Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Ιουν 2014

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος 


Μπορεί κανείς να διαφωνεί σε χίλια όσα με τον κ. Πάνο Καμμένο. Αλλά έχει δίκιο στο εξής: δεν γίνεται ένας βουλευτής που εξελέγη με ένα συγκεκριμένο κόμμα, αποδεχόμενος  την ηγεσία και το καταστατικό του, μία ωραία πρωία να δηλώνει ότι ανεξαρτητοποιείται διότι διαφωνεί.

Διαφωνεί με τι; Στα κόμματα οι αποφάσεις λαμβάνονται από τα αρμόδια όργανα. Αν προβλέπεται ότι τις αποφάσεις λαμβάνει ο αρχηγός, τότε ο βουλευτής έχει αποδεχθεί εκ των προτέρων την πιθανότητα ο αρχηγός να λάβει μία απόφαση με την οποία θα διαφωνεί. Εάν προβλέπεται ότι τις αποφάσεις λαμβάνουν συλλογικά όργανα, τότε ο βουλευτής συμμετείχε στη διαδικασία και οφείλει να σεβαστεί το αποτέλεσμά της, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί. Εάν ο βουλευτής ανήκει στην μειοψηφία, είναι υποχρεωμένος να σεβαστεί την πλειοψηφία.

Εάν η διαφωνία του βουλευτή έγκειται σε θέμα αρχής, αν το κόμμα του μεταλλάχθηκε σε μία ανεπιθύμητη γι’ αυτόν κατεύθυνση, βεβαίως και έχει το δικαίωμα να αποχωρήσει. Αλλά ταυτόχρονα πρέπει να εγκαταλείψει και την βουλευτική έδρα του, την οποία απέκτησε υπό την σημαία του κόμματος αυτού. Διότι τον βουλευτή εξέλεξε ο λαός ως υποψήφιο κάποιου κόμματος, όχι ως ανεξάρτητο. Το αν ο λαός επιβραβεύει ή όχι την πορεία του κόμματος, θα αποδειχθεί στις επόμενες εκλογές, και όχι κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου.

Τα παραπάνω ισχύουν όχι μόνον γιά τους πάμπολλους αποχωρήσαντες (χωρίς να παραδώσουν την έδρα τους) βουλευτές των ΑΝΕΛ, αλλά γιά όλους τους βουλευτές του παρόντος κοινοβουλίου. Φυσικά και τους αποχωρήσαντες από την Χρυσή Αυγή και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Τατσόπουλος, αίφνης, όφειλε να παραιτηθεί από βουλευτής, το ίδιο και ο κ. Μπούκουρας κλπ.

Αλλά ένα βήμα παραπέρα προς την ασυνέπεια έναντι του εκλογικού σώματος, είναι η προσχώρηση ενός αποσκιρτήσαντος βουλευτού σε άλλο κόμμα. Με βάση ποιά λογική εκλέγεται κάποιος βουλευτής αντιπολιτευομένου αντιμνημονιακού κόμματος και, μετά από σύντομη περίοδο αιδήμονος σιωπής, προσχωρεί στη μνημονιακή συμπολίτευση; Ή και το αντίστροφο.

Το τελευταίο το αναφέρω προληπτικά, ώστε εάν κάποιος βουλευτής, από τους αποσκιρτήσαντες, σκοπεύει να προσχωρήσει στην υπό διαμόρφωση «προεδρική πλειοψηφία», να  γνωρίζει ότι η πράξη του δεν θα έχει ούτε κοινοβουλευτική λογική ούτε ηθική βάση.

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


«Όρκους αιώνιας πίστης» φαίνεται πως έχουν δώσει η ενέργεια και το νερό, καθώς για να εξασφαλίσεις ποσότητες πόσιμου νερού απαιτείται η κατανάλωση ενέργειας, ενώ για την παραγωγή ενέργειας χρειάζεται να καταναλώσεις νερό και μάλιστα πολύ!
Όταν όμως οι υδάτινοι πότοι μετατρέπονται σε «όπλο» στα χέρια κυβερνήσεων όπως η τουρκική, τα πράγματα περιπλέκονται…

Της Νεφέλης Τζανετάκου

Η κατάσταση, πάντως, παγκοσμίως, ακόμη και στα Βαλκάνια, παρά τις πρόσφατες πλημμύρες, θεωρείται ιδιαιτέρως κρίσιμη. Ποιος θα μπορούσε, άλλωστε, να φανταστεί ότι μισό εκατομμύριο άνθρωποι στο Κοσσυφοπέδιο, εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, κινδυνεύουν να στερηθούν τον πολύτιμο «μπλε χρυσό»;

Οι συνέπειες από την υπερεκμετάλλευση των υδάτινων πόρων, την κλιματική αλλαγή κα την σημαντική αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, είναι λίγο πολύ γνωστές. Υποχρεώνουν εκατομμύρια ανθρώπους, ιδίως στην Αφρική και την Ασία, να ζουν καθημερινά κάτω από άθλιες συνθήκες και να στερούνται το αγαθό που λέγεται νερό, τη στιγμή που συνάνθρωποί τους σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη το απολαμβάνουν και το σπαταλούν αλόγιστα.
Αυτό που ενδεχομένως είναι λιγότερο γνωστό είναι ο βαθμός αλληλεξάρτησης των δύο, του νερού και της ενέργειας και το πώς αυτή η στενή σχέση που διατηρούν επηρεάζει την τιμή και των δύο.

Στοιχείο υπό εξαφάνιση

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, μέχρι το 2030 ο πληθυσμός της Γης θα χρειάζεται περισσότερο νερό κατά 40% αλλά και περισσότερη ενέργεια κατά 70%. Απαιτούνται 36 δις. ευρώ προκειμένου ο κάθε άνθρωπος στον πλανήτη να έχει ηλεκτρικό ρεύμα, χρειάζεται όμως να διατεθούν τα διπλάσια προκειμένου ο καθένας μας να έχει πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό. Η ξηρασία έχει ως αποτέλεσμα την μείωση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ η αδυναμία πρόσβασης στην ηλεκτρική ενέργεια ακυρώνει τη δυνατότητα άρδευσης καλλιεργούμενων εδαφών.

Είτε πρόκειται για την εξόρυξη άνθρακα, φυσικού αερίου ή πετρελαίου, είτε για την ανάπτυξη ενεργειακών καλλιεργειών (κράμβη, καλαμπόκι) και τη μετατροπή τους σε βιοκαύσιμα, η ενεργειακή βιομηχανία θα είναι εξαρτώμενη από ένα στοιχείο υπό εξαφάνιση, το νερό.
Για να μην γίνει, βέβαια, λόγος για τις μεγάλες ποσότητες νερού που απαιτούνται για την ψύξη των θερμοηλεκτρικών μονάδων και των εργοστασίων πυρηνικής ενέργειας, που καλύπτουν, ωστόσο, το 80% της παγκόσμιας ηλεκτροπαραγωγής, ή την εκμετάλλευση κοιτασμάτων σχιστόλιθου.

Όταν όμως η τιμή του νερού κατά κάποιον τρόπο «επιδοτείται» με σκοπό να διατηρείται χαμηλή «για το κοινό καλό», η ενεργειακή βιομηχανία θεωρεί, όπως αποδεικνύεται, πως δεν έχει λόγο να υιοθετήσει μία πιο σωστή διαχείριση του υδάτινου δυναμικού, διότι απλώς δεν της κοστίζει. Κοινώς, πρόκειται για ένα «πλέγμα» τόσο σύνθετο, που επιβάλλει την λήψη νέων, πιο αυστηρών κανόνων και τη συγκρότηση ενιαίας διεθνούς στρατηγικής.

Εστίες ανάφλεξης

Θορυβημένη λόγω και της προ τριακονταετίας πρόβλεψης του υπουργού Εξωτερικών της Αιγύπτου και αργότερα γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπούτρος Γκάλι, ότι «ο επόμενος πόλεμος στη Μέση Ανατολή θα γίνει για το νερό», η Χίλαρι Κλίντον έδωσε εντολή στην αμερικανική κρατική μηχανή και στις υπηρεσίες πληροφοριών να απαντήσουν στο ερώτημα ποιες θα μπορούσε να ήταν οι επιπτώσεις επί των αμερικανικών συμφερόντων ανά την Υφήλιο από ενδεχόμενες συγκρούσεις μεταξύ κρατών σχετικά με τη διαχείριση των υδάτων.
Η απάντηση ήρθε τον Μάρτιο του 2012 και φαίνεται πως υπήρξε κατηγορηματική: Δεν προβλέπεται «καμία διαμάχη και κανένας πόλεμος για το νερό» μέσα στην επόμενη δεκαετία! Βέβαια, ο καθείς αποφασίζει εάν θα θεωρήσει έγκυρες, εύστοχες και ακριβείς τις εκτιμήσεις της αμερικανικής διπλωματίας, κυρίως λόγω της πληθώρας των λαμπρών και επιτυχημένων παραδειγμάτων πρόβλεψης και αντιμετώπισης διαφόρων απειλών τα τελευταία χρόνια…

Σε κάθε περίπτωση, αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την ίδια έκθεση, συγκεκριμένες περιοχές στη Μέση Ανατολή -όπως το τρίγωνο Τουρκία, Συρία και Ιράκ, με αφορμή τη ροή των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, και η ζώνη πέριξ του ποταμού Ιορδάνη, αλλά και η Βόρειος Αφρική, λόγω της αντιπαράθεσης της Αιγύπτου με την Αιθιοπία επί της «χρήσης» του Νείλου, μπορεί να αποτελέσουν προσεχώς εστίες ανάφλεξης.
Το «παιχνίδι» άλλωστε, που έχει να κάνει με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων το γνωρίζει πολύ καλά η τουρκική διπλωματία, καθώς «θύματα» της υδρο-πολιτικής της και εγκλωβισμένες των επιλογών της έχουν υπάρξει εδώ και τουλάχιστον σαράντα χρόνια χώρες όπως το Ιράκ και η Συρία.

Το πλάνο της Άγκυρας

Νέα επιδίωξη, ωστόσο, της Άγκυρας είναι η δημιουργία ενός «υδάτινου διαδρόμου» στη Μέση Ανατολή, ο οποίος θα ξεκινά από τα εδάφη της και θα καταλήγει αφενός στην Κύπρο, αφετέρου στη Λωρίδα της Γάζας, ο πληθυσμός της οποίας –εξαιτίας του αποκλεισμού και των κυρώσεων που έχει επιβάλει το Ισραήλ, αλλά και λόγω του πολέμου εναντίον της Χαμάς που έχει εξαπολύσει η Αίγυπτος- δίνει το δικό του αγώνα επιβίωσης. Η Τουρκία απλώς βρίσκεται (μονίμως) σε πλήρη ετοιμότητα να προσφέρει τη δική της «χείρα βοηθείας».

Έτσι, η Άγκυρα εμφανίζεται εξίσου πρόθυμη να «δώσει ζωή στην Κύπρο», σύμφωνα με τα λεγόμενα του τούρκου υπουργού Δασών και Υδάτων, Βεϊσέλ Έρογλου. Στο πλαίσιο αυτό, χάρη στο περίφημο «έργο του αιώνα», η Τουρκία αναμένεται από τον Ιούλιο, με αφορμή και την συμπλήρωση σαράντα χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, να διοχετεύσει περί τα 75 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα πόσιμου νερού στα Κατεχόμενα και να καλύψει τις ανάγκες της περιοχής σε νερό για την επόμενη πεντηκονταετία μέσω ενός υποθαλάσσιου αγωγού συνολικού μήκους 80 χιλιομέτρων και εκτιμώμενου κόστους 542 εκατ. Δολαρίων.

Σε μία προσπάθεια, εντωμεταξύ, «απογύμνωσης» του όλου εγχειρήματος από κάθε πολιτική σκοπιμότητα, η Τουρκία επιχειρεί να καταστήσει σαφές ότι στόχος της είναι η εξασφάλιση της σταθερότητας στην περιοχή και η ανάπτυξή της και πως, εάν αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της προμήθειας νερού, ακόμη και προς το νότιο τμήμα της Κύπρου, τότε «το νερό θα λειτουργήσει όπως το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο»!!!

Δεν πρόκειται, πάντως, για καινούργια «έμπνευση», αντιθέτως, ανατρέχει στη δεκαετία του 1980, όταν ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, είχε προσπαθήσει να συνδέσει την επίλυση του Κυπριακού με το μεγαλειώδες σχέδιο της Άγκυρας να τροφοδοτήσει με νερό, μέσω ενός πολυσύνθετου δικτύου αγωγών, την χερσόνησο της Μέσης Ανατολής, πρόκειται για το λεγόμενο project «νερό για την Ειρήνη». Εντούτοις, η πρόθεσή της αυτή δεν φαίνεται να έχει ανησυχήσει στο βαθμό που θα έπρεπε την Αθήνα, ιδίως σήμερα που ο «πίνακας» αναμένεται να συμπληρωθεί και με ένα δεύτερο, ανάλογης σημασίας έργο, που προβλέπει την ηλεκτρική διασύνδεση της «ενδοχώρας» με τα Κατεχόμενα.

Το Project της «Εύφορης Ημισελήνου»

Εντωμεταξύ, νέο μέτωπο διαφαίνεται πως ανοίγει η Άγκυρα στη Μαύρη Θάλασσα, με την απόφασή της να «ξεπαγώσει» έπειτα από σαράντα χρόνια την κατασκευή ενός άλλου φράγματος στην επαρχία Αρτβίν, με σκοπό την αξιοποίηση του ποταμού Άκαμψι, στα σύνορα με την Γεωργία, για την κάλυψη αναγκών επτακοσίων πενήντα χιλιάδων νοικοκυριών, με την κατασκευή μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, πρόκειται για το υψηλότερο φράγμα της χώρας –συγκεκριμένα 270 μέτρων-, ικανό να «φιλοξενήσει» περί τα 2.2. δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού και συνολικής αξίας 171 εκατ. ευρώ.

Όπως συνέβη και στην περίπτωση του «συμπλέγματος» GAP ή Guneydogu Anadolu Projesi, το οποίο αποτελείται από είκοσι δύο φράγματα και δεκαεννέα σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, στα νοτιοανατολικά της Τουρκίας, επί των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, εκατοντάδες χιλιάδες .άνθρωποι θα υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους για την ολοκλήρωση του έργου.

Βέβαια, η Τουρκία ουδέποτε επέδειξε ευαισθησία σε τέτοιου είδους ζητήματα, καθώς το μεγαλεπήβολο σχέδιο GAP, προϋπολογισμού 32 δις. δολαρίων, το οποίο είχε (κυρίως) σκοπό την «εξουδετέρωση» των κουρδικών θυλάκων στην περιοχή και την άσκηση συνεχούς πίεσης στις κυβερνήσεις της Συρίας και του Ιράκ, βαίνει κανονικά προς ολοκλήρωση, παρά τις έντονες αντιδράσεις διεθνώς για την καταστροφή μέρους της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς επί του Τίγρη Ποταμού και της πόλης Χασάνκειφ ειδικότερα, ηλικίας δέκα χιλιάδων ετών.

Σε κάθε περίπτωση, όπως επισημαίνεται σε επίσημα έγγραφα της τουρκικής κυβέρνησης, η Άγκυρα προσβλέπει στη δημιουργία μίας «Εύφορης Ημισελήνου» στην περιοχή της Μεσοποταμίας, η οποία κάποτε φιλοξένησε τους αρχαιότερους πολιτισμούς… Σήμερα, απλώς, λόγω της εμφύλιας σύρραξης στη Συρία και της έκρυθμης κατάστασης στο Ιράκ, η δέσμευση των υδάτων των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Ανάλογης βαρύτητας είναι και η αντιμαχία –λαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις και απασχολεί πλέον τη διεθνή κοινότητα- ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Αιθιοπία, με αφορμή την ανέγερση του φράγματος της Αναγέννησης. Στον απόηχο της «αραβικής άνοιξης», η Αίγυπτος επιχειρεί να ανασυγκροτηθεί και ταυτόχρονα να δώσει απάντηση στο ποιος α ελέγχει τα νερά του Γαλάζιου Νείλου, καθώς η απόφαση της Αιθιοπίας, όπου πηγάζει το 80% των υδάτων του Νείλου, να προχωρήσει στον σχεδιασμό της «ξύπνησε», όπως σημειώνεται, «τον προαιώνιο φόβο της λειψυδρίας στην Αίγυπτο». Ταυτόχρονα, υποχρεώνει σε αναθεώρηση τη στρατηγική της χώρας και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη λεκάνη του Νείλου.

Αμόκ φραγμάτων σε Αλβανία και ΠΓΔΜ

Στις τρεις προαναφερθείσες περιοχές, ωστόσο, θα έπρεπε να προστεθούν και τα Βαλκάνια, όπου το μείζον πρόβλημα δεν είναι διόλου η έλλειψη των πηγών, όσο η ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή που έχει συντελεστεί από το 1990 και έπειτα εξαιτίας της συστηματικής βιομηχανικής ρύπανσης των υδάτων και του υδροφόρου ορίζοντα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, άλλωστε, είναι εκείνο του Δούναβη.
Ταυτόχρονα, η περιοχή θεωρείται η πλέον εκτεθειμένη της Ευρώπης στην ξηρασία αλλά και τις πλημμύρες, όπως απεδείχθη προσφάτως, ενώ οι χώρες που την απαρτίζουν (η Αλβανία και η Βοσνία Ερζεγοβίνη για παράδειγμα) διαθέτουν τις πιο απαρχαιωμένες υποδομές, με αποτέλεσμα ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημόσια υγεία.
Όσον αφορά στο Κόσοβο, εντωμεταξύ, σύμφωνα με τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, η κατάσταση κρίνεται ιδιαιτέρως «επισφαλής», διότι, παρά τις ετήσιες χιονοπτώσεις, δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόβλεψη για την αποθήκευση και επεξεργασία των βρόχινων υδάτων.

Την κατάσταση, βεβαίως, δεν βοηθούν σε καμία των περιπτώσεων οι πρωτοβουλίες της αλβανικής κυβέρνησης, η οποία, στα βήματα της Τουρκίας, σε διάστημα μόλις ολίγων ετών ολοκλήρωσε την κατασκευή τριών φραγμάτων επί του μεγαλύτερου ποταμού της χώρας, του Δρίνου, ενώ με τη συνδρομή της Νορβηγικής εταιρείας Statkraft έχει δρομολογήσει την ανέγερση φραγμάτων επί του ποταμού Δεβόλη, ο οποίος πηγάζει από τις οροσειρές του Γράμμου. Την ίδια ώρα, εξαιτίας αυτού που παρατηρείται στην Αλβανία απειλείται και ο Αώος ποταμός, επί του οποίου έχει προαναγγελθεί η κατασκευή οκτώ νέων φραγμάτων. Ο ιταλός επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης τηλεοπτικού σταθμού στην Αλβανία, Fransesco Beccheti, φέρεται να είναι ο εμπνευστής αυτής της «υπερπαραγωγής» φραγμάτων, ο οποίος, βάσει δημοσιευμάτων, έχει ήδη «απορροφήσει» 70 εκατ. ευρώ προκειμένου να δώσει ώθηση στα σχέδιά του. Είναι προφανές ότι, σύμφωνα με την αλβανική κυβέρνηση και τους συντελεστές των έργων, το περιβάλλον και το οικοσύστημα ειδικότερα, δεν πρόκειται να υποστούν ουδεμία επιβάρυνση!...

Με το πρόσχημα της ανάγκης ενίσχυσης των υδροηλεκτρικών επενδύσεων για την παραγωγή περισσότερης ηλεκτρικής ενέργειας, προς την ίδια κατεύθυνση φαίνεται πως κοιτάζει και η ΠΓΔΜ. Η κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι σκοπεύει να κατασκευάσει –αγνοώντας τις αντιδράσεις της Αλβανίας και προσδοκώντας την έγκριση της Παγκόσμιας Τράπεζας για τη χρηματοδότηση- δύο φράγματα στον εθνικό δρυμό Μαύροβο, κοντά στα σύνορα με την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο. Προφανώς όμως και σε αυτή την περίπτωση οι επιπλοκές που μπορεί να προκληθούν σε πολιτικό επίπεδο από την εν λόγω κίνηση και οι επιπτώσεις στη μοναδικά πανίδα και χλωρίδα ενός από τους παλαιότερους εθνικούς δρυμούς στην Ευρώπη, δεν είναι άξιες λόγου…

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 243



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου 
Όλους τους έχουμε πιάσει στο στόμα μας, τους έχουμε ξεβαφτίσει και καλώς πράξαμε, γιατί άλλα όπλα δεν έχουμε. Όλους εκτός από αυτούς που τελικά οι Έλληνες θα έπρεπε να ζητήσουν τα ρέστα. Τους Δικαστές. 
Τι θα ήταν το Μνημόνιο αν οι δικαστές όλης της δικαστικής ιεραρχίας έκαναν το μοναδικό καθήκον που είχαν και έβαζαν χειροπέδες στον Γιώργο Παπανδρέου στο Καστελόριζο για εσχάτη προδοσία και καταπάτηση του Συντάγματος; Απλά δεν θα είχαμε Μνημόνιο.
Τι θα ήταν οι κυβερνήσεις συνασπισμού σωτηρίας αν οι δικαστές τηρούσαν τους νόμους και διέλυαν την Βουλή διότι άνευ πλειοψηφίας, δημοκρατική κυβέρνηση δεν γίνεται. Θα είχαμε δημοκρατία. Από την εποχή του Όθωνα είχαμε να δούμε διορισμένους πρωθυπουργούς και εμείς μέσα σε ένα χρόνο είδαμε δύο: Τον Παπαδήμο και τον Πικραμένο. Διορίστηκαν από ποιους; Μα από την ίδια την Δικαιοσύνη εις το όνομα της μη χρεοκοπίας. 
Τι θα ήταν η χρεοκοπία αν η Δικαιοσύνη έπραττε τα νόμιμα; Δεν θα υπήρχε διότι χρεοκοπία κηρύσσουν οι κυβερνήσεις και όχι οι χώρες. Χώρα ανεξάρτητη ποτέ δεν χρεοκοπεί. 
Τι θα ήταν όλα τα έργα «δημοσίου συμφέροντος» που απλά δίνουν δωρεάν ελληνική κυριαρχία στην κάθε Ελ Ντοράντο που είδε πόρτα ανοιχτή και μπήκε; Θα υπήρχαν έργα με την κυριαρχία του κράτους τηρώντας όλους τους νόμους προστασίας του περιβάλλοντος και της προστασίας της εθνικής περιουσίας και όχι έργα με την κυριαρχία του επιφανειούχου χωρίς τουλάχιστον να πληρώνουν τους ανάλογους φόρους που πληρώνουν οι Έλληνες στο κράτος. 
Φθάσαμε με την σιωπή της Δικαιοσύνης που κατάντησε από εντολέας, υπηρέτης προδοτών σε αυτά που διαδραματίζονται 15 ημέρες μετά τις εκλογές: Να στέλνουν επιστολές διοικητικοί δικαστικοί και εισαγγελείς στην εκτελεστική εξουσία ότι παραβιάζει δικαστικές αποφάσεις. Και τι κάνει η κυβέρνηση; Βάζει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και με όπλο τον Άρειο Πάγο βουλώνει τα στόματα στους δικαστικούς της κάτω βαθμίδας. Μετά την αθωωτική απόφαση υπέρ της κυβέρνησης από τον Άρειο Πάγο είδαμε ότι τελικά δεν έχουμε Ανώτατο Δικαστήριο αλλά Υπουργείο Αθωωτικών Αποφάσεων. Μετά από αυτό και μετά την αντισυνταγματική απόφαση του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας για την ομαδική απόφαση των χαλυβουργών οι δικαστές θα έπρεπε να πάνε να πλύνουν κανένα πιάτο διότι οι γυναίκες (βλέπε καθαρίστριες) στην Ελλάδα απέδειξαν ότι δεν πλέουν πιάτα αλλά καθαρίζουν τα κούτελα των ανδρών με την επιμονή τους για Δίκαιο. 
Μην προσβάλουμε τους Αρειοπαγίτες. Μην προσβάλουμε τις δικαστικές αίθουσες, μην προσβάλουμε τους δικαστές γιατί θα μάς μπουτζουριάσουν για ασέβεια. Εδώ γελάμε! Αφού την φυλάκιση την έχουμε σίγουρη ούτως ή άλλως. Θες για δικαστική απόφαση για τα αντισυνταγματικά χρέη προς το δημόσιο, θες για αντισυνταγματικά χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία, θες γιατί απλά γράφει η ταυτότητά σου Έλληνας, το κελί 33 θα το δεις κι ας ήσουνα καλό παιδί. 
Θα μου πεις εδώ καθόταν σύσσωμη η Δικαιοσύνη και έβλεπε τους μπάτσους να ανοίγουν κεφάλια αμάχων κάθε φορά που κατέβαιναν στο Σύνταγμα ζητώντας Δικαιοσύνη, το πως θα βγάλει ο Άρειος Πάγος συνταγματικές τις απολύσεις είναι το θέμα; Εδώ ο Μπουμπούκος σκότωσε ανθρώπους απαγορεύοντας τους την άμεση πρόσβαση στην Υγεία και ένας δικαστής δεν είδε τίποτε μεμπτό σε αυτό, θα κοιτάξει τώρα πώς θα τα βγάλουν πέρα 400 απολυμένοι; 
Δεν είναι ο Θεός πάνω από το Κράτος, δεν οι κυβερνήσεις πάνω από το Κράτος, δεν είναι ο λαός πάνω από το Κράτος, δεν είναι η Δημοκρατία πάνω από το Κράτος. Πάνω από το Κράτος είναι μόνο η Δικαιοσύνη. Είναι αυτή που υπηρετεί μόνο τους νόμους Δικαίου και όχι τους νόμους καμίας Βουλής. 
Η Δικαιοσύνη είναι αυτή που αποτρέπει την αποκτήνωση μιας κοινωνίας, δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από αυτό που συμβαίνει εδώ και 5 χρόνια στην Ελλάδα με την αγαστή συμπαράσταση της ελληνικής "Δικαιοσύνης".
Μόνο η Δικαιοσύνη έχει δικαίωμα για την ζωή ή ο θάνατο ενός ανθρώπου και όχι ο κάθε υπουργίσκος που μέσω 100.000 πληρωμένων ψήφων κάνει ό,τι του γουστάρει. Η Δικαιοσύνη δεν στηρίζεται σε ψήφους, ούτε σε πρωτόκολλα. Όπως δικάζει εσένα βάζοντάς σου χειροπέδες για εξύβριση αρχής, έτσι βάζει χειροπέδες και στον κάθε πολιτικάντη για εξύβριση ιερών και οσίων μέσω ψευτονόμων και διεθνών συμβολαίων. Ο Δικαστής δεν είναι συμβολαιογράφος για να τηρεί τα όσα λένε τα αιματοβαμμένα Μνημόνια. Ο Δικαστής είναι αυτός που βάσει Δικαίου παίρνει τέτοιου είδους συμβόλαια και τα τρίβει στην μούρη του καθένα που τολμά να τα συντάσσει και να τα υπογράφει. 
Η Δικαιοσύνη δεν κάνει διάλογο και ούτε περιμένει καμιά απολογία από τους αυτουργούς βιασμών συνειδήσεων, δολοφονιών, καταχρήσεων δημοσίου χρήματος, αποφάσεων υπέρ «εθνικού συμφέροντος» Μόνο η Δικαιοσύνη κρίνει το εθνικό και το απόλυτο συμφέρον. Ρίχνει πέλεκυ σε όσους τολμούν να θέσουν σε κίνδυνο ζωής ακόμα και το τελευταίο πλάσμα που ζει στην κυριαρχία της. 
Η Δικαιοσύνη δεν έχει ένσημα διότι οι υπηρεσίες απέναντι στην Δικαιοσύνη δεν έχουν χρηματικό αντάλλαγμα. Όταν μπει το χρηματικό αντάλλαγμα τότε παύεις να είσαι Δικαστής και απλά είσαι υπάλληλος αυτού που σε πληρώνει. Και για να συνεχίσει να σε πληρώνει θα πρέπει να κάνεις αυτό που σου λέει. 
Δεν υστέρησε η Ελλάδα από πολιτικούς, η Ελλάδα υστέρησε από Δικαιοσύνη. Ο πολιτικός από την πρώτη εμφάνιση που έκανε στον πλανήτη μόνο ένα σκοπό είχε: Να ηγηθεί με όποιο κόστος και μπροστά στην προσωπική του εδραίωση να μην λογαριάσει ούτε λαό, ούτε ανεξαρτησία, ούτε ελευθερία. 
Η Ελλάδα υστέρησε από Δικαιοσύνη που μπροστά στα ανδρείκελα ψηφισμένα ή διορισμένα στέκεται σούζα για να μην χάσει τα προνόμια της αφαιρώντας συνειδητά το θεμέλιο της ίδιας της Δικαιοσύνης: Προνόμιο είναι να πράττεις το Δίκαιο και αυτό είναι η υπέρτατη υπηρεσία απέναντι σε μια χώρα και σε έναν λαό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


  • Το άκρως απόρρητο σχέδιο «Ηγεμών» για την περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει πέραν των 6 ναυτικών μιλίων τα χωρικά της ύδατα
  • Επίθεση στο Δ’ Σώμα Στρατού από τη Βουλγαρία, με ανορθόδοξο πόλεμο και πρόκληση αεροναυτικού επεισοδίου μεταξύ Λέσβου και Χίου
Γράφει ο Μάνος Ηλιάδης

Σε πρόσφατο δημοσίευμα με θέμα τις παραβιάσεις των Τούρκων, είχε αναφερθεί η πρωτοβουλία του ΥΕΘΑ, Δ. Αβραμόπουλου, να θέσει το θέμα στον τούρκο ομόλογό του Ισμέτ Γιλμάζ σε τηλεφωνική επικοινωνία τους, ενώ στη συνέχεια κάλεσε τον τούρκο πρέσβη στην Αθήνα, ζητώντας του να μεταφέρει τις απόψεις του στον υπουργό του Αχμέτ Νταβούτογλου.

Το αποτέλεσμα ήταν την ίδια ημέρα να καταγραφούν 21 παραβιάσεις από τουρκικά αεροσκάφη, οι οποίες συνοδεύτηκαν από μία «φιλική» αντιμετώπιση του Έλληνα υπουργού από τον τούρκο ομόλογό του και μία υπόσχεσή του να υπάρξει στο μέλλον μία αμοιβαία ανταλλαγή επισκέψεων των δυο υπουργών, με σκοπό την αποκλιμάκωση της εντάσεως κ.λ.π.

Το διάβημα

Η αναποτελεσματικότητα του παραπάνω διαβήματος οφείλεται στο γεγονός ότι η ελληνική πλευρά δεν φαίνεται διατεθειμένη να αντιμετωπίσει την αυταπόδεικτη πραγματικότητα ότι οι τουρκικές προκλήσεις είναι δομικό στοιχείο της τουρκικής πολιτικής έναντι της χώρας μας, το οποίο δεν αλλάζει ούτε με ζεϊμπέκικα του ανεκδιήγητου ατόμου, που υπεδύθη κάποτε τον υπουργό Εξωτερικών και στη συνέχεια τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, ούτε με τις μετέπειτα κουμπαριές ή την απόφαση για τη «στρατηγική συνεργασία» και τα κοινά υπουργικά συμβούλια και, φυσικά, ούτε με τα περίφημα (αμερικανικής εμπνεύσεως) «Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης», τα οποία οι τούρκοι υπέγραφαν χωρίς να τα εφαρμόζουν ποτέ.

Ένας απολογισμός αποτελεσμάτων ότι με την πολιτική αυτή αποφεύγεται μία όξυνση των σχέσεών μας με την Τουρκία αποδεικνύει ότι το επιχείρημα αυτό δεν ευσταθεί. Με την πολιτική αυτή η Τουρκία παγίωσε σε επίπεδο εντυπώσεων τις παράλογες διεκδικήσεις της στη διεθνή κοινή γνώμη και διατηρεί, με τις προκλήσεις της την πρωτοβουλία και τη δυνατότητα για κλιμάκωσή τους σε χρόνο της δικής της επιλογής και τελική κατάληξη ένα θερμό επεισόδιο με απρόβλεπτες συνέπειες.
Οι αλλαγές των κανόνων των διεθνών σχέσεων και οι αλλαγές ισορροπιών στο διεθνές σύστημα των τελευταίων δύο δεκαετιών, στο διάστημα των οποίων σημειώθηκε μία σειρά συρράξεων με σκοπό τη διάλυση των κρατών, την αλλαγή καθεστώτων κ.α., έχουν καταστήσει το διεθνές περιβάλλον ιδιαίτερα ρευστό και επικίνδυνο, ιδίως στην ευρύτερη περιοχή μας. Οι πρόσφατες εξελίξεις στον αραβικό κόσμο και η επιπλέον αστάθεια που προέκυψε από τα γεγονότα της Ουκρανίας, κατέστησαν επίσης επιτακτική την ανάγκη διατηρήσεως της συνοχής του ΝΑΤΟ, με αποτέλεσμα κάθε απόπειρα διαταράξεώς της να είναι ιδιαίτερα ανεπιθύμητη.

Το στοιχείο αυτό προσδίδει στην Ελλάδα τη δυνατότητα ασκήσεως μίας άλλης πολιτικής για την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικής πολιτικής. Και αυτή είναι η δημοσιοποίηση των τουρκικών σχεδίων εις βάρος της Ελλάδας, τα οποία διέρρευσαν το 2010, μετά την εσωτερική διαμάχη στο τουρκικό πολιτικό σύστημα.

Στην Ελλάδα τα σχέδια αυτά, που διέρρευσαν γύρω από την υπόθεση Εργκένεκον, έγιναν γνωστά από την αποκάλυψη των σχεδίων επιχειρήσεων «Βαριοπούλα» και το ναυτικό προσάρτημά τους στο σχέδιο “Suga”. Μέσω αυτών οι τούρκοι στρατιωτικοί σχεδίαζαν να υπονομεύσουν το καθεστώς Ερντογάν, προκαλώντας μία έκρυθμη κατάσταση με την Ελλάδα, με προβοκάτσιες που προέβλεπαν ακόμη και την κατάρριψη τουρκικού αεροσκάφους από τους ίδιους τους τούρκους, την οποία θα επέρριπταν στην Ελλάδα.
Το αξιοσημείωτο εδώ ήταν ότι, ενώ η υπόθεση Βαριοπούλα αποκάλυπτε ένα κανονικό σχέδιο επιχειρήσεων, οι τούρκοι δεν έδειξαν ιδιαίτερη ανησυχία για την αποκάλυψη των σχεδίων τους, γεγονός που προκάλεσε προβληματισμό για το αν η διαρροή αυτή ήταν απρόβλεπτη ή όχι.

Οι προϋποθέσεις της Άγκυρας για την υλοποίηση των κινήσεών της

Ένα από τα συμπεράσματα που προκύπτουν από στοιχεία του σχεδίου, που λόγω χώρου δεν ήταν δυνατόν να αναφερθούν εδώ, είναι το γεγονός ότι οι τούρκοι θέτουν ορισμένες προϋποθέσεις για την υλοποίηση του σχεδίου τους.
Κύρια μεταξύ αυτών είναι η ύπαρξη, στο εγγύς περιβάλλον και στη διεθνή κοινότητα, ευνοϊκών συνθηκών για την Τουρκία και η «βελτίωση του επιπέδου κατανοήσεως από τη διεθνή κοινότητα των ιδιαιτεροτήτων της Τουρκίας».

Οι εκτιμήσεις

Σε κάθε περίπτωση, οι τούρκοι και δεν φαίνεται να ορρωδούν μπροστά στο ενδεχόμενο να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους, γεγονός που προκύπτει από την εκτίμησή τους ότι «μετά το αρχικό σοκ, που θα υποστούν οι χώρες της περιοχής, αλλά και οι διεθνείς οργανισμοί, θα υπάρξει παρέμβαση για κατάπαυση του πυρός», εξ ου και η ανάγκη μειώσεως του χρόνου εκτελέσεως της επιχειρήσεως σε 3-4 ημέρες.
Μία άλλη διαπίστωσή τους είναι ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πριν την επίλυση του Κυπριακού, διότι στην περίπτωση αυτή η Κύπρος θα είναι «ενέχυρο» στα χέρια των τούρκων.
Βασικά στοιχεία της τουρκικής πολιτικής εν προκειμένω είναι η διατήρηση του casus belli ως επιχείρημα νομιμοποιήσεως ενδεχόμενης τουρκικής επιθετικής ενέργειας στο μέλλον και η δημιουργία εντάσεως στο Αιγαίου, κλιμακούμενης αναλόγως των συνθηκών, μέχρι η Τουρκία να βρεθεί στην πλεονεκτική θέση, εξασφαλίζοντας την ανοχή της διεθνούς κοινότητας για τις τουρκικές διεκδικήσεις στην περιοχή.
Από την σκοπούμενη αυτή ένταση στο Αιγαίο προκύπτει η αντίρρησή μας ότι οι τουρκικές προκλήσεις δεν μπορούν να σταματήσουν με τηλεφωνήματα, μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, χορούς και άλλα… πανηγύρια.

Πως θα έσπαγαν τα σύνορα τα στρατεύματα του Ερντογάν!
Το (στημένο) επεισόδιο με πυραυλάκατο στο Αιγαίο


Οι ελληνικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της αρμόδιας υπηρεσίας των Ε.Δ. (Διακλαδική Διεύθυνση Στρατιωτικών Πληροφοριών), είχαν πληροφορίες για μάι άλλη, πολύ σημαντικότερη επιχείρηση, στο πλαίσιο ενός σχεδίου με την ονομασία «Egemen” (Ηγεμών) τελείως άγνωστη στο ελληνικό κοινό. Σημειώνεται ότι «Egemen» ήταν οι ανοιχτή ονομασία του σχεδίου, ενώ η μυστική ονομασία του ήταν «ERTUGRUL», από το όνομα ενός οθωμανού λοχαγού του πυροβολικού, ο οποίος, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, προσέβαλε με πυρά της πυροβολαρχίας του το Καστελλόριζο και καταβύθισε μεγάλο αγγλικό πολεμικό σκάφος…

Συγκεκριμένως, οι ελληνικές υπηρεσίες απέκτησαν τον Οκτώβριο του 2010 τις πρώτες πληροφορίες για το σχέδιο Egemen της 1ης Στραιάς (Κωνσταντινούπολη) του τουρκικού στρατού, το οποίο αφορούσε Σεμινάριο επί επιχειρησιακών σχεδίων που διεξήχθη στην έδρα της Στρατιάς στο διάστημα 5-7 Μαρτίου 2003. Μέχρι τον Μάιο του 2011 οι ελληνικές υπηρεσίες είχαν ήδη συλλέξει και αξιολογήσει όλο το πρωτογενές πληροφοριακό υλικό του εν λόγω Σεμιναρίου, το οποίο αφορούσε αφενός την αντιμετώπιση εσωτερικών απειλών (άνοδος των ισλαμιστών στην εξουσία) και αφετέρου επιχειρήσεις εναντίον της Ελλάδας, στο θέατρο επιχειρήσεων του Έβρου (περιοχή ευθύνης της 1ης Στρατιάς).

Υλικό 253 σελίδων

Το σύνολο του πληροφοριακού υλικού ήταν 253 σελίδες, το οποίο, όπως αναφέρεται σε ένα δελτίο πληροφοριών, αφενός επιβεβαιώνει προηγούμενες αναφορές για το θέμα και, αφετέρου, περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια την επιθετική ενέργεια των τούρκων εναντίον της Ελλάδας στον Έβρο και την εξασφάλιση της περιοχής των μετόπισθεν της 1ης Στρατιάς.

Το υλικό περιελάμβανε τον χρονικό πίνακα διεξαγωγής του Σεμιναρίου (15 σελίδες) με βαθμό ασφαλείας ΑΠΟΡΡΗΤΟ, την παρουσίαση σε Powerpoint (44 σελίδες), επίσης ΑΠΟΡΡΗΤΟ, της Διεύθυνσης Επιχειρήσεων της 1ης Στρατιάς και, τέλος, τα απομαγνητοφωνημένα κείμενα οκτώ κασετών (194 σελίδες) που περιελάμβαναν τις συζητήσεις που έγιναν κατά την εξέταση των τρόπων ενεργείας των σχηματισμών της 1ης Στρατιάς.
Σημειώνεται ότι στο Σεμινάριο επί του Σχεδίου Egemen (Ertugrul) συμμετείχαν 147 αξιωματικοί (26 ανώτατοι και 121 ανώτεροι) από το Γενικό Επιτελείο, των Χερσαίων Δυνάμεων, του Ναυτικού, της Αεροπορίας και της Στρατοχωροφυλακής. Ακόμη, στο Σεμινάριο μετείχαν ως παρατηρητές άλλοι 15 αξιωματικοί (τρεις ανώτατοι και 12 ανώτεροι), ήτοι ένα τόσο μεγάλο σύνολο (162) ανώτατων και ανώτερων αξιωματικών, που μόνο σε συνωμοτική ενέργεια για ανατροπή του καθεστώτος δεν παρέπεμπε.
Σκοπός του Σεμιναρίου ήταν η βελτίωση των υπαρχόντων σχεδίων και των παραρτημάτων τους, υπό το φως των διαπιστώσεων που θα προέκυπταν από το Σεμινάριο.
Όπως επισημαίνεται στην εισαγωγή ενός δελτίου πληροφοριών, η σημασία του υλικού έγκειται στο γεγονός ότι αυτό αναφέρεται σε υπαρκτό σχέδιο επιχειρήσεων της 1ης Στρατιάς, το οποίο λόγω της φύσεως του εδάφους και της ίδιας οργανώσεως των σχηματισμών και άλλων παραγόντων (π.χ. ασκήσεις των τούρκων, νέα δομή των χερσαίων δυνάμεων κ.α.) εκτιμάται ότι θα παραμείνει σε γενικές γραμμές το ίδιο.
Σημ: Οι όποιες έκτοτε αλλαγές επισημάνθηκαν έγκαιρα, εξ όσων γνωρίζουμε, κατά τη διάρκεια του 2013, με μία κύρια αλλαγή να αναφέρεται στη διενέργεια επιθετικής ενέργειας από τη θάλασσα στο νότιο τομέα της περιοχής ενδιαφέροντος κ.α., δεν αλλάζουν σημαντικά τον κεντρικό κορμό του σχεδίου.

Στην ουσία, το Σεμινάριο αφορούσε στην αξιολόγηση ενός εναλλακτικού σχεδίου του γενικού σχεδίου επιχειρήσεων Egemen, το οποίο συντάχθηκε το 2000. Το Σεμινάριο μετέπεσε αργότερα σε εργασίες σχεδιασμού, ο οποίος προβλέπεται να εφαρμοσθεί άμεσα σε περίπτωση που η Ελλάδα προβεί ή δείξει την πρόθεση επεκτάσεως των χωρικών της υδάτων πέραν των 6 ναυτικών μιλίων.
Από τα στοιχεία του σχεδίου προκύπτει ότι η τουρκική ενέργεια στη Θράκη είναι υποστηρικτική των επιχειρήσεων στο Αιγαίο. Επισημαίνεται ότι ως αφορμή για την εφαρμογή των τουρκικών σχεδιασμών προβλέπεται η πρόκληση αεροναυτικού επεισοδίου στην περιοχή μεταξύ Λέσβου και Χίου (υποθετική παρενόχληση τουρκικής πυραυλακάτου από ελληνικό αεροσκάφος, αν κα η γκάμα των τουρκικών προκλήσεων, όπως προκύπτει από τη δική μας πείρα και πρόσφατα στη Συρία, είναι ανεξάντλητη).

Ο στρατηγικός αντικειμενικός σκοπός της επιχείρησης είναι η προσβολή των ασθενών σημείων του Δ’ Σώματος Στρατού, στη συνέχεια υπερκέραση της ελληνικής αμυντικής τοποθεσίας και τέλος η καταστροφή κατά τμήματα των ελληνικών δυνάμεων που βρίσκονται ανατολικά της γραμμής Αισίμη – Αβας!

Στις συζητήσεις για το σχέδιο υπήρξαν συγκεκριμένες αναφορές στον σκοπό καταστροφής των ελληνικών δυνάμεων μέχρι την περιοχή αυτή. Μία από αυτές, που έγινε από τον διοικητή του 2ου Σώματος Στρατού προς τον διοικητή της 1ης Στρατιάς στρατηγό Τσετίν Ντογάν, αναφέρει επί λέξει: «Μία επιχείρηση που θα γίνει στη Θράκη, κα ειδικά η εδαφική εισβολή, θα προκαλέσει σε σύντομο χρονικό διάστημα την παρέμβαση των χωρών της περιοχής και οργανισμών όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Αξιολογώντας όλα τα παραπάνω, πρέπει η επιχείρηση να διαρκέσει 3-4 ημέρες το πολύ. Εξαιτίας αυτού, στόχος της επιχείρησης αντί να είναι η κατάληψη των διαβάσεων Μάκρης και Κίρκης, που περιλαμβάνεται στα υπάρχοντα σχέδια, πρέπει να είναι η καταστροφή, μέσω επιθέσεων, του εχθρού που βρίσκεται στην περιοχή και μέχρι την περιοχή Αβας – Αισίμη».

Σε γενικές γραμμές, αυτό που προκύπτει από το παραπάνω Σεμινάριο είναι ότι η επιχείρηση αυτή αποσκοπεί στον εγκλωβισμό και την καταστροφή του κύριου όγκου των δυνάμεων του Δ’ Σώματος Στρατού, προκειμένου αυτό να το εκμεταλλευτεί η Τουρκία στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν, με την Ελλάδα αποδυναμωμένη τελείως μετά το συντριπτικό πλήγμα της καταστροφής των δυνάμεών της στη Θράκη να παραιτηθεί του δικαιώματος επεκτάσεως των χωρικών της υδάτων και να δεχθεί κάθε άλλη απαίτηση των τούρκων στο Αιγαίο και στη Θράκη.

Η περιγραφή των προβλεπόμενων από το σχέδιο Egemen επιχειρήσεων, οι οποίες αναφέρονται με κάθε λεπτομέρεια, δεν έχει αξία για τον μέσο αναγνώστη, πλην ορισμένων λεπτομερειών που έχουν την δική τους σημασία.

Συγκεκριμένα, στις αποστολές των τουρκικών ειδικών δυνάμεων που προβλέπονται από το σχέδιο αναφέρεται:
«Στην περιοχή του Δ’ Σώματος Στρατού θα χρησιμοποιηθούν τμήματα ανορθόδοξου πολέμου, τα οποία θα διεισδύσουν από τη Βουλγαρία, διότι οι ελληνικές δυνάμεις δεν έχουν επαρκή μέτρα ασφάλειας στις εν λόγω περιοχές».
Αμέσως δε μετά αναφέρεται:
«Στην περιοχή ευθύνης του Δ’ Σώματος Στρατού υπάρχει υποδομή υποστηρίξεως των τουρκικών επιχειρήσεων ανορθόδοξου πολέμου», που επιβεβαιώνει τις πληροφορίες για την οργάνωση εξτρεμιστικών στοιχείων της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη.

Πως μπορεί η Ελλάδα να σταματήσει τα σχέδιά τους

Αυτό που μπορεί, όμως, να κάνει η Ελλάδα είναι να προβεί στις δέουσες ενέργειες για την ενημέρωση της Ε.Ε. με τα στοιχεία των ελληνικών υπηρεσιών, καθώς και του ΝΑΤΟ, που, ασχέτως με την πάγια τακτική του για αποφυγή μίας αδιανόητης συρράξεως μεταξύ δύο συμμαχικών χωρών, στην παρούσα περίοδο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο σε αναταράξεις που θα εξασθένιζαν την Ατλαντική Συμμαχία. Να σημειωθεί ότι η Ελλάδα έχει ήδη προβεί σε ανάλογη ενέργεια σε σχέση με τις παραβιάσεις στον εναέριο χώρο της, παρέχοντας εδώ και καιρό στο ΝΑΤΟ την εικόνα των ραντάρ στο Αιγαίο, κάτι που δεν είχε όμως αποτέλεσμα λόγω των ισχυρισμών των τούρκων για το εύρος του εθνικού εναέριου χώρου μας κ.λ.π.

Προκλήσεις

Με την ενημέρωση αυτή και με δεδομένο το ιστορικό της Τουρκίας, που είναι βεβαρημένο με πλήθος τεχνητών προκλήσεων και προκλητικών ενεργειών εις βάρος γειτονικών χωρών, η Ελλάδα θα μπορούσε να ανατρέψει μελλοντικές προσπάθειες της Τουρκίας, να επικαλεσθεί μία αφορμή που θα προκαλέσει η ίδια, η οποία θα της επιτρέψει να θέσει σε εφαρμογή τα σχέδιά της. Τα στοιχεία που υπάρχουν για τους τουρκικούς σχεδιασμούς εις βάρος της χώρας μας, μέρος των οποίων δημοσιοποιούνται σήμερα, είναι τόσο συντριπτικά, που σίγουρα θα έχουν θετικά αποτέλεσμα.

Οι πληροφορίες δεν είναι μόνο ένα πολύτιμο όπλο σε περίοδο πολέμου, αλλά και ουσιαστικό στοιχείο διατηρήσεως της ειρήνης δια της υποστηρίξεως πολιτικών στόχων με την κατάλληλη χρήση τους. Η αξία άλλωστε των πληροφοριών έγκειται μόνο στη χρήση τους και την κατάλληλη αξιοποίησή τους και όχι στη διαφύλαξή τους για μελέτη από ιστορικούς…

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

alkainta
Η προέλαση της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε επηρεάζει ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο και ειδικά τις περιοχές όπου δρουν άλλα παρακλάδια της Αλ Κάιντα – από το Αφγανιστάν μέχρι τις χώρες του Μάγρεμπ και της υποσαχάριας Αφρικής
Του Σάκη Μαλαβάκη  
Ενα νέο κράτος φαίνεται να σχηματίζεται στον αραβικό κόσμο: το Τζιχαντιστάν. Μία ημέρα μετά την εντυπωσιακή κατάληψη της Μοσούλης, της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης του Ιράκ, οι μαχητές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε (ΙΚΙΛ) επέφεραν ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα στην κυβέρνηση του Νούρι Αλ Μαλίκι, καταλαμβάνοντας την πόλη Τικρίτ, γενέτειρα του Σαντάμ Χουσεΐν, και τα διυλιστήρια του Μπαϊτζί, τα μεγαλύτερα της χώρας. Συνεχίζοντας την επέλασή της στις βόρειες επαρχίες του Ιράκ, η τρομοκρατική οργάνωση πραγματοποιεί σημαντικά βήματα προς την επίτευξη του κύριου στόχου της, τη δημιουργία ενός σουνιτικού χαλιφάτου μεταξύ Συρίας και Ιράκ. Σε ανακοίνωσή τους στο twitter, οι τζιχαντιστές του ΙΚΙΛ προσδιόρισαν ότι η κατάληψη της Μοσούλης, πρωτεύουσας της περιφέρειας Νινευί, αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου σχεδίου με στόχο «την κατάκτηση ολόκληρης της περιοχής και την κάθαρσή της από τους αποστάτες». Οσον αφορά τους αμάχους, μόνο από τη Μοσούλη έχουν αναγκαστεί να απομακρυνθούν μέχρι τώρα περισσότεροι από 500.000 άνθρωποι.
80 ΟΜΗΡΟΙ
Η κρίση όμως δεν περιορίζεται στα σύνορα του Ιράκ καθώς οι τζιχαντιστές του ΙΚΙΛ αιχμαλώτισαν και κρατούν ομήρους και 80 τούρκους πολίτες, μεταξύ των οποίων οδηγοί φορτηγών, άνδρες των ειδικών δυνάμεων, διπλωματικοί αξιωματούχοι, ακόμη και μικρά παιδιά. Επειτα από σχετικό αίτημα της Τουρκίας, χθες το απόγευμα πραγματοποιήθηκε έκτακτη σύγκληση του ΝΑΤΟ ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Αχμέτ Νταβούτογλου προειδοποίησε σε δηλώσεις του ότι η χώρα του θα προχωρήσει σε αντίποινα στην περίπτωση που οι αντάρτες κάνουν κακό σε κάποιον από τους τούρκους ομήρους.
Υπεύθυνος για την επέλαση του ΙΚΙΛ είναι ο επικεφαλής της οργάνωσης Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής, σύμφωνα με δηλώσεις ισλαμιστών μαχητών, του κινήματος της παγκόσμιας Τζιχάντ. Εχοντας υπό τον έλεγχό του περιοχές της Ανατολικής Συρίας και του Δυτικού Ιράκ, ο Μπαγκντάντι εμφανίζεται ως ο μοναδικός από τους ηγέτες των οργανώσεων που αναδύθηκαν από τους κόλπους της Αλ Κάιντα που θα μπορούσε να πραγματοποιήσει το όνειρο του Οσάμα Μπιν Λάντεν, ιδρύοντας ισλαμιστικό κράτος.  Ο Μπαγκντάντι ξεκίνησε την τρομοκρατική του δράση ως μαχητής πυρήνων της Αλ Κάιντα. Το 2010 τέθηκε επικεφαλής του ΙΚΙΛ ενώ η φήμη του εξαπλώθηκε και πέρα από τα σύνορα του Ιράκ την επόμενη χρονιά, όταν ξέσπασε ο συριακός εμφύλιος και ο Μπαγκντάντι επέλεξε να στείλει στη Συρία έναν από τους βοηθούς του, τον Αμπού Μοχαμάντ αλ Γκολάνι. Εκεί ο Γκολάνι ίδρυσε το Μέτωπο Αλ Νούσρα, οργάνωση επίσης προσκείμενη στην Αλ Κάιντα, που σύντομα ξεχώρισε ως η πιο ισχυρή από τις δυνάμεις που μάχονται κατά του καθεστώτος Ασαντ.
Στη συνέχεια όμως, εξαιτίας της δύναμης που απέκτησε, ο Γκολάνι αρνήθηκε να θέσει τις δυνάμεις του υπό τον έλεγχο του Μπαγκντάνι, με αποτέλεσμα ο ηγέτης του ΙΚΙΛ να κηρύξει τον πόλεμο στον πρώην σύντροφό του. Η κίνηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση του ΙΚΙΛ από τον σκληρό πυρήνα της Αλ Κάιντα καθώς και την επιδείνωση της σχέσης του Μπαγκντάντι με τον Αϊμάν Αλ Ζαουάχρι, τον αποδυναμωμένο ηγέτη της οργάνωσης του Οσάμα μπιν Λάντεν.
Ομως το γεγονός αυτό δεν αποτέλεσε έκπληξη για τους τζιχαντιστές καθώς ο Μπαγκντάντι ήταν ο μοναδικός από τους ηγέτες των προσκείμενων στην Αλ Κάιντα οργανώσεων ο οποίος δεν δήλωσε αφοσίωση στον Ζαουάχρι μετά τη δολοφονία του Λάντεν. Και ο λόγος που δεν το έκανε είναι γιατί «ο Σεΐχης Οσάμα τού είχε αναθέσει, πριν δολοφονηθεί, την ίδρυση του κράτους», όπως ανέφερε ένας μαχητής του ΙΚΙΛ - σχέδιο στο οποίο αντιτίθεται ο Αλ Ζαουάχρι.

Ανοδος της τιμής του πετρελαίου
Η κατάληψη των διυλιστηρίων του Μπαϊτζί από τους τζιχαντιστές του ΙΚΙΛ είχε ως αποτέλεσμα την άνοδο της τιμής του πετρελαίου στα 110 δολάρια το βαρέλι. Πάντως ο υπουργός Πετρελαίου του Ιράκ Αμπντούλ Καρίμ Λουάιμπι διαβεβαίωσε οι εξαγωγές της χώρας του θα συνεχιστούν κανονικά.
Χάος στο Ιράκ: Σε «προέλαση στη Βαγδάτη» καλεί τους μαχητές του ηγέτης των Τζιχαντιστών
Οι τζιχαντιστές αντάρτες του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ΙΚΙΛ), που ξεκίνησαν αστραπιαίες τρομοκρατικές επιθέσεις στο βόρειο και κεντρικό Ιράκ, κάλεσαν τους υποστηρικτές τους να προχωρήσουν προς την πρωτεύουσα Βαγδάτη.
Αυτό φαίνεται να ζητά ο εκπρόσωπος των σουνιτών ανταρτών από τους μαχητές του, σύμφωνα με όσα κατέγραψε το αμερικανικό δίκτυο παρακολούθησης των ισλαμιστικών ιστοσελίδων. Σε μια ηχογραφημένη συνομιλία η οποία αποδίδεται στον εκπρόσωπο του ΙΚΙΛ, ο Αμπού Μοχάμεντ αλ-Αντνάνι ακούγεται να λέει «στους στρατιώτες να προελάσουν στη Βαγδάτη» και επικρίνει τον ιρακινό πρωθυπουργό Νούρι αλ-Μαλίκι για «ανικανότητα».

Μπαν Κι-μουν: Να επέμβει η διεθνής κοινότητα
Tο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ θα συγκληθεί την Πέμπτη για να συζητήσει την κατάσταση στο Ιράκ, που αντιμετωπίζει τις αιφνιδιαστικές επιχειρήσεις των τζιχαντιστών του ΙΚΙΛ, οι οποίοι βρίσκονται κοντά στην πρωτεύουσα Βαγδάτη. Η συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας θα διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών και θα ξεκινήσει στις 11:30 π.μ. (18.30 ώρα Ελλάδας). Σε αυτή θα παρέμβει μέσω τηλεδιάσκεψης ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Ιράκ, Νικολάι Μλαντένοφ.

Ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν κάλεσε την Τετάρτη τη διεθνή κοινότητα να ενώσει τις δυνάμεις της για να ενισχύσει το Ιράκ, που αντιμετωπίζει μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση από τη δράση των ισλαμιστών. «Ο Γενικός Γραμματέας καλεί τη διεθνή κοινότητα να ενωθεί και να δείξει την αλληλεγγύη της προς το Ιράκ, που βρίσκεται αντιμέτωπο με μια σοβαρή πρόκληση από την άποψη της ασφάλειας» ανέφερε σε δήλωσή του ο εκπρόσωπος του Μπαν Κι- μουν.

Αντάρτες της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε, παρακλάδι της αλ Κάιντα, και σύμμαχοί τους έθεσαν υπό τον έλεγχό τους τη βόρεια επαρχία Νινευή, πρωτεύουσα της οποίας είναι η Μοσούλη αναγκάζοντας τον πρωθυπουργό του Ιράκ Νούρι αλ Μάλικι να ζητήσει την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Πηγή Τα Νέα

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κυνοβουλευτικός εκπρόσωπος εκατόν πενήντα τόσων κυνών δεν είναι εύκολο πράγμα!
 
Πρέπει να διαθέτεις ειδικά προσόντα.
  
Πρέπει να είσαι πλήρως αναίσθητος.
 
Πρέπει να μπορείς να διαλύεις ένα ολόκληρο σύστημα Υγείας και να περηφανεύεσαι ότι άφησες το αποτύπωμά σου από την θέση που πέρασες.
 
Πρέπει να μπορείς να καταδικάζεις ένα καρκινοπαθές κοριτσάκι 13 ετών ''εις θάνατον'', λόγω αδυναμίας της μητέρας του να προμηθευτεί τα κατάλληλα φάρμακα.
 
Πρέπει να είσαι σε θέση να κορδώνεσαι για τις απολύσεις που κάνεις και τις ζωές που καταστρέφεις, και να δηλώνεις ο μνημονιακότερος των μνημονιακών.
 
Πρέπει να είσαι εντελώς γελοίος και ημιπαράφρων.
 
Πρέπει να έχεις την ικανότητα να γλύφεις ανερυθρίαστα αυτόν που επί χρόνια έβριζες σκαιότατα ως τον ''μεγαλύτερο καταγκιόζη της πολιτικής''.
 
Πρέπει να μην έχεις το παραμικρό ''γνώθι σαυτόν'', την παραμικρή διάθεση αυτοκριτικής, την απόλυτη έλλειψη αυτογνωσίας.
 
Πρέπει να σε καλούν όλα τα συστημικά κανάλια σαν τον απαραίτητο μαϊντανό-απολογητή της συγκυβέρνησης του αίσχους.
 
Πρέπει να λασπολογείς αδιάκοπα και να ρίχνεις στα μούτρα κάθε εργαζόμενου και κάθε αντιμνημονιακού-σκεπτικιστή πολίτη, όλον τον οχετό της μαύρης σου ψυχής.

Και για όλα αυτά πρέπει να επισύρεις την εκτίμηση του ανεπαρκέστερου πρωθυπουργού της μεταπολίτευσης, ώστε τρείς μέρες μετά την αποπομπή σου μετά βαϊων και κλάδων, να σε ξανακαλεί στα ''όπλα'', ως μάνα του λόχου-αγέλης που διαθέτει το δεύτερο μεν, αλλά κυβερνόν κόμμα, στο Κοινοβούλιο-κυνοβούλιο της ντροπής!


Και πάλι, και ξανα-μανά συγχαρητήρια στον ''πρωθυπουργό'' για τις λαμπρές επιλογές του!
 
Μας έσκισες και πάλι παλικαρίνα..


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

Η προχθεσινή κατάληψη της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης του Ιράκ, της Μοσούλης, με πληθυσμό δύο εκατομμυρίων και κέντρου τεράστιων πετρελαϊκών κοιτασμάτων, από τους μαχητές της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε» (πρώην Αλ Κάιντα του Ιράκ), άφησε άφωνη την παγκόσμια κοινή γνώμη και τα ισχυρά κέντρα αποφάσεων της Δύσης. Την κατάληψη – σοκ της Μοσούλης ακολούθησε η κατάληψη της Τικρίτ, γενέτειρας του Σαντάμ Χουσεΐν και των διυλιστηρίων του Μπαϊτζί, των μεγαλύτερων του Ιράκ.

Ήδη, εδώ και μήνες, υπό τον έλεγχο των ακραίων ισλαμιστών βρίσκονται περιοχές των επαρχιών Κιρκούκ και Σαλαχεντίν, η Φαλούτζα καθώς και περιοχές της επαρχίας αλ-Ανμπάρ. Ταυτόχρονα μαίνονται οι μάχες μεταξύ των κρατικών δυνάμεων ασφαλείας του Ιράκ κα των ισλαμιστών σε νοτιότερες περιοχές.

Η κυβέρνηση του Νούρι-αλ-Μαλίκι αποδείχθηκε εντελώς ανίκανη να αναχαιτίσει την μεσαιωνικού τύπου προέλαση των μαχητών της τζιχάντ, που επιδιώκουν να μεταβάλουν το Ιράκ σε ισλαμικό θεοκρατικό κράτος.

Την κρίση περιέπλεξε η αιχμαλωσία 80 τούρκων υπηκόων, μεταξύ των οποίων και του τούρκου προξένου της Μοσούλης, γεγονός που προκάλεσε την έκτακτη σύγκληση, κατόπιν τουρκικού αιτήματος, του ΝΑΤΟ και την απειλή του Νταβούτογλου για αντίποινα (σχ. ιστ.: σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες ένα μέρος ή όλοι οι τούρκοι όμηροι τελικά απελευθερώθηκαν, αν και υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες για συμμετοχή της Τουρκίας στην επέλαση των τζιχαντιστών μέσα στο Ιράκ).

Η (υπαρκτή πλέον) προοπτική να αποκτήσει μία ακραία οργάνωση αποσχισθείσα από την Αλ Κάιντα εδαφική βάση, αλλάζει άρδην τα δεδομένα στη Μέση Ανατολή. Οι ισλαμιστές έχουν βαρύ οπλισμό, ανταπόκριση στην κοινή γνώμη, συνεχή εισροή εθελοντών και αποφασιστικότητα. Το θάνατό τους στη μάχη τον θεωρούν μία μικρή λεπτομέρεια μπροστά στον κοινό τους στόχο. Είναι βέβαιο ότι θα επιχειρήσουν να προελάσουν στη Βαγδάτη και να αναβιώσουν το μεσαιωνικό χαλιφάτο.

Η πρόκληση έστω και περιορισμένης εδαφικής βάσης θα τους δώσει τη δυνατότητα να γίνουν παγκόσμιο σημείο αναφοράς των ομοϊδεατών τους, να εγκαταστήσουν επιχειρησιακό κέντρο και να αποκτήσουν σημείο εξόρμησης προς όλες τις κατευθύνσεις. Το κυριότερο, θα αφυπνίσουν αρχέγονες μνήμες στον μουσουλμανικό κόσμο και θα προσδώσουν ρεαλιστική διάσταση στις φιλοδοξίες του.

Ασφαλώς υπάρχουν σοβαροί αντίπαλοι. Η Τουρκία φιλοδοξεί να παίξει η ίδια τον ρόλο της ηγέτιδας των απανταχού μουσουλμάνων. Το σιιτικό Ιράν δεν θα επιτρέψει εύκολα την εγκαθίδρυση ανταγωνιστικού ισλαμικού καθεστώτος στο μαλακό του υπογάστριο. Η Σαουδική Αραβία θα αποσταθεροποιηθεί πολιτικά από μία πολιτικο-θρησκευτική ριζοσπαστικοποίηση του πληθυσμού της. Φυσικά τη μεγαλύτερη απειλή αισθάνεται το Ισραήλ, που περικυκλώνεται πλέον από φανατικά ισλαμικά καθεστώτα.

Επίσης, αυξάνεται σοβαρά η πιθανότητα αμερικανικής εμπλοκής. Ήδη, ο Ομπάμα έθεσε στη διάθεση του Αλ-Μαλίκι κάθε δυνατή στρατιωτική βοήθεια.

Αλλά όλα αυτά, τελικά, οδηγούν σε όξυνση της παγκόσμιας πόλωσης μεταξύ του Δυτικού κόσμου και του Ισλάμ. Μία δυτική εμπλοκή θα εξαγριώσει περαιτέρω τους μουσουλμάνους, από το φλεγόμενο Πακιστάν μέχρι τις μουσουλμανικές συνοικίες των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων, απ’ όπου φεύγουν, ως εθελοντές του ισλαμικού ιερού πολέμου, μη αφομοιωμένοι μουσουλμάνοι με ευρωπαϊκά διαβατήρια.

Στην περίπτωση που η Δύση «αναθέσει» στην Τουρκία να «εκκαθαρίσει» το τοπίο του βορείου Ιράκ, θα προκληθεί χωρίς απολύτως καμία αμφιβολία γενική ανάφλεξη στην Εγγύς και στη Μέση Ανατολή.
Σε κάθε περίπτωση, η εξέλιξη αυτή είναι εξαιρετικά επικίνδυνη…

Πηγή KontraNews


Τουρκικό δημοσίευμα ξεσκεπάζει τους στόχους του Ισλάμ και τα σχέδια για την ισλαμική αυτοκρατορία που σχεδίασαν και υλοποιούν μέσω των πολεμιστών της τζιχάντ
Μοίρασαν τον κόσμο και περιλαμβάνουν την Ελλάδα στην Ισλαμική επικράτεια!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Ένας πραγματικά αποκαλυπτικός αλλά και εκπληκτικός χάρτης της οργάνωσης των Τζιχαντιστών που τελευταία έχουν ταράξει την διεθνή επικαιρότητα με την κατάληψη της ιρακινής πόλης Μοσούλης και την προέλαση τους προς την Βαγδάτη, κυριολεκτικά βάζει «φωτιά» καθώς στην προσδοκώμενη ισλαμική αυτοκρατορία, που είναι και ο τελικός του στόχος, συμπεριλαμβάνεται και η χώρα μας, η Ελλάδα!

Ο εκπληκτικός αυτός χάρτης, (που δημοσιεύτηκε στην τουρκική εφημερίδα Vatan), που φανερώνει τις πραγματικές προθέσεις των ισλαμιστών Τζιχαντιστών τους οποίους σημειωτέον βοήθησαν στην άνδρωση τους χώρες όπως η Τουρκία, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, ενώ για πολλούς και οι ΗΠΑ συνετέλεσαν στην ενδυνάμωση τους, περιλαμβάνει εκτός από την χώρα μας όλα τα βαλκανικά κράτη μέχρι την κεντρική Ευρώπη, δηλαδή τις χώρες όπου είχε καταλάβει η Οθωμανική αυτοκρατορία.
Πέραν τούτων όμως, ο χάρτης περιλαμβάνει στη μελλοντική αυτοκρατορία των φανατικών ισλαμιστών, όπου θα εγκαθιδρύσει όπως ευαγγελίζονται τον νόμο της Σαρία και εδάφη της παλιάς αραβικής επέκτασης, όπως η Ισπανία, η βόρειος Αφρική, μέχρι την μουσουλμανική κεντρική Αφρική, ο Καύκασος και η Κριμαία, που πρόσφατα απασχόλησε τη διεθνή επικαιρότητα με την ένωση της με τη Ρωσία, καθώς και την Κεντρική Ασία, δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος της Ευρασίας.
Όπως φαίνεται από τον χάρτη αυτό, οι Τζιχαντιστές προσδοκούν να ελέγξουν εκτός των άλλων και όλα τα ενεργειακά κοιτάσματα της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και της κεντρικής Ασίας και έτσι να καταστούν μια παγκόσμια οικονομική δύναμη που θα επιβάλει τελικά σε όλο τον κόσμο τον νόμο της μουσουλμανικής Σαρίας.

Όλα αυτά που για πολλούς πριν από λίγο καιρό θα αποτελούσαν ανέκδοτο, μετά τα τελευταία γεγονότα στο Ιράκ αναδεικνύουν την σοβαρότητα της όλης κατάστασης και τους κινδύνους που περιλαμβάνει η προέλαση των Τζιχαντιστών προς νότο και Ανατολάς, βάζοντας κυριολεκτικά φωτιά σε μια σειρά κρατών της περιοχής απειλώντας ακόμα και την διεθνή ειρήνη. 
Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα για άλλη μια φορά τα ολέθρια λάθη της αμερικανικής αλλά και της τουρκικής εξωτερικής πολίτικης, που στοχεύοντας στην ανατροπή του ηγέτη της Συρίας προσδοκώντας να ελέγξουν τους ενεργειακούς αγωγούς της Μέσης Ανατολής, στήριξαν και ενίσχυσαν κυριολεκτικά ένα τέρας, που τώρα δείχνει τα δόντια του προς όλες τις πλευρές, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τις γενικότερες εξελίξεις σε ένα ούτος η άλλως εύφλεκτο πεδίο.

Οι κίνδυνοι από αυτή την ισλαμική επέλαση και οι σπίθες μιας τεράστιας φωτιάς που έχει ανάψει στην Μέση Ανατολή, να μην αμφιβάλουμε ότι μπορεί αύριο να επεκταθούν και προς την δική μας πλευρά. 
Η ύπαρξη στην χώρα μας εκατοντάδων χιλιάδων φανατικών μουσουλμάνων που είναι επιρρεπείς στα κηρύγματα των Τζιχαντιστών, δείχνει το πόσο εγκληματική και αντεθνική ήταν η πολιτική έναντι της λαθρομετανάστευσης που ασκήθηκε επί δεκαετίες από τις ελληνικές κυβερνήσεις που μόνο τα εθνικά συμφέροντα δεν υπηρετήσαν. 
Και το πιο φοβερό, οι ίδιοι που κατέστρεψαν αυτή την χώρα εξακολουθούν να την κυβερνούν και να την σπρώχνουν στην «φωτιά» της ισλαμικής λαίλαπας με τα γνωστά αντιρατσιστικά νομοσχέδια, τα τμήματα ισλαμικών σπουδών, κ.α.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ερντογάν (στο κέντρο), συνοδευόμενος από την προσωπική φρουρά ασφαλείας του, χαιρετά ομάδα οπαδών του. Κάποιοι από τους άνδρες ασφαλείας απομακρύνθηκαν από τις θέσεις τους λόγω κατηγοριών που τους απαγγέλθηκαν για υποκλοπές εις βάρος του πρωθυπουργού.

9 Ioυνίου 2014
Του Mesut Hasan Benli

Η Τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών έχει εντοπίσει τέσσερεις δημόσιους υπαλλήλους ως «πιθανούς ύποπτους» για τις παράνομες υποκλοπές εις βάρος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο πρωθυπουργικό γραφείο και στην οικία του.

Εν συνεχεία, η Υπηρεσία παρέδωσε τα προσωπικά στοιχεία των πολιτών και τους «κοριούς» που βρέθηκαν στο γραφείο του Ερντογάν στην Εισαγγελία της Άγκυρας. Δεδομένων των στοιχείων αυτών, ο εισαγγελέας Τσετίν Ντουράκ έχει εντείνει τις έρευνές του γύρω από την υπόθεση των υποκλοπών.

Δεν έχει κινηθεί καμία νομική διαδικασία εναντίον των υπαλλήλων, αφού ο εισαγγελέας δεν θεώρησε το υπηρεσιακό σημείωμα το οποίο είχε υποβάλει η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών της χώρας (ΜΙΤ) ως ενοχοποιητικό στοιχείο, αλλά δόθηκε εντολή στις αστυνομικές αρχές να συνεχίσουν τις έρευνές τους όσον αφορά τους εν λόγω πολίτες. Επιπλέον, η Επιτροπή Επιθεώρησης του Πρωθυπουργού ανέκρινε τους τέσσερεις ύποπτους, αλλά και οι τέσσερεις αρνήθηκαν τις κατηγορίες που τους αποδόθηκαν.

Ο Ερντογάν δήλωσε δημόσια, στις 21 Δεκεμβρίου του 2012, ότι είχαν εντοπιστεί συσκευές υποκλοπών στο πρωθυπουργικό γραφείο και στην οικία του, χαρακτηρίζοντας τις ενέργειες των δραστών ως «απροκάλυπτη κατασκοπεία». Εισαγγελέας στην Άγκυρα, ο οποίος ερευνά υποθέσεις τρομοκρατίας που σχετίζονται με εγκληματικές δραστηριότητες παράνομης κατασκοπείας, ξεκίνησε αμέσως έρευνα, στην οποία η ίδια η ΜΙΤ ανέλαβε τους τομείς που σχετίζονταν με τεχνικές λεπτομέρειες και δραστηριότητες παράνομων παρακολουθήσεων.        

Ο Ερντογάν και τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησης κατηγόρησαν τις υπηρεσίες ασφαλείας οι οποίες συνδέονταν με τον πρώην «σύμμαχο» του Ερντογάν και θεωρητικό του Ισλάμ Φετουλάχ Γκιουλέν, για τις υποκλοπές, και μάλιστα δήλωσαν ότι οι υπηρεσίες αυτές υπέκλεπταν ακόμη και συνομιλίες του Τούρκου προέδρου, του προέδρου του κοινοβουλίου και του επικεφαλής της ομάδας των υπαλλήλων γενικών καθηκόντων, προκειμένου να τους εκβιάζουν.     

Μετά την κατάργηση των ειδικών δικαστηρίων τα οποία εκδίκαζαν υποθέσεις σχετικές με τρομοκρατικές ενέργειες, την υπόθεση ανέλαβε άλλος εισαγγελέας, αρμόδιος για υποθέσεις που αφορούν αδικήματα εναντίον της συνταγματικής αρχής. Αρκετοί από τους άνδρες που εργάζονται στην φρουρά ασφαλείας του πρωθυπουργικού γραφείου, καθώς και άλλοι υπάλληλοι της υπηρεσίας ασφαλείας, οι οποίοι πιστεύεται ότι έχουν πρόσβαση στο πρωθυπουργικό γραφείο, έχουν ήδη καταθέσει στον ανακριτή.

Ο Τσετίν έχει εντείνει τις έρευνες και πρόσφατα κάλεσε την ΜΙΤ να του προσκομίσει όλα τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της σχετικά με τις υποκλοπές. Οι συσκευές αυτές, των οποίων οι σειριακοί αριθμοί έχουν ήδη σβηστεί, αποστάλθηκαν στον εισαγγελέα τον προηγούμενο μήνα και σήμερα τελούν υπό την προστασία της υπηρεσίας περιουσιακών στοιχείων και καταθέσεων του ειδικού δικαστηρίου.

Πριν παραδώσει τους «κοριούς» στον εισαγγελέα, η ΜΙΤ ζήτησε να γίνει ενδελεχής τεχνική ανάλυση στις συσκευές αυτές από το Συμβούλιο Επιστημονικών και Τεχνικών Ερευνών της Τουρκίας (TÜBİTAK) και επισύναψε την έκθεση που είχε επιμεληθεί ο επιστημονικός επιθεωρητής στο αρχείο το οποίο παρέδωσε στον εισαγγελέα. Αφού χαρακτήρισε την έκθεση ικανοποιητική, ο εισαγγελέας δεν θεώρησε απαραίτητο να ζητήσει επανάληψη της διαδικασίας των τεχνικών ερευνών.     


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου