα, είναι επιεικώς εκτός πραγματικότητας.

Στη δε Ελλάδα, στην κρισιμότερη φάση της ιστορίας της, πέραν της οικονομίας, υπάρχει μια κυβέρνηση ανίκανη να διαχειριστεί ακόμα και περίπτερο, πολλώ δε μάλλον τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή. Αν λοιπόν ο σουλτάνος πιέσει θα πιέσει κατά των αδυνάτων και θα έχει και τις ευλογίες Ανατολής και Δύσης στη φάση αυτή. Δυστυχώς οι εξελίξεις δεν είναι διόλου ευοίωνες και είναι πιθανό ο Ελληνισμός να βρεθεί εν καιρώ αντιμέτωπος με προβλήματα που θα καθιστούν την οικονομική κρίση αμελητέα ποσότητα.

Η Δύση προφανώς δεν θέλει τον Ερντογάν και αν μπορούσε θα τον εξαφάνιζε χθες, αν και ο σουλτάνος αποτελεί δικό της δημιούργημα και χάρη στη δική της στήριξη προχώρησε όσο προχώρησε. Ο Ερντογάν όμως δεν πρόκειται να εξαφανισθεί. Όχι τώρα. Διότι απλώς η Δύση δεν μπορεί να τον αγγίξει. Ο σουλτάνος θα πέσει μόνο όταν πάψει να είναι χρήσιμος σε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και Ρωσία. Και θα πάψει να είναι χρήσιμος όταν ΗΠΑ και Ρωσία σταματήσουν την κόντρα στην Ανατολική Ευρώπη. Κι επειδή αυτό δεν φαίνεται ιδιαίτερα πιθανό, εν ευθέτω χρόνω η έξωσή του αναβάλλεται.

Όντας υποχρεωμένοι να κινηθούν με βάση αυτό το δεδομένο οι Αμερικανοί στηρίζουν τον Ερντογάν και βάζουν ακόμα και τον αντιπρόεδρό τους να εξευτελίζεται ενώπιόν του, προσπαθώντας να τον αποσπάσει από το ρωσικό άρμα.

Ο Ερντογάν όμως δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τώρα τη Μόσχα. Θα συνεχίζει να παίζει το ρωσικό χαρτί για όσο νομίζει ότι τον εξυπηρετεί. Άλλωστε η Μόσχα είναι η ασφαλιστική δικλείδα που θα τον κρατήσει στην εξουσία έναντι κάθε εναντίον του απόπειρας της Δύσης, στο εσωτερικό της Τουρκίας και αυτό το ξέρει καλά.

ΠΚ
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Turkey's military plunge across the Syrian border this week has all eyes focused on the Jarablus area, as observers wait for the possible fallout between Ankara and the Kurds.

It's evident that Turkish President Recep Tayyip Erdogan is targeting pro-PKK Kurdish party seeking to dominate the north of Syria. He admits as much publicly, though he says he is also pursuing the Islamic State (IS).

Indeed, at 4 a.m. local time Aug. 24, Turkish planes penetrated Syrian air space and began bombing IS targets in the Jarablus area. At 6 a.m., about 1,500 Free Syrian Army (FSA) fighters who had assembled at the Karkamis area of Turkey began crossing the border in an operation called Euphrates Shield.

Kurds control three separate areas in northern Syria on the Turkish border. Ankara fears that if the Kurds gain a stronghold on the west side of the Euphrates, they will be able to connect these areas and form a united territory right on Turkey's border. Turkey has demanded the Kurds withdraw to east of the Euphrates.

The strongest reaction from the public to Euphrates Shield came from Salih Muslim, the leader of the Syrian Kurdish Democratic Union Party (PYD). In a tweet, he warned, “Turkey will be losing a lot in the Syrian quagmire.” But Ankara’s reaction to Muslim’s tweet was even harsher. Erdogan said, “Some people are challenging us, telling us what will happen to Turkey in Syria. You should first think of what will happen to you.”

Turkish Foreign Minister Mevlut Cavusoglu said, “Our goal is to sweep away Daesh [IS] from our border. But the YPG [Kurdish People's Protection Units] forces within the Syrian Democratic Forces [SDF] must withdraw to the east of the Euphrates forthwith. If not, Turkey will do what is necessary.”

On the morning of Aug. 25, YPG spokesman Redur Halil emphasized his belief that the Jarablus operation is not against IS but rather the Kurds. He declared they would not withdraw from west of the Euphrates and nobody could force them to. Speaking to Voice of America Radio, Halil said, “Nobody can ask us to withdraw from our own land.”

These remarks signal the likelihood of a first-ever ground confrontation in northern Syria between Ankara and the PYD.

Damascus registered a low-key reaction to the operation, complaining of Turkey’s violation of its "sovereign rights." The Russian Foreign Ministry issued a statement expressing concern over the developments.

Turkish reinforcements continued to enter Syria. At 10 a.m. Aug. 25, 10 tanks and a lot of heavy engineering equipment crossed the border toward Jarablus. The deployment of new Turkish army units on the border and the arrival of reinforcements from other parts of the country indicate Ankara is determined to continue the operation.

A more important development came from the south of Jarablus. YPG Jarablus Military Council officials said there was a distance of only 3 kilometers (nearly 2 miles) between them and the FSA, which had entered Jarablus. Officials said the YPG would not allow FSA units to move any farther south. Local sources reported an exchange of mortar fire between the FSA and the YPG.

Sources speaking to Al-Monitor in Ankara on condition of anonymity said IS had been withdrawing from Jarablus for two weeks. The YPG had been preparing to move north to capture Jarablus, but Ankara pre-empted the move through Euphrates Shield. Ankara's action is further confirmation that the true target of the operation is not IS, but to block YPG’s domination of northern Syria.

The same sources said the heavy presence of armored and engineering forces along the border could be a sign of Ankara’s intention to set up a permanent base at Jarablus modeled after the Bashiqa base near Mosul in Iraq. Naturally, the reactions of Damascus, Moscow and Washington to such a plan will be important. Nevertheless, with this ongoing operation, Ankara for the first time in two years has made a difference in Syria. That is why in Ankara the most-heard comment nowadays is, “Finally, Turkey is back in the game in Syria.”

The critical questions are: Does Ankara have a road map with the blessing of Moscow and Washington? Has Ankara informed Damascus of its plans? Or will Ankara play it by ear according to field developments and by gauging the reactions of other players, especially the PYD? These are vital questions, because Ankara’s potential reaction to an FSA-YPG clash south of Jarablus could mean Euphrates Shield could easily expand beyond Jarablus toward the Al Rai-Azaz line to interdict the YPG from reaching Afrin and to change all the equations in northern Syria.

Ankara sources say the PYD’s attitude will be important, especially now. One source who didn’t want his name used drew attention to the importance of the YPG’s decision on whether to withdraw to the east of the Euphrates. “We will see if the PYD will confine itself to the limits the United States had coordinated with Turkey, or pursue its own goals. The United States wants the YPG to focus on a Raqqa operation. If we see the YPG withdrawing to the east of the Euphrates and focusing on the Raqqa region, we will understand that the YPG has made the decision Turkey [wants]," said the source.

Now eyes are on the south of Jarablus, awaiting the reactions of the YPG in the field and the PYD in the political arena about withdrawing to the east of the Euphrates. The Washington Post reported the morning of Aug. 25 that some but not all Kurdish forces had withdrawn. The political tension between Ankara and the PYD has for the first time created friction between the YPG and the Turkish Armed Forces (TSK). We will all watch anxiously to see how the parties will do in their crisis management on terrain that is already heating up.

Turkey's military presence

The Euphrates Shield operation has symbolic significance to Turkey, presenting the opportunity to restore the TSK's prestige, which was badly tarnished with the July 15 failed coup attempt. No doubt such image repair would contribute to the TSK's combat confidence, morale and cohesion with the population.

Here is a partial description of the troops and hardware being used in Euphrates Shield:

In air operations, in addition to Turkish F-16s, Turkey also is using its newly acquired Bayraktar TB2 unarmed drones. US A-10 tank-killer planes dropped 244 MK-84 bombs on 63 IS targets south of Jarablus.

The ground operations are being conducted by FSA fighters, whose numbers are expected to reach 5,000-strong as they are joined by perhaps a dozen armed groups such as Ahrar al-Sham.

A Turkish armored battalion of around 25 M60A3 tanks and a mechanized infantry battalion equipped with armored personnel carriers with about 300 soldiers are giving armored protection and close-fire support to FSA groups. It is most likely that the TSK base at nearby Kilis Elbeyli is coordinating close-air support, forward air control and medical evacuation with the FSA units.

An armored brigade is on reserve at nearby Karkamis, while tank and armored reinforcements from other parts of the country are still arriving, indicating that Ankara is aware of the possibility of expanding the operation depending on developments.

FSA units backed by Turkish F-16s have reached Keklice-Kivircik village, about 7 kilometers west of Jarablus, after their forward reconnaissance units entered Jarablus. The casualty toll of the FSA on the first day was one killed by a roadside bomb and about 20 wounded. The news media was informed that on the first day of operations, including air attacks, about 100 IS militants were killed. As seen in social media messages of FSA fighters, the first day of their operation was mostly a rural trek with no IS resistance, and Jarablus appeared to be a ghost town with no population.

AlMonitor


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Turkish authorities have yet to assign blame for the recent wedding massacre at Gaziantep, but they themselves must shoulder a considerable amount of responsibility.

Officials knew months ago that the Islamic State (IS) was considering an attack in Gaziantep, yet they did nothing. Regardless of which group is ultimately found to have committed the Aug. 20 suicide bombing — which killed 54, including 29 children, and wounded more than 90 others — Turkey should have been prepared.

It's certainly no secret that IS has a strong presence in many areas of Gaziantep. Court indictments related to the killing of more than 100 people in Ankara back in October had already indicated the possibility of a Gaziantep attack. Then in May, Yunus Durmaz, the "prince of IS" at Gaziantep, blew himself up — apparently to avoid surrendering to police who raided his home. In his computer, officials found documents about potential attacks.

Durmaz asked Ilham Bal, the chief of IS in Turkey, for permission to launch attacks in Gaziantep and Antalya, particularly against members of the Kurdistan Workers Party (PKK), but also against civilians.

“PKK people are holding weddings," Durmaz said in one document. "There are some [civilian] relatives who come to these weddings, but most are PKK people. They display the PKK flag at the wedding, sing PKK songs. Shouldn’t we hit such an occasion? There will be a wedding soon. If you approve, God willing, we will hit it.”

Durmaz’s computer notes continue: “We have determined the best civilian targets. In Antalya there is a nightclub where world-famous artists and tourists congregate. Every night foreign and local tourists assemble there. More than 1,000 of them. We will launch a suicide attack against it. … Another target is Americans. In Gaziantep there is [a United Nations] office with about 45 people, Turks and foreigners. [The] French have an office too. We will hit them with suicide attacks. … These are the targets. We could have hit soldiers and police but didn’t because we felt that would impede our major operations. After our operations, we will open the new season if the Turkish republic doesn’t take steps back and [IS] doesn’t tell us to stop.”

Durmaz details how he trained 400 militants at Gaziantep. He said 150 of them were put on the payroll and were ready to take over the city.

IS, which has made much use of the Jarablus-Gaziantep corridor and an al-Rai-Kilis border stretch, was able to set up its Gaziantep cells because of Turkey’s nonchalance. We all remember how IS supporters celebrated the Charlie Hebdo attack in Paris in the streets of Gaziantep.

Elif Dogan Turkmen, a deputy of the opposition Republican People's Party (CHP) investigating the Gaziantep bombing, spoke of a reality everyone in the city knows about but the government ignores. He said, “IS is very well-organized in this city. Three-four neighborhoods are fully under their control. … People are convinced the government allows this.”

The state knows what is transpiring. According to a police intelligence report leaked to the media in April, today there are about 20,000 people supporting Salafi-Takfiri ideology in Turkey. The report says this is about the same level as in Tunisia, Saudi Arabia and Jordan, and is a serious threat to Turkey.

The report says the war in Syria draws Turks to IS: “We have seen that the desire to loot, to get married and to achieve martyrdom have made Syria an attractive choice. It has been noted that the [IS] declaration of a caliphate in June 2014 has given life to dreams of these segments for an Islamic state. They are motivated to live an Islamic life in lands ruled by Islam, further compounded with their expectations of receiving land, housing and salaries from the organization.”

The report says that since April 2011, 2,750 Turkish Salafists have gone to and returned from Iraq and Syria. Today, 1,211 of them are in the region; 749 are with IS and 136 are with Jabhat al-Nusra. Until now, 457 Turks have been killed in the region.

The report added that Salafists find most of their recruits in Konya, Adana, Istanbul, Gaziantep and Diyarbakir.

Though IS has not been officially designated as the perpetrator in the Gaziantep attack, there are several reasons to suspect it is responsible.

A review of earlier suicide bomber or remotely controlled bomb attacks for which IS is blamed reveal target selections and motivations:

IS, which could not achieve its goals in Syria because of Kurdish resistance, used a bomb at a Diyarbakir rally of the pro-Kurdish Peoples’ Democratic Party (HDP) on June 5, 2015. IS sees the HDP as an extension of the People's Protection Units (YPG) and the Kurdish nationalist Democratic Union Party (PYD).

The second attack was also Syria-related. Socialist youth groups planning to take provisions and assistance to Kobani, Syria, were massacred July 20, 2015, in Turkey at Suruc.

The previously mentioned Oct. 10 twin bombings in Ankara targeted civil society groups and parties expressing solidarity with the Kurds and demanding peace.

On Jan. 12, foreigners, mostly Germans, were killed by suicide bombers at Istanbul’s Sultanahmet district.

On March 19 at Beyoglu-Istanbul, foreigners again were the targets of a suicide bomber.

On June 28, civilians at Ataturk Airport of Istanbul were attacked by suicide bombers who also used guns.

The message of the three most recent attacks listed above was a warning to Turkey, which had adopted some anti-IS measures, and also to the international community.

The Gaziantep attack followed the expulsion of IS from Manbij by Syrian Democratic Forces led by the YPG. IS militants left Manbij in a 500-vehicle convoy and moved to Jarablus, which abuts the border with Turkey. There were predictions that IS would avenge its Manbij defeat and that is quite possibly what happened. It is also likely that, just as IS triggered Shiite-Sunni conflict in Iraq, IS aims to inflame the environment of ethnic conflict in Turkey.

AlMonitor


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την έντονη αντίδραση των ακριτικών Δήμων της Κόνιτσας και του Πωγωνίου, προκαλεί η κατάργηση του Αστυνομικού Τμήματος στην Πυρσόγιαννη και το Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης στο Κεφαλόβρυσο, που προβλέπεται στο Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που δημοσιεύθηκε και αφορά στην αναδιάρθρωση των υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας.

Στην ανακοίνωση του Δήμου Κόνιτσας, αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η εξέλιξη αυτή προκαλεί πικρία και αγανάκτηση, διότι «ο τόσο ευαίσθητος χώρος της ακριτικής περιοχής, εγκαταλείπεται σιγά- σιγά, αλλά σταθερά, από το ενδιαφέρον της Πολιτείας, που εκφράζεται από τους αρμόδιους φορείς διαχρονικά».

Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις ενέργειες της Δημοτικής Αρχής, από τα αρχικά στάδια της σχεδίασης αναδιάρθρωσης των υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία, με έγγραφα και προσωπικές επαφές, προσπάθησε να πείσει τη φυσική και πολιτική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ ότι η διατήρηση του Αστυνομικού Τμήματος της Πυρσόγιαννης είναι απολύτως αναγκαία, ενώ η κατάργησή του, θα επιδράσει έντονα αρνητικά στο αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων στις ακριτικές περιοχές, οι οποίοι στην πλειονότητά τους, είναι άτομα μεγάλης ηλικίας.

Με αφορμή τις αλλεπάλληλες διαρρήξεις, ο δήμαρχος Ανδρέας Παπασπύρου, από το Ασημοχώρι όπου βρίσκεται, υπογραμμίζει στο ΑΠΕ πως οι ηλικιωμένοι ακρίτες είναι συχνά αντιμέτωποι με την παραβατικότητα και χρειάζονται υποστήριξη και ασφάλεια. Επίσης επισήμανε πως απαιτείται χρόνος για να παρέμβει η αστυνομία από την Κόνιτσα σε οποιοδήποτε συμβάν στην περιοχή των συνόρων, καθώς οι αποστάσεις των ακριτικών χωριών από την κωμόπολη είναι μεγάλες.

Να σημειωθεί ότι ο Δήμος, με έγγραφό του, είχε προτείνει τη λήψη σειράς μέτρων, προκειμένου να υπάρξει ανάσχεση της παραβατικότητας, στα οποία συμπεριλαμβανόταν και το κύριο αίτημα, της μη υλοποίησης της πρότασης κατάργησης του Αστυνομικού Τμήματος Πυρσόγιαννης.
Μάλιστα, οι λόγοι καταγράφονται τεκμηριωμένα στο ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου της Κόνιτσας, στις 4 Δεκεμβρίου2015, με το οποίο ζητά από την πολιτική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ να επανεκτιμηθούν τα δεδομένα και να ληφθούν υπ’ όψιν, οι ιδιαίτερες συνθήκες της ακριτικής περιοχής και όλοι οι υπόλοιποι παράγοντες που επηρεάζουν την ασφάλεια της, ώστε να αναθεωρηθεί, η απόφαση για την κατάργηση του Αστυνομικού Τμήματος Πυρσόγιαννης.

Επίσης, ο δήμαρχος Πωγωνίου, Κώστας Καψάλης απέστειλε σχετική επιστολή στον αναπληρωτή υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Ν. Τόσκα, στην οποία αναφέρει ότι η κατάργηση του Τμήματος, «έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με τις δεσμεύσεις του υ7πουργείου και της ΕΛΑΣ, για ενίσχυση της συνοριακής φύλαξης και εμπέδωσης του αισθήματος ασφάλειας στους κατοίκους του ακριτικού Δήμου Πωγωνίου, οι οποίοι στην πλειονότητά τους, είναι ηλικιωμένα και μοναχικά άτομα», ενώ επισημαίνει πως οι δημότες Πωγωνίου, που φυλάγουν Θερμοπύλες, έχουν πληρώσει και συνεχίζουν να πληρώνουν βαρύ φόρο στην εγκληματικότητα που αυξάνεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια.

ΑΠΕ-ΜΠΕ Μ. Τζώρα Ιωάννινα
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Παρόλο που τα στοιχεία για τη συνολική ανεργία στην Ευρωζώνη, τα οποία πρόκειται να δημοσιευτούν την επόμενη εβδομάδα, αναμένεται να δείξουν πτώση σε χαμηλό πενταετίας, συγκεκριμένα στο 10%, η Ελλάδα αδυνατεί να ακολουθήσει, εμφανίζοντας τραγικούς αριθμούς στον τόμεα της εύρεσης εργασίας για τους ήδη ανέργους.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την τελευταία τριμηνιαία έκθεση για τις θέσεις εργασίας της ΕΕ, πάνω από το 94% των Ελλήνων που ήταν άνεργοι στο δ' τρίμηνο του 2015, δεν κατάφεραν να βρουν εργασία κατά τους πρώτους τρεις μήνες του 2016, που αποτελεί μακράν τη χειρότερη επίδοση στην Ευρώπη, η οποία επισκιάζει ακόμα και χώρες όπως η Βουλγαρία, η Σλοβακία και η Ρουμανία.

Όπως φαίνεται και στον πίνακα της eurostat, η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό της Ευρώπης στα άτομα που παρέμειναν άνεργοι το α' τρίμηνο του 2016 με 94,6%, ενώ ακολουθεί η Βουλγαρία με 82,3% και η Σλοβακία με 81,4%. Την ίδια στιγμή, σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης το αντίστοιχο ποσοστό κυμαίνεται περίπου στο 50%-65%, με τη Γαλλία να έχει 63%, την Ολλανδία 53,9% και την Αυστρία 58%.

Θα πρέπει να σημειωθεί ωστόσο ότι η Ελλάδα έχει το δεύτερο μικρότερο αριθμό ατόμων που πέρασαν στην ανεργία το ίδιο διάστημα, με μόλις 4,3%, ποσοστό μεγαλύτερο μόνο από της Βουλγαρίας που έχει 3,2%.

Τα στοιχεία της εργασίας δείχνουν επίσης έντονες διαφορές στις προοπτικές που υπάρχουν στις βόρειες οικονομίες του «πυρήνα» της ευρωζώνης σε σχέση με την περιφέρεια, όπως σχολιάζει ο Mehreen Khan στους Financial Times.

Ο αρθρογράφος σημειώνει ότι το ελληνικό πρόβλημα θα πρέπει να ανησυχεί τους φορείς χάραξης πολιτικής, καθώς αντανακλά επίσης το φαινόμενο της αποτυχίας να επανενταχθούν στην αγορά εργασίας όσοι μένουν εκτός του εργατικού δυναμικού για παρατεταμένη περίοδο.

Πρόκειται για τη διαδικασία της «υστέρησης», κατά την οποία οι άνεργοι χάνουν σταδιακά τις ικανότητές τους ώστε τίθενται εκτός εργατικού δυναμικού πλήρως, κάτι που συμβάλλει σε μακροχρόνια χαμηλή δυναμική ανάπτυξης και σε χρονίως υψηλά επίπεδα ανεργίας.

Τέλος, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η Ιταλία είχε το υψηλότερο ποσοστό των ανέργων που υπάγονται σε «αδράνεια», σε ποσοστό που κυμάνθηκε στο 37,1% κατά το πρώτο τρίμηνο του 2016.

Το ανενεργό ποσοστό του εργατικού δυναμικού μπορεί να περιλαμβάνει φοιτητές, συνταξιούχους και όσους έχουν σταματήσει απλά να ψάχνουν για δουλειά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Περίπου 300.000 - 400.000 πρόσφυγες αναμένεται να υποδεχθεί η Γερμανία κατά το τρέχον έτος, σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Ερευνών της Νυρεμβέργης για την Αγορά Εργασίας και τα Επαγγέλματα (ΙΑΒ).

Προϋπόθεση για τους υπολογισμούς αποτελεί, σύμφωνα με τον ερευνητή Χέρμπερτ Μπρίκερ, να παραμείνουν ως έχουν οι πολιτικές συνθήκες και να εξακολουθήσουν να ισχύουν τόσο η συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, όσο και το κλείσιμο της Βαλκανικής Οδού.

Τα στοιχεία της έρευνας δείχνουν ότι από τον περασμένο Απρίλιο φθάνουν στην Γερμανία 16.000 αιτούντες άσυλο τον μήνα, ενώ το 2015 η Γερμανία υποδέχτηκε περίπου 1,1 εκατομμύριο πρόσφυγες, εκ των οποίων στη χώρα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Ινστιτούτου, βρίσκονται σήμερα περίπου 900.000.

Οι ερευνητές εκτιμούν ακόμη ότι ως το τέλος του έτους οι πρόσφυγες που θα μπορούν να εργαστούν στη χώρα θα ανέρχονται σε 160.000, ενώ μακροπρόθεσμα θα μείνουν στην Γερμανία περίπου 700.000 άτομα, εκ των οποίων αρκετοί έφθασαν ήδη πριν από το 2015.

Όπως αναφέρει το Ινστιτούτο στην έρευνά του, το 70% των προσφύγων που ζητούν εργασία και το ένα τρίτο εκείνων που εργάζονται ήδη, δεν διαθέτουν επαγγελματική κατάρτιση.

Στο εύλογο ερώτημα που προκύπτει: Πως αυτοί οι πρόσφυγες θα φτάσουν στη Γερμανία, αφού υπάρχει ήδη συμφωνία μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας περί ελέγχου των προσφυγικών ροών, η απάντηση είναι πως ήδη μεταφέρονται αεροπορικώς, σχεδόν σε καθημερινή (κάθε νύχτα) βάση, από την Τουρκία και από την Ελλάδα προς τη Γερμανία, σημαντικοί αριθμοί λαθρομεταναστών (προσφύγων). Η μετακίνηση αυτή γίνεται σιωπηλά, με συνωμοτικά στοιχεία και εν αγνοία των ευρωπαϊκών πληθυσμών.
Αν λάβουμε ως δεδομένο πως η Γερμανία φέρει την κύρια ευθύνη για την δημιουργία του "προσφυγικού" προβλήματος στην Ευρώπη, επειδή ανακοίνωσε πως επιθυμεί περίπου 1 εκατομμύριο εργαζόμενους, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το "προσφυγικό" πρόβλημα στην Ευρώπη, επειδή η Γερμανία ήθελε 1 εκατομμύριο νέους (φτηνούς) εργαζόμενους, μένει να αναρωτηθούμε ποια θα είναι η νέα επιβάρυνση των ευρωπαϊκών χωρών, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά από τη ήδη υπάρχουσα σιωπηλή μετακίνηση λαθρομεταναστών προς τη Γερμανία...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Στέλιου Παπαθεμελή

Το καίριο ερώτημα που πλανάται πάντοτε είναι ποιος κυβερνά τον κόσμο και βέβαια αυτόν τον τόπο. Η απάντηση είναι οι αγορές με τα ανά χώρα ενεργούμενά τους. Αυτές διαθέτουν τα συστήματα παραγωγής κρίσεων που βυθίζουν τους λαούς στην απόλυτη φτώχεια με φοροληστρικά μνημόνια και τα τούτοις όμοια.

Οι κυβερνήσεις, κάποιες λιγότερο, άλλες περισσότερο και άλλες ολοκληρωτικά, εκτελούν τις εντολές των αγορών «τοις κείνων ρήμασι» πειθόμενες. Αν παρεκκλίνουν, αντικαθίστανται συχνά με «δημοκρατικές διαδικασίες»!

Οι αγορές προτιμούν το σκότος παρά το φως. Επειδή «πας ο φαύλα πράσσων μισεί το φως και ουκ έρχεται προς το φως ίνα μη ελεγχθή τα έργα αυτού» (Ιω. 3,20).

Ηθικά αρέσκονται στο βούρκο, όπως τα χοιρίδια. Τα γουρούνια ευχαριστιούνται περισσότερο στο βούρκο παρά στο καθαρό νερό. «Ύες βορβόρω ήδονται μάλλον, ή ύδατι καθαρώ» (Ηράκλειτος).

Είναι διάχυτη η δυσοσμία από τις ΜΚΟ Open Society Foundations του διεθνούς αρχιτοκογλύφου Soros που αυτοπροσδιορίζεται «φιλάνθρωπος». Εις πλήρη απόδειξη των αναμείξεών του στα εσωτερικά και την εξωτερική μας πολιτική οι 2.500 φάκελοι χάρη στην ομάδα DC Leaks. Ένα πρώτο δείγμα από 26 προγράμματα χρηματοδότησης, μεταξύ άλλων και του Gay Pride…
Η αλλοίωση της εθνικής ταυτότητός μας ανήκει στους υψηλούς στόχους του «ευαγούς» ιδρύματος, κατά τα άλλα προστάτη παντός ανθελληνικού.

Να μας αλλάξουν την ταυτότητα, αυτός είναι ο ύπουλος στόχος τους. Εκεί βρίσκεται η πηγή της συνοχής και της ισχύος ενός λαού. Στη νοηματοδότηση του βίου του από τις αξίες του πολιτισμού του και το υπερβατικό του ιδεώδες. Η καταστροφή της ελληνικής ετερότητας, του ελληνικού τρόπου τούς απασχολεί επιμόνως. Η ελληνικότητα είναι τρόπος. «Τρόπος σκέψης και έκφρασης λογικής και γλώσσας. Είναι επιλογή προτεραιοτήτων, κριτήρια επιλογής» (Γιανναράς, Η Ευρώπη γεννήθηκε από το «Σχίσμα», σ.270). Αυτό είναι κάρφος εις τους οφθαλμούς τους .

Οι πέντε Ολυμπιονίκες μας του Ρίο, καμάρι της πατρίδας, προετοιμάσθηκαν μέσα σε απίστευτα δυσμενείς όρους εδώ. Νίκησε το πείσμα και η πίστη τους. Η χώρα πορεύεται μέσα από ανάλογες συνθήκες. Μπορεί και δικαιούται να κερδίσει το μετάλλιο της εξόδου από την Κρίση. Προϋπόθεση, η κάθε λογής ηγεσία της να εμπνευσθεί από το πνεύμα των Ολυμπιονικών μας.

Κλήμης ο Αλεξανδρεύς στους «Στρωματείς» παραπέμπει στον Γοργία (483-376 π.Χ.): «Και το αγώνισμα ημών διττών αρετών δείται, τόλμης και σοφίας. Τόλμης μεν το κίνδυνον υπομείναι, σοφίας δε το αίνιγμα γνώναι». Στο αγώνισμά μας απαραίτητες δύο αρετές, τόλμη και γνώση. Τόλμη να αποδέχεσαι τον κίνδυνο και γνώση να αναγνωρίζεις το κρυμμένο νόημα (Η αρχαία Σοφιστική, εκδ. Γνώση, σ. 213). Αλλά εδώ ψαχνόμαστε ακόμη για το έλασσον, την διαχειριστική επάρκεια.

Οι αμύντορες του τεμένους των Αθηνών επικαλούνται ότι έτσι τίθεται υπό κρατικό έλεγχο ό,τι συγκαλύπτεται υπό την μουσουλμανική λατρεία. Ο ισχυρισμός είναι αφελής διότι:
α. Οι μουσουλμάνοι στην πρωτεύουσα είναι πολλαπλάσιοι της χωρητικότητας του τζαμιού 350 θέσεων. Είναι 350Χ1000 και …..
β. Ανήκουν σε διαφορετικές, αλληλοσπαρασσόμενες «ομολογίες», σουνίτες, σιΐτες, αλεβίτες, αλεουΐτες κλπ. Σε ποιους θα πρωτοδοθεί;
γ. Οι γερμανικές αρχές καταγγέλλουν ανοιχτά τους ιμάμηδες των εκεί 900 τζαμιών ότι δεν επιτελούν θρησκευτικό έργο, αλλά πολιτική προπαγάνδα και σχεδιάζουν μέτρα περιστολής τους.

Με αποδέκτη το χειμαζόμενο κομματικό ακροατήριο, ο Γ.Γ. Δικαιοσύνης προέβη σε πρωτοφανή ενέργεια ζητώντας από τον Εισαγγελέα να ασκήσει δίωξη κατά του Μητροπολίτη Χίου για όσα πασίδηλα και αυτονόητα, δήλωσε στα πλαίσια των καθηκόντων του ο Ποιμενάρχης. Αλλ’ο υπερευαίσθητος Γ.Γ. (και ο Εισαγγελέας Ρατσισμού) δεν «άκουσαν» τον ψευδομουφτή Ξάνθης, Μέτε, να ξερνάει: «Οι Εβραίοι πρέπει να γίνουν σαπούνι και ο Χίτλερ κάποια μέρα θα δικαιωνόταν για την επιλογή του να τους εξολοθρεύσει»! Ο Μέτε παραμένει στο απυρόβλητο.

Οι δυνάστες ούτε καταργούν, ούτε χαλαρώνουν τις αλυσίδες της καταδυνάστευσής μας. Όπως απεκάλυψε ο Spiegel, εν όψει επιδείνωσης του μεταναστευτικού εκβιάζουν τη συνεργασία της Ελλάδος «ακόμη και με άσκηση οικονομικών πιέσεων»!
Η απειλή του μεταναστευτικού στριφογυρίζει στις αυλές μας.
Οι Ευρωπαίοι δεν θα ενδώσουν στο τελεσίγραφο του Ερντογάν για τη βίζα. Αυτός, με το νταϊλίκι του και τα αδιέξοδά του, θα πραγματοποιήσει την απειλή του: δια των δουλεμπόρων του θα αδειάσει τις μικρασιατικές ακτές από τους «φιλοξενουμένους» του. Στην Ελλάδα βεβαίως, βεβαίως!

Η Ελλάδα οφείλει να υπερασπισθεί τα σύνορά της, όπως κάθε χώρα υπερασπίζεται τα δικά της. Δεν υπάρχουν «ανοιχτά σύνορα» πουθενά. Και να αξιώσει με απόλυτη κατηγορηματικότητα οι εταίροι να αναλάβουν το μερίδιο της ευθύνης τους .
Το Αιγαίο είναι τα σύνορα της Δύσης. Το ΝΑΤΟ, να υπερασπισθεί μαζί με τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις το Αιγαίο ολόκληρο, από την Αλεξανδρούπολη ως το Καστελόριζο, φυσικά περιλαμβανομένης και της Δωδεκανήσου.

Η συνεισφορά και οι αγώνες του λαού μας ξεχνιούνται εύκολα από τους «μεγάλους».
Το τραγούδησε η ανεπανάληπτη Σοφία Βέμπο:
«Σε κάθε χιονισμένη ράχη,
σαν πολεμούσαμε μονάχοι,
όλοι λαγούς με πετραχήλια μας ετάζανε
και μες στα μάτια με λατρεία μας κοιτάζανε.
Μα ξεχαστήκαν όλα εκείνα,
η Πίνδος και η Τρεμπεσίνα,
ίσως μια μέρα εμάς που τόσο αίμα εχύσαμε,
να μας καθίσουν στο σκαμνί, γιατί νικήσαμε».
(Ποίηση Μ. Τραϊφόρου)
Αυτό επιμένουν να κάνουν. Έλεος!

* ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης
Ηλεκτ.ταχ. stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Το τελευταίο Σ/Κ του Αυγούστου μπροστά μας, ανακοινώθηκαν τελικά οι βάσεις των φετινών εισαγωγικών σε τμήματα των ΑΕΙ και ΑΤΕΙ, πολλά δάκρυα στα μάτια παιδιών, γονέων και συγγενών, άλλα μαύρα της απογοήτευσης και άλλα διάφανα της χαράς!

Χαρές και χαμόγελα στο προεδρικό Μέγαρο όπου βρέθηκαν οι Ολυμπιονίκες μας αλλά ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ διαβάζω ότι ΔΕΝ παραβρέθηκε στην τελετή υποδοχής των Ολυμπιονικών η Άννα Κορακάκη, κάτοχος 2 μεταλλίων στους Ολυμπιακούς του Ρίο και φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιό Μακεδονίας, στο Πανεπιστήμιο μου…

ΔΕΝ θα σχολιάσω το γεγονός, αλλά στη χώρα των απίστευτων ‘σκαμπανεβασμάτων’ αισθάνομαι την υποχρέωση να καταθέσω μερικές παραγράφους ειλικρινούς προβληματισμού…

Η προσμέτρηση επιδόσεων σε διάφορους τομείς των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, μέσα από μια διαδικασία που χαρακτηρίζεται ως δοκιμασία, διαγώνισμα ή ακόμη, κατά το ξενόφερτο και λίαν προσφιλές στην εποχή μας «τεστ», έχει ως στόχο τη διαφοροποίηση ανδρών, γυναικών και παιδιών και την κατάταξή τους σε κάποιες ιεραρχικές συμβολικές πυραμίδες επιδόσεων και επιτυχίας που αντικατοπτρίζουν και πραγματικές πυραμίδες καθημερινών κοινωνικών, οικονομικών, επιστημονικών, επαγγελματικών, πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων......

Συχνά ακούγεται η κριτική που αποδοκιμάζει όλες ή έστω κάποιες προσπάθειες προσμέτρησης και διαφοροποίησης προβάλλοντας, προφανώς όχι ως ουσία αλλά καταφανώς ως επίφαση, επιτακτικά την ανάγκη διασφάλισης δημοκρατικής ισότητας που επιφέρει νομοτελειακά και αναγκαστικά ως αποτέλεσμα την θεώρηση όλων ως… ίσων! Τίποτε δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο ανακριβές και άδικο για τον καθένα και την καθεμιά μας ως άτομα με το χαρακτηριστικό της ανεπανάληπτης μοναδικής προσωπικότητάς και αντιπαραγωγικό για ολάκερη την κοινωνία που ως σύνολο συνθέτουμε.

Οι άνθρωποι διαφέρουμε στο μπόι, στο βάρος και το πάχος, στο κάλλος, δηλαδή στην αισθητική της εποχιακής ή διαχρονικής σημασίας «ομορφιάς» όπως διαφέρουμε και στις επιδόσεις που διαφοροποιούν τις μυοσκελετικές και τις διανοητικές δεξιότητες και ικανότητές μας. Αυτό και αντικειμενικά εμφανές είναι και αναλλοίωτο παρέμεινε ως δεδομένο στο πέρασμα του χρόνου.

Θα ήμουν, όμως, ανιστόρητος ίσως και επικίνδυνα υποκριτικός εάν δεν παραδεχόμουν ότι υπήρξαν εποχές στις ανθρώπινες κοινωνίες όπου οι διαδικασίες αξιολόγησης διαβρώθηκαν με στόχο να υποτιμηθούν άτομα ή ομάδες και να υπερτιμηθούν άλλοι.

Να θυμηθούμε τους Νέγρους της Αμερικής ως ένα κραυγαλέο, ιστορικό παράδειγμα ανάμεσα σε πολλά άλλα διαχρονικά παρόμοια. Αυτά δεν αναιρούν ούτε τη χρησιμότητα των «τεστ» ούτε, φυσικά, και το δεδομένο των ανθρώπινων διαφορών σε ποικίλα και αντικειμενικά μετρήσιμα χαρακτηριστικά και τις ανισότητες που προκύπτουν στη διαδικασία του ανταγωνισμού.

Δημοκρατία σημαίνει να διασφαλίζουμε την ισότητα των ευκαιριών βοηθώντας άτομα και ομάδες να επιδείξουν τα ταλέντα, τις δεξιότητες και ικανότητές τους και να επιβραβεύουμε τους καλλίτερους και τις καλλίτερες για να προκύπτει έτσι όφελος για τα κοινωνικά σύνολα!

Αντίθετα, η διασφάλιση της ισότητας των επιδόσεων, θα μας οδηγήσει όχι μόνο σε εξίσωση της αντικειμενικής πραγματικότητας με την ψευδαίσθηση μιας ανύπαρκτης πραγματικότητας αλλά, ακόμη χειρότερα για τον καθένα και την καθεμιά μας χωριστά και για όλους μας συνολικά, θα μας εξισώσει προς χαμηλότερους κοινούς παρονομαστές...

Στην πρώτη περίπτωση, αυτήν της διασφάλισης ισότητας ευκαιριών κάποιοι, που το αξίζουν, στη διαδικασία του ελεύθερου ανταγωνισμού και συναγωνισμού επειδή υπερτερούν θα πάρουν ..Άριστα.

Στη δεύτερη περίπτωση, αυτή της ψευδούς και συνάμα διαχρονικά μυωπικής αποδοχής ίσων επιδόσεων από άτομα που δεν διαθέτουν ίσες ικανότητες και τα κριτήρια και τα αποτελέσματα τόσο ανήθικης στρατηγικής σίγουρα θα είναι ...Άρρωστα!

* O Γιώργος Πιπερόπουλος είναι συνταξιούχος καθηγητής και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας - Επισκέπτης καθηγητής στο Business School, Newcastle University, United Kingdom.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καθώς το ΔΝΤ συνομολογεί τα λάθη του στο ελληνικό πρόγραμμα, ο Νότης Μαριάς δείχνει στην κυβέρνηση ποιο είναι το ελληνικό μπαζούκας και της ρίχνει το γάντι 

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Αφού το ανεξάρτητο Γραφείο Εσωτερικής Αξιολόγησης του ΔΝΤ παραδέχθηκε με την πρόσφατη έκθεσή του πως το Ταμείο, πρώτον, παραβίασε στην περίπτωση της Ελλάδας την καταστατική του αρχή που προϋποθέτει αναδιάρθρωση του χρέους προκειμένου να συμμετάσχει σε ένα πρόγραμμα διάσωσης και δεύτερον, έκανε λάθη που οδήγησαν στην πλήρη αποτυχία του 1ου ελληνικού προγράμματος και επειδή οι ζημιές που προκλήθηκαν είναι τεράστιες, η Ελλάδα νομιμοποιείται και οφείλει να προχωρήσει σε αγωγή κατά της τρόικας και να ζητήσει αποζημίωση εκατοντάδων δισεκατομμυρίων.

Την θέση αυτή διατύπωσε ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής και καθηγητής Ευρωπαϊκών Θεσμών Νότης Μαριάς σε συνέντευξή του στον Real FM (8/8/2016), όπου επιπροσθέτως επεσήμανε πως τα λάθη του ΔΝΤ έγιναν εσκεμμένα. Το ΔΝΤ δεν προχώρησε στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους προκειμένου:
α) να διασωθούν οι ευρωπαϊκές κυρίως τράπεζες, αλλά και τα ιδιωτικά funds που κρατούσαν το 80% του ελληνικού χρέους, το οποίο ανερχόταν στα 330 δισ. ευρώ και
β) να διασωθεί η ευρωζώνη και το ευρώ.

Οι τράπεζες ειδικά, σύμφωνα με την έκθεση 10/2/110-05.05.2010 του ΔΝΤ, είχαν γύρω στα 150 δισ. ευρώ και αν κουρευόταν κατά 50% το χρέος, όπως συνηθίζει το ΔΝΤ, θα έχαναν περί τα 75 δισ. ευρώ, ενώ άλλα τόσα θα έχαναν οι ιδιώτες.

Το χειρότερο όμως κατά τον κ. Μαριά ήταν ότι η τρόικα μετέτρεψε ένα ιδιωτικό χρέος σε κρατικό, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να χρωστάει πλέον σε κράτη δανειστές, τα οποία απαιτούν και επιβάλουν την πολιτική τους βούληση στα κράτη οφειλέτες (πχ ψήφος για την συμφωνία ΤΤΙΡ).

Συνεπώς, καταλήγει ο κ. Μαριάς, υπάρχει μια τεράστια ζημιά εξαετίας που συνίσταται στα 47 δισ. ευρώ/χρόνο από τη δραματική μείωση του ΑΕΠ, 63 δισ. ευρώ/χρόνο από τις απώλειες σε μισθούς, συντάξεις, φόρους, από το 1,5 εκατ. ανέργους, από την διολίσθηση του 40% του πληθυσμού στη φτώχεια, από τις χιλιάδες επιχειρήσεις που έκλεισαν.
Επίσης το χρέος από 130% του ΑΕΠ οδεύει στο 200%!

Η κυβέρνηση οφείλει να ετοιμάσει το φάκελο αυτής της ζημιάς, στην οποία πρέπει να συνυπολογισθεί και η ζημιά που έγινε στη φήμη της χώρας, αλλά και η ηθική βλάβη που υπέστη (10.000 αυτοκτονίες) και να καταθέσει αγωγή κατά της τρόικας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, όπως άλλωστε προβλέπεται από τις σχετικές συμβάσεις για την επίλυση των διαφορών.
Στη δικαστική επίλυση της διαφοράς ο κ. Μαριάς αποδίδει 80% πιθανότητες να κερδηθεί, ενώ εκτιμά πως με την κατάθεση της αγωγής θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις πολιτικού συμβιβασμού.

Πηγή Real


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει η Δρ Ευγενία Σιαπέρα

Στις 24 Αυγούστου, ως απάντηση στην τρομοκρατική επίθεση στο Gazantiep, ο τουρκικός στρατός ξεκίνησε την επιχείρηση Euphrates Shield (Ασπίδα του Εφράτη), εναντίον του Ισλαμικού Κράτους/Daesh αλλά και των Κούρδων μαχητών του YPG.

Η επιχείρηση αυτή, και η εντεινόμενη συμμετοχή της Τουρκίας στον πόλεμο στη Συρία ήταν αναμενόμενες. Οι πιο παρατηρητικοί όμως θα πρέπει να αισθάνθηκαν μια μικρή έκπληξη με την εμφάνιση του λογαριασμού @EuphratesShield στο Twitter – ενός λογαριασμού που διαχειρίζεται ο τουρκικός στρατός, ο οποίος μέχρι πρόσφατε δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ιδιαίτερα επικοινωνιακός ή στραμμένος προς το κοινό. Τι μπορεί να εξηγήσει τη στροφή αυτή; Σε τι προσβλέπει ο τουρκικός στρατός με τη νέα γι αυτούς επικοινωνιακή τακτική;

Η ιστορία του πολέμου, λέει ο Πάολο Βιρίλιο στο βιβλίο του War and Cinema (1989, Verso), είναι κυρίως η ιστορία των δραστικών αλλαγών στο πεδίο της αντίληψης. Αυτό που εννοεί ο Βιρίλιο είναι ότι παραλληλα με νίκες στο πεδίο της μάχης, ή ακόμη για να μπορέσουν να έχουν νίκες, οι δυο πλευρές χρειάζεται να επικρατήσουν στο πεδίο του φαίνεσθαι. Η έμφαση, για παράδειγμα του Γκεμπελς, στον κινηματογράφο – οι Ναζί γύριζαν ταινίες για το Ράιχ ακόμη κι όταν οι κινηματογράφοι στις γερμανικές πόλεις είχαν όλοι καταστραφεί – δείχνει τη σημασία του πεδίου του φαίνεσθαι για τους αντιμαχόμενους. Ο Βιρίλιο αναφερεται στα επικοινωνιακά μέσα ως πολεμικά όπλα, κάτι που όπως φαίνεται αρχίζει να μαθαίνει και ο τουρκικός στρατός.

Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ναζί, όπως και οι Σύμμαχοι, προσπαθούσαν να επικρατήσουν στο πεδίο του φαίνεσθαι με δύο κυρίως τακτικές: την προπαγάνδα και τη λογοκρισία. Από τη μία η δημιουργία εντυπώσεων μέσω προπαγανδιστικής επικοινωνίας, με κινηματογραφικές ταινίες, πόστερ, ραδιοφωνικές εκπομπές κλπ., και από την άλλη ο συνεχής έλεγχος των πληροφοριών που έφταναν στους πολίτες. Αυτές οι τακτικές κυριάρχησαν στον 20ο αιώνα, και οι εξαιρέσεις, για παράδειγμα στον πόλεμο του Βιετνάμ, όπου τα ΜΜΕ λειτουργούσαν χωρίς περιορισμούς, επιβεβαιώνουν τη λειτουργία του κανόνα.

Αυτό που αλλάζει όμως, υποστηρίζει ο Βιρίλιο στο βιβλίο του Information Bomb (2002, Verso), είναι η ταχύτητα με την οποία παράγονται και μεταδίδονται οι πληροφορίες και οι εικόνες. Ο Βιρίλιο τονίζει την επικράτηση της ταχύτητας στις σημερινές κοινωνίες και συγκρούσεις, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας μορφής έπιταχυμένης πραγματικότητας (accelerated reality) όπου οι εχθροί και οι σύμμαχοι, οι μαχητές και οι άμαχοι, η επίθεση και η άμυνα, οι νικητές και οι ηττημένοι αναμυγνύονται όλοι μαζι, οι εικόνες και οι πληροφορίες εναλλάσσονται συνεχώς και διαδέχονται η μία την άλλη χωρίς κριτήρια και όρια. Η πολιτική, ο λόγος (rationality), η γνώση και η ηθική απορροφούνται από την ταχύτητα και ο διαχωρισμός μεταξύ παρελθοντος, παρόντος και μέλλοντος δεν έχει πλέον νόημα την εποχή ενός συνεχούς τώρα. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά είναι προφανή στις σημερινές συγκρουσεις, και ακόμη περισσότερο στον πόλεμο στη Συρία.

Ακόμη κι αν θεωρήσουμε ότι ο Βιρίλιο υπερβάλλει ή παρεξηγεί τις εξελίξεις, είναι φανερό ότι οι θεωρίες του για την επικοινωνία ως όπλο και η έμφαση στο ρόλο της συνεχούς παραγωγής πληροφοριών και εναλλαγής εικόνων μπορούν να μας βοηθήσουν στην κατανόηση των επικοινωνιακών τακτικών στις σημερινές συγκρούσεις. Με δεδομένο ότι οι διάφορες πλευρές αντιμάχονται στο πεδίο του φαίνεσθαι, ούτε η τουρκική πλευρά, ούτε οι Κούρδοι, ούτε καν οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους/Daesh μπορούν να λείψουν από τα κοινωνικά μέσα. Παρόλες τις κριτικές του Ερντογάν και της Τουρκίας απέναντι στα κοινωνικά μέσα, στο Twitter και στο Facebook, οι τακτικές της λογοκρισίας δεν μπορούν να αποδώσουν στο πεδίο αυτό, με δεδομένη τη συνεχή παραγωγή και διάχυση εικόνων και πληροφοριών από τις άλλες πλευρές. Ταυτόχρονα, η προφανής χρήση των κοινωνικών μέσων ως το μόνο όπλο της τουρκικής κυβέρνησης στη διάρκεια της απόπειρας πραξικοπήματος καθιστούν προβληματική οποιαδήποτε προσπάθεια λογοκρισίας τους.

Στη στροφή προς τα κοινωνικά μέσα, ο τουρκικός στρατός ακολουθεί τις τακτικές του ισραηλινού στρατού, αλλά και του ΝΑΤΟ: ‘επαγγελματική’ συνεχής επικοινωνία, με έμφαση στις εικόνες και στα infographics/’πληροφορίες’, όπως ακριβώς τονίζει o Βιρίλιο. Για παράδειγμα στις σχεδόν δύο μέρες λειτουργίας του, ο λογαριασμός @EuphratesShield έχει ανεβάσει πανω απο 70 tweets, από τα οποία τα 54 ήταν φωτογραφίες και βίντεο. Το tagline του λογαριασμού μιλάει για άμεση και συνεχή επικοινωνία από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και είναι φανερό ότι απευθύνεται σε απλούς πολίτες αλλά κυρίως σε δημοσιογράφους, οι οποίοι ενδιαφέρονται για συνεχείς πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές. Ο απώτερος στόχος είναι η επικράτηση και νομιμοποίηση των τουρκικών θέσεων στο συριακό και κουρδικό ζήτημα ή με άλλα λόγια η επικράτηση στο πεδίο του φαίνεσθαι.

Η χρήση βίντεο και φωτογραφιών αλλά και η ταχύτητα με την οποία (ανα)παράγονται είναι τα όπλα με τα οποία διεξάγεται ο πόλεμος αυτός. Βέβαια, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν είναι μόνες τους, και τα όπλα αυτά είναι και στη διάθεση των άλλων πλευρών: τίποτα δεν είναι προαποφασισμένο.

If you can’t beat them, join them, συμβουλεύει ένα αγγλικό ρητό και φαίνεται ότι ο τουρκικός στρατός ακολούθησε την παραίνεση αυτή.

* Η Δρ Ευγενία Σιαπέρα είναι επίκουρη καθηγήτρια Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου και αναπληρώτρια διευθύντρια του Institute for Future Media and Journalism.
Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Ανδρέας Γ. Μπανούτσος
Ιδρυτής και Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΔΙΣΑ


Το καλοκαίρι του 2016 που σε λίγες ημέρες εκπνέει ήταν πλούσιο σε γεωπολιτικές εξελίξεις μείζονος σημασίας προς τέρψιν των διεθνολόγων. Την περασμένη Τετάρτη 24 Αυγούστου ο Τουρκικός στρατός εισέβαλε στην βόρεια Συρία με τανκς, οβιδοβόλα, εκτοξευτήρες ρουκετών και επίλεκτες δυνάμεις πεζικού με διακηρυγμένο στόχο την εκκαθάριση της πόλης Τζαραμπλούς από το ISIS, στην ουσία όμως με απώτερο σκοπό την ματαίωση των Κουρδικών σχεδίων για δημιουργία ενός αυτόνομου κρατιδίου κατά μήκος των συνόρων Τουρκίας-Συρίας.

Η στρατιωτική αυτή επιχείρηση με την επωνυμία «Ασπίδα του Ευφράτη» κατέστη εφικτή κυρίως λόγω της συμμαχίας Άγκυρας-Τεχεράνης-Μόσχας που δημιουργήθηκε στον απόηχο του αποτυχημένου πραξικοπήματος κατά του Ταγίπ Ερντογάν την 15η Ιουλίου. Ο Ερντογάν θεωρώντας υπεύθυνες τις ΗΠΑ για το πραξικόπημα εναντίον του στράφηκε σε αναζήτηση συμμάχων προς τη Μόσχα και την Τεχεράνη.

Η Μόσχα και η Τεχεράνη παρά τις επιφυλάξεις τους για τις πραγματικές προθέσεις του Ερντογάν έτειναν χείρα βοηθείας προς την Άγκυρα κυρίως επειδή και οι δύο βλέπουν με καχυποψία την ίδρυση ενός αυτόνομου φιλο-Αμερικανικού Κουρδικού κρατιδίου κατά μήκος των συνόρων Τουρκίας-Συρίας.

Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους με την πρόσφατη επίσκεψη του Αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν στην Τουρκία φαίνεται πως αναδιπλώθηκαν και διατύπωσαν δημοσίως πως οι Κούρδοι του PYD-YPG δεν θα πρέπει να κινηθούν δυτικά του ποταμού Ευφράτη.

Το τοπίο στη Συρία μετά και τις πρόσφατες εξελίξεις παραμένει εξαιρετικά ρευστό αν και διαφαίνεται πως η Τουρκία δια στόματος του πρωθυπουργού της Μπινάλι Γιλντιρίμ θα αποδεχόταν μία μεταβατική Προεδρία του Μπασάρ Άσαντ. Το εάν η συμμαχία Άγκυρας-Τεχεράνης-Μόσχας συνιστά μία λυκοφιλία ή μία στρατηγική συμμαχία που δύναται να αντέξει στο χρόνο απομακρύνοντας την Τουρκία από τη Δυτική σφαίρα επιρροής μένει να φανεί στο μέλλον.

Το θετικό ωστόσο στοιχείο αυτής της εξέλιξης είναι ότι η Τουρκία από υποστηρικτής του ISIS κατά τα προηγούμενα χρόνια έχει πλέον δεσμευτεί έναντι της Ρωσίας και του Ιράν να το καταπολεμήσουν από κοινού. Η μοναδική περιφερειακή δύναμη που απομένει να χρηματοδοτεί και να εξοπλίζει το ISIS και τις υπόλοιπες Τζιχαντιστικές οργανώσεις είναι η Σαουδική Αραβία καθώς εμμένει στην πολιτική της για απομάκρυνση με κάθε κόστος του Προέδρου Άσαντ από την εξουσία στη Συρία, με μοχλό τους Τζιχαντιστές.

Η πολιτική της αυτή τορπιλίζει την ειρηνευτική διαδικασία στη Συρία, οξύνει την προσφυγική-μεταναστευτική κρίση προς την Ευρώπη ενώ παράλληλα δημιουργεί μία ανεξέλεγκτη στρατιά Τζιχαντιστών που πέρα από τη Συρία και το Ιράκ πραγματοποιούν τρομοκρατικές επιθέσεις και σε ευρωπαϊκό έδαφος (Παρίσι, Βρυξέλλες, Νίκαια κλπ) όταν επιστρέφουν από τη Μέση Ανατολή (πολλοί από αυτούς είναι ριζοσπαστικοποιημένοι Μουσουλμάνοι δεύτερης και τρίτης γενιάς Ευρωπαίοι πολίτες).

Επιπρόσθετα το Θεοκρατικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας έχει ταχθεί κατά της πολιτικής συνεννόησης που προωθεί ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα με τη Ρωσία με στόχο την ειρήνευση στη Συρία όπως διαφάνηκε με την διπλωματική στήριξη που παρείχε στους 51 Αμερικανούς διπλωμάτες που διατύπωσαν τη διαφωνία τους με τον Αμερικανό Πρόεδρο ζητώντας του να αναλάβουν οι ΗΠΑ στρατιωτική δράση κατά της κυβέρνησης Άσαντ. Οι διπλωμάτες αυτοί συγκαταλέγονται στα λεγόμενα «γεράκια» της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και είναι σχεδόν βέβαιο ότι η πολιτική τους θα υιοθετηθεί από την πολεμοκάπηλη Χίλαρι Κλίντον εάν και εφόσον εκλεγεί νέα Πρόεδρος των ΗΠΑ στις εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου. Η χρηματοδότηση του ιδρύματος Κλίντον από το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας με ποσά της τάξης των 10-25 εκατ. δολαρίων μόνο τυχαία δεν είναι. Εντάσσεται στο πλαίσιο της στρατηγικής συμμαχίας που έχει συνάψει η Σαουδική Αραβία με τα «γεράκια» του Αμερικανικού πολιτικού και στρατιωτικό-βιομηχανικού κατεστημένου εδώ και δεκαετίες.

Για τα «γεράκια» των ΗΠΑ και τους Σαουδάραβες χορηγούς τους οι «φωνές» μετριοπάθειας που υπάρχουν μέσα στην Αμερικανική κοινωνία πρέπει να πνιγούν έτσι ώστε να μπορέσουν ανενόχλητοι να σπείρουν το θάνατο και την καταστροφή με τις «ανθρωπιστικές» επεμβάσεις τους ανά την υφήλιο που στόχο έχουν την ανατροπή των μη φιλικών προς την Αμερικανική ηγεμονία καθεστώτων.

Πηγές
https://www.clintonfoundation.org/contributors?category=%2410%2C000%2C001+to+%2425%2C000%2C000
https://theintercept.com/2016/08/25/why-did-the-saudi-regime-and-other-gulf-tyrannies-donate-millions-to-the-clinton-foundation/
http://www.nytimes.com/2016/06/17/world/middleeast/syria-assad-obama-airstrikes-diplomats-memo.html?_r=0
http://www.strategic-culture.org/news/2016/08/25/hillary-clinton-candidate-military-industrial-complex.html
http://www.strategic-culture.org/news/2016/06/23/saudis-push-washington-revolt-against-obama-syria.html

ΚΕΔΙΣΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Λόγω της ισχύος της έκρηξης το κτίριο του διοικητηρίου έχει καταστραφεί ολοσχερώς 

Boμβαρδισμένο τοπίο θυμίζει το κέντρο της πόλης Σιζρέ στα νοτιοανατολικά της Τουρκίας, μετά την ισχυρή έκρηξη, με τουλάχιστον 9 νεκρούς και 64 τραυματίες, που σημειώθηκε την Παρασκευή το πρωί από ισχυρή έκρηξη παγιδευμένου με εκρηκτικά αυτοκινήτου. Oι οχτώ από τους νεκρούς είναι αστυνομικοί.

Η έκρηξη σημειώθηκε στο διοικητήριο της αστυνομίας της πόλης Σιζρέ που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Τουρκίας. Λόγω της ισχύος της έκρηξης το κτίριο έχει καταστραφεί ολοσχερώς.
Η εφημερίδα Sabah μεταδίδει ότι ο δρόμος που οδηγεί στο διοικητήριο είναι κλειστός και πως πολλά σπίτια και καταστήματα υπέστησαν ζημιές. Στο σημείο έσπευσαν άμεσα ισχυρές δυνάμεις ασφαλείας, οι οποίες έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για να εντοπίσουν τους τραυματίες.

Νωρίτερα την Παρασκευή έγινε γνωστό ότι έκρηξη σημειώθηκε σε σημείο αστυνομικού ελέγχου. Το τηλεοπτικό κανάλι NTV παρουσίασε τηλεοπτικά πλάνα με μεγάλες στήλες καπνού που προκλήθηκαν από την έκρηξη..

Η πόλη Σιζρέ βρίσκεται στην επαρχία Σιρνάκ που συνορεύει τόσο με τη Συρία, όσο και με το Ιράκ, ενώ στην περιοχή κατοικεί σημαντικός πληθυσμός Κούρδων.

Η βομβιστική αυτή επίθεση εκτιμάται ότι αποτελεί αντίποινα των Κούρδων στην εισβολή των τουρκικών δυνάμεων σε συριακό έδαφος που ελέγχουν οι Κούρδοι αντάρτες και στο βομβαρδισμό οχυρών θέσεων των Κούρδων. Την Πέμπτη το τουρκικό πρακτορείο Anadolu μετέδωσε ότι οι τουρκικές δυνάμεις εντόπισαν και έπληξαν Κούρδους αντάρτες κοντά στην πόλη Μανμπίτζ, παρά το γεγονός ότι νωρίτερα οι Κούρδοι ανακοίνωσαν ότι έχουν αποσύρει τους άνδρες τους από την περιοχή.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου