Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Ιαν 2017


Να ακούμε και να σκεφτόμαστε και κυρίως ότι τα σωστά βρίσκονται συνήθως στα αντίθετα από όσα μας υπόσχεται πολιτικό σύστημα και μας σερβίρουν τα ΜΜΕ, για τα μεγάλα θέματα του ελληνισμού, όπως τα μνημόνια ή το Κυπριακό, λέει στο Ράδιο 9.84 ο αρθρογράφος και γεωπολιτικός αναλυτής Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος.

Στη Κύπρο όπως είπε, η Γενεύη «πέτυχε το θαύμα», ουσιαστικά τη θεμελίωση ενός νέου προτεκτοράτου, που αυτοκαταργείται η Κυπριακή Δημοκρατία, η μόνη διεθνώς αναγνωρισμένη κρατική οντότητα, με ευθύνη τριών χωρών της Ελλάδας που έχει καταστεί οικονομικό προτεκτοράτο, της Αγγλίας με τα ζωτικά συμφέροντα των βάσεων της στη Κύπρο και της Τουρκίας με τη εισβολή, κατοχή και εποικισμό στο βόρειο τμήμα του νησιού.

Ημερομηνία συνέντευξης: 23-01-2017




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Παντελή Καρύκα

Τι έχετε με τον κ. Καρανίκα; Αυτό αναρωτήθηκε, από το βήμα της Βουλής, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Κι όμως όφειλε να γνωρίζει γιατί ο σύμβουλός του έχει καταστεί αρνητικό σύμβολο για όλη τη χώρα πλην του στενού κύκλου των οπαδών του.

Ο ίδιος ο κ. Καρανίκας δηλώνει αντιρρησίας συνείδησης, αρνητής στράτευσης. Παρόλα αυτά ανταμείβεται από τον Αλέξη Τσίπρα με καλοπληρωμένη θέση συμβούλου. Αν αυτό δεν αποτελεί προσβολή προς τους χιλιάδες νέους που υπηρετούν τι είναι; Τι μήνυμα στέλνετε κ. πρωθυπουργέ; Τους λέτε ότι είναι κορόιδα που πάνε και υπηρετούν;

Ακριβώς αυτό τους λέτε. Είστε ηλίθιοι, τους λέτε. Είστε βλάκες που πάτε και διαθέτετε χρόνο, που φυλάτε σκοπιά μέσα στα κρύα, που συμμετέχετε σε ασκήσεις και καταλήγετε μετά και άνεργοι διότι ο «κοινωνικός αγωνιστής» Καρανίκας που δεν πρόσφερε τίποτα από όλα αυτά είναι διορισμένος, υψηλόμισθος, σύμβουλος παρά το πλευρό σας.

Οφείλουμε πάντως να σας αναγνωρίσουμε ως ελαφρυντικό ότι έχετε ένα θέμα και ο ίδιος με τα σύνορα.

Το πρόβλημα τελικά είναι ο Καρανίκας; Είναι και ο Καρανίκας. Είναι οι εκατοντάδες Καρανίκες που η κυβέρνηση έχει τοποθετήσει σε θέσεις καλά αμειβόμενες με μόνο κριτήριο την κομματική τους δράση ή τη φιλική ή συγγενική τους σχέση με κάποιο στέλεχος αυτής των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Δεν τα έκαναν οι προηγούμενοι; Φυσικά. Όμως επειδή οι προηγούμενοι έκαναν αυτά και άλλα έπεσαν και ήρθε η «πρώτη φορά Αριστερά» να φέρει το καινούργιο, το άφθαρτο. Αν αυτό είναι το άφθαρτο κύριοι της κυβέρνησης, το φθαρμένο πως ακριβώς είναι;

Το πρόβλημα είναι κατά συνέπεια η απόλυτη έλλειψη ήθους που η κυβέρνηση αυτή παρουσιάζει μη διστάζοντας μπροστά σε τίποτα φτάνει να εδραιωθεί στην εξουσία θυμίζοντας κατά κάποιο τρόπο σοβιετικές καταστάσεις, όπου θα ακούγεται μια μόνο φωνή, όπου ότι εκπορεύεται από την ηγεσία είναι νόμος που δεν μπορεί καν να σχολιαστεί, όπου ο «ηγέτης» και η κυβέρνηση κατέχουν την απόλυτη αλήθεια ακόμα κι όταν σε κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια σου.

Ο Καρανίκας είναι απλώς εικόνα της σήψης του «νέου» που ευαγγελίστηκε η κυβέρνηση, ένα σύμπτωμα της παρακμής που αυτή η αριστεροδεξιά θέλει να επιβάλει, μια εικονική πραγματικότητα τύπου 1984 του Όργουελ.

Στο ερώτημα λοιπόν τι έχετε με τον Καρανίκα, προσωπικά, απαντώ: Ο κ. Καρανίκας, κ. πρωθυπουργέ, αντιπροσωπεύει ότι χειρότερο έχει να επιδείξει η σημερινή Ελλάδα, σε μια στιγμή μάλιστα που θα έπρεπε να προβάλετε ότι καλύτερο έχει αυτή η χώρα. Η παρουσία Καρανίκα προβάλει το πρότυπο του κομματικού στρατιώτη που όμως αρνείται να είναι και στρατιώτης της πατρίδας του, προβάλει το πρότυπο του μέτριου, έναντι του άριστου.

Αν πιστεύετε ότι στις κρίσιμες αυτές στιγμές το πρότυπο που θέλετε να προβάλετε είναι τύπου Καρανίκα, τότε το πρόβλημα δεν είναι ο Καρανίκας, είστε εσείς ο ίδιος.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει η Άννα Φαλτάιτς
Stratfor


Η Γερμανία, όπως πολλοί γείτονές της στην Ευρώπη, φοβάται πως οι πολιτικές της νέας αμερικανικής κυβέρνησης θα μπορούσαν να αλλάξουν την παγκόσμια τάξη -και όχι προς το καλύτερο, από την άποψη του Βερολίνου.

Βασική ανησυχία της Γερμανίας είναι πως η κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ θα υλοποιήσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις για βελτίωση των σχέσεων με τη Ρωσία, θα υπονομεύσει το μέλλον του ΝΑΤΟ, θα βάλει τέλος στην πυρηνική συμφωνία Ιράν-Δύσης και θα αγνοήσει την κλιματική αλλαγή.

Όμως η μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας του Βερολίνου αφορά στις γερμανικές εξαγωγές. Άλλωστε, η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη απειλήσει να επιβάλει μέτρα προστατευτισμού στο εμπόριο (περιλαμβανομένου δασμού 35% στις εισαγωγές αυτοκινήτων στις ΗΠΑ) που θα επέφεραν μεγάλο πλήγμα στην οικονομία της χώρας, η οποία στηρίζεται στις εξαγωγές.

Όπως και να έχει, η προοπτική μιας πιο ψυχρής σχέσης με την Ουάσινγκτον κάνει το Βερολίνο νευρικό, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η Ευρωπαϊκή Ένωση μαστίζεται από μια βαθιά πολιτική κρίση. Τους επόμενους μήνες, η Γερμανία αναμφίβολα θα προσπαθήσει να ενισχύσει τους δεσμούς της με τον νέο Αμερικανό πρόεδρο, κάνοντας διπλωματικές κινήσεις στα ζητήματα άμυνας και ασφάλειας, προσπαθώντας ταυτόχρονα να πείσει τον Λευκό Οίκο να μην κηρύξει εμπορικό πόλεμο κατά του Βερολίνου. Όμως, το να προστατεύσει την οικονομία της και να διατηρήσει ταυτόχρονα ενωμένη την Ευρώπη δεν θα είναι εύκολο, ιδιαίτερα καθώς δυναμώνει η εθνικιστική ρητορική σε Ευρώπη και πέραν αυτής.

Αν και οι πολιτικές του Τραμπ δεν έχουν ακόμα λάβει μορφή, η στρατηγική της Γερμανίας για αντίδραση προς αυτές έχει ήδη καταστεί σαφής. Πρώτον και κυριότερο, το Βερολίνο θα προσπαθήσει να δημιουργήσει πιο στενή φιλία με τη νέα αμερικανική κυβέρνηση. Μέχρι στιγμής, οι Γερμανοί αξιωματούχοι είχαν περιορισμένη μόνο επαφή με την ομάδα του Τραμπ, και έτσι έχουν περιορισμένη εικόνα για τα σχέδιά του.

Όμως η Γερμανία από καιρό θεωρεί πως μια ισχυρή συμμαχία με τις ΗΠΑ αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της εξωτερικής της πολιτικής, και θα κάνει τα πάντα για να προστατεύσει αυτή τη σχέση. Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ έχει στείλει διάφορους υψηλόβαθμους απεσταλμένους στην Ουάσινγκτον. Στα μέσα Δεκεμβρίου, ο επικεφαλής σύμβουλος σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας Christoph Heusgen συναντήθηκε με κάποιους από τους συμβούλους του Τραμπ, και στα μέσα Ιανουαρίου ο υφυπουργός Οικονομικών Jens Spahn μίλησε με μέλη της ομάδας μετάβασης του Τραμπ αναφορικά με το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας.

Τέτοιου είδους συναντήσεις θα γίνονται όλο και πιο συχνά τους ερχόμενους μήνες. Για παράδειγμα, κορυφαίοι Αμερικανοί αξιωματούχοι ενδέχεται να συμμετάσχουν στο Συνέδριο Ασφαλείας που θα πραγματοποιηθεί στο Μόναχο στις 17-19 Φεβρουαρίου. Αν γίνει αυτό, τότε οι Γερμανοί ομόλογοί τους σίγουρα θα εκμεταλλευτούν την ευκαιρία για να προσπαθήσουν να χτίσουν καλύτερες σχέσεις μαζί τους.

Η Γερμανία θα εκμεταλλευτεί επίσης την τρέχουσα προεδρία της στους G20, για να μπορέσει να έχει περισσότερο χρόνο με τους Αμερικανούς ηγέτες στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών στη Βόννη στις 16-17 Φεβρουαρίου και στη σύνοδο των αρχηγών κρατών στο Αμβούργο στις 7-8 Ιουλίου. Μάλιστα, η Μέρκελ θα επισκεφθεί τις ΗΠΑ την Άνοιξη, για την προετοιμασία της συνόδου του Αμβούργου, πραγματοποιώντας την πρώτη της συνάντηση με τον Τραμπ στο ταξίδι αυτό.

Εν τω μεταξύ, η Γερμανία θα κάνει κινήσεις και στο στρατιωτικό «μέτωπο». Ο Τραμπ δεν είναι ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος που απαιτεί περισσότερες αμυντικές δαπάνες από τις ευρωπαϊκές χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ. Είναι, όμως, ο πρώτος που χαρακτηρίζει ανοικτά «παρωχημένη» τη συμμαχία και αφήνει να εννοηθεί πως οι ΗΠΑ ίσως αρνηθούν να προστατεύσουν τα μέλη εκείνα που δεν ανταποκρίνονται στον στόχο του ΝΑΤΟ για αμυντικές δαπάνες 2% του ΑΕΠ.

Στις 18 Ιανουαρίου, ο υπουργός Άμυνας της Γερμανίας ανακοίνωσε πως το Βερολίνο θα αυξήσει τον στρατιωτικό προϋπολογισμό φέτος κατά σχεδόν 2 δισ. ευρώ, για να φτάσει στα 37 δισ. ευρώ. Αυτό αντιστοιχεί σε μόλις 1,2% του ΑΕΠ, πολύ μικρότερο από τον στόχο του ΝΑΤΟ, αν και η Γερμανία έχει δεσμευτεί να συνεχίσει να αυξάνει τις αμυντικές δαπάνες την επόμενη τριετία. Ελπίζει επίσης να διατηρήσει τη στενή συνεργασία της με τις ΗΠΑ στο θέμα της τρομοκρατίας.

Το Βερολίνο θα επιδιώξει να κάνει αλλαγές και στις άμυνες της Ευρώπης στο σύνολό της. Πρόσφατα, η Γερμανία έχει ταχθεί υπέρ της μεγαλύτερης στρατιωτικής συνεργασίας μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και εργάζεται με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επί προτάσεων προς αυτόν τον σκοπό, που θα παρουσιαστούν το πρώτο εξάμηνο του έτους. Αν και οι προτάσεις αυτές πιθανότατα δεν θα φτάνουν στη δημιουργία του «Ευρωπαϊκού στρατού» που έχουν ζητήσει ορισμένες χώρες, μεταξύ των οποίων η Ιταλία, ωστόσο πιθανότατα θα συγκεντρώνουν πόρους και θα συντονίζουν καλύτερα τις αμυντικές δαπάνες και την έρευνα στην Ευρώπη.

Δεδομένων των βαθύτατων διαχωρισμών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πιθανότατα δεν τίθεται ζήτημα μεγαλύτερης χρηματοοικονομικής ενοποίησης. Όμως η κοινή άμυνα και ασφάλεια είναι δύο από τα ελάχιστα σημεία στα οποία μπορεί να υπάρξει ένας κάποιος βαθμός συναίνεσης στην Ευρώπη. Ακόμα και τότε, όμως, τα αντικρουόμενα συμφέροντα των μελών της ΕΕ θα «φροντίσουν» ώστε να υπάρξει μέτρια μόνο πρόοδος στην ενίσχυση της συνεργασίας σε στρατιωτικά ζητήματα.

Αποφεύγοντας έναν εμπορικό πόλεμο

Η Γερμανία θα κάνει κινήσεις για να προστατεύσει το τεράστιο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της -που τώρα είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο- από το να γίνει στόχος τιμωρητικών εμπορικών μέτρων. Τα τελευταία πέντε χρόνια, το πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας (ένα στοιχείο που περιλαμβάνει και το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας) έχει σχεδόν διπλασιαστεί, αγγίζοντας τα 256,1 δισ. ευρώ το 2015.

Ο Τραμπ έχει κατηγορήσει τη Γερμανία ότι δεν κάνει αρκετά για να αυξήσει τις εισαγωγές της, ενώ έχει τόσο μεγάλο εμπορικό πλεόνασμα, και τον Οκτώβριο το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών καταχώρισε τη Γερμανία ως χώρα που πρέπει να παρακολουθείται λόγω του πλεονάσματος τρεχουσών συναλλαγών.

Σύμφωνα με τη σχετική έκθεση, το Βερολίνο έχει «σημαντικό περιθώριο δημοσιονομικής πολιτικής, ώστε να παράσχει επιπλέον στήριξη στη ζήτηση», ενώ οι εταίροι της Γερμανίας στην ευρωζώνη την έχουν κατηγορήσει ότι ενθαρρύνει την αποταμίευση έναντι της κατανάλωσης, επιβραδύνοντας τη διαδικασία ανάκαμψης της νομισματικής ένωσης.


Εν τούτοις, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να πάνε έναν εμπορικό πόλεμο με τη Γερμανία πολύ μακριά. Υπό την αμερικανική νομοθεσία, η Ουάσινγκτον μπορεί να εισάγει προσωρινές δικλείδες ασφαλείας για να προστατεύσει τις εγχώριες βιομηχανίες που απειλούνται από συγκεκριμένες εισαγωγές. Όμως οι δικλείδες αυτές μπορούν να στοχεύουν μόνο τις εισαγωγές, αντί για συγκεκριμένες χώρες, και η Γερμανία (μαζί με οποιαδήποτε άλλη χώρα πλήττεται από τέτοιου είδους μέτρα) θα τις αμφισβητούσε αμέσως στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.

Επιπλέον, η αμερικανική Διεθνής Επιτροπή Εμπορίου -μια ανεξάρτητη, διακομματική υπηρεσία που δεν ελέγχεται από τον Λευκό Οίκο- θα επιφορτιζόταν με την εφαρμογή των δικλείδων αυτών. Αν η κυβέρνηση Τραμπ προσπαθήσει να απομονώσει τη Γερμανία, θα πρέπει να επιχειρηματολογήσει επιτυχώς ότι το Βερολίνο στηρίζει αθέμιτα τους Γερμανούς εξαγωγείς, ίσως υπολογίζοντας το φθηνό ευρώ ως εξαγωγική επιδότηση, και στη συνέχεια να επιβάλει αντισταθμιστικούς δασμούς στις γερμανικές εξαγωγές.

Αν οι ΗΠΑ μπορούσαν να βάλουν αποτελεσματικά στο στόχαστρο τις γερμανικές εξαγωγές, το Βερολίνο θα απηύθυνε έκκληση στον αμερικανικό λαό. Θεωρητικά, θα μπορούσε να υποστηρίξει πως οι υψηλότεροι δασμοί στα γερμανικά προϊόντα απλώς θα αυξήσουν το κόστος για τους Αμερικανούς καταναλωτές. Επίσης, το Βερολίνο πιθανότατα θα τόνιζε πως, ως μέλος της νομισματικής ένωσης των 19 χωρών-μελών, δεν είναι οι Γερμανοί αξιωματούχοι που ελέγχουν την αξία του ευρώ, αλλά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Η Γερμανία έχει εκφράσει ανησυχίες για την πολιτική του φθηνού ευρώ από την ΕΚΤ και πιθανότατα θα συνεχίσει να πιέσει την Τράπεζα να ομαλοποιήσει τις νομισματικές της πολιτικές τώρα που επιστρέφει ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη (φυσικά, αυτό αναμφίβολα θα προκαλέσει εντάσεις μεταξύ της Βόρειας και της Νότιας Ευρώπης, με τη δεύτερη να έχει χρησιμοποιήσει το φθηνό ευρώ για να ενισχύσει τις εξαγωγές του και η οποία θεωρεί πως το πρόγραμμα της ΕΚΤ είναι ένας τρόπος για να διατηρηθεί σε διαχειρίσιμο επίπεδο το κόστος δανεισμού).

Τέλος, το Βερολίνο θα θυμίσει στους Αμερικανούς εργάτες πως πολλές γερμανικές εταιρείες, περιλαμβανομένων των BMW, Volkswagen και Siemens, έχουν μονάδες στις ΗΠΑ που απασχολούν πολλούς Αμερικανούς και χρησιμοποιούν προϊόντα αμερικανικών εταιρειών στις αλυσίδες προμήθειάς τους.

Στην «καρδιά» των συζητήσεων της Γερμανίας για το εμπόριο βρίσκονται δύο φόβοι με βαθιές ρίζες για την επίπτωση που μπορεί να έχουν οι πολιτικές του Τραμπ. Ο πρώτος είναι η ανησυχία του Βερολίνου πως άλλα μέρη του ανεπτυγμένου κόσμου θα αρχίσουν να απηχούν την εθνικιστική ρητορική του προέδρου, θέτοντας μια υπαρξιακή απειλή σε μια οικονομία που βασίζεται στις εξαγωγές, όπως η γερμανική. Αρκετά ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα έχουν ήδη αρχίσει να επαινούν τις δηλώσεις του Τραμπ, που υποσχέθηκε ότι η αμερικανική κυβέρνηση θα αποδείξει πως «ο προστατευτισμός λειτουργεί». Καθώς ορισμένα από τα σημαντικότερα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβανομένης της Γαλλίας, της Ολλανδίας και πιθανότατα της Ιταλίας, ετοιμάζονται για τη διενέργεια εκλογών φέτος, η Γερμανία τρομοκρατείται από την προοπτική εθνικιστικές δυνάμεις να κερδίσουν τον έλεγχο των κυβερνήσεων στην ΕΕ.

Επιπλέον, η Γερμανία ανησυχεί πως η επίθεση του Τραμπ κατά του φθηνού ευρώ μπορεί να μετατραπεί (ή να θεωρηθεί ότι μετατρέπεται) σε επίθεση κατά ολόκληρης της ευρωζώνης. Το πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας είναι μοναδικό στη νομισματική ένωση, όμως άλλα μέλη της ευρωζώνης ίσως αρχίσουν να ανησυχούν πως η συμμετοχή τους στο μπλοκ θα τα βάλει και αυτά στο στόχαστρο προστατευτισμού του Λευκού Οίκου.

Ηγέτης σε μια κατακερματισμένη ήπειρο

Εν μέσω πολιτικών λογομαχιών, η Γερμανία θα προσπαθήσει να διατηρήσει τις ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Τα μέτρα λήγουν τον Ιούλιο και μπορεί να ανανεωθούν μόνο με ομόφωνη ψήφο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως ο λόγος του Βερολίνου στο θέμα αρχίζει να αποδυναμώνεται, και θα δυσκολευτεί να πείσει την ΕΕ να διατηρήσει τις κυρώσεις, αν δεν διατηρήσουν τις κυρώσεις και οι ΗΠΑ. (Μέχρι τώρα, οι πιέσεις από την Ουάσινγκτον ήταν αυτές που οδηγούσαν σε ομοφωνία στην Ευρώπη για τις κυρώσεις).

Η Γερμανία βασίζεται στο γεγονός πως η όποια προσπάθεια κάνει ο Τραμπ να άρει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας θα βρουν σθεναρή αντίσταση από μέλη της κυβέρνησής του και από το Κογκρέσο. Όμως με μια πιο φιλική προς τη Μόσχα κυβέρνηση στην Ουάσινγκτον -και άλλη μια που ίσως προκύψει σύντομα στο Παρίσι-, οι πιθανότητες μερικής τουλάχιστον άρσης των ευρωπαϊκών κυρώσεων θα αυξηθούν το δεύτερο εξάμηνο του έτους.

Μέχρι τώρα, το Βερολίνο τηρούσε σκληρή στάση έναντι της Μόσχας. Οι γερμανικές υπηρεσίες ασφαλείας έχουν επανειλημμένως προειδοποιήσει πως η Ρωσία ίσως προσπαθήσει να παρέμβει στις επερχόμενες εκλογές στη Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το Βερολίνο παρακολουθεί επίσης με προσοχή την έγκριση που δίνει η Ρωσία σε ευρωσκεπτικιστικά κόμματα σε όλη την Ευρώπη. Ωστόσο, το Βερολίνο θα κρατήσει ανοικτά τα κανάλια επικοινωνίας με τη Μόσχα, όσο η Μέρκελ θα συζητά θέματα όπως οι συγκρούσεις σε Ουκρανία και Συρία με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης έχουν πει επίσης πως το Βερολίνο θέλει Ρώσοι αξιωματούχοι να συμμετέχουν στην επερχόμενη σύνοδο των G20, ένδειξη πως η Γερμανία διατηρεί ανοικτές τις επιλογές της στην εξωτερική πολιτική. Αν οι σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας βελτιωθούν, το Βερολίνο πιθανότατα δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να «ξεπαγώσει» τις δικές του σχέσεις με τη Μόσχα. Εν τούτοις, αν το πράξει, θα πρέπει να προχωρήσει με προσοχή, ώστε να μη θέσει σε συναγερμό τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Επομένως, τους ερχόμενους μήνες η Γερμανία φαίνεται έτοιμη να συνεχίσει τον δρόμο της πολυμερούς προσέγγισης που ακολουθεί από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, βασιζόμενη σε διεθνείς οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα στο εξωτερικό. Όμως, η υποστήριξη αυτής της στρατηγικής θα γίνει δυσκολότερη καθώς η διμερής και περιφερειακή συνεργασία απειλεί να αντικαταστήσει σταδιακά τους πολυμερείς θεσμούς του κόσμου.

Η Γερμανία θα κάνει ό,τι μπορεί για να κρατήσει ενωμένη την Ευρωπαϊκή Ένωση, όμως σ’ αυτό το σημείο ο κατακερματισμός του μπλοκ σε μικρότερες περιφερειακές ομάδες ίσως είναι δύσκολο να αποφευχθεί. Ομοίως, η διαμόρφωση μιας συντονισμένης ευρωπαϊκής απάντησης στις κινήσεις εξωτερικής πολιτικής της Ουάσινγκτον θα αποτελέσει πρόκληση καθώς μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάνουν κινήσεις ώστε να σχηματίσουν τους δικούς τους δεσμούς με τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Ξανά και ξανά η Γερμανία προσπαθεί να ενισχύσει το μήνυμα ότι μια ισχυρή Ευρώπη απαιτεί μια ισχυρή Γερμανία και πως η σχέση της Ουάσινγκτον με το Βερολίνο είναι πολύ στρατηγική για να εγκαταλειφθεί. Όμως, η τήρηση αυτής της επίσημης γραμμής δεν θα είναι εύκολη σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που καταρρέει και μια αμερικανική κυβέρνηση που είναι απαθής ως προς την επιβίωση του μπλοκ. Και σε μια περίοδο που ο εθνικισμός δημιουργεί βαθιά ρήγματα στην Ευρώπη, παρόμοια συναισθήματα από την πλευρά της Ουάσινγκτον μπορεί απλώς να επιταχύνουν τη διάλυση της ΕΕ.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Με τον Τραμπ θα ασχοληθώ σήμερα…
Ή μάλλον με τον τρόπο που παρουσιάζουν την Ντόναλντ Τράμπ στην Ελλάδα (και όχι μόνο, βεβαίως)…
Και κοντεύουν να τον κάνουν… «συμπαθή»!
Ακόμα και σε εκείνους που δεν τον συμπαθούσαν αρχικά…

Πρώτα-πρώτα τον εμφανίζουν ως «τέρας», όταν λέει πράγματα που είναι από σωστά έως «θεμιτά». Από αυτονόητα έως πασιφανή.
Και μάλιστα πριν καλά-καλά αναλάβει…

Εδώ μιλάμε για καραμπινάτη εμπάθεια!
Από μη εκλεγμένες «περσόνες» του διεθνούς «προοδευτισμού» (τύπου Μαντόνα - μη πω καμιά βαριά κουβέντα) προς ένα δημοκρατικά εκλεγμένο ηγέτη.
Πάλι καλά που η δική μας, η Πάολα, δεν πήρε κι αυτή μέρος ακόμα στην «αποδόμηση» του Τράμπ (αυτή ασχολείται τελευταία με τον Καζαντζίδη, αν κατάλαβα καλά!)

Όμως όλα αυτά τείνουν να κάνουν τον Τράμπ ως και «συμπαθή»…
Για παράδειγμα: Όταν λέει ότι το ΝΑΤΟ είναι ένας «παρωχημένος οργανισμός» που πρέπει να τον ξαναδούμε από μηδενική βάση, γιατί αυτό που λέει είναι τόσο «φοβερό»; Αυτονόητο είναι. Κοινό μυστικό είναι.
Το έχουν πει, πολύ πριν από τον Τράμπ, δεκάδες άλλοι, απόλυτα έγκυροι αναλυτές, ειδικοί, πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες…

Αντί η Δύση συνολικά να κοιτάει σήμερα πως θα συνεργαστεί με τη Ρωσία κατά του ΙΣΙΣ που ανατινάσσει τις πόλεις της και σκοτώνει τους ανθρώπους της, συντηρεί ένα «αμυντικό μηχανισμό» κατά της… Ρωσίας, ενώ είμαστε ήδη 28 χρόνια ΜΕΤΑ το τέλος του Ψυχρού Πολέμου!

Που είναι το «σφάλμα» εδώ;
Πώς είναι δυνατό να μην οργανώνουμε την κοινή μας άμυνα κατά του σημερινού πραγματικού εχθρού (του ΙΣΙΣ και του ισλαμικού τζιχαντισμού γενικότερα) και να συντηρούμε την αντιπαλότητα με ένα «εχθρό» από το παρελθόν;
Αυτό το ερώτημα είναι απολύτως «θεμιτό»;
Και μπράβο που βρέθηκε κάποιος και το έθεσε, μήπως ξυπνήσει η Δύση, επί τέλους;

Εντάξει ο Πούτιν δεν είναι το «καλύτερο παιδί»! Αλλά γιατί οι Κινέζοι ηγέτες είναι «πιο δημοκράτες»; Γιατί διάφοροι Σαουδάραβες ή Κουβετιανοί εμίρηδες είναι «πιο καλοί»; Στο κάτω-κάτω αυτοί οι τελευταίο χρηματοδοτούν, πότε-πότε, και τους τζιχαντιστές! Ενώ στο θέμα του ισλαμικού φονταμενταλισμού, τουλάχιστον, ο Πούτιν είναι στην «από δω» πλευρά…

Οι αριστεροί χρόνια τώρα φώναζαν κατά του ΝΑΤΟ (ακόμα κι όταν είχε κάθε λόγο να υπάρχει)…

Οι φιλελεύθεροι – οι πραγματικοί, όχι οι τάχα μου… «φιλελέδες» - καιρό τώρα ζητάνε πανστρατιά εναντίον του σαλαφικού ισλαμισμού που αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τις δυτικές κοινωνίες συνολικά

(Δέστε τα άρθρα του Τζήμερου ή του Ανδρέα Αδριανόπουλου στην Ελλάδα μόνο τον τελευταίο χρόνο. Και δεκάδες αντίστοιχα άρθρα σε όλο τον έγκυρο διεθνή τύπο. Δεν είμαι – προφανώς – οπαδός του Τζήμερου! Ούτε το Ανδριανόπουλου. Αλλά σε αυτό έχουν δίκιο οι άνθρωποι…)

Και τους πείραξε ξαφνικά το Τράμπ που λέει αυτό που εκατομμύρια άνθρωποι σκέφτονται εδώ και χρόνια! Αλλά δεν τους άκουγε κανείς…

Κάτι δεν πάει καλά έτσι;

Ξεκίνησε η «φάμπρικα λογοκρισίας» και ιδεολογικής τρομοκρατίας ακόμα και σε βάρος του νεοεκλεγέντα Προέδρου των ΗΠΑ!

Κάποιοι έχουν… «σφυρίξει» μου φαίνεται!

Είπε ο Τράμπ ότι η Ενωμένη Ευρώπη καταβάλει το 50% των κοινωνικών παροχών σε ολόκληρο τον κόσμο! Αλλά δεν πληρώνει για την άμυνά της!

Για την άμυνα της Ευρώπης (κατά ποίων, άραγε;) πληρώνουν… οι ΗΠΑ, έχοντας επωμιστεί το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού του ΝΑΤΟ!

Ενώ οι Ευρωπαίοι ανταγωνίζονται κατά τα άλλα τις ΗΠΑ - και εμπορικά και νομισματικά. Το βρίσκεται «λογικό» αυτό;

Αν η Ευρώπη κινδυνεύει από την πλευρά της Ρωσίας (ας πούμε) τότε οφείλει να αναλάβει η ίδια μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης.

Αλλά η Ευρώπη αυτή τη στιγμή κινδυνεύει άμεσα (εδώ δεν υπάρχει ΑΝ) από τους τζιχαντιστές! Έναντι αυτού τι κάνει; Τίποτε!

Ποιος πολεμάει τους τζιχαντιστές;

Μεμονωμένα οι ΗΠΑ, κυρίως η Ρωσία και «ολίγον» η Γαλλία (του Σοσιαλιστή Ολάντ, αφού προηγουμένως θρήνησε εκατοντάδες θύματα στο έδαφός της). Τα βρίσκεται λογικά όλα αυτά;

Τι άλλο είπε ο Τράμπ;

Να γίνει τείχος, λέει, στα σύνορα με το Μεξικό!

Γιατί από εκεί περνάνε χιλιάδες λαθρομετανάστες κάθε χρόνο.

Και που είναι το «παράλογο»; Για να καταλάβουμε, δηλαδή…

Πρώτα-πρώτα στις ΗΠΑ υπάρχει ήδη φράχτης στα σύνορα με το Μεξικό, που φρουρείται από ένοπλες περιπόλους και από αέρος ακόμα (πολεμικά ελικόπτερα κλπ).

Επί Ομπάμα έγινε αυτό! (Ή μάλλον επί Ομπάμα ολοκληρώθηκε…).

Γιατί είναι τάχα «καλύτερο» να περνάνε από ηλεκτροφόρα σύρματα και να τους πυροβολούν από απέναντι (όπως γίνεται τώρα) κι όχι να υπάρχει τείχος για να μην περνάνε καθόλου (και να μη σκοτώνεται κανείς, όπως είναι το σχέδιο Τράμπ);

Θα τρελαθούμε!

Στην Ελλάδα στήσαμε φράχτη στον Έβρο! Για να μην περνάνε λαθρομετανάστες. Ξεκίνησε επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ολοκληρώθηκε επί κυβερνήσεων Παπαδήμου και Σαμαρά. Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε τότε, πέρα από κάτι… «πυροβολημένους» του ΣΥΡΙΖΑ που τώρα πια το «έφαγαν» κι αυτοί…

Και «δούλεψε» ο φράχτης στον Έβρο στην περίπτωση της Ελλάδας. Οι λαθρομετανάστες άρχισαν να περνάνε μαζικά από τα νησιά πολύ αργότερα, όταν τους «κάλεσε» ο Τσίπρας και η κα. Τασία…

Πριν όμως (κυρίως επί Σαμαρά) δούλεψε πλήρως η αποτροπή!

Γιατί είναι «κακό» να κάνει ο Τράμπ, αυτό που έχουμε ήδη κάνει εμείς και δούλεψε;

Θα τρελαθούμε εντελώς, έτσι;

Ο Τράμπ λέει ακόμα ότι οι λαθρομετανάστες που παραβιάζουν το νόμο των ΗΠΑ (π.χ. κλέφτες, «διακινητές» γυναικών και ναρκωτικών, δολοφόνοι κλπ) θα απελαύνονται!

Και λοιπόν; Που είναι το «παράλογο»;

Τον ακούσατε τον Ολλανδό Πρωθυπουργό προχθές;

Είπε στους πρόσφυγες που έχει υποδεχθεί η χώρα του, το εξής απλό:

--Αν δεν φέρεστε ως φυσιολογικοί άνθρωποι, θα γυρίσετε από εκεί που ήλθατε!

Το είπε ο Ολλανδός Πρωθυπουργός, αυτό! Και δεν άνοιξε ρουθούνι.

Όταν το ίδιο το λέει ο Τράμπ είναι… «έγκλημα καθοσιώσεως»!

Κάτι δεν πάει καλά…

Είπε ακόμα ο Τράμπ:

--Σέβομαι την Καγκελάριο Μέρκελ, είναι μεγάλη ηγέτης, αλλά με το μεταναστευτικό έκανε τραγικό λάθος!

Άδικο είχε;

Μήπως μόνον ο Τράμπ της το είπε; Ολόκληρη η Γερμανία της το λέει!

Στο ίδιο το Κόμμα της, το λένε, ανοιχτά πια.

Κι η ίδια το κατάλαβε και το παραδέχθηκε.

Ο Τράμπ που της το είπε, τους πείραξε;

Μας λένε ότι ο Τράμπ δεν φέρεται καλά σε «δημοσιογράφους».

(Τα λένε εδώ στην Ελλάδα, που μερικοί δημοσιογράφοι… συλλαμβάνονται και παραπέμπονται με αυτόφωρο!).

Για την ακρίβεια, ο Τράμπ (απλώς) «αποδοκίμασε» κάποιους δημοσιογράφους που είχαν δημοσιεύσει συκοφαντικές καταγγελίες εναντίον του!

Ή τέλος πάντως πράγματα που ο ίδιος τα θεωρεί «συκοφαντικά»!

Δεν ξέρω αν είχε δίκιο να διαμαρτύρεται! Τι να σας πω;

Ξέρω, όμως, ότι για το ίδιο πράγμα («συκοφαντία») στην Ελλάδα δημοσιογράφοι συλλαμβάνονται και παραπέμπονται στο αυτόφωρο!

Τα ξεχάσαμε αυτά;

Ξέρω ακόμα ότι στο παρελθόν, άλλοι Αμερικανοί Πρόεδροι είχαν πει πολύ χειρότερα σε δημοσιογράφους ή για δημοσιογράφους!

Για παράδειγμα, ο Ρόλαντ Ρέηγκαν επανειλλημμένως είχε… «μπηνελικώσει» on camera δημοσιογράφους που του έκαναν «προβοκατόρικες» ερωτήσεις ή δεν τον άφηναν «να αποσώσει» τη φράση του.

Σε μια-δυο περιπτώσεις μάλιστα τους είχε πει να… «βγάλουν το σκασμό»!

Αυτά ο Ρέηγκαν, που θεωρείται σήμερα ένας από τον μεγαλύτερους προέδρους που πέρασαν (παρά το γεγονός ότι στην εποχή του τον είχε μισήσει ο Τύπος. Αλλά τον είχε λατρέψει ο κόσμος…).

Σε ό,τι αφορά τη συμπεριφορά σε δημοσιογράφους, μπροστά στον Ρέηγκαν (και στον πατέρα Μπους), ο Τράμπ είναι… «γατάκι»!

Και παρεμπιπτόντως, όταν εξελέγη ο Ρόναλντ Ρέηγκαν, το τι του έσουρναν τα «προοδευτικά μήντια» δεν περιγράφεται: «Αποτυχημένο ηθοποιό», τον έλεγαν. «Άσχετο», «ανισόρροπο», «κομπλεξικό», «θρησκόληπτο», πολεμοκάπηλο (warmonger), «φανατικό», «έτοιμο να πατήσει το κουμπί» και να προκαλέσει πυρηνικό πόλεμο!

Κι αποδείχθηκε ότι όλα αυτά ήταν ανοησίες. Ο Ρέηγκαν κέρδισε τον Ψυχρό Πόλεμο καθαρά, χωρίς να ρίξει ούτε τουφεκιά! Στην διάρκεια της Προεδρίας του δεν υπήρξε καμία αμερικανική στρατιωτική επέμβαση εκτός συνόρων (με εξαίρεση την οπερετική «κατάληψη» της νήσου Γρανάδα, στην Καραϊβική, που κράτησε… τρεισήμιση ώρες χωρίς απώλειες για την πλευρά των Αμερικανών!).

Ο Ρεηγκαν λατρεύτηκε κυριολεκτικά από τον αμερικανικό λαό!

Κι όλη αυτή η εκστρατεία συκοφάντησής από το θίασο του «προοδευτικου Τύπου» του έπεσε στο κενό.

Δεν ξέρω τι θα κάνει ο Τράμπ.

Ξέρω όμως, την δηλητηριώδη «προοδευτική» εμπάθεια, όταν την βλέπω.

Πάμε τώρα στις απόψεις του Τράμπ για τα θέματα διεθνούς εμπορίου.

Μας λένε ότι «κατάργησε» τη Εμπορική Συμφωνία του Ειρηνικού.

Μας λένε τη μισή αλήθεια!

Την συμφωνία αυτή ΔΕΝ την έχει ακόμα εγκρίνει το Κογκρέσο.

Ούτε το προηγούμενο την ενέκρινε, ούτε το τωρινό έχει διάθεση να την εγκρίνει. Άρα δεν είναι μόνο ο Τράμπ που διαφωνεί προφανώς…

Καταργεί κάτι που ακόμα ΔΕΝ υπάρχει!

Και που δεν το θέλουν τα εκλεγμένα σώματα της Αμερικανικής Δημοκρατίας…

Μας λένε ότι θέλει να αναθεωρήσει την ΝAFTA, τη Συμφωνία Ελεύθερου Εμποριου Αμερικής-Καναδά-Μεξικού. Αυτή την είχε υπογράψει ο Πρόεδρος Μπούς πατήρ, το 1992. Κι όταν συνέβη αυτό, διάφοροι «προοδευτικοί» στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ είχαν μανιάσει εναντίον της.

Η κριτική που ασκήθηκε τότε στη NAFTA, από τους «προοδευτικούς», ήταν πως θα διώξει θέσεις εργασίας από τις ΗΠΑ.

Σήμερα ο Τράμπ ισχυρίζεται ότι αυτό ακριβώς συνέβη!

Γιατί όταν το έλεγαν οι «προοδευτικοί» ήταν σωστό, αλλά δεκαπέντε χρόνια αργότερα όταν το επιβεβαιώνει ο Τράμπ είναι τόσο «φοβερό» και «λάθος»;

Να εξηγηθούμε: Είμαι οπαδός του ελεύθερου εμπορίου!

Αλλά όχι χωρίς φραγμούς, προϋποθέσεις και όρια.

Το ελεύθερο εμπόριο μπορεί να κάνει πλουσιότερους όλους.

Αλλά μπορεί και να καταστρέψει ολόκληρες κοινωνίες.

Κάθε πράγμα θέλει τη «ρέγουλά» του…

Και πάντως, το ελεύθερο εμπόριο σημαίνει (σταδιακή) κατάργηση των δασμών. Όχι ολοσχερή κατάργηση των συνόρων!

Σημαίνει «ενσωμάτωση» όλο και περισσότερων κοινωνιών στο διεθνή καταμερισμό εργασίας και στην ευημερία. Όχι διάλυση των κοινωνιών!

Ελεύθερο εμπόριο και ανοικτές κοινωνίες δεν σημαίνει ότι «αφοπλιζόμαστε» απέναντι σε άοπλες εισβολές από μιλιούνια γειτονικών λαών!

Μη τα μπερδεύουμε…

Το να ανοίξουμε τα σύνορα να μπαίνει όποιος θέλει και να κάνει ό,τι γουστάρει, προσπαθώντας να επιβάλει τα «χούγια» τους στους ντόπιους, ΔΕΝ είναι ανοικτή κοινωνία. Είναι… ξέφραγο αμπέλι!

Οδηγεί σε κατάρρευση της δημοκρατίας και φέρνει νέο Μεσαίωνα!

Μη ξεχνάμε πως ο (προηγούμενος) «Μεσαίωνας» ήλθε όταν κατέρρευσαν τα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και σαρώθηκε όλη η ενδοχώρα της από γειτονικούς λαούς σε ημιβάρβαρη κατάσταση.

Αυτό δεν είναι «παγκοσμιοποίηση», ούτε «πρόοδος»!

Αυτό είναι δραματική οπισθοδρόμηση, που η Ευρώπη έκανε χίλια χρόνια να ξεπεράσει!

Τη «φάμπρικα» να περάσουμε από τις «ανοικτές κοινωνίες» (στην επικοινωνία και το εμπόριο) σε κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό: στο πλήρες άνοιγμα των συνόρων, την ξεκίνησε η Χίλαρυ και ο Ομπάμα. Και όλος ο διεθνής «θίασος» της πολιτικής ορθότητας.

Κι όποιοι ήταν εναντίον, τους συκοφαντούσε, τους στιγμάτιζε και τους περιθωριοποιουσε!

Μέχρι που άρχισε να την «πατάει» στη Βρετανία αρχικά (Brexit), στις ΗΠΑ στη συνέχεια (Donald Trump), κι έπεται συνέχεια σε μια σειρά άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Ναι, πράγματι, μερικοί υποψήφιοι σε αυτές τις χώρες είναι εντελώς… «πυροβολημένοι»! Όπως ο Πέπε Γκρίλο στην Ιταλία.

Άλλοι είναι εντελώς ακραίοι (όπως η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία).

Αλλά κι εκεί ακόμα, όλοι αυτοί δεν θα είχαν καμία τύχη, αν δεν είχε φτάσει στην απόλυτη υπερβολή η «πολιτική ορθότητα» τα προηγούμενα χρόνια.

Όποιος φέρνει τσουβαλιαστά λαθρομετανάστες μέσα σε δημοκρατικές κοινωνίες και ανατρέπει όλες τις ισορροπίες τους, πυροδοτεί την εμφάνιση το ρατσισμού!

Είναι σαν να φωνάζει ο «πυρομανής» που έβαλε τη φωτιά, στους …πυροσβέστες που δεν κατάφεραν εγκαίρως να τη σβήσουν.

Εξ άλλου κι όσοι είναι σύγχρονοι και δημοκράτες πολιτικοί (όχι «λαϊκιστές», όχι ακραίοι) για να αντιμετωπίσουν τις αντιδράσεις της κοινωνίας αναγκάζονται να πάνε δεξιότερα.

Παράδειγμα ο Κεντροδεξιός Προεδρικός υποψήφιος Φιγιόν στη Γαλλία. Και ο Σοσιαλιστής διεκδικητής του Προεδρικού Χρίσματος Βάλς, επίσης στη Γαλλία…

Και οι δύο τους, έχουν πει πολύ σκληρά λόγια για τη λαθρομετανάστευση που πρέπει επειγόντως και να σταματήσει και να αντιστραφεί. Και να επαναπατριστούν οι λαθραίοι από εκεί που ήλθαν.

Τι διαφορετικό είπε ο Τράμπ; (Για την ακρίβεια, λιγότερα έχει πει ο Τράμπ!).

Εν πάση περιπτώσει, για να πω την «αμαρτία» μου, ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος σε πολλά δεν μου είναι συμπαθής.

Θέματα αισθητικής, θέματα χαρακτήρα και θέματα προσωπικής κουλτούρας, αν θέλετε;

Και λοιπόν; Από τέτοια θα τον κρίνω;

Μήπως θυμάστε τα «καμώματα» του Τζών Φ. Κέννεντυ;

Έχετε ακουστά για τη «σχέση» του με πασίγνωστη «σεξοβόμβα» της εποχής, η οποία είχε ταυτόχρονα «σχέσεις» και με τον… αδελφό του, τον γερουσιαστή Μπόμπ Κέννεντυ;

Η γνωστή σεξοβόμβα (Μέριλυ Μονρόε) αν έχετε ακουστά, βρέθηκε δολοφονημένη στη μπανιέρα της, όταν άρχισε να έχει «απαιτήσεις αποκατάστασης» από τα δύο αδέλφια που πήγε κι έμπλεξε…

«Τυχαίο», δεν λέω. Βέβαια…

Αλλά μου φαίνεται πως μέχρι στιγμής ο Τράμπ είναι… «προσκοπάκι» σε σχέση με τους Κέννεντυ.

Που έχουν γίνει σχεδόν άγιοι στο «προοδευτικό πάνθεον».

Τόση υποκρισία πια…

Πηγή AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Tου Νεκτάριου Δαπέργολα

Ζούμε, ως γνωστόν, μέρες απίστευτης παρακμής. Μέρες μιας άνευ προηγουμένου πολιτικής αποσάθρωσης και οικονομικοκοινωνικής κατάρρευσης, που δεν είναι ασφαλώς παρά τα μοιραία επίχειρα μιας βαθύτατης πνευματικής κρίσης, η οποία ήρθε να σφραγίσει μία μακρά περίοδο ευτέλειας, ιστορικής αμνησίας, πολιτισμικής διάβρωσης και ηθικής καταρράκωσης. Μετά από δεκαετίες συστηματικού αφελληνισμού και αποχριστιανισμού, μετά από δεκαετίας οργανωμένης και μεθοδικής αποδόμησης και μαζικής λοβοτομής, που απονεύρωσαν και ευνούχισαν πνευματικά τον λαό μας (με πλήρη φυσικά συνέργεια και συνενοχή και του ιδίου), ήρθαν εν τέλει και οι ταφόπλακες των μνημονίων και της αθρόας λαθρομετανάστευσης (δηλαδή της προϊούσας ισλαμοποίησης του τόπου μας) από τις εθελόδουλες κυβερνήσεις της υποτέλειας και της εθνικής μειοδοσίας, για να επιστεγάσουν και υλικά - μέσω της οικονομικής καταστροφής, της κοινωνικής διάλυσης, της δημογραφικής αλλοίωσης και της εθνικής υποδούλωσης - τη θανατική μας καταδίκη. Η κατάρρευση που επίκειται δείχνει να είναι ολοκληρωτική, αν δεν γίνει κάποιο μεγάλο θαύμα, και η πορεία προς τον πλήρη αφανισμό αναπόδραστη πλέον και προδιαγεγραμμένη.

Ταυτόχρονα όμως ζούμε δυστυχώς και μέρες απίστευτης (και απίστευτα τραγικής) ελαφρότητας. Ενώ το σκοτάδι καλύπτει την πατρίδα και όλα γύρω μας καταρρέουν, ενώ όλοι οι θεσμοί νοσούν θανάσιμα και το υπάρχον πολιτικό σκηνικό ανακυκλώνει τα αμαρτωλά του αδιέξοδα λίγο πριν από την τελική του κατάρρευση μέσα στον κουρνιαχτό των ανομιών του, «κόμματα» και «κινήματα» έχουν πάρει και εμφανίζονται καθημερινά σωρηδόν, ως άλλο ένα επίσης τραγελαφικό «σημείο των καιρών», για να εντείνουν κι αυτά με τη σειρά τους τον εμπαιγμό (της ζωής μας, της πίστης μας, της πατρίδας μας - και φυσικά της νοημοσύνης μας). Πονηροί και γόητες που «προκόπτουσιν επί το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι» (για να παραφράσουμε και τη Γραφή). Δήθεν μεταρρυθμιστές, ανατροπείς και επίδοξοι σωτήρες, δήθεν ανένδοτοι και αποφασισμένοι εθναμύντορες και υπερασπιστές ύψιστων πνευματικών αξιών, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται είτε για υποκριτές κι υστερόβουλους πατριδοκάπηλους και χριστεμπόρους (που συχνά μάλιστα αραδιάζουν στους εύπιστους και ανερυθρίαστα ψέματα για δήθεν ευλογίες γερόντων και στήριξη από το Όρος), είτε απλώς για κάποιους θλιβερά εγκλωβισμένους δυστυχώς ανάμεσα στις ιδεοληπτικές αγκυλώσεις τους και στην αμετροεπή πλάνη της οίησής τους. Και εννοείται βέβαια ότι δεν αναφερόμαστε εδώ ούτε σε άκρως φαιδρές οργανώσεις της…γειτονιάς (που κατορθώνουν κάπως να φτάσουν μέχρι τον Άρειο Πάγο), ούτε σε χυδαίες και απροκάλυπτες απάτες (τύπου Σώρρα) με στόχο την προσέλκυση και στρατολόγηση αμφιφανώς κρετίνων ή ψυχοπαθών. Αν το πράτταμε, ο κατάλογος θα μεγάλωνε επικίνδυνα. Εδώ αναφερόμαστε μόνο στις φαινομενικά πιο σοβαρές περιπτώσεις, όσες δηλαδή δεν κινούνται απελπιστικά πολύ κάτω από τα όρια της εξαπάτησης, της γελοιότητας, της γραφικότητας και της βλακείας.

Για να θυμηθούμε όμως και τον Καβάφη, όλοι τους «βλάπτουν την Συρία το ίδιο». Όλοι τους υπάρχουν αυτή τη στιγμή αποκλειστικά και μόνο για να θολώνουν τα νερά, να εξοντώνουν κάθε πραγματική ελπίδα στον βωμό του προσωπικού τους βολέματος ή του προσωπικού τους…αλάθητου, να σκανδαλίζουν και να απογοητεύουν (για μια φορά ακόμη) τους καλοπροαίρετους, να κυοφορούν τον κίνδυνο στιγματισμού του εκκλησιαστικού και ιδίως του μοναστικού χώρου, να παίζουν (συνειδητά ή υποσυνείδητα - παντελώς αδιάφορο) τον ρόλο της εφεδρείας, του συστημικού στυλοβάτη, του αναχώματος για κάθε υγιές κι αυθεντικό που πάει να γεννηθεί.

Δεν θα τα καταφέρουν φυσικά - η ένδεια, η ανεπάρκεια ή η πλήρης ανυπαρξία τους είναι άλλωστε (κατά περίπτωση) τόσο οφθαλμοφανείς, που ακόμη κι αν αρχικά ίσως φαίνεται με την παρουσία τους ότι μπορεί να εγκυμονήσουν κινδύνους μιας κάποιας «ζημιάς», ο ρόλος τους αποκαλύπτεται καθημερινά, η αναξιοπιστία τους ξεμπροστιάζεται, τα όποια ίχνη ζημιάς «μαζεύονται» και αποκαθίστανται. Η Παναγιά τη «μαζεύει» τη ζημιά τους, πώς θα ήταν άλλωστε δυνατό να επιτρέψει σε κάποιους να χτίσουν όνειρα πνευματικής αναγέννησης της ορθόδοξης κι αγιοτόκου πατρίδας πάνω σε λογισμούς άθεης φιλαυτίας ή σε κάποιους άλλους να χτίσουν πολιτικές καριέρες, επικαλούμενοι το όνομά Της υποκριτικά! Αυτό είναι κάτι που το ζούμε, όσο οι μέρες κυλούν, με τρόπο εντυπωσιακό. Η χάρη του Θεού μας φυλάει πάντοτε. Και μας φυλάει ευτυχώς και από όλους αυτούς.

Όσοι πάλι ρωτούν αν θα προκύψει επιτέλους κάποια στιγμή και κάτι διαφορετικό, κάτι αυθεντικά ανιδιοτελές, κάτι που θα αποσκοπεί αποκλειστικά στη βοήθεια της πατρίδας κι όχι στο να χτίσει ολόφρεσκες καριέρες βουλευτών και νέου τύπου κομματαρχών, κάτι που θα στοχεύει στο να σηκωθούμε επιτέλους λίγο ψηλότερα και όχι στο να θεραπεύσει εγωισμούς, νευρωτικές απόπειρες αυτοδικαίωσης, ένστικτα επιβίωσης πρώην πολιτικάντηδων ή γελοίες μωροφιλοδοξίες συνταξιούχων του στρατεύματος και της παλαιοκομματικής καμαρίλας (επί χρόνια βολεμένων, με συστημικές καριέρες και όψιμες «ευαισθησίες»), ας το ξαναπούμε για μια ακόμη φορά ότι πρέπει να κάνουν υπομονή.

Πάνω απ’ όλα, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι βρισκόμαστε σε μια τόσο κρίσιμη εποχή που οτιδήποτε πραγματικά σοβαρό προκύψει είναι ανάγκη αδήριτη να κυοφορηθεί όχι με φτηνούς πατριωτικούς δεκάρικους, στομφώδη διαγγέλματα και πανηγυρικές κορώνες, αλλά σε συνθήκες απόλυτα προσεκτικής και εκούσιας δημόσιας σιωπής. Καιρός εστίν του λέγειν άλλωστε και καιρός του σιγάν (και πράττειν). Και δεν είναι καθόλου άσκοπο βέβαια και να ξαναθυμηθούμε τη γνωστή ρήση για πράγματα που λέγονται (προκειμένου, με παράτες, θριαμβευτικές συνδιασκέψεις, τυμπανοκρουσίες και πανηγυρισμούς) και ΔΕΝ γίνονται, αλλά και για πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται. Δεν λέγονται, γιατί προφανώς δεν μπορούν να ειπωθούν (ακόμη).
Εδώ πάντως που έχουμε φτάσει, στο έσχατο αυτό σημείο συλλογικής πνευματικής παρακμής, εθνικού ξεπεσμού και άκρας πολιτικής κατάπτωσης, «για να γυρίσει ο ήλιος», χρειάζεται και μεγάλο θαύμα άνωθεν, αλλά και πολύς κόπος δικός μας. Κόπος πνευματικός (κυρίως), αλλά περαιτέρω και με όποιες άλλες δράσεις και ενέργειες χρειαστούν. Και σε αυτό το τελευταίο πλαίσιο, ο αγώνας θα είναι επίσης μακρύς και δύσκολος, η οδός ανηφορική και τεθλιμμένη και πάντως δεν θα πρόκειται καθόλου για…σχολική εκδρομή (όπως ίσως δείχνουν να θεωρούν ορισμένοι, ξεγελώντας εαυτούς και αλλήλους και καλλιεργώντας φρούδες ελπίδες στους ευκολόπιστους). Και ό,τι γίνει, μοιραία θα γίνει με τεράστια προσοχή, άκρα μυστικότητα και υπερβολική σοβαρότητα.

Ο έχων νουν ψηφισάτω…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Απόδειξη-βόμβα για την πλήρη ασυδοσία των τουρκόφιλων στη Θράκη! Εγγραφο που φέρει το λογότυπο του Δήμου Αρριανών και ανακοινώνει ότι τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά στις 16 Ιανουαρίου του 2017 είναι γραμμένο στην τουρκική γλώσσα και με τουρκικά τοπωνύμια!

Παρότι φαίνεται πως δεν πρόκειται για κάποιο επίσημο έγγραφο, καθώς δεν έχει ούτε αριθμό πρωτοκόλλου ούτε σφραγίδα του δήμου, σίγουρα δείχνει την προτίμηση κάποιων προσώπων στη χρήση της τουρκικής γλώσσας, ακόμα και σε επίπεδο δημοσίων εγγράφων. Το εν λόγω έγγραφο ανακοινώνει ότι «λόγω χιονόπτωσης, όλα τα εν Οργάνη ευρισκόμενα σχολεία (συμπεριλαμβάνονται νηπιαγωγεία και το γυμνάσιο) και τα δημοτικά που βρίσκονται σε Κερασιά, Χλόη, Κάρδαμο, Δροσιά, Εσοχή και Ραγάδα θα παραμείνουν κλειστά στις 16/1/2017».

Σύμφωνα με πηγές μας, η κυκλοφορία τέτοιων εγγράφων είναι γνωστή στους αρμοδίους του ΥΠΕΞ, ωστόσο κανείς δεν έχει αντιδράσει. «Αλήθεια, δήμαρχος στην Τουρκία θα μπορούσε να γράψει κείμενα με το λογότυπο του δήμου στην ελληνική γλώσσα;» διερωτώνται πατριωτικοί φορείς της Θράκης.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μία φορά ανά δεκαετίες εμφανίζονται στο προσκήνιο χαρισματικές προσωπικότητες που εννοούν όσα λένε και εφαρμόζουν αυτά που έχουν υποσχεθεί να πράξουν. Το σύστημα ισχύος που επικάθεται σε χρυσό θρόνο σφηνωμένο στον κόπρο της υποκρισίας δεν έχει συνηθίσει τη συνέπεια λόγων και έργων. Γι' αυτό αιφνιδιάζεται σφόδρα οποτεδήποτε τα πολιτικά «ραντάρ» εντοπίζουν στίγματα ικανότητας και ειλικρίνειας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί μία εξ αυτών των περιπτώσεων. Τα πρώτα εικοσιτετράωρά του στον Λευκό Οίκο αποδεικνύουν ότι εννοούσε κάθε λέξη απ' όσα υποσχόταν στις προεκλογικές ομιλίες του. Ο κ. Τραμπ μίλησε στον νου και στην καρδιά της αληθινής, υγιούς, ισχυρής Αμερικής δίχως περιττά στολίδια, χωρίς αχρείαστες φιοριτούρες πολιτικής ορθότητας και ψεύτικες ευγένειες. Είπε ότι επιδίωκε να περιστείλει δαπάνες, να... υποτάξει το χρέος των ΗΠΑ, που καλπάζει ανεξέλεγκτο, να μειώσει δραστικά τη φορολογία, να αποσύρει τη χώρα του από ασύμφορες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες και να διαμορφώσει ειδική, προνομιακή σχέση με τη Βρετανία που ετοιμάζεται να αποχωρήσει από την εκγερμανισθείσα Ευρωπαϊκή Ενωση.

Τα πράττει όλα άμεσα, ακαριαία. Το ραντεβού με τη Βρετανίδα πρωθυπουργό Τερέζα Μέι κλείστηκε για την Παρασκευή, ενώ η κυρία Μέρκελ φαίνεται ότι θα περιμένει αρκετά για μια συνάντηση με τον κ. Τραμπ. Τα πρώτα διατάγματα που υπέγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος αφορούν ακριβώς όλα τα ζητήματα εσωτερικής πολιτικής που έθεσε ο ίδιος στο επίκεντρο της προεκλογικής εκστρατείας του. Επίσης, με μια υπογραφή έσωσε τις ζωές εκατομμυρίων αθώων ψυχών, αφού με μια εκτελεστική πράξη απαγόρευσε τη χρηματοδότηση διεθνών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που συμβουλεύουν και βοηθούν σε θέματα οικογενειακού προγραμματισμού εφόσον μεταξύ των «συμβουλών» τους είναι και η επιλογή της άμβλωσης.

Καθώς φαίνεται, μια νέα παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων σχηματίζεται. Οι παρατάξεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επανεμφανίζονται και αναδιατάσσονται έχοντας ως όπλο τους την οικονομία. Η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να διαλέξει γεωπολιτικό στρατόπεδο, ενώ στο εσωτερικό της οι οπαδοί του γερμανικού μονόδρομου και της πολιτικής του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προσπαθούν μάταια να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον του... Ντόναλντ Τραμπ.

Αστείοι κι επικίνδυνοι συνάμα.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Έχει τους πάντες εναντίον του, έχει χάσει τεράστια εδάφη, η πρωτεύουσά του στο Ιράκ βρίσκεται περικυκλωμένη και υπό μερικό έλεγχο από τις δυνάμεις της Βαγδάτης, στην Συρία αναμένει την τελική επίθεση στη Ράκκα παρ' όλα αυτά στην Αλ-Μπαμπ έχει στην ουσία στριμώξει τις τουρκικές δυνάμεις ενώ στην ανατολική Συρία αντεπιτίθεται δημιουργώντας στην Παλμύρα και στην Ντέιρ Αλ-Ζορ προϋποθέσεις για την δημιουργία ενός νέου εδαφικού πυρήνα. Τι συμβαίνει ακριβώς με το ISIS;

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Σε γενικές γραμμές τους τελευταίους μήνες το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), βρίσκεται σε ένα στάδιο σημαντικότατης γεωγραφικής συρρίκνωσης όπου αποστερείται αργά αλλά σταθερά από τους βασικούς ανθρωπίνους και υλικούς πόρους για τη συνέχιση του πολέμου εναντίων των αντιπάλων του. Το 2017 εκτιμάται πως θα αποτελέσει το έτος σταθμό το οποίο θα σηματοδοτήσει και την τελική γεωγραφική και υλική κατάρρευση του ΙΚ.

Στο μέτωπο του Ιράκ η μάχη για τη Μοσούλη βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με τις δυνάμεις της Βαγδάτης, τους Κούρδους και τους συμμάχους της να έχουν εμπλακεί σε έναν πόλεμο αστικού τύπου – απελευθερώνοντας συνοικία τη συνοικία την ιστορική πόλη. Στην Συρία η επιχείρηση για την απελευθέρωση της Ράκκα έχει ξεκινήσει με τις κουρδικές δυνάμεις να παίζουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το ΙΚ χάνει τον πόλεμο επί του πεδίου για τρεις κυρίως λόγους:

Πρώτον, αντιμετωπίζει πλέον οξεία έλλειψη βασικών αγαθών, υλικών και υποστήριξης τα οποία θα του επιτρέψουν να συνεχίσει τον αγώνα. Η απογοήτευση για την εξέλιξη των γεγονότων σε στρατηγικό και τακτικό επίπεδο επιδρά στο ηθικό και την θέληση για συνέχιση της αντίστασης.

Δεύτερον, ο πληθυσμός τον οποίο ελέγχει σε μεγάλο βαθμό δεν υποστηρίζει –πλέον- το ΙΚ. Ακόμα και ακραιφνείς σουνιτικοί πληθυσμοί δεν φαίνεται να έχουν τη θέληση να συμπαραταχθούν με το ΙΚ ενεργά.

Τρίτον, ο αυξανόμενος αριθμός των αντιπάλων και εχθρών του τόσο σε τακτικό όσο και σε στρατηγικό επίπεδο δεν του αφήνουν περιθώρια διεξόδου.

Ακριβώς, οι προαναφερόμενοι τρεις λόγοι επέτρεψαν στον ΙΚ να αντισταθεί με επιτυχία από το καλοκαίρι του 2014 έως τα τέλη του 2016 ενώ φαίνεται να διαθέτει κάποιες δυνάμεις οι οποίες του επιτρέπουν να μπορεί να ελέγχει – για την ώρα – την μισή περίπου Μοσούλη, τα περίχωρα της Ράκκα αλλά και να αντιστέκεται στις επιθέσεις του τουρκικού στρατού και των συμμάχων του στην κομβική πόλη της Αλ-Μπαμπ.

Πιο συγκεκριμένα μέχρι πρόσφατα, το ΙΚ έλεγχε έδαφος, πληθυσμούς και πηγές τις οποίες μπορούσε να χρησιμοποιήσει για την διεξαγωγή του πολέμου. Οι ήττες επί του πεδίου και η απελευθέρωση περιοχών από τους Κούρδους στην βόρεια Συρία και από την Βαγδάτη στο δυτικό και βόρειο Ιράκ έχουν αποστερήσει το ISIS από σημαντικές πηγές. Οι γραμμές επικοινωνιών του έχουν πλέον αποκοπεί, ή βρίσκονται υπό απειλή, ενώ η Μοσούλη έχει στην ουσία περικυκλωθεί από τις κυβερνητικές δυνάμεις και τους Κούρδους.

Το ISIS κατάφερε να επεκταθεί και να μπορέσει να αντισταθεί όλα αυτά τα χρόνια, επειδή υπήρχαν τοπικοί και περιφερειακοί γεωπολιτικοί δρώντες που το υποστήριξαν. Για παράδειγμα η Τουρκία στην ουσία λειτούργησε ως κέντρο λογιστικής υποστήριξης και εκπαίδευσης για τους μαχητές του καθώς και ως «μεσάζοντας» στην πώληση του πετρελαίου που έλεγχε.

Η ύπαρξη του ΙΚ εξαρτάται άμεσα και από την οικονομική υποστήριξη κάποιων χωρών του Κόλπου, από τις τεράστιες ποσότητες οπλισμού που κατάφερε να ελέγξει το καλοκαίρι του 2014 από τις υποχωρούσες -τότε- ιρακινές δυνάμεις αλλά και από την υποστήριξη – πολιτική και έως ένα σημείο υλική – που έλαβε από δυτικές χώρες οι οποίες τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του 2015 θεωρούσαν το καθεστώς Άσαντ ως το κύριο πρόβλημα στη Συρία.

Φυσικά οι μέθοδοι και οι ενέργειες του ΙΚ στην ουσία αποξένωσαν τόσο τις δυτικές δυνάμεις όσο και τα σουνιτικά κράτη. Η μάχη για το Κομπάνι στα τέλη του 2014 και η είσοδος της Ρωσίας στον πόλεμο τον Σεπτέμβριο του 2015 άλλαξαν τις ισορροπίες. Ο φαινομενικός γεωπολιτικός αναπροσανατολισμός της Τουρκίας η οποία δείχνει να θέλει να ακολουθήσει την πολιτική της Ρωσία, μετά την πλήρη κατάρρευση της δικής της, δυσκολεύει την ανοιχτή υποστήριξη της Άγκυρας προς το ΙΚ με συνέπεια το ISIS να θεωρεί πλέον την Άγκυρα ως εχθρό.

Όμως, η στρατιωτική εκπαίδευση που έχει λάβει όλα αυτά τα χρόνια, η εμπειρία ανταρτοπόλεμου στο Ιράκ από το 2006, η φύση του πεδίου της μάχης το οποίο είναι κυρίως αστικό με αποτέλεσμα οι τακτικές μάχης και τα οπλικά συστήματα μίας συμβατικής πολεμικής μηχανής να μην είναι τόσο αποτελεσματικά. Οι μάχες λαμβάνουν χώρα από οικοδομικό τετράγωνο σε οικοδομικό τετράγωνο, τα οποία αποτελούν παγίδες θανάτου για τους επιτιθέμενους.

Επιπροσθέτως, οι κύριες εμπλεκόμενες δυνάμεις κατά του ISIS αυτή τη στιγμή είναι «πολυεθνικές» με σχετικά χαμηλό επίπεδο συνεργασία και πολλές φορές αντικρουόμενα συμφέροντα. Οι δυνάμεις ξηράς, Ιρακινοί (κυρίως Σιιτικές δυνάμεις) και οι Κούρδοι (σε Συρία και Ιράκ), το καθεστώς Άσαντ ασχολείται κυρίως με την «μετριοπαθή» αντιπολίτευση, δεν διαθέτουν επαρκή αεροπορική υποστήριξη, ενώ οι Τουρκικές δυνάμεις στην Αλ-Μπαμπ, φαίνεται να μην είναι έτοιμες για την ανάληψη επιχειρήσεων αστικού πεδίου.

Ενδιαφέρον – με σημαντικά συμπεράσματα για την ελληνική πλευρά – είναι το γεγονός πως η Άγκυρα ζητά αεροπορική υποστήριξη από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, αποδεικνύοντας πως υπάρχει τεράστιο ζήτημα στην τουρκική Αεροπορία η οποία φαίνεται να μην είναι σε θέση να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού σε μία κωμόπολη πλησίον των συνόρων της και εναντίον ελαφρά οπλισμένων δυνάμεων οι οποίες δεν διαθέτουν αεροπορική υποστήριξη και επαρκή αντιαεροπορική κάλυψη.

Γενικά το πραξικόπημα στην Τουρκία, αλλά και άλλες δομικές αδυναμίες αντανακλούν στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Τέλος, δεν πρέπει να υποτιμηθεί και το γεγονός πως οι μαχητές του ΙΚ -τουλάχιστον ο σκληρός πυρήνας αυτών- θα πολεμήσουν μέχρι ενός αφού αυτό επιτάσσει η ιδεολογία και τα πιστεύω τους.

Ανακεφαλαιώνοντας, το ISIS κατάφερε να επιβιώσει και εξακολουθεί να μάχεται επειδή είχε τις υλικές και ανθρώπινες πηγές για να εκμεταλλευθεί. Υποστηριζόταν από συγκεκριμένες τοπικές και περιφερειακές δυνάμεις ποικιλοτρόπως, ενώ διέθετε έναν πυρήνα αποφασισμένων μαχητών αλλά και εκπαιδευμένων μισθοφόρων.

Από το 2015 η κατάσταση έχει σταδιακά μεταβληθεί, οι πρακτικές του ΙΚ το έφεραν απέναντι ακόμα και σε θετικά διακείμενους γεωπολιτικούς δρώντες, οι αντίπαλοί του –για διαφόρους λόγους- αυξήθηκαν και οι πηγές υποστήριξης μειώθηκαν, μεγάλες δυνάμεις ενεπλάκησαν άμεσα εναντίον του, ενώ κομβικός είναι και ο ρόλος της Τουρκίας, η οποία αποτελούσε (;) και την «γραμμή-ζωής» (life-line) για το ΙΚ κάτι το οποίο φαίνεται μη συμβατός με τη προσπάθεια προσέγγισης της Ρωσίας.

Όμως, η πολεμική εμπειρία που έχει αποκτηθεί, η κατάλληλη προετοιμασία του εδάφους, οι εγγενείς αδυναμίες σε τακτικό επίπεδο των εμπλεκομένων δυνάμεων, καθώς και οι στρατηγικές αντιπαλότητες των κύριων γεωπολιτικών δρώντων δίνουν μία παράταση ζωής στο ΙΚ.

Η πλήρης εδαφική κατάρρευση του ΙΚ εκτιμάται πως αποτελεί μία μη αναστρέψιμη πραγματικότητα, η ιδεολογία όμως και η τρομοκρατία δεν είναι δυνατόν να ξεριζωθούν με την εξαφάνιση του ισλαμικού κράτους στην Συρία και το Ιράκ.

Φυσικά η πραγματικότητα της ύπαρξης μεγάλων σουνιτικών πληθυσμών στην ανατολική Συρία και το δυτικό Ιράκ, είναι μία παράμετρος η οποία θα επηρεάσει και τις εξελίξεις, η εξαφάνιση του ΙΚ δεν σημαίνει πως η ύπαρξη ενός «μετριοπαθούς» «Σουνιστάν» στα πρώην εδάφη του ΙΚ είναι αδύνατη.

Ούτως ή άλλως, ο χάρτης της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής χαράσσεται εκ νέου, με το Κουρδικό να αποτελεί και τον καταλύτη των εξελίξεων στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στις 25 Οκτωβρίου 2016, αποκαλυπτόταν ότι η Ρωσία έδιωξε στέλεχος της ελληνικής πρεσβείας στη Μόσχα. Τότε, είχαμε βάλει τον τίτλο με ερωτηματικό. Την προηγούμενη εβδομάδα, όμως, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέϊ Λαβρόφ, ήλθε να επιβεβαιώσει, εμμέσως πλην σαφέστατα, αυτή την πληροφορία. Όταν, λοιπόν, ερωτήθη γιατί η Μόσχα αρνήθηκε να εγκρίνει διπλωματική διαπίστευση σε στέλεχος της ελληνικής πρεσβείας, με αποτέλεσμα αυτό να αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη Ρωσία, απάντησε: «Εάν η πληροφορία σας είναι σωστή, τότε το σκορ είναι 1-1».

Αναμφισβήτητα άψογο το διπλωματικό στυλ της απάντησης του Ρώσου ΥΠΕΞ. Άλλωστε, δεν έχει τυχαία τον τίτλο της «γάτας» της διπλωματίας. Εξίσου προφανές ήταν, ωστόσο, ότι ήθελε να κρατήσει χαμηλούς τόνους. Εξάλλου, η Μόσχα είχε ρίξει τους τόνους όταν πρόσφατα, επί Ομπάμα, η Ουάσιγκτον απέλασε μαζικά Ρώσους διπλωμάτες, και δεν θα προσπαθούσε να υποβαθμίσει τριβές της Μόσχας με την Αθήνα; Πόσο μάλλον, αφού και η Ελλάδα υποβαθμίζει το θέμα. Από την άλλη, ήταν οφθαλμοφανές ότι ο Λαβρόφ παραδεχόταν πως η κίνηση της Μόσχας να μην διαπιστεύσει πρόσωπο που έστειλε η Αθήνα στην ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα, ήταν «ισοδύναμη απάντηση», όπως ονομάζεται, σε αντίστοιχη απόφαση της Ελλάδας. Το έδωσε, μάλιστα, σε ποδοσφαιρικούς όρους, έτσι που εύλογα προκάλεσε το ερώτημα: Άραγε, Ελλάδα και Ρωσία είναι δυο αντίπαλες ομάδες που κοντράρονται στο διπλωματικό τερραίν; Η απάντηση, βέβαια, δίδεται από το ίδιο το γεγονός ότι επί μήνες αποσιωπήθηκε το θέμα εκατέρωθεν. Κάτι που δείχνει ότι και οι δυο πλευρές έκαναν τα πάντα για να ξεχαστεί το πρόβλημα όσο το δυνατόν συντομότερα.

Ποιοι «κόπηκαν»

Το πρόσωπο που «έκοψαν» οι Ρώσοι το περασμένο Φθινόπωρο και δεν του έδωσαν διπλωματική διαπίστευση, δεν ήταν καν διπλωμάτης. Θα αναλάμβανε προϊστάμενος του γραφείου Τύπου της ελληνικής πρεσβείας. Δεν ανήκε στο υπουργείο Εξωτερικών, αλλά στη Γενική Γραμματεία Τύπου και Πληροφοριών. Ωστόσο, και σε αυτές τις περιπτώσεις, δίδεται «διπλωματικό διαβατήριο». Είχε προϋπηρεσία στις ΗΠΑ και άλλες χώρες, εκτέλεσε χρέη παρά τον εκπρόσωπο Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών, επί υπουργίας Ευάγγελου Βενιζέλου, και εσχάτως ήταν επικοινωνιακό στέλεχος μικρού –αντιπολιτευόμενου μάλιστα στην κυβέρνηση- πολιτικού κόμματος. Ενώ λοιπόν, είχε ήδη μεταβεί στη Μόσχα για να αναλάβει τα καθήκοντά του, έλαβε την προειδοποίηση να εγκαταλείψει εντός εβδομάδος τη χώρα. Κατά πληροφορίες, ακόμα δεν έχει σταλεί στη Μόσχα ο αντικαταστάτης του, και χρέη επικεφαλής εκτελεί άλλος υπάλληλος.

Όλα δείχνουν, πως το συγκεκριμένο πρόσωπο μάλλον βρέθηκε τη λάθος στιγμή, στο λάθος μέρος. Οι Ρώσοι, απλά, απαντούσαν με τον ίδιο τρόπο που το καλοκαίρι του 2016 είχαν λειτουργήσει οι ελληνικές Αρχές. Τότε, η Μόσχα έστειλε στην Αθήνα για να καλύψει μια από τις πρωτοκλασάτες θέσεις της πρεσβείας της ένα σημαίνον μέλος του κρατικού μηχανισμού της Ρωσίας. Η Αθήνα, ωστόσο, αρνήθηκε να του εγκρίνει διπλωματική διαπίστευση. Να σημειωθεί ότι τέτοιου είδους αποφάσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες, αν όχι αδιανόητες, στα διπλωματικά δεδομένα των δυο χωρών, τουλάχιστον τις τελευταίες δεκαετίες.

Κατά τη συνήθη πρακτική παγκοσμίως, το κάθε –υπό διπλωματική διαπίστευση- πρόσωπο, περνάει από την κρησάρα των μυστικών υπηρεσιών του εκάστοτε κράτους. Έτσι, και στην Ελλάδα, το θέμα ανέλαβε η ΕΥΠ. Η Υπηρεσία επελήφθη να κάνει την «τυπική διερεύνηση του προφίλ του Ρώσου», υποστηρίζουν κυβερνητικές πηγές, οι οποίες επιμένουν ότι δεν υπήρξε παρέμβαση από κάποια άλλη πρεσβεία (των ΗΠΑ ή άλλης Δυτικής χώρας, δηλαδή). Οι ίδιοι κύκλοι, ισχυρίζονται, ότι η ΕΥΠ δεν χρειάστηκε καν να ερευνήσει τα top secret (σικ) αρχεία της, δεδομένου ότι το πρόσωπο ήταν τόσο γνωστό στους διεθνείς κύκλους των «ευαγών Ιδρυμάτων», που μόνον από ένα σερφάρισμα στο Google, είχε κιόλας αποκτήσει πλήρη εικόνα περί αυτού.

Η έκθεση της ΕΥΠ εστάλη, ως είθισται, στο υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο είναι αρμόδιο για να παρέχει τις διπλωματικές διαπιστεύεις. Ο προβληματισμός που υπήρχε, υποστηρίζουν κυβερνητικοί κύκλοι, είναι ότι η Μόσχα είχε προβεί σε μια τόσο «άγαρμπη» κίνηση, που ήταν εξαιρετικά δύσκολο να κάνει η Αθήνα τα στραβά μάτια. Έτσι, ελήφθη η απόφαση να μην δοθεί διαπίστευση, και ο Ρώσος κλήθηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα. Κατά πληροφορίες, δεδομένης της σοβαρότητας του θέματος, ενημερώθηκε ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς. Η «ειρωνεία» είναι, βέβαια, ότι ο πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου Εξωτερικών επανειλημμένως δέχτηκε –και συνεχίζει να δέχεται- σφοδρές επιθέσεις ότι ακολουθεί φιλορωσική πολιτική, ότι έχει στενές σχέσεις με πρόσωπα και κύκλους του Κρεμλίνου, κ.ο.κ. Μόλις πρόσφατα, ξένα, ελληνικά και κυπριακά ΜΜΕ (ως επί το πλείστον «εκσυγχρονιστικού» προφίλ), εμμέσως πλην σαφώς, τον έφεραν να σαμποτάρει την επίλυση του Κυπριακού προκειμένου να εξυπηρετήσει τους στόχους της Μόσχας.

Κόντρα ΗΠΑ - Ρωσίας στην Αθήνα;

Ανεξαρτήτως αυτού του «ατυχούς γεγονότος», όπως το χαρακτηρίζουν ανεπίσημα Αθήνα και Μόσχα, έχει σημασία γιατί η Ρωσία θέλησε να στείλει στην Αθήνα ένα τέτοιο πρόσωπο με νευραλγικό ρόλο. Εκτιμάται ότι στόχος της Μόσχας ήταν η αναβάθμιση της πρεσβείας της στην Ελλάδα, ούτως ώστε να αντισταθμιστεί η τοποθέτηση του Τζέφρυ Πάγιατ στη θέση του πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα.

Ο ίδιος θεωρείται άτομο που ανήκει στους πολιτικά «σκληρούς κύκλους» του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ. Ήλθε στην Αθήνα από το Κίεβο, όπου άφησε εποχή (ακόμα και για τα αμερικανικά δεδομένα) με τις φωτογραφήσεις του μοιράζοντας φαγητό, μαζί με την πρώην υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Βικτώρια Νούλαντ, σε διαδηλωτές, στην πλατεία Μαϊντάν. Ως γνωστόν, εξαιτίας των αιματηρών διαδηλώσεων, ανετράπη ο φιλορώσος πρόεδρος, και ακολούθησε πόλεμος στη χώρα, με αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, ένα κομμάτι της Ανατολικής Ουκρανίας να αποσχιστεί. Ο κ.Πάγιατ, ουδόλως έκρυψε ότι ήταν η «ψυχή» της αμερικανικής στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας στο Κίεβο τα προηγούμενα χρόνια, ενώ συχνά αναρτούσε στα social media φωτογραφίες του με Ουκρανούς και Αμερικανούς στρατιωτικούς, και βέβαια εξέφραζε σκληρές θέσεις κατά της Μόσχας.

Η Μόσχα, λοιπόν, φέρεται να ήθελε να «ισοσταθμίσει» την παρουσία Πάγιατ –και ποιος ξέρει πως άλλων προσώπων στην αμερικανική πρεσβεία- στέλνοντας το «βαρύ πυροβολικό» της. Βέβαια, όπως επανειλημμένως έχει αποδειχτεί τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε πολλές άλλες χώρες, συχνά στελέχη των μυστικών υπηρεσιών δραστηριοποιούνται με διπλωματική κάλυψη. Δεν υπήρξε ούτε ένας «σταθμάρχης» μυστικής υπηρεσίας μεγάλης δύναμης, που να μην είχε τον τίτλο πρωτοκλασάτου διπλωμάτη πρεσβείας. Για να μην θυμηθούμε τους αμερικανούς πράκτορες – «διπλωμάτες» που πιάστηκαν με περούκες να κάνουν έρευνες για τρομοκρατία στο κέντρο της Αθήνας.

Όπως και να’ χει, το συγκεκριμένο «στιγμιότυπο» στις σχέσεις Αθήνας – Μόσχας, αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη ότι στην Ελλάδα, οι δυο δυνάμεις έχουν αναπτύξει ιδιαίτερα έντονη δραστηριότητα και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους είναι στην ημερήσια διάταξη. Με δεδομένα μάλιστα τα σοβαρά γεωπολιτικά γεγονότα στην ευρύτερη γειτονιά μας, αλλά και την σοβαρή κατάσταση στην ίδια τη χώρα μας, που επίσης έχει διεθνείς διαστάσεις, τα ερωτηματικά αυξάνονται με αρκετά ενδιαφέροντες ρυθμούς.

Πηγή AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία βρίσκεται στον 5ο μήνα της Επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη» στη βόρεια Συρία. Τα στρατεύματα έχουν ολοκληρώσει τις πρώτες δύο φάσεις της επιχείρησης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την εκκαθάριση της Τζαραμπλούς από το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) και την δημιουργία μια ελεύθερης ζώνης από το ΙΚ κατά μήκος των συνόρων μεταξύ της Αλ Ράι και της Τζαραμπλούς, μήκους 60 χλμ.

Του Metin Gurcan
Πηγή Al-Monitor
Μετάφραση: Σωτήρης Δημόπουλος

Σ’ αυτές τις δύο φάσεις, το ΙΚ εκδιώχθηκε από 22 χωριά και κωμοπόλεις μεταξύ της Αζάζ και της Τζαραμπλούς. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (ΕΣΣ) και ο τουρκικός στρατός ελέγχουν τώρα μια έκταση 1.870 τ.χλμ. Οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες συμφωνούν ότι αυτές οι φάσεις, που πραγματοποιήθηκαν από τις τουρκικές ειδικές δυνάμεις και μονάδες του ΕΣΣ, ήσαν στρατιωτικά επιτυχείς.

Η τρίτη φάση της επιχείρησης, που στόχευε στην κατάληψη της Αλ-Μπαμπ, ξεκίνησε στις αρχές Δεκεμβρίου. Τη δεύτερη εβδομάδα οι επιτιθέμενες δυνάμεις έφθασαν τα προάστια της πόλης από τα δυτικά και τα βόρεια. Με την ενίσχυση των τουρκικών δυνάμεων, που επιχειρούν γύρω από την Αλ Μπαμπ, με νέα τάγματα καταδρομέων και θωρακισμένες μονάδες, ο αριθμός του τουρκικού στρατού στην περιοχή της Αλ Μπαμπ έφθασε στο επίπεδο των δυνάμεων του ΕΣΣ.

Η δυναμική της επιχείρησης στο εξής καθοριζόταν όχι πλέον από τον ΕΣΣ αλλά από τον τουρκικό στρατό. Παρ’ όλες τις προσπάθειες, οι τουρκικές δυνάμεις, που μετρούν ήδη την απώλεια 47 στρατιωτών, έχουν καθηλωθεί στο λόφο Aqil δυτικά της Αλ Μπαμπ.

Σύμφωνα με την τουρκική στρατιωτική διοίκηση 1.775 μαχητές του ΙΚ έχουν εξουδετερωθεί από την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη». Από αυτούς 1.518 έχουν σκοτωθεί και 257 έχουν τραυματιστεί. Στην ίδια επιχείρηση 310 μαχητές των Κουρδικών Μονάδων Λαϊκής Προστασίας (YPG) που η [τουρκική] κυβέρνηση είπε πως συνδέονται με το PKK, επίσης εξουδετερώθηκαν.

Η τουρκική αεροπορία έκανε λόγο για ρίψη 1.233 βομβών σε 1.141 στόχους του ΙΚ, και οι στρατιώτες εξουδετέρωσαν 2.845 αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς.

Πηγές ανέφεραν στο Al Monitor ότι στην Άγκυρα επικρατεί μεγάλη δυσαρέσκεια επειδή οι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τη Τουρκία, η οποία, όπως είπαν, είναι το μοναδικό μέλος του ΝΑΤΟ που πολεμά με επιτυχία το ΙΚ και το μοναδικό μέλος του ΝΑΤΟ που πολεμά το ΙΚ στην Αλ Μπαμπ.

Πολλοί στη Τουρκία αναρωτιούνται για το οικονομικό κόστος της επιχείρησης. Ακριβή στοιχεία δεν είναι ακόμη διαθέσιμα, επειδή κανέναν από τα ΜΜΕ ή τις στρατιωτικές πηγές που ήλθε σε επαφή το Al Monitor δεν έχει κάνει κάποια σοβαρή μελέτη επί του θέματος. Προφανώς οι αεροπορικές έξοδοι, τα πυρομαχικά και οι θωρακισμένες μονάδες είναι ανάμεσα στα πιο σημαντικά στοιχεία που επιβαρύνουν το κόστος.

Σύμφωνα με τις λίστες των κατεστραμμένων, κτυπημένων ή χαμένων θωρακισμένων οχημάτων που είδαν το φως της δημοσιότητας και δεν διαψεύστηκαν από τις επίσημες πηγές είναι
- 10 άρματα μάχης Leopard 2A4,
- 1 άρμα μάχης M-60,
- 2 οχήματα μάχης πεζικού,
- 1 βελτιωμένο τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) και
- 2 τεθωρακισμένα οχήματα Cobra.

Τα παραπάνω βγήκαν εκτός μάχης, κυρίως, στη μάχη στο λόφο Aqil, που λαμβάνουν χώρα σκληρές συγκρούσεις από τις 20 Δεκεμβρίου. Από την επισκόπηση της κατάστασης είναι φανερό ότι οι Τούρκοι που σχεδίασαν την επιχείρηση δεν είχαν προβλέψει την αποφασιστικότητα του ΙΚ στην Αλ Μπαμπ, καθώς οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και οι μονάδες του ΕΣΣ κατέλαβαν μάλλον εύκολα τη Τζαραμπλούς με μια γρήγορη επίθεση και χωρίς τη χρήση αρμάτων.

Τώρα, η Άγκυρα έχει προβλήματα αντιμετωπίζοντας την ισχυρή άμυνα του ΙΚ. Η οργάνωση αυτή, όπως και στη Μοσούλη, χρησιμοποιεί με επιτυχία οχήματα που μεταφέρουν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς (VBIED / πιθανότερο να αποτελεί αναφορά σε παγιδευμένα αυτοκίνητα για βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας), υπόγειες σήραγγες και αντιαρματικούς πυραύλους.

Το ΙΚ χρησιμοποιεί VBIED για να αποδιοργανώνει το σχεδιασμό του εχθρού, την οργάνωση και το ηθικό του. Με τις σήραγγες διατηρεί υψηλή κινητικότητα παρά τις αεροπορικές επιθέσεις. Με τις αποτελεσματικές επιθέσεις με τους αντιαρματικούς πυραύλους το ΙΚ μειώνει τις κινήσεις του εχθρικών αρμάτων και περιορίζει το συντονισμό με τις μονάδες του πεζικού. Αυτή η στρατηγική μάχης καθιστά ικανό το ΙΚ να διατηρεί υπεροχή στο πεδίο της μάχης ακόμη κι όταν είναι σε άμυνα.

Οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες διαφωνούν εάν η επιχείρηση στην Αλ Μπαμπ θα έπρεπε να γίνει από τις ειδικές δυνάμεις, μια επίθεση από καταδρομείς, ή επίθεση πεζικού με άρματα μάχης. Θα έπρεπε η πολιορκία της Αλ Μπαμπ να διευθύνεται από αξιωματικό των ειδικών δυνάμεων ή από ανώτερο διοικητή των τεθωρακισμένων, δεδομένης της επιτακτικής χρήσης των τεθωρακισμένων μηχανοκίνητων μονάδων;

Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να ασχοληθούν με τους μαχητές του ΕΣΣ που στερούνται πειθαρχίας, παρά τις προσπάθειες να τους κρατήσουν σε τάξη. Άλλα προβλήματα, τα οποία δεν αναφέρονται συχνά, είναι επίσης η έλλειψη κανονικότητας στον υλικοτεχνικό εφοδιασμό, και οι καταρρακτώδεις βροχές και η ομίχλη που εμποδίζουν τις αναγνωρίσεις από τα drones και την αεροπορική κάλυψη. Το σημαντικότερο εμπόδιο είναι ο έλεγχος από το ΙΚ του δρόμου προς τη Ράκκα, ο οποίος χρησιμοποιείται για την λήψη ενισχύσεων και την διεξαγωγή αποχωρήσεων.

Θα μπορούσε επίσης να υπάρχει και μια διπλωματική αιτία για την παρατεταμένη πολιορκία της Αλ Μπαμπ. Κάποιες πηγές στην Άγκυρα είπαν στο Al Monitor, ότι η Τουρκία στην πραγματικότητα θέλει η ίδια να καθηλώσει την πολιορκία και να αναβάλει τις αποφάσεις, μέχρι να κάνει εκτίμηση για την διοίκηση του νέου προέδρου των ΗΠΑ, του Ντόναλντ Τραμπ.

Κάποιοι αξιωματούχοι λένε ότι η Άγκυρα προτιμά να περιμένει και να εκτιμήσει την πολιτική για το συριακό πρόβλημα από την νέα διοίκηση και αν οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν το κουρδικό εθνικιστικό «Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης», πριν αποφασίσει το επόμενο βήμα προς την Αλ Μπαμπ.

Τέλος, υπάρχει το ζήτημα που πρέπει να καταλήξουμε, αν η πολιορκία της Αλ Μπαμπ συνιστά ένα ρίσκο ή μια ευκαιρία για το συνταγματικό δημοψήφισμα, που αναμένεται να διεξαχθεί τον Απρίλιο. Οι προτεινόμενες αλλαγές θα διευρύνουν τις εξουσίες του Ταγίπ Ερντογάν. Πολλοί αντιλαμβάνονται, ότι μια απόφαση από τον Ερντογάν την παραμονή του δημοψηφίσματος θα μπορούσε να κρίνει τα πάντα.

Ο Ερντογάν μπορεί να επιθυμεί να επιταχύνει την επιχείρηση της Αλ Μπαμπ, ώστε να την εμφανίσει ως στρατιωτική νίκη. Έχει αρκετό χάρισμα και τα μέσα ενημέρωσης για να το κάνει. Αλλά αν η επιχείρηση αποτύχει και η Αλ Μπαμπ δεν καταληφθεί, αυτό θα μπορούσε να αυξήσει τα «όχι» στο δημοψήφισμα.

Πολλοί ειδικοί αναρωτιούνται εάν με τη βελτίωση του καιρού και την πιθανή στήριξη από τον Τραμπ, η Τουρκία θα ξεκινήσει μια μεγάλη επίθεση για την κατάληψη της Αλ Μπαμπ τον Φεβρουάριο. Το ερώτημα είναι αν ο Ερντογάν βλέπει την Αλ Μπαμπ ως ρίσκο ή μια ευκαιρία για το προσεχές δημοψήφισμα. Έπειτα από το θάνατο 5 Τούρκων στρατιωτών από VBIED και τον τραυματισμό 9 άλλων κοντά στην Αλ Μπαμπ, ο Ερντογάν χωρίς αμφιβολία πρέπει να το σκεφθεί πολύ σοβαρά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



4 Φεβρουαρίου 2015. Λίγες μέρες αφότου έχει αναλάβει τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στις Βρυξέλλες για την πρώτη του επίσκεψη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Ε.Ε.). Στο Berlaymont είχαν αποφασίσει ότι «θα τον πάρουν από το χέρι» και θα τον οδηγήσουν στα μονοπάτια των Βρυξελλών, αποδεικνύοντας σε όλες τις αντιευρωπαϊκές φωνές που είχαν αρχίσει να δυναμώνουν με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ ότι όλοι ανήκουν στην Ευρώπη.

Εκεί στην πρώτη του εμφάνιση με τον επικεφαλής της Ε.Ε. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, έχοντας φόντο τις ευρωπαϊκές σημαίες, με τα φλας των καμερών να αναβοσβήνουν και την αμηχανία του κ. Τσίπρα να είναι εμφανής, ο πρόεδρος της Επιτροπής –με μία κίνηση που θα αποδειχθεί συμβολική για τη σχέση που θα εξελιχθεί στο μέλλον– τον πιάνει από το χέρι, όπως ένας ενήλικας πιάνει ένα παιδί, και τον οδηγεί στα ενδότερα της Κομισιόν. Εκεί το μήνυμα του ισχυρού Ευρωπαίου είναι ξεκάθαρο: «Βοήθησέ μας να σε βοηθήσουμε», του λέει και από εκείνη τη στιγμή οι σχέσεις των Βρυξελλών με την κυβέρνηση Τσίπρα, αλλά κυρίως με τον ίδιο τον πρωθυπουργό, έχουν περάσει από πολλά κύματα.

Η πρώτη έκπληξη

Πίσω στις εκλογές του 2015, η επιλογή συγκυβέρνησης του κ. Τσίπρα με τους Ανεξάρτητους Ελληνες (ΑΝΕΛ) ξαφνιάζει τη βελγική πρωτεύουσα. Είναι το πρώτο δείγμα ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι γνωρίζουν πολύ λίγα για τον νέο πολιτικό, που τους φαίνεται ότι παρά τα ακραία πράγματα που μπορεί να λέει, τουλάχιστον δεν κουβαλάει τη φθορά και τη διαφθορά των άλλων μεγάλων κομμάτων.

Αλλωστε πρώτη φορά που Ευρωπαίοι αξιωματούχοι άρχισαν να τον παρακολουθούν ήταν μόλις λίγους μήνες νωρίτερα, και συγκεκριμένα μετά τις ευρωεκλογές του 2014, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνάει το τότε κυβερνών κόμμα της Ν.Δ. για μερικές μονάδες. Για τους Ευρωπαίους ο «άφθαρτος», τότε, Τσίπρας φαινόταν ότι θα αποκτούσε μεγάλη δυναμική κατά τη διάρκεια ενδεχόμενων εθνικών εκλογών.

Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης που ανακοινώνει τον Σεπτέμβριο του 2014 ανησυχεί πολλούς και το γεγονός ότι οι σχέσεις του με τους ανθρώπους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή –πριν από την εκλογή του– ήταν σχεδόν ανύπαρκτες, δεν βοηθάει στον καθησύχαση των ανησυχιών. Μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 ο τότε πρόεδρος της Επιτροπής, Ζ.-Μ. Μπαρόζο, δεν είχε καμία επαφή μαζί του. «Μία-δύο φορές του είχε γράψει ο Τσίπρας επιστολή που ήταν στα όρια του υβριστικού», λέει Ευρωπαίος αξιωματούχος στην «Κ».

Η πρώτη γνωριμία

Στη συνάντηση που είχε ο κ. Τσίπρας πριν από τις ευρωεκλογές με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών του είχε εξηγήσει προφητικά ότι δεν θα μπορέσει να υλοποιήσει πολλές από τις εξαγγελίες του. «Ή θα αποτύχετε ή δεν θα κάνετε αυτά που υπόσχεστε», του είχε πει.
Ομως η εικόνα του ριζοσπάστη αντιευρωπαϊστή αλλάζει σιγά σιγά στα μάτια των Ευρωπαίων τους μήνες πριν από τις εκλογές του 2015. Τον Ιούνιο του 2014, ο κ. Τσίπρας περνάει για πρώτη φορά το κατώφλι του γυάλινου κτιρίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) στη Φρανκφούρτη, για μια συνάντηση με τον πρόεδρό της, Μάριο Ντράγκι, και δίνει την εντύπωση ενός ανθρώπου λιγότερο ριζοσπαστικού σε σχέση με αυτά που έλεγε στο εσωτερικό της χώρας.

Η καθησύχαση

Ο Ντράγκι τότε είχε ακούσει με πολύ ενδιαφέρον την πρόθεσή του να κάνει αυτά στα οποία οι Ευρωπαίοι θεωρούσαν ότι υπολειπόταν η κυβέρνηση της Ν.Δ. για την «καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, αλλά και για τη μάχη εναντίον των συμφερόντων των ολιγαρχών». Η μετριοπαθής εικόνα που προβάλλει ο κ. Τσίπρας στις λίγες επαφές που έχει με ανθρώπους στο εξωτερικό δίνουν την εντύπωση ότι «έχει εισπνεύσει πολύ ΠΑΣΟΚ και απλώς θα κάνει μία αριστερή κυβέρνηση».

Η σύγκρουση

Ολα όμως αλλάζουν από τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής του, καθώς η συγκρουσιακή διαπραγματευτική τακτική που επιλέγει τους επόμενους τέσσερις μήνες –που είναι λίγο-πολύ γνωστή– δημιουργεί ένα κλίμα «τοξικό», όπως το περιγράφουν ακόμα και σήμερα αξιωματούχοι που συμμετείχαν σε αυτές τις «τραυματικές», όπως τις χαρακτηρίζουν, διαπραγματεύσεις.

Σήμερα δύο χρόνια μετά την πρώτη εκλογή του, και παρά τη σειρά λανθασμένων χειρισμών, φαίνεται να μην έχει χάσει τελείως την αρχική του αύρα και να παραμένει «ο συμπαθητικός Αλέξης». Ομως αυτό που είναι ξεκάθαρο πλέον είναι αυτό που έλεγε Ευρωπαίος αξιωματούχος στην «Κ»: Ο χρόνος για τον Ελληνα πρωθυπουργό έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα και το κλείσιμο της αξιολόγησης εγκαίρως μπορεί να είναι και η τελευταία του ευκαιρία.

«Αυτό που είναι σαφές στις Βρυξέλλες», λέει ο ίδιος, είναι ότι πέρα από τον Τσίπρα «δεν υπάρχει κάτι άλλο, δεν υπάρχουν υπουργοί, δεν υπάρχει σύστημα, δεν υπάρχει κρατική δομή, δεν υπάρχει υπόβαθρο, δεν υπάρχει ουσία σε αυτή την κυβέρνηση». Και αυτό φαίνεται να το ξέρουν πλέον πολύ καλά στις Βρυξέλλες, καθώς μία σειρά από αξιωματούχους με τους οποίους μίλησε η «Κ» φαίνεται να ξεχωρίζουν τον κ. Τσίπρα από την υπόλοιπη κυβέρνηση.

Το πρόβλημα

Το βασικό πρόβλημα που εντοπίζουν οι αξιωματούχοι που παρακολουθούν την Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια της διακυβέρνησης Τσίπρα, είναι ότι δεν υπάρχει μια σταθερότητα, μία στρατηγική και μία συνέχεια στην πορεία της κυβέρνησης. Και δεν είναι λίγες οι φορές, όπως περιγράφουν, που «νιώθουν ότι το νερό έχει μπει στο αυλάκι και την επομένη ο κ. Τσίπρας αλλάζει τελείως τακτική».

Ευρωπαίος αξιωματούχος παρομοίαζε, μιλώντας στην «Κ», τη διακυβέρνηση Τσίπρα με «ακορντεόν», που από τη μια στιγμή στην άλλη το όργανο ανοίγει και κλείνει αλλάζοντας μελωδία: Από την πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης, που με τους χειρισμούς του Ελληνα πρωθυπουργού η χώρα βρέθηκε ένα βήμα πριν από την έξοδο από το ευρώ, με ένα λογαριασμό δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ επιπλέον που πρέπει να πληρώσει, και τις Βρυξέλλες να «βρίσκονται σε κατάσταση σοκ», ο κ. Τσίπρας αμέσως πέρασε στην αντίπερα όχθη.

Από τον Ιούλιο του 2015 μέχρι τις εκλογές του Σεπτεμβρίου «έκανε όλες τις σωστές κινήσεις», έλεγε αξιωματούχος στην «Κ», αναφέροντας ότι «υπέγραψε τη συμφωνία για νέο πρόγραμμα, έβγαλε από τη Βουλή όλες τις αντιευρωπαϊκές δυνάμεις, ενώ μέσα στον Αύγουστο ψήφισε κυριολεκτικά... τα πάντα». Και εκεί που οι Ευρωπαίοι ανακουφίζονται ότι η κυβέρνηση έχει βρει τον βηματισμό της, το φθινόπωρο του 2015 ξεσπάει η μεταναστευτική κρίση.

Η αντίφαση

Από τη μία στις Βρυξέλλες αναγνωρίζουν ότι ο κ. Τσίπρας δεν ενθάρρυνε τις φωνές του λαϊκισμού και δεν χρησιμοποίησε τη μεταναστευτική κρίση με όρους αντιευρωπαϊκούς, αλλά οι χειρισμοί της κυβέρνησης δείχνουν ξεκάθαρα το τεράστιο έλλειμμα αποτελεσματικότητας.

Δεν είναι τυχαίο πως αξιωματούχος που ασχολείται αποκλειστικά με οικονομικά θέματα, σε ερώτηση της «Κ» ως προς το πώς αξιολογεί τη διετή διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η απάντησή του ήταν «η διαχείριση του προσφυγικού είναι ντροπιαστική».

Αλλος Ευρωπαίος αξιωματούχος έλεγε στην «Κ» πως αν δεν γινόταν η συμφωνία με την Τουρκία στις Βρυξέλλες, η Ελλάδα θα είχε καταρρεύσει. «Ρητορική, λόγια και από πίσω τίποτα», λέει αναφερόμενος στην ελληνική κυβέρνηση, καθώς παρά το ένα δισ. που είναι διαθέσιμο στη χώρα μας για την αντιμετώπιση της κρίσης, δεν έχει καταφέρει να προσφέρει στους πρόσφυγες τα βασικά προστατεύοντάς τους από το κρύο ή παρέχοντάς τους βασικές συνθήκες υγιεινής.

Ομως, ακριβώς εξαιτίας των «πολυκρίσεων» που έχουν χτυπήσει την Ε.Ε., από τη μεταναστευτική πολιτική, το Brexit, την άνοδο των αντιευρωπαϊκών κομμάτων και την τρομοκρατία, το τελευταίο που θα ήθελαν να δουν στις Βρυξέλλες είναι άλλη μία κρίση με την Ελλάδα.

Αλλωστε «μέχρι να πυροβολήσει ο κ. Τσίπρας το πόδι του», όπως χαρακτηρίζουν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι την κίνηση να δώσει επίδομα στους συνταξιούχους χωρίς καμία συνεννόηση, οι «περισσότεροι στο Εurogroup δεν ήθελαν να ακούσουν άλλο για την Ελλάδα», λέει χαρακτηριστικά, καθώς υπήρχε το αίσθημα της «κόπωσης» και η λογική του «ας τελειώνουμε».

Η αξιοπιστία

Από την άλλη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλουν απεγνωσμένα να πουν ότι παρά τη ριζοσπαστική κυβέρνηση, με τη βοήθεια της Ε.Ε. η Ελλάδα άφησε πίσω τα βαρίδια του παρελθόντος και άλλαξε σελίδα. Γι’ αυτό δεν είναι τυχαία η τεράστια υποστήριξη που έχει λάβει η κυβέρνηση από την Επιτροπή κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Σε τέτοιο σημείο, που έχει χάσει την αξιοπιστία της και ανάμεσα στα κράτη-μέλη που παρακολουθούν την πορεία του ελληνικού προγράμματος, αλλά και από την αγορά.

«Η Επιτροπή πάντα προσπαθεί να ωραιοποιήσει την κατάσταση στην Ελλάδα και την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων», λέει συμμετέχοντας στο Εuroworking Group. Αλλά το πλήγμα στην αξιοπιστία της μπορεί να μην είχε σημασία αν όντως η Ελλάδα άλλαζε.

«Τίποτε δεν άλλαξε στην Ελλάδα...»

Σήμερα, δύο χρόνια αργότερα, εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησης στην Αθήνα, τουλάχιστον ως προς την επίτευξη των βασικών στόχων, Ευρωπαίος αξιωματούχος διαπιστώνει πως «τίποτε δεν άλλαξε» στην πραγματικότητα με την περίπτωση της Ελλάδας.

«Δεν έκανε τη μεγάλη τομή στο κράτος, διόρισε περισσότερους, δεν εξορθολόγισε τις δαπάνες, δίνει χρήματα σε λάθους ανθρώπους, δεν βοήθησε την επιχειρηματικότητα, δεν πολέμησε τη διαφθορά», λέει χαρακτηριστικά.

Στις Βρυξέλλες «ο συμπαθητικός Αλέξης» έχει αρχίσει αργά αλλά σταθερά να χάνει τους υποστηρικτές του. Αν τον Φεβρουάριο κλείσει η αξιολόγηση, τότε θα ενισχυθεί η τάση ότι «έως και η Ελλάδα τα κατάφερε», λένε στη βελγική πρωτεύουσα. Αν δεν κλείσει όμως, τότε υπάρχει ένας πολύ σοβαρός κίνδυνος: Το αρχικό «βοήθησέ μας να σε βοηθήσουμε» του Ζ.-Κ. Γιούνκερ, τελικώς να μην ισχύει πλέον. Κι αυτή θα είναι μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη για τα ελληνικά συμφέροντα, όπως μπορούν να επιβεβαιώσουν όσοι έχουν γνώση των ισορροπιών στους κόλπους των Ευρωπαίων εταίρων μας.


Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Αν και τα φάσκελα θα έπρεπε να απευθυνθούν για την επέτειο των εκλογών του Σεπτεμβρίου, τιμής ένεκεν, κι επειδή πλην ελαχίστων εξαιρέσεων πρόκειται για τους ίδιους λεχρίτες και πολιτικούς απατεώνες, τους τα απονέμουμε από τώρα.

Βέβαια, αυτά είναι τα μισά. Τα άλλα μισά ανήκουν στον ελληνικό λαό.
Όχι για τον Ιανουάριο του '15.  Τότε καλά έκανε. Έκανε την υπέρβασή του και επιχείρησε να ξηλώσει το συστημικό διαπλεκόμενο κατεστημένο, κόντρα σε κάθε επιχείρηση τρομοκράτησής του.
Το ίδιο, κι ακόμη σπουδαιότερο, έκανε έξη μήνες μετά, στο δημοψήφισμα.
Έκτοτε όμως αγνοείται η τύχη του.
Ή μάλλον, η τύχη του είναι πολύ γνωστή, αγνοείται όμως η ύπαρξή του, αν υπάρχει, αν αντιδρά σε ερεθίσματα, ή έχει απομείνει φυτό.

Επίσης διπλάσια φάσκελα απονέμουμε στα γελοία ανθρωπάκια που ακούν στο όνομα "βουλευτής ΤΣΥΡΙΖΑ" και  "βουλευτής Ανθ.Ελ.", με όλη τη σιχασιά μας και τις κατάρες μας.
Τίποτα δεν θα μπορούσε να είχε γίνει χωρίς αυτούς.
Ειδικά για τους μισούς κυβερνητικούς και πολλούς απλούς βουλευτές που δεν είναι παρά τα παλιά σκουλήκια του ΠαΣοΚ που βρήκαν άλλον βόρβορο για να κυλιστούν στην κοπριά και στο χρήμα, απονέμουμε τα τριπλάσια φάσκελα, μαζί με την υπόσχεση πως θα μας μείνουν αξέχαστοι.

Φάσκελα επίσης απονέμουμε σε σύσσωμη την αντιπολίτευση, ειδικά όμως στην αξιωματική, που ενώ τον Αύγουστο του '15 ψήφισε το Τρίτο το μακρύτερο σε πλήρη σύμπνοια με τους "αριστερούς" προδότες, τώρα τανιόνται και ζορίζονται τάχα εκ μέρους του ελληνικού λαού και ετοιμάζονται για την μεγάλη επαναφορά στην κουτάλα με το μέλι.

Όλα, τέλος, τα φάσκελα απονέμουμε σε έναν δόλιο (με την έννοια του κακομοίρη, αλλά και με την ένοια του δόλου) γυμνοσάλιαγκα, που "σιγά-σιγά και γλείφοντας και με τα κέρατά του" όπως λέει η λαϊκή ρήση, έφτασε ψηλά, πολύ ψηλά, στα ανώτατα πολιτειακά αξιώματα, εκεί που πρέπει να είσαι "άντρας" και όχι μυγόχεσμα, ώστε να μπορέσεις να προασπίσεις την πατρίδα σου και το Σύνταγμα και αν παραστεί ανάγκη (πόσο μεγαλύτερη απ΄ τη σημερινή;) να "αποθάνει η ψυχή σου μετά των αλλοφύλων" (όπου "αλλόφυλοι" όλοι οι μνημονιακοί δωσίλογοι και προδότες).

Μεγάλη επέτειος η σημερινή.
Επέτειος μεγάλης νίκης του λαού, που ο ίδιος μετέτρεψε σε απόλυτη ήττα.
Κι ακόμη μεγαλύτερη κι απ' την επέτειο είναι η καταστροφή που έχει συντελεστεί.
Μέσα μας, και έξω μας...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Κατά 11 θέσεις "κατρακύλησε" η Ελλάδα στην παγκόσμια κατάταξη της Διεθνούς Διαφάνειας για τη διαφθορά. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα για το 2016 κατετάγη στην 69η θέση, έναντι της 58ης του 2015, επιστρέφοντας στα επίπεδα του 2014.

Η έρευνα αντικατοπτρίζει την αντίληψη που υπάρχει για τη διαφθορά σε όλο το φάσμα του δημόσιου τομέα και βασίζεται στην ανάλυση ειδικών οργανισμών για τη διαφθορά στο Δημόσιο. Η έρευνα χρησιμοποιεί κλίμακα από το 0 (χώρες πολύ διεφθαρμένες) ώς το 100 (αδιάφθορες). Ενδεικτικά, η πλέον αδιάφθορη χώρα, η Δανία, συγκέντρωσε 90 πόντους, έναντι της πλέον διεφθαρμένης Σομαλίας που συγκέντρωσε 10 πόντους.

Τα «σκήπτρα» της πλέον αδιάφθορης χώρας κρατάει για τρίτη χρονιά η Δανία και την πρώτη δεκάδα, σε σύνολο 167 χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα, συμπληρώνουν οι Ν. Ζηλανδία, Φινλανδία, Σουηδία, Ελβετία, Νορβηγία, Σιγκαπούρη, Ολλανδία, Καναδάς, ενώ στη 10η θέση «συγκατοικούν» η Γερμανία, το Λουξεμβούργο και το Ηνωμένο Βασίλειο. Αντίστοιχα, οι πλέον διεφθαρμένες χώρες είναι κατά σειράν οι Σομαλία, Ν. Σουδάν, Ν. Κορέα, Συρία, Υεμένη, Σουδάν, Λιβύη, Αφγανιστάν, Γουινέα-Μπισάου, Βενεζουέλα, Ιράκ, Ερυθραία και Ανγκόλα. Οι ΗΠΑ κατατάσσονται στη 18η θέση (16η πέρυσι), το Ισραήλ στην 28η (32η), η Κύπρος στην 47η (32η) μαζί με την Τσεχία, η Τουρκία στην 75η (66η) και η FYROM στην 90ή (66η) μαζί με την Κολομβία, την Ινδονησία, τη Λιβερία και το Μαρόκο.

Στην Ε.Ε. οι πλέον αδιάφθορες χώρες είναι οι Δανία, Φινλανδία, Σουηδία Ολλανδία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Ηνωμένο Βασίλειο, Βέλγιο, Αυστρία και Ιρλανδία. Οι πλέον διεφθαρμένες είναι οι Βουλγαρία, Ελλάδα (44 πόντοι), Ιταλία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Κροατία, Σλοβακία, Μάλτα, Τσεχία και Κύπρος.

«Είναι μεγάλη η πρόκληση για τη χώρα μας να κάνουμε ό,τι είναι αναγκαίο ώστε να βρεθούμε σε πολύ καλύτερη θέση. Περιμένουμε από τα πολιτικά κόμματα να τοποθετηθούν επί του θέματος με συγκεκριμένες θέσεις. Επί παραδείγματι χρειάζεται περισσότερη διαφάνεια στον τρόπο επιλογής της ηγεσίας των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας. Χωρίς να αλλάξει το άρθρο 90 του Συντάγματος, η κυβέρνηση μπορεί να δεσμευθεί ότι θα λαμβάνει υπ’ όψιν την πρόταση της ολομέλειας του αντίστοιχου ανωτάτου δικαστηρίου για τις θέσεις του προέδρου και των αντιπροέδρων», τόνισε ο κ. Αγγελος Συρίγος, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδος. Ο ίδιος εκτιμά ότι έχει επανέλθει το φαινόμενο της «μικροδιαφθοράς», δηλαδή της καταβολής μικρών ποσών σε δημόσιες υπηρεσίες με στόχο την ταχύτερη εξυπηρέτηση. «Τα τελευταία χρόνια έδειχνε ότι είχε μειωθεί λόγω οικονομικής κρίσης, ωστόσο μοιάζει να επανέρχεται σταδιακά», λέει ο κ. Συρίγος.

Σε παγκόσμιο επίπεδο οι χώρες με τη μεγαλύτερη πτώση είναι το Κατάρ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, η Σαουδική Αραβία και η Κύπρος. Στα συμπεράσματα της έκθεσης για το 2016 καταγράφεται παγκοσμίως αύξηση της διαφθοράς (το 69% των χωρών που συμμετείχαν συγκέντρωσαν λιγότερους από 50 πόντους), η οποία, όπως σημειώνεται, συνδέεται με την άνοδο στην εξουσία «λαϊκιστικών» κυβερνήσεων. Στις αδιάφθορες χώρες κοινά χαρακτηριστικά είναι η ανοιχτή διακυβέρνηση, η ελευθερία του Τύπου, κοινωνικές ελευθερίες και ανεξάρτητα δικαστικά συστήματα. Αντίστοιχα, οι διεφθαρμένες χώρες χαρακτηρίζονται από κακή διακυβέρνηση και αδύναμους θεσμούς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Απόφαση - σήμα για την  έναρξη, από τον Φεβρουάριο, της καθολικής  εφαρμογής του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης για όσους βρίσκονται σε κατάσταση ακραίας φτώχειας δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ.
Η απόφαση προβλέπει συνολική δαπάνη 702,6 εκατ ευρώ, Κοινωνικό Επίδομα Αλληλεγγύης ύψους 200 € για 1 ατόμο + 100 € για τα 2 άτομα οικογένειας + 50 € για κάθε προστατευόμενο τέκνο, 6πλάσιο του εγγυημένου παραπάνω επιδόματος, για κάθε κατηγορία, όριο εισοδήματος στο 6μηνο προκειμένου να ενταχθεί στο πρόγραμμα, τις λοιπές παροχές κα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις προβλέπεται να καλυφθούν πάνω από 700.000 άτομα.
Αναλυτικά:
Το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης (ΚΕΑ) είναι ένα νέο προνοιακό πρόγραμμα που συνδυάζει:
- Εισοδηματική ενίσχυση: Το χρηματικό ποσό ενίσχυσης της ωφελούμενης μονάδας.
- Συμπληρωματικές κοινωνικές υπηρεσίες, παροχές και αγαθά:  Διασύνδεση των μελών της ωφελούμενης μονάδας, εφόσον πληρούν τα κριτήρια ένταξης εκάστου προγράμματος:
  • Με δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ανασφαλίστων.
  • Παραπομπή και ένταξη σε δομές και υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας και υποστήριξης.
  • Ένταξη σε προγράμματα και κοινωνικές δομές για την αντιμετώπιση της φτώχειας.
  • Ένταξη σε προγράμματα που υλοποιούνται στο πλαίσιο του Ταμείου Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους άπορους.
  • Κοινωνικό τιμολόγιο παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας.
  • Κοινωνικό τιμολόγιο παρόχων ύδρευσης.
  • Κοινωνικό τιμολόγιο δήμων και δημοτικών επιχειρήσεων.
- Υπηρεσίες ενεργοποίησης: Προώθηση των δικαιούχων, εφόσoν δύνανται να εργαστούν, σε δράσεις που στοχεύουν στην ένταξη ή επανένταξή τους στην αγορά εργασίας και μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:
  • Την κάλυψη προτεινόμενης θέσης εργασίας.
  • Τη συμμετοχή σε προγράμματα κοινωφελούς εργασίας.
  • Τη συμμετοχή σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης.
  • Τη συμμετοχή σε προγράμματα απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας.
  • Την ένταξη ή την επιστροφή στο εκπαιδευτικό σύστημα και στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας.
Κριτήρια ένταξης στο πρόγραμμα
Τα νοικοκυριά εντάσσονται στο πρόγραμμα, εφόσον πληρούν αθροιστικά τα ακόλουθα εισοδηματικά, περιουσιακά και κριτήρια διαμονής:
1. Εισοδηματικά κριτήρια. Το δηλούμενο εισόδημα του νοικοκυριού, όπως υπολογίζεται για τους σκοπούς της ένταξης στο πρόγραμμα, τους έξι τελευταίους μήνες, πριν την υποβολή της αίτησης, δεν μπορεί να υπερβαίνει το εξαπλάσιο του εγγυημένου ποσού για κάθε τύπο νοικοκυριού.
Παρατίθενται, ενδεικτικά, οι ακόλουθες περιπτώσεις:
Σύνθεση νοικοκυριού                             Εξαμηνιαίο εισόδημα
Μονοπρόσωπο νοικοκυριό                     1.200 ευρώ
Νοικοκυριό αποτελούμενο από δύο
ενήλικα μέλη ή μονογονεϊκή οικογένεια
με ένα ανήλικο μέλος                                1.800 ευρώ
Νοικοκυριό αποτελούμενο από
δύο ενήλικα και ένα ανήλικο μέλος
ή μονογονεϊκή οικογένεια
με δύο ανήλικα μέλη                               2.100 ευρώ
Νοικοκυριό αποτελούμενο από
τρία ενήλικα μέλη ή δύο ενήλικα
και δύο ανήλικα μέλη
ή μονογονεϊκή οικογένεια
με τρία ανήλικα μέλη                               2.400 ευρώ
Νοικοκυριό αποτελούμενο
από τρία ενήλικα και ένα ανήλικο μέλος
ή δύο ενήλικα και τρία ανήλικα μέλη
ή μονογονεϊκή οικογένεια
με τέσσερα ανήλικα μέλη                        2.700 ευρώ
Νοικοκυριό αποτελούμενο
από τέσσερα ενήλικα μέλη
ή δύο ενήλικα και τέσσερα ανήλικα μέλη
ή μονογονεϊκή οικογένεια
με πέντε ανήλικα μέλη                              3.000 ευρώ

Για κάθε επιπλέον μέλος προστίθεται το εξαπλάσιο του αντίστοιχου εγγυημένου ποσού. Το δηλούμενο εισόδημα δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 5.400 ευρώ, ανεξαρτήτως του αριθμού των μελών του νοικοκυριού.
2. Περιουσιακά κριτήρια
α. Ακίνητη περιουσία: Η συνολική φορολογητέα αξία της ακίνητης περιουσίας του νοικοκυριού στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό δεν μπορεί να υπερβαίνει στο σύνολό της το ποσό των 90.1 ευρώ για το μονοπρόσωπο νοικοκυριό, προσαυξανόμενη κατά 15.000 ευρώ για κάθε πρόσθετο μέλος και έως 150.000 ευρώ.
β. Κινητή περιουσία:
  •  Η αντικειμενική δαπάνη των επιβατικών αυτοκινήτων Ιδιωτικής Χρήσης (Ι.Χ.), Μικτής Χρήσης (Μ.Χ.) ή και των δικύκλων του νοικοκυριού, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, δεν μπορεί να υπερβαίνει στο σύνολό της το ποσό των 6.000 ευρώ.
  •  Το συνολικό ύψος των καταθέσεων του νοικοκυριού σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας ή του εξωτερικού ή/και η τρέχουσα αξία μετοχών, ομολόγων, κτλ, όπως προκύπτουν από τις ηλεκτρονικές διασταυρώσεις, δεν μπορεί να υπερβαίνει τα όρια του κατωτέρω πίνακα για κάθε τύπο νοικοκυριού, μέχρι και το ποσό των 14.400 ευρώ.
Συγκεκριμένα:
Σύνθεση νοικοκυριού                     Όρια καταθέσεων/μετοχών, ομολόγων, κτλ
Μονοπρόσωπο νοικοκυριό                   4.800

Νοικοκυριό που αποτελείται
από δύο ενήλικες
ή μονογονεϊκό νοικοκυριό
με ένα ανήλικο μέλος                           7.200

Νοικοκυριό που
αποτελείται από δύο ενήλικες
και ένα ανήλικο μέλος
ή μονογονεϊκό νοικοκυριό
με δύο ανήλικα μέλη                             8.400

Νοικοκυριό που αποτελείται
από τρεις ενήλικες ή δύο ενήλικες
και δύο ανήλικα μέλη
ή μονογονεϊκό νοικοκυριό
με τρία ανήλικα μέλη                           9.600

Νοικοκυριό που αποτελείται
από τρεις ενήλικες
και ένα ανήλικο μέλος
ή δύο ενήλικες και τρία ανήλικα μέλη
ή μονογονεϊκό νοικοκυριό
με τέσσερα ανήλικα μέλη                     10.800

Νοικοκυριό που αποτελείται
από τέσσερις ενήλικες ή δύο ενήλικες
και τέσσερα ανήλικα μέλη
ή μονογονεϊκό νοικοκυριό
με πέντε ανήλικα μέλη                          12.000

Νοικοκυριό που αποτελείται
από τέσσερις ενήλικες
και 1 ανήλικο μέλος ή
δύο ενήλικες και πέντε ανήλικα μέλη
ή μονογονεϊκό νοικοκυριό
με έξι ανήλικα μέλη                                 13.200

Νοικοκυριό που αποτελείται
από πέντε ενήλικες ή δύο ενήλικες
και έξι ανήλικα μέλη
ή μονογονεϊκό νοικοκυριό
με εφτά ανήλικα μέλη                              14.400

γ. Περιουσιακό τεκμήριο: Το συνολικό ποσό από τόκους καταθέσεων των μελών του νοικοκυριού σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας ή του εξωτερικού, όπως έχουν δηλωθεί στην τελευταία εκκαθαρισμένη δήλωση φορολογίας εισοδήματος (Ε1), δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό που προκύπτει από τον κατωτέρω μαθηματικό τύπο: Ετήσιος τόκος = όριο καταθέσεων για κάθε τύπο νοικοκυριού * μέσο ετήσιο καταθετικό επιτόκιο /100. Ως έτος υπολογισμού του μέσου καταθετικού επιτοκίου ορίζεται εκείνο στο οποίο αντιστοιχεί η τελευταία εκκαθαρισμένη δήλωση φορολογίας εισοδήματος. Δεν γίνονται δεκτές αιτήσεις νοικοκυριών, τα μέλη των οποίων, βάσει της τελευταίας εκκαθαρισμένης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος:
  • Εμπίπτουν στις διατάξεις του φόρου πολυτελείας.
  • Δηλώνουν δαπάνες για αμοιβές πληρωμάτων σκαφών αναψυχής.
  • Δηλώνουν δαπάνες για δίδακτρα σε ιδιωτικά σχολεία.
  • Δηλώνουν δαπάνες για οικιακούς βοηθούς, οδηγούς αυτ/των, δασκάλους και λοιπό προσωπικό, όπως αυτές προσδιορίζονται στους αντίστοιχους κωδικούς του εντύπου Ε1.
3. Κριτήρια διαμονής. Τα νοικοκυριά διαμένουν νόμιμα και μόνιμα στην ελληνική επικράτεια.
Το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης είναι αφορολόγητο, δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε κράτηση, δεν κατάσχεται ούτε συμψηφίζεται με ήδη βεβαιωμένα χρέη προς το Δημόσιο, ιδιώτες ή πιστωτικά ιδρύματα και δεν υπολογίζεται στα εισοδηματικά όρια για την καταβολή οποιασδήποτε παροχής κοινωνικού ή προνοιακού χαρακτήρα.
Ως ωφελούμενες μονάδες ορίζονται οι κάτωθι κατηγορίες:
α. Μονοπρόσωπο νοικοκυριό: Κάθε ενήλικο άτομο που διαμένει μόνο του σε κατοικία και δεν εμπίπτει στην κατηγορία ενηλίκων έως 25 ετών που φοιτούν σε πανεπιστημιακές σχολές ή σχολεία ή ινστιτούτα επαγγελματικής εκπαίδευσης ή κατάρτισης της ημεδαπής ή αλλοδαπής.
β. Πολυπρόσωπο νοικοκυριό: Όλα τα άτομα που διαμένουν κάτω από την ίδια στέγη. Δύναται να απαρτίζεται και από φιλοξενούμενα άτομα ή φιλοξενούμενη οικογένεια, με την προϋπόθεση ότι η φιλοξενία είχε δηλωθεί στην τελευταία εκκαθαρισμένη δήλωση φορολογίας εισοδήματος. Στο πολυπρόσωπο νοικοκυριό εντάσσονται και τα ενήλικα τέκνα έως 25 ετών που φοιτούν σε πανεπιστημιακές σχολές ή σχολεία ή ινστιτούτα επαγγελματικής εκπαίδευσης ή κατάρτισης, ανεξαρτήτως του τόπου διαμονής τους.
γ. Αστεγοι: Τα άτομα που διαβιούν στο δρόμο ή σε ακατάλληλα καταλύματα, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν καταγραφεί από τις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων ή κάνουν χρήση των υπηρεσιών ανοικτών κέντρων ημέρας αστέγων ή/και υπνωτηρίων που λειτουργούν στους δήμους, δύναται να είναι δικαιούχοι του προγράμματος. Η διαπίστωση της έλλειψης στέγης δεν δύναται να τεκμηριωθεί μόνο μέσω του εντύπου της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος.
Δικαιούχος: Το ενήλικο άτομο που υποβάλλει αίτηση για λογαριασμό του νοικοκυριού, η οποία έχει κριθεί και πληροί τα κριτήρια ένταξης στο πρόγραμμα.
Ανήλικα μέλη: Τα μέλη του νοικοκυριού έως 18 ετών.
Απροστάτευτα τέκνα: Τα ανήλικα μέλη του νοικοκυριού που είναι ορφανά και από τους δύο γονείς ή που κανείς γονέας δεν μπορεί να ασκήσει τη γονική τους μέριμνα, λόγω ασθενείας, αναπηρίας, κράτησης ή στρατιωτικής θητείας και που η επιμέλειά τους έχει ανατεθεί με δικαστική απόφαση σε μέλος του νοικοκυριού.
Εξαιρέσεις υπαγωγής στο πρόγραμμα: Από την ένταξη στο πρόγραμμα εξαιρούνται και δεν θεωρούνται μέλη του νοικοκυριού οι κάτωθι κατηγορίες:
  • Ατομα τα οποία φιλοξενούνται ή περιθάλπονται σε μονάδες κλειστής φροντίδας ή σε στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης ή σε ξενώνες μεταβατικής φιλοξενίας αστέγων.
  • Ατομα τα οποία φιλοξενούνται σε μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (οικοτροφεία, ξενώνες, κτλ) ή είναι δικαιούχοι του προγράμματος προστατευμένων διαμερισμάτων.
  • Όσοι υπηρετούν τη θητεία τους στις ένοπλες δυνάμεις.
  • Όσοι κρατούνται σε σωφρονιστικά καταστήματα.
Εγγυημένο ποσό: Το ποσό που εγγυάται το πρόγραμμα για κάθε νοικοκυριό, ανάλογα με τον αριθμό και την ηλικία των μελών του, μετά και την καταβολή της εισοδηματικής ενίσχυσης του Κ.Ε.Α. Το εγγυημένο ποσό ορίζεται, ως ακολούθως:
  • Για το μονοπρόσωπο νοικοκυριό: 200 ευρώ ανά μήνα.
  • Για κάθε επιπλέον ενήλικο μέλος του νοικοκυριού: Προσαύξηση του εγγυημένου ποσού κατά 100 ευρώ ανά μήνα.
  • Για κάθε ανήλικο μέλος του νοικοκυριού: Προσαύξηση του εγγυημένου ποσού κατά 50 ευρώ ανά μήνα.
  • Στη μονογονεϊκή οικογένεια, δηλαδή σε εκείνη στην οποία ένας μόνος γονέας (άγαμος, σε χηρεία ή διαζευγμένος ή, λόγω κράτησης του ετέρου γονέα σε σωφρονιστικό κατάστημα) ασκεί κατ' αποκλειστικότητα ή, μετά από σχετική ανάθεση τη γονική μέριμνα ενός ή περισσότερων ανήλικων τέκνων, για τις ανάγκες υπολογισμού του εγγυημένου ποσού το μεγαλύτερο σε ηλικία ανήλικο μέλος λογίζεται ως ενήλικας.
  • Σε νοικοκυριό με απροστάτευτο/α τέκνο/α, για τις ανάγκες υπολογισμού του εγγυημένου ποσού κάθε απροστάτευτο τέκνο λογίζεται ως ενήλικας.
  • Ως ανώτατο όριο του εγγυημένου ποσού ορίζονται τα 900 ευρώ, μηνιαίως, ανεξαρτήτως της σύνθεσης του νοικοκυριού. Δηλούμενο εισόδημα: Το συνολικό πραγματικό εισόδημα από κάθε πηγή ημεδαπής και αλλοδαπής προέλευσης - προ φόρων, μετά την αφαίρεση των εισφορών για κοινωνική ασφάλιση - που εισπράχθηκε από όλα τα μέλη του νοικοκυριού, κατά τους έξι μήνες πριν από το μήνα υποβολής της αίτησης. Στο συνολικό δηλούμενο εισόδημα συμπεριλαμβάνεται και το σύνολο των επιδομάτων και άλλων ενισχύσεων, καθώς και το εισόδημα που απαλλάσσεται από το φόρο ή φορολογείται με ειδικό τρόπο, με τις εξαιρέσεις που αναφέρονται. Το δηλούμενο εισόδημα δεν περιλαμβάνει το επίδομα αναδοχής της διάταξης του άρθρου 9 του ν. 2082/1992, καθώς και τα μη ανταποδοτικά επιδόματα αναπηρίας που καταβάλλονται από το κράτος.
Υπολογισμός του εισοδήματος για ένταξη στο πρόγραμμα: Για την ένταξη στο πρόγραμμα και τον υπολογισμό της εισοδηματικής ενίσχυσης, αφαιρείται από το συνολικό δηλούμενο εισόδημα το 20% του καθαρού εισοδήματος από μισθωτές υπηρεσίες, από υπηρεσίες που παρέχονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών ή εργόσημο, καθώς και το 20% του ποσού από πηγές κατάρτισης, προγράμματα κοινωφελούς εργασίας ή από οποιοδήποτε άλλο πρόγραμμα εργασίας.
Σε περίπτωση που μέλος του νοικοκυριού βρει εργασία (περιστασιακή, προσωρινή ή μόνιμη), στον υπολογισμό του εισοδήματος για την ένταξη στο πρόγραμμα δεν συνυπολογίζεται κατά τον πρώτο μήνα της εργασίας το 100% και κατά τους δύο επόμενους το 40% του καθαρού μηνιαίου εισοδήματος από την ανωτέρω εργασία.
Εάν το μέλος του νοικοκυριού εξακολουθεί να εργάζεται για διάστημα άνω των τριών μηνών, το δικαίωμα στην εισοδηματική ενίσχυση διακόπτεται από την έναρξη του τέταρτου μήνα εργασίας, εφόσον δεν πληρούνται τα κριτήρια για ένταξη στο πρόγραμμα.
Εάν τα κριτήρια εξακολουθούν να πληρούνται, το νοικοκυριό λαμβάνει το ποσό της εισοδηματικής ενίσχυσης που του αναλογεί. Η ανωτέρω εξαίρεση από τον υπολογισμό του εισοδήματος για ένταξη στο πρόγραμμα δύναται να εφαρμοστεί μία και μόνη φορά σε διάστημα ενός έτους από την έναρξη ισχύος της.
Μηνιαίο ποσό εισοδηματικής ενίσχυσης: Η διαφορά μεταξύ του εξαπλάσιου ύψους του εγγυημένου ποσού και του εξαμηνιαίου δηλούμενου εισοδήματος του νοικοκυριού, όπως αυτό υπολογίζεται για τους σκοπούς της ένταξης στο πρόγραμμα, διαιρούμενη δια έξι.
Μη δυνάμενοι για εργασία: Για τους σκοπούς του προγράμματος, μη δυνάμενοι για εργασία θεωρούνται οι δικαιούχοι που ανήκουν στις κάτωθι κατηγορίες:
  • ΑμεΑ, τα οποία, σύμφωνα με την γνωμάτευση της Επιτροπής Πιστοποίησης Αναπηρίας, έχουν κριθεί ή που δηλώνουν στο σχετικό πεδίο της αίτησης για ένταξη στο ΚΕΑ «ανίκανα για εργασία».
  • Φοιτητές προγραμμάτων πλήρους φοίτησης, μαθητευόμενοι των επαγγελματικών σχολών ή όσοι εξασκούνται πρακτικά στο πλαίσιο  επαγγελματικού εκπαιδευτικού προγράμματος, χωρίς εργασιακή σχέση.
  • Δυνάμενοι για εργασία θεωρούνται οι δικαιούχοι, ηλικίας 18 έως 65 ετών, που δεν εργάζονται και δεν ανήκουν στις ανωτέρω κατηγορίες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου