Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Αυγ 2012


Η προμήθεια όπλων στους Σύρους εξεγερμένους θα έχει "πολύ σοβαρές συνέπειες στην περιοχή", προειδοποίησε σήμερα ο υπουργός Άμυνας του Ιράν Αχμαντ Βαχιντί, η χώρα του οποίου είναι ο κύριος σύμμαχος του καθεστώτος του προέδρου Μπασάρ αλ-Ασάντ στη Μέση Ανατολή.

"Είναι πολύ κακό το ότι οι χώρες έχουν πλημμυρίσει τη Συρία με όπλα εξοπλίζοντας τις τρομοκρατικές ομάδες. Αυτό θα έχει πολύ σοβαρές συνέπειες στην περιοχή", δήλωσε ο Βαχιντί σύμφωνα με την ιστοσελίδα της κρατικής τηλεόρασης.

"Ο εχθρός θέλει να δημιουργήσει μια νέα ισορροπία δυνάμεων μεταξύ του σιωνιστικού καθεστώτος (Ισραήλ) και των μουσουλμανικών χωρών της περιοχής βγάζοντας τη Συρία από το μέτωπο της αντίστασης" στο Ισραήλ, εκτίμησε.

Τεχεράνη και Δαμασκός κατηγορούν τακτικά τις χώρες του Κόλπου, ειδικά τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, ότι χρηματοδοτούν και εξοπλίζουν τους αντάρτες στη Συρία.

Το Ιράν και η Ρωσία δακτυλοδεικτούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους Ευρωπαίους ότι έχουν προμηθεύσει όπλα στο καθεστώς.

"Το Ιράν δεν έχει ένοπλες δυνάμεις στη Συρία και η συριακή κυβέρνηση δεν έχει υποβάλει τέτοιο αίτημα" διαβεβαίωσε ο Ιρανός υπουργός, προειδοποιώντας για την ενδεχόμενη αποστολή ξένων στρατευμάτων στο έδαφος της Συρίας.
"Η περιοχή θα αντιμετωπίσει τότε μια μεγάλη κρίση", σημείωσε.

Αγριότητες αντικαθεστωτικών στη Συρία - Εκτέλεσαν παρουσιαστή της κρατικής τηλεόρασης

Ένας παρουσιαστής της συριακής κρατικής τηλεόρασης, ο Μοχάμαντ αλ Σάιντ, που είχε απαχθεί στα μέσα Ιουλίου από την οικία του στη Δαμασκό, εκτελέστηκε, όπως ανακοίνωσε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

«Μια γνωστή προσωπικότητα της συριακής κρατικής τηλεόρασης εκτελέστηκε από το Μέτωπο αλ Νόσρα, το οποίο ανέλαβε την ευθύνη για τη δολοφονία του», δήλωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο ο επικεφαλής του Παρατηρητηρίου Ράμι Άμπντελ Ράχμαν.

Σε χθεσινή ανακοίνωσή της η αλ Νόσρα επιβεβαίωσε την απαγωγή και την εκτέλεση του παρουσιαστή επισημαίνοντας ότι «οι ήρωες της δυτικής Γούτα (επαρχία της Δαμασκού) συνέλαβαν αυτόν τον παρουσιαστή σαμπίχ (μέλος της φιλοκυβερνητικής πολιτοφυλακής) στις 19 Ιουλίου και τον σκότωσαν αφού τον ανέκριναν».

Η ομάδα αυτή ανέβασε την ανακοίνωση σε έναν ιστότοπο όπου κυματίζει η σημαία της αλ Κάιντα, ενώ το κείμενο συνοδεύεται από μια φωτογραφία του δημοσιογράφου με μπλε μπλουζάκι και την πλάτη σε έναν τοίχο.
«Αυτό ας γίνει μάθημα σε όσους στηρίζουν το καθεστώς», κατέληγε η ανακοίνωση.

Όταν ρωτήθηκε από το Γαλλικό Πρακτορείο, ο διευθυντής της συριακής κρατικής τηλεόρασης Μάαν Σάλεχ απάντησε: «δεν έχουμε απτές αποδείξεις που να επιβεβαιώνουν τον θάνατό του».
Η οργάνωση Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα είχε εκφράσει στις 24 Ιουλίου την ανησυχία της για την τύχη του παρουσιαστή, ενώ είχε ζητήσει από τους απαγωγείς του να τον απελευθερώσουν. Υπενθύμισε άλλωστε ότι «τα μέσα ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι, επαγγελματίες ή πολίτες, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να μπαίνουν στο στόχαστρο των αντιμαχόμενων πλευρών».



... και ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Αντώνης Σαμαράς θέλει να τρέξει γρήγορα και αποτελεσματικά την υπόθεση των αποκρατικοποιήσεων. Αυτό είναι και το νόημα, εν πολλοίς, της κυβερνητικής θέσης : «πρώτα εκτελούμε και μετά διαπραγματευόμαστε…»

Η κυβέρνηση ψάχνει εναγωνίως κάποιο «γρήγορο γκόλ» στον τομέα της αξιοποίησης της περιουσίας του δημοσίου, φιλοδοξώντας ότι αυτό θα αποτελέσει ένα πρώτο ισχυρό σήμα αποφασιστικότητας για την άντληση εσόδων, έστω και με την πώληση κάποιων από τα…ασημικά.

Καλές οι προθέσεις, αλλά δεν φτάνουν. Είναι φανερό ότι δεν έχει γίνει σοβαρή προετοιμασία προς αυτή την κατεύθυνση, με αποτέλεσμα να εξαγγέλλονται πρωτοβουλίες για 48 ώρες, να υποκαθίστανται από άλλες και τελικά να αποδεικνύεται ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει άμεσα, αφού υπάρχουν αντικειμενικά εμπόδια και περιορισμοί.

Στην αρχή ξεκινήσαμε με την ιδιωτικοποίηση του ζημιογόνου ΟΣΕ, που αποτέλεσε άλλωστε και βασική πρωθυπουργική εξαγγελία στην περυσινή ΔΕΘ. Στη συνέχεια, περάσαμε στη…ΔΕΗ, ενεργοποιώντας άσκοπα και προκαταβολικά τα…ανακλαστικά των Φωτόπουλων, ενώ ήταν προφανές ότι το κεφάλαιο αυτό δεν μπορεί να ανοίξει «αύριο».

Κάπου στο μέσον, έσκασε μύτη και ο αλήστου μνήμης Μητρόπουλος, ο πρώην του ΤΑΙΠΕΔ, που εξήγησε πώς μέχρι το τέλος του χρόνου δεν μπορεί να ολοκληρωθεί καμία άλλη ιδιωτικοποίηση, πέραν αυτής των «Κρατικών Λαχείων» και των εγκαταστάσεων Ολυμπιακού Κέντρου Τύπου, τμήμα του οποίου στεγάζει το εμπορικό κέντρο Golden Hall.

Δυστυχώς ο ανεκδίηγητος κύριος Μητρόπουλος, αυτή τη φορά φαίνεται να είχε δίκιο. Γιατί ούτε ο ΟΣΕ μπορεί να βγεί στο σφυρί αν δεν υπάρχει στρατηγικού τύπου συμφωνία(π.χ. με τους Ρώσους) για αποκλειστική εκμετάλευση όλων των σιδηροδρομικών υποδομών της χώρας, ούτε η υπερχρεωμένη ΔΕΗ(που σήμερα αποτελεί και τον…βασικό φορο-εισπράκτορα του Δημοσίου!)μπορεί να δοθεί από την μία μέρα στην άλλη, χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει τι θα γίνει με το δίκτυο, αλλά και το status των πλουτοπαραγωγικών της πηγών(λιγνίτης)που ανήκουν στον ελληνικό λαό.

Την περασμένη εβδομάδα, τα φιλόδοξα σχέδια για τους σιδηροδρόμους και την κρατική επιχείρηση ηλεκτρισμού, πέρασαν σε δεύτερη μοίρα, ενώ αίφνης ξανάνοιξε το κεφάλαιο του ΟΠΑΠ! Θυμίζω απλώς, ότι η Νέα Δημοκρατία, ακόμη και στο πιο πρόσφατο Ζάππειο, δεσμεύτηκε ότι η χρυσοφόρος επιχείρηση του κρατικού τζόγου δεν μπορεί να αποτελέσει…συμβολικό αντίδωρο στον βωμό των αποκρατικοποιήσεων. Αφήστε που αν δεν ξεμπλέξει σε επίπεδο Κομισιόν η ιστορία με την κρατική επιδότηση και το μονοπωλιακό χαρακτήρα του εν λόγω οργανισμού, είναι αδύνατο να παραχωρηθεί το ποσοστό του δημοσίου σε ιδιώτες.

Καλό θα ήταν λοιπόν, πριν αρχίσουμε τις μεγαλόστομες εξαγγελίες να έχουμε βάλει στο τραπέζι, όλα τα δεδομένα, τις προβληματικές πτυχές και τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις που μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά ή έστω να καθυστερήσουν την υλοποίηση τέτοιων εγχειρημάτων. Όχι τίποτα άλλο, αλλά μας παρακολουθούν και οι ξένοι. Με αποτέλεσμα όταν φτάσουμε τον Δεκέμβριο(σ.σ. εφόσον ξεπεράσουμε με επιτυχία τον σκόπελο του Σεπτεμβρίου)και δεν έχει γίνει τίποτα σοβαρό στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων, να μας πουν: «Δεν εκτελέσατε, άρα δεν δικαιούστε να διαπραγματευθείτε…». Και αυτό στην καλύτερη περίπτωση…

Δημοσιεύεται στον “Τύπο της Κυριακής”




"Αυτή και μόνο είναι η ρίζα από όπου ξεπετιέται ένας τύραννος: όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά είναι ο προστάτης."
ΠΛΑΤΩΝ
Ταυτοποιήθηκε ο δράστης της άγριας κακοποίησης της 15χρονης στην Πάρο.

Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., από τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων προέκυψε ότι ο νεαρός αλλοδαπός που προσήχθη σήμερα στη Διεύθυνση Ασφάλειας Αττικής, είναι ο δράστης της κακοποίησης της ανήλικης

Σε λίγη ώρα (στις 19.30) αναμένονται δηλώσεις από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης και οι επίσημες ανακοινώσεις της ΕΛ.ΑΣ.. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, το γενετικό υλικό που βρέθηκε στα ρούχα και το σώμα της ανήλικης, η οποία εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κρίσιμη, αλλά σταθερή, κατάσταση στο Αττικό Νοσοκομείο, είναι το ίδιο με αυτό που ελήφθη από τον πρασαχθέντα.

Ο νεαρός αλλοδαπός, αμέσως μετά τη γνωστοποίηση του περιστατικού, εγκατέλειψε το νησί της Πάρου και μετέβη στην Αθήνα, όπου και κρυβόταν. Χάρη στα στοιχεία, όμως, που συνέλεξαν οι αστυνομικοί στην Πάρο, έφθασαν στα ίχνη του και τελικά προσήχθη τα ξημερώματα στην Ασφάλεια.

Πως επιτέθηκε και τι έκανε στην 15χρονη το ανθρωπόμορφο λαθρο-εισαγόμενο κτήνος

Η ομολογία του Πακιστανού προκαλεί ανατριχίλα καθώς περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια την βάναυση επίθεση του στην Μυρτώ.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο δράστης ισχυρίστηκε πως εντόπισε στα βράχια τη μικρή που άκουγε μουσική και επιχείρησε να της κλέψει το κινητό. Η νεαρή κοπέλα αντιστάθηκε και τότε εκείνος της χτύπησε το κεφάλι στα βράχια. Η μικρή συνέχισε να αντιστέκεται και ο δράστης σε κατάσταση αμόκσυνέχισε να τη χτυπά χωρίς έλεος…

Ο 21χρονος έχει υποδείξει το σημείο κοντά στα βράχια που σύμφωνα με την ομολογία του, έσπευσε ναξεφορτωθεί το κινητό της 15χρονης ενώ αστυνομικοί σπεύδουν να το εντοπίσουν.

Αυτή την ώρα σε εξέλιξη βρίσκεται η μεταγωγή του με πλοίο στη Σύρο, στην οποία αναμένεται να φτάσει στις 9 το βράδυ ενώ δεν αποκλείεται σήμερα κιόλας να παρουσιαστεί ενώπιον του εισαγγελέα του νησιού.

Άργησαν, αλλά κατάφεραν ή αναγκάστηκαν να τον βρούνε...

Η αστυνομία τις τελευταίες ώρες εκινείτο με σκόπιμες διαρροές στο πολύ σοβαρό θέμα που αφορά την ελληνική οικογένεια. Το θέμα της κακοποιήσης της 15χρονης Μυρτώς στην Πάρο(που δεν ξέρουμε ακόμα την έκταση της κακοποίησης αλλά και άλλα σοβαρά προσωπικά δεδομένα)αφορά όλους μας. Πριν λοιπόν από 48 ώρες το γνωστό “συνάφι” των διαρροών αποφάσισε να δράσει. Έδωσε σκοπίμως σε “προοδευτικούς” δημοσιογράφους διάφορα “στοιχεία”. Ότι είναι ένας νεαρός Πακιστανός, ότι δεν ξέρουμε εαν είναι αυτός, ότι πρέπει να κινείτο στον τόπο του εγκλήματος ότι το νεαρόν της ηλικίας και διάφορες άλλες μπούρδες.

Είναι ξεκάθαρο ποιοι ήταν οι λόγοι. Να μην υπάρξει μέσω της “χαλαρής” φιλοαριστερής ενημέρωσης υστερία εναντίον αλλοδαπών. Και συγκεκριμένα της Πακιστανικής Κοινότητας που ζει στην Ελλάδα και μας έχει πνίξει. Βέβαια δεν ευθύνονται φιλήσυχοι Πακιστανοί, εαν ομοεθνής τους χτυπούσε το κεφάλι της 15χρονης Μυρτώς στα βράχια, της έσχισε τα ρούχα και πήγε να την βιάσει και το κορίτσι, ζει δεν ζει.

Από την άλλη φοβούνται σαν το διάολο το λιβάνι την Χρυσή Αυγή και την πολιτική εκμετάλλευση του θέματος. Για τους γνωστούς λόγους λοιπόν εξακολουθούν να παίζουν τα γνωστά παιχνιδάκια.

Θα μας βρουν απέναντί τους. Η κοινή γνώμη θα ενημερωθεί για τα πάντα. Και η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΦΟΝΙΑ (όποιος κι αν είναι αυτός)θα μπει πολύ ψηλά στο site. Για την μητέρα της Μυρτώς και την Μυρτώ μπαρμπα-Φανούρη.



Όλως τυχαίως, όλες οι μεγάλες εταιρείες δεν θα πληρώσουν τα πρόστιμα, επειδή υπήρξε λάθος σύνθεση δικαστηρίου!!!
Χαρίζουν εκατομμύρια στα καρτέλ και πίνουν το αίμα των Ελλήνων πολιτών


Αξιότιμοι Έλληνες Καταναλωτές

Επειδή οι υπεύθυνοι «σας δουλεύουν» για την «σκληρή» μάχη κατά των καρτέλ και για τα «μεγάλα» πρόστιμα που καταλογίζουν, επιθυμώ να σας ενημερώσω για ένα θέμα το οποίο θεωρώ αδιανόητο να συμβαίνει και να μην έχει κανείς ευθύνη για αυτό. Με απλά λόγια δύο αποφάσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού που καταλόγισε συνολικά πρόστιμα 82.790.618€ ακυρώθηκαν από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών.

Και ο λόγος;

Η σύνθεση της Επιτροπής Ανταγωνισμού ήταν λάθος!!!! Καλά διαβάσατε, ακυρώθηκαν επειδή η σύνθεση της Επιτροπής δεν ήταν σύννομη.

Και ρωτάμε: ποιος έχει ευθύνη για αυτό; Ποιος θα πληρώσει την ζημιά του Δημοσίου που ανέρχεται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ;

Πιο συγκεκριμένα.

ΠΡΩΤΗ ΥΠΟΘΕΣΗ : BP HELLAS - SHELL HELLAS

Με την απόφαση 421 του 2008 η Επιτροπή Ανταγωνισμού τιμώρησε τις BP HELLAS και SHELL HELLAS για το σοβαρότατο αδίκημα της εναρμονισμένης πρακτικής με συνολικό πρόστιμο 49.731.473€.

Προεδρεύων της διαδικασίας ο Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού Σπύρος Ζησιμόπουλος, ο οποίος διορίστηκε το 2003 από τον τότε υπουργό Ακη Τσοχατζόπουλο.

Οι δυο εταιρείες προσέφυγαν στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών το οποίο με τις αποφάσεις 1495/2011 και 1494/2011 (15ο τμήμα) ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Το σκεπτικό το ακόλουθο:

«11. Επειδή, ενόψει των ανωτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τη γνώμη που πλειοψήφησε, είναι μη νόμιμη και ακυρωτέα, δεδομένου ότι (προκειμένης λήψης της) η Επιτροπή Ανταγωνισμού συνεδρίασε δύο φορές με μη νόμιμη σύνθεση, λόγω συμμετοχής της Δ. Κλαβανίδου και μία φορά ενώ η Επιτροπή δεν είχε δυνατότητα λειτουργίας, λόγω παρόδου τριμήνου από της παραιτήσεως δύο τακτικών μελών αυτής.»

Προς απόδειξη της αλήθειας η απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού καθώς και οι δυο αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου στον ακόλουθο σύνδεσμο http://www.epant.gr/apofasi_details.php?Lang=gr&id=284&nid=531

ΔΕΥΤΕΡΗ ΥΠΟΘΕΣΗ: ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ, ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ, ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ, GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ

Με την απόφαση 460/2009 η Επιτροπή Ανταγωνισμού καταδίκασε τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές επιχειρήσεις της χώρας ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ, ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ, ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ και GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ με πρόστιμο 33.059.000€ για σοβαρές παραβάσεις της νομοθεσίας τα έτη 2002-2008.

Πρόεδρος στην Επιτροπή Ανταγωνισμού το διάστημα αυτό ο Σπύρος Ζησιμόπουλος.

Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών (16ο τμήμα) με τις αποφάσεις 2132/2010, 2133/2010, 2134/2010 και 2135/2010 ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού ΕΠΕΙΔΉ Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΗΤΑΝ ΛΑΘΟΣ.

Προς απόδειξη της αλήθειας η απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού καθώς και οι τέσσερις αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου στον ακόλουθο σύνδεσμο http://www.epant.gr/apofasi_details.php?Lang=gr&id=289&nid=590

Η ΖΗΜΙΑ (= το όφελος των εταιρειών που παραβίαζαν τον νόμο)

Με βάση τον νέο νόμο 3959/2011 ισχύει η 5ετία για τον καταλογισμό των προστίμων από την Επιτροπή Ανταγωνισμού στις εμπλεκόμενες εταιρείες. Απορίας άξιο είναι αν πλέον, εφόσον οι υποθέσεις επανέλθουν στην Επιτροπή Ανταγωνισμού για νέα κρίση, υπάρχει δυνατότητα να τιμωρηθούν οι επιχειρήσεις με πρόστιμα.

Η απώλεια από τόκους για το ελληνικό Δημόσιο ανέρχεται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Για το ποσό των 82.000.000€ κάθε έτος απώλειας τόκων είναι (με μέσο επιτόκιο 5%) 4.100.000€, δηλαδή για απώλεια 3-4 ετών η οικονομική ζημιά του Δημοσίου ξεπερνάει τα 12.000.000€-15.000.000€.

Επιπλέον παραγράφονται πλήρως τα ποινικά αδικήματα των φυσικών προσώπων που διοικούσαν τις εταιρείες αυτές το κρίσιμο χρονικό διάστημα.

Τέλος είναι αυτονόητη η ζημιά για τον Ανταγωνισμό, ζημιά που σημαίνει ακριβότερες τιμές στα προϊόντα.

Και ρωτάμε: δεν έχει κανείς ευθύνη για αυτά;

ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ;

Σε περίπτωση που ουδείς έχει ευθύνη και ουδείς θα τιμωρηθεί τότε πολύ εύκολα θα συμβαίνει το ακόλουθο στο μέλλον: «τυχαία» η σύνθεση της Επιτροπής Ανταγωνισμού σε κρίσιμες υποθέσεις θα είναι άκυρη με αποτέλεσμα τα καρτέλ να έχουν «σίγουρη» την απαλλαγή τους. Άρα γιατί να παιδεύονται τα καρτέλ να συμμορφωθούν με την νομοθεσία αφού με μια «τυχαίως» άκυρη σύνθεση θα αθωωθούν με βεβαιότητα;

Να θυμίσουμε ότι όποιος έχει την ευθύνη για την σωστή σύνθεση της Επιτροπής Ανταγωνισμού πληρώνεται πανάκριβα από τα χρήματα των ελληνικού λαού (ιδιαιτέρως των επιχειρήσεων) για να κάνει σωστά την δουλειά του, δεν το κάνει από την καλή του την καρδιά.

Με εκτίμηση για όλους και καμία εκτίμηση για τα καρτέλ και τους προστάτες τους

Φλωράς Γιώργος
Επιχειρηματίας
Μέλος του ΔΣ του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών
Πανεπιστημίου 59 Αθήνα
Τηλ. 2105232621



Η μεταφορά των λαθρομεταναστών είναι μία μετακύλιση προβλημάτων και δημιουργία ωρολογιακών βομβών στην περιφέρεια της Ελλάδας

Γιατί είναι υπερεπείγουσα η επιχείρηση «Ξένιος Δίας» που ξεκίνησε χθες από την Ελληνική Αστυνομία, προκειμένου να «αποκεντρώσει» έναν αριθμό –προφανώς ελάχιστων- λαθρομεταναστών από την Αθήνα;

Ως υπερεπείγουσα κρίθηκε η απόφαση που πάρθηκε το πρωί της Παρασκευής, προκειμένου να εφαρμοστεί η επιχείρηση «σκούπα» και η μεταφορά λαθρομεταναστών από την Αθήνα σε επαρχιακές πόλεις. Ως υπερεπείγον γεγονός κρίθηκε την ίδια ημέρα (χθες Παρασκευή) και η προκήρυξη του διαγωνισμού για την εύρεση Δημοσίας Χρήσεως Λεωφορείων, που θα πραγματοποιούσαν την μεταφορά των λαθρομεταναστών. Και ήταν τόσο επείγον το γεγονός, ώστε ο διαγωνισμός έληξε το μεσημέρι της ίδιας ημέρας (3 μ.μ.), ενώ μερικές ώρες αργότερα άρχισαν και οι πρώτες «φορτώσεις» και μετακινήσεις των συλληφθέντων λαθρομεταναστών.

Δεν γνωρίζουμε την «ποιότητα» των συλληφθέντων λαθρομεταναστών. Δεν γνωρίζουμε εάν συνελήφθησαν τυχαία ή μετά από πληροφορίες που υπήρχαν ή εάν συνελήφθησαν λόγω της εγκληματικής τους ή άλλης δραστηριότητας. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι πως μεταφέρονται στην Ελληνική επαρχία, επιβαρύνοντας τις τοπικές κοινωνίες με επιπλέον προβλήματα.

Όμως, η μεταφορά των λαθρομεταναστών στην Ξάνθη (όπου έκλεισε η Αστυνομική Σχολή για να μετατραπεί σε κέντρο κράτησης λαθρομεταναστών), είναι ένα θέμα που δεν ενέχει μόνο προβληματισμούς ή οποιαδήποτε απλά ερωτηματικά. Δυστυχώς, η μεταφορά και τοποθέτηση ενός σημαντικού (για την τοπική κοινωνία) αριθμού λαθρομεταναστών (μουσουλμάνων στην πλειονότητα αν όχι στην ολότητά τους), σε μία περιοχή όπου η δράση του τουρκικού προξενείου (κυρίως μέσω του ισλάμ) είναι αξιοσημείωτη, μάλλον δημιουργεί εκρηκτικές συνθήκες, τις οποίες όλοι θα έπρεπε να απεύχονται και όχι να λειτουργούν έτσι ώστε να δημιουργηθεί το χείριστο δυνατό για την Ξάνθη και την Θράκη. Κι αυτό επειδή η γενικότερη «έκρηξη» του ισλάμ (Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτος, Συρία), μέσω μυστικών υπηρεσιών (βλ. CIA, ΜΙΤ κ.α.) είναι γνωστό πως ενέχει σοβαρούς κινδύνους «μεταφοράς» της στην περιοχή των Βαλκανίων και ιδιαίτερα στην Βόρεια Ελλάδα και στην Θράκη.

Βέβαια, κατανοούμε την ένταση που επικρατεί στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη) λόγω του αναμενόμενου κύματος προσφύγων από την Συρία. Όμως, αναρωτιόμαστε, μήπως το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη θα έπρεπε να δραστηριοποιείται προς την προστασία των πολιτών και όχι προς την μεταφορά «εκρηκτικών υλικών» στην υπόλοιπη Ελλάδα, όπως ακριβώς συμβαίνει με την επιχείρηση «Ξένιος Δίας».
Κατανοούμε πως η κυβέρνηση προσπαθεί να μειώσει τις πιθανότητες μίας πιθανής αναταραχής από τους ισλαμιστές λαθρομετανάστες μέσα στην Αθήνα. Κατανοούμε πως υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι επεισοδίων από «θερμόαιμους» ισλαμιστές την 15η Αυγούστου (ημέρα που αιτήθηκαν να προσευχηθούν μαζικά οι ισλαμιστές λαθρομετανάστες στην Αθήνα), όμως δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την λογική «να καεί το σπίτι του γείτονα και όχι το δικό μου». Κι αυτό, επειδή η Θράκη αποτελεί ένα «δωμάτιο» της Ελλάδας. Και ίσως οι κυβερνώντες θα πρέπει να το κατανοήσουν αυτό, όπως και να κατανοήσουν τις ειδικές συνθήκες που υπάρχουν αλλά και τους ειδικότερους κινδύνους που δημιουργούν στην Θράκη, μέσα από την μεταφορά των λαθρομεταναστών στην Ξάνθη.

Επειδή η όλη υπόθεση είναι υπερ-επείγουσα, σας παρουσιάζουμε την ανακοίνωση για την προκήρυξη του διαγωνισμού που αφορούσε ενοικίαση Δ.Χ. λεωφορείων. Όσο την διαβάζετε, αναλογιστείτε τον τύπο της βόμβας που κάποιοι τοποθετούν (λόγω πολιτικής τους ανεπάρκειας) στην χώρα.

Κωνσταντίνος

ΕΛΑΣ-Λεωφορεία για Λαθρομετανάστες



«Η Συρία πρέπει να πάρει το δρόμο του εκδημοκρατισμού» ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος στη Βουλή, ξεκαθαρίζοντας ότι το καθεστώς του Ασαντ «έχει κλείσει το βίο του και πρέπει να αποχωρήσει».
Ειδικότερα, ο κ. Αβραμόπουλος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του κ. Ανδρέα Λοβέρδου, επισήμανε ότι απαιτείται πολιτική λύση για το πρόβλημα της Συρίας, ενώ διαβεβαίωσε ότι θα προστατευτούν οι Ελληνες και γενικότερα ο χριστιανικός πληθυσμός της περιοχής.”

Το πρώτο συμπέρασμα, είναι ότι η νέα Ελληνική κυβέρνηση, ακολουθεί το δόγμα Παπανδρέου, που σημαίνει πλήρη ταύτιση μας με τις ΗΠΑ, και σαφέστατη τοποθέτηση μας, ενάντια στην Ρωσία.

Θα πρέπει να μας εξηγήσει, ο κ. Αβραμόπουλος, και όλη η κυβέρνηση, πως η επικρατήση ισλαμιστικών δυνάμεων στην Συρία, αποτελεί ”εκδημοκρατισμό”;

Αντιλαμβανόμαστε, την συμπάθεια των πρώην συγκατοίκων στον Αμερικανικό παράγοντα, αλλα αλήθεια, έχουν συνειδητοποιήσει, πως η όποια αποσταθεροποίηση στην Συρία, θα ανάψει το φυτίλι γενικότερης ανάφλεξης στην περιοχή; Έχουν συνειδητοποιήσει, πως μία χρεοκοπημένη Ελλάδα, σε μία περίπτωση γενικότερης ανάφλεξης, είναι ”εύκολος’ στόχος!

Τέλος, σε ότι αφορά την χριστιανική μειονότητα στην Συρία, αποκρύπτουν την παρούσα πραγματικότητα. δηλαδή ότι το καθεστώς Άσαν(πατέρα και γιου), όπουν προβλέπουν οι αρχές του Μπααθ, είναι ένα κοσμικό καθεστώς, το οποίο επείδειξε σεβασμό στην χριστιανική μειονότητα. Για τους Ισλαμιστές-αντάρτες, ήδη τους καταλογίζονται δεκάδες δολοφονίες χριστιανών, και ακόμα είναι ένα αντάρτικο…

Είναι γνωστό, πως για τον σύγχρονο ισλαμικό φονταμελισμό, η έννοια του σεβασμού στις εκάστοτε χριστιανικές μειονότητες, περιορίζεται, απλά στον αφανισμό τους!



Γράφει ο Γρ. Νικολόπουλος

Οπως δείχνουν τα πράγματα, η Ελλάδα δεν πρόκειται να πτωχεύσει - κι ας βοούν για το αντίθετο οι αναλυτές των μεγάλων διεθνών τραπεζών. Και δεν θα πτωχεύσει διότι με τη μετατροπή του χρέους μας σε διακρατικό (δηλαδή, αντί να χρωστάμε στις αγορές, χρωστάμε σε άλλα κράτη και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) χρειάζεται πλέον πολιτική απόφαση από τους πρωθυπουργούς και τα κοινοβούλια της ευρωζώνης ή από την ίδια την ΕΚΤ για να πτωχεύσουμε. Και αυτή η απόφαση είναι πολύ δύσκολο να ληφθεί. Ούτε οι χώρες της Ε.Ε. ούτε η Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης δεν θα πτωχεύσουν μια χώρα-μέλος. Καταρχάς, διότι αυτό θα είχε τεράστιο πολιτικό κόστος για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση. Δεύτερον, διότι, αν το έκαναν, τότε οι Προϋπολογισμοί τους και οι λαοί τους θα έχαναν τα εκατοντάδες δισ. ευρώ που τους χρωστάμε.

Το πιθανότερο λοιπόν είναι ότι θα αναγκαστούν κάποια στιγμή, αν δεν μπορούμε εμείς να πληρώσουμε, να προχωρήσουν σε διακρατικές συμφωνίες με την Ελλάδα.

Πριν γίνει αυτό, το πιθανότερο θα είναι ένα «κούρεμα» του χρέους που βρίσκεται στα χέρια τους, όπως έγινε με το χρέος των ιδιωτών. Και αυτό μπορεί να γίνει σύντομα. Αν δεν αρκεί, μπορεί να γίνουν και άλλες συμφωνίες, αλλά πτώχευση με την έννοια που θα είχε πέρσι, δηλαδή στάση πληρωμών προς τους πιστωτές, μάλλον δεν μπορεί να γίνει.

Απο την άλλη μεριά, η Ελλάδα είναι και θα παραμείνει φτωχή. Η ανεργία θα συνεχίσει να αυξάνεται, καθώς ακόμη περισσότερες επιχειρήσεις θα κλείνουν - ελλείψει ρευστότητας. Τα εισοδήματα θα παραμείνουν χαμηλά, ίσως θα μειωθούν ακόμη περισσότερο, το ίδιο και οι αξίες της γης και όσων επιχειρήσεων δεν μπορούν να εξαγάγουν και να αυξήσουν τον τζίρο τους.

Υπό αυτές τις συνθήκες η μόνη διέξοδος που έχει ο ιδιωτικός τομέας είναι οι εξαγωγές. Ο δημόσιος τομέας θα συρρικνωθεί και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορεί να προσφέρει ούτε θέσεις εργασίας, ούτε χρήμα στην αγορά.

Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσει η κυβέρνηση να διαχειριστεί τη στενότητα χρήματος με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει να πληρώνει τους επόμενους μήνες μισθούς και συντάξεις. Διότι αυτό είναι το κρίσιμο σημείο στην ιστορία…





Διαβάζοντας το άρθρο στους F.T. του Hans-Werner Sinn, προέδρου του γερμανικού Ifo Institute for Economic Research, και του Friedrich Sell, καθηγητή στο πανεπιστήμιο Bundeswehr του Μονάχου, και την πρότασή τους για ανοιχτή νομισματική ένωση, μας ήρθε στον νου μια παλαιότερη «λύση» στο θέμα της Ελλάδας, που κινούνταν σε ανάλογο μήκος κύματος.

Ο κ. Sinn, o oποίος είναι γνωστός θιασώτης της ιδέας για εγκατάλειψη του ευρώ από την Ελλάδα και άλλες αδύναμες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, ώστε να ανακτήσουν την ανταγωνιστικότητά τους μέσω της υποτίμησης του εθνικού νομίσματος, επανήλθε με μια νέα βερσιόν της κεντρικής ιδέας.

Ίσως επειδή διαπίστωσε ότι η κεντρική ιδέα δεν ήταν τόσο δημοφιλής σε αυτούς στους οποίους μετρά περισσότερο. Κοινώς, σε εκείνους που λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον του ευρώ.

Η νέα ιδέα των Sinn και Sell αναφέρεται στη δημιουργία ενός καθεστώτος συνδεδεμένων μελών, που θα μπορούσαν να γυρίσουν στο εθνικό νόμισμα προσωρινά, υποτιμώντας το έναντι του ευρώ, και να επιστρέψουν σε μεταγενέστερο στάδιο στην ένωση όταν θα έχουν υλοποιήσει όλες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

Το ανωτέρω σχέδιο δεν διαφέρει πολύ από εκείνο που επεξεργάζονταν κοινοτικοί αξιωματούχοι, και όχι μόνο, για την Ελλάδα πριν από 10-11 μήνες περίπου, αλλά τελικά δεν καρποφόρησε γιατί προέκυψαν ανυπέρβλητα εμπόδια.

Όμως, θα μπορούσε να ξαναπροκύψει στο μέλλον με κάποιες μικρές μεταβολές.

Σύμφωνα λοιπόν με το τελευταίο σχέδιο, στην Ελλάδα θα δινόταν ένα χρονικό περιθώριο 2 ή 3 ετών να υλοποιήσει τις συμφωνηθείσες διαρθρωτικές αλλαγές υιοθετώντας ένα νόμισμα που θα είχε κεντρική ισοτιμία 1 προς 1 με το ευρώ και εύρος διακύμανσης ±8%, αν θυμόμαστε καλά, ή μικρότερο.

Ουσιαστικά, η Ελλάδα θα έμπαινε σε μια ειδική κατηγορία και θα έδινε εξετάσεις σε 2 ή 3 χρόνια για να ξαναπροβιβαστεί στην ευρωζώνη.

Οι εξετάσεις θα ήταν ιδιαίτερα αυστηρές για να μην ξαναβρεθεί στην ίδια θέση μετά από κάποιο διάστημα και επομένως ο κίνδυνος εξόδου από το ευρώ σε μονιμότερη βάση υψηλός.

Η σχετική πρόταση δεν προχώρησε για διαφόρους λόγους.

Ένας εξ αυτών ήταν η θεσμική αδυναμία της ΕΚΤ να υποστηρίξει, αν χρειαζόταν, το νέο νόμισμα μέσα στο προαποφασισθέν εύρος διακύμανσης. Σημειωτέον ότι το νέο προσωρινό νόμισμα στο εσωτερικό της χώρας δεν θα ονομαζόταν δραχμή, αλλά θα είχε κάτι από ευρώ, π.χ. ευρώ ΙΙ ή κάτι τέτοιο.

Η προβληματική κατάσταση στην Ισπανία και στην Ιταλία, δευτερευόντως, σε συνδυασμό με τις σπασμωδικές κινήσεις των ιθυνόντων, έχει εντείνει τον προβληματισμό για το μέλλον της ευρωζώνης με την Ελλάδα στην προμετωπίδα.

Αν λοιπόν φθάσουμε στο σημείο μηδέν, δεν θα πρέπει να εκπλαγεί κανένας αν το παλιό σχέδιο ανασυρθεί από το ντουλάπι και με τη «συνεισφορά» του Sinn για τον συναλλαγματικό μηχανισμό ERM-II μετατραπεί σε τυράκι των ισχυρών της ευρωζώνης προς τον αδύναμο ελληνικό κρίκο.

Δεν αποκλείεται μάλιστα να εμπλουτιστεί με κάποιο «κούρεμα» του χρέους σε επίσημα χέρια (OSI) για να είναι ακόμη πιο πειστικό για τους απείθαρχους που θα περάσουν εθελοντικά τη δοκιμασία της εξόδου με προοπτική την επανένταξη στο ευρώ.

Ακόμη κι έτσι, τα αρνητικά για την ευρωζώνη, π.χ. αυξημένα ασφάλιστρα κινδύνου (risk premia), δεν μπορούν να κρυφτούν.

Dr. Money


* Του Χριστόδουλου Γιαλλουρίδη

Η Κύπρος υπέστη το 1974 μια πρωτοφανή για την ιστορία της αλλά και τα δεδομένα, τον πολιτισμό και τις πολιτικές συνθήκες της Ευρώπης, προσβολή στην ύπαρξη, την αξιοπρέπεια, την ιστορία, τις παραδόσεις, κυρίως όμως την προοπτική επιβίωσής της. Με τα όσα τραγικά συνέβησαν το 1974, δεν επλήγη μόνο το κύρος της Κύπρου αλλά και η αξιοπρέπεια και η αξιοπιστία του ελληνικού κράτους και το κύρος της Ελλάδας ως έθνους και κράτους. 


Σήμερα καταφέραμε με την ανυπαρξία, την ατολμία, την έλλειψη σχεδιασμού και στρατηγικής, να φέρουμε τα πράγματα σε τέτοιο σημείο που να δημιουργηθεί η πεποίθηση ότι η καταστροφή του 1974 δεν επανορθώνεται, έχει συμβεί δηλαδή το ανεπανόρθωτο. Το χειρότερο είναι ότι μεγαλώνουν νέες γενιές ανθρώπων, και στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο με την εικόνα μιας «ομαλότητας» που επήλθε σταδιακά και οδηγείται ασφαλώς σε νομιμοποίηση και ουσιαστικά σε ολοκλήρωση της ταπείνωσης και της υποταγής του 1974. Για τις νέες γενιές Κυπρίων και Ελλήνων Ελλάδος και διασποράς, η Κύπρος οδηγήθηκε στην εισβολή και την βίαιη αλλαγή της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής της δομής ως ιστορικής συνέχειας, υπέστη ένα βαύτατο πλήγμα και ένα βαθύ τραύμα, πλην όμως οι νέες συνθήκες απορροφήθηκαν, ενσωματώθηκαν, έγιναν αποδεκτές χωρίς ουσιαστική αντίδραση, χωρίς διεκδίκηση, χωρίς αγώνα για την αποκατάσταση της νομιμότητας και της ανάκτησης της ελευθερίας. 


Η Κύπρος καθεύδει και ο Ελληνισμός συμπαρίσταται. Αυτό σημαίνει πως η Αθήνα και η Λευκωσία έχουν συναποφασίσει την παράδοση εθνικού χώρου σε μια δύναμη στην περιοχή, η οποία κέρδισε σε κύρος και διεθνή αξιοπιστία, ακριβώς γιατί σχεδίασε και πέτυχε το αδιανόητο. Να ανατρέψει μέσα από ένα συστηματικά και πιστά εφαρμοσμένο σχέδιο στρατηγικής, την ιστορία, την κοινωνία και την πολιτική στην Κύπρο, αφού το εγχείρημα δεν ήταν απλά δύσκολο, ήταν σχεδόν ακατόρθωτο, για να μην πούμε και αδιανόητο. Και όμως ακολουθήθηκε από το 1957 το σχέδιο Νιχάτ Ερίμ, προβλέφθηκαν όλες οι εξελίξεις, υπήρξαν εναλλακτικά σενάρια που ακολουθήθηκαν ανεξαρτήτως κυβερνήσεων και εσωτερικών ανατροπών στην Τουρκία μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος της παράνομης και βίαιης κατάκτησης της μισής σχεδόν Κύπρου. 


Το διεθνές κόστος της Τουρκίας για την εισβολή υπήρξε μόνο στην αρχική φάση και ήταν ασήμαντο, ενώ μεσομακροπρόθεσμα πήρε μόνο όφελος αφού κρίθηκε ως χώρα που αποφασίζει και υλοποιεί τις στρατηγικές της ανεξαρτήτως νομιμότητας ή μη αυτών των επιλογών της. Για το διεθνές σύστημα μετράει η αποφασιστικότητα και η επιτυχία και όχι το δίκαιο. 


Εμείς δεν κάναμε τίποτα. Παραμείναμε καθεύδοντες τα τελευταία 38 χρόνια και αφήσαμε τον χωροχρόνο να αλλάξει τον ρου της ιστορίας, του πολιτισμού, των παραδόσεων της τρισχιλιετούς εικόνας ενός υπερήφανου μέχρι πρόσφατα έθνους. Μήπως έχουμε καταλάβει ότι οι γενιές που έρχονται θα θεωρούν αυτά που έγιναν ως μια προσβλητική, απαξιωτική «ομαλότητα» με την οποία είναι υποχρεωμένοι να ζούν χωρίς την αξιοπρέπεια της ιστορίας τους και χωρίς να είναι περήφανοι για τις γενιές που προυπήρξαν και που δεν ήταν σε θέση, δεν θέλησαν, δεν μπόρεσαν να υπερασπιστούν το δίκαιο, την ελευθερία,τoν πολιτισμό ενός έθνους, μιας μικρής χώρας, ενός κράτους που από την γέννεσή του κουβαλούσε τα κουσούρια και τις αδυναμίες μιας θνησιγενούς πορείας.

Κλείνοντας θυμόμαστε τον Ρίτσο που έκλαψε περήφανος για τον ηρωικό θάνατο του Αυξεντίου.

"
Τελειώσαν πια τα ψέματα - δικά μας και ξένα. 
Ίσως και να μπορούσα να γλυτώσω. Ίσως μπορούσα ν’ αντέξω την καταφρόνια ή την συγγνώμη ή την λησμονιά των άλλων. Όμως εγώ θα μπορούσα να λησμονήσω το φως που ονειρευτήκαμε μαζί; κείνο το μέγα καρδιοχτύπι της σημαίας μας; 
Θα μπορούσα να βολευτώ στον ίσκιο μιας γωνιάς με σταυρωμένα τα χέρια γύρω στα σταυρωμένα γόνατα σα μνησίκακη, μεμψίμοιρη ή αμέτοχη αράχνη που πλέκει μόνο με το σάλιο της τα δίχτυα της; " (Γιάννης Ρίτσος, 'Αποχαιρετισμός')

* Ο Χριστόδουλος Κ. Γιαλλουρίδης είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ online

Ενώ στην Ελλάδα ασχολούμαστε ακόμα με το αν θα «βήξει» η Τρόικα, την ίδια ώρα γίνονται δηλώσεις που επιβεβαιώνουν τα κατά καιρούς γραφόμενά μας, ότι δηλαδή βαδίζουμε μπρος ολοταχώς προς τη δημιουργία ενός κέντρου αποφάσεων για όλο τον πλανήτη. Τουλάχιστον αυτό είναι το σχέδιο.

Τα λεγόμενα του Σίμον Πέρες σε βαρυσήμαντη συνέντευξη που έδωσε στον τηλεοπτικό σταθμό «MEGA» είχαν έντονο άρωμα παγκοσμιοποίησης: «Όλες οι χώρες αλλάζουν διότι άλλαξε ο κόσμος. Κανείς δεν έχει επιλογή. Είτε θα περάσει στη σύγχρονη εποχή ή θα μείνει πίσω, φτωχός και ασήμαντος. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι κυβερνήσεις δεν ελέγχουν τις οικονομίες τους. Ισχύει για την Ελλάδα, ισχύει για το Ισραήλ, ισχύει για την Ιταλία, την Ισπανία και όλους. Αντί για εθνική οικονομία έχουμε παγκόσμια οικονομία. Καμία χώρα δεν μπορεί να γλυτώσει από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομίας. Και καμία χώρα δεν μπορεί να ελέγξει την παγκόσμια οικονομία. Έχουμε παγκόσμια οικονομία χωρίς παγκόσμια κυβέρνηση και εθνικές κυβερνήσεις χωρίς έλεγχο των οικονομιών τους.»

Τι παραπάνω θέλουμε ν’ ακούσουμε; Εν ολίγοις ο Πρόεδρος του Ισραήλ φωτογράφισε την ανάγκη δημιουργίας παγκόσμιου κέντρου αποφάσεων, αφού οι εθνικές κυβερνήσεις δεν ελέγχουν πια τις οικονομίες τους. Μάλιστα όποιος αντισταθεί στις αλλαγές θα μείνει φτωχός, εκτιμά ο Πέρεζ. Δεν είναι όμως το Ισραήλ που οργανώνει το συγκεντρωτισμό πλούτου και εξουσιών. Στη συνέντευξη γίνεται απλά ανακοίνωση του σχεδίου της παγκόσμιας διαπλοκής των μεγάλο-ιδιωτών και όχι μόνο. Απλά κάποιες χώρες θεωρούν ότι θα τους δοθεί εξέχοντας ρόλος την επομένη μέρα.

Η κακή πλευρά της παγκοσμιοποίησης, η οποία υπερίσχυσε των όποιων φιλοδοξιών για αγνή συναδέλφωση των λαών, μπορεί να αντιμετωπιστεί, όπως είχαμε γράψει, μόνο με πολυδιάστατη πολιτική μεταξύ κρατών, των οποίων τα συμφέροντα τέμνονται. «Δεν είμαστε πολύ μεγάλες χώρες αλλά, έχουμε μακρά ιστορία και πρέπει να συνεργαστούμε. Το μέγεθος μιας χώρας σήμερα δεν έχει να κάνει με τη γεωγραφία της αλλά, με την επιστημονική πρόοδο», δήλωσε ο Πέρεζ υπογραμμίζοντας πιο κάτω: «Το έδαφος είναι έτοιμο. Εσείς το επιθυμείτε, οι Κύπριοι το επιθυμούν και εμείς το επιθυμούμε. (…) Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι μέλη της ΕΕ.»

Το Τελ Αβίβ δεν παρουσιάζεται διόλου αντίθετο στην προοπτική συνεργασίας σε ό,τι αφορά την ενέργεια, μιας και η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, ισχυρό χαρτί στις διαπραγματεύσεις με τα όποια κέντρα εξουσίας, επιτρέπει την μεταφορά ενεργειακών πόρων στην υπόλοιπη Ευρώπη, κάτι που μόνο κέρδη θα επιφέρει στις δύο χώρες. Ωστόσο η Αθήνα δεν πρέπει να μείνει μόνο στη συνεργασία με Ισραήλ και Η.Π.Α., αλλά να φέρει Ρωσία και Κίνα στο «παιχνίδι» των ενεργειακών επενδύσεων, προκειμένου να μην καταλήξει εξαρτημένη σε μονοδιάστατες πολιτικές, οι οποίες βάσει ιστορικής εμπειρίας οδηγούν εν τέλει σε απώλειες.

Βρισκόμαστε σε μεταβατική περίοδο και στην περιοχή μας προωθείται από την Δύση η δημιουργία της Εύρω-Μεσογειακής Ένωσης, «σπρώχνοντας» όλο και περισσότερες χώρες στην διοικητική ένωση του πλανήτη που θα επακολουθήσει. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση το εμπόδιο της Ρωσίας -και κατά δεύτερο λόγο της Κίνας- αποτελεί πονοκέφαλο για τις Η.Π.Α. και το ΝΑΤΟ που δεν επιθυμούν τη λύση του Συριακού μέσω συνομιλίας με την άλλη πλευρά και αυτό φάνηκε με την παραίτηση του Κόφι Ανάν. Πέραν τούτου υπάρχει και το θέμά με το Ιράν. Η Τεχεράνη, υποστηριζόμενη από τη Μόσχα, δυσκολεύει τα γεωστρατηγικά σχέδια Ισραήλ και Δύσης και «εάν τα μη στρατιωτικά μέσα δεν επαρκέσουν υπάρχουν και άλλες επιλογές στο τραπέζι», θύμισε σε όλους μας ο Σίμον Πέρεζ.

Τα πάντα έχουν δρομολογηθεί. Μένει να δούμε με ποιον τρόπο θα επιχειρηθεί να εφαρμοστούν…



Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γνωστό το ανέκδοτο με τον Καραμήτρο φαντάρο και πως ο λοχίας του ανακοίνωσε ότι πέθανε η μάνα του. Ο Καραμήτρος σήμερα κάνει 9 μήνες θητεία. Ίσα που προλαβαίνει να μάθει να δένει τ’ άρβυλα του, από πού κρατάνε το όπλο και να βαράει ατελείωτες υπηρεσίες χάσκοντας. Ενίοτε μαθαίνει περισσότερα, όταν κάποια στελέχη – ιεραπόστολοι βγάζουν από τη μύγα ξύγκι αλλά συνήθως αυτό είναι αδύνατο με μισοάδεια στρατόπεδα.

Δεν θα τολμούσα να γράψω αυτές τις γραμμές αν δεν είχα αφιερώσει εθελοντικά 23 μήνες από την ζωή μου στις Ειδικές Δυνάμεις, όπως και άλλοι συνάδελφοι. Δικαιούμαι λοιπόν «δια να ομιλώ» όπως έλεγε με τις ελληνικούρες του ο συχωρεμένος ο Κουτσόγιωργας.

Οι εισηγήσεις των Επιτελείων αλλά κι η γνώμη όποιου έχει σχέση με το «άθλημα» και δεν έχει υπηρετήσει στην Γκομενοφυλακή, εκεί ανάμεσα στα υψώματα του Γκολάν, του «Μπαλτάζαρ», του «Ντα Κάπο» και την εξέχουσα του Αφιόν Καραχισάρ, είναι πως οι μονάδες έχουν βαρέσει μπιέλα από την κωμωδία της εννιάμηνης θητείας. Η επάνδρωση είναι στο ναδίρ, αξιοπρεπής εκπαίδευση δεν μπορεί να γίνει κι όλο αυτό υπονομεύει την αποτρεπτική δύναμη της Άμυνας μας.

Η κυβέρνηση πάγωσε την αύξηση της θητείας στους 12 μήνες, που θα αποκαθιστούσε κάπως τα πράγματα, παρά τις εισηγήσεις των αρμοδίων Επιτελών και την κοινή λογική. Αντέδρασαν φυσικά οι κομματικές νεολαίες. Άλλο να ιδρώνεις στον Ρέμο από το συνωστισμό και στην Ψαρρού κι άλλο σε πορεία μετά φόρτου. Καλά τα ντεσιμπέλ όταν η καρδιά του Σάκη «χτυπάει μόνο για σένα» κι άλλο να κάνεις βολή και δη βαρέων όπλων, που οι στρατεύσιμοι μόνο σε ταινίες βλέπουν κι ακούνε πλέον.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ατυχώς είπε πως δεν μπορούμε να «φορτώσουμε με επιπλέον τρεις μήνες θητεία» την νεολαία μας που έχει υποφέρει τόσα και τόσα. Ποιος άραγε θα φέρει το καθήκον της Άμυνας της χώρας; Κάποιοι άλλοι και από ποια χώρα;

Ξεκάθαρα πράγματα: η διάρκεια της στρατιωτικής θητείας πρέπει να καθορίζεται μόνο από τις αμυντικές ανάγκες της χώρας και να είναι όσο πιο «πυκνή» γίνεται σε ποσότητα και ποιότητα στρατιωτικής εκπαίδευσης.

Η κατάσταση αυτή τη στιγμή στις μονάδες είναι απαράδεκτη και δεν χωρεί λαϊκισμός. Ο Ελληνικός Στρατός, κυρίως αυτός, δεν έχει ανάγκη από ψυχολόγους, κοινωνιολόγους, φρου φρου κι αρώματα. Χρειάζεται καταρχήν επαρκή επάνδρωση ώστε να εκτελέσει την αποστολή του, η οποία δεν μπορεί να συναρτάται από τα κέφια και την διάθεση πολιτικών οργανώσεων, που στην ουσία δεν εκφράζουν παρά ελάχιστο μέρος της νεολαίας. Και τι νόημα έχει το ερώτημα «θέλετε ν’ αυξηθεί η θητεία»; Τι θα απαντήσουν; Είναι σαν να ρωτάς «θέλετε να πληρώνετε φόρους»; Όχι θα απαντήσουν όλοι αλλά πρέπει να πληρώνουν.

Δεν είμαστε το Βέλγιο. Δυστυχώς δεν συνορεύουμε με την Γαλλία ή το Λουξεμβούργο. Δεν είμαστε η Νορβηγία. Δυστυχώς το πρόβλημα μας δεν είναι οι συνθήκες αλιείας του μπακαλιάρου. Έχουμε εχθρούς. Δεν τους διαλέγεις τους εχθρούς. Σε διαλέγουν, γιατί έχουν αντίθετα συμφέροντα από τα δικά σου. Κι όταν είσαι αδύναμος μυρίζουν την αδυναμία σου και τανύζουν τα νύχια τους. Κι εμείς έχουμε εχθρό επεκτατιστή, αδίστακτο και γενοκτόνο.

Ακριβώς επειδή αντιμετωπίζουμε μια πρωτοφανή οικονομική κρίση, επιβάλλεται μεγαλύτερη επαγρύπνηση κι αποτρεπτική ικανότητα. Κι αυτό θέλει επαρκώς επανδρωμένες μονάδες. Ας ακούσουμε λοιπόν τα στελέχη. Ξέρουν.

Η προϋπόθεση της ανάπτυξης, της υγείας, της παιδείας, των πάντων, είναι η Ασφάλεια, εσωτερική αλλά και εξωτερική. Εξωτερική ασφάλεια με εννιάμηνη θητεία δεν έχεις.

Χρήματα για πενταετείς δεν υπάρχουν κι ούτως ή άλλως ο θεσμός, πλην εξαιρέσεων και συγκεκριμένων ειδικοτήτων, απέτυχε. Ή λοιπόν θα αυξήσουμε την θητεία ή θα βλέπουμε την αμυντική μας ικανότητα να παρακμάζει κι άλλο. Αλλιώς κινδυνεύουμε ν’ ακούσουμε μια μέρα το «που πας ρε Καραμήτρο» στα τούρκικα…




Ο χαρακτηρισμός “καταδότης” είναι πολύ βαρύς, ωστόσο χθες, μετά τα όσα αποκαλύφθηκαν για τις παράλογες απαιτήσεις της τρόϊκας στο χώρο των ΕΔ, πολλοί από τον χώρο της Άμυνας, με στολή ή χωρίς στολή δεν δίστασαν να μιλήσουν για “καταδότες της τρόϊκας στο χώρο της Άμυνας”.

Πολλοί “φωτογράφησαν” ή μίλησαν για συγκεκριμένα “κέντρα οικονομικά και ερευνητικά”, τα οποία έχουν κατ΄επανάληψη “καρφώσει” στην τρόϊκα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τον “επιδοματικό τρόπο πληρωμής” των στελεχών των ΕΔ. Και όπως όλοι οι “καταδότες”, λένε οι ίδιοι παρουσιάζουν την μισή αλήθεια,γιατί έτσι τους βολεύει.

Η αγανάκτηση εναντίον Ελλήνων αξιωματούχων που εκ των θέσεων τους συνεργάζονται με την τρόϊκα, είναι πλέον ανεξέλεγκτη και γι΄ αυτό “στόματα έχουν αρχίσει να μιλάνε”.

Τι έχει συμβεί;

* Οι τροϊκανοί σε κάθε συνάντησή τους με την ηγεσία ή με στελέχη του ΥΕΘΑ και των Επιτελείων δείχνουν μια τρομερή εμμονή για μια σειρά επιδομάτων που λαμβάνουν οι στρατιωτικοί. Είναι ενημερωμένοι από τον “ιταλό” που παρακολουθεί από κοντά το χώρο της Άμυνας και στον οποίο καταθέτουν τις πληροφορίες τους οι Έλληνες “αναλυτές”.

* Έχουν στοχοποιήσει “τα εκτός έδρας”, για τα οποία έχουν πληροφόρηση -απ΄ όσους χαρακτηρίζονται ως καταδότες- ότι τα περισσότερα είναι “μαϊμού”.

* Οι “πληροφοριοδότες” όμως δεν λένε και δεν εξηγούν στους τροϊκανούς ότι αυτή πρακτική εφαρμόστηκε με το ζόρι στους στρατιωτικούς από τις κυβερνήσεις της αντιπολίτευσης, οι οποίες αντί να αυξήσουν τους μισθούς των στρατιωτικών, τους “τόνωναν” το εισόδημα με τέτοιου είδους “παροχές” -ψίχουλα.

* Κανένας στρατιωτικός δεν θα είχε αντίρρηση να μην λαμβάνει τέτοιου είδους παροχές και να είχαν ενσωματωθεί αυτά τα χρήματα στο μισθό του. Αυτό δεν το λένε οι “καταδότες”.

* Οι τροϊκανοί παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ούτε καν την καταβολή του πτητικού επιδόματος στους πιλότους των μαχητικών αεροσκαφών! Και δεν αναφέρονται σ' όσους δεν υπηρετούν πλέον σε μονάδες πρώτης γραμμής. Ανφέρονται και σ' αυτούς που κάθε μέρα πετούν στο Αιγαίο. Επειδή οι τροϊκανοί δεν είναι ηλίθιοι,διακαιούται οποιοσδήποτε να υποθέσει ότι οι προθέσεις τους και τα… αιτήματά τους δεν είναι καθόλου αθώα.

Αποτελεί πρόκληση τεραστίων διαστάσεων η στάση της τρόϊκας. Και θα είναι πραγματικά ντροπή αν αποδειχτούν όλα αυτά περί “καταδοτών”, που απολαμβάνοντας τους παχυλούς μισθούς τους λένε ανοησίες και μισές αλήθειες, οδηγώντας τον πιο κρίσιμο τομέα του κράτους σε διάλυση. Ο αντιμιλιταρισμός -όπως και η ηλιθιότητα- πρέπει να έχει όρια. Το κακό είναι ότι το πρώτο μπορεί να αντιμετωπιστεί. Το δεύτερο θεωρείται από πολλούς αντίπαλος… ανίκητος.

Βέβαια όλα αυτά δεν μπορούν να αποτελέσουν σε καμία περίπτωση άλλοθι της κυβέρνησης. Δεν μπορεί να κάθονται και να συζητάνε τέτοια ζητήματα με τον Τόμσεν και τους κουστουμαρισμένους νεαρούς που σέρνει πίσω του, οι γνώσεις των οποίων για τα οικονομικά πλέον τίθενται υπό σοβαρή αμφισβήτηση.

Η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά πρέπει να κόψει κάθε συζήτηση που έχει σχέση με το “σκληρό πυρήνα” της Εθνικής Άμυνας. Και από την άλλη πρέπει μόνη της να σοβαρευτεί και να περικόψει, ότι μπορεί να περικοπεί από τη σπατάλη στο χώρο της Άμυνας. Κι αυτά φυσικά δεν μπορούν να αφορούν στη μείωση των μισθών των στρατιωτικών έστω και ενός ευρώ.




Η τρικομματική κυβέρνηση που αυτή τη στιγμή «αποφασίζει» και «κυβερνά» την χώρα, κάθε άλλο παρά σε νόμιμα πλαίσια κινείται. Προσπαθεί –ματαίως- να είναι νομότυπη, όμως σε αυτή την προσπάθειά της έχει να αντιμετωπίσει το λογικό και ηθικό σκέλος των ενεργειών της μέσα από το γνωστό δίλημμα: ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό; Και εν πάση περιπτώσει, τι ακριβώς είναι το νόμιμο, έπειτα από μία διετή (τουλάχιστον) περίοδο νομοθετικών πράξεων οι οποίες υπερέβησαν, αγνόησαν ή καταπάτησαν το ισχύον Σύνταγμα της χώρας;

Είναι σαφές πως οι τρεις (τουλάχιστον) τελευταίες κυβερνήσεις (Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά) κινούνται εκτός των Συνταγματικών ορίων και στην ουσία έχουν καταλύσει το Σύνταγμα και τις βασικές υποχρεώσεις τους που πηγάζουν από αυτό. Έτσι, ενώ δεν εκπροσωπούν –πλέον- τον Ελληνικό λαό, ενώ λειτουργούν με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον των «δανειστών» και οικονομικών τρομοκρατών της Ελλάδας, ενώ καταστρέφουν την οικονομία και τον κοινωνικό ιστό, εμμένουν να λειτουργούν ως ιδιοκτήτες μίας χώρας που οι δικές τους πολιτικές αποφάσεις, η δική τους πολιτική εν γένει δραστηριότητα και οι δικές τους «υποχρεώσεις», έχουν παραδώσει την εθνική κυριαρχία, διατηρούν τυπικά την εθνική ανεξαρτησία και χωρίς καμία ντροπή δέχονται αποφάσεις για την χώρα και τους πολίτες της, οι οποίες παίρνονται σε άλλες χώρες και σε κλειστές αίθουσες χωρίς καμία αντιπροσωπευτική παρουσία της Ελλάδας!!!

Κυβέρνηση εκτός ορίων, είναι αυτό το πολιτικό εκτρωματικό «σχήμα», το οποίο εμμένει να συμπεριφέρεται στην χώρα ως προσωπική ιδιοκτησία, να υπογράφει «εγγυήσεις» και να αποδέχεται ξένα δικαστήρια ως αρμόδια να κρίνουν την ιδιοκτησία της χώρας και να την παραδώσουν σε τρίτους (όποιον ενδιαφερόμενο πλειοψηφήσει στην άτυπη δημοπρασία πληρωμής του «χρέους»).
Είναι απολύτως σαφές πως οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί είναι διαχειριστές ευθυνών και όχι μεσίτες εκποίησης του εθνικού πλούτου, αφού ο πλούτος της χώρας ανήκει στους πολίτες του και οποιαδήποτε μεταβολή αυτής της ιδιοκτησίας ΑΠΑΙΤΕΙ την σύμφωνη γνώμη των πολιτών. Με απλά λόγια, δηλαδή, είναι καταχραστές της εξουσίας, οι σημερινοί και χθεσινοί κυβερνώντες, οι οποίοι κινούνται εκτός των πλαισίων του Ελληνικού Συντάγματος όταν παραδίδουν σε ξένους την ιδιοκτησία των Ελλήνων πολιτών.

Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι –δυστυχώς- σημερινή. Απλά, στις ημέρες που διανύουμε έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα και αποτελεί όνειδος για θεσμικούς φορείς (όπως η Ελληνική Δικαιοσύνη), οι οποίοι επιτρέπουν την «διολίσθηση» των ανθυποκυβερνώντων σε αποφάσεις και ενέργειες που καταλύουν το Σύνταγμα και που εκθέτουν σε τεράστιους κινδύνους το αδιαίρετο της Ελληνικής Επικράτειας. Μέσα από όλα αυτά, είναι απολύτως βέβαιο πως το Σύνταγμα έχει καταλυθεί και οι υπεύθυνοι γι αυτό έχουν θέσει υποψηφιότητα για να πρωταγωνιστήσουν από την θέση του κατηγορουμένου σε μελλοντικές δίκες, αφού με δική τους ευθύνη η χώρα αυτή τη στιγμή κατασπαράσσεται οικονομικά, διαλύεται κοινωνικά και απειλείται γεωγραφικά και εθνικά.

Όσοι, λοιπόν, αποφάσισαν ή συμφώνησαν να λειτουργήσουν εκτός των ορίων που το Σύνταγμα ορίζει, θα πρέπει να αποδεχθούν (από τώρα) και τις ό,ποιες εις βάρος τους συνέπειες υπάρξουν από αυτές τους τις αποφάσεις και ενέργειες. Η χώρα έχει γίνει πεδίο πειραματισμού αλλά και πρωτοφανούς καταλήστευσης, με την δική τους ανοχή και –δυστυχώς- συμμετοχή. Η κατάχρηση της εξουσίας μέχρι σήμερα ήταν απλή έκφραση και «γράμμα κενό». Η συμπεριφορά των ελληνόφωνων πολιτικών αποτελεί εκείνο το μεταίχμιο που θα δράσει και ως καταλύτης για την επερχόμενη ανάδραση αλλά και για την επαναφορά στο Ελληνικό Σύνταγμα. Πολύ σύντομα οι Έλληνες θα παύσουν εκείνα τα πρεζόνια της εξουσίας που βίασαν την λογική, καταπάτησαν το Σύνταγμα και αποφάσισαν να ξεπουλήσουν την χώρα, προκειμένου να εξασφαλίσουν την «δόση εξουσίας» που επιθυμούν…




Φανταστείτε τη… Σιλά, τη γνωστή ηθοποιό στο τουρκικής προέλευσης σαπούνι να είναι ντυμένη με αρχαιοελληνική χλαμύδα, να ανάβει την ολυμπιακή φλόγα κάπου κοντά στην Αττάλεια και να την δίνει στον Ταγίπ Ερνογάν ο οποίος δε θα φορά σαρίκι αλλά ένα δάφνινο στεφάνι και επίσης αρχαιοελληνικό ένδυμα.

Δεν είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας, οι Τούρκοι εν μέσω τρελής ζέστης αποφάσισαν να μας τρελάνουν και να αλλάξουν ιστορία 3.000 χρόνων.

Σε συνάντηση που είχε ο Τούρκος πρωθυπουργός με τον πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Ζαγκ Ρογκ, ούτε λίγο ούτε πολύ του είπε ότι η Ολυμπιακή Φλόγα, το σύμβολο των Ολυμπιακών Αγώνων, της ανήκει και θα πρέπει να της επιστραφεί.

Οι Τούρκοι που διεκδικούν τους Ολυμπιακούς του 2020 έχουν τρελαθεί τελείως με τον Ερντογάν να υποστηρίζει ότι σε κοντινή απόσταση από την Αττάλεια, υπάρχει ένα βουνό με το όνομα Όλυμπος, στην περιοχή της αρχαίας Λυκίας, όπου το έδαφος πυρακτώνεται με φυσικούς τρόπους, λόγω ύπαρξης μεθανίου στο υπέδαφος κι ανάβουν για χιλιάδες τώρα χρόνια. Μάλιστα αναφέρουν πως σύμφωνα με τον τοπικό μύθο αυτή είναι η περιοχή είναι η αρχική πηγή της Ολυμπιακής Φλόγας, που καίει στην Αρχαία Ολυμπία.

Ο υπουργό της Τουρκίας για την Νεολαία και τον Αθλητισμό, Σουάτ Κίλιτς σε συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη (1/8) από το Λονδίνο μίλησε για τη συνάντηση Ερντογάν με τον Ζαγκ Ρογκ και έκανε ειδική αναφορά στο αίτημά τους για την Ολυμπιακή Φλόγα.

“Ο πρωθυπουργός εξήγησε στον Ζαγκ Ρογκ ότι η Τουρκία είναι η ρίζα της Ολυμπιακής Φλόγας και θέλουμε πίσω στη χώρα μας. Ανέφερε επίσης, ότι ο ίδιος ο Ζακ Ρογκ και τα μέλη της ΔΟΕ έχουν δικαίωμα να φέρουν πίσω την Ολυμπιακή Φλόγα στις ρίζες της. Η Ανατολία περιμένει τη Φλόγα της”, ήταν οι προκλητικές δηλώσεις του.

Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε από μυθολογία η οποία λέει ότι η Φλόγα είναι αναπαράσταση της κλοπής της φωτιάς του Δία από τον Προμηθέα και οι ρίζες της βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα, όπου μια φωτιά κρατούνταν άσβεστη κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων.

Τώρα, τι να πούμε εμείς. Η ψυχιατρική επιστήμη θα αποφανθεί. Βέβαια, ο κ. Ρογκ άκουγε και δε μίλαγε. Άλλωστε ο ίδιος λίγες ημέρες πριν είπε ότι οι Ολυμπιακοί επέστρεψαν στην πατρίδα τους εννοώντας τη Μ. Βρετανία.

Αλλά ο πρόεδρος των Αθανάτων, του κονκλάβιου που κάθε τέσσερα χρόνια κάνει γερή μπάζα, λέει ότι θέλουν να ακούσουν αυτοί που τον πληρώνουν. Τα ίδια έλεγε και στην Αθήνα το 2004.

Θα μας πουν εθνικιστές αν ξαναθυμίσουμε ότι αυτοί έτρωγαν βελανίδια όταν οι αρχαίοι Έλληνες έκαναν Ολυμπιακούς Αγώνες; Όσο για τους Τούρκους; Εκείνη την περίοδο ζούσαν ακόμη σε σπηλιές.



"Κουρδιστάν" στη Συρία;
Στα Άδανα η βάση εκπαίδευσης του Ελεύθερου Συριακού Στρατού;
Η Gazprom Neft εξορύσσει πετρέλαιο στο βόρειο Ιράκ
Τρίτο αεροδρόμιο στην Πόλη


Του Δημητρίου Οδυσ. Σταθακόπουλου

Ιδρύθηκε άραγε "το Κουρδιστάν του ΡΚΚ" στη Συρία; Διαβάζοντας τις τουρκικές εφημερίδες μπορεί κανείς σίγουρα να αποκτήσει τη βεβαιότητα πως, ναι, και επομένως να αποδώσει νόημα στη δήλωση του τ/Πρωθυπουργού, «Δεν θα επιτρέψουμε κάτι τέτοιο», ή αυτήν του τ/ΥΠΕΞ : «ο Μπαρζανί έλαβε το μήνυμά μας [‘μη βοηθάτε τους κούρδους της Συρίας’]», στην οποία προέβη μετά την προχθεσινή επίσκεψή του, στην Αρμπίλ. (Αλλά, διαβάζοντας τις τουρκικές εφημερίδες, ιδίως, αυτό τον καιρό, δύσκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί σε κάποιο βάθος οτιδήποτε συμβαίνει στην Τουρκία –κυρίως γιατί ο θεσμός των κυβερνητικών ανακοινώσεων στην Άγκυρα λειτουργεί φειδωλά και επειδή στην πλειονότητά τους τα τ/ΜΜΕ είναι συμπολιτευόμενα).

‘Το 40% της τουρκικής κοινής γνώμης πιστεύει ότι στη Συρία έχει ιδρυθεί ένα Κουρδιστάν’ ( εφημ.: Σαμπάχ, 25/7). Η ίδια κοινή γνώμη εξοικειώνεται τώρα με τα αρχικά ‘PYD’ (= Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας και ‘πολιτική οργάνωση του ΡΚΚ στη Συρία’ σύμφωνα με την επικρατούσα εδώ εξήγηση), το οποίο ‘ίδρυσε το Κουρδιστάν στο συριακό χωριό Καμισλί στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας’.

Ο κούρδος συγγραφέας Ορχάν Μίρογλου σχολίαζε σχετικά (στο CNN-Türk): ‘στα τουρκικά μήντια ιδρύεται κάθε μέρα ένα Κουρδιστάν σε κάποιο από τα συνοριακά χωριά της Συρίας από ένα ΡYD που κανένας δεν μας εξηγεί πώς απέκτησε τόση πολιτική ισχύ… Αν πρόκειται να ιδρυθεί ένα Κουρδιστάν, έτσι, από τη μια μέρα στην άλλη, τότε, μπορούμε να σκεφτούμε ότι αυτό δεν θα γίνει σε μια χώρα [όπως η Συρία] όπου οι κούρδοι είναι οικονομικά και πολιτικά αδύναμοι και πληθυσμιακά λιγότεροι, αλλά ένα Κουρδιστάν θα ιδρυθεί υπό την ηγεσία του KDP (Δημοκρατικό Κόμμα Κουρδιστάν) του Μασούτ Μπαρζανί, του YNK (Πατριωτική Ένωση Κουρδιστάν) του Τζαλάλ Ταλαμπανί ή του GORAN (Κόμμα Αλλαγής) του Νεσιρβάν Μουσταφά, δηλαδή στην περιοχή που λέγεται νότιο Κουρδιστάν…’.

Ο αρθρογράφος της ‘Ταράφ’ Κουρτουλούς Ταγίζ, που παρακολουθεί το Κουρδικό σε όλες τους τις εκφάνσεις, γράφει στο σημερινό άρθρο του με τίτλο «‘Κουρδιστάν’ – το αδιέξοδο της Άγκυρας»: ‘Μερικές φορές παρομοιάζω τους πολιτικούς της Άγκυρας με γορίλλες που κάνουν επίδειξη ισχύος γρονθοκοπώντας το στήθος τους. Προσπαθούν με κούφιες δηλώσεις, απ’ τη μια να αποκοιμίσουν την κοινή γνώμη, απ’ την άλλη να φοβερίσουν κάποιους πέρα από τα σύνορα της Τουρκίας. (…) Η πολιτική εξουσία δεν μπορεί να λύσει το Κουρδικό και έχει δυσκολίες στο εσωτερικό. Αυτό που κάνει έναντι αυτού είναι να αναπτύσσει πιο νευρική, πιο επιθετική στάση. Γίνεται πιο εθνικιστική και αυταρχική και αυτό περιορίζει και την εξωτερική της πολιτική. (…) Ο Νταβούτογλου που ήταν προχθές στην Αρμπίλ, δήλωσε εν συνεχεία ότι ‘ο Μπαρζανί έλαβε το μήνυμα’. Υπάρχει όμως ένα κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση, που αναφέρει: «Το μέλλον της Συρίας καθορίζεται μόνο από την ελεύθερη βούληση του λαού της Συρίας. Οι πλευρές [Νταβούτογλου-Μπαρζανί] συμφώνησαν να συνεργαστούν για να υποστηρίξουν την πραγματοποίηση των νόμιμων αιτημάτων του λαού της Συρίας για μια δημοκρατική, ελεύθερη και πλουραλιστική Συρία, ώστε όλοι οι πολίτες της χώρας αυτής να απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα και ελευθερίες. Οι πλευρές συμφώνησαν να προωθούν τις προσπάθειες τους προς αυτή την κατεύθυνση συντονισμένα». Η πλευρά Μπαρζανί ερμηνεύει το κοινό ανακοινωθέν ως εξής: «Η Άγκυρα δήλωσε ότι δεν θα αντιταχθεί στον τρόπο που θα αποφασίσουν να (αυτό)διοικηθούν οι κούρδοι, που αποτελούν μέρος του πληθυσμού της Συρίας. Αποδέχθηκε το σύστημα αυτόνομων περιοχών και/ή ομοσπονδίας στη Συρία». Μοιάζει εκ πρώτης όψεως υπερβολικό, αλλά η πραγματικότητα της περιοχής θα φέρει στο τέλος την Άγκυρα στο σημείο αυτό. Κι αυτό είναι κατά τη γνώμη μου το σωστό. Τον τρόπο διακυβέρνησής τους και το είδος των δεσμών που θα έχουν με τις άλλες ομάδες που ζουν μαζί πρέπει να τον αποφασίσουν οι ίδιοι οι κούρδοι της Συρίας. Όχι η Άγκυρα».

Εν τω μεταξύ αποτελεί μια από τις πρώτες ειδήσεις στα σημερινά τηλεοπτικά δελτία, η είδηση, που δημοσιεύεται και στις σημερινές εφημερίδες, περί ‘μυστικής εντολής του Προέδρου Ομπάμα για υποστήριξη στους αντιπάλους του Άσαντ σε συνεργασία με ‘συμμαχικό στρατηγείο’ που βρίσκεται στην Τουρκία’. Στις σημερινές εφημερίδες δημοσιεύεται επίσης η είδηση ότι ‘σε περιοχή κοντά στα Άδανα ή σε χώρο κοντά στη βάση Ίντζιρλικ βρίσκεται η βάση όπου εκπαιδεύονται τα μέλη του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Η βάση είναι υπό τουρκικό έλεγχο και η επιχείρηση χρηματοδοτείται από τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ’.

Στις οικονομικές σελίδες των εφημερίδων δημοσιεύεται επίσης σήμερα η είδηση ότι, η ρωσική Gazprom Neft (θυγατρική της Gazprom που ειδικεύεται στον τομέα της εξόρυξης) υπέγραψε δύο συμφωνίες εξόρυξης πετρελαίου με το αυτόνομο ιρακινό Κουρδιστάν (βόρειο Ιράκ) και συγκεκριμένα για τις λεκάνες Γκερμιγιάν και Σακάλ, για τις οποίες θα καταβάλει προκαταβολή ύψους περίπου 260 εκ δολαρίων. Συμφωνίες εξόρυξης στις ίδιες λεκάνες έχουν υπογράψει ήδη η γαλλική Total και οι αμερικανικές Chevron και Exxon Mobil. Η διένεξη ανάμεσα στην κεντρική κυβέρνηση στη Βαγδάτη και το ιρακινό Κουρδιστάν σχετικά με το ποιος έχει το τελικό λόγο για τις πηγές πετρελαίου και φυσικού αερίου συνεχίζεται.

Ο τ/Υπουργός Μεταφορών, Ναυτιλίας και Επικοινωνιών Μπιναλί Γιλντιρίμ, ανακοίνωσε χθες ότι μέσα στον Αύγουστο θα πραγματοποιηθεί ο μειοδοτικός διαγωνισμός για την κατασκευή τρίτου αεροδρομίου στην Κωνσταντινούπολη ( αυτό κι' άν θα πεί ανάπτυξη, τουριστικός κόμβος κ.λ.π και τα ελληνικά ψοφοδεή !! ) . Ο Γιλντιρίμ είπε επίσης στους δημοσιογράφους ότι ‘σύντομα θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την κατασκευή της τρίτης γέφυρας του Βοσπόρου’ για την οποία έχει ήδη γίνει διαγωνισμός. (Ο καθηγητής πολιτικής επιστήμης και αρθρογράφος Τζενγκίζ Ακτάρ σχολίαζε χθες στο ‘Ατσίκ Ράντιο’ ότι ‘η στρατηγική του Ερντογάν καθ’ οδόν προς την Προεδρία της Δημοκρατίας (η θητεία του Γκιούλ λήγει το 2014), απαρτίζεται από δύο στοιχεία: εθνικισμό και κατασκευές). Είναι πολλοί αυτοί που διατείνονται ότι οι σχέσεις μεταξύ Γκιούλ-Ερντογάν έχουν διαρραγεί, ενδεχομένως και ανεπανόρθωτα, λόγω της στάσης της κυβέρνησης στο θέμα του νόμου για την εκλογή Προέδρου: ο σχετικός νόμος τροποποιήθηκε προ διμήνου μειώνοντας την προεδρική θητεία από 7 σε 5 χρόνια, ορίζοντας ότι δεν θα μειωθεί, κατ’ εξαίρεση η θητεία του Γκιούλ, αφήνοντας όμως ανοιχτό σε ερμηνεία το κατά πόσο ‘επιτρέπεται να ξαναβάλει υποψηφιότητα ο νυν πρόεδρος’).


Δημήτριος Οδυσ. Σταθακόπουλος, αριστούχος Dr κοινωνιολογίας της ιστορίας και του πολιτισμού (οθωμανικής περιόδου) του Παντείου Πανεπιστημίου, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς, εκλεγμένο μέλος της Ελληνικής αντιπροσωπείας στην Ένωση Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων (CCBE, Βρυξέλλες) – αριστούχος Βυζαντινής μουσικής, Μουσικολόγος τιμηθείς από τον Οικουμενικό Πατριάρχη και από παγκόσμιους και Ελληνικούς οργανισμούς – φορείς, Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Καλαβρυτινών Πειραιώς, μέλος της Π.Ε. κλπ.



Επικίνδυνη η κυβέρνηση Σαμαρά για την Θράκη, η οποία δημιουργεί πυρήνα ανωμαλίας και εθνικών κινδύνων, ενώ "βάφει" γκρίζα μία ολόκληρη γεωγραφική περιφέρεια της Ελλάδας

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Αιφνιδιαστικό κλείσιμο για την Αστυνομική Σχολή της Ξάνθης, αφού η κυβέρνηση Σαμαρά, αποφάσισε πως είναι προτιμότερο για την Ξάνθη να έχει κέντρο κράτησης λαθρομεταναστών, παρά κάποια παραγωγική σχολή των Σωμάτων Ασφαλείας.

Είχαν περάσει δύο (2) ώρες από τα μεσάνυχτα, όταν παρατηρήθηκε αιφνιδιαστική κίνηση στις εγκαταστάσεις της Σχολής Αστυνομίας στην Ξάνθη. Σε πολύ σύντομο χρόνο άδειασαν οι εγκαταστάσεις από υλικό που είναι σχετικό με την εκπαίδευση των Αστυνομικών και στη συνέχεια παραδόθηκαν τα κτίρια της Σχολής Αστυνομίας προκειμένου να φιλοξενήσουν 500 λαθρομετανάστες. Οι μετανάστες, μεταφέρθηκαν με λεωφορεία, τα οποία συνοδεύονταν από κλούβα των ΜΑΤ, και μπήκαν από την πίσω πόρτα στην Αστυνομική Σχολή, για να αποφύγουν το συγκεντρωμένο διαμαρτυρόμενο πλήθος στην είσοδο της Σχολής.

Έτσι αποφάσισε η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, έτσι έπραξε μέσα στη νύχτα και αναστάτωσε την τοπική κοινωνία, αφού πέρα από το ότι εγκαθιστά σημαντικό αριθμό (500) λαθρομεταναστών, πέρα από το ότι κρατικά κτίρια (πληρωμένα από τον Ελληνικό λαό) αλλάζουν χρήση χωρίς να ρωτηθεί η τοπική κοινωνία, θα υπάρξει και ένας αριθμός νέων ανέργων εξαιτίας αυτής της αλλαγής χρήσης των κτιριακών εγκαταστάσεων.

Δεν θα ρωτήσουμε τους ιθύνοντες πόσο ασφαλής είναι για την τοπική κοινωνία της Ξάνθης η εγκατάσταση λαθρομεταναστών σε κτίρια που είναι σε κατοικήσιμη περιοχή (π.χ. υγειονομικά, αφού δεν έχουν εξεταστεί κατά την λαθραία είσοδό τους στην Ελλάδα). Εμείς θέλουμε να ρωτήσουμε ποιος πολιτικός (και όχι κρατικός υπάλληλος) θα φέρει την ποινική ευθύνη σε περίπτωση που υπάρξουν ανωμαλίες στην ασφάλεια των πολιτών της περιοχής Ξάνθης ή σε περίπτωση που υπάρξει πρόβλημα υγείας λόγω διασποράς μολυσματικών ασθενειών από τους λαθρομετανάστες. Και θέλουμε όνομα πολιτικού που θα τον σύρουμε άμεσα στην Δικαιοσύνη. Ο καιρός που κάποιοι έπαιρναν αποφάσεις ερήμην του λαού και ο λαός αντιμετώπιζε τα ό,ποια δυσάρεστα αποτελέσματα των κενών πολιτικών εγκεφάλων, τελείωσε ανεπιστρεπτί.

Καλούμε τον κ. Σαμαρά, ο οποίος σύμφωνα με το Σύνταγμα είναι ο πρωθυπουργός της χώρας και ο υπεύθυνος για τις ό,ποιες αποφάσεις παίρνονται, να μας δώσει άμεσα το όνομα του πολιτικού που θα είναι νομικά υπεύθυνος για οποιαδήποτε έκτροπα συμβούν και ταράξουν την κοινωνία της Ξάνθης. Εάν ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της χώρας δεν ονομάσει τον υπεύθυνο, τότε θα θεωρείται ο ίδιος υπεύθυνος. Και αυτή του η ευθύνη δεν θα είναι πολιτική (δηλαδή χωρίς κανένα περιεχόμενο και χωρίς καμία ουσιαστική «ποινή»), αλλά καθαρά νομική.

Η Ξάνθη και η Θράκη δεν αντέχουν επιπρόσθετα προβλήματα. Ό,ποιος πολιτικός ανεγκέφαλος δεν μπορεί να κατανοήσει την βλάβη που μέχρι στιγμής έχει υποστεί αυτή η ακριτική περιοχή, λόγω των άκριτων πολιτικών αποφάσεων, ό,ποιος πολιτικός δεν μπορεί να διανοηθεί την ευαισθησία αλλά και τα προβλήματα που έχουν ήδη σωρευθεί είτε λόγω της εγκατάλειψης της Θράκης από την Αθήνα, είτε λόγω της δράσης του τουρκικού προξενείου (που χρησιμοποιεί το ισλάμ ως προμετωπίδα των ενεργειών του) που έχει ήδη δημιουργήσει πλείστα όσα προβλήματα στην Θράκη, ό,ποιος πολιτικός δεν είναι σε θέση να κατανοήσει τι ακριβώς σημαίνει να τοποθετείς ισλαμιστές σε μία περιοχή που απειλείται από το Ισλάμ, τότε αυτός – αυτοί οι πολιτικοί θα πρέπει να γνωρίσουν πως η Θράκη σπρώχνεται σε καθεστώς άτυπης συγκυριαρχίας με το τουρκικό προξενείο και απειλείται με την δημιουργία ενός νέου Κοσόβου (αλλά με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά).

Η μετατροπή της σχολής Αστυνομίας Ξάνθης, σε κέντρο κράτησης λαθρομεταναστών, αποτελεί μία εγκληματική πράξη εις βάρος του Ελληνισμού και της Ελληνικότητας της περιοχής και λειτουργεί ως τοποθέτηση ωρολογιακού εκρηκτικού μηχανισμού του οποίου η «κυριότητα» θα βρίσκεται στα χέρια ξένων δυνάμεων και υπηρεσιών. Όπως φαίνεται, ούτε το παράδειγμα της Λιβύης, ούτε το παράδειγμα της Συρίας έδωσαν μαθήματα πολιτικής σωφροσύνης στους κυβερνώντες την Ελλάδα και δη την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, η οποία εξυπηρετεί τα οικονομικά συμφέροντα τρίτων χωρών, αλλά και ταυτόχρονα εξυπηρετεί τάσεις και δυνάμεις που επιθυμούν να επιβάλουν στην Θράκη (και όχι μόνο) ιδιαίτερα καθεστώτα.

Αλήθεια, ο Αντώνης Σαμαράς έχει κατανοήσει τι ακριβώς σημαίνει η πρόσθεση ισλαμιστών (αγνώστου ταυτότητας και πιθανής «εκπαίδευσης») στην περιοχή της Θράκης; Δεν μπορεί να «δει» πως δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα για την περιοχή; Μήπως θα πρέπει να κηρυχθεί ανεπιθύμητο πρόσωπο (persona non grata) για την Θράκη, τόσο ο Αντώνης Σαμαράς, όσο και η υπόλοιπη λαθροκυβέρνηση; Μήπως οι κάτοικοι της Θράκης πρέπει να κατανοήσουν πως κάποιοι τους παραδίδουν βορά στις διαθέσεις ξένων και δη του Ισλάμ;

Τέλος, θα θυμίσουμε σε αυτούς τους ελληνόφωνους πολιτικούς, πως η Ελλάδα δεν είναι χώρος, είναι χώρα. Και η Θράκη ανήκει στην Ελλάδα. Εάν έχει αλλάξει κάτι, οφείλουν να το δηλώσουν επισήμως, αντί να υποσκάπτουν τον Ελληνισμό και την Ελληνικότητα της Θράκης.


ΥΓ: Τέλος, επειδή η "αλλαγή χρήσης κτιρίου" έγινε νύχτα, να θυμίσουμε τόσο στον κ. Σαμαρά όσο και στην θλιβερή παρέα του, πως "όποιος τη νύχτα περπατεί λάσπες και σκατά πατεί"... Εξ όσων γνωρίζουμε, ο κ. Σαμαράς έχει ένα τεράστιο σπίτι, με μία τεράστια αυλή. Να πάρει τους λαθρομετανάστες στο σπίτι του λοιπόν, αντί να τους "φορτώνει" στους υπόλοιπους Έλληνες.

Ανησυχία για αθρόα είσοδο μέσω Ελλάδας

Υπό τον φόβο της μαζικής εισόδου προσφύγων από τη Συρία μέσω Ελλάδας, ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Χ.-Π. Φρίντριχ πιέζει την Τουρκία να συμβάλει, ώστε σταματήσει η παράνομη μετανάστευση προς την ΕΕ.
Στην συνέντευξη με την εφημερίδα Rheinische Post ο Γερμανός υπουργός Eσωτερικών Χανς-Πέτερ Φρίντριχ υποστηρίζει ότι η ΕΕ προσπαθεί «με όλες τις δυνάμεις να κλείσει τις διόδους» στα ελληνοτουρκικά σύνορα προς την Ευρώπη, επειδή σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις αυτό είναι πάνω από τις δυνάμεις της Ελλάδας.

Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει να συμβάλει όμως και η Άγκυρα βάζοντας την υπογραφή της στο ήδη έτοιμο σύμφωνο επαναπροώθησης των προσφύγων μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας.

Αυτό που δεν λέει ο κ. Φρίντριχ σε αυτήν την συνέντευξη είναι ότι η Άγκυρα έχει θέσει ως προϋπόθεση για να συναινέσει διευκολύνσεις στο θέμα της βίζας για Τούρκους πολίτες. Επ’ αυτού δεν υπάρχει προς στιγμή καμία ένδειξη ότι η ΕΕ θα υλοποιήσει τις υποσχέσεις που έχει δώσει.

Αφορμή οι πρόσφυγες από τη Συρία

Μιλώντας με τη Deutsche Welle, πηγή του γερμανικού υπουργείου Eσωτερικών επιβεβαίωσε ότι άμεση αφορμή για τις δηλώσεις του κ. Φρίντριχ είναι το αυξανόμενο ρεύμα προσφύγων από τη Συρία και ο φόβος ότι οι πρόσφυγες δεν θα σταματήσουν στην Τουρκία αλλά ότι θα επιδιώξουν να έρθουν στην ΕΕ, ως συνήθως μέσω Ελλάδας.

Μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε νέα ένταση στη συζήτηση που διεξάγεται σε επίπεδο υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ, για κατανομή των προσφύγων σε όλα τα κράτη-μέλη και όχι την παραμονή τους στις χώρες μέσω των οποίων για πρώτη φορά εισήλθαν στην ΕΕ. Ενώ τα κράτη του Νότου επιδιώκουν ένα νέο κανονισμό, τα κράτη της δυτικής και της βορείου Ευρώπης επιμένουν στη διατήρηση των ρυθμίσεων του Δουβλίνου ΙΙ.


Οι άγριες συγκρούσεις στη Συρία και ιδιαίτερα η συγκλονιστική μάχη για το Χαλέπι δείχνουν ότι η χώρα βαδίζει προς τη μεγάλη τελική αναμέτρηση με το καθεστώς του Μπασάρ ελ Άσαντ!

Οι εξεγερμένοι (και οι... offshore συνεργάτες τους) διεκδικούν σπιθαμή προς σπιθαμή τον έλεγχο του εδάφους, το διπλωματικό παιχνίδι των μεγάλων δυνάμεων συνεχίζεται με αλληλοκατηγορίες, αλλά οι εξελίξεις αναδεικνύουν ένα περιφερειακό διακύβευμα τεράστιας σημασίας: Πρόκειται για τις κουρδικές περιοχές της Συρίας, οι οποίες από την αρχή των συγκρούσεων φαίνεται ότι πέρασαν κάτω από τον έλεγχο των Κούρδων.

Το γεγονός αποτελεί νέα πηγή ανησυχίας για την κυβέρνηση του Ρατζίπ Ερντογάν!

Αν κάποιος ρίξει μια ματιά στον χάρτη και στις περιοχές των Κούρδων της Συρίας, δηλαδή τις περιοχές που βρίσκονται στο βόρειο και βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, τότε καταλαβαίνει ότι πρόκειται για το δεύτερο τμήμα της ευρύτερης περιοχής του Κουρδιστάν που τείνει να αυτονομηθεί.

Η απειλή

Έτσι, η Άγκυρα, ενώ βοηθά με κάθε τρόπο την εξέγερση ενάντια στο καθεστώς του Άσαντ, βλέπει ξαφνικά να ξεφυτρώνει στο μαλακό υπογάστριό της μια νέα απειλή.

Έτσι εξηγούνται οι σκληρές δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού, ο οποίος τόνισε: «Δεν θα επιτρέψω σε μια τρομοκρατική οργάνωση να εγκαθιδρύσει στρατόπεδα στη βόρεια Συρία και να απειλεί την Τουρκία». Τα πράγματα όμως είναι περισσότερο περίπλοκα από ό,τι εμφανίζονται από την τουρκική κυβέρνηση. Η Άγκυρα έχει αναπτύξει στενές σχέσεις με την ηγεσία του ιρακινού Κουρδιστάν και ελπίζει ότι ο ηγέτης του, Μασούτ Μπαρζανί, θα μεσολαβήσει προς την πλευρά των Κούρδων της Συρίας και θα τους αποτρέψει από το να συμμαχήσουν με το ΡΚΚ…

Η αλήθεια είναι, όμως, ότι στις κουρδικές περιοχές της Συρίας κυριαρχεί το Κουρδικό Εθνικό Συμβούλιο στο οποίο συμμετέχουν τουλάχιστον μια δωδεκάδα κουρδικών κομμάτων της Συρίας και ανάμεσά τους ορισμένα από αυτά διατηρούν καλές σχέσεις με το ΡΚΚ. Η Άγκυρα βλέπει ότι η αναπόφευκτη κατάρρευση του συριακού καθεστώτος, είτε οδηγήσει στην πλήρη κυριαρχία των σουνιτών είτε καταλήξει σε έναν παρατεταμένο εμφύλιο, αναμφίβολα θα συμβάλει στην ενίσχυση της προοπτικής να δημιουργηθεί μια αυτόνομη περιοχή Κούρδων.

Γι’ αυτό, η κυβέρνηση Ερντογάν προσπαθεί από τώρα να εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις ώστε αυτό το αυτόνομο τμήμα των Κούρδων της Συρίας να είναι εχθρικό προς το ΡΚΚ και βέβαια να αποκαταστήσει σχέσεις συνεργασίας με την Τουρκία.

Ποτέ δεν είναι αργά

Εάν η Άγκυρα είχε σπεύσει εδώ και χρόνια - ιδιαίτερα όταν η κυβέρνηση Ερντογάν είχε μεγαλύτερη δυναμική - να αναγνωρίσει τα δικαιώματα των Κούρδων της και να τους προσφέρει όσα δικαιούνται ως ξεχωριστή εθνοτική ομάδα, τότε δεν θα κινδύνευε από κάθε εξέλιξη στον περίγυρό της και δεν θα φοβόταν μήπως οι Κούρδοι του Ιράκ ή της Συρίας, ή κάποιοι άλλοι, διεκδικήσουν το δικαίωμα της αυτονομίας ή και της ανεξαρτησίας μέσα στην ίδια την Τουρκία! Ποτέ δεν είναι αργά για τον Ερντογάν να διδαχθεί ότι δεν αρκούν τα μεγάλα λόγια, ιδιαίτερα προς τους γείτονες, αλλά χρειάζονται έργα και αποφάσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, για να μπορεί με μεγαλύτερη άνεση να κάνει… κηρύγματα στους άλλους.



Μακαριώτατε

Τώρα τελευταία έχετε γίνει ο μαϊντανός της επικαιρότητας. Και, όπως συμβαίνει, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, άλλοι σας χειροκροτούν και άλλοι σας αποδοκιμάζουν.

Σε ομιλία σας, λένε, στη γιορτή του αγίου Παντελεήμονα, συστήσατε στο λαό υπομονή. Και έγινε, όπως ήταν επόμενο, το «σώσε»…

Γιατί, Μακαριώτατε, η υπομονή δεν τρώγεται. Και κυρίως δεν «τρώγεται», όταν τη συνιστούν άνθρωποι χορτάτοι: Όπως οι δεσποτάδες, οι πολιτικοί και κάποιοι φασιστολογούντες, παραχορτασμένοι δημοσιογράφοι…
Τι υπομονή, Μακαριώτατε, να κάμει αυτός, που δεν έχει εργασία και δεν έχει ούτε ένα ευρώ στην τσέπη του και βλέπει την οικογένειά του να πεινά και να υποφέρει!

Κάποιοι σας συγκρίνουν με τους ιεράρχες του ’21. Και λένε ότι εκείνοι δεν συνιστούσαν στο λαό υπομονή, αλλά έκαμαν επανάσταση.

Και βρίσκουν ότι κάποιοι από σας εκεί ψηλά «μας υπονομεύετε»…

Κάποιοι άλλοι σας συγκρίνουν με το μακαρίτη το Χριστόδουλο. Και λένε ότι, από τη μέρα του θανάτου του Χριστόδουλου, η εκκλησία είναι ουσιαστικά ακέφαλη.

Βέβαια και ο Χριστόδουλος ήταν, σε τελική ανάλυση, ένας πολιτικάντης. Γιατί τίποτε δεν έκαμε απ’ τα όσα είχε υποσχεθεί, όταν τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ είχαν κηρύξει τον πόλεμο εναντίον της Εκκλησίας.
Αλλά, εν πάση περιπτώσει, ο Χριστόδουλος είχε φωνή. Φωνή, που, φρόντισαν να εξαφανίσουν εκείνοι, που σχεδίαζαν να φέρουν τη χώρα στο σημερινό της κατάντημα.
Γι’ αυτό, όπως όλα δείχνουν, και τον δολοφόνησαν. Γιατί, προφανώς, φοβόντουσαν μήπως μπει εμπόδιο στα σχέδιά τους.

Αλλά τη θύελλα, που προκάλεσε η περί υπομονής ομιλία σας, φροντίσατε να την κατευνάσετε με άλλη σας ομιλία, με την οποία στραφήκατε εναντίον των ευρωπαίων τοκογλύφων.

Για την οποία και κάποιοι έσπευσαν να σας επαινέσουν. Και βέβαια τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ να διατυμπανίσουν το γεγονός ποικιλοτρόπως…

Αλλά μπαίνει το ερώτημα:

Γιατί τόσο όψιμα και καθυστερημένα ανακαλύψατε τους τοκογλύφους;
Μπορεί ο ίδιος να μην είχατε την οξυδέρκεια να το αντιληφθείτε. Αλλά δεν ακούσατε τίποτε;
Όταν εδώ και τρία, περίπου, χρόνια, όχι μόνο πάμπολλοι ειδήμονες, αλλά και η συντριπτική πλειονότητα του λαού, δεν σταμάτησαν να καταγγέλλουν, σε όλους τους τόνους, την δολοφονική επιδρομή των τοκογλύφων εναντίον μας!…

Και το άλλο θέμα είναι το γιατί ξεχάσατε τους ντόπιους συνεργάτες τους;

Τους εφιάλτες, οι οποίοι υπηρέτησαν και υπηρετούν τα εγκληματικά συμφέροντα των τοκογλύφων.
Αφού, χωρίς τον προδοτικό οίστρο τους και τις Κερκόπορτες, που άνοιξαν, τίποτε δεν θα μπορούσαν να κάμουν οι τοκογλύφοι….

Μακαριώτατε

Οι αληθινοί ηγέτες-και μάλιστα οι εκκλησιαστικοί- δεν τρέχουν πίσω από τα γεγονότα ούτε λένε μισές αλήθειες.
Όπως εσείς τώρα επιχειρείτε να κάνετε. Προβλέπουν και ποδηγετούν το λαό. Και μένουν πιστοί και αμετακίνητοι στο εθνικό και πατριωτικό χρέος τους, έναντι πάσης θυσίας.

Βέβαια-θα πούνε κάποιοι- δεν βλέπετε τα όσα κάνει η Εκκλησία με το φιλανθρωπικό της έργο, για χάρη του δεινοπαθούντος λαού!

Αλλά κάποιοι άλλοι θα μας πούνε ότι το έργο αυτό στηρίζεται στις προσφορές και πάλι του λαού.
Ενώ έργο της εκκλησιαστικής ηγεσίας είναι, πριν απ’ την ελεημοσύνη να παλέψει για τη δικαιοσύνη.

Αν θέλετε, λέει ο Χριστός, να λύσετε όλα σας τα προβλήματα και να έχετε έναν κόσμο παρόμοιο με τη βασιλεία του Θεού, πρωταρχικό σας έργο είναι ν’ αγωνιστείτε για τη δικαιοσύνη.

Όμως οι αγώνες στοιχίζουν! Και κάποτε πολύ ακριβά. Τη στιγμή, που η τωρινή εκκλησιαστική ηγεσία δεν είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει τα προνόμιά της.

Και κάποιοι, μάλιστα, όχι μόνο δεν διακινδυνεύουν, αλλά και συμπαρίστανται στο καθεστώς της τοκογλυφίας και της προδοσίας.

Ει μήπως δεν αληθεύει το γεγονός ότι κάποιοι «ευλαβέστατοι» αρχιερείς και ιερείς έδωσαν γραμμή στο ποίμνιό τους, στις παρελθούσες εκλογές, να μας φορτώσουν και πάλι στο σβέρκο τα επιβλαβέστατα για την πατρίδα και το έθνος κολεγιόπαιδα της Μπίλντεμπεργκ!

Βέβαια υπάρχουν και οι εξαιρέσεις:

Όπως ο Σιατίστης Παύλος, ο Πειραιώς Σεραφείμ, ο Γλυφάδας Παύλος, ο Μεσογαίας Νικόλαος. Και κάποιοι, ενδεχομένως, άλλοι. Οι οποίοι και βλέπουν και προβλέπουν και φωνάζουν.

Αλλά, δυστυχώς, δεν έχουν τα ηνία της Εκκλησίας στα χέρια τους.

Οπότε το βάρος της τεράστιας ευθύνης, Μακαριώτατε, γυρίζει και πάλι σε σας. Που είστε αναγκασμένος να επιλέξετε ανάμεσα στους πατριώτες και τους προδότες, ανάμεσα στους Έλληνες και τους ανθέλληνες. Έστω και τόσο καθυστερημένα…

Το 1987, όταν το κράτος απειλούσε να πάρει τη, λεγόμενη, εκκλησιαστική περιουσία πραγματοποιήσατε πανελλήνιο συλλαλητήριο. Τώρα, που ολάκερη η πατρίδα και το έθνος διατρέχουν τον έσχατο κίνδυνο, γιατί δεν κηρύσσετε πανελλήνια πανστρατιά, με σκοπό την ανατροπή της καταστροφικής αθλιότητας.

Ο Ελληνικός λαός περιμένει από σας να εγκαταλείψετε την μακαριότητά σας. Και, αντί για διακοσμητικός Μακαριώτατος να γίνετε εθνικός ηγέτης σαν τον Κύπρου Μακάριο.

Κι, αν η ηλικία σας δεν σας το επιτρέπει, παραιτηθείτε και προωθείστε τον καταλληλότερο.

Οι χλιαρότητες δεν κατευνάζουν την πίκρα και την οδύνη του λαού. Αντίθετα μάλιστα, πέρα απ’ τη δίκαιη οργή του και την ιερή του αγανάκτηση, προκαλούν και την ολοένα διογκούμενη ναυτία του.

Παπα-Ηλίας


Γράφει ο Δημήτρης Κακογιάννης

Την γερμανική εφημερίδα Bild την ξέρουμε κάτι σαν την επίσημη εφημερίδα της γερμανικής κυβέρνησης με τις κατά καιρούς «βολές κατά βολή» ή «βολές κατά ρυπάς» εναντίον της χώρας μας, λες και δεν έχουν άλλα θέματα να ασχοληθούν.

Για όλους εμάς οι απόψεις της απηχούν τις απόψεις της γερμανικής κυβέρνησης και με «ειδική εξουσιοδότηση» τις απόψεις του γερμανικού λαού τις οποίες φροντίζουν να διαμορφώνουν ή να επηρεάζουν με τα κατά καιρούς ανθελληνικά δημοσιεύματα.

Το προχθεσινό της όμως δημοσίευμα δημιούργησε πολλούς συνειρμούς και δικαιολογημένες απορίες.

Διαβάσαμε λοιπόν μια κυνικότατη ομολογία ότι με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και την ευρωζώνη γενικότερα ωφελείται η Γερμανία.

«Οι οικονομίες του μεσογειακού Νότου φλέγονται, οι πολίτες υποφέρουν και η Γερμανία κερδίζει απίστευτα ποσά», γράφει η εφημερίδα σύμφωνα με την οποία η Γερμανία έχει κερδίσει πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ τα τελευταία χρόνια από την εξοικονόμηση δαπανών, λόγω των χαμηλών επιτοκίων δανεισμού του Βερολίνου.

«Το ποσό υπερβαίνει κατά πολύ τα 47 δισ. βοήθειας στην Ελλάδα», ομολόγησε… ανερυθρίαστα η γερμανική εφημερίδα, επικαλούμενη ανάλυση της Bremen Landesbank. Συνυπολογίζοντας την αύξηση των φορολογικών εσόδων και τη μείωση των κοινωνικών δαπανών, τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της Γερμανίας αγγίζουν τα 100 δισ. ευρώ.

Στο ίδιο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ επισημαίνεται ότι από την κρίση της ευρωζώνης δεν επωφελήθηκε μόνο το γερμανικό κράτος αλλά και οι Γερμανοί καταναλωτές, οι οποίοι απέκτησαν πρόσβαση σε φτηνό χρήμα χάρη στα χαμηλά επιτόκια. Κερδισμένοι βγήκαν ακόμη ο τομέας των ακινήτων, οι εξαγωγικές επιχειρήσεις λόγω της πτώσης της ισοτιμίας του ευρώ, αλλά κυρίως οι γερμανικές τράπεζες, που δανείζονται από την ΕΚΤ με 0,75%.

Οι απορίες που γεννιούνται από το δημοσίευμα αυτό –που σημειωτέον δεν είναι το μοναδικό, καθώς και στο παρελθόν είχε διατυπωθεί παρόμοιο σχόλιο από επίσημο αξιωματούχο της γερμανικής κυβέρνησης- είναι: πως είναι δυνατόν να βάλλεται συνεχώς η χώρα μας από τον κάθε λογής αξιωματούχο και μη της Γερμανίας αφού ομολογείται τόση ωφέλεια για αυτούς;

Μήπως για τα μάτια του «σύμπαντος κόσμου» ότι τάχα μαλώνουμε τους κακούς μαθητές; Γιατί όπως ορίζουν οι κανόνες των οικονομικών μια επιχείρηση που σου αφήνει τόσα κέρδη δεν την κλείνεις ούτε την εκχωρείς πολύ δε περισσότερο δεν κατηγορείς τους «πελάτες» σου που αφήνουν τόσα κέρδη.

Για ποιο λόγο λοιπόν οι κυβερνώντες στη Γερμανία έχουν περάσει το μήνυμα στους υπηκόους τους ότι ξοδεύουν να λεφτά τους, τα λεφτά των φορολογουμένων τους για να «σώσουν» τους έλληνες αφού ομολογούν τεράστια κέρδη από αυτή την επιχείρηση;

Γιατί αρέσκονται να ξεφτιλίζουν με κάθε ευκαιρία ένα λαό για κακοδιαχείριση που κυρίως ευθύνονται οι κυβερνήσεις του;

Τέλος, ποιες είναι οι αρχές που συνέστησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη θέσπιση κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος όταν οι πλούσιες χώρες του βορρά λειτουργούν σαν βαμπίρ στραγγίζοντας τις οικονομίες του νότου;

Μήπως το παιχνίδι μεταξύ ΕΚΤ, τραπεζών και κυβερνήσεων ήταν από την αρχή «στημένο» και προγραμματισμένο;

Τα χαμηλά δάνεια της πρώτης με ελάχιστο επιτόκιο στις τράπεζες και στη συνέχεια η από μέρους τους διάθεσης των δανεικών με πολλαπλάσιο επιτόκιο στους πολίτες – καταναλωτές για κάλυψη κάθε λογής επουσιωδών αναγκών, δημιουργούσε τεράστια κέρδη για τις τράπεζες και μια τεράστια «φούσκα» καταναλωτισμού και ευημερίας που στην ουσία ήταν μια εικονική πραγματικότητα;;; Τα δάνεια αυτά τώρα βάφτηκαν κόκκινα καθώς οι δανειολήπτες ξέμειναν από δουλειά και εισοδήματα και το μπούμεραγκ που πέταξαν οι τράπεζες ξαναγύρισε σ αυτές.

Με την ίδια λογική και οι χρηματοδοτήσεις προς τις κυβερνήσεις (μας) για την λειτουργία ενός αδηφάγου και αναποτελεσματικού κρατικού – κομματικού οργανισμού που αντί να λειτουργεί προς όφελος των πολιτών βόλεψαν «ημέτερους», γιγάντωσε κομματικούς στρατούς και υποχρεώσεις μόνο.

Τέλος, όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και η ώρα της επιστροφής των δανεικών διαπιστώθηκε σε όλο της το μέγεθος η ανοησία των κυβερνώντων (μας).

Έχοντας εξαφανίσει κάθε έννοια παραγωγής (γεωργικής, βιοτεχνικής, βιομηχανικής) δεν έχει τίποτα να πουλήσει η χώρα για να εισπράξει και κατά συνέπεια να πληρώσει για τα δανεικά.

Η μόνη παραγωγή που υπάρχει, ο τουρισμός, δεινοπαθεί και είναι στη διακριτική ευχέρεια των αριστερών κυρίως συνδικαλιστών για να λειτουργήσει.

Που θα βρεθούν λοιπόν τώρα τα λεφτά για να αποπληρωθούν τα δανεικά;

Μα από τους φόρους φυσικά. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Και ποιοι θα φορολογηθούν;; Μα τα συνήθη υποζύγια. Μισθωτοί, συνταξιούχοι και μικροεπιχειρηματίες. Με λίγα λόγια η ραχοκοκαλιά της οικονομίας της χώρας.

Για τους φοροφυγάδες, φοροκλέφτες και τα γνωστά λαμόγια δεν γίνεται κουβέντα. Αρκεί που δημοσιεύθηκαν τα ονόματα τους στο διαδίκτυο. Κάτι σαν τους επιτυχόντες σε ανώτατες σχολές φοροφυγάδων.

Τώρα ψάχνουμε λέει για επενδυτές που θα έρθουν να μας φέρουν χρήματα και θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας.

Χωρίς κίνητρα, με ποινικοποίηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, με ασταθές και θολό φορολογικό περιβάλλον περιμένουμε τους διεθνείς «ηλίθιους» να έρθουν για επενδύσεις. Μόνο που τέτοιοι δεν υπάρχουν.

Αλήθεια οι εκατοντάδες χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις αλλά και μεγάλες που έκλεισαν εξ αιτίας της υπέρμετρης φορολογίας δεν ήταν επενδύσεις;; Δεν πλήρωναν προσωπικό, ΦΠΑ, εισφορές σε ασφαλιστικά ταμεία, γενικά κύκλο εργασιών στην οικονομική δραστηριότητα;

Βάζανε μέτρα οι σοφοί ηλίθιοι του υπουργείου οικονομικών και «προσδοκούσαν» να εισπράξει το κράτος. Όταν έκαναν τους απολογισμούς τους διαπίστωναν με απορία ότι το πρόγραμμα δεν τους «βγήκε» οπότε ξεκινούσαν καινούργιο σαφάρι φόρων κ.ο.κ.

Και όλα αυτά επειδή τους δίνουν την συνταγή οι «ειδικοί» τοκογλύφοι του ΔΝΤ της ΕΚΤ και της Ε.Ε. που αν και ομολογούν την αποτυχία του φαρμάκου, επιμένουν στην ίδια συνταγή. Σαν τον Καματερό και το νερό του. Κομπογιαννίτες με διεθνή πατέντα, που πειραματίζονται στου κασίδη το κεφάλι, εξαθλιώνοντας λαούς.

Και όλα αυτά για να απολαμβάνει κέρδη δισεκατομμυρίων η Γερμανία, κέρδη που προέρχονται από τις χώρες που μαστίζονται από την κρίση και την ύφεση.

Μήπως λοιπόν ο στόχος ήταν αυτός;; Να κερδίζουν οι «ισχυροί» από την θυσία των ασθενέστερων;; Μήπως όλα ήταν ένα καλά μελετημένο σχέδιο;

Μια καλοστημένη επιχείρηση σε βάρος λαών που τους είχαν υποσχεθεί ευημερία;
Μήπως η Ε.Ε. και το κοινό νόμισμα τελικά είναι μια «φούσκα»;

Κατά πως φαίνεται λύση υπάρχει και είναι στα χέρια των λαών. Και μόνο.




Από το παραμύθι της επαναδιαπραγμάτευσης και τις ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις των πολιτικών απατεώνων στην κόλαση του μνημονίου 3.

Αφού ο Σαμαράς και οι συνεταίροι του εξαπάτησαν τον λαό για να τους ψηφίσει, τώρα τον οδηγούν σε πλήρη εξαθλίωση και την χώρα σε εθνική καταστροφή.
Η παρά φύση συνεργασία των τριών σύντομα θα αποδειχθεί εθνικός εφιάλτης.
Αυτοσχεδιάζουν χωρίς πρόγραμμα, χωρίς εθνική στρατηγική, εκτελώντας εντολές ξένων κέντρων εξουσίας.

Η κυβέρνηση της εξαθλίωσης, της φτώχειας, της ντροπής και της υποτέλειας, το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί είναι η διάλυση της χώρας, η μεγάλη λεηλασία του λαού και της δημόσιας περιουσίας κινείται με ρυθμούς εξπρές.
Οι πουλημένοι ξεπουλάνε τη χώρα.
Το εθνικό ολοκαύτωμα πλησιάζει.
Θα το επιτρέψουμε;

Αποφασίστε.

Θέλετε να πέσει η Ελλάδα ή να πέσει η συγκυβέρνηση;

Η λεηλασία του λαού και η παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας δεν είναι άσκηση πολιτικής, ούτε αναπτυξιακή πολιτική. Είναι πολιτική αλητεία, πολιτικός τυχοδιωκτισμός και εθνική προδοσία.

Ήρθε η ώρα να πάρουμε τις τύχες μας και την τύχη της πατρίδας μας στα χέρια μας.
Οι Έλληνες δεν αυτοκτονούν. Αυτοκτονούν οι προδότες. Οι Έλληνες πέφτουν στο πεδίο της μάχης για την τιμή και την Πατρίδα.

Έλληνες η ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ είναι εδώ. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, παρά μονάχα ο δρόμος της συνείδησης και του καθήκοντος για την Πατρίδα μας και τις επερχόμενες γενεές.

Ελάτε μαζί μας, σας περιμένουμε.

Ο Πρόεδρος της Νέας Ελλάδας Ηλίας Μαρκόπουλος




Με ιδιαίτερη εκτίμηση, λάβαμε από τον κ. Γεώργιο Χρήστου, Δικηγόρο LLM Kent, το άρθρο του κ. Λάμπρου Καλαρρύτη όπου γίνεται αναφορά για την παρουσίαση της δυνατότητας ενός άλλου δρόμου στο Αιγαίο, τον οποίο έχει προτείνει ο κ. Χρήστου και ο οποίος ως τώρα δεν έχει αναφερθεί και γνωστοποιηθεί ευρύτερα. Αξίζει να διαβαστεί από όλους όσους ενδιαφέρονται επί του θέματος ώστε να συνειδητοποιήσει κι ο τελευταίος Έλληνας ότι το Διεθνές Δίκαο της Θάλασσας, μας παρέχει τέτοια νομική δύναμη που ουδέποτε στην ιστορία είχαμε. Μένει η βούληση της ηγεσίας της χώρας ώστε να την αξιοποιήσει και με ένα στρατηγικό σχεδιασμό να αποδώσει τους καρπούς που όλοι προσμένουμε. Ευχαριστούμε τον κ. Χρήστου για την αποστολή του άρθρου και αισιοδοξεί κανείς όταν υπάρχουν Έλληνες που πονάνε τον τόπο και με προτάσεις προσφέρουν δυνατότητες επίλυσης των προβλημάτων του.

Του Λάμπρου Καλαρρύτη

Οι προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας για Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και Παράκτιο Αρχιπέλαγος αποτελούν εναλλακτικές λύσεις που μπορούν να απεγκλωβίσουν την Αθήνα από το διπλωματικό αδιέξοδο με την Άγκυρα.

Η έξοδος του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Πίρι Ρέις» στο Αιγαίο και η συμπερίληψη από τους Τούρκους τμημάτων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στις υπό έρευνα περιοχές μάλλον θα πρέπει να θεωρείται «ευεργετική» και «ωφέλιμη».

Υπενθυμίζει σε αρκετούς στην Αθήνα ότι, εν αντιθέσει με την «ελαστικότητα» που
χαρακτηρίζει την ελληνική στάση, η τουρκική ατζέντα παραμένει σκληρή και αδιαπραγμάτευτη.
Η Άγκυρα φροντίζει να το καθιστά αυτό σαφές σε τακτά χρονικά διαστήματα, είτε με παραβιάσεις είτε με «αβλαβείς διελεύσεις» επίδειξης σημαίας είτε με έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, προσγειώνοντας τις ιδέες όσων επιμένουν να αναζητούν καλές προθέσεις εκεί όπου το μόνο που υπάρχει είναι ξεκάθαρη στρατηγική και στόχευση. Τα υπόλοιπα είναι στη φαντασία τους …;

Η Τουρκία επιμένει να επιλέγει το Καστελόριζο για να υπομνήσει έμπρακτα την αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας των νησιών, διότι το συγκεκριμένο νησί εξασφαλίζει προβολή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο και επαφή της με την κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Η Ελλάδα έχει καθυστερήσει να προχωρήσει στη χάραξη ΑΟΖ -μόλις πριν από περίπου ενάμιση χρόνο ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο και τη Λιβύη, οι οποίες δεν έχουν καταλήξει λόγω παρέμβασης της Τουρκίας-, παρ’ ότι αυτή προβλέπεται στο δίκαιο της Θάλασσας εδώ και 28 χρόνια, από το 1982.

Παρωχημένη έννοια

Ακόμη και τώρα η Αθήνα, στη σχετική συζήτηση με την Τουρκία, επιμένει να μιλά για «υφαλοκρηπίδα», η οποία έννοια θεωρείται από πολλούς διεθνολόγους και αναλυτές «παρωχημένη» και ούτως ή άλλως υπερκαλύπτεται από την ΑΟΖ, η οποία εξασφαλίζει ευρύτερα δικαιώματα και οικονομικά οφέλη.
«Με βάση τα άρθρα 55, 56, 57 της νέας Σύμβασης, ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή, το πλάτος της οποίας μπορεί να φθάσει τα 200 ναυτικά μίλια (ν.μ.) από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, την εκμετάλλευση,την διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη των υδάτων, του βυθού και υπέδαφους της θάλασσας, καθώς και κυριαρχικά δικαιώματα, που αναφέρονται στην εξερεύνηση και οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων …;
Η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά (Άρθρο 121, παράγραφο 2), ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ίδια επιχειρήματα για την ΑΟΖ που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου ότι δηλαδή, ότι τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι βρίσκονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας.»

Αυτά αναφέρει σε άρθρο του ο Θεόδωρος Καρυώτης, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, προκρίνοντας την έννοια της ΑΟΖ, έναντι της υφαλοκρηπίδας.

Ολέθριο λάθος

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι μια άλλη προσέγγιση, για την οποία επίσης έχει γίνει πολλή συζήτηση, αυτή του χαρακτηρισμού του Αιγαίου ως Αρχιπελάγους. Ο δικηγόρος (και επικεφαλής της αντιπολίτευσης στο Δήμο Οινουσσών Χίου) Γεώργιος Χρήστου αναφέρει σε άρθρο του ότι είναι λάθος της Ελλάδας που δεν επέλεξε εξαρχής αυτή την ερμηνεία και ενεπλάκη με την Τουρκία στη διελκυστίνδα για το αν έχουμε δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 νμ και για το αν τα νησιά έχουν ή δεν έχουν υφαλοκρηπίδα:
«Η θέση της χώρας μας στο διεθνές δίκαιο είναι αρχιπελαγική. Τα γειτνιάζοντα στο ηπειρωτικό κομμάτι νησιά εμπίπτουν στον ορισμό του παράκτιου αρχιπελάγους, όπως αυτό φωτογραφίζεται στο άρθρο 7 της Σύμβασης του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας. Σύμφωνα με αυτό το άρθρο το Αιγαίο Αρχιπέλαγος πρέπει να περικλειστεί με ευθείες ακτογραμμές βάσης, κατά το παράδειγμα του νορβηγικού. Η οριοθέτηση του νορβηγικού αρχιπελάγους Skjaergaard από το Διεθνές Δικαστήριο το 1951 οδήγησε την 1η Συνδιάσκεψη για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1958 στο να υιοθετήσει την ακριβή φράση του δικαστηρίου για την περιοχή αυτή και στην ενσωμάτωσή της στην ομώνυμη Σύμβαση για τα χωρικά ύδατα. Η δε εφαρμογή του κανόνα των ευθειών ακτογραμμών κατά το δικαστήριο επιβάλλεται λόγω της ιδιαίτερης αρχιπελαγικής γεωμορφολογίας. Αυτολεξεί το κείμενο αυτό μεταφέρθηκε και στο προαναφερθέν άρθρο 7».

Ο συγγραφέας υπογραμμίζει ότι η ανακήρυξη του Αιγαίου ως παράκτιου αρχιπελάγους δεν προϋποθέτει συμφωνία μεταξύ των γειτονικών κρατών και μπορεί να γίνει μονομερώς από τη χώρα που πληροί τα κριτήρια. Συμπληρώνει, δε, ότι το Αιγαίο μπορεί παράλληλα να αναγνωριστεί νομικά ως «αρχιπελαγικού τύπου στενό, συνδέον τη Μεσόγειο με τον Εύξεινο Πόντο», ενισχύοντας έτι περαιτέρω την ελληνική θέση έναντι των τουρκικών αιτιάσεων:
«Η εφαρμογή του άρθρου 7 είναι μονομερής απευθυντέα πράξη, δε χρειάζεται δηλαδή συμφωνία με κάποιο άλλο κράτος, παρά μόνο αποδεκτή χάραξη και κατάθεση σε διεθνείς οργανισμούς όπως τον ΟΗΕ και τον Παγκόσμιο Ναυτιλιακό Οργανισμό(IMO). Η δε ανακήρυξη του ως στενό μπορεί να γίνει με βάση τις διατάξεις της Σύμβασης, συγκεκριμένα τα άρθρα 34 έως 45 και ανάλογες με τις παραπάνω διαδικασίες. Τα άρθρα αυτά ως κωδικοποίηση του διεθνούς εθιμικού δικαίου έχουν ήδη εφαρμοστεί από πλείστα όσα κράτη, για παράδειγμα τη Ρωσία, τον Καναδά, τη Γαλλία, την Κίνα, την Ιαπωνία κοκ. Επικύρωση θα μπορούσε να αποτελέσει μια συμφωνία σε παρευξείνιο ή/και σε ευρύτερο νοτιοανατολικό επίπεδο, αντίστοιχη εκείνης του Μοντρέ για το στενό των Δαρδανελλίων.»

Πιέσεις

Βέβαια, συμφωνία σε «παρευξείνιο ή ευρύτερο νοτιοανατολικό επίπεδο» δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, αφενός διότι θα συμμετάσχει και η Τουρκία, αφετέρου διότι το πιθανότερο είναι ότι θα ασκηθούν πιέσεις, πχ από τις ΗΠΑ, σε αρκετές συμμετέχουσες χώρες να μην επικυρώσουν τις ελληνικές αποφάσεις. Είναι σαφές, ωστόσο, από τα παραπάνω ότι το Δίκαιο της Θάλασσας παρέχει πολύ περισσότερες δυνατότητες στη χώρα μας από τις θέσεις στις οποίες έχει εγκλωβιστεί εδώ και χρόνια.

Επειδή είναι προφανές ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται στη συνέχιση της διαπραγματευτικής λογικής που διεκόπη το 2004, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ΥΠΕΞ, δηλαδή στην επιλεκτική επέκταση των χωρικών υδάτων στα 7,8 ή 9 ν.μ. ή και στη διατήρησή τους στα 6 νμ στις περιοχές που αντιδρά η Τουρκία και σε πλήρη εφαρμογή του δικαιώματος επέκτασης στα 12 ν.μ., μόνο στις ανώδυνες θάλασσες, είναι ορατός ο κίνδυνος να οδηγηθούμε σε οριστικοποίηση και επισημοποίηση του κατακερματισμού του εθνικού χώρου.

Ενδεχόμενη βεβιασμένη κίνηση της κυβέρνησης στη γνωστή λογική του «κλεισίματος» των μεγάλων ανοιχτών ζητημάτων της εξωτερικής πολιτικής θα οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες συνέπειες. Οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εξετάσει τις εναλλακτικές που διασφαλίζουν στο μέγιστο βαθμό τα εθνικά συμφέροντα, και όχι να προωθήσει αυτές στις οποίες υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να συμφωνήσει η Τουρκία:
«Με το να αναγνωριστεί το Αιγαίο ως Παράκτιο Αρχιπέλαγος στο διεθνές δίκαιο, καλύπτονται τα κυριαρχικά κενά που ονομάζονται διεθνή ύδατα. Το κάθε νησί δεν αποτελεί αυθύπαρκτη οντότητα, αλλά ενώνεται άρρηκτα με το διπλανό του και δημιουργείται μία κι ενιαία αρχιπελαγική κυριαρχική αλυσίδα. Το διεθνές δίκαιο είναι σαφές. Σε παράκτιο αρχιπέλαγος δεν εφαρμόζεται ο κανόνας των 6 ή 12 ν.μ., αλλά ο προπεριγραφείς κανόνας του άρθρου 7.»