Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Δεκ 2014

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Είναι πραγματικά αστείο που η κυβέρνηση Σαμαρά οργάνωσε την επικοινωνιακή της πολιτική με άξονα την ευρωπαϊκή κατεύθυνση της Ελλάδας.
Ως εάν τα χαρακτηριστικά του κόμματος και της κυβέρνησης Σαμαρά (και του παραπληρωματικού της ΠΑΣΟΚ) να είχαν οποιαδήποτε σχέση με τον ευρωπαϊκό πολιτικό πολιτισμό, τις ευρωπαϊκές δομές, την ευρωπαϊκού τύπου οικονομία.

Εδώ εκλήθησαν να υπερασπιστούν δήθεν την «ευρωπαϊκή πορεία της χώρας» πρόσωπα που παραπέμπουν μάλλον στην οθωμανική περίοδο παρά στον δυτικό προσανατολισμό της χώρας. Ανεπάγγελτοι, αστράτευτοι, ευνοούμενοι, γυιοί και ανιψιοί, βωμολόχοι, γραφικές λαϊκές φιγούρες, κομματάρχες της δεκαετίας του πενήντα, ρουσφετολόγοι, εγκαλούμενοι για εξαγωγή συναλλάγματος εν καιρώ κρίσεως, διαπλεκόμενοι, στελέχωσαν κυβερνήσεις και κρατικούς μηχανισμούς.

Πώς ήταν δυνατόν αυτός ο εσμός να διασφαλίσει την «ευρωπαϊκή πορεία της χώρας»; Το μόνο για το οποίο ενδιαφέρθηκαν αυτοί ήταν να προστατεύσουν τα συμφέροντα της συντεχνίας τους από τις απαιτήσεις της τρόϊκας, και να αντιπροτείνουν-στις μεταρρυθμίσεις που είχε αρχικά απαιτήσει η τρόϊκα- τα περίφημα «ισοδύναμα μέτρα», δηλαδή μία λυσσαλέα επίθεση εναντίον των εισοδημάτων και των ακινήτων. Ώστε να μην θιγούν τα προνόμια και οι δομές που διασφαλίζουν την απρόσκοπτη αναπαραγωγή της φαυλοκρατίας.

Επί τέσσερα ολόκληρα χρόνια ασκήθηκε μία πολιτική εξόντωσης της κοινωνίας και της οικονομίας, ώστε να παραμείνει το τεράστιο, σοβιετικών προδιαγραφών, πελατειακό, γραφειοκρατικό και διεφθαρμένο κράτος ως έχει, να μην γίνει καμμία απολύτως μεταρρύθμιση, να μην υπάρξει καμμία αξιοκρατία, κανένας θεσμικός εκσυγχρονισμός. Να μην απελευθερωθεί η υγιής επιχειρηματικότητα, ώστε η οικονομία να παραμείνει όμηρος της φαυλοκρατίας, με τα οφέλη που αυτό συνεπάγεται γι’ αυτήν.

Δεν οργανώθηκε καμμία απολύτως παραγωγική ανασυγκρότηση, γιατί η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας (μιλάμε για πραγματική ανάπτυξη, όχι αύξηση της κατανάλωσης με δανεικά) θα οδηγούσε την κοινωνία σε αναζωογόνηση και επομένως σε ανάδειξη υγιών πολιτικών δυνάμεων. Διότι οι εξαρτημένοι, ανίσχυροι, υπανάπτυκτοι πελάτες ψηφίζουν πρόσωπα κατάλληλα για ρουσφέτια, ενώ αυτοδύναμοι οικονομικά πολίτες αναδεικνύουν ικανούς και έντιμους εκπροσώπους.

Έτσι, μετά από τέσσερα χρόνια κοροϊδίας προς τα έξω και φορολογικής λεηλασίας στο εσωτερικό, φτάσαμε στο «success story», που προσπάθησε να σερβίρει το φθινόπωρο η κυβέρνηση Σαμαρά, επιχειρώντας να δημιουργήσει τεχνητό κλίμα αισιοδοξίας, «ολοκλήρωσης» του μνημονιακού προγράμματος και επιστροφής στην «ομαλότητα» και στις αγορές.

Μόνον που οι αγορές δεν τρώνε τα λάχανα που μαγείρεψε η συγκυβέρνηση. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι δομές στην Ελάδα παραμένουν υπανάπτυκτες και διεφθαρμένες όσο ήταν και πριν την κρίση, παρατηρούν προσεκτικά τους δείκτες με δικούς τους μηχανισμούς που δεν μαγειρεύουν τα στοιχεία, λαμβάνουν υπ’ όψη τις διάφορες λίστες και τους εμπλεκόμενους, και δεν συγκινούνται επειδή παραπέμφθηκε ένα γελοίο πρόσωπο ως εξιλαστήριο θύμα για να μην διωχθεί συνολικά η κλεπτοκρατία.

Καθώς η εξωτερική χρηματοδότηση τελειώνει, οι δανειστές (που φυσικά «αξιοποίησαν» την ελληνική κρίση για να προωθήσουν τα δικά τους γεωοικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα) έθεσαν τώρα ένα σκληρό δίλημμα: ή νέο μνημόνιο σκληρότερο από το προηγούμενο (βαφτίστε το αν θέλετε «προληπτική γραμμή πίστωσης», δεν ενδιαφέρει) ή οξωπέταγμα από την Ευρωζώνη.

Στο δίλημμα αυτό η κυβέρνηση Σαμαρά δεν μπορούσε, δεν είχε την πολιτική ισχύ, την εσωτερική συνοχή, την λαϊκή νομιμοποίηση να απαντήσει.
Γι’ αυτό και έπεσε.

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε στην Τουρκία ένα άρθρο του γνωστού και επώνυμου Τούρκου αρθογράφου της τουρκικής εφημερίδας, Taraf, Ahmet Altan, επί τη ευκαιρία της δημόσιας συζήτησης που άνοιξε τελευταία ο ίδιος ο Ταΐπ Ερντογάν, για την μεγάλη τούρκο-οθωμανική ιστορική κληρονομιά. Σε αυτό το άρθρο ο Altan ομολογεί δημόσια ότι οι Τούρκοι δεν… είναι Τούρκοι, αλλά έχουν κοινή ελληνική και αρμενική καταγωγή.

Ο Altan, αφού επικρίνει έντονα όλες τις δηλώσεις που έχουν γίνει τελευταία από διάφορους Τούρκους πολιτικούς ότι θα πρέπει οι Τούρκοι να επιστέψουν στην μεγαλόπρεπη οθωμανική τους κληρονομιά και αφού τις χαρακτηρίζει… «προγονικές παλάβρες» (Ecdadımız palavraları), δηλώνει με ξεκάθαρο τρόπο ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Τουρκίας δεν έχουν καμία σχέση με τα τουρκικά φύλα που είχαν έρθει στη περιοχή από τον δέκατο και ενδέκατο αιώνα και μετά. 

Στο συγκλονιστικό αυτό άρθρο του Τούρκου δημοσιογράφου –αρθρογράφου, στην εφημερίδα Taraf, αναφέρεται ότι οι Οθωμανοί ίδρυσαν την πρώτη τους ηγεμονία το 1299, ενώ τα πρώτα τουρκικά φύλα είχαν έρθει στην Μικρά Ασία μετά το 1071. Σύμφωνα λοιπόν με τον Τούρκο αρθρογράφο, δεν μπορεί στη συνέχεια να εξαφανίστηκαν οι γηγενείς κάτοικοι που αριθμούσαν πολλά εκατομμύρια, εκτός και αν, όπως λέει μάλλον ειρωνικά, ο Αλπ Αρσλάν, o ηγέτης των πρώτων Σελτζούκων της Μικράς Ασίας, είχε φέρει μαζί του από την κεντρική Ασία… 70 εκατομμύρια κατοίκους. Τότε θα δικαιολογούνταν, όπως καταλήγει στο άρθρο του ο Altan, να λέμε ότι σήμερα είμαστε απόγονοι αυτών των πρώτων Τούρκων που είχαν έρθει στην Μικρά Ασία.

Αλλά ο Ahmet Altan δεν περιορίζεται να καταρρίψει τον μύθο της τουρκικής καταγωγής των σημερινών μουσουλμάνων κατοίκων της σύγχρονης Τουρκίας. Προχωρεί και σε έντονη κριτική κατά του Ισλαμιστή Ταϊπ Ερντογάν και του νεο-οθωμανικού του επιτελείου, κατηγορώντας τους ότι βασίζονται σε μυθικές ιστορικές αναφορές που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Μάλιστα δεν διστάζει να καταρρίψει και τον καλλιεργούμενο τελευταία μύθο για τους «ένδοξους – ήρωες», Τούρκους σουλτάνους.
Ο Altan αναφέρει πως οι περισσότεροι σουλτάνοι ήταν ηγεμόνες νωθροί που ξόδευαν τον χρόνο τους στα χαρέμια, χωρίς να έχουν ιδέα τι γίνεται στην αυτοκρατορία. Άλλοι ήταν μέθυσοι, όπως ο περίφημος Σελίμ ο δεύτερος, γιος του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή, άλλοι άρρωστοι, ενώ άλλοι πέθαναν από το πολύ αλκοόλ, όπως ο Μουράτ ο Τέταρτος.
Ο Τούρκος αρθρογράφος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αντί οι σημερινοί Τούρκοι να πιστεύουν ιστορικά ψεύδη, θα πρέπει να ξαναγράψουν την ιστορία τους και να ανακαλύψουν τις πραγματικές τους ρίζες. Όπως υποστηρίζει και αυτό είναι το συγκλονιστικό για ένα σύγχρονο Τούρκο δημοσιογράφο, οι σημερινοί κάτοικοι της Τουρκίας θα πρέπει να αποδεχτούν την… ελληνο-αρμενική τους καταγωγή και να αναδείξουν ξανά τον πολιτιστικό πλούτο της Μικράς Ασίας, που έχει σαν βάση του τους λαούς που η σύγχρονη τουρκική ιστορία θέλει να διδάσκει ότι εξαφανίστηκαν, ως δια μαγείας, μετά την έλευση των τουρκικών φυλών.

Η δημόσια αυτή ομολογία ενός επώνυμου Τούρκου αρθρογράφου, που έγινε σε μια μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα, ότι δηλαδή οι σημερινοί κάτοικοι της Τουρκίας έχουν κοινή ελληνική –αρμενική και κουρδική καταγωγή, σίγουρα είναι άλλο ένα συγκλονιστικό επεισόδιο της μεγάλης συζήτησης για το «Kimlik Meselesi», δηλαδή της μεγάλης «Κρίσης Ταυτότητας» που διέρχεται η σημερινή Τουρκία που θέλει να προβάλλεται σαν υπερδύναμη, αλλά στην πραγματικότητα παρουσιάζεται σαν ένα οικοδόμημα που τρίζει συθέμελα.

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος

Την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου, τρεις μέρες πριν από τις εκλογές της 25.1 στην Ελλάδα, έρχεται η ώρα της αλήθειας για τον επικεφαλής της ΕΚΤ, Ντράγκι, αλλά και για την Ευρωζώνη. Αγορές, αναλυτές, κοινή γνώμη και πολιτικές ελίτ περιμένουν με αγωνία από τις 26 Ιουλίου του 2012 να δουν ποιο είναι το αντίκρισμα των τριών λέξεων «Whatever it takes» (Θα κάνω ό,τι μπορώ), που από τότε μέχρι σήμερα έχουν αποτρέψει την επανάληψη των επιθέσεων της περιόδου 2010-11.

Οπως πολύ σωστά τονίζουν στο χθεσινό κύριο άρθρο τους οι Financial Times, η παρέμβαση Ντράγκι με την ποσοτική χαλάρωση δεν αρκεί, χρειάζεται αλλαγή πολιτικής. Μια πρόκληση για το Βερολίνο και τους εταίρους του στην Ευρωζώνη. Εξυπακούεται ότι δεν μπορεί να συμβαδίσει η ποσοτική χαλάρωση με προϋποθέσεις που την απονευρώνουν αλλά και με συνέχιση της σημερινής δημοσιονομικής περιοριστικής πολιτικής. Δυστυχώς, προς τις δύο αυτές ανορθολογικές επιλογές προσανατολίζεται το Βερολίνο.

Πρώτον η Μπούντεσμπανκ προσπαθεί να αναγκάσει τον Ντράγκι να περιορίσει το πλαφόν του τυπώματος από το ένα τρισ. ευρώ που θεωρείται ως μίνιμουμ επαρκές στα 500 δισ., δεύτερον να περιορισθεί στα υγιή ομόλογα (δηλαδή στο γερμανικό Μπουντ!) και τρίτον για να μην υπάρξει αμοιβαιοποίηση του κινδύνου οι αγορές να γίνονται από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών-μελών.

Ακόμη και αν ο Ντράγκι τολμήσει να προχωρήσει σε ποσοτική χαλάρωση τύπου Fed αγνοώντας τον Βάιντεμαν, το αδιέξοδο θα είναι μπροστά μας: Χωρίς αλλαγή ή παράκαμψη του δημοσιονομικού συμφώνου, στα τέλη Φεβρουαρίου Γαλλία και Ιταλία θα αγωνίζονται με περικοπές να διαμορφώσουν τους αναθεωρημένους προϋπολογισμούς για το 2015 με μέτρα που θα πριμοδοτούν τη Λεπέν, τον Γκρίλο, τον Μπερλουσκόνι και τη Λέγκα του Βορρά!

Πρώτον πρέπει να δούμε αν ο Ντράγκι θα κινηθεί περιοριστικά ή διασταλτικά ως προς τις καταστατικές αρμοδιότητές του, και στη δεύτερη περίπτωση να δούμε αν η παρέμβαση της ΕΚΤ λειτουργεί σαν καταλύτης αναζήτησης νέας γραμμής πλεύσης στην Ευρωζώνη. Τύπωμα χρήματος από τον Ντράγκι, με τους Μέρκελ, Σόιμπλε να λένε σε Ολάντ και Ρέντσι να κάνουν τα μαθήματά τους, ισοδυναμεί με αυτοακύρωση αν όχι αυτοβύθιση της Ευρωζώνης. Φαντασθείτε στις ΗΠΑ του 1933 έναν επικεφαλής της Fed επιλεγμένο από τον Ρούζβελτ με έναν υπουργό Οικονομικών διορισμένο από τον προκάτοχό του στον Λευκό Οίκο, Χούβερ...

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Καθ΄ όλη τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, θα γίνουν από τους δημοσιογράφους πολλές ερωτήσεις προς τον φερόμενο ως τον επόμενο πρωθυπουργό κ. Τσίπρα. Όλες σχεδόν θα περιστραφούν γύρω από τα οικονομικά θέματα, τις σχέσεις με τους δανειστές, το Grexit και τις μετεκλογικές συνεργασίες.
Τέσσερις όμως ερωτήσεις δεν θέλει να τις ακούσει ο κ. Τσίπρας, ούτε πρόκειται να τις υποβάλει κάποιος δημοσιογράφος. Από τις τέσσερις αυτές ερωτήσεις, οι τρεις είναι απλές και η τέταρτη πιο δύσκολη.

1) Το πρώτο εύκολο ερώτημα αφορά τον εκλογικό νόμο. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δεσμευτεί παλιότερα ότι μόλις αναλάβει την εξουσία, τον πρώτο νόμο που θα ψηφίσει θα είναι αυτός της απλής αναλογικής με κατάργηση του φασιστικού 3% που αποκλείει το άνοιγμα του πολιτικού συστήματος.
Ισχύει ακόμα αυτή η δέσμευση ή τώρα το θέμα θα ξεχαστεί, όπως το ξέχασε και το ΠΑΣΟΚ το 1981;

2) Το δεύτερο εύκολο ερώτημα είναι αν θα εκδοθεί επιτέλους το ΠΔ που προβλέπει το άρθρο 216 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, το οποίο θεσπίζει τα τοπικά δημοψηφίσματα και μάλιστα αν επιπρόσθετα θα βελτιώσει το άρθρο αυτό ώστε να αφορά όλα τα τοπικά θέματα και να προκηρύσσεται δημοψήφισμα ακόμα και με πρωτοβουλία των πολιτών;
Αν πραγματικά ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να μην δημιουργούνται θέματα σαν αυτό στις Σκουριές ή να εκποιηθούν οι παραλίες, τα δάση, τα νερά κ.λ.π., τότε θα πρέπει να δώσει τη δυνατότητα στις τοπικές κοινωνίες να αποφασίζουν τα θέματα αυτά.
Θα το κάνει άραγε ή θα αποφασίζει μόνος του σε ποια συμφέροντα θα εκποιούνται οι αντίστοιχες περιουσίες;

3) Το τρίτο εύκολο ερώτημα είναι αν θα συνυπογράψει επιτέλους ο νέος υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ, κατά το σχετικό άρθρο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, την απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων για την αποζημίωση των θυμάτων του Διστόμου από τους Ναζί. Αν υπογραφεί αυτή η απόφαση, τότε οι δικαιωθέντες με την απόφαση θα μπορούν αμέσως να κατάσχουν περιουσίες του Γερμανικού Δημοσίου που βρίσκονται στην Ελλάδα. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει πραγματικά το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και δεν μας εμπαίζει, τότε θα πρέπει να κάνει ως πρώτο βήμα, αυτό που δεν τόλμησε καμία εθελόδουλη κυβέρνηση μέχρι σήμερα.
Θα το κάνει ή θα φοβηθεί μήπως θυμώσει τους Γερμανούς;

4) Το τέταρτο δύσκολο φυσικά ερώτημα αφορά το Σύνταγμα της χώρας. Με τις μεθοδεύσεις του κ. Σαμαρά το θέμα της αναθεώρησης του Συντάγματος, ενταφιάστηκε σχεδόν για την επόμενη δεκαετία. Έτσι, ο μεν λαός θα συνεχίσει να παραμένει δεμένος χειροπόδαρα και ακυρωμένος στον καναπέ του, το δε πολιτικό σύστημα θα συνεχίσει να παραμένει παντοδύναμο απέναντι στην κοινωνία και παντελώς ανεξέλεγκτο με όλες τις ασυλίες του και την ατιμωρησία του. Το Γόρδιο αυτό δεσμό γύρω από το Σύνταγμα μπορεί να τον κόψει μόνο ένα Συνταγματικό Δημοψήφισμα, ώστε να αποφασίσει ο ίδιος ο λαός το νέο Σύνταγμά του.
Θα το κάνει αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ;
Θα θελήσει να παραχωρήσει εξουσίες και έλεγχο στο λαό ή θα τις κρατήσει για πάρτη του;

Αυτές τις τέσσερις ερωτήσεις προφανώς δεν θέλει να τις ακούσει ο κ. Τσίπρας, ούτε φυσικά πρόκειται να τις ακούσετε να τις υποβάλει κανένας καθεστωτικός δημοσιογράφος και ξέρετε γιατί; Γιατί κτυπούν την καρδιά του καθεστώτος και είναι ανατρεπτικές.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος 

Φοβερό!!! Έχουμε εκλογές! Αραγε θα ρθει ο Τσίπρας; Θα σφάξει τα παιδιά μας, θα βιάσει τις γυναίκες μας, θα μας πάρει τα σπίτια – αν και για τα τελευταία μάλλον το σκέφτεται, γιατί θα πρέπει να πληρώνει κι ένα σκασμό ΕΝΦΙΑ… Εννοείται δε ότι θα βγάλει τη χώρα από το ευρώ, ότι θα γίνουν σεισμοί και καταποντισμοί και ότι θα μας φάνε ζωντανούς…

Λοιπόν, σε λίγες ώρες φτάνει το 2015, μια χρονιά που θα είναι και πολύ δύσκολη και πολύ κρίσιμη για την Ελλάδα.

Το πρώτο που πρέπει να γίνει από αυτή τη στιγμή, πριν καν ακόμα μπει το ’15, είναι να σοβαρευτούν όσοι τρομοκρατούν τους πολίτες με τις γνωστές παλιές απειλές που τις βγάλανε ξαφνικά πάλι απ΄ το σεντούκι.

Ας σταματήσουν πια. Αν θέλουν να βοηθήσουν αυτόν τον τόπο, ένα έχουν να πράξουν: να αφήσουν τους πολίτες να ψηφίσουν ήρεμοι, με καθαρή τη γνώση και τη συνείδηση, και, στη συνέχεια, να σεβαστούν πραγματικά το αποτέλεσμα, όποιο κι αν είναι αυτό.

Ας νικήσει όποιος νικήσει στις κάλπες, αλλά όχι ο φόβος!

Οι δε όποιοι ηττημένοι να μην υπονομεύσουν τη χώρα την επομένη το πρωί, αλλά να κάνουν την υπέρβαση να συνταχθούν με την μεγάλη προσπάθεια εθνικής διεκδίκησης που πρέπει να ξεκινήσει.
Όχι να κάθονται μέσα και να πολεμάνε την Ελλάδα και αυτά που πρέπει να κάνει μπας και σταματήσει κάπως τη λαίλαπα, αλλά να τη στηρίξουν να παλέψει – κάτι που, δυστυχώς, δεν έκαναν οι ίδιοι, ενώ και το είχαν υποσχεθεί και όφειλαν έτσι κι αλλιώς να το κάνουν ως ελληνική κυβέρνηση.

Ελπίζει κανείς να τους φωτίσει τελικά ο θεός και να πράξουν το σωστό, αν και μοιάζει μάλλον θολό...

Ως τότε, ας σταματήσουν τουλάχιστον τις τερατολογίες για το κακό που θα μας εύρει άμα φύγουν οι ίδιοι από την εξουσία για να ρθουν κάποιοι άλλοι – γιατί, δυστυχώς, περί αυτού και μόνον πρόκειται. Εκεί είναι η ουσία. Απολύτως.  Κι όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του περισσού.

Καλή χρονιά και, ας ελπίσουμε, χωρίς άλλους εξωγήινους και καλικάντζαρους!

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Του Ιωάννη Μιχαλέτου 
Πηγή RIMSE

Η "αντιτρομοκρατική" εκστρατεία για την εκρίζωση των τζιχαντιστών στα Δυτικά Βαλκάνια δείχνει να χωλαίνει το τελευταίο διάστημα,ύστερα από μια σειρά συλλήψεων σημαντικών στελεχών που στήριζαν την αποστολή "εθελοντών" στη Συρία.

Ως εκ τούτου συνεχίζεται η κυρίως διαδικτυακή προπαγάνδα με σκοπό την επανάληψη του φαινομένου αποστολής νέων τζιχαντιστών, καθόσον παρά τις αεροπορικές επιθέσεις εκ μέρους της "συμμαχίας των προθύμων" υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, το Ισλαμικό Κράτος, εξακολουθεί να είναι σε θέση όχι μόνον να ανθίσταται αλλά και να εξαπολύει επιθέσεις τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ.

Ο Βόσνιος Τζεβάντ Γκόλος απο το Μόσταρ μέσω του θεολογικού ινστιτούτου "Daru-l-Quran", αποτελεί ένα από τους ενεργούς παίχτες στην περιοχή σε σχέση με τα τα προαναφερθέντα, στενά συνδεδεμένος με την ομάδα του Νουσρέτ Ιμάνοβιτς που είναι ένας από τους κύριους υποκινητές των αποστολών στα μέτωπα του πολέμου.

Η διεθνής οργάνωση " International Union for Muslim Scholars (IUMS)" που αποτελεί ένα ακόμα παρακλάδι της "Μουσουλμανικής Αδελφότητας" και εδρεύει στο Κατάρ, διαθέτει αρκετούς πυρήνες προπαγανδιστικής δράσης στη Βοσνία καλώντας ευθέως στην "συνέχιση του αγώνα υπέρ του Ισλάμ στη Συρία".

Η ιστοσελίδα Put Vjernika, εξακολουθεί τη λειτουργία της με έδρα τη Βοσνία καλώντας διαρκώς σε "Τζιχάντ" και σε παγκόσμια κλίμακα έχοντας παρουσία και σε κοινωνικά δίκτυα Facebook, Twitter, Youtube όπως και η συνδεδεμένη οργάνωση με αυτήν El Tewhid.

Μια έτερη ιστοσελίδα, αυτή της οργάνωσης Dzemat Sabah που τη διαχειρίζονται Βόσνιοι που διαμένουν στη Δανία στις πόλεις Χέρνιγκ και Μπράντε κινείται στο ίδιο μοτίβο. Η οργάνωση αυτή μάλιστα χρηματοδοτείται από τη πρεσβεία της Βοσνίας στη Δανία. Ιδιαίτερη μνεία η οργάνωση αυτή τηρεί προς τον εξτρεμιστή Βόσνιο Jusuf Barcic, εάν από τους βασικούς υποκινητές των Βαλκανό-τζιχαντιστών εδω και έτη.

Επίσης σημαντικό "έργο" επιτελεί και η σελίδα του πλέον αποθανόντος Mirza Ganic, όπως και η έτερη.

Όλες οι παραπάνω διαδικτυακές παρουσίες διακλαδώνονται με πολλαπλά "μπλογκ" και "περσόνες" σε φόρουμ και προπαγανδίζουν επί 24ώρου βάσεως τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και εμμέσως ή και αμέσως επιθέσεις εναντίων "απίστων" ανά τη γη.

Λόγω της ήδη διαπιστωμένης εντολής - communiqué, του Ισλαμικού Κράτους για μεμονωμένες επιθέσεις από "Μοναχικούς Λύκους" σε οποιονδήποτε λεγόμενο "Μαλακό στόχο" ανά την υφήλιο, το πρόβλημα των Βαλκάνιων Τζιχαντιστών είναι εξόχως σημαντικό, καθότι έχουν τη δυνατότητα σχετικά άνετης κίνησης στην Ευρωπαική Ένωση και πολλαπλές διασυνδέσεις.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Τζιχαντιστές της Βοσνίας, έχει διαπιστωθεί ότι διαθέτουν πλέον στενού δεσμούς με αυτούς από το Βέλγιο και την Ολλανδία που με τη σειρά τους συνεργάζονται στη Συρία με τη Τσετσενική ομάδα Kataib al-Muhajirin. Οι δυνατότητες τρομοκρατικής δράσης από τους ανωτέρω είναι αρκετές για την επίτευξη μαζικών πληγμάτων, σε συνδυασμό με μοναχικούς λύκους, κάτι που έχει ήδη καταστεί δυνατό στο Καναδά, ΗΠΑ, Γαλλία.

Ο κίνδυνος τρομοκρατικής δράσης τουλάχιστον στην Ε.Ε. όχι μόνο δεν έχει μειωθεί αλλά αυξάνεται σταδιακά και θα εξακολουθήσει από ότι φαίνεται τουλάχιστον για τους επόμενους μήνες.

Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να σημειωθεί ότι η Τουρκία εξακολουθεί κανονικότατα να στηρίζει, χρηματοδοτεί και να εφοδιάζει τους τρομοκράτες και είναι περιττό να αναφερθεί σε ότι αφορά την Ελλάδα ότι αυτού του είδους οι ενέργειες και τα φαινόμενα εκτυλίσσονται σε όμορες ή γειτονικές χώρες σε συνδυασμό με ένα συνεχές κύμα παράνομης μετανάστευσης που επιβαρύνει τα μέγιστα το εσωτερικό σύστημα ασφαλείας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Mε όπλο την κινδυνολογία πορεύεται ο Σαμαράς προς τις εκλογές απογυμνώνοντας την ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς από τις φιλελεύθερες καταβολές της, τις οποίες, με αντιφάσεις έστω, υπηρέτησε κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Ακόμη και σε στιγμές που η Νέα Δημοκρατία ορκιζόταν στις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις για την οικονομία, δεν έπεσε τόσο χαμηλά στην πολιτική αντιπαράθεση με τους αντιπάλους της.

Δεν είναι τυχαίο που στελέχη της συντηρητικής παράταξης είτε παίρνουν αποστάσεις από τη στρατηγική της έντασης και της κινδυνολογίας, που προωθεί το σύστημα Σαμαρά, είτε αρνούνται να μπουν ακόμη και στα "γαλάζια" ψηφοδέλτια. Ο Σαμαράς δεν διαθέτει θετική πρόταση για τη χώρα. Αντιμετωπίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους ως εχθρούς. Ετεροπροσδιορίζεται ως αντι-ΣΥΡΙΖΑ...
Τι να πει ο σημερινός αρχηγός της Ν.Δ. για την προοπτική της χώρας, που λεηλατήθηκε από τις μνημονιακές πολιτικές, από τη στιγμή που το e-mail Χαρδούβελη προς την τρόικα είναι αποκαλυπτικό των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει για την επομένη των εκλογών; Ο Σαμαράς έχει δεσμευτεί προς τους δανειστές για νέες περικοπές στις συντάξεις, για την επιβολή νέων φόρων, με αύξηση συντελεστών του ΦΠΑ, για μείωση του ΕΚΑΣ και για την ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων, πολλές από τις οποίες είναι μονοπωλιακού χαρακτήρα και θα φέρουν σίγουρα κέρδη στους αγοραστές. Τι να πει ο Σαμαράς και για τους συμμάχους του στην Ευρώπη; Συντάχθηκε από την πρώτη στιγμή με τη στρατηγική της Μέρκελ και την τιμωρητική πολιτική της λιτότητας, που έχει καταστροφικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.
Ο Σαμαράς καταφεύγει στην κινδυνολογία προσδοκώντας ότι έτσι θα σωθεί πολιτικά. Εγκλωβιζεται όμως στην τακτική του απελπισμένου. Ελπίζει, μάταια, ότι θα μπλοκάρει τη μετακίνηση των ψηφοφόρων, που τον εγκαταλείπουν εξαιτίας της πολιτικής του και των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει. Η κινδυνολογία δεν περνά στους πολίτες, που δοκιμάζονται σκληρά από τις μνημονιακές πολιτικές. Οι πολίτες αναζητούν στον ΣΥΡΙΖΑ την ελπίδα για αλλαγή πολιτικής στην Ελλάδα και την Ευρώπη κόντρα στις πολιτικές της λιτότητας, της εξυπηρέτησης συμφερόντων, της διαφθοράς και της διαπλοκής, που γονάτισαν τη χώρα και τους εργαζόμενους.
Ο κύβος ερρίφθη, το σύστημα Σαμαρά καταρρέει, ανοίγει ο δρόμος της πολιτικής αλλαγής. Ο λαός κρατά στα χέρια του το κλειδί για αλλαγή πορείας.
 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Πᾶμε λοιπόν γιά ἐκλογές. Τό γαλαζοπράσινο πολιτικό καθεστώς ἔχασε τή μάχη τῆς Προεδρίας καί ὁδηγεῖται – ἑκόν ἄκον – στίς κάλπες ὅπου τό ἀναμένει ἡ ἥττα. Εἶναι ὅμως αὐτός λόγος γιά νά πανηγυρίσουμε ἤ ἔστω γιά νά αἰσιοδοξοῦμε;


Ἡ γνώμη μας εἶναι πώς ναί, πρέπει νά δοῦμε τίς δυνατότητες πού ἐνδεχομένως θά προσφέρει μιά νέα κατάσταση, μέ τόν Σύριζα στήν Κυβέρνηση. Ἐννοεῖται πώς αὐτό τό λέμε χωρίς καμμία ψευδαίσθηση γιά τίς δυνατότητες καί τίς ἀντιλήψεις τοῦ συγκεκριμένου χώρου, γιά τίς ἀντικειμενικές συνθῆκες λαϊκῆς ἀποχαύνωσης καί πελωρίων προβλημάτων πού θά κληθεῖ νά ἀντιμετωπίσει, γιά τό ἀρνητικό διεθνές κλῖμα ἔναντι τῆς χώρας μας. Ὑπάρχουν ὅμως καί λόγοι πού στηρίζουν μιά κάποιαν αἰσιοδοξία.

Πρῶτον εἶναι πασίδηλο πώς πρέπει κι αὐτός ὁ χῶρος, τῆς so called Ἀριστερᾶς, νά περάσει ἀπό τό γκουβέρνο. Ὅσο παραμένει στήν ἀσφάλεια τῆς ἀντιπολίτευσης, ὑποστασιάζοντας ὑποτίθεται μιά διέξοδο γιά τόν ἑλληνικό λαό, δείχνει σάν ἕνα χαρτί πού δέν παίχτηκε. Ἄς τό ρίξουμε λοιπόν κι αὐτό στό τραπέζι γιά νά δοῦμε τί μπορεῖ νά ἀποφέρει.

Δεύτερον μιά νίκη τοῦ Σύριζα – καί μιά Κυβέρνηση μέ τούς Ἀνεξάρτητους Ἕλληνες καί χωρίς μνημονιακά βαρίδια, ἐλπίζω – θά εἶναι μιά πολιτική τιμωρία γιά τούς πρωτεργάτες τῆς οἰκονομικῆς καί κοινωνικῆς καταστροφῆς. Ἀναφέρομαι στά πεπραγμένα τῶν κυβερνήσεων πρίν καί μετά τά Μνημόνια ἀλλά καί σέ ὅλα τά ἄλλα: στήν συνολική ἐκφύλιση τῆς κοινωνίας καί στόν διασυρμό τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος καί τῶν θεσμῶν του.
Τελευταῖο δεῖγμα γραφῆς ὁ ἐλεεινός χειρισμός τῆς ἀπόπειρας ἐξαγορᾶς τοῦ βουλευτῆ Π. Χαϊκάλη. Ὁ ἐξευτελισμός κάθε θεσμικῆς λειτουργίας καί ἡ προσβολή τῆς κοινῆς λογικῆς ἀπό τούς κρατοῦντες καί ἀπό ὅλον τόν συρφετό τοῦ καθεστῶτος – πρώτη γραμμή τά βοθροκάναλα καί δεύτερη οἱ χασαποφυλλάδες – δέν μπορεῖ νά περάσει ἀβρόχοις ποσί. «Μά θά εἶναι καλύτεροι οἱ ἑπόμενοι;» ἔρχεται αὐτομάτως ἡ ἔνσταση. Δέν μ’ ἐνδιαφέρει, ἀπαντῶ, ἄς πληρώσει μέ κάποιο τρόπο, ἔστω, ὁ σεσημασμένος δολοφόνος καί μετά ἄς πάρει σειρά κι ὅποιος τόν μιμηθεῖ.

Τρίτον, μιά διάλυση τοῦ κατεστημένου σκηνικοῦ ἴσως ἀπελευθερώσει καί ἀναδιατάξει πολιτικές δυνάμεις πού σήμερα εἶναι ἀνενεργές ἤ ἐγκλωβισμένες. Σήμερα ὅ,τι «νέο» προκύπτει (ποτάμια, ρίζες κτλ) εἶναι ἐνεργούμενο τῆς διαπλοκῆς, αὔριο δέν μποροῦμε νά εἴμαστε σίγουροι τό τί θά συμβεῖ.

Τέταρτον καί κυριότερο: μπορεῖ πραγματικά νά φέρει τή «συντέλεια» μιά Κυβέρνηση Τσίπρα, ὅπως πολλοί εἰκάζουμε. Τότε θά ἔχουμε ἐνώπιόν μας δύο ἀκριβοθώρητα πράγματα: τήν γυμνή ἀλήθεια χωρίς τά παραισθησιογόνα τῆς καθημερινῆς, θηριώδους προπαγάνδας καί ἐπίσης τήν δυνατότητα ἀναπροσανατολισμοῦ τῆς συλλογικῆς ζωῆς μας, ἔξω ἀπό τόν ἀσφυκτικό νάρθηκα τῆς παγκόσμιας Νέας Τάξης.

Δέν γνωρίζω ἄν ἔχουμε οἱ σημερινοί Ἕλληνες τίς προϋποθέσεις γιά νά ἀρθοῦμε στό ὕψος τῶν καινοφανῶν περιστάσεων. τίποτε δέν προδιαγράφει μιά καταφατική ἀπάντηση, ὅλα δείχνουν ἀλεσμένα ἀπό τήν τηλοψία ἀλλά κι ὅλα μένουν ν’ ἀποδειχθοῦν στήν πράξη.

Πηγή "Αντιφωνητής"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Λύσσα κακιά τους έχει πιάσει να επιβάλλουν την διεστραμμένη ''αλήθεια'' τους στην κοινωνία.

Λύσσαξαν να μην καταλάβει ο λαός το μέγεθος των εγκλημάτων τους.

Να μην φανεί η αλήθεια, πως όλα όσα τραβήξαμε και τραβάμε δεν ήταν μονόδρομος, αλλά αναγκαία συνθήκη και συνειδητή επιλογή τους, η μόνη που θα τους επέτρεπε να παραμείνουν στην εξουσία και στο ακαταδίωκτο.

Αφρίζουν τα στόματά τους σα λυσσασμένα σκυλιά προσπαθώντας να διαστρέψουν την αλήθεια, να εκφοβίσουν, ΝΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΚΑΝΑΝ, εις βάρος του λαού και της χώρας.

Τρεις μέρες τώρα ένας λαός αιμόφυρτος, στα όρια της κατάθλιψης και της αντοχής του, σέρνεται στα γκισέ των τραπεζών για να ακουμπήσει στο ταμείο των τοκογλύφων, τον πετσοκομμένο του μισθό, την πενιχρή σύνταξη που μόλις εισέπραξε, αφήνοντας στην τσέπη κάτι λίγα ψίχουλα για να κάνει την χειρότερη πρωτοχρονιά της ζωής του.
 
ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ ΨΕΥΤΑΡΑ...
Δεν δόθηκε δώρο Χριστουγέννων...
Δεν θα πάρουν φέτος τα εγγόνια χαρτζιλίκι απ' τον παππού...
Δεν θα δούμε πλατιά χαμόγελα πάνω από γιορτινά τραπέζια...
Και οι ζεστές κι εγκάρδιες ευχές θα βγουν δύσκολα απ΄ το πικρό στόμα των γονιών.

Με τί σκοπεύουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο;
Τί να φοβηθεί ο εξαθλιωμένος, ο απελπισμένος;
 
ΤΑ ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΑ ΣΚΥΛΙΑ, αυτά που τώρα αλυχτούν κι αφρίζουν για να μας φοβήσουν, ΤΑ ΠΗΡΑΝ ΟΛΑ!

Δεν έμεινε παρά ο θάνατος και η επιθυμία για αξιοπρέπεια κι ελευθερία!
Τον θάνατο τον απορρίπτουμε.
Θα παλέψουμε όμως για την ελευθερία μας μέχρι θανάτου!

Θεραπεία για την λύσσα δεν υπάρχει.
Σε όσα ζώα προσβάλλονται, προσφέρεται η ευθανασία.
Για τα δικά μας λυσσασμένα σκυλιά, αρκεί η πολιτική ανυπαρξία!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Άρης Σκιαδόπουλος
Ρίχνουν το χρηματιστήριο… Ποιοι το ρίχνουν;  Ε;
Μας στέλνουν μήνυμα. Θέλουν να κάτσουμε στα αυγά μας για ν΄ αυγαταίνουν τα πλούτη τους.  Τους ξέρουμε καλά κι ας κρύβονται πίσω από άυλους τίτλους. Οι τίτλοι είναι άυλοι αυτοί όμως έχουν σάρκα και οστά. Λεφτά μπορεί να έχουν,  αλλά απέναντι σ΄ αυτή την πατρίδα εμετρήθησαν,  εζυγίσθησαν και βρέθηκαν ελλιπείς.

Σ΄ αυτό τον τόπο πλούτισαν και σε βάρος αυτού τού λαού. Μα δεν έχουν καν το φιλότιμο τής ανταποδοτικότητας. Ούτε καν της ανταποδοτικότητας για  την υπομονή και τη στήριξη ενός λαού κατά τα δυο τρίτα φτωχοποιημένου.

Τους ευεργέτησε πολλαπλά κι επανειλημμένα αυτός ο τόπος. Με φοροαπαλλαγές,νομοσχέδια και υπαγορευμένες τροπολογίες την… δωδεκάτη, που τους ευνοούν σκανδαλωδώς. Πάντα μας ζητούσαν το κάτι παραπάνω. Μάλιστα πολλοί  απ´ αυτούς μας εξεβίαζαν απειλώντας μας ότι θα πάρουν τις επιχειρήσεις τους και θα πάνε σε φορολογικούς παραδείσους. Σε χώρες πιο πάνω από μας,  με εργατικό δυναμικό καθημαγμένο και ανύπαρκτη εργατική προστασία.

Ας ξεκουμπιστούν λοιπόν.
Να πάνε στό διάολο γιατί είναι ανίκανοι κι ασήμαντοι αυτής τής πατρίδας. Απάτριδες.
Ας τους στερηθεί λοιπόν το ηθικό πλεονέκτημα να δηλώνουν Έλληνες. Γιατί είναι ακριβός τίτλος να είσαι Ελληνας έστω κι αν τα τελευταία χρόνια έκαναν ο,τι περνούσε από το χέρι τους για να μισήσουμε και ν΄ απαρνηθούμε αυτόν τον τόπο.

Να πάνε στα τσακίδια και να μείνουμε εδώ εμείς,  όσοι μάθαμε να τιμάμε Θερμοπύλες, Μεσολόγγια και Αρκάδια. Να μείνουμε εμείς που η θυσία είναι επιλογή μας και δεν μας την επιβάλλει, για δικά του συμφέροντα, κανένα λαμόγιο...

Μπορεί και ν΄ αποτύχουμε. Η αποτυχία όμως θα είναι αποτέλεσμα του αγώνα μας κι  όχι μια κατευθυνόμενη επιλογή των κέντρων πού είναι και οι προστάτες των απάτριδων.
Να πάρουν μαζί και τους λακέδες τους,  γιατί σ αυτή τη χώρα δεν είναι ικανοί ούτε το… χαρτί υγείας να μας κρατάνε.

Είναι αυτά τα γραφικά αθύρματα που τους υπηρέτησαν καταστρατηγώντας κάθε έννοια  Δικαίου,  Ηθικής και Αξιοπρέπειας. Τους τρώγαμε στη μάπα από τα κανάλια,  νεροκουβαλητάδες τής απόλυτης έκπτωσης.
Να πάρουν μαζί και κάποιες στρας κυράτσες,  αγράμματες,  που μας τις πλασσάρανε ως πρότυπα. Γκομενίτσες τρίτης κατηγορίας με συνοδούς… ερασιτεχνικής κατηγορίας.

Κι ας μείνουμε εμείς,  μόνοι μας.
Να μετρηθούμε με την ένδεια και τον πλούτο που φέρουμε και τις παρακαταθήκες της ιστορίας μας.
Να μαζέψουμε τους επαίτες μας κι εκείνους που πεθαίνουν δίχως φάρμακα,  στους δρόμους και στα παγκάκια…
Γιατί αυτοί είναι οι σύντροφοί μας κι απέναντι σ αυτούς οριοθετείται το χρέος μας.

Τουλάχιστον αυτοί που θα ξανάρθουν μετά από μας νάχουνε ένα παράδειγμα. Κι εμείς,  να μην ντρεπόμαστε να βλέπουμε τα παιδιά μας στα μάτια.
Αυτοί με τα φράγκα τους κι εμείς με την Πατρίδα μας.

Πηγή imerodromos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Σε μια σημαντική συνέντευξη τύπου που έδωσε στις 27 Δεκεμβρίου στην ρωσική εφημερίδα Pravda και στην δημοσιογράφο Inna Novikova, ο αρχηγός των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Valery Gerasimov, υποστήριξε ότι οι Αμερικανοί εδώ και καιρό έχουν καταστρώσει σχέδια για την καταστροφή του πυρηνικού οπλοστασίου της Ρωσίας πριν προλάβουν οι Ρώσοι να το ενεργοποιήσουν σε μια ενδεχόμενη ολοκληρωτική επίθεση κατά της Ρώσικης Κοινοπολιτείας.

Σύμφωνα με τον Ρώσο αρχιστράτηγο, εδώ και καιρό οι Αμερικανοί έχουν αποφασίσει να «τελειώνουν» με την Ρωσία και να καταστρέψουν κάθε δυνατότητα αντίστασης από ρώσικης πλευράς στα παγκοσμιοποιητικά τους σχέδια. Το μεγαλύτερο εμπόδιο για την πραγματοποίηση αυτής της επιχείρησης δεν είναι άλλο από το πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας, που λειτουργεί τουλάχιστον προς το παρόν σαν ανασχετικό ανάχωμα στα αμερικανικά νεοταξικά σχέδια. Οι παρεμβάσεις του Ρώσου πρόεδρου Βλαδιμήρ Πούτιν τα τρία τελευταία χρόνια, πρώτα στη Συρία και στη συνέχεια στην Ουκρανία εναντίον των αμερικανικών σχεδίων, αποτέλεσαν την «σταγόνα» που ξεχείλισε το ποτήρι για τους σχεδιαστές της Νέας Τάξης και την επιβολή της οικονομιστικής φιλελεύθερης δικτατορίας της παγκόσμιας Ελίτ.

Σύμφωνα με τον αρχηγό του ρωσικού Γενικού Επιτελείου, η Δύση έχει κηρύξει ένα de facto ψυχρό πόλεμο κατά της Ρωσίας, που δεν μοιάζει με τον προηγούμενο ψυχρό πόλεμο που είχε επικρατήσει τις περασμένες δεκαετίες. Τότε τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά από ότι είναι σήμερα. Όπως υποστηρίζει ο Ρώσος αρχιστράτηγος, η ΕΣΣΔ ανδρώθηκε με ένα πατριωτικό πόλεμο κατά του ναζισμού ο οποίος κερδήθηκε με μεγάλες θυσίες. Η Σοβιετική Ένωση είχε ένα οικονομικό δυναμικό το οποίο ήταν ίσο με το 30-50 τοις εκατό της οικονομίας των ΗΠΑ, ενώ σήμερα το οικονομικό δυναμικό της Ρωσίας κάνει μόνο δέκα τοις εκατό του αμερικανικού οικονομικού δυναμικού. Η ΕΣΣΔ είχε μια καλά αναπτυγμένη βιομηχανία που δεν εξαρτώνταν από τη Δύση. Στην ΕΣΣΔ, υπήρχε πλήρης επιστημονικη εκπαίδευση και η επιστημονική κατάρτιση ήταν τόσο προηγμένη όσο η και αμερικανική. Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι η ΕΣΣΔ είχε μια μεγάλη στρατηγική «περίφραξη», με την μορφή των άλλων σοσιαλιστικών χωρών όπου στάθμευαν τα σοβιετικά στρατεύματα.
Συγκρίνοντας όλα αυτά την εποχή που είχε αρχίσει ο ψυχρός πόλεμος της Δύσης με την Σοβιετική Ένωση, με την σημερινή κατάσταση και τον νέο ψυχρό πόλεμο, σύμφωνα με τον Γερασίμωφ, είναι σαν τον ουρανό και τη γη. Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα σε βάρος της Ρωσίας και γι’ αυτό επιβάλλεται μια μεγαλύτερη εγρήγορση για την αντιμετώπιση των αμερικανικών σχεδίων για την πλήρη και ολοκληρωτική καταστροφή της Ρωσίας.

Συνεχίζοντας ο Ρώσος αρχιστράτηγος επισήμανε πως μπαίνουμε σε ένα πόλεμο με μια καταστροφική κατάσταση. Θα πρέπει να ληφθούν έκτακτα μέτρα γιατί αν δεν ληφθούν τα μέτρα αυτά, η χώρα μας θα ηττηθεί πολύ γρήγορα. Το μόνο πράγμα που κρατά ακόμα την Δύση να μην μας επιτεθεί είναι η πυρηνική δύναμη μας. Παρ’ όλα αυτά, το πυρηνικό δυναμικό μας μπορεί να εξουδετερωθεί. Προγραμματίζεται ένας σύγχρονος πόλεμος εναντίον της Ρωσίας με τον τρόπο που είχε γίνει στην Ουκρανία, τη Συρία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, το Ιράκ κ.α. Υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του πυρηνικού δυναμικού της χώρας μας.
Τα σχέδια αυτά προβλέπουν την εξουδετέρωση αυτού του πυρηνικού δυναμικού με δύο τρόπους.
Ο πρώτος, είναι μια επίθεση που θα μπορούσε να «αποκεφαλίσει» τη Ρωσία. Η ιδέα είναι να καταστρέψουν τα κέντρα διοίκησης, από τα οποία εκπέμπονται οι εκτελεστικές διαταγές για την χρήση των πυρηνικών όπλων.
Ο δεύτερος τρόπος είναι να καταστρέψουν τους εκτοξευτές, «εκκινητές» των πυραύλων πριν προλάβουν να χρησιμοποιηθούν. Φυσικά η επιτυχία και των δυο αυτών σχεδίων προϋποθέτει τον πλήρη αιφνιδιασμό της ρωσικής πολεμικής μηχανής.

Όλα αυτά, όπως τόνισε με τον χαρακτηριστικό τρόπο του ο Ρώσος αρχιστράτηγος, καταδεικνύουν την αμερικανική αλαζονεία που πλέον ακροβατεί σε πολύ επικίνδυνες ατραπούς.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Βαλερύ Γερασίμωφ, ο Αρμαγεδδών είναι προ των πυλών με μια αχαλίνωτη ηγεσία της Νέας Τάξης, που μάλλον θεωρεί πως έφτασε η ώρα της ολοκλήρωσης των διαβολικών της σχεδίων για την παγκοσμία κυριαρχία της.
Ένα τελειωτικό χτύπημα κατά της σημερινής Ρωσίας θα εξουδετέρωνε και τα τελευταία ίσως εμπόδια για την υλοποίηση των σατανικών της σχεδίων. Αυτό όμως το χτύπημα που σχεδιάζουν κάποιοι θερμοκέφαλοι στην Ουάσιγκτον, είναι πολύ αμφίβολο αν θα επιτύχει τους στόχους του, ενώ οι απρόβλεπτες συνέπειες ενός τέτοιου χτυπήματος κατά της ρωσικής Αρκούδας, σίγουρα θα είναι τρομακτικές για όλο τον πλανήτη.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Κενές περιεχομένου οι γερμανικές απειλές, που αποσκοπούν στην τρομοκράτηση των Ελλήνων ώστε να ψηφίσουν το κόμμα που θέλει το Βερολίνο

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ούτε ένα ούτε δύο. Πέντε (!) ρεπορτάζ, αναλύσεις και άρθρα για την Ελλάδα είχε στο χθεσινό της φύλλο η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η εφημερίδα της γερμανικής επιχειρηματικής και πολιτικής ελίτ. Κεντρικό θέμα της πρώτης σελίδας.
Πρώτο σχόλιο της πρώτης σελίδας. Τα δύο τρίτα της τρίτης σελίδας. Δεύτερο θέμα της πρώτης σελίδας του οικονομικού τμήματος της εφημερίδας.
Πρώτο σχόλιο της πρώτης σελίδας του οικονομικού τμήματος. Είναι φανερό ότι πείραξε πολύ τους Γερμανούς η αποτυχία της κυβέρνησης Σαμαρά να εκλέξει τον Σταύρο Δήμα Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Δείχνουν να απορούν πώς τόλμησαν οι Ελληνες βουλευτές να πάρουν μια απόφαση που δεν εναρμονίζεται με τα γερμανικά συμφέροντα. «Η αποτυχία του Σταύρου Δήμα είναι μια επώδυνη ήττα για τον κατέχοντα το αξίωμα του πρωθυπουργού Σαμαρά, ο οποίος πιθανόν μας αποχαιρετά» γράφει στο πρωτοσέλιδο σχόλιό της η ναυαρχίδα του γερμανικού Τύπου.
«Το κοινοβούλιο εκμηδένισε το σχέδιό του να εκλέξει πρόωρα έναν νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας ώστε κατόπιν να ολοκληρώσει χωρίς πίεση τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα» εξηγεί η εφημερίδα.
«Ο Ελληνας πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έκανε το παιχνίδι του και έχασε!» έγραψε η σοσιαλδημοκρατική εφημερίδα του Μονάχου «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ» και συνέχισε: «Ηθελε να σώσει την κυβέρνησή του και χρησιμοποίησε γι' αυτό την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία έτσι έγινε φάρσα»!
Ο αναπληρωτής πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών, Ραλφ Μπρίνκχαους, έγινε έξω φρενών με την απόφαση των Ελλήνων βουλευτών: «Είναι απίστευτα εξοργιστικό αυτό που συνέβη!» δήλωσε στην «Χάντελσμπλατ», τη μεγαλύτερη ημερήσια οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας.

Ο Μίκαελ Χίτερ, διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομίας της Κολονίας, ήταν στις δηλώσεις που έκανε στη σκληρή δεξιά γερμανική εφημερίδα «Ντι Βελτ» πολύ πιο επιθετικός εναντίον της χώρας μας. «Η νομισματική ένωση θα μπορούσε σήμερα να αντέξει μια έξοδο της Ελλάδας. Τα φαινόμενα μετάδοσης (σ.σ. της κρίσης) σε άλλες χώρες θα ήταν ελάχιστα» είπε και συνέχισε: «Ο ελληνικός πληθυσμός πρέπει να το σκεφτεί τρεις φορές, αν θελήσει να ακολουθήσει άλλο δρόμο. Σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ απειλεί ολόκληρη τη χώρα μια τεράστια φτωχοποίηση και η έξοδος από την ΕΕ»! Είναι φοβερά αυτά που λέει ο Γερμαναράς -αν τολμήσουν οι Ελληνες να ψηφίσουν Τσίπρα, οι Γερμανοί θα μας διώξουν από το ευρώ και από την ΕΕ!!!
Πολύ διαφορετική είναι όμως η άποψη της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η οποία γράφει στο πρωτοσέλιδο σχόλιό της και τα εξής: «Ο Τσίπρας έχει υποσχεθεί στους ψηφοφόρους του το τέλος της ξένης κυριαρχίας της τρόικας... Το ότι οι Ελληνες έχουν γίνει επιρρεπείς σε τέτοια συνθήματα έχει πολλές αιτίες.
Από μία άποψη έχουν απόλυτο δίκιο. Γιατί, ρωτούν, δείχνει η Κομισιόν της ΕΕ τέτοια επιείκεια απέναντι στους μεγάλους παραβάτες του ελλείμματος, τη Γαλλία και την Ιταλία, επιμένει όμως με πλήρη σκληρότητα στην τήρηση των κανόνων από τη μικρή Ελλάδα;» αναρωτιέται η γερμανική εφημερίδα και απαντά η ίδια:
«Πιθανόν είναι ότι αυτή η θέση δεν οφείλεται μόνο στο ότι η ΕΕ και η ΕΚΤ σήμερα μπορούν να εμποδίσουν μια νέα κρίση στην Ελλάδα να μεταδοθεί στην Ιταλία και σε άλλες αποδυναμούμενες χώρες του Νότου. Δεν θα εξαπέλυε λοιπόν ένα φαινόμενο οικονομικού ντόμινο, αλλά πιθανόν ένα φαινόμενο πολιτικού ντόμινο. Υφίσταται ο κίνδυνος ο Τσίπρας με τη συμπεριφορά του να βρει μιμητές. Σε αυτό άλλωστε ποντάρει»!

Χαρακτηριστικό της σύγχυσης που έχει προκαλέσει στους Γερμανούς το ενδεχόμενο νίκης του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου είναι το γεγονός ότι ουσιαστικά, στις οικονομικές σελίδες της ίδιας εφημερίδας, διαγράφονται οι δυνατότητες διαπραγμάτευσης με τους δανειστές που θα έχει μια κυβέρνηση... Τσίπρα! Περισσότερα από 260 δισεκατομμύρια ευρώ του ελληνικού δημόσιου χρέους από τα 321,7 δισ. ευρώ που ήταν συνολικά στα τέλη Σεπτεμβρίου βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στα χέρια δημοσίων φορέων -του μηχανισμού στήριξης ή ευρωπαϊκών κρατών ή του ΔΝΤ!
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι είναι πολιτικά απλούστατη η οποιασδήποτε φύσης αναδιάρθρωση, κούρεμα, επιμήκυνση ή οτιδήποτε άλλο σχετικό που αφορά το ελληνικό χρέος!
Μόνο για καθαρά πολιτικούς λόγους λοιπόν μπορεί να εκβιαστεί η Ελλάδα, αν υποθέσουμε ότι αποκτά μια κυβέρνηση με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ, η οποία επιδιώκει «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο!
Κατά κανέναν τρόπο, λοιπόν, δεν είναι η Ελλάδα «αιχμάλωτη των δανειστών», οι οποίοι θα την «στραγγαλίσουν» οικονομικά, αν οι Ελληνες παρακούσουν τις εντολές του Τέταρτου Ράιχ και δεν επανεκλέξουν τον Σαμαρά πρωθυπουργό!

Πηγή
Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Alors, c'est la guerre, «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο!» είναι η ιστορική φράση με την οποία απέρριψε ο Ιωάννης Μεταξάς το ιταλικό τελεσίγραφο που του επέδωσε ο τότε Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι, τις πρωινές ώρες στις 28ης Οκτωβρίου του 1940.
Κάπως έτσι βγήκαν φουριόζοι οι πολιτικοί μας από τη Βουλή μετά την τρίτη ψηφοφορία για να μας ανακοινώσουν ότι από σήμερα βρίσκονται σε πόλεμο μεταξύ τους, αλλά και με τον ελληνικό λαό.
Οι μεν κ. Τσίπρας και Λαφαζάνης ούτε λίγο ούτε πολύ ανακοίνωσαν την τελική επικράτηση του Σοσιαλισμού, ενώ ο κ. Καμμένος τη μάχη για την «απελευθέρωση» από τους ξένους δυνάστες. Αμυνόμενοι, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος ορκίστηκαν να δώσουν τη μάχη για τη σωτηρία της πατρίδας, υποθέτω από τους εσωτερικούς εχθρούς.

Είναι βέβαιο ότι μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν τις επερχόμενες εκλογές ως ρεβάνς της ήττας της Κομμουνιστικής Αριστεράς το 1949. Και αν τότε ο κομμουνισμός ως ιδεολογία συγκινούσε μεγάλο μέρος του ευρωπαϊκού, και όχι μόνο, κόσμου, σήμερα η μόνη συντροφιά είναι η Βόρεια Κορέα. Επίσης, η ποθούμενη ένταξη στο Ανατολικό μπλοκ της εποχής εκείνης φάνταζε ελκυστική, τουλάχιστον γεωπολιτικά.
Σήμερα μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν απελπιστικά μόνη σε όποιο διεθνές «τραπέζι» αν και όταν εκαλείτο να συμμετάσχει, αφού πρώτα «εκδιωχθεί» από την ΕΕ.

Ισως γι' αυτό, από τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων, ο ελληνικός λαός δεν φαίνεται να πείθεται για τον εθνοσωτήριο ρόλο της Αριστεράς. Παρά τα όσα υπέστη τα τελευταία πέντε χρόνια, για τα οποία και «τιμωρεί» τα δύο κυβερνητικά κόμματα, ο ψηφοφόρος παρουσιάζεται δύσπιστος στις προεκλογικές εξαγγελίες «της Θεσσαλονίκης». Φάνταζε σουρεαλιστική η διαμάχη Λαφαζάνη - Παφίλη σε διπλανά «παράθυρα», για το ποιος είναι περισσότερο και γνησιότερος «Αριστερός». Δεν φαίνεται λογικό να αποφασίσει ο Ελληνας του 2015 να επιστρέψει εκεί από όπου γλίτωσε το 1950.

Ταυτόχρονα, ο Ελληνας που έζησε την πτώση 2009-2014, «έργο» της Μεταπολίτευσης και των δύο της συγκυβέρνησης, έχει αντιληφθεί ότι τα «ψεύτικα τα λόγια» έχτισαν μία χώρα χωρίς θεμέλια που θα είχε ήδη καταρρεύσει χωρίς «ξένη βοήθεια». Εχει επίσης αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Με δημιουργία και οικονομία που αφήνει πλεόνασμα για τη χώρα και τον πολίτη και όχι για το κράτος και τους πελάτες του, με αξιοπρέπεια σε ένα αφιλόξενο διεθνές περιβάλλον. Τελικά, μόνο εκεί βρίσκεται η ελπίδα ότι η 25η Ιανουαρίου θα φέρει κάτι νέο, βιώσιμο και ελπιδοφόρο.

Πηγή 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου