Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Μαΐ 2011

“Για όσα ψευδή και συκοφαντικά δήλωσε εις βάρος μου ο βουλευτής κ. Π. Καμμένος, τόσο σε μέσα μαζικής ενημέρωσης όσο και από το βήμα της Βουλής, δηλώνω ότι θα προσφύγω άμεσα στη Δικαιοσύνη με σκοπό την υπεράσπιση κάθε νομίμου δικαιώματός μου”.

Στη δήλωση αυτή προέβη ο αδελφός του πρωθυπουργού, καθηγητής Ανδρέας (Αντρίκος) Α. Παπανδρέου, με αφορμή ισχυρισμούς του βουλευτή της ΝΔ, σύμφωνα με τους οποίους ο κ. Παπανδρέου ενεπλάκη σε χρηματιστηρικές συναλλαγές που σχετίζονταν με το ελληνικό χρέος.

Υπενθυμίζεται ότι ανάλογες κατηγορηματικές διαψεύσεις για τους ισχυρισμούς του Π. Καμμένου έγιναν και από άλλα πρόσωπα τα οποία ενέπλεξε στην ίδια υπόθεση ο κ. Καμμένος, όπως ο επιχειρηματίας Θ. Μαργάλος και η πρώην οικονομική σύμβουλος του πρωθυπουργού και εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ Μιράντα Ξαφά.

Πηγή


Ως άτυπο σύμβουλο επί οικονομικών θεμάτων του πρωθυπουργού Γ . Παπανδρέου εμφανίζουν οι New York Times τον Τούρκο πρώην υπουργό Οικονομικών Κεμάλ Ντερβίς, υποψήφιο για τη θέση του επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.«Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο κ. Ντερβίς είναι στενός φίλος του κ. Παπανδρέου, του πρωθυπουργού της Ελλάδας, τον οποίο συμβουλεύει ανεπισήμως τα δύο τελευταία χρόνια » αναφέρει η εφημερίδα, η οποία σε άρθρο της σκιαγραφεί την προσωπικότητα του κ . Ντερβίς, τις ικανότητές του, αλλά και τις ερωτικές περιπέτειες που είχε.

Στην Αθήνα κυβερνητικές πηγές, δεν επιβεβαίωσαν ούτε όμως διέψευσαν το γεγονός ότι ο κ . Ντερβίς ήταν για δύο χρόνια άτυπος σύμβουλος του Πρωθυπουργού. Απλώς είπαν πως είναι γνωστό ότι ο κ. Παπανδρέου έχει επικοινωνία με πολλές προσωπικότητες στον κόσμο: «Όλοι γνωρίζουν τις τηλεφωνικές επικοινωνίες που έχει με προσωπικότητες, όπως οικονομολόγους, νομπελίστες κτλ. ο πρωθυπουργός, ορισμένες φορές και μεταμεσονύκτιες, επικοινωνίες» ανέφεραν οι ίδιες πηγές.

Γεγονός είναι, ωστόσο, ότι ο κ. Ντερβίς, 62 ετών, διατηρεί συχνή επικοινωνία με τον κ. Παπανδρέου, έχει προσκληθεί μάλιστα δύο φορές να συμμετάσχει στο Συμπόσιο της Σύμης και σε εκδηλώσεις της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ενώ την περασμένη Παρασκευή βρισκόταν στην Αθήνα , έτρωγε με φίλους και αμέσως μετά, όπως τους είπε, θα πήγαινε να συναντήσει τον πρωθυπουργό.

Σύμφωνα με τους New York Times, οι κ.κ. Παπανδρέου και Ντερβίς γνωρίσθηκαν το 2001, όταν ο κ. Ντερβίς είχε την ευθύνη της τουρκικής οικονομίας και ο κ. Παπανδρέου ήταν υπουργός Εξωτερικών.

Από τότε αναπτύχθηκε μια στενή σχέση και είχαν συχνή ανταλλαγή απόψεων για διάφορα θέματα . Ο κ. Ντερβίς, σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, ήταν μάλιστα παρών σε όλες τις ετήσιες συναντήσεις και εκδηλώσεις που οργάνωνε ο κ . Παπανδρέου στα ελληνικά νησιά. Είχαν επίσης κοινή παρουσία στο Ινστιτούτο Brookings στην Ουάσιγκτον. Το περιβάλλον των δύο ανδρών, βεβαιώνει η εφημερίδα, αναφέρει ότι συνηθίζουν να επικοινωνούν τηλεφωνικά πολύ αργά τις νυκτερινές ώρες.

Μετά τις αποκαλύψεις για την ερωτική περιπέτεια του κ . Ντερβίς από τους New York Times, πολλοί εδώ στην Αθήνα εκφράζουν τις αμφιβολίες τους εάν θα προχωρήσει τελικά η υποψηφιότητα του κ . Ντερβίς στη γενική διεύθυνση του ΔΝΤ, ως αντικαταστάτη του παραιτηθέντος κ. Ντομινίκ Στρος Καν.

Ο κ. Ντερβίς είχε επεξεργασθεί, πάντως, ως υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας μαζί με το ΔΝΤ ένα επιτυχές πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθεροποίησης , που οδήγησε την τουρκική οικονομία στην ανάπτυξη.

Πηγή



To spread του 10ετούς απογειώθηκε. Η Fitch μας υποβάθμισε. Το Χρηματιστήριιο καταρρέει. Πάμε στις αρχές τις εποχής Σημίτη. Και βασικά εκεί θα πάμε, ό,τι μορφή και εάν πάρει η «διάσωση»… Και εικάζω, από άποψη παραγωγής και κοινωνικής δυνατότητας, και «πλούτου» ή δυνατότητα παραγωγής, θα πάει πολύ πολύ πιο πίσω… Καλύτερα τώρα από του χρόνου. Καλύτερα πέρυσι από τώρα…

Σε B+ από BB+ υποβάθμισε τη μακροπρόθεσμη αξιολόγηση σε ξένο και εγχώριο νόμισμα της Ελλάδας η Fitch Ratings, ενώ διατήρησε σε B τη βραχυπρόθεσμη αξιολόγηση. Η Fitch ανακοίνωσε ότι έχει θέσει και τις τρεις αξιολογήσεις σε καθεστώς πιστοληπτικής επιτήρησης με πιθανές αρνητικές συνέπειες (Rating Watch Negative). Ο οίκος διατήρησε την αξιολόγηση AAA για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης.

Σε νέα ύψη, στις 1.390 Μονάδες Βάσης, εκτινάχθηκε το σπρεντ των ελληνικών δεκαετών ομολόγων, ενώ το Χρηματιστήριο υποχώρησε κάτω από τις 1.300 μονάδες. Ειδικότερα, ο γενικός δείκτης έκλεισε μειωμένος κατά 1,88% στις 1.297,36 μονάδες.
Τα σπρεντ δέχονται ισχυρές πιέσεις από τη διαρκή σεναριολογία αναφορικά με το ελληνικό χρέος, αλλά και από τη χθεσινή προειδοποίηση της ΕΚΤ ότι θα «κόψει» τη ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες, αν η χώρα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση

Χρηματιστήριο – Κλείσιμο: O Γενικός Δείκτης Τιμών στις 1.297,36 μονάδες σημειώνοντας πτώση σε ποσοστό 1,88%

Κάτω από το ψυχολογικό επίπεδο των 1.300 μονάδων υποχώρησε η χρηματιστηριακή αγορά, στην τελευταία συνεδρίαση της εβδομάδας, καταγράφοντας νέο χαμηλό έτους, αλλά και χαμηλό 14 ετών και συγκεκριμένα από τα τέλη Μαρτίου του 1997.

Η νέα επιδείνωση του κλίματος στην αγορά ομολόγων, σε συνδυασμό με την έντονη φημολογία για επικείμενη υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από τους οίκους αξιολόγησης Moody΄s και Fitch, επηρέασαν αρνητικά την αγορά.

O Γενικός Δείκτης Τιμών έκλεισε στις 1.297,36 μονάδες σημειώνοντας πτώση σε ποσοστό 1,88%. Σε εβδομαδιαία βάση κατέγραψε πτώση σε ποσοστό 4,34% και από τις αρχές του έτους υποχωρεί σε ποσοστό 8,25%.

Πηγή




Το «Ζάππειο 2» είναι η πρόταση ελπίδας της Νέας Δημοκρατίας για την έξοδο της Ελλάδας από την οικονομική κρίση που βιώνει ο τόπος. Παράλληλα όμως, είναι και η «φωτογραφία» της πολιτικής πλατφόρμας που πρεσβεύει ο Αντώνης Σαμαράς, και με την οποία φιλοδοξεί να ηγηθεί της εθνικής προσπάθειας για ανάκτηση της αξιοπρέπειας και της αυτοδιάθεσης της Ελλάδας.

Τις τελευταίες ημέρες, και με αφορμή κυρίως τις επαναλαμβανόμενες προτροπές του Όλι Ρεν για να δρομολογηθούν στην Ελλάδα συνθήκες πολιτικής συναίνεσης, κυρίως μεταξύ των δυο μεγάλων και παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ο Αντώνης Σαμαράς αναγκάστηκε να υψώσει τον τόνο της φωνής του.

Έκτοτε, οι σειρήνες από τις Βρυξέλλες χαμήλωσαν εξαιρετικά τους δικούς τους τόνους, και το ελληνικό πολιτικό σύστημα αφέθηκε πιο χαλαρό να αποφασίσει και να τακτοποιήσει τα του οίκου του.

Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ωστόσο, δίνει συνέχεια στο στρατήγημα που έχει αποφασίσει να υλοποιήσει. Ήδη έστειλε, και μάλιστα μεταφρασμένο, το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την οικονομική ανάκαμψη, όπως το παρουσίασε στο «Ζάππειο 2», στον Χέρμαν Φαν Ρόμπεϊ, τον Ζοζέ Μπαρόζο, τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, τον Ζαν-Κλοντ Τρισέ, τον Όλι Ρεν και τον Βίλφρεντ Μαρτένς, προκειμένου… να διαβάσουν, και να αποκτήσουν έτσι πρωτογενή εικόνα και αίσθηση μιας ρεαλιστικής εναλλακτικής πρότασης, σε σχέση με το πώς θα διαμορφωθεί το νέο μνημόνιο.

Την ίδια στιγμή, ο Αντώνης Σαμαράς προγραμματίζει μια διεθνή εκστρατεία, με στοχευμένες επισκέψεις στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Από το Παρίσι, όπου θα βρεθεί στις 7 Ιουνίου και θα συναντηθεί με τον Φρανσουά Φιγιόν, μέχρι τις Βρυξέλλες. Εκεί θα βρίσκεται στις 22 του επόμενου μήνα, μια μέρα πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΕΛΚ, και θα έχει την ευκαιρία να συζητήσει με τον Ζοζέ Μπαρόζο το πώς θα δρομολογηθεί λύση στο ελληνικό πρόβλημα.

Πηγή



  • Αρμάδα κατεβάζει και η Άγκυρα μεταξύ Ρόδου-Μεγίστης
  • Αμφισβητεί την Ελληνικότητα συγκεκριμένης περιοχής και σπεύδουν να την υπερασπιστούν με πολεμικά πλοία
Σκηνικό υψηλής έντασης στήνουν οι Τούρκοι από την Έβρο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο εν μέσω προεκλογικής περιόδου στην γειτονική χώρα και ο χρόνος θα δείξει κατά πόσο είναι οι συνήθεις τουρκικοί λεονταρισμοίο (οι οποίοι όμως την νύχτα παραλίγο να είχαν θύματα από ελληνική πλευράς στο επεισόδιο του Έβρου) ή "σπρώχνουν" σε μείζον "θερμό" επεισόδιο. Το νυχτερινό επεισόδιο στον Έβρο, παρά το γεγονός ότι είχε να κάνει με λαθρεμπόρους και συνοριοφύλακες, κλιμακώθηκε άμεσα με την εμπλοκή τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων. Άρα πάνε γυρεύοντας...

Όπως αναφέρουν αποκλειστικές πληροφορίες, η Τουρκία αποφάσισε να "κοντράρει" την ελληνική μείζονα αεροναυτική άσκηση SAR μεταξύ Ρόδου και Μεγίστης (Καστελόριζου) και να προχωρήσουν σε δική τους άσκηση, ανακοινώνοντας ότι η περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου είναι τουρκικής αρμοδιότητας για αποστολές SAR και όποιος πλεύσει ή πετάξει μέσα σε αυτές τις περιοχές οφείλει να λάβει έγκριση και άδεια από την Τουρκία.

Η σχετική ΝΟΤΑΜ που περιήλθε στην κατοχή μας και δείχνει ότι η Άγκυρα είναι διατεθειμένη "να τραβήξει το σχοινί στα άκρα", εκδόθηκε προχθες και έχει ως εξής:

A1743/11 (Issued for LTBB LGGG) - NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED.
-THIS NOTAM IS ISSUED TO CLARIFY THE A0907/11 NOTAM ISSUED BY GREEK
CAA-
AS REGARDS THE GREEK NOTAM A0907/11 TURKEY DOES NOT ACCEPT THE
DEFINITION OF THE SEARCH AND RESCUE (SAR) AREA WITH REFERENCE TO
ATHENS FIR. IN ACCORDANCE WITH THE 1979 HAMBURG CONVENTION ON
MARITIME SEARCH AND RESCUE, TURKEY. HAS THE MEANS AND CAPABILITIES
TO CONDUCT SAR OPERATIONS IN HER MARITIME SEARCH AND RESCUE REGION
(SRR) AS DECLARED TO THE IMO AND INCLUDED IN THE IMO'S GLOBAL SAR
PLAN AND WILL CONTINUE TO CONDUCT SAR OPERATIONS IN THE SAID AREA.
THEREFORE, ALL SAR EFFORTS/ACTIVITIES WITHIN THE TURKISH SRR MUST BE
COORDINATED WITH THE RELEVANT TURKISH AUTHORITIES. SFC - FL100, 07 JUN 05:00
2011 UNTIL 07 JUN 15:00 2011. CREATED: 18 MAY 08:04 2011

Η τουρκική ΝΟΤΑΜ απορρίφθηκε με έκδοση δικής μας ΝΟΤΑΜ όπου χρησιμοποιήθηκε σκληρή ορολογία από ελληνικής πλευράς "FURTHERMORE, THE VIEWS EXPRESSED IN THE ABOVE SAID TURKISH NOTAM ARE IRRELEVANT, GIVEN THAT THE GREEK ATS AUTHORITIES ARE THE ONLY
COMPETENT AUTHORITIES FOR THE PROMULGATION AND/OR CLARIFICATION OF
NOTAMS WITHIN THE ATHINAI FIR AND FAILURE TO COMPLY WITH THEIR
PROVISIONS RENDERS TURKEY RESPONSIBLE FOR ANY AND ALL CONSEQEUENCES
TO AIR TRAFFIC SAFETY. FOR ALL THESE REASONS TURKISH NOTAM A1743/11 LTAAYNYX IS NULL AND VOID AND IS HEREBY REJECTED

Η πρόκληση είναι κάτι παραπάνω από σαφής και ακολουθήθηκε μάλιστα και από έκδοση τουρκικής ΝΑVTEX για δική τους άσκηση μεταξύ 23 και 25 Μαίου με μεγάλες αεροναυτικές δυνάμεις με τα εξής στοιχεία:

ZCZC IA26
181352 UTC MAY 2011
IZMIR TURK RADIO

NAVTEX N/W NR:347/11

AEGEAN SEA- MEDITERRANEAN SEA
MILITRAY EXCERCISES ON 23 AND 25 MAY
2011 FROM 1400Z TO 2200Z IN AREA BOUNDED BY
36 40 67N 028 14 40E
36 47 30N 028 24 40E
36 47 40N 028 30 17E
36 41 00N 028 37 60E
36 34 33N 028 50 80E
36 32 60N 029 00 50E
36 23 30N 029 06 20E
36 15 00N 029 19 00E
36 09 00N 029 19 00E
36 09 00N 028 23 50E
36 35 00N 028 23 50E
WIDE BERTH AVISED NNNN

Οι Τούρκοι δείχνουν σαφώς αιφνιδιασμένοι από την έκταση και το μέγεθος της ελληνικής άσκησης SAR "Ιωνάς 2011" και προσπαθούν να απαντήσουν με δική τους άσκηση περίπου στην ίδια περιοχή αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων καθώς είναι βέβαιο ότι υα μαχητικά τους θα έρθουν αντιμέτωπα με ελληνικά και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα ακολουθηθεί η απόσταση των 3 ν.νμ που ζητούν οι ΗΠΑ να υπάρχει μεταξύ των ελληνικών και των τουρκικών μαχητικών στις αναχαιτίσεις των δεύτερων από τα πρώτα.

Είναι τώρα 2 – 3 μέρες που το σύστημα «βαράει όλα τα αμόνια» απαιτώντας από συναίνεση έως συγκυβέρνηση, αλλιώς θα γίνουν εκλογές. Το δίλημμα είναι παλαιό (ο Αλαφούζος το έβαλε πρώτος), αλλά τώρα τίθεται πιο επιτακτικά και μάλιστα έχει την συνηγορία των εταίρων, όπως έδειξαν οι απαράδεκτες πιέσεις του Όλι Ρεν.

Το μπαλάκι είναι στο γήπεδο του Παπανδρέου. Η σιωπή του στις δηλώσεις Ρεν ήταν εύγλωττη. Δείχνει ότι δεν είναι πια κυρίαρχος στο πολιτικό παιχνίδι. Ο Γιώργος άφησε τον Ευρωπαίο επίτροπο μήπως και πείσει τον «ανυπάκουο» Αντώνη, επειδή εκείνος δεν μπορεί. Και τελικά ούτε ο Όλι μπορεί.

Άρα, συναίνεση δεν υπάρχει, οπότε δεν γίνεται συγκυβέρνηση. Αυτό σημαίνει εκλογές; Θα μπορούσε να σημαίνει και ανασχηματισμό, υπό τον όρο ότι θα φύγει ο υπουργός Οικονομικών στον οποίο δεν μιλούν ούτε οι συνάδελφοί του στο υπουργικό, ούτε οι συνάδελφοί του στο Eurogroup. Ο ανασχηματισμός θα μπορούσε να ήταν μία διέξοδος, αλλά δεν υπάρχουν πρόθυμοι για να «θυσιαστούν» για μία αναποτελεσματική οικονομική πολιτική.

Άρα, εκλογές; Είναι όμως το πραγματικό δίλημμα «συναίνεση ή εκλογές»; Αυτό που ενδιαφέρει την οικονομική ολιγαρχία είναι η κυβέρνηση ή οι πολιτικές της; Προφανώς το δεύτερο, και κυρίως το περιεχόμενό του. Το διακύβευμα δεν είναι οι ιδιωτικοποιήσεις, αλλά πως θα μοιραστεί ο δημόσιος πλούτος, και ποιος θα πάρει και τι.

Υπό προϋποθέσεις, δηλαδή, ο πρωθυπουργός έχει ακόμα χαρτιά στα χέρια του για να αλλάξει την στάση του κατεστημένου απέναντί του: να τα μοιράσει όλα! Να πουλήσει την χώρα και την περιουσία της! Το πρόβλημά του είναι ότι αντιθέσεις στο εσωτερικό της εγχώριας άρχουσας τάξης είναι τόσο βαθιές, όσο και η αδυναμία του Γ. Παπανδρέου να κυβερνήσει και να γεφυρώσει τις διαφορές τους. Γι’ αυτό το μπαλάκι είναι στο γήπεδο του ΓΑΠ.

Πηγή

Κυβέρνηση και τρόικα βάλθηκαν να μας κόψουν όχι μόνο το διάβασμα ή μια απλή έξοδο στο θέατρο ή τον κινηματογράφο –πράγματα τα οποία έχουν ήδη περιοριστεί προ πολλού– αλλά ακόμη και το… καθημερινό φαγητό, το οποίο πολλές οικογένειες δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν.

Και αυτό, αφού το φορολογικό αμόκ που έχει καταλάβει τον Γ. Παπακωνσταντίνου και τους συνεταίρους του της Τρόικας προβλέπει αυξήσεις στους συντελεστές ΦΠΑ που ισχύουν για τρόφιμα, αναψυκτικά, λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, νερού και φυσικού αερίου, εισιτήρια μέσων μεταφοράς, κόμιστρα ταξί, εισιτήρια θεαμάτων και βιβλία.

Μπορεί ο κ. Παπακωνσταντίνου να διαβεβαίωνε κατηγορηματικά μόλις προχθές ότι δεν θα γίνουν οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων, αλλά ούτε και αυξήσεις συντελεστών ΦΠΑ, η πραγματικότητα όμως έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχει καλύτερη επιβεβαίωση των προθέσεων της κυβέρνησης Παπανδρέου από τη διάψευσή τους.

Οι νέες αυξήσεις έμμεσων φόρων που ετοιμάζεται να επιβάλει σε μια σειρά προϊόντων και υπηρεσιών, όπως αποκαλύπτει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος, αναμένεται να επιβαρύνουν με ανατιμήσεις–σοκ το κόστος διαβίωσης εκατομμυρίων νοικοκυριών και να περιορίσουν δραματικά πλέον την ιδιωτική κατανάλωση, παγώνοντας πλήρως την αγορά και διαιωνίζοντας την ύφεση που επικρατεί στην οικονομία.

Τα νέα σκληρά μέτρα που προωθούνται αποτελούν -την τελευταία, ίσως- απεγνωσμένη απόπειρα για την επιτυχή εφαρμογή του Μνημονίου και τη διάσωση της κυβέρνησης. Είναι βέβαιο όμως ότι στην πραγματικότητα θα σημάνουν και την οριστική αποτυχία αυτής της καταδικαστικής για τη χώρα και τους πολίτες μνημονιακής πολιτικής και θα επισπεύσουν την προϊούσα ελεύθερη πτώση της κυβέρνησης.

Το ζήτημα είναι ότι, με την πολιτική αυτή, καθίσταται αδύνατη η έξοδος της οικονομίας από την κρίση και μαζί, δυστυχώς, η στοιχειώδης καθημερινή διαβίωση των Ελλήνων που καλούνται να πληρώσουν το λογαριασμό της αποτυχίας.


Επεισόδια εκτυλίχθηκαν, σήμερα, μεταξύ μουσουλμάνων και οπαδών του κόμματος "Ατάκα", στο συλλαλητήριο που διοργάνωσε η τελευταία, μπροστά σε μεγάλο τζαμί της Σόφιας, με αίτημα να μειωθεί η ισχύς των ηχείων στο μιναρέ του τζαμιού "Μπάνια Μπάσα, που καλούν τους πιστούς του Ισλάμ σε προσευχή.

Όπως μετέδωσαν η δημόσια ραδιοφωνία ΒΝΡ και άλλα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, κατά την πορεία διαμαρτυρίας της "Ατάκα" ξέσπασαν συγκρούσεις των οπαδών της εθνικιστικής παράταξης με μουσουλμάνους, που έκαναν τη μεσημεριανή προσευχή τους, με συνέπεια να τραυματιστεί ένας μουσουλμάνος. Ενώ δύο διαδηλωτές συνελήφθηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις, χάρη στην άμεση παρέμβαση των οποίων αποφεύχθηκαν μεγαλύτερης έκτασης και έντασης επεισόδια.

Από την πλευρά του, ο αρχηγός των εθνικιστών, Βόλεν Σίντεροφ, ανήγγειλε από το βήμα της Βουλής ότι η βουλευτής της "Ατάκα", Ντενίτσα Γάτζεβα, χτυπήθηκε με πέτρα και τραυματίστηκε σοβαρά από "ισλαμιστή με τουρμπάνι", όπως είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της συγκεκριμένης παράταξης.

Ο ίδιος ζήτησε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων οπαδών του κόμματός του, αλλά και την παραδειγματική τιμωρία του άγνωστου, προς το παρόν, δράστη, που λιθοβόλησε τη βουλευτή του "Ατάκα".

Μάλιστα, ο κ. Σίντεροφ προειδοποίησε πως το κόμμα του θα αποσύρει την υποστήριξή του στην κυβέρνηση του κόμματος GERB, αν ο υπουργός Εσωτερικών, Τσεβτάν Τσβετάνοφ, δεν λάβει άμεσα μέτρα για την ικανοποίηση των αιτημάτων του κ. Σίντεροφ.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Εξωτερικών Νικολάι Μλαντένοφ, από το βήμα της βουλής, όπου συμμετείχε στον τακτικό κοινοβουλευτικό έλεγχο, κάλεσε τον πρόεδρο της "Ατάκα", αλλά και όλα τα πολιτικά κόμματα να σέβονται την αρχή της ανεκτικότητας, του αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των διάφορων θρησκευμάτων και της ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ των διάφορων εθνοτήτων, που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη ιστορία της Βουλγαρίας.

Εξέφρασε δε την πεποίθηση ότι τα αστυνομικά όργανα και η βουλγαρική δικαιοσύνη θα λάβουν τα απαραίτητα μέτρα, προκειμένου να υποστούν τις συνέπειες, που προβλέπει ο νόμος, όλοι όσοι προκάλεσαν τα επεισόδια στο τζαμί "Μπάνια Μπάσα".
Μαύρη τρύπα… 40 δις ευρώ για τη διετία 12’- 13’ ανέδειξαν οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την τρόικα για την πέμπτη δόση του αρχικού δανείου των 110 δις. Για την ακρίβεια η μαύρη τρύπα είναι… 100 δις, αλλά για να μη χρεοκοπήσουμε ο Τρισέ έπεισε τη Μέρκελ να μας δώσουν άλλα 60. Εμείς θα πρέπει να βάλουμε τα 40. Πως θα γίνει αυτό; Θα υπογράψουμε ένα χαρτί με ένα άρθρο και καμιά 50αριά μέτρα.

Όλα σε ένα νοικοκυρεμένα: .......
1. Κατάργηση όλων των ειδικών μισθολογίων στο δημόσιο.

2. Κατάργηση όλων των επιδομάτων, πλην του οικογενειακού, της θέσης ευθύνης και της παραγωγικότητας.

3. Νέο μισθολόγιο στη βάση έξι εισαγωγικών κλιμακίων, ανάλογα με τα προσόντα και τη δουλειά για την οποία προορίζεται ο υπάλληλος.

4. Απολύσεις, απολύσεις, απολύσεις. Για την ακρίβεια, μη αναπλήρωση των θέσεων που θα ανοίγουν στο δημόσιο, απολύσεις εργαζομένων αορίστου χρόνου, απολύσεις συμβασιούχων.

5. Ολοήμερη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών, οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, νοσοκομείων κτλ.
6. Μείωση έως κατάργηση του εφάπαξ.

7. Μείωση έως κατάργηση των επικουρικών συντάξεων.

8. Νέο ασφαλιστικό με το εξής περιεχόμενο: ενοποίηση όλων των ταμείων σε τρία (μισθωτοί, ελεύθεροι επαγγελματίες και αγρότες), κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων, μείωση των παροχών υγείας, αυστηρός περιορισμός των παροχών πρόνοιας κα. Στόχος το κοινωνικό κράτος από 60 δις που κοστίζει σήμερα να πέσει σε δύο χρόνια στα 40!

9. Επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις παντού.

10. Αύξηση της φορολογίας.

11. Πώληση της ΔΕΗ.

12. Πώληση της ΕΥΔΑΠ.

13. Πώληση του ΟΠΑΠ.

14. Πώληση του ΟΤΕ (ότι έχει απομείνει).

15. Πώληση της Αγροτικής Τράπεζας.

16. Πώληση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.

17. Πώληση συχνοτήτων.

18. Πώληση των αστικών συγκοινωνιών.

19. Ενοικίαση αεροδρομίων και λιμανιών.

20. Συμβάσεις παραχώρησης στις εθνικές οδούς.

21. Σύμβαση παραχώρησης για το Ελληνικό.

22. Συμβάσεις παραχώρησης για μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους που παραμένουν αναξιοποίητα.

23. Συμβάσεις παραχώρησης για παραλίες.

24. Συμβάσεις παραχώρησης και πωλητήρια στην περιουσία της ΚΕΔ και του ΕΟΤ.

25. Πώληση των καζίνο.

26. Πώληση των συμμετοχών του δημοσίου σε ιδιωτικές τράπεζες.

27. Συζήτηση για το μέλλον της Τράπεζας της Ελλάδος.

28. Απελευθέρωση του ωραρίου.

29. Αυστηρός περιορισμός των βαρέων και ανθυγιεινών.
30. Σύνταξη για όλους στα 65.

31. Εργοδοτικό δικαίωμα το ωράριο απασχόλησης.

32. Μπλοκάκια και στο δημόσιο.

33. Μετάταξη προϊόντων από τον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ στον υψηλό.

34. Περιορισμός των ημερών αδείας.

35. Περιορισμός των ημερών αδείας για ειδικούς σκοπούς, όπως εκπαιδευτικά προγράμματα, εγκυμοσύνη, ασθένεια κτλ.

36. Μείωση των αποζημιώσεων.

37. Απελευθέρωση των απολύσεων.

38. Κατάργηση και συγχώνευση οργανισμών του δημόσιου τομέα.

39. Μείωση της επιχορήγησης σε οργανισμούς και τοπική αυτοδιοίκηση.

40. Θέσπιση δημοτικής φορολογίας.

41. Αύξηση των τελών κυκλοφορίας.

42. Αύξηση των αντικειμενικών αξιών.

43. Γενική περαίωση στα αυθαίρετα.

44. Περαίωση εκκρεμών φορολογικών και ασφαλιστικών υποθέσεων.

45. Συμβάσεις παραχώρησης για… δασικές εκτάσεις!

46. Δημόσια έργα μόνο με συμβάσεις παραχώρησης.

47. Αυστηρές ποινές για τους φοροφυγάδες.

48. Μείωση του αριθμού των διπλωματικών αντιπροσωπειών.

49. Συμβάσεις παραχώρησης για τυχόν ενεργειακά κοιτάσματα.

50. Πλήρης απελευθέρωσης αγορών και επαγγελμάτων.

  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΥΠΑΡΧΟΥΝ νόμοι στις ΗΠΑ, τηρούνται και δεν τρώμε το δίκαιο των σύγχρονων καουμπόηδων. Όπως το αντιλαμβάνεται ο νομοθέτης, σ’ εκείνη την πανσπερμία των λαών, με «κάθε καρυδιάς καρύδι» απ’ την άκρη της γης, που δεν τους «σιάζεις» χωρίς νόμους και… ηλεκτρική καρέκλα.

ΣΤΑ μικρά, μικρομεσαία και μεγάλα κόλπα τους δεν είναι όλοι στο… κόλπο. Κατεβάζουν την «ιδέα» οι αθέατοι αφέντες των μακρινών αφεντάδων μας, την επεξεργάζονται και τη δρομολογούν, πατώντας το κουμπί. Από’ κει και πέρα, κανένας δεν ξέρει «τι, πως και γιατί»-μόνο τη δουλειά του ξέρει και την κάνει πολύ καλά. Όταν η «δουλειά» έχει τελειώσει, δεν υπάρχουν ίχνη. Κι αν υπάρξουν, δημιουργούν άλλα, φτιαχτά, που σβήνουν τα παλιά και αποπροσανατολίζουν τον ερευνητή.

ΕΚΕΙ, αν δεν τους «κάνει» ο Πρόεδρος, τον δολοφονούν! Είναι μεγάλο το κόλπο και χρειάζεται μελέτη και προετοιμασία. Στέλνουν στον… παράδεισο π.χ. τον Κένεντι μαζί με τους άλλους (δολοφονημένους προέδρους) και ακολουθούν 21 δολοφονίες για να ταφεί το μυστικό. Αν «πρέπει» να πάει ο Νίξον σπίτι του τον εμπλέκουν στο «Γουώτερ Γκέιτ» και τον κ. Κλίντον σε μιαν ακριβοπληρωμένη «αμαρτία».

ΔΕΝ είναι όλοι στο (μικρομεσαίο) κολπάκι με τον Στρος Καν. Κάτι ψιθυρίζεται για τον (αυστηρό και… φιλόδοξο) Εισαγγελέα, ωστόσο, δεν είναι στο κόλπο οι ένορκοι, δεν είναι οι φρουροί και οι χωροφύλακες, όλοι και όλα λειτούργησαν «κατά νόμον» και «κατά τον νόμον».

ΔΕΝ θα βγάλεις άκρη με τον/τους εμπνευστές-μην κάνεις τον κόπο. Στο πρόσωπο του ταλαίπωρου «εγκληματία» ονόματι Στρος Καν αποτυπώνεται η στενοχώρια, αλλά και η απογοήτευση. Για το κόλπο που του έστησαν, για την παγίδα που δεν είδε. Και, βέβαια, για τα… χαμένα πολιτικά του όνειρα. Σε χρόνια που ο σοσιαλισμός ενοχλεί ακόμα και σαν πεθαμένος όρος. Για να ανθίσουν βολικά (ακροδεξιά) γαϊδουράγκαθα στην Ευρώπη του Σαρκοζί και άλλων… ηγετών που κοιτάζουν στον ουρανό όταν πέφτουν (ΝΑΤΟικές) βόμβες.

ΟΙ τόνοι πέφτουν, αλλά η ζημιά έγινε. Έπεσε και δεν «ξανασηκώνεται» ο Στρος Καν. Και, βέβαια, είναι μάταιο να ψάχνει για ενόχους και σκευωρούς. Τον «αποκαθήλωσαν» με ένα κολπάκι σύνηθες στην αμερικανική πρακτική, όλα και όλοι λειτούργησαν άψογα και μόνο οι εμπνευστές θα παραμείνουν στο σκοτάδι. Χωρίς ν’ ανοίξουν σαμπάνιες γιατί δεν αξίζει τον κόπο. Ένα κολπάκι ήταν, παιχνιδάκι σε χέρια έμπειρων που ενεργοποιούν τους μηχανισμούς ανάβοντας πράσινο, για να συνεχίσουν την ιστορία των προγόνων τους.
Την ώρα που στην Ελλάδα αναζητείται ακόμη η ερμηνεία του όρου συναίνεση, με τα δύο μεγάλα κόμματα να ψηφίζουν μεν μαζί νομοσχέδια (όπως το χθεσινό για την αύξηση των ωρών εργασίας στο Δημόσιο από 37,5 σε 40), αλλά να διαφωνούν ριζικά σε θέματα ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής, οι Ευρωπαίοι δηλώνουν πια σαφώς ότι έχουν χάσει την υπομονή τους.

Η συζήτηση περί συναίνεσης αποδεικνύεται ολέθρια για την Ελλάδα, καθώς έχει στείλει το μήνυμα πως το δημοσιονομικό πρόγραμμα καρκινοβατεί επειδή δεν συμφωνούν όλοι και όχι επειδή κάποιοι δεν επιτρέπουν την εφαρμογή του και κάποιοι άλλοι (η κυβέρνηση) υποκύπτουν.

Ο προπαγανδιστικός σκοπός ήταν να παγιδευτούν οι Ευρωπαίοι - όπως και συνέβη - σε ένα ανύπαρκτο θέμα, ώστε η κυβέρνηση, που έβλεπε την υπομονή τους να εξαντλείται, να κερδίσει χρόνο.

«Η Ελλάδα πρέπει να γνωρίζει ότι η αλληλεγγύη έχει τα όριά της», δήλωσε χθες ο επικεφαλής του Eurogroup, ενώ και ο Επίτροπος Ρεν ξαναχτύπησε, μιλώντας για «μεταρρυθμιστική κόπωση στις χώρες του Νότου» - υπονοώντας σαφώς την Ελλάδα, καθώς με τις άλλες υπερχρεωμένες χώρες δεν έχουν παράπονα.

Αρνητικά είναι και τα μηνύματα περί αναδιάρθρωσης, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να καθιστά σαφές πως δεν πρόκειται να δεχτεί τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρο σε περίπτωση αναδιάρθρωσης.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός επανέλαβε χθες, κατά την συνάντησή του με τα μέλη της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, τις θέσεις του περί ανάγκης έκδοσης ευρωομολόγου και επιβολής φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές (Φόρου Τόμπιν).

Δύο θέματα που οι Ευρωπαίοι ούτε καν θέτουν στο τραπέζι των συζητήσεων. Άλλωστε, έχουν βάλει όρια στην «αλληλεγγύη» τους, κάτι που χθες, ακούστηκε αρκετά απειλητικό – παραμονή της Μάχης της Κρήτης (βλέπε εδώ), όταν η γενναιότητα του άμαχου πληθυσμού απέδειξε πως η ελληνική αλληλεγγύη προς την Ευρώπη, όταν αυτή στέναζε κάτω από την μπότα των ναζί, ήταν απεριόριστη.

Στην πραγματικότητα, οι δανειστές μας έχουν χάσει την υπομονή τους με την κυβέρνηση, αλλά προς το παρόν αποφεύγουν να το πουν δημοσίως.

Από την πλευρά της, η κυβέρνηση δεν έχει την γενναιότητα να παραδεχθεί ενώπιόν τους πως είναι δέσμια της κομματικής της πελατείας και ρίχνει τα βάρη της δικής της αδυναμίας στην αντιπολίτευση και στην έλλειψη συναίνεσης.

Προς το παρόν, έχουν καταφέρει, καταφεύγοντας στην περί συναίνεσης προπαγάνδα, να μην δέχονται, δημοσίως τουλάχιστον, τα βέλη αυτών με τους οποίους συμφώνησαν τους όρους του δανείου.

Αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συνεχίσουν να ρίχνουν στάχτη στα μάτια των Ευρωπαίων για πολύ ακόμη. Οπότε και θα υποχρεωθούν να αναλάβουν τις ευθύνες τους, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη χώρα.

Από την πλευρά του, ο κ. Γιουνκέρ, αναφέρεται στην οικονομική αλληλεγγύη, συνοδευόμενη από ληστρικά επιτόκια, αλλά δεν λέει κουβέντα για το γεγονός ότι η χώρα μας έχει γίνει ο κυματοθραύστης όσον αφορά στην εισβολή μεταναστών - με την ανάλογη αιμορραγία, κυριολεκτικά και οικονομικά.

Χθες, η αστυνομία εξιχνίασε την στυγερή δολοφονία του 44χρονου, συλλαμβάνοντας δύο Αφγανούς που κατέσφαξαν τον άνθρωπο για μια κάμερα, την οποία, όπως ομολόγησαν, πούλησαν στο Μοναστηράκι για 120 ευρώ!

Αλλά στο θέμα αυτό οι Ευρωπαίοι δεν δείχνουν την αλληλεγγύη τους – και όπως φαίνεται δεν χρησιμοποιούνται και τα αναγκαία σκληρά επιχειρήματα από ελληνικής πλευράς.

Την ίδια ώρα, και η ΕΚΤ, που επίσης εμφανίζεται απειλητική, παριστάνει ότι δεν γνωρίζει τίποτε για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, δηλώνοντας πως κάτι τέτοιο «δεν είναι στην αρμοδιότητά» της – σε αντίθεση με τα ομόλογα, που είναι.

Πάντως η ώρα της αλήθειας τόσο για την κυβέρνηση, όσο και για τους Ευρωπαίους πλησιάζει.

Η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και να σταματήσει να καταγγέλλει τους άλλους γι' αυτά που δεν μπορεί να κάνει η ίδια.

Και οι Ευρωπαίοι θα υποχρεωθούν τελικά να σταματήσουν να κατηγορούν την «Ελλάδα» γενικά και αόριστα και να στρέψουν τα πυρά τους κατά των πραγματικών υπευθύνων. Με αυτούς υπέγραψαν το μνημόνιο. Και όχι με την «Ελλάδα»!



Η εικόνα είναι από την εφημερίδα "Το Καρφί"
  • Γράφει ο Θεόδωρος Κουτρούκης*
    Επικ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
Συμπληρώθηκε πριν από λίγες ημέρες ο πρώτος χρόνος εφαρμογής του πολυθρύλητου Μνημονίου. Μολονότι η χώρα τέθηκε σε «κατάσταση οικονομικής πολιορκίας», το πολιτικό καθεστώς που εξέθρεψε η μεταπολιτευτική ευδαιμονία εξακολουθεί να παραμένει σε κατάσταση αφασίας, λαϊκίστικο και φοβικό, αδυνατώντας να αντιληφθεί η/ και να δράσει για την ανόρθωση της χώρας.

Η κομματοκρατία, όπως όρισε ο Μουζέλης την τάση των κομμάτων να διεισδύουν σε όλους τους θεσμικούς χώρους της κοινωνίας υποσκάπτοντας μέσω της άκρατης κομματικοποίησης τις αυτόνομες λογικές και αξίες αυτών των χώρων της κοινωνίας πολιτών, κυριάρχησε απόλυτα. Οι ελληνικοί πολιτικοί οργανισμοί απειθάρχησαν στους κανόνες του δημόσιου βίου, επιδίωξαν πρόσκαιρα οφέλη, αδιαφόρησαν για την αναγκαία συναίνεση, διατήρησαν σε υψηλές διοικητικές θέσεις τους προδήλως φαύλους και ανίκανους και αποδέχθηκαν την εφαρμογή μη ορθολογικών κριτηρίων στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.

Σε αυτό το τοπίο εκτράφηκαν λαϊκιστές πολιτικάντηδες που κολάκεψαν τα κατώτερα ένστικτα του πόπολου, εκμαύλισαν τα ήθη, πρόσφεραν μέρισμα από τη διαφθορά και απλώς αρκέστηκαν στο ρόλο του τηλε(σχολιαστή) των κακώς κείμενων αντί να επιχειρούν να τα διορθώσουν. Την εικόνα της δυσώδους σήψης ήρθαν να συμπληρώσουν το ρουσφέτι, η δωροληψία, η μίζα, η ψηφοθηρία, η διάβρωση της αυτονομίας των θεσμών, η θέση του κομματικού συμφέροντος άνω τού γενικού, τα πελατειακά δίκτυα, η υπερτροφική διαφθαρμένη δημόσια διοίκηση, ο στραγγαλισμός της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, η αδιαφάνεια, το λάδωμα, το γρηγορόσημο κ.α.

Είναι φανερό ότι καθώς η χώρα ανέρχεται το δικό της Γολγοθά, είναι ευκαιρία να αλλάξει όλα εκείνα που την οδήγησαν στην εποχή των οικονομικών παγετώνων. Παράλληλα με το εγχείρημα οικονομικής πολιτικής, που στοχεύει στη δημιουργική διαχείριση του δημόσιου χρέους και την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων στον προϋπολογισμό, μερικά μόνο μέτρα από αυτά που πρέπει να προωθηθούν - αφού πρωτύτερα εξειδικευτούν κατόπιν δημόσιας διαβούλευσης- είναι:

• Θέσπιση συνταγματικών «βαλβίδων» για την αποφυγή του εκ νέου εκτροχιασμού του δημόσιου χρέους οποτεδήποτε στο μέλλον.
• Απόσυρση των κομμάτων από κάθε στρεβλωτική παρέμβαση στους δύο πάλαι ποτέ πυλώνες της δημοκρατίας την τοπική αυτοδιοίκηση και το συνδικαλισμό.
• Κατάργηση της απόσπασης κρατικών υπαλλήλων σε βουλευτικά και κομματικά γραφεία.
• Δραστικός περιορισμός της κρατικής χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων και αυστηρός έλεγχος των οικονομικών τους.
• Μείωση αριθμού βουλευτών στους 200.
• Άρση του καθεστώτος της ειδικής ασυλίας των βουλευτών από τη δικαιοσύνη
• Έναρξη δημόσιας συζήτησης για την πιθανότητα εμπλουτισμού των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Τέλος, είναι απαραίτητη η θεμελίωση μηχανισμών θωράκισης της χώρας έναντι της γάγγραινας της κομματοκρατίας, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται εντός των τειχών διαφορετικά η ολική κατάρρευση της εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα στο εγγύς μέλλον φαντάζει ως ένα πιθανό ενδεχόμενο.
Τελικά τα «καταφέραμε». Πολίτες και πολιτικοί μετά τριάντα χρόνια παράδοσης στην κομματοκρατία, στο λαϊκισμό και το συβαριτισμό καταφέραμε να φτάσουμε τη χώρα στο μοιραίο εθνικό δίλημμα: Εθνική ανεξαρτησία ή δελτίο στα τρόφιμα και τα καύσιμα;...

Παρατηρώ τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μιλάνε για ανάρμοστη παρέμβαση του κ. Ολι Ρεν και δεν αντιλαμβάνομαι αν εννοούν την ουσία της παρέμβασης ή τον τρόπο της διατύπωσης... Αν εκλιπαρούν δηλ. για μια πιο κομψή παρέμβαση που δεν τους θίγει στο θυμικό των ψηφοφόρων τους...

Για όποιον ξέρει πρόσθεση και αφαίρεση, τα πράγματα μοιάζουν απλά. Οι Ευρωπαίοι μας δάνεισαν είτε γιατί δεν είχαν άλλη επιλογή, είτε γιατί το θεώρησαν υποχρέωση αλληλεγγύης για το ποσοστό ευθύνης που τους αναλογεί από την ελληνική χρεοκοπία.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως δεν σκοπεύουν να το κάνουν για πάντα. Όποιος μπορεί να διαβάσει τις προθέσεις της κοινής γνώμης σε σχέση με την Ελλάδα στην Ευρώπη, αυτό είναι κάτι παραπάνω από φανερό.

Το δίλημμα ή δέσμευση σε κοινή συναίνεση των βασικών κομμάτων ή δεν έχει άλλη δόση είναι σαφές, όχι γιατί έτσι θέλουν οι επίτροποι, αλλά επειδή οι ηγέτες της Ευρώπης βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο σε σχέση με την κοινή γνώμη των χωρών τους.

Η άποψή μου είναι πως η κοινή γνώμη δεν έχει άδικο. Αποτελείται ως επί το πλείστον από ανθρώπους που εργάζεται παραγωγικά με κανόνες αγοράς και συνταξιοδοτούνται στα 67 τους χρόνια. Γιατί θα πρέπει να χρηματοδοτούν μια χώρα με εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους κάτω από τα 60;

Ένα επιχείρημα που λέει πως μας χρειάζονται σαν πελάτες για τις μερσεντές που κατασκευάζουν δείχνει το βαθμό της παράνοιας που οδηγεί ο αριστερός σολιψισμός.

Κατοχικές δυνάμεις...

Ο χαρακτηρισμός κατοχή και κατοχικές δυνάμεις δεν είναι καινούργιος στην ερμηνεία της τρέχουσας ελληνικής πραγματικότητας.

Τον χρησιμοποιεί κατά κόρον ο χώρος που αντιστρατεύεται τη δανειακή συνθήκη του μνημονίου για την τρόικα και τους όρους που θέτει στην προσπάθεια ομαλοποίησης των συνεπειών της ελληνικής χρεοκοπίας και της εξόδου της Ελλάδας από την κρίση χρέους.

Όλα αυτά, με το απλοϊκό σκεπτικό πως φταίνε όσοι μας δάνειζαν αφού υποτίθεται γνώριζαν πως είμαστε αναξιόπιστοι οποιασδήποτε πίστης. Άρα, δικαιούμαστε να κηρύξουμε στάση πληρωμών και αναδιαπραγμάτευση του χρέους και όλοι αυτοί να την δεχτούν αυθωρεί και παρά χρήμα...

H αλήθεια είναι πως λίγο πρέπει να μας απασχολεί το ηθικό σκέλος της υπόθεσης. Δηλαδή της ηθικής υποχρέωσης να εξοφλούμε τα χρέη μας.

Αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι οι συνέπειες της μιας ή της άλλης επιλογής. Τι κόστος θα έχουν και πόση χρονική διάρκεια θα έχει αυτό το κόστος.

Πιστεύω πως είναι παιδαριώδες να υπολογίζει κάποιος πως αν κηρύξουμε στάση πληρωμών η ζωή θα συνεχιστεί όπως πριν. Εμείς θα συνεχίσουμε να δανειζόμαστε για να ξοδεύουμε και οι άλλοι θα συνεχίσουν να μας δανείζουν.

Η διεθνής εμπειρία υποστηρίζει πως θα μείνουμε πολλά χρόνια σε καραντίνα από τις διεθνείς αγορές. Όποιος έχει στοιχειώδη επίγνωση καταλαβαίνει πως αυτό σημαίνει πως οι εισαγωγές θα γίνονται με μετρητά. Με απλά λόγια για μια χώρα με την παραγωγική υποδομή της Ελλάδας αυτό σημαίνει καύσιμα και τρόφιμα με το δελτίο.

Η αξία της πίστης...

Αν ήταν έτσι απλά, κάποιος θα κήρυττε στάση πληρωμών χωρίς καμιά επίπτωση και κανένας στον κόσμο δεν θα πλήρωνε ποτέ τα χρέη του, με συνέπεια κανένας να μην δανείζει λόγω του κινδύνου της απιστίας.

Δεν θα υπήρχαν τράπεζες γιατί η δουλειά τους είναι ακριβώς να παρεμβάλλονται μεταξύ δανειστών και δανειζόμενων. Με λίγα λόγια από οικονομικής πλευράς θα βρισκόμασταν στις προκαπιταλιστικές συνθήκες του μεσαίωνα, όταν όσοι είχαν νομίσματα τα έθαβαν στην αυλή τους.

Ειλικρινά με εκπλήσσει η ευκολία με την οποία διαλέγουν κάποιοι την εύκολη λύση, την αρπαχτή, την αγυρτία και την ευκολία με την οποία πολιτικοποιούν και δίνουν ιδεολογικό χαρακτήρα στην απάτη και την τεμπελιά.

Κάποτε η ηθική της εργασίας αποτελούσε βασική συνιστώσα κάθε πατριωτικής και εξισωτικής ιδεολογίας και αυτός πιστεύω πως ήταν και ένα λόγος που άντεξαν στο χρόνο. Τώρα με τον φθηνό λαϊκισμό και το βόλεμα σαν σημαία;...

Η τελευταία ευκαιρία...

Την επόμενη εβδομάδα ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα με διάγγελμα. Αυτό θα είναι η τελευταία ευκαιρία ανάταξης της χώρας.

Το πρώτο ζητούμενο είναι το βάθος των μεταρρυθμίσεων και τo δεύτερο ο τρόπος που αυτές θα υλοποιηθούν, καθώς το μνημόνιο ένα απέτυχε γιατί η πλειοψηφία της κυβέρνησης το φαλκίδευσε.

Όπως λέμε καιρό τώρα η επιτυχία ή όχι του προγράμματος πρόσκαιρες επιπτώσεις θα έχει επί συγκεκριμένων κατηγοριών μετοχών του ελληνικού χρηματιστηρίου.

Επί της ουσίας η αγορά τις τελευταίες εβδομάδες παραμένει «νεκρή» καθώς κανένας δεν είναι σε θέση να εγγυηθεί την έκβαση της αδράνειας που έχει περιέλθει η χώρα καθ’ οδόν προς την πιθανότητα ολικής κατάρρευσης.

Δυο σημεία ενδέχεται να αποτελέσουν τα σημεία αφύπνισης.

Το πρώτο είναι το περιεχόμενο του διαγγέλματος του πρωθυπουργού καθώς και ο τρόπος που η αντιπολίτευση θα επιλέξει να συμπαραταχθεί σε επί μέρους σημεία ή εφ’ όλης της ύλης.

Το δεύτερο είναι η σύνοδος κορυφής στο τέλος Ιουνίου και οι αποφάσεις που θα λάβει σε σχέση με την Ελλάδα και το χρέος του νότου συνολικότερα.

Στη συνέχεια τα ενδεχόμενα ανασχηματισμού ή πρόωρων εκλογών αποτελούν παραμέτρους που δεν μπορεί να αποκλειστούν μεσοπρόθεσμα.

Σε όλο αυτό το διάστημα το ζητούμενο θα είναι η δημιουργία ρεύματος στην κοινή γνώμη υποστήριξης των πρωτοβουλιών εξόδου από την κρίση και μεταρρύθμισης του τέλματος.

Το γεγονός πως τα δυο μεγάλα κόμματα φοβούνται να εμφανίσουν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα μεταρρύθμισης ευθύνεται για ένα μεγάλο μέρος της σύγχυσης της κοινής γνώμης.

Σύγχυσης που αφήνει περιθώρια για την αναβάθμιση θεωριών συνωμοσίας και ακραίων μηδενιστικών αντιλήψεων.


Από σήμερα το πρωί η συνεταιριστική βιομηχανία ΣΕΒΑΘ είναι οριστικά παρελθόν. Και αυτό, επειδή δεκάδες φορτηγά και γερανοί άρχισαν να εργάζονται πυρετωδώς, αδειάζοντας τις εγκαταστάσεις της ανενεργής (εδώ και χρόνια) βιομηχανίας.

Η Αγροτική Τράπεζα το είπε και το έκανε. Άρχισε το ξεπούλημα των πάντων. Το ζήτημα για τους (πρασινο)διοικούντες της ΑΤΕ είναι να ρευστοποιήσουν και όχι να δημιουργήσουν. Ευκολότερος θα ήταν ένας εξορθολογισμός λειτουργίας της ΣΕΒΑΘ, αλλά αυτό απαιτεί εργασία, μεθοδικότητα, σοβαρότητα, γνώσεις και κυρίως μεράκι δημιουργίας (ή διάσωσης εν προκειμένω) και όχι καταστροφής...

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά φαίνεται πως υπάρχουν σε τούρκους επιχειρηματίες, οι οποίοι βλέπουν την Θράκη σαν ευκαιρία (δικαιώνοντας τον Γιώργο Παπανδρέου, "να κάνουμε την κρίση ευκαιρία") αρπαγής μηχανημάτων σε εξευτελιστικές τιμές. Μέχρι στιγμής υπάρχουν εικασίες για την τουρκική εταιρεία που αγόρασε τον εξοπλισμό της ΣΕΒΑΘ (πρόκειται για εργοστάσιο κατασκευής τοματοπολτού και επεξεργασίας - συσκευασίας λαχανικών), οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν μεγάλη τουρκική εταιρεία κατασκευής οπλικών συστημάτων!!!

Στην όλη υπόθεση, όμως, υπάρχει ένα παράδοξο. Τα τουρκικά φορτηγά φεύγουν φορτωμένα προς την Εγνατία με κατεύθυνση ανάποδη από αυτήν που οδηγεί στην Τουρκία...! Τί συμβαίνει; Που πηγαίνουν τα φορτηγά;

Στην Σμύρνη μεταφέρονται τα μηχανήματα παραγωγής τοματοπολτού της ΣΕΒΑΘ προκειμένου να εξοπλίσουν αντίστοιχο εργοστάσιο του τούρκου επιχειρηματία κ. Ερόλ, ο οποίος τα αγόρασε στον πλειστηριασμό που έγινε στις 10 Μαρτίου 2011 στο Δικαστικό μέγαρο. Το «Ε» βρέθηκε εκεί αφού πληροφορήθηκε το γεγονός από την ραδιοφωνική εκπομπή του τρίτου προγράμματος «Αναζητήσεις» στην οποία κάτοικος της Φελώνης ανέφερε το γεγονός.

Και τα ιμάτιά της στον πλειστηριασμό…
Πρωί της Πέμπτης και στον αύλειο χώρο της ΣΕΒΑΘ ακριβώς μπροστά από το σκέπαστρο ήταν παρκαρισμένα 8 φορτηγά – νταλίκες με τουρκικές πινακίδες της μεταφορικής εταιρείας ARSLAN NAKLIVAT A.S. Αρκετά απ’ αυτά ήταν ήδη φορτωμένα με μηχανήματα και άλλα περίμενα να φορτώσουν. Παρόν και ο τούρκος επιχειρηματίες που μας καλοδέχτηκε και μας εξήγησε με τα λίγα αγγλικά του ότι έχει εργοστάσιο επεξεργασίας τομάτας στη Σμύρνη και με τα μηχανήματα παραγωγής τομάτας της ΣΕΒΑΘ που αγόρασε σε δημόσιο πλειστηριασμό θα εξοπλίσει την μονάδα του.

Έχουν γίνει 5 πλειστηριασμοί…
Το ίδιο επιβεβαίωσε και η σύνδικος κα Σταυρούλα Λιάκου αναφέροντας την ημερομηνία του δημόσιου πλειστηριασμού και την κατοχύρωσή του στον τούρκο επιχειρηματία μετά από πλειοδοσία του και όπως ορίζεται από τη διαδικασία. Η κα Λιάκου επίσης πρόσθεσε ότι έχουν προηγηθεί άλλοι πέντε δημόσιοι πλειστηριασμοί κατά τους οποίους έχουν αγοραστεί πολλά μηχανήματα και από έλληνες επιχειρηματίες. Να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με πληροφορίες μας μηχανήματα της ΣΕΒΑΘ έχουν εκπλειστηριαστεί και κατοχυρωθεί και σε Αθηναίους και σε Ξανθιώτες επιχειρηματίες αλλά εκτός του κ. Ερόλ και σε άλλο τούρκο επιχειρηματία που έχει εταιρεία τροφίμων με έδρα το Τοκάτ της Τουρκίας σε πλειστηριασμό που έγινε στις 24/3 . Μάλιστα οι ίδιες πληροφορίες από έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι οι τούρκοι «τα χουν στάξει αδρά» και δεν αγόρασαν «κοψοχρονιά» όπως κάποιοι έσπευσαν να πουν καθώς αναφέρονται ποσά της τάξης των 200.000 – 300.000 ο ένας και 150.000 ευρώ ο άλλος κάτι που αντικρούει την φήμη ότι τα μηχανήματα της ΣΕΒΑΘ είναι παροπλισμένα και πωλούνται για παλιοσίδερα.
Να σημειώσουμε ότι κάποια έχουν πωληθεί για Scrap μετά όπως από εκτίμηση πραγματογνωμόνων.

Ενδιαφέρον για τον εξοπλισμό όχι όμως για το οικόπεδο
Αναφορικά με την διαδικασία που ακολουθεί τους πλειστηριασμούς όπως μας εξήγησε η κα Λιάκου καταρτίζονται πίνακες διανομής και με βάση αυτό θα εξοφλούνται οι προμηθευτές. Και ενώ όπως φαίνεται υπάρχει ενδιαφέρον για το εξοπλισμό σύμφωνα με την κα Λιάκου δεν έχει εκδηλωθεί κανένα επίσημο ενδιαφέρον για το οικόπεδο της ΣΕΒΑΘ. Επισημαίνεται ότι και το κτίσμα και το οικόπεδο μετά από παραχώρηση ανήκει στην εταιρεία ΣΕΒΑΘ.

«Καρφί» στην μνήμη της τοπικής κοινωνίας
Παρόλα αυτά και ενώ όλες οι διαδικασίες που ακολουθούνται είναι σύννομες και η ΣΕΒΑΘ πωλείται τμηματικά και τα …ιμάτιά της μοιράζονται σε Ελλάδα και Τουρκία παραμένει «ανοιχτή πληγή» στην τοπική κοινωνία. Πλησιάζοντας στον αύλειο χώρο της ΣΕΒΑΘ που άλλοτε έσφυζε από τη ζωντάνια του καθημερινού μόχθου των εκατοντάδων εργαζομένων που έθρεψε κοντά 3 δεκαετίες, τίποτε δεν θυμίζει την άλλοτε κραταιά βιομηχανία, το καμάρι της Ξάνθης και του ιδρυτή της Αλέξανδρου Μπαλτατζή, το πιο σύγχρονο εργοστάσιο επεξεργασίας τοματοπολτού των Βαλκανίων. Στέκει ως …φάντασμα ενδόξου παρελθόντος… «καρφί» στη μνήμη της τοπικής κοινωνίας να υπενθυμίζει τα λάθη όλων αυτών που διαχειρίστηκαν και μείωσαν την υπεραξία της είτε με τεχνοκρατικό είτε με πολιτικό τρόπο ενώ παράλληλα υπενθυμίζει την αναγκαιότητα κάποτε να μάθει η τοπική κοινωνία «τι και ποιοι» έφταιξαν ώστε να καταντήσει «κουφάρι» και να αποδοθούν ευθύνες όπου αναλογούν.


Κωνσταντίνος με πρόσθετες πληροφορίες από "Εμπρός"

Μήπως κάποιοι ονειρεύονται ένα νέο γκέτο, τουρκικό θύλακα στο κοσμοπολίτικο νησί;
Κι εκεί έφτασε η χάρη του υποδαυλίζοντας νέες καταστάσεις και μειονοτικά ζητήματα σε μια περιοχή που δεν υπάρχουν.Στις αρχές Μαΐου (10-12 Μαΐου του 2011) ξεκίνησε άνοιγμα επαφών εκτός Θράκης ο ψευτομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ επισκεπτόμενος την αραβική πρεσβεία, την τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα τους μειονοτικούς βουλευτές, αλλά και πηγαίνοντας μέχρι την Ρόδο και Κω για να ξυπνήσει από το λήθαργο και την εκεί μειονότητα. Ωραίο τρόπο για ανοιξιάτικα ταξιδάκια βρήκε ο κ. Μετέ που στις δημόσιες σχέσεις αποδεικνύεται μανούλα.

Έτσι λοιπόν μαθαίνουμε ότι: «Οι επισκέψεις ξεκίνησαν με εκείνη που πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαΐου του 2011 στο γενικό προξενείο της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα και στη συνέχεια ο Μετέ επισκέφτηκε τον πρέσβη της Τουρκίας στην Αθήνα, Χασάν Γκιογούς. Ανακοινώθηκε ότι μετά τις επισκέψεις ο ψευτομουφτής Ξάνθης Μετέ γευμάτισε με τον Τούρκο πρέσβη Χασάν Γκιογούς και τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Χατζηοσμάν Κομοτηνής και Τσετίν Μάντατζη Ξάνθης και τονίστηκε ότι αργότερα οι βουλευτές ήπιαν καφέ μαζί με τον Μετέ στην πλατεία Συντάγματος», δεν αναφέρουν σε ποια ξενοδοχεία φιλοξενήθηκε και με τίνος έξοδα. Πάντως ο κ. Μετέ εξέδωσε γραπτή ανακοίνωση προς τον Τύπο και ανέφερε ότι «είναι ευχαριστημένος από το ενδιαφέρον που του έδειξαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Τσετίν Μάντατζη και Αχμέτ Χατζηοσμάν και το ανέφερε σε μια προσπάθεια δημόσιας αποκατάστασης των τεταμένων σχέσεων που υπήρχαν.

Ο ψευτομουφτής Ξάνθης πληροφορούμαστε ότι «την ίδια μέρα πήγε στην Κω όπου συναντήθηκε με τον πρόεδρο του συλλόγου Μαζλούμ Μπέϊ και με τους υπευθύνους του συλλόγου. Στην συνάντηση ήταν παρόντες οι κύριοι Χασάν και Χαγιατί, ο παλιός και ο νέος χότζας του νησιού αντίστοιχα.

Στην συνάντηση οι πλευρές αντάλλαξαν ιδέες για τα υπάρχοντα προβλήματα και αναφέρθηκε ότι ο Μετέ την Τετάρτη 11 Μαΐου πέρασε στην Ρόδο όπου συναντήθηκε με τους διαχειριστές του συλλόγου στο νησί».

«Παρατήρησα ότι η κατάσταση των αδερφών μας στην Κω και στην Ρόδο είναι πολύ πιο δύσκολη σε σύγκριση με τους μουσουλμάνους Τούρκους της Δυτικής Θράκης. Για αυτόν τον λόγο πρέπει να αγκαλιάσουμε και να στηρίξουμε εκείνες τις περιοχές και να πυκνώσουμε τις επισκέψεις», σημείωσε ο Μετέ, γεγονός που δείχνει ότι θα στρέψει και προς τα εκεί το ενδιαφέρον του. Καλοκαιράκι έρχεται καλά θα κάνει η Ρόδος είναι ιδανικός προορισμός
Άντε τώρα να δούμε καραβάνια επισκέψεων μουσουλμάνων από την Θράκη στο νησί των ιπποτών. Μακάρι για να δουν πως ζουν οι άνθρωποι στην υπόλοιπη Ελλάδα εκεί που δεν υπάρχει η σαρία, οι φερετζέδες και οι γνωστές κοινωνικές θρησκευτικές κι άλλες καταπιέσεις από την ηγεσία της ίδιας της μειονότητας στον απλό κόσμο. Εκεί που είναι πλήρως ενταγμένοι στην κοινωνία μιλούν άπταιστα ελληνικά ζουν κι εργάζονται ισότιμα. Μήπως κάποιοι ονειρεύονται ένα νέο γκέτο, τουρκικό θύλακα στο κοσμοπολίτικο νησί;

O Καμμένος, τα CDS, οι μυστικές υπηρεσίες και τα μυστήρια της σουίτας "2806" του νεουορκέζικου "Sofitel"

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τον Αύγουστο του 2009, ο πανικόβλητος Καραμανλής ανακοινώνει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Τον ίδιο μήνα ο Άγγελος Φιλιππίδης, που διαμένει πλέον σ ένα υπέροχο νεοκλασικό απέναντι από τη Βουλή των Ελλήνων, δίνει σαν πρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου 950 εκατομμύρια ευρώ (!)και αγοράζει, ενόψει χρεοκοπίας(!), ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) όταν το πενταετές spread των CDS ήταν στις 135 μονάδες βάσης, όπως απεκάλυψε η Σοφία Παπαιωάννου-αρχισυντάκτρια των «Φακέλλων»: «Η νέα διοίκηση (Κλέων Παπαδόπουλος) πουλά τα CDS τον Δεκέμβριο του 2009 στις 235 μονάδες βάσης. Η παγκόσμια αγορά των CDS το καλοκαίρι του 2009 κυμαινόταν στα 8 δισεκατομμύρια δολάρια. Αγοράζοντας το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο CDS αξίας 950 εκατομμυρίων ευρώ (δηλαδή 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια) κατέχει μία θέση που αντιστοιχεί περίπου στο 12,5% της παγκόσμιας αγοράς, ποσοστό που θα μπορούσε να συμπαρασύρει και άλλους παίκτες. Πράγματι από τον Αύγουστο μέχρι τον Δεκέμβριο το CDS ανέβηκε κατά 110 μονάδες βάσης και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο κέρδισε με το αυτό το παιχνίδι περίπου 35 εκατομμύρια ευρώ…»

Ποιοι ήταν οι αγοραστές των CDS του Ταχ. Ταμιευτηρίου και πόσο αξίζουν αυτά σήμερα.

Είναι αλήθεια ότι λήγουν στις 22 Μαίου κι αν η χώρα χρεοκοπούσε μέσα στα επόμενα 24ωρα, κάποιοι θα κέρδιζαν μυθικά ποσά από τη χρεοκοπία μας, όπως υποστηρίζει ο Πάνος Καμμένος που βρίσκεται σε διωγμό από τη ΝΔ, επειδή τα CDS αγοράστηκαν από τον Άγγελο Φιλιππίδη.

Πάμε παρακάτω. Ποιος ήταν εκείνος που ως τώρα και πέρα από τα μπινελίκια που του ρίχνουμε, εμπόδιζε την επίσημη χρεοκοπία της χώρας μας υποσχόμενος νέα βοήθεια χωρίς πολλά-πολλά; Ο Στρος Καν.

Δεν το έκανε γιατί μας αγαπούσε. Προφανώς είχε τους λόγους του.

Άρα ο Στρος Καν ήταν «κόκκινο πανί» για τους κατόχους των CDS, που σαν κοράκια περιμένουν την χρεοκοπία μας. Οι αγοραπωλησίες των CDS έγιναν και μέσω της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας Goldman Sachs!

Όταν κάποια στιγμή Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αποφάσισαν να χτυπήσουν συντονισμένα τους κερδοσκόπους των CDS, αιφνιδιαστικά ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθυ Γκάιτνερ, έκανε πίσω. Η Σοφία Παπαιωάννου, έγραψε «άγνωστο γιατί». Κι όμως δεν είναι άγνωστο το γιατί: O Τίμοθυ Γκάιτνερ, υπήρξε πρώην στέλεχος της «Φίρμας», της Goldman Sachs.

Μόνο δύο κορυφαίοι Αμερικανοί πολιτικοί, όλο αυτό το διάστημα της περιπέτειας του Στρος Καν τοποθετήθηκαν δημόσια: Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ που (σωστά έπραξε) κάλυψε πλήρως τις αστυνομικές Αρχές της πόλης και ο υπουργός Οικονομικών Τίμοθυ Γκάιτνερ ο οποίος ζήτησε επίσημα την παραίτηση του Ντομινίκ Στρος Καν από το IMF!

Τυχαίο; Δεν νομίζουμε-ούτε κι εσείς με το που θα διαβάσετε τη συνέχεια.

TΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ SOFITEL

Το γεγονός ότι ο Στρος Καν βίασε την δύστυχη Αφρικανή, δεν χωρά αμφιβολία.

Ο 65χρονος την περίμενε φορώντας το μπουρνούζι του και όρμησε πάνω της σαν ταύρος εξαναγκάζοντάς της σε πρωκτικό sex και στοματικό έρωτα. Αν γνωρίζαμε με σιγουριά ότι είχε κατεβάσει μισό κουτί Viagra, θα έπρεπε η φαρμακοβιομηχανία να τον κάνει στάμπα στα κουτιά της.

Mόνο που εδώ, στη σουίτα 2806, του νεουορκέζικου «Sofitel», υπάρχουν αναπάντητα ερωτηματικά, που συνδέονται μεταξύ τους η μια καλή θεωρία συνομωσίας-εσύ διαλέγεις…

Ερώτημα 1ον;Ο Στρος Καν, είχε «συνεργό» στο έγκλημα. Κι όταν λέμε συνεργό εννοούμε αν είχε κάποιο άνθρωπο από το προσωπικό του ξενοδοχείου που να οδηγεί τις καμαριέρες την κατάλληλη στιγμή στον πυρακτωμένο Μινώταυρο Ντομινίκ.

Ερώτημα 2ον; Πόσο συχνά ο επικεφαλής του IMF επισκεπτόταν τις σουίτες του συγκεκριμένου ξενοδοχείου; Πόσα χρόνια ήταν πελάτης του;

Ερώτημα 3ον;Υπήρξαν κατά καιρούς κι άλλες καμαριέρες του συγκεκριμένου ξενοδοχείου που οδηγήθηκαν από τον «συνεργό» στη σουίτα του Ντομινίκ; Πόσο θα μπορούσε να κοστίζει η σιωπή τους στο IMF;

Ερώτημα 4ον;Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες CIA, FBI η κάποιο «ανεξάρτητο» παρα-κλάδι τους, παρακολουθούσαν η όχι τις κινήσεις του Στρος Καν, ο οποίος ήταν γνωστό ότι δεν μπορούσε να ελέγξει το συγκεκριμένο πάθος του μια και είχαν προηγηθεί κι άλλα περιστατικά με τον ίδιο πρωταγωνιστή;

Ερώτημα 5ον; Αν ο Στρος Καν ήταν εμπόδιο στη χρεοκοπία της Ελλάδας, άρα στους κερδοσκόπους της αγοράς-ανάμεσά τους και οι αγοραστές των CDS (Goldman Sachs, golden boys και Έλληνες «φίλοι») του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, μήπως έπρεπε επειγόντως να βγει από τη μέση;

Ερώτημα 6ον;Γιατί ο Λευκός Οίκος δεν έβγαλε, ούτε μια λιτή έστω ανακοίνωση, για τη σύλληψη του Στρος Καν.

Ερώτημα 7ον; Πως ο ταλαίπωρος Ντομινίκ επέλεξε για συνήγορό του, τον Μπέντζαμιν Μπράφμαν, στενό φίλο του Αντώνη Παπαδημητρίου του «Ιδρύματος Ωνάση»- με τον οποίο μόλις πριν λίγες μέρες, έκαναν την αναπαράσταση της Δίκης του Σωκράτη;

Ποιος μπορεί ν απαντήσει με σιγουριά σ αυτά τα ερωτήματα, ενός παιγνιδιού που ξετυλίγεται στο ημίφως της Ιστορίας; Πόσοι γνωρίζουν όλη την αλήθεια;

Οι μέρες είναι πονηρές και ύποπτες. Δεν θα κουραστούμε να το γράφουμε και να προειδοποιούμε από το Newscode.Η Ελλάδα δείχνει απολύτως ανυπεράσπιστη , με την κυβέρνηση της σε θέση ανυποληψίας και περιφρόνησης και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το χειρότερο εξελίσσονται διεθνείς συγκρούσεις, παγκόσμιου power game μεταξύ ΗΠΑ και ηπειρωτικών δυνάμεων της Ευρώπης, αλλά και τραπεζιτών – κυβερνήσεων μέσα στην ίδια την ευρωζώνη.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι η Ελλάδα, αποτελεί ως περίπτωση παγκόσμιο διακύβευμα, ένα πείραμα που δημιουργεί δεδικασμένο για πολλούς ισχυρότερους από αυτήν. Άρα πέραν κάθε σεναρίου βρίσκεται σε πολύ επικίνδυνη καμπή.

Αν δούμε τι συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες πολύ εύκολα θα καταλάβουμε που βρισκόμαστε. Η ΕΚΤ και οι ευρωπαίοι τραπεζίτες επιτίθενται προκειμένου να αποκτήσουν εδάφη και περιουσίες των Εθνών της ευρωζώνης.

Στη συνέχεια θα μπορούν να διαπραγματεύονται από θέση ισχύος με τον κάθε Σόιμπλε και να του επιβάλουν τα θέλω τους. Αυτό το έχει καταλάβει πολύ περισσότερο το υπουργείο οικονομικών της Γερμανίας, από την Καγκελαρία.

Έτσι για παράδειγμα στην Ελλάδα, η οποία έχει υπουργό Οικονομικών υπάλληλο της Γερμανίας, αλλά και της ΕΚΤ, το παιχνίδι απόκτησης της δημόσιας περιουσίας της έχει μεγάλη ένταση. Υπάρχει το Μνημόνιο που συνολικά απέτυχε, όπως ήταν προβλεπτό να συμβεί. Η Ελλάδα δεν μπορεί να δανεισθεί.

Αλλά οι γερμανικές τράπεζες έχουν ξεφορτωθεί στον έναν χρόνο που πέρασε τα ελληνικά ομόλογα, χωρίς να μπορούμε να υπολογίσουμε πως παίζουν με τα ασφάλιστρα κινδύνου. Τα ομόλογα αυτά τα έχει η ΕΚΤ του κ. Τρισέ. Η αξία τους περίπου 48δις ευρώ.

Όταν τα ομόλογα τα έχουν οι επενδυτικές τράπεζες, έχουν τον κίνδυνο της απαξίωσης τους. Όταν τα έχει η ΕΚΤ, που τυπώνει ευρώ, ο κίνδυνος γίνεται λογιστικός.

Στη βάση αυτή η Φρανκφούρτη προβάλει το πακέτο των 50 δις ευρώ, από αποκρατικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας της Ελλάδος. Μιλάμε για απόλυτη εκποίηση. Μάλιστα για να ελέγξει από την αρχή την διαδικασία ζητά ανεξάρτητη αρχή που θα δεσμεύσει και διαχειρισθεί την διαδικασία εκποίησης, με δικό της πρόσωπο στον συντονισμό. Τα οφέλη από την περιουσία, όποια και αν είναι θα πάνε υπέρ των πιστωτών.

Τι σημαίνει αυτό και με δεδομένο ότι η Ελλάδα δεν βγαίνει σε προβλεπτό ορίζοντα στις αγορές. Ότι η Ελλάδα θα αποτελέσει το πρώτο περιουσιακό στοιχείο της Κεντρικής Τράπεζας της Ευρώπης, η οποία είναι δημιούργημα του Μάαστριχτ έχει τη διαχείριση του νομίσματος, αλλά υπόκειται στις αποφάσεις των κυβερνήσεων.

Στο μοντέλο Ελλάδα, μπορούν να κινηθούν και οι υπόλοιπες προβληματικές περιοχές της ευρωζώνης, με το Βερολίνο να πρέπει σε μια ύστερη φάση ευρωπαϊκής πραγματικότητας, όταν θα ισχύσει , το «σύμφωνο του ευρώ» , με τον μόνιμο μηχανισμό, τον ESM, να διαπραγματεύεται ουσιαστικά με την Φρανκφούρτη, όπως τώρα ο Σόιμπλε διαπραγματεύεται με τη Μέρκελ.

Παράλληλα στην Ελλάδα, το σύστημα το ελέγχουν οι τοπικοί τραπεζίτες οι οποίοι ενώ δεν έχουν στην πλειοψηφία τους , καμία ισχυρή δυνατότητα επιβίωσης και αυτονομίας, ναρκοθετούν την εσωτερική αγορά και την κρατική υπόσταση της Ελλάδος, διαπραγματευόμενοι την ένταξη τους, ως υποκαταστήματα στην Φρανκφούρτη, αντί της διεθνοποίησης τους, που τελικά θα τους περιθωριοποιήσει ως πρόσωπα και μετόχους.

Ο λόγος δεν είναι για το σύνολο των τραπεζιτών, αλλά για εκείνους που την εποχή Σημίτη, αντάλλαξαν ενσυνείδητα την ιδιότητα του κρατικού τραπεζίτη, με εκείνη του «ευρωπαίου τραπεζίτη». Φυσικά μετά τον θάνατο του αείμνηστου Θ. Καρατζά.

Με τον υπάλληλο της Φρανκφούρτης στην θέση του υπουργού Οικονομικών της Ελλάδος και το οικονομικό επιτελείο του στην ίδια κατεύθυνση, αλλά και πρόσωπα- κλειδιά εντός του Μαξίμου, δεν είναι καθόλου αφύσικο ότι το παιχνίδι της ΕΚΤ, ως «μητέρας – τράπεζας» περιφρουρήθηκε και από την άποψη των συμβούλων αποκρατικοποίησης, που ανέλαβαν επί της ουσίας μια σειρά από γερμανικές και γαλλικές τράπεζες.

Από τη στιγμή που η Ελλάδα δεν μπορεί να βρει τον δρόμο προς τις αγορές, για να δανεισθεί, θα μπορούσε να βρει τον δρόμο της αυτονόμησης της, πάλι μέσα από τις αγορές, αλλά για τη διαχείριση του χρέους της. Από τις αγορές στις αγορές, με τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης, αλλά και του haircut. Το «μπρα ντε φερ» περί κερδοσκοπίας, από τα διεθνή μίντια, αυτό έχει ως βάση.

Και όχι τα CDS, που τα έχουν πολλοί, αλλά τα πληρώνουν οι αμερικανοί στην περίπτωση που ενεργοποιηθούν.
Για να κλείσει και αυτή τη δίοδο διαφυγής η ΕΚΤ επεξεργάζεται ένα ακόμη σχέδιο. Να κρατήσει αυτή τον έλεγχο μιας εθελοντικής επιμήκυνσης των ομολόγων μέχρι το 2014, με φιλικό διακανονισμό με τους ιδιώτες πιστωτές ,χωρίς (προσοχή! ) αναδιάρθρωση.

Είναι το σενάριο που δημοσιοποιήθηκε σήμερα μέσω Ρόιτερς. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο η Ελλάδα εγκλωβίζεται σε απόλυτο βαθμό και δεν μπορεί να διαφύγει, ούτε να κάνει το χρέος της διαχειρίσιμο, ούτε καν να γυρίσει στο νόμισμα της. Μάλιστα την επιμήκυνση αυτή η Φρανκφούρτη τη βασίζει στην δέσμευση της εθνικής περιουσίας των Ελλήνων.

Ας το δούμε με νούμερα : Οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες έχουν διαφύγει από τη ζώνη κινδύνου των ελληνικών κρατικών ομολόγων με το Μνημόνιο 1.

Με το Μνημόνιο 2 η ΕΚΤ δίνει περιεχόμενο στα junk ελληνικά ομόλογα που έχει στη κατοχή της, λογιστικής όμως και όχι πραγματικής αξίας, γιατί η Τράπεζα που τυπώνει το «σκληρό» ευρώ, δεν μπορεί να χρεοκοπήσει. Το περιεχόμενο αυτό συσχετίζεται με την εκποίηση της Ελληνικής δημόσιας περιουσίας , που τη μοιράζει η ΕΚΤ κατά το δοκούν στις γαλλογερμανικές τράπεζες, διατηρώντας όμως αυτή το δικαίωμα του ελέγχου της Ελλάδος. Κρατικά μερίδια, ακίνητη και κινητή περιουσία, μεταλλεύματα και ορυκτά σε ξηρά και θάλασσα.

Το Μνημόνιο 1 με τα 110δις , από τους κρατικούς προϋπολογισμούς των κρατών- μελών, άρα των φορολογουμένων, δεν κινδυνεύουν γιατί είναι ονομαστικά και λογιστικά και όχι πραγματικά. Δεν παραχωρούνται στην Ελλάδα, ως διαθέσιμα, αλλά περνούν θεωρητικά, ως άυλοι τίτλοι από την Ελλάδα, επιβαρύνονται με το τοκογλυφικό επιτόκιο που προβλέπεται και αφού λειτουργούν αποκλειστικά υπέρ των πιστωτών, των πιο ισχυρών δηλαδή από τα κράτη – μέλη επιστρέφουν στις τράπεζες της Γερμανίας , Γαλλίας και την ΕΚΤ.

Οι Έλληνες δεν δανείζονται για τον εαυτό τους, όπως νομίζουν, αλλά προσφέρουν χρήμα των 16, τώρα 17 στο Βερολίνο, το Παρίσι και την κυρίαρχα της Φρανκφούρτη. Εσωτερική αναδιανομή πλούτου, μέσω επιβάρυνσης τρίτου. Του βλάκα του Έλληνα, ο οποίος λοιδορείται και περιφρονείται για να μην καταλάβει τι του συμβαίνει.

Στο Μνημόνιο 2 δεν δανείζεται η Ελλάδα τα 40-100δις που θα της χρειασθούν επιπλέον, αφού δεν βγαίνει στις αγορές , για το 2012-2013, από τους κρατικούς προϋπολογισμούς αλλά από την ίδια την ΕΚΤ. Και πάλι τα ποσά γυρίζουν στη βάση τους, επιβαρυμένα με επιτόκιο, αυτή τη φορά πιο χαμηλό γιατί δεν μοιράζεται με τις επιμέρους τράπεζες, αφού είναι προς όφελος της ΕΚΤ.

Ταυτόχρονα τα ποσά αυτά αποκτούν περιεχόμενο πολλαπλάσιο, σε πραγματικές αξίες, από την κρατική περιουσία και τα ορυκτά της Ελλάδος. Επιπλέον οι Έλληνες κρατούν τα χρέη τους και δουλεύουν υπό ξένη κατοχή για να ξεπληρώσουν στο διηνεκές.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται προστιθέμενη αξία, που και πάλι καλύπτει τα ποσά των αρχικών δανείων. Στο τέλος στη διάθεση της ΕΚΤ και του Βερολίνου- Παρισιού μένουν και τα ασφάλιστρα κινδύνου. Αν θέλουν το 2014 τα ενεργοποιούν ή όχι.

Υπολογίζονται από 40 έως 60 δις ευρώ. Τα πληρώνει το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, που όπως και οι Έλληνες συκοφαντείται στην παρούσα φάση, ως βάση των κερδοσκόπων.

Όλα είναι μια «χρυσοφόρα» μπλόφα. Ο Σημίτης ως υπουργός Οικονομίας απέτρεψε τον Α. Παπανδρέου να κάνει στο τέλος της δεκαετίας του ’80, αναδιάρθρωση του χρέους . Ακολούθησε το 1989 και μετά οι Μητσοτάκης, Σημίτης, Καραμανλής.

Όλοι υπέβαλαν τα σέβη τους στην Φρανκφούρτη και μετέτρεψαν την Ελλάδα σε «πλυντήριο» για το πέρασμα ποσών , από τα ΚΠΣ σε ιδιώτες, επιχειρηματικούς ομίλους και κράτη της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Ουσιαστικά τα Βαλκάνια, με την Τουρκία. Το 2009 ο κύκλος έκλεισε με την εκκαθάριση του «πλυντηρίου» και την ενσωμάτωση στα περιουσιακά στοιχεία και τη διαχείριση της Φρανκφούρτης.

Ο «σημιτικός» Παπανδρέου καταβάλει κάθε προσπάθεια να «κλείσει» τον κύκλο. Ο Σαμαράς κινδυνεύει… αντί για πρωθυπουργός να γίνει Δήμαρχος.

Όχι η Ευρώπη και η Σχολή της Φρανκφούρτης δεν είναι Αμερική. Και τα δάνεια δεν είναι σχέδιο Μάρσαλ.

Για μία ακόμη φορά επιβεβαιώνεται η αναξιοπιστία των Τούρκων ως συνομιλητών αφού το κατοχικό καθεστώς του Dervis Eroglu ετοιμάζεται να αλλοιώσει περαιτέρω τον πληθυσμό του βορείου τμήματος της Κύπρου, την ίδια ώρα που στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό στο τραπέζι βρίσκεται το θέμα αποχώρησης μέρους των Τούρκων εποίκων!

Το κόμμα Εθνικής Ενότητας του τουρκοκύπριου ηγέτη προωθεί πρόγραμμα για παραχώρηση «λευκής ταυτότητας» σε χιλιάδες άτομα που «εργάζονται νόμιμα» στα κατεχόμα για διάστημα οκτώ ετών. Αρχικά σχεδιάζεται να δοθούν 10.000 «λευκές ταυτότητες» και περίπου 5.000 «υπηκοότητες», ενώ σε βάθος τριμήνου «υπηκοότητα» θα πάρουν όσοι «έχουν το δικαίωμα» να την αποκτήσουν.

Η τουρκοκυπριακή πλευρά κλιμακώνοντας τις προκλήσεις της, περιλαμβάνει στους δικαιούχους όσους συμμετείχαν και ανέπτυξαν δράση με την τουρκοκυπριακή τρομοκρατική οργάνωση ΤΜΤ (Turk Mukavement Teskilati/Τουρκική Οργάνωση Αντίστασης) την περίοδο πριν από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η ΤΜΤ ιδρύθηκε με από την OHD (Ozel Harp Daiseri/Διεύθυνση Ειδικού Πολέμου) με σκοπό τη χειραγώγηση της τουρκοκυπριακής κοινότητας και είναι υπεύθυνη για σωρεία τρομοκρατικών πράξεων και δολοφονιών Ελλήνων και Τουρκοκυπρίων, που είχαν διακηρύξει την επιθυμία τους για ειρηνική συμβίωση.

Αναλυτικά, το δικαίωμα απόκτησης «λευκής ταυτότητας» θεμελιώνεται με έναν από τους εξής τρόπους:

  • διαμονή στα κατεχόμενα για τουλάχιστον 15 χρόνια μέχρι την ενηλικίωση
  • «νόμιμη» διαμονή των γονέων στα κατεχόμενα
  • σχέση συζύγου για τρία τουλάχιστον χρόνια με τουρκοκύπριο
  • καταβολή εισφορών στα Ταμεία για 15 ή 25 χρόνια κατά περίπτωση
  • επένδυση στη βιομηχανία, το εμπόριο, τον τουρισμό και τον κοινονικοοικονομικό τομέα
  • προσφορά στην επιστήμη και την πολιτική ζωή στα κατεχόμενα
  • θάνατος συζύγου ή γονέα κατά την εισβολή του 1974,
  • συμμετοχή στην τουρκοκυπριακή οργάνωση ΤΜΤ την περίοδο πριν από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η δημογραφική αλλοίωση των Κατεχομένων αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για την Άγκυρα αφού θα της επιτρέψει τη de facto παγίωση του σημερινού καθεστώτος. Η αντίδραση της Λευκωσίας έχει χαθεί κάπου μεταξύ των κατάπτυστων δηλώσεων του Άντρου Κυπριανού και της υπενθύμισης του προδοτικού ρόλου του ΑΚΕΛ.

Πηγή


Καμία ελπίδα. Ως «αγγελτήριο θανάτου» προβάλλει ο ξένος Τύπος τη δήλωση Γιούνκερ για το χρέος
Μοιραία για την πορεία της ελληνικής οικονομίας αποδεικνύεται σε επίπεδο εντυπώσεων, αλλά όχι μόνο, η προχθεσινή δήλωση - βόμβα του προέδρου της ευρωομάδας Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος «δεν είναι βιώσιμο προς το παρόν» και ότι αφότου περάσουν νέα κύματα μέτρων στην Ελλάδα, τότε θα κοιτάξουν «αν είναι δυνατή μια ήπια αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους». Σύσσωμος ο ευρωπαϊκός και ο αμερικανικός Τύπος, με επικεφαλής βεβαίως τον γερμανικό, θεωρεί πλέον ως βέβαιη την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Η γερμανική «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» είναι κατηγορηματική στον σχετικό τίτλο της πρώτης σελίδας της: «Η ΕΕ σχεδιάζει ''ήπια αναδιάρθρωση χρέους'' για την Ελλάδα» τονίζει. «Η ''ήπια αναδιάρθρωση χρέους'' για την Ελλάδα πλησιάζει» υπογραμμίζει στον τίτλο του μεγάλου σχετικού ρεπορτάζ της.

«Η ΕΕ φιλονικεί γύρω από την ''ήπια'' αναδιάρθρωση χρέους - Η Ελλάδα πρέπει να πουλήσει τα ασημικά» σημειώνει με δόση χαιρεκακίας η εφημερίδα «Ντι Βελτ», επίσης γερμανική, στην πρώτη σελίδα της κι αυτή. «Τα προβλήματα της αμαρτωλής λόγω χρέους Ελλάδας είναι πολύ μεγαλύτερα από όσο υπετίθετο μέχρι τώρα» σημειώνει, προσθέτοντας ότι «παραμένει όμως αδιευκρίνιστο πώς πρέπει να βοηθηθεί η υποψήφια προς χρεοκοπία Ελλάδα». Το κλίμα δεν ήταν διαφορετικό στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.

«Οι υπουργοί της ΕΕ συζητούν για μια ''ήπια αναδιάρθρωση''», έγραφαν στον τίτλο του σχετικού άρθρου τους και οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», οι οποίοι αναδείκνυαν το γεγονός ότι «η αλλαγή πολιτικής (σ.σ.: των κυβερνήσεων της ευρωζώνης στο θέμα του ελληνικού δημόσιου χρέους) είναι επακόλουθο εντατικών συνομιλιών στις οποίες αρκετοί υπουργοί εξέφρασαν απογοήτευση για την πενιχρή πρόοδο που έχει κάνει μέχρι τώρα η Ελλάδα σε ένα υπεσχημένο πρόγραμμα πωλήσεων κρατικής περιουσίας σε επενδυτές...».

Πολύ σκληροί απέναντι στη χώρα μας ήταν και οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου. «Υπάρχουν πλεονεκτήματα στο να αποκαλεί κανείς τέτοιες χρηματοπιστωτικές προσαρμογές με το σωστό τους όνομα: χρεοκοπία!» τόνιζαν σαδιστικά, αλλά οπωσδήποτε ορθότατα από οικονομική και πολιτική άποψη.

«Η Αθήνα πρέπει να δώσει στους εταίρους της ό,τι χρειάζονται για να τη δανείσουν περισσότερα» υπογράμμιζαν στον υπότιτλο κύριου άρθρου τους. «Η ρητορική έχει σκληρύνει αξιοσημείωτα, ιδίως για τα σχέδια ιδιωτικοποιήσεων που ακόμη δεν έχουν τεθεί σε κίνηση. Αυτή η πίεση είναι δικαιολογημένη...» τονίζει με έμφαση στο κύριο άρθρο της η βρετανική εφημερίδα.

Μόνο από χώρες που είτε βρίσκονται σε κατάσταση ανάλογη με την Ελλάδα, είτε κινδυνεύουν σύντομα να βρεθούν κι αυτές υπό καθεστώς μνημονίου, ακούγονται κουβέντες συμπαράστασης προς τη χώρα μας και επισημαίνονται οι δομικές καταστροφικές πτυχές των υποτιθέμενων πακέτων «διάσωσης» των χωρών της ευρωζώνης και της ΕΕ που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές δυσκολίες.

Προχθές, ο υπουργός Οικονομικών της Ιρλανδίας Μάικλ Νούναν είπε ευθέως στους συναδέλφους του της ευρωομάδας ότι «οι όροι που συνοδεύουν τα ευρωπαϊκά πακέτα σωτηρίας είναι τόσο σκληροί και άκαμπτοι που απειλούν να καταστήσουν αδύνατη την ανάπτυξη και έτσι είναι αυτοκαταστροφικοί», όπως αναφέρουν στο ρεπορτάζ τους οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

Στο ίδιο πνεύμα κινείται και χθεσινό κύριο άρθρο της ισπανικής «Ελ Παΐς», όπως καθίσταται εμφανές ήδη από τους τίτλους: «Αξιόπιστες διασώσεις - Η περίπτωση της Ελλάδας επιβεβαιώνει ότι πρέπει να επιβάλλονται λογικές προσαρμογές στις χώρες όπου γίνεται παρέμβαση».«Οι απαιτούμενες δημοσιονομικές συρρικνώσεις μειώνουν τη δυνατότητα ανάπτυξης και έτσι περιορίζουν τις πιθανότητες επιστροφής των δανείων εκ μέρους των χωρών που διασώθηκαν... Δεν υπάρχει άλλο φάρμακο παρά η τροποποίηση των όρων διάσωσης» υποστηρίζει με θέρμη η ισπανική εφημερίδα.

Γερμανοί: Η αναδιάρθρωση θα είναι σκληρή

Για «ήπια» αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους έκανε λόγο ο πρόεδρος των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης Ζαν Κλοντ Γιούνκερ την Τρίτη, αλλά στη Γερμανία η κυρίαρχη άποψη είναι πως μοναδικός δρόμος ελπίδας επίλυσης του ελληνικού προβλήματος είναι μια βίαιη μείωση του ελληνικού χρέους της τάξης τουλάχιστον του 40% - 50% ή και παραπάνω, με ανάλογες φυσικά συνέπειες. «Η Ευρώπη πρέπει να ανοιχτεί σε κάτι πρωτάκουστο. Μια λύση που δεν έχει δοκιμαστεί και έχει απροσδιόριστες συνέπειες» γράφει ακόμη και η σοσιαλδημοκρατική εφημερίδα «Ντι Τσάιτ» και καταλήγει: «Την απάντηση τη δίνει η πραγματικότητα. Η διάσωση της Ελλάδας παρ' όλα τα δισεκατομμύρια δεν λειτούργησε. Η Ευρώπη πρέπει να τολμήσει την αναδιάρθρωση του χρέους».



Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος

Πριν τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 ο Γεώργιος Παπανδρέου με στόχο την κατάληψη της εξουσίας είχε πολλές φορές προεκλογικό παραλήρημα και έταζε στον Ελληνικό λαό «λαγούς και πετραχήλια».

Με σημαία το σύνθημα «λεπτά υπάρχουν» δεσμεύθηκε πως οι συντάξεις και οι μισθοί των εργαζομένων δεν θα μειωθούν αλλά θα γίνουν αυξήσεις που θα ακολουθούν τους δείκτες του πληθωρισμού.

Επίσης εγγυήθηκε πως θα δημιουργήσει ένα κοινωνικό κράτος ευνομίας, δικαίου και ισοπολιτείας.

Δήλωνε πως «θα ματώσει» αλλά θα πατάξει την διαφθορά σε όλα τα επίπεδα.

Όταν όμως ανέλαβε την πρωθυπουργία όχι μόνο δεν έκανε πράξη όσα υποσχέθηκε στον Ελληνικό λαό, αλλά συνειδητά επεδίωξε και κατόρθωσε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να οδηγήσει την οικονομία της χώρας σε σκόπιμη και επιδιωκόμενη χρεοκοπία προκειμένου ο ίδιος και η Κυβέρνησή του να συνάψει συμφωνία (μνημόνιο) με την Τρόικα και να βυθίσει την χώρα στην Εθνική, κοινωνική, οικονομική εξαθλίωση και τον Ελληνικό λαό στην ανέχεια, την φτώχεια και την απελπισία.

Όλοι γνωρίζαμε πως η χώρα ήταν σε άθλια οικονομική κατάσταση και απαιτείτο το νοικοκύρεμα της οικονομίας με δραστικά και άμεσα μέτρα αλλά όμως δεν είχε κανένα πρόβλημα δανεισμού. Μπορούσε παρά το μεγάλο χρέος να δανείζεται από τις διεθνείς αγορές άνετα και με πολύ λογικό επιτόκιο.

Τα spreads, τα οποία προσδιορίζουν το ύψος του επιτοκίου ενός δανείου, ήταν τότε στις 134 μονάδες.

Ο πρωθυπουργός όμως που γνώριζε – είχε ενημερωθεί επακριβώς από τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος - την πραγματικά άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας και από την στιγμή που τα spreads ήταν χαμηλά αφού παρέμειναν στα ίδια επίπεδα μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου 2010, θα έπρεπε να προχωρήσει άμεσα σε δανεισμό από τις αγορές προς κάλυψη των τρεχουσών αναγκών της χώρας.

Όμως αυτός έχασε πολύτιμο χρόνο σε μια προσπάθειά του να πείσει τον λαό πως η προηγούμενη Κυβέρνηση και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος τον κορόιδεψαν δίδοντάς του προεκλογικά, ψεύτικά στοιχεία για την κατάσταση της οικονομίας και έτσι δεν μπορούσε να υλοποιήσει άμεσα τις προεκλογικές εξαγγελίες.

Το επιχείρημα αυτό είναι τουλάχιστον απαράδεκτο και παιδαριώδες όταν το επικαλείται πρώην αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης που διετέλεσε παλαιότερα πολλές φορές υπουργός και εξελέγη βουλευτής, πολλές τετραετίες, δηλαδή να μην γνωρίζει την οικονομική κατάσταση της χώρας.

Ακολούθως, ξεκίνησε η δυσφήμηση της χώρας με συνεχείς περιοδείες του Έλληνα Πρωθυπουργού που εξομολογείτο στους Ευρωπαίους ηγέτες πως «κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα» και του κ. Παπακωνσταντίνου που διατυμπάνιζε δεξιά και αριστερά πως η οικονομία μας θυμίζει «τιτανικό».

Με όλες τις παραπάνω ενέργειες η Ευρωπαϊκή επιτροπή υποστήριξε μετά από έρευνά της, πως η συνεχής αυτή δυσφήμηση οδήγησε τους διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους σε εκτίναξη των spreads, στο απίθανο ύψος των 850 μονάδων ώστε κατέστη απαγορευτικός ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς αγορές. Διευκολύνθηκε δε το διαβρωτικό τους έργο με θύμα την Ελληνική οικονομία.

Έτσι ο κ. Παπανδρέου αντί να έχει ως πλεονέκτημα την τοποθέτηση του πιστολιού στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αυτός το παρέδωσε αμαχητί στους δανειστές μας και εκείνοι το τοποθέτησαν στον κρόταφο του Ελληνικού λαού.

Για να γίνει αντιληπτό και κατανοητό το πόσο κακό έκαναν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών στη χώρα και στον Ελληνικό λαό με αυτές τις ενέργειες τους, θα αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Σκεφτείτε ότι ένας τραπεζίτης, ο οποίος κατέχει μία πολύ αξιόπιστη και εύρωστη οικονομικά τράπεζα, χάνει τα λογικά του και δηλώνει δημοσίως ότι η τράπεζά του είναι χρεοκοπημένη και ότι οι υπάλληλοί της την κλέβουν.

Να είστε όλοι βέβαιοι ότι αυτή η τράπεζα μέσα σε μία μόνο εβδομάδα θα έχει χρεοκοπήσει, αφού όλοι μα όλοι οι καταθέτες της θα έχουν αποσύρει τις καταθέσεις τους και η τράπεζα θα μείνει «πανί με πανί».

Δυστυχώς αυτό ακριβώς έπραξε ο πρωθυπουργός μας και τελικά η χώρα βρέθηκε σε δεινή θέση μη μπορώντας να δανειοδοτηθεί από τις αγορές γιατί τα speads είχαν ήδη εκτιναχτεί και κατέφυγε στη σύναψη της δανειακής συμφωνίας με την τρόικα.

Έτσι για άλλη μια φορά η Κυβέρνηση και ο κ. Παπανδρέου είπαν ψέματα στον Ελληνικό λαό, πως ψήφισαν την τερατώδη και μονομερή αυτή σύμβαση προκειμένου να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις των πολιτών, ενώ απλά με τα 110 δις. € που πήραν δάνειο, ούτε ένα ευρώ δεν πήγε για την πληρωμή μισθών και συντάξεων ή για την παραγωγική ανάπτυξη της χώρας, αλλά πληρώθηκαν οι τόκοι και τα τοκοχρεολύσια προϋπαρχόντων δανείων και ομολόγων.
Δηλαδή εξασφαλίσαμε τα χρήματα για να πληρωθούν τα πανωτόκια των οι διεθνών νταβατζήδων μας.

Την τρανή απόδειξη αυτών την έδωσε η επιτροπή της Eurostat, η οποία αναφέρει ότι το έλλειμμα του ΑΕΠ για τη χρήση 2009 της Ελλάδος είναι 15,6 με τους τόκους και το πρωτογενές, χωρίς τους τόκους, έλλειμμα μόνο 3,9 δηλαδή καλύτερο και από το έλλειμμα της Γερμανίας.

Μετά όλα τα παραπάνω, αποδεικνύεται πως η Κυβέρνηση εάν είχε στραφεί αμέσως μετά την εκλογή της προς τις διεθνείς αγορές δεν θα είχε κανένα πρόβλημα πληρωμής μισθών και συντάξεων παρ’ όλη τη σπατάλη στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος, την αδυναμία πάταξης της φοροκλοπής, της φοροδιαφυγής του παραεμπορίου και του ελέγχου της μαύρης αδήλωτης εργασίας που η πάταξή τους ήταν προεκλογικές δεσμεύσεις της Κυβερνήσεως.
Η Κυβέρνηση του επαχθούς μνημονίου, της νέας τάξεως πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης είναι μία ανίκανη κυβέρνηση που καθημερινά βυθίζεται στον οχετό των ψεμάτων και των άθλιων ανεφάρμοστων εξαγγελιών της.

Είναι η Κυβέρνηση που έχει επιφέρει την οικονομική και κοινωνική καταστροφή της κοινωνίας μας που μετά ενός χρόνου επιβολής του μνημονίου η Ελληνική οικονομία βρίσκεται σε πιο δεινή θέση από αυτή που ήταν πριν την υπαγωγή της.

Το ερώτημα πλέον που τίθεται καθημερινώς, όλο και πιο έντονα στον Ελληνικό λαό, είναι: “ η επιλογή της Κυβέρνησης, να υπογράψει η χώρα τους επαχθείς και δυσβάσταχτους οικονομικούς όρους της δανειακής σύμβασης χωρίς καν να διαπραγματευθεί αυτούς τους όρους, αλλά ταυτόχρονα να υποθηκεύσει τα Εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να παραιτηθεί ολοσχερώς οποιασδήποτε ασυλίας πηγάζει από νόμους ή συνθήκες, δηλαδή παραιτούμενη από οποιοδήποτε στοιχείο συνιστά Εθνική κυριαρχία, ήταν μονόδρομος; ”

Μετά όμως τις αποκαλύψεις περί επανειλημμένων συναντήσεων του πρωθυπουργού της χώρας με τον Ντομινίκ Στρος Καν αρκετό χρονικό διάστημα πριν την υπαγωγή μας στο Δ.Ν.Τ., καταρρίπτονται όλες οι άλλες δικαιολογίες και ένα πλέον είναι το σίγουρο.

Ο πρωθυπουργός συνειδητά υπέγραψε το «μνημόνιο» το οποίο προετοίμαζε πριν από την ψήφισή του και ουσιαστικά κατήργησε πραξικοπηματικά την κοινοβουλευτική δημοκρατία, αφού ένα χρόνο
μετά δεν το έχει φέρει στην Βουλή των Ελλήνων για επικύρωση (άξιο απορροίας βέβαια είναι γιατί να υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν αντιδρούν ) και επιπλέον προέβη σε βίαια Συνταγματική εκτροπή
(άποψη κορυφαίων επιστημόνων της χώρας).

Σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα στο δεύτερο βιβλίο, ειδικό μέρος, πρώτο κεφάλαιο, προσβολές του πολιτεύματος, άρθρο 134, Εσχάτη προδοσία, άρθρο 2 αναφέρεται:

Α)τιμωρείται με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη όποιος επιχειρεί με βία ή απειλή βίας ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού.

Β)επιχειρεί με τα μέσα που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο και με τρόπο πρόσφορο να διαπράξει την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος, να αποστερήσει ή να παρακωλύσει τη Βουλή, την Κυβέρνηση ή τον Πρωθυπουργό από την ενάσκηση της εξουσίας που τους παρέχει το Σύνταγμα ή να τους εξαναγκάσει να εκτελέσουν ή να παραλείψουν πράξεις που απορρέουν από την εξουσία αυτή.

Το σίγουρο λοιπόν είναι πως το μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος και αυτό που πρέπει να αναζητηθεί πλέον είναι εάν ο Πρωθυπουργός της χώρας έχει υποπέσει στο αδίκημα της Εσχάτης προδοσίας!!!
  • Προβληματισμένος ο Παπούλιας, δηλώνει ο Κασιμάτης, που δεν αποκλείει "κίνηση του προέδρου"
Για να υποβάλουν διάβημα κατά του μνημονίου και να συζητήσουν την πρότασή τους για έξοδο της Ελλάδας από την οικονομική κρίση, επισκέφθηκαν χθες τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κ. Παπούλια, ο μουσικοσυνθέτης Μ. Θεοδωράκης και ο συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης.

«Το μνημόνιο και οι δανειακές συμβάσεις είναι συνταγματικά άκυρα, καθώς δεν υπογράφηκαν από τα 3/5 της Βουλής, ούτε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας παρά μόνον από τον υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου» δήλωσε εξερχόμενος από το Προεδρικό Μέγαρο ο Μ. Θεοδωράκης, ιδρυτής από την 1η Δεκεμβρίου 2010 της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών «Σπίθα».

«Με την απαράδεκτη παραδοχή του κ. Παπανδρέου παραχωρήσαμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας. Είχαμε πει ότι εάν εφαρμοστεί το μνημόνιο, η χώρα μας θα οδηγηθεί σε χάος. Φτάσαμε στο απροχώρητο. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Γι' αυτό η κυβέρνηση ψάχνει να βρει στηρίγματα στη συναίνεση και η Ευρώπη σχεδόν εκβιαστικά λέει ότι πρέπει να γίνει εθνική ενότητα. Πώς να γίνει, όμως, αυτό όταν τα δύο κόμματα εξουσίας δεν έχουν ούτε το 40%» συμπλήρωσε.

Από την πλευρά του, ο κ. Κασιμάτης ανέφερε ότι «είμαστε κράτος υποτελές, βρισκόμαστε υπό κατοχή. Δεν μένει τίποτα άλλο, παρά μόνον ο λαός να πάρει στα χέρια του την υπόθεση. Οι όροι που περιλαμβάνονται στη δανειακή σύμβαση και στο μνημόνιο παραβιάζουν όλες τις θεμελιώδεις αρχές και του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Νομιμότητας και τους Διεθνούς Δικαίου. Θα πρέπει να βρεθεί μία κυβέρνηση και να ζητήσει την πλήρη ακύρωση αυτών των συμφωνιών. Εάν δεν αλλάξει το σκηνικό, σύντομα η χώρα θα φτάσει στο κατώτατο χάλι του χάους και της διάλυσης».

Είσης, ο κ. Κασιμάτης κατηγόρησε τη σημερινή πολιτική ηγεσία ότι «δεν έχει δείξει το θάρρος να διαπραγματευτεί ή να προβάλει τις νόμιμες αξιώσεις της χώρας μας, ώστε να γίνουν σωστές συμβάσεις. Εάν δεν γίνουν αυτά στο μέλλον, θα πάμε σε δεύτερη σύμβαση, η οποία θα προσθέσει βάρη αντί να αφαιρέσει».

Το ζητούμενο είναι να μάθουμε κι εμείς τη λύση που πρότειναν στον Κάρολο Παπούλια οι κύριοι Κασιμάτης και Θεοδωράκης. Γιατί, λύση άγνωστη στο σύνολο των πολιτών, δεν είναι λύση...
Σήμερα υπάρχει τρομοκρατία σε πολιτικό , σε εξωτερικό και σε εσωτερικό επίπεδο. Ενώ ετοιμάζεται και δεύτερο μνημόνιο και έχει εμφανισθεί η αντίδραση του λαού άρχισε ξανά η τρομοκράτηση από τα ΜΜΕ σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Υπάρχει τρομοκρατία με τους λαθρομετανάστες και με δήθεν «αναρχικούς», χρυσαυγίτες κ.α.

Στην οικονομική διάσταση δίνεται η εικόνα της πτώχευσης και της μη δυνατότητας να αντληθεί η επόμενη δόση του δανείου και επομένως η εμφάνιση ανάγκης νέας σύμβασης με σκληρότερες προϋποθέσεις και όρους. Σε συνεχή δε κατευθυνόμενη ενημέρωση ζητείται από την κυβέρνηση και τους ιθύνοντες των οικονομικών παραγόντων συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Σε ενίσχυση αυτών έρχεται και η Τροϊκα που ζητά την συμφωνία των αρχηγών της αντιπολίτευσης για τη δήθεν «σωτηρία» της Ελλάδας.

Η πολιτική είναι σκληρή και πόσο μάλλον η βρώμικη πολιτική, πρόσφατο παράδειγμα του Στρος Καν που δείχνει πως λειτουργούν τα παράκεντρα, εκμεταλλευόμενοι τα ελαττώματα των πολιτικών για να τους βγάλουν εκτός μάχης για λόγους που αυτοί ξέρουν, ώστε να είναι «συνεργάσιμοι» και να μην έχουν οποιαδήποτε «πρωτοβουλία» εκτός των εσκαμμένων.
Εάν πρόκειται να πτωχεύσουμε αύριο, ποιος ο λόγος για άλλο δάνειο με όρους πιο σκληρούς!! Ας πτωχεύσουμε σήμερα και ας αντιμετωπίσουμε τώρα τις συνέπειες πριν επιβαρύνουμε περισσότερο ακόμα την κατάστασή μας.

Σίγουρα όμως πέραν των άλλων δεσμεύσεων θα μπορούσε η Κυβέρνηση με συναίνεση όλων των κομμάτων να μειώσουν τον αριθμό των Βουλευτών, την αποζημίωσή τους, την αμοιβή τους στις Επιτροπές, να μειώσουν τους υπαλλήλους που χρησιμοποιούν, να κόψουν τα αυτοκίνητα και να χρησιμοποιούν τα ατομικά του, να πληρώνουν τον ΟΤΕ όταν ξεπερνούν ένα ορισμένο όριο κ.α.

Η Κυβέρνηση να μειώσει τους συμβούλους των Υπουργών και του Πρωθυπουργού, να μειώσουν ή να σταματήσουν τελείως τα ταξίδια με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο κ.λ.π
Να μειωθούν ή να κοπεί η επιχορήγηση των κομμάτων, και να γίνει κτήμα του λαού να καταψηφίζει όποιον βλέπει να διαφημίζεται στα ΜΜΕ ή όπου αλλού και γενικά όποιον αντιληφθεί ότι ξοδεύει χρήματα για την εκλογή του. Η ενημέρωση του λαού να γίνεται αναλογικά μέσων των εκδηλώσεων του κόμματος .

Να γίνει ανακήρυξη της ΑΟΖ με την Κύπρο και το Ισραήλ, ώστε να γίνει η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου μέσω των εταιρειών που χρησιμοποιούν και οι άλλες δύο χώρες για οικονομία χρόνου και γρήγορη εκμετάλλευση.

Επίσης όπου αλλού μπορούμε να προχωρήσουμε άμεσα σε εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας. Αυτό θα έδινε «αέρα» στις διαπραγματεύσεις μας και μία βεβαία πηγή έστω μελλοντικών πόρων.

Η ανάθεση της είσπραξης των Γερμανικών αποζημιώσεων και του αναγκαστικού δανείου σε γραφείο δικηγόρων εξωτερικού π.χ Αμερική.

Αγάθη Αβανέα Αγάπη Αναστασάκου Βασιλειάδη

Η κατασκευή της λαϊκής συναίνεσης είναι δομικό χαρακτηριστικό της δημοκρατίας αμερικανικού τύπου
Γουόλτερ Λίπμαν (1889-1974)

Επ. καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών

Πως διάβολο λένε το μεγάλο γιο του Καντάφι;

Όπου σταδιακά, καθώς προεγράφη, ο Γιώργος Παπανδρέου ξαναγίνεται Γιωργάκης ακολουθώντας τη μοίρα του προκατόχου του και πολιτικού του alter ego (από τα παιδικά παίγνια lego) Κωστάκη. Κι όπου πριν αλέκτορα φωνήσαι όλοι αυτοί οι γελοίοι υμνητές της πρωθυπουργικής υπεροχής είναι υποχρεωμένοι πάλι να ξανακαταπιούν την μελίρρυτη, με το αζημίωτο, γλώσσα τους.

Βέβαια ο ΓΑΠ είναι ό,τι ανέκαθεν ήταν: ένας φοβικός αντικοινωνικός άνθρωπος περιορισμένων ικανοτήτων με προφανή την αδυναμία να πάρει έγκαιρα τις αναγκαίες αποφάσεις και με κατάδηλη εκφραστική-επικοινωνιακή υστέρηση. Στο μυαλό του Γιωργάκη τα προβλήματα είναι μπερδεμένα σαν το γόρδιο δεσμό, αποκτούν τις διαστάσεις ενός μεταφυσικού κακού και έχουν ως κολλητική ουσία την πατροπαράδοτη αλαζονεία των Παπανδρέου. Οι συνεργάτες του Γιωργάκη γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Πρωθυπουργός συσκέπτεται μεν και μάλιστα με νευρωτικό, αγχωμένο τρόπο αλλά δεν αποφασίζει. Παράλληλα ακούει ευλαβικά και αμίλητος τις στρατιές των συμβούλων του αλλά δεν πραγματοποιεί καμία εισήγησή τους. Αυτό είναι το modus operandi του. Να συσκέπτεται αλλά να μην αποφασίζει, να αποφασίζει αλλά να μην εκτελεί, να εκτελεί αλλά να μετανιώνει και να ανακαλεί. Επίσης είναι χαρακτηριστικό ότι ο ΓΑΠ εμπιστεύεται-όσο εμπιστεύεται- το πολύ στενό του πολίτ μπιρό, δύο-τρεις ανθρώπους του άμεσου προσωπικού του περιβάλλοντος, τους δύο αδελφούς του ενώ περιφρονεί βαθύτατα το κοινοβουλευτικό ΠΑΣΟΚ αλλά και όλους τους συνεργάτες του πατέρα του.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι ο Γιωργάκης τρέφει σχεδόν υπερβατική πίστη στον αμερικανικό παράγοντα με τρόπο ώστε να καθίσταται συνειδητά ή ασυνείδητα πειθήνιο όργανό του. Έτσι με περισσή αθωότητα ο Παπανδρέου ο Γ΄ εφαρμόζει πολιτικές που αντιστρατεύονται τα ευρωπαϊκά συμφέροντα ενώ για τα λεγόμενα «εθνικά θέματα» κυριαρχεί μαύρο σκοτάδι δηλαδή οι «χειρισμοί» του Δρούτσα. Είναι τέλος χαρακτηριστικό πως οι εξ απορρήτων του Πρωθυπουργού είναι νεαροί τεχνοκράτες χωρίς κοινοβουλευτική ή διοικητική πείρα, μαθητευόμενοι μάγοι δηλαδή που οφείλουν την αιφνίδια, κατακόρυφη άνοδό τους στην ανασφάλεια του ηγεμόνα τους.

Σκεφτείτε: ο πιο ικανός υπουργός της κυβέρνησης Παπανδρέου είναι και ο πιο αποτυχημένος: ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ένας άνθρωπος που θα διέπρεπε αν συνέχιζε να είναι κυβερνητικός εκπρόσωπος-ένα είδος Ρουσόπουλου του ΠΑΣΟΚ- αλλά ως τσάρος της οικονομίας ήταν προδιαγεγραμμένο πως θα τα θαλασσώσει. Βλέπετε, έχουν και οι επικοινωνιακές τακτικές τα όριά τους. Εκτός κι αν μερικοί ακόμα νομίζουν πως ικανός πολιτικός είναι αυτός που “γράφει” πιο ωραία από τον Πρετεντέρη και δεν τρέμει εμπρός στην Τρέμη.

Ο Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός από ένα πείσμα. Επειδή έτσι έπρεπε. Επειδή γι’ αυτό τον προετοίμαζε η μαμά του. Και γιατί βεβαίως ο Ελληνικός λαός είναι βαθιά συντηρητικός με ναΐφ πολιτικά ανακλαστικά. Στην Ελλάδα ανέκαθεν λάτρευαν βασιλιάδες, δικτάτορες, εθνάρχες, αρχηγούς πάσης φύσεως, θεόσταλτους ηγέτες που θα πραγμάτωναν τα πεπρωμένα της φυλής. Κάποτε-κάποτε μεγέθη σαν του Βενιζέλου ή του Καραμανλή του πρεσβύτερου, κάποτε-κάποτε σαν του… Καρατζαφέρη.

Εν πάση περιπτώσει ο Γιωργάκης εξελέγη ψευδόμενος, παρέλαβε την εξουσία μέσα σε υπνωτικό πανικό, διαλάλησε urbi et orbi την άθλια κατάστασή μας και μετά απορούσε γιατί μας εκμεταλλεύονται οι αισχροκερδείς αγορές. Κατέστησε τη χώρα πειραματόζωο της ευρύτερης, ευρωπαϊκής κρίσης, εξιλαστήριο θύμα του χρηματοπιστωτικού Λεβιάθαν και βέβαια δεν είχε ούτε το σθένος ούτε την ψυχραιμία να διαπραγματευτεί εξαντλητικά, να λειτουργήσει πολιτικά, να συμπεριφερθεί ως πρωθυπουργός κι όχι ως εκ των προτέρων ηττημένος. Χωρίς μάλιστα να δώσει μάχη.

Αντί της μάχης ο ΓΑΠ και ο Παπακωνσταντίνου έδωσαν πολλούς «νικηφόρους» επικοινωνιακούς πολέμους. Παιδιά από οικογένεια, με άψογα αγγλικά και καλούς τρόπους ήταν βούτυρο στο ψωμί για πεπαλαιωμένες καραβάνες όπως ο Στρος Καν, ο Τρισέ, ο Σόρος ή η Μέρκελ. Ηγετίσκοι χωρίς πολιτικό παράστημα, κοσμοπολίτες του συρμού χωρίς τρόμο ιστορίας ή συνείδηση του βαθύτερου εθνικού χρέους ανίκανοι είτε να εμπνεύσουν είτε να εμπνευστούν χρησιμοποιούν τους θεσμούς κατά το δοκούν, κοινοβουλευτικοί δικτατορίσκοι απεχθάνονται τα δημοψηφίσματα ακόμη για θέματα τέτοιας τρομακτικής σημασίας όπως το μνημόνιο, πειθαναγκάζουν την κομματική τους αγέλη να συμφωνεί-όπως εξάλλου και τα κρατικοδίαιτα συνδικάτα-ενώ συμφωνούν στο πόσο εμπνευσμένα ασκεί τα καθήκοντά του ο ανύπαρκτος, Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Και βέβαια, αποτυγχάνουν σε όλες τους τις προβλέψεις. Απ΄ την άλλη, τα συνταγματικά πραξικοπήματα εναλλάσσονται καταιγιστικά εφόσον η εξουσία είναι βαθύτατα αντιδημοκρατική αλλά ουδείς καταγγέλλει το συνταγματικό έλλειμμα στο οποίο βρίσκεται η χώρα. Το χρεοκοπημένο πολιτικό δυναμικό βολεύεται, βλέπετε απ’ αυτήν την αδιέξοδη κατάσταση. Κερδίζει χρόνο, σβήνει τα ίχνη της προδοσίας και του διαγουμίσματος, περιμένει την αλληλεγγύη των άλλων πολιτικών δυνάμεων στην ΕΕ. Μια ολόκληρη επικράτεια μετριοτήτων, εντός και εκτός και μια Ευρωπαϊκή Ένωση που πρέπει να κοιτάξει την ιδρυτική της χάρτα από την αρχή. Ένα πάντως είναι βέβαιο: οι άνθρωποι αυτοί είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κρίσης και άρα δεν μπορεί να καταστούν σημαιοφόροι της υπέρβασής της. Μ’ άλλα λόγια ο πανικός της κυβέρνησης συνεχίζεται αλλά και ο διαγκωνισμός των κομματικών φατριών για την επόμενη μέρα. Παρά τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις, όλα είναι ανοιχτά, όλα παίζονται. Και μάλιστα εν ου παικτοίς…

Υ.Γ. Με εντυπωσιάζει πως τα ελληνικά ΜΜΕ αποσιωπούν πώς το περίφημο ΙΣΤΑΜΕ χρηματοδοτείται από το ίδρυμα Καντάφι. Είναι αλήθεια ή όχι; Πώς είπαμε ότι λέγεται ο πρωτότοκος γιός του δοκιμαζόμενου σοσιαλιστή ηγέτη;

* Ο κ. Μάνος Στεφανίδης είναι επ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών