Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Οκτ 2011


Είναι γνωστή σε όλους, πλέον, η πολιτική των ήπιων τόνων και της υποχωρητικότητας από την πλευρά της Ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στην Τουρκία. Μάλιστα, ο νέο-οθωμανισμός φαίνεται πως κερδίζει σημαντικό έδαφος ανάμεσα στις τάξεις των διαπλεκόμενων συμφερόντων μεταξύ επιχειρηματιών και πολιτικής.

Εάν ελέγξουμε τι συμβαίνει στην χώρα, από την Θράκη, το Αιγαίο, το Καστελλόριζο έως την Κύπρο, διαπιστώνουμε πως υπάρχει μία κοινή συνισταμένη η οποία χαρακτηρίζεται ως άκρως επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας, ενώ έχει αρχίσει να γίνεται ορατή η περίπτωση απώλειας κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας έναντι της ελληνοτουρκικής φιλίας! Η πολύ παράξενη υποχωρητικότητα της Αθήνας (από πρώην και νυν κυβερνήσεις) σε ζητήματα που άπτονται του απολύτου ενδιαφέροντος της Ελλάδας και που κρίνονται από απλά εσωτερικά θέματα έως θέματα άκρως εθνικού οικονομικού ενδιαφέροντος και ζωτικού εθνικού χώρου, φαίνεται πως οδηγεί σε τετελεσμένα τα οποία θα ξεπεράσουν κατά πολύ την Μικρασιατική Καταστροφή…

Παρατηρήσαμε πως οι Έλληνες πολιτικοί αποφεύγουν να έρχονται με θέματα μείζονος εθνικού ενδιαφέροντος που μέσα τους περιέχουν τουρκικές προκλήσεις. Για την ακρίβεια, οι Έλληνες πολιτικοί ματαιώνουν οποιαδήποτε αντιμετώπιση ζητημάτων που άπτονται πολιτικής (και όχι τεχνοκρατικής) παρέμβασης. Σε ερωτήσεις που γίνονται στην Βουλή και οι οποίες περιέχουν την λέξη «τούρκος» ή οποιοδήποτε παράγωγό της, οι αρμόδιοι υπουργοί είτε δεν απαντούν, είτε ζητούν συνεχείς αναβολές (έως της ματαίωσης των καυτών ερωτήσεων), ακόμη και όταν οι ερωτήσεις μετατρέπονται σε επίκαιρες (όταν παρέλθει ένας χρόνος χωρίς να απαντήσει το αρμόδιο υπουργείο, τότε η ερώτηση μετατρέπεται σε Επίκαιρη και απαιτεί την παρουσία του αρμόδιου υπουργού, ο οποίος υποχρεούται να απαντήσει…)!!!

Για να γίνουμε περισσότερο συγκεκριμένοι, παραθέτουμε δύο παραδείγματα από ερωτήσεις που έκανε ο βουλευτής του ΛΑ.ΟΣ. κ. Ιωάννης Κοραντής (πρώην πρέσβης στην Άγκυρα και πρώην διοικητής της ΕΥΠ) και οι οποίες απευθύνονταν προς το υπουργείο Παιδείας (29.9.2010) και προς το υπουργείο Εξωτερικών (29.11.2010).

Και στις δύο των περιπτώσεων, οι υπουργοί έδειξαν την συνήθη στάση αποφυγής στην απάντηση. Η πρώτη, αφορούσε την μειονοτική εκπαίδευση στην Θράκη και είχε θέμα «Αποθρασύνονται τα όργανα της Άγκυρας στη Θράκη», ενώ η δεύτερη έχει σχέση με τα Ελληνοτουρκικά και είχε ως θέμα «μηνύματα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις»… Τόσο η αρμόδια υφυπουργός κυρία Γεννηματά, όσο και ο αρμόδιος υπουργός κ. Λαμπρινίδης, δεν επιθυμούν να απαντήσουν και η στάση τους γεννά πλήθος αποριών για την διάθεση που έχουν να αντιμετωπίσουν θέματα που άπτονται εθνικού ενδιαφέροντος και τα οποία –υπό φυσιολογικές συνθήκες- θα έπρεπε να τα θέτουν σε πρώτη προτεραιότητα.

Απορούμε, εάν υπάρχει κάποια φοβικότητα στην στάση των πολιτικών έναντι της Άγκυρας και των παραλογισμών που αυτή από καιρού εις καιρόν τοποθετεί προκλητικά ως ζητήματα – προβλήματα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Εν πάση περιπτώσει, εάν οι πολιτικοί της χώρας μας δεν δύνανται να καλύψουν τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες των υπουργείων τους, που οικειοθελώς ανέλαβαν με την έκθεσή τους στα κοινά και στην πολιτική (είτε λόγω ανικανότητας, είτε λόγω φοβικότητας, είτε λόγω συναισθηματικής σύγκρουσης), μήπως θα έπρεπε να σκεφτούν σοβαρά το ενδεχόμενο αποχώρησής τους, αφού η εν τοις πράγμασι απουσία τους δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα δημιουργεί η Άγκυρα στην Ελλάδα;

Διαβάστε τις επερωτήσεις του βουλευτή του ΛΑ.ΟΣ. κυρίου Ιωάννη Κοραντή και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: 3924/29-9-2010 Προς:Υπουργό Παιδείας, διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Κα. Α. Διαμαντοπούλου Θέμα: Αποθρασύνονται τα όργανα της Άγκυρας στη Θράκη

Όσο περνάει ο καιρός, λόγω της ανύπαρκτης αντίδρασης της Πολιτείας, αποθρασύνονται οι έμμισθοι πράκτορες της Άγκυρας στη Θράκη, προχωρώντας σε ενέργειες που προσβάλλουν το Σύνταγμα της χώρας και τις δημοκρατικές και εθνικές ευαισθησίες του κάθε Έλληνα πολίτη. Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ο « Σύλλογος Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης» εξέδωσε ανακοίνωση, που δημοσιεύθηκε σε τουρκόφωνη εφημερίδα της περιοχής, με την οποία αναφέρεται σε «λιμνάζοντα προβλήματα στην εκπαίδευση της Τουρκικής Μειονότητας», ζητά την άμεση σύγκλιση του «Ανωτάτου Συμβουλίου της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης», ενώ υπογραμμίζει την « ανάγκη συνέχειας της τουρκικής κουλτούρας, διαμόρφωσης γενιάς συνδεδεμένης με την ιστορία μας, την κουλτούρα μας και με τις εθνικές και πνευματικές μας αξίες και προόδου στην τουρκική γλώσσα».
Ο ίδιος σύλλογος, σε άλλη μία εκδήλωση τουρκικού σωβινισμού, γράφει στην ανακοίνωσή του , επί λέξει , τα εξής «υπάρχει μία σοβαρή ροή παιδιών της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης προς τα Ελληνική κρατικά νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια. Στο θέμα της εκπαίδευσης πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Δεν θέλουμε να βλέπουμε τα παιδιά μας στα Ελληνικά κρατικά σχολεία. Εν όψει αυτής της άσχημης κατάστασης, προτείνουμε την άμεση σύγκλιση του Ανωτάτου Συμβουλίου της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης με μόνο θέμα την εκπαίδευση. Αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά».
Αυτή είναι η τραγική εικόνα, που προκύπτει όταν η εγκάθετοι της Άγκυρας, τυπικά Έλληνες πολίτες, κυριολεκτικά κηρύσσουν ανταρσία εναντίον της Ελλάδος, ενώ η Πολιτεία περί άλλα τυρβάζει.

Ερωτάται η κα. Υπουργός:
  • Μέχρι πότε θα παραμένει αδιάφορη και απαθής στην δραστηριότητα των πρακτόρων της Τουρκίας στην Θράκη;
  • Δεν γνωρίζει άραγε τις κινήσεις του τουρκικού Γενικού Προξενείου στην Κομοτηνή, που έχει καταστήσει πειθήνια όργανά του σωρεία συλλόγων
  • «Τούρκων» δασκάλων κλπ;
  • Σε ποιες συγκεκριμένες κινήσεις προτίθεται να προβεί, προκειμένου να εφαρμοσθούν το Σύνταγμα και οι Νόμοι του κράτους, που οι εγκάθετοι της Άγκυρας παραβιάζουν ασύστολα;


ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ:1138/30-8-2011 Προς: Υπουργό Εξωτερικών κ. Στ. Λαμπρινίδη Θέμα: Λάθος μηνύματα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις

Μετά την επανεκλογή Ερντογάν στην πρωθυπουργία της Τουρκίας, οι εις βάρος μας προκλήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Η Άγκυρα συνεχίζει να καλλιεργεί κλίμα αντιπαλότητας με απειλητικές δηλώσεις και κινήσεις σε όλα τα μέτωπα, Αιγαίο, θρησκευτική μειονότητα στην Θράκη, Κύπρο, αμφισβήτηση οικονομικών ζωνών κλπ. Παρ όλα αυτά, η Κυβέρνηση σχεδιάζει επίσημη επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Άγκυρα εντός του Οκτωβρίου για το δεύτερο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας των δύο χωρών. Την ώρα που πολλαπλασιάζονται οι πληροφορίες περί φαλκίδευσης των εθνικών δικαίων μας στο Αιγαίο και εκφράζονται όλο και συχνότερα ανησυχίες για εν εξελίξει μυστική διπλωματία μεταξύ των δύο χωρών, η επικείμενη επίσκεψη του Πρωθυπουργού και πολυμελούς υπουργικής αντιπροσωπείας στην Τουρκία στέλνει λάθος μήνυμα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
  • Γιατί η Κυβέρνηση δίνει «άφεση αμαρτιών» στον κ. Ερντογάν την ώρα που η Τουρκία καλλιεργεί όλο και πιο έντονα κλίμα αντιπαράθεσης;

Το γιατί δεν απαντούν οι υπουργοί, μάλλον χρήζει ιδιαίτερης σκέψης εκ μέρους μας…

  • Γιατί απορρίφθηκε από την κυβέρνηση Παπανδρέου αίτηση επένδυσης Έλληνα επιχειρηματία, ο οποίος έδινε μετρητά 1,5 δισ. δολάρια προκειμένου να πάρει άδεια έρευνας και εξόρυξης πετρελαίου στον Θερμαϊκό;
Σας φαίνεται αστείο; Μάλλον τραγικό, αφού η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου αρνήθηκε πρόταση Έλληνα επιχειρηματία (Παπάζης Παπαστογιάννος Παντελής), κατόχου μικρής πετρελαϊκής εταιρείας στο Τέξας, για εκμετάλλευση του ορυκτού υποθαλάσσιου πλούτου του Θερμαϊκού. Μάλιστα, ο Έλληνας, ο οποίος είναι γεωλόγος διεθνώς αναγνωρισμένος και με τεράστια εμπειρία στην έρευνα και εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου (εργάστηκε για χρόνια στην Exon, αλλά διετέλεσε και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Πετρελαίου) ήταν διατεθειμένος να ξεκινήσει άμεσα τις εργασίες έρευνας, αφού είναι πολύ καλός γνώστης του Ελληνικού ορυκτού –ενεργειακού- πλούτου, γεγονός που θα προσέδιδε άμεση οικονομική ανάκαμψη για μία σειρά κλάδους εργασιών που θα τόνωναν την οικονομία όχι μόνο της Θεσσαλονίκης, αλλά ολόκληρης της Βόρειας Ελλάδας.

Ο εν λόγω, λοιπόν, Έλληνας επιχειρηματίας, ήρθε προ καιρού στην Ελλάδα και κατέθεσε αίτηση για έρευνα και εκμετάλλευση στο αρμόδιο υπουργείο, τονίζοντας πως η όλη επένδυση θα καλυπτόταν από κεφάλαια του ιδίου και όχι μέσω δανείων από Ελληνικές τράπεζες, τα οποία μπορούσε να τα διαθέσει άμεσα για τον σκοπό αυτό. Όμως, το υπουργείο μετά την πάροδο μερικών ημερών (και αφού ο ίδιος ο Έλληνας επιχειρηματίας άσκησε πιέσεις για να του δοθεί μία απάντηση) απάντησε τηλεφωνικώς λέγοντας πως «επειδή αυτό το διάστημα σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε έρευνες στον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο και η πρότασή σας είναι πολύ μεγάλου ποσού, σας αντιπροτείνουμε να περιμένετε τα αποτελέσματα των δικών μας ερευνών τοποθετώντας από την δική σας πλευρά λιγότερο κεφάλαιο»…!

Μήπως το υπουργείο Έρευνας και Ανάπτυξης θέλησε να κάνει οικονομία στον εν λόγω Έλληνα επιχειρηματία, απαλλάσσοντάς τον από ένα μέρος εξόδων σχετικά με την έρευνα; Μήπως το Ελληνικό υπουργείο έδωσε αυτή την απάντηση επειδή δεν θέλει να δώσει προς εκμετάλλευση ενεργειακά κοιτάσματα της χώρας σε Έλληνα ή τουλάχιστον στον συγκεκριμένο Έλληνα; Μήπως το υπουργείο σκέφθηκε πως εάν γίνουν έρευνες από την Ελληνική κυβέρνηση, τότε θα υπάρξει καλύτερη αξιολόγηση – κοστολόγηση κάθε πιθανού κοιτάσματος ή μήπως τα γνωστά αρπακτικά σκέφθηκαν πως εάν οι έρευνες γίνουν από το Ελληνικό Δημόσιο τότε ανοίγονται δρόμοι λαμπροί για λαδώματα και πλουτισμό συγκεκριμένων κυβερνητικών παραγόντων και στελεχών;

Όπως και να έχει, άγνωσται αι βουλαί του πράσινου κράτους του ΠΑΣΟΚ. Και η συγκεκριμένη άρνηση, για ένα ποσό πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ΘΑ φέρει (μήπως με δάνεια από Ελληνικές τράπεζες;) ο εμίρης του Κατάρ, μόνο απορίες –και μάλιστα πονηρές- δημιουργεί. Εκτός και εάν έχει σταματήσει η διαφθορά, εκτός και εάν το Ελληνικό κράτος του ΠΑΣΟΚ είχε κάτι άλλο στο μυαλό του… Ακόμη, όμως, και σε αυτή την περίπτωση δεν θα έπρεπε να κάνει μία αντιπροσφορά στον Έλληνα επιχειρηματία; Έστω και για… τα μάτια του κόσμου;

Κι ενώ το συγκεκριμένο επιχειρηματικό project απορρίφθηκε και αποσιωπήθηκε, έγινε μεγάλος χαμός και στήθηκε τρελό πανηγύρι μέσα από μία πρωτόγνωρη φιέστα για μία επένδυση ξένων που ΘΑ φέρει τα μισά χρήματα…
  • Τελικά, μήπως κάτι πολύ σάπιο υπάρχει στο «βασίλειο» του «ηγεμόνα» Παπανδρέου;
  • Μήπως τα deal έχουν κλείσει για πολλά περισσότερα από όσα μπορούμε να σκεφτούμε;
  • Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πως την επόμενη ημέρα (the day after) θα πρέπει να αρχίσουμε την κατασκευή ειδικής φυλακής, πολύ ειδικών συνθηκών κράτησης, για πολύ εξειδικευμένους «πελάτες»;

Η Βουλγάρα «προφήτισσα» Βάνγκα αποτελεί μία μορφή, που ανέκαθεν κινούσε το ενδιαφέρον πολλών ερευνητών του μεταφυσικού, αλλά και απλών ανθρώπων του λαού. Είναι σίγουρα ο πλέον φημισμένος σύγχρονος άνθρωπος στη γειτονική χώρα σχετικά με τις μαντικές της ικανότητες, κάτι αντίστοιχο δηλ. με τον γέροντα Παΐσιο στην Ελλάδα.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ζωή της, που πέρασε από πολλές διακυμάνσεις – με αποκορύφωμα την τύφλωσή της σε παιδική ακόμα ηλικία – και, φυσικά, οι προβλέψεις της, οι οποίες αγγίζουν μεγάλο φάσμα θεματολογίας, μεταξύ άλλων και θέματα σύγχρονης γεωπολιτικής!

Γεννήθηκε το 1911 στην πόλη Στρούμιτσα της σημερινής Π.Γ.Δ.Μ., της οποίας βέβαια την εποχή εκείνη ο πληθυσμός είχε καθαρά βουλγαρική συνείδηση. Πάντως, οι γονείς της είχαν μετοικήσει εκεί από τη Βουλγαρία, ήδη επί οθωμανοκρατίας, για να διαφύγουν από τους Τούρκους που τους καταδίωκαν. Το πραγματικό της όνομα υπήρξε Βανγκέλια (Ευαγγελία) Γκούστεροβα κι από το μικρό της όνομα προέκυψε το «Βάνγκα», με το οποίο έγινε πασίγνωστη ανά την υφήλιο.

Ήταν μόλις 12 ετών, όταν η Βάνγκα έμεινε για πάντα τυφλή με έναν τρόπο ξεκάθαρα μεταφυσικό: ένα πρωί βρισκόταν κάπου στα χωράφια, δίπλα απ’ τη γενέτειρα πόλη της, όταν εντελώς ξαφνικά – κυριολεκτικά από το «πουθενά» – ξέσπασε δυνατή θύελλα, η οποία παρέσυρε τα πάντα στο διάβα της! Όταν η παράξενη αυτή θύελλα υποχώρησε, η μικρή Βάνγκα διαπίστωσε πως είχε χάσει την όρασή της... Ως «αντάλλαγμα» όμως από εκείνη την ώρα και ύστερα απέκτησε τη μοναδική ικανότητα να βλέπει το μέλλον, χάρισμα που δεν θα την εγκατέλειπε ποτέ μέχρι και τη στιγμή του θανάτου της!...

Αυτό το χάρισμά της το καλλιεργούσε διαρκώς με την πάροδο των χρόνων κι έτσι έγινε σιγά-σιγά ξακουστή στα πέρατα της χώρας: απ’ όλες τις γωνιές της Βουλγαρίας (και όχι μόνο) συνέρρεαν στο σπίτι της άνθρωποι απλοί, αλλά και μεγαλοπαράγοντες της πολιτικής και των παρασκηνίων, για να πάρουν από το στόμα της σύγχρονης «Πυθίας» μια πολύτιμη συμβουλή ή και λύση στα προβλήματα που τους βασάνιζαν... Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε ο θρύλος της Βάνγκα, οι προγνώσεις της οποίας είχαν πολύ μεγάλη αξία και για τους ανθρώπους της τότε κομμουνιστικής εξουσίας, οι οποίοι – αν και φαινομενικά απέρριπταν τη μεταφυσική – άκουγαν πάντοτε με προσοχή τα λεγόμενά της. Στο πλαίσιο αυτό πολλά ειπώθηκαν για την ιδιαίτερη και στενή σχέση της «προφήτισσας» με την κόρη του Βούλγαρου κομμουνιστή κυβερνήτη Τόντορ Ζίβκοφ, τη Λιουντμίλα Ζίβκοβα. Πράγματι, η Ζίβκοβα (υπουργός πολιτισμού τον καιρό εκείνο) επισκεπτόταν τακτικά τη Βάνγκα, μέχρι και την ώρα του τόσο μυστηριώδους θανάτου της, σε πολύ νεαρή ηλικία, το καλοκαίρι του 1981...

Η Βάνγκα πέθανε στα 85 της, στις 11 Αυγούστου του 1996. Έκτοτε το έργο της, που αποτελείται αποκλειστικά από προφορικές της ρήσεις, εκτιμήθηκε ακόμα περισσότερο και αρκετοί ερευνητές ασχολήθηκαν μ’ αυτό. Πολλά έχουν λοιπόν ειπωθεί για τη μεγάλη ακρίβειά της να προβλέπει διάφορες καταστάσεις και φαινόμενα, που μάλιστα αφορούν και σύγχρονα (αλλά και μελλοντικά!) γεγονότα από τους τομείς της παρασκηνιακής πολιτικής και των διεθνών σχέσεων... Παραθέτουμε στο παρόν κείμενο μερικά μόνο από τα θεωρούμενα ως «προφητικά» λεχθέντα της Βάνγκα, όπως αυτά έχουν καταγραφεί από σοβαρούς ανθρώπους, η αξιοπιστία των οποίων είναι, κατά την άποψή μας, δεδομένη.

Έναν περίπου χρόνο προτού ξεσπάσει ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος η Βάνγκα είπε τα εξής: «Σύντομα ο κόσμος θα μπερδευτεί και πολλοί άνθρωποι θα χαθούν... Μετά από έναν χρόνο θα ξεκινήσει πόλεμος»!... Αυτά ειπώθηκαν περί το 1938. Ως γνωστόν ο καταστροφικός Β΄ παγκόσμιος πόλεμος (με πάνω από 60 εκατομμύρια νεκρούς!) ξεκίνησε το 1939... Όσο δε για την έκβαση του τρομακτικού αυτού πολέμου, να τι προέβλεψε η «προφήτισσα»: «Το κράτος εκείνο που θα στραφεί κατά της μεγάλης Ρωσίας, θα χάσει τον πόλεμο»... Και πράγματι, η Γερμανία, που επιτέθηκε ξαφνικά κατά της ΕΣΣΔ το 1941, ήταν τελικά ο μεγάλος ηττημένος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου!

Τα τραγικά γεγονότα του 1968 στην Πράγα τα είχε επίσης προβλέψει η Βάνγκα με εξαιρετική ακρίβεια. Έναν ολόκληρο χρόνο πριν αυτά διαδραματιστούν, δηλ. το 1967, έπεσε ξαφνικά σε «έκσταση» και πρόφερε τα εξής: «Να θυμάστε την Πράγα! Μεγάλες δυνάμεις περικυκλώνουν την πόλη και φωνάζουν ‘’πόλεμος’’, ‘’πόλεμος’’! Η Πράγα θα μετατραπεί σε ιχθυοτροφείο, μέσα στο οποίο θα ψαρεύουν ψάρια»... Πέραν της τρομερά ακριβούς της πρόβλεψης, να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με μία ερμηνεία, η λέξη «ιχθυοτροφείο» σημαίνει το «ιχθυοτροφείο ιδεών», που ενέπνευσε αργότερα τον αγώνα των ανατολικοευρωπαϊκών λαών κατά των στυγερών καθεστώτων που τους είχαν επιβληθεί.

Το 1971 η Βάνγκα είπε τα εξής εκπληκτικά, αναφερόμενη μάλιστα και σε συγκεκριμένη ημερομηνία: «Θα έρθουν μεγάλες αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων. Θα γίνουν αγνώριστοι. Η Νέα Εποχή θα έχει πολλά σημάδια, που θ’ αρχίσουν να φαίνονται το 1990»! Και όντως το 1990 κατέρρευσε οριστικά ο κομμουνισμός στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και άρχισε η Νέα Εποχή, στην οποία οι ένθρωποι έγιναν «αγνώριστοι» και η οποία συνεχίζεται και σήμερα με τραγικό τρόπο...

Όσο για τον 21ο αιώνα, η Βάνγκα ήταν σαφέστατη: στον κόσμο θα κυριαρχήσει η... Ρωσία!!! Να τι είπε κάποτε, επί Ψυχρού πολέμου: «Τώρα η Ρωσία ονομάζεται Ένωση. Όμως θα γυρίσει η παλιά Ρωσία και θα ονομάζεται όπως επί Αγίου Σεργίου. Την πνευματική της ανωτερότητα θα την αναγνωρίσουν οι πάντες, συμπεριλαμβανομένης της Αμερικής. Αυτό θα συμβεί μετά από 60 χρόνια. Πριν απ’ αυτό θα συμμαχήσουν τρεις χώρες: η Κίνα, η Ινδία και η Ρωσία και θα βρεθούν σε κοινό σημείο. Η Βουλγαρία θα είναι μαζί τους μόνο εάν είναι μαζί με τη Ρωσία και σαν μέρος της Ρωσίας. Χωρίς τη Ρωσία η Βουλγαρία δεν έχει μέλλον»!...

Χρειάζεται άραγε να προσθέσουμε κάτι στην παραπάνω φοβερή πρόβλεψη; Ήδη διαμορφώθηκε ο ευρασιατικός άξονας Ρωσίας-Κίνας, που θα ξεπεράσει οικονομικά, στρατιωτικά, πληθυσμιακά κτλ. τη Δύση και σύντομα θα κυβερνάει τον πλανήτη! Αλλά και σε μια άλλη «προφητεία» της η Βάνγκα αναφέρει τα εξής: «Δεν υπάρχει δύναμη, που να μπορεί να συντρίψει τη Ρωσία. Η Ρωσία θα εξελιχθεί, θα μεγαλώσει, θα εδραιωθεί. Όλα θα λιώσουν σαν πάγος, μόνο ένα πράγμα θα παραμείνει άθικτο: η δόξα του Βλαδίμηρου, η δόξα της Ρωσίας! Πάρα πολλές φορές έχει θυσιαστεί. Κανείς όμως δεν μπορεί να σταματήσει πια τη Ρωσία. Όλα θα τα σαρώσει στον δρόμο της και όχι μόνο θα επιβιώσει, αλλά θα γίνει και κυρίαρχος του κόσμου»!... Ποιον Βλαδίμηρο άραγε εννοούσε η Βάνγκα; Τον... Βλαντίμιρ Πούτιν άραγε;...

Να τι λέει η «προφήτισσα» από τη Βουλγαρία για τα Βαλκάνια του μέλλοντος: «Σήμερα τα Βαλκάνια είναι ανήσυχα, θα έρθει όμως η μέρα, που όλες οι βαλκανικές πρωτεύουσες θα τείνουν τη χείρα της βοήθειας και της φιλίας. Μεγάλοι ηγέτες της Σόφιας, του Βουκουρεστίου, του Βελιγραδίου, της Αθήνας και της Άγκυρας θα μαζευτούν και θα συζητήσουν, οδηγούμενοι από την επιθυμία για ειρήνη και κατανόηση». Τα παραπάνω ειπώθηκαν από τη Βάνγκα το 1948, την ώρα δηλ. που ξεκινούσε ο Ψυχρός πόλεμος, που χώρισε τα Βαλκάνια σε ζώνες επιρροής των μεγάλων δυνάμεων και δίχασε βαθιά την περιοχή... Σήμερα όμως τα διάφορα σχέδια υπερδυνάμεων για δημιουργία «συνομοσπονδιών» και άλλων υπερεθνικών σχημάτων στην περιοχή ταιριάζουν πάρα πολύ με τα παραπάνω λεγόμενα της Βάνγκα.

Δρ. Ησαΐας Κωνσταντινίδης


* Ο δάσκαλος που σε έμαθε γράμματα είναι δημόσιος υπάλληλος.
* Ο γιατρός που σου έσωσε τη ζωή είναι δημόσιος υπάλληλος.
* Ο αξιωματικός που φυλάει τα σύνορα, ο πυροσβέστης που σε έσωσε απ' τη φωτιά, είναι δημόσιοι υπάλληλοι.
* Οι εργαζόμενοι που υποαμείβονται, που βγαίνουν στην ανεργία, που υπερφορολογούνται είναι δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι.
* Αυτοί που διέφθειραν το κράτος και τώρα ξεπουλάνε μπιρ παρά τη δημόσια περιουσία είναι ΠΑΣΟΚ χέρι-χέρι (και χαράτσι-χαράτσι) με τον Καρατζαφέρη τώρα, και Ν.Δ. πιο πριν.
* Αυτοί που έφεραν τους Φράγκους να μας κοιτάνε στα δόντια σαν να 'μαστε γαϊδούρια, τι φάγαμε και πόσο πρέπει να πεινάσουμε ακόμα, αυτοί που έκαναν την Ελλάδα προτεκτοράτο φόρου υποτελές είναι οι δωσίλογοι της παρέας Γιωργάκη.

Λένε κάποιοι ότι η κυβέρνηση αυτή πάει «βλέποντας (παρ' ότι τυφλή) και κάνοντας» και ότι για αυτό τα έχει κάνει μπάχαλο. Δεν είναι έτσι -αυτό την «αθωώνει»! Τα ανδρείκελα αυτά ήξεραν τι έκαναν απ' την αρχή. Ούτε ποτέ ένας Πρωθυπουργός «απαλλάσσεται λόγω βλακείας» -στην περίπτωση ενός Πρωθυπουργού τα «λάθη» (μάλιστα τα κατ' εξακολούθησιν) είναι χειρότερα από εγκλήματα...

Ετσι όπως το πάει η παρέα Γιωργάκης - Μπενύτο για να πάρει κανείς 750 Ευρώ μισθό, θα πληρώνει 860 Ευρώ φόρους, τέλη, εισφορές, χαράτσι συν ένα κεράκι στον Αγιο, συν τα χάπια του.

Καλημέρα σας.

Και με την καλημέρα του Γαλλογερμανικού άξονος (γαλλογερμανικός άξων είναι να κάνεις «γερμανικό νούμερο» στη «Λεγεώνα των Ξένων») - και μετά φαστ τρακ πατατράκ Κατάρ τσακ μπαμ!

Δεν πρόκειται ακριβώς για αραβικά -ούτε άλλωστε ακούγεται έτσι στα αυτιά μας η ευγενική κι εύηχη γλώσσα των παιδιών του Προφήτη- πρόκειται για το κακό που μας έχει βρει, το οποίον όμως, όπως όλα τα κακά, δεν είναι αμιγές καλού: η Ελλάς έγινε ξανά σημείο συνάντησης, διασταύρωσης και ώσμωσης των πολιτισμών. Φράγκοι, Αραβες, Τούρκοι, ό,τι πάρετε 125.000.000 Ευρώ κι ύστερα πάπαλα.

Πάντως εδώ που τα λέμε τέτοια ευρεία δημοσιότητα παγκοσμίως είχε να γνωρίσει η Ελλάς απ' την εποχή του Μεγαλέξανδρου και των Επιγόνων του -αρνητική δημοσιότης θα μου πείτε, βεβαίως! αλλά μην τα θέλουμε όλα δικά μας!

Κι ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης αρνητικής δημοσιότητος έτυχε, αλλά ακόμα γράφονται βιβλία, γυρίζονται ταινίες και ανεβαίνουν θεατρικά έργα για πάρτη του.

Ομως, όλοι έχουμε πια κουραστεί με όλα αυτά τα αρνητικά νέα που μαθαίνουμε, την αρνητική κατάσταση που βιώνουμε, ας πούμε και κάτι ευχάριστο: εθεάθη ιπτάμενο βιβλίο να φθάνει σε σχολείο!

Εγινε ανάρπαστο! Μόνον που το έρμο είχε 168 σελίδες, οι μαθητές ήταν 475 και δεν έφθασε για όλους. Δεν πειράζει, παιδιά μου, του χρόνου - εξ άλλου ο χρόνος είναι σχετικός.

Οπως για τον σεβαστό κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον αγαπητό μας κ. Κάρολο Παπούλια, όστις μόλις προ τριών ημερών έκανε έκκληση στο παρεάκι Γιωργάκη-Μπενύτο «να κατανείμουν δίκαια τα βάρη, ώστε να μην πέσουν στους ασθενέστερους». Τώρα, κύριε Πρόεδρε; Δυο χρόνια τώρα, πού πέφτουν τα βάρη; στους ισχυρότερους;

Πολύ συμπαθητική έκκληση - εντός τόπου και χρόνου! ούτε ο Αϊνστάιν δεν θα πετύχαινε τέτοιο τάιμινγκ (με την καλή έννοια του συγχρονισμού ή, αν θέλετε, της σύμπτωσης ανάμεσα στο πέταγμα της πεταλούδας και στο γέλιο των θεών)...

Ομως σήμερα, είπαμε, να σταθούμε στη μισογεμάτη πλευρά των γεγονότων κι όχι στη μισοάδεια (άλλωστε στη μισογεμάτη με λίγη προσπάθεια πνίγεσαι, ενώ στη μισοάδεια πρέπει να υποφέρεις πρώτα και το μαρτύριο της σταγόνας, ώσπου να ανεβεί επαρκώς ή στάθμη).

Υπάρχουν λοιπόν ορισμένοι χορτάτοι συμπολίτες μας που βρίσκουν την «κρίση ενδιαφέρουσα».

Αυτοί οι λέτσοι (που αν σήμερα δεν ήμασταν εύθυμοι θα ονομάζαμε αθύρματα) προτιμούν την Ελλάδα της κρίσης απ' την Ελλάδα του τσιφτετελιού!

Σωστόν! ο εργάτης χόρευε τσιφτετέλι με τη μηχανή του, ενώ τώρα που είναι άνεργος και η μηχανή του σκουριάζει άεργη, τι να χορέψει;

Κάθεται στον καναπέ του και βλέπει τους παλιανθρώπους απ' τις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες να του λένε ότι αυτός χάλασε τη μηχανή, ότι αυτός της έκλεψε τον πλούτο, ότι αυτός φταίει που οι φοροφυγάδες θα συνεχίσουν να πλουτίζουν ενώ αυτός θα αρχίσει να πεινάει.

Μαλάκας θα μου πείτε ο παλιάνθρωπος από τηλεοράσεως ή εφημερίδος - μεγάλο το δίκιο σας! αλλά, πιο μαλάκας αυτός που τον ακούει, που πείθεται, που, μάλιστα, σέβεται τον μαλάκα, που δεν του ζητάει τον λόγο.

Διότι οι παλιάνθρωποι βρίσκουν και τα κάνουν.

Αυτοί που δεν έχουν κανένα σέβας για τον λαό, αυτοί που τον κάνουν ή τον βγάζουν φταίχτη, όχι μόνο δεν έχουν, ώς τώρα, ουδέν κόστος, αλλά, αντιθέτως, πλουτίζουν...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet



Ραγδαίες αναμένεται να είναι οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα μετά την συνάντηση Μέρκελ – Σαρκοζί, ειδικά αν ο τελευταίος δεν αλλάξει στάση έναντι της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Οι πληροφορίες μας λένε ότι ο Γάλλος πρόεδρος έχει βάλει «στον πάγο» τον ΓΑΠ και η προσπάθεια του να του αλλάξει γνώμη στην έκτακτη συνάντηση που είχαν την περασμένη εβδομάδα απέτυχε.

Έτσι ο Παπανδρέου στράφηκε στη Μέρκελ και της ζήτησε χθες να βοηθήσει. Και η αλήθεια είναι ότι αυτός την ζήτησε πρώτος στο τηλέφωνο και όχι το αντίστροφο όπως έλεγαν χθες τα κυβερνητικά παπαγαλάκια.

Η Μέρκελ είπε στον ΓΑΠ ότι κάνει κύκλο συζητήσεων εν όψει της συνάντησης με τον Σαρκοζί. αλλά δεν μπορεί να υποσχεθεί τίποτα.

Η απάντηση του Παπανδρέου σύμφωνα με τις πληροφορίες μας ήταν ότι, αν δεν αλλάξει κάτι στην συνάντηση Μέρκελ – Σαρκοζί, την Δευτέρα θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.

Βέβαια, επειδή ο πρωθυπουργός μας είναι γνωστό ότι χειραγωγεί τον συνομιλητή του, ίσως να έριξε το χαρτί των εκλογών ώστε να κάνει την Μέρκελ να είναι πιο «αποφασιστική» στην συνάντηση με τον Γάλλο πρόεδρο. Στο ίδιο πνεύμα ερμηνεύονται εξάλλου και οι προχθεσινές πληροφορίες των Fianancial Times Γερμανίας, ότι θα παραιτηθεί.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο ΓΑΠ άνοιξε το δρόμο προς τις κάλπες. Τουλάχιστον αυτό κατάλαβαν οι Γερμανοί… Την διεξαγωγή… δημοψηφίσματος για την κρίση ανακοίνωσε ο υπουργός Εσωτερικών

Η κυβέρνηση σχεδιάζει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σε σχέση με τη δημοσιονομική κρίση της χώρας, δήλωσε στο μεταξύ σήμερα στην Βουλή ο υπουργός Εσωτερικών Χάρης Καστανίδης, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες.

«Το ερώτημα που θα διατυπωθεί θα είναι ερώτημα που αφορά τα θεμελιώδη συμφέροντα του ελληνικού λαού εν όψει της συγκεκριμένης οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης», είπε.

Δεν διευκρίνισε όμως ούτε πότε σχεδιάζεται να γίνει το δημοψήφισμα, ούτε ποιο ακριβώς θα είναι το ερώτημα που θα θέτει και δήλωσε ότι δεν είναι αρμόδιος να διατυπώσει το συγκεκριμένο ερώτημα, παρά μόνο το Υπουργικό Συμβούλιο ή τα 2/5 των βουλευτών.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Φυσικά μετά από αυτή την "είδηση" τα spreads εκτινάσονται στον αέρα, τα CDS είναι έτοιμα προς πληρωμή και... κάποιοι (όχι όλοι...) βγαίνουν υπερκερδισμένοι. Βέβαια, καλό το παιχνιδάκι με τις κάλπες, για να δοθεί κι ένα χρώμα δημοκρατίας στην χώρα, αλλά ο "δράκος" που κρύβει από πίσω του φαίνεται να πληρώνει δεκάδες ή εκατοντάδες δισ. ευρώ στους "επιτήδειους"... Μάλλον κάποιος σύμβουλος του πρωθυπουργού πρέπει να του πει πως τα παιχνίδια με τις κάλπες συνήθως εγκυμονούν τεραστίου μεγέθους εκπλήξεις. Και, επίσης, νομιμοποίηση αυτής της κυβέρνησης δεν πρόκειται να προέλθει από κανένα δημοψήφισμα, που είναι βέβαιο πως θα μεγαλώσει την οργή όταν θα "μεταφραστεί" κατά το δοκούν του Μαξίμου. Και όταν μεγαλώσει η οργή, τότε ο χρόνος για τα ελικόπτερα είναι ελάχιστος έως μηδενικός...




Όταν πριν από μήνες εμφανίζονταν σε ξένα μέσα ενημέρωσης τα πρώτα δημοσιεύματα περί... «αργεντινοποίησης» της Ελλάδας, αποτυπώνοντας απόψεις οικονομολόγων, αναλυτών ή διαχειριστών κεφαλαίων, το ελληνικό οικονομικό επιτελείο εξαπέλυε μύδρους κατά των «αγορών» και των «κερδοσκόπων».

Την ίδια στιγμή, βέβαια, τα δημοσιεύματα αυτά αποτέλεσαν μία εξαιρετική αφορμή για να «φρεσκαριστεί» η εγχώρια πολιτική ρητορική. Το «η Ελλάδα δεν θα γίνει Αργεντινή» έγινε σύνθημα στα χείλη της κυβέρνησης και «σημαία» των αξιωματούχων της σε κάθε εμφάνισή τους σε...
ελληνικά ή ξένα μέσα ενημέρωσης.

Μετά το αλησμόνητο τηλεφωνικό «θρίλερ» μεταξύ Γ. Παπανδρέου και Α. Σαμαρά, το βράδυ της 15ης Ιουνίου, στο «τιμόνι» του οικονομικού επιτελείου (και στην αντιπροεδρία της κυβέρνησης) τοποθετήθηκε ο κ. Ε. Βενιζέλος. Δεινός ρήτορας, ο κ. Βενιζέλος παρέλαβε το σύνθημα από τον προκάτοχό του και κατάφερε ευφυέστατα να το πάει… ένα βήμα παραπέρα. «Να μην γίνουμε Αργεντινή». Ένα νέο σύνθημα-εργαλείο, απευθυνόμενο τόσο στο εκλογικό σώμα όσο και στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ.

Το Χρηματιστήριο της Αθήνας ωστόσο, φαίνεται ότι έχει άλλη... άποψη.

Για τη χρηματιστηριακή αγορά του Μπουένος Άιρες, το κρίσιμο διάστημα ήταν εκείνο μεταξύ του 1999 (είχε προηγηθεί το 1998 η «ρωσική κρίση») όταν η οικονομία της Αργεντινής «γύρισε» σε ύφεση, και του 2001 όταν ο νεοεκλεγείς τότε Πρόεδρος, Adolfo Rodriguez Saa, κήρυττε (λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα) «μορατόριουμ» πληρωμών απέναντι στους πιστωτές της χώρας.

Από τον Ιανουάριο του 1998 έως και τον Δεκέμβριο του 2001, το Χρηματιστήριο της Αργεντινής «βυθίστηκε» σε ποσοστό περί του 75%.

Για το Χ.Α., το κρίσιμο διάστημα «κατ’ αναλογία» θα μπορούσε να ξεκινά το 2009 (είχε προηγηθεί το 2008 η κορύφωση της κρίσης ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ), όταν η ελληνική οικονομία «γύρισε» σε ύφεση για πρώτη φορά από το 1993.

Από τον Ιανουάριο του 2008 μέχρι σήμερα, ο Γενικός Δείκτης της Αθήνας υποχωρεί σε ποσοστό 85,9%... Ο δείκτης των τραπεζών στο ίδιο διάστημα «μετράει» απώλειες 95%, ενώ ο FTSE20 έχει χάσει το 89,4% της αξίας του...

Ασφαλώς, «σκαλίζοντας» τα ιστορικά δεδομένα, μπορεί να εντοπίσει κανείς ομοιότητες στον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε η κρίση της Αργεντινής και στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η ελληνική, όπως επίσης και σημαντικότατες διαφορές. Τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο και σε διεθνές.

Οι «αριθμοί», ωστόσο, είναι αποκαλυπτικοί και ο συμβολισμός τους ισχυρός. Αν ισχύει ακόμα ότι οι αγορές λειτουργούν προεξοφλητικά, τότε η πτώση στο Χ.Α. είναι κάτι που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Και το οικονομικό επιτελείο, την επόμενη φορά που θα «καταφύγει» στο σύνθημα «να μη γίνουμε Αργεντινή», οφείλει να έχει κατά νου ότι το ελληνικό Χρηματιστήριο ήδη έχει ξεπεράσει τις απώλειες του Μπουένος Άιρες, της περιόδου 1998-2001.

Αυτό που επίσης θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, είναι ότι το Χρηματιστήριο της Αθήνας δεν μπορεί να παρουσιάζεται απλά ως ένα πεδίο δράσης κερδοσκόπων ούτε να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής οικονομίας και πληρώνει εξίσου ακριβά το κόστος των πολιτικών επιλογών. Το πληρώνουν οι επενδυτές του, ιδιαίτερα οι «μικροί», αλλά και οι ίδιες οι εισηγμένες, οι διοικήσεις τους, οι εργαζόμενοι σε αυτές, όπως και οι εργαζόμενοι στις ελληνικές χρηματιστηριακές.

Σήμερα, σε σχέση με τα χαμηλά που σημείωσε στα τέλη του 2001-αρχές του 2002, το Χρηματιστήριο του Μπουένος Άιρες διαπραγματεύεται εντυπωσιακά υψηλότερα. Σε ποσοστό που φτάνει το... 1.150%. Η οικονομία, η κοινωνία και η πολιτική σκηνή της Αργεντινής χρειάστηκε να περάσουν από μία επώδυνη διαδικασία μετεξέλιξης, όμως ακόμα και σήμερα υπάρχουν «πληγές» της κρίσης που δεν έχουν «επουλωθεί» πλήρως.

Του Δημήτρη Ζάντζα από capital μοντάζ Γρέκι



Του Michael Schuman

TIME

Πρώτον: Η ελληνική χρεοκοπία είναι αναπόφευκτη. Δεν είναι θέμα του αν, αλλά του πως. Η χρεοκοπία της προβλέπεται στους όρους του προτεινόμενου δεύτερου πακέτου διάσωσης, βάσει των οποίων οι ιδιώτες δανειστές αναμένεται να ανταλλάξουν ή να μετακυλήσουν τα ελληνικά τους ομόλογα, δεχόμενοι απώλειες. Αυτό θα ήταν μια συντεταγμένη χρεοκοπία, μια ελεγχόμενη δηλαδή διαδικασία, με σκοπό την ελαχιστοποίηση της ζημιάς στις αγορές. Το αντίθετο θα ήταν μια άτακτη χρεοκοπία, όπου η Ελλάδα λέει «δεν πληρώνω». Και οι δυο όμως, είναι χρεοκοπίες.

Δεύτερον: Ο επενδυτές ήδη αναμένουν την ελληνική χρεοκοπία, και μάλιστα προετοιμάζονται κατάλληλα. Η χρεοκοπία της Ελλάδας δεν θα προκαλέσει το ίδιο σοκ στις παγκόσμιες αγορές, που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Brothers. Η Ελλάδα βρίσκεται σε καθοδική περιδίνηση εδώ και δυο χρόνια. Τα σπρεντς των ομολόγων της αποδεικνύουν ότι οι επενδυτές περιμένουν να χρεοκοπήσει. Και αφού οι αγορές την περιμένουν, τότε μια χρεοκοπία της χώρας αποκλείεται να προκαλέσει αρνητικές συνέπειες.

Τρίτον: Ο λόγος για τον οποίο όλοι αναμένουν μια ελληνική χρεοκοπία, είναι ότι το πρόγραμμα διάσωσης δεν πέτυχε τίποτα. Από τον Μάιο του 2010, η οικονομική κατάσταση της χώρας απλά χειροτέρεψε. Τα χρέη της είναι εκτός ελέγχου, και δεν υπάρχει καμιά ελπίδα πως η χώρα θα μπορεί να δανειστεί στις ιδιωτικές αγορές για πολλά χρόνια ακόμη. Η ΕΕ απλά ξοδεύει «καλό χρήμα» σε μια απέλπιδα προσπάθεια.

Τέταρτον: Ο βασικός λόγος της αποτυχίας του σχεδίου διάσωσης είναι ότι κανένας δεν πιστεύει στα σοβαρά ότι η Ελλάδα μπορεί να διορθώσει τα δημοσιονομικά της μέσω της εφαρμογής προγραμμάτων λιτότητας, που της επέβαλλαν οι όροι της διάσωσης.

Η χώρα ήδη έχασε όλους τους στόχους της σε σχέση με τα ελλείμματα, παρά τις περικοπές δαπανών και τις αυξήσεις φόρων. Κι αυτό, επειδή η απαιτούμενη προσαρμογή είναι πολιτικά, κοινωνικά, ακόμη και μαθηματικά αδύνατη.

Αφού η λιτότητα προκαλεί τη συρρίκνωση της οικονομίας της, γίνεται ακόμη πιο δύσκολη η μείωση του χρέους και του ελλείμματος. Είναι σαν ένας σκύλος να κυνηγά την ουρά του.

Όπως λέει ο οικονομολόγος Ken Courtis: «Επειδή συνθλίβεται το ΑΕΠ της, προκειμένου να μειώσει τη σχέση χρέους /ΑΕΠ, η Ελλάδα θα πρέπει να μειώσει το χρέος κατά 8% ετησίως. Αυτό όμως, είναι αδύνατον να γίνει. Ο μόνος τρόπος εξόδου από αυτόν τον φαύλο κύκλο είναι μια γενναία αναδιάρθρωση του χρέους, κάτι που γίνεται μέσω της χρεοκοπίας».

Πέμπτον: Η ευρωζώνη θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τα χρήματα της ελληνικής διάσωσης για έναν καλύτερο σκοπό. Θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί π.χ η Ισπανία ή η Ιταλία, οι κρίσεις των οποίων πραγματικά απειλούν το μέλλον της ευρωζώνης.

Τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την κεφαλαιοποίηση και στήριξη του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα, ώστε να μειωθούν οι τυχόν αντίκτυποι της ελληνικής χρεοκοπίας.

Πολύ απλά, τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που πετάγονται στην Ελλάδα, θα ήταν πολύ πιο χρήσιμα στη καταπολέμηση της κρίσης χρέους, αν χρησιμοποιούνταν σε τρόπους ανάκτησης της επενδυτικής εμπιστοσύνης προς την ευρωζώνη και το οικονομικό της σύστημα. Το ίδιο ακριβώς λέει και ο Nouriel Roubini.

Έκτον: Το πρόγραμμα διάσωσης που εφαρμόζεται σήμερα σπρώχνει την Ελλάδα σε οικονομικό και κοινωνικό χάος. Η οικονομία της βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Το ΑΕΠ της συνεχώς πέφτει. Οι διαδηλωτές έχουν κατασκηνώσει στους δρόμους. Η ανεργία σκαρφάλωσε στο 16%. Και δεν υπάρχει κανένα φως στην άκρη του τούνελ.

Σίγουρα οι Έλληνες τα έκαναν μπάχαλο με την οικονομία τους, και τώρα πληρώνουν το τίμημα. Την ίδια ώρα όμως, οι Έλληνες υφίστανται μεγάλα βάρη.

Η ηγεσία της ευρωζώνης έκανε τα αδύνατα δυνατά για να προστατεύσει τους δανειστές της Ελλάδας, κυρίως για να γλιτώσει τη διάσωση των τραπεζών. Αν και οι ιδιώτες επενδυτές θα υποστούν ζημιές, βάσει του δεύτερου σχεδίου διάσωσης, αν αυτό εφαρμοστεί, η Ελλάδα δεν κερδίζει καμία σημαντική μείωση του χρέους της. Όπως λέει ο Nouriel Roubini, πρόκειται για μια καθαρή κομπίνα, αφού η τελική μείωση του χρέους είναι μηδαμινή. Συνεπώς, η σημερινή στρατηγική, εκτός από ανάλγητη, δεν είναι και βιώσιμη.

Για όλα αυτά, η Ελλάδα θα πρέπει να πάψει να πληρώνει τα χρέη της, και να εξαναγκαστεί μια αναδιάρθρωση, που θα της επιστρέψει να επανέλθει σε μια υγιή οικονομική κατάσταση.

Αν χρειαστεί, καλά θα κάνει να φύγει από την ευρωζώνη, και να αποκτήσει και πάλι ένα δικό της νόμισμα, που θα της δίνει το δικαίωμα να τυπώνει χρήμα, να πληρώνει τους λογαριασμούς της, και να τονώνει την οικονομία της.

Μια τέτοια λύση θα ήταν οδυνηρή για όλους. Οι Έλληνες θα πρέπει να προχωρήσουν σε βαθιές μεταρρυθμίσεις. Η δε ΕΕ θα πρέπει να δράσει άμεσα, για να στηρίξει τις τράπεζες, και να προστατεύσει την Ισπανία και την Ιταλία από τη μεταδοτικότητα της κρίσης.

Όπως όταν τραβάμε απότομα το χανζαπλάστ, έτσι και σε αυτή τη περίπτωση ο πόνος θα είναι οξύς, αλλά στιγμιαίος, και στη συνέχεια θα μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά.

Τουλάχιστον μέχρι την επόμενη κρίση.

Απόδοση: S.A.

  • Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Ο Στρατός, οι Ένοπλες Δυνάμεις, έχουν αποστολή, πολύ συγκεκριμένη. Την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας, της τιμής, των ευρύτερων συμφερόντων του Έθνους. Και λέω του Έθνους, διότι έχουν καθήκοντα, έχουμε καθήκοντα, που φτάνουν στην Κύπρο, την Βόρειο Ήπειρο κι αλλού, ξεπερνώντας τα μικροελλαδικά σύνορα.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν έχουν ως βασική αποστολή να κάνουν τον τροχονόμο στους πρόσφυγες που άλλοι δημιουργούν, ούτε να μαζεύουν τα μπάζα των βομβαρδισμών που άλλοι κάνουν. Δεν είναι φιλανθρωπική ΜΚΟ.

Ο Στρατός είναι πρωτίστως ιδεαλιστικός, γιατί βασική του αποστολή είναι κάτι φοβερό, συνυφασμένο με την ανθρώπινη φύση αλλά που ταυτόχρονα την ξεπερνά: ο Πόλεμος. Κι ο πόλεμος εμπεριέχει ως ενδεχόμενο τον θάνατο. Αυτό δεν είναι απλά ένας επαγγελματικός κίνδυνος. Το «επικρατέειν ή απόλλυσθαι» είναι βαθιά ηθικό καθήκον, όπου ο πολεμιστής καλείται να ξεπεράσει την ανθρώπινη φύση, το ένστικτο επιβίωσης, τον φόβο. Οι παραγωγικές σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων, τα Σχολεία της Τιμής και του Αίματος, οι ίδιες οι μονάδες, με την επίσης βασική τους λειτουργία, που είναι η εκπαίδευση, πρέπει να παράγουν Πολεμιστές. Η θητεία και η υπηρεσία δεν είναι αγγαρεία ή «καριέρα». Το ενδεχόμενο να αγκαλιάσεις τον Χάροντα διαφοροποιεί τα πράγματα από την υπηρεσία στο ΙΚΑ, στα υπουργεία, στην παιδεία, τις ΔΕΚΟ κλπ. Όλοι άξιοι τιμής αλλά οι πολεμιστές πρώτοι τη τάξει. Έτσι ήταν στην παράδοση μας. Έτσι είναι στις σοβαρές χώρες.

Σήμερα όλα όσα συμβαίνουν με την κρίση και την κατάρρευση της μεταπολιτευτικής παράγκας δεν γίνονται εν κρυπτώ. Το μήνυμα της αδυναμίας που εκπέμπει η ιδεοληπτική κλίκα που κυβερνά δυστυχώς την γη των Ελλήνων, έχει πολλούς αποδέκτες, με σημαντικότερο την ισλαμοφασιστική Τουρκία.

Οι ανακυκλωμένοι διεθνιστές του τουρίστα κωπηλάτη έχουν απαξιώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η εκμετάλλευση της ανάγκης για νέα οπλικά συστήματα αποτελούσε από παλιά λαμπρό πεδίο λαμογιάς και το ίδιο το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, χώρο για μαζικά ρουσφέτια, με προσωπικό που ποτέ δεν απεργεί κι είναι πειθαρχημένο. Όμως απέναντι στο προσωπικό, στα στελέχη, τηρούνταν κάποια στοιχειώδη προσχήματα σεβασμού, τιμής.

Η ιδεοληπτική παρέα που θα απέλθει μάλλον με μέσα της Αεροπορίας Στρατού, αν προλάβει, έχει πλέον περάσει σε άλλες συμπεριφορές. Πέραν των δραστικών περικοπών που έχουν πλήξει καίρια το ισοζύγιο δυνάμεων με την Τουρκία και δημιουργούν προβλήματα στην επιχειρησιακή ετοιμότητα υπάρχουν άλλα κατάπτυστα ζητήματα.

Η γελοία θητεία των εννέα (9) μηνών αποτελεί όνειδος και κίνδυνο για την άμυνα της χώρας, αφού φαλκιδεύει την αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων, μη επιτρέποντας σοβαρή εκπαίδευση και δημιουργώντας σοβαρά λειτουργικά προβλήματα στις μονάδες. Σε εννέα μήνες ο στρατιώτης δεν προλαβαίνει να ολοκληρώσει καν δυο πλήρεις κύκλους εκπαιδεύσεως, εαρινό, χειμερινό.Εδώ βέβαια η ευθύνη είναι διακομματική, αφού τα κόμματα και οι γραφειοκρατικές και απολιθωμένες νεολαίες τους έκαναν διαγωνισμό και διαγκωνισμό για την πρόταση της μικρότερης στρατιωτικής θητείας. Κανείς δεν τόλμησε να πει το αυτονόητο: η διάρκεια της στρατιωτικής θητείας πρέπει να καθορίζεται από της αμυντικές ανάγκες του Έθνους, χωρίς καμμία μικροπολιτική και κομματική σκοπιμότητα, και θα την προσδιορίσουν οι επαγγελματίες του Πολέμου, οι εκπαιδευτές στην ειρήνη και Ηγήτορες στη μάχη.

Το Ισραήλ, μια μικρή χώρα, περικυκλωμένη από εχθρούς, που έχει πολεμήσει νικηφόρα πολλές φορές, κερδίζοντας τον φόβο και σεβασμό όλων, έχει θητεία τρία χρόνια για τους άνδρες και δυο χρόνια για τις γυναίκες. Βασίζεται δε αποκλειστικά στην εφεδρεία του, την οποία εκπαιδεύει συνεχώς. Όλη η κοινωνία έχει συμμετοχή στην Άμυνα κι από αυτό τον παλλαϊκό στρατό , που στηρίζεται στους εφέδρους σε όλους τους βαθμούς, αντλούν ακόμη και την πολιτική τους ηγεσία, θεωρώντας ορθά, ότι ένας πολίτης που διέπρεψε και ως οπλίτης, έχει ηθικά χαρίσματα χρήσιμα για την Πατρίδα.

Το άλλο κατάπτυστο πρόβλημα είναι η άθλια και προσβλητική συμπεριφορά διαφόρων τυχάρπαστων κυβερνητικών με δηλώσεις και συμπεριφορές προσβλητικές κι απαξιωτικές για την τιμή των στελεχών και το κύρος των ίδιων των Ενόπλων Δυνάμεων, ως θεσμού που απολαμβάνει ακόμη δυσθεώρητα ύψη σεβασμού στα μάτια του λαού. Η απαξιωμένη πολιτική τάξη ούτε στον ύπνο της δεν θα μπορούσε να χαίρει της εκτίμησης που έχουν οι Έλληνες για τον Στρατό τους, το Πολεμικό Ναυτικό και την Αεροπορία τους. Κι αυτό, γιατί οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι θεσμός κατεξοχήν λαϊκός, μετέχουν σχεδόν όλοι οι άντρες, πλην των ταβλαδόρων του Κολωνακίου, ορισμένων κομματικών λεχριτών, της χολερικής ψευτοπροόδου και συνήθως των φλώρων της παρασιτικής τάξης που υποδύονται τους «επιχειρηματίες». Αυτοί συνήθως αναζητούν και βρίσκουν τρόπο να μην υπηρετήσουν ή να υπηρετήσουν στην Γκομενοφυλακή του Κολωνακίου, φυλάσσοντας γερμανικό νούμερο στα κλαμπ της μόδας.

Για την απαξιωτική συμπεριφορά μέρους της ανάξιας πολιτικής ηγεσίας προς τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, τέκνα του Λαού, κατά κύριο λόγο αγροτικής και εργατικής καταγωγής, ευθύνη έχουν και όσοι εκ των συναδέλφων τους βρίσκονται στις κορυφές της Ιεραρχίας. Ρώτησα κάποτε άξιο πρώην Αρχηγό του ΓΕΣ, «Στρατηγέ, όταν ήσασταν άσσος στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων ποιό ήταν το μεγαλύτερο όνειρο σας; Δεν ήταν το να ηγηθείτε μια μέρα του Ελληνικού Στρατού;», «Ναι», μου απάντησε συγκινημένος. Συνέχισα, «τότε, όταν φτάσατε στην κορυφή του ονείρου σας, γιατί μια μέρα, όταν κάνει η πολιτική ηγεσία τις αθλιότητες που κάνει, δεν τους πετάξατε το πηλήκιο στα μούτρα και να παραιτηθείτε καταγγέλοντας τους, για να προστατεύσετε την τιμή των στελεχών σας και του Στρατού;». Του είπα γιατί δεν το έκανε αυτός κι άλλοι, πλην ελαχίστων και κατέβασε το κεφάλι. Διότι με την πάροδο των ετών ξεχνούν το όνειρο του «άσσου», του πρωτοετή της Σχολής του Παύλου Μελά. Μετά, λόγω του τρόπου των προαγωγών αρχίζουν να πολιτεύονται. Κι ο Αξιωματικός δεν πρέπει να πολιτεύεται. Δεν πρέπει να ξεχνά αυτό που δίδασκε πχ σε έναν ταπεινό ΔΕΑ, όπως εγώ: «Πρώτα η αποστολή σου και οι άνδρες σου». Κι οι άνδρες εκτός από μισθό, υγεία κλπ, έχουν και Τιμή που χρήζει προστασίας από τον ηγήτορα. Κι όσο πλησιάζουν στην αποστρατεία, κάποιοι όχι μόνο ξεχνούν το όνειρο τους ως «άσσοι», όχι μόνο ξεχνούν την αποστολή και το προσωπικό τους αλλά κάνουν άλλα σχέδια για πολιτικές υποψηφιότητες και διευθυντικές θέσεις σε ΔΕΚΟ. Αυτό όμως πόση Τιμή έχει;

Οι Τούρκοι, αδέρφια, βλέπουν. Η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά ως πρώτιστο καθήκον θα έχει, μεταξύ άλλων πολλών κι αναγκαίων, την αποκατάσταση και του κύρους των Ενόπλων Δυνάμεων. Απονέμοντας τους την τιμή που οφείλει το Έθνος στο Ένοπλο χέρι του, στα ίδια του τα παιδιά, τα καλύτερα, τα πιο αφοσιωμένα σε μια αποστολή που εμπεριέχει ακόμη και τον θάνατο. Γιατί σε αυτή τη χώρα οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι απολύτως ταυτισμένες με το Λαό. Είναι ο ίδιος ο Λαός.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία»

Η περιφερειακή πολιτική της Τουρκίας στην επιδίωξή της να καλύψει το κενό ισχύος της Μέσης Ανατολής προέβαλε ιδιαίτερα τη στρατιωτική ισχύ της χώρας με αποτέλεσμα τον έντονο προβληματισμό όλων των γειτονικών της κρατών. Αυτό, σε συνδυασμό με την πολιτιστική και οικονομική διείσδυση που επιχειρήθηκε από τουρκικής πλευράς ενέτεινε έτι περαιτέρω τις ανησυχίες, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να δημιουργούνται πόλοι αντιπαράθεσης έναντι της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής στους οποίους η συμμετοχή, είτε φανερά είτε παρασκηνιακά, των Μεγάλων Δυνάμεων είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Η πολιτική είναι τέχνη και όχι επιστήμη, ενώ ως βασικοί παράγοντες απόκτησής της εκτός από τον ορθολογισμό του μηχανισμού, θεωρούνται η σοφία και το ηθικό ανάστημα του πολιτικού ηγέτη. Η πολιτική έχει άμεση σχέση με την αυθαιρεσία και το αστάθμητο, ενώ η επιστήμη στηρίζεται στην αρμονία και τη λογική. Η λογικά σωστή πράξη είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει στην επιτυχία, ενώ ο παραλογισμός, η αλαζονεία και η εκτέλεση παράνομων ενεργειών είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσουν στην ήττα και θα προκαλέσουν μεγάλο πόνο. Θα ήταν μεγάλος πειρασμός να γίνει αποδεκτό ότι σε μία μελλοντική ένοπλη αντιπαράθεση θα επικρατήσουν εκείνοι που πιστεύουν μόνο στη στρατιωτική ισχύ. Και αυτό, διότι τα άτομα αυτά πιθανόν να υπολείπονται σε οξύνοια, ηθική σοφία και πολιτική σκέψη.

Την περίοδο αυτή, και χωρίς να υπάρχει πρόθεση (σ.σ. μόνο σε αυτό το άρθρο) να σχολιασθεί αρνητικά ο Τούρκος πρωθυπουργός για έλλειψη σοφίας και ηθικού αναστήματος, το γεγονός που προκαλεί εντύπωση είναι ότι ο Ερντογάν αποτελεί το αντικείμενο κριτικής και προβληματισμού της τουρκικής δημοσιογραφικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, προερχόμενη ακόμη και από τον ίδιο του το χώρο. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι ο Ερτνογάν ήταν ο μεγάλος νικητής των εκλογών της 12-6-2011, ενώ τα αποτελέσματα της έρευνας που πραγματοποίησε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Besir Atalay αποκαλύπτουν μια ιδιομορφία στη σύνθεση του εκλογικού σώματος που τον στήριξε. Συγκεκριμένα, από τα 21.466.356 ψηφοφόρων του ΑΚΡ το 27,1% ανήκουν στους συντηρητικούς ισλαμιστές, το 24,4% στους Τούρκους εθνικιστές, το 16,4% στους ατατουρκιστές-κεμαλιστές, το 7,2% στους σοσιαλδημοκράτες, το 5,9% στους φιλελεύθερους-δημοκρατικούς, το 3% στους ακραίους εθνικιστές και το 1,4% στους Κούρδους εθνικιστές.

Από τα μηδενικά προβλήματα στα πολλαπλά προβλήματα


Η Τουρκία προέβαλε ιδιαίτερα την πολιτική των μηδενικών προβλημάτων, ωστόσο η μετουσίωση της σε πολιτική απόκτησης μεγίστου οφέλους από τους γείτονες κατέδειξε σε όλους ότι, αφενός ο τουρκικός τρόπος σκέψης έχει παραμείνει αναλλοίωτος, αφετέρου ο τουρκο-ισλαμικός εθνικισμός έχει προσανατολισμό προς όλες τις κατευθύνσεις. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό εν προκειμένου είναι το άρθρο του Τούρκου δημοσιογράφου Dogan Heper στην εφημερίδα Milliyet/29-9-2011 όπου αναγράφονται τα εξής:

«Πώς ήταν ο Ερντογάν πριν ένα χρόνο και πώς είναι τώρα; Με μια ήπια έκφραση έχει αλλάξει 180 μοίρες…. Η αναθέρμανση των τουρκο-συριακών σχέσεων με τις αποφάσεις για άρση της βίζας, κατασκευή φραγμάτων και αγωγών νερού δημιούργησε την εντύπωση ότι τα δύο κράτη σχεδόν αποφάσισαν να γίνουν ένα. Οι σχέσεις με τον Καντάφι βρισκόταν στην ίδια κατάσταση. Ο Ερντογάν έλεγε ότι η Λιβύη ανήκει στους Λίβυους και αντιτάχθηκε στους νατοϊκούς βομβαρδισμούς. Όμως αμέσως μετά άλλαξε ρότα. Φθάσαμε στα πρόθυρα του πολέμου με την Κύπρο. Αιτία ήταν η έρευνα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Γίναμε θανάσιμοι εχθροί με το Ισραήλ. Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών υποστηρίζει το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αξιοποιήσει τα υποθαλάσσια αποθέματα φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι σχέσεις με την Αρμενία όχι μόνο δεν διορθώθηκαν αλλά έγινε ακριβώς το αντίθετο. Η σχέση με το Αζερμπαϊτζάν για “ένα έθνος δύο κράτη” παραμερίσθηκε. Το Ιράν είναι ιδιαίτερα ενοχλημένο με την Τουρκία για την εγκατάσταση του (νατοϊκού) ραντάρ. Η Ελλάδα προκαλεί την Τουρκία. Αυτό έκανε στο παρελθόν, αυτό κάνει και τώρα. Το ΡΚΚ επιδεικνύει ότι θα λάβει βοήθεια και υποστήριξη από το εξωτερικό.»

Επίσης, ένα μήνα πριν τις προεδρικές και δημοτικές εκλογές της 23-10-2011 στη Βουλγαρία, δεν είναι τυχαίο ότι οι Ρομά και οι Τούρκοι της Βουλγαρίας προκαλώντας το εθνικό αίσθημα των Βουλγάρων προσπαθούν να φέρουν τη χώρα σε κατάσταση εσωτερικής εθνικής σύγκρουσης, ζητώντας παράλληλα την παρέμβαση του Τούρκου πρωθυπουργού.

Εάν σε όλα αυτά προστεθεί και η εγκατάσταση από το Ισραήλ στο βόρειο Ιράκ 6 μη επανδρωμένων αεροσκαφών Heron υπό τον έλεγχο της Κουρδικής Περιφερειακής Διοίκησης του Βορείου Ιράκ, τότε διαπιστώνεται ότι τα πολλαπλά προβλήματα λαμβάνουν ιδιαίτερα σημαντικές διαστάσεις για την τουρκική πλευρά. Τονίζεται ότι σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουν διαψευσθεί, ο Mesud Barzani υπέγραψε συμφωνία με το Ισραήλ για την εγκατάσταση 4 Heron στην αεροπορική βάση Ηalidiye και 2 στο αεροδρόμιο της Μοσούλης, ενώ Ισραηλινοί στρατιωτικοί σύμβουλοι και επιτελείς πληροφοριών θα εκπαιδεύσουν τους Κούρδους ομολόγους τους στη Μοσούλη. Ο Τούρκος δημοσιογράφος Kadri Gürsel σε άρθρο του στην εφημερίδα Milliyet/3-10-2011 αναφέρει ότι τα Heron αφενός αποτελούν την απάντηση των Ισραηλινών στην πολιτική που εφάρμοσε ο Ερντογάν αναφορικά με τους Παλαιστινίους, αφετέρου θα δημιουργήσουν μια σοβαρή απειλή για την Τουρκία δεδομένου ότι, πέραν του Ιράν, θα παρακολουθούνται οι κινήσεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και πιθανόν οι πληροφορίες αυτές να προωθούνται στο ΡΚΚ πριν τη διεξαγωγή οποιασδήποτε επιχείρησης των κουρδικών ανταρτικών τμημάτων.

Σε αντιστάθμισμα όλων των παραπάνω και προκειμένου οι Ηνωμένες Πολιτείες να μετριάσουν την αντίδραση της Άγκυρας αποφάσισαν να διαθέσουν στην Τουρκία 3 επιθετικά ελικόπτερα Super Cobra των αμερικανών πεζοναυτών που βρίσκονται στο Αφγανιστάν. Συνακόλουθα δε, συζητείται η περίπτωση διάθεσης στην Τουρκία ενός ή δύο επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών Predator. Επειδή όμως η τελική απόφαση για διάθεση έγκειται στη δικαιοδοσία του αμερικανικού κογκρέσου, προτάθηκε και η εναλλακτική περίπτωση 5ετούς υπενοικίασης και εγκατάστασής τους, υπό τον αμερικανικό έλεγχο, στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ της Τουρκίας. Άλλωστε, η περίπτωση μια ενδεχόμενης εγκατάστασης των Predator στην Τουρκία πιθανόν να σχετίζεται και με την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ στο τέλος του 2011 για τον έλεγχο των περιοχών ενδιαφέροντος των ΗΠΑ.

Κλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο

Κατά την τουρκική κυβέρνηση, η Κυπριακή Δημοκρατία κατηγορείται διότι η ενεργειακή της πολιτική και η γεώτρηση που πραγματοποιεί είναι ασύμβατες με το διεθνές δίκαιο, αποτελούν μια πολιτική προβοκάτσια και έχουν ως στόχο να ενδυναμώσουν και να ισχυροποιήσουν το status της ελληνοκυπριακής πλευράς. Στα πλαίσια αυτά, η τουρκική στρατηγική, σύμφωνα με έγκριτους Τούρκους δημοσιογράφους, βασίζεται στους ακόλουθους άξονες:

1ος άξονας-Τα τουρκικά πολεμικά πλοία θα συνοδεύουν τα πλοία που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα με απώτερο σκοπό να αρθεί ο ισραηλινός αποκλεισμός: Επικριτική απάντηση στον εν λόγω άξονα που επιδιώκει τη απομόνωση του Ισραήλ, δίδει ο Τούρκος δημοσιογράφος Κadri Gursel σε άρθρο του στην εφημερίδα Milliyet/15-9-2011 με τίτλο «Η αναφορά για πόλεμο αποτελεί μια δυσβάστακτη επιπολαιότητα», όπου αναγράφει τα εξής: «Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τον αποκλεισμό της Γάζας και θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στην Ανατολική Μεσόγειο. Όμως, εάν υπάρξει μια θερμή συγκρουσιακή κατάσταση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας τότε είναι σίγουρο ότι θα υπάρχει ο αποκλεισμός. Εάν το Ισραήλ δεν αντιδράσει σε μια προκλητική ενέργεια της Τουρκίας και αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας τότε θα ανατραπούν οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο σε βάρος του Ισραήλ.»

2ος Άξονας
-Να παρεμποδισθεί και να αποτραπεί η Κυπριακή Δημοκρατία από τη γεώτρηση: Ο Τούρκος δημοσιογράφος Sami Kohen σε άρθρο του στην εφημερίδα Milliyet/4-10-2011 με τίτλο «Γιατί η διεθνής κοινότητα στηρίζει του Ελληνοκυπρίους» αναγράφει τα εξής: «Οι Ελληνοκύπριοι προετοίμασαν και έθεσαν σε εφαρμογή το σχέδιό τους αρκετό καιρό πριν. Η στρατηγική της Τουρκίας στηρίχθηκε κατά βάση στα αντίποινα και στις παρακωλύσεις και δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα. Εάν συνεχισθεί αυτό, τότε θα ενδυναμωθεί ακόμη περισσότερο η θέση της διακυβέρνησης Χριστόφια.». Επίσης, για το θέμα αυτό ιδιαίτερα σημαντικές είναι και οι απόψεις του Τούρκου καθηγητή διεθνούς δικαίου και δικαίου των θαλασσών Yücel Acer σε άρθρο του στο περιοδικό Aksiyon/26-9-2011 όπου αναγράφονται τα εξής: «Η νομική διάσταση της κρίσεως που δημιουργήθηκε λόγω της γεώτρησης συνοψίζεται στα εξής ερωτήματα:

• Η περιοχή γεωτρήσεων των Ελληνοκυπρίων ευρίσκεται εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Τουρκίας; Η Ελληνοκυπριακή πλευρά δεν πραγματοποιεί γεώτρηση στην υπάρχουσα ή στην πιθανή ΑΟΖ της Τουρκίας. (σ.σ. ως πιθανή τουρκική ΑΟΖ οι Τούρκοι θεωρούν την περιοχή μεταξύ Κύπρου-Ρόδου-Κρήτης). Απλώς έδωσε την άδεια διεξαγωγής γεωτρήσεως στην περιοχή που ισχυρίζεται ότι της ανήκει και η οποία δημιουργήθηκε με συμφωνίες που υπέγραψε με το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Η Τουρκία δεν βρίσκει νόμιμες τις μονομερείς συμφωνίες διότι αυτές δεν έλαβαν υπόψη την “TΔΒΚ” (σ.σ. εννοεί το ψευδοκράτος).

• Το ελληνοκυπριακό τμήμα μπορεί να ανακηρύξει από μόνο την ΑΟΖ; Αυτό είναι νόμιμο; Οι χώρες έχουν το δικαίωμα να ανακηρύξουν μονομερώς την ΑΟΖ. Ωστόσο, σε περίπτωση που η ΑΟΖ τέμνεται με άλλες χώρες θα πρέπει να υπάρξουν συμφωνίες οριοθέτησής της. Οι Ελληνοκύπριοι έδωσαν την άδεια ερευνών φυσικού αερίου στην εταιρεία Noble στηριζόμενοι στις συμφωνίες οριοθέτησης της ΑΟΖ που υπέγραψαν το 2003 με την Αίγυπτο και στο τέλος του 2010 με το Ισραήλ.

• Σε ποια βήματα μπορεί να προβεί η Τουρκία στηριζόμενη στο διεθνές δίκαιο; Δυστυχώς η Τουρκία δεν έχει τη δυνατότητα για επιβολή αποτελεσματικών διεθνών νομικών κυρώσεων. Η λήψη μέτρων από την Τουρκία εναντίον των Ελληνοκυπρίων φαίνεται δύσκολη. Ωστόσο, στο όνομα της “ΤΔΒΚ” (σ.σ. εννοεί το ψευδοκράτος) και στηριζόμενη στην ιδιότητα της εγγυήτριας χώρας, μπορεί να κινητοποιηθεί και να προσπαθήσει να εμποδίσει τέτοιου είδους δραστηριότητες. Όμως αυτό θα αυξήσει τον κίνδυνο δημιουργίας σύγκρουσης στην Ανατολική Μεσόγειο. Τέλος, το πιο ισχυρό χαρτί που έχει στα χέρια της η Άγκυρα αφορά στην πραγματοποίηση ερευνών φυσικού αερίου με την άδεια που θα λάβει από την “ΤΔΒΚ” για έρευνες στις περιοχές της ΑΟΖ που ανακηρύχθηκε από τους Ελληνοκυπρίους.»

3ος Άξονας-
Πραγματοποίηση πολύ συχνών και εμφανών περιπολιών στην Ανατολική Μεσόγειο εφαρμόζοντας την τακτική των προκλήσεων που πραγματοποιούν τα τουρκικά πλοία, τα μαχητικά αεροσκάφη και τα πλοία επιστημονικών ερευνών στο Αιγαίο: Ο Τούρκος αρθρογράφος İhsan Dağı σε άρθρα του στην εφημερίδα Zaman στις 23 και 27-9-2011 επικρίνει την κυβέρνηση Ερντογάν αναγράφοντας τα εξής: «Η Κύπρος αποτελεί το πιο επιτυχημένο πεδίο δράσης της Εργκένεκον (σ.σ. οργάνωση ανατροπής του Ερντογάν).

Οι αναφορές για αποτροπή των ερευνών φυσικού αερίου των Ελληνοκυπρίων, χρησιμοποίηση, εφόσον χρειασθεί, του τουρκικού στόλου και έξοδός του στην Ανατολική Μεσόγειο μου θύμισε, χωρίς παρεξήγηση, την παλιά Τουρκία. Κατ’ εμέ, μια τέτοια Τουρκία που επιθυμεί να επιδεικνύει τη στρατιωτική της ισχύ πέφτει σε αντιφάσεις με το όραμα και την πρακτική της εξωτερικής πολιτικής που καλλιέργησε τα τελευταία χρόνια. Η νέα Τουρκία έχει ανάγκη από ειρήνη και αυτό πρέπει να εξασφαλισθεί από τους πολιτικούς.

Εάν εσείς στην περιφερειακή πολιτική παρουσιάσετε ως προτεραιότητα τη στρατιωτική ισχύ, τότε αυτό θα φοβίσει τους γύρω σας και θα τους ενώσει εναντίον σας. Στην πολιτική ιστορία υπάρχουν πολλά παραδείγματα με περιφερειακές και παγκόσμιες συμμαχίες που έγιναν εναντίον ανερχόμενων δυνάμεων.

Τέτοιες πολώσεις γενικά έχουν ως επακόλουθο μια θερμή σύγκρουση. Η κυβέρνηση πήρε το 50% για να οδηγήσει τα πολεμικά πλοία στη Μεσόγειο και να βουλιάξει την ανερχόμενη Τουρκία; Κατά τη γνώμη σας η χούντα του 2004 (σ.σ. εννοεί το στρατιωτικό κατεστημένο) γιατί ήθελε τον (ελληνοτουρκικό) πόλεμο; Σήμερα εάν γίνει πόλεμος, ποίου συμφέροντα θα εξυπηρετηθούν; Είστε σίγουροι ότι αυτοί που συνέταξαν τα σχέδια του παρελθόντος δεν συντάσσουν σήμερα παρόμοια σχέδια και δεν τα εφαρμόζουν έχοντας υπό τον έλεγχό τους τον (τουρκικό) στόλο όπου και εάν ευρίσκεται; Μην παίξουμε το παιχνίδι αυτών που επιθυμούν να εμποδίσουν την εξέλιξη, την ομαλοποίηση και τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας.» Τονίζεται ιδιαίτερα ότι ο εν λόγω αρθρογράφος:

•Σε προηγούμενο άρθρο του προέτρεψε τον πρωθυπουργό Ερντογάν να συνέλθει από τη «μέθη της εξουσίας» και να μη βάλει τη χώρα σε μια «θερμή συγκρουσιακή» κατάσταση με το Ισραήλ.

•Συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικών στελεχών του Φετουλάχ Γκιουλέν που αποτέλεσε τον αθέατο συντελεστή στήριξης της προεκλογικής εκστρατείας του Ταγίπ Ερντογάν και θεωρείται ως μέντορας του Τούρκου πρωθυπουργού. Επίσης, ο Γκιουλέν με το ισλαμικό θρησκευτικό κίνημα του οποίου ηγείται μπόρεσε να διεισδύσει στον τουρκικό κρατικό μηχανισμό (αστυνομία, στρατό, ΜΙΤ, δικαιοσύνη κ.λπ.) και να αποτελεί το «βαθύ κράτος» της ισλαμικής διακυβέρνησης της χώρας.

Αυτά που προκύπτουν από τα παραπάνω, σε σχέση με την κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο είναι τα εξής:

•Μετά την έναρξη των εξεγέρσεων της «Αραβικής Άνοιξης» στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική εντατικοποιήθηκαν οι συζητήσεις για το εάν η Τουρκία αποτελεί τη «χώρα πρότυπο» για την ανασυγκρότηση των χωρών του εν λόγω γεωγραφικού χώρου. Όμως, επειδή αυτό αντιμετωπίσθηκε με επιφύλαξη από τις ηγεσίες των Αδελφών Μουσουλμάνων, η τουρκική στρατηγική άλλαξε κατεύθυνση και πλέον επικεντρώνεται στον άξονα να αναδειχθεί ο Ερντογάν ως ο «ηγέτης πρότυπο», προβάλλοντας ιδιαίτερα την ανοικτή αντιπαράθεση του με το Ισραήλ.

•Πρέπει να τύχει ιδιαίτερης αξιολόγησης η ιδεολογική κατανομή των ψηφοφόρων του κυβερνόντος κόμματος στην Τουρκία, διότι όπως προκύπτει το μεγαλύτερο τμήμα αυτών είναι εθνικιστές και κεμαλιστές-ατατουρκιστές. Ίσως αυτή να είναι και η βασική αιτία που ο Τούρκος πρωθυπουργός έχει ανεβάσει κατά πολύ τους εθνικιστικούς τόνους τόσο με το κουρδικό όσο και με τα λοιπά περιφερειακά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.

• Εκτιμάται ότι για κάθε αποτυχία που θα παρουσιασθεί στην πολιτική του Ερντογάν, αναφορικά με τα κύρια θέματα της πολιτικής επικαιρότητας όπως το κουρδικό και το κυπριακό, θα υπάρξει σοβαρή αντίδραση από το σύνολο της τουρκικής κοινής γνώμης με αποτέλεσμα την πιθανή δρομολόγηση μη αναμενόμενων πολιτικών εξελίξεων. Κατόπιν τούτου γεννάται το εξής ερώτημα: Ο διαφαινόμενος εγκλωβισμός σε αδιέξοδο της πολιτικής Ερντογάν οφείλεται αποκλειστικά στην αλαζονεία του και στην έλλειψη πολιτικής σοφίας ή υπήρξε και εμπλοκή του στρατιωτικού κατεστημένου μέσω των «πασάδων» του τουρκικού διπλωματικού σώματος;

• Σε ότι αφορά στα τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο, οι βασικοί συντελεστές αυτών δεν φαίνεται να υπαναχωρούν από τις θέσεις τους, με τους Τούρκους να επιμένουν στις προκλήσεις τους, ειδικά σε ότι αφορά στην πραγματοποίηση ερευνών στην κυπριακή και ελληνική ΑΟΖ. Άλλωστε, μια από τις βασικές επιδιώξεις της Άγκυρας είναι η δημιουργία γκρίζων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως έγινε και στο Αιγαίο. Τούτο θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής δεδομένου ότι, όσο συνεχίζεται η κρίση τόσο θα επιδεινώνεται η κατάσταση και θα μειώνονται οι πιθανότητες για εκτόνωσή της.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και συγκεκριμένα φτώχεια πνεύματος, ενίοτε και ανδρείας. Μέσα στο γνωστό "σκηνικό" των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που αντιδρούν, ήρθε σήμερα στην επιφάνεια ακόμη μία επιστολή διαμαρτυρίας κυβερνητικών βουλευτών, οι οποίοι δεν αναγνωρίζουν την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου ως νόμιμη...! Το γιατί συνεχίζουν να παραμένουν και να ενισχύουν με την παρουσία τους -αλλά και την ψήφο τους- μία παράνομη κυβέρνηση, ίσως θα πρέπει να το ερευνήσει η επιστήμη της ψυχολογίας. Κάποιος, μάλλον, πρέπει να τους πει πως η παραίτηση δεν είναι ατίμωση, αλλά έντιμη πράξη, όταν διαπιστώνεται ασυνάφεια μεταξύ κόμματος και κυβέρνησης...

Όλη η επιστολή των βουλευτών:

“Προς τις συντρόφισσες-ους του Εθνικού Συμβουλίου,

Προς τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ,

Αγαπητές συντρόφισσες και σύντροφοι,

Από την έναρξη σχεδόν της κυβερνητικής θητείας και ειδικότερα από τότε που διεφάνη η προοπτική ένταξης στο μηχανισμό στήριξης, είτε μεμονωμένα, είτε με συλλογικές παρεμβάσεις όχι μόνο εμείς αλλά και πολλοί ακόμα σύντροφοι υποδεικνύαμε στην κυβερνητική και κομματική ηγεσία ότι η στρατηγική που ακολουθούσαν θα αποδεικνυόταν αδιέξοδη, μη βιώσιμη και καταστροφική για τη χώρα και το λαό.

Επιπλέον, επισημάναμε ότι η στρατηγική αυτή δεν είχε καμία δημοκρατική νομιμοποίηση ούτε από το λαό, ούτε από το κόμμα, έλλειψη που κανείς δεν μπορεί ούτε να παραβλέπει, ούτε να προσπαθεί να υποκαταστήσει μέσω λογικών αλμάτων και επικλήσεων περί δήθεν εμπολέμου κατάστασης.

Τονίσαμε ότι η υιοθέτηση από την κυβέρνηση της νεοφιλελεύθερης και μονεταριστικής στρατηγικής των μνημονίων θα βύθιζε τη χώρα στο φαύλο κύκλο ύφεσης- χρέους, προκαλώντας εν τέλει και τη χρεοκοπία της χώρας, αφού πρώτα θα είχε βυθίσει το λαό στην ανεργία, στην εκτεταμένη φτωχοποίηση, προωθώντας παράλληλα τη μαζική εκποίηση δημόσιας περιουσίας.

Εξηγήσαμε ότι η λογική του μονόδρομου είναι καταστροφική και ηττοπαθής, καθότι τους δρόμους τους φτιάχνουμε εμείς, οι λαοί και οι πολιτικές δυνάμεις. Η αδυναμία της κυβέρνησης να φτιάξει άλλο δρόμο δεν μπορεί να μετατρέπεται σε αδυναμία του συνόλου του λαού.

Καταθέσαμε θέσεις για μια άλλη προοδευτική στρατηγική: αναφερθήκαμε εγκαίρως στην ανάγκη ουσιαστικής και έγκαιρης αναδιάρθρωσης του χρέους, στην εξεύρεση εναλλακτικών πιστωτών, στη θέση της χώρας στη νέα διεθνή πολιτική αρχιτεκτονική, σε τρόπους μείωσης της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, σε αναπτυξιακά εργαλεία και πολιτικές, σε ουσιαστικούς, προοδευτικούς, δομικούς μετασχηματισμούς του κράτους, στην ανάγκη μετασχηματισμών στις παραγωγικές σχέσεις της χώρας που θα απελευθερώνουν τις παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας μας, στην εμβάθυνση των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, σε μέσα ενίσχυσης του λαϊκού εισοδήματος ακόμα και μέσα σε αυτήν την κρίση. Εν τέλει απαιτήσαμε την έξοδο από την καταστροφική πολιτική των μνημονίων.

Δυστυχώς για τη χώρα και την παράταξη, η κυβέρνηση και η κομματική ηγεσία αποφάσισαν να μη συνομιλήσουν με καμία προοδευτική δύναμη είτε εντός, είτε εκτός ΠΑΣΟΚ. Επέλεξαν ως συνομιλητές τους τη δεξιά- ΝΔ- την ακροδεξιά –ΛΑΟΣ- περιθωριακές πολιτικές δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού- ΔΗΣΥ- και τα κατεστημένα, παρασιτικά συμφέροντα. Τη συμμαχία των προθύμων του νεοφιλελευθερισμού. Με αυτούς μάλιστα προωθούν συγκυβέρνηση όχι εθνικής ή λαϊκής ενότητας αλλά ενότητας και επιβίωσης του κατεστημένου που θα οδηγήσει την κοινωνία στην καταστροφή.

Έτσι στρώνουν το δρόμο προς ακόμα πιο δεξιές πολιτικές λύσεις τόσο στο κυβερνητικό επίπεδο- λύση Σαμαρά, συγκυβέρνηση, κυβέρνηση τεχνοκρατών κτλ- όσο και στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, υπό την καθοδήγηση των κατεστημένων ΜΜΕ της διαπλοκής.

Προχώρησαν σε μια σειρά δημοκρατικών αφαιρέσεων, στη βίαιη καταστολή των κοινωνικών κινημάτων, στη δυσφήμηση και στον εκβιασμό κάθε διαφορετικής φωνής, επιμένουν στη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού και οδηγούν το λαό σε απανωτές θυσίες χωρίς αντίκρισμα. Όλα αυτά μάλιστα σε μια ατμόσφαιρα αφόρητου κυνισμού των κυβερνητικών στελεχών, διαχειριστικής ανικανότητας, σοβαροφάνειας και δήθεν ειδημοσύνης.

Προκειμένου δε, να καταπνίξουν την αντίθεση της πλειοψηφίας των μελών του ΠΑΣΟΚ, της βάσης της δημοκρατικής παράταξης απαξίωσαν το κόμμα και τις λειτουργίες του, βυθίζοντας τη δημοκρατική παράταξη σε πρωτοφανή απαξίωση και δυσφημώντας ακόμα όλες τις λαϊκές και κοινωνικές κατακτήσεις που επετεύχθησαν χάρη στο κόμμα μας και στην παράταξή μας.

Η διαφωνία μας με όλη αυτή τη στρατηγική είναι γνωστή εδώ και καιρό.

Λέμε λοιπόν: Δεν αναγνωρίζουμε καμία νομιμοποίηση στην κυβέρνηση συνολικά- στον πρωθυπουργό, στους αντιπροέδρους, στους υπουργούς- και στην κομματική ηγεσία να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Δεν έχουν αυτό το δικαίωμα. Οφείλουν να προχωρήσουν είτε σε εκλογές, είτε σε δημοψήφισμα για να κριθεί η ασκούμενη πολιτική.

Σε ό, τι αφορά την παράταξη τους καλούμε να προχωρήσουν άμεσα στη διοργάνωση παραταξιακού δημοψηφίσματος με το οποίο θα κριθούν όλες οι κατατεθειμένες πολιτικές στρατηγικές εξόδου από την κρίση, δημοκρατικά και δεσμευτικά.

Στη βάση του αποτελέσματός του και εφόσον καταδικαστεί η κυβερνητική στρατηγική καθίσταται προφανές ότι θα πρέπει να δρομολογηθούν άμεσα οι εξελίξεις αλλαγής συνολικά της ηγετικής σήμερα πολιτικής γενιάς, δηλαδή των πολιτικών δυνάμεων εκείνων που ταυτίστηκαν με την προώθηση της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής στη χώρα. Δεν αναφερόμαστε σε προσωποπαγείς δελφινομαχίες μεταξύ του νυν προέδρου και πρωθυπουργού και άλλων απολύτως συνυπεύθυνων στελεχών αλλά σε συνολική αλλαγή πολιτικής- όχι ηλικιακής- γενιάς.

Καλούμε τον πρόεδρο και πρωθυπουργό και το γραμματέα του ΕΣ του ΠΑΣΟΚ να προχωρήσουν τάχιστα σε αυτή τη διαδικασία.

Ειδάλλως θα αποδείξουν ότι φοβούνται την ίδια την παράταξη και ότι άρα δεν αξίζουν να ηγούνται αυτής.

Καλούμε όμως κυρίως τους συντρόφους μας να πάρουμε πίσω την παράταξή μας με την ενεργή μας δράση ενάντια στη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα.

Συντροφικά,

Δημήτρης Σακελλάρης, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ

Θέμης Τζήμας, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ

Αντώνης Ελευθεριάδης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ (Πολιτικό συμβούλιο Ν.ΠΑΣΟΚ “


Russia Today
5/10/2011
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Παρά τα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, το χρέος της Ελλάδας εξακολουθεί να αυξάνεται με αμείωτους ρυθμούς, εγείροντας ερωτήματα για την ορθότητα της απόφασης της ελληνικής κυβέρνησης να ακολουθεί συμβουλές από χώρες εκτός Ελλάδας και να σφυροκοπά ανελέητα τον λαό της χώρας, φορτώνοντάς τον με χρέη που είναι αδύνατο ποτέ να αποπληρώσει.

Η αποκάλυψη οδηγεί στην διαπίστωση ότι τα απίστευτα σκληρά μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται στον ελληνικό λαό έχουν αποτύχει, αφού το μόνο που επιτυγχάνουν είναι μια ανεξέλεγκτη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας.

Το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό, δεδομένου ότι οι επιθεωρητές της ΕΕ βρίσκονται και πάλι στην Ελλάδα, ώστε να αποφασίσουν για το εάν ή όχι θα πρέπει να διατεθούν από την ΕΕ περισσότερα κεφάλαια για την διάσωση της χώρας.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει δηλώσει ήδη ότι, εάν δεν λάβει το απαιτούμενο ποσό, δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει τους "λογαριασμούς" της για αυτό το μήνα, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η - δίχως υπερβολή - "εμπόλεμη" αυτή χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Για την ακρίβεια, μιλάμε για 450 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό είναι το συνολικό ποσό που οφείλει η Ελλάδα από σήμερα.

"Είναι φύσει αδύνατον να αποπληρωθεί ποτέ αυτό το χρέος. Ας είμαστε σοβαροί", δήλωσε στο Russia Today ο οικονομολόγος κ. Κυριάκος Τόμπρας. "Πιστεύει κανείς πραγματικά ότι η Ελλάδα θα μπορούσε ποτέ να αποπληρώσει τα 450 δισεκατομμύρια ευρώ του δημόσιου χρέους της; Θα πρέπει να είναι κανείς ηλίθιος για να πιστεύει κάτι τέτοιο", κατέληξε.

Τη στιγμή αυτή, δεν έχουν απομείνει παρά ελάχιστες επιλογές για την ελληνική κυβέρνηση. Ή θα συνεχίσει την προσπάθειά της να εφαρμόσει το πρόγραμμα των αυστηρών μέτρων λιτότητας, αν και κάτι τέτοιο πιθανότατα θα οδηγήσει σε περισσότερες βίαιες συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών, παρόμοιες με αυτές που σημειώθηκαν κατά τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες. Ή αντίθετα, μπορεί να επιλέξει να κηρύξει πτώχευση.

Οι ηγέτες της Ευρωζώνης επιμένουν ότι η χρεοκοπία δεν είναι επιλογή και ανησυχούν για το γεγονός ότι, εάν η Ελλάδα κήρυσσε πτώχευση, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.

Ωστόσο, στην παρούσα φάση αναγνωρίζεται ευρέως το γεγονός ότι, κεκλεισμένων των θυρών, έχουν αρχίσει να εξετάζονται άλλες επιλογές.

"Η ελληνική χρεοκοπία αποτελεί εδώ και ενάμιση χρόνο μια εύλογη πιθανότητα. Όταν μια χώρα αντιμετωπίζει ένα χρέος του υπέρογκου μεγέθους που έχουμε εδώ στην Ελλάδα, είναι αδύνατο να φανταστεί κανείς την λιτότητα να χρησιμοποιείται ως μέσο για την μείωση αυτού του χρέους. Άρα η χρεοκοπία θα συνέβαινε ούτως ή άλλως", αποκαλύπτει ο κ. Γιάννης Βαρουφάκης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Καθώς οι εκτιμήσεις που αφορούν στην χρεοκοπία εξακολουθούν να διατυπώνονται με αμείωτη ένταση, έχει καταστεί πλέον σαφές ότι υπάρχουν θεμελιώδεις αδυναμίες στη λειτουργία της Ευρωζώνης.

"Πιστεύω ότι οι πολίτες της Ευρώπης έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν ποιες είναι οι αιτίες αυτής της κρίσης", επιμένει ο κ. Βαρουφάκης. "Αυτή τη στιγμή, η προσοχή τους αποσπάται από τις πραγματικές αιτίες και καταβάλλονται προσπάθειες ώστε να ενθαρρυνθούν να φορτώνουν το φταίξιμο στην "μικρή Ελλάδα". Η "μικρή Ελλάδα", ωστόσο, όσο απερίσκεπτη ή ηλίθια μπορεί να έχει αποδειχθεί στο παρελθόν, δεν είναι και δεν ήταν ποτέ σε θέση να προκαλέσει από μόνη της μια παγκόσμια οικονομική κρίση".

Τι έφταιξε, λοιπόν;

Κατά τη γνώμη του οικονομολόγου κ. Κυριάκου Τόμπρα, "αυτό που βιώνουμε σήμερα στην Ελλάδα είνα,. χωρίς υποερβολή, μια οικονομική κατοχή. Ένα νέο είδος πολέμου. Πρόκειται για μια παγκόσμια κατοχή από το διεθνές χρηματοπιστωτικό συνδικάτο του εγκλήματος".
Τους τελευταίους 18 μήνες, η ελληνική κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε μια αμείλικτη εκστρατεία που στοχεύει στη μείωση των μισθών, την αύξηση των φόρων και τη μείωση των συντάξεων. Σε αντάλλαγμα, έχει λάβει δισεκατομμύρια ευρώ στα πλαίσια του μηχανισμού στήριξης. Τώρα, καθώς είναι σε αναμονή για την επόμενη "τονωτική ένεση" των 8 δισ. ευρώ, πολλοί αναρωτιούνται αν άξιζε τελικά όλη αυτή η δοκιμασία.

Ο κ. Γιώργος Κατρούγκαλος, αναπληρωτής καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, είπε στο Russia Today: "Επιτρέψτε μου να σας δώσω κάποια άλλα στοιχεία. Το χρέος ήταν 119% του ΑΕΠ, όταν άρχισε η κρίση, τώρα είναι στο 150%, και σύμφωνα με μελέτη του ΔΝΤ, το επόμενο έτος θα αυξηθεί στο 189%. Αυτό σημαίνει ότι, σε μόλις δύο χρόνια, η κυβέρνηση των Αθηνών έχει θυσιάσει τον λαό της και σε αντάλλαγμα έλαβε μόνο τη στασιμότητα της οικονομίας. (…) Όχι μόνο δεν μείωσε το χρέος , αλλά το χρέος αυξάνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς".

Με τις διαδηλώσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις να έχουν γίνει πλέον σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια τεράστια κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ της ίδιας και των ψηφοφόρων της. Από οικονομική άποψη στα πρόθυρα της καταστροφής και από πολιτική άποψη στο σκοτάδι, ο λαός της Ελλάδας έχει αρχίσει να χάνει την υπομονή του.

Εάν η Ελλάδα κηρύξει πτώχευση, το μέλλον της Ευρωζώνης θα είναι όντως αβέβαιο. Ωστόσο, δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι εάν δεν χρεοκοπήσει η χώρα, κινδυνεύει να βυθιστεί ακόμη βαθύτερα σε ένα χρηματοπιστωτικό και οικονομικό τέλμα.

Ο κ. Paul Nuttall, ευρωβουλευτής και μέλος του UKIP, Βρετανικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας (βλέπε Nigel Farage) πιστεύει ότι ο ελληνικός λαός υφίσταται αυτή τη στιγμή τις επιπτώσεις μιας εσφαλμένης πολιτικής απόφασης που ελήφθη στις Βρυξέλλες πριν από 10 χρόνια.

"Το υπάρχον πρόβλημα είναι απόρροια μιας παλιάς απόφασης. Ο ελληνικός λαός υφίσταται σήμερα τις συνέπειες μιας ιδεολογικής φύσεως απόφασης, η οποία δεν πάρθηκε στην Αθήνα, αλλά στις Βρυξέλλες, πριν από 10 χρόνια", είπε στο RT. "Δεν έπρεπε ποτέ να επιτραπεί στην Ελλάδα να μπει στην Ευρωζώνη. Παραβιάστηκαν αρκετοί όροι και κανόνες τότε - οι κανόνες που η ίδια η ΕΕ θέσπισε - για να μπει η Ελλάδα στο ευρώ, για καθαρά πολιτικούς λόγους. Η είσοδός της δεν είχε καμμία σχέση με την οικονομική διάσταση της ΕΕ".


Σύμφωνα με τον κ. Nuttall, η Ελλάδα δεν έχει πλέον άλλη επιλογή από το να κηρύξει πτώχευση και να εγκαταλείψει το ευρώ. Μας δήλωσε χαρακτηριστικά:
"Η Ελλάδα θα πρέπει να πάει σε πτώχευση. Αυτό που μας λένε είναι αυτή τη στιγμή γίνεται μια συζήτηση στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με την οποία θα γίνει "κούρεμα" έως και 75% στο ελληνικό χρέος. Και τελικά, όντως δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Η Ελλάδα θα πρέπει να βγει από το ευρώ και να υποτιμήσει το νόμισμά της. Είναι σημαντικό, ωστόσο, να είναι σε θέση να καθορίσει μόνη της το επιτόκιο, με βάση μια ανταγωνιστική συναλλαγματική ισοτιμία. Είναι ο μόνος τρόπος να κινηθεί και πάλι η ελληνική οικονομία, πράγμα πού είναι αδύνατο να γίνει όσο βρίσκονται φυλακισμένοι μέσα στην Ευρωζώνη".
Πηγή

Ο Νάιτζελ Φαράζ για το μεσοπρόθεσμο και τη δεινή θέση της Ελλάδας μέσα στην Ευρωζώνη


Οι επαγγελματίες τεχνικοί της εξουσίας δημιουργούν και στηρίζουν το ολιγαρχικό κράτος αφέντη, δυνάστη και εκμεταλλευτή της κοινωνίας

Με αφορμή μια είδηση για την επίσκεψη της Τρόϊκας στα δικαστήρια.

H δικαιοσύνη, στον δυτικό κόσμο τουλάχιστον, είναι στα χέρια ολιγαρχικών εξουσιών που εργάζονται για ολιγαρχικά οικονομικά συμφέροντα. Ο επαγγελματισμός των εργαζομένων στην δικαιοσύνη υποτίθεται πως αντιμετωπίζει το “τεχνικό” ζήτημα της απονομής της δικαιοσύνης, ενώ ουσιαστικά ο επαγγελματισμός αυτός είναι ο απαραίτητος όρος μέσω του οποίου η απονομή δικαιοσύνης υποτάσσεται στα ολιγαρχικά συμφέροντα.

Και το ίδιο συμβαίνει φυσικά και με τις δυο άλλες εξουσίες που επίσης αλώθηκαν από επαγγελματίες: την εκτελεστική και την νομοθετική.

Η σύγχρονη δυτική κοινοβουλευτική ψευδής δημοκρατία, έχοντάς μας πολλαπλά εξαπατήσει, μας “έπεισε” πως εμείς οι απλοί πολίτες είμαστε αναρμόδιοι για μια σειρά από πράγματα για τα οποία στην ουσία είμαστε οι καθύλην και οι μόνοι αρμόδιοι, ως πολίτες. (Αυτός είναι κι ο λόγος που επέλεξα αυτό το ψευδώνυμο, Αναρμόδιος, ώστε να μην ξεχνάω την βασική αυτή εξαπάτηση που έχουμε υποστεί, έχοντας αποδεχτεί την εξουσία, αλλά και την λατρεία, του ειδικού και του σοφού και γνώστη, σε ζητήματα που είναι καθαρά ζητήματα πολιτικών αποφάσεων, δηλαδή ζητήματα της αποκλειστικής αρμοδιότητας του κάθε πολίτη).

Μας έπεισε λοιπόν αυτή η ψευδής δημοκρατία πως απαιτούνται “ειδικές” γνώσεις για την άσκηση εξουσίας, την νομοθεσία και την δικαιοσύνη. Αποκρύβοντας έντεχνα τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζαν τα ζητήματα αυτά οι …εφευρέτες της δημοκρατίας. Οι και την περί δημοκρατίας πατέντα κατέχοντες.

Ομως, όπως η άσκηση της εξουσίας αλλά και η άσκηση της νομοθεσίας, έτσι και η απονομή της δικαιοσύνης είναι ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ και όχι τεχνικό.

Τεχνικό ζήτημα είναι η οδήγηση αυτοκινήτου. Γι’ αυτό ζητάμε νάχει πάει κάποιος σε ειδικό σχολείο ώστε να μάθει να οδηγεί. Τεχνικό ζήτημα είναι η ιατρική.

Η άσκηση εξουσίας, της κάθε εξουσίας, της δικαιοσύνης συμπεριλαμβανομένης, είναι καθαρά ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ. Δηλαδή ζήτημα αποκλειστικής αρμοδιότητας του πολίτη. Και όχι του επαγγελματία τεχνικού της εξουσίας.

Και όπως με την παράδοση της εκτελεστικής εξουσίας στους “ειδικούς” και στους “επαγγελματίες” (πρωθυπουργούς, υπουργούς, δημάρχους, προέδρους και κεντρικές επιτροπές κομμάτων και προεδρεία συνδικαλιστικών ενώσεων και πολιτικών οργανώσεων), έτσι και με την απονομή της δικαιοσύνης, κάνουμε μεγάλο λάθος που επιτρέψαμε την παράδοση των εξουσιών αυτών στα χέρια των “αρμοδίων τεχνικών και σοφών”. Ουσιαστικά στα χέρια της κάθε ολιγαρχίας.

Διότι αυτός ο επαγγελματισμός της κάθε εξουσίας είναι που αλλοτρίωσε την εξουσία από την κοινωνία. Αυτή η ολιγαρχική λογική είναι που επιτρέπει στην εξουσία να αυτονομείται από το “πλήρωμα”, από το σύνολο δηλαδή εκείνο των ανθρώπων το οποίο υποτίθεται πως υπηρετεί.

Αυτή η μη-συμμετοχή του απλού ανθρώπου-πολίτη-μέλους στην εξουσία είναι ο λόγος που η εξουσία αλλοτριώνεται και που στέκεται σαν ξένο σώμα, απέναντι στην κοινωνία και την εξουσιάζει.

Αυτός είναι ο λόγος που η αλλοτριωμένη εξουσία γίνεται ΚΡΑΤΟΣ.

Ενα κράτος εχθρικό στην κοινωνία. Ενα κράτος που βλέπει την κοινωνία σαν υπόδουλη στις δικές του επιθυμίες και διαταγές. Ενα κράτος που ζει παρασιτικά και σε βάρος της κοινωνίας. Ενα κράτος απέναντι στην κοινωνία. Αυτονομημένο από την κοινωνία και τις ανάγκες της.

Ενα κράτος-αφέντης.
Και τελικά ένα κράτος-δυνάστης.

Και πρέπει να απελευθερωθούμε από αυτό το κράτος.
Κι αυτό μόνο η δημοκρατια μπορεί να το κάνει.

Θραξ ο Αναρμόδιος


Γελοιότεροι των γελοίων και επικινδυνότεροι των επικινδύνων, μας προέκυψαν οι κυβερνώντες και οι συν αυτών κατοικοεδρεύοντες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες τους, οδηγούν με στρατηγικά τεχνάσματα τον Ελληνικό λαό προς την Κινεζοποίηση, ενώ οι ίδιοι κρύβονται πίσω από τις πραιτωριανές δυνάμεις καταστολής των χρήσιμων ηλιθίων που προσλαμβάνονται στα ΜΑΤ.

Το καθεστώς του Γιώργου Παπανδρέου δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ούτε τον καθρέφτη της ιστορίας, γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως οδήγησε την Ελλάδα σε μία οικονομική κόλαση. Και αυτό δεν έγινε λόγω ηλιθιότητας, αλλά λόγω συντεταγμένης ανεντιμότητας.

Είναι τόσα πολλά τα στοιχεία που αποδεικνύουν πως υπήρξε στρατηγικός σχεδιασμός για τον εξαναγκασμό της επιβολής των όσων άθλιων σήμερα επιβάλλονται στην χώρα, που δεν μπορούν να τα κρύψουν.

Έχοντας μάθει να αρπάζουν και να καταστρέφουν αντί να δημιουργούν, έχοντας δημιουργήσει πολιτικές σχολές εξαπάτησης των πολιτών και έχοντας πρωτίστως δημιουργήσει ένα κομματικό κράτος που λειτουργούσε με το προσωπείο της δημοκρατίας, έχοντας καταστήσει την διαφθορά εργαλείο του κράτους αποκομίζοντας για τους εαυτούς τους την παράταση στην εξουσία, σήμερα οι υπεύθυνοι για την πάσης αρνητικής μορφής έκθεσης της Ελλάδας, ως ανέντιμοι «ηγέτες» είναι αποφασισμένοι να καταλύσουν επισήμως και το ίδιο το πολίτευμα, το Σύνταγμα της χώρας.

Η Νέα Ελλάδα καλεί τους Έλληνες πολίτες να αντισταθούν στην λαίλαπα του ισοπεδωτισμού, στους κηφήνες της διαπλοκής και στους ιταμούς ψευδολόγους, οι οποίοι απερίφραστα έχουν θέσει ως στόχο την ίδια την χώρα.

Η Νέα Ελλάδα γνωρίζει πως οι στιγμές που βιώνουμε ως λαός και ως έθνος θα λειτουργήσουν ως καταλύτης για το μέλλον της πατρίδας και τάσσεται απέναντι από τις δυνάμεις που έχουν σχεδιάσει και εκτελούν τον κατακερματισμό και την εξαθλίωση της κοινωνίας. Η αντίσταση στα υποπόδια των τραπεζιτών αποτελεί καθήκον στην ιστορία και στα παιδιά μας. Ας σταθούμε λοιπόν στο ύψος που επιβάλλεται, αντί να χωθούμε στις τρύπες που έφτιαξαν και θέλουν να μας τοποθετήσουν.

Επικοινωνία
Τηλεφωνικό Κέντρο +30 2106457566
Fax: +30 2106457561
email: neaellada.gr@gmail.com
email: info@neaellada.org.gr

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Ελλάδας

Η Ελλάδα θα πτωχεύσει, η Ιρλανδία επίσης και ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μαζί με την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ θα «εκδιωχθούν» καθώς η οικονομική κρίση στην Ευρώπη θα εξελίσσεται.

Αυτά ισχυρίζεται ο Αμερικανός συγγραφέας Michael Lewis στο νέο του βιβλίο «Boomerang: Travels in the New Third World» (Μπούμερανγκ: Ταξίδια στο νέο Τρίτο Κόσμο).

Το βιβλίο βασίζεται σε μία τριετή λεπτομερή έρευνα σε Ισλανδία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Γερμανία και Καλιφόρνια, αποκαλύπτοντας πτυχές των δεινών της παγκόσμιας οικονομίας και τα εθνικά χαρακτηριστικά πίσω από αυτες.

«Η Ελλάδα χρεοκοπεί, έτσι δεν είναι; Ήδη αναδιαρθρώνουν. Όπως και αν θέλετε να το πείτε, η Ελλάδα πτωχεύει», λέει ο Lewis είπε σε συνέντευξή του στο Reuters. «Το μόνο ερώτημα είναι πώς», προσθέτει.

«Δεν νομίζω ότι η Μέρκελ πρόκειται να επιβιώσει στη Γερμανία και δεν νομίζω ότι ο Παπανδρέου πρόκειται να επιβιώσει στην Ελλάδα - καθώς έχουν αποξενωθεί πολύ από τους λαούς τους», είπε.

Ο Lewis πιστεύει ότι οι προσπάθειες των Ευρωπαίων ηγετών να σώσουν την Ελλάδα ξανά και να αποτρέψουν τη μετάδοση σε Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία ή ακόμα και στην Ισπανία, αναβάλλει μονάχα το αναπόφευκτο.

Αν και ο Michael Lewis τονίζει ότι κανείς δε γνωρίζει πώς θα εξελιχθούν ακριβώς οι καταστάσεις, οι προβλέψεις του εξετάζονται ενδελεχώς καθώς πρόκειται για έναν από τους πλέον δημοφιλείς συγγραφείς στις ΗΠΑ, με πολλά best seller στο ενεργητικό του, αλλά και έναν επιφανή δημοσιογράφο.

Με την παγκόσμια αγορά σε αναταραχή τις τελευταίες ημέρες, σχετικά με τους φόβους ότι Ελλάδα μπορεί να πτωχεύσει, ακόμη και εν αναμονή μιας δεύτερης διάσωσης, Lewis λέει ότι η όποια χρεοκοπία «θα είναι πολύ άτακτη» και «η Ελλάδα θα εγκαταλείψει το ευρώ, με τους πιστωτές να υφίστανται τεράστιες απώλειες».

Όσον αφορά στην Ιρλανδία, ο Lewis τονίζει ότι δεν πιστεύει πως «θα τη γλυτώσει».

Η διαφορά μεταξύ Ιρλανδίας και Ελλάδας, σύμφωνα με τον Αμερικανό συγγραφέα είναι ότι «οι Ιρλανδοί έχουν ένα μεγαλύτερο ταλέντο στον να υποφέρουν. Εάν επιβάλλονταν στους Έλληνες ό, τι η Ιρλανδική κυβέρνηση επέβαλε στον ιρλανδικό πληθυσμό, θα είχαμε πυροβολισμούς».


  • Γράφει ο Στέλιος Αρσενίου
Κινηματογραφική ταινία μπροστά από 40 χρόνια με πρωταγωνιστή τον αείμνηστο Νίκο Κούρκουλο.

Μπροστά μας ξανά.

Με άλλους, αγγλογάλλους, γερμανούς, ρώσσους, ισραηλινούς, τούρκους, αμερικανούς, κύπριους, έλληνες συμπαραγωγούς.

Η Βαβυλώνα λίγο πριν το απόλυτο χάος αλλιώς.

Νέες προσδοκίες, νέες ιερές συμμαχίες, από όλα έχει ο μπαξές.

Στο κέντρο ο Παναθηναϊκός, ο παραλίγο τροπαιούχος του τσάμπιονς λιγκ 40 χρόνια μπροστά.

Τότε οι εμίρηδες δεν ενδιαφέρονταν για το ποδόσφαιρο. Το ελληνικό ποδόσφαιρο που και αυτό έχει ένα πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία.

Όπως και η Μαρία η Πενταγιώτισσα από τους Πενταγιούς της Φωκίδας.

Όλοι αυτοί μαζί,και ο καθένας χώρια, βάλθηκαν να τριχοτομήσουν την τρίχα.

Να την κάνουν τριχιά κατά μια άλλη έκδοση, να την περάσουμε στο λαιμό μας να τελειώνουμε.

Για να είναι όλα καλά, πρέπει, το κυριότερο, να είναι το τέλος καλό.

Κάτι που δεν το βλέπω.

Καμιά φορά παρασύρομαι από το λευκό χρώμα της μαρέγκας, του Γκιγέ αν θέλετε, βλέποντας ένα ολόλευκο τοπίο.

Άλλοτε πάλι, ενθουσιάζομαι ακούγοντας ότι πάμε για εκλογές, ανοίγω την τηλεόραση, μαυρίζει το σύμπαν.

Σε κάθε περίπτωση, ορατότης μηδέν.

Ούτε τα μεταπτυχιακά, ούτε τα διδακτορικά, ούτε τα χουλιγκανικά μπορούν να με βοηθήσουν.

Μέχρι να πω: δόξα τω Θεώ, ακολουθεί το: βόηθα Παναγιά.

Ποιός ξέρει αν δεν έχει και ο Θεός κάποιο χρέος σαν το δικό μας, να βγάζει στη εφεδρεία τάγματα αγγέλων.

Θα τα μάθουμε αργότερα αυτά.

Προς το παρόν ας δούμε με τη βοήθεια των ηλεκτρολόγων, των οφθαλμιάτρων έστω, πώς θα μπορέσουμε να δούμε.

Να μην σκοντάφτουμε.

Σκόνταψε ο πρωθπουργός.

Σκόνταψε η Τρόϊκα.

Σκόνταψε και η Σκόντα.

Στην αρχή του πρωταθλήματος.

Τώρα πάτησε στα πόδια της.Δόξα τω Θεώ.

Παναγιά βόηθα να πληρωθούμε.

Μπαταξήδες γίναμε.

Χάσαμε από τις οθόνες και τον Αλέφαντο. Μόνο ο Βαλβέρδε και ο Χιμένεθ έχουν σταθερό στίγμα.

Φορολογούμενοι προς υπουργείο: ορατότης μηδέν.

Υπουργείο προς φορολογούμενους: ορατότης μηδέν.

Εκπαιδευτικοί προς μαθητές: ορατότης μηδέν.

Μαθητές προς εκπαιδευτικούς: ορατότης μηδέν.

Κόμμα προς ψηφοφόρους: ορατότης μηδέν.

Ψηφοφόροι προς κόμμα: ορατότης μηδέν.

Και πάει λέγοντας.

Μόνο ο Πάγκαλος με τον Βενιζέλο λόγω όγκου ή ίσως κυβερνητικού - τρόπος του λέγειν - έργου, κάπως ξεχωρίζουν μέσα στην ομίχλη.

Όλα αυτά, στο περιθώριο των «Μυστικών της Εδέμ».

«Η ζωή της άλλης» αργεί ακόμα.

Προς το παρόν ισοσκελίζεται από τα τουρκικά σήριαλ.

Δόξα τω Θεώ.

Παναγιά βόηθα…


Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Τρεις μήνες πριν από τις εκλογές του 2004 η κυβέρνηση Σημίτη αποφασίζει να πουλήσει τα Μεταλλεία Χρυσού στη Χαλκιδική. Χωρίς ξεκάθαρο και ανοικτό διαγωνισμό τα μεταλλεία περνούν στα χέρια της Ελληνικός Χρυσός η οποία ανήκει στον όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ του Γ. Μπόμπολα, έναντι ποσού 11 εκατ. ευρώ. Ακόμη και τότε όλοι έλεγαν ότι το τίμημα είναι ελάχιστο, ωστόσο, τότε δεν υπήρχαν άδειες για εξόρυξη.

(Υποσημείωση, στο οικονομικό επιτελείο ήταν τότε ο Χρήστος Πάχτας ο οποίος σήμερα είναι δήμαρχος Αριστοτέλη, της περιοχής που βρίσκονται τα ορυχεία χρυσού)

Λίγο καιρό μετά ανεξάρτητη εταιρεία αξιολογεί την αξία των μεταλλείων σε 578 εκατ. ευρώ ενώ το 2007 ο όμιλος ΕΛΛΑΚΤΩΡ πωλεί το 30% της «Ελληνικός Χρυσός» έναντι 178.000.000 δολαρίων και αγοράζει το 19,3% της European Goldfields. Καλή μπίζνα δηλαδή, τέσσερα χρόνια μετά να παίρνεις ένα τέτοιο ποσό όταν έχεις δώσει μόλις 11 εκατ.

Το 2008 πέφτει βόμβα από την κομισιόν η οποία ζητά από την ιδιοκτήτρια εταιρεία, επιστροφή επιδοτήσεων ύψους 15 εκατ. ευρώ που είχε πάρει η Ελληνικός Χρυσός. Η κομισιόν λέει ότι το τίμημα της εξαγοράς ήταν χαμηλό και οι επιδοτήσεις δεν έπρεπε να δοθούν.

Η European Goldfields ελέγχει το 95% του μετοχικού κεφαλαίου τής Ελληνικός Χρυσός Α.Ε., το 5% κατέχει η Ελλάκτωρ, ενώ με τη σειρά της η European Goldfields ελέγχεται από την Ελλάκτωρ σε ποσοστό 19,3%, τον σημερινό διευθύνοντα σύμβουλο της Ελληνικός Χρυσός και μέλος της Ελλάκτωρ, Δ. Κούτρα, σε ποσοστό 5,8% και σειρά θεσμικών επενδυτών και funds, στα οποία ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων η γνωστή σε όλους BlackRock (13,2%), η Fidelity (13,1%).

Εν τω μεταξύ, κάποιοι στην αγορά λένε ότι ο χρυσός και τα άλλα μέταλλα που κρύβει η γη της Χαλκιδικής αξίζουν πολλά δις ευρώ ενώ οι προσδοκίες για μεγάλα κέρδη εκτοξεύουν την τιμή της μετοχής της European Goldfields στα ύψη. Η χρηματιστηριακή αξία της αγγίζει τα 2 δις δολάρια.

Όταν η Τ. Μπιρμίλη το ξανασκέφτεται να δώσει τις άδειες και να ξεκινήσει η εξόρυξη, στην καναδική εταιρεία και τους Έλληνες εταίρους επικρατεί έντονος προβληματισμός. Μαύρες πλερέζες σε Ελλάδα και Καναδά, ωστόσο, με καλό… lobbing στρώνεται το χαλί για την επένδυση. Και δεν είναι και τυχαίες οι επιθέσεις κατά της πράσινης Τίνας από συγκεκριμένες εφημερίδες.

Δεν περνούν λίγες εβδομάδες από τον τελευταίο ανασχηματισμό και ο Γ. Παπακωνσταντίνου ως υπουργός Περιβάλλοντος εγκρίνει την άδεια για τα μεταλλεία χρυσού και στρώνει χρυσό το δρόμο προς την Χαλκιδική.

Σαββατιάτικα, και χωρίς να ξέρει ούτε ο πρωθυπουργός τι θα γίνει (λέγεται ότι το έμαθε μόλις την προηγούμενη ημέρα), στήνεται η φιέστα για τον μεγάλο επενδυτή από το Κατάρ.

Ο σεϊχης αγοράζει σχετικά φθηνά και υπόσχεται να βρει δάνειο, όμως, για τους μετόχους είναι μια χρυσή συμφωνία. Ο όμιλος ΕΛΛΑΚΤΩΡ πουλά το 7% και αποκομίζει καμιά 90αριά εκατομμύρια ενώ ο Δ. Κούτρας αυξάνει την περιουσία του με ποσό πάνω από 30 εκατ. ευρώ. Διατηρούν και ένα 13% το οποίο μελλοντικά θα τους αποφέρει τεράστια κέρδη από μερίσματα και υπεραξίες.

Έτσι γίνονται οι μπίζνες στην Ελλάδα, κορόιδα...

Πηγή


Ο Ερντογάν παίζει με τη φωτιά
Οι Τούρκοι παίζουν με τη φωτιά. Ο πρωθυπουργός της χώρας, Ρετζέπ Ερντογάν, πάει να ξεπεράσει τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τη ρητορική κλιμάκωση και τη διπλωματική διαφωνία, από την ένοπλη σύρραξη. Αυτός ο άνθρωπος, για τον οποίο όλοι νόμιζαν μέχρι σήμερα ότι ακολουθεί ένα σαφές και μεθοδικό σχέδιο, ώστε η φραστική αντιπαράθεσή του με το Ισραήλ να του αποφέρει προφανή πολιτική οφέλη, αρχίζει να ακολουθεί όσα του υπαγορεύουν τα ένστικτά του. Τα ψυχιατρικά στοιχεία της διαμάχης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ βάζουν σε δεύτερη μοίρα τη λογική.

Τις προάλλες, οι Τούρκοι δημοσίευσαν έκθεση για ένα περιστατικό που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν «ισραηλινή στρατιωτική πρόκληση». Υποστηρίζουν ότι ισραηλινά μαχητικά παρενόχλησαν τη ναυτική ομάδα κρούσης που έχει αναπτυχθεί στα βόρεια της Κύπρου για να προστατεύσει τις έρευνες για υδρογονάνθρακες, τις οποίες σκοπεύει να ξεκινήσει εκεί η Τουρκία μαζί με το καθεστώς της Βόρειας Κύπρου. Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις διέψευσαν την έκθεση, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Το μήνυμα ήταν σαφές: η αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας έχει λάβει χαρακτήρα πραγματικής σύγκρουσης. Στο μεταξύ, Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν αρχίσει να παρακολουθούν με ιδιαίτερη ανησυχία τις κινήσεις του πολεμικού ναυτικού της Τουρκίας στη Μεσόγειο. Πριν από μερικές εβδομάδες, μία μονάδα επιφανείας μεσαίου μεγέθους κατευθύνθηκε από Βορρά προς Νότο στην περιοχή, ακολουθώντας ακριβώς την ίδια ρότα που είχε ακολουθήσει το πλοίο «Μαβί Μαρμαρά», ενώ έφτασε αφύσικα κοντά στις ισραηλινές ακτές. Μολονότι δεν εισήλθε στα ισραηλινά χωρικά ύδατα, έφτασε σε απόσταση, από την οποία συνήθως τα πολεμικά πλοία με φιλικές διαθέσεις ειδοποιούν για την παρουσία τους, προκειμένου να αποφευχθούν οι παρεξηγήσεις. Η κίνηση αυτή σήμανε συναγερμό στο Ισραήλ: μήπως ο Ερντογάν χρησιμοποιεί το ναυτικό του για να δει τις αντιδράσεις και να τσεκάρει την ετοιμότητα του Ισραήλ;

Στις 20 Σεπτεμβρίου, μία ομάδα κρούσης του τουρκικού πολεμικού ναυτικού έφτασε κοντά στο σημείο της γεώτρησης στα ανοιχτά της Κύπρου. Η ομάδα αποτελείτο από φρεγάτες, πυραυλακάτους, ένα σκάφος ανεφοδιασμού, ένα ρυμουλκό και όπως φαίνεται και δύο υποβρύχια. Μια τέτοια σύνθεση δεν βλέπει κανείς σε δυνάμεις περιπολίας, αλλά σε δυνάμεις που κατευθύνονται εναντίον εχθρικών κρατών, όπως η Κύπρος, η Ελλάδα, ίσως και το Ισραήλ.

Γενικότερα, η Τουρκία έχει αυξήσει τη στρατιωτική της παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο χωρίς λόγο και χωρίς να υπάρχει στρατιωτική απειλή εναντίον της. Οι κινήσεις της πολεμικής αεροπορίας της Τουρκίας είναι διαφορετικές από ό,τι στο παρελθόν. Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών κάλεσε πρόσφατα Αραβες πρέσβεις στην Αγκυρα και άρχισε να τους κοκορεύεται πως τουρκικά μαχητικά παίρνουν στο κυνήγι πολλές φορές τα αντίστοιχα ισραηλινά, όταν τα τελευταία πλησιάζουν στις ακτές της Συρίας. Ανεξαρτήτως αν πρόκειται για μισές αλήθειες ή φαντασιώσεις, ένα πράγμα είναι σαφές: ότι η τουρκική ρητορική κλιμακώθηκε από τις βρισιές σε παιχνίδια πολέμου.

Τα παιχνίδια αυτά μπορεί να έχουν άσχημο τέλος. Ανώτεροι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ έκαναν έκκληση στους Τούρκους συναδέλφους τους να σταματήσουν να παίζουν με τη φωτιά. Οι Τούρκοι απάντησαν πως σε ό,τι εξαρτάται από αυτούς, δεν θα ξεσπάσει θερμό επεισόδιο. Ωστόσο, οι αξιωματικοί της Τουρκίας φοβούνται τον Ερντογάν. Οι Αμερικανοί προειδοποιούν επίσης την Τουρκία: Αν συνεχίσετε τα παιχνίδια, δεν αποκλείεται οι Ισραηλινοί να σας βυθίσουν κάποιο πολεμικό πλοίο. Παρ’ όλα αυτά, η ύβρις του Ερντογάν οδηγεί σε στρατιωτική κλιμάκωση.

Υπό τέτοιες συνθήκες, ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν θα πρέπει να εκπλαγεί αν ένας Τούρκος ή Ισραηλινός πιλότος, ο οποίος θα νιώσει ότι απειλείται, αποφασίσει ξαφνικά να πατήσει το κουμπί εκτόξευσης κάποιου πυραύλου. Η απόσταση ανάμεσα στις προκλήσεις και στην περιφερειακή ανάφλεξη μπορεί να καλυφθεί σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα. Και το ερώτημα είναι. Ποιος θα σταματήσει τον Ερντογάν;

* Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στην ισραηλινή επιθεώρηση «Ynet» (ynetnews.com).