Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Σεπ 2014

Διπλωματικές πηγές που παρακολούθησαν τη διεθνή διάσκεψη για το Ιράκ, στο Παρίσι, διέρρευσαν ότι υπήρξε μια συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ που είναι ιδανική. Σύμφωνα με δημοσιεύματα Al Manar /Al Hadethnews, η πλευρά Ουάσιγκτον πρόκειται να χτυπήσει ISIS και Αλ Νούσρα στο Ιράκ, μέσω των αμερικανικών βάσεων στη Σαουδική Αραβία και Κατάρ ενώ η Μόσχα θα αναλάβει τις αντίστοιχες επιθέσεις στη Συρία από τις βάσεις της στην Ταρτούς αλλά κυρίως διότι τα δικά της αεροσκάφη θα μπορούν να πετάξουν με ασφάλεια στο συριακό εναέριο χώρο.

Μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να γίνει καθ’ολοκληρία αποδεκτή εκτός από τη Συρία και από το Ιράν το οποίο λόγω της σιιτικής μειονότητας που καρατομείται στο Ιράκ , ενδιαφέρεται για την περιοχή και είναι καχύποπτο ως προς μια ανεξέλεγκτη στρατιωτική δράση των Αμερικανών.
Ο νέος Πρωθυπουργός του Ιράκ σχολίασε αρνητικά το γεγονός της μη πρόσκλησης του Ιράν στη διάσκεψη.

Ο Λαβρόφ υπήρξε κατηγορηματικός:
Οι αρχηγοί του “Ισλαικού Κράτους” δεν θα πρέπει να θρέφουν καμία αυταπάτη ότι θα τους επιτρέψουμε να δημιουργήσουν δικό τους κράτος.
Η αντίθεσή μας στην τρομοκρατία δεν πρέπει να θυσιαστεί για τις επιδιώξεις ανατροπής του καθεστώτους στη μια ή στην άλλη χώρα.
Αναφερόμενος ο Λαβρόφ με κομψό τρόπο στον ένοχο ρόλο της οικοδεσπότριας χώρας ο ΥΠΕΞ της Ρωσίας, συνέχισε:
Αυτό ήταν η περίπτωση της Λιβύης όταν κάποιες χώρες εθελοτυφλούσαν στην άνοδο των εξτρεμιστών κατά την προσπάθειά τους να ανατρέψουν τον Καντάφι. Τους έδιναν όπλα και τους υποστήριζαν με κάθε μέσο. Είδαμε τις συνέποιες αυτής της πολιτικής και στη Λιβύη και στο Μαλί.
Στη συνέχεια άσκησε κριτική για την απουσία της Συρίας και του Ιράν από τη διεθνή διάσκεψη καθώς όπως είπε πρόκειται για τους “φυσικούς συμμάχους” στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους.
Να υπενθυμίσουμε ότι ακόμα και η Γαλλία συζητούσε το ενδεχόμενο πρόσκλησης στις δυο χώρες, αλλά οι ΗΠΑ ήταν αντίθετες. Επίσης ο Λαβρόφ αντιτάθηκε στις πεφρασμένες διαθέσεις των ΗΠΑ να βομβαρδίσουν εντός συριακού εδάφους, παραβιάζοντας τον εναέριο χώρο της και μη ζητώντας καμιά άδεια, έστω και τυπική καθώς η Συρία έχει δηλώσει έτοιμη για κάθε συνεργασία.

Πηγή DimpeNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ο Νεβζάτ Χαλίλι μπροστά από το άγαλμα του Σκεντέρμπεη ανακηρύσσει τη "Δημοκρατία της Ιλλυρίδας", ως ανεξάρτητη περιοχή στο νοτιοσλαβικό κράτος-FYROM

Στην πλατεία Σκεντέρμπεη των Σκοπίων ο δήμαρχος Νεβζάτ Χαλίλι ανακήρυξε τη Δημοκρατία της Ιλλυρίδας που εδράζεται στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, στο προοίμιο του οποίου αναφέρεται ότι κάθε ανθρώπινο όν έχει το δικαίωμα να κυβερνά τον εαυτό του και σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο Τόμας Γούντροου Ουίλσον , οι λαοί έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

Το ζήτημα είναι ότι το νοτιοσλαβικό κράτος- αναγνωρισμένο ως FYROM- να λειτουργήσει ως κράτος δύο ίσων δημοκρατιών, ακολουθώντας το παράδειγμα της πρώην ομοσπονδίας της Σερβίας και του Μαυροβουνίου και της βελγικής ομοσπονδίας.

Ο Χαλίλι ζήτησε από τον πρωθυπουργό Νίκολα Γκρούεφσκι να ακολουθήσει το παράδειγμα του πρώην πρωθυπουργού του Βελγίου το 1970 πού όρισε τη Ομοσπονδοποίηση του Βελγίου. Ο Γκρούεφσκι, να δώσει, ακόμη εντολές στο κοινοβούλιο να ξεκινήσει τη διαδικασία για την ομοσπονδοποίηση της χώρας.

Ο Χαλίλι, δήλωσε ότι αυτό είναι απαραίτητο, διότι αν και η Συμφωνία της Οχρίδας του 2001 σταμάτησε τη σύγκρουση μεταξύ των εθνοτήτων στη χώρα, δεν μπόρεσε να παράσχει την πολυπόθητη ισότητα μεταξύ των Αλβανών και των Σλάβων, γράφει η αλβανική Lajm των Σκοπίων.


Πηγή Βαλκανικό Περισκόπιο

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Όταν η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε την έναρξη των αεροπορικών επιδρομών κατά των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο έδαφος της Συρίας, το πιθανότερο ήταν ένας από τους στενότερους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή να δηλώσει την προθυμία του σε μια κοινή δράση αναφέρει σε ανάλυσή του το πρακτορείο REUTERS.

Η Τουρκία όμως που είναι μέλος του ΝΑΤΟ διαθέτοντας μια μεγάλη αμερικανική αεροπορική βάση και κοινά σύνορα με το Ιράκ και τη Συρία, έχει καταστήσει σαφές ότι δεν έχει ακόμα πειστεί από τα σχέδια του αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα να βομβαρδίσει τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους σε περιοχές των δυο γειτονικών της κρατών.

Ενώ η Ουάσιγκτον κέρδισε την περασμένη εβδομάδα τη στρατιωτική στήριξη 10 αραβικών κρατών – της Αιγύπτου, του Ιράκ, της Ιορδανίας, του Λιβάνου και έξι κρατών του Περσικού Κόλπου, μεταξύ των οποίων των εξαιρετικά πλούσιων κρατών της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ – η Τουρκία μετείχε μεν στις συνομιλίες, αλλά δεν συνυπέγραψε. Ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, αρχιτέκτονες της εξωτερικής πολιτικής που θεωρεί τη σουνιτική Τουρκία ως περιφερειακή δύναμη, είναι απρόθυμοι να συμμετάσχουν στην κοινή στρατιωτική δράση φοβούμενοι αφενός ότι έτσι θα ενισχυθεί ο εκ των βασικών τους εχθρών ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ και αφετέρου ότι θα επιδεινωθούν οι θρησκευτικές εντάσεις στο Ιράκ.

«Είναι μια πολύ περίπλοκη και λεπτή πολιτική ισορροπία. Η Τουρκία προσπαθεί να ικανοποιήσει τον εταίρο της, τις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς όμως να συμμετάσχει ενεργά στις επιχειρήσεις. Βρίσκεται μεν υπό έντονη πίεση, αλλά της είναι πολύ δύσκολο να μπλοκάρει τη στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών» είπε ο Φάντι Φακούρα, αναλυτής του λονδρέζικου κέντρου μελετών Chatham House. «Είναι ένας συνασπισμός του απρόθυμου και του απαθή. Η Τουρκία και οι περισσότερες αραβικές χώρες που υποτίθεται ότι είναι κομμάτι αυτής της συμμαχίας είναι βαθιά δύσπιστοι για τις προθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή» συμπληρώνει.

Ο ρόλος της Τουρκίας μοιάζει να είναι περιορισμένος, λένε αμερικανοί και τούρκοι αξιωματούχοι και αφορά τον έλεγχο της ροής των ξένων μαχητών που διασχίζουν τα σύνορά της, την αναχαίτιση της οικονομικής βοήθειας προς το Ισλαμικό Κράτος και την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και υλικοτεχνικής υποστήριξης. Σύμφωνα δε με τούρκους αξιωματούχους, δεν υπάρχουν σχέδια χρήσης της αμερικανικής αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ για τις αεροπορικές επιδρομές. Οι φιλο-κυβερνητικές εφημερίδες χαιρέτισαν δε την απροθυμία της Άγκυρας, κάνοντας παραλληλισμούς με την περίοδο του 2003, όταν η τουρκική Εθνοσυνέλευση απέρριψε το αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών για χρήση του τουρκικού εδάφους στην τότε αμερικανική εισβολή στο Ιράκ.

«Η Τουρκία μπορεί να παίξει μεγάλο παιχνίδι, αλλά τη δεδομένη στιγμή η στρατηγική που αποκαλύπτεται από την αμερικανική κυβέρνηση δεν παρέχει εγγυήσεις σταθεροποίησης της περιοχής» λέει ο Σινάν Ουλγκέν, επικεφαλής του Κέντρου Οικονομικών Μελετών και Εξωτερικής Πολιτικής στην Κωνσταντινούπολη. «Απλά η πάταξη του Ισλαμικού Κράτους δεν θα λύσει τίποτα … Η πρόσφατη ιστορία της δυτικής επέμβασης το απέδειξε περίτρανα. Κοιτάξτε που βρίσκεται σήμερα η Λιβύη, το Αφγανιστάν, το Ιράκ», τονίζει. «Το Ισλαμικό Κράτος είναι στην πραγματικότητα μεγαλύτερη απειλή για την Τουρκία από ότι για τις Ηνωμένες Πολιτείες, έτσι η Άγκυρα έχει κάθε λόγο να είναι μέρος αυτού του συνασπισμού. Αλλά τώρα δεν υπάρχει σαφής οριοθέτηση αυτής της στρατηγικής κατεύθυνσης» αναφέρει ο Ουλγκέν.

Κατά τη διάρκεια του περασμένου Ιουνίου και της προέλασης των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο βόρειο Ιράκ, οι τζιχαντιστές έπιασαν ομήρους 46 τούρκους στην πόλη της Μοσούλης, μεταξύ των οποίων ήταν διπλωμάτες, στρατιώτες ακόμη και παιδιά. Τούρκοι αξιωματούχοι λένε ότι η δεινή θέση των ομήρων είναι ένας λόγος όπου η Άγκυρα είναι απρόθυμη να λάβει πλήρως μέρος στην εκστρατεία εναντίον των τζιχαντιστών. Ωστόσο, κυβερνητικοί αξιωματούχοι αποκαλύπτουν ότι οι τουρκικές επιφυλάξεις τους σχετικά με την αμερικανική δράση στην περιοχή είναι πολύ βαθύτερες από την ανησυχία τους για την τύχη των αιχμαλώτων. Ο πρωθυπουργός Νταβούτογλου δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η δράση των Ηνωμένων Πολιτειών από μόνη της δεν θα είναι αρκετή για να φέρει τη σταθερότητα. Μερικοί από τους επικριτές του Ερντογάν τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, λένε ότι ο τούρκος πρόεδρος, ένας μετριοπαθής σουνίτης ισλαμιστής, δεν έχει ακόμη αποδεχθεί ότι κινήματα όπως εν προκειμένω το Ισλαμικό Κράτος είναι τόσο μεγάλη απειλή όσο ο Άσαντ, ο σύρος πρόεδρος που ανήκει στους Αλεβίτες μια αίρεση των σιιτών η οποία υποστηρίζεται από το Ιράν.

Η Τουρκία υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της αντιπολίτευσης στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, κάνοντας τα στραβά μάτια στην αύξηση των παραφυάδων ανάμεσα στους σουνίτες αντιπάλους του Άσαντ, μεταξύ των οποίων ήταν και το Ισλαμικό Κράτος. Ταυτόχρονα έχει διατηρήσει μια πολιτική ανοικτών συνόρων με τη Συρία, επιτρέποντας αφενός στους πρόσφυγες να φύγουν από τα πεδία των μαχών και αφήνοντας ελεύθερη την είσοδο ξένων μαχητών με την ελπίδα ότι ο Άσαντ θα πέσει γρήγορα. Η παραμονή όμως του Μπασάρ αλ- Ασαντ στην εξουσία και η ριζοσπαστικοποίηση των ανταρτών κάνει τους επικριτές του Ερντογάν να θεωρούν ότι η πολιτική του τούρκου προέδρου απέτυχε, δημιουργώντας ταυτοχρονα και μια νέα απειλή.

Ο πρώην πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία Φράνσις Ρικιαρντόνε ανάφερε στα μέσα ενημέρωσης στην Ουάσινγκτον την περασμένη εβδομάδα ότι η Τουρκία με την προθυμία της να ενισχύσει τους αντιπάλους του Άσαντ, είχε συνεργαστεί στο παρελθόν με ομάδες όπως το Μέτωπο αλ Νούσρα που θεωρείται παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία. Από την πλευρά της η Άγκυρα απορρίπτει κάθε κατηγορία ότι φέρει ευθύνη για την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους και επιρρίπτει την ευθύνη στον σύρο πρόεδρο Άσαντ και τις πολιτικές του που οδήγησαν τη σουνιτική πλειοψηφία της Συρίας στο ριζοσπαστισμό. «Η θέση μας είναι σαφής, είμαστε ενάντια σε όλες τις μορφές ριζοσπαστικοποίησης και της δραστηριότητας που μπορεί να επηρεάσουν τη σταθερότητα και την ευημερία της περιοχής μας» δήλωσε ο Νταβούτογλου την Τρίτη κατά τη διάρκεια επίσκεψή του στην Κύπρο. «Εκείνοι που κατηγορούν την Τουρκία … πρέπει να γνωρίζουν ότι η κύρια ευθύνη για όλες αυτές τις σφαγές στην περιοχή είναι του καθεστώτος Άσαντ, που σκότωσε τους πολίτες του και άνοιξε το δρόμο στη ριζοσπαστικοποίηση … καθώς και στις σεχταριστικές πολιτικές στο Ιράκ».

Ενώ η Τουρκία είναι απίθανο να επιτρέψει να χρησιμοποιηθούν οι αμερικανικές αεροπορικές βάσεις για τις επιχειρήσεις, δεν μπορεί ακόμη να πάξει το ρόλο του αγωγού βοήθειας προς άλλους σουνίτες αντιπάλους του Άσαντ, τον οποίο η Ουάσιγκτον βλέπει ως αντίρροπη δύναμη εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Η Άγκυρα έχει από καιρό ζητήσει από την Ουάσιγκτον να κάνει περισσότερα για να βοηθήσει τους «μετριοπαθείς» αντάρτες της Συρίας κάτι που αν το πράξει η αμερικανική κυβέρνηση θα είχε θετικό αντίκτυπο στα μάτια της τουρικής πολτικής ηγεσίας . «Υποστηρίζοντας τη συριακή αντιπολίτευση είναι το κλειδί για τη νομιμοποίηση των πράξεων της (στα μάτια της Άγκυρας). Μέχρι στιγμής οι ΗΠΑ διαβάζουν αυτή την κατάσταση πολύ καλά» είπε ένας δυτικός διπλωμάτης, προσθέτοντας ότι ο Ερντογάν τελικά δεν θα θελήσει να θέσει σε κίνδυνο τους δεσμούς της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον. Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε ότι έχουν ακόμα πολλά να συζητήσουν με την Τουρκία, ακόμη και αν δεν μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν τις βάσεις για τις αεροπορικές επιδρομές τους κατά των τζιχαντιστών.

Ένα από τα ζητήματα είναι η πάταξη του λαθρεμπορίου του πετρελαίου, το οποίο η Ουάσινγκτον θεωρεί ως έναν τρόπο χρηματοδότησης των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους. Επίσης αν οι βομβαρδισμοί επιδεινώσουν την ανθρωπιστική κρίση με τους πρόσφυγες, ένα μεγάλο μέρος αυτού του προβλήματος θα πέσει στους ώμους της Τουρκίας. Ο Ερντογάν μίλησε αυτή την εβδομάδα για τα σχέδια δημιουργίας μιας «νεκρής ζώνης» κατά μήκος των συνόρων, με στόχο να ελεγχθούν καλύτερα οι πρόσφυγες που θα εισρεύσουν στο τουρκικό έδαφος.

Πηγή REUTERS, ANA-MPA


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Είναι πλέον σαφές ότι έχουμε χάσει εντελώς και πολλαπλώς το μέτρο σε αυτόν το συνεχή αγώνα για διαρκές λιβάνισμα της γερμανικής πολιτικής, στο οποίο η νυν συγκυβέρνηση ξεπερνά ακόμα και τις προηγούμενές της κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Τελευταίο κρούσμα, από τον υπουργό Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη, ο οποίος ρωτήθηκε σχετικά με το αίτημα της Γαλλίας να λάβει περισσότερο χρόνο για την εκπλήρωση του στόχου του ελλείμματος μέχρι το 3% του ΑΕΠ και απάντησε τα εξής: «Θα ήταν λάθος εάν η Γαλλία αγνοούσε τον κανόνα του ορίου του 3%. Δεν θα έπρεπε να επαναλάβουμε τα λάθη του 2003 και του 2004, όταν Γερμανία και Γαλλία παραβίασαν τους κανόνες για το έλλειμμα και στη συνέχεια πολλοί έκαναν το ίδιο».

Μάλιστα.

Εκπρόσωπος μιας χώρας πτωχευμένης, που το μόνο που (ίσως) θα την έσωζε θα ήταν να χαλαρώσουν ως ένα βαθμό αυτοί οι κανόνες οι οποίοι έχουν σύρει σχεδόν όλη την Ευρώπη στο χάος, ο έλληνας υπουργός Οικονομικών, προτιμά όχι απλώς να υιοθετεί τη γλώσσα και το περιεχόμενο της ακραίας γερμανικής πολιτικής, αλλά και να… δίνει μαθήματα στη Γαλλία.

Κωμικό είναι, τραγικό είναι, ουδείς γνωρίζει…

Καλό θα ήταν πάντως στην ελληνική συγκυβέρνηση να καταλάβουν ότι το Βερολίνο δεν έχει ανάγκη από πρόθυμους «ευρωτζιχαντιστές» της πτωχευμένης περιφέρειας που θα μιλούν ως βασιλικότεροι του βασιλέως. Οι Γερμανοί δεν καίγονται για πρόθυμους…

Οι γερμανοί δεν πρόκειται να αλλάξουν το παραμικρό και το φωνάζουν άλλωστε διαρκώς και οι ίδιοι. Τα ίδια θα ακούσει και ο πρωθυπουργός στη συνάντησή του στο Βερολίνο με την καγκελάριο Μέρκελ – άλλωστε το ξέρει κι εκείνος και το επιτελείο του….

Του λόγου το αληθές προκύπτει άλλωστε και από τα όσα είπε χθες δια του εκπροσώπου του ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι «οι επικρίσεις που δέχεται η Γερμανία και σύμφωνα με τις οποίες επενδύουμε υπερβολικά λίγο είναι μάταιες», αναφερόμενος και εκείνος στη Γαλλία και στην προσπάθειά της για περισσότερη επένδυση στην ανάπτυξη.

Προσπάθεια που οι γερμανοί έχουν γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων τους και δεν το κρύβουν, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την άλλη μεγάλη συζήτηση που θέλει αλλά δεν μπορεί να ανοίξει η γαλλική κυβέρνηση, την πιο ουσιαστική, για το ύψος της ισοτιμίας του «κοινού» νομίσματος που έχει διαλύσει τη βιομηχανική και άλλη παραγωγή πολλών χωρών.

Ισως λοιπόν θα έπρεπε και εκεί να παρέμβει κάποιος πρόθυμος από την Αθήνα και, για να γίνει αρεστός στο Βερολίνο, να πει πόσο θετικό είναι ότι έχουμε, εμείς οι Ελληνες, ένα νόμισμα διπλά ακριβό σε σχέση λ.χ. με το Φράγκο της φτωχής, κατακαημένης… Ελβετίας…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Μανόλης
Κοινωνιολόγος –Πολιτικός Επιστήμονας


Οι πενιχρές εξαγγελίες Σαμαρά και οι παχυλές εξαγγελίες Τσίπρα στην έκθεση Θεσσαλονίκης, επαναφέρουν πάλι στην χώρα μας την παράδοξη συζήτηση περί κοστολόγησης προγραμματικών προτάσεων. Λες και αν παρουσίαζαν τα κόμματα κοστολογημένες προτάσεις θα τηρούσαν τις εξαγγελίες τους.
Εντούτοις όμως επιμένουν τα ΜΜΕ να συνδέουν άσκοπα την κοστολόγηση προγραμματικών δεσμεύσεων με έναν αυτόματο πιλότο υλοποίησης.

Το κακό όμως είναι ότι το δημόσιο χρέος στην χώρα μας δημιουργήθηκε από κόμματα εξουσίας που διαχρονικά εθιζόταν αυθαίρετα και κατά επιθυμία των ΜΜΕ να παρουσιάζουν κοστολογημένες προγραμματικές προτάσεις.
Με αυτές τις προτάσεις που ενσάρκωναν επιδερμικά αφενός την δημοσιονομική ορθολογικόητα και αφετέρου την ουσία της παροχολογίας, τα κόμματα εξουσίας αποσπούσαν την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Οι τελευταίοι εύλογα επένδυαν διαδοχικά στις παροχές επιχειρώντας να αποφύγουν δυσάρεστα μέτρα πολιτικής.

Το πολιτικό σύστημα αναπαρήγαγε τον εαυτό του συγκαλύπτοντας τις πραγματικές πολιτικοοικονομικές και δημοσιονομικές προστακτικές οι οποίες όμως καραδοκούσαν στην γωνία.
Η Ελλάδα έζησε σχεδόν 40 μεταπολιτευτικά έτη μια φάση φαντασιακής ευημερίας θεμελιωμένης σε ιδεοληψίες, συνειδητά καλλιεργούμενων από τις ιθύνουσες πολιτικοοικονομικές ελίτ.

Φτάσαμε λοιπόν στο απόλυτο αδιέξοδο και όμως οι ψευδαισθήσεις εξακολουθούν να αναπαράγονται. Μια τέτοια ψευδαίσθηση συνδέεται τόσο από κυβερνητικής όσο και από αντιπολιτευτικής πλευράς με το λεγόμενο “Grecovery” που σηματοδοτεί κατά κάποιο τρόπο κάποιο φως στο τέλος του τούνελ, την ελπίδα δηλαδή για ένα τέλος της κρίσης, για την ανάρρωση της ελληνικής οικονομίας ,την δημιουργία θέσεων εργασίας και την επάνοδο στην ευημερία.

Για όσους ζουν στην Ελλάδα είναι προφανές ότι αυτή η μακρινή οπτική αντίκειται στην καθημερινή μιζέρια που περνάνε οι Έλληνες.
Η μακρινή και εξωτερική οπτική του Grecovery εντούτοις είναι εξίσου ελκυστική όσο και απατηλή.
Οι συνεχής ειδήσεις περί αναβάθμισης της Ελλάδας από τους οίκους αξιολόγησης , περί εξόδου της χώρας στις αγορές, περί διευθέτησης του χρέους μέσω διάσκεψης των δανειστών ή μέσω ευνοϊκών ρυθμίσεων των εταίρων, οι εξαγγελίες επιπόλαιων προγραμμάτων παραγωγικής ανασυγκρότησης και αναπτυξιακής εκτίναξης, τα περί ανάκτησης της εμπιστοσύνης απέναντι στην ελληνική οικονομία δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα μιας κυριολεκτικά καθημαγμένης κοινωνίας. Μιας κοινωνίας με μηδαμινές ελπίδες.
Επειδή όμως υπάρχει μια τάση «πορνογραφίας με την κρίση» υπό την έννοια της δραματοποίησης και του συναισθηματικού υπερτονισμού των επιδράσεων παραπέμπουμε σε ορισμένους αμείλικτους αριθμούς.

Το ποσοστό ανεργίας νέων κάτω των 25 βρισκόταν το 2013 στο 64 % ενώ στην Γερμανία στο 8 % . Σήμερα το ποσοστό αυτό έχει μειωθεί λόγω της αυξανόμενης μετανάστευσης . Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία 4 έτη μετανάστευσαν περίπου 140.000 νέοι επιστήμονες στο εξωτερικό. Οι επιπτώσεις της κρίσης στην χώρα μας καταγράφονται μεταξύ άλλων στις ποικίλες κοινωνικές εκθέσεις της Κομισιόν.

Αυτές διαπιστώνουν στη χώρα μας την μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας (+19,7% του ενεργού πληθυσμού από τα χαμηλά του Μαρτίου 2008), την μεγαλύτερη μείωση της ονομαστικής αμοιβής ανά εργαζόμενο το 2012 (-4,2%), την μεγαλύτερη μείωση του κόστους εργασίας την ίδια χρονιά (-6,2%), την μεγαλύτερη μείωση του κόστους παραγωγής ανά μονάδα εργασίας (-5,5%), την μεγαλύτερη αύξηση, σε σχέση με το 2008, του ποσοστού των νέων που δεν βρίσκονται ούτε σε προγράμματα κατάρτισης και εκπαίδευσης ούτε στην αγορά εργασίας (+8,6% του πληθυσμού στις ηλικίες 15 έως 24 ετών), την μεγαλύτερη μείωση της απασχόλησης (-11,6% από το 2008) και την μεγαλύτερη αύξηση της μετανάστευσης προς άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (+170%) (www.kathimerini.gr).
Συνολικά οι προοπτικές απασχόλησης δεν είναι καθόλου ευοίωνες. Η Ελλάδα θεωρείται «πρωταθλήτρια» Ευρώπης στην ανεργία, ενώ στους νέους «πρωταθλήτρια» κόσμου!
Το επίσημο ποσοστό ανεργίας για το α’ εξάμηνο 2014 έφθασε το 28% (1.500.000 σε σχέση με το πραγματικό 2.000.000 άτομα). Στις γυναίκες φθάνει 35% Μόλις το 10,5% των ανέργων παίρνει επίδομα ανεργίας. Οι μακροχρόνια άνεργοι ξεπερνούν 1.000.000 άτομα σε σύνολο απασχολουμένων 3,5 εκατομμύρια.

Όπως αναφέρει η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ για τις προοπτικές απασχόλησης (Employment Outlook 2014) η ανεργία στην Ελλάδα αναμένεται συνολικά να παραμείνει αρκετά υψηλότερη από τα προ κρίσης επίπεδα, παρά την περιορισμένη μείωσή της έως το τέλος του 2015. Η Ελλάδα, αναφέρει η έκθεση, έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ. Το ποσοστό αυτό αυξήθηκε από το 49% στο 71% μεταξύ του τέταρτου τριμήνου του 2007 και του πρώτου τριμήνου του 2014.
Η έκθεση αναφέρει επίσης ότι η μείωση των πραγματικών μισθών στην Ελλάδα ήταν από τις μεγαλύτερες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ (πάνω από 5% ετησίως κατά μέσο όρο από το πρώτο τρίμηνο του 2009).

Όσον αφορά την φτώχεια η χώρα μας βρίσκεται στην τέταρτη θέση μεταξύ των 28 κρατών-μελών της ΕΕ με το υψηλότερο ποσοστό πολιτών στα όρια της φτώχειας βάσει στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ.
Όπως αναφέρει η ΕΛΣΤΑΤ , το ποσοστό των Ελλήνων που το 2013 βρέθηκαν στο όριο της φτώχειας (εισόδημα μικρότερο από το 60% του εθνικού διάμεσου διαθέσιμου εισοδήματος) ανήλθε στο 34,6% ή στα 3.795.100 άτομα. Μάλιστα, το ποσοστό αυτό μεγεθύνεται συνεχώς από το 2010 και το πρώτο Μνημόνιο (27,6% το 2010, 27,7% το 2011, 31% το 2012 και 34,6% το 2013). Όπως δείχνουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο κίνδυνος φτώχειας αυξήθηκε σημαντικά μετά το 2010. Την ίδια στιγμή το χάσμα της φτώχειας αυξήθηκε κατά 24,1%, ενώ ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε κατά επτά εκατοστιαίες μονάδες ή κατά 25,4%.

Σημειώνεται ότι ο μόνο αριθμός των νοικοκυριών που έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα το 2013 στις αρχές του χειμώνα λόγω απλήρωτων λογαριασμών υπολογίζεται στις 350.000.
Ο κυρίαρχος λόγος για την έκρηξη της ανεργίας και της φτώχειας είναι οι πολιτικές των μνημονίων που διακατέχονται από την λογική της εσωτερικής υποτίμησης.

Η λογική αυτή προωθείται σε δομική σύζευξη με την δραστική μείωση μισθών-συντάξεων, την αύξηση των απολύσεων, ,την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, την αυξανόμενη εντατικοποίηση της εργασίας , τις «διαθεσιμότητες» στο δημόσιο την υπερφορολόγηση λαϊκών εισοδημάτων και την μείωση δημοσίων και ιδιωτικών επενδύσεων. Η συρρίκνωση της ζήτησης, της παραγωγής και του ΑΕΠ σε συνδυασμό με τα «λουκέτα» μικρομεσαίων-επιχειρήσεων είναι το αποτέλεσμα σε αντιστοιχία με μια αμφίβολη αριθμητική δημοσιονομική εξυγίανση.

Με απλά λόγια το κοινωνικό μωσαϊκό στην χώρα μας διαπερνάται από τον κίνδυνο της ανεργίας , της φτώχειας , της νέας μετανάστευσης , της βιοτικής κατολίσθησης . Μια εικόνα που μόνο «Grecovery» δεν συνιστά . Υπό τέτοιες συνθήκες η ελληνική κοινωνία αναζητά σανίδα σωτηρίας και προφανώς είναι επιρρεπής σε νέες υποσχέσεις, απατηλές η μη.

Εντούτοις το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα στερούνται περιεχομένων πολιτικής και ως εκ τούτου συγκροτημένων προγραμματικών προτεραιοτήτων στηριγμένων σε συγκεκριμένες και επίκαιρες οικονομικοτεχνικές και κοινωνικές μελέτες.
Αυτό το δεδομένο παραπέμπει στο γεγονός ότι η άνοδο στην εξουσία στην Ελλάδα στηρίζεται στην πολυσυλλεκτικότητα άρα σε έναν υψηλό βαθμό απαιτούμενης αταξικής και ιδεολογικής ασάφειας. Επομένως δεν υφίστανται άμεσες πραγματικές ταξικές τοποθετήσεις και δεσμεύσεις με την έννοια των εξωτερικευμένων δεσμεύσεων. Οι ταξικές δεσμεύσεις στην χώρα μας και οι αναφορές σε συγκεκριμένες ομάδες συμφερόντων συγκροτούνται κάτω από το τραπέζι και εμμέσως. Η Ελλάδα είναι η χώρα των παρασκηνιακών ταξικών συμβιβασμών. Επομένως ακόμα και τα αστικά κόμματα εξουσίας εμφανίζονται επικοινωνιακά ως υπερασπιστές των αδυνάτων ενώ τα λεγόμενα προοδευτικά κόμματα ως θιασώτες της επιχειρηματικότητας. Ένα μπάχαλο.
Ποιο κόμμα για παράδειγμα γνωρίζει πραγματικά πως περνάνε οι παραγωγικές τάξεις στις παραμεθόριες και απομακρυσμένες περιοχές της υπαίθρου ή στις υποβαθμισμένες περιοχές των αστικών κέντρων;
Ποιο πολιτικό κόμμα γνωρίζει την πραγματική εικόνα στην αγορά η την κατάσταση των νοικοκυριών με την υπερφορολόγηση;
Ποιο κόμμα γνωρίζει πως τα βγάζει πέρα ο μικρός επιχειρηματίας ή ό άστεγος που αγωνίζεται για την επιβίωση του ;

Με την πάροδο του «μνημονιακής περιόδου» δημιουργήθηκε στους Έλληνες ένα βαθύ αίσθημα αντιπάθειας απέναντι στις πολιτικές ελίτ, απέναντι στην ΕΕ, απέναντι στην γερμανική κυβέρνηση , απέναντι στους μετανάστες, απέναντι στους συνδικαλιστές , απέναντι στο δημόσιο και απέναντι στους εργοδότες γενικότερα Οι Έλληνες περιμένουν τις εξελίξεις με το μένος μέσα τους και με σφιγμένη την γροθιά στην τσέπη.

Η ανάπτυξη από μόνη της χωρίς σημαντικές βελτιώσεις στην καθημερινότητα των πολιτών και χωρίς άπλετο φως στην πραγματική κατάσταση της χώρας σίγουρα δεν επαρκεί για να εξομαλύνει την οργή. Ο κόσμος θέλει επιτέλους να ζήσει αξιοπρεπώς, γνωρίζοντας όμως την απόλυτη αλήθεια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Δυσαρέσκεια σε Ουάσιγκτον και Ευρώπη από τις «εξυπηρετήσεις» στους τζιχαντιστές και την Ισλαμική ατζέντα

Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Γυρίζει την πλάτη στους συμμάχους και εταίρους της για μία ακόμη φορά η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς έντεκα χρόνια μετά το πλήγμα που επέφερε στις ΗΠΑ με την άρνηση να παραχωρηθεί τουρκικό έδαφος για τις επιθέσεις εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν, η Άγκυρα απέχει και από το στρατηγικό σχέδιο αντιμετώπισης των τζιχαντιστών. Μία ακόμη τουρκική κίνηση που προκαλεί τη Δύση, θέτοντας παράλληλα σε κίνδυνο τη μεγάλη και κρίσιμη επιχείρηση εναντίον του ISIS.

Η στάση της Τουρκίας –πρόκειται για τη μοναδική χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ που συνορεύει με τη Συρία και το Ιράκ, διαθέτει δε τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο πλαίσιο της Συμμαχίας-, να δηλώσει ότι συμμετέχει πολιτικά, αλλά όχι στρατιωτικά στην εκστρατεία της Συμμαχίας των Προθύμων εναντίον των τζιχαντιστών, έχει προκαλέσει όχι απλώς οργή στη Δύση, αλλά και εντονότατο προβληματισμό αναφορικά με την κατεύθυνση που έχει πάρει η χώρα έπειτα από δώδεκα χρόνια διακυβέρνησης του Ερντογάν.

Η Τουρκία διεκδικεί ισχυρό περιφερειακό ρόλο, η επιλογή της, ωστόσο, σε κομβικές για την παγκόσμια ασφάλεια και σταθερότητα κρίσεις να αφήνει τους άλλους «να βγάζουν το φίδι από την τρύπα» δεν μπορεί παρά να υπονομεύει τελικά αυτή της την προσπάθεια. Οι απόπειρες των αμερικανών να πείσουν τη γείτονα να συμπράξει ενεργά στην επιχείρηση εναντίον των τζιχαντιστών αποκρούστηκαν, και μάλιστα με προσβλητικό τρόπο, αφού υποχρεώθηκαν να ταξιδέψουν στην τουρκική πρωτεύουσα ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Τσακ Χέϊγκελ και ο υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, ενώ και ο ίδιος ο Πρόεδρος Ομπάμα αποφάσισε να συναντήσει τον Ταγίπ Ερντογάν στο Κάρντιφ –είχαν μεσολαβήσει δεκαέξι μήνες χωρίς καμία επικοινωνία- ζητώντας από την Άγκυρα να αλλάξει στάση.

Η Τουρκία όχι μόνο απέρριψε κάθε ιδέα να συμμετάσχει με δικές της δυνάμεις στις επιθέσεις στο Ιράκ, πιθανόν και στη Συρία αργότερα, αλλά δεν πρόσφερε καν κάποιο από τα δικά της αεροδρόμια, που θα αποτελούσε ασφαλές ορμητήριο για τα συμμαχικά αεροσκάφη, ενώ έβαλε και όρους για τη χρήση του αεροδρομίου στην αμερικανική αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ.

«Ανοιχτά» σύνορα

Ο ρόλος όμως της γείτονος σε μία συμμαχική επιχείρηση εναντίον των τζιχαντιστών μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμος και σε άλλους τομείς: στην διακοπή του κύματος ξένων μαχητών που φτάνουν στα σύνορα με τη Συρία και εντάσσονται στο ISIS, στην αποκατάσταση του αυστηρού ελέγχου των συνόρων από τις τουρκικές δυνάμεις και στη διακοπή πηγών χρηματοδότησης του ISIS, κυρίως μέσω του λαθρεμπορίου πετρελαίου, το οποίο αποφέρει στους τζιχαντιστές από 1 έως 3 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα.
Με μία χαοτική κατάσταση στα σύνορα, από όπου έχουν περάσει σχεδόν ένα εκατομμύριο Σύροι πρόσφυγες, με ένα εκτεταμένο και ισχυρό δίκτυο διακινητών ανθρώπων, όπλων, πετρελαίου και αγαθών, το οποίο έχει γιγαντωθεί από το 2003 στον πόλεμο του Ιράκ, η Τουρκία δεν δείχνε πρόθυμη να ανταποκριθεί αποτελεσματικά ούτε σε αυτό το στοιχειώδες καθήκον της έναντι των συμμάχων της.

Το ερώτημα που τίθεται είναι για ποιο λόγο η Άγκυρα κρατά αυτή τη στάση. Η απάντηση ότι φοβάται για τη ζωή των σαράντα έξι τούρκων πολιτών που συνελήφθησαν στο τουρκικό προξενείο της Μοσούλης και κρατούνται όμηροι από τον Ιούνιο, δεν μπορεί να είναι πειστική για μία χώρα που θέλει να λέγεται μεγάλη δύναμη. Η τουρκική εξωτερική πολιτική, χωρίς σχέδιο κα στρατηγική, εγκλωβισμένη στα οθωμανικά και παντουρκικά ιδεολογήματα του Αχμέτ Νταβούτογλου και στις προκαταλήψεις του Ταγίπ Ερντογάν, ακροβατεί σε τεντωμένο σκοινί.

Η «αραβική άνοιξη», που σάρωσε αυταρχικά καθεστώτα του αραβικού κόσμου και της Βόρειας Αφρικής, γέννησε στην Άγκυρα την προσδοκία ότι θα μπορούσε μέσω των σχέσεών της με σουνιτικές κινήσεις, όπως οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, να επεκτείνει την επιρροή της και να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στους σουνίτες ως μία πιο «σύγχρονη» και δημοκρατική εκδοχή του σουνιτισμού σε σχέση με τα συντηρητικά καθεστώτα του Κόλπου.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι την περασμένη Δευτέρα ο Ερντογάν προσφέρθηκε να δώσει καταφύγιο σε ηγετικά στελέχη των Αδελφών Μουσουλμάνων που έχουν κηρυχθεί εκτός νόμου στην Αίγυπτο κα η δράση τους περιορίζεται πλέον στο Λονδίνο. Μόλις την περασμένη Δευτέρα, εξάλλου, το Κατάρ έδωσε εντολή στο εξόριστο ηγετικό στέλεχος των Αδελφών Μουσουλμάνων, Αμρ Νταράγκ, να εγκαταλείψει τα έδαφός του. Πρόκειται, φυσικά, για μία κίνηση που προκαλεί ευθέως τόσο το Κάιρο όσο και τους Αμερικανούς, ενώ δημιουργεί προβληματισμό για την αυξανόμενη επιρροή ανάλογων συντηρητικών δυνάμεων του ακραίου πολιτικού Ισλάμ στην Τουρκία και προσωπικά στον Τ. Ερντογάν. Ωστόσο, τα γεγονότα διέψευσαν τις προσδοκίες της γείτονος, με κορυφαίο σφάλμα την εκτίμηση ότι ο Μπασάρ αλ Άσαντ θα κατέρρεε σε λίγες εβδομάδες μετά την εξέγερση.

Η Τουρκία τότε, θέλοντας γρήγορα αποτελέσματα, άφησε ανοιχτά τα σύνορά της ώστε να διακινούνται ελεύθερα όπλα και μαχητές που στελέχωναν στην αρχή τον FSA (Free Syrian Army – Ελεύθερος Συριακός Στρατός), αλλά η υποστήριξη συνεχίστηκε και όταν άλλες, πιο ακραίες οργανώσεις, πήραν το πάνω χέρι στον πόλεμο εναντίον του καθεστώτος. Οι δύο αυτές οργανώσεις ήταν το ISIS και η Αλ Νούσρα.

Η πολιτική της οπισθοφυλακής

Η Άγκυρα διαψεύδει ότι είχε σχέσεις με τους τζιχαντιστές, αλλά την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε να επιβεβαιώσει όλες αυτές τις πληροφορίες η πλέον αξιόπιστη πηγή: ο αμερικανός πρεσβευτής Φράνσις Ριτσιαρντόνε, που μόλις το καλοκαίρι αποχώρησε από την Τουρκία, δήλωσε ότι η Άγκυρα συνεργάστηκε και στήριζε οργανώσεις συνδεδεμένες με την Αλ Κάιντα, όπως η Jabhat al Nusra αλλά και η ακόμα πιο ακραία ομάδα σαλαφιστών Ahrar al-Sham. Ο αμερικανός διπλωμάτης δήλωσε ακόμη ότι είχε πολλές φορές ζητήσει επίμονα από την Τουρκία να «κλείσει» τα σύνορά της με την Συρία, αλλά οι εκκλήσεις του είχαν πέσει στο κενό. Εξάλλου, το περασμένο φθινόπωρο η σύλληψη φορτηγού με 1.300 κεφαλές πυραύλων στα Άδανα, που είχε προορισμό τα σύνορα με τη Συρία, «κουκουλώθηκε» κακήν κακώς από την τουρκική κυβέρνηση, και μάλιστα οι αστυνομικοί που κατηύθηναν την επιχείρηση κατηγορήθηκαν στη συνέχεια ότι αποκάλυψαν μία συγκαλυμμένη επιχείρηση της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ.

Πάνω απ’ όλα όμως κρύβεται η βαθύτατα σεχταριστική θρησκευτική αντίληψη των πραγμάτων από τον Ταγίπ Ερντογάν, που επιμενει να κυριαρχήσει και να επιβληθεί στους σουνίτες. Οι τζιχαντιστές είναι αντίπαλοι για την Τουρκία, αλλά πιο «μισητοί» είναι οι σιίτες και οι ριζοσπαστικοποιημένοι Κούρδοι…

Η Τουρκία με την πολιτική αυτή, της οπισθοφυλακής, αφήνει ένα πολύ σημαντικό κενό, το οποίο επιχειρείται πλέον να καλυφθεί από τους Κούρδους του Ιράκ, αλλά και τους Κούρδους της Συρίας με τη συνδρομή του ΡΚΚ. Οι Κούρδοι, αποτελώντας το μοναδικό –προς το παρόν- αξιόπιστο ανάχωμα (μαζί με τις κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας) στο ISIS, αναβαθμίζουν τον ρόλο τους και ενισχύουν την διαπραγματευτική τους θέση, τόσο οι Κούρδοι του Ιράκ όσο και εκείνοι του YPG στη Συρία, που συνδέονται με το ΡΚΚ.

Ήδη, όχι αδικαιολόγητα, Τούρκοι αξιωματούχοι και ο ίδιος ο νέος υπουργός Εξωτερικών, Μ. Τσαβούσογλου, έχουν εκφράσει ανησυχία ότι τα όπλα που σε μεγάλες ποσότητες στέλνουν χώρες της Δύσης στο Αρμπίλ για να εξοπλιστούν καλύτερα οι αντάρτες Πεσμεργκά, μπορεί να καταλήξουν στο ΡΚΚ, με ό,τι μπορεί να σημάνει αυτό για την ίδια την Τουρκία.

Ο Ταγίπ Ερντογάν πιστεύει ότι τα Κουρδικό και ο Άσαντ, ένας αλεβίτης με τον οποίο είναι πια ορκισμένοι εχθροί, συνιστούν μεγαλύτερες απειλές για την Τουρκία από τους τζιχαντιστές, μία προσέγγιση που έχει και πάλι θρησκευτικό υπόβαθρο. Οι ξένες πρεσβείες στην Άγκυρα, πάντως, σημειώνουν με πολύ ενδιαφέρον το τελευταίο διάστημα το ξεδίπλωμα της όλο και πιο απροκάλυπτα ισλαμικής ατζέντας του Προέδρου Ερντογάν.
Η πρώτη απόφαση, άλλωστε, του νέου Υπουργικού Συμβουλίου που υπέγραψε ο Ερντογάν ως Πρόεδρος έχει σχέση με την Αλ Κάιντα. Στις 29 Αυγούστου δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η απόφαση του υπουργείου Οικονομικών να άρει το «πάγωμα» των περιουσιακών στοιχείων του Hamza Al-Fatah Julaidan, που περιλαμβάνεται στη λίστα των Ηνωμένων Εθνών με τα πρόσωπα που έχουν σχέση με την Αλ Κάιντα. Σύμφωνα μάλιστα με την τουρκική εφημερίδα Taraf, γεννήθηκε στη Μεδίνα και ίδρυσε μαζί με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν το 1988 την τρομοκρατική οργάνωση.

Αυτού του είδους οι εκπλήξεις από το νέο ηγετικό δίδυμο της Τουρκίας δεν σταμάτησαν εκεί. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου, σε μία συμβολική όσο και ουσιαστική κίνηση, ανακοίνωσε ότι η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet) τίθεται πλέον υπό τον έλεγχο απευθείας του πρωθυπουργού. Η Διεύθυνση είναι ο ανώτατος θρησκευτικός θεσμός στην Τουρκία, ιδρύθηκε δε το 1924 για να αντικαταστήσει το Οθωμανικό Χαλιφάτο και τον Σεΐχ αλ Ισλάμ (τον αρχιμουφτή) που είχε την εξουσία να ανακηρύσσει τους νέους σουλτάνους και συγχρόνως ήταν ο ανώτερος νομικός σύμβουλος. Το Οθωμανικό Χαλιφάτο καταργήθηκε από τον Κεμάλ Ατατούρκ στην προσπάθειά του να εκσυγχρονίσει την χώρα.

Η κρίση στο Ιράκ και τη Συρία φέρνει την Τουρκία σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, με την αποχή της από τον πόλεμο εναντίον των τζιχαντιστών και τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου» να θέτουν σε δοκιμασία τις σχέσεις της με τη Δύση, δημιουργώντας τελικά πιο πολλές απειλές για την ίδια.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 255


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

  

Το ατόπημα της «επετειακής» επιστροφής Καρατζαφέρη

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Ακούω ότι κάποιοι συνεργάτες του πρωθυπουργού, με τη συνεργασία μελών της Κ.Ο., προωθούν την ιδέα να μετατρέψουν τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα 40 χρόνια από την ίδρυση της ΝΔ σε σόου επιστροφής του προέδρου του ΛΑΟΣ, Γιώργου Καρατζαφέρη. Μεγαλύτερο λάθος από αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει.

Οι εκδηλώσεις με τον γενικό τίτλο «40 χρόνια: Από κρίση σε κρίση», τις οποίες προετοιμάζει ο κομματικός μηχανισμός, άλλον σκοπό έχουν: Σίγουρα να υπενθυμίσουν ότι από το 1974 μέχρι σήμερα οι Έλληνες εμπιστεύονται το «τιμόνι» της χώρας στη συντηρητική παράταξη και στις ηγεσίες της κάθε φορά που ο τόπος περνάει κρίση.
Ασφαλώς θα θυμίσουν ότι η Κεντροδεξιά πιστώνεται όλες τις μεγάλες εθνικές επιλογές και δεν βαρύνεται με παράδοση εθνικής κυριαρχίας (ΔΝΤ, Ίμια). Πάντως, όχι για να επαναληφθεί το σόου του Έκτακτου Συνεδρίου του 2000, όταν η παράταξη σε άλλες εποχές υποδέχθηκε τον Γιώργο Σουφλιά με τη φράση «καλωσόρισες, Γιώργο…». Άλλο Σουφλιάς, άλλο Καρατζαφέρης…

Αν η εισήγηση γίνει τελικώς δεκτή από τον πρωθυπουργό, ο οποίος δεν έχει δώσει ακόμη έγκριση, η εντύπωσξη που έχω είναι ότι θα έχει διαπράξει ολέθριο λάθος. Όχι μόνο γιατί θα έχει δρομολογήσει την επιστροφή ενός στελέχους που πολέμησε προσωπικά τον ίδιο και άλλους δύο ηγέτες της παράταξης, χωρίς να έχει διατυπωθεί μισή συγγνώμη. Ούτε γιατί θα του ανοίξει διάπλατες τις θύρες, χωρίς προηγουμένως να έχει βάλει λουκέτο στο κόμμα του. Προσωπική μου εκτίμηση (διευκρινίζω: εκτίμηση, όχι πληροφορία) είναι ότι ένα τέτοιο σόου θα έχει πολλαπλές συνέπειες:

Πρώτον, εκτιμώ ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν θα χάσει την ευκαιρία να ανασύρει όλα τα βίντεο με τις κατά καιρούς δηλώσεις του κυρίου Καρατζαφέρη εναντίον των κυρίων Σαμαρά και Καραμανλή, αλλά και του αείμνηστου Έβερτ. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κατέβηκε στις ευρωεκλογές με σύνθημα την ανατροπή του πρωθυπουργού.

Δεύτερον, εκτιμώ ότι η εμμονή στην πρόσκληση και η απόδοση πανηγυρικού χρώματος στην επιστροφή του ασώτου υιού θα αποτελέσουν την αφορμή για αποχή κορυφαίων ιστορικών στελεχών από την εκδήλωση. Κομπάρσος στη μετά βαΐων και κλάδων επιστροφή ενός ανθρώπου ο οποίος πολέμησε ανηλεώς τη ΝΔ δύσκολα θα γίνει κανείς τους…

Τρίτον, φοβάμαι ότι μία τέτοια μεθόδευση θα έχει επίπτωση στη σύνθεση των ψηφοδελτίων του κόμματος – αποχές.

Όποιος επιμείνει σε αυτήν αλλού έχει τον νου του και όχι στην επέτειο της ΝΔ. Σκέφτεται με όρους ήττας και το μυαλό του είναι στον μετεκλογικό συσχετισμό δυνάμεων εντός της ΝΔ.
Επειδή, λοιπόν, η ήττα δεν περνά από το μυαλό του πρωθυπουργού, είμαι βέβαιος ότι θα αποτρέψει το λάθος.

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Μαζί και της Ελλάδας!

Τον φυλάνε δύο Καρυα(χρεί)τιδες, με απλωμένα τα χέρια σ' έναν τρυφερό εναγκαλισμό.

Η μία παραμιλάει:'' άμα βγεί ο ΤΣΙΡΙΖΑ δεν θα μείνει σέντσι στις τράπεζες!''

Σεβόμαστε την αδυναμία και το κόψιμό της για τις τράπεζες που την χρηματοδοτούν, αλλά ας της πει κάποιος πως με την δική τους συγκυβέρνηση δεν έχει μείνει δεκάρα τσακιστή στον κοσμάκη για να την βάλλει και στην τράπεζα!

Επίσης ότι με την δική τους συγκυβέρνηση, έχει μεταναστεύση η μισή νεολαία.

Πως με την δική τους συγκυβέρνηση
Ψοφάει ο κόσμος απ' το κρύο,
Αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες,
Χάνουν οι πολίτες τα σπίτια τους,
Κλείνουν εκατοντάδες επιχειρήσεις,
Απολύονται χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι,
Έχουν μείνει χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς ρεύμα,
Πεθαίνουν οι γέροι από αδυναμία προμήθειας φαρμάκων!

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Ο ''ΤΣΙΡΙΖΑ'' ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ!
ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΟΒΕΡΙΖΟΥΝ!

βυσσοδομεί, ως συνήθως! Ξετρελαμένη απ' τον φόβο της επικείμενης φυλακής οραματίζεται νέους εκλογικούς νόμους, απειλεί, φτύνει σάλια, γλύφει και σέρνεται, αδιαφορώντας για την ξεφτίλα της και την γενική αποστροφή και αηδία που προκαλεί!

Δεν θα βρεθεί ένας νέος ''Έλγιν'' να τις εξαφανίσει από την Ελλάδα;
Ας τις πάει όπου θέλει!
Εμείς θα κάνουμε τα στραβά μάτια.
Στην ανάγκη να τσοντάρουμε και κάτι για τα έξοδα!
Η άλλη Καρυ(αχρεί)τιδα
Μπροστά σε όλα τ' άλλα τί είναι λίγα ακόμα και μάλιστα για καλό σκοπό;

Το blog προτείνει να ενταχθούν οι Καρυ(αχρεί)τιδες στον ΤΑΙΠΕΔ και να πουληθούν μπιρ παρά! 

Κατά προτίμηση σε σαουδάραβα..
Ξέρει αυτός!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Τώρα τα βλέπουν όλα αυτά οι... "αρμόδιοι";

Σχόλιο ιστολογίου: Αν όλα αυτά αληθεύουν, γιατί και από ποιόν σταμάτησε η σχετική έρευνα του 2009; Επειδή εμείς έχουμε μνήμη, θα βοηθήσουμε τον δημοσιογράφο με δική μας δημοσίευση με όλο το ιστορικό των υποκλοπών (την αναδημοσιεύουμε ολόκληρη αμέσως μετά την δημοσίευση της εφημερίδας) και την παράξενη "αμέλεια" του δημοσιογραφικού χώρου να ασχοληθεί επαρκώς με το συγκεκριμένο θέμα.

Γίνονταν από αμερικανική υπηρεσία 
Τι γνώριζε η ΕΥΠ

Ενα γραφείο-«βάση» παράνομων επικοινωνιών και παρακολουθήσεων αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας στην Αθήνα φαίνεται να εντοπίστηκε το τελευταίο πενθήμερο στη Γλυφάδα ύστερα από έρευνες των δικαστικών αρχών.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του «Βήματος», το γραφείο αυτό ανακαλύφθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου, ύστερα από πολύμηνες έρευνες του 3ου ανακριτή κ. Δημήτρη Φούκα, ο οποίος εκμεταλλεύθηκε σειρά πληροφοριών που είχαν τεθεί υπόψη και της ΕΥΠ το 2009. Τότε ωστόσο δεν είχε υπάρξει περαιτέρω συνέχεια για την αξιοποίηση των πληροφοριών.


Υποκλοπές και πληροφορίες

Ο κ. Φούκας έχει αναλάβει την πλήρη διαλεύκανση του σκανδάλου των υποκλοπών στα τηλέφωνα 104 πολιτικών, στελεχών της ΕΛ.ΑΣ., υπηρεσιακών παραγόντων και ιδιωτών την περίοδο 2004-2005. Ηδη έχει κληθεί να καταθέσει για αυτή την υπόθεση ελληνοαμερικανός πρώην πράκτορας του κλιμακίου της CIA στην Αθήνα, ο οποίος φέρεται να είχε οργανώσει το δίκτυο των 14 τηλεφώνων-«σκιών».

Ο πράκτορας αυτός είχε συμμετάσχει σε διάφορες επιχειρήσεις της CIA στην Αθήνα και μάλιστα είχε συνεργασθεί και με κλιμάκια της ΕΥΠ σε έρευνες για την εγχώρια και διεθνή τρομοκρατία, για το οπλοστάσιο που είχε εντοπισθεί στην πρεσβεία του Ιράκ στην ελληνική πρωτεύουσα και για άλλες. Ενώ όμως είχαν δοθεί διαβεβαιώσεις του ιδίου ότι θα ερχόταν αμέσως στη χώρα μας -πλέον διαμένει μονίμως στις ΗΠΑ - για να «δώσει εξηγήσεις», μέχρι σήμερα δεν έχει εμφανισθεί.

Παράλληλα o ίδιος δικαστικός λειτουργός έχει αναλάβει και τη διερεύνηση παράνομης δραστηριότητας και κατασκοπείας στελεχών ξένων πρεσβειών και ιδιωτών στην Ελλάδα (σχετικό δημοσίευμα του «Βήματος» στις 13 Ιουλίου 2014 με τον τίτλο «Δίκτυο Σνόουντεν» στην Αθήνα - http://www.tovima.gr/society/article/?aid=615036).
Φέρεται λοιπόν να επαναδιερεύνησε πληροφορίες που είχαν τεθεί υπόψη της ΕΥΠ και προ πενταετίας για παρουσία και κινήσεις ξένων πρακτόρων οι οποίες σχετίζονταν με παράνομες τηλεφωνικές παρακολουθήσεις στην περιοχή της Γλυφάδας. Εκείνες οι πληροφορίες είχαν θεωρηθεί αξιόπιστες αφού προέρχονταν από την ίδια «πηγή» που είχε αναφερθεί και σε έναν σχεδιασμό ένοπλης επίθεσης από οργάνωση «αντάρτικου πόλης», πληροφορία η οποία φέρεται να επαληθεύθηκε σε μεγάλο τμήμα της. Η επίθεση αυτή αφορούσε τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού σε τραπεζικό στόχο.


Πώς το εντόπισαν

Δικαστικοί λειτουργοί αναφέρονταν σε έναν «αξιόπιστο πληροφοριοδότη που είχε πρόσβαση κυρίως σε δεδομένα μυστικών υπηρεσιών από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ». Ο ιδιώτης αυτός είχε υποδείξει στους υπευθύνους της ΕΥΠ να παρακολουθήσουν τα στελέχη των αμερικανικών υπηρεσιών σε συγκεκριμένα σημεία στα νότια προάστια.
Ομως τότε η ΕΥΠ δεν μπόρεσε να εντοπίσει τη «βάση» των ξένων πρακτόρων παρότι υπήρξαν ενδείξεις για πυκνή παρουσία τους γύρω από συγκεκριμένα οικοδομικά τετράγωνα στη Γλυφάδα. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αυτό έγινε εφικτό τις τελευταίες ημέρες ύστερα από εμπεριστατωμένη έρευνα του δικαστικού λειτουργού με τη βοήθεια και διωκτικών υπηρεσιών. Οπως προκύπτει από τις ίδιες πηγές, για τον εντοπισμό του διαμερίσματος χρησιμοποιήθηκαν και σύγχρονα τεχνικά μέσα με στόχο τον εντοπισμό στίγματος κινητών και άλλα. Επιπλέον φέρεται να ζητήθηκε η συνδρομή στελεχών των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών αλλά και του προαναφερόμενου σημαντικού πληροφοριοδότη που είχε «αδρανοποιηθεί» τα τελευταία χρόνια.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν περαιτέρω στοιχεία για τα ευρήματα στο διαμέρισμα στη Γλυφάδα.

Ανώτατοι δικαστικοί μιλούν για μια σοβαρή εξέλιξη και μία ανακάλυψη που αναδεικνύει την ασυδοσία ξένων μυστικών υπηρεσιών στη χώρα μας. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο κ. Φούκας ερευνά και άλλες παραμέτρους υποθέσεων κατασκοπείας στη χώρα μας και ανεξέλεγκτης δράσης υπηρεσιών άλλων χωρών που προέρχονται από αλληλουχία ερευνών σε ιδιώτες αλλά και με την επεξεργασία παλιότερων φακέλων της ΕΥΠ. 

Πηγή  "Το Βήμα" 

Πόσο τυχαία είναι τα σκάνδαλα και οι διαρροές περί υποκλοπών;
Τα «σκάνδαλα των υποκλοπών» αποκαλύπτουν μεγάλες αλλαγές ισχύος;
Γιατί υπάρχει επιλεκτική δημοσιότητα για τις υποκλοπές στην Ελλάδα;

Το τελευταίο διάστημα «βγήκε» στο φως της επικαιρότητας το θέμα των παρακολουθήσεων Ευρωπαίων ηγετών μέσω υποκλοπών των τηλεπικοινωνιών τους από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και μάλιστα στάθηκε αιτία να απασχοληθεί η Ευρώπη «ιδιαίτερα σοβαρά», είτε σε επίπεδο πολιτικών είτε και σε επίπεδο ΜΜΕ με την αυξημένη ικανότητα πρόσβασης των ΗΠΑ στον τομέα της πληροφόρησης στον ύψιστο δυνατό βαθμό.

Γιατί αποκαλύπτονται τώρα οι υποκλοπές στην Ευρώπη;


Αν και είχαν προηγηθεί τα WikiLeaks με τις «ιδιαίτερες» αποκαλύψεις τους, οι οποίες "συνεχίστηκαν" από τον Σνόουντεν (του οποίου η «μετακίνηση» στην Μόσχα προβλημάτισε ιδιαίτερα τον Λευκό Οίκο και απείλησε με την δημιουργία ενός νέου ψυχροπολεμικού κλίματος μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας), κανείς σχεδόν δεν περίμενε πως οι τηλεφωνικές παρακολουθήσεις θα επανέρχονταν στο προσκήνιο. Βέβαια, η «κενή περίοδος» (λόγω μη επάρκειας ικανών χρηματοδοτήσεων υπό την απειλή της πτώχευσης) από πλευράς των ΗΠΑ, ενδεχομένως να επηρέασε έντονα την ισχύ των αμερικανικών υπηρεσιών (οι οποίες δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν διαρροές), όμως το πιθανότερο είναι πως δεδομένης της αμερικανικής «οικονομικής στενότητας» αποφασίστηκε μία αλλαγή ρόλων με αναβάθμιση της ισχυρής Γερμανίας.

Κάποιοι τολμούν να αναφέρονται σε «επανάσταση» της Γερμανίας, η οποία εκμεταλλεύεται από την πλευρά της στον μέγιστο βαθμό την οικονομική της ισχύ και αποπειράται να "απογαλακτωθεί" από την επιτήρηση των εξασθενημένων ΗΠΑ, ενώ κάποιοι άλλοι τείνουν προς την εκδοχή της εφαρμογής του «καλού και κακού μπάτσου» μετά από απόφαση των ΗΠΑ να μειώσουν το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργήσει ο έλεγχος και παρεμβατισμός τους σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά ιδιαίτερα στην Ευρώπη, προσφέροντας έτσι την «εικόνα» μίας αναγκαστικής αποχώρησής τους από τον ευρωπαϊκό έλεγχο και την δυνατότητα περισσότερης ανεξαρτησίας στο σύνολο της Ευρώπης (η οποία όμως περιέρχεται υπό την προστασία της Γερμανίας, δεδομένης της μειωμένης ικανότητας της Γαλλίας του Ολάντ και της απομακρυσμένης Αγγλικής παρεμβατικότητας αφού η Μεγάλη Βρετανία δεν μετέχει στον πυρήνα της ευρωζώνης).


Επειδή υπάρχει σαφής φόβος να απωλέσουμε το αυτονόητο περί του στόχου των παρακολουθήσεων, πρέπει να τονίσουμε πως αυτές σχεδιάζονται και υλοποιούνται με χρήση όλων των μέσων, με μοναδικό στόχο την απόκτηση άκρως ευαίσθητων πληροφοριών, οι οποίες χρησιμοποιούνται σχεδόν στο σύνολό τους (μπορεί να αφορούν την «επαγγελματική», την πολιτική ή την ιδιωτική ζωή του παρακολουθούμενου) προκειμένου να υλοποιηθεί συγκεκριμένος σκοπός ή σκοποί εκείνου που παρακολουθεί. Και στον πόλεμο του κόσμου των πληροφοριών οι «συμμαχίες» που σχηματίζονται δεν είναι μόνο πολυσύνθετες, πολυεπίπεδες και ευμετάβλητες, αλλά και άκρως επικίνδυνες για όσους τολμούν να τις προσεγγίσουν και να αποκαλύψουν έστω και ένα μικρό τους κομμάτι.

Το ότι, λοιπόν, αποκαλύφθηκε μία μαζική παρακολούθηση εκ μέρους των ΗΠΑ (η χώρα μας τελικά όπως αποδείχθηκε από τις πρόσφατες αποκαλύψεις, είχε την τιμή να είναι η πρώτη που αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο)  πρέπει να προβληματίσει όλους μας για τον σκοπό που αυτή σχεδιάστηκε να υλοποιηθεί και όχι με τα πρόσωπα – θύματα των υψηλών αξιωμάτων που εμφανίζονται. Και εν πάσει περιπτώσει, αν η Μέρκελ, ο Ολάντ ή ό,ποιος άλλος ένιωσε βαθύτατα θιγμένος από την παρακολούθησή του, ας τολμήσει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, διώχνοντας τις αμερικανικές υπηρεσίες (πρεσβείες, προξενεία κ.α.) από την χώρα του. Το ότι δεν συμβαίνει αυτό, αποτελεί απόδειξη και της γνώσης αλλά και του μηνύματος που στάλθηκε μέσω της «αποκάλυψης» περί παρακολουθήσεων υψηλών πολιτικών προσώπων της γηραιάς ηπείρου.


Ζούμε σε μία περίοδο ισχυρότατων γεωπολιτικών αλλαγών, ρόλοι αλλάζουν, νέοι παίκτες επιθυμούν να εισαχθούν στην σκακιέρα «στρατηγικών παιγνίων» των ισχυρών και ο τομέας των πληροφοριών ενδιαφέρει άμεσα όσους θέλουν να αποκτήσουν καλές θέσεις στον επανασχεδιασμό του παγκόσμιου χάρτη ισχύος. Είναι ιδιαίτερα αφελής η άποψη εκείνη που εμφανίζει τους Ευρωπαίους πολιτικούς να μην γνωρίζουν ότι παρακολουθούνται, όπως επίσης είναι ιδιαίτερα αφελής η προσπάθεια (ιδιαίτερα των ελεγχόμενων ΜΜΕ) να πεισθεί το σύνολο των πολιτών πως η συγκεκριμένη δραστηριότητα των ΗΠΑ ήταν άγνωστη και αποκαλύφθηκε τυχαία!

Εάν μάλιστα σκεφθούμε πως τίποτε δεν γίνεται τυχαία στον κόσμο των σοβαρών μυστικών υπηρεσιών (οι οποίες λειτουργούν μέσα σε ένα πλαίσιο ικανοποίησης ενός μακροχρόνιου στρατηγικού σχεδιασμού συμφερόντων των κρατών τους), τότε εύκολα εξάγουμε το συμπέρασμα πως όσα συμβαίνουν εξυπηρετούν ένα πλήθος παραγόντων μη ορατών στους απλούς πολίτες, αλλά ταυτόχρονα συνεχώς λειτουργούντων προς την δημιουργία συγκεκριμένων και τετελεσμένων πολιτικών και οικονομικών στοχεύσεων. 


Οι υποκλοπές στην Ελλάδα


Οι υποκλοπές απασχόλησαν πολλές φορές και την Ελλάδα. Κάποιες φορές αποσιωπήθηκαν (επειδή ήταν κυρίως αποτέλεσμα διαρροών της «αντίθετης πλευράς), ενώ κάποιες άλλες φορές έγιναν αντικείμενο πλήρους εκμετάλλευσης (μετά την «αποκάλυψή» τους από τα ΜΜΕ) από πολιτικά κόμματα, τα οποία τις εκμεταλλεύθηκαν ως μοχλούς πίεσης και δημιουργίας μίας «εικόνας» προς τους Έλληνες πολίτες, επηρεάζοντας τελικά σε μεγάλο βαθμό μέχρι και… εκλογικά αποτελέσματα. Προφανέστατα, κάποιοι θεωρούν πως οι υποκλοπές στην Ελλάδα χρήζουν «μειωμένης αντιμετώπισης», ακόμη και σε περιόδους προσπάθειας της χώρας να αναδιπλωθεί γεωπολιτικά (όπως έγινε κατά τη διάρκεια της περιόδου της πρωθυπουργίας του Κ. Καραμανλή).


Αξίζει, πραγματικά, να παρακολουθήσουμε το ιστορικό των υποκλοπών στην Ελλάδα και μάλιστα ιδιαίτερα εκείνων που και σήμερα οι δημοσιογράφοι αποδέχονται ότι συνέβησαν, αλλά οι περισσότεροι αποφεύγουν να αναφερθούν στο ποιος τις έκανε ή αρκούνται σε μία απλή – λιτή αναφορά του τύπου «έγιναν από τους αμερικανούς», ενώ οι "στόχοι" παρακολούθησης ήταν πρόσωπα "ειδικών αρμοδιοτήτων".

Άραγε, η ευαισθησία των Ελλήνων δημοσιογράφων και πολιτικών για τις υποκλοπές ενεργοποιείται επιλεκτικά;
Ή μήπως η Ελλάδα θεωρείται από τους «ειδήμονες» και αρμόδιους θεσμικά, ως μειωμένης κυριαρχίας πολλά χρόνια πριν να έρθει το μνημόνιο από τον Γιώργο Παπανδρέου;


Τα όρια λοιπόν της γελοιότητας έχει ξεπεράσει η «διαρροή» που αφορά την από την πλευρά των ΗΠΑ παρακολούθηση και της Ελλάδας, δηλαδή των Ελλήνων πολιτικών, ανώτατων κυβερνητικών - κρατικών αξιωματούχων και όχι μόνο. Και η γελοιότητα αυτή αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ, αφού η Ελλάδα έχει παραδώσει την εθνική της κυριαρχία στην Ευρώπη, αλλά πολλά χρόνια πριν την είχε παραδώσει στις ΗΠΑ.

Μάλιστα, η περίπτωση της Ελλάδας ίσως να αξίζει να ερευνηθεί και από έγκριτους δημοσιογράφους, αφού έχει καταγραφεί (επισήμως και μέσα σε δικαστική αίθουσα) ομολογία ανθρώπων των Ελληνικών μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι αναφέρθηκαν ρητά σε συστηματική διαρροή άκρως απόρρητων εγγράφων της ΕΥΠ τα οποία απευθύνονταν προς τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Μάλιστα, η αναφορά έγινε για περίοδο που αφορούσε την διάρκεια της πρωθυπουργικής θητείας του κ. Καραμανλή (αν και ήδη αρμόδιος ανακριτής ερευνά την υπόθεση του σχεδίου δολοφονίας του Καραμανλή και τις υποκλοπές της Vodafone).

Πριν από αυτή την ομολογία (για την οποία εξ όσων γνωρίζουμε δεν έχει υπάρξει καμία δικαστική παρέμβαση) υπήρξαν και τα περιβόητα δημοσιεύματα των WikiLeaks, μέσα στα οποία καταγραφόταν εκ μέρους του πρέσβη Τσαρλς Ρις και στο ότι υπάρχουν «δυσαρεστημένοι ΠΑΣΟΚοι υπάλληλοι των Ελληνικών μυστικών υπηρεσιών επιρρεπείς στις διαρροές» (της ΕΥΠ και της Αντιτρομοκρατικής προφανώς)) ή και πως υπήρξαν πολιτικοί προϊστάμενοι της ΕΥΠ (Χρυσοχοΐδης) ή διοικητές (Μπίκας) που έδιναν πλήρη αναφορά στους Αμερικανούς πρέσβεις για τα διαλαμβανόμενα στο εσωτερικό της Ελληνικής Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) ή ότι απαιτείται να αλλάξει ολόκληρη η δομή της ΕΥΠ και να πλησιάζει στα… αμερικανικά πρότυπα!!! Και γι αυτά τα θέματα, εξ όσων γνωρίζουμε, δεν υπάρχει καμία εισαγγελική ή δικαστική παρέμβαση.

Αν και ο ελληνικός Τύπος (ηλεκτρονικός και μη) μέχρι στιγμής έδωσε από ελάχιστη έως μηδενική προσοχή στα συγκεκριμένα καταγεγραμμένα επισήμως γεγονότα, παρ’ όλα αυτά πρέπει να επισημανθεί πως είτε οι αρμόδιοι (στις μετέπειτα κυβερνήσεις αλλά και στην σημερινή) δεν έχουν μάθει ακόμη πως κάτι πολύ περίεργο συμβαίνει σχετικά με απόρρητες πληροφορίες οι οποίες διαρρέουν στην αμερικανική πρεσβεία μέσω υπαρχόντων διαύλων, είτε γνώριζαν και επέλεξαν την σιωπή προκειμένου να παραμείνουν στις θέσεις τους ή επειδή χρωστούσαν τις θέσεις τους στους… παρακολουθούντες «φίλους και συμμάχους» Αμερικανούς.

Πριν μερικούς μήνες (1 Ιουλίου 2913) είχαμε δημοσιεύσει ένα αποκαλυπτικό άρθρο σχετικά με τις υποκλοπές, τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ελλάδα. Επειδή έχουν ήδη υπάρξει «αλλαγές» (που επιβεβαιώνουν εκείνο το άρθρο), το παραθέτουμε (με ελάχιστες απαραίτητες προσθέσεις), για να γίνει –επιτέλους- αντιληπτό, πως ύποπτες δεν είναι μόνο οι υποκλοπές, αλλά και οι λόγοι της δημοσίευσής τους (όποτε και εάν αυτές διαρρέουν στον Τύπο). 


Οκτώ φορές στάλθηκαν μηνύματα στον Καραμανλή για να αλλάξει στάση...

Ανεξάρτητα από τις πολιτικές ευθύνες στην διαχείριση της πρωθυπουργικής του θητείας σε ό,τι αφορά την λειτουργία της Κυβέρνησής του και ζητήματα όπως αυτά της εσωτερικής διαφθοράς και διαπλοκής, αλλά και της φοροδιαφυγής, ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας Κώστας Καραμανλής, τεκμηριώνεται από στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αλλά και πληροφορίες αξιόπιστων πηγών που βρίσκονταν πολύ κοντά του εκείνη την περίοδο, ότι όχι μόνο υπονομεύτηκε σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, αλλά του εστάλησαν σαφή και ξεκάθαρα απειλητικά μηνύματα, ακόμη και για την ζωή του.

Σύμφωνα με πληροφορίες που συλλέξαμε, ο πρώην πρωθυπουργός δεν απειλήθηκε ούτε μια, ούτε δύο, αλλά οκτώ φορές από τις μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών, που ζητούσαν επίμονα και άμεσα να διαφοροποιήσει την στάση του και την πολιτική που ακολουθούσε σε στρατηγικής, αλλά και οικονομικής σημασίας πολύ σοβαρά ζητήματα που έθιγαν την αμερικανική πλευρά.


Ο πρώην πρωθυπουργός ουσιαστικά είχε μπει στο στόχαστρο των Αμερικανών τόσο με το Βέτο που έθεσε στο θέμα των Σκοπίων, που ουσιαστικά ήταν ο πρώτος ηγέτης χώρας του δυτικού μπλοκ που είπε όχι σε πρόεδρο της Αμερικής (Τζωρτζ Μπους), αλλά και την επιδίωξη οικονομικής συμμαχίας - με προοπτική αυτοτέλειας - με την Ρωσία και τον Βλαντιμίρ Πούτιν στην περίφημη υπόθεση του ενεργειακού αγωγού Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη και όχι μόνο.


Ο Καραμανλής έστω και αν έπαιρνε συγχωροχάρτι από τους Αμερικανούς για το θέμα των Σκοπίων λόγω του ότι λειτούργησε και συναισθηματικά ως Μακεδόνας (αν και δεν έχουν τέτοιου είδους αναστολές μπροστά στο συμφέρον τους), στο άνοιγμά του με την Ρωσία και τον Πούτιν δεν υπήρχε περίπτωση να μην είχε αντίδραση από τους Αμερικανούς που εκ των πραγμάτων διέκριναν ότι ο κίνδυνος ουσιαστικής ανατροπής ελέγχου και εκμετάλλευσης των γεωστρατηγικών τους συμφερόντων στη περιοχή ήταν άμεσος και ουσιαστικός.

Έτσι πάντα με τις ίδιες πληροφορίες ανθρώπου από το στενό περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού, ο Καραμανλής πήρε κατ’ επανάληψη «μηνύματα» από τους Αμερικάνους για να αλλάξει ρότα. Θα θυμάστε βεβαίως τις φωτιές στην Ηλεία και την ευρύτερη περιοχή. Θα θυμάστε τα εφιαλτικά Δεκεμβριανά του 2008. Λέγεται πως τότε ο Πούτιν είχε τηλεφωνήσει στον Καραμανλή και του είχε προσφέρει την βοήθειά του, γιατί ο Ρώσος ηγέτης γνώριζε όπως υποστηρίζεται,  ό,τι ειπώθηκε για το σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας. 

Επίσης λέγεται ότι είχε σταλθεί μέχρι και πακέτο με… σφαίρες, ενώ πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι το 2009 είχε βρεθεί πολεμικό όπλο με διόπτρα απέναντι από το σπίτι του πρώην πρωθυπουργού στη Ραφήνα. Πέρα από τα πολύ σκληρά και ακραία μηνύματα των μυστικών υπηρεσιών της Αμερικής, ενδιαφέρον έχει και το παρασκήνιο πριν οδηγηθούν τα πράγματα στα άκρα. Άνθρωποι των Αμερικανών, που ζουν και δρουν στην Ελλάδα και περνούν, που λέει ο λόγος, από δίπλα μας, αλλά και «εργαλεία» τους με… εμφανείς ιδιότητες είχαν γίνει ταχυδρόμοι - δια ζώσης πάντα γιατί θυμίζουμε ότι έχει αποδειχθεί πως το τηλέφωνο του Καραμανλή το παρακολουθούσαν στελέχη της Αμερικάνικης Πρεσβείας - των μηνυμάτων σε ανθρώπους του περιβάλλοντος του πρώην πρωθυπουργού.

Ο Καραμανλής δεν φάνηκε να ενδίδει στις αρχικές προειδοποιήσεις, ακολουθήθηκαν οι πιο σκληρές αντιδράσεις μέχρι που ως φαίνεται πήρε το ξεκάθαρο μήνυμα σιώπησε και αποχαιρέτησε. Ακολούθησε ο πρόθυμος Γιώργος Παπανδρέου που σαφώς γύρισε την πλάτη όχι μόνο στις επιλογές Καραμανλή, αλλά τα έδωσε όλα με κατεβασμένα χέρια και οδήγησε την χώρα στον διεθνή διασυρμό, την τοκογλυφία, την ισοπέδωση του κοινωνικού ιστού της, την ανασφάλεια, την ανέχεια και την απελπισία. Πρόσφατο «επίτευγμά» του και η ακύρωση στην πράξη (έκαναν πίσω και οι Βούλγαροι) του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη…

Απορίας άξιο, φυσικά, είναι το ότι κάποιοι μέχρι σήμερα προσπαθούν με πάρα πολύ μεγάλη επιμονή -κι ενώ ήδη διεξάγεται έρευνα από αρμόδιο ανακριτή εισαγγελέα- να καλύψουν την απόπειρα δολοφονίας Καραμανλή... Σύμφωνα με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας και όσα έχουν καταγραφεί στον Ελληνικό Τύπο, ποιοί είναι αυτοί και τι ακριβώς εξυπηρετούν, ίσως να μπορούν να το απαντήσουν οι αρμόδιες... αμερικανικές υπηρεσίες.


Κύκλωμα υποκλοπών στην Ελλάδα σε κινητά πολιτικών και άλλων προσώπων

Σημαντικά ερωτήματα δημιουργούνται δίχως αμφιβολία μετά το σκάνδαλο των υποκλοπών εκατό περίπου κινητών τηλεφώνων κρατικών αξιωματούχων, μεταξύ των οποίων ο πρωθυπουργός, την περίοδο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες (Ιούνιος - Αύγουστος 2004) ως το Μάρτιο του 2005. Στην κοινή συνέντευξη Τύπου που δόθηκε σήμερα το μεσημέρι από τους Υπουργούς Επικρατείας, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, επιβεβαιώθηκε ότι παρακολουθούνταν τα κινητά τηλέφωνα μελών της κυβέρνησης, αξιωματούχων, καθώς και του πρωθυπουργού.
 
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε από τη Vodafone η οποία διαπίστωσε, κατά τη διάρκεια τεχνικού ελέγχου από την προμηθεύτρια εταιρεία Ericsson στις 4 Μαρτίου του 2005, λογισμικό παρακολούθησης υψηλής τεχνολογίας και άγνωστης προέλευσης στο υποσύστημα νομίμων συνακροάσεων (Lawful Interception - LI). Μέσω του λογισμικού αυτού και την χρήση «κωδικών» άγνωστος ή άγνωστοι παρακολουθούσαν τις εκατό περίπου γραμμές μέσω 14 καρτοκινητών τηλεφώνων-καταγραφέων που χρησιμοποιούνταν για τις παρακολουθήσεις. Το εν λόγω λογισμικό ήταν «εντελώς άγνωστο» τόσο στη Vodafone, όσο και στην προμηθεύτρια Ericsson, ενώ δεν είχε ανιχνευθεί ο τρόπος της εγκατάστασής του. 


Σύμφωνα με τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Αναστάσιο Παπαληγούρα, ο διευθύνων σύμβουλος της Vodafone κ. Γιώργος Κορωνιάς ανέφερε ότι στις 7 Μαρτίου «προσδιορίστηκε το συγκεκριμένο τμήμα του λογισμικού που επέτρεπε υποκλοπές» και στις 8 Μαρτίου ο ίδιος έδωσε εντολή για την «άμεση αφαίρεση του συγκεκριμένου λογισμικού» καθώς και ότι έκτοτε ήταν συνεχείς οι έλεγχοι της Vodafone για τυχόν «επανεμφάνιση» του ίδιου λογισμικού.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Vodafone, Γιώργος Κορωνιάς, επικοινώνησε στις 10 Μαρτίου 2005 με το διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του πρωθυπουργού Γιάννη Αγγέλου και ζήτησε συνάντηση προκειμένου να ενημερώσει την κυβέρνηση για θέμα «εθνικού ενδιαφέροντος». Στη συνάντηση που έγινε στις 20:00 της ίδιας ημέρας εκτός από τους κκ. Κορωνιά και Αγγέλου παρών ήταν και ο κ. Βουλγαράκης. Σύμφωνα με τον τελευταίο, ο κ. Κορωνιάς ανέφερε ότι «σε ένα έλεγχο ο οποίος έγινε στο λογισμικό της εταιρίας του, διαπιστώθηκε ότι υπάρχει κάποιο σύστημα το οποίο λειτουργεί ως υποκλοπέας κάποιον αριθμών κινητών τηλεφώνων». Στις 2 τα ξημερώματα της 11 Μαρτίου 2005 η λίστα των παρακολουθούμενων φθάνει στα χέρια του κ. Βουλγαράκη. Ο κ. Παπαληγούρας ενημερώθηκε για το ζήτημα αυτό από τον πρωθυπουργό στις 11 Μαρτίου και συναντήθηκε με τον κ. Κορωνιά την ίδια μέρα παρουσία του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Δημήτρη Λινού, ενώ ο κ. Κορωνιάς κατέθεσε, κατόπιν αιτήσεως του κ. Παπαληγούρα, και γραπτό υπόμνημα με όσα ανέφερε προφορικώς.
 
Αμέσως διατάχθηκε διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, την οποία ο κ. Λινός παρήγγειλε αυτοπροσώπως στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Αθηνών, κ. Δ. Παπαγγελόπουλο. Από την εξέταση αυτή διαπιστώθηκε ότι τα 14 τηλέφωνα, τα οποία ήταν όλα «καρτοκινητά» και δέχονταν κλήσεις και προς τούτο κλήθηκαν οι διενεργούντες τις κλήσεις, διαδικασία εξαιρετικά χρονοβόρα και επίπονη, οι οποίοι όμως αποδείχθηκαν όλοι νόμιμοι. Όπως αποδείχθηκε τα μισά από τα καρτοκινητά είχαν αγοραστεί από τη Ν. Ιωνία, ενώ τα υπόλοιπα από το Μαρούσι. Λόγω του εξαιρετικά δύσκολου τεχνικού χαρακτήρα της η προκαταρκτική εξέταση ολοκληρώθηκε στις 03 Φεβρουαρίου 2006. Το αποτέλεσμα ήταν, όπως είπε ο κ. Βουλγαράκης, η διαδικασία να «μην καταλήξει κάπου». Σύμφωνα με τον κ. Ρουσόπουλο, δράστης των υποκλοπών θα μπορούσε να είναι ο καθένας που διαθέτει την απαραίτητη τεχνολογία. Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά αγνώστων για «παραβίαση του απορρήτου τηλεφωνημάτων κατά συρροή και κατ΄ εξακολούθηση, με περαιτέρω παραγγελία για διερεύνηση πιθανής τέλεσης και άλλων αξιοποίνων πράξεων, όπως κατασκοπεία» από τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών κ. Ιωάννη Διώτη.


Τα τηλέφωνα μέσω των οποίων γινόταν η παρακολούθηση χρησιμοποιούσαν τις κυψέλες (πιο πάνω φωτογραφία) στις περιοχή Λυκαβηττού, κλινικής Λευκού Σταυρού, Πλατείας Μαβίλη και Πύργου Αθηνών. Τα μισά από αυτά ενεργοποιήθηκαν από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο του 2004, δηλαδή το διάστημα που προηγήθηκε των Ολυμπιακών Αγώνων. 

Λίστα προσώπων που είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση

Το απόγευμα της 02 Φεβρουαρίου 2006 δόθηκε στη δημοσιότητα από την τότε κυβέρνηση ο κατάλογος των 40 περίπου προσώπων που είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνεται ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής, μέλη της κυβέρνησης, πολιτικοί, μέλη οργανώσεων, ιδιώτες, συνδικαλιστές και αλλοδαποί που ζουν στη χώρα μας. Ακολουθεί η αναλυτική λίστα με όλα τα ονόματα:

  • Πολιτικοί και Στελέχη Υπουργείων: Κώστας Καραμανλής (Πρωθυπουργός), Πέτρος Μολυβιάτης (Υπουργός Εξωτερικών), Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος (Υπουργός Εθνικής Αμύνης), Γιώργος Βουλγαράκης (Υπουργός Δημόσιας Τάξης), Αναστάσης Παπαληγούρας (Υπουργός Δικαιοσύνης), Γιάννης Βαληνάκης (Υφυπουργός Εξωτερικών), Σταύρος Δήμας (Επίτροπος Ελλάδας στην ΕΕ), Ντόρα Μπακογιάννη (Δήμαρχος Αθηναίων), Γιάννος Παπαντωνίου (Βουλευτής ΠΑΣΟΚ), Γεώργιος Μαρής (δικηγόρος, νομικός σύμβουλος κ. Βουλγαράκη), Βαλληνδάς Αλέξανδρος (Πρέσβης στη διεύθυνση αραβικών υποθέσεων του Υπ. Εξωτερικών)
  • Μέλη διαφόρων κινήσεων: Αικατερίνη Ιατροπούλου (δικηγόρος, μέλος Δικτύου Υπεράσπισης Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων), Νίκος Γιαννόπουλος (μέλος Δικτύου Υπεράσπισης Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων), Αργύριος Μουρατίδης (φέρεται ως μέλος αντιεξουσιαστικής ομάδας στη Θεσ/νίκη), Μιλάνα Ρουμπινίδου (Σύζυγος Ιωάννη Νικολίνα - φέρεται ως μέλος αντιεξουσιαστικής ομάδας στη Θεσ/νίκη), Αλέξανδρος Βουτσινός (τεχνικός, μάρτυρας υπεράσπισης του Ν. Παπαναστασίου στη δίκη της 17Ν), Εμμανουήλ Σηφακάκης (πρόεδρος συμμαχίας «Σταματήστε τον Πόλεμο»), Δημήτριος Μαραβέλης (αστυνομικός), Αναστασία Κουλίδου (φέρεται ως μέλος αριστερών ομάδων στη Θεσ/νίκη), Γρηγόριος Τσιλιμαντός (φέρεται ως μέλος αντιεξουσιαστικών ομάδων στη Θεσ/νίκη), Ιωάννης Νικολίνας (φέρεται ως μέλος αντιεξουσιαστικών ομάδων), Χαράλαμπαδος Παυλίδης (μέλος της ένωσης «Γένοβα 2000»)
  • Ιδιώτες, Δημοσιογράφοι και Συνδικαλιστές: Μαρίνα Μεϊντάνη (δημοσιογράφος εφημερίδας «Μακεδονία» - είχε καλύψει τον πόλεμο στο Ιράκ), Θεόδωρος Φεργαδής (οικονομικός διευθυντής ING), Γεώργιος Ψυχογιός (ηθοποιός), Δημήτριος Αγγελάκης (πρόεδρος εργαζομένων ΕΥΠ), Αικατερίνη Κόκα, Γλυκερία Χορευτάκη, Κωνσταντίνος Μακρής, Δήμητρα Μπαρμπαρούση, Δέσποινα Βιτούνη, Ιωάννης Κακοταρίτης (βιοτέχνης εταιρίας στρωμάτων), Αναστάσιος Νότας, Θεόδωρος Σόντις (ελληνοαμερικανός υπάλληλος στην Αμερικανική Πρεσβεία), Άγγελος Πνευματικάκης
  • Αλλοδαποί: Μοκτάρ Ραμζί (Σουδανός), Ιχτιάρ Αττίλα (φέρεται ως μέλος αντιεξουαστικής κίνησης στην Αθήνα), Μαλούμ Μοχάματ Ουντίν, Αντουλάχ Τζαμάλ (πρώην ανταποκριτής σε Συριακή εφημερίδα - διατηρεί κατάστημα έτοιμου φαγητού), Χουσεϊν Μοχάμεντ Σαντίκ (διατηρεί κατάστημα για τηλεφωνικές συνδιαλέξεις στην Ομόνοια, Μαχαματ Μεϊμ, Χουσεϊν Μοχάμεντ (διατηρεί κατάστημα στην πλατεία Κουμουνδούρου), Ιμπραχήμ Αχμάτ Ταρέκ, Καντίρ Άρης, Ταίρ Χερμίζ (Ιρακινός), Καντί Αγιούπι (ανταποκριτής Al Jazeera, προσφάτως πήρε συνέντευξη από τον κ. Χρήστο Παπουτσή)

Το Υπουργείο Εθνικής 'Αμυνας ανακοίνωσε σχετικά: «Όλες οι επικοινωνίες του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και των Ενόπλων Δυνάμεων, που άπτονται θεμάτων εθνικής ασφαλείας ή εθνικού απορρήτου γίνονται πάντοτε μέσω κυκλωμάτων και συσκευών (κινητών ή σταθερών) που διαθέτουν συστήματα κρυπτοκάλυψης».

Έντονη ήταν η αντίδραση της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών, μετά τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης. Ο πρόεδρος της Αρχής κ. Ανδρέας Λαμπρινόπουλος τόνισε ότι το αρμόδιο θεσμικό όργανο δεν είχε κάποια ενημέρωση για τις υποκλοπές σε κινητά τηλέφωνα, πριν από την συνέντευξη Τύπου των υπουργών και επισήμανε ότι η Αρχή θα εξετάσει την υπόθεση. 


Ακόμη 10 άτομα είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση
 Ο διοικητής της ΕΥΠ, ο αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, ο επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής, αλλά και ο διευθυντής ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων περιλαμβάνονται στη νέα λίστα με τα ονόματα 10 ακόμη ατόμων, τα κινητά των οποίων παρακολουθούνταν μέσω του δικτύου της Vodafone.
Συγκεκριμένα, ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης κατά τη συζήτηση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής έδωσε στη δημοσιότητα τα ονόματα δέκα ακόμη προσώπων οι οποίοι είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση. Σύμφωνα με τον κ. Βουλγαράκη επρόκειτο για υψηλόβαθμα στελέχη του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης που κατείχαν «υπηρεσιακές» συσκευές.

Στη νέα λίστα περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι:
Γ. Αγγελάκος (νυν αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας), 
Φ. Νασιάκος (πρώην αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας), 
Δ. Γαλίκας (διευθυντής της Αντιτρομοκρατικής), 
Στ. Σύρρος (πρώην επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής), 
Αν. Δημοσχάκης (προϊστάμενος επιτελείου Αρχηγείου ΕΛ.ΑΣ.), 
Β. Κωνσταντινίδης (διευθυντής ασφαλείας Ολυμπιακών Αγώνων), 
Γ. Μητρόπουλος (επιτελάρχης στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης), 
Γ. Γαλιάτσος (διευθυντής ασκήσεων Ολυμπιακών Αγώνων), 
Ευστρ. Κυριακάκης (επιθεωρητής Β. Ελλάδος και πρώην διευθυντής Εγκληματολογικής Υπηρεσίας), 
καθώς και το τηλέφωνο του αυτοκινήτου του διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Πρέσβυ κ. Ι. Κοραντή.

Σημειώνεται ότι κάποια από αυτά τα ονόματα είχαν κάνει την εμφάνισή τους για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου, αν και τότε είχε διαψευσθεί κατηγορηματικά η ύπαρξη νέας λίστας ονομάτων.


Ο κ. Βουλγαράκης ανέφερε επίσης στο πλαίσιο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, ότι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) είχε τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μόνο σταθερά τηλέφωνα και όχι κινητά, καθώς και ότι τώρα προωθείται η αγορά συστήματος παρακολούθησης κινητών.
Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετική με τη νέα λίστα των 10 ατόμων, ο τότε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Θ. Ρουσόπουλος, διευκρίνισε το μεσημέρι της Τετάρτης 8 Φεβρουαρίου, ότι από την πρώτη ημέρα η κυβέρνηση είχε πει ότι υπάρχουν αριθμοί τηλεφώνων που δεν ανήκουν σε πρόσωπα, αλλά σε άλλους φορείς. 

Χρονοδιάγραμμα της Υπόθεσης των Υποκλοπών στην Ελλάδα


Μάιος 2004:

  • Έναρξη Τηλεφωνικών Υποκλοπών
Ιούνιος - Αύγουστος 2004:

  • Οι μισοί αριθμοί από τους 14 συνολικά που υπέκλεπταν τα κινητά, ενεργοποιούνται
4 Μαρτίου 2005
  • Η Vodafone ειδοποιείται από τον προμηθευτή της Ericsson, ότι στα πλαίσια τεχνικού ελέγχουν εντοπίστηκε στο λογισμικό δύο κόμβων της Vodafone, ειδικό «λογισμικό» που επέτρεπε τη διενέργεια τηλεφωνικών υποκλοπών. 
  • Το εν λόγω λογισμικό ήταν εντελώς άγνωστο στην Ericsson και τη Vodafone
  • Δεν είχε ακόμη ανιχνευθεί ο τρόπος «εισαγωγής» του λογισμικού στα συστήματα της Vodafone
7 Μαρτίου 2005

  • Προσδιορίστηκε το συγκεκριμένο «τμήμα» του λογισμικού που επέτρεπε τις υποκλοπές
8 Μαρτίου 2005

  • Ο κ. Κορωνιάς έδωσε εντολή για την άμεση αφαίρεση του συγκεκριμένου λογισμικού
  • Συνεχίστηκαν οι έλεγχοι της Vodafone για τον εντοπισμό τυχόν επανεμφάνισης του ύποπτου λογισμικού
10 Μαρτίου 2005

  • Επικοινωνία του διευθύνοντα σύμβουλου της Vodafone, κ. Γιώργου Κορωνιά, με το διευθυντή του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού κ. Γιάννη Αγγέλου
  • Συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου του κ. Κορωνιά με τους κ.κ. Αγγέλου, Βουλγαράκη (20.00)
11 Μαρτίου 2005

  • Η λίστα των παρακολουθούμενων «φθάνει» στα χέρια του κ. Βουλγαράκη
  • Οι έρευνες αρχίζουν από την Ελληνική Αστυνομία και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών
  • Ενημερώνεται ο Πρωθυπουργός που βρίσκεται στη Μαδρίτη
  • Ο Πρωθυπουργός ζητάει από τον Υπ. Δικαιοσύνης «πλήρη διαλεύκανση του θέματος»
  • Συνάντηση του κ. Παπαληγούρα με τον κ. Κορωνιά, παρουσία του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Δημήτρη Λινού
  • Ο κ. Κορωνιάς καταθέτει μετά από απαίτηση του Υπ. Δικαιοσύνης γραπτό υπόμνημα
  • Διατάζεται προκαταρκτική εξέταση
2 Φεβρουαρίου 2006







  • Δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα» αναφέρει σε άρθρο του ότι οι διωκτικές αρχές εντόπισαν κύκλωμα υποκλοπών κινητών τηλεφώνων







  • Ο Υπ. Δικαιοσύνης επικοινώνησε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους πολιτικούς αρχηγούς, τους οποίους ενημέρωσε για την υπόθεση

  • Ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά αγνώστων προσώπων από τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών κ. Ιωάννη Διώτη για «παραβίαση του απορρήτου τηλεφωνημάτων κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, με περαιτέρω παραγγελία για διερεύνηση πιθανής τέλεσης και άλλων αξιοποίνων πράξεων, όπως κατασκοπεία»
    * Θυμίζουμε ότι το απόγευμα της 02 Φεβρουαρίου 2006 δόθηκε στη δημοσιότητα από την τότε κυβέρνηση ο κατάλογος των 40 περίπου προσώπων που είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνεται ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής, μέλη της κυβέρνησης, πολιτικοί, μέλη οργανώσεων, ιδιώτες, συνδικαλιστές και αλλοδαποί που ζουν στη χώρα μας. 



  • 3 Φεβρουαρίου 2006

    • Η Εισαγγελία Πρωτοδικών δίνει εντολή στον 24ο τακτικό ανακριτή Γεώργιο Ακτύπη να διερευνήσει προς κάθε κατεύθυνση την υπόθεση των υποκλοπών
    • Η εισαγγελέας Πρωτοδικών Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου μελετά τη δικογραφία που σχηματίστηκε στην Ασφάλεια και παραδόθηκε στην Εισαγγελία πριν από λίγες ημέρες, που αφορά αυτοκτονία στελέχους της Vodafone στις 9 Μαρτίου 2005, προκειμένου να κριθεί αν θα συσχετισθεί με την υπόθεση των υποκλοπών
    • Εξηγήσεις ενώπιον της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών καλείται να δώσει η Vodafone
    • Στη Δικαιοσύνη αποφάσισαν να προσφύγουν τέσσερα από τα θύματα των τηλεφωνικών υποκλοπών
    7 Φεβρουαρίου 2006

    • Συνεδριάζει η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής με θέμα την ενημέρωση των μελών της σχετικά με το ανακύψαν ζήτημα των τηλεφωνικών υποκλοπών
    • Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης έδωσε στη δημοσιότητα τα ονόματα δέκα ακόμη προσώπων που είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση
    9 Φεβρουαρίου 2006

    • Η εφημερίδα «Το Ποντίκι» αποκαλύπτει ότι θύμα των υποκλοπών απήχθη από τη CIA τον Ιούλιο του 2004
    • Συνάντηση Γ. Κορωνιά με την Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών
    • Μήνυση κατά παντός υπευθύνου για την αυτοκτονία του Κ. Τσαλικίδη, κατέθεσε ο συνήγορος της οικογένειας
    • Διοργανώνεται διαδήλωση για το θέμα των υποκλοπών στα Προπύλαια και πορεία διαμαρτυρίας προς την αμερικανική πρεσβεία
    Έπειτα από αυτή την ιστορική ανασκόπηση, μήπως θα πρέπει να προβληματιστούμε πολύ σοβαρά για το ενδεχόμενο της επιλεκτικής διαρροής περί υποκλοπών ή και σε ορισμένες περιπτώσεις συκοφάντησής τους με την μέθοδο της ειρωνείας, χωρίς κανένα στοιχείο που να ανατρέπει τις διαρροές περί υποκλοπών (και όχι μόνο);
    Μήπως κάποιοι επεδίωξαν να αποδυναμώσουν την Ελλάδα ή συνεργάστηκαν -προς αυτόν τον σκοπό- εξυπηρετώντας ξένες δυνάμεις που επιθυμούσαν διακαώς να φέρουν την Ελλάδα στην πλέον δυσχερή θέση, κατά τη στιγμή που το γεωπολιτικό παιχνίδι θα κορυφωνόταν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου;
    Σύμφωνα με την "δημοσιογραφική ομερτά", υποκλοπές στην Ελλάδα έγιναν από τις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα η γερμανική Siemens του (ασύλληπτου) Χριστοφοράκου λειτουργούσε σε επίπεδο υπηρεσίας μυστικών υπηρεσιών και εις βάρος των συμφερόντων της Ελλάδας.
    Μήπως, τελικά, παραδειγματιζόμενοι από τις Ευρωπαικές χώρες αλλά και τις χώρες της Ν. Αμερικής θα πρέπει να ανοίξουμε το "κάδρο" και να δούμε -επιτέλους- την γενικότερη εικόνα των σκοπιμοτήτων και των συμφερόντων που παίζονται μέχρι και σήμερα στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη;

    Κωνσταντίνος


    Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...



    Αναλυτική καταγραφή σχετικών άρθρων και δελτίων τύπου για υποκλοπές στην Ελλάδα

    Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου