Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Αυγ 2013

Μια είδηση που κυκλοφόρησε τέλη Ιουλίου πέρασε μάλλον απαρατήρητη απο το ευρύ κοινο. Οι εφημερίδες άρχισαν να πανηγυρίζουν για τη νέα «γενναία ρύθμιση των δανείων» από Σεπτέμβριο.

Η ρύθμιση θα ακολουθήσει το μοντέλο που εφαρμόζεται στην Ιρλανδία, όπως μας πληροφορεί το Έθνος και το οποίο είναι τόσο πετυχημένο που η Τρόικα εισηγήθηκε την εφαρμογή του στην Ελλάδα. 
Διαβάστε το δημοσίευμα του Έθνους της Κυριακής εδώ.

Βέβαια από το Έθνος ξέφυγε μια σημαντική λεπτομέρεια, το
μοντέλο αυτό ΔΕΝ έχει εφαρμοστεί ακόμα στην Ιρλανδία.
Η ιρλανδική κυβέρνηση ανακοίνωσε το πλαίσιό του πριν πέντε μήνες περίπου και αναμένεται να ξεκινήσει μέσα Αυγούστου αν και δεν
προβλέπεται να τεθεί σε ισχύ πριν τον Σεπτέμβριο του 2013. 
Στην Ιρλανδία ήδη έχει ξεκινήσει μια μεγάλη συζήτηση για το πρόγραμμα με αρκετούς οικονομολόγους να εκφράζουν τις ενστάσεις τους για το πόσο μπορεί το κράτος να διεισδύσει στη προσωπική ζωή των πολιτών ακόμα και αν αυτοί έχουν χρεοκοπήσει.

Στην Ελλάδα -αν τελικά εφαρμοστεί- δεν θα γίνει μεγάλη συζήτηση. Η συνομοταξία αρθρογράφων/δημοσιογράφων που ευδοκιμεί τα τελευταία χρόνια σε όλα τα «εναλλακτικά» protagon-αγωνιστικά site και στα διάφορα ηλεκτρονικά και μη free press, θα αρχίσει υπερωρίες και θα μας το πουλήσει σαν την μεγάλη ευκαιρία αφού πρώτα ενοχοποιήσει όποιον -ω τι περίεργο στους καιρούς που ζούμε- έχει χρέη. Στην τελική χάρη σου κάνουν το κράτος και οι τράπεζες, ας μην ξόδευες ανθρωπάκι πάνω από τις δυνάμεις σου, καλά να πάθεις.


Τι λέει λοιπόν η γενναία αυτή ρύθμιση:


Είσαι εργαζόμενος, έχεις παιδιά, έχεις στεγαστικό, ίσως έχεις και δάνειο αυτοκινήτου, ο μισθός σου δε φτάνει και έχεις χρέη.

Απολύθηκες, η επιχείρηση σου δεν πάει καλά, τα χρέη σε πνίγουν σα μέγγενη.

Τι κάνεις; Η Κυβέρνηση έχει τη λύση για σένα, πριν από σένα. Σύμφωνα λοιπόν με το ιρλανδικό μοντέλο που τόσο αγαπάει η Τρόικα και το Έθνος, η κυβέρνηση καθορίζει λίστα με το πόσα χρήματα πρέπει να ξοδεύει ένα χρεωμένο νοικοκυριό για να ζήσει.


Η λίστα διαφοροποιείται ελαφρά αν έχει κάποιος παιδιά, αν έχει αυτοκίνητο ή αν είναι εργένης.


Όποιος ζητήσει να μπει στο πρόγραμμα δεν μπορεί να ξεπεράσει το ποσό που ορίζεται για κάθε συγκεκριμένη δαπάνη και όλο το υπόλοιπο εισόδημα πηγαίνει στην εξυπηρέτηση του χρέους.

Όσον αφορά στο ενοίκιο, το πρόγραμμα σε υποχρεώνει να μετακομίσεις σε σπίτι συγκεκριμένων τετραγωνικών το οποίο να "πληρεί βέβαια τα στοιχειώδη (αλήθεια ποια;) αλλά να έχει λογικό ενοίκιο" (πόσο άραγε;).

Για να δούμε τώρα τι προβλέπει η λίστα, την οποία μπορείτε να διαβάσετε
εδώ.

Ένας ενήλικας λοιπόν, μπορεί να ξοδεύει 247 ευρώ το μήνα για φαγητό το οποίο όπως ορίζει η κυβέρνηση θα είναι "υγιεινό και χορταστικό", ενώ με 35 ευρώ το μήνα μπορεί να αγοράσει ρούχα και παπούτσια. Βέβαια καλό είναι να μην πλένει τα ρούχα και συχνά, αλλά ούτε και να πλένεται και ο ίδιος γιατί το πρόγραμμα προβλέπει 33 ευρώ το μήνα για είδη προσωπικής υγιεινής και 31 για απορρυπαντικά και είδη καθαρισμού.


Αν τώρα αρρωστήσει, ας περιμένει και λίγο, διότι μόνο 31 ευρώ το μήνα επιτρέπονται για ιατρικά έξοδα κι έτσι αν χρειαστείς οδοντίατρο -που η ασφάλεια σου δεν καλύπτει έτσι κι αλλιώς- μάλλον θα πας σε έξι μήνες, μέχρι να μαζέψεις το πόσο που απαιτείται για σφραγίσματα.


Όμως ας μην γκρινιάζουμε, η κυβέρνηση σε σκέφτεται και σου ορίζει 5 ευρώ την εβδομάδα για να τηλεφωνείς στους φίλους σου και αλλά τέσσερα για να σερφάρεις στο διαδίκτυο.


Για να μην κουράζεσαι σου δίνει μια κάρτα απεριόριστων διαδρομών με τα ΜΜΕ το μήνα, ενώ αν έχεις αυτοκίνητο θα το χρησιμοποιήσεις αποκλειστικά για να πηγαίνεις στη δουλειά,  εφόσον δεν υπάρχει συγκοινωνία. Οποιαδήποτε άλλη χρήση, όπως να πας τα παιδιά στο σχολείο, να ψωνίσεις στο σούπερ μάρκετ, δεν προβλέπεται.

Εάν τα κάνεις όλα αυτά, σε 6 χρόνια υπολογίζεται ότι θα έχεις ξεπληρώσει κάθε χρέος.

Φανταστείτε τώρα αυτά τα ποσά, προσαρμοσμένα στην ελληνική πραγματικότητα και το ύψος των επιτρεπόμενων ποσών...


Σίγουρα πολλοί θα σκεφτούν ότι είμαστε υπερβολικοί. Το κράτος σου δίνει τη ευκαιρία να ξεχρεώσεις και να αποφύγεις τη χρεοκοπία.


Ας παραβλέψουμε το γεγονός ότι για να μπει κάποιος στο πρόγραμμα χρειάζεται έναν μεσολαβητή που θα αναλάβει να παρουσιάσει την υπόθεση του στο κράτος. Αυτό μπορεί να του κοστίσει από 500 μέχρι 3000 ευρώ, τα οποία βέβαια δεν έχει εξηγήσει κανείς πως ακριβώς ένας χρεοκοπημένος άνεργος θα τα βρει.

Ψιλά γράμματα, το πολύ-πολύ να προστεθούν στο χρέος και να του κόψουν μετά από τα έξοδα φαγητού για να τα ξεπληρώσει.


Ας παραβλέψουμε πάλι το γεγονός ότι δεν επιτρέπεται να ξεφύγει κάποιος από την σειρά των εξόδων. Δεν μπορείς δηλαδή να ξοδέψεις λιγότερο για φαγητό αλλά να συμπληρώσεις π.χ. τα ιατρικά έξοδα.

Μπορεί κάποιος να μην θέλει να αγοράζει ρούχα, ούτε "υγιεινό" φαγητό, αλλά να θέλει να αγοράσει φθηνότερο φαγητό και να πάει διακοπές με όσα περισσεύουν. Οι διακοπές όμως θεωρούνται πολυτέλεια και απαγορεύονται δια ροπάλου.

Και αν θέλει τόσο πολύ το κράτος να βοηθήσει, γιατί δεν ορίζει ένα ποσοστό του εισοδήματος που πρέπει να πηγαίνει στο χρέος και από κει και πέρα να επιτρέπει να διαθέτει ο πολίτης να υπόλοιπα όπως επιθυμεί;


Η κυβέρνηση δηλαδή σε θεωρεί de facto ανίκανο να διαχειριστείς τη ζωή και τα έξοδα σου, επειδή χρεοκόπησες. Και αν υπάρχει ευθύνη τραπεζών από τα αρπακτικά των οποίων οι νόμοι του κράτους σου δεν σε προστάτεψαν, είναι ασήμαντη λεπτομέρεια.


Αλλά είπαμε, το κράτος ξέρει καλύτερα, και καλά να πάθεις...
Ας μην ξόδευες πάνω από τις δυνάμεις σου!

Από το blog «Ταξιδεύοντας: Η άλλη όψη» της Φραγκίσκας Μεγαλούδη @Fran221175

Σχόλιο ιστολογίου: Για όσους νομίζουν ότι τα χειρότερα πέρασαν ή ότι η Ελλάδα δεν θα γίνει Αλβανία του Εμβέρ Χότζα, τα νέα είναι ιδιαίτερα δυσάρεστα. Η κόλαση έχει ανοίξει τις πόρτες της και μας περιμένει. Εκτός και αν αποφασίσουμε να καταργήσουμε τους "εξουσιαστές" μας και να επαναφέρουμε την λογική τάξη πραγμάτων, μαζί με την ηθική και τις αξίες που σήμερα βιάζονται με σχέδιο και κατ' εξακολούθηση, από μία διεθνή σπείρα με εγχώριους πρόθυμους εκτελεστές - δημίους...



«Η διαφορά ανάμεσα στους Έλληνες και τους Αργεντινούς είναι πως οι Έλληνες είναι δειλοί. Ο ελληνικός λαός είναι εκ φύσεως δειλός [....] δεν υπάρχει κάποια φωνή κατά του ευρώ» Observer.
Δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς εθνική ανεξαρτησία και εθνική κυριαρχία. Δεν νοείται αυτοδιάθεση και ελεύθερη δημοκρατική απόφαση μέσα στα πλαίσια που ορίζουν οι εντολές τρίτων. Αυτό είναι αδύνατον.

Όμως, εθνική ανεξαρτησία και εθνική κυριαρχία δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς οικονομική αυτοδυναμία και κυρίως χωρίς κυριαρχία ενός λαού πάνω στο νόμισμά του. Εθνική ανεξαρτησία όταν σε ταΐζουν άλλοι και όταν δεν έχεις δικό σου νόμισμα, δεν νοείται.

Επομένως, κατά λογική συνεκδοχή, δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς οικονομική αυτοδυναμία και κυρίως χωρίς κυριαρχία ενός λαού πάνω στο εθνικό του νόμισμα.

Στην περίπτωσή μας, όλα τα προγράμματα της τρόϊκας έχουν αποτύχει παταγωδώς και όπως αποδεικνύεται τώρα, αυτό δεν ήταν και τόσο λάθος εκτίμηση, αλλά μάλλον εσκεμμένη προσπάθεια μόνιμης υποδούλωσης και ξεπουλήματος της χώρας και του λαού μας, μέσα σε ένα περιβάλλον Δ΄ Ράϊχ.

«Η διαφορά ανάμεσα στους Έλληνες και τους Αργεντινούς είναι πως οι Έλληνες είναι δειλοί. Ο ελληνικός λαός είναι εκ φύσεως δειλός [....] δεν υπάρχει κάποια φωνή κατά του ευρώ», διαβάζουμε στον Observer. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι οι Έλληνες είναι δειλοί. Απλά βρίσκονται ακόμα κάτω από το ξαφνικό σόκ που τους βρήκε. Αρνούνται να το χωνέψουν και πιστεύουν ότι θα επανέλθουν σύντομα στον χαμένο τους Παράδεισο. Επομένως, τρομοκρατούνται εύκολα από το καθεστώς και υποθάλπεται ο κοινωνικός αυτοματισμός για να διατηρούνται αδρανοποιημένοι στον μακάβριο καναπέ τους. Αυτή η δύναμη της αδράνειας είναι το κενό που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν ντόπια και ξένα συμφέροντα. Αλλά αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ.

Μεγάλη πλέον μερίδα του λαού αφυπνίζεται και συνειδητοποιεί την αδήριτη ανάγκη επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Αντιλαμβάνεται ότι είναι προτιμότερη μια δύσκολη περίοδος με προοπτική αυτοδύναμης ανάπτυξης και προόδου, παρά μια αιώνια εξάρτηση και εθνικός εξευτελισμός. Έτσι, τελευταία παρατηρείται μια συνεχής αύξηση των δυνάμεων επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας.

Προς το παρόν αυτές οι δυνάμεις είναι διάσπαρτες και χωρίς σοβαρή στελεχιακή παρουσία, αλλά σιγά σιγά θα δυναμώνουν και θα συγκλίνουν σε ένα μεγάλο ρεύμα που θα βάλει την Ελλάδα στο δρόμο της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ανάπτυξης και της προόδου.

Όπως είναι φυσικό, το σημερινό πολιτικοοικονομικό σύστημα θα ανατραπεί και οι δυνάμεις που σήμερα χαρακτηρίζονται από τα συστημικά ΜΜΕ ως περιθωριακές, πολύ σύντομα θα γίνουν κυρίαρχες στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας.

Είναι η μεγάλη ευκαιρία όλων όσων είναι αποκλεισμένοι από το σημερινό κλειστό, διαπλεκόμενο και κληρονομικό πολιτικοοικονομικό σύστημα, να αναλάβουν τα ηνία της χώρας.

Είναι μια μαθηματική νομοτέλεια που δεν θα αργήσει να επιβληθεί.




Κάποιοι μιλούν για «κορύφωση του δράματος» και θέλοντας ίσως να ξεγελάσουν εαυτούς δεν τολμούν να αναφερθούν στην «ολοκλήρωση του εγκλήματος». Γιατί όλα όσα συμβαίνουν είναι ένα πρωτοφανές έγκλημα, του οποίου οι σχεδιαστές και οι εκτελεστές καμία συναισθηματική φόρτιση δεν έχουν, αφού εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα εξολοθρεύοντας έναν λαό και καταστρέφοντας μία χώρα.

Τελείωσαν τα πωλητήρια και άρχισαν τα κατασχετήρια. Οι πρόθυμοι ολετήρες, τα δουλικά του μαμωνά, τα πρεζόνια της εξουσίας και τα αιμοσταγή ανθρωπόμορφα κτήνη, ξεπουλάνε ή κατάσχουν ό,τι δεν τους ανήκει. Βάλανε κατασχετήρια στις ζωές μας, βάλανε πωλητήρια στους τάφους των προγόνων μας και δίνουν δώρο τις ζωές των αγέννητων στους εμπόρους του θανάτου.

Μετρώντας τα κομμάτια της ζωής που χάνουμε σε κάθε χτύπημα από ετούτους τους ανεπιτήδευτους δημίους, είναι σαν να μετράμε πόση ζωή μας απέμεινε για να ζήσουμε την φρίκη που ακόμη δεν έβγαλαν από τα συρτάρια τους τα μίσθαρνα όργανα των δαιμόνων που γέμισαν τους ουρανούς κι έφραξαν τις οδούς της λύτρωσής μας.

Και μίκρυνε ο ορίζοντας, και σκοτείνιασε ο ουρανός… Έπεσε ομίχλη και θανατικό ανάμεσά μας. Στο ζύγι τα όνειρα, στον πάγκο οι αξίες, στο κατασχετήριο οι ζωές μας… Τιμή στην τιμή μας βάζουνε κι όλοι εμείς κοιτάμε γυρεύοντας οίκτο από εκείνους που ποντάρουν στον θάνατό μας για να κερδίσουν την δίχως καμία αξία γλοιώδη ύπαρξή τους.

Μικρή σημασία έχει αν ετούτες οι χαμερπείς μαριονέτες δώσανε νέα διάσταση στη λέξη προδοσία. Μικρή σημασία έχει ακόμη κι αν δίνουνε τον δικό τους αγώνα για ζωή μέσα από την μαζική εξολόθρευσή μας.
Το πιό σπουδαίο από όλα είναι πως εσύ κι εγώ, όλοι εμείς, χάσαμε τις έννοιες από τις λέξεις και φοβισμένοι από τον αόρατο πόλεμο των δουλικών των δαιμόνων αφεθήκαμε να ελπίζουμε πως θα μας λυπηθούν οι θρασύδειλοι εμπόροι των εθνών, πως θα σταματήσουν να μας κομματιάζουνε το σήμερα και το αύριο οι εθελόδουλοι βιαστές των ονείρων μας, οι επαγγελματίες του ψεύδους που από δανεικές καρέκλες υπογράφουνε τα κατοχικά διατάγματα εκτέλεσης ολοένα και περισσότερων.
Κι έτσι συνεχίζουμε όλοι εμείς να μένουμε βουβοί θεατές σε ένα έγκλημα που εμείς είμαστε τα θύματα, ενώ ο χρόνος τρέχει...

Κωνσταντίνος


Πως μπορεί να ονομαστεί εκείνο το κράτος που δεν προστατεύει μία μητέρα με τα παιδιά της;

Πριν έναν χρόνο, σε ένα ορεινό Πομακικό χωριό της Ξάνθης μία νεαρή μητέρα (πομάκα μουσουλμάνα) κατήγγειλε τον άνδρα της για βιασμό της μικρής της κόρης και του μικρότερου γιού της. Ο "σύζυγος" και κτήνος πατέρας, "δώρισε" την μικρή του κορούλα (κάτω των δέκα ετών) και σε έναν συγγενή του...

Φυσικά το κτήνος προφυλακίσθηκε, αλλά η νεαρή μητέρα μαζί με τα παιδιά έφυγε από το χωριό και φιλοξενήθηκε σε σπίτι της Πρόνοιας στην Ξάνθη, αφού σαν μουσουλμάνα δεν μπορούσε να καθίσει αντιμέτωπη με την κοινωνική κατακραυγή (επειδή το ισλάμ θεωρεί πως η σύζυγος είναι υποχρεωμένη να ανέχεται και να δέχεται αδιαμαρτύρητα οτιδήποτε από τον άνδρα της).

Όμως, στην Ξάνθη όπου κατέφυγε για να ζήσει στο σπίτι της Πρόνοιας, της έκοψαν το ρεύμα επειδή είχε απλήρωτους λογαριασμούς. Βέβαια, η νεαρή μητέρα δεν μπορεί να δουλέψει επειδή πρέπει να φροντίσει μόνη της τα δύο της παιδιά και κατορθώνει να ζει με κάποια χρήματα που της στέλνουν κρυφά οι γονείς της.

Αντιμέτωπη με την διακοπή του ρεύματος, η νεαρή μητέρα απευθύνθηκε στην Πρόνοια, όπου την ενημέρωσαν πως δεν μπορούν να πληρώσουν τον λογαριασμό και της έδωσαν δύο λύσεις.
Ή θα δινόντουσαν τα παιδιά σε ίδρυμα στην Καβάλα και η ίδια θα είχε το δικαίωμα να τα βλέπει δύο φορές το μήνα...
Ή θα της έβγαζαν εισιτήρια μη επιστροφής για Γερμανία!!!

Ξαφνιασμένη η νεαρή Πομάκα και με δάκρια στα μάτια ρωτούσε πολύ καλό μου φίλο, πως είναι δυνατόν να της συμβαίνει αυτό, γιατί της συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο ενώ δεν έχει κάνει τίποτε περισσότερο από το να προστατεύει και να φροντίζει τα παιδιά της...
Αυτό είναι το υπόλοιπο από κράτος, το οποίο συναγωνίζεται σε θηριωδία ένα απίστευτο ισλάμ, όπου οι άνθρωποι είναι υποταγμένοι σε καθημερινά παράλογα αδιέξοδα.
Αυτό το αισχρό κράτος δεν μπορεί να προστατεύσει μία ανήμπορη νεαρή μητέρα και της προτείνει να την χωρίσει από τα παιδιά της ή να την ξαποστείλει στο άγνωστο, μόνη σε μία σίγουρη καταστροφή...

Μία μητέρα τοποθετήθηκε συνθλίβεται από την φρίκη δύο αισχρών "φίλων" και "προστατών"... Και η κοινωνία δεν γνωρίζει αυτό το δράμα που αύριο μπορεί να χτυπήσει (με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο) την πόρτα του καθενός από εμάς.

Πόσο πιό φρικτό πρέπει, άραγε, να γίνει αυτό το κράτος, που αναίσχυντα χωρίζει μάνα από τα παιδιά της, επειδή δεν θέλει να πληρώσει έναν λογαριασμό;
Άραγε, πόσα αξίζουν αυτά τα παιδιά, αυτή η μάνα, ο καθένας από εμάς, γι αυτό το χωρίς καμία λογική κράτος;
Και πως είναι δυνατόν η σαρία να συναγωνίζεται σε ισχύ αυτό που εμείς επιμένουμε ακόμη να λέμε ελληνικό κράτος, ενώ στην πραγματικότητα έχει γίνει ένα σύστημα φρίκης που μας δολοφονεί στο όνομα του κέρδους;



«Πάνω από 1/10 των ενεργητικών τους πρέπει να «ξεφορτωθούν» οι ευρω-τράπεζες για να αντεπεξέλθουν στις ρυθμιστικές απαιτήσεις. Αφόρητο το βάρος για τους μικρούς με δριμείες επιπτώσεις στις επιχειρήσεις. Το «μικρό» λάθος των ρυθμιστών, με τις μεγάλες συνέπειες».

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Christopher Thompson στους Financial Times, oι μεγάλες
τράπεζες της Ευρώπης θα πρέπει να περικόψουν ενεργητικά ύψους 661 δισ. ευρώ και να παράγουν 47 δισ. ευρώ σε φρέσκα κεφάλαια κατά τα επόμενα πέντε χρόνια, ώστε να ευθυγραμμιστούν με τις επικείμενες ρυθμίσεις οι οποίες έχουν στόχο να μειώσουν τις πιθανότητες να χρειαστεί να πληρώσουν κι άλλο πακέτο διάσωσης οι φορολογούμενοι.

Πιο συγκεκριμένα, το δημοσίευμα αναφέρει:

«Τα στοιχεία εντάσσονται σε ανάλυση της βρετανικής Royal Bank of Scotland – που ξεχωρίζει τις Deutsche Bank, Crédit Agricole και Barclays ως τις τράπεζες που χρειάζονται περισσότερο φρέσκα κεφάλαια – η οποία υπογραμμίζει ότι μετά από πέντε χρόνια κρίση, οι ευρωπαϊκές τράπεζες παραμένουν «πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν».

Συνολικά o τραπεζικός κλάδος θα πρέπει να ξεφορτωθεί ενεργητικό 3,4 τρισ. ευρώ ως το 2018 για να συμμορφωθεί με τους ρυθμίσεις της Βασιλείας ΙΙΙ περί επάρκειας κεφαλαίων και μόχλευσης, σύμφωνα με την RBS.

Το βάρος είναι πολύ μεγαλύτερο για τις μικρότερες τράπεζες, που πρέπει να ξεφορτωθούν 2,6 τρισ. ευρώ από τους ισολογισμούς τους, γεγονός που εγείρει φόβους ότι θα προκληθεί κάθετη μείωση στον δανεισμό προς τις μικρού και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις.

«Υπάρχει υπερβολικά πολύ χρέος σε όλες τις οικονομίες της Ευρώπης και αυτό αποδεικνύεται στους ισολογισμούς των τραπεζών», σχολιάζει ο James Chappell, αναλυτής της τράπεζες Berenberg. «Το μείζον ζήτημα είναι ότι οι τράπεζες εξακολουθούν να μην έχουν αρκετά κεφάλαια ώστε να διαγράψουν αυτά τα δάνεια.»

Οι τράπεζες της ευρωζώνης έχουν ήδη συρρικνώσει τους ισολογισμούς τους κατά 2,9 τρισ. ευρώ από τον Μάιο 2012 –μέσω μειώσεις των χορηγήσεων, επαναγορές, παράγωγα συμβόλαια, καθώς και μέσω πωλήσεων δευτερευόντων δραστηριοτήτων– σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η Deutsche Bank πρόσφατα ανακοίνωσε ότι θα προσπαθήσει να μειώσει τα ενεργητικά της κατά το ένα πέμπτο περίπου, μέσα σε δυόμιση χρόνια. Η Barclays, που ανακοίνωσε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου 5,8 δισ. στερλίνες τον περασμένο μήνα, είπε ότι θέλει να συρρικνώσει τον ισολογισμό της κατά 65-80 δισ. στερλίνες.

Τα ενεργητικά του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα αξίζουν 32 τρισ. ευρώ δηλαδή μέγεθος υπερτριπλάσιο από το ΑΕΠ της ευρωζώνης.

Ωστόσο, η Bridget Gandy, της Fitch, τονίζει ότι η ίδια η επικέντρωση των ρυθμιστικών αρχών στο μέγεθος και την μόχλευση, τα δάνεια δηλαδή, των τραπεζών, είναι εσφαλμένη.

«Αν υποχρεώνονται τις τράπεζες να χρησιμοποιήσουν συντελεστή μόχλευσης, τότε ο μόνος τρόπος που έχουν για να γίνουν πιο κερδοφόρες είναι να αναλάβουν περισσότερους κινδύνους πάνω στα ενεργητικά που κατέχουν», σχολιάζει. «Πρέπει να υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στην κεφαλαιακή κάλυψη των ριψοκίνδυνων ενεργητικών και την μόχλευση, ο κίνδυνος δεν είναι το μέγεθος».

Η τραπεζική απομόχλευση έχει ήδη προκαλέσει αρνητικό ρεκόρ στις εκδόσεις ομολόγων από τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Η πτώση αντικατοπτρίζει επίσης τον αυξημένο κίνδυνο «υποχρεωτικής συμμετοχής» των πιστωτών αν καταρρεύσει μια τράπεζα, μετά την μεταρρύθμιση που επέβαλε η Ευρώπη για να προστατευθούν οι φορολογούμενοι, στον τρόπο που θα σώζονται οι τράπεζες σε περίπτωση χρεοστασίου.

Επίσης, ενώ οι τράπεζες έχουν κάνει και πρόωρες αποπληρωμές των φθηνών δανείων που έλαβαν από την ΕΚΤ στο πλαίσιο των μηχανισμών μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης για να καταπολεμηθεί η κρίση, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, ειδικά σε χώρες όπως η Ισπανία, διαμαρτύρονται ότι δεν έχουν πρόσβαση σε τραπεζικά δάνεια.

Σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη ύφεση, οι επικριτές φοβούνται ότι οι τράπεζες επικεντρώνονται περισσότερο στην απομόχλευση παρά στην αύξηση του δανεισμού, γεγονός που θα πλήξει την όποια προσπάθεια οικονομικής ανάκαμψης».

Πηγή euro2day.gr


Ενός κακού μύρια έπονται, έλεγε ο Σοφοκλής (496-406 π.Χ). Η μακροχρόνια σκοτοδίνη στην οποία έχει βυθιστεί η Ελλάδα, δεν έχει μόνον αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία, αλλά κυρίως στην ελληνική κοινωνία, στην καθημερινότητα και στη ζωή των κατοίκων αυτής της χώρας. Έβλεπα το κατηφές πρόσωπο του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά καθώς συνομιλούσε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα και του έλεγε πως τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχασε το 1/4 του ΑΕΠ της, πως η ανεργία έφτασε στο 28% και πως έξι στους δέκα νέους δεν έχουν δουλειά, ενώ ο ίδιος προσδοκούσε να εισπράξει μια φράση στήριξης εκ μέρους του Πλανητάρχη, προκειμένου να κτίσει τον επικοινωνιακό μύθο του success story με μότο ότι “οι θυσίες του ελληνικού λαού πιάνουν τόπο”.

Του Γιώργου Στάμκου

Αυτός ο άνθρωπος μάλλον κατοικεί σε άλλη χώρα ή στη φαντασία του, γιατί στη χώρα που κατοικώ εγώ κι εκατομμύρια άλλοι συμπολίτες μου εξελίσσεται μια μακροχρόνια ιστορία μαζικής καταστροφής σε όλα τα επίπεδα, ενώ δεν γίνεται καμιά σοβαρή προσπάθεια να σταματήσει ο κατήφορος.

Ακολουθώντας με θρησκευτική ευλάβεια την πολιτική που επιβάλλει η Τρόικα και οι δανειστές, η κυβέρνηση του success story έχει προδιαγράψει για τον ελληνικό λαό μια “κάθοδο προς την Κόλαση”, όπως πολύ εύστοχα έχει χαρακτηρίσει την ελληνική περίπτωση ο οικονομολόγος Γ. Βαρουφάκης. Ο ασθενής είναι σε κωματώδη κατάσταση κι αντί να προσπαθήσουν να τον συνεφέρουν με κάποια ευεργετικά σοκ, καταστέλλουν κάθε ελπίδα να επανέλθει στη φυσιολογική κατάσταση.

Το ζήτημα δυστυχώς δεν αφορά μόνον την οικονομία, την πτώση του βιοτικού επιπέδου και τη φτωχοποίηση κι εξαθλίωση τεράστιων στρωμάτων του ελληνικού λαού. Έχουμε να κάνουμε με μία άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική καταστροφή, που μόνο με πολεμικές περιόδους θα μπορούσε να συγκριθεί. Όσο η κυβέρνηση και η Τρόικα επιβάλλουν την αυστηρή λιτότητα, τη δημοσιονομική εξυγίανση, την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, και τις δομικές μεταρρυθμίσεις, με στόχο την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος και βιωσιμότητας του χρέους, τόσο ο ελληνικός λαός βυθίζεται σε μια “δίνη θανάτου” (spiral of death) κι αν στο τέλος τα καταφέρουν κι επιτύχουν την “ευημερία των αριθμών” τότε η Ελλάδα θα έχει εξολοκλήρου μεταμορφωθεί σ' ένα ανοιχτό κολαστήριο για τους κατοίκους της.

Μια σιωπηλή γενοκτονία
Πουθενά αλλού όμως δεν αποτυπώνεται καλύτερα αυτή η καταστροφική κάθοδος προς την κόλαση από τους δημογραφικούς δείκτες, που δείχνουν και τη φυσική κίνηση του πληθυσμού. Από το 2009, έτος που ουσιαστικά άρχισε η βαθιά ύφεση, όλοι οι δημογραφικοί δείκτες της Ελλάδας έχουν επιδεινωθεί, με μια αυξανόμενη αυτοτροφοδοτούμενη αρνητική τάση. Οι γεννήσεις μειώνονται, η θνησιμότητα αυξάνει, όπως και η καθαρή εκροή Ελλήνων μεταναστών. Ο συνδυασμός αυτών των τριών παραγόντων είναι ένα εκρηκτικό “κοκτέιλ μολότοφ”, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια πληθυσμιακά μικρότερη Ελλάδα, πιο γερασμένη και με λιγότερους νέους κι εκπαιδευμένους Έλληνες. Με άλλα λόγια σε μια Ελλάδα που έχει όλο και λιγότερες πιθανότητες να επανέλθει σε μια αναπτυξιακή πορεία.

Πιο συγκεκριμένα από το 2004 και μετά υπήρχε στην Ελλάδα μια σταθερή υπεροχή των γεννήσεων έναντι των θανάτων με αποκορύφωμα το 2008 όταν, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι γεννήσεις στη χώρα μας ήταν 118.302 (1,51 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας), οι θάνατοι ήταν 107.979, άρα η φυσική αύξηση του πληθυσμού ήταν +10.323. Τρία χρόνια αργότερα, το 2011, οι γεννήσεις ήταν 106.428 (1,4 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας) και οι θάνατοι 111.099, δηλαδή μια φυσική μείωση της τάξεως των -4.671. Τα στοιχεία για το 2012 είναι ακόμη χειρότερα καθώς οι γεννήσεις κατρακύλησαν στις 100.371, οι θάνατοι ξεπέρασαν τις 115.000, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα καθαρό έλλειμμα -15.000 ανθρώπων. Και η τάση αυτή βαίνει επιδεινούμενη και το 2013.

Αν τώρα συνυπολογίσει κανείς σ' αυτούς τους δείκτες και την καθαρή μετανάστευση Ελλήνων πολιτών προς το εξωτερικό, που μόνον το 2011 ήταν -63.000 και το 2012 -70.000, τότε βγαίνει ως συμπέρασμα πως από το 2008 μέχρι το 2013 η Ελλάδα έχει μια καθαρή απώλεια τουλάχιστον 300.000 Ελλήνων πολιτών. Πρόκειται δηλαδή για μια σιωπηλή γενοκτονία. Αν ο πραγματικός πληθυσμός της χώρας παραμένει για την ώρα, σταθερός είναι επειδή ταυτόχρονα η χώρα μας συνεχίζει να δέχεται μεγάλα κύματα μεταναστών από φτωχότερες χώρες της Ασίας και της Αφρικής.

Στην επιδείνωση των δημογραφικών τάσεων της Ελλάδας συμβάλει η συνολική αύξηση της θνησιμότητας (αύξηση των αυτοκτονιών, της συνολικής νοσηρότητας του πληθυσμού, της μαζικής κατάθλιψης και των εξαρτήσεων, αύξηση μολυσματικών ασθενειών, αύξηση αμβλώσεων και η μείωση του προσδόκιμου ζωής λόγω της κατάρρευσης του Κράτους-Πρόνοιας), αλλά και το γεγονός πως μεταναστεύουν στο εξωτερικό όλο και περισσότεροι νέοι και παραγωγικοί Έλληνες, που βρίσκονται σε ηλικία αναπαραγωγής. Από την άλλη, όσοι βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία και παραμένουν στην Ελλάδα, λόγω μακροχρόνιας ανεργίας και έλλειψης προοπτικών, αποφεύγουν το γάμο, την τεκνοποίηση και την ανάληψη οικογενειακών υποχρεώσεων.

Αλλά ακόμη κι αν κάνουν κάνουν οικογένειες φροντίζουν να είναι ολιγομελείς, καθώς το αποδομημένο Κράτος-Πρόνοιας δε στηρίζει πλέον τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, αντίθετα τα παιδιά θεωρούνται πλέον τεκμήριο επιβίωσης και πηγή πρόσθετων φορολογικών βαρών. Μέσα στη γενικότερη παραζάλη των περικοπών των δημόσιων δαπανών που επιβάλλει η Τρόικα κι ακολουθεί ως πιστά η κυβέρνηση, το Κράτος-Πρόνοιας είναι σκιά του εαυτού του και κάθε πολιτική υπέρ της γεννητικότητας έχει πλέον καταρρεύσει. Αποτέλεσμα: Όλο και λιγότεροι και πιο γερασμένοι Έλληνες πολίτες αναλαμβάνουν ως υποζύγια να εξυπηρετούν στο διηνεκές ένα όλο και πιο αυξανόμενο δημόσιο χρέος.

Η “ωρολογιακή βόμβα” του δημογραφικού έχει ενεργοποιηθεί
Αν προβάλουμε τώρα αυτές τις τάσεις στο κοντινό μέλλον τότε, με ορίζοντα το 2020 (έτος που υποτίθεται θα βγούμε από την κρίση), τότε θα κατοικούν στην Ελλάδα του 2020 τουλάχιστον ένα εκατομμύριο λιγότεροι Έλληνες πολίτες, μια απώλεια διπλάσια από τους νεκρούς της Ελλάδας στα πέντε χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μια ήπια εκτίμηση της Ελληνικής Στατιστικής υπηρεσίας προβάλλει τον πληθυσμό της χώρας το 2050 στον αριθμό των 9.736.933 κατοίκων -μια εκτίμηση που, κατά τη γνώμη μου, είναι μάλλον αισιόδοξη.

Για να μην έχουμε όμως την εντύπωση πως είμαστε η μοναδική περίπτωση καλά είναι να κοιτάξουμε και τη γειτονική Βουλγαρία, που έχει υποστεί και η ίδια το “Δόγμα του Σοκ”. Το 1989 ο πληθυσμός της Βουλγαρίας ήταν 9 εκατομμύρια, ενώ σήμερα είναι μόλις 7.350.000. Καθώς οι αρνητικές τάσεις δημογραφικές τάσεις συνεχίζονται σύμφωνα με τις προβλέψεις το 2050 θα κατοικούν στη γειτονική Βουλγαρία μόλις 4,5 εκατομμύρια, όσο θα είναι και ο τότε πληθυσμός της Αλβανίας, μια χώρας που είναι σε έκταση τέσσερις φορές μικρότερη.

Η οικονομική κρίση και η καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης, που λειτουργεί ως Αυτόματο εκτελώντας δίχως αντίρρηση τις εντολές της Τρόικας, έχει ενεργοποιήσει για τα καλά την “ωρολογιακή βόμβα” του δημογραφικού. Καθισμένη πάνω στην «ωρολογιακή βόμβα» του δημογραφικού προβλήματος η Ελλάδα φαίνεται παραδομένη στη μοίρα της. Εφόσον δεν κάνει καμιά σοβαρή προσπάθεια για να αλλάξει το γκρίζο μέλλον της, βελτιώνοντας τη δημογραφική της εικόνα μέσω, αρχικά μιας αλλαγής της οικονομικής πολιτικής, η δημογραφική της κατρακύλα θα πρέπει να θεωρείται βέβαιη. Στη δημογραφία, ως γνωστόν, το λόγο έχουν οι αριθμοί και οι αριθμοί λένε πως το «παιχνίδι» έχει ήδη κριθεί. Το 2050 δεν μας είναι άγνωστο.

Με βάση τα αμείλικτα δημογραφικά στοιχεία στην καλύτερη περίπτωση ο πληθυσμός της Ελλάδας θα έχει μειωθεί κατά 1-2 εκατομμύρια και θα είναι πολύ μεγαλύτερης ηλικίας. Η μέση ηλικία του θα ξεπερνά τα πενήντα χρόνια. Η Ελλάδα του 2050 θα είναι ένα τεραστίων διαστάσεων «γηροκομείο», όπου οι Έλληνες άνω των 60 ετών θα είναι διπλάσιοι σε αριθμό από τους νέους κάτω των 20 ετών, πράγμα που σημαίνει πως όλο και λιγότεροι Έλληνες θα εργάζονται και θα φορολογούνται κουβαλώντας εκτός από το δυσθεόρατο χρέος και το βάρος εκατομμυρίων συνταξιούχων. Το μέλλον αυτού του «γκρίζου μουσείου» θα είναι αβέβαιο…

To ταμπού της δημογραφίας
Ακόμη και στη χώρα της καταγωγής της, η λέξη Δημογραφία παραμένει ταμπού. Αν και τα στοιχεία της σχετικά με το μέλλον του ελληνικού λαού είναι αμείλικτα, η δημογραφία τείνει ν’ απωθείται συλλογικά και ν’ αντιμετωπίζεται σχεδόν με καχυποψία. Κατά περίεργο τρόπο η δημογραφία θεωρείται «Δεξιά» επιστήμη, με τους φανατικούς της και τους εγχώριους Νεοναζί να κραυγάζουν για την αύξηση της γεννητικότητας –έχοντας κατά νου πολυμελείς οικογένειες με λευκά, ροδομάγουλα μωρά–, να γκρινιάζουν για την έκπτωση των οικογενειακών ηθών και για την εξαφάνιση της «ελληνικής φυλής».

Χωρίς αμφιβολία η δημογραφία χρειάζεται μια «εξ αριστερών αποκατάσταση». Με μια, θα έλεγε κανείς, εγκληματική αμέλεια η Αριστερά έχει εγκαταλείψει στη λαϊκιστική δεξιά και στην ακροδεξιά το μονοπώλιο θεμάτων όπως η πατρίδα, η οικογένεια, η εθνική άμυνα και η δημογραφία. Αυτό είναι ξεκάθαρο πως πρέπει να αλλάξει. Η Αριστερά στην Ελλάδα, παρ’ ότι στριμωγμένη πολιτικά, διατηρεί ισχυρές πνευματικές δυνάμεις και χειρίζεται διανοητικά εργαλεία που μπορούν να συνεισφέρουν ουσιαστικά στην ερμηνεία των δημογραφικών φαινομένων (π.χ. ενώ η Δεξιά εξηγεί την υπογεννητικότητα ως αποτέλεσμα «κατάρρευσης των αξιών», η Αριστερά κάνει λόγο για για αποδόμηση του Κράτους-Πρόνοιας, αλλοτρίωση των εργαζομένων, για αυξημένες οικονομικές απαιτήσεις της καπιταλιστικής κοινωνίας κ.α.). Η Αριστερά είναι ίσως η μόνη που είναι σε θέση να εξορθολογικοποιήσει τα δημογραφικά προβλήματα και να προτείνει ρεαλιστικές και αποτελεσματικές λύσεις σε αυτά.

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει άλλωστε πως η δημογραφία είναι συχνά θύμα των φανατικών της, οι οποίοι τείνουν να καταστροφολογούν, ενώ θα έπρεπε να ερμηνεύουν ψύχραιμα τα δεδομένα. Ακόμη όμως και ο πιο ψύχραιμος αναλυτής δε θα μπορούσε να κοιμάται ήσυχος γνωρίζοντας πως, αν η υπογεννητικότητα και η γήρανση του ελληνικού πληθυσμού συνεχιστεί, όπως είναι ολοφάνερο, τότε σε 2-3 γενιές θα υπάρχουν πολύ λιγότεροι και πιο ηλικιωμένοι Έλληνες στη νότια Βαλκανική. Αν δεν αναστραφούν οι υπάρχουσες τάσεις, η γεννητικότητα δεν ανακάμψει, σταματήσει η εκροή Ελλήνων μεταναστών και η χώρα μας δε δεχθεί μια συνεχόμενη γενναία ενίσχυση από «νέο αίμα» εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών, όπως κάνουν όλες οι ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης, τότε η Ελλάδα του 2050 δε θα είναι παρά μια σκιά του εαυτού της, γερασμένη και απαθής, χωρίς καμιά προοπτικής ουσιαστικής οικονομικής ανάπτυξης.

Μπορεί η Τρόικα να φύγει από τη χώρα σε δύο με τρία χρόνια, αφού θα έχει πετύχει τους στόχους της, αδειάζοντας ταυτόχρονα τις κούνιες και γεμίζοντας τα φέρετρα, αλλά τις καταστροφικές επιπτώσεις της πολιτικής της θα τις επωμίζονται αρκετές μελλοντικές γενιές. Αν μπορούσαμε να απαλλαγούμε από την παρουσία της μία ώρα αρχύτερα σίγουρα θα μας ευγνωμονούν οι μελλοντικές γενιές.

* Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και δημιουργός του περιοδικού Ζενίθ



Όταν η αμερικανική κυβέρνηση, με απόφαση και εντολή του Προέδρου Μπάρακ Ομπάμα, κλείνει δεκάδες πρεσβείες και προξενικά γραφεία στο εξωτερικό, και όταν ανώτεροι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου τηλεφωνούν στους διευθυντές εφημερίδων και τηλεοπτικών δικτύων και θερμοπαρακαλούν να μην αποκαλύψουν πληροφορίες που αφορούν την τρομοκρατία, τότε η Αμερική, η μόνη υπερδύναμη, έχει τεράστιο πρόβλημα.

Προκάλεσε κάκιστη εντύπωση η δημοσιοποίηση από το CNN της κυβερνητικής έκκλησης, αλλά και η αποδοχή από το συγκεκριμένο τηλεοπτικό δίκτυο της αυτολογοκρισίας του…

Από την περασμένη Πέμπτη οι Ηνωμένες Πολιτείες ζουν σε ρυθμούς… τρομοκρατικούς. Ενας συντηρητικός γερουσιαστής, ο Saxby Chambliss (Ρεπουμπλικανός από τη Γεωργιά) μίλησε για ατμόσφαιρα όπως ακριβώς τις παραμονές της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 προκαλώντας βαθύτατη ανησυχία και φόβο στον αμερικανικό λαό. Εάν όντως έτσι είναι τα πράγματα –και δεν έχουμε τη δυνατότητα να αμφισβητήσουμε τον γερουσιαστή- τότε μπορεί κανείς να αναρωτηθεί που στο καλό ξόδεψαν το ένα τρισεκατομμύριο και κάτι δολάρια, που κόστισε ο λεγόμενος πόλεμος εναντίον της διεθνούς τρομοκρατίας.

Ιδρυσαν ένα ολόκληρο υπουργείο, αυτό της Εσωτερικής Ασφάλειας για να εξαρθρωθούν δήθεν οι διεθνείς τρομοκρατικές ολργανώσειςς, προσέλαβαν 186 χιλιάδες υπαλλήλους για να ασχοληθούν με την ασφάλεια της χώρας και του λαού, ενίσχυσαν τις μυστικές υπηρεσίες οι οποίες δωροδοκούν ανθρώπους σε διεθνές επίπεδο με μετρητά για να αποκτούν πληροφοριοδότες, ενώ -όπως αποκάλυψε ο Εντουαρντ Σνόουντεν- παρακολουθούν εκατομμύρια συνανθρώπους μας, τον καθένα από εμάς. Και το αποτέλεσμα είναι η υπερδύναμη να εξαναγκάζεται να κλείνει διπλωματικές αποστολές –την εμπροσθοφυλακή της χώρας- επειδή κάποιος κάπου διάβασε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε νάναι κακόγουστη φάρσα;

Ειλικρινά πιστεύω ότι κάτι δεν πάει καλά στην Αμερική, ιδιαίτερα στον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών και των αρχών ασφαλείας. Από την εποχή του Τζόρτζ Μπους του τζούνιορ μέχρι το σημερινό πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα, το αμερικανικό κράτος ανακοίνωσε 100 φορές τη «νίκη» εναντίοντης αλ Κάιντα και των υπολοίπων συγγενικών της οργανώσεων.

Είτε οι ανακοινώσεις ήταν κάλπικες και δεν στηρίζονταν σε κανένα στοιχείο, απλά έγιναν στο πλαίσιο της κρατικής προπαγάνδας, είτε το κράτος είναι εντελώς ανίκανο και η αλ Κάιντα είναι η σύγχρονη …Λερναία Υδρα.

Η ασυνήθιστη απόφαση του Προέδρου Ομπάμα να κλείσει μαζικά διπλωματικές αποστολές, δεν τιμά τη χώρα και τις υπηρεσίες της. Διότι αυτό που σκέφτεται ο καθένας που ακούει την είδηση είναι ότι η υπερδύναμη δεν δύναται να προστατεύσει τους διπλωμάτες της, πόσο μάλλον τη χώρα. Πρωτάκουστα πράγματα. Οι πρεσβείες ανά τον κόσμο είναι υποτίθεται απόρθητα φρούρια -δέστε το κτίριο στην Αθήνα, που κόστισε πάρα πολλά εκατομμύρια. Φρουρούνται από εκατοντάδες πεζοναύτες, αλλά και από τις αστυνομίες των χωρών που τις φιλοξενούν. Πως είναι δυνατόν σε κάθε ηλεκτρονικό μήνυμα στις φιλικές –προς τους τρομοκράτες- ιστοσελίδες να προκαλείται ο απόλυτος πανικός;

Η Αμερική πρέπει πρώτα να «συνθηκολογήσει» με τον εαυτό της και να πάψει να βλέπει το θέμα της τρομοκρατίας ως το παιδί που δεν του αγόρασαν παιγνίδι… Και στη συνέχεια να συνθηκολογήσει με αυτούς που κυνηγά, και οι οποίοι μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90 ήταν στο δικό της μισθολόγιο. Και ο Οσάμα μπιν Λάντεν και οι υποτακτικοί του. Διαφορετικά, ο πόλεμος, όπως χαρακτηρίστηκε, εναντίον της διεθνούς τρομοκρατίας θα συνεχιστεί. Και τα θύματα θα είναι πάντα Αμερικανοί πολίτες…





Το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 16:00μ.μ. η Πατρίδα καλεί όλα τα παιδιά της, την κρίσιμη ώρα.
Όλοι οι Έλληνες να δώσουμε το παρών μας ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων με μια ελληνική σημαία στην πλατεία Συντάγματος, για την αποκατάσταση της Εθνικής μας κυριαρχίας.
Όλοι στη συγκέντρωση γιατί:
  • Γιατί στο ερώτημα των παιδιών μας "Εσύ πατέρα ή μάνα τι έκανες για την Πατρίδα;", δεν υπάρχει απάντηση να δικαιολογήσουμε την απραξία μας.
  • Γιατί τίποτα δεν μπορούμε να τους δώσουμε πλέον. Μόνο την Πατρίδα τους πίσω.
  • Γιατί σκεφτείτε και τους πατεράδες - παπούδες σας που πολέμησαν γι'αυτόν τον Τόπο. Πως τους βλέπετε όταν ψάχνουν τα σκουπίδια; Τολμάτε;
Μέχρι την ημέρα της εκδηλώσεως να είστε βέβαιοι ότι ακόμα και οι πραιτωριανοί θα έχουν καταλάβει το λάθος που έκαναν μέχρι τώρα. Είναι καιρός να ταχθούν με το μέρος των Ελλήνων και όχι των προδοτών, αλλιώς θα καταδικαστούν κι αυτοί από τα ειδικά δικαστήρια.

Το άρθρο 120 παρ. 4 του Συντάγματος επιτάσσει το εξής:
"Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία".
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 16:00μ.μ. όλοι στην πλατεία Συντάγματος για την αποκατάσταση της Εθνικής μας κυριαρχίας, όπως ορίζει το άρθρο 120 παρ. 4 του Συντάγματος.

Είναι χρέος για εμάς και για τις επόμενες γενιές Ελλήνων.



Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός

«Χτυπήσαμε τα άσυλα της φοροδιαφυγής. Είχαμε μάθει για πολλά χρόνια να θεωρούμε τη 'λαμογιά', 'μαγκιά'…» Σίμος Κεδίκογλου…
«Ο ατομικισμός ζει και βασιλεύει, ενώ η απάτη έγινε "χάρισμα". Μεγάλωσαν γενιές που διδάχτηκαν πως να αρπάξουν. Και αυτό σε ένα καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας. Μάλιστα, όσα πιο πολλά "αρπάζεις" τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την τιμωρία...». Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα…
Δηλαδή δεν μπορεί, αυτή η κυβέρνηση έχει βαλθεί να μας τρελάνει… Τι να διαβάζει κανείς τα λόγια του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα που θεωρείται ένας από τους τρεις μεγάλους γέροντες της Ορθοδοξίας, τι να ακούει κανείς σήμερα το πρωί τον κύριο Κεδίκογλου στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1. Δεν μπορεί θα είναι άγιος άνθρωπος αυτός ο κύριος Σίμος ήταν οι πρώτες σκέψεις μας!!! 
Μετά όμως σοβαρευτήκαμε… και μας ήρθαν και άλλα στο μυαλό μας, όπως το ότι μόλις πριν από λίγες ημέρες παραιτήθηκε η φίλη του κ. Κεδίκογλου από την θέση της στο γραφείο του, που είχε διοριστεί ως μετακλητή υπάλληλος, για να μην γίνει λέει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης… Και βέβαια όσο περνούσε η ώρα τα πράγματα χειροτέρευαν γιατί θυμηθήκαμε και όλες τις δηλώσεις του περί ΕΡΤ και του κλεισίματος της και άλλα πολλά.

Ψυχίατροι δεν είμαστε, αλλά δεν μπορεί όλες αυτές οι εναλλαγές στις θέσεις των πολιτικών κάτι θα πρέπει να σημαίνει. Δεν μπορεί οι δημιουργοί όλων των δεινών που περνά η πατρίδα μας και ο λαός της να εμφανίζονται ως οι σωτήρες, ως αυτοί που θα φέρουν την κάθαρση και θα βρούμε και πάλι τον δρόμο μας, αυτόν που μας αξίζει. Χτυπήσαμε μας είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τα άσυλα της φοροδιαφυγής; Πότε; Με καθυστέρηση το λιγότερο τεσσάρων ετών από τότε που άρχισε η κρίση Και ποια άσυλα; Ελέγξανε οι φοροελεγκτικές υπηρεσίες 10 κέντρα διασκέδασης και λύθηκε το πρόβλημα; Δηλαδή το όλο πρόβλημα της φοροδιαφυγής είναι αυτό; Κούνια που τους κούναγε…

Είχαμε μάθει, λέει ο κ. Κεδίκογλου, ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, για πολλά χρόνια να θεωρούμε την λαμογιά μαγκιά… Μα ποιος «δίδαξε» στον Ελληνικό λαό αυτή την νοοτροπία, την λογική; Αν δεν κάνουμε λάθος, που δεν κάνουμε, από την μεταπολίτευση και μετά κυβερνά το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία… Επομένως αυτά τα δύο κόμματα μας έμαθαν να θεωρούμε την λαμογιά μαγκιά… Και τώρα ξαφνικά οι εκμαυλιστές των συνειδήσεων έγιναν τιμητές και τιμωροί; 
 Ας γνωρίζουν οι πολιτικοί μας ότι δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι σε αυτή την χώρα την ίδια κοντή μνήμη με αυτούς! Γιατί το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι μόνον η φοροδιαφυγή, είναι και οι πελατειακές σχέσεις, η διαφθορά, η ατιμωρησία όπως ορθότατα αναφέρει και ο Γέροντας Εφραίμ. «Όσα πιο πολλά "αρπάζεις" τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την τιμωρία» είπε πολύ σοφά. Αυτό στην Ελλάδα ήταν ο κανόνας… Που οι κυβερνώντες δημιούργησαν… Αλλά και αυτός ο Γέροντας, τι πάει και λέει; Τι ωραία που είναι όταν μιλάνε μόνον οι πολιτικοί;;;

Και φυσικά μέσα στο ίδιο πλαίσιο με τα όσα αναφέρουμε ανωτέρω, του να σωθούν οι ίδιοι οι πολιτικοί και μόνον αυτό, γιατί αυτό και μόνον τους καίει, είναι και ο …πόνος που έπιασε τελευταία τον κύριο Σαμαρά αλλά και τους άλλους για τον βασανισμένο Ελληνικό λαό. Τον οποίο λαό οι ίδιοι έφεραν σε αυτή την κατάσταση, αφού δεν έκαναν αυτά που έπρεπε να κάνουν από την πρώτη στιγμή. Δηλαδή να πατάξουν άμεσα την μεγάλη φοροδιαφυγή, την διαφθορά, την σπάταλη, να κλείσουν άχρηστους οργανισμούς, να διώξουν τους επίορκους που εκείνοι προστάτευαν τόσα χρόνια. 
Μάλιστα αυτό που είπε ο κ. Σαμαράς στην ομιλία του στο Metropolitan Club της Νέας Υόρκης και μετέδωσαν τα ΜΜΕ των ολιγαρχών, δίνοντας μάλιστα και τον απαραίτητο στόμφο με ανάλογα σχόλια, ότι «μαζεύουμε φόρους από ανθρώπους που δεν έχουν άλλο να δώσουν...» μας θύμισε ελληνική ταινία με Μάρθα Βούρτση και Νίκο Ξανθόπουλο και πολύ κλάμαααα. Σε μαστιγώνει κάποιος, αλλά ξέρει κιόλας ότι πονάς και αισθάνεται …άσχημα. Τι να κάνει όμως που τον έβαλαν να κάνει αυτή την δουλειά και πρέπει να την ολοκληρώσει… Βρε σαν δεν ντρέπονται λιγάκι! Όλοι τους…

Και θα κλείσουμε με κάτι αστείο για να ελαφρύνουμε τον πόνο μας…. Ο κύριος Σαμαράς «ενημέρωσε» τον πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Ομπάμα κατά το πρόσφατο ταξίδι του ότι το φυσικό αέριο στο υπέδαφος της Ελλάδας (Ιόνιο - νότια της Κρήτης) υπολογίζεται στα 4,7 τρισ. κ.μ… Ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν ήξερε τίποτα για τα κοιτάσματα από τους δορυφόρους των ΗΠΑ, τις μυστικές και άλλες υπηρεσίες και τους «Σνόουντεν» που μας παρακολουθούν. Τον κ. Σαμαρά περίμενε… Τυφλός θα έμενε ο ηγέτης της παγκόσμιας υπερδύναμης αν δεν τον ενημέρωνε ο κ. Σαμαράς. Να είναι καλά ο άνθρωπος, τουλάχιστον μας έκανε και γελάσαμε λιγάκι…


Υπέρ της ανάγκης εκπόνησης ενός νέου προγράμματος, στα πρότυπα του Σχεδίου Μάρσαλ, το οποίο θα βοηθήσει ουσιαστικά στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας τάσσεται το Ινστιτούτο Levy Economics, σύμφωνα με άρθρο του προέδρου του στο Bloomberg.

Το άρθρο γνώμης, το οποίο υπογράφει ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, Πρόεδρος του Levy Economics Institute και καθηγητής στο Bard College στην Νέα Υόρκη, ξεκινά με αναφορά στην πρόσφατη συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με τον Μπαράκ Ομπάμα και την εκδήλωση της στήριξης του τελευταίου προς τον Έλληνα πρωθυπουργό. Υποστηρίζει ωστόσο ότι η στήριξη αυτή πρέπει να γίνει με πιο πρακτικό τρόπο:

«Οι ΗΠΑ πρέπει επίσης να προσυπογράψουν ένα νέο σχέδιο για την ανάκαμψη βασισμένο σε ένα από τα πιο επιτυχημένα προγράμματα οικονομικής βοήθειας της σύγχρονης εποχής: το Σχέδιο Μάρσαλ».

«Είναι ήδη σαφές ότι οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα έχουν αποτύχει. Οι προβλέψεις ότι οι περικοπές των κρατικών δαπανών θα σταματήσουν την ελεύθερη πτώση της οικονομίας αποδείχθηκαν υπερβολικά αισιόδοξες. Το σχέδιο διάσωσης ύψους 240 δισ. ευρώ έχει επιδείξει ελάχιστα σημάδια επιτυχίας, καθώς η Ελλάδα βιώνει το έκτο έτος της ύφεσης», επισημαίνει το άρθρο του αμερικανικού οικονομικού πρακτορείου παραθέτοντας στη συνέχεια τη σειρά των μεταρρυθμίσεων για τις οποίες έχει δεσμευτεί η ελληνική κυβέρνηση, αλλά και τα απογοητευτικά ποσοστά της ανεργίας.

«Αντί να αλλάζουν πορεία, όμως, οι οικονομολόγοι της ευρωζώνης έχουν ανταποκριθεί στα άσχημα νέα αναθεωρώντας τις προβλέψεις τους ώστε αυτές να αντανακλούν τις χαμηλότερες προσδοκίες. Αυτοί οι αριθμοί τεκμηριώνουν ένα εντυπωσιακό ρεκόρ από λάθος παραδοχές που οδήγησε στην αποτυχία του σήμερα».

«Παρά την παραδοχή ότι έχουν γίνει λάθη από πλευράς Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το ενδεχόμενο τερματισμού των μέτρων λιτότητας εξακολουθεί να μην εξετάζεται, ούτε και υπήρξε κάποια προσπάθεια να εκπονηθεί ένα ανανεωμένο πρόγραμμα για την Ελλάδα», επισημαίνει ο αρθρογράφος». «Το σχέδιο Μάρσαλ προσφέρει ένα εντυπωσιακά επιτυχημένο μοντέλο που θα μπορούσε εύκολα να προσαρμοστεί», υποστηρίζει, κάνοντας μια ιστορική αναδρομή στην εικόνα που παρουσίαζε η ελληνική οικονομία στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και στις αλλαγές που επέφερε το Σχέδιο Μάρσαλ:

«Το σχέδιο Μάρσαλ επέτρεψε την αναγέννηση της Ελλάδας, ενισχύοντας τους φτωχούς, χρηματοδοτώντας τις επιχειρήσεις και βοηθώντας την ανάπτυξη των εταιρειών ενέργειας. Η Ελλάδα βίωσε την ανάπτυξη σε μια κλίμακα που δεν είχε γνωρίσει ποτέ μέχρι τώρα. Η εκπληκτική μεταμόρφωση χαιρετίστηκε ευρέως ως ένα 'οικονομικό θαύμα', βοηθώντας την ανάπτυξη της χώρας ακόμη και είκοσι χρόνια μετά το πέρας της βοήθειας.

Τι θα προβλέπει το νέο σχέδιο
Με αυτό το τεράστιο επίτευγμα στο μυαλό, το Ινστιτούτο Levy Economics συνέταξε ένα μακροοικονομικό μοντέλο για το τι θα μπορούσε να προσφέρει σήμερα στην Ελλάδα ένα σχέδιο αποκατάστασης τύπου Μάρσαλ. Οι μετριοπαθείς προβλέψεις του Ινστιτούτου κάνουν λόγο για μια ώθηση ύψους 30 δισ. ευρώ από τα όργανα της ΕΕ από το 2013 και το 2016 με κατεύθυνση τη δημόσια κατανάλωση και τις επενδύσεις, και ιδίως την απασχόληση».

Η διαφορά του σχεδίου αυτού, επισημαίνει ο πρόεδρος του Ινστιτούτου είναι ότι σε αντίθεση με τα άλλα προγράμματα, τα οποία ωφελούσαν τις τράπεζες και τους οικονομικούς οργανισμούς, το νέο πρόγραμμα θα επικεντρώνεται στην άφεση του χρέους και στη συνέχεια σε έργα ανοικοδόμησης, σε εθνικές υποδομές και στη δημιουργία δημοσίων έργων σε τοπικό επίπεδο.

Το νέο πρόγραμμα θα ικανοποιούσε τις τεράστιες ανάγκες της Ελλάδας στην ανανέωση σχολείων, νοσοκομείων, βιβλιοθηκών, οδών και γεφυρών, ακόμη και στην προστασία των δασών από τις καταστροφικές πυρκαγιές.

Τα αποτελέσματα της άσκησης που συνέταξε το Ινστιτούτο ήταν σαφή: Με τις πολιτικές που εφαρμόζονται σήμερα, η ανεργία θα συνεχίσει να αυξάνεται, φθάνοντας σχεδόν το 34% μέχρι το τέλος του 2016. Με ένα σενάριο τύπου Σχέδιο Μάρσαλ, το ποσοστό θα μειωθεί σε περίπου 20%.

«Ομοίως, αν εφαρμοστούν τα σχεδιαζόμενα επί του παρόντος μέτρα λιτότητας, υπολογίζουμε ότι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της Ελλάδας θα φθάσει τα 158 δισ. ευρώ έως το τέλος του 2016, σε σύγκριση με € 162 δισεκατομμύρια που προβλέπεται για το 2013. Το οποίο σημαίνει πάνω από 15 δισ. λιγότερα σε σχέση με το στόχο της τρόικας.

Ένα Σχέδιο τύπου Μάρσαλ θα έθετε το ΑΕΠ λίγο πάνω από το στόχο της τρόικας».

«Το πρώτο σχέδιο Μάρσαλ δεν ήταν μια πράξη φιλανθρωπίας ή ένα σχέδιο διάσωσης», καταλήγει το δημοσίευμα. «Ήταν μια αποτελεσματική στρατηγική επενδύσεων για τη δημιουργία μιας δυναμικής ευρωπαϊκής οικονομικής αγοράς και την πρόληψη της πολιτικής αποσύνθεσης. Προϋπόθεση όμως για να εφαρμοστεί μια σύγχρονη εκδοχή του είναι να αναθεωρήσουμε τις ανυπόληπτες θεωρίες λιτότητας -ή τα ινστιτούτα της Ευρωζώνης που τις προωθούν».

Πηγή Bloomberg



Αμερικανικό δικαστήριο διέταξε την αλλαγή του ονόματος ενός νεογέννητου από Μεσσίας σε Μάρτιν, με το αιτιολογικό ότι ο μοναδικός αληθινός μεσσίας είναι ο Ιησούς Χριστός.

Οι γονείς του 7 μηνών Μεσία ΝτεΣον Μάρτιν από το Τενεσί είχαν πάει στο δικαστήριο για να διευθετήσουν το επώνυμο του παιδιού, ωστόσο η δικαστής διέταξε και την αλλαγή του ονόματος, με το παραπάνω αιτιολογικό, ενώ προσέθεσε ότι το όνομα του παιδιού θα μπορούσε να του δημιουργήσει προβλήματα, μεγαλώνοντας, σε μια περιοχή με την πλειοψηφία των κατοίκων να είναι χριστιανοί.

«Το όνομα Μεσσίας είναι τίτλος και τον τίτλο αυτόν τον έχει κερδίσει μόνο ένα πρόσωπος. Το πρόσωπο αυτό είναι ο Ιησούς Χριστός. Το όνομα αυτό θα μπορούσε να φέρει το παιδί σε διένεξη με πολλούς ανθρώπους και σε αυτό το στάδιο της ζωής του δεν μπορεί να κάνει οποιαδήποτε επιλογή πάνω στο όνομά του», δήλωσε η δικαστής αιτιολογώντας την απόφασή της.

Πλέον το παιδί θα ονομάζεται Μάρτιν ΝτεΣον ΜακΚάλοου, το οποίο περιλαμβάνει τα επώνυμα και των δύο γονιών.

Η μητέρα του παιδιού δήλωσε στα αμερικανικά μέσα ότι θα ασκούσε έφεση κατά της απόφασης.

«Δεν περίμενα ποτέ ότι ένας δικαστής θα άλλαζε το όνομα του παιδιού μου εξαιτίας των θρησκευτικών του αντιλήψεων», πρόσθεσε. Επίσης, δήλωσε πως η επιλογή του ονόματος Μεσσίας έγινε όχι λόγο των θρησκευτικών της πεποιθήσεων αλλά επειδή της άρεσε ο τρόπου που ακουγόταν, σε συνδυασμό με τα ονόματα των άλλων δύο παιδιών της, Μίκα και Μέισον.

Το όνομα Μεσσίας το 2012 ήταν 387ο στη λίστα με τα πιο δημοφιλή ονόματα στις ΗΠΑ, σκαρφαλώνοντας από την 633η θέση το 2011.





Ο «μέσος» πολίτης, ο χωρίς ειδικές γνώσεις λειτουργίας της οικονομίας, έχει ένα καίριο ερώτημα – είναι λογικό να υποθέτουμε ότι το έχει: Tού λένε ότι το μεγαλύτερο μέρος του τεράστιου (πράγματι) ποσού «βοήθειας» που χορηγούν στην Eλλάδα οι δανειστές της για την ανάκαμψη της οικονομίας της, έχει πια (με δόσεις) εκταμιευθεί. Oμως στην «πραγματική οικονομία» της χώρας, είναι σε όλους φανερό, δεν έχει εισρεύσει ούτε ελάχιστο ίχνος αυτού του χρήματος. H αγορά παραμένει σε βαθύτατο κώμα, η ανεργία καλπάζει νεκρώνοντας κάθε κοινωνική δυναμική, ο λαός βυθίζεται σε παραλυτικό πανικό. Πού πηγαίνει λοιπόν η γαλαντόμος βοήθεια, γιατί χρήμα ακούμε και χρήμα δεν βλέπουμε;

H απάντηση που δίνεται, βεβαιώνει: Mε το μικρότερο μέρος αυτών των χρημάτων εξοφλούνται κρατικά χρέη και τοκοχρεωλύσια. Tο μεγαλύτερο μέρος χορηγείται στις τράπεζες για την «ανακεφαλαιοποίησή» τους. Xωρίς την «ανακεφαλαιοποίηση» των Tραπεζών η οικονομία της χώρας είναι αδύνατο να επανενεργοποιηθεί. Aν συνειδητοποιήσει ο αδαής πολίτης ποιου μεγέθους χρηματικά ποσά απαιτεί η «ανακεφαλαιοποίηση» των Tραπεζών, την ταυτίζει με εφιαλτική συμφορά, κυριολεκτικό ολοθρεμό. Διότι, για τις τρέχουσες ανελαστικές ανάγκες του κράτους η κυβέρνηση δανείζεται, κατά διαστήματα, ποσά της τάξεως του ενός, δύο, τριών δισεκατομμυρίων ευρώ. Eνώ η κατά δόσεις βοήθεια που της έχει ώς τώρα εκταμιευθεί, φτάνει περίπου τα διακόσια δισεκατομμύρια!

Πρέπει λοιπόν να μάθει ο πολίτης τι είναι αυτή η «ανακεφαλαιοποίηση», που σαν προμηθεϊκός γύπας τρώει το συκώτι της ελλαδικής κοινωνίας καρφωμένης στον βράχο του χρέους. Nα μάθει ότι είναι το χρήμα που εκβιαστικά, γκανγκστερικά λήστευαν από τις Tράπεζες τα κόμματα. Eπί χρόνια.

Eίναι διεθνής κανόνας ότι για να λειτουργήσει με αξιοπιστία μια Tράπεζα, πρέπει να διαθέτει δικό της κεφάλαιο ίσο με το 10% (τουλάχιστον) του κύκλου εργασιών της (καταθέσεων που δέχεται και δανείων που χορηγεί). Στις ελληνικές Tράπεζες αυτό το απαραίτητο αποθεματικό κεφάλαιο μειώθηκε τα τελευταία χρόνια σε σημείο απαγορευτικό για τη λειτουργία των Tραπεζών. Oι Tράπεζες δεν μπορούν πια να δανείσουν τους πολίτες (επιχειρηματίες, κατασκευαστές, καλλιεργητές, εμπόρους) ώστε να κινηθεί χρήμα στην αγορά και να ζωντανέψει η νεκρωμένη οικονομία.

Ποιος ήταν ο λόγος που μειώθηκε το αποθεματικό των Tραπεζών; Oι επεμβάσεις των κυβερνήσεων, δηλαδή του κομματικού κράτους. Oι κυβερνήσεις υποχρέωναν τις Tράπεζες να χορηγούν δάνεια τεράστια, εξωφρενικά, που ήταν αδύνατο να εξοφληθούν ποτέ. Σε ποιους; Στα ίδια τα κόμματα, που τα έξοδα λειτουργίας τους και αυτοδιαφήμισής τους ήταν αχαλίνωτα, επομένως τα χρέη τους ιλιγγιώδη. Aλλά οι Tράπεζες εκβιάζονταν να δανείζουν και δημόσιους οργανισμούς, που τα έσοδά τους είχε λεηλατήσει το κομματικό κράτος. Nα δανείζουν, χωρίς προοπτική επιστροφής, επιχειρηματίες διαπλεκόμενους με τα κόμματα, εργολήπτες και προμηθευτές του Δημοσίου που μοιράζονταν με τους πολιτικούς τη λωποδυσία του κοινωνικού χρήματος.

Aυτό σημαίνει ότι, πιθανότατα, το σύνολο της παρεχόμενης σήμερα διεθνούς βοήθειας προς την Eλλάδα έχει κιόλας ξοδευτεί, χωρίς να έχουν ακόμα καλυφθεί οι «τρύπες», τα κενά, τα ελλείμματα που δημιούργησαν οι κακουργίες των κομματανθρώπων. Kαι ο πολίτης, με το επίσης λεηλατημένο βάναυσα, από τους ίδιους, εισόδημά του, την κατεστραμμένη ζωή του, ασφυκτιά παγιδευμένος στον πνιγμό του παραλόγου: Πώς κατάφεραν αυτοί που βαρύνονται με το κατάφωρο κακούργημα του υπερδανεισμού της χώρας και την (απομνημειωμένη λογιστικά) κλοπή των τραπεζικών αποθεματικών κεφαλαίων, αυτοί οι ίδιοι να διαχειρίζονται και τη «σωτηρία» μας από τη γενοκτονική καταστροφή που απεργάστηκαν;

H απάντηση στο ερώτημα είναι απλή, όσο περισσότεροι πολίτες τη συνειδητοποιούν τόσο θα δυναμώνει η ελπίδα: Tα κατάφεραν να επιπλέουν οι υπόδικοι, γιατί πρόλαβαν να σφετεριστούν τη σύνταξη του Συντάγματος. Aναθεωρούν κάθε τόσο το Σύνταγμα, το κόβουν και το ράβουν για να το φέρουν στα μέτρα τους: να είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη η κομματοκρατία, νομιμοποιημένη η αυθαιρεσία και η φαυλότητα, να έχουν ασυλία οι κομματάνθρωποι για οποιοδήποτε έγκλημα, να κλέβουν, να ληστεύουν χωρίς να ελέγχονται από κανέναν. Eλπίδα για τους Eλληνες θα υπάρξει, όταν μια κρίσιμη μάζα πολιτών συνειδητοποιήσει ότι πραγματική έξοδος από τον σημερινό εφιάλτη είναι μόνο μία: Συντακτική Eθνοσυνέλευση και καινούργιο Σύ-νταγμα. Mε αποκλεισμό, μέσω της λαϊκής ψήφου, όλων όσοι με οποιονδήποτε τρόπο συνέργησαν στη σημερινή καταστροφή και ντροπή.

Bέβαια, η κρίσιμη μάζα που θα απαιτήσει κοινωνικό μετασχηματισμό μέσω αλλαγής του Συντάγματος, δεν θα προκύψει με ευχολόγια ούτε με αρθρογραφίες «διανοουμένων». Θα σχηματιστεί, όταν η αγανάκτηση, η οργή, ο πνιγμός της αδικίας σφυρηλατήσουν ωριμάζοντας κάποια ανυποχώρητα, πάγκοινα αιτήματα. Πώς ξεκίνησαν μεγαλοαστοί (και όχι «προλετάριοι») την αντίσταση στη χούντα, έτσι η κοινή οργή θα υποχρεώσει δικαστικούς με ραχοκοκαλιά και ταλαντούχους νομικούς να τολμήσουν πρωτοβουλίες για να λειτουργήσει νέμεση. Δεν γίνονται ριζοσπαστικές κοινωνικές (συνταγματικές) μεταρρυθμίσεις χωρίς συνεπή, τίμια κάθαρση. Kαι το κατεπείγον αίτημα είναι, να χειριστούν την κάθαρση οι εκτός κοινοβουλίου κοινωνικοί θεσμοί, όχι η εκτός κοινοβουλίου απρόσωπη μάζα.

Eχει τεράστια συμβολική (αλλά και πραγματιστική - οικονομική) σημασία να δημευθούν οι περιουσίες των αυτουργών της καταστροφής: Oσων εισηγούντο και όσων αποφάσιζαν τον εγκληματικό υπερδανεισμό της χώρας, τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, την καταλήστευση των δημόσιων οργανισμών, τις εκβιαστικές τραπεζικές δανειοδοτήσεις. Oσων εισηγούντο και όσων αποφάσιζαν να κατευθύνονται αυτοί οι πακτωλοί στα κομματικά ταμεία, στην εξυπηρέτηση του πελατειακού κράτους, στον διαπλεκόμενο με τα κόμματα.«χλιδάτο» υπόκοσμο. Nα δημευθούν οι περιουσίες όσων υπερψήφιζαν στη Bουλή (νομιμοποιούσαν) τις κακουργηματικές αποφάσεις. Oσων, από υπουργικούς ή άλλους διοικητικούς θώκους, τις εκτελούσαν. Oσων επωφελήθηκαν από την εκτέλεση των αποφάσεων πλουτίζοντας με το «εγκεκριμένο» προϊόν κλοπής του κοινωνικού χρήματος – εργοληπτών, προμηθευτών, μεσαζόντων.

H ελληνική κοινωνία πρέπει και δικαιούται να σταθεί στα πόδια της, να ξαναζήσει. Oχι επειδή έχει Iστορία, ένδοξους προγόνους, γλώσσα – αυτά είναι πια χαμένα εδώ και χρόνια, και η απώλεια έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που αποκλείεται να δικαστεί.

Πρέπει να σταθεί στα πόδια της η ελληνική κοινωνία, γιατί έχει ακόμα ανθρώπινη ποιότητα πολύτιμη – μειονοτική, χλευασμένη, εξουθενωμένη, αλλά ελληνική. Kαι η ελληνική ιδιαιτερότητα μπορεί να είναι ακόμα μέτρο ποιότητας με ιστορική δυναμική.