Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Οκτ 2015

Γράφει ο Λεωνίδας Μπαρμπούτσης

Δεξιά, αριστερά, κέντρο. Πού τα έμαθα εγώ αυτά; Ποιος με καθοδήγησε να τα υιοθετήσω; Γιατί να ξέρω τον Μαρξ, τον Λένιν, το Χίτλερ; Τι σχέση έχουν οι βασιλιάδες με μένα;

Εγώ έχω τη Δημοκρατία ως ιδεολογία, ως παράδοση, ως ιστορία, ως πρότυπο πολιτεύματος. Τι με οδήγησε σε όλα αυτά τα εισαγόμενα προϊόντα πολιτικών ιδεολογιών αμφιβόλου ποιότητας και σίγουρων, με αποδείξεις πια, καταστροφικών αποτελεσμάτων;

Έχω Πλάτωνα, έχω Σωκράτη, έχω Αριστοτέλη και Περικλή. Τι μου πρόσφεραν όλοι οι άλλοι και γιατί τους αποδέχτηκα έτσι αβίαστα και απερίσκεπτα;

Αν δεν τους είχα αποδεχτεί, δεν είχα μπει καν στον κόπο να ξεφυλλίσω ούτε μία από τις τοξικές για εμένα σελίδες των απόψεων τους, ποια θα ήταν η θέση μου σήμερα;

Θα είχα ζήσει άραγε όλες αυτές τις δικτατορίες; Θα είχα ζήσει εμφύλιο πόλεμο; Θα είχα άραγε όλα αυτά τα τοξικά κόμματα να με εκπροσωπούν; Κόμματα που βάζουν πάνω από την Ελλάδα και τους πολίτες της, την ιδεολογία τους και το συμφέρον της επιβίωσης και της ύπαρξης τους;

Όχι δεν θα τα είχα ζήσει. Αν είχα τη Δημοκρατία μου έτσι όπως την διδάχτηκα και έτσι όπως την εφάρμοσαν οι πρόγονοι μου δεν θα είχα καταντήσει έτσι.

Τα έζησα και τα ζω γιατί έχω κομματοκρατία. Τα κόμματα δεν έχουν δημοκρατικές διαδικασίες. Έχουν αρχηγούς και προέδρους που χαράζουν γραμμή και πορεία την οποία πρέπει να ακολουθήσεις πιστά και κατά γράμμα διαφορετικά διαγράφεσαι.

Διαγράφεσαι γιατί τολμάς να εκφράσεις το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου που σου δίνει η Δημοκρατία, τολμάς να είσαι ελεύθερος και ίσος προς ίσο όπως εκφράζει η Δημοκρατία.

Άρα τα κόμματα που απαρτίζουν την Ελληνική Δημοκρατία δεν έχουν καμία σχέση με αυτή. Εγώ ψηφίζω με δημοκρατικό τρόπο κάποιον που θα λειτουργήσει μέσα σε ένα κόμμα με αντιδημοκρατικό τρόπο, όχι γιατί το θέλει αλλά γιατί έτσι του επιβάλλετε. Κόμματα χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες, διεκδικούν την δημοκρατική διακυβέρνηση της χώρας.

Πρέπει λοιπόν να βρω ένα τρόπο να απελευθερώσω τον εκπρόσωπο μου και αυτός δεν είναι άλλος από την υιοθέτηση της άμεσης Δημοκρατίας και της κατάργησης των κομμάτων.

Της κατάργησης, σε γεωμετρικό επίπεδο, της πυραμίδας και της υιοθέτησης της σφαίρας. Όχι πια στην διάταξη που από τους πολλούς οδηγούμαστε στον ένα. Αλλά στη διάταξη που ο ένας βρίσκεται στην ίδια απόσταση από τον άλλο με κέντρο τον άνθρωπο, την πατρίδα, τη Δημοκρατία.

Οι τριακόσιοι ανεξάρτητοι μπορούν άνετα να κυβερνήσουν δίχως να είναι γύρω από προέδρους κομμάτων. Μπορούν να εκλέξουν τον πρωθυπουργό τους, τους υπουργούς τους και να είναι ενωμένοι γύρω από την ιδέα της πατρίδας, του πολίτη και της Δημοκρατίας και όχι του κάθε κόμματος και του κάθε αρχηγού.

Θα είναι ελεύθεροι πια να εκπροσωπήσουν εμένα και τη χώρα μου.

Πως η διαπλοκή θα τους ελέγξει, ποιον από όλους θα πλησιάσει;
Πως θα τους χειραγωγήσει;

Θέλω πολίτευμα που να με ενώνει και όχι να με διχάζει.
Θέλω αναθεώρηση Συντάγματος.
Θέλω Άμεση Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

Δεν είμαι αριστερός, δεν είμαι δεξιός, δεν είμαι κεντρώος.
Είμαι Έλληνας Δημοκράτης.

Πηγή LimnosReport


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Έσπασε" χθες το hotspot στη Μόρια της Λέσβου, αφού οι τεράστιες ροές μεταναστών και προσφύγων προς το νησί, που φτάνουν τα 6.000 άτομα τη μέρα κυριολεκτικά τίναξε στον αέρα τον όποιο προγραμματισμό και τις όποιες υποδομές υπήρχαν εκεί.

"Το τελευταίο τριήμερο, από τη Κυριακή το πρωί ως και σήμερα Τετάρτη πρωί, στη Λέσβο έφτασαν περισσότεροι από 15.000 μετανάστες και πρόσφυγες" έλεγε χθες ανώτερο στέλεχος της Ελληνικής Αστυνομίας.

Δεδομένης αυτής της κατάστασης από χθες άνοιξε πάλι, ως κέντρο καταγραφής Σύρων προσφύγων, ο καταυλισμός στον Καρά Τεπέ. Αστυνομικοί συνεπικουρούμενοι από μεταφραστές και εθελοντές ξεκίνησαν τη διαδικασία καταγραφής. Το κέντρο Καταγραφής στη Μόρια θα λειτουργήσει ξανά ως τέτοιο όταν θα τοποθετηθούν τα επιπλέον 12 μηχανήματα ηλεκτρονικής καταγραφής αποτυπωμάτων (eurodac) και εφόσον έχει ομαλοποιηθεί η κατάσταση εκεί.

Χαρακτηριστικό είναι το βίντεο που σας παραθέτουμε όπου ένα γκρουπ περίπου 4ο μεταναστών μόλις έχει βγει στην παραλία της Κάγιας κι ένας από αυτούς κάνει σήματα με τα σωσίβια στο δεύτερο γκρουπ που είναι εν πλω και καθοδηγεί τους ομοεθνείς του προς τα που να έρθουν.

Λίγο αργότερα καταφθάνουν σε μία βραχώδη περιοχή λίγα μέτρα πιο πέρα και αμέσως ξεκινά η αποβίβασή τους στην ακτή της Λέσβου.
Εκεί τους περιμένουν εθελοντές Έλληνες και ξένοι που έχουν έρθει από πολλά μέρη του κόσμου προκειμένου να τους παράσχουν κάθε βοήθεια.
Ανάμεσα φυσικά στους μετανάστες πολλές γυναίκες και πολλά μικρά παιδιά.

Το λιμάνι της Μυτιλήνης έχει πάλι γεμίσει από μετανάστες οι οποίοι κοιμούνται καταγής σε υπαίθριους χώρους ενώ ασφυκτική είναι και η κατάσταση στο Κέντρο Υποδοχής Μεταναστών της Μόριας αλλά και του Καταυλισμού του Δήμου Λέσβου στον Καρά Τεπέ.



Εν τω μεταξύ σήμερα και μέχρι τα μεσάνυχτα αναμένεται, με δυο έκτακτα και τέσσερα τακτικά δρομολόγια στις γραμμές Μυτιλήνη - Πειραιάς και Μυτιλήνη - Καβάλα, να αναχωρήσουν πάνω από 7.000 άνθρωποι. Από αυτούς, περί τους 2.000 θα αναχωρήσουν για Καβάλα και οι υπόλοιποι για Πειραιά. Στο λιμάνι της Μυτιλήνης προκειμένου να αναχωρήσουν τις επόμενες μέρες θα μείνουν περί τους 3.000 καταγεγραμμένους πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ σε αυτούς αναμένεται να προστεθούν περί τους 4.000 που αναμένεται να καταγραφούν σήμερα.

Σημειώνεται πως, κάθε μέρα επιβεβαιώνονται τα σενάρια που έλεγαν ότι με το τέλος της τουριστικής περιόδου ο Τσεσμές, στην απέναντι από τη Χίο τουρκική ακτή, θα αποτελούσε ακόμη ένα ορμητήριο των Τούρκων δουλεμπόρων. Με το κλείσιμο των τελευταίων ξενοδοχείων αυξήθηκαν κατακόρυφα οι μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές προς τη Χίο, με περισσότερα από 1500 άτομα την ημέρα να φτάνουν στο νησί.

Η κατάσταση και στη Χίο αρχίζει να γίνεται ασφυκτική με χιλιάδες πια ανθρώπους να μένουν στους δημόσιους χώρους της πόλης, στον κήπο, στους δρόμους ακόμα και στην τάφρο του κάστρου όπου στήθηκαν σκηνές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Tου Εβγένι Κρούτικωφ
Μετάφραση - Απόδοση Σωτήρης Δημόπουλος


Η σύγκρουση στη Συρία πήρε κατά τόπους τον χαρακτήρα ενός πολέμου «όλοι εναντίον όλων», αλλά αυτό δεν εμποδίζει τα κυβερνητικά στρατεύματα, έχοντας τη βοήθεια της ρωσικής αεροπορίας, να επιτίθενται σε μια σειρά κομβικών σημείων. Άλλο ζήτημα, όμως, αν οι επιτυχίες τους είναι ακόμη μη διακριτές ή και αμφιλεγόμενες. Παρά το γεγονός ότι οι στρατηγικοί στόχοι του συριακού Γενικού Επιτελείου είναι αρκετά προφανείς, οι μέθοδοι της επίτευξής τους εγείρουν ενίοτε κάποια ερωτήματα.

ΧΑΛΕΠΙ: Μετά από αρκετές ημέρες σιωπής, που προκλήθηκε από την εσκεμμένη παύση της επίθεσης των κυβερνητικών δυνάμεων, η στρατιωτική δραστηριότητα επαναλήφθηκε ταυτόχρονα σε μερικές κομβικές περιοχές. Η νέα εξέλιξη ήταν τα γεγονότα γύρω από το Χαλέπι, όπου, για πρώτη φορά από την έναρξη της ρωσικής επιχείρησης, οι αντιμαχόμενες πλευρές ανάγλυφα απέδειξαν τι σημαίνει στην πράξη «ο πόλεμος όλων εναντίον όλων» και που καταλήγει.

Όλα άρχισαν όταν οι φιλοδυτικοί αντάρτες (η ονομασία είναι εντελώς συμβατική, καθώς ανάμεσά τους είναι και ισλαμιστές, που υποδύονται του «δημοκράτες» και μισο-μυθικοί «κοσμικοί φιλελεύθεροι») ήταν αναγκασμένοι να αναδιπλώσουν τις δυνάμεις τους με τη μεταφορά τμημάτων τους από την περιοχή του Χαλεπιού στο μέτωπο της Χομς, όπου η επίθεση του κυβερνητικού στρατού αν ήταν λίγο καλύτερα οργανωμένη θα μπορούσε και να τους είχε διαλύσει εντελώς.

Οι ομάδες των ισλαμιστών και «δυτικόφιλών» εγκατέλειψαν, λοιπόν, κυρίως τις θέσεις που κατείχαν βόρεια και βορειο-δυτικά του Χαλεπιού, όπου έτσι κι αλλιώς δεν είχαν ιδιαίτερη δραστηριότητα καθώς προτιμούσαν τη μεσαιωνική τακτική της πολιορκίας του «κάστρου». Σ’ αυτήν την αδυνατισμένη στρατιωτικά ζώνη ξεχύθηκαν αμέσως μονάδες του «Ισλαμικού Κράτους» και στην πλάτη του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού», που είχε τραπεί σε φυγή, κατέλαβαν «θέσεις-οχυρά» γύρω από το Χαλέπι. Η πόλη και οι γειτονικές της περιοχές βρίσκονται, βέβαια, σε πολιορκία εδώ και τρία χρόνια. Η διαφορά είναι μόνον στο ότι, για καιρό το Χαλέπι και τα περίχωρά του τα τρομοκρατούσαν κυρίως οι φιλοδυτικές δυνάμεις και μόνον τους τελευταίους 10 μήνες αναπτύχθηκαν εκεί και μαχητές του «ΙΚ». Επομένως, οι κραυγές πανικού ότι οι εξτρεμιστές είναι ήδη «επάνω στις γραμμές του τραμ του Χαλεπιού» (δηλ. έτοιμοι να κατακτήσουν την πόλη) είναι υπερβολή. Στο οπτικό πεδίο από τις κατοικημένες συνοικίες του Χαλεπιού οι πολιορκητές συνωστίζονταν, επαναλαμβάνουμε, εδώ και καιρό, και η εμφάνιση «μαύρων σημαιών» στην περιοχή του εργοστασίου τσιμέντου στην ουσία δεν άλλαξε τίποτε.

Είναι άλλο ζήτημα, βέβαια, ότι η λογική δράσης των κυβερνητικών δυνάμεων εστιάζεται εξ αρχής ταυτόχρονα στην άρση της πολιορκίας του Χαλεπιού, στη δημιουργία ενός συνεχούς μετώπου και στην αποκατάσταση του πλήρους εφοδιασμού όλων των αποκλεισμένων σημαντικών πόλεων και περιοχών, που προϋποθέτει και την καταστροφή των θυλάκων της ένοπλης αντιπολίτευσης, που αποτελείται από ομάδες διαφορετικής ιδεολογίας και θρησκευτικής πεποίθησης. Εξ ου και οι διαρκείς προσπάθειες επιθέσεων σε διαφορετικά, συχνά εντελώς ασύνδετα, μεταξύ τους μέτωπα.

Και να, μετά την ταχεία προώθηση του «ΙΚ» την προηγούμενη εβδομάδα βορείως του Χαλεπιού, ο κυβερνητικός στρατός τελικά ανέλαβε δράση και σε αυτόν τον θύλακα. Εντούτοις, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις σε αυτή την περιοχή, που περιλαμβάνει και την αεροπορική βάση Kowaires που βρίσκεται σε ολοκληρωτικό αποκλεισμό, έχουν περιορισμένες δυνατότητες εφοδιασμού και η πραγματοποίηση από εκεί μαζικής επίθεσης εναντίον του «ΙΚ» δεν ήταν ρεαλιστική επιλογή χωρίς την εξόντωση των μαχητών στα μετόπισθεν. Όπως και τελικά αποφασίστηκε.

Ο στρατός άρχισε να επιτίθεται σε δύο εντελώς αντίθετες κατευθύνσεις.

Πρώτα, από την περιοχή An-Nasiriyah στα βορειο-ανατολικά προς την πόλη Al-Buraija με κατεύθυνση τη βάση Kowaires. Η απόσταση δεν είναι μεγάλη, και ούτε το έδαφος είναι ορεινό αλλά πεδιάδα –είναι αγροτική περιοχή με αναπτυγμένο (για τα τοπικά μέτρα) οδικό δίκτυο. Η διοίκηση του κυβερνητικού στρατού, όπως φαίνεται, θεώρησε ότι το «ΙΚ», το οποίο έχει πια μειωμένες διαθέσιμες δυνάμεις που εξασθενίζουν γρήγορα από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, επιτιθέμενο βορείως του Χαλεπιού θα αδυνάτιζαν περαιτέρω τις θέσεις γύρω από την αεροπορική βάση. Ευσεβείς πόθοι.

Η ρωσική αεροπορία (πιθανότατα, κατόπιν αιτήματος της Δαμασκού) για μερικές ημέρες σφυροκοπούσε τις μονάδες του «ΙΚ», προφανώς για να τις συγκρατήσει, αλλά δεν διενήργησε ενεργητική αεροπορική επέμβαση στη ζώνη επίθεσης στη An-Nasiriyah. Ως αποτέλεσμα τα κυβερνητικά στρατεύματα μπόρεσαν να εισέλθουν στην Al-Buraija, όπου και καθηλώθηκαν, όπως έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στην προσπάθεια να πραγματοποιήσει επίθεση στην Kfar-Nabud σε ένα άλλο μέτωπο. Η επίθεση στο Kowaires, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τελείωσε πρακτικά χωρίς καν να αρχίσει, και τη δεδομένη στιγμή οι προσπάθειες για να απελευθερωθεί η αεροπορική βάση σταμάτησαν.

Ταυτόχρονα, η θριαμβευτική προώθηση του «ΙΚ» βορείως του Χαλεπιού, η οποία διήρκησε 24 ώρες, στην πραγματικότητα σταμάτησε από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς, οι οποίοι (σε αυτόν τον παράξενο πόλεμο «όλων εναντίον όλων») κατέληξαν υπέρ του φιλοδυτικού συνασπισμού που το είχε βάλει στα πόδια. Οι προσπάθειες των Ισλαμιστών να προωθηθούν στις θέσεις του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» κατέληξαν σε πλήρη αποτυχία και δεκάδες σκοτωμένους. Το ζήτημα αν έπρεπε να υποστηριχθεί από αέρος η επίθεση από τη Nasiriyah αντί να συγκρατηθεί το «ΙΚ» βορείως της πόλης παραμένει ανοικτό. Και το ερώτημα αυτό πρέπει να απευθυνθεί προς το Συριακό Γενικό Επιτελείο, το οποίο επιλέγει τους στόχους και τα χρονοδιαγράμματα της επίθεσης, στα οποία η ρωσική αεροπορία προσαρμόζεται.

Η δεύτερη επίθεση των κυβερνητικών δυνάμεων από την περιοχή του Χαλεπιού εξελίχθηκε πολύ περισσότερο επιτυχημένα και επίσης υποδειγματικά, αλλά κινήθηκε στην αντίθετη κατεύθυνση προς τα νοτιοδυτικά. Επρόκειτο για μια φυσική και κατανοητή διαδικασία: ο στρατός άρχισε να προωθείται για να ενωθεί με το κύριο μέτωπο, ώστε να απελευθερωθεί η ζώνη του Χαλεπιού. Έχοντας εξασφαλίσει τα νώτα του στο όρος Azzan (η περιοχή μπροστά είναι επίπεδη και ο έλεγχος στο Azzan έδωσε προφανή πλεονεκτήματα για την επίθεση με τη χρήση τεθωρακισμένων), ο στρατός του Άσαντ προωθήθηκε ταχέως σχεδόν 100 χλμ., καταλαμβάνοντας καμιά δεκαριά διαφορετικές σε μέγεθος και λειτουργική σημασία κατοικημένες περιοχές. Επίσης (και αυτό αποτελεί μια ενθαρρυντική καινοτομία), η επίθεση δεν σταμάτησε και συνεχίζεται έως τώρα, αν και η έντασή της μειώθηκε. Είναι πιθανό, ότι ο κύριος επιχειρησιακός στόχος να είναι το al-Hader, μεγάλο πληθυσμιακό κέντρο και συγκοινωνιακός κόμβος, το οποίο καταλαμβάνοντάς το μπορεί να συνεχίσει να προωθείται για να ενωθεί με το μέτωπο στην επαρχία της Χάμα.

ΧΑΜΑ: Στο μέτωπο αυτής της επαρχίας, οι σφοδρές συγκρούσεις στην περιοχή «Al-Lataminah» και στα πλάγια της, ουσιαστικά σταμάτησαν. Για το λόγο αυτό ο κυβερνητικός στρατός συνέχισε με αρκετή επιτυχία να κινείται στο μέτωπο λίγο δυτικότερα, στην κοιλάδα Al-Ghab (τυπικά αυτή βρίσκεται στην επαρχία της Λατάκειας αλλά το μέτωπο εδώ είναι ενιαίο και η παλιά διοικητική διαίρεση της Συρίας δεν παίζει πια κανένα ρόλο).

Για το συριακό στρατό αυτοί είναι οι συνήθεις ρυθμοί επίθεσης, αν και κάποιες φορές θυμίζουν αυτούς της χελώνας. Η επίθεση αυτή συνεχίζεται, ήδη επί μιάμιση εβδομάδα, με κεντρικό στόχο την Jisr al-Shunghur, μέσω της Al-Sirmaniyah και της Κarqor, και ενώ όλοι οι κατοικήσιμες περιοχές έχουν μετατραπεί σε σωρούς από ερείπια, που είναι αδύνατο να μένει κάποιος εκεί. Από εκεί και πέρα, μόνον τα drones γνωρίζουν τι γίνεται.

Η επίθεση στην κοιλάδα του Al-Ghab περιορίζεται δυτικά από την οροσειρά, προς την οποία σχεδόν επί μια εβδομάδα ο στρατός επιχειρεί να επιτεθεί κατά μέτωπον μέσω της κωμόπολης Salma, και η οποία έχει αλλάξει χέρια αρκετές φορές. Η προσπάθεια αυτή, όμως, δεν έχει καμία προοπτική, καθώς ο πόλεμος σε ορεινές περιοχές απαιτεί ειδικές γνώσεις και δεξιότητες, τις οποίες ο κυβερνητικός στρατός φαίνεται ότι δεν διαθέτει.

Αλλά από πολιτικής απόψεως και η επίθεση στην κοιλάδα al-Ghab και η επίθεση στα βουνά είναι πολύ σημαντικές, διότι ως προοπτική έχουν την απευθείας πρόσβαση στα τουρκικά σύνορα ή τουλάχιστον την απομόνωση των μαχητών και την περιοχή που ελέγχουν ανά τμήματα σε όλη την επαρχία Ιντλίμπ. Αυτό θα βάλει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τη Τουρκία, καθώς ο εφοδιασμός των μαχητών υπό αυτές τις συνθήκες μπορεί να γίνει μόνον από το τουρκικό έδαφος, κάτι που δεν είναι για κανέναν αποδεκτό.

ΧΟΜΣ: Μια άλλη σημαντική επιτυχία σημειώθηκε στην επαρχία Χομς, όπου για πέντε χρόνια ζει και βασιλεύει ένας ισχυρός θύλακας ανταρτών, στον οποίο συνωστίζονται μαζί μερικές δεκάδες μικρές ομάδες του πιο ποικιλόμορφου προσανατολισμού. Δυνητικά αυτός ο θύλακας στο βάθος των μετόπισθεν αποτελούσε σοβαρή απειλή για τη Δαμασκό. Επιπλέον, μαχητές, ορμώμενοι από αυτόν, περιοδικά διενεργούσαν επιθέσεις με στόχο να κοπούν οι επικοινωνίες των κυβερνητικών δυνάμεων. Τώρα ο στρατός του Άσαντ με την άμεση υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας πέτυχε τελικά να διαχωρίσει τον θύλακα στα δύο. Η κατάληψη του θύλακα θα είναι μάλλον μια διαδικασία αργή και σε στάδια. Στη παρούσα φάση δεν υπάρχει νόημα να ριχτούν εκεί ισχυρές δυνάμεις, καθώς ήδη δεν αποτελεί απειλή όπως πριν από 7-10 μέρες, όταν από εκεί τη τελευταία φορά κάποιοι έκοψαν το δρόμο Χομς-Χάμα. Υπάρχουν σημαντικότεροι στόχοι. Όπως για παράδειγμα είναι η άρση της πολιορκίας του Χαλεπιού. Ή οι μάχες στα ανατολικά περίχωρα της Δαμασκού.

ΔΑΜΑΣΚΟΣ: Η επίθεση εκεί προχωρά πολύ αργά, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις συνθήκες της απόλυτης καταστροφής των υποδομών, των ερειπωμένων οικιών και των βιομηχανικών κτιρίων. Άλλωστε σε γενικές γραμμές οι μάχες εντός των πόλεων ποτέ δεν στάθηκαν αφορμή για μεγάλες ανατροπές. Τα κυβερνητικά στρατεύματα πέτυχαν να κερδίσουν κάποια τετράγωνα, αν και για την κατάληψη της περιοχής πρέπει να πολεμάς περίπου για το κάθε σπίτι, αλλά ήδη είναι ορατή μια θετική τάση. Αν δύο εβδομάδες πριν θεωρείτο ότι το «Ισλαμικό Κράτος», η «Αλ-Νούσρα» και η ήδη διαλυμένη «Τζέις αλ-Φετάχ» (στρατός της κατάκτησης) ήταν ήδη έτοιμες να καταλάβουν το κέντρο της Δαμασκού, τώρα οι οργανώσεις αυτές μόνον χαλαρά «γαυγίζουν» με όλμους και με αυτοσχέδια πυροβόλα, αλλά για επίθεση ούτε που τους περνά από το μυαλό.

ΝΤΕΡΑΑ – ΥΨΙΠΕΔΑ ΓΚΟΛΑΝ: Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στα ήδη εντελώς περιφερειακά μέτωπα –νότιο και νοτιο-δυτικό. Της εμφάνισης της ρωσικής αεροπορίας προηγήθηκαν κάποιες τοπικές επιθέσεις ισλαμιστών στην περιοχή της Ντεράα και στα υψίπεδα του Γκολάν, αλλά τώρα ο κυβερνητικός στρατός έχει αρχίσει να ανατρέπει όλες τις αρχικές επιτυχίες του αντιπάλου και σιγά-σιγά ανακτά έδαφος.

Η εξέλιξη του πολέμου με την «πρώτη ταχύτητα» έχει αρχίσει να εκνευρίζει, αλλά όπως φαίνεται η επίλυση ενός ή, με την βοήθεια του Θεού, μερικών βασικών ζητημάτων στα μέτωπα μπορεί να αλλάξεί ριζικά τους συσχετισμούς των δυνάμεων. Για την ώρα καμία κατά μέτωπον επίθεση του κυβερνητικού στρατού εναντίον του «ΙΚ» δεν είναι δυνατή χωρίς την επίλυση του προβλήματος στα μετόπισθεν, της άρσης της πολιορκίας του Χαλεπιού και της βάσης του Kowaires, την καταστροφή των θυλάκων και την έξοδο στα τουρκικά σύνορα (τα υψίπεδα του Γκολάν μπορούν να περιμένουν). Στη συνέχεια θα δούμε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το Ισλαμικό Κράτος έχει χρησιμοποιήσει δεκάδες βλήματα όλμων με χημική γόμωση χλωρίου, βόρεια του Τικρίτ, κατά των ιρακινών δυνάμεων, ανέφερε η ιρακινή διοίκηση.

«Το ΙΚ χρησιμοποίησε βλήματα με χλώριο προσπαθώντας να σταματήσει την προέλαση των στρατευμάτων μας», αναφέρει η σχετική ανακοίνωση. Ωστόσο ιρακινές πηγές αναφέρουν πως το ΙΚ έχει πλήρη επίγνωση του χάσματος μεταξύ των αντιπάλων του.

«Η υπό τους Αμερικανούς συμμαχία από τη μια και η Ρωσία με τους συμμάχους της, το Ιράν και την Κίνα, από την άλλη, συμφωνούν πάντως στο πόσο σοβαρή απειλή συνιστά το ΙΚ», ανέφερε ιρακινή δημοσιογραφική πηγή. «Το ΙΚ χρησιμοποιεί κάθε διαθέσιμο μέσο για να αγκιστρωθεί στο κατεχόμενο έδαφος, ακόμα και χλώριο και αέριο της μουστάρδας», ανέφερε η ίδια πηγή.

Πάντως, η πρώτη αναφορά χρήσης χημικών όπλων από το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ, είχε γίνει από τους Κούρδους Πεσμεργκά, τον περασμένο Αύγουστο και από τους Κούρδους του YPG στη Συρία, τον Ιούλιο.

Πηγή Defence-Point



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Η ρωσική επέμβαση και η συνάντηση Άσαντ - Πούτιν στο Κρεμλίνο, όπως αναφέρουν και τα τουρκικά ΜΜΕ, έχει αλλάξει όλα τα δεδομένα στον αιματηρό εμφύλιο της Συρίας με αποτέλεσμα την συνεχιζόμενη αποχώρηση ορισμένων δυτικών δυνάμεων που μέχρι σήμερα είχαν στηρίξει την συριακή αντιπολίτευση και σε μεγάλο βαθμό τους Τζιχαντιστές δολοφόνους.

Έτσι, όπως έγινε γνωστό από τον ίδιο τον τουρκικό τύπο που παρακολουθεί με μεγάλη ένταση τις εξελίξεις, ο Καναδάς αποφάσισε να αποσύρει πάραυτα όλες τις αεροπορικές του δυνάμεις που μέχρι σήμερα επιχειρούσαν στην Συρία, υποτίθεται κατά του Ισλαμικού Χαλιφάτου, αλλά στην πραγματικότητα για την στήριξη των δυνάμεων ανατροπής του Άσαντ.

Την απόφαση αυτή του Καναδά έκανε γνωστή ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός, Justin Trudeau, ο οποίος ανακοινώσε την απόσυρση των καναδικών πολεμικών αεροσκαφών που επιχειρούσαν στην περιοχή. Μάλιστα, όπως έγινε γνωστό, την απόφαση του ο νέος πρωθυπουργός του Καναδά την ανέφερε στον Μπάρακ Ομπάμα σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν οι δυο ηγέτες.

Όπως είναι γνωστό ο Καναδάς από τον Αύγουστο του 2014 είχε συμμετάσχει σε αεροπορικές επιχειρήσεις στην περιοχή της Συρίας και του Ιράκ με μαχητικά αεροσκάφη τύπου CF-18.

Η απόφαση αυτή του Καναδά είναι άλλο ένα «χαστούκι» προς την Άγκυρα που επιδιώκει τον τελευταίο καιρό να εμπλέξει το ΝΑΤΟ στον συριακό εμφύλιο κατά της ρώσικης ανάμειξης.

Όπως φαίνεται όμως, ένας ένας οι νατοϊκοί σύμμαχοι εμπρός στους βρυχηθμούς της Αρκούδας προτιμούν να… το βάλλουν στα πόδια, αφήνοντας την Άγκυρα στην… «πικρή» μοναξιά της!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μακρής Πέτρος

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής τον Αλ. Τσίπρα, τον πολλαπλώς χαριεντιζόμενο, αλλά και αμφιλεγόμενο Αλέκο Φλαμπουράρη, αλλά και τα ελληνικά κακέκτυπα του θρυλικού σοβιετικού θεωρητικού του μαρξισμού-λενινισμού, Μιχαήλ Σουσλόφ, (εδώ εννοούμε τους Νίκο Κοτζιά και Νίκο Παππά), ας παύσουν λοιπόν όλοι τους να χρησιμοποιούν τον ψευδεπίγραφο πλέον τίτλο του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ως καθαρτήριο, (το ρωμαιοκαθολικό purgatorium), για τα κατά συρροήν πολιτικά ανομήματα, αλλά και τις ποινικώς κολάσιμες πράξεις και παραλείψεις κορυφαίων στελεχών τους.

Κάποτε, η έννοια της Αριστεράς, για τους ενσυνείδητους και όχι οπορτουνιστές (καιροσκόπους) οπαδούς της, ήταν ένα είδος πολιτικής θρησκείας. Χώρος ηθικού αναβαπτίσματος των αγωνιστών της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισοπολιτείας και ισονομίας. Επομένως, άτομα με ελαστική και ρευστή συνείδηση δεν είχαν, σ’ αυτή την εποχή, την παραμικρότερη θέση, στο χώρο αυτής της τότε ανεπανάληπτης Αριστεράς.

Η αυτοκατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, μετά την τυχοδιωκτική μιλιταριστική εισβολή της ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν, άλλαξε άρδην τους ηθικούς κώδικες, στο παγκόσμιο αριστερό προοδευτικό κίνημα, που από πολιτική θρησκεία άρχισε να εκφυλίζεται σε πολλές περιπτώσεις, σε αριστεροφανή πολιτικό τυχοδιωκτισμό. Έτσι άλλωστε νοθεύτηκε το κομμουνιστικό ιδεώδες «λιγότερα κανόνια-περισσότερο βούτυρο».

Η χώρα μας δεν γλίτωσε από αυτές τις μεταλλάξεις της «Αριστεράς», ιδίως στο χώρο των κατά δήλωσιν ριζοσπαστών-εκσυγχρονιστών της. Και περιέργως, το δογματικό ΚΚΕ δεν υπέκυψε στο δέλεαρ της «ριζοσπαστικής» διγλωσσίας. Δηλαδή και με τον χωροφύλαξ της δεξιάς συντήρησης και με τον αστυφύλαξ του νεοκομμουνιστικού τυχοδιωκτισμού. Θα μπορούσε όμως, χωρίς ν’ αλλοιώσει τον ιδεολογικό του χαρακτήρα, να εφαρμόσει επιλεκτικά την τακτική του λαϊκού μετώπου με τις σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις του αστικοδημοκρατικού χώρου, σπάζοντας έτσι τα δεσμά της εσωστρέφειας και του απομονωτικού σεκταρισμού. Αλλά και ενισχύοντας τις φιλολαϊκές ισορροπίες.

Και μετά την μικρή αυτή απαραίτητη παρένθεση για το ΚΚΕ, επιστροφή στο χώρο, της Συριζαϊκής αυλής των θαυμάτων. Ήταν επόμενο, η εντελώς πρόσφατη συζήτηση-ψήφιση, από τους πειθήνιους χειροκροτητές του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ-ΠΑΝΑΛΕΞΗ, του νομοσχεδίου, για τα προαπαιτούμενα του τρίτου και φαρμακερότερου Μνημονίου, να συμπέσει με την αναφορά στα ασυγχώρητα, όχι ακούσια ολισθήματα, αλλά στις εσκεμμένες συγκαλύψεις σοβαρών αδικημάτων από την κυβερνητική δυάδα Αλέκου Φλαμπουράρη-Γιώργου Σταθάκη.

Ο πρώτος, με τις πασίγνωστες πλέον λαθροχειρίες, αντί ν’ αποδεσμευτεί, με την ανάληψη των υπουργικών του καθηκόντων, από τις λίαν κερδοφόρες κατασκευαστικές του επιχειρήσεις και κατά παράβασιν της κείμενης νομοθεσίας, μετεβίβασε τις μετοχές του, χωρίς επίσημο συμβολαιογραφικό έγγραφο και χωρίς βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του, στον γιο του. Έτσι επιβεβαιώνεται το «Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει».

Μέχρι στιγμής, ο Αλ. Φλαμπουράρης νομίζει πως εξαγνίζεται, για τον υπό εξέτασιν δόλο του, με το άλλοθι, της κατά τους ισχυρισμούς του, πρότερης 20ετούς αριστερής πολιτείας του. Έτσι μεταβαπτίζει τον ιδεοπολιτικό χώρο της Αριστεράς σε κρησφύγετο παρανομούντων.

Ο δεύτερος κύριος, μετά το σκαπουλάρισμά του, σε δεύτερο βαθμό κρίσεως, από τις κατηγορίες για κακοδιαχείριση μεγάλων χρηματικών ποσών του ΕΣΠΑ, για το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, δεν άντεξε στον πειρασμό. Και με την πρώτη εκλογή του, το 2012 στο αξίωμα του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ … «ξέχασε» να δηλώσει στο πόθεν έσχες για το ποσό του ενός εκατομμυρίου €!

Βεβαίως, μετά την αποκάλυψη αυτή, και εν γνώσει του νομικού δόγματος «δεν συγχωρείται άγνοια νόμου», αντί να σιωπήσει, επαύξησε τις εν αμαρτίαις προφάσεις του, με την ιστορική φράση: «Η πρώτη μου δήλωση για το πόθεν έσχες το 2012 ‘ήταν πρώιμη και πιθανόν ατελής’». Ο ισχυρισμός αυτός μας παραπέμπει στο «ολίγον έγκυος» με τα γνωστά σπαρταριστά συνακόλουθα…

Επειδή όμως, η υπερβάλλουσα επιείκεια για ανομήματα υπουργών, οδηγεί συχνά και στην ασυγχώρητη ιστορική αμνησία, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις «πιθανόν ατελείς» δηλώσεις, για τις επιχειρηματικές δικηγορικές δραστηριότητες και του Γιώργου Κατρούγκαλου. Δεν θα επαναλάβουμε εδώ τα πλειστάκις αποκαλυφθέντα. Μόνον και μόνον η προσωνυμία του, «ο κύριος 12%» αρκεί για τα περαιτέρω…

Και, εν τέλει, επειδή ο για δεύτερη φορά πρωθυπουργός της «πρώτης κυβέρνησης Αριστεράς», κόπτεται για την ισονομία και ισοπολιτεία των Ελλήνων, δεν έχουμε παρά να του θυμίσουμε ότι: Αν ο Γιώργος Σταθάκης, με το πρωθυπουργικό συγχωροχάρτι, προσπαθεί ν’ απεμπλακεί, από τα δίχτυα του ψευδούς «πόθεν έσχες», για το ένα εκατομμύριο €, τότε τί έχει να μας πει ο Αλ. Τσίπρας για την προ διετίας καταδίκη του Απόστολου (Άκη) Τσοχατζόπουλου σε επταετή (7) κάθειρξη επειδή «ξέχασε» να δηλώσει, στο «πόθεν έσχες», του την κατοικία της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου;

Και επιτέλους, ας παύσει ο Αλ. Τσίπρας να τυμβωρυχεί, στη μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου, προσπαθώντας να τον μιμηθεί εναγωνίως και ανεπιτυχώς ακόμη και σε σχήματα λόγου ή και στις χειρονομίες, κατά τις «αγορεύσεις» του στη Βουλή. Και ας σταματήσει το απειλητικό κούνημα του δείκτου της δεξιάς παλάμης του. Ας τα διορθώσει αυτά στις συχνές πρόβες ενώπιον του καθρέπτη του. Για το καλό του βεβαίως…

Διότι, όπως και να το κάνουμε: «Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας»…

Υ.Γ. Η απερίγραπτη αφέλεια, αλλά και κουτοπονηριά με την οποία οι υπόλογοι για απόκρυψη του «πόθεν έσχες» πολιτικοί δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα, έχει ήδη περάσει στο χώρο των ανεκδότων.
Σύμφωνα λοιπόν με το τελευταίο ανέκδοτο, «οι Αλ. Φλαμπουράρης και Γ. Σταθάκης απέκρυψαν τα εισοδήματά τους, ενώ ο Αλ. Τσίπρας απέκρυψε ότι είναι δεξιός...»

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Της Νατάσας Στασινού

Δεν χρειαζόμασταν βεβαίως την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να μας το πει, το έχουμε ζήσει.

Τα επίσημα στοιχεία, όμως, έχουν πάντα τη σημασία τους: Τα νοικοκυριά της Ελλάδας είναι μαζί με εκείνα της Ιρλανδίας αυτά που επλήγησαν περισσότερο κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους.

Από το 2009 έως και το τέλος του 2013 χάθηκαν κατά μέσο όρο 17.000 ευρώ από τον ατομικό πλούτο κάθε Ελληνα και 18.000 ευρώ από τον πλούτο κάθε Ιρλανδού.

Αν και τα δεδομένα αυτά μας φέρνουν στη δεύτερη χειρότερη θέση, στην πραγματικότητα κερδίζουμε με άνεση τον τίτλο των μεγάλων ηττημένων, εάν αναλογιστεί κανείς ότι ο κατώτατος μισθός στη χώρα μας είναι περίπου 40% χαμηλότερος από εκείνον της Ιρλανδίας και το ποσοστό της ανεργίας είναι πάνω από 25%, όταν στη χώρα του Τζέιμς Τζόις έχει υποχωρήσει κάτω από το 10%.

Πρόσφατη έρευνα του γερμανικού Ινστιτούτου Μακροοικονομικής Ερευνας (IMK) έρχεται να συμπληρώσει τη ζοφερή εικόνα για την Ελλάδα, αναδεικνύοντας ακόμη μία πτυχή: αυτή της όξυνσης των ανισοτήτων.

Κατά την κορύφωση της κρίσης (2008-2012), το εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκε κατά σχεδόν 25%.

Ωστόσο, ενώ οι φτωχότεροι έχασαν, σύμφωνα με το ΙΜΚ, πάνω από το 80% της περιουσίας τους, για τους πλουσιότερους η απώλεια ήταν κάτω του 20%.

Και τούτο γιατί το φορολογικό βάρος των χαμηλότερων εισοδημάτων αυξήθηκε κατά 337% και των ανώτατων μόλις κατά 9%.

Η φοροεπιδρομή είναι αυτή που έχει λυγίσει και τη μεσαία τάξη, περισσότερο ίσως ακόμη και από τις μειώσεις μισθών, καθώς υπολογίζεται ότι κατά την περίοδο της κρίσης οι άμεσοι φόροι έχουν αυξηθεί άνω του 50% και οι έμμεσοι άνω του 20%.

Και επειδή οι συγκρίσεις, κάθε φορά που έρχονται στατιστικά στοιχεία στο φως, γίνονται συνήθως με την Ιρλανδία, ας επαναλάβουμε ότι η ιρλανδική οικονομία δεν μπορεί να θεωρηθεί πρότυπο για την Ελλάδα, καθώς παρουσιάζει πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά και πλεονεκτήματα που δεν μπορούμε να έχουμε: από τη γλώσσα και την εγγύτητα στο μεγαλύτερο χρηματοοικονομικό κέντρο της Ευρώπης έως το σκανδαλωδώς ευνοϊκό φορολογικό περιβάλλον για τις πολυεθνικές.

Κάτι, όμως, θα έκαναν σωστά οι Ιρλανδοί, για να βλέπουν σήμερα την οικονομία τους να καλπάζει, την ώρα που η δική μας παραμένει σε βαθιά ύφεση. Επέλεξαν τη δράση, αντί της ακινησίας.

Ο Ιταλός φιλόσοφος Αντόνιο Γκράμσι έχει οριοθετήσει την κρίση ως την περίοδο κατά την οποία έχει επέλθει ο θάνατος του παλιού, χωρίς ακόμη να έχει γεννηθεί το νέο.

Είναι η «εποχή των τεράτων». Και εμείς θα παραμένουμε παγιδευμένοι σε αυτήν, όσο επιμένουμε σε αποτυχημένες πρακτικές του παρελθόντος, στολίζοντάς τις ανεπιτυχώς με την ετικέτα του «νέου».

Πηγή "Ναυτεμπορική"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στα ύψη τo πολιτικό θερμότερο στην Γερμανία, καθώς κλιμακώνεται η αντιπαράθεση για το προσφυγικό. Θύελλα αντιδράσεων μετά την δήλωση για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την επίθεση με μαχαίρι στην δήμαρχο της Κολονίας. Σε δύσκολη θέση η Μέρκελ. Φόβοι για άνοδο της ακροδεξιάς.

Tου Stefan Wagstyl
Financial Times


Οι εντάσεις για το μεταναστευτικό οξύνθηκαν επικίνδυνα στην Γερμανία μετά την δήλωση ομιλητή σε συγκέντρωση ακροδεξιών ότι λυπάται που έκλεισαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην χώρα, προκαλώντας την άμεση καταδίκη από τους πολιτικούς ηγέτες που ανησυχούν όλο και περισσότερο για την βία από τα άκρα.

Οι σκληρές κουβέντες αντηλλάγησαν μετά από μια βραδιά διαδηλώσεων και αντι-διαδηλώσεων την Δευτέρα που φανέρωσε τα αντίρροπα ένστικτα του έθνους για ένα ζήτημα που ταλανίζει την κυβέρνηση της Άγκελα Μέρκελ.

Αντανακλούν επίσης την αυξανόμενη ανησυχία των Γερμανών αξιωματούχων ότι η μεταναστευτική κρίση μετατρέπεται σε έναν μαγνήτη ακροδεξιάς ρητορικής και εξτρεμιστικής βίας.

Στη Γερμανία έχουν σημειωθεί εκατοντάδες επιθέσεις σε καταλύματα μεταναστών τους τελευταίους μήνες. Σε μια τρομακτική κλιμάκωση, η υποψήφιος δήμαρχος στην Κολονία που έχει αναλάβει δράσεις υπέρ των προσφύγων, μαχαιρώθηκε το Σάββατο από εξτρεμιστή που φέρεται να έκανε σχόλια κατά των ξένων.

Μετά την επίθεση, ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών, Τομάς ντε Μεζιέρ, προειδοποίησε ότι το προσφυγικό ζήτημα έχει «ριζοσπαστικοποιηθεί» (radicalized). Λίγο αργότερα έγραψε σε στήλη σε εφημερίδα: «Το μίσος ενάντια στους πρόσφυγες, το μίσος ενάντια στους υπεύθυνους πολιτικούς, το μίσος ενάντια σε ανθρώπους που σκέφτονται διαφορετικά έχει φτάσει σε ένα ανυπόφορο επίπεδο στο διαδίκτυο και στους δρόμους».

Το τελευταίο σημείο ανάφλεξης ήταν μια διαδήλωση σε ιστορική πλατεία της Δρέσδης για τον εορτασμό της ίδρυσης του Pediga, του ξενοφοβικού αντιμεταναστευτικού κινήματος της χώρας.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές συγκεντρώθηκαν πάνω από 39.000 υποστηρικτές, παρακινούμενοι από την οργή για το άνευ προηγουμένου κύμα μεταναστών. Ανεξάρτητες εκτιμήσεις κατεβάζουν το νούμερο στις 15.000 – 20.000, το ίδιο με αυτό της αντι-διαδήλωσης υπέρ των προσφύγων υπό την ομπρέλα της οργάνωσης «Καρδιές όχι λεκτικό μίσος» (Hearts not Hate-speech), που προσέλκυσε περισσότερους πολίτες από ότι αρχικά υπολογιζόταν.

Ο πιο ακραίος λόγος στην εκδήλωσε του Pediga ήταν αυτός του Akif Pirincci, ενός διάσημου Γερμανού, τουρκικής καταγωγής, συγγραφέα που μετατράπηκε σε ακροδεξιό ακτιβιστή, ο οποίος επιτέθηκε τόσο στους μετανάστες και τους πολιτικούς των μεγάλων κομμάτων με λόγια βουτηγμένα στην ξενοφοβία. «Φυσικά, υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές, αλλά δυστυχώς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι κλειστά» σημείωσε. Αποκάλεσε τους ηγέτες της κυβέρνησης «Γκάουλαϊτερ» - τίτλος που χρησιμοποιούνταν από το κόμμα των Ναζί.

Οι εισαγγελικές αρχές της Δρέσδης ξεκίνησαν έρευνα κατά του κ. Pirincci και υψηλόβαθμοι πολιτικοί έσπευσαν να καταδικάσουν τον ίδιο και το Pediga.

«To Pediga έχει μετατραπεί σε ένα ακροδεξιό λαϊκίστικο κόμμα και σε ένα βαθμό σε ακροδεξιό κίνημα διαμαρτυρίας» δήλωσε σε συνέντευξη σε εφημερίδα ο αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. «Χωρίς αμφιβολία, υπάρχει ακροδεξιά βία στην Γερμανία. Και υπάρχει μια ρητορική που βασίζεται στον φόβο, που φτάνει βαθιά στο πολιτικό κέντρο, που δίνει κουράγιο στους ακροδεξιούς εξστρεμιστές».

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Χέικο Μας, είπε σε κρατικό κανάλι πως έχει έρθει η ώρα να υπάρξει αντίδραση στον ρατσισμό και τον εξτρεμισμό, λέγοντας: «Τώρα είναι η ώρα να αντισταθούμε».

Η διεθνής επιτροπή για το Άουσβιτς, επέκρινε τις δηλώσεις του κ. Pirinçci ως ένα «απεχθές μήνυμα αναίδειας».

Το θύμα της επίθεσης με μαχαίρι, η Χενριέτε Ρέκερ, έχει στήσει τοπικές υπηρεσίες για τους πρόσφυγες στην Κολωνία. Κέρδισε τις εκλογές της Κυριακής με μεγάλη διαφορά.

Εχουν γίνει 500 επιθέσεις σε καταλύματα προσφύγων φέτος, υπερδιπλάσια από ότι το 2014. Ενώ στις περισσότερες ο στόχος ήταν άδεια κτίρια, σε ορισμένα περιστατικά τυλίχθηκαν στις φλόγες κατοικημένα σπίτια, δημιουργώντας φόβους ότι αργά ή γρήγορα θα υπάρξουν νεκροί.

Με εξαίρεση τον κ. Princci, οι περισσότεροι ομιλητές του Pediga απέφυγαν να χρησιμοποιήσουν φράσεις που υποκινούν τον ρατσισμό και επικεντρώθηκαν περισσότερο στον εγκωμιασμό τους παρευρισκόμενους για την στήριξη τους την περασμένη χρονιά. Αυτοί απάντησαν με συνθήματα κατά της Μέρκελ και των προσφύγων, μεταξύ των οποίων και τα «η Μέρκελ πρέπει να φύγει», «Απέλαση» και «Εμείς είμαστε ο λαός».

Ο Τίμο Λόχοκι, αναλυτής στο γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ, μια δεξαμενή σκέψης, δήλωσε ότι το Pediga δεν έχει γίνει πιο ακραίο αλλά έχουν βγει στο προσκήνιο τα πιο ακραία στοιχεία του. Αυτό θα μπορούσε να διχάσει τους οπαδούς του Pediga. Η ομιλία του κ. Princci χειροκροτήθηκε από ορισμένους διαδηλωτές, αλλά προκάλεσε και την αντίδραση πολλών άλλων. «Όχι λόγια μίσους» είπε ένας.

Ο κ. Λόχοκι σημείωσε πως υπάρχει ξεκάθαρη διάκριση ανάμεσα στους ακροδεξιούς εξτρεμιστές και τα πολύ μεγαλύτερα νούμερα των συντηρητικών που έχουν στραφεί κατά του κόμματος της κ. Μέρκελ στο ζήτημα του προσφυγικού, αλλά θα μπορούσαν να επιστρέψουν αν η κυβέρνηση εφαρμόσει πιο σκληρές πολιτικές.

Ωστόσο, η Κάτι Κίπινγκ, η επικεφαλής του ακροαριστερού κόμματος Die Linke, κατηγόρησε το βαυαρικό CSU – το οποίο έχει πιο σκληρή στάση στο προσφυγικό από το αδελφό CDU – και το ξενοφοβικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία ότι θολώνουν τις διαχωριστικές γραμμές και βοηθούν το Pediga κάνοντας «αποδεκτή» την ακροδεξιά ρητορική.

Ηταν μια ευκαιρία να κερδίσει πολιτικούς πόντους. Αλλά τα λόγια του κ. Pirincci δείχνουν πως οι ομιλητές του Pediga είναι πρόθυμοι να καταφύγουν σε ρητορική που δεν θα χρησιμοποιούσαν πριν μερικούς μήνες.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καθημερινές τραγωδίες και δράματα στην κατοχική Ελλάδα του "πρώτη φορά αριστερά" μνημονίου
Σε οικονομικό και φυσικό δολοφόνο μετατρέπονται οι κρατικές υπηρεσίες, που εκτελούν τυφλά τις εντολές της κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου

Φόρο καλείται να πληρώσει ένας άνεργος από τη Θεσσαλονίκη επειδή είχε εισόδημα από... τόκους 0,26 ευρώ!

Ο καταγγέλλων, χωρίς σπίτι ή αυτοκίνητο στο όνομά του, έστειλε μήνυμα στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννη Μιχελογιαννάκη γνωστοποιώντας ότι του ήρθε εντολή να πληρώσει φόρο 65,99 ευρώ, αφού είχε έσοδα από τόκους, 26 λεπτά. Έκανε τροποποιητική δήλωση, μάλλον όμως... μάταια, αφού κινδυνεύει με πρόστιμο.

To e-mail του καταγγέλλοντα δημοσιεύει το cretalive.gr:
Κύριε Μιχελογιαννάκη,
το 2013 και 2014 ήμουνα άνεργος, φιλοξενούμενος, χωρίς σπίτι και χωρίς αυτοκίνητο (τις πινακίδες της παρέδωσα τέλος του 2012).
Έκανα την δήλωσή μου 3/6/2015 και ο φόρος είναι 0. Στις 19/10/2015 βλέπω στην μερίδα μου και βλέπω ότι το σύστημά σας μου κάνει τροποποιητική και μου βγάζει φόρο να πληρώσω 65,99. Αυτό το έκανε διότι είχα δηλωθέν εισόδημα από τόκους 0,26 και δεν έβαλα αποδείξεις, (στην δήλωση που έκανα δεν μου ζητούσε αποδείξεις). Εγώ μόλις το είδα έκανα τροποποιητική με αποδείξεις και βγάζει 0 φόρο, αλλά μάλλον θα μου βάλετε πρόστιμο παραπάνω από 65,99 σαν εκπρόθεσμη. Τα έδειξα στην εφορία και ο υπάλληλος έβαλε τα γέλια.
Έκανα αγώνα για να ξαναβγείτε, διότι είχα την εντύπωση ότι θα βοηθήσετε τους φτωχούς. Μάλλον έκανα λάθος και θα κάνετε χειρότερα από τους προηγούμενους. Σας παρακαλώ θέλω να με απαντήσετε.
Υστ. Σας στέλνω και την πρώτη φορ. δήλωση.
Ο κ. Μιχελογιαννάκης εξέδωσε οργισμένη ανακοίνωση. «Είναι ντροπή για ένα ποσό 0,26 λεπτά του ευρώ ένας άνεργος φιλοξενούμενος, χωρίς σπίτι, χωρίς αυτοκίνητο να καλείται να πληρώσει 65,99 ευρώ και επειδή δεν κατάφερε εμπρόθεσμα να δώσει αποδείξεις που να δικαιολογούν τα 0,26 λεπτά να κινδυνεύει και με πρόστιμο λόγω καθυστέρησης της κατάθεσης της τροποποιητικής. Ντροπή» τόνισε.

Έπεσε από τα βράχια της Ακρόπολης δηλώνοντας "εγώ φυλακή δεν θα κάνω"...

Μια τραγωδία έκρυβε η αυτοκτονία από το βράχο της Ακρόπολης ενός 60χρονου άνδρα, ο οποίος σήμερα Τετάρτη (21.10.2015) είχε ένα σοβαρό δικαστήριο και πίστευε πως καταδικαστεί και θα καταλήξει στη φυλακή.
Το πτώμα του αυτόχειρα βρέθηκε στα βράχια κάτω από την Ακρόπολη στο Διονυσιακό θέατρο το απόγευμα της Τρίτης (20.10.2015) και έπειτα από αναζητήσεις ανδρών της Άμεσης Δράσης, που είχαν ειδοποιηθεί από τη σύζυγο του αυτόχειρα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η σύζυγος του 60χρονου άνδρα κατέθεσε στους αστυνομικούς που ερευνούν την υπόθεση, πως το πρωί ο άνδρας της φαίνονταν πιεσμένος αλλά και τρομοκρατημένος.
Μάλιστα φέρεται να της αποκάλυψε μόλις το πρωί της Τρίτης 920.10.2015), ότι έχει ένα σοβαρό δικαστήριο και φοβάται πως θα καταδικαστεί και θα καταλήξει στην φυλακή λέγοντας της χαρακτηριστικά πως: «...εγώ φυλακή δεν θα κάνω».

Το πρωί της ίδιας ημέρας έφυγε από το σπίτι του στην Ανάβυσσο, λέγοντας στην σύζυγό του πως θα κατεβεί στο κέντρο της Αθήνας για να δει κάποιους γνωστούς του κοντά στην περιοχή της Ακρόπολης, για να συζητήσει το θέμα που τον "έκαιγε", ώστε ακόμα και την υστάτη στιγμή πριν το δικαστήριο να βρεθεί μια λύση.

Το μεσημέρι η γυναίκα άρχισε να ανησυχεί λόγω της απουσίας του άνδρα της και με δεδομένη την άσχημη ψυχολογική του κατάσταση επικοινώνησε με την Άμεση Δράση, ενημερώνοντας το κέντρο της Υπηρεσίας πως ο σύζυγος της δεν έχει δώσει σημεία ζωής, συμπληρώνοντας παράλληλα πως θα πήγαινε στο κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα στην περιοχή της Ακρόπολης.

Αμέσως περιπολικά της Άμεσης Δράσης άρχισαν να «χτενίζουν» την περιοχή, μέχρι που την λύση του μυστηρίου έδωσε ένας κάτοικος κοντά στην Ακρόπολη, ο οποίος είδε έναν άνδρα να πέφτει στα βράχια στο Διονυσιακό θέατρο.
Οι αστυνομικοί εντόπισαν το πτώμα του άτυχου άνδρα και αμέσως ενημέρωσαν την σύζυγο του, η οποία στο άκουσμα της είδησης υπέστη σοκ.

Μετά το πρώτο σοκ, η συντετριμμένη γυναίκα έψαξε στα πράγματα του αυτόχειρα συζύγου της και βρήκε δυο σημειώματα για την ίδια και τα παιδιά τους, όπου ο 60χρονος εξηγούσε τους λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοχειρία με προεξέχουσαν αιτία το δικαστήριο που είχε για προσωπική του υπόθεση.

Σχόλιο ιστολογίου: Την "περίπτωση" Μιχελογιαννάκη, φυσικά δεν την σχολιάζουμε, αφού ξεπερνά τα ανθρώπινα όρια κριτικής ή ακόμη και... περιγραφής. Στην άλλη περίπτωση, πιστεύουμε πως γίνεται πλέον κατανοητό ότι την παραμονή μας στο ευρώ θα την πληρώσουμε με το αίμα μας, ακόμη και με τη ζωή μας. Η παρούσα κυβέρνηση, η οποία αποδεικνύεται τυφλό όργανο των μνημονιακών - κατοχικών δυνάμεων (βλ. γερμανική Ευρώπη), αδιαφορεί πλήρως για τους πολίτες, αφού τους αντιμετωπίζει ως "νεκρούς" που σκυλεύει απλά τα πτώματά τους...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπαλτάς

Στον ΣΥΡΙΖΑ ξέρουν από την εμπειρία προηγούμενων κυβερνήσεων ότι όταν εφαρμόσεις μέτρα λιτότητας, α χρειαστεί να αντικρούσεις και τις κοινωνικές αντιδράσεις. Αυτό σημαίνει από το να ρίξεις χημικά σε διαδήλωση εργαζομένων, φοιτητών και συνταξιούχων μέχρι να κληθείς να διαχειριστείς τρακτέρ αγροτών που θα κλείσουν εθνικές οδούς για ημέρες.

Έτσι η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι υπουργοί βρίσκονται σε ία έντονη προσπάθεια να βρουν μέτρα που α αντισταθμίζουν σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον τη χασούρα για τους αγρότες, από τα φορολογικά μέτρα που επιβάλει το πολυνομοσχέδιο.

Για την ακρίβεια, προσπαθούν να βρουν ισοδύναμά για εκείνους που είναι κατά κύριο επάγγελμά αγρότες. Κατά τα άλλα το σχέδιο είναι να αμβλύνουν τις αντιδράσεις ε την πληρωμή των προκαταβολών ύψους άνω του 1 δισεκατομμυρίου στους αγρότες στις αρχές του επόμενου μήνα, σε μια προσπάθεια άμβλυνσης των αντιδράσεων του αγροτικού κόσμου στην περιφέρεια.

Αυτό όμως δεν είναι πραγματικά αντισταθμιστικό. Είναι άλλον χρύσωμα του χαπιού για τους αγρότες που θα δουν ξαφνικά το λογαριασμό της εφορίας, κάτι που δεν είχαν συνηθίσει ενώ την τελευταία εξαετία, οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες, ξυπνούν και κοιμούνται με αυτό.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ρωσική αστυνομία ανακοίνωσε την εξάρθρωση δικτύου που συνδέεται με την παράνομη ισλαμιστική οργάνωση Χιζμπ ατ Ταχρίρ, η οποία επιδιώκει την εγκαθίδρυση «χαλιφάτου» στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία.

«Περίπου 100 ύποπτοι προσήχθησαν τις τελευταίες 24 ώρες στη Μόσχα και οι 20 εξ αυτών συνελήφθησαν καθώς είναι μέλη του κόμματος Χιζμπ ατ Ταχρίρ», ανέφερε εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών της Ρωσίας σε δηλώσεις του στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Ο εκπρόσωπος δεν προσδιόρισε την εθνικότητα των προσώπων που συνελήφθησαν ή τα εγκλήματα που φέρονται να έχουν διαπράξει.

Το Χιζμπ ατ Ταχρίρ («Κόμμα της Ελευθερίας»), που θεωρείται προσκείμενο σε εξτρεμιστική τάση των Αδελφών Μουσουλμάνων, είχε ιδρυθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Τάσσεται υπέρ της εγκαθίδρυσης χαλιφάτου στις περιοχές της Ρωσίας με μουσουλμανικούς πληθυσμούς και στις άλλοτε σοβιετικές δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας.

Το κίνημα αυτό, που είχε τεθεί εκτός νόμου στη Ρωσία το 2003, λέει ότι τάσσεται υπέρ της μη βίας και διαβεβαιώνει πως θέλει να επιτύχει τους στόχους του με ειρηνικά μέσα.

Από την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία την 30ή Σεπτεμβρίου οι ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας έχουν αναφερθεί επανειλημμένα στην μεγεθυνόμενη απειλή της τρομοκρατίας στη Ρωσία.

Την 12η Οκτωβρίου οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες ανακοίνωσαν την εξάρθρωση ενός πυρήνα της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), ο οποίος, όπως ανέφεραν είχε «από 6 ως 11 μέλη», τα οποία φέρονται να «προετοιμάζονταν να διαπράξουν μια τρομοκρατική ενέργεια στις δημόσιες συγκοινωνίες» της ρωσικής πρωτεύουσας.

Γαλλικό Πρακτορείο, Αθηναϊκό Πρακτορείο, Μόσχα, Ρωσία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καίνε ζωντανούς τους λαθρομετανάστες - πρόσφυγες εκείνοι που έδειχναν με το δάχτυλο την Ελλάδα και αποκαλούσαν τους Έλληνες ρατσιστές...! 

Αντιμέτωπη με ένα κύμα εμπρησμών σε κέντρα φιλοξενίας για πρόσφυγες βρίσκεται η Σουηδία, χώρα η οποία δέχεται χιλιάδες αιτήσεις ασύλου από πρόσφυγες που συρρέουν στο έδαφός της.

Από την 1η Ιανουαρίου, περίπου 15 ύποπτα περιστατικά εμπρησμών, που σημειώθηκαν σ' ολόκληρη την επικράτεια, κατέστρεψαν ή προκάλεσαν ζημιές σε κέντρα υποδοχής και διαμερίσματα στα οποία ζουν πρόσφυγες.

Τρία κέντρα προσφύγων έχουν καεί τις τελευταίες έξι ημέρες στη χώρα, αναφέρει το Russia Today.

Η τελευταία πυρκαγιά εκδηλώθηκε το βράδυ της Δευτέρας στο Μούνκενταλ, μια συνήθως ήσυχη πόλη 10.000 κατοίκων στη νοτιοδυτική Σουηδία.

Από την πυρκαγιά δεν προκλήθηκε κάποιος σοβαρός τραυματισμός και οι 14 ένοικοι μεταφέρθηκαν γρήγορα σε άλλο οίκημα.

«Φοβήθηκα πως θα πεθάνω, ήταν φρικτό, όμως τώρα είναι εντάξει, είμαι ασφαλής» είπε ο Άχμετ, πρόσφυγας από τη Σομαλία, μιλώντας στον δημόσιο ραδιοσταθμό SR.

Σε τουλάχιστον δέκα περιπτώσεις δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι πυρκαγιές οφείλονταν σε εγκληματική ενέργεια.

Στις 19 Ιουνίου, δύο βόμβες Μολότοφ είχαν εκτοξευθεί σε κτίριο στο οποίο στεγάζονταν μετανάστες.

Στις 16 Αυγούστου, άγνωστοι έβαλαν φωτιά σ' έναν χριστιανικό σταυρό κοντά σε κέντρο προσφύγων και την ίδια ημέρα ένα κέντρο εκκενώθηκε όταν ανακαλύφθηκε σάκος που περιείχε εύφλεκτο υγρό.

«Μια πολιτισμένη και ανθρώπινη χώρα όπως η Σουηδία δεν μπορεί να δεχθεί τα κέντρα φιλοξενίας αιτούντων άσυλο να γίνονται λεία πυρομανών» έγραψε στο Twitter η υπουργός Εξωτερικών Μαργκότ Βάλστρεμ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Βλάκας ή... πληρωμένος; Η ερώτηση που καλείται να απαντηθεί από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς...

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Όταν η βλακεία "κατοικεί" σε ανθρώπους που κστέχουν υψηλά αξιώματα, τότε το μόνο που μπορεί να υποθέσει κανείς είναι ότι είτε είναι δοτοί στα αξιώματά τους και είναι έμμισθες "βιτρίνες" συμφερόντων, είτε είναι τυχοδιώκτες που "τσιμπολογάνε" προς ίδιον όφελος σε κάθε ευκαιρία. Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την περίπτωση κάποιος ή κάποιοι εμφανώς ανεπαρκείς (κινούμενοι στα όρια της ηλιθιότητας) μπορούν να βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης. Η πατρίδα μας εξάλλου, έχει αναδείξει πλείστες όσες τέτοιου είδους προσωπικότητες...

Η περίπτωση, όμως, του Μάρτιν Σουλτς, του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (για να μην ξεχνιόμαστε), είναι αρκετά "ενδιαφέρουσα". Σε σημείο που δικαίως να αναρωτιόμαστε, πλέον, εάν η Ευρώπη κυβερνάται από ηλιθίους ή από ξεδιάντροπους πολύ μεγάλους απατεώνες (χωρίς φυσικά να αποκλείσουμε και την περίπτωση της "πρόσθεσης" - σύνθεσης των χαρακτηριστικών αυτών)...

Ξαφνικά, λοιπόν, και μέσα στα πλαίσια της αντιμετώπισης του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης (αντιμετώπιση που τείνει να γίνει χειρότερη από την "ασθένεια"), ως «χώρα-κλειδί» προκειμένου να ξεπεραστεί η προσφυγική κρίση, χαρακτηρίζει την Τουρκία ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς και επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συνεργαστεί μαζί της. Τάσσεται υπέρ της παροχής οικονομικής βοήθειας προς την Άγκυρα, της χαλάρωσης του καθεστώτος της βίζας και του χαρακτηρισμού της Τουρκίας ως ασφαλούς χώρας, ενώ σε ό,τι αφορά τα ξενοφοβικά κινήματα στην Γερμανία, σημειώνει ότι αριθμητικά είναι περιορισμένα, αλλά όχι και η διάθεσή τους για βία. Απλή ευρωπαϊκή ανοησία ή κάτι πιο ύποπτο;

«Η Τουρκία επισημαίνει ότι έχει ως τώρα ξοδέψει επτά δισεκατομμύρια δολάρια. Τώρα θέλει από την Ευρώπη οικονομική βοήθεια τριών δισεκατομμυρίων ευρώ. Το θεωρώ λογικό να βοηθήσουμε την Τουρκία οικονομικά. Επίσης είναι σωστό να εφαρμόσουμε διευκολύνσεις βίζας, οι οποίες, ειδικά για τον επιχειρηματικό κόσμο είναι πολύ σημαντικές, αλλά και να χαρακτηρίσουμε την Τουρκία ασφαλή χώρα προέλευσης», δηλώνει ο κ. Σουλτς σε συνέντευξή του στην «Rheinische Post», και τονίζει την ανάγκη για την κατοχύρωση μιας παράλληλης διαδικασίας κατανομής των προσφύγων μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.
«Τα σχεδιαζόμενα “hotspots” στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε., δεν έχουν νόημα αν δεν κατανέμουμε τους ανθρώπους», δηλώνει χαρακτηριστικά ο κ. Σουλτς και επισημαίνει την ανάγκη να αναλάβουν όλα τα κράτη-μέλη το βάρος που τους αναλογεί.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την Συμφωνία του Δουβλίνου, ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης αναφέρει ότι αφορούσε την ρύθμιση του θέματος του ασύλου για τους πολιτικά διωκόμενους, αλλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις σημερινές ανάγκες, με τόσο μεγάλο κύμα προσφύγων. «Χρειαζόμαστε στην Ευρώπη οπωσδήποτε κοινούς κανόνες, οι οποίοι θα ανοίγουν τον δρόμο προς την Ευρώπη για όλες τις κατηγορίες: για πολιτικά διωκόμενους, για ανθρώπους οι οποίοι θέλουν να μεταναστεύσουν και για όσους αναζητούν προσωρινό καταφύγιο», εξηγεί.

Αναφερόμενος στην δράση της ισλαμοφοβικής και ξενοφοβικής οργάνωσης “Pegida”, ο κ. Σουλτς εκτιμά ότι καθαρά αριθμητικά, οι ακροδεξιοί στην Γερμανία είναι λιγότεροι από ό,τι σε άλλες χώρες, η διάθεσή τους ωστόσο για βία και η αγριότητα είναι σημαντικά υψηλότερη. «Στην Γερμανία υπάρχει χωρίς αμφιβολία ακροδεξιά βία και υπάρχει μια ρητορική φόβου η οποία εισβάλλει βαθιά στο κέντρο και ενθαρρύνει τους ακροδεξιούς», καταλήγει.

Τελικά, αναρωτιόμαστε (επειδή έχει αποδειχθεί πως η διαφθορά στην Ευρώπη τείνει να γίνει συνώνυμη της Ευρωπαϊκής ηπείρου), μήπως κάποιες στιγμές πρέπει να γίνονται αιφνίδιοι έλεγχοι στα οικονομικά των στελεχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Μήπως κάποια στιγμή οι μυστικές υπηρεσίες της Ευρώπης πρέπει να δημιουργήσουν "ειδικά τμήματα" στενής παρακολούθησης εκείνων που παίρνουν αποφάσεις για ολόκληρη την Ευρώπη; Εκτός και εάν δεν είναι θέμα διαφθοράς, αλλά θέμα ψυχιατρικής, οπότε και θα πρέπει ειδικοί επιστήμονες να αναλάβουν έργο. Γιατί δεν επιτρέπεται η Ευρώπη να διοικείται ή να εκπροσωπείται από διεφθαρμένους ή... εγκεφαλικά προβληματικούς...

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Jan Techau
Carnegie Europe

Αυτές τις μέρες, η πολιτική ζωή στην Ευρωπαϊκή Ένωση προσδιορίζεται από τρία βασικά στοιχεία. Πρώτον, στους τομείς πολιτικής που προκαλούν το μεγαλύτερο πρόβλημα στους Ευρωπαίους τη δημοσιονομική πολιτική (σκεφτείτε την κρίση του ευρώ), την εξωτερική πολιτική (σκεφτείτε τη Ρωσία, την Ουκρανία, τη Συρία, την Κίνα, την Τουρκία και ούτω καθεξής) και την ιθαγένεια (σκεφτείτε τους πρόσφυγες, τη μετανάστευση, την ένταξη και το άσυλο)- η ουσιαστική Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι αδύναμη ή ανύπαρκτη.

Δεύτερον, ένας όλο και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων και κυβερνήσεων πιστεύουν ότι δεν είναι προς το συμφέρον τους να επιλύσουν τα ζητήματα αυτά σε στενή συνεργασία με τους Ευρωπαίους εταίρους τους, αλλά ότι είναι σε καλύτερη θέση μόνοι. Στην πραγματικότητα, ορισμένοι πιστεύουν ότι υπάρχει ήδη πάρα πολύ ολοκλήρωση και ότι αυτή είναι υπεύθυνη για ένα μεγάλο μερίδιο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ευρώπη σήμερα.

Και τρίτον, είναι απολύτως ασαφές αν οι τεράστιες πολιτικές δυνάμεις που ασχολούνται με δημοσιονομικά ζητήματα, την εξωτερική πολιτική και της ιθαγένεια, στο τέλος θα καταφέρουν να φέρουν την Ευρώπη πιο κοντά, ή αν θα την σπρώξουν σε περαιτέρω διαχωρισμό.

Οι Ευρωπαίοι πρέπει να κατανοήσουν ότι ναι, η περισσότερη Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση θα είναι απαραίτητο να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα, αλλά πρέπει να ισορροπείται σε σχέση με τη βασική εμπιστοσύνη των ανθρώπων σε αυτό που τους έκαναν αυτό που είναι: τη χώρα τους. Μια τέτοια αναπροσαρμογή σημαίνει αναμόρφωση των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και ό,τι αλλαγές αυτή, με τη σειρά της, θα απαιτήσει από τις ιδρυτικές συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παραδοσιακά, όταν τα αινίγματα είναι μεγάλα και τα διλήμματα είναι επώδυνα, η απάντηση των Ευρωπαίων ήταν να τα κουτσοκαταφέρνουν. Στην πραγματικότητα, ολόκληρο το θεσμικό πλαίσιο που η ΕΕ δημιούργησε στις Βρυξέλλες, είναι ένας πολύπλοκος και εξαιρετικά συντονισμένος, πολυεπίπεδος, συμπλεκτικός μηχανισμός, που σχεδιάστηκε για να κάνει την Ένωση από το στραβά-κουτσά στο κουτσά-στραβά. Συχνά φαίνεται σαν ένα χάος, αλλά σε αντίθεση με την κοινή αντίληψη, η ΕΕ έχει επίσης μια μεγάλη ικανότητα να φέρνει αποτελέσματα που, ως επί το πλείστον, εξυπηρετούν τους Ευρωπαίους καλά.

Το πρόβλημα είναι ότι το βασικό συστατικό για να τα κουτσοκαταφέρει επιτυχώς είναι μέσω πολιτικού συμβιβασμού. Χωρίς το λάδι του συμβιβασμού, που χύνεται σε άφθονες ποσότητες στα γρανάζια της μηχανής λήψης αποφάσεων, τα πράγματα εύκολα θα ακινητοποιηθούν.

Ο συμβιβασμός -η παραίτηση από μέρη κάποιων στόχων για να επιτευχθεί μια λύση μπορεί να μην είναι το ιδανικό, αλλά εξακολουθεί να είναι πολύ καλύτερο απ’ το τίποτε- είναι διαθέσιμος μόνο υπό ειδικές περιστάσεις. Συμβιβασμός είναι εύκολο να βρεθεί όταν ένα θέμα είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι υπαρξιακό. Ή όταν δεν θίγονται τα βασικά στοιχεία της πολιτικής ταυτότητας: τα δημοσιονομικά θέματα, η εξωτερική πολιτική και η ιθαγένεια. Ή όταν η ιδιοτέλεια δεν είναι σαφώς οριοθετημένη και μικρής προσήλωσης στη βραχυπρόθεσμη προοπτική, δεδομένου ότι τείνει να είναι σε περιόδους καταπόνησης.

Και αυτό είναι το διπλό χτύπημα κατά της ΕΕ σήμερα: Από τη μία πλευρά, οι τρεις μεγάλες κρίσεις που πλήττουν την Ευρώπη (η ευρωζώνη, η εξωτερική πολιτική και οι πρόσφυγες) επιτίθενται στον πυρήνα αυτού που κάνει ένα έθνος και οι προφανείς θεραπείες, περισσότερη συνεργασία, περισσότερος επιμερισμός των βαρών, περισσότερη αλληλεγγύη και περισσότερη ολοκλήρωση, επιτίθενται στον πυρήνα ακόμη περισσότερο. Η θεραπεία μοιάζει με την ίδια την αρρώστια που η Ευρώπη θέλει να πολεμήσει.

Από την άλλη πλευρά, αυτές οι τρεις μάστιγες είναι αρκετά μεγάλες για να γίνουν ζητήματα επιβίωσης. Ένα νόμισμα σε έκρηξη, θα μπορούσε να καταστρέψει ολόκληρες οικονομίες και να σκοτώσει την ΕΕ. Οι εντάσεις με τη Ρωσία αγγίζουν ζητήματα πολέμου ή ειρήνης στην Ευρώπη. Εκατομμύρια πρόσφυγες (και οι αριθμοί είναι πιθανό να αυξηθούν) υποδαυλίζουν την ξενοφοβία και υπονομεύουν τις πολιτισμένες πολιτικές στο εσωτερικό.

Το πιο σημαντικό μάθημα που οι κρίσεις αυτές έχουν να προσφέρουν μέχρι στιγμής δεν θα εκπλήξει τους ρεαλιστές, αλλά θα ζαλίσει όσους πίστευαν ότι οι ημέρες του έθνους-κράτους ήταν μετρημένες και ότι η μεταμοντέρνα, διακρατική διακυβέρνηση ήταν το νέο όνομα του παιχνιδιού. Αυτό που πρέπει να αναγνωρίσουν οι Ευρωπαίοι είναι ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων, σε περιόδους κρίσης, γυρίζουν προς το έθνος για προστασία, λογοδοσία και για την αίσθηση του ανήκειν.

Κάθε μέρα, η μηχανή των Βρυξελλών, ακριβώς όπως και το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, ή ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη αποδεικνύει ότι τα συμφέροντα των εθνών-κρατών είναι αυτό που μετράει περισσότερο στην καθοδήγηση διεθνών πολιτικών. Αν οι Ευρωπαίοι θέλουν να μπορέσει η ΕΕ να αντιμετωπίσει τις υπαρξιακές κρίσεις γύρω από αυτό, θα πρέπει να επεκτείνουν την ένωση με την αναθεώρηση των συνθηκών της, διατηρώντας ανέπαφα τα έθνη. Η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση θα οικοδομηθεί σύμφωνα με τα εθνικά συμφέροντα, ή δεν θα οικοδομηθεί καθόλου.

Στο μηχανισμό των Βρυξελλών που τα κουτσοκαταφέρνει, αυτό θα είναι ο μεγαλύτερος συμβιβασμός όλων. Πώς μπορεί η ΕΕ να οργανώσει την επείγουσα ανάγκη του μεγάλου υπερεθνικού άλματος προς τα εμπρός, είτε πρόκειται για την πολιτική ένωση για να σώσει το ευρώ, για την ενεργειακή ένωση να μειωθεί η στρατηγική εξάρτηση από άλλους, ή για την πολιτική ασύλου ώστε να καταστεί δυνατή η διαχείριση των προσφυγικών ρευμάτων, παράλληλα με ισχυρές εθνικές ταυτότητες που έχουν σημασία;

Ολοκληρωτιστές και φεντεραλιστές έχουν την τάση να πιστεύουν ότι μόνο τα έθνη θα πρέπει να αλλάξουν, ώστε να καταστεί δυνατή αυτή η μετατόπιση. Μόνον αν συνειδητοποιήσουν ότι για να σώσουν την κυριαρχία τους, πρέπει να την μοιραστούν. Όμως, ενώ αυτή παραμένει ουσιαστικά αληθινή, είναι μόνο το ήμισυ της εξίσωσης.

Το άλλο μισό είναι ότι η ΕΕ θα πρέπει να παρουσιάσει ένα πολύ διαφορετικό είδος οργάνωσης, εάν θέλει πραγματικά τα έθνη να παραχωρήσουν περισσότερη από την κυριαρχία τους. Η βολική ασυδοσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα πρέπει να αλλάξει δραματικά. Η πραγματική διακυβέρνηση θα πρέπει να περιέλθει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έτσι ώστε να γίνει ξανά η πραγματική θεματοφύλακας των συνθηκών και λιγότερο ένας κηδεμόνας του συμφέροντός της.

Αν η Ευρώπη θέλει να ξεφύγει από το δίλημμα της, στο οποίο η θεραπεία μοιάζει με την ασθένεια, δεν θα είναι αρκετό για να κάνει τη γεύση του φαρμάκου λιγότερο πικρή. Υπάρχει επίσης ανάγκη να υπάρχει μεγαλύτερη υπευθυνότητα από την πλευρά του γιατρού που το διαχειρίζεται.

Για να απαντήσουμε στις κρίσεις της Ευρώπης με περισσότερη ολοκλήρωση, η οποία πιστεύω ότι είναι αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη, οι Ευρωπαίοι πρέπει επίσης να αλλάξουν τη θέση στην οποία συγκεντρώνεται η κυριαρχία τους. Εάν, ως αποτέλεσμα αυτής της ολοκλήρωσης, η κυριαρχία χάνεται στους τοπικούς δημοκρατικούς θεσμούς της κυβέρνησης, τότε οι νέες δεξαμενές κυριαρχίας στις Βρυξέλλες πρέπει να είναι τουλάχιστον τόσο δημοκρατικές και υπεύθυνες, αν όχι περισσότερο, από ό,τι εκείνες σε εθνικό επίπεδο. Και το εθνικό επίπεδο, θα πρέπει να αναλάβει έναν πάρα πολύ μεγαλύτερο έλεγχο από ό, τι τώρα.

Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος για την αλλαγή της συνθήκης της ΕΕ σήμερα. Αν θέλετε περισσότερη Ευρώπη, χρειάζεστε μια διαφορετική Ευρώπη.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Οι τελευταίε εξελίξεις στην Συρία, η ολοένα και μεγαλύτερη επέμβαση των Ρώσων στην περιοχή, η έξαρση του κουρδικού ζητήματος, έχει προκαλέσει ένα έντονο ψυχροπολεμικό κλίμα στην Άγκυρα με συνέπεια να έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν και σενάρια πολεμικής εμπλοκής της Τουρκίας με την Ρωσία, καθώς τα μετώπια που ανοίγουν συνεχώς στην ευρύτερη περιοχή φέρουν τις δυο χώρες σε ανοιχτή αντιπαράθεση.

Σύμφωνα με τις τουρκικές αναλύσεις, τρία είναι τα σημαντικότερα σενάρια πολεμικής αναμέτρησης με την Ρωσία και σχετίζονται με ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων της τουρκικής περιφέρειας.

Το πρώτο σενάριο αναφέρεται στην ένταση που επικρατεί μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν. Όπως είναι γνωστό οι δυο χώρες έχουν σοβαρό πρόβλημα την περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάγ που έχει περιέλθει στη Αρμενία, αλλά το Αζερμπαϊτζάν δεν αναγνώρισε αυτή την εξέλιξη και συχνά γίνονται ένοπλες συγκρούσεις στα σύνορα των δυο χωρών με νεκρούς και από τις δυο μεριές. Η Αρμενία συνδέεται με στρατιωτική συμμαχία με την Ρωσία και στο έδαφος της οι Ρώσοι έχουν εγκαταστήσει πύραυλους S-400, ενώ το Αζερμπαϊτζάν συνδέεται με ισχυρή συμμαχία με την Τουρκία την οποία αποκαλεί αδελφό έθνος. Στην περίπτωση ανοιχτής πολεμικής σύγκρουσης η προοπτική εμπλοκής της Ρωσίας υπέρ της Αρμενίας και της Τουρκίας υπέρ του Αζερμπαϊτζάν, είναι ένα σοβαρό σενάριο ρωσοτουρκικού πολέμου.

Το δεύτερο σενάριο αναφέρεται στις εξελίξεις στην Συρία. Όπως είναι γνωστό από την αρχή της ρώσικης επέμβασης η Τουρκία κατέκρινε έντονα την Ρωσία ακόμα και δια στόματος Ερντογάν. Ήδη έχουν σημειωθεί εμπλοκές των πολεμικών αεροσκαφών των δύο χωρών. Εδώ αξιοσημείωτο είναι η προσπάθεια της Τουρκίας να εμπλέξει το ΝΑΤΟ αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα. Εκείνο που ανησυχεί έντονα την Άγκυρα και δεν θα διστάσει να επέμβει στρατιωτικά είναι η ανακήρυξη ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στην Βόρειο Συρία με την στήριξη της Ρωσίας, κάτι που θα φέρει τις δυο χώρες αντιμέτωπες.

Το τρίτο σενάριο αναφέρεται στην δράση των ισλαμιστών σε μια αντίπραξης της ρωσικής επέμβασης στην Συρία μέσα στον ρωσικό Καύκασο. Πολλές φορές στο παρελθόν η Ρωσία έχει κατηγορήσει ανοιχτά την Τουρκία ότι υποθάλπει τις ισλαμικές τρομοκρατικές ομάδες στον Καύκασο και ότι βρίσκεται πίσω από το ισλαμικό κίνημα της Τσετσενίας. Αυτή την φορά όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά με τους Τζιχαντιστές που στηρίζει η Άγκυρα και που έχουν κηρύξει ανοιχτό ιερό πόλεμο κατά της Ρωσίας απειλώντας να αιματοκυλήσουν τον ρωσικό Καύκασο.

Όλα αυτά τα σενάρια που ίσως πριν από μερικά χρόνια θα ήταν παρακινδυνευμένα, σήμερα προβάλλουν έντονα και δείχνουν πως η αντιπαράθεση Ρωσίας - Τουρκίας κινείται σε πολλά επίπεδα με όλες τις προοπτικές μίας ανοιχτής σύγκρουσης να είναι ανοιχτές.

Να προσθέσουμε πως για όλα αυτά στην Άγκυρα παρομοιάζουν την στάση των ΗΠΑ με τον… Πόντιο Πιλάτο και ίσως έχουν δίκιο, καθώς η Ουάσιγκτον δεν εμπιστεύεται πια σε τίποτα τον Ερντογάν τον οποίο θεώρει επικίνδυνο και απρόβλεπτο!

Σημεία των καιρών!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Εθνική Βάση Διαπραγμάτευσης για τη διαχείριση χρέους και την απελευθέρωση από τα μνημόνια

Από τον Anaconda

Όπως έχω αναλύσει εδώ και αρκετά χρόνια, πριν από την εμφάνιση των μνημονίων, εντός προγραμμάτων επιβολής οικονομικής ατροφίας δε μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη. Σκοπός τους δεν είναι η εξυγίανση της οικονομίας αλλά η κατάλυση του πολιτεύματος με ταυτόχρονη εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, η αναδιανομή του πλούτου μέσω της απαξίωσής του και της δημιουργίας ακραίων ανισοτήτων, η αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης μέσω τής μείωση τού γηγενούς πληθυσμού και τής εισαγωγής αλλοδαπών ομάδων διαφορετικού θρησκευτικού και πολιτιστικού προσδιορισμού.

Το πολιτικό προσωπικό έχασε αρκετές ευκαιρίες να προωθήσει εθνικά συμφέρουσες λύσεις. Τώρα δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει οριακές αλλαγές οι οποίες θα παράξουν την αναγκαία μόχλευση για την απελευθέρωση από τα μνημόνια και το προαναφερθέν στοχοθετημένο σκηνικό. “Παράλληλα” προγράμματα ανάπτυξης αποτελούν χλευασμό στη νοημοσύνη των στοιχειωδώς σκεπτόμενων ανθρώπων: ταυτόχρονη επιβολή φαβελοποίησης, μείωσης περιουσιακών αξιών, εξαγωγής κερδών στην αλλοδαπή και ανάπτυξης δε νοείται.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, είναι δυνατό να υποστηριχθεί ένα άλλο σχέδιο το οποίο να είναι λογικό, δίκαιο, εφαρμόσιμο και να διασφαλίζει τη βιωσιμότητα της Ελληνικής Δημοκρατίας;
Ναι, είναι δυνατό.

Η Ελληνική Δημοκρατία πρέπει να μελετήσει τον βέλτιστο τρόπο δόμησης στρατηγικού σχεδίου επίτευξης αμοιβαία επωφελούς συμφωνίας για το χρέος. Το “αμοιβαία” δεν αναφέρεται στους πάντες. Δεν υπάρχουν ολικά win-win σε αυτό το επίπεδο αλλά είναι εφικτό η συνισταμένη να είναι κυρίαρχη σε όλες τις συνιστώσες.

Η συμφωνία είναι απλή:
  1. Ανάληψη τού συνόλου τού Ελληνικού χρέους από τον ESM.
  2. Αντιγραφή του υποδείγματος διαχείρισης τού Γερμανικού χρέους, ήτοι 50% κούρεμα τού χρέους της Ελλάδας στη Γερμανία, όχι στις υπόλοιπες χώρες τού ESM.
  3. Συμψηφισμός των Γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα με τις οφειλές της Ελλάδας προς τον ESM.
  4. Ρήτρα μηδενικού χρέους για την Ελλάδα.
Ποιός κερδίζει;
  • Η Ελλάδα.
  • Η Ευρωπαϊκή Ένωση.
  • Όλες οι χώρες εντός ΕΕ πλην τής Γερμανίας.
  • Βραχυπρόθεσμα όλες οι βιομηχανικές οικονομίες εκτός ΕΕ.
Ποιός χάνει;
  • Η Γερμανία.
  • Διεθνείς παίκτες που επιθυμούν τη διαχείριση μαζών μέσω χρέους.
  • Το σχέδιο λοιπόν έχει σαφείς, επαρκώς ισχυρούς εν δυνάμει εταίρους για την υλοποίηση αυτής της στρατηγικής.
  • Το θεμελιώδες ερώτημα είναι αν θέλουμε να λυθεί το πρόβλημα και να καταστήσουμε την Ελληνική Δημοκρατία βιώσιμη ή όχι.

Σχόλιο ιστολογίου: Αυτά, βέβαια, μέσα στα πλαίσια του ευρώ. Από αυτό το σημείο και μετά, υπάρχουν και άλλες, περισσότερο "δυναμικές" λύσεις..., αφού το "μένουμε στην Ευρώ, μένουμε στην Ευρώπη", αποδεικνύεται περίτρανα ως ένα άλμα στο κενό χωρίς αλεξίπτωτο...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Υπάρχει έντονη φημολογία ότι η κυβέρνηση Τσίπρα έχει υποσχεθεί σε φίλους και δανειστές να αναγνωρίσει το Κόσσοβο-Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος. Τις προειδοποιητικές βολές έριξε άλλωστε ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Νίκος Κοτζιάς όταν προ μηνών επισκέφθηκε την Πρίστινα, πρωτεύουσα αυτού του αμφιλεγομένου μορφώματος.

Το Κόσσοβο, κοιτίδα της εθνικής και θρησκευτικής ιστορίας των Ορθοδόξων Σέρβων, κατακτήθηκε από τους Αλβανούς πρώτα με το δημογραφικό όπλο (υπεργεννητικότητα) και στη συνέχεια με την ένοπλη εξέγερση του UCK και τη βοήθεια από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999. Η Ελλάς, η Κύπρος, η Ρουμανία, η Ισπανία και η Σλοβακία είναι οι χώρες της Ε.Ε. που δεν το έχουν αναγνωρίσει, η καθεμία για τους δικούς της λόγους.

Για τα δύο κράτη του Ελληνισμού η αναγνώριση κράτους, το οποίο δημιουργήθηκε από την βιαία απόσχιση σερβικού εδάφους θα σημάνει ότι κατ’ αναλογίαν αποδεχόμαστε τη νομιμότητα του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους στην κατεχόμενη Κύπρο. Επίσης θα δώσει επικίνδυνα μηνύματα στην Άγκυρα, η οποία επιθυμεί την αυτονόμηση της Θράκης μας χρησιμοποιώντας ως όργανα τα ακραία στοιχεία της μουσουλμανικής μειονότητας.

Η Ισπανία φοβάται τα αποσχιστικά κινήματα των Καταλανών και των Βάσκων, η Σλοβακία έχει ουγγρική μειονότητα με εθνικιστικές διαθέσεις και η Ρουμανία ανησυχεί για την πολυάριθμη ουγγρική μειονότητα, η οποία ζει στην Τρανσυλβανία. Και άλλοι, λοιπόν, πλην ημών, βλέπουν την πιθανή αναγνώριση του Κοσσόβου ως ανεξαρτήτου κράτους ως απαρχή νομιμοποιήσεως ανεξελέγκτων καταστάσεων.

Το πρόβλημα του Κοσσόβου έχει άλλες δύο παραμέτρους. Την ανάγκη προστασίας των Ορθοδόξων ναών και μονών που έχουν ήδη υποστεί επιθέσεις από φανατικούς Αλβανούς. Και τη ρύθμιση της τύχης των εναπομεινάντων Σέρβων, οι οποίοι έχουν συγκεντρωθεί στο βόρειο τμήμα γύρω από τη Μητρόβιτσα. Ειδικά για την Ορθόδοξη κληρονομιά του Κοσσυφοπεδίου αξίζει να θυμίσουμε ότι οι Σέρβοι θεωρούν τα μοναστήρια της περιοχής ως τα ιερά και τα όσια του έθνους τους, ενώ οι περισσότερες αγιογραφίες ανάγονται στην ύστερη βυζαντινή εποχή και φιλοτεχνήθηκαν από τη σχολή της Θεσσαλονίκης.

Και δεν πρέπει να ξεχνούμε τον δεδηλωμένο αλβανικό αλυτρωτισμό και τις ανθελληνικές δηλώσεις και ενέργειες του Αλβανού Πρωθυπουργού Έντι Ράμα. Αν η Ελλάς αναγνωρίσει ένα δεύτερο αλβανικό κράτος στα Βαλκάνια, δηλαδή το Κόσσοβο, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα αποθρασυνθούν οι Αλβανοί. Αμφισβητούν την υφαλοκρηπίδα μας, τρομοκρατούν τους Βορειοηπειρώτες, γκρεμίζουν ναούς, υποστηρίζουν την επιστροφή των Τσάμηδων – εγκληματιών πολέμου. Και εμείς θα τούς κάνουμε δώρο την αναγνώριση του Κοσσόβου; Και αν δοθούν υποσχέσεις και ανταλλάγματα ποιος εγγυάται ότι θα τηρηθούν;

Τα πάντα γύρω μας είναι ρευστά. Στα Βαλκάνια, στην Ουκρανία, στην Τουρκία, στη Μέση Ανατολή. Ας προφυλάξουμε με σύνεση τα εθνικά μας συμφέροντα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Με μιά πρόχειρη ματιά (έτσι είναι οι επαγγελματίες!) που έριξαν οι τέσσερεις της τρόϊκας, αποφάσισαν πως χρηματοδότηση γιόκ!
Λείπουν λέει ακόμα καμιά τριανταριά προαπαιτούμενα, που είναι σίγουροι όμως, ξαναλέει, πως η κυβέρνηση θα διευθετήσει το μικρό αυτό θεματάκι μέχρι το τέλος της άλλης βδομάδας(!).

Το blog δηλώνει ενθουσιασμένο.
Ειλικρινά.

Όσο πιό γρήγορα πέσουν οι μάσκες, όσο πιό γρήγορα ξεμπροστιαστεί απ' τους ίδιους της τους ''εταίρους'' τούτη η  ''πρωτο-δεύτερη φορά προς την δικτατορία της κομματικής νομενκλατούρας'' κυβέρνηση...
Όσο πιό γρήγορα τιμωρηθεί ο ηλίθιος λαός για τις επιλογές του (επιλογές που πηγάζουν από την εαυτουλίστικη αντίληψη και όχι από την προσδοκία του γενικού καλού)...
Όσο πιό γρήγορα θα αναπνέουμε τις κλ@νιές και θα τρώμε τα σκ@τά της εξουσίας, και των διαπλεκόμενων στυλοβατών της...
Τόσο πιό γρήγορα το ''μπαμ'' θ' ακουστεί μέχρι τα πέρατα της οικουμένης. 

Το ''μπαμ'' είναι μονόδρομος.
Η έκρηξη της λαϊκής οργής, (όχι όλου του λαού, όχι των ηλίθιων που θα παραμείνουν στον καναπέ τους να ενημερώνονται απ' το MOUGA και τα Σκά(γ)ι(α) των τοξικών σάλιων των δημοσιογράφων-εγκληματιών της κοινής γνώμης), θα είναι συντριπτική.
Και καταστροφική. Για όλους.
Για το σύστημα, για την χώρα, για τον λαό. 
Θα φταίει όμως απόλυτα ο ηθικός αυτουργός και όχι ο φυσικός.

Θα φταίνε οι προδότες και δωσίλογοι πολιτικοί που θα έχουν οδηγήσει τον λαό σε απεγνωσμένες πλην αναγκαίες αντιδράσεις.

Πολλές πυρκαγιές σβήνουν με μιά έκρηξη.
Έτσι και η φωτιά που άναψαν στην χώρα εδώ και έξι χρόνια οι αλήτες του πολιτικού μας συστήματος, παρέα, ή με την εντολή και την καθοδήγηση των βάρβαρων και εγκληματιών ''Εταίρων'', θα σβήσει μόνον με την λαϊκή έκρηξη.

Μιά έκρηξη που θα καταστρέψει και ό,τι τυχόν έχει απομείνει απ' την πυρκαγιά των προδοτών.
     Και μετά, σε καμμένο αλλά καθαρό πεδίο, όποιοι και με ό,τι έχει απομείνει θα επιχειρήσουν να ξαναστήσουν ένα κανονικό κράτος, όχι παράρτημα αλλά κράτος, για κανονικούς πολίτες, όχι ραγιάδες αλλά πολίτες. 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΥΜΗΤΟ...
ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ. 

Βαδίζουμε ολοταχώς προς την τρίτη πράξη και το καταλυτικό τέλος της τραγωδίας.
Το blog είναι ενθουσιασμένο. 
Φέρτε μας κι άλλα προαπαιτούμενα!
Όσο περισσότερα, τόσο καλύτερα!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας.
Όσο δεν αντιδρούμε, το συμβιβασμένο με τους δανειστές υποτακτικό καθεστώς, θα επιβάλει συνεχώς όλο και πιο πολλούς φόρους, μέχρι να τα χάσουμε όλα.

Το χρέος της Ελλάδας δεν μπορεί να ξεπληρωθεί με τίποτα. 
Αλλά και κανείς μας ατομικά δεν θα μπορέσει να είναι συνεπής στους συνεχώς αυξανόμενους φόρους.
Όσο και να προσπαθεί ο καθένας μόνος του να γλιτώσει με το δόγμα "ο σώζων εαυτόν σωθήτω", τόσο πιο πολύ θα μένει μόνος και απροστάτευτος απέναντι στο καθεστώς.

Πρέπει να αντιδράσουμε πολλοί μαζί, τώρα που έχουμε ακόμα πάνω μας λίγη ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Οι εντελώς δούλοι δεν μπορούν πλέον να αντιδράσουν.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στο στόχαστρο του ρώσου προέδρου ο γνωστός βρετανός τζιχαντιστής - αποκεφαλιστής

Ο πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν είναι αποφασισμένος να κυνηγήσει και να πιάσει τον Μοχάμεντ Εμουάζι (Mohammed Emwazi), γνωστό και ως Τζιχάντι Τζον, τον διάσημο Βρετανό μουσουλμάνο αποκεφαλιστή στο Ισλαμικό Κράτος.

Όπως διαβάζουμε στη βρετανική Express, η σύλληψη του 27χρονου αποκεφαλιστή «αποτελεί κύρια προτεραιότητα του αφεντικού του Κρεμλίνου».

Και αυτό γιατί η ο Τζιχαντιστής Τζον στα χέρια του Πούτιν, ζωντανός ή νεκρός, θα ήταν ένα τεράστιο εργαλείο προπαγάνδας.

Το ενδιαφέρον της Ρωσίας για τον Εμουάζι, γράφει η Express, θα ασκήσει μεγάλη πίεση στον πρωθυπουργό της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος επίσης έχει ορκιστεί να πιάσει τον Εμουάζι ζωντανό ή νεκρό.

Η Express επικαλείται υψηλόβαθμη αμερικανική πηγή που μίλησε στην εφημερίδα Sun, σύμφωνα με την οποία, «επειδή οι Ρώσοι βρίσκονται στη Συρία ύστερα από επίσημη πρόσκληση της συριακής κυβέρνησης, αυτό τους νομιμοποιεί να φέρνουν εις πέρας αποστολές ειδικές δυνάμεων στο έδαφος της χώρας, ή ακόμα και αποστολές δολοφονίας».

«Υπάρχει φόβος ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα ξεκινήσουν να κυνηγούν μεγάλους παίκτες, όπως ο Τζιχάντι Τζον ή ακόμα και τον ίδιο τον Αμπού Μπακρ Αλ Μπαγκντάντι».

Εάν καταφέρουν και πιάσουν κάποιο από αυτά τα τζιχαντιστικά κεφάλια, εκτιμά η ίδια πηγή, θα έχουν νικήσει στην προπαγάνδα κατά κράτος. Ο Πούτιν θα βγει και θα παινευτεί ότι κατάφερε αυτό που δεν μπορούσε η Δύση. «Θα τινάξει στον αέρα το αμερικανικό πρεστίζ», σύμφωνα πάντα με την πηγή της εφημερίδας Sun.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Σύμφωνα με την αρθρογράφο της εφημερίδας Χουριέτ Νουράι Μερτ ο πρόσφατο λουτρό αίματος στην Άγκυρα κλιμάκωσε την συνωμοσιολογία και την εθνικιστική παράνοια
«Τώρα γνωρίζω τί σημαίνει να είναι κανείς απελπισμένος! Δεν υπάρχουν άλλα λόγια: η Τουρκία κατευθύνεται ολοταχώς προς την καταστροφή. Ακόμη και μετά από την τελευταία τραγωδία στην Άγκυρα, δεν άλλαξε τίποτα. Δεν υπάρχει καμία τύψη, καμία ευαισθησία, καμία υπευθυνότητα και καμία αξιοπρέπεια από την πλευρά του προέδρου και του κόμματός του. Η κατάσταση παραμένει η ίδια. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης την ευθύνη για τη θηριωδία τη φέρουν όλοι εκτός από την κυβέρνηση». Αυτά γράφει σε πρόσφατο άρθρο της η Νουράι Μερτ, αρθρογράφος της «Χουριέτ», περιγράφοντας την κατά την άποψή της εξαιρετικά κρίσιμη, αν όχι τραγική, κατάσταση στην οποία βρίσκεται πλέον η όμορη χώρα, μετά τη διπλή βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας που κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από 100 ανθρώπους.

Κάνοντας λόγο για «διχαστικό παραλογισμό», η Μέρτ υποστηρίζει ότι η τουρκική κοινωνία έχει χωριστεί σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι υποστηρικτές του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και από την άλλη όσοι αμφισβητούν τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης για το μακελειό στην Άγκυρα.

«"Εάν κατηγορείτε εμένα (τον πρόεδρο Ερντογάν), τότε είστε με τους τρομοκράτες", είπε ο ίδιος ο Ερντογάν. Μετά από αυτό, προέκυψε ότι οι βομβιστές ήταν μέλη του Ισλαμικού Κράτους "αλλά μισό λεπτό, επιβάλλεται απαγόρευση δημοσίευσης ειδήσεων στον Τύπο για την προστασία των ερευνών". Στη συνέχεια, κυβερνητικοί κύκλοι ξεκίνησαν να υποστηρίζουν ότι "ενδέχεται να ήταν μία επιχείρηση του PKK, ή, τουλάχιστον, μία κοινή επιχείρηση του PKK και του Ισλαμικού Κράτους. Εάν η ερώτηση είναι, "Eίναι δυνατόν αυτές οι δύο οργανώσεις που σφάζονται στη Συρία να λάβουν μέρος σε μια κοινή επιχείρηση στην Τουρκία;", τότε η απάντηση είναι αυτή: "Γιατί όχι; Άλλωστε και οι δύο είναι εχθροί της Τουρκίας"», αναφέρει χαρακτηριστικά η τουρκάλα δημοσιογράφος.

Και τονίζει ότι όλοι όσοι δεν πείθονται από την επίσημη κυβερνητική εκδοχή, θεωρείται όχι μόνο ότι υποστηρίζουν τους τρομοκράτες αλλά και ότι συμμετέχουν σε μια «μεγάλη συνωμοσία κατά της Τουρκίας» με στόχο την καταστροφή της.

«Κατέστρεψαν τους Οθωμανούς και τώρα τους φοβίζει η Τουρκία»

Όσον αφορά το ποιοι κρύβονται πίσω από αυτή τη συνωμοσία η απάντηση είναι «οι μεγάλες δυνάμεις» παρότι, «θεωρητικά» τουλάχιστον, είναι σύμμαχοι της Τουρκίας. «Εάν η ερώτηση είναι "Γιατί οι αποκαλούμενοι φίλοι μας είναι εναντίον μας;", τότε η απάντηση είναι επίσης έτοιμη: "Πρόκειται για μια μεγάλη ιστορία η οποία άρχισε με τις Σταυροφορίες. Πρόκειται για έναν πόλεμο κατά του Ισλάμ. Κατάφεραν να καταστρέψουν τους Οθωμανούς και τώρα τους φοβίζει η άνοδος της Τουρκίας, και, κατ' επέκταση, κάνουν ότι μπορούν για να την σταματήσουν. Εάν κάποιος διερωτηθεί "Για ποια άνοδο μιλάτε;", ορίστε ποια είναι η απάντηση για εκείνους που "δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία της Τουρκίας": "Ο Ερντογάν είναι ο μοναδικός μουσουλμάνος ηγέτης που προκάλεσε την ιμπεριαλιστική Δύση, και γι' αυτό δοκιμάζουν τα πάντα ώστε να τον φιμώσουν: το τέλος του Ερντογάν είναι το τέλος της Τουρκίας, το τέλος της Τουρκίας είναι το τέλος του μουσουλμανικού κόσμου. Αυτή τη φορά δεν θα τα καταφέρουν." ».

Επισημαίνοντας ότι η Τουρκία είναι πλέον μια χώρα όπου η κοσμοθεωρία των κυβερνώντων αλλά και μεγάλου τμήματος της κοινωνίας αποτελεί ένα μείγμα συνομωσιολογίας, εθνικιστικής παράνοιας, ξενοφοβίας και ενός τύπου εκδικητικής νοσταλγίας, η κ. Μερέτ δηλώνει δίχως περιστροφές «ότι είναι τρομακτικό να σκέφτεται κανείς ότι ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας στην οποία ζεις έχει αυτή την νοοτροπία. Υπάρχουν και οι καριερίστες οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τον Ισλαμισμό και/ ή τον εθνικισμό αλλά παριστάνουν τους προσήλυτους. Πρόκειται για κάτι τρομακτικό και αρρωστημένο. Πρόκειται για το πιο δύσκολο πράγμα στη ζωή υπό ένα αυταρχικό καθεστώς σε περίοδο κρίσης» και καταλήγει τονίζοντας ότι η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Τουρκία «είναι ένας παράδεισος για συκοφάντες, καιροσκόπους και υποκριτές, και μια κόλαση για όποιον ενδιαφέρεται για την ανθρώπινη ακεραιότητα και αξιοπρέπεια».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου