Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Αυγ 2016

Της Βάσως Κόλλια

Κλείνουμε ένα χρόνο από την χρονική στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ άρχισε να συνειδητοποιεί τον όγκο του προσφυγικού προβλήματος και να εφαρμόζει την μέθοδο "τράνζιτ" των προσφύγων (Τουρκία, τράνζιτ Ελλάδα, Ειδομένη, Σκόπια και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη).

Σε αυτό τον χρόνο μεσολάβησαν πολλά, αλλά το κυριότερο σημείο είναι η συμφωνία με την Τουρκία (μέσω μιας κοινής δήλωσης και ούτε καν κείμενο με ισχύ συμφωνίας...) στην οποία η χώρα μας συναίνεσε και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πανηγύριζε για την τεράστια επιτυχία. Με το ΝΑΤΟ στα ελληνικά χωρικά ύδατα, την Τουρκία να δεσμεύεται (με προϋποθέσεις) να πάρει πρόσφυγες πίσω, την Ε.Ε. να δεσμεύεται κι αυτή για επιτάχυνση προγράμματος προώθησης 50.000 αρχικά προσφύγων στα υπόλοιπα κράτη μέλη, την Ελλάδα να μπορεί να γυρίσει πρόσφυγες πίσω και το Ευρωπαϊκό Γραφείο Υποστήριξης Ασύλου να δεσμεύεται κι αυτό ότι θα μας στείλει 2.000 στελέχη για να αποφύγουμε το γραφειοκρατικό φρακάρισμα, όλα έμοιαζαν ρόδινα.

Σχεδόν 6 μήνες μετά, τίποτε απ’ όλα αυτά για τα οποία πανηγύριζε ο πρωθυπουργός τον Μάρτιο στις Βρυξέλλες δεν έγινε. Το ΝΑΤΟ συνεχίζει να κόβει βόλτες αλλά για απροσδιόριστο λόγο που καμιά σχέση με το προσφυγικό δεν έχει, η Τουρκία απειλεί να τα τινάξει όλα στον αέρα εκβιάζοντας την Ε.Ε. σε άλλα θέματα, μόνον 3.000 πρόσφυγες καταφέραμε να στείλουμε σε άλλα κράτη-μέλη (το νούμερο 50.000 αποτελεί πλέον άπιαστο και φανταστικό στόχο), γυρίσαμε ούτε καν 1.000 άτομα στην Τουρκία (με πλείστα νομικά θέματα και καταπατώντας το διεθνές δίκαιο... αλλά ας πούμε ότι δεν τρέχει και τίποτε προκειμένου να εξυπηρετηθεί το εθνικό συμφέρον), και το Ευρωπαϊκό Γραφείο είναι θέμα αν μας έστειλε 300-400 άτομα.

Η Κυβέρνηση από τον Μάρτιο έχει αλλάξει δύο φορές διαδικασία για τις αιτήσεις ασύλου, όταν συνειδητοποίησε στην 1η απόφαση των επιτροπών προσφυγών που είχε φτιάξει χωρίς συμμετοχή νομικών (!) ότι θα ανατρεπόταν η συμφωνία με την Τουρκία με το σκεπτικό της ότι η Τουρκία δεν θεωρείται ασφαλής 3η χώρα. Τώρα, η κυβέρνηση προχωρά στην ανάθεση της δουλειάς αυτής στα διοικητικά δικαστήρια με υποχρεωτική συμμετοχή δικαστή σε κάθε επιτροπή, αλλά δεν χρειάζεται ιδιαίτερη πληροφόρηση για να κατανοήσει κανείς ότι εκεί θα επέλθει άλλο φρακάρισμα.

Εν τω μεταξύ, χιλιάδες ψυχές βασανίζονται σε στρατόπεδα που φτιάχτηκαν από μια κυβέρνηση ρητορικά φιλική προς τους πρόσφυγες, αλλά πρακτικά επί του πεδίου ανίκανη να τους βοηθήσει. Τα κόμματα που κόπτονταν τον Μάρτιο για την ικανότητα Μουζάλα, προφανώς ή έχουν ακόμη πιο ανίκανους να διαχειριστούν το πρόβλημα ή προτιμούν τον Μουζάλα να σηκώνει όλες τις κατάρες. Και είναι πολλές: η αστυνομία που έχει επιφορτιστεί με ένα έργο ιδιαίτερα επικίνδυνο και ευαίσθητο, οι τοπικές κοινωνίες στα νησιά που είδαν να γκρεμίζεται το εισόδημά τους από τον τουρισμό, οι ομάδες αλληλεγγύης που φακελώθηκαν και απειλήθηκαν ακόμη και με εισαγγελείς, οι Χρυσαυγίτες που θεωρούν ότι ο Μουζάλας είναι κάτι σαν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, οι δικαστές που ξαφνικά βλέπουν κι άλλη πρόσθετη ύλη στο ήδη βεβαρυμμένο έργο τους, οι διεθνείς ΜΚΟ που καταδικάζουν καθημερινά τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Πραγματικά από που να ξεκινήσει κανείς να διαμαρτύρεται.

Και μέσα σε όλα αποκαλύπτεται ότι ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στις Σέρρες, αφού διόρισε την κόρη του συντονίστρια σε στρατόπεδο προσφύγων, είπε να πάρει ο ίδιος και το catering (αξίας 750.000€) ώστε να μην χαλάσει και η ιδεολογική καθαρότητα της Αριστεράς δίνοντας δουλειές εκτός κόμματος/οικογένειας.

Την ίδια στιγμή που οι νησιώτες σε Λέσβο, Χίο, Σάμο, είναι έξαλλοι με όλα αυτά που έχουν υποστεί φέτος το καλοκαίρι, βλέπουν μια κυβέρνηση να προσεύχεται μην και χαλάσει η συμφωνία με την Τουρκία και έρθουν και εμφανιστούν και πάλι αυξημένες ροές (από τον Μάρτιο πάντως που εφαρμόστηκε η συμφωνία και με "μηδενικές" ροές όπως ισχυρίζονται, έχουν έρθει άλλοι 10.000 (!!) μια ακόμη κωμόπολη δηλαδή) και αγωνιούν για το τι τους περιμένει ακόμη. Ειδικά όταν βλέπουν τον πολιτικό κόσμο να έχει μια στάση ασαφή ως προς το πρόβλημα. Όλα αυτά φυσικά και αποτελούν βούτυρο στο ψωμί της Χρυσής Αυγής που πρωτοστατεί σε ξεσηκωμό στα νησιά που φιλοξενούν πρόσφυγες και όχι μόνο. Και όταν βγαίνει ο αρμόδιος Υπουργός -Μουζάλας- και λέει ότι έχει χάσει και 4.000 άτομα από την προ-καταγραφή τους μέχρι τα στρατόπεδα, μάλλον όλοι πρέπει να προσευχόμαστε να μην συμβούν τα χειρότερα.

Η Αντιπολίτευση σωστά λέει για την αποτυχία της κυβέρνησης στην οικονομία. Το προσφυγικό όμως είναι ένα πολύ πιο οξύ πρόβλημα που η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα σε ένα τραγικό αδιέξοδο. Αδιέξοδο εθνικό, οικονομικό και κοινωνικό. Αν η αντιπολίτευση δεν πάρει άμεσα πρωτοβουλίες η κατάσταση θα γίνει σύντομα μη διαχειρίσιμη με απρόβλεπτες συνέπειες.

*Η κ. Βάσω Κόλλια είναι Πολιτικός Επιστήμων, πρώην Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων του Υπουργείου Εσωτερικών.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Μετά από μια τουρκική εισβολή στη Συρία και στην πόλη Τζαραμπλούς, νωρίς το απόγευμα της ίδιας ημέρας, τουρκικά στρατεύματα και «αντάρτες» που εισέβαλαν από την Τουρκία, σε μια επιχείρηση με την ονομασία "Ασπίδα του Ευφράτη", κατόρθωσαν να «απελευθερώσουν» την συριακή πόλη από τους τζιχαντιστές με τις ευλογίες της Γερμανίας, τη συνεργασία των ΗΠΑ και την «ανησυχία» της Ρωσίας.
Ουσιαστικά πρόκειται για μια ξεκάθαρη τουρκική εισβολή σε Συριακό έδαφος και χωρίς, φυσικά, την επίσημη (τουλάχιστον) άδεια της Συριακής κυβέρνησης και του σύρου προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ.

Με το αιτιολογικό της εμπλοκής της Τουρκίας στον πόλεμο κατά του ISIS (ενώ είναι γνωστό πως η Τουρκία αποτελεί τον πάγιο και ολοκληρωτικό σύμμαχο των τζιχαντιστών), ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατόρθωσε να «αποκτήσει» νέα εδάφη, με μια θεατρική παράσταση στρατιωτικής επίθεσης κατά μίας πόλης που δεν την υπερασπίστηκε κανένας τζιχαντιστής (αναφέρθηκε μόνο ένας νεκρός) και, το κυριότερο, δεν σκοτώθηκε κανένας τούρκος στρατιώτης!!!
Κάποιοι ενδεχομένως θα αιτιολογήσουν αυτή την μοναδική στα πολεμικά στρατιωτικά νίκη, επειδή οι ΗΠΑ βοήθησαν στην επίθεση αυτή συμμετέχοντας στους βομβαρδισμούς της πόλης (στρατηγικών στόχων, όπως ανέφεραν τα τουρκικά ΜΜΕ) που όμως είχε ήδη εγκαταλειφθεί από τους τζιχαντιστές οι οποίοι μετακινήθηκαν εγκαίρως νοτιότερα, σε ασφαλή για τους ίδιους περιοχή…

Η Τουρκία εισέβαλε στη Συρία με την συμπληρωματική αιτιολόγηση του τούρκου πρωθυπουργού, πως η Άγκυρα δεν πρόκειται να ανεχθεί την δημιουργία ενός νέου κουρδικού σχηματισμού στα νότια σύνορά της… Μόνο, που, ο κουρδικός σχηματισμός ήδη υπάρχει, είναι ένοπλος, συνεργάζεται με τις ΗΠΑ και την Ρωσία και είναι δεδομένο πως δεν πρόκειται να ανεχθεί αυτή την τουρκική συμπεριφορά.

Ουσιαστικά, η Τουρκία επεδίωκε από το 2011 να βρει την αφορμή για να υφαπάρξει συριακό έδαφος, ανατρέποντας ταυτόχρονα και τον Μπασάρ αλ Άσαντ. Οι συγκυρίες, και κυρίως η ρωσική στρατιωτική εμπλοκή «ακύρωσαν» τα αρχικά σχέδια του Ερντογάν, ο οποίος όμως επανήλθε μετά την επαναφορά των καλών σχέσεων με την Ρωσία και τις απειλές προς τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Το επιδιώκει, όμως, ο Ταγίπ Ερντογάν με αυτή την εισβολή; Θέλει να αντιμετωπίσει μόνο την περίπτωση της ανάπτυξης και ισχυροποίησης (στρατιωτικά, οικονομικά και γεωπολιτικά) μιας κουρδικής περιοχής που αργά ή γρήγορα θα απειλήσει ακόμη και με ένωση με τους Κούρδους της Τουρκίας; Θέλει απλά να προσεταιριστεί συριακά εδάφη ή επιζητά κάτι ακόμη και πολύ μεγαλύτερο από αυτά που ήδη έχει αποκτήσει μέσα σε μόνο μία ημέρα;

Είναι κάτι περισσότερο από σαφές πως η «όρεξη» του Ερντογάν έχει ανοίξει εδώ και πολύ καιρό. Και η τάση του να δημιουργεί ζωτικούς χώρους προς κατάληψη είναι κάτι περισσότερο από δεδομένη, αφού συνδυάζεται με την παντοκυριαρχία του στο εσωτερικό της Τουρκίας, η οποία θα ήταν «γράμμα κενό» εάν αυτή η «δύναμη» του τούρκου προέδρου δεν επέφερε και άλλα οφέλη για την ματαιοδοξία του, σύμφωνα με την οποία θέλει να γίνει ο απόλυτος άρχοντας και ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στην Μέση Ανατολή και επί της ουσίας, να γίνει ένας νέος μεγάλος πλανητικός παίκτης, ελέω της υπάρχουσας αναγκαιότητας και συμμετοχής της Τουρκίας στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, αλλά και της… Ρωσίας!
Και στο σημείο αυτό αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα, αφού η επόμενη ημέρα θα βρει τον Ερντογάν να «πατάει σε δύο βάρκες» και ενδεχομένως να μην μπορέσει να ισορροπήσει ή να μην τον ανεχτούν οι «βαρκάρηδες». Στην χειρότερη περίπτωση για τον Ερντογάν, θα εγκαταλειφθεί τελείως απέναντι στους οργισμένους Κούρδους και τον Άσαντ. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν προβλέπεται να γίνει σύντομα, αφού οι προτεραιότητες των ισχυρών (Ρωσίας και ΗΠΑ) είναι δεδομένες και αφορούν την αλλαγή του γεωπολιτικού χάρτη της Μέσης Ανατολής, με δημιουργία νέων ζωνών επιρροής και για τους δύο ισχυρούς. Και σε αυτή την «μοιρασιά» θέλει να μετέχει ο Ερντογάν, ως ομοτράπεζος των ΗΠΑ και της Ρωσίας… Με δεδομένη την μη σταθερότητα της Τουρκίας σε συμμαχίες, το πλέον πιθανό είναι ότι πολύ σύντομα, και αφού καθορισθεί το πρώτο στάδιο των νέων συνθηκών ισχύος στη Μέση Ανατολή, η Τουρκία θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον χειρότερο εφιάλτη της, εγκαταλειμμένη από τους ισχυρούς σημερινούς «συνεργάτες» και προστάτες της (εκτός της Γερμανίας, η οποία έχει ιστορικούς δεσμούς με την Άγκυρα, σαφείς γεωπολιτικές επιβουλές στη Μέση Ανατολή και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα εντός της Τουρκίας).

Η κίνηση του Ερντογάν, λοιπόν, με αυτή την θεατρική επίθεση κατά του ISIS και την εισβολή στο απομακρυσμένο βορειοανατολικό άκρο της Συρίας, στην πόλη Σαραμπλούς, αποτελεί την αρχή του πρώτου επεισοδίου μίας σειράς συγκρούσεων που σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα θα υλοποιούνται μεταξύ των Κούρδων (Συρίας και Ιράκ) κατά της Τουρκίας. Εκτός και εάν ο αρχηγός των Κούρδων του Ιράκ (πρόεδρος Μπαρζανί) έχει ήδη αποφασίσει την συνέχιση της συνεργασίας του με την Τουρκία (τα πετρέλαια του Κιρκούκ μεταφέρονται σε τουρκικά λιμάνια και πωλούνται στη διεθνή αγορά, ενώ ένα σημαντικό τους τμήμα φέρεται να το αγοράζει και να εμπορεύεται η οικογένεια Ερντογάν).

Σε κάθε περίπτωση, πολύ σύντομα η Τουρκία θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον έμπειρο αραβικό στρατό της Συρίας, αλλά και τους Κούρδους της Συρίας. Αν συνυπολογίσουμε πως η στρατιωτική επάνοδος της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή θα επαναφέρει στο μεγαλύτερο μέρος του αραβικού κόσμου ιδιαίτερα δυσάρεστες αναμνήσεις από την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τότε ίσως θα πρέπει να αναμένουμε εξελίξεις που θα απειλήσουν μια γενικότερη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, την οποία δεν θα μπορεί να διαχειριστούν οι ΗΠΑ (και το Ισραήλ).

Η ρωσική ανοχή (και η αναμενόμενη το επόμενο διάστημα σιωπή) ενδέχεται να αναδείξει ένα προφίλ ρωσικής ισχύος που θα λειτουργήσει υπέρ των ρωσικών συμφερόντων στην συγκεκριμένη (πιθανότατα φλεγόμενη) περιοχή. Επειδή όμως τα συμφέροντα στη Μέση Ανατολή είναι δεδομένα και αφορούν και κλασσικές δυνάμεις (βλ. Γαλλία, Μ. Βρετανία), αλλά είναι και ένας χώρος για τον οποίο το ΝΑΤΟ έχει πολύ συγκεκριμένους σχεδιασμούς, η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, αναμένεται να δράσει ως πυροκροτητής μιας μεγαλύτερης από το αναμενόμενο σύγκρουσης. Άλλωστε, σύμφωνα με όσα συμβαίνουν, δεν είναι λίγες οι χώρες που προετοιμάζονται για μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο (βλ. Γερμανία) ή ακόμη και στρατιωτική εμπλοκή (βλ. αύξηση ή και εκσυγχρονισμό εξοπλισμών).

Με μία σύγκρουση της οποίας η ένταση θα είναι ενδεχομένως πρωτόγνωρη, η θέση της κυβέρνησης στην Ελλάδα κρίνεται ως ιδιαίτερα δύσκολη, αφού η «γειτονιά» θα βρεθεί να φλέγεται, ενώ στην περίπτωση που ο Ερντογάν νιώσει πως απειλείται από τους σημερινούς του συμμάχους (βλ. ΗΠΑ και Ρωσία) ενδέχεται να στρέψει το ενδιαφέρον του στην Ελλάδα (για να απειλήσει το ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και την Ρωσία), η οποία τυγχάνει να «διοικείται» από την αδιάφορη για τα εθνικά θέματα κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η οποία αρκείται στο να κάνει εσωτερική επίδειξη πολιτικής ισχύος με το να αποδομεί και να αναδιατάσσει τον Ελληνικό Στρατό…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Μωυσή Λίτση

Το φάντασμα της διεθνούς αταξίας πλανάται πάνω από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη την Ασία. Αν τη δεκαετία του ’90 και 2000 μιλούσαμε για την προσπάθεια επιβολής «νέας τάξης πραγμάτων» είτε μέσω της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης είτε μέσω των αμερικανικών κανονιοφόρων, σήμερα είναι ορατή περισσότερο από ποτέ η αποσύνθεση του παλαιού κόσμου…

Χαρακτηριστικό της προηγούμενης εξαετίας ήταν η προσπάθεια διαχείρισης της μεγαλύτερης καπιταλιστικής κρίσης από την εποχή του ’30 με ενέσεις πολλών τρισ. δολαρίων ή ευρώ, μηδενικά επιτόκια και εξοντωτική λιτότητα. Η περίοδος που διανύουμε μυρίζει ολοένα και περισσότερο μπαρούτι…, με τα μέτωπα να πολλαπλασιάζονται σε οικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο.

Ας αρχίσουμε από τις ΗΠΑ όπου οι προκριματικές εκλογές για την ανάδειξη των προεδρικών υποψηφίων, ανέδειξαν την εντεινόμενη κοινωνική πόλωση και τις βαθιές φυλετικές και άλλες προκαταλήψεις, που εξακολουθούν να κυριαρχούν στην μεγαλύτερη μητρόπολη του καπιταλισμού και πρωτεύουσα του λεγόμενου «ελεύθερου κόσμου».

Το ενδεχόμενο να εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ, ο μεγιστάνας της αμερικανικής αγοράς ακινήτων, ο οποίος προβάλει τον εαυτόν του ως άνθρωπο που τα βάζει με το κατεστημένο, έχει θορυβήσει τη διεθνή κοινή γνώμη, παρόλο που η εναλλακτική, η επικράτηση δηλαδή της κλασικής εκπροσώπου του αμερικανικού κατεστημένου, της Χίλαρι Κλίντον, κάθε άλλο παρά εμπνέει την «άλλη Αμερική».

Το κίνημα για την υποψηφιότητα του Μπέρνι Σάντερς, έχει αφήσει ήδη σημαντική παρακαταθήκη και μένει να φανεί το επόμενο χρονικό διάστημα το πώς η κινητικότητα αυτή θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες δυναμικές για την αποτροπή των χειρότερων που φαίνεται να έρχονται.

Πρώτα η Αμερική

Στο πρόσφατο συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων ο Τραμπ, αποδεχόμενος το χρίσμα για την προεδρία του κόμματος, έδωσε ένα πιο ξεκάθαρο στίγμα των προθέσεων της πολιτικής που προτίθεται να ακολουθήσει.

Κεντρικό του σύνθημα «Πρώτα η Αμερική». Σύνθημα που παραπέμπει στον Καρλ Λίνμπεργκ, τον Αμερικανό πιλότο ήρωα της δεκαετίας του ’30, θαυμαστή του Χίτλερ, οπαδό του αμερικανικού απομονωτισμού και ιδρυτή του κινήματος «Πρώτα η Αμερική» το οποίο τάσσονταν κατά της συμμετοχής των ΗΠΑ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιώντας εκτός των άλλων και αντισημιτική ρητορική.

Ακόμη και αν η επιλογή του συνθήματος έγινε «ακούσια», δύσκολα να αποφύγει κανείς τους συνειρμούς με την πόλωση της εποχής του ’30, όταν ο αμερικανικός φιλελευθερισμός βρισκόταν αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο φασιστικής εκτροπής ανάλογης με αυτήν που σάρωνε την Ευρώπη.

Στην ομιλία του κατά την αποδοχή του χρίσματος ο Τραμπ μίλησε για μια Αμερική υπό πολιορκία από τους παράνομους μετανάστες, απειλούμενη από τους τζιχαντιστές, την έλλειψη επαρκών υποδομών και τη φυλετική βία.

Μια από τις γνωστές του προτάσεις είναι να κτίσει ένα πελώριο τείχος που θα εμποδίζει την εισροή παράτυπων μεταναστών από το Μεξικό, δήλωση που έχει προκαλέσει την οργή των ισπανόφωνων Αμερικανών. Έχει επίσης μιλήσει για απαγόρευση εισόδου στους μουσουλμάνους, δήλωση που εξόργισε ακόμη και το κομματικό κατεστημένο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, το οποίο αντιλαμβάνεται το παιχνίδι με τη φωτιά του Τραμπ, χωρίς ωστόσο να μπορέσει να ανακόψει την πορεία του για την προεδρία, προωθώντας τους δικούς του «κλασικούς» συντηρητικούς υποψηφίους, οι οποίοι «πάτωσαν» στις προκριματικές.

Χρησιμοποιώντας ένα «αριστερόστροφο» λεξιλόγιο, ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος υποστηρίζει ότι θα συνάψει διμερείς εμπορικές συμφωνίες αντί των πολυμερών συμφωνιών, αμφισβητώντας την Διατλαντική Συμφωνία Ελευθέρου Εμπορίου(TTIP) και υπόσχεται επαναδιαπραγμάτευση της NAFTA: της συμφωνίας ελευθέρου εμπορίου μεταξύ ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικού, η οποία ευθύνεται για την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ, λόγω της μετεγκατάστασης αμερικανικών πολυεθνικών στο Μεξικό, το οποίο προσφέρει πολλά περισσότερα φθηνά εργατικά χέρια.

Οι προκλήσεις Τραμπ γίνονται όλο και μεγαλύτερες όσο πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου, με τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων, να φτάνει να προτρέπει έμμεσα τους οπαδούς της οπλοκατοχής να δολοφονήσουν την Χίλαρι Κλίντον
Φυσικά το αντίπαλον δέος, η Χίλαρι Κλίντον, είναι «σαρξ εκ της σαρκός» του αμερικανικού κατεστημένου, μπλεγμένη μεταξύ άλλων στο σκάνδαλο ηλεκτρονικής αλληλογραφίας όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών αλλά και στα μαγειρέματα για την υπονόμευση της υποψηφιότητας Σάντερς στο Δημοκρατικό Κόμμα, παρόλο που ο τελευταίος μπροστά στον κίνδυνο Τραμπ κάλεσε τους υποστηρικτές του να την στηρίξουν.

Οι εκλογές του Νοεμβρίου λοιπόν είναι το μεγάλο τεστ ντράϊβ, για το αν ο Τραμπ θα καταφέρει τελικά να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ, συσπειρώνοντας τη διεθνή ακροδεξιά που στο πρόσωπό του έχει βρει το νέο μέντορά της.

Brexit και Πυρηνικά

Αλλά αν στην Αμερική κυριαρχεί η ανησυχία για επικράτηση του «μουσολινικού» φαινομένου Ντόναλντ Τραμπ, στη Βρετανία έχουμε την εμφάνιση μιας «ρέπλικα» της Μάργκαρετ Θάτσερ, της Τερέζα Μέι, της νέας πρωθυπουργού και αρχηγού του Συντηρητικού Κόμματος, που διαδέχτηκε τον Ντέιβιντ Κάμερον, μετά την πολιτική κρίση που προκάλεσε στο κυβερνών κόμμα η απόφαση των Βρετανών υπέρ του Brexit.

Μια από τις πρώτες δηλώσεις της νέας Βρετανίδας πρωθυπουργού ήταν η κυνική της παραδοχή, ότι «ναι» θα χρησιμοποιούσε πυρηνικά όπλα, απαντώντας σε ερώτηση βουλευτή του Εθνικού Κόμματος Σκωτίας, «αν είναι έτοιμη να δώσει εξουσιοδότηση για επίθεση με πυρηνικά τα οποία θα σκότωναν εκατοντάδες χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά».

Η έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ την φέρνει ακόμη πιο κοντά στον παραδοσιακό της ατλαντικό προστάτη. Πρόσφατα το νέο υπουργείο Διεθνούς Εμπορίου που σύστησε η Μέι, ανακοίνωσε ότι θα ανοίξει τρία νέα γραφεία στις ΗΠΑ, για την προώθηση των βρετανικών οικονομικών και εμπορικών συμφερόντων. Είδηση ενδεικτική των νέων προσανατολισμών της βρετανικής κυβέρνησης.

Η αποδέσμευση άλλωστε από την ΕΕ δεν υποστηρίχτηκε μόνο από την ξενοφοβική και ρατσιστική ακροδεξιά του Νάιτζελ Φάρατζ, αλλά και από τμήμα της πολιτικής και οικονομικής ελίτ, που ορέγεται «περασμένα μεγαλεία» και ενίσχυση του ρόλου της Βρετανίας στα διεθνή και ευρωπαϊκά ζητήματα- η Βρετανία παραμένει ένα από τα ισχυρότερα στρατιωτικά μέλη του ΝΑΤΟ-απαλλαγμένης από την υποχρέωση συμβιβασμών με την ΕΕ και την ανερχόμενη εντός της γερμανική επιρροή.

Η ενεργοποίηση του Άρθρου 50 της Συνθήκης της Λισαβώνας που προβλέπει τα της εξόδου μιας χώρας από την ΕΕ, θα είναι μια χρονοβόρα διαδικασία. Οι διαπραγματεύσεις για την έξοδο της Βρετανίας προβλέπονται ιδιαιτέρως δύσκολες, καθώς το Λονδίνο θέλει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο: τη διατήρηση δηλαδή των προνομίων της ενιαίας αγοράς χωρίς την τήρηση ωστόσο της ελεύθερης διακίνησης προσώπων, μιας και η παρουσία μεταναστών από τις χώρες μέλη της ΕΕ, που ανήκαν άλλοτε στο ανατολικό μπλοκ, ήταν υποτίθεται το βασικό ζήτημα που κυριάρχησε στο δημοψήφισμα για το Brexit.

Οι Ευρωπαίοι εταίροι και ιδίως οι Γάλλοι δεν κρύβουν την επιδίωξη να εκμεταλλευτούν την «απομόνωση» του λονδρέζικου Σίτι, προκειμένου να καταστήσουν το Παρίσι νέο ανερχόμενο χρηματοπιστωτικό κέντρο. Με άλλα λόγια θα ενισχυθεί ο γαλλοβρετανικός ανταγωνισμός, πολύ δε περισσότερο αν τελικά η Λεπέν καταφέρει να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές.

Οι διαπραγματεύσεις για το Brexit θα κρατήσουν τουλάχιστον μέχρι το 2019 . Το Λονδίνο μάλιστα επιδιώκει οι διαπραγματεύσεις να ξεκινήσουν μετά τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία τον Απρίλιο-Μάιο του 2017 και τις περιφερειακές εκλογές στη Γερμανία το φθινόπωρο του χρόνου. Οι διαπραγματεύσεις περί Brexit απειλούν να παραλύσουν τις διαδικασίες περαιτέρω ολοκλήρωσης της ΕΕ, ενώ παράλληλα, ανάλογα με την πορεία των εξελίξεων, θα αποτελούν μόνιμη πηγή χρηματοπιστωτικής αστάθειας.

Αν η κρίση στην Ελλάδα ανέδειξε την «ελαττωματική αρχιτεκτονική» του ευρώ, το Brexit σηματοδοτεί μία βαθιά «υπαρξιακή» κρίση της ίδιας της ΕΕ, η οποία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τάσεις αποσύνθεσης και ανοικτών πλέον εθνικών ανταγωνισμών.

Η ίδια η Βρετανία την ώρα που θα αναζητά τη θέση της στην μετά Brexit εποχή, θα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο αποσύνθεσης του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Σκωτία επιζητά την ανεξαρτητοποίησή της και την ένταξή της ως ανεξάρτητο κράτος στην ΕΕ, ενώ η Βόρειος Ιρλανδία κινδυνεύει να επιστρέψει σε εποχές «Ματωμένης Κυριακής».

Φυσικά η Βρετανία δεν είναι η μόνη πηγή ανησυχίας στην Ευρώπη. Στην Αυστρία το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών του Ιουλίου, στις οποίες επικράτησε με διαφορά μόλις 30.000 ψήφων ο υποψήφιος των Πρασίνων Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν, έναντι του ακροδεξιού Νόρμπερτ Χόφερ, είναι πολύ εύκολο να ανατραπεί στις επαναληπτικές εκλογές του Οκτωβρίου. Ούτως ή άλλως η αλγεινή εντύπωση από το γεγονός ότι οι μισοί Αυστριακοί ψήφισαν κληρονόμο των ναζί παραμένει.

Όχι λιγότερο σημαντικό είναι και το δημοψήφισμα για το μεταναστευτικό που έχει προκηρύξει για το Νοέμβριο, ο πρωταγωνιστής της πολιτικής των «κλειστών συνόρων» στην Ευρώπη, ο κεντροδεξιός πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν. Η απόρριψη της συμφωνίας για τη μετεγκατάσταση των προσφύγων θα είναι ένα ακόμη ηχηρό ράπισμα προς τις Βρυξέλλες, δυστυχώς με ακροδεξιό πρόσημο.

Ο ιαπωνικός μιλιταρισμός επιστρέφει

Αυτά στην Ευρώπη. Γιατί ιδιαιτέρως ανησυχητικές εξελίξεις έχουμε και στην Ασία, περιοχή έντονου σινο-ιαπωνικού ανταγωνισμού, με αυξανόμενες ενδείξεις στρατιωτικοποίησης με ανάμειξη του Πεκίνου, του Τόκιο, της Ουάσιγκτον και της Μόσχας. Πρόσφατα ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε τοποθέτησε στο υπουργείο Άμυνας την 57χρονη Τομόμι Ινάντα, μία ακροδεξιά πολιτικό μέλος του κυβερνώντος Φιλελεύθερου Κόμματος, γνωστή αναθεωρήτρια της ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Ινάντα ερωτηθείσα πρόσφατα αν η ιαπωνική επέμβαση στις ασιατικές χώρες κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν εισβολή απάντησε: «Εξαρτάται από ποια σκοπιά το βλέπεις». Η νέα υπουργός Άμυνας της Ιαπωνίας έχει αμφισβητήσει τα εγκλήματα πολέμου της Ιαπωνίας, όπως την αναγκαστική εκπόρνευση χιλιάδων γυναικών από την Κίνα και την Κορέα για την ικανοποίηση των σεξουαλικών αναγκών του ιαπωνικού στρατού, επισκέπτεται συχνά το Μνημείο Πεσόντων Γιασουκούνι στο Τόκιο, σύμβολο του ιαπωνικού μιλιταρισμού και έχει φωτογραφηθεί με τον αρχηγό των Ιαπώνων νεοναζί Καζουνάρι Γιαμάντα.

Το κυριότερο είναι ότι τάσσεται υπέρ της αναθεώρησης του ιαπωνικού συντάγματος και της κατάργησης του άρθρου που απαγορεύει τη συμμετοχή της Ιαπωνίας σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό, σε μία περίοδο αυξανόμενης έντασης στις σχέσεις Τόκιο-Πεκίνου λόγω της αμφισβητούμενης κυριαρχίας στο νησιωτικό σύμπλεγμα Σενκάκου/ Ντιαόγιου αλλά και της αυξανόμενης κινεζικής στρατιωτικής παρουσίας στη θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Πρόσφατα Κίνα και Ρωσία, ανακοίνωσαν τη διεξαγωγή κοινών ναυτικών γυμνασίων «ρουτίνας» το Σεπτέμβριο στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, μία ακόμη είδηση που αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση στην περιοχή με όξυνση των περιφερειακών ανταγωνισμών.

Το αμερικανικό ινστιτούτο RAND εξυφαίνει σενάρια περί ενδεχόμενου αμερικανικού πολέμου με την Κίνα, ενώ η επανάκαμψη του ιαπωνικού μιλιταρισμού μέσω της αύξησης των στρατιωτικών δαπανών και της συζήτησης περί συμμετοχής της Ιαπωνίας σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό, συμπίπτει με ανάλογη συζήτηση που έχει αρχίσει εδώ και καιρό και στην Γερμανία, με εισηγήσεις για κατάργηση του «ταμπού» του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το οποίο θα επιτρέψει στο Βερολίνο να έχει πλέον μεγαλύτερη στρατιωτική ανάμειξη στις διεθνείς υποθέσεις…

Μόλις άλλωστε πριν μερικές ημέρες δημοσιεύτηκε η είδηση, ότι η γερμανική κυβέρνηση κάλεσε τους πολίτες να εξασφαλίσουν προμήθειες δέκα ημερών για την αντιμετώπιση «ενδεχόμενης απειλής κατά της ύπαρξής μας», χωρίς περαιτέρω διευκρινήσεις για το ποια είναι η τόσο μεγάλη απειλή.

Lehman Brothers στο… τετράγωνο

Τα σενάρια πολέμου και γεωπολιτικών ανακατατάξεων, συνοδεύονται από την απειλή μιας νέας «Lehman Brothers» στο… τετράγωνο, με την κρίση να κτυπά αυτή τη φορά τις ιταλικές τράπεζες και τη ναυαρχίδα του γερμανικού-ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, την Deutsche Bank.

Οι ιταλικές τράπεζες αντιμετώπιζαν ήδη από το 2011 προβλήματα, με την ΕΕ να εξυφαίνει «λύση Παπαδήμου» ανατρέποντας, αν και αντιπαθή, την εκλεγμένη κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, προς όφελος μιας κυβέρνησης τεχνοκρατών υπό τον πρώην Ευρωπαίο επίτροπο Μάριο Μόντι.

Τα τοξικά δάνεια των ιταλικών τραπεζών ανέρχονται σε 360 δισ. ευρώ, στο ένα πέμπτο του ιταλικού ΑΕΠ. Από αυτά τα 200 δισ. ευρώ θεωρούνται δάνεια τα οποία έχουν για πάντα χαθεί. Η μετοχή της τράπεζας Monte dei Paschi, της αρχαιότερης ιταλικής τράπεζας-ιδρύθηκε το 1473 στη Σιένα- έχει υποχωρήσει περισσότερο από 80% από τις αρχές του έτους και η τιμή της είναι λίγο πάνω από τα 0,23 ευρώ.

Το 33% των δανείων της θεωρούνται «επισφαλή» και ανέρχονται σε 47 δισ. ευρώ. Το θέμα διάσωσης της Monte dei Paschi αλλά και άλλων τραπεζών που βρίσκονται σε παρόμοια δεινή θέση έχει τεθεί επί τάπητος. Με βάση τις νέες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη διάσωση της Monte dei Paschi, θα πρέπει να εξεταστεί η λύση του «bail in», της διάσωσης δηλαδή της τράπεζας με λεφτά των ομολογιούχων και των καταθετών(κούρεμα), οι οποίοι στην πλειονότητά τους είναι μικροκαταθέτες.

Μια τέτοιου είδους κίνηση θα ήταν οριστικά το πολιτικό τέλος του κεντροαριστερού πρωθυπουργού Μάριο Ρέντσι, ο οποίος ήδη στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές υπέστη σοβαρή πολιτική ήττα, με το Κίνημα των Πέντε Αστέρων που ίδρυσε ο δημοφιλής κωμικός Πέπε Γκρίλο και το οποίο τάσσεται υπέρ της εξόδου από το ευρώ, να έχει πετύχει σημαντικές επιτυχίες σε μεγάλους ιταλικούς δήμους.

Το ιταλικό δημόσιο χρέος έχει από το 2011 αυξηθεί από 1,8 τρισ. ευρώ σε 2,2 τρισ. ευρώ στο 133% του ΑΕΠ, με την ιταλική οικονομία να έχει συρρικνωθεί κατά 8% από το 2008 που ξέσπασε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση με την κατάρρευση της Lehman Brothers.

Και βέβαια μην ξεχνάμε την Deutsche Bank, τη μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας, την οποία το ΔΝΤ χαρακτήρισε τον Ιούνιο ως τον μεγαλύτερο συστημικό κίνδυνο διεθνώς. H Deutsche Bank, που εκτός των άλλων έχει εμπλακεί στο σκάνδαλο χειραγώγησης του διατραπεζικού επιτοκίου του Λονδίνου(Libor), ανακοίνωσε πέρυσι ζημιές 6,8 δισ ευρώ για πρώτη φορά από το 2008, ενώ φέτος η μετοχή της έχει υποχωρήσει σχεδόν 47% στα 12 ευρώ.

Οι ως άνω πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις μπορεί να εγγυώνται μία συναρπαστική δημοσιογραφικά περίοδο, καθόλου ωστόσο συναρπαστική για τους λαούς που θα υποστούν τις επιπτώσεις της επιδεινούμενης ποικιλοτρόπως καπιταλιστικής κρίσης. Εκτός και αν αφυπνιστεί το διεθνές εργατικό κίνημα, η αριστερά, οι αντιπολεμικές και φιλειρηνικές οργανώσεις του κόσμου, προκειμένου να αποτρέψουν τα μαύρα σενάρια.

Πηγή "Οικονομία με άλλο μάτι"

Πηγές:
http://www.ft.com/cms/s/0/7146f3b6-4e6c-11e6-88c5-db83e98a590a.html
http://www.reuters.com/article/us-usa-election-idUSKCN10114A
http://www.historiansagainsttrump.org/2016/07/an-open-letter-to-american-people.html
http://www.independent.co.uk/news/uk/politics/theresa-may-trident-debate-nuclear-bomb-yes-live-latest-news-a7143386.html
https://www.wsws.org/en/articles/2016/07/05/pers-j05.html
http://uk.reuters.com/article/uk-japan-defense-minister-idUKKCN10F13A
http://www.rand.org/blog/2016/08/qa-an-unthinkable-war-between-the-us-and-china.html
http://www.reuters.com/article/us-southchinasea-china-drills-idUSKCN1080O8
http://www.dw.com/en/report-germany-to-require-citizens-to-stockpile-supplies-in-case-of-catastrophe/a-19491176
http://www.economist.com/news/leaders/21701756-italys-teetering-banks-will-be-europes-next-crisis-italian-job
https://www.wsws.org/en/articles/2016/07/14/ital-j14.html
http://www.wsj.com/articles/deutsche-bank-poses-greatest-risk-to-global-financial-system-imf-says-1467239405




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Είναι καταγεγραμμένη και γενικώς αποδεκτό, κάτι περισσότερο από δεδομένη, η ανάγκη για την γέννηση - δημιουργία ενός πολιτικού χώρου ο οποίος θα είναι εκφραστής της αγωνίας και των αναγκών του ελληνικού λαού, που θα αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα και θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει πρακτικά τη σωρεία των προβλημάτων που συγκεντρώθηκαν επί σειρά δεκαετιών στην χώρα. Ενός πολιτικού χώρου που θα αποτελείται από μη εξαρτώμενους και μη άμεσα εμπλεκόμενους πολιτικά με την υπάρχουσα πολιτική σκηνή, και ο οποίος θα μπορεί να τοποθετηθεί επί των τύπων των ήλων, με προτάσεις ουσίας και με καθαρά πατριωτικό χαρακτήρα που θα υπερασπιστεί και θα αναδείξει τις βασικές αρχές και αξίες, τις οποίες και θα επανατοποθετήσει ως βασικούς πυλώνες για την ανάκαμψη και ολική επαναφορά.
Ήδη αυτός ο χώρος τελεί υπό δημιουργία, κινείται μακριά και έξω από τα ευρέως λειτουργούντα μέσα ενημέρωσης και προχωρά στην δημιουργία ενός εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού και ουσιαστικής πολιτικής πρότασης, η οποία παρουσιάζεται με σχετική ευκρίνεια, ενώ συμπληρώνεται – βελτιστοποιείται για να αποκτήσει με επιπρόσθετα στοιχεία, η ιδρυτική διακήρυξη, μέρος της οποίας παρουσιάζουμε μέσα στα πλαίσια πρώτης γνωριμίας με τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, ο οποίος θα αποτελείται από ανθρώπους εγνωσμένων – κατατιθεμένων δημοσίως αγώνων σε μείζονα εθνικά ζητήματα και όχι μόνο, προτάσσοντας το «δεν είμαστε κόμμα, αλλά χαράκωμα από όπου θα αγωνιστούμε για όσα εγκαταλείφθηκαν στον βωμό της προσωπικής ματαιοδοξίας, των ισχυρών εγχώριων και ξένων συμφερόντων, αλλά και του εθνομηδενισμού».

Του Νεκτάριου Δαπέργολα
Δρος Ιστορίας του ΑΠΘ


Η Πατρίδα μας διέρχεται σήμερα μια άνευ προηγουμένου πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση, που δεν είναι παρά η ορατή πλευρά μιας βαθύτατης πνευματικής παρακμής, η οποία έρχεται να σφραγίσει μία μακρά περίοδο ευτέλειας, ιστορικής αμνησίας, πολιτισμικής διάβρωσης και ηθικής καταρράκωσης.

Μια περίοδο σταδιακής αποσάθρωσης της ίδιας μας της συλλογικής ιδιοπροσωπείας και αυτοσυνειδησίας, κατά την οποία, εκούσια υποταγμένοι στα σκύβαλα του ανερμάτιστου ευδαιμονισμού και της «εκσυγχρονιστικής» πλάνης, πετάξαμε στη χωματερή βιώματα, αξίες, παραδόσεις και ιδανικά, όλα εκείνα τα στοιχεία που μας διαμόρφωσαν ως λαό και μας κράτησαν ζωντανούς σε καιρούς χαλεπούς και δύσβατους, σε καιρούς ανέχειας, ξένης κατοχής, διωγμών και δοκιμασίας. Η σταδιακή απονέκρωση της ιστορικής μας μνήμης και κυρίως η απώλεια της ζωντανής και βιωματικής μας σχέσης με την ορθόδοξη πνευματική μας παράδοση, γέννησαν ήδη εδώ και πολλές δεκαετίες τα σπέρματα της σύγχρονης εθνικής υπαρξιακής μας σύγχυσης.

Στο τέλος αυτής της μακράς ιστορικής διαδρομής, ήρθε και η επισφράγιση με την περίοδο της λεγόμενης Μεταπολίτευσης. Εδώ και 40 περίπου χρόνια επιβλήθηκε σταδιακά στη χώρα μας το απόλυτο ξεχαρβάλωμα του παντός: ένα κολοσσιαίο πελατειακό κράτος με υπέρογκο δανεισμό για τη λειτουργία και τη διαιώνισή του, ένα χαώδες δίκτυο διαπλοκής κομμάτων, ΜΜΕ και τραπεζών, μία πλημμυρίδα ασύδοτου πλουτισμού, πλήρους ατιμωρησίας, ελληνοφοβικής υστερίας, πολιτιστικής ασυναρτησίας, πολιτικής διαφθοράς, αδιάντροπης κλεπτοκρατίας, προκλητικής αναξιοκρατίας, εκποίησης κάθε αξίας, ευτελισμού όλων των θεσμών. Η αδιαφάνεια και η ανομία έγιναν τα βασικά συστατικά ενός σαθρού οικονομικού συστήματος και τη θέση των ικανών ανθρώπων πήραν αδίστακτες και πρόθυμες για κάθε συμβιβασμό μετριότητες.

Άλλες όψεις αυτής της τραγικής κατάστασης αποτελούν η αποδιοργάνωση του στρατού και της αστυνομίας, ο εκμαυλισμός της Δικαιοσύνης, η (μέσω αλλεπάλληλων νομικών μεταρρυθμίσεων) νομιμοποίηση της λεηλασίας του δημοσίου χρήματος, ο συνεχής ευτελισμός της λειτουργίας ενός πολιτεύματος που στην πράξη μεταλλάσσεται σε ολοένα και λιγότερο δημοκρατικό, και κυρίως βέβαια η εσκεμμένη και μεθοδική προσπάθεια εκ μέρους του γηγενούς πολιτικο-οικονομικού συστήματος, σε συνεργασία με τους ξένους εντολοδόχους του, να καταστρέψει ό, τι είχε έως πρόσφατα απομείνει στον ελληνικό λαό από πλευράς εθνικής συνείδησης και ιστορικής μνήμης. Βασικά όπλα στο παιχνίδι αυτό τα εξωνημένα ΜΜΕ της ψευδοπροοδευτικής ιδεοληψίας, η εκμαυλισμένη σημερινή δήθεν διανόηση και πάνω απ’ όλα η συστηματικά μεταλλαγμένη δημόσια εκπαίδευση (σε όλες της ανεξαιρέτως τις βαθμίδες), αυτό το σύγχρονο υπερόπλο μαζικής λοβοτομής και εθνικής αποδόμησης.

Έτσι ήταν που η χώρα απονευρώθηκε και ευνουχίστηκε πνευματικά, για να έρθουν εν τέλει και οι ταφόπλακες των μνημονίων και της αθρόας λαθρομετανάστευσης (δηλαδή της προϊούσας ισλαμοποίησης του τόπου μας) να επιστεγάσουν και υλικά - μέσω της οικονομικής καταστροφής, της κοινωνικής διάλυσης, της δημογραφικής συρρίκνωσης και της εθνικής υποδούλωσης - τη θανατική της καταδίκη.

Επιπλέον, η Ελλάδα του 2016 είναι αντιμέτωπη με τον εφιάλτη της ανεργίας, αλλά και της συνεχούς αφαίμαξης από το καλύτερο έμψυχο δυναμικό της (λόγω της μετανάστευσης των νέων παιδιών της), την καθημερινή πτώχευση μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, τις αυτοκτονίες, τη βαριά φορολογία, τις περικοπές, τους «κόφτες» και τις κατασχέσεις. Και αρχίζει να διαπιστώνει με τρόμο, πως έχει φτάσει πια στον πάτο. Η ελπίδα, η αυτοπεποίθηση, η περηφάνια και η πάλαι ποτέ αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού έχουν δώσει πλέον τη θέση τους στην απόλυτη ταπείνωση, την ηττοπάθεια, την πλήρη νέκρωση των αντανακλαστικών της κοινωνίας.

Ανάλογα ζοφερό όμως και το εχθρικό διεθνές περιβάλλον, με το πάλαι ποτέ ευρωπαϊκό όνειρο να έχει πια μετατραπεί σε μακάβριο εφιάλτη, μέσα σε μια Ευρώπη που καταρρέει με έντονα ελλείμματα δημοκρατίας, με συνθήκες οικονομικής δουλείας που την επιβάλλουν τεράστια οικονομικά (και όχι μόνο) συμφέροντα και με πληθώρα φυγόκεντρων τάσεων. Όσο για τον γεωπολιτικό μας περίγυρο, η δική μας «σταθερότητα» αμφισβητείται καθημερινά από την αδηφάγα μεγαλομανία της νεο-οθωμανικής Τουρκίας, τις αλυτρωτικές πομφόλυγες των Σκοπίων και τον μεγαλοϊδεατισμό της Αλβανίας, καθώς και τις προεκτάσεις των πολέμων σε Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή. Αλλά κι όταν ακόμη οι διεθνείς εξελίξεις προσφέρουν κάποιες ευκαιρίες, αυτές περνούν και χάνονται αναξιοποίητες, καθώς ακυρώνονται συστηματικά από απερίγραπτες ντόπιες κυβερνήσεις ανδρεικέλων, που πολιτεύονται καθημαγμένες από την φοβία, τον ενδοτισμό, την ιδιοτέλεια και την εξάρτηση.

Έτσι σήμερα η πατρίδα μας δείχνει μοιραία πια να βουλιάζει στην πιο βαθιά απόγνωση. Στερημένη από τα βασικότερα δομικά στοιχεία της ταυτότητάς της, παραλυμένη από την ιστορική αμνησία, αποξενωμένη από τις αξίες της, σε πλήρη αποστασία από τον Θεό, επιδέξια χειρουργημένη επί χρόνια πάνω στο κρεβάτι του Προκρούστη με το νυστέρι της δανεικής ευμάρειας και του εύκολου πλουτισμού, που αποστέγνωσαν μέσα μας κάθε έννοια πνευματικής ισορροπίας και εθνικής αξιοπρέπειας, κυριεύεται πλέον από άγχος, κατάθλιψη, οργή, φόβο, ντροπή και πανικό και οδηγείται - μάλλον φυσιολογικά υπό αυτές τις συνθήκες - στην απελπισία.

Μπροστά στην κατάρρευση που επίκειται και την προδιαγεγραμμένη πορεία προς τον ολοκληρωτικό πολιτισμικό, δημογραφικό και οικονομικό αφανισμό, είναι φανερό ότι όσες υγιείς δυνάμεις έχουν απομείνει πλέον στον τόπο μας, πρέπει να εγερθούν και να δράσουν με αποφασιστικότητα για τη σωτηρία του. Οι πάσης φύσεως έως τώρα ηγεσίες και όλες ανεξαιρέτως οι υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις είναι πάντως φανερό πως είναι είτε απρόθυμες, είτε ανίκανες να ανασχέσουν την επερχόμενη καταστροφή.

Για όλους αυτούς τους λόγους αποτελεί σήμερα - περισσότερο από ποτέ - επιτακτική αναγκαιότητα και βαριά ιστορική ευθύνη η δημιουργία ενός μαζικού, δυναμικού κινήματος και ενός νέου πολιτικού φορέα, που θα έχει τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά σε σχέση με το υπάρχον πολιτικό σκηνικό.

Ενός φορέα, που θα ξεπεράσει εντελώς τις ανούσιες και παρωχημένες «αριστερές» και «δεξιές» ετικέτες και τις διχαστικές διακηρύξεις των κομματικών μαντριών.

Ενός φορέα, που θα επιχειρήσει να ανατρέψει συθέμελα το σάπιο πολιτικό κατεστημένο και να δρομολογήσει τις διαδικασίες για την έξοδο της πατρίδας από την ξένη κατοχή που συνθλίβει την κοινωνία.

Ενός φορέα, που θα αξιοποιήσει επιτέλους το ζωντανό κύτταρο των αποδήμων Ελλήνων, δίνοντάς τους το δικαίωμα να συναποφασίσουν για την πορεία την Μητέρας Πατρίδας, αλλά και θα δράσει άμεσα για την επιστροφή και αξιοποίηση των νέων Ελλήνων που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, αλλά και της προκλητικής αναξιοκρατίας των περασμένων ετών.

Ενός φορέα, που θα οραματιστεί και θα εργαστεί για την πνευματική, πολιτιστική και οικονομική αναγέννηση της Ελλάδας, μέσα από την επανασύνδεση με την Ιστορία της και τις παραδοσιακές αξίες της.

Ενός φορέα, που θα εντρυφήσει σε αυτές τις αξίες όχι ως κάτι στατικό και μουσειακό, αλλά αναγεννώντας συγχρόνως και την πάλαι ποτέ ικανότητα του Ελληνισμού να μετουσιώνει προοδευτικά και να ανακαινίζει δημιουργικά.

Ενός φορέα, που θα βασιστεί πραγματικά στο φως της Ορθοδοξίας και τα ιδεώδη του Ελληνισμού και δεν θα τα καπηλευτεί απλώς για επικοινωνιακούς λόγους, όπως πράττουν πάλι εσχάτως κάποιοι τεχνητά νεκραναστημένοι επαγγελματίες χριστιανοκάπηλοι ελλαδέμποροι.

Ενός φορέα, που θα εργαστεί με πνεύμα αυτοθυσίας για την αναγέννηση της Παιδείας, την αναδόμηση της Δικαιοσύνης, την αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, την εμπέδωση συνθηκών αξιοκρατίας και πραγματικής δημοκρατίας, την άμεση λύση του λεγόμενου μεταναστευτικού ζητήματος και ακόμη την αντιμετώπιση όλων των άλλων μεγάλων προβλημάτων που ταλανίζουν σήμερα τη χώρα μας, μέσα από έναν δημιουργικό και σύγχρονο πατριωτισμό.

Ενός φορέα, που θα επιδιώξει το τέλος του παρασιτισμού και τη δημιουργία υποδομών πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής στον οικονομικό τομέα, αλλά και την αξιοποίηση των άφθονων πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας προς όφελος όμως του λαού της και όχι των συμφερόντων των ξένων δανειστών.

Ενός φορέα, που θα αναστείλει τα δυσβάσταχτα μέτρα που φτωχοποιούν τον λαό μας, χωρίς να έχουν το παραμικρό αντίκρισμα, θα μειώσει την ανεργία, θα θεσπίσει ένα δίκαιο και βιώσιμο φορολογικό σύστημα.

Ενός φορέα, που θα χαράξει νέους δρόμους στην εξωτερική μας πολιτική με βάση τα πραγματικά εθνικά μας συμφέροντα, επιδιώκοντας τη γεωπολιτική αναβάθμιση της πατρίδας μας και τη μετεξέλιξή της σε αυθεντικό και δυναμικό παράγοντα σταθερότητας για τα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή.

Ενός φορέα, που θα προβεί στην ενίσχυση και αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, ως θεματοφυλάκων της εδαφικής ακεραιότητας και της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας.

Ενός φορέα, που θα δώσει έμφαση στην αποκέντρωση και την περιφερειακή ανάπτυξη, καθώς και στην ενίσχυση τοπικών θεσμών που θα παραπέμπουν στην άμεση δημοκρατία και τον κοινοτισμό, λαμβάνοντας έμπνευση και πάλι από τη μακρά ιστορική παράδοση του λαού μας.

Ενός φορέα, που θέλει να ενώσει και να συσπειρώσει όλους τους Έλληνες, βγαίνοντας μέσα από την κοινωνία, εκπροσωπώντας την κοινωνία και απολογούμενος απέναντι στην κοινωνία. Μαζική συμμετοχή και λαϊκή κινητοποίηση αποτελούν μονόδρομο, αρκετά πια με τους αυτόκλητους, συστημικούς και δήθεν χαρισματικούς ηγέτες.

Ενός φορέα, τέλος, που πρέπει να στελεχώνεται από νέα, καθαρά και άφθαρτα πρόσωπα και στον οποίο χωρούν όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες που νιώθουν πόνο και αγωνία για το μέλλον της πατρίδας και των οικογενειών τους.

Έρχεται λοιπόν η ώρα της κινητοποίησης, της συστράτευσης και της πραγματικής αντίστασης στα σχέδια των ολετήρων της πατρίδας. Ήδη μάλιστα έχει χαθεί υπερπολύτιμος χρόνος. Την ώρα που όλα γύρω μας καταρρέουν με πάταγο, τη στιγμή που η γη μας, οι μνήμες μας, οι ζωές μας οι ίδιες καταστρέφονται και ξεπουλιούνται, κανείς πραγματικός Έλληνας δεν έχει πια το δικαίωμα να παραμένει ανενεργός και απαθής.

Καιρός να ξεκινήσει πλέον ένας ανένδοτος αγώνας για τη σωτηρία μιας πατρίδας που ματώνει και αργοσβήνει. Τέλος πια οι μεμψιμοιρίες και η κατάθλιψη, τέλος η παραίτηση της ιδιώτευσης και η αδιέξοδη γκρίνια του καναπέ, τέλος η ηττοπάθεια και το (σκόπιμα καλλιεργημένο άνωθεν) αίσθημα ματαιότητας, κάθε φορά που γίνεται λόγος για αντίδραση στα σχέδιά τους. Αρκετά παραδοθήκαμε, αρκετά ανεχτήκαμε, αρκετά υποταχτήκαμε. Κοντεύει πλέον η ώρα που όσοι Έλληνες έχουν απομείνει ζωντανοί σ’ αυτόν τον τόπο, θα κληθούν και να το αποδείξουν.

Καιρός όμως να ξεκινήσει ταυτόχρονα ένας αγώνας και για την πραγματική πρόοδο (λέξη που τόσο άμεσα χρειάζεται ανανοηματοδότηση και επαναπροσδιορισμό). Προοδευτικό είναι ό,τι προάγει το πνεύμα του ανθρώπου, ό, τι κατοχυρώνει την ελευθερία του, αλλά και υλικά ό, τι θωρακίζει την κοινωνία μέσα από την ισονομία και την ισχυροποίηση των αδυνάτων απέναντι στην ασυδοσία των ισχυρών. Προοδευτικό είναι ό, τι βελτιώνει την καθημερινότητα των κοινωνιών, μειώνοντας την απόσταση ανάμεσα στη φτώχεια και στον πλούτο.

Αλίμονο αν προοδευτικό ήταν το να αποθεώνει κανείς όλα τα υποβολιμαία νεοταξίτικα πνευματικά σκουπίδια, υπηρετώντας τους γνωστούς μηχανισμούς αποβλάκωσης και ποδηγέτησης των μαζών - και ταυτόχρονα υπηρετώντας τις τράπεζες και τις εκάστοτε ολιγαρχίες, μοιράζοντας ανέξοδα ψίχουλα στους πεινασμένους και διαιωνίζοντας ένα καθεστώς κοινωνικής αδικίας και ανισότητας. Γιατί η πνευματική πρόοδος στα δικά μας μάτια συνδέεται με την αποτίναξη της τυραννίας των μηχανισμών. Και όσο για την υλική πρόοδο, αυτή δεν μπορεί να αποτελεί συνάρτηση μόνο της παραγωγής, αλλά και της καινοτομίας, της ιδέας, της δημιουργίας, εννοιών επί της ουσίας ξεχασμένων σε σχέση με τη μέτρηση των μεγεθών του εθνικού πλούτου. Η γνώση φέρνει τη συνείδηση, αυτή φέρνει τη στράτευση (ο καθένας στο δικό του μετερίζι), η στράτευση φέρνει την αναγνώριση και η αναγνώριση δίνει νόημα στον πλούτο, όχι μόνο με οικονομικό προσανατολισμό, αλλά και ηθικό-κοινωνικό περιεχόμενο, προσδιορίζοντάς τον ως το κατά κεφαλήν εισόδημα μιας κοινωνίας με όρους πλήρους διαφάνειας. Σε μια προοδευτική κοινωνία τα μεγέθη αλληλοσυμπληρώνονται και δεν αλληλοαναιρούνται. Ήρθε η ώρα, όλοι μαζί, να παλέψουμε επιτέλους και γι’ αυτό.

Έχουμε έρθει από μακριά, από εποχές που ο Ελληνισμός δεν ασφυκτιούσε μέσα σε γεωγραφικά σύνορα, αλλά ήταν πανανθρώπινη ιδέα, η οποία έκανε τον τότε κόσμο λιγότερο βάρβαρο, και όχι κατακτημένος και λεηλατημένος τόπος που αναζητά εποίκους και εθνομηδενιστικά ψευτο-ιδεολογήματα απάτριδων για να τους «ενώσει» τεχνητά.

Έχουμε έρθει από μακριά, δίνοντας μάχες υπέρ βωμών και εστιών, για την πίστη των πατέρων μας, για την ελευθερία από εξωτερικούς κι εσωτερικούς εχθρούς. Μάχες με βαρύ τίμημα, όχι πάντοτε νικηφόρες, αλλά που τις νοηματοδότησε η αίσθηση του καθήκοντος, μετατρέποντας την αυτοθυσία και τον θάνατο σε συχνά αυτονόητο και ελάχιστο φόρο τιμής για τη σωτηρία της πατρίδας.

Έχουμε έρθει από μακριά, δημιουργώντας, συνθέτοντας, παράγοντας και αναπαράγοντας ύλη και πνεύμα, βιώματα και αξίες, ιδέες και πεποιθήσεις, οικονομικές σχέσεις και πολιτικές δομές, τέχνες και γράμματα, θεσμούς και ιδανικά. Σαρκία ένθεα, ατέρμονοι οδίτες, εμπνευσμένοι ταυτόχρονα από το κατά Λόγον και το υπέρ Λόγον.

Έχουμε έρθει από μακριά, γεννώντας και αναδιαμορφώνοντας έναν Πολιτισμό με αδιατάρακτη ιστορική συνέχεια χιλιετιών, έσχατα απομεινάρια εμείς σήμερα ενός λαού που κάποτε μεγαλούργησε με μετριοπάθεια, ταπεινοί μαζί και άνω θρώσκοντες, χοϊκοί και περιπατούντες επί πτερύγων ανέμων.

Στο τέλος πια αυτής της μακραίωνης διαδρομής, λίγο πριν τη διαφαινόμενη ιστορική μας έκλειψη, ήρθε η ώρα να ξαναβρούμε επιτέλους την περπατησιά μας, να ξαναθυμηθούμε το πάλαι ποτέ ανυπότακτο και αντιστασιακό μας φρόνημα που μας κράτησε έως σήμερα ζωντανούς, να ξαναβρούμε την αυθεντική μας ταυτότητα που την απωλέσαμε στη δίνη των καιρών, και να αναζητήσουμε το μονοπάτι που θα μας βγάλει από το τέλμα.

Ήρθε η ώρα της συστράτευσης, για μια αυθεντική εξανάσταση και μια εξαρχής αναγέννηση του λαού μας σε όλους τους τομείς.
Για μια νέα γένεση, υλική και πνευματική.
Για μια πραγματική Παλιγγενεσία…

Υποσημείωση: Η δημοσίευση του παρόντος προσχεδίου γίνεται στα πλαίσια ενημέρωσης των πολιτών, επιτρέπεται η αναδημοσίευσή της και απαγορεύεται ρητά η ολική ή μερική αντιγραφή ή και τροποποίησή της για λόγους πολιτικής χρήσης ή εκμετάλλευσης (η διευκρίνιση αυτή γίνεται επειδή υπάρχουν ήδη τα στοιχεία εκείνα που έχουν διασπαρεί για να χειραγωγήσουν, να υποκλέψουν ή να διασύρουν την συγκεκριμένη πολιτική κίνηση, για να την καταστήσουν εργαλείο του ήδη υπάρχοντος πολιτικού συστήματος) και καμία σχέση δεν θα έχει με ονόματα πρώην στρατηγών και άλλων κύκλων που έχουν ποικίλλες αγαστές σχέσεις με το πολιτικό σκηνικό (παρελθόντος και παρόντος χρόνου).



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού για τη μεταναστευτική πολιτική είναι αποκαλυπτικές και ταυτόχρονα ανατριχιαστικές. Οχι μόνο διότι εμμέσως προαναγγέλλουν την πιθανή έλευση άλλων 180.000 προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας, αλλά κυρίως επειδή επιχειρούν να διαμορφώσουν ένα εκβιαστικό κλίμα. Κατά τον κ. Μουζάλα, ο κίνδυνος αυτός ελλοχεύει στην περίπτωση που σταματήσει να εφαρμόζεται η συμφωνία Ευρώπης - Τουρκίας. Κατά τη λογική του, μάλιστα, θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες προς την Αγκυρα, διότι, τηρώντας (στον βαθμό που το έκανε) τη συμφωνία κατά το προηγούμενο τρίμηνο, αποφεύχθηκε η αυξημένη ροή σε αυτά τα επίπεδα των εκατοντάδων χιλιάδων.

Απολύτως απαράδεκτος επίσης ο κ. Μουζάλας έσπευσε να δηλώσει ότι «προσπαθούμε σκληρά να βοηθήσουμε και την Ε.Ε. και την Τουρκία», διότι «οποιαδήποτε αστάθεια θα επηρεάσει και τη γειτονική χώρα». Κατ' ουσίαν, δηλαδή, ο κ. αναπληρωτής υπουργός ζητά να μεταβληθεί η Ελλάδα σε όμηρο της Τουρκίας και να κινείται επί τη βάσει των διαθέσεών της, ελπίζοντας και μόνο ότι δεν θα θελήσει να μας δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα.

Ομως η πραγματικότητα είναι, δυστυχώς, πολύ πιο οδυνηρή. Είναι εμφανές ότι ο Ερντογάν, στον απόηχο του αποτυχημένου πραξικοπήματος σε βάρος του, κάνει οτιδήποτε προκειμένου να σταθεροποιήσει τη θέση του, η οποία δεν φαίνεται και πολύ ασφαλής. Γι' αυτό προχωρά και σε διαρκή εναλλαγή συμμαχιών, αυξομείωση των λεονταρισμών και των εναγκαλισμών του προς διάφορες κατευθύνσεις και σκλήρυνση της στάση του στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Αντιλαμβανόμενος, λοιπόν, ο κ. Μουζάλας ότι ο «σουλτάνος» για να εκβιάσει τη Δύση, ετοιμάζεται να απελευθερώσει πάλι τις ροές από τα παράλια της Τουρκίας, επιχειρεί να «προετοιμάσει» κατάλληλα την ελληνική κοινωνία. Εχει, ωστόσο, αποδειχτεί ότι αυτό δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Ηδη οι τοπικές κοινωνίες που κλήθηκαν έως τώρα να υποστούν τα βάρη αυτής της κατάστασης έφτασαν στα όριά τους, μολονότι τα αισθήματα φιλοξενίας και ανθρωπισμού από τους Ελληνες συχνά αποδείχτηκαν πολύ ευρύχωρα, παρά την οικονομική κρίση. Αλλο, όμως, αυτό και άλλο η άλωση ολόκληρης πια της χώρας από ορδές προσφύγων και μεταναστών. Δυστυχώς, οι συνέπειες από την έλλειψη σθεναρής μεταναστευτικής πολιτικής τώρα θα αρχίσουν να εκδηλώνονται για τα καλά...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Κώστα Μπετινάκη

Εκμεταλλευόμενη την συνταγματική παράγραφο που ονομάζεται το «Freedom of Information Act» (ελευθερία στην πρόσβαση πληροφοριών) η νομική υπηρεσία Judicial Watch κατόρθωσε να αποκτήσει άκρως απόρρητο έγγραφο της αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας του στρατού «Defense Intelligence Agency» (πιο γνωστής ως DIA) που αναφέρεται στην δημιουργία του ISIS: “THE WEST, GULF COUNTRIES, AND TURKEY [WHO] SUPPORT THE [SYRIAN] OPPOSITION... [SUPPORT] ESTABLISHING A DECLARED OR UNDECLARED SALAFIST PRINCIPALITY IN EASTERN SYRIA... IN ORDER TO ISOLATE THE SYRIAN REGIME..”. (Η Δύση, οι χώρες του Κόλπου και η Τουρκία που υποστηρίζουν την συριακή αντιπολίτευση δημιουργούν μία Σαλαφιστική οντότητα στην ανατολική Συρία, προκειμένου να απομονώσουν το συριακό καθεστώς).

Το έγγραφο είχε αποκτηθεί από την Judicial Watch με αφορμή την φονική επίθεση στο αμερικανικό προξενείο στη Βεγγάζη, αλλά τότε δεν είχε δοθεί μεγάλη σημασία σ’ αυτό. Ώσπου ρωσικό υπόμνημα 50 σελίδων στον ΟΗΕ, αποκάλυπτε το αμερικανικό «Σχέδιο Β» της δημιουργίας του ISIS από την DIA.
Στο ρωσικό υπόμνημα αναφερόταν ότι τα χημικά που υποτίθεται ότι χρησιμοποιούσε το καθεστώς Άσαντ, είχαν χορηγηθεί στους «επαναστάτες» από τον πρίγκιπα Bandar της Σαουδικής Αραβίας.
Αλλά πώς να πληροφορηθεί ο πολίτης της Δύσης για το παρασκήνιο της δημιουργίας του ISIS, όταν τα δυτικά Μέσα Ενημέρωσης έχουν ως βασικόπληροφοριοδότη τα αυστηρά ελεγχόμενα αμερικανικά Μέσα. Πλην –ευτυχώς- των εναλλακτικών ιστοσελίδων αδέσμευτης πληροφόρησης.

Οι ειδήσεις που είχαν επιμελώς αποσιωπηθεί από τα «αξιόπιστα» δυτικά Μέσα:
- Στις 23 Φεβρουαρίου 2015 το πρακτορείο «FARS» είχε μεταδώσει ότι ο ιρακινός στρατός είχε καταρρίψει δύο βρετανικά μεταγωγικά που μετέφεραν οπλισμό για τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Χαλιφάτου.
- Την 1η Μαρτίου 2015 το πρακτορείο «FARS» είχε μεταδώσει πως οι ιρακινές δυνάμεις γνωστές και ως “Al-Hashad Al-Shabi” κατέρριψαν αμερικανικό ελικόπτερο που μετέφερε οπλισμό για το ISIS.
- Στις 10 Απριλίου 2015, το «Press TV» μετέδωσε πως μετά από συριακό αίτημα το Ισλαμικό Χαλιφάτο χαρακτηρίσθηκε τρομοκρατική οργάνωση. Κάτι που δεν αποδέχθηκαν τότε, ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία και Ιορδανία.
- Ουδένα δυτικό Μέσο είχε δημοσιοποιήσει φωτογραφίες μελών τους ISIS με τατουάζ του αμερικάνικου στρατού.
- Στις 19 Mαΐου 2015, Brad Hoof από το levantreport.com αποκαλύπτει απόρρητο έγγραφο των αμερικανικών στρατιωτικών μυστικών υπηρεσιών του 2012 που ανέφερε: «Θα ενισχύσουμε την άνοδο του Ισλαμικού Χαλιφάτου προκειμένου να απομονωθεί το συριακό καθεστώς».
- Στις 22 Ιουνίου 2015, ο πρώην συνεργάτης της CIA Steven Kelley, εξηγούσε, πως «οι ΗΠΑ δημιούργησαν τον ISIS για χάρη του Ισραήλ ώστε να μην τελειώνει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή ώστε να μην ασχολούνται όλοι με το Ισραήλ, ενώ θα ωφελούνται από τις παραγγελίες όπλων οι πολεμικές βιομηχανίες αλλά και οι γερουσιαστές που τις υποστηρίζουν».
- Στις 11 Ιουλίου 2015 ο Gordon Duff, αρχισυντάκτης στο veteranstoday.com αποκάλυψε από τους φακέλους στενού συνεργάτη του γερουσιαστή John McCain το στημένο video ενός «αποκεφαλισμού» από τζιχαντιστές. Λες και πρόκειται για σκηνικό από ταινία του Χόλυγουντ.
- Μόλις στις 12 Ιουλίου 2015, στο περιοδικό ΤΙΜΕ, υπάρχει η «πρωτοφανής παραδοχή» ότι «το ISIS ανεφοδιάζεται με όπλα και από χώρες του ΝΑΤΟ» και ότι «η είδηση μεταδίδεται μόνον από εναλλακτικά Μέσα ενημέρωσης».
- Στις 18 Νοεμβρίου 2015 ο Βλαντίμιρ Πούτιν, εξέθεσε 40 χώρες μερικές από τις οποίες ανήκουν στην G-20, ότι ενισχύουν οικονομικά το ISIS, και είπε ότι με πρόφαση ότι βομβαρδίζουν τους τζιχαντιστές, οι ΗΠΑ καταστρέφουν βασικές δομές της Συρίας.
- Στις 22 Νοεμβρίου 2015 πολλαπλές πηγές αποκαλύπτουν ότι διεξάγεται λαθρεμπόριο πετρελαίου από τον ISIS μέσω Τουρκίας και μάλιστα κατονομάζεται ο γιός του Ερντογάν ότι κερδίζει από το λαθρεμπόριο αυτό.

Αλλά από τότε που ξεχάστηκε η Smith-Mundt Act του 1948 η οποία αναφερόταν στην τεχνική της παραπληροφόρησης και της προπαγάνδας στις ΗΠΑ, υπάρχουν άραγε αξιόπιστες αμερικανικές πηγές ειδήσεων; Ούτε οι «The New York Times».

Πηγή "Ζούγκλα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Απόσπασμα από το άρθρο του Βασίλη Στοϊλόπουλου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Άρδην», τεύχος 104. Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στο περιοδικό που κυκλοφορεί σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία.

Οι θέσεις του Σόρος για το προσφυγικό

Οι απόψεις του Σόρος για την «ευρωπαϊκή» αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος παρουσιάστηκαν εκτενώς πέρυσι, με την έναρξη της προσφυγικής κρίσης, σε δική του ιστοσελίδα (1) και κατόπιν δημοσιεύθηκαν στη γερμανική συντηρητική εφημερίδα DIE WELT (2).

Σύμφωνα με ορισμένες από αυτές, η Ευρώπη θα έπρεπε να δέχεται «ετησίως μέχρι και ένα εκατομμύριο πρόσφυγες» (εκ των πραγμάτων, ως επί το πλείστον νεαρούς μουσουλμάνους), όμως αυτό που για τον Σόρος αποτελεί conditio sine qua non για την επιτυχία του όλου προσφυγικού εγχειρήματός του είναι «οι πρόσφυγες να πηγαίνουν εκεί που οι ίδιοι επιθυμούν και εκεί όπου είναι ευπρόσδεκτοι».

Σε κάθε πρόσφυγα θα χορηγείται από τις χώρες υποδοχής μεταναστών το ποσό των 15 χιλιάδων ευρώ [επιπλέον κοινωνικές παροχές (3)], ενώ οι χώρες που συνορεύουν με εστίες πολέμων και δέχονται πρόσφυγες θα επιδοτούνται με ένα πόσο της τάξης των 8-10 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως, χωρίς να αποσαφηνίζει συγκεκριμένα την πηγή χρηματοδότησης του «οράματός» του. Η απονομή ασύλου θα γίνεται ενιαία για όλη την Ευρώπη και θα υπάρχει ευρωπαϊκός έλεγχος των συνόρων.

Η νομική διαφοροποίηση μεταξύ πρόσφυγα, οικονομικού μετανάστη κ.λπ. θα καταργηθεί, όπως και η δυνατότητα των κρατών να προστατεύουν μόνα τους τα σύνορά τους. Προκειμένου δε να μην υπάρχει «πανικός» στο «ταξίδι (sic) των μεταναστών» («migration journey») θα καθιερωθούν τα λεγόμενα «safe channels», ανάλογα με τις ανθρωπιστικές διόδους σε περιοχές πολεμικών συγκρούσεων.

Σημαντικό μέρος των παραπάνω θέσεων είναι ήδη πραγματικότητα ή δρομολογούνται, όπως δείχνουν τα γεγονότα, τουλάχιστον από το περσινό καλοκαίρι (4). Ενδεικτικό παράδειγμα είναι το ευρωτουρκικό σχέδιο Μέρκελ-Ερντογάν για την αντιμετώπιση της «προσφυγικής κρίσης», που είναι δημιούργημα της δεξαμενής σκέψης European Stabillity Initiative (ESI) (5). Μιας πρωτοβουλίας που χορηγός της είναι ο Σόρος και διευθυντής της ο Γκέραλντ Κνάους, σύμβουλος της Γερμανίδας καγκελαρίου σε προσφυγικά θέματα.

Το δίκτυο ΜΚΟ που επηρεάζει ο Σόρος

Το γιγαντιαίο σύστημα της «διαπλοκής», όπου η παρουσία του OSF και διαφόρων άλλων πανίσχυρων ιδρυμάτων της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ είναι αδιαμφισβήτητο, γεγονός που εντοπίζεται σχετικά εύκολα στο διαδίκτυο (6). Όσο και αν γίνονται προσπάθειες απόκρυψής τους, αμέσως γίνονται αντιληπτά:

α) η ευκαιρία ανάμειξής τους στη «μεγάλη πολιτική»,
β) οι δυνατότητες «αγοράς επιρροής» και εξωθεσμικής παρέμβασης στο διεθνές πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό γίγνεσθαι,
γ) οι δυνατότητες επιρροής της κοινής γνώμης.

Γι’ αυτό και στους αποδεκτές των επιχορηγήσεων του πολυπράγμονα Σόρος, μέσω της OSF, περιλαμβάνονται και ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες, όπως ο Ομπάμα και η Κλίντον, πασίγνωστες αμερικανικές ΜΚΟ, όπως η Center for American Progress, το διαδικτυακό κίνημα ακτιβιστών Avaaz (7) (γνωστό από την Αραβική Άνοιξη, τον ουκρανικό και τον συριακό εμφύλιο) η Move On (8), αλλά και άλλες οργανώσεις, π.χ. αυτές που υποστηρίζουν τη νομιμοποίηση της μαριχουάνας στις ΗΠΑ ή αυτές που προσπάθησαν να εμποδίσουν την ανάδειξη του Μπους του νεότερου στην αμερικανική προεδρία.

Χρήματα του Σόρος κατέληξαν και σε φιλομεταναστευτικές ομάδες όπως η British Future, που ανάλαβε τον αγώνα κατά του UKIP του ευροσκεπτικιστή Φάρατζ, αλλά και σε χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, κατά τη διάρκεια των «πολύχρωμων επαναστάσεων» σε Σερβία, Γεωργία και Ουκρανία (9).

Μάλιστα, ο πρόεδρος Ποροσένκο της Ουκρανίας απένειμε πρόσφατα στο Σόρος το Μετάλλιο της Ελευθερίας για την αντιρωσική συνεισφορά του (10), έχοντας ως πρώτο διδάξαντα τον Φράνκο Τούτσμαν της Κροατίας, ο οποίος το 1996 ευχαρίστησε δημοσίως τον Σόρος για τη βοήθεια που προσέφερε στη χώρα του στον πόλεμο κατά της Σερβίας.

Συνολικά, εκτιμάται ότι από το 1979 το δίκτυο των ιδρυμάτων του Σόρος διέθεσε πάνω από 5 δισεκατομμύρια ευρώ σε μια πληθώρα ποικίλων οργανώσεων με εντελώς διαφορετικές δραστηριότητες, που έχουν όμως τους ίδιους στόχους με τον «μεγάλο κερδοσκόπο» (11).

Στους έξι σημαντικότερους, ανάμεσα στους συνολικά 150 αποδέκτες δωρεών του OSF για τα έτη 2005-2009, περιλαμβάνονταν οι οργανώσεις (12): Media Development Loan Fund, Inc (15,69 εκατ. δολάρια), Drug Policy Alliance (12,5 εκατ. δολάρια), Tides Foundation (11,04 εκατ. δολάρια), American Civil Liberties Union Foun. Inc (10,98 εκατ. δολάρια), The Alliance for Climate Protection (10 εκατ. δολάρια), Trust for Civil Society in Central and Eastern Europe / CEE (13) (8,52 εκατ. δολάρια).

Στις οργανώσεις που επιχορηγούνται απευθείας από το OSF (14), επειδή δραστηριοποιούνται στην κατάργηση των εθνικών συνόρων, την αποδόμηση των εθνικών μεταναστευτικών πολιτικών και είναι υπέρ των δικαιωμάτων και πλεονεκτημάτων των παράνομων μεταναστών, περιλαμβάνονται επίσης τα: National Immigration Forum, American Immigration Council, Immigrant Legal Resource Center, Casa de Maryland, National Immigration Law Center, Migration Policy Institute, Immigration Policy Center κ.ά.

Ευρωπαϊκός βραχίονας του OSF είναι, ήδη από το 2004, η οργάνωση Policy Association for the Open Society (PASOS) με έδρα την Πράγα, που δραστηριοποιείται υπέρ των ανοιχτών συνόρων και την κατάργηση της βίζας και στους χρηματοδότες της περιλαμβάνονται τρανταχτά ονόματα όπως: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, NATO, EACEA, OSF, UNDEF, NED κ.ά.

Το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για την Ενσωμάτωση και τη Μετανάστευση

Σημαντικός παράγοντας στην προώθηση των απόψεων του Σόρος για το προσφυγικό-μεταναστευτικό αποτελούν τα δώδεκα συνεργαζόμενα, διεθνούς φήμης ιδρύματα, όπως OSF, Robert Bosch Stiftung, ΟΑΚ Foundation κ.ά., με συνολικό προϋπολογισμό περίπου 34 δισεκατομμύρια δολάρια.

Τα ιδρύματα αυτά, που προέρχονται από τις ΗΠΑ, αλλά και από ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Πορτογαλία και Ιταλία) συγκρότησαν, ήδη από το 2005, το European Programme for Integration and Emigration (EPIM) – «Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για την Ενσωμάτωση και τη Μετανάστευση» στοχεύοντας στην:

α) εμβάθυνση των γνώσεων και της ενίσχυσης των ικανοτήτων του ΕΡΙΜ, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα αποτελεσματικό αντίβαρο στους κρατικούς θεσμούς (15),

β) αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής των ευρωπαϊκών χωρών, με την άσκηση πολιτικής πίεσης στη βάση ηθικών προταγμάτων (βλ. Willkommenskultur στη Γερμανία),

γ) δημιουργία και άψογη λειτουργία δικτύων,

δ) χρηματοδότηση των ΜΚΟ, που αναλαμβάνουν ρόλο αφενός της υποστήριξης των μεταναστών και αφετέρου της άμεσης αντίδρασης, σε περίπτωση που ασκείται κριτική (16) (στο πολυπολιτισμικό φαινόμενο της εποχής, αλλά και στους πρωταγωνιστές του (π.χ. Σόρος), που επιδιώκουν να το επιβάλουν διεθνώς.

Σύμφωνα με τον Sheena McLoughlin, υπάλληλο του Σόρος, βασικός στόχος του EPIM είναι η χρηματοδότηση ΜΚΟ που αφενός θα υποστηρίζουν όσους αιτούνται άσυλο ή είναι οικονομικοί μετανάστες χωρίς έγγραφα και αφετέρου θα προωθούν την ενσωμάτωση, την κοινωνική ένταξη (πρόσβαση στη δημόσια υγεία και περίθαλψη, στη σχολική εκπαίδευση κ.λπ.) και την ισότιμη αντιμετώπιση των μεταναστών που αναζητούν προστασία.

Στους στόχους των «μεγάλων χορηγών» του ΕΡΙΜ περιλαμβάνονται επίσης και θέματα όπως η άσκηση επιρροής στα νομοπαρασκευαστικά όργανα της Ε.Ε. υπέρ των μεταναστών, οι δημόσιες σχέσεις αλλά και «εξειδικευμένα προγράμματα», όπως advocacy και capacity building.

Για όλα τα παραπάνω «φλέγοντα» προσφυγικά ζητήματα, που έθεσε δημόσια ο Σόρος, το Ίδρυμα Robert Bosch, που συμμετέχει στο ΕΡΙΜ, προχώρησε ήδη στην έκδοση μιας σειράς βιβλίων (17), όπου μεταξύ άλλων προπαγανδίζεται η ενεργός προώθηση του ισλάμ στη Γερμανία, ενώ στηρίζει οικονομικά μουσουλμανικές οργανώσεις, όπως η «Πρωτοβουλία Yallah! Νέοι μουσουλμάνοι», η «JUMA (Jung, muslimisch, aktiv)» κ.ά.

Περισσότερες από 450 οργανώσεις (18) από 45 χώρες (19), που εμπλέκονται άμεσα σε θέματα μετανάστευσης, συμμετέχουν στο πολύπλοκο δίκτυο EPIM, το οποίο όχι μόνο χρηματοδοτεί αυτές τις οργανώσεις αλλά και τις φιλοξενεί συχνά στην έδρα του, στις Βρυξέλλες, όπου γίνονται και τα σχετικά σεμινάρια (20), πάντα στο πνεύμα της νέας «μεταναστευτικής» πολιτικής των πολυπολιτισμικών «οραμάτων» του Σόρος.

Τα σεμινάρια αυτά περιλαμβάνουν θέματα όπως η εφαρμογή του σύγχρονου λόμπι σε συγκεκριμένες χώρες, το high-level management, η αποτελεσματική διαχείριση αντιπαραθέσεων, ο καθορισμός προτεραιοτήτων σε δύσκολες καταστάσεις, η παρακολούθηση των ΜΜΕ κ.α. Χρηματοδότης τέτοιων «Workshops» είναι η EPIMs Joint Learning Initiatives (JLIs), που αναλαμβάνει και τη βελτίωση των υποδομών των ΜΚΟ, αλλά και τη μεταξύ τους επαφή.

Επίσης, στο δίκτυο εμπλέκονται και φυσικά πρόσωπα με ειδικές γνώσεις (π.χ. δικηγόροι, δικαστές κ.α.) με στόχο την αποδόμηση της υφιστάμενης «αυστηρής» νομοθεσίας για τους μετανάστες και την υποστήριξη της παράνομης μετανάστευσης σε θέματα ασύλου.

Από την ίδρυσή του και μέχρι το 2011 το EPIM χρηματοδότησε με 3,6 εκατομμύρια ευρώ 24 ΜΚΟ για 31 δράσεις, ενώ από το 2013 έως το 2015 χρηματοδότησε άλλα 10 προγράμματα με 3,8 εκατομμύρια ευρώ (21). Επιπλέον, πραγματοποίησε 55 συνέδρια και δημοσίευσε 35 εκδόσεις της.

Την περίοδο 2012-2015 επέλεξε δέκα προγράμματα για χρηματοδότηση, μεταξύ των οποίων και η European Council on Refugees and Exiles (ECRE), μέλος της οποίας είναι και ΜΚΟ με σημαντική επιρροή, όπως η γερμανική PRO ASYL (22). Στους αποδέκτες επιχορηγήσεων περιλαμβάνεται και η Διεθνής Αμνηστία, η οποία π.χ. το 2008 χρηματοδοτήθηκε με 750 χιλιάδες δολάρια από τον Σόρος και το 2015 με 1,15 εκατομμύρια δολάρια από το Ίδρυμα Φορντ (23).

[Ο αναγνώστης που επιθυμεί να έχει μια πλήρη εικόνα για την άμεση και έμμεση χρηματοδότηση (24) δεκάδων ΜΚΟ από την OSF ενδείκνυται να επιχειρήσει μια περιήγηση στο διαδίκτυο (25)].

Τελευταία, οι δώδεκα εταίροι που βρίσκονται πίσω από το EPIM, επέλεξαν για χρηματοδότηση δέκα φιλομεταναστευτικές ΜΚΟ –ανάμεσα σε 197 υποψήφιες– προκειμένου να αναληφθούν για τα επόμενα τρία χρόνια πρωτοβουλίες λόμπι που, σύμφωνα με τη διακήρυξη, «θα υποστηρίζουν όσους αιτούνται άσυλο ή είναι οικονομικοί μετανάστες χωρίς έγγραφα, καθώς και για την ισότητα, την ενσωμάτωση και την κοινωνική ένταξη των μεταναστών που αναζητούν προστασία».

Πρόκειται για ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται είτε πανευρωπαϊκά (Ευρωπαϊκό Δίκτυο Γυναικών Μεταναστριών, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους πρόσφυγες και τους εξόριστους/ECRE (26), Πλατφόρμα Διεθνούς Συνεργασίας για τους μετανάστες χωρίς έγγραφα/ PICUM, Γιατροί του Κόσμου) είτε σε εθνικό επίπεδο (Vluchtelingenwerk Φλάνδρας, Ιρλανδικό Συμβούλιο Προσφύγων, Stowarzyszenie Interwencji Prawnej, Aire Centre, Consiglio Italiano per I Rifugiati).

Βεβαίως, τα δώδεκα ιδρύματα του ΕΡΙΜ συμμετέχουν, μαζί με πολλά άλλα ιδρύματα που δραστηριοποιούνται επίσης στο μεταναστευτικό, και σε άλλα δίκτυα, όπως για παράδειγμα το Δίκτυο των Ευρωπαϊκών Ιδρυμάτων (Network of European Foundations / NEF), που έχει έδρα τη Σερβία. Το φάσμα των δραστηριοτήτων του NEF είναι ευρύτατο: επιχορηγήσεις, υποτροφίες, διοργάνωση συνεδρίων, εκπαιδευτικά προγράμματα, φόρουμ διαλόγου, συγκρότηση ομάδων πίεσης-λόμπι και προγράμματα εκπαίδευσης-κατάρτισης «μελλοντικών ηγετών».

Η συνήθης πρακτική του NEF στη χρηματοδότηση των φιλομεταναστευτικών ΜΚΟ δεν είναι η απευθείας δωρεά. Συνήθως, ακολουθείται ένα μοντέλο χρηματοδότησης οργανωμένο σε τρία επίπεδα, ώστε να μην αποκαλύπτεται εύκολα η πηγή της χρηματοδότησης και να γίνεται η απόκρυψη τυχόν ευθυνών ή και παρατυπιών.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Tουρκικά τανκς εισβάλλουν στη Συρία 
Αντιδρούν οι Κούρδοι και απειλούν την Τουρκία 

Τουρκικά άρματα μάχης εισβάλλουν στη Συρία, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, την ίδια στιγμή που ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, έφτασε στην Άγκυρα.
Περίπου 10 τουρκικά άρματα μάχης διέσχισαν σήμερα τα σύνορα και εισέβαλαν στο έδαφος της Συρίας και πυροβολούν προς την κατεύθυνση θέσεων του Ισλαμικού Κράτους στη συριακή πόλη Τζαραμπλούς, σύμφωνα με φωτορεπόρτερ του AFP.

Ο τουρκικός στρατός, υποστηριζόμενος από τις δυνάμεις της διεθνούς αντιτζιχαντιστικής συμμαχίας υπό τις ΗΠΑ, ξεκίνησε νωρίς σήμερα το πρωί, πριν από την αυγή, μια επιχείρηση με την ονομασία «Ασπίδα του Ευφράτη» με τη συμμετοχή μαχητικών του αεροσκαφών και των ειδικών του δυνάμεων για να εκδιώξει το ΙΚ από την Τζαραμπλούς, η οποία βρίσκεται στη συριακή μεθόριο με την Τουρκία.

Από το πρωί, άρματα μάχης του τουρκικού στρατού πήραν θέσεις μάχης και πραγματοποίησαν βολές κατά στόχων στο συριακό έδαφος, χωρίς ωστόσο, να διασχίσουν τη συνοριακή γραμμή, μεταδίδει το CNN Turk.
Στα τηλεοπτικά πλάνα που μεταδίδονται διακρίνονται αρκετά άρματα μάχης να πραγματοποιούν ελιγμούς.

Νωρίτερα, έγινε γνωστό ότι υψηλόβαθμος Τούρκος αξιωματούχος επιβεβαιώνει τη δράση τουρκικών ειδικών δυνάμεων στα βόρεια της Συρίας, στο πλαίσιο της στρατιωτικής επιχείρησης κατά του Ισλαμικού Κράτους, που βρίσκεται σε εξέλιξη στην πόλη Τζαραμπλούς.
Σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο, στις επιχειρήσεις συμμετέχουν και μονάδες του τουρκικού πυροβολικού, με την αεροπορική κάλυψη μαχητικών της τουρκικής αεροπορίας.

Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, αλλά και αεροσκάφη της διεθνούς συμμαχίας υπό τις ΗΠΑ, πραγματοποίησαν τέσσερις αεροπορικές επιδρομές κατά στόχων του Ισλαμικού Κράτους, στην αναφερόμενη πόλη, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παράσχουν αεροπορική κάλυψη στην επιχείρηση που διεξάγει η Τουρκία εναντίον της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στην πόλη Τζαραμπλούς της βόρειας Συρίας, δήλωσε σήμερα υψηλόβαθμος αξιωματούχος των ΗΠΑ, ο οποίος πρόσθεσε ότι η Ουάσινγκτον «συγχρονίζεται» με τον σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ στα σχέδια.

Ο αξιωματούχος έκανε τις δηλώσεις αυτές σε σύντομη ενημέρωση των δημοσιογράφων που βρίσκονταν στο αεροπλάνο με το οποίο ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν μετέβη στην Τουρκία.

Νωρίτερα, στρατιωτικές πηγές δήλωσαν πως δύο τουρκικά αεριωθούμενα F-16 βρίσκονταν στον αέρα πάνω από μια περιοχή στη μεθόριο περιμένοντας να πλήξουν συγκεκριμένους στόχους του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία.

Ο αντικειμενικός σκοπός της στρατιωτικής αυτής επιχείρησης, εντοπίζεται στη διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας, αλλά και στην ενίσχυση της διεθνούς συμμαχίας κατά του Ισλαμικού Κράτους, δηλώνουν τουρκικές στρατιωτικές πηγές.
Στο στόχαστρο της πολεμικής επιχείρησης βρέθηκαν 63 στόχοι του Ισλαμικού Κράτους στα βόρεια της Συρίας, που εβλήθησαν με πυρά πυροβολικού 224 φορές, αναφέρουν τουρκικές στρατιωτικές πηγές.

Δηλώσεις Ερντογάν

Παράλληλα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν έκανε δηλώσεις σήμερα το πρωί, αναφέροντας ότι «δεν γίνεται να αντιμετωπίζεται το θέμα της Συρίας ανεξάρτητα από τα εσωτερικά θέματα της Τουρκίας».
«Η Τουρκία είναι έτοιμη να κάνει κινήσεις στην περιοχή από κοινού με άλλες χώρες και τη Ρωσία. Η Συρία είναι ο βασικός λόγος που η Τουρκία αντιμετωπίζει περιστατικά τρομοκρατίας, και όσοι στηρίζουν αυτές τις τρομοκρατικές ομάδες να γνωρίζουν ότι κρατάνε μια απασφαλισμένη χειροβομβίδα», προσέθεσε ο Τούρκος πρόεδρος αναφερόμενος στο ISIS.

Έντονη αντίδραση και επιθετικές δηλώσεις από τους Κούρδους

Έντονη και οργισμένη ήταν η πρώτη αντίδραση των Κούρδων της Συρίας για την στρατιωτική επέμβαση των Τούρκων στην περιοχή του Cerablus, ακριβώς δίπλα στις κουρδικές δυνάμεις που επιχειρούν εκεί κατά των Τζιχαντιστών.
Όπως αναφέρουν τα ίδια τα τουρκικά ΜΜΕ, ο αρχηγός των Κούρδων της Συρίας, Salih Müslim, καυτηριάζοντας την τουρκική επέμβαση δήλωσε πως οι Τούρκοι ξεπέρασαν τα όρια τους και απείλησε ότι θα πληρώσουν πολύ ακριβά την επέμβαση αυτή. Την δήλωση αυτή οι Τούρκοι την χαρακτήρισαν σαν άκρως θρασύτατη.

Παράλληλα ο Salih Müslim δήλωσε σε αγγλικό ΜΜΕ ότι η Τουρκία θα πληρώσει πολύ ακριβά την επέμβαση της στον συριακό εμφύλιο, όπως οι Τζιχαντιστές που βρίσκονται σε γενική οπισθοχώρηση μπροστά στην κουρδική προέλαση.
Για την ακρίβεια, ο Σάλεχ Μούσλιμ, ηγέτης του Κόμματος Δημοκρατική Ένωση (PYD) των Κουρδων της Συρίας, έγραψε σήμερα σε ένα tweet ότι η Τουρκία εισέρχεται σε έναν «βάλτο» με την επιχείρησή της στη Συρία και θα ηττηθεί εκεί, όπως και το Ισλαμικό Κράτος.

Εντωμεταξύ και στο εσωτερικό της Τουρκίας αναμένονται σε αντιπερισπασμό μαζικές επιθέσεις του ΡΚΚ και για τον λόγο αυτό ήδη λαμβάνονται έκτακτα μέτρα σε πολλές επαρχίες της νότιας και ανατολικής Τουρκίας. Η κατάσταση θυμίζει την περίοδο του 1997-98, όταν ο πόλεμος με τους Κούρδους είχε καθημερινά δεκάδες θύματα σε όλη την Τουρκία.

Σύγκρουση με φόντο τους πρόσφυγες

Η στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας στο συριακό έδαφος που γίνεται με καθυστέρηση ενός έτους και μετά την επαναπροσέγγιση με την Ρωσία και το Ιράν, παρά του ότι επίσημα έχει πρόφαση την καταπολέμηση της τρομοκρατίας των Τζιχαντιστών, στην πραγματικότητα είναι για να χτυπήσει τους Κούρδους της Συρίας και να ακυρώσει την ολοκλήρωση του λεγόμενου “Βορείου Διαδρόμου” δηλαδή την δημιουργία ανεξάρτητης κουρδικής οντότητας στην βόρειο Συρία που θα αποτελέσει θρυαλλίδα για την ακεραιότητα της ίδιας της Τουρκίας.
Η επίσημη εκδοχή της Άγκυρας για την επιχείρηση στην πόλη Cerablus είναι ότι η Τουρκία κάνει νόμιμη χρήση του δικαιώματα άμυνας της. Σύμφωνα με την Τουρκία η επιχείρηση γίνεται για τρεις λόγους:
1) Ασφάλεια των συνοριακών περιοχών.
2) Για την στήριξη των δυνάμεων του Συριακού Απελευθερωτικού Στρατού κατά των Τζιχαντιστών, και
3) Εξασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας. Στην πραγματικότητα όμως είναι να αποτραπεί να πέσει η Cerablus στα χέρια των Κούρδων.

Το πρόβλημα είναι ότι δημιουργείται ένα πρωτοφανές πολύπλοκο πάζλ των δυνάμεων που δρουν στο συριακό έδαφος και όπως ομολόγησε ο έγκυρος Τούρκος σχολιαστής στην εφημερίδα Milliyet, ο Sami Kohen, τα πράγματα έχουν μπερδευτεί τόσο πολύ που κανείς δεν ξέρει ποιος είναι με ποιον.

Το γεγονός είναι ότι και μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Γκαζιαντέπ εναντίον του κουρδικού πληθυσμού, το μίσος των Κούρδων προς την Τουρκία και τον Ερντογάν έχει ανάψει «κόκκινο» και το εγγύς μέλλον προβλέπεται άκρως εκρηκτικό για την ίδια την Τουρκία. Χαρακτηριστικά ήταν τα συνθήματα του πληθυσμού: «δολοφόνε Ερντογάν»!

Το ΡΚΚ έχει εντείνει τις επιχειρήσεις του σε μια ακτίνα από τις νοτιοανατολικές επαρχίες μέχρι την Μεσόγειο και στον Βορρά στον Πόντο, όπου τελευταία παρατηρείται έξαρση επιθέσεων.

Τους Κούρδους στηρίζει άμεσα η Αμερική ενώ και η Ρωσία προσπαθεί να μην τους δυσαρεστήσει. Το Ιράν είναι σαφώς κατά των Κούρδων καθώς έχει το δικό του κουρδικό πρόβλημα. Όσον αφορά τον Άσαντ, οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι τα έχει βρει με τους Κούρδους. Το συριακό καθεστώς ήρθε σε συμφωνία με τους Κούρδους του YPG (συριακός κλάδος) και σταματά τους βομβαρδισμούς της πόλης Haseke. Για την επίτευξη της συμφωνίας που αφήνει το Haseke στα χέρια των Κούρδων, έπαιξε μεσολαβητικό ρόλο ο ρωσικός παράγοντας. Την είδηση της συμφωνίας συριακού καθεστώτος και Κούρδων επιβεβαίωσε και ο εκπρόσωπος των Κούρδων, Nasse Haj Mansour και την μετέδωσε και το λιβανέζικο κανάλι της Χετζμπολάχ, Al Mayadeen.

Το επίμαχο σε όλα αυτά είναι ο πολύ μεγάλος κίνδυνος δημιουργίας νέων κυμάτων εκατομμυρίων προσφύγων προς την Δύση και φυσικά με πρώτο σταθμό την Ελλάδα. Γι’ αυτό και οι πανικόβλητες δηλώσεις των αρμοδίων, με το βασικό ερώτημα να πλανάται: Που θα πάνε όλοι αυτοί οι πρόσφυγες;

Πληροφορίες από «Καθημερινή», NikosXeiladakis



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Βασίλη Γεώργα 

Τα πάνω-κάτω στις «κοντόφθαλμες» ρυθμίσεις κόκκινων δανείων που επέλεγαν να κάνουν μέχρι σήμερα οι τράπεζες σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά, φέρνει η ανάγκη να αναβιώσουν όσο το δυνατόν ταχύτερα τα Μη Εξυπηρετούμενα Ανοίγματα (NPE) που επιβαρύνουν με τεράστιο κόστος προβλέψεων τους ισολογισμούς των τραπεζών.

Όπως προκύπτει από εσωτερικά σημειώματα των τραπεζικών ιδρυμάτων, οι στρατηγικές διαχείρισης που θα αρχίσουν να εφαρμόζουν οι ελληνικές τράπεζες σταδιακά από τον ερχόμενο μήνα (τρίτο τρίμηνο 2016 και μετά) γίνονται σημαντικά πιο συμφέρουσες για τους δανειολήπτες από όσο ήταν μέχρι σήμερα. Και αυτό καθώς οι τράπεζες με βάση τους νέους κανονισμούς της EBA, επείγονται πλέον να μεταφέρουν δάνεια από την κατηγορία των «μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων» η οποία κοστίζει 25% των κεφαλαίων τους σε προβλέψεις, σε αυτές των «μη εξυπηρετούμενων ρυθμισμένων Δανείων-NPF» όπου το κόστος των προβλέψεων μειώνεται σε 13% και κυρίως σε αυτή των «Εξυπηρετούμενων ρυθμισμένων Δανείων– PF) που είναι η δεύτερη καλύτερη κατηγοριοποίηση ενός δανείου καθώς έχει κόστος προβλέψεων μόλις 8%.

Η βέλτιστη εξέλιξη ενός δανείου για τις τράπεζες είναι φυσικά στην πορεία να... «ξεκοκκινήσει» και να καταστεί εξυπηρετούμενο (προβλέψεις 5%), όμως αυτή η πορεία είναι μακρόχρονη και εξαιρετικά επισφαλής, καθώς οποιοδήποτε πισωγύρισμα από τον δανειολήπτη, αυτόμάτως επαναφέρει στην πρότερη κατάσταση το δάνειο.

Η διαδικασία μετακίνησης ενός δανείου από τη μια κατηγορία στην άλλη είναι ούτως ή άλλως χρονοβόρα, αλλά κυρίως απαιτεί γενναίες και περισσότερο μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις ώστε οι κόκκινοι δανειολήπτες να αρχίσουν να ξαναπληρώνουν μέρος των δανείων τους και να παραμείνουν συνεπείς, και με τη σειρά τους οι τράπεζες να «απελευθερώνουν» δεσμευμένα κεφάλαια για άλλες χρήσεις. Ήδη όλες οι τράπεζες έχουν αρχίσει να κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση, η οποία επισημάνθηκε και στην πρόσφατη έκθεση της ΤτΕ όπου ασκήθηκε κριτική για την ανάγκη οι ρυθμίσεις να αποκτήσουν μακροπρόθεσμο χαρακτήρα ώστε να καταστούν αποδοτικές.

Αρκεί να σημειωθεί πως ένα μη εξυπηρετούμενο άνοιγμα (άνω των 90 ημερών) που θα ρυθμιστεί και θα αρχίσει να αποπληρώνεται ξανά, μένει υποχρεωτικά για 1 χρόνο στην κατηγορία των NPF (μη εξυπηρετούμενο ρυθμισμένο) και η τράπεζα πρέπει να σχηματίζει για όλο αυτό το διάστημα τη δεύτερη υψηλότερη πρόβλεψη (13%).

Ακόμη και αν όλα πάνε καλά μέσα σε αυτό το χρόνο και το δάνειο περάσει στην επόμενη κατηγορία των «εξυπηρετούμενων ρυθμισμένων δανείων», οι τράπεζες πρέπει να το κρατήσουν σε αυτό το χαρτοφυλάκιο για άλλα δύο χρόνια πριν το κατατάξουν στα «εξυπηρετούμενα».Το στάδιο αυτό αποτελεί τη δυσκολότερη πρόκληση τόσο για την τράπεζα όσο και για τον δανειολήπτη καθώς αν μια δόση καθυστερήσει πάνω από 30 ημέρες, το δάνειο πρέπει να ρυθμιστεί εκ νέου και ξαναγίνεται «μη εξυπηρετούμενο άνοιγμα» επιστρέφοντας αυτομάτως στην πρότερη κατάσταση.

Το ίδιο ισχύει και για ένα ήδη εξυπηρετούμενο δάνειο το οποίο ρυθμίζεται ώστε να διευκολυνθεί η αποπληρωμή του. Αυτό μετατάσσεται στην κατηγορία των εξυπηρετούμενων ρυθμισμένων, παραμένει για 2 χρόνια εκεί, αλλά αν υπάρξει καθυστέρηση άνω των 90 ημερών

Με 109 δισ. ευρώ Μη Εξυπηρετούμενα Ανοίγματα σήμερα, είναι προφανές ότι οι τράπεζες έχουν μπροστά τους Γολγοθά να ανέβουν τα επόμενα χρόνια για να επιτύχουν τον στόχο της μείωσης των «κόκκινων δανείων» κατά περίπου 40 δισ. ευρώ μέχρι το 2019.

Ακόμη και αν οι ρυθμίσεις ξεκινήσουν από φέτος, τα πρώτα δείγματα για το αν αυτές θα επιτύχουν, δεν θα δοθούν πριν περάσουν 2 με 3 χρόνια.

Προϋπόθεση για το «πρασίνισμα» των δανείων είναι οι ρυθμίσεις που θα γίνουν να ανταποκρίνονται στην σημερινή πραγματικότητα της ύφεσης, των συρρικνούμενων εισοδημάτων και της ανάγκης να μπορούν οι δανειολήπτες να ανταποκριθούν στις δόσεις των δανείων τους.

Όπως προκύπτει από τις κατευθύνσεις που δίνονται «εσωτερικά» αυτή την περίοδο από τις μονάδες διαχείρισης δανείων προς τα επιμέρους υποκαταστήματα των τραπεζών, ένας πρώτος στόχος είναι οι ρυθμίσεις να έχουν πιο μακροπρόθεσμο χαρακτήρα (3-4 χρόνια) αντί του βραχυπρόθεσμου που είχαν μέχρι σήμερα (1-2 χρόνια και μετά επανεξέταση).

Οι ρυθμίσεις που προτείνουν τώρα οι τράπεζες

Για τους κατόχους στεγαστικών δανείων οι λύσεις που προτείνουν οι τράπεζες ανάλογα με το προφίλ των δανειοληπτών περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

- Προσωρινά μέτρα όπως η κεφαλαιοποίηση ληξιπρόθεσμων δόσεων και μείωση της δόσης για 12 μήνες

- Μόνιμες λύσεις όπως:

α. Κεφαλαιοποίηση ληξιπρόθεσμων δόσεων με αύξηση της διάρκειας αποπληρωμής και μείωση επιτοκίου

β. Διαχωρισμό οφειλής σε δύο τμήματα με κοινή σύμβαση

γ. Διαχωρισμό οφειλής σε τρία τμήματα με κοινή σύμβαση όπου προβλέπεται μερική διαγραφή στο τέλος της διάρκειας, εφόσον αποπληρωθούν τα δύο από τα τρία τμήματα

δ. κεφαλαιοποίηση οφειλής και μείωση δόσης για 2-3 χρόνια

Για τα καταναλωτικά δάνεια-πιστωτικές κάρτες όπου τα επιτόκια είναι πολύ υψηλά προτείνονται:

- βραχυπρόθεσμες λύσεις όπως:

α. έκδοση νέου δανείου με διάρκεια έως και 10 χρόνια

β. μείωση επιτοκίου κυμαινόμενο ή σταθερού

- μακροχρόνιες ρυθμίσεις όπως:

α. Επιμήκυνση για πάνω από 10 χρόνια

β. Μείωση επιτοκίου μέχρι τη λήξη του δανείου

γ. Διαγραφή δανείου ή τόκων

Ρυθμίσεις για επιχειρηματικά δάνεια

Οι τράπεζες προτείνουν αντίστοιχα γενναίες ρυθμίσεις και προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις όπου επίσης καταγράφεται σημαντική δυστοκία αποπληρωμής των δανείων.

Έτσι στις βραχυπρόθεσμες λύσεις μπορεί κανείς να διαπραγματευτεί μείωση δόσης ακόμη και στο 20% της σημερινής για ένα χρόνο ή πλήρη αναστολή πληρωμής κεφαλαίου και τόκων, ενώ στις πιο μακροπρόθεσμες λύσεις οι επιλογές είναι περισσότερες και φτάνουν μέχρι και στη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους ανάλογα με τις δυνατότητες και το προφιλ του δανειολήπτη.

Μερικές από τις πιο διαδεδομένες λύσεις που θα προτείνουν οι τράπεζες στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι:

- η επιμήκυνση του δανείου για μια τριετία σε συνδυασμό και με μείωση επιτοκίων

- το split του δανείου σε δύο ξεχωριστές απαιτήσεις, εκ των οποίων η μια θα είναι τοκοχρεωλυτική και θα αποπληρώνεται ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη και η άλλη θα αποτελεί «σκιώδη οφειλή» και θα μπορεί να φτάνει το 60-70% του δανείου, θα παγώνει και θα επανεξετάζεται μετά από 3-4 χρόνια.

- το σπάσιμο του δανείου σε τρία ξεχωριστά τμήματα, όπου το ένα θα συνεχίσει να αποπληρώνεται αφού γίνει επιμήκυνση με επιτόκιο έως 3-5%, το δεύτερο τμήμα θα αποτελέσει σκιώδες χρέος για τουλάχιστον 4 χρόνιο με μηδενικό επιτόκιο και ένα τρίτο τμήμα θα διαγραφεί εφόσον ο δανειολήπτης αποπληρώσει τα δύο πρώτα σκέλη του δανείου.

- το split του δανείου στα δύο και η διαγραφή. Το χρέος χωρίζεται σε δύο ίσα μέρη, εκ των οποίων το πρώτο έχει δεκαετή διάρκεια και επιτόκιο λίγο πάνω από 5% και εφόσον αποπληρωθεί στο τέλος της δεκαετίας το υπόλοιπο μισό διαγράφεται.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Τουρκικά άρματα μάχης προσεγγίζουν τα σύνορα με τη Συρία, ενώ δεν τα έχουν διασχίσει μέχρι τώρα, μεταδίδει το CNN Turk.

Άρματα μάχης του τουρκικού στρατού πήραν θέσεις μάχης και πραγματοποίησαν βολές κατά στόχων στο συριακό έδαφος, χωρίς ωστόσο, να διασχίσουν τη συνοριακή γραμμή, μεταδίδει το CNN Turk.

Στα τηλεοπτικά πλάνα που μεταδίδονται διακρίνονται αρκετά άρματα μάχης να πραγματοποιούν ελιγμούς.

Νωρίτερα, είχε μεταδοθεί ότι τα τουρκικά άρματα μάχης διέσχισαν τη συνοριακή γραμμή, για να διευκρινιστεί μετά, ότι παραμένουν εντός των τουρκικών συνόρων.

Από νωρίς το πρωί, πυρά πυροβολικού, με την υποστήριξη μαχητικών αεροσκαφών πλήττουν στόχους του Ισλαμικού Κράτους στην πόλη Τζαραμπλούς, ενώ έχει αναφερθεί και η δράση τουρκικών ειδικών δυνάμεων.

Νωρίτερα σήμερα, έγινε γνωστό ότι υψηλόβαθμος Τούρκος αξιωματούχος επιβεβαιώνει τη δράση και τουρκικών ειδικών δυνάμεων στα βόρεια της Συρίας, στο πλαίσιο της στρατιωτικής επιχείρησης κατά του Ισλαμικού Κράτους, που βρίσκεται σε εξέλιξη στην πόλη Τζαραμπλούς.

Σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο, στις επιχειρήσεις συμμετέχουν και μονάδες του τουρκικού πυροβολικού, με την αεροπορική κάλυψη μαχητικών της τουρκικής αεροπορίας.

Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, αλλά και αεροσκάφη της διεθνούς συμμαχίας υπό τις ΗΠΑ, πραγματοποίησαν τέσσερις αεροπορικές επιδρομές κατά στόχων του Ισλαμικού Κράτους, στην αναφερόμενη πόλη, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές.

Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι μία χερσαία στρατιωτική επιχείρηση δεν έχει ακόμη αρχίσει, καθώς γίνεται προσπάθεια προκειμένου να δημιουργηθεί μία ασφαλής δίοδος για τις στρατιωτικές δυνάμεις.

Ο αντικειμενικός σκοπός της στρατιωτικής αυτής επιχείρησης, εντοπίζεται στη διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας, αλλά και στην ενίσχυση της διεθνούς συμμαχίας κατά του Ισλαμικού Κράτους, δηλώνουν τουρκικές στρατιωτικές πηγές.

Στο στόχαστρο της πολεμικής επιχείρησης βρέθηκαν 63 στόχοι του Ισλαμικού Κράτους στα βόρεια της Συρίας, που εβλήθησαν με πυρά πυροβολικού 224 φορές, αναφέρουν τουρκικές στρατιωτικές πηγές.

Επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων

Μονάδες των τουρκικών ειδικών δυνάμεων με την υποστήριξη μαχητικών αεροσκαφών της διεθνούς συμμαχίας υπό τις ΗΠΑ, πραγματοποίησαν επιθετική επιχείρηση στα βόρεια της Συρίας, με αντικειμενικό σκοπό την εξουδετέρωση ανταρτικών θυλάκων του Ισλαμικού Κράτους στη συνοριακή γραμμή Τουρκίας-Συρίας, μετέδιδε νωρίτερα το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.

Ο τουρκικός στρατός έπληξε με πυρά πυροβολικού, στόχους στην πόλη Τζαραμπλούς που βρίσκεται στη συνοριακή γραμμή των δύο χωρών.

Η Τουρκία είχε δηλώσει από τη Δευτέρα ότι θα προχωρήσει σε “ολική εκκαθάριση” των συνόρων της, από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, μετά την τελευταία αιματηρή βομβιστική επίθεση στην πόλη Γκαζιαντέπ.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δόθηκαν στην δημοσιότητα οι βάσεις εισαγωγής στα Ανώτερα και Ανώτατα εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
Oι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να πληροφορούνται τα αποτελέσματα μέσω της ιστοσελίδας του υπουργείου Παιδείας, στην πλατφόρμα http://results.it.minedu.gov.gr, πληκτρολογώντας τον οκταψήφιο κωδικό τους και τα τέσσερα αρχικά γράμματα των προσωπικών τους στοιχείων (Επώνυμο-Όνομα-Πατρώνυμο-Μητρώνυμο).

ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ 10% ΓΕΛ,ΕΠΑΛΒ 2014 -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ 10% ΓΕΛ,ΕΠΑΛΒ 2015 -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ 10% ΕΠΑΛΑ 2014 -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ 10% ΕΠΑΛΑ 2015 -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΛΛΟΓΕΝΩΝ-ΑΛΛΟΓΕΝΕΙΣ (ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΠ. ΕΝΩΣΗΣ) -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016



ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΛΛΟΓΕΝΩΝ-ΑΛΛΟΓΕΝΕΙΣ (ΕΥΡΩΠ. ΕΝΩΣΗΣ) -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΕΛ ΝΕΟ-ΕΣΠΕΡΙΝΑ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016



ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΕΛ ΝΕΟ-ΗΜΕΡΗΣΙΑ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΕΛ,ΕΠΑΛΒ ΠΑΛΑΙΟ-ΕΣΠΕΡΙΝΑ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016



ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΕΛ,ΕΠΑΛΒ ΠΑΛΑΙΟ-ΗΜΕΡΗΣΙΑ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016



ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΑΛ ΝΕΟ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΑΛΑ ΠΑΛΑΙΟ-ΕΣΠΕΡΙΝΑ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016



ΒΑΣΕΙΣ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΑΛΑ ΠΑΛΑΙΟ-ΗΜΕΡΗΣΙΑ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016



ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ -- ΕΠΙΛΟΓΗ 10% ΓΕΛ,ΕΠΑΛΒ 2014 -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ -- ΕΠΙΛΟΓΗ 10% ΓΕΛ,ΕΠΑΛΒ 2015 -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ -- ΕΠΙΛΟΓΗ 10% ΕΠΑΛΑ 2014 -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ -- ΕΠΙΛΟΓΗ 10% ΕΠΑΛΑ 2015 -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΕΛ ΝΕΟ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016



ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΕΛ,ΕΠΑΛΒ ΠΑΛΑΙΟ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016


ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΑΛ ΝΕΟ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016



ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΒΑΣΕΩΝ -- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΑΛΑ ΠΑΛΑΙΟ -- ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2016



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου