Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Οκτ 2015

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε νόμο έχει μπει σε ισχύ από την ώρα που προδότες μετατρέψανε την χώρα μου σε χρεοκοπημένο υποκατάστημα παγκόσμιας τράπεζας. Υπάρχει μια αόρατη γραμμή μεταξύ εκείνης της ημέρας και της προηγούμενης . Στέκομαι πάνω της κοντά τρία χρόνια σαν να βρίσκομαι στην ζώνη πολέμου μεταξύ της χώρας μου και του κράτους τους.

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου που θα στηρίζεται σε αυτούς τους κατοχικούς νόμους και βεβαίως δεν πρόκειται να δείξω κανέναν σεβασμό στους δικαστές που θα κληθούν να με κρίνουν. Τους έχω ήδη καταδικάσει από την ώρα που περίμενα σε εκείνη την γραμμή με τα δυο μου πόδια μες στο κρύο να έρθουν να αποδώσουν την δικαιοσύνη στην οποία ορκίστηκαν να υπηρετούν μέχρι θανάτου.

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε κομματικό υπάλληλο, που έχει πάρει τον τίτλο-φερετζέ- του δημοσίου, ο οποίος θα έχει απαίτηση να βρει την παρανομία μου για να αποδώσει το τίμημα σε χρήμα. Να είναι σε απόσταση ασφαλείας από το χέρι μου όταν θα πατήσει την σφραγίδα του κατασχετηρίου του σπιτιού μου, διότι αυτό το σπίτι δεν έβγαλε ούτε ένα σκουλήκι που να αποδέχεται τα πάντα αρκεί να "πέφτει" ο αιματοβαμμένος του μισθός.

Αρνούμαι να αποδεχθώ γιατρό δημοσίου τομέα όταν θα έρθει η ώρα να έχει ανάγκη την επιστήμη του συμπολίτης μου και θα έχει το θράσος να ζητήσει βιβλιάριο υγείας ή το χρηματικό ποσό που ορίζει ο νόμος για να κάνει αυτό που του επιβάλει ο υπέρτατος νόμος του λειτουργήματος του. Η άρνησή του να τιμήσει τον όρκο του θα είναι και η δική μου άρνηση να σεβαστώ ό,τι πολυτιμότερο έχει.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον όποιον θεσμό ακόμα κατέχει θέση σε αυτή την χώρα. Οι θεσμοί που έμαθα να σέβομαι είναι αυτοί που υπηρετούν την χώρα μου και δεν υπηρετούν καμία άλλη εις το όνομα του κέρδους.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τα όρια που θα θέσει ο κάθε υπουργίσκος για το πώς θα διεκδικήσω τα δικαιώματα μου τα οποία έχουν ήδη εξαϋλωθεί από τις υποκλίσεις που έχει κάνει αυτός και οι όμοιοί του στην Μεγάλη Τράπεζα που λέγεται Ευρώπη. Αρνούμαι να αποδεχθώ ως καθαρό πολιτικό πρόσωπο τον οποιονδήποτε διατηρεί ακόμα και τυπικές σχέσεις, συζητά ή έστω βρίσκεται τυχαία στον ίδιο χώρο με εκπροσώπους χωρών ή ιδρυμάτων που έβαλαν την ζωή μου υποθήκη για τις δικές τους αποθήκες χρήματος.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον κρατικό φρουρό ο οποίος αντί να φυλάει την δική μου πλάτη ασκεί βία σε μένα και στους γύρω μου για να μην ματώσει ο κρατικός εχθρός που έχει ασυλία, αν και εδώ και τρία χρόνια η ασυλία του έχει αρθεί όπως έχουν αρθεί και όλοι οι νόμοι με τις δικές του υπογραφές. Οι κρατικοί φρουροί που προστατεύουν τον εχθρό και όχι τον συνάνθρωπο εδώ και τρία χρόνια μετατράπηκαν συνειδητά, εφόσον δεν παραιτήθηκαν, σε παρακρατικούς.

Αρνούμαι να αποδεχθώ ως Άνθρωπο οποιονδήποτε ψηφοφόρο ή παλαμακιστή του οποιοδήποτε κόμματος συμμετέχει ακόμα και με την παρουσία του μέσα στο Κατοχικό Κοινοβούλιο, αλλά και όλους αυτούς που σπρώχνουν την κατάσταση με οποιαδήποτε κομματική ταμπέλα. Δεν σέβομαι τον μικρό, άνοο, ατομικιστή και επικίνδυνο πολίτη ο οποίος με την κρυφή του ψήφο επιμένει να συντηρεί την χώρα μου σε καταστολή και ψυχική αφαίμαξη.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον καθημερινό εξευτελισμό του Ανθρώπου, τον βιασμό της αξιοπρέπειας ζωής και θανάτου, τις αυτοκτονίες, την πείνα, την κατάθλιψη, την στέρηση οξυγόνου των δικών μου ονείρων και του διπλανού μου, αλλά και το κομμάτιασμα της χώρας μου με προδοτικά χρεόγραφα.

Αρνούμαι να θεωρώ ίσους όλους αυτούς που νομίζουν ότι η σιωπή μου είναι και η κατάφασή μου στο προμελετημένο έγκλημα που επιμένουν να συντελούν.

Γράφτηκε Ιανουάριο του 2013
Πηγή Simple Man



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι καμπύλες του νερού πίσω απ' τη χελιώτισα κρύβονταν ακόμη στη σκοτεινή θολούρα της μενεξεδιάς αυγής, που προμήνυε μέρα καψερή, ωσάν βγαλμένη από τα βάθη της κολάσεως.

Οι μπουκαδούρες του πελάου πάντα βοηθάγανε λίγο στον αναπαμό της κάψας του κορμιού, μα εμφανίζονται και όχι πάντα, την ώρα του δεκατιανού, έως τότε σε φαίνεται πως γύρω γύρω έχεις παράδεισο ν' απλώνεται για μίλια και εσύ δικά σου έξι μέτρα κόλασης.

Στα σκοτεινά απόνερα της βάρκας ασημόγλαροι και γλαρόνια κρώζαν απαιτητικά ζητώντας μερτικό στα αφρόψαρα, που θολωμένα απ' τον θόρυβο της μηχανής πηδούσαν ψηλά και χάνουνταν ξανά τρομαγμένα εκεί που τα χτυπήματα της ουράς πιάνανε τόπο.

Τα μάτια του γλάρου όμως κάρφωναν από ψηλά τη λεία τους ,και ίδιος κεραυνός έπεφτε αλάθητα στην κοπαδιά με τη σιγουριά που δίνει η πείρα και η εξάσκηση.

Βγάνανε τότες τα άλλα θαλλασοπούλια κραυγή απειλής στον τυχερό που θα γευμάτιζε, ως και δεν ήτανε απ' τη δουλειά του σάμπως και τον κυνηγούσαν ψηλά λίγα μέτρα προτού αυτός καταπιεί αμάσητο τον κόπο του.
Βασιλιάς και ζητιάνος ο γλάρος, μα πάνω απ' όλα βασιλιάς, στον τόπο του, τίποτα δεν τον κουνάει απ' το θρόνο του.

Τέτοια γινότανε γύρω στη βάρκα του Κωστή, ζωή και θάνατος σε ένα σάλτο, με ένα φτερούγισμα, σε μια στιγμή έκλεινε ο κύκλος της ζωής στη φύση, γρήγορα, άπονα.

Μα αυτά δεν νοιάζαν τον ψαρά. Τα είδε και θα τα ξαναδεί, τα θαύμασε και τα χόρτασε.
Μα ο άνθρωπος δεν χορταίνει με κοιτάγματα και θάματα της φύσης, μα με παράδες και αυτός τρεις μέρες γύρναγε με αδειανά κοφίνια στο λιμάνι.
Κατιφής και μπελαλής έδενε τη σαπιόβαρκα στο μόλο και σούρνωντας γυμνά τα πόδια, τραβούσε τα λίγα του στον έμπορο, να βγάνει το πολύ-πολύ της μέρας το ψωμί γι αυτόν και τις αδερφάδες του.

Μα ούτε κλέφτης γινότανε γιατί ήξευρε πως πλούτο είχε την περηφάνεια και το καθαρό του το κούτελο, ούτε έλεγε να φύγει για να ζητήσει την τύχη του σε άλλες θάλασσες, σε άλλα μέρη. Έμενε με την βάρκα του, την φτώχεια του και την περηφάνεια του στην πατρίδα του, με βιός τους τάφους και το τίμιο όνομα των γονιών του.

Παναγιώτης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κανείς δεν είναι προφήτης, απλά υπάρχουν πολιτικά όντα που παρατηρούν και κάνουν εξισώσεις σε όλα όσα βλέπουν να διαδραματίζονται μέσα από Συμφωνίες, διαπραγματεύσεις και συμφέροντα.

Η ένταξη της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, μετέπειτα στην ΕΟΚ, στην ΟΝΕ και τέλος στην Ε.Ε έχει περάσει από πολλά στάδια όμως οι σταθερές πάντα ήταν οι ίδιες. Από αυτή την Κοινοπραξία κερδισμένοι θα έβγαιναν πάντα αυτοί που την έστησαν και χαμένοι αυτοί που σερνόταν να υπογράψουν σωτήριες Συμφωνίες και Συμμαχίες γνωρίζοντας ότι οι ισχυροί εταίροι δεν βάζουν τίποτε παραπάνω από το κέρδος και το εθνικό συμφέρον μόνο των δικών τους κρατών.

Πάντα υπήρχαν οι εξαιρέσεις στις δημόσιες φωνές και δημόσια γραπτά που προειδοποιούσαν για αυτό που θα έρθει όχι εγκλωβισμένες από μία στείρα ιδεολογία αλλά από την λογική των πραγμάτων και την μαθηματική ακολουθία των γεγονότων.
Ένας από αυτούς ο "Ανταίος", που σε ένα από τα δημοσιεύματά του στις αθηναϊκές εφημερίδες είδε αυτό που ερχόταν για την Ελλάδα. Δεν ήταν προφήτης, ήταν πραγματιστής με τόσες γνώσεις για τα πολιτικά, ιστορικά, ιδεολογικά και διεθνή θέματα που η εξίσωσή του το 1976 τον βγάζει σαράντα χρόνια μετά αληθή, αποδεικνύοντας ότι δύο λόγοι υπάρχουν να ορθώνεται δημόσιος πολιτικός λόγος. Ή για να ρίχνει στάχτη στα μάτια του αναγνωστικού κοινού για το όφελος της κομματικής δημοκρατίας και του ιδιωτικού κέρδους ή για να ανοίγει τα μάτια προλαμβάνοντας τους Κοιναγορίτες όλων των εποχών να ολοκληρώσουν το εφιαλτικό έργο τους.

Του Ανταίου*

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ για την Κοινή Αγορά ύστερα από το «ναι». Θα γίνουμε, λοιπόν, «Ευρωπαίοι»…
Κυβερνητικά ανασκουμπώματα και αναδιοργανώσεις, αναδιαρθρώσεις, ανακατατάξεις, αναπροσαρμογές. Επιτροπές κατά υπουργεία, πυρετός των τεχνοκρατών.
Πρέπει να γίνει μεταμόσχευση, προσέχετε τα ρέζους και τα ανοσοκατασταλτικά, να πετύχει η συγκόλληση, μη μας «αποβάλλει» ο ξένος οργανισμός, μην πάθουμε και εμείς γάγγραινα…

Ωραία! Ωραία!
Μα όλη αυτή η πρεμούρα μόνο στα ανώτερα κλιμάκια, που λένε, στα πάνω πατώματα.
Με το λαό, όμως, τι κάνουμε;

Βέβαια ακούγονται κάθε τόσο εκκλήσεις προς τις «παραγωγικές τάξεις και τους εργαζομένους» αλλά γενικά και αφηρημένα. Να κινητοποιηθούν εν όψει κτλ. κτλ.

Κανείς ωστόσο δε σκέφτηκε να εξηγήσει τι ακριβώς σημαίνει αυτή η ονειρώδης ένταξη στην ΕΟΚ για τον κάθε Έλληνα χωριστά. Χαμηλά, στη βάση. Για τον αγρότη, τον υπάλληλο, δημόσιο και ιδιωτικό, τον εργάτη, τον τεχνίτη, τον μαγαζάτορα, τον βιοτέχνη, τον επιστήμονα, τον μαθητή, τον άντρα, τη γυναίκα.
Ποια η ωφέλεια, ποια η ζημιά.
Ποια τα ευοίωνα, ποια τα δυσοίωνα.
Τι θα αντιμετωπίσει καθένας προσωπικά στη δουλειά του.

Όλοι καταλαβαίνουν πως κάτι αλλάζει. Και μάλιστα βαθιά.
Ότι θα βρεθούμε μπροστά σε δυσκολίες.
Αλλά ποιες δυσκολίες; Και γιατί; Και πως θα τις πολεμήσουμε;
Τι μας περιμένει σαν άτομα, σαν οικογένειες, σαν ομάδες με κοινά συμφέροντα;
ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ, ωστόσο, πως έγινε κιόλας η ενημέρωση, πως καθένας ξέρει πια καλά τις επιπτώσεις στην προσωπική του ζωή.

Φυσικό είναι να ακολουθήσει προσκλητήριο:
- Και τώρα εμπρός! Σκληρή δουλειά και θυσίες!
Εδώ είναι ο κόμπος. Ακούω τους ανώνυμους Έλληνες να λένε:
- Σύμφωνοι! Σκληρή δουλειά και θυσίες.
Αλλά από όλους. Καθένας ανάλογα με τη δύναμή του. Όχι το ίδιο ο φαταούλας κι ο ψιχουλοχάφτης.
Οι νόμοι να λειτουργούν το ίδιο για όλους, να ξεδοντιαστεί η γραφειοκρατία.
Να στεριωθεί η χρηστή Διοίκηση.
Να σταματήσει η πατροπαράδοτη αντιδικία του πολίτη με το Κράτος…

Γιατί πως θα σταθούμε στην Κοινή Αγορά όταν το πορτοφόλι έχει μια δεκάρα στο κλαρί κι’ ένα τάλιρο στο δίχτυ;
Με καπέλα και αετονύχηδες και κερδαλεόφρονες;
Με συνταξιούχους των χιλίων πεντακοσίων και ξένους «ειδικούς» με 300.000 το μήνα;
Με φορολογούμενους που δηλώνουν ως το τελευταίο μονόλεφτο τα εισοδήματα κι’ άλλους που τα καταχωνιάζουν σε καλπουζανιές;
Να χάνεις το μεροκάματο βολοδέρνοντας από γραφείο σε γραφείο για ένα πιστοποιητικό;
Να λιώνεις ώρες στην ουρά για να πληρώσεις (όχι να πληρωθείς) τους λογαριασμούς των Οργανισμών Κοινής Ωφελείας;
Να σε χαρατσώνουν 40% κι’ αντί να σ’ έχουν ώπα - ώπα να σε φτύνουν;
Να μπορεί το ναυαρχικό αυτοκίνητο (Μερσεντές 280SE, τέσσερα αστέρια) να στρίβει παράνομα – χθες το μεσημέρι – από Βασιλίσσης Σοφίας στην Ηρώδου Αττικού κόντρα στο ρεύμα, αναστατώνοντας την κυκλοφορία, προκαλώντας κινδύνους θανάσιμους – τι θα γινόταν αν κάποιος ανύποπτος φουκοροδηγός έπεφτε πάνω του, ποιος θα πήγαινε στο μπαλαούρο – κι’ ο τροχονόμος να παρακολουθεί άναυδος και κεχηνώς;

ΕΔΩ, ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΜΟΥ, πάει να στεριώσει ένα προξενιό. Θα συμπεθερέψουμε με πλούσιο και αρχοντικό σόι. Καλοζωισμένο – βουτύρατα και κοψίδια καθημερινά εδώ και αιώνες – νοικοκυρεμένο, λίγο ψηλομύτικο αλλά με καλούς τρόπους, δημοκρατικούς, όπως λένε. Έχει βέβαια και τα κουσούρια του – και ποιος δεν έχει; - τις ιδιοτροπίες του, «τα καλά και τα συμφέροντα»…

Και εμείς, διάβολε, δεν είμαστε του πεταμάτου. Από παλιά γενιά, πατριαρχική οικογένεια, τιμημένη, καλύτερη από το συμπεθερόσογο, λίγο ξεπεσμένοι αλλά περήφανοι, δουλευταράρηδες αλλά ανεπρόκοποι κι’ ανοικοκύρευτοι, φτωχοί και μίζεροι μα όχι πάντοτε από κεφαλιού μας.

Λέμε να συγγενέψουμε με τους Κοιναγορίτες. Ναι, να συγγενέψουμε, μικροί εμείς κι’ αυτοί μεγάλοι, αλλά να μην καταντήσουμε και υπηρετικό προσωπικό, φτωχοσυγγενείς. Να μη γίνουμε όλοι στο τέλος μπαξεβάνηδες για το ζαρζαβατικό και την οπώρα του τραπεζιού τους, σερβιτόροι με την πετσέτα στο αριστερό, λαντζέρηδες στα μαγεριά τους, σκουπιδαραίοι στα βουλεβάρτα τους, βιδωτήδες στις φάμπρικές τους. Όχι εκείνοι ξαπλωταριές στον ήλιο μας και τα περιγιάλια μας κι’ εμείς στις καταχνιές και στα κρύα. Όχι να έρθουν τ’ άγρια να διώξουν τα ήμερα…

Να γιατί χρειάζεται καλή προετοιμασία και κυρίως κράτος δικαίου. Από τώρα…
24 Φεβρουαρίου 1976
* Ανταίος ήταν το ψευδώνυμο του Κυριάκου Σιμόπουλου.

Το παραπάνω άρθρο που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες της εποχής είναι από το προσωπικό αρχείο του Τρύφωνα Λιώτα ο οποίος και το επιμελήθηκε.
(Στην φωτογραφία η πρώτη σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο το 1949. Τα τέσσερα κεντρικά πρόσωπα είναι ο Γερμανογάλλος αρχιτέκτονας της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης Robert Schuman, ο Βέλγος πρωθυπουργός Paul Henri Spaak, ο Γάλλος πρωθυπουργός Edouard Herriot, και ο Άγγλος απεσταλμένος Ernest Bevin ο οποίος διαχειρίστηκε την αμερικανική οικονομική βοήθεια για όλη την Ευρώπη μετά το 1945 και βοήθησε για την ίδρυση του ΝΑΤΟ).

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θυμάμαι στα νιάτα μου έναν συμπαθή ευτραφή τύπο που έμπαινε στα café και στα bar φώναζε «Ψυχραιμία» και αποχωρούσε. Όλοι τον αποκαλούσαμε «ο ψυχραιμίας» κι αρχίζω να φοβάμαι ότι θα ακολουθήσω την καριέρα του. Θα λέω μόνο «ψυχραιμία», δεν υπάρχει κάτι άλλο να πεις.

Έγινε της πουτάνας όταν η ΚΕΦΕ της ΝΔ απέρριψε την υποψηφιότητα του Άδωνη Γεωργιάδη για την ηγεσία του κόμματος επειδή καθυστέρησε να την καταθέσει 8 λεπτά. Ε, λοιπόν, στον πούτσο μου. Εκτός από τη ληξιπρόθεσμη κατάθεση της αίτησης υπήρχαν άλλοι 100 λόγοι να απορριφθεί η αίτηση του Γεωργιάδη από κάποιο σοβαρό κόμμα. Απλώς η ΝΔ δεν είναι σοβαρό κόμμα.

Ο εν λόγω έχει εκφράσει ακροδεξιές απόψεις, έχει ασκήσει ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές ως υπουργός που έστειλαν κόσμο στο θάνατο, έχει δηλώσει ότι δεν πειράζει κι αν σκοτωθεί κάνας περαστικός σε επιχείρηση της αστυνομίας και τώρα τον μετατρέπουν σε αδικημένο ήρωα που θέλουν να τον φάνε τα τζάκια.

Έχουμε παλαβώσει τελείως. Στελέχη της ΝΔ, υποψήφιοι πρόεδροι και μη, τα οποία θέλουν να μας πείσουν ότι εκπροσωπούν μία κεντροδεξιά ΝΔ, ένα μετριοπαθές ευρωπαϊκό πολιτικό φορέα, ένα κόμμα που θέλει να αγκαλιάσει την κοινωνία, υπερασπίζονται το δικαίωμα ενός ακροδεξιού, ακραίου νεοφιλελεύθερου να διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος. Αυτό δεν είναι δημοκρατία, αυτό είναι ομολογία ότι η ΝΔ είναι ένα ακροδεξιό και βαθιά νεοφιλελεύθερο κόμμα.

Εντάξει, όχι ότι χρειαζόμαστε κι άλλες αποδείξεις, αλλά δε μπορείς από τη μία να υμνείς τις ιδρυτικές αρχές της ΝΔ κι από την άλλη όχι μόνο να έχεις στις τάξεις σου Βορίδηδες και Αδώνηδες, όχι μόνο να τους έχεις υπουργοποιήσει, αλλά να ξεσκίζεσαι ωρυόμενος για το δικαίωμά τους να γίνουν και αρχηγοί σου.

Κατανοώ την υπεράσπιση του δικαιώματος του Γεωργιάδη να θέσει υποψηφιότητα για την ηγεσία της ΝΔ από ανθρώπους άλλων πολιτικών χώρων. Κάποιοι τρολάρουν κανονικά, αλλά κάποιοι άλλοι χρησιμοποιούν το τρολάρισμα ευχόμενοι στην πραγματικότητα να γίνει δεκτή η υποψηφιότητα του Γεωργιάδη και στη συνέχεια να σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και να βγει και αρχηγός. Άλλωστε μέσα στον τόσο λαϊκισμό δεν είναι απίθανο να συμβεί κάτι τέτοιο. Για τους πολιτικούς αντιπάλους είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξαϋλωθεί η ΝΔ. Τα ακραία tweets και οι τηλεοπτικές δηλώσεις του Γεωργιάδη θα αποκτήσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιχειρηματολογία των άλλων κομμάτων εναντίον της ΝΔ.

Και μόνο το τουί υπεράσπισης του Γεωργιάδη για τον Βορίδη στο οποίο έγραφε: «ναι ήταν Πρόεδρος της Νεολαίας ΕΠΕΝ πράγματι, άλλο Χουντικός όμως άλλο Ναζί», θα τον όριζε ως υπερασπιστή και νοσταλγό της Χούντας. Φαντάζεστε, λοιπόν, να ζούσαμε στιγμές όπου ένας απολογητής της Χούντας, ένας νοσταλγός της θα έφτανε να είναι στην κυβέρνηση του τόπου;

Φαντάζεστε να ζούσαμε στιγμές όπου ο υπουργός Άμυνας θα έλεγε : «Οι Ένοπλες Δυνάμεις συμμετέχουν ενεργά στην ανασυγκρότηση του τόπου» όπως έκανε πρόσφατα ο Πάνος Καμμένος;

Φαντάζεστε να ζούσαμε στιγμές όπως αυτές στις παρακάτω φωτογραφίες;




Φαντάζεστε να γινόταν μία επίθεση εξολόθρευσης των μη εχόντων από μία ακραία νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση με μείωση συντάξεων, κατάργηση επιδομάτων, αντιμετώπιση ως πλουσίων όσων οικογενειών έχουν πάνω από 20.000 ευρώ εισόδημα, με ξένα funds να έχουν δικαίωμα αρπαγής σπιτιών λόγω αδυναμίας αποπληρωμής δανείου, με υφαρπαγή ψήφων μέσω εξαπάτησης ψηφοφόρων, με ακραία μνημόνια, με πρωθυπουργό yes man, με ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας; Τραγικά όλα αυτά!

Όμως μη φοβάστε. Δεν χρειάζεται να τα φανταστούμε όλα αυτά, ακριβώς επειδή τα ζούμε. Γι’ αυτό και στον π#$@%$ο μου αν θα είναι υποψήφιος ο Άδωνις Γεωργιάδης, αν θα εκλεγεί αρχηγός της ΝΔ και αν κάποτε γίνει πρωθυπουργός.
Πληρώνοντας ακριβά την αριστερή μου πλάνη, λίγο με νοιάζει ποιος θα μου γαμ#@@%$ει τη ζωή και τι θα δηλώνει ως πολιτική ταυτότητα. Το θέμα μου είναι να ξεφύγω από τη διαχείρισή τους και όχι το ποιος θα με διαχειριστεί.
Εδώ μας ρημάζουν τις ζωές κι εμείς ασχολούμαστε με τον Άδωνη Γεωργιάδη.
Ακόμη και σπάρος δυσκολότερα θα τσιμπούσε τα δολώματα.

Πηγή Καρτέσιος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς
«Οι γράφοντες διά τους Γραικούς αναγκάζονται πολλάκις να διαφωτίζωσι πράγματα φαεινά και αυτόφωτα ως τα οπίσθια τω πυγολαμπίδων»
Διηγείται ο Δημοσθένης, στον «κατά Τιμοκράτους» λόγο του (παρ. 139-142), ότι οι Λοκροί για να κρατήσουν ασάλευτο το εθιμονομικό τους καθεστώς, περνούσαν θηλιά γύρω από τον λαιμό εκείνου που πρότεινε κάποιον καινούργιο νόμο. Αν ο νόμος γινόταν αποδεκτός από την εκκλησία του δήμου, τον άφηναν να ζήσει. Αν όχι και ο δήμος τον απέρριπτε, έσφιγγαν το σχοινί και ο επίδοξος καινοτόμος και αναμορφωτής αναχωρούσε από τα εγκόσμια.

Καθόλου άσχημη ιδέα. Αν, για παράδειγμα, ένας ή μία υπουργός σχεδιάζει την κατάργηση ενός μαθήματος ή την μείωση των χαμηλών συντάξεων ή την επιβολή ενός φρικιαστικού φόρου, να γίνεται δημοψήφισμα.
Παρένθεση. Οι απανωτές ψηφοφορίες θυμίζουν το γνωστό ανέκδοτο με τον γάιδαρο του Χότζα. Έτρωγε πολύ και σκέφτηκε να του κάνει δίαιτα. Γι’ αυτό τον άφησε να λιμοκτονεί.
Όταν μετά από μέρες θέλησε να τον σιτίσει ο γάιδαρος τα είχε τινάξει. Και είπε ο Χότζας «Πάνω που τον έμαθα να κάνει δίαιτα, να είναι ολιγοδεής... ψόφησε».

Στην ίδια διαδικασία μας υποβάλλει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μαθημένοι και εξασκημένοι οι «σύντροφοι» στις συνεχείς και ατέρμονες κομματικές «μαζώξεις»-ποιος ξεχνά εκείνα τα ξύλινα και κρανιοκενή γλωσσικά…αποβράσματα του τύπου «κάλεσμα για μάζωξη»- και ψηφοφορίες, ανερχόμενοι στα ύπατα αξιώματα του κράτους συνέχισαν τα λαμπρά τους... ελαττώματα.
Εδώ και ένα χρόνο η χώρα και οι εμπερίστατοι πολίτες της ζουν σε προεκλογική περίοδο.
Στο τέλος θα έχουμε μπουκώσει έως αηδίας από τις πολλές δημοκρατικές διαδικασίες.
Όμως η χώρα θα έχει εξαφανιστεί.

Στο επόμενο, δημοψήφισμα να ισχύσει το μέτρο των αρχαίων Λοκρών. Αν ο κυρίαρχος λαός ψηφίσει «ΟΧΙ» η θηλιά να σφίγγει. Από πόσα δεινά και από πόσους καντιποτένιους και κοπρίτες, θα είχε γλιτώσει η πικρή πατρίδα μας, αν εφαρμοζόταν το αρχαίον έθος πριν από μερικές δεκαετίες; 
(Ο μόνος τρόπος για να δραπετεύσεις από την περιρρέουσα παράνοια και αποκολοκύνθωσιν είναι η ευθυμογραφία και ευτραπελία. Οι αρχαίοι μάστορες σ’ αυτό το είδος, είχαν αναπτύξει ένα ιδιαίτερο είδος γραμματείας που ονομαζόταν «ευτράπελα». Σ’ αυτά διακρίθηκαν ο Ιεροκλής, ο Φιλάγριος και ο Αίσωπος. Ήταν οι λεγόμενοι συγγραφείς «κλαυσιγελώτων» ή «σπουδαιογελοίων»).

Ένα άλλο θέμα που ταλανίζει σφοδρώς την νεοελληνική κοινωνία, εν μέσω φθινοπώρου, είναι και η εκλογή νέου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας. Πάσχουμε εκ πληθώρας... υποψηφίων.
Επειδή, όπως προείπα, μόνον ολισθαίνοντας στην ευτραπελία ερμηνεύεις τα όσα συμβαίνουν, σπεύδω και παραπέμπω στον Αίσωπο, συγγραφέα κλαυσιγελώτων.
(Ακριβώς. Οι μισοί υποψήφιοι είναι για γέλια και οι άλλοι μισοί για κλάματα. Με μία λέξη σπουδαιογελοίοι. Και ο πιο σπουδαίος γελοίος καταλάβαμε όλοι μας ποιος είναι, λόγω κεκτημένης ταχύτητος να το αποδείξει και πάλιν).

Παραθέτω, εν πρώτοις, το πρωτότυπο κείμενο για να καμαρώσουμε την ευκλεή «γλώσσα των θεών» -κατά Κικέρωνα- και κατόπιν η απόδοση στην θυγατέρα νεοελληνική.
Μύες και γαλαί
«Μυσί και γαλαίς πόλεμος ήν. Αεί δε οι μύες ηττώμενοι επί συνήλθον εις ταυτόν, υπέλαβον, ότι δι’ αναρχίαν τούτο πάσχουσιν. Όθεν εκλεξάμενοί τινας εαυτών στρατηγούς εχειροτόνησαν, οι δε βουλόμενοι επισημότεροι των άλλων είναι κέρατα κατασκευάσαντες εαυτοίς συνήψαν. Ενστάσης δε της μάχης συνέβη πάντας τους μύας ηττηθήναι. Οι μεν ουν άλλοι πάντες επί τας οπάς καταφεύγοντες ραδίως εισέδυον, οι δε στρατηγοί μη δυνάμενοι εισελθείν διά τα κέρατα αυτών συλλαμβανόμενοι κατησθίοντο». 
Και το επιμύθιον:
«Ότι πολλοίς η κενοδοξία κακών αιτία γίνεται»
Και η απόδοση στην νεοελληνική:
«Ποντικοί και γάτες
Οι ποντικοί είχαν πόλεμο με τις γάτες. Επειδή οι ποντικοί νικούνταν πάντα, έκαναν συνέλευση κι αποφάσισαν ότι αυτό οφειλόταν στο ότι δεν είχαν αρχηγό. Έτσι εξέλεξαν μερικούς ανάμεσά τους για στρατηγούς. Κι αυτοί, επειδή ήθελαν να είναι πιο επίσημοι απ’ τους υπόλοιπους, έφτιαξαν κέρατα και τα φόρεσαν. Ύστερα άρχισε η μάχη κι οι ποντικοί ηττήθηκαν πάλι. Όλοι οι άλλοι τρύπωναν εύκολα στις τρύπες τους ζητώντας καταφύγιο, αλλά οι στρατηγοί δεν μπορούσαν να μπουν λόγω των κεράτων που φορούσαν κι έτσι οι γάτες τους τσάκωναν και τους έτρωγαν.
Σε πολλούς η κενοδοξία γίνεται αιτία συμφορών».
Ας προσπαθήσουμε τώρα να... απομυθοποιήσουμε τον μύθο, να ανιχνεύσουμε τους συμβολισμούς.
Γάτες είναι αυτοί που κερδίζουν «ανιδρωτί» τις τελευταίες εκλογικές μάχες. Και βαυαρικό κρατίδιο να ανακηρύξουν την χώρα και φόρο στον αέρα που αναπνέουμε να βάλουν, ο λαός τούτος-επαχύνθη η καρδία του-θα τους ψηφίζει.

Ποντικοί και μάλιστα με ισχυρούς μύες, όπως ο νυν αρχηγός «Βαγγέλας», είναι η γεροντοκόρη ΝΔ. Πολλοί προαλείφονται για στρατηγοί, κατασκευάζουν κέρατα για να είναι «επισημότεροι των άλλων».
(Η παρουσία των κεράτων στους υποψηφίους οφείλεται στην πένα του Αισώπου. Ο γράφων ουδέν εξυπονοεί περί ατιμωτικής ή πονηράς, ας μου συγχωρεθεί ο νεολογισμός, κερασφορίας).

Όταν έρθει η ώρα της μάχης είναι σίγουρο ότι οι αριστερές γάτες θα καταβροχθίσουν, θα κατασπαράξουν τους κεντροδεξιούς ποντικούς, στρατηγούς και αρχιστράτηγο.
Οι γάτες είναι, ως γνωστόν, εφτάψυχες.

Ο μόνος τρόπος για να γλιτώσουμε από γάτες και ποντικούς είναι να πάρει μία «βρεγμένη σανίδα» ο νοικοκύρης λαός και να... «συνοδεύσει την βλακεία στην τελευταία της κατοικία».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας καταδίκασε σήμερα με τον εντονότερο τρόπο τη μετάδοση ενός βίντεο που φέρεται να δείχνει το πτώμα ενός Κούρδου αντάρτη που τον έχουν δέσει από τον λαιμό σε ένα τεθωρακισμένο όχημα της αστυνομίας και το σέρνουν στους δρόμους μιας πόλης, πιθανότατα στην επαρχία Σιρνάκ.

“Είναι απαράδεκτο να μεταχειρίζονται έναν νεκρό κατ’ αυτόν τον τρόπο, ακόμη και αν πρόκειται για έναν νεκρό τρομοκράτη”, τόνισε ο Αχμέτ Νταβούτογλου, χωρίς ωστόσο να επιβεβαιώσει ρητώς την αυθεντικότητα του βίντεο και των φωτογραφιών που κυκλοφόρησαν ευρέως στο Twitter.

Ο Νταβούτογλου έκανε τη δήλωση αυτή σε ζωντανή συνέντευξη που έδωσε στο τηλεοπτικό κανάλι HaberTurk TV. Οι εικόνες φαίνεται ότι βιντεοσκοπήθηκαν στην επαρχία Σιρνάκ η οποία αποτελεί το επίκεντρο των συγκρούσεων από τον Ιούλιο, όταν κατάρρευσε η εκεχειρία μεταξύ των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).

“Το υπουργείο Εσωτερικών (…) θα διεξαγάγει πλήρη έρευνα, όχι για το ίδιο το επεισόδιο αλλά για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε στον κόσμο”, πρόσθεσε.



Περισσότερα από 120 μέλη των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας και εκατοντάδες αντάρτες έχουν σκοτωθεί από τον Ιούλιο. Σήμερα, τουρκικά μαχητικά βομβάρδισαν στόχους του PKK κοντά στην πόλη Σεμντινλί, στα νοτιοανατολικά. Οι χερσαίες και αεροπορικές επιχειρήσεις στην περιοχή συνεχίζονται ενώ αναπτύσσονται και ειδικές δυνάμεις που μεταφέρονται με ελικόπτερα εκεί.

Το βίντεο που φέρεται ότι εικονίζει τον νεκρό αντάρτη εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης. Το σώμα του, ντυμένο με κόκκινο πουκάμισο και σκούρο παντελόνι, είναι δεμένο από τον λαιμό και το όχημα το σέρνει στους μισοφωτισμένους δρόμους. Μέρος του βίντεο φαίνεται ότι έχει τραβηχτεί από το εσωτερικό του αυτοκινήτου.

Ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ο ηγέτης του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP) αναπαρήγαγε μία από τις φωτογραφίες στον λογαριασμό του στο Twitter. “Ρίξτε μια ματιά σ’ αυτή τη φωτογραφία. Τραβήχτηκε προχθές (Παρασκευή) στο Σιρνάκ. Κανείς δεν πρέπει να ξεχάσει, επειδή εμείς δεν θα ξεχάσουμε” έγραψε ο Ντεμιρτάς.

Σύμφωνα με τον Τζεμ Μπίτζο, τον εκπρόσωπο του HDP, ο νεκρός αναγνωρίστηκε και είναι ο γαμπρός ενός βουλευτή του κόμματος.

Το πρακτορείο Ανατολή ανέφερε ότι το υπουργείο Εσωτερικών έχει στείλει στο Σιρνάκ δύο επιθεωρητές για να ερευνήσουν το θέμα.

Επίθεση του ΡΚΚ σε μονάδα της στρατοχωροφυλακής στο Γκαζιάντεπ: Σκοτώθηκε ένας στρατιώτης

Κατά την διάρκεια περιπολίας ειδικών δυνάμεων της στρατοχωροφυλακής στο όρος Αμανός της περιοχής Ισλαχίγιε -νομός Γκαζιάντεπ-, έγινε επίθεση με αυτόματα από ομάδα του ΡΚΚ, λόγω της οποίας ένας στρατιώτης τραυματίστηκε.
Μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Μπαλτζαλί της Τσουκούροβας.
Εκεί παρά τις προσπάθειες που έγιναν, δεν έγινε δυνατό να σωθεί και πέθανε.
Μετά από την επίθεση εκεί, πραγματοποιήθηκ3ε στρατιωτική επιχείρηση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Η προέλαση του Συριακού Στρατού εξαναγκάζει τα ανθρωποειδή του τζιχάντ να "γίνουν καπνός"
  • Αποδείχτηκαν "γενναίοι πολεμιστές" μόνο με την βοήθεια της Δύσης και μόνο απέναντι σε γυναικόπαιδα...
Περί τους 3.000 τρομοκράτες της Jabhat al-Nosra και της Jaish al-Yarmouk έφυγαν από τη Συρία για την Ιορδανία λόγω της προέλασης του συριακού στρατού σύμφωνα με στρατιωτική πηγή.

Σύμφωνα με την πηγή την τελευταία Κυριακή οι συριακές δυνάμεις επιτέθηκαν στους τρομοκράτες του Ισλαμικού κράτους και της al-Nosra στην ζώνη της Δαμασκού όσο και στις επαρχίες Deir ez-Zor και Homs, σκοτώνοντας περισσότερους από 170 τζιχαντιστές.

"Τουλάχιστον 3.000 μαχητές του Ισλαμικού Κράτους και της Jaish al-Yarmouk διέφυγαν στην Ιορδανία φοβούμενοι την προέλαση του συριακού στρατού σε όλα τα μέτωπα", ανεφέρει η πηγή.

Ο συριακός στρατός επιχειρεί κυρίως να απωθήσει τους τρομοκράτες από τα προάστια της Δαμασκού απ΄ όπου αυτοί εκτοξεύουν ρουκέτες στις κεντρικές συνοικίες της συριακής πρωτεύουσας.

Από τις 30 Οκτώβρη η ρωσική πολεμική αεροπορία πραγματοποιεί αλλεπάλληλες επιδρομές κατά στρατιωτικών θέσεων, κέντρων τηλεπικοινωνιών, μεταφορών αλλά και αποθηκών πυρομαχικών που ανήκουν στην ISIS.

Πηγή DimpeNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Μιχάλη Ιγνατίου 

Μόνο ως φυσιολογικό επακόλουθο θα μπορούσε κανείς να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις που έχουν προκληθεί από το βιβλίο Ιστορίας γενικής κατεύθυνσης της Γ’ Λυκείου, το οποίο έχει δοθεί στα Ελληνόπουλα από πέρσι, όπου τα Σκόπια καταγράφονται σε «επεξηγηματικό» χάρτη ως «Μακεδονία».

Είναι προφανώς παρακινδυνευμένο να εμπλακεί κανείς σε συνωμοσιολογία παίρνοντας πάνω του την ευθύνη να κατηγορήσει τον οποιονδήποτε για «ανθελληνικά κίνητρα» και θα πρέπει στην Ελλάδα όλοι να μάθουμε την αρετή της αυτοσυγκράτησης και της αντίστασης στις «σειρήνες» του φθηνού εντυπωσιασμού, παρότι αυτό συνεπάγεται κόστος σε όρους αναγνωσιμότητας και επισκεψιμότητας.

Πολλώ δε μάλλον όταν στο χάρτη αναφέρονται περιοχές (Βουκοβίνα, Βεσσαρβαία) που επίσης δεν αποτελούσαν την εποχή που καλύπτει ο χάρτης κρατικές οντότητες, αλλά γεωγραφικές περιοχές. Ωστόσο, παρά τα όσα μπορούν να αναφερθούν ένθεν κακείθεν, η υπόθεση προσφέρεται για ορισμένες σοβαρές παρατηρήσεις, γενικού περιεχομένου.

Είναι λοιπόν εξίσου επιτακτικό να σοβαρευτούμε συλλογικά και εις έκαστος εξ ημών να κάνει τη δουλειά με την οποία έχει επιφορτιστεί, στον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα με μεγαλύτερη ευθύνη. Είναι εξ ορισμού σαφές, ότι η γνώμη των υπευθύνων να δώσουν το τελικό «ΟΚ» για να δοθεί το βιβλίο στα σχολεία, αλλά και των συγγραφέων, έχει ενδιαφέρον.

Είναι όμως εξίσου σαφές, ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία, όπου μπορεί ο καθένας να έχει και να απολαμβάνει – κυριολεκτικά – την ελευθερία να διατυπώνει την άποψή του, είτε είναι πολιτικώς ορθή είτε όχι, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν όρια, ώστε να αποφεύγονται οι παρανοήσεις και οι καταχρήσεις.

Όταν υπάρχει μια γενική κατεύθυνση στα θέματα παιδείας από το αρμόδιο υπουργείο Παιδείας, άπαντες οι μισθοδοτούμενοι από τον δημόσιο κορβανά, οφείλουν να συμμορφώνονται, αφήνοντας στην άκρη την άποψή τους, είτε αυτή τάσσεται υπέρ πιο έντονα «εθνικής» παιδείας, είτε πιο «αναθεωρητικής».

Κι ας μη διανοηθεί κανείς να ισχυριστεί πως δεν αντιλαμβάνεται τι εννοώ, καθότι ο τόπος είναι μικρός και όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Όλες οι απόψεις είναι σεβαστές, όμως θα πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι δεν θα προχωρήσει μπροστά η χώρα εάν την αποδεχόμαστε «α λα καρτ» υπό την προϋπόθεση ευθυγράμμισης με τις προσωπικές μας απόψεις.

Ο ένας πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις επισημάνσεις του άλλου, έχοντας πάντα στο μυαλό, ότι η συνισταμένη αυτής της διαδικασίας θα καταλήξει στα σχολεία και στα παιδιά. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου εκπαιδευτικοί θεωρούν πως αποτελεί αποδεκτή εκπαιδευτική πρακτική και υπεύθυνη στάση το να αναλαμβάνουν πρωτοβουλία και να προσαρμόζουν το περιεχόμενο της διδασκαλίας τους στα δικά τους πιστεύω.

Ασχέτως αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί με αυτές τις απόψεις, θα πρέπει να τους θυμίσω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο «αμάρτημα» στην εκπαιδευτική διαδικασία, από το να θεωρήσει κάποιος ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια, να αυτο-χριστεί …πεφωτισμένος και να αντιμετωπίζει με μεσσιανικό τρόπο τον ρόλο του.

Για παράδειγμα, εάν κάποιος καθηγητής δηλώνει …διεθνιστής και οπαδός της θεωρίας κατάργησης των εθνικών συνόρων, δεν μπορεί να το προτάξει στους μαθητές του, αλλά ενδεχομένως να το παρουσιάσει ως μία κριτική θεώρηση στην αναμφισβήτητη διεθνή κρατική πραγματικότητα, ως ο επικρατών τρόπος οργάνωσης παγκοσμίως.

Διότι εάν δεν το τηρήσει, αυτομάτως θα έχει νομιμοποιήσει την άλλη πλευρά να κάνει ακριβώς το ίδιο, με τα παιδιά στο επίκεντρο να αποτελούν το θύμα των λιγότερο ή περισσότερο ορθολογικών απόψεων και αντιλήψεων των δασκάλων και των καθηγητών τους. Πέραν κάποιων γενικών αρχών που δεν μπορούν παρά να καθορίζονται κεντρικά, σε επίπεδο υπουργείου Παιδείας, αν έχει κάτι σημασία, είναι το να αντιληφθούν τη σχετικότητα της έννοιας «αλήθεια».

Σημασία έχει η διαμόρφωση προσωπικής άποψης, μετά από μελέτη, μια άποψη η οποία θα εμπλουτίζεται και θα τροποποιείται στην πορεία των χρόνων που εξελίσσεται ένας άνθρωπος, μαζί με την εμπειρία του. Η κομβική διαδικασία για τους δασκάλους και τους καθηγητές είναι το να εμφυσήσουν στα παιδιά μετριοπάθεια και σε μεταγενέστερο στάδιο τη συναίσθηση των κινδύνων που συνεπάγεται η υιοθέτηση της οποιασδήποτε άποψης.

Διότι παίρνοντας το ανωτέρω παράδειγμα των οπαδών και των αντιπάλων της κρατικής οργάνωσης του σύγχρονου κόσμου, στην πρώτη περίπτωση ένας προσανατολισμός που δίνει έμφαση στην πολυεπίπεδη «υπεροχή» μας έναντι του άλλου σε φέρνει αντίπαλο με την αντίστοιχη διαδικασία που υπάρχει σε όλες τις άλλες χώρες, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, η χώρα εκτίθεται στον κίνδυνο έξωθεν χειραγώγησης αυτής της αντίληψης με ιστορικά που ιστορικά ειδωμένο καταλήγει …σε αλλαγές συνόρων.

Και για να επιστρέψω στην αφορμή του σημερινού σχολίου δε χρειάζεται να κραυγάζουμε ούτε προς τη μία ούτε προς την άλλη κατεύθυνση, ανεξαρτήτως του προς τα που κλίνει η άποψή μας. Χρειάζεται σίγουρα όμως να αναθεωρήσουμε τη στάση μας συλλογικά και εν τέλει να γίνουμε όλοι μας πιο υπεύθυνοι.

Εθνικιστής δεν είμαι και θεωρώ άρρωστους ανθρώπους τους εθνικιστές και γενικά τους ακραίους. Διότι ο εθνικισμός περιέχει και μίσος για τον συνάνθρωπο και όσοι σεβόμαστε τη Δημοκρατία τον απορρίπτουμε. Άλλο πράγμα ο εθνικισμός και άλλο ο πατριωτισμός . Όμως, ο κ. Νίκος Φίλης και οι συνεργάτες του στο υπουργείο Παιδείας πρέπει να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο βιβλίο. Και βέβαια να μην αφήσουν το θέμα στην κ. Αναγνωστοπούλου διότι θα αναγκαστούμε να δώσουμε και το …παλιάμπελο.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Αρχίζουμε με το ερώτημα: Υπάρχει κάποια Οδηγία (ντιρεκτίβα) της Ευρ. Ενώσεως για το μάθημα των Θρησκευτικών; Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Η Ευρ. Ένωση έχει καταστήσει σαφές από την Συνθήκη του Άμστερνταμ του 1997 και μέχρι σήμερα με όλα τα επίσημα κείμενά της (βλέπε την ισχύουσα Συνθήκη της Λισσαβόνας) ότι τα ζητήματα που αφορούν στις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας καθώς και στην διδακτέα ύλη της παιδείας δεν είναι ζητήματα δικής της αρμοδιότητος, αλλά του κάθε κράτους –μέλους ξεχωριστά. Επί πλέον η Ευρ. Ένωση δηλώνει ότι σέβεται την εθνική και πολιτιστική ταυτότητα των λαών, οι οποίοι την αποτελούν.

Του Κωνσταντίνου Χολέβα (Πολιτικός Επιστήμων)


Έτσι, λοιπόν, και το μάθημα των Θρησκευτικών δεν ακολουθεί κάποια ενιαία γραμμή, αλλά διαφέρει από χώρα σε χώρα αναλόγως των τοπικών ιστορικών και πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων. Εννοείται ότι τα κράτη μέλη νομοθετούν με σεβασμό προς τις Διεθνείς Συμβάσεις περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και επιδιώκουν την καλλιέργεια της υγιούς θρησκευτικής συνειδήσεως μακρυά από κάθε φανατισμό και μισαλλοδοξία.

Εκείνο το κείμενο, το οποίο προκαλεί παρερμηνείες είναι η Σύσταση 1720/2005 της Κοινοβουλευτικής Συνελεύσεως του Συμβουλίου της Ευρώπης με τίτλο «Θρησκεία και Εκπαίδευση». Η Σύσταση αυτή έχει συμβουλευτικό και όχι υποχρεωτικό χαρακτήρα, άλλωστε το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι ένα όργανο διαφορετικό από την Ευρ. Ένωση και έχει ως μέλη 47 και όχι μόνον 27 χώρες.

Έστω κι αν σε κάποια σημεία η Σύσταση αυτή δίνει επιχειρήματα στους οπαδούς μιας θρησκειολογικής-κοινωνιολογικής στροφής του μαθήματος των Θρησκευτικών, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι απευθύνεται κυρίως σε χώρες, οι οποίες για διαφόρους λόγους δεν είχαν εισαγάγει μέχρι εκείνη την χρονιά κάποια στοιχεία θρησκευτικής εκπαιδεύσεως στο σχολείο, όπως η Γαλλία και οι πρώην κομμουνιστικές χώρες.

Η σαφέστερη απόδειξη του γεγονότος ότι η Ευρ. Ένωση προτιμά το ομολογιακό και όχι το θρησκειολογικό περιεχόμενο του μαθήματος είναι το πρόγραμμα των λεγομένων Ευρωπαϊκών Σχολείων. Τα σχολεία αυτά απευθύνονται στα παιδιά των υπαλλήλων των διαφόρων υπηρεσιών της Ευρ. Ενώσεως στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο, στο Λουξεμβούργο και αλλού. Χρηματοδοτούνται από την Ευρ. Επιτροπή (Commission), η οποία καθορίζει το πρόγραμμα και την ύλη.

Το Δημοτικό έχει 5 τάξεις και η Μέση Παιδεία 7 τάξεις. Το μάθημα των Θρησκευτικών περιλαμβάνεται υποχρεωτικά και στις 12 τάξεις με την δυνατότητα εναλλακτικού μαθήματος Ηθικής. Οι γονείς καλούνται να δηλώσουν αν είναι Ορθόδοξοι, Ρωμαιοκαθολικοί κ.λπ. και οι μαθητές χωρίζονται στις αντίστοιχες ομάδες ώστε το μάθημα να έχει ομολογιακό περιεχόμενο. Οι διδάσκοντες και η ύλη επιλέγονται από την ηγεσία των τοπικών θρησκευτικών κοινοτήτων.

Για τα Ορθόδοξα παιδιά την ευθύνη έχει η τοπική Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Μάλιστα αν διαβάσει κάποιος την ύλη που διδάσκεται στο Ελληνικό Τμήμα του επταταξίου Ευρωπαϊκού Γυμνασίου του Λουξεμβούργου θα δει ότι διδάσκονται πέραν των βιβλίων Θρησκευτικών του ΟΕΔΒ και άλλα χρήσιμα κείμενα, όπως η Καινή Διαθήκη από το πρωτότυπο και από μετάφραση, η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου κ.λπ. Εμπράκτως, λοιπόν, η Ευρ. Ένωση τάσσεται υπέρ του ομολογιακού και όχι του θρησκειολογικού μαθήματος.

Η Γερμανία, η μεγαλύτερη χώρα της Ευρ. Ενώσεως, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα εφαρμογής του ομολογιακού μαθήματος. Το μάθημα των Θρησκευτικών είναι κατά το Σύνταγμα (άρθρο 7, παρ. 2 και 3) υποχρεωτικό και ισότιμο με τα άλλα μαθήματα. Εξετάζεται, βαθμολογείται και ο βαθμός αναγράφεται στο ενδεικτικό. Ο καθηγητής του Ορθοδόξου Θεολογικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου του Μονάχου Ανάργυρος Αναπλιώτης, μάς δίνει τις εξής πληροφορίες για την Γερμανία με άρθρο του, το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Απριλίου 2008:
Ο θεολόγος καθηγητής είναι απολύτως ισότιμος με όλους τους άλλους καθηγητές, μπορεί δε να είναι λαϊκός ή κληρικός και μισθοδοτείται από το κράτος. Το μάθημα διδάσκεται με ομολογιακό –δογματικό περιεχόμενο και οι ανεγνωρισμένες ως Ν.Π.Δ.Δ. θρησκευτικές κοινότητες έχουν το δικαίωμα να γράφουν τα βιβλία και να ελέγχουν τους διδάσκοντες.

Κατόπιν δηλώσεως των γονέων οι μαθητές παρακολουθούν το μάθημα με βάση τις αρχές του Ρωμαιοκαθολικισμού ή της Ευαγγελικής Εκκλησίας ή της Ορθοδοξίας. Οι μαθητές που δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν ομολογιακά θρησκευτικά υποχρεούνται να παρακολουθήσουν μάθημα Ηθικής. Εκείνοι, λοιπόν, που επικρίνουν το ελληνικό μάθημα των Θρησκευτικών ας έχουν υπ’ όψιν τους ότι στην Γερμανία το μάθημα είναι αυστηρότερα ομολογιακό απ’ ό,τι στην Ελλάδα.

Στην Ιταλία το μάθημα έχει σαφώς ομολογιακό περιεχόμενο. Βάσει του Νόμου 121 της 25-3-1985, ο οποίος βασίζεται στο Κονκορδάτο της 18-2-1984 μεταξύ Βατικανού και Ιταλικής Δημοκρατίας, «η Ιταλική Δημοκρατία, αναγνωρίζοντας την αξία της θρησκευτικής κουλτούρας και λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι οι αρχές του Καθολικισμού αποτελούν τμήμα της ιστορικής κληρονομιάς του ιταλικού λαού, θα συνεχίσει να εξασφαλίζει, στο πλαίσιο του σχολείου, την διδασκαλία της Ρωμαιοκαθολικής πίστης στα δημόσια σχολεία κάθε βαθμίδος πλην των Πανεπιστημίων».
Το μάθημα, λοιπόν, διδάσκεται σε όλα τα δημόσια σχολεία με βάση το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Η παρακολούθηση είναι προαιρετική και όσοι δεν επιλέγουν τα Θρησκευτικά πρέπει να επιλέξουν κάποιο άλλο από τα επιλεγόμενα μαθήματα. Πάντως πάνω από το 90% των μαθητών σε όλες τις βαθμίδες επιλέγει τα Ρωμαιοκαθολικά Θρησκευτικά.

Το βελγικό Σύνταγμα προβλέπει ( άρθρο 24, παρ. 1) ότι τα δημόσια σχολεία πρέπει να διδάσκουν ομολογιακό μάθημα Θρησκευτικών και οι απαλλασσόμενοι να παρακολουθούν μάθημα Ηθικής. Παρά την ύπαρξη τριών Υπουργείων Παιδείας στο Βέλγιο (για Φλαμανδόφωνους, Γαλλόφωνους και Γερμανόφωνους μαθητές) στο μάθημα των Θρησκευτικών επικρατεί ομοφωνία. Η συντριπτική πλειοψηφία διδάσκεται το μάθημα με Ρωμαιοκαθολικό περιεχόμενο, αλλά, αν υπάρχει ικανός αριθμός μαθητών, μπορεί να κληθεί δάσκαλος και από κάποια άλλη από τις αναγνωρισμένες θρησκείες της χώρας. Όλοι οι διδάσκοντες πληρώνονται από το Κράτος.

Στην Ισπανία το μάθημα είναι ομολογιακό και θεμελιώνεται στις αρχές της Ρωμαιοκαθολικής πίστης. Με τον Οργανικό Νόμο περί Εκπαιδεύσεως της 3-5-2006, ο οποίος κάνει μνεία του Κονκορδάτου μεταξύ Βατικανού και Ισπανικού κράτους, υποχρεούται κάθε σχολείο να έχει καθηγητές για την διδασκαλία του μαθήματος σε ομολογιακή βάση. Η παρακολούθηση είναι προαιρετική για τους μαθητές με βάση την δήλωση των γονέων. Τα τελευταία στοιχεία που έχουμε αναφέρουν ότι περίπου το 80% των μαθητών παρακολουθούν Ρωμαιοκαθολικά Θρησκευτικά.

Κατόπιν σχετικής αποφάσεως του Συνταγματικού Δικαστηρίου στην επιλογή των διδασκόντων μετέχουν και οι Ρωμαιοκαθολικοί Επίσκοποι. Υπάρχει η δυνατότητα διδασκαλίας ομολογιακού μαθήματος και για Μουσουλμάνους ή Εβραίους, εφ’ όσον δημιουργείται ομάδα με επαρκή αριθμό μαθητών. Όσοι δεν παρακολουθούν τα Θρησκευτικά υποχρεούνται να παρακολουθήσουν μάθημα Φιλοσοφικής Ηθικής.

Στην Αυστρία η νομοθεσία προβλέπει ομολογιακό μάθημα Θρησκευτικών στα δημόσια σχολεία. Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών παρακολουθεί μάθημα βασισμένο στο Ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Οι καθηγητές πληρώνονται από το κράτος.

Στη Δανία το υποχρεωτικό σχολείο διαρκεί 9 χρόνια και λέγεται Folkeskole. Υπάρχει σε όλες τις τάξεις υποχρεωτικό μάθημα «Χριστιανικών σπουδών». Ο τίτλος του μαθήματος υποδηλώνει και το περιεχόμενό του που προσανατολίζεται περισσότερο προς την επικρατούσα θρησκεία. Στο τριτάξιο Γυμνάσιο (Λύκειο) διδάσκεται υποχρεωτικό μάθημα «θρησκευτικών σπουδών».

Στη Ρουμανία το μάθημα επανήλθε μετά από 65 χρόνια. Τα Θρησκευτικά διδάσκονται με βάση την Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία πλην ορισμένων περιοχών, όπου κατοικούν Ρωμαιοκαθολικοί. Κάθε πρωί οι μαθητές απαγγέλλουν το «Πάτερ Ημών» και στις αίθουσες των τάξεων υπάρχουν Ορθόδοξες εικόνες.

Στη Γαλλία από το 1905 απαγορεύεται κάθε θρησκευτική διδασκαλία μέσα στο πρόγραμμα του δημοσίου σχολείου, όμως γίνονται συζητήσεις ώστε το ισχύον καθεστώς να αλλάξει μετά από διαβούλευση με τις μεγάλες θρησκευτικές κοινότητες. Επιτρέπεται, πάντως, να έρχεται κληρικός της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας για κήρυγμα στα σχολεία, αν το ζητήσει ο προβλεπόμενος από τον νόμο αριθμός γονέων.

Πάντως σε δύο περιφέρειες, στην Αλσατία και στην Λωρραίνη, υπάρχει υποχρεωτικό μάθημα Θρησκευτικών με ομολογιακό περιεχόμενο, το οποίο ρυθμίζουν οι δύο μεγάλες κοινότητες, των Ρωμαιοκαθολικών και των Προτεσταντών. Εξ άλλου το 90% των ιδιωτικών σχολείων ανήκουν στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και εκεί διδάσκεται υποχρεωτικό μάθημα Θρησκευτικών.

Το Ηνωμένο Βασίλειο (κυρίως στην Αγγλία, διότι η Σκωτία παρουσιάζει ιδιαιτερότητες) παρέχει υποχρεωτικό μάθημα Θρησκευτικών Σπουδών στα δημόσια σχολεία με περιεχόμενο που διαφέρει κατά περιοχές και κατά σχολικές μονάδες. Ο πρώτος τύπος μαθήματος είναι καθαρά θρησκειολογικός («μαθαίνοντας για τις θρησκείες»).

Πολλοί εκπαιδευτικοί διαμαρτύρονται ότι το μάθημα έχει απομακρυνθεί από τη Βίβλο και δεν καλλιεργεί πρότυπα για τους νέους. Γι’ αυτό έχει δοθεί η δυνατότητα στη σχολική μονάδα να επιλέγει σε συνεννόηση και με τους γονείς έναν δεύτερο τύπο μαθήματος που ονομάζεται «μαθαίνοντας από τη θρησκεία» και περιέχει σημαντικές αναφορές στη Χριστιανική κληρονομιά της χώρας.

Το Σουηδικό μοντέλο είναι απόλυτα θρησκειολογικό και ουδετερόθρησκο. Θεωρείται εφαρμόσιμο μόνο στη συγκεκριμένη χώρα λόγω των πολύ χαλαρών δεσμών της πλειοψηφίας του πληθυσμού με την επικρατούσα θρησκεία. Παρά το θρησκειολογικό περιεχόμενο γίνεται προσπάθεια να τονισθεί η συμβολή του Χριστιανισμού στην κοινωνία και στον πολιτισμό της Σουηδίας.

Στη Νορβηγία ο μαθητής σε όλες τις βαθμίδες πρέπει να επιλέξει μεταξύ του μαθήματος που ονομάζεται Χριστιανική Παιδεία και του μαθήματος που ονομάζεται Θρησκειολογική και Ηθική Εκπαίδευση. Όσοι επιλέγουν τον πρώτο τύπο μαθήματος διδάσκονται τις βασικές αξίες του Χριστιανισμού με προσανατολισμό προς την Ευαγγελική Λουθηρανική Ομολογία.

Στην Πορτογαλία το μάθημα των Θρησκευτικών έχει ομολογιακό (Ρωμαιοκαθολικό) περιεχόμενο. Οι μαθητές που δεν επιθυμούν να το παρακολουθήσουν επιλέγουν κάποιο μάθημα Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής.

Στην Πολωνία το μάθημα είναι βασικό σε όλες τις βαθμίδες, ομολογιακό και δημοφιλέστατο. Το 96% των μαθητών του Δημοτικού και το 90% των μαθητών του Γυμνασίου-Λυκείου παρακολουθούν το μάθημα που διδάσκεται από καθηγητές επιλεγμένους από τη ρωμαιοκαθολική εκκλησιαστική αρχή. Οι υπόλοιποι ζητούν απαλλαγή.

Στη Φινλανδία το μάθημα είναι υποχρεωτικό και ομολογιακό σε όλες τις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαιδεύσεως. Όσοι ζητούν απαλλαγή παρακολουθούν το μάθημα της Φιλοσοφίας/Ηθικής. Η Ορθόδοξη μειονότητα έχει το δικαίωμα να διδάξει τα Ορθόδοξα Θρησκευτικά με δικούς της διδάσκοντες, αν το ζητήσουν τουλάχιστον τρεις μαθητές σε κάθε σχολική μονάδα.

Η Κύπρος ακολουθεί κατά 90% το ελληνικό Αναλυτικό Πρόγραμμα για τα Θρησκευτικά και χρησιμοποιεί τα σχολικά εγχειρίδια του ελληνικού ΟΕΔΒ.

Από τα ενδεικτικά αυτά παραδείγματα βλέπουμε ότι στην Ευρ. Ένωση το ομολογιακό (ανοικτό και όχι με μορφή κατήχησης) μάθημα Θρησκευτικών και μάλιστα βασισμένο στη διδασκαλία της επικρατούσης θρησκείας είναι ο κανόνας και δεν θεωρείται αναχρονισμός. Η θρησκειολογία είναι η εξαίρεση. Εξ άλλου παρατηρούμε ότι για εκείνους που απαλλάσσονται οι περισσότερες χώρες προβλέπουν ένα μάθημα ηθοπλαστικού χαρακτήρος, διότι το σχολείο δεν έχει σκοπό μόνο την μετάδοση γνώσεων, αλλά και την διάπλαση της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Πηγή Αντίβαρο

Για βιβλιογραφία και περισσότερες πληροφορίες παραπέμπω σε δύο σημαντικά πονήματα:

Τη διδακτορική διατριβή της Θεολόγου Ιωάννας Κομνηνού με τίτλο «Η Ευρωπαϊκή διάσταση της σχολικής θρησκευτικής αγωγής», ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, 2014.

Το συλλογικό έργο με τίτλο «Το μάθημα των Θρησκευτικών: Προβληματισμοί–επισημάνσεις-Προτάσεις», Έκδοση Τμήματος Κοινωνικής και Ποιμαντικής Θεολογίας ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 2014.)

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πέραν των κατωτέρω πληροφοριών του δημοσιογράφου και συγγραφέα Κώστα Βενιζέλου (συν-συγγραφέας μαζί με τους Μιχάλη Ιγνατίου και Νίκο Μελέτη του εξαιρετικού βιβλίου, «ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ, ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ, ΟΙ 129 ΗΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ», που δεν έπρεπε να υπάρχει Έλληνας που να μην το έχει μελετήσει) για προσπάθεια της τουρκίας προσάρτησης των κατεχομένων υπάρχουν και άλλες κινήσεις της κατοχικής «Ελληνικής» διπλωματίας που δημιουργούν μεγάλες ανησυχίες για την Ελληνική Κύπρο.

Ειδικότερα ο εικονιζόμενος άδων ανωτέρω μαζί με ομοίους του, το νεοταξικό – φασιστικό, «We are the world» ΥΠΕΞ κ. Κοτζιάς (παλαιότερον διευθυντής του ΙΣΤΑΜΕ, του Ανανιακού ΠΑΣΟΚικού ιδρύματος), ετοιμάζεται να αναγνωρίσει το αποσχισθέν από τη Σερβία Κόσσοβο.

Αυτό προφανώς δημιουργεί τετελεσμένο για την κατοχική «ελληνική» εξωτερική πολιτική και για άλλα παρόμοια θέματα.

Με κύριο αυτό της Ελληνικής Κύπρου. Και όλα δείχνουν, ότι ο κ. Τσίπρας, «χωρίς να το θέλει», όπως στην περίπτωση του «καλού» του μνημονίου θα προχωρήσει «αποφασιστικά» σε κεκρυμμένη παρόμοια λύση στο Κυπριακό.

Θα επανέλθουμε και για το τί συμβαίνει στην ίδια την Ελλάδα με το λαθρομεταναστευτικό που θα αποτελέσει τον αφανισμό του Ελληνισμού. Πέραν των κινδύνων για τη Θράκη μας και τη Μακεδονία μας από τους γνωστούς νεοταξικούς «υπογραφάκηδες», Τσακαλώτους, Σίες Αναγνωστοπούλου και υπερκομματικών της ΣΙΑΣ.

Ακούστε τον, «καμαρώστε» τον και λυπηθείτε για το κατάντημα της Ελλάδας



Ευριπίδης Μπίλλης

Κίνηση προσάρτησης των κατεχομένων από την Τουρκία

Του Κώστα Βενιζέλου

Ως κίνηση προσάρτησης των κατεχομένων θεωρεί η Λευκωσία την κίνηση της Άγκυρας να μεταφέρει νερό στα κατεχόμενα μέσα από υποθαλάσσιους αγωγούς. Παράλληλα, είναι σαφές πως το λεγόμενο έργο του αιώνα, όπως το έχουν χαρακτηρίσει στην Τουρκία, εάν υλοποιηθεί χωρίς προβλήματα θα δημιουργήσει νέα δεδομένα στο νησί αλλά και στην περιοχή.

Η τελετή που επισήμως θα παραδοθεί το νερό στην κατεχόμενη Λευκωσία ορίστηκε- όπως μεταδόθηκε από την Άγκυρα να γίνει στις 29 Οκτωβρίου, ημερομηνία που είναι εθνική επέτειος στην Τουρκία (την 29η Οκτωβρίου του 1923 ο Μουσταφά Κεμάλ ανακήρυξε επισήμως τη Δημοκρατία της Τουρκίας). Η παρουσία του Τούρκου Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσδίδει τη σημασία που θέλει να δώσει η Άγκυρα στο έργο αυτό, το οποίο ουσιαστικά «ενώνει» την Τουρκία με την κατεχόμενη Κύπρο. Σημειώνεται πως εκτός των άλλων, η τελετή θα γίνει μερικές μόνο μέρες πριν τις εκλογές στην Τουρκία, που χρονικά τοποθετούνται την 1η Νοεμβρίου. Βεβαίως η Άγκυρα προσδίδει μεγαλύτερη σημασία στο έργο αυτό από μια προεκλογική αξιοποίηση από τον Ερντογάν.

Προ ημερών το νερό από την Μερσίνη της Τουρκίας έφτασε- με καθυστέρηση δυο χρόνων- στις ακτές της Κερύνειας με υποθαλάσσιο αγωγό 250 μέτρων. Από τότε το νερό ρέει σε ποταμούς «για να φύγει η αλμύρα και να καθαρίσουν οι αγωγοί»

Πολλοί εκτιμούσαν αρχικά ότι το μεγάλο αυτό εγχείρημα δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί λόγω του μεγάλου βαθμού δυσκολίας στην υλοποίηση του έργου. Ωστόσο, το έργο φαίνεται πως έχει, ουσιαστικά ολοκληρωθεί αν και ακόμη έχει δρόμο να διανύσει προς την πλήρη υλοποίησή του. Κυρίως θα δοκιμαστεί στην πορεία καθώς με την υλοποίηση του αναλαμβάνεται ρίσκο. Όπως εξηγούν ειδικοί περιέχονται κίνδυνοι και κατά τη λειτουργία του. Υπάρχει πιθανότητα σύνθλιψης του αγωγού από εξωτερικές πιέσεις ( βρίσκεται σε βάθος 250 μέτρων στη θάλασσα) αλλά και από σύγκρουση ( π.χ. υποβρύχια αν και αναφέρθηκε ότι τοποθετήθηκαν ειδικοί πομποί προειδοποίησης ή ακόμη και μεγάλα ψάρια). Σημειώνεται πως ένας από τους λόγους που υπήρξε καθυστέρηση ήταν και οι καιρικές συνθήκες, που σαφώς και επηρεάζουν το έργο. Ειδικοί με τους οποίους επικοινώνησε ο «Φ», διερωτήθηκαν εάν υπάρχει δυνατότητα για άμεση επιδιόρθωση βλαβών, όταν για παράδειγμα πέρσι στην Κύπρο από μια βλάβη στο δίκτυο στην Τερσεφάνου η Λευκωσία έμεινε χωρίς νερό μια εβδομάδα. Και η βλάβη ήταν στην στεριά και όχι στη θάλασσα.

Είναι σαφές πως με βάση τους τουρκικούς σχεδιασμούς, το νερό θα αυξήσει τις «ανάγκες» σε εργατικά χέρια στους τομείς της γεωργίας ( κάνουν λόγο για «ολοπράσινη περιοχή») και του τουρισμού. Λύση στις ανάγκες που θα προκύψουν, σημειώνουν ενημερωμένες πηγές, θα δώσει η Τουρκία με τη μεταφορά εποίκων στο νησί. Θα χρειαστούν, όπως αναφέρθηκε, «εργατικά χέρια».

Παράλληλα, έχει αναφερθεί πως θα αυξηθούν οι ανάγκες και σε σχέση με το ηλεκτρικό ρεύμα. Όπως πρόσφατα έγραψε ο «Φ», με την εφαρμογή του έργου και τη λειτουργία των αντλιοστασίων. Είναι γι αυτό που προωθείται από τουρκικής πλευράς με γρήγορους ρυθμούς η συμφωνία που επιτεύχθηκε στις διαπραγματεύσεις για ενοποίηση του δικτύου του ηλεκτρισμού( θα ζητήσουν να αγοράζουν ρεύμα από την ΑΗΚ). Προς αυτή την κατεύθυνση έγιναν δυο δοκιμές, μια στην περιοχή της Λάρνακας και δεύτερη στην Αθαλάσσα. Θα γίνει και τρίτη σε άλλη περιοχή.Για να γίνει, όμως, ενοποίηση του συστήματος, έστω και εάν δεν είναι σε συνεχή βάση, προϋποθέτει τεχνική μελέτη, που θεωρείται αναγκαία και για την ασφάλεια του συστήματος. Θεωρείται απαραίτητη και για την ασφάλεια όσων θα χρησιμοποιούν το ηλεκτρικό ρεύμα.

ΨΕΥΔΟΫΠΟΥΡΓΟΣ: Δοκίμασε από τον αγωγό νερό

Ο ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ Υπουργός Τουρισμού του ψευδοκράτους, Φάιζ Σουτζούογλου πραγματοποίησε επί τόπου επιθεώρηση στην παραλία όπου άρχισε να ρέει το νερό που μεταφέρθηκε από την Τουρκία με κρεμαστό αγωγό 250 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο Σουτζούογλου, ο οποίος γεύτηκε το νερό, «εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τη μητέρα πατρίδα την Τουρκία για την υλοποίηση του σχεδίου αυτού».

Όπως μεταδίδεται από τα κατεχόμενα, ο Σουτζούογλου είπε ότι το νερό, που ρέει τώρα από τον αγωγό, θα μπορούσε να λύσει το υδάτινο πρόβλημα ολόκληρου του νησιού. Είπε ότι το νερό θα επιφέρει ένα σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα για τους Τουρκοκυπρίους. Επίσης τόνισε την θετική επίδραση του νερού που θα έχει στη διαπραγματευτική διαδικασία στην Κύπρο.

ΤΑΛΑΤ: Η διαχείριση στο «κράτος» όχι σε ιδιωτική εταιρεία

Ο ΠΡΩΗΝ κατοχικός ηγέτης, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ διαφώνησε με τη θέση πως το νερό θα πρέπει να τυγχάνει διαχείρισης από ιδιωτική εταιρεία. Είπε πως το σωστό είναι να δημιουργηθεί από το ψευδοκράτος ένας ανεξάρτητος φορέας, ο οποίος να αναλάβει τη διαχείριση του νερού από την Τουρκία, καθώς και όλους τους πόρους του νησιού.

Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ απέφυγε επιμελώς να αναφέρει εάν η θέση για να αναλάβει τουρκική ιδιωτική εταιρεία αποτελεί εντολή της Άγκυρας. Είπε πως δεν γνωρίζει, αν και αυτό είναι το θέμα που συζητείται στα κατεχόμενα.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Δεν πρόκειται για ένα πρόγραμμα λιτότητας, καθώς περιλαμβάνει 86 δις. που θα πάνε στην Ελλάδα. Οι μεταρρυθμίσεις είναι η προϋπόθεση για την ύπαρξη μιας ελληνικής οικονομίας επαρκώς ανταγωνιστικής για να είναι πραγματικά μια οικονομία της Ευρωζώνης. Εάν το καταφέρουμε αυτό, η Ελλάδα έχει τεράστια περιουσιακά στοιχεία και θα γίνει και πάλι ελκυστική για τους επενδυτές».
Είναι λίγο καιρό τώρα που ο Ευρωπαίος Επίτροπος θέτει μετ’ επιτάσεως στο «τραπέζι» τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας και μάλιστα με τρόπο ορθολογικό, όχι με στόχο την καταλήστευση της ελληνικής περιουσίας που θέλει η τόσο δημοφιλής θεωρία συνωμοσίας στην Ελλάδα. Αυτά επανέλαβε και στις δηλώσεις του προς το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.

Αναφέρει ξεκάθαρα, ότι το χρέος την Ελλάδα δεν πρέπει να την απασχολεί, αλλά η προσπάθειά της πρέπει να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη, ώστε να μη δημιουργήσει καινούργια δανειακά βάρη, ώστε αργά και σταθερά να μειώσει τα υφιστάμενα. Διότι όσο κι αν δεν το καταλαβαίνουν πολλοί, οι θεωρίες τις Ζωής Κωνσταντοπούλου είναι απόλυτα βλακώδεις και αποκαλύπτουν τεράστια άγνοια για τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει το διεθνές οικονομικό σύστημα.

Κανείς δεν πρόκειται να αποπληρώσει το χρέος. Το χρέος απλά το εξυπηρετείς. Διότι η Κωνσταντοπούλου, αφού αποφάνθηκε μετά δακρύων ότι κάθε παιδάκι που γεννιέται θα χρωστάει 40.000 ευρώ, ίσως έπρεπε να διαιρέσει και τα 16 τρισεκατομμύρια χρέους των ΗΠΑ με τα 300 εκατομμύρια του πληθυσμού της να μας πει χοντρικά πόσα θα χρωστούν στη χώρα του Μπάρακ Ομπάμα…

Πόσες φορές έχουμε γράψει κι εμείς το ίδιο πράγμα… Ότι αν πάει μια εταιρία στην τράπεζα για να δανειοδοτηθεί, αυτό που θα κοιτάξουν για να τη δανείσουν είναι τα περιουσιακά της στοιχεία. Αυτή την περιουσία όμως την αποτιμούν σε χρήμα. Αυτό είναι το έγκλημα που έχουν κάνει και αυτοί και οι προηγούμενοι (οι κυβερνώντες) στην Ελλάδα.

Κανείς δεν τους δεν ζήτησε να αποτιμήσουν την ελληνική περιουσία που έχει δεσμευθεί για τα δάνεια, παρότι αυτό προβλέπεται ρητά νομικώς… Πόσοι θα έπρεπε να πάνε φυλακή (κυριολεκτούμε), εάν αποδειχθεί ότι τα άνω των 70.000 ακινήτων που έχουν προς αποκρατικοποίηση στο ΤΑΙΠΕΔ, δεν κοστίζουν 25 δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν προϋπολογίσει αυθαίρετα, αλλά άνω του μισού τρισεκατομμυρίου που ψιθυρίζουν παράγοντες της αγοράς;

Ποιοι ήταν έτοιμοι να τα βουτήξουν ως αρπακτικά και να κερδοσκοπήσουν σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας; Είναι αυτό υποτιμητική κερδοσκοπία και χειραγώγηση της ελληνικής οικονομίας ή όχι; Μην ανησυχείτε όμως. Αυτά τα θέματα τα λύνει η ίδια η ζωή. Πολύ σύντομα θα ανοίξει αυτό το κεφάλαιο και η συμμορία που λυμαινόταν τον τόπο επί δεκαετίες θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις, ίσως όχι μόνο στην ελληνική Δικαιοσύνη, καθότι το παιχνίδι έχει ξεφύγει πλέον εκτός συνόρων, ενώ ευθύνες υπάρχουν και μεταξύ των εταίρων, σε θεσμικό – ΕΕ – αλλά και κυβερνητικό – αυτό των δανειστών – επίπεδο. Διότι κι άλλοι κερδοσκόπησαν και συμπεριφέρθηκαν με ιδιοτέλεια στο ελληνικό οικονομικό κουφάρι.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Άδωνις ήταν ντοπέ όταν έριχνε την πιλάλα προς τα γραφεία της Ν.Δ. με τις υπογραφές ανά χείρας; Ακολουθεί η απάντηση!

Λογικά όλοι οι υποψήφιοι είναι ντοπαρισμένοι. Το αφιόνι της εξουσίας ουδέναν αφήνει ασυγκίνητο. Ο Αδωνις, λοιπόν, που έπεσε στο πηγάδι της φιλοδοξίας από τόσο δα μνημονιακός ανήρ, ήταν φουλ στη νόμιμη αλλά άκρως επικίνδυνη ουσία που λέγεται «προεδρίνη». Επίσης, θρυλείται ότι λάμβανε ορμόνη που έχει τη γνώριμη ονομασία «αρχηγίνη». Αυτές οι προηγμένες ντόπες εντοπίζονται εύκολα, αλλά δεν μπορούν να απαγορευτούν όπως η εφεδρίνη, η διμεθυλαμφεταμίνη και άλλες που λήγουν σε «ίνη» και τις χλαπακιάζουν οι ρέκορντμεν που κερδίζουν μετάλλια και ταλαιπωρούνται από παράξενες ασθένειες.

Οι ψυχοπνευματικές ντόπες χορηγούνται από τους πολιτικούς προϊσταμένους αλλά και τους ψηφοφόρους. Από τον αρχηγό σου είναι αναμενόμενο να «κουρδίζεσαι». Θέλει να του αποδίδεις και σε φουμάρει. Δουλειά του είναι. Αν ήταν υδραυλικός, θα σου περνούσε σωλήνα για να φεύγουν τα νερά του πλυντηρίου. Δεν είναι υδραυλικός, αλλά ψηφαρπάχτρας και γι' αυτό σε δουλεύει. Το παίζει στα δάχτυλα (το δούλεμα).

Σε καλοπιάνει, σου τάζει, σε καθησυχάζει μέχρι την πρώτη «στραβή». Τότε θα σε αδειάσει αδιστάκτως. Ενα από τα παλιά κόλπα που πάντα πιάνει είναι το ακόλουθο εμετικό: «Εξαίρετος ο τάδε, αλλά δεν είχε καλούς συνεργάτες». Λες και του διάλεξε συμβούλους και υπουργούς η νονά του το Πάσχα από στοκατζίδικο. Επίτηδες στρατολογεί λαμόγια και μπουμπούνες σε βαθμό αμοιβάδας, ώστε να αποτελούν την εμπροσθοφυλακή της γιούχας και του εισαγγελέα. Οι πολιτικοί τα ξέρουν αυτά από την εποχή που είναι πολιτευτές. Οταν γίνουν βουλευτές, θέλουν να αντιγράψουν τη μέθοδο του αρχηγού, λαμβάνοντας τη θέση του.

Και ο λαός δουλεύει αρχηγούς και κολαούζους. Τους λέει ό,τι θέλουν ν' ακούσουν μην τυχόν διά του καλοπιάσματος η ψήφος τους οδηγήσει στη Γη της Επαγγελίας που λέγεται «εγώ και οι δικοί μου να περνάμε καλά και οι άλλοι να πάνε να κουρεύονται». Ονειρο!

Κάπως έτσι θα ήταν η «Πολιτεία» του Πλάτωνα, αν ο αρχαίος φιλόσοφος ήταν εθισμένος στο κρακ και τις εισπνοές κηροζίνης...

Παναγιώτης Λιάκος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


O πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καυτηρίασε την προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αντιμετωπίσει την προσφυγική κρίση κατά τη διάρκεια της πολυαναμενόμενης επίσκεψής του στις Βρυξέλλες σήμερα η οποία σε ένα βαθμό επισκιάστηκε από την παραβίαση από ρωσικά μαχητικά του εναέριου χώρου της Τουρκίας κοντά στη Συρία.

Ο Τούρκος ηγέτης καυχήθηκε για τον αριθμό-ρεκόρ των προσφύγων που έχει υποδεχθεί η Τουρκία, ήτοι δύο εκατομμύρια ανθρώπους, από τη γειτονική Συρία και το Ιράκ και τον αντιπαρέβαλε με τον αριθμό των προσφύγων που διασχίζουν τα ευρωπαϊκά σύνορα.

«Την ώρα που εμείς φιλοξενούμε 2,2 εκατομμύρια πρόσφυγες, η Ευρώπη στο σύνολό της φιλοξενεί λιγότερους από 250.000 πρόσφυγες συνολικά» τόνισε ο Ερντογάν κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης, που μεταδόθηκε από την τηλεόραση, με Βέλγους επικεφαλής επιχειρήσεων.

Ο ίδιος φέρεται να είπε χθες σε υποστηρικτές του στη Γαλλία: «Τι λένε σε εμάς;… "Αμάν, μην ανοίγετε τις πόρτες σας, μην τους αφήνετε να φθάνουν σε εμάς"» έγραψε η εφημερίδα Hurriyet.

Τα καυστικά αυτά σχόλια που διατύπωσε ο Ερντογάν αφορούν Ευρωπαίους αξιωματούχους που ελπίζουν ότι θα τον πείσουν προκειμένου η Τουρκία να φιλοξενήσει περισσότερους Σύρους πρόσφυγες με αντάλλαγμα ευρωπαϊκή βοήθεια, ταυτόχρονα ωστόσο αντανακλούν την οργή της Τουρκίας απέναντι στην αποτυχία της ΕΕ να βοηθήσει περισσότερο στη διευθέτηση του εμφυλίου πολέμου της Συρίας, είτε με το να παρέμβει είτε με το να φιλοξενήσει περισσότερους πρόσφυγες.

Ανώτατοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αναμένεται να συναντηθούν με τον Τούρκο πρόεδρο αργότερα σήμερα και όπως επισημαίνει το πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς το πιθανότερο θα αποφύγουν οποιουδήποτε είδους κριτική σε βάρος ενός πολιτικού που αντιμετωπίζουν με καχυποψία, επιλέγοντας να απευθυνθούν σε εκείνον ως το δημοφιλέστερο πολιτικό της Τουρκίας που μπορεί να τους βοηθήσει να επιλύσουν την χειρότερη προσφυγική κρίση μετά τη διάσπαση της πρώην Γιουγκοσλαβίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στοιχεία-σοκ στις φορολογικές δηλώσεις! Το 63% ζει με ετήσιες οικογενειακές αποδοχές που φτάνουν έως και τα 12.000 ευρώ

Τη στιγμή που οι εκπρόσωποι των κομμάτων διασταυρώνουν τα ξίφη τους για το ποιο από τα τρία Μνημόνια είναι το λιγότερο επώδυνο, ο ελληνικός λαός στενάζει. Μια ματιά στα πρώτα στοιχεία από τις φορολογικές δηλώσεις αρκεί για να κατανοήσει κανείς τη φτωχοποίηση των Ελλήνων την τελευταία πενταετία.

Τα στοιχεία είναι σοκαριστικά, καθώς το 62,82% εμφανίζει οικογενειακές αποδοχές κάτω από 12.000 ευρώ! Ειδικότερα, από τις 5.900.000 κοινές φορολογικές δηλώσεις που υποβλήθηκαν έως και το τέλος Αυγούστου οι 3.700.00 έδειξαν οικογενειακές αποδοχές κάτω από 12.000 ευρώ, ποσοστό που έχει αυξηθεί κατά 14% από το 2010!

Μάλιστα, τα στοιχεία από τις φετινές δηλώσεις αφορούν το οικογενειακό και όχι το ατομικό εισόδημα, κάτι που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα ο αριθμός των φορολογουμένων με ατομικό εισόδημα κάτω των 12.000 ευρώ ξεπερνά τα 5.000.000, σε σύνολο περίπου 8.000.000 φορολογουμένων!

Πέρα απ' αυτό, από την εκκαθάριση του φόρου εισοδήματος, σε σύγκριση με το 2010, προκύπτει ότι έχουν μειωθεί κατά 200.000 οι πολίτες που δηλώνουν εισόδημα από 20.000 έως 30.000 ευρώ. Συγκεκριμένα, 550.000 οικογένειες εμφανίζουν εισόδημα 20.000-30.000 ευρώ, έναντι 752.850 το 2010!

Στο κλιμάκιο 30.000-50.000 ευρώ, από 604.000 οικογένειες το 2010, βρίσκονται πλέον 400.000. Ενδεικτικός όμως των επιπτώσεων της κρίσης είναι και ο αριθμός όσων δηλώνουν εισόδημα 50.000-100.000 ευρώ. Ενώ το 2010 έφταναν τους 244.884, περιορίστηκαν σε 110.000, δηλαδή μειώθηκαν κατά 50%. Οσον αφορά τους έχοντες οικογενειακό εισόδημα από 100.000 και πάνω, τα στοιχεία και εδώ είναι αποκαλυπτικά: από 38.549 το 2010 περιορίστηκαν σε 25.000 το 2014.

Η ανάγνωση των φορολογικών δηλώσεων εκατομμυρίων πολιτών φανερώνει ότι στην Ελλάδα των Μνημονίων η οικονομική ύφεση πλήττει ιδιαίτερα τη μεσαία τάξη, ενώ βαθαίνει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, κατάσταση που φαίνεται ότι θα επιδεινωθεί, καθώς η λυπητερή των μέτρων του τρίτου Μνημονίου βρίσκεται προ τον πυλών...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Μας ετοιμάζουν νέες εκπλήξεις εκτός του Μνημόνιου 3
  • Η "ελάφρυνση του χρέους" θα είναι το νέο σλόγκαν κυβέρνησης και δανειστών για να τελειώσουν την άλωση της χώρας
Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Με το μεγάλο ψέμα "ελάφρυνση του χρέους" από τους δανειστές και την κυβέρνηση ετοιμάζονται να εξαπολύσουν επίθεση εναντίον του ελληνικού λαού με δήθεν ισοδύναμα, δήθεν φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις και δήθεν χτύπημα της οικονομικής ελίτ.

Το Γιούρογκρουπ ψηφίζει τον δικό μας προϋπολογισμό

Όλοι αναμένουν τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού αλλά ό,τι και να δηλώσει τα πράγματα για την Ελλάδα έχουν πάρει πορεία ανοδική για τους στόχους των Θεσμών και καθοδική για ό,τι έχει απομείνει ακόμη όρθιο στην ελληνική οικονομία. Στο Γιούρογκρουπ μπαίνουν οι τελευταίες πινελιές των 45 προαπαιτούμενων και το τραγικότερο απαιτούν έκτακτο προϋπολογισμό άμεσης ανάγκης για το 2016 με στόχο το Κράτος να εισπράξει από φόρους 46 δις ευρώ ενώ ανεβάζουν την ύφεση της χώρα κατά 5% κατακρημνίζοντας την θεωρία της κυβέρνηση η οποία είχε υποσχεθεί ύφεση 1,3%.

Το 2016 ξεκινά όχι απλά άσχημα αλλά με μια γκιλοτίνα πάνω από τα κεφάλια των Ελλήνων αφού το χρέος παγιώνεται στα 184,5% του ΑΕΠ. Τις αποφάσεις του Γιουρογκρούπ καλούνται εντελώς τυπικά να ψηφίσουν οι Έλληνες βουλευτές μόνο για εθιμοτυπικούς λόγους αφού συμφωνήσουν οι Ευρωπαίοι εταίροι. Όμως κανείς από τους ψηφίσαντες ΝΑΙ δεν θα μπορέσουν να απαντήσουν πώς είναι δυνατόν για το 2016 οι Έλληνες κάθε μήνα να πληρώνουν σε φόρους 3,84 δις ευρώ (εκτός των έμμεσων και των κρατήσεων) και μέσω ποιων φόρων θα έρθει στα ταμεία του κράτους αυτό το απίστευτο ποσό που και πάλι δεν θα φτάνει να καλύψει μισθούς δημοσίου και συντάξεις μηνιαίως. Το ό,τι είναι μικρότερο από τα προηγούμενα χρόνια δεν σημαίνει τίποτε από την στιγμή που η πραγματική οικονομία της χώρας έχει τελματώσει και αναμένουμε μετά τις αλλαγές για τους αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες καινούρια λουκέτα και παύση εργασιών.

Θα μάς "ελαφρύνουν"

Ο κ. Τσακαλώτος στο Γιούρογκρουπ θα επιχειρήσει να πείσει τους εταίρους ότι η Ελλάδα έχει εφαρμόσει πάνω από το 61% των υποχρεώσεων της λίστας Γιούνκερ που μετά έγινε λίστα Τσίπρα και μετά προσύμφωνο. Όμως στην γωνία περιμένει το ΔΝΤ με την κ. Λαγκάρντ να κατακεραυνώνει την κυβέρνηση ότι μόνο το 1/4 των προσυμφωνημένων έχει υλοποιηθεί. Το ΔΝΤ είναι αυτό που έχει κάνει σύμμαχο η κυβέρνηση Τσίπρα για την "ελάφρυνση του χρέους" και που πάνω σε αυτό ο κ. Τσίπρας και το κυβερνητικό του επιτελείο θα "πατάνε" για να μπορούν να περνούν τους μνημονιακούς νόμους με μεγάλη ευκολία.

Πουλάνε ελπίδα για άλλη μια φορά λες κι αν ελαφρυνθεί το χρέος θα έχει να κερδίσει ο Έλληνας πολίτης κάτι. Αντιθέτως, η "ελάφρυνση του χρέους" είναι ο μεγάλος πόθος των διεθνών κορακιών να ξαναμπούν στο παιχνίδι δανείων προς την Ελλάδα και οι εταίροι θα τους βοηθήσουν ούτως ή άλλως όταν θα έχουν γίνει νόμοι μέχρι και η τελεία του Μνημονίου 3 και θα επιμηκύνουν την αποπληρωμή του χρέους για όσα χρόνια θα τους αποδίδει σε χρήμα και σε πλήρη κυριαρχία επί της Ελλάδας.

Τι κρύβει το Μνημόνιο και η κυβέρνηση;

Η Κομισιόν και η Γαλλία μέσω του Πιερ Μοσκοβισί ανακοίνωσε ότι εκτός των προαπαιτούμενων έρχονται επιπλέον μέτρα για την Ελλάδα. Με μία ασάφεια προσδιόρισε ότι τα μέτρα θα αφορούν στις μεταρρυθμίσεις στο δημοσιονομικό και το ερώτημα είναι τι άλλη μεταρρύθμιση να κάνει από την στιγμή που η παράλληλη κυβέρνηση Versey έχει μπει σε υπουργεία ανοίγοντας όλα τα στοιχεία που επί 9 μήνες ήταν "κρυφά" και το δημοσιονομικό συμβούλιο με την ανεξάρτητη Γενική Γραμματεία Εσόδων έχει τον πλήρη έλεγχο για το τι μπαίνει και το τι βγαίνει από και προς το δημόσιο ταμείο. Έχουν έλεγχο ακόμα για τις γάζες των νοσοκομείων και τις κιμωλίες των σχολείων.

Ποια είναι τα περισσότερα μέτρα που ανακοίνωσε ο κ. Μοσκoβισί; Τι ξέρει ο κ. Τσίπρας από τον Ιούλιο και δεν το έχει πει ακόμη στον ελληνικό λαό πέρα από το "υποχρεωτικό" Μνημόνιο που υπέγραψε;

Στο σημείο αυτό έρχεται η δήλωση του πρώην υπουργού Οικονομικών, κ. Βαρουφάκη, η οποία πέρασε και δεν στάθηκε για σοβαρή ανάλυση από κανένα κυβερνητικό ή αντιπολιτευτικό βουλευτή. Ο κ. Βαρουφάκης υποστήριξε ότι ο κ. Σόιμπλε του δήλωσε ότι το πρόγραμμα θα αποτύχει γιατί είναι σχεδιασμένο να αποτύχει. Το σίγουρο είναι ότι το πρόγραμμα θα αποτύχει γιατί τα νούμερα δεν βγαίνουν. Αυτά που ζητάνε ως φόρους είναι στόχοι που δεν "πιάνονται".

Όλα αυτά συμβαίνουν την στιγμή που την αλλαγή στο ασφαλιστικό, στο εργασιακό και στο συνταξιοδοτικό μάς την κρατάνε για έκπληξη. Είναι οι τρεις βασικότερες αιμορραγούσες πληγές για τους δανειστές που θέλουν να τις κλείσουν άμεσα και δια παντός.
Ακόμα κι αν εφαρμόσουν σταδιακά τα νέα μέτρα των τριών αυτών κλάδων τα νούμερα πάλι δεν θα βγαίνουν εκτός κι ως έκτακτη ανάγκη μάς κάνει έκπληξη ο κ. Σόιμπλε και χρεοκοπήσει την Ελλάδα εντός της ευρωζώνης.
Τότε τα νούμερα θα βγαίνουν διότι με 100 ευρώ μισθό και σύνταξη, χωρίς δημόσια περίθαλψη ή οποιαδήποτε άλλη δημόσια κοινωνική παροχή η "ελάφρυνση του χρέους" είναι σίγουρη.
Σιγουρότερη η έξοδος της Ελλάδας προς τις αγορές ή μάλλον η είσοδος των αγοραστών προς την Ελλάδα.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Βλάντιμιρ Πούτιν ετοιμάζεται να στείλει 150.000 στρατό στη Συρία ώστε να εξαλείψει το Ισλαμικό Κράτος μια για πάντα, γράφει η βρετανική Express.

Η βρετανική εφημερίδα ισχυρίζεται ότι ο Ρώσος ηγέτης προετοιμάζει μια πρωτοφανή σε μέγεθος εκστρατευτική δύναμη για να καταλάβει τη ντε φάκτο πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους, πόλη Ράκα στην κεντρική Συρία.

Στη Ράκα λέγεται ότι το Ισλαμικό Κράτος έχει μια μόνιμη ισχυρή φρουρά τουλάχιστον 5.000 σκληροτράχηλων τζιχαντιστών.

Ο Πούτιν σκοπεύει να κινητοποιήσει 150.000 εφέδρους που επιστράτευσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.

Σύμφωνα με μια «εσωτερική» πηγή που επικαλείται η Express, «είναι ξεκάθαρο ότι η Ρωσία επιθυμεί να σαρώσει τα δυτικά της χώρας, να καταλάβει στη συνέχεια τη Ράκα και όλες τις πετρελαιοπηγές και πηγές φυσικού αερίου γύρω από την Παλμύρα».

Η ίδια πηγή πρόσθεσε: «Γρήγορα πλέον γίνεται ένας αγώνας δρόμου για τη Ράκα – να ασφαλιστούν οι πετρελαιοπηγές και να εκκαθαριστεί όλη η Συρία από τους τζιχαντιστές», και η πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους είναι στρατηγικής σημασίας για να ολοκληρωθεί με επιτυχία η αποστολή.
Στο πλευρό του Πούτιν και οι Κινέζοι

Όπως διαβάζουμε στο ισραηλινό debka.com, η Κίνα ενημέρωσε επισήμως τη Μόσχα την Παρασκευή ότι κινεζικά J-15 (Shenyang J-15) μαχητικά – βομβαρδιστικά σύντομα θα βρίσκονται στη Συρία για να πολεμήσουν από κοινού ενάντια στους τζιχαντιστές.

Τα αεροσκάφη αυτά είναι ειδικά σχεδιασμένα για να σηκώνονται από αεροπλανοφόρα και λόγω του ιδιαίτερου σχήματός τους λέγονται και «ιπτάμενοι καρχαρίες».

Το ρεπορτάζ που διαβάζουμε στο debka αναφέρει ακόμα ότι η Βαγδάτη, δηλαδή το Ιράκ, πρόσφερε στη Μόσχα ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο ώστε να στείλει η Ρωσία και εκεί μαχητικά αεροσκάφη για να χτυπήσουν το Ισλαμικό Κράτος και στο Ιράκ.

Η Ρωσία πλέον έχει συμμάχους στη Μέση Ανατολή τους εξής: Κίνα, Ιράν, Ιράκ, Συρία και την οργάνωση Χεζμπολάχ του Λιβάνου.

Τα κινεζικά J-15 θα επιχειρούν από το κινεζικό αεροπλανοφόρο Liaoning-CV-16, το οποίο βρίσκεται στα ανοιχτά των ακτών της Συρίας από τις 26 Σεπτεμβρίου.

Στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης του Ιράκ έχει διαμορφωθεί ειδική αίθουσα πολέμου (θάλαμος επιχειρήσεων) στην οποία μπαίνουν μέσα μόνο Ρώσοι, Ιρανοί, Σύροι και Ιρακινοί επιτελείς.

Από εκεί συντονίζονται οι αερομεταφορές πολεμικού υλικού από τη Ρωσία στη Συρία, αεροπορικές επιδρομές ενάντια στους τζιχαντιστές, αλλά και μεταφορές πολεμικού υλικού και στρατευμάτων από το Ιράν στη Συρία.

Βαγδάτη και Μόσχα έχουν συμφωνήσει, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, να χρησιμοποιήσουν οι Ρώσοι το στρατιωτικό αεροδρόμιο Αλ Τακαντούμ (Al Taqaddum), στη Χαμπανίγια, 74 χιλιόμετρα δυτικά της Βαγδάτης τόσο ως ενδιάμεσο σταθμό για τον ρωσικό στρατιωτικό αεροδιάδρομο προς τη Συρία, όσο και για να εξαπολύουν από εκεί αεροπορικές επιδρομές ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος μέσα στο Ιράκ.

Πηγή Tribune

Σχόλιο ιστολογίου: Φυσικά, ο αριθμός των 150.000 ρώσων στρατιωτών είναι υπερβολικός, εκτός και εάν ο Βλαντιμίρ Πούτιν αποφάσισε να κάνει μία επίδειξη της ρωσικής ισχύος και της επανάκαμψης ως ισχυρού παγκόσμιου παίκτη της Ρωσίας... Ακόμη και εάν μετακινηθούν 15.000 ρώσοι στρατιώτες στη Συρία, θεωρείται πως θα υπάρξει μία θεαματική νίκη του Πούτιν, που θα τοποθετήσει στη Μέση Ανατολή τον ρωσικό παράγοντα ως τον βασικό παίκτη, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την αμερικανική παντοδυναμία και κυριαρχία... Εάν δεν υπάρξει κάποια θεαματική αιφνίδια μεταβολή ισχύος στη Μέση Ανατολή, ο Πούτιν πρέπει να θεωρείται ήδη ως ο απόλυτος άρχοντας. Εάν κάποια χώρα, όπως η Τουρκία, επιχειρήσει να συγκρουστεί με τις ρωσικές δυνάμεις, τότε δεν πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο κινητοποίησης του ΝΑΤΟ, με βάση το καταστατικό του οποίου οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ είναι υποχρεωμένες να προστατεύσουν το μέλος που βρίσκεται αμυνόμενο έναντι τρίτης χώρας... Και είναι πολλοί οι αναλυτές που θεωρούν μία τέτοια εξέλιξη ως την πλέον πιθανή έμμεση αντίδραση των ΗΠΑ απέναντι στην ρωσική προσπάθεια ολικής επανάκαμψης...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει o Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγρφέας - Τουρκολόγος


Αυτό το κείμενο παρουσιάζεται γιατί μετά από τόσα χρόνια έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί δεν έχουν ακόμα καταλάβει τι είναι το ΔΝΤ, η Τρόικα και ποια είναι η σχέση μας με αυτά.

Γι” αυτό αξίζει να δούμε πως ένας δημοσιογράφος και συγγραφέας, ο Ernst Wolff, ο οποίος πρόσφατα έχει γράψει το βιβλίο, «Weltmacht IWF, Chronik eines Raubzugs», με θέμα την τραπεζική μαφία, αναλύει με απλό τρόπο τον πραγματικό ρόλο του ΔΝΤ και της περίφημης Τρόικας, καθώς και ποιοι μας παρέδωσαν σε αυτούς.

Είναι αλήθεια ότι το σύστημα μετά από χρόνια συστηματικής πλύσεως εγκεφάλου από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, έχει καταφέρει να αδρανοποιήσει σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα αντίληψης των πολιτών. Ο τρόπος μετάδοσης των γεγονότων με μια ακατάσχετη συνεχή ροή πληροφοριών, κατορθώνει να αφήνει τελείως απληροφόρητο τον κόσμο και τον καθιστά ανίκανο να κατανοεί τις εξελίξεις που τον αφορούν άμεσα. Για να καταλάβουμε πως λειτουργεί όλο αυτό το σύστημα απενεργοποίησης των αντανακλαστικών ενός λαού, θα εξετάσουμε μια φανταστική, αλλά τόσο πραγματική περίπτωση.

Η Τρόικα το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να εξυπηρετήσει με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των τραπεζών της, εκμεταλλευόμενη τα χρήματα και τις καταθέσεις των απλών πολιτών. Ο μηχανισμός εκμετάλλευσης των αποταμιεύσεων και της οικονομικής δραστηριότητας καταληστεύοντας τους λαούς, είναι σκόπιμα πολύπλοκος. Για να καταλάβουμε πως εξαπατά η Τρόικα μέσω των τραπεζών, θα παρουσιάσουμε μια απλή ιστορία όπως την παρουσίασε ο Ernst Wolff.

Πάμε σε μια μικρή πόλη. Η πόλη αυτή χρειάζεται ένα καινούργιο Δημαρχείο. Ας υποθέσουμε ότι αυτό κοστίζει 100.000 δολάρια. Το πρώτο βήμα είναι να αναλάβει ένας κυβερνητικός αξιωματούχος, στην περίπτωση αυτή ο δήμαρχος, να φέρει σε πέρας το έργο. Ο δήμαρχος σαν πρώτη κίνηση πηγαίνει στην τράπεζα και ζητάει ένα δάνειο 50.000 σαν συμπλήρωμα στις δικές του 50.000 για να κτιστεί το δημαρχείο. Η τράπεζα εγκρίνει το δάνειο και ο δήμαρχος απευθύνεται τότε σε έναν εργολάβο που θα αναλάβει την οικοδόμηση του δημαρχείου. Ο δήμαρχος τότε συμφεροντολογικά σκεφτόμενος, συνεννοείται με τον εργολάβο να πάρουν και οι δύο από το συνολικό ποσό «δώρο», 20.000 έκαστος. Στη συνέχεια ο δήμαρχος για να καλύψει το ποσό της κομπίνας, δηλώνει στο δημοτικό συμβούλιο ότι εκ των πραγμάτων δεν θα φτάσουν τα λεφτά και θα χρειαστεί καινούργιο δάνειο, περίπου άλλες 50.000, σύνολο τώρα 150.000.

Η πρώτη τράπεζα όμως αρνείται να χορηγήσει νέο δάνειο. Αυτοί τότε πάνε σε μια άλλη τράπεζα αλλά και εκεί τους αρνούνται να τους χορηγήσουν άλλο δάνειο. Τότε και οι δύο, δήμαρχος και εργολάβος, αφού απερρίφθησαν οι αιτήσεις τους για νέο δάνειο απευθύνονται στο ΔΝΤ, δηλαδή στην ουσία στην Τρόικα. Η Τρόικα άλλο που δεν ήθελε. Αμέσως δέχεται να χορηγήσει το δάνειο δηλώνοντας τα εξής : «Και φυσικά θα σας δώσουμε το δάνειο υπό έναν όρο: θα σας στείλουμε για κάποιο έλεγχο τρία δικά μας άτομα». Αυτά τα τρία άτομα, θα πάνε στην πόλη του δημάρχου και αφού εξετάσουν την κατάσταση επί τόπου, θα εκθέσουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις χορηγήσεως του δανείου.

Αφού λοιπόν έφτασαν οι Τροϊκανοί και έκαναν έναν πρώτο έλεγχο πάνε στον δήμαρχο και στον εργολάβο και τους εκθέτουν τις απαιτήσεις τους δηλώνοντας : «Έχετε μια λαϊκή αγορά μια φορά την εβδομάδα. Στην λαϊκή αυτή υπάρχουν εγκατεστημένοι με σχετική άδεια του δημάρχου πάγκοι πωλήσεως. Από εδώ και πέρα τον έναν από αυτούς τους πάγκουςν θα τον δώσετε σε μια δική μας αμερικανική εταιρία τροφίμων!»

Αυτή ήταν η πρώτη απαίτηση τους. Η δεύτερη απαίτηση τους ήταν η εξής : «Έχετε μια μικρή τράπεζα που διαχειρίζεται τα χρήματα σας. Από εδώ και πέρα θα ανοίξει η δική μας Goldman Sachs, μια μικρή τράπεζα στην πόλη σας». Έτσι η Goldman Sachs ανοίγει μια τράπεζα εκεί. «Και το τρίτο που θέλουμε είναι», δήλωσαν οι Τορικανοί, «κοιτάξτε, υπάρχει και μια πηγή μέσα στην πόλη σας από όπου παίρνετε όλοι νερό. Από εδώ και πέρα η πηγή γίνεται δικιά μας γιατί θα την ιδιωτικοποιήσουμε».

Αφού έγιναν όλα όπως ήθελαν τους είπαν τα εξής : «Για να μην φανεί ότι εμείς σας εκμεταλλευόμαστε κάντε ένα έγγραφο, μια επιστολή στην οποία θα δηλώνετε ότι εσείς μας προσφέρετε αυτά τα τρία πράγματα, έτσι δεν θα φανούμε εμείς αδίστακτοι μπροστά στο λαό σας». Ο διεφθαρμένος δήμαρχος και ο διεφθαρμένος εργολάβος, γράφουν αυτό το έγγραφο με το οποίο μεταβιβάζουν ελεύθερα στην Τρόικα,
α) την λαϊκή αγορά της πόλης,
β) την μοναδική πηγή της και,
γ) την άδεια να ανοίξει μια μικρή τράπεζα η Goldmann Sachs.

Και πράγματι η Goldmann Sachs ανοίγει την τράπεζα της. Σύντομα, καθώς προσφέρει καλύτερα επιτόκια, διαλύει και κλείνει την μικρή εγχώρια τράπεζα που εξυπηρετούσε επί χρόνια τους κατοίκους της μικρής πόλης. Με αυτόν τον τρόπο η Goldmann Sachs έβαλε «χέρι» σε όλο το τοπικό οικονομικό σύστημα.

Όσον αφορά την λαϊκή αγορά, εκεί όπως είπαμε θα άνοιγε πάγκο πωλήσεων μια μεγάλη αμερικανική εταιρία για να προσφέρει τα προϊόντα της. Αυτή η εταιρία θα προσφέρει π.χ. το κοτόπουλο στο 1/10 της τιμής από τους άλλους. Οι παραγωγοί όλης της περιοχής μην αντέχοντας τον ανταγωνισμό γρήγορα χρεοκοπούν. Τότε οι μεγαλοεπιχειρηματίες της αμερικανικής εταιρίας, κυρίαρχοι πλέον στην αγορά, μπορούν όποτε θέλουν να ανεβάσουν τις τιμές τους αφού δεν υπάρχουν ανταγωνιστές. Και έτσι καταλήγουν όλοι να εξαρτώνται εντελώς από την αμερικανική αλυσίδα τροφίμων. Έτσι έγινε και με την Αφρική. Η Αφρική κάποτε μπορούσε να συντηρήσει το λαό της μόνη της. Είχε δική της παραγωγή με τα λαχανικά της και τα πτηνά της και τώρα εξαρτάται 100% από εισαγωγές προϊόντων και εισαγωγές ψαριών.

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στην μικρή πόλη και στην μοναδική της πηγή από όπου όλοι οι κάτοικοι έπαιρναν το νερό τους. Μια μέρα ανακαλύπτουν ότι κάποιος σφράγισε τη πηγή με μια ταμπέλα να λέει ότι : «Όποιος θέλει νερό από εδώ και πέρα θα το αγοράζει από το μαγαζί μας». Εκεί θα υποχρεώνονται πλέον να πηγαίνουν να αγοράσουν το νερό τους σε μπουκάλια που κάποτε το είχαν δωρεάν.

Έτσι λειτουργεί το ΔΝΤ και η Τρόικα.
Είναι μια στυγνή τρομοκρατία!
Είναι μια παγκόσμια απάτη πέρα για πέρα.
Είναι οι πραγματικοί τρομοκράτες πάνω στον πλανήτη.
Αλλά έχει ανθρώπους που συνδιαλέγονται μαζί τους γι’ αυτό και υπάρχουν.

Αυτή η μικρή και απλή ιστορία ίσως μας έδωσε να καταλάβουμε πως και ποιοι έφεραν αυτή την χώρα στο σημερινό χάλι.
Να καταλάβουμε πως κινήθηκαν κάποιοι «δήμαρχοι», κάποιοι «εργολάβοι» και κάποιοι «σύμβουλοι», αλλά… κι εμείς οι ίδιοι, που ελπίζαμε μέσω αυτών να βολευτούμε εμείς και τα παιδιά μας.

Πολίτες που ξεπουλιούνται και χώρα ξεπουλημένη δεν έχει κανένα μέλλον!
Τι δεν καταλαβαίνετε ;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Κατερίνα Πρίφτη

Η έναρξη των αεροπορικών επιδρομών της Ρωσίας στο έδαφος της Συρίας, μπορεί σε επίπεδο ρητορικής του Κρεμλίνου να στοχεύουν δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους αλλά ελάχιστοι έχουν πειστεί για αυτό.
Όσο περνούν οι μέρες, και με δεδομένη τη στήριξη που διαχρονικά παρέχει ο πρόεδρος Πούτιν στον Μπασάρ Αλ Άσαντ, καθίσταται ξεκάθαρο πως οι ρωσικές βόμβες στοχεύουν και τις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών που απολαμβάνουν τη διακριτική υποστήριξη όχι μόνο δυνάμεων της Δύσης αλλά και χωρών της Μέσης Ανατολής.

Ενώ όμως οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί δεν φαίνονται έτοιμοι να αντιδράσουν «μπλοκάροντας» τα ρωσικά σχέδια στη Συρία, οι χώρες της ευρύτερης περιοχής εκτιμάται πως ίσως να ετοιμάζουν ήδη την «απάντησή» τους στον Πούτιν. Μεταξύ αυτών των χωρών, είναι η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ αλλά και η Τουρκία.

«Η ρωσική επέμβαση αποτελεί ένα σημαντικό εμπόδιο για τις χώρες που έχουν στηρίξει τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης και είναι πλέον πολύ πιθανό να δώσουν μια ισχυρή απάντηση», αναφέρει η Julien Barnes-Dacey, ανώτερο μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων.

Την ίδια στιγμή, αναλυτές τονίζουν πως από την έναρξη του εμφυλίου στη Συρία, η Σαουδική Αραβία ήταν ξεκάθαρη. «Η θέση του Ριάντ ήταν εξ αρχής πως ο Άσαντ πρέπει να φύγει. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη πως θα αλλάξει τη θέση του», υποστηρίζει και ο Mohammed Alyahya, συνεργάτης του Κέντρου Έρευνας και Ισλαμικών Σπουδών του Βασιλιά Φαϊζάλ. Και όπως αναφέρει το δημοσίευμα του Guardian ο ίδιος τονίζει: «Αυτό που είναι ξεκάθαρο στο Ριάντ και στους γείτονες συμμάχους του, είναι πως η κλιμάκωση με την εμπλοκή της Ρωσίας και του Ιράν θα προκαλέσει μόνο μεγαλύτερη αστάθεια και αιματοχυσία». 

«Παιχνίδια» επιρροής Σαουδικής Αραβίας - Ιράν

Η Σαουδική Αραβία, έχει εστιάσει την προσοχή της στην υποστήριξη των αντικαθεστωτικών δυνάμεων στα νότια της Συρίας ενώ οι Τουρκία και το Κατάρ, αναφέρεται πως εστιάζουν στις βόρειες περιοχές.

«Πιθανότατα, οι νέες προσπάθειες θα επικεντρωθούν στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας μεγάλων συμμαχιών μεταξύ των πλέων σημαντικών ομάδων που δραστηριοποιούνται στη Συρία» εξηγεί ο αναλυτής Ali Bakeer και επισημαίνει πως υπάρχει συνεργασία σε ανώτερο επίπεδο μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Κατάρ και Τουρκίας, οι απόψεις των οποίων ταυτίζονται στο θέμα της Συρίας προκειμένου να υπάρχει διάδοχη κατάσταση, σε περίπτωση «πτώσης» του καθεστώτος Άσαντ.
Βέβαια, η Τουρκία έχει να αντιμετωπίσει μια σειρά από σοβαρά εσωτερικά ζητήματα ενώ η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ έχουν εμπλακεί σε έναν δαπανηρό και αιματηρό πόλεμο με την Υεμένη.
Το ερώτημα λοιπόν τώρα είναι σε τι βαθμό οι χώρες αυτές μπορούν να διαθέσουν δυνάμεις, αρκετά αποτελεσματικές για να στηρίξουν το σκοπό της, όπως σχολιάζει ο Barnes-Dacey.
«Προσπαθούν δηλαδή τώρα οι Σαουδάραβες να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, παρέχοντας στους αντικαθεστωτικούς τα υψηλής τεχνολογίας όπλα που μέχρι τώρα τους αρνήθηκαν; 
Ο νέος βασιλιάς Salman εμφανίζεται ιδιαίτερα διεκδικητικός και φαίνεται διατεθειμένος να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Εάν η Σ.Αραβία δει πως η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχό της ενώ οι Ιρανοί θα εδραιώνουν τη θέση τους Συρσία, τότε θα δείτε μια πολύ ισχυρή απάντηση».
Πάντως, η εμπλοκή της Σ.Αραβίας με την αποστολή στρατευμάτων είναι κάτι που αποκλείει ο αναλυτής και συγγραφέας του βιβλίου Isis: Inside the Army of Terror (Ισλαμικό Κράτος: Μέσα στο στρατό του τρόμου), Hassan Hassan και σημειώνει πως ο καλύτερος τρόπος για να απαντήσει Σ.Αραβία στη Ρωσία «θα ήταν να ενισχυθούν και εμπλακούν περισσότερο οι αντικαταθεστωτικοί προκειμένου με τη δράση τους να προκαλέσουν αποκλιμάκωση στην περιοχή και να επαναφέρουν μια σχετική ισορροπία.
Η Ρωσία τότε θα συνειδητοποιήσει πως υπάρχουν όρια στο τι μπορεί να επιτύχει στη Συρία και να αλλάξει την προσέγγισή της». Ωστόσο, η ευρύτερη περιφερειακή μάχη επιρροής που δίνεται μεταξύ Σ.Αραβίας και Ιράν καθιστά σχεδόν αδύνατον για το Ριάντ να εγκαταλείψει, όποιοι και εάν είναι το κόστος.

Πηγή Huffington Post


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου