Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Ιουν 2015

Το απόγευμα της Παρασκευής η σελίδα στο Facebook του Τουρκικού Προξενείου Θεσσαλονίκης ανέρτησε φωτογραφία με μαθητές του Μειονοτικού Δημοτικού Σχολείου του χωριού Ορφανό Ξάνθης που επισκέφθηκαν μαζί με τους γονείς τους (στα πλαίσια σχολικής εκδρομής πιθανότατα) το "Σπίτι του Κεμάλ", δηλαδή το Προξενείο της Τουρκίας.

Κάτω από την ανάρτηση διάφοροι Έλληνες πολίτες της μειονότητας πανηγύριζαν για την εκδρομή αυτή του σχολείου συγχαίροντας γονείς και μαθητές και ευχόμενοι να ακολουθήσουν και άλλα σχολεία της μειονότητας το παράδειγμα του συγκεκριμένου δημοτικού σχολείου.

Το ερώτημα είναι: ποιος ενέκρινε μια τέτοια εκδρομή και ποιος ο εκπαιδευτικός σκοπός της;
Τί λόγο έχει ένα σχολείο της ελληνικής επικράτειας να πηγαίνει εκδρομή σε προξενείο ξένης χώρας και μάλιστα στο φερόμενο ως σπίτι (κάτι που αμφισβητείται καθώς λέγεται ότι ο Κεμάλ ζούσε στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης) του σφαγέα χιλιάδων Ελλήνων Κεμάλ Ατατούρκ;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ανοικτή επιστολή στην εφημερίδα «Financial Times» με αφορμή το τέλμα στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους δανειστές της έπειτα από τέσσερις και πλέον μήνες επαφών, απέστειλαν οκτώ διάσημοι ακαδημαϊκοί και πολιτικοί.

Πρόκειται για το νομπελίστα Οικονομικών και καθηγητή του Columbia University Τζόζεφ Στίγκλιτς, τον καθηγητή της Ecole Normale Superieure και του LSE Τομά Πικετί, τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας και πρόεδρο του Foundation of European Progressive Studies Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, την καθηγήτρια του Columbia University Στέφανι Γκρίφιθ-Τζόουνς, την καθηγήτρια του LSE Μαίρη Κάλντορ, την Χίλαρι Ουέινραϊτ του Transnational Institute στο Άμστερνταμ, τον καθηγητή Μάρκους Μίλερ του Warwick University και τον καθηγητή Τζον Γκραλ του Middlesex University.

Η επιστολή, η οποία τιτλοφορείται από την εφημερίδα «Ελλάδα: έκκληση για μετριοπάθεια την ύστατη ώρα», αναφέρει:

«Κύριοι, το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται σε κίνδυνο καθώς οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτικών θεσμών πλησιάζουν στην κορύφωσή τους. Για να αποτραπεί μια αποτυχία των διαπραγματεύσεων είναι αναγκαίο να γίνουν υποχωρήσεις και από τις δύο πλευρές.

Η ΕΕ πρέπει να επιδείξει ανεκτικότητα και να εκταμιεύσει κονδύλια για να στηρίξει τις διαρθρωτικές αλλαγές και την οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας και να διατηρήσει την ακεραιότητα της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα πρέπει να δεσμευθεί αξιόπιστα και να δείξει ότι, αν και τάσσεται κατά της λιτότητας, ενστερνίζεται τις μεταρρυθμίσεις και επιθυμεί να διαδραματίσει ένα θετικό ρόλο στην ΕΕ.

Σε επιστολή που είχαμε απευθύνει αρκετοί από εμάς στους FT τον Ιανουάριο σημειώναμε ότι είναι σημαντικό να διαχωριστούν η λιτότητα από τις μεταρρυθμίσεις. Διότι το να καταδικάζεις τη λιτότητα δεν σημαίνει ότι απορρίπτεις τις μεταρρυθμίσεις. Φοβούμαστε ότι έξι μήνες τώρα η λιτότητα υπονομεύει τις βασικές μεταρρυθμίσεις του ΣΥΡΙΖΑ, για την υλοποίηση των οποίων οι ηγέτες της ΕΕ θα έπρεπε ασφαλώς να είχαν συνεργαστεί με την ελληνική κυβέρνηση. Κυρίως σε ότι αφορά την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς.

Η λιτότητα ροκανίζει δραστικά τα έσοδα από τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις και περιορίζει το πεδίο για αλλαγές που θα έκαναν τη δημόσια διοίκηση πιο υπεύθυνη και αποτελεσματική κοινωνικά. Και οι σημαντικές υποχωρήσεις που ζητούνται από την κυβέρνηση σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να χάσει την πολιτική στήριξη που διαθέτει και επομένως και τη δυνατότητα να υλοποιήσει ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα που θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Είναι λάθος να ζητείται από την Ελλάδα να δεσμευθεί στην εφαρμογή ενός παλαιού προγράμματος που έχει καταφανώς αποτύχει, έχει απορριφθεί από τους Έλληνες ψηφοφόρους και το οποίο ένας μεγάλος αριθμός οικονομολόγων (συμπεριλαμβανομένων και ημών) πιστεύει ότι είχε εξαρχής λανθασμένες κατευθύνσεις.

Είναι σαφές ότι μια αναθεωρημένη, μακροπρόθεσμη συμφωνία με τους πιστωτικούς θεσμούς είναι αναγκαία. Διαφορετικά είναι αναπόφευκτη μια χρεοκοπία, η οποία θα θέσει σε μεγάλο κίνδυνο τις οικονομίες της Ευρώπης, την παγκόσμια οικονομία, ακόμα και την ευρωπαϊκή ιδέα, την οποία η Ευρωζώνη υποτίθεται ότι θα ενδυνάμωνε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική ελπίδα για νομιμότητα στην Ελλάδα. Μια αποτυχία στην επίτευξη συμφωνίας θα υπονόμευε τη δημοκρατία και θα έφερνε στην επιφάνεια πολύ πιο ριζοσπαστικές και δυσλειτουργικές δυνάμεις, δομικά εχθρικές προς την ΕΕ.

Από την άλλη πλευρά, σκεφτείτε σοβαρά την ταχεία εφαρμογή ενός θετικού προγράμματος για την ανάκαμψη στην Ελλάδα (και στην ΕΕ συνολικά), το οποίο θα εκμεταλλευόταν τη μεγάλη οικονομική ισχύ της Ευρωζώνης για την προώθηση των επενδύσεων και τη διάσωση της ευρωπαϊκής νεολαίας από τη μαζική ανεργία με μέτρα που θα ενίσχυαν την απασχόληση σήμερα και την ανάπτυξη στο μέλλον. Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα άλλαζε άρδην τις οικονομικές επιδόσεις της ΕΕ και θα μετέτρεπε την Ένωση σε πηγή υπερηφάνειας για τους Ευρωπαίους πολίτες.

Η συμπεριφορά έναντι της Ελλάδας θα στείλει ένα μήνυμα προς όλους τους εταίρους στην Ευρωζώνη. Όπως το Σχέδιο Μάρσαλ, ας είναι αυτό ένα μήνυμα ελπίδας και όχι απελπισίας».

Πηγή ΑΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πρωτοφανής αύξηση παραβιάσεων κατά το πρώτο πεντάμηνο του 2015

Την ώρα που η Αθήνα επιδιώκει επανεκκίνηση του ελληνοτουρκικού διαλόγου και συζητά διεύρυνση της λίστας των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης με την Τουρκία, οι αριθμοί των παραβιάσεων στο Αιγαίο από τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη όχι μόνο δεν… «ευημερούν», αλλά αποδεικνύουν πρωτοφανή κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας.
Μόνο το πρώτο πεντάμηνο του 2015 (Ιανουάριος – Μάιος) οι «εμπλοκές» ανάμεσα σε ελληνικά και τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη που σημειώθηκαν στο Αιγαίο κατά τη διάρκεια αερομαχιών αναχαίτισης είναι περισσότερες από τον αντίστοιχο συνολικό αριθμό των τελευταίων τεσσάρων ετών!

Σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, μόνο το πρώτο πεντάμηνο του 2015 σημειώθηκαν 32 εμπλοκές ανάμεσα σε τουρκικά και ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη που «σηκώθηκαν» σε αποστολές αναχαίτισης. Πολλές από τις εμπλοκές γίνονται ανάμεσα σε αεροσκάφη οπλισμένα, στοιχείο που καθιστά την κατάσταση ακόμα πιο επικίνδυνη, λένε στο ΓΕΕΘΑ.
Σημειώνεται ότι από το 2011 έως και το 2014 οι αντίστοιχες εμπλοκές που καταγράφηκαν συνολικά στο Αιγαίο ήταν 25. Ανάλογη αύξηση παρουσιάζουν και οι παράνομες υπερπτήσεις τουρκικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά. Μόλις το πρώτο πεντάμηνο του 2015 καταγράφηκαν 14 περιστατικά υπερπτήσεων, όσα ακριβώς είχαν σημειωθεί ολόκληρο το προηγούμενο έτος (2014).

Ανάλογη αύξηση εμφανίζουν και τα στατιστικά στοιχεία παραβιάσεων. Από τα στοιχεία που διαθέτει το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας φαίνεται ότι τους πρώτους πέντε μήνες του 2015 σημειώθηκαν 302 παραβάσεις των Κανόνων Εναέριας Κυκλοφορίας (εντός του FIR Αθηνών) και 788 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου (ΕΕΧ). Ολόκληρο το 2013 σημειώθηκαν 636 παραβιάσεις και 577 παραβάσεις, ενώ το «ρεκόρ» παραβιάσεων του ΕΕΧ σημειώθηκε πέρυσι, με 2.244 περιπτώσεις παραβιάσεων.

Τα στοιχεία

Τα παραπάνω ποσοτικά στοιχεία οδηγούν, σύμφωνα με τους επιτελείς του ΓΕΕΘΑ, σε ένα καθαρά ποιοτικό συμπέρασμα: Η αύξηση των εμπλοκών, αλλά και των υπερπτήσεων τουρκικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικό έδαφος (σε πολλές περιπτώσεις, σε χαμηλό ύψος) συνιστούν σαφή «ποιοτική αναβάθμιση της τουρκικής προκλητικότητας», την ώρα που η Άγκυρα διαμηνύει ότι επιθυμεί «μηδενικά προβλήματα» με τους γείτονές της. Όπως επισημαίνουν αξιωματικοί στο Πεντάγωνο, οι Τούρκοι πιλότοι δείχνουν το τελευταίο διάστημα μία «σαφή επιθετική διάθεση», έναντι των Ελλήνων πιλότων που σπεύδουν να αναχαιτίσουν τους εισβολείς. Τώρα, οι Τούρκοι «αντιδρούν στις αναχαιτίσεις» (κάτι που δεν συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια, όταν, κατά κανόνα, αποχωρούσαν με την εμφάνιση των Ελληνικών F-16 και Mirage στους αιθέρες. «Η συμπεριφορά αυτή καθιστά την κατάσταση στο Αιγαίο πολύ επικίνδυνη» επισημαίνουν οι Έλληνες επιτελείς.

Κουρελόχαρτο τα μνημόνιο Παπούλια – Γιλμάζ το 1988!

Λίγες ημέρες μετά την τραγική κατάληξη της αερομαχίας στην Κάρπαθο, η τότε υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, επισκεπτόμενη την Τουρκία (Ιούνιος 2006), συμφωνούσε με τον τούρκο ομόλογό της, Αμπντουλάχ Γκιούλ, την επέκταση του μορατόριουμ πτήσεων στο Αιγαίο κατά έναν μήνα, μαζί με μία σειρά ακόμα έξι Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), προκειμένου να μειωθεί η ένταση ανάμεσα στις δύο χώρες.
Με βάση το πλαίσιο Παπούλια – Γιλμάζ (1988) είχε συμφωνηθεί να υπάρχει περιορισμός των προκλητικών πτήσεων στο Αιγαίο κατά τους δύο βασικούς θερινούς μήνες (Ιούλιος – Αύγουστος).
Στη συνάντηση Μπακογιάννη και Γκιούλ αποφασίστηκε (στη σκιά του τραγικού γεγονότος της Καρπάθου, όπου δολοφονήθηκε ο Έλληνας σμηναγός Κώστας Ηλιάκης) η επέκταση αυτού του χρονικού διαστήματος κατά έναν μήνα, δηλαδή από τις 15 Ιουνίου έως τις 15 Σεπτεμβρίου (για τρίμηνο, αντί του διμήνου που ίσχυε).

Τα Μνημόνια, όπως αργότερα και το γνωστό «κοινό ανακοινωθέν» της Μαδρίτης, Σημίτη – Ντεμιρέλ (Ιούλιος 1997), στηρίχθηκε στη βασική τουρκική άποψη ότι το Αιγαίο είναι χώρος «κοινός», ανάμεσα στις δύο χώρες, έστω και εάν η ευθύνη ελέγχου πτήσεων ανήκει στην Ελλάδα (FIR Αθηνών), με βάση τις αρχές του ICAO, ενώ και η νησιωτική διαμόρφωση της χώρας μας την καθιστά κυρίαρχη στο Αιγαίο, με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου.

Τελευταία, η Άγκυρα κλιμακώνει, παραβιάζοντας και τον «άτυπο» κανόνα σεβασμού των εορτών στην «απέναντι» χώρα. Στις μαζικές παραβάσεις και παραβιάσεις που καταγράφηκαν την 1η Ιουνίου, εορτή του Αγίου Πνεύματος και στις αερομαχίες που ακολούθησαν, σημειώθηκαν ακόμα 4 εμπλοκές ανάμεσα σε οπλισμένα αεροσκάφη. Η συμπεριφορά των τούρκων πιλότων διαγράφει σαφείς προθέσεις της Άγκυρας να αθετήσει ακόμα και την δική της υπογραφή…

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Για ένα πλήθος από λόγους, είμαι πεπεισμένος πως στο θέμα της συμφωνίας με τους δανειστές είμαστε θεατές μίας χορογραφίας μεταξύ μερών που αγκαλιάζονται σφιχτά (σαν εραστές) και αλληλοσυγκρατούνται και όχι σαν παλαιστές που προσπαθούν -ο καθένας από την πλευρά του- για τη νίκη.
Αναμένω, χωρίς αγωνία, την περιβόητη «συμφωνία», που διαβλέπω πως έχει να κάνει με τον τρόπο σαλαμοποίησης των αποφάσεων και της τελικής παρουσίασής τους σε εμάς (στο πόπολο) υπό του δόγματος: "το μη χείρον βέλτιστον".

Δεν είναι αριστεροί, δεν είναι δεξιοί, δεν έχουν σχέδιο, δεν έχουν όραμα, δεν έχουν καν τις ελληνικές διαχρονικές αρχές και αξίες...
Και έχοντας όλα αυτά τα «δεν» πρέπει να πιστέψουμε ότι θα εργαστούν υπέρ των ελληνικών συμφερόντων;
Αν το ήθελαν πράγματι, τότε θα μας ενημέρωναν τι συζητάνε όλους αυτούς τους μήνες και δεν θα μας ανακοίνωναν περιστασιακά και υπό το καθεστώς διαρροών μέρη των «υπό συζήτηση θεμάτων».
Θα λειτουργούσαν δημοκρατικά, αλλά η δημοκρατία γι αυτούς είναι εμπόρευμα προς πώληση και προς αποκλειστικά δικό τους όφελος.
Θα λειτουργούσαν πατριωτικά, αλλά η πατρίδα γι αυτούς περιορίζεται στην οικονομία (δηλαδή στην τσέπη των βολεμένων ψηφοφόρων τους) και επ ουδενί σε αρχές και αξίες που οι ίδιοι ευθέως χαρακτηρίζουν ως φασιστικά ιδεολογήματα.
Δεν πιστεύουν σε πατρίδα, αλλά σε ανοιχτά σύνορα...
Δεν πιστεύουν σε έθνη, αλλά σε κράματα λαών (που δεν έχουν την ικανότητα ένωσης και αντίδρασης)....
Δεν πιστεύουν σε τίποτε από όλα τα κοινά μέχρι χθες αποδεκτά ηθικά, αλλά επιβάλλουν την δική τους ηθική, επιβάλλοντας τελικά την ισχύ των ολίγων επί των πολλών (για ποια δημοκρατία παλεύουν)...!
Δεν πιστεύουν σε Θεό, αλλά στο τίποτε...

Ψευδολογούν και περιφέρονται σαν ατάλαντος θίασος, έχοντας περισσότερες γνώμες από όσοι είναι οι ίδιοι... Δεν θα κρατήσουν όρθια την πατρίδα μου αυτοί που παίζουν με τις λέξεις και καταστρέφουν ανθρώπους.

Ποια σταθερότητα έχουν για να τους εμπιστευθεί ο οποιοσδήποτε που χρησιμοποιεί την ελάχιστη κοινή (και όχι υποκειμενική) λογική στις αποφάσεις του;

Συμφωνώ πως σήμερα αυτή η κυβέρνηση εξ ανάγκης θεωρείται ως "αναγκαίο κακό", αφού οι επιλογές των πολιτών ήταν πολύ περιορισμένες (γιατί άραγε;) ως προς την εκλογή ικανών σχημάτων να κυβερνήσουν τη χώρα.
Λυπάμαι πραγματικά που το αναφέρω ως προσωπικό συμπέρασμα, αλλά αυτοί είναι οι λαγοί της παγκοσμιοποίησης και οι νεκροθάφτες των ιδεολογιών...

Μας οδηγούν με το πολιτικό (στο εσωτερικό της χώρας μόνο) θράσος τους σε καταστάσεις λίαν επικίνδυνες. Δεν τους εμπιστεύομαι, αλλά δυστυχώς δεν έχω άλλη επιλογή, από το να ελπίζω ότι δεν θα με προδώσουν (όποιος πιστεύει στον παράγοντα τύχη είναι άξιος της μοίρας του, επειδή κανένα αποτέλεσμα δεν έρχεται τυχαία, αλλά με οργάνωση και πολύ δουλειά)…

Ειλικρινά, νιώθω σαν να με βιάζουν, αλλά πρέπει να αποδεχθώ τον βιαστή μου, γιατί υπάρχει κίνδυνος να επανακάμψουν οι προηγούμενοι βιαστές που είναι πολύ θυμωμένοι επειδή τους κατήγγειλα...

Το προσωπικό μου ήθος και το ύφος της μέχρι σήμερα ζωής μου, μου απαγορεύουν να λειτουργώ κάτω από εικονικά ψευδο-διλήμματα που μου επιβάλλουν την εκ μέρους μου αποδοχή της ανηθικότητάς τους και επιχειρούν ταυτόχρονα να με μεταβάλλουν σε ανδράποδο - υποχείριο στο διεθνές πορνείο των χωρών και των εθνών που σήμερα δημιουργεί το ιερατείο των Βρυξελλών, που με τη σειρά του εκτελεί εντολές του διεθνούς διευθυντηρίου.

Αυτός είναι και ο λόγος που παραμένω στον τόπο που με γέννησε, ελπίζοντας πως θα σταθώ ικανός να μείνω όρθιος και την ύστατη στιγμή, θα φύγω γνωρίζοντας πως στάθηκα και πάλεψα για να έχουν αξιοπρέπεια και πατρίδα να ορίζουν εκείνοι που δεν γεννήθηκαν ακόμη...

ΥΓ: Και για να καταλάβουμε το μέγεθος της εν εξελίξει παρτίδας, αρκεί να επισημάνω το ότι η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για εκλογές (εξαιτίας της "επικείμενης συμφωνίας με τους δανειστές") και η αντιπολίτευση (σύσσωμη) καταδικάζει μία τέτοια ενέργεια...! Ουδέν κρυπτόν υπό των εκλογών, λοιπόν...!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο τουρκικός "λαγός" που τον λένε "Έντι Ράμα"
Απόπειρα διάσπασης της ελληνικής αμυντικής ικανότητας απέναντι στην Τουρκία
Ανάγκη άμεσης δημιουργίας εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Προσωπική άποψη και πεποίθηση του γράφοντος, δεδομένης και της στρατιωτικής ισχύος της Ελλάδας έναντι της Αλβανίας (και κάθε άλλου Αλβανικού κράτους ή κρατιδίου) είναι πως η εθνικιστική ένταση της Αλβανίας είναι άμεσα συνδεδεμένη με την επιθυμία της Τουρκίας να δημιουργηθεί ένα κλίμα ανασφάλειας στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, προκειμένου η χώρα μας να εξαναγκαστει να μεταφέρει ένα τμήμα του στρατού της σε περιοχές που ενδέχεται να δημιουργηθούν ζητήματα (έστω και με την μορφή παρουσίας κάποιων ένοπλων ανδρών του UCK και του UCC).
Δηλαδή, κι επειδή είναι γνωστές οι αγαστές σχέσεις (επί μισθώσει) της Αλβανίας με την Τουρκία, επειδή επιπλέον η δημιουργία κλίματος αναταραχής εμπεριέχεται μέσα στα σχέδια των ΗΠΑ για τα Βαλκάνια και την ανακοπή εισόδου της Ρωσίας σε αυτά, αλλά κυρίως, επειδή η Τουρκία επιθυμεί να αποδυναμώσει (τόσο σε προσωπικό όσο και σε μέσα) την στρατιωτική αμυντική ισχύ της Ελλάδας επί των Ελληνοτουρκικών συνόρων, θεωρώ πως ο Έντι Ράμα, για τους δικούς του επιπλέον εσωτερικούς πολιτικής εκμετάλλευσης λόγους, συμπαρατάσσεται επί των τουρκικών σχεδιασμών και λειτουργεί ως "λαγός" για να διασπαρεί η αμυντική ικανότητα της πατρίδας μας.
Το γιατί η Τουρκία επιθυμεί να διαταραχθεί η αμυντική ικανότητα της Ελλάδας επί των ελληνοτουρκικών συνόρων, είναι ασφαλώς κατανοητό από όλους. Ίσως, όμως, να μην είναι κατανοητό πως η Τουρκία ενδεχομένως να κληθεί κάποια στιγμή να "συνετίσει" την Ελλάδα (λαμβάνοντας, φυσικά, και το αντίστοιχο αντίτιμο) εάν αποφασισθεί η χώρα μας να αλλάξει ρότα και να μην είναι επαρκώς υπάκουη στα κελεύσματα των "φίλων", "εταίρων" και "συμμάχων" χωρών...

Πέραν τούτου, ο εθνικιστής πολιτικός κατέχεται από σαφή σύνδρομα κατωτερότητας και επιχειρεί την ασφαλή "άνδρωσή" του (αν δεν κάνω λάθος η Αλβανία μετέχει του ΝΑΤΟ) ευελπιστώντας πως απέναντι σε μία ελληνική κυβέρνηση που λειτουργεί άνευ οργανωμένου σχεδίου εξωτερικής πολιτικής, ίσως, η Αλβανία αποκτήσει (φραστικά μη αναπάντητα από την Ελλάδα) προηγούμενα, με απώτερο σκοπό -όφελος- την μελλοντική τους εκμετάλλευση εις βάρος της Ελλάδας.

Ο κίνδυνος, αν με ρωτήσετε, δεν βρίσκεται πέριξ της πατρίδας μας, αλλά κατοικοεδρεύει επί σειρά πολλών δεκαετιών στην πρωτεύουσα της Ελλάδας. Βρίσκεται στην ανικανότητα, στην φοβικότητα, στην αδιαφανή και αποδειγμένα διεφθαρμένη πολιτική σκηνή, οι εκφραστές της οποίας σε πλείστες όσες των περιπτώσεων λειτουργούν και προς την κατεύθυνση ικανοποίησης προσωπικών τους οφελημάτων, ενώ σε πλείστες όσες περιπτώσεις, ικανοποιούν την αποπληρωμή προσωπικών τους υποχρεώσεων (πολιτικών γραμματίων) προς εκείνους που "χορήγησαν" την πολιτική τους πορεία προς τις θέσεις εξουσίας...

Τη στιγμή που πραγματοποιούνται τεραστίων μεγεθών γεωπολιτικές ανακατατάξεις, η χώρα μας διαθέτει μία ηγεσία που δεν μπορεί να κατανοήσει τι είναι η εξωτερική πολιτική, δεν διαθέτει σχέδιο τοποθέτησης της πατρίδας μας στο γεωπολιτικό παίγνιο που συμβαίνει, και, δυστυχώς, δεν έχει καν τη διάθεση να συγκαλέσει εγνωσμένης ικανότητας και αξίας διπλωμάτες, και ειδικούς σε θέματα άμυνας και ασφάλειας, υπερκομματικούς ειδικούς επιστήμονες, προκειμένου να τους ζητήσει να εργαστούν προς την κατεύθυνση ενός γενικού μακροπρόθεσμου πλαισίου εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής άμυνας και ασφάλειας, αλλά κι ενός ειδικού ικανού σχεδίου άμεσης εκκίνησης διπλωματικών και στρατιωτικών εργασιών, που θα λειτουργήσουν ως αφετηρία ενός συνεχώς διαμορφούμενου εθνικού σχεδιασμού (με συγκεκριμένους στόχους και σκοπούς), έτσι ώστε η χώρα -παρά τα όποια οικονομικά της προβλήματα- να εκληφθεί ως σοβαρός παίκτης και όχι ως άβουλος θεατής ενός καλοσχεδιασμένου αφηγήματος των ισχυρών, του οποίου τα αποτελέσματα θα επηρρεάσουν την μορφή και την θέση της Ελλάδας στη διεθνή σκηνή για τα επόμενα 100 (τουλάχιστον) χρόνια.

Ο Έντι Ράμα, ο Νίκολα Γκρούεφσκι (και άλλες "προσωπικότητες" των Βαλκανίων) αποτελούν την παρονυχύδα του ουσιαστικού προβλήματος, το οποίο η χώρα μας φροντίζει "επιμελώς" αποφεύγει να αντιμετωπίσει. Και αυτό το πρόβλημα είναι το ποια θα είναι η Ελλάδα (και φυσικά η ισχύς της) στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου, κατά τα επόμενα 100 (τουλάχιστον) χρόνια. Ισχύ, την οποία φύση και θέση διαθέτει η χώρα μας, αλλά δεν είναι πλέον σε θέση να την ασκήσει, επειδή έχει απωλέσει (με ευθύνη των πολιτικών της ταγών) σημαντικό μέρος της εθνικής της ανεξαρτησίας.
Για όσο διάστημα θα ακολουθούμε τις νόρμες τρίτων, θα εξυπηρετούμε ξένα συμφέροντα και όχι της πατρίδας μας. Έτσι, όταν η χώρα μας απειλείται, δεν θα πρέπει να αναζητούμε μόνο την ικανότητα ικανοποίησης της ό,ποιας απειλής, αλλά θα πρέπει -επιπλέον- να αναζητούμε και το ποιοί μπορεί να είναι εκείνοι που οφελούνται από την κατάθεση της απειλής. Ενδεχομένως θα βρεθούμε ενώπιον πολλών "εκπλήξεων", που μόνο ως εκπλήξεις τελικά δεν θα μπορούν να χαρακτηριστούν, αφού ήδη βιώνουμε ευθείες απειλές κατά της χώρας μας από "φίλους", "συμμάχους" και "εταίρους"... διερωτώμενοι: "αν έχουμε τέτοιους φίλους, τι τους θέλουμε τους εχθρούς;"

Έτσι, ακόμη και αυτή, την ύστατη για την πατρίδα μας στιγμή, πρωτεύον χρέος και κυβερνητική ευθύνη θα έπρεπε να είναι η δημιουργία ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου (το οποίο θα ολοκληρωθεί συν τω χρόνω) που θα ικανοποιεί όλες τις παρούσες και μελλοντικές ανάγκες της χώρας, αλλά και την τοποθέτησή της στον γεωπολιτικό χάρτη ισχύος που ήδη διαμορφώνεται. Οφείλουμε να επιχειρήσουμε να τοποθετηθούμε εμείς στον γεωπολιτικό χάρτη, προσδοκώντας στα όποια μετρήσιμα οφέλη, παρά να μας τοποθετήσουν τρίτοι, ικανοποιώντας έτσι τα δικά τους οφέλη...

Η παρούσα οικονομική δυσπραγία αποτελεί ένα σαφές μειονέκτημα για την επόμενη ημέρα της Ελλάδας, αλλά είναι απολύτως σαφές πως η απραξία αποτελεί έναν απολύτως σαφή "παράγοντα" που θα οδηγήσει την χώρα στο χειρότερο δυνατό σημείο για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, με σοβαρό κίνδυνο με ευθύνη των πολιτικών η πατρίδα μας να μεταβληθεί από χώρα σε χώρο, με ό,τι αρνητικό συνεπάγεται αυτό για τους σημερινούς και αυριανούς κατοίκους της (οι οποίοι σύμφωνα με το εκτελούμενο σχέδιο εποικισμού και αλλοίωσης του πληθυσμού, ενδεχομένως να μην έχει εκείνα τα ιδιαίτερα εθνικά χαρακτηριστικά που επιθυμεί να αλλοιώσει η παγκοσμιοποίηση, προκειμένου να εξασφαλισθεί η μη αντίδραση των πολιτών)...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι κυβερνητικές ανακοινώσεις είναι πάντα ανιαρές, αλλά σου περιγράφουν όσα συμβαίνουν και όσα, δυστυχώς, θα ακολουθήσουν

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος

Το θέμα σήμερα αντλήθηκε από ένα δελτίο Τύπου, το οποίο προσδιορίζει την... πατρότητά του μ' ένα μακρινάρι υπηρεσιών. Αυτό δεν θα μπορούσε να ανήκει πουθενά αλλού εκτός από το ελληνόφωνο κράτος και τους διαχειριστές του. Δηλαδή, στην επικεφαλίδα γράφει:
«Υπουργείο Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής». 
Τα δύο τελευταία δεν λαμβάνονται υπ' όψιν, διότι τα Σώματα Ασφαλείας δεν παράγουν ορισμούς φορτισμένους με πολιτικό περιεχόμενο. Απλώς εκτελούν εντολές.
Οι εκλεγμένοι είναι εκείνοι που δαχτυλοδείχνουν με τις λέξεις τους ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό στην άπονη ζωή.
Από τον τίτλο του δελτίου Τύπου καταλαβαίνεις ότι το να μπουκάρεις όπως σου καπνίσει στην Ελλάδα δεν είναι παράνομο, αλλά «παράτυπο». Η πολιτική ορθότητα της κυβερνήσεως ξεκαθαρίζει τη θέση της:
«Εντοπισμός και διάσωση παράτυπα εισελθόντων αλλοδαπών στο Αγαθονήσι - Εντοπισμός και σύλληψη παράτυπα εισελθόντων αλλοδαπών και αλλοδαπού διακινητή τους στην Κάλυμνο - Σύλληψη παράτυπα εισελθόντων αλλοδαπών στην Πάτρα». 
Δεν είναι λαθρομετανάστες. Απλώς προέβησαν σε παράτυπη είσοδο.
Και ο δουλέμπορος δεν είναι δουλέμπορος. Απλώς τους... διακινεί.
Πώς μεταφράζεται αυτό σε Ασία και Αφρική;

Χαλιφάτο

Μπάτε, σκύλοι, αλέστε, αλεστικά μη δώσετε. Θα πάρετε και ρέστα, ακόμη και αν είστε «διακινητές».
Κάθε Τούρκος αξιωματικός που σέβεται την αποστολή του, διαβάζοντας τους ορισμούς στο δελτίο Τύπου, θα σκεφτεί να ετοιμάσει κι άλλες καραβιές με απελπισμένους (και μαζί τους και μερικούς φανατικούς ισλαμιστές).
Στο ίδιο δελτίο Τύπου αναφέρονται περιστατικά εντοπισμού και διάσωσης «παράτυπα εισελθόντων αλλοδαπών», αλλά στο φινάλε έχει το καλύτερο, που έλαβε χώρα στην Πάτρα:
«Δύο (02) παράτυπα εισελθόντες αλλοδαποί συνελήφθησαν, απογευματινές ώρες χθες, στον επιβατικό σταθμό του νοτίου λιμένα Πατρών, από προσωπικό του Τμήματος Αλλοδαπών της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Πατρών. Συγκεκριμένα, οι ανωτέρω κατείχαν και επέδειξαν πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα, με σκοπό την παράνομη έξοδό τους από τη χώρα».
Εκθαμβωτικά ειλικρινές. Να μπεις είναι παράτυπο. Να βγεις από την Ελλάδα είναι παράνομο! 
Αυτοί οι άνθρωποι που καταγίνονται με το χονδρεμπόριο της ελπίδας θεωρούν ΝΟΜΟ το να γεμίσουν την επικράτεια με αλλοδαπούς. Επίσης θεωρούν ΤΥΠΟ και όχι ΟΥΣΙΑ τον υπάρχοντα νόμο που απαγορεύει τον εποικισμό της πατρίδας μας.

Το πρόγραμμα της μετατροπής της Ελλάδας σε χαλιφάτο εξελίσσεται όπως είχε σχεδιαστεί.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Καραμπελιά 
Το επιχείρημα το οποίο χρησιμοποιούν πολύ συχνά οι εκάστοτε κυβερνώντες είναι πως παρέλαβαν «καμένη γη» από τους προκατόχους τους. Το επιχείρημα αυτό καλύπτει ψυχολογικά για κάποιους μήνες τους απατημένους οπαδούς της νέας κατάστασης, που αρνούνται να αποδεχτούν το συνήθως ασύνετο της επιλογής τους και δεν θέλουν να παραδεχθούν πως θα πρέπει να γίνουν «κοψοχέρηδες». Το ίδιο επιχείρημα χρησιμοποιείται για χρόνια ολόκληρα στις κοκορομαχίες των ανεγκέφαλων πολιτικών στις τηλεοράσεις. Ακούει κανείς ακόμα τον δόλιο βλάκα να επαναλαμβάνει πως παρέλαβε «καμένη γη» το 2009 και γι’ αυτό οδήγησε τη χώρα στην μνημονιακή καταστροφή. Εγώ «σκέφτομαι να πρωτοτυπήσω», και παρότι δεν συμμετέχω ούτε συμμετείχα ποτέ σε κάποιο μηχανισμό εξουσίας –ή ίσως ακριβώς γι’ αυτό– να μην εκφραστώ ως «Επιμηθέας», δηλαδή κατόπιν εορτής, αλλά ως αγγελιαφόρος επερχομένων –και εν μέρει ήδη συντελεσθέντων– δεινών. Δυστυχώς είμαι πεπεισμένος ότι η παρούσα «κυβέρνηση»(!) θα παραδώσει καμένη γη κατά την αποχώρησή της, οποτεδήποτε αυτή επισυμβεί. Βέβαια μετά από τις 130 ημέρες της στην εξουσία έχω μάλλον εύκολο έργο, διότι «εξ όνυχος τον λέοντα».
Ωστόσο αυτό που εξαιρετικά εύκολα θα μπορούσε να συναχθεί ως συμπέρασμα από τον κάθε νουνεχή Έλληνα, αν αυτός βρισκόταν στους Αυστραλιανούς αντίποδες (πόσο μου άρεσε μικρός αυτό το υπέροχο Terra incognita Australis), καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο όταν βρίσκεται στην Ελλάδα. Δυστυχώς στον δημόσιο χώρο κατακλυζόμαστε από δειλούς, μικροκομπιναδόρους και ανεγκεφάλους, επειδή οι υπόλοιποι κανονικοί άνθρωποι προσπαθούν να ζήσουν την οικογένεια τους και έχουν εκχωρήσει τον δημόσιο χώρο σε αυτούς. Γι’ αυτό και τα εξόχως προφανή αυτά συμπεράσματα καθίστανται δύσκολο να συναχθούν μέσα από την αβάσταχτη πολυλογία που καθημερινά έχει κάνει κουρκούτι το μυαλό των Ελλήνων.
Θεωρώ λοιπόν απολύτως προφανές και αυταπόδεικτο το συμπέρασμα πως αυτοί οι λεβέντες θα παραδώσουν καμένη γη σε μας και τους επομένους. Βιώσαμε ήδη την πρακτική τους κατ’ αυτές τις μακρές, αλλά από ένα σημείο και μετά ανιαρές, ημέρες, διότι μοιάζουν με μια αέναη επανάληψη δηλώσεων και αντιδηλώσεων Βαρουφάκη(!), βαρυσήμαντων παρεμβάσεων Λεουτσάκου, μαραθωνίων παιδαγωγικών νουθεσιών της προέδρου Ζωής σε ατάραχα λαμόγια, και προ παντός των νυκτερινών (τηλε)διασκέψεων του «γάτου» πρωθυπουργού με πλανητάρχες και ευρωκράτες. Αυτά την επόμενη ημέρα ή εβδομάδα θα επαναληφθούν ίδια και απαράλλακτα σε ένα παγωμένο και διαρκώς επαναλαμβανόμενο ενσταντανέ!
Και καθώς αυτοί καλά τρώνε και καλά πίνουν –καμιά φορά με τον λογαριασμό στα 900 δολάρια­­– προσποιούμενοι πως κυβερνούν, η οικονομία, η κοινωνία, η χώρα εν τέλει, συνεχίζει την καθοδική της πορεία, ακάθεκτη. Στα «μακροοικονομικά» δεδομένα, το Εθνικό εισόδημα βρίσκεται και πάλι σε –επιταχυνόμενη φοβούμαι– πτώση, όλοι οι προμηθευτές του δημοσίου δεν έχουν να λαμβάνουν τίποτε από τα χρήματα που τους χρωστάει το δημόσιο (που αξίζει να σημειώσουμε πως αντιπροσωπεύει το 50% του ΑΕΠ της χώρας), τα νοσοκομεία αποσυντίθενται, τα κόκκινα δάνεια διογκώνονται ταχύτατα, οι ασφαλιστικές εισφορές δεν καταβάλλονται, παρά μόνο όσες έχουν ενταχθεί στις εκατό δόσεις, η ανεργία αρχίζει και πάλι την ανοδική της πορεία. Και θα μπορούσα να συνεχίζω επ’ άπειρον αυτόν τον ανελέητο κατάλογο.
Όμως εκείνα τα ζητήματα που πάνω από όλα θα έπρεπε να ανησυχούν τους Έλληνες είναι ζητήματα άλλης τάξης, πολύ πιο επικίνδυνα μεγαλύτερου βάθους και συνεπειών. Αυτά που ελάχιστα συζητιούνται από τους αθλίους των καναλιών. Η τεράστια επιδείνωση των μεταναστευτικών ρευμάτων στα νησιά μας που αποτελεί μια θρυαλλίδα στο ίδιο το μέλλον του τόπου, η επιστροφή με ταχύτατα βήματα ενός νέου σχεδίου Ανάν στην Κύπρο –γιατί άραγε οι Αμερικανοί «αγαπούν» τόσο πολύ την κυβέρνηση Τσίπρα;– οι κινήσεις των Τούρκων στη Θράκη, οι Αλβανικές προκλήσεις και προ παντός η δημογραφική κατάρρευση της χώρας και η συνεχιζόμενη φυγή των νέων που επιτείνεται, όλα αυτά μαζί αποτελούν για μένα πολύ μεγαλύτερες υποθήκες για την τύχη του τόπου ακόμα και από τα ζέοντα οικονομικά ζητήματα.
Αλλά ας φτάσουμε και στην περιβόητη διαπραγμάτευση. Μέσα στο γνωστό παιγνίδι που παίζουν οι δανειστές και οι Ελληνικές κυβερνήσεις  –ΟΛΕΣ χωρίς καμία εξαίρεση– από το 2010 μέχρι σήμερα οι τοκογλύφοι εταίροι βάζουν ένα πολύ μεγάλο πακέτο στη ζυγαριά έτσι ώστε το θύμα, η Ελλάδα, να δεχθεί ένα μέρος από αυτά στην παρούσα διαπραγμάτευση και τα υπόλοιπα να ξαναϊδωθούν στη συνέχεια! Ήδη η «ανένδοτη αντιμνημονιακή» κυβέρνηση Τσίπρα έχει δεχθεί μέτρα 1,9 δισεκατομμύρια επιπλέον, ενώ ευαγγελιζόταν όχι μόνο ελάφρυνση αλλά και έναν πακτωλό 12 δισεκατομμυρίων που τα είχε «κοστολογήσει» ο Τσίπρας και ο… Μηλιός (contradictio in terminis για τους λατινομαθείς!) Η διαφορά που τους χωρίζει από τους δανειστές είναι κατι ψιλολόγια 1,5-2 δισεκατομμύρια. Προφανώς όπως στον μύθο του Χότζα θα βγάλουν μερικά για να το φάνε οι χαχόλοι –δηλαδή εμείς– και τα υπόλοιπα μέτρα θα έλθουν στην… επόμενη διαπραγμάτευση! Αυτό γίνεται συστηματικά από το 2010, και η στρατηγική του Σόϊμπλε, της Μέρκελ και όλης της κομπανίας, ανεξαιρέτως, είναι πως στο τέλος του προγράμματος, που το υπολογίζουν ότι χρειάζεται μερικά χρόνια ακόμα, η Ελλάδα θα έχει βγει «σενιαρισμένη», έχοντας χάσει τα «περιττά κιλά». Θα μπορεί έτσι να συμμετέχει ως τουριστικό παράσιτο, απόθεμα ανεπιθύμητων μεταναστών και γεωπολιτικό οικόπεδο/σύνορο στην νέα Ευρώπη του λυσσαλέου πλανητικού ανταγωνισμού που ήδη διεξάγεται και θα επιταθεί τα επόμενα χρόνια. Γι’ αυτό και οι Γερμανοί δεν θέλουν με κανένα τρόπο να τελειώσει το πρόγραμμα προτού ολοκληρώσουν αυτόν τον μετασχηματισμό. Γι’ αυτό και όταν χρειάστηκε έριξαν πρώτα τον Γιωργάκη το 2011 και πρόσφατα τον Σαμαρά, όταν άρχισε να θέλει να αυτονομηθεί και «να βγει στις αγορές». Προτίμησαν να τον ρίξουν με την ασφυκτική πίεση που του προκάλεσαν από την Άνοιξη του 2014 και κατ’ εξοχήν το Φθινόπωρο του 2014, παίρνοντας το ρίσκο μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, παρά να αφήσουν την Ελλάδα να ξεφύγει από τον μνημονιακό κορσέ. Και βέβαια ο εξουσιομανής νεανίας και η παρέα του, που νόμισαν πως μπορούν να βγουν και στα μεγάλα καζίνα, ενώ είχαν μάθει μόνο στο πόκερ της Αίγινας με τον Αλέκο, κατάπιαν το δόλωμα αμάσητο. Η «παγίδα», για την οποία μιλάνε και την αποδίδουν στον Σαμαρά, είχε σφραγίδα Σόϊμπλε και Μέρκελ, οι οποίοι με την Κυβέρνηση Σύριζα, Ανελ, Οικολόγων Πρασίνων και Πυρικαύστου Ελλάδος (για να λέμε τα πράγματα στην ακρίβειά τους) ήθελαν να ολοκληρώσουν την μνημονιακή μετάλλαξη και την κατοικιδιοποίηση ολόκληρου του ελληνικού πολιτικού συστήματος και κατ’ επέκτασιν την υποταγή ολόκληρου του ελληνικού λαού.
Γιατί, και το  έχουμε επαναλάβει αναρίθμητες φορές, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε τις ιδεολογικές και κοινωνιολογικές προϋποθέσεις για μια αυθεντική ρήξη με το παγκόσμιο σύστημα, διότι αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα, και παρεμπιπτόντως δεν τις είχε αυτή τη στιγμή ούτε και ο ελληνικός λαός σε μια παρασιτοποιημένη εξαρτώμενη οικονομία και σε μια χώρα με δύσκολη γεωπολιτική θέση.  Για να μπορείς να προχωρήσεις σε ΡΗΞΗ θα έπρεπε όχι μόνο να έχεις μαζί σου ένα σημαντικό κομμάτι του λαού που να την επιθυμεί και να μπορεί να πραγματοποιήσει μια παραγωγική και ιδεολογική επανάσταση στη χώρα αλλά να διαθέτεις και μια ρεαλιστική ανάλυση της παγκόσμιας κατάστασης. Και ο Σύριζα δεν διαθέτει τίποτε από όλα αυτά. Στο ιδεολογικό πεδίο έχει δύο βασικές αποφασιστικής σημασίας ελλείψεις:
Α. Η ελληνική Αριστερά σε μια χώρα αποικιοποιημένη εδώ και οκτώ αιώνες σε Ανατολή και Δύση, μετά την Μεταπολίτευση κατασκεύασε μια αριστερή εκδοχή της παγκοσμιοποίησης και της άρνησης της σημασίας και του ρόλου της εθνικής ταυτότητας. Από αυτή την Αριστερά βγήκαν ο Λιάκος, η Ρεπούση, ο Χριστόπουλος, η Αναγνωστοπούλου, ο Μπαλτάς, ο Νταβανέλος και άλλοι ων ου έστι αριθμός. Σε αυτήν ανήκει και ο Γιάννης Μηλιός που μαζί με διάφορους αστέρες του ΚΚΕ χαρακτηρίζουν ιμπεριαλιστική και υπεραναπτυγμένη τη σημερινή Ελλάδα. Αυτή η Αριστερά μαζί με τους εκσυγχρονιστές του Σημίτη διέλυσε τα προηγούμενα χρόνια την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων νέων και θέλησε να τους μεταβάλει σε εγωτικά και εγωπαθή άτομα που ενδιαφέρονται μόνο για την πάρτη τους, την οποία αποκαλούν ψευδωνύμως «δικαιώματα». Πώς λοιπόν να οικοδομήσεις το αναγκαίο σήμερα πατριωτικό μέτωπο όταν για παράδειγμα εξακολουθείς ακόμα να ενοχλείσαι από το λείψανο της Αγίας Βαρβάρας και τη λαϊκή θρησκευτικότητα. Και αυτό δεν ανασκευάζεται σε μερικούς μήνες εξου και η μόνη διαδήλωση που έκανε η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν για το δικαίωμα στο ελεύθερο χασίσι.
Β. Η ελληνική Αριστερά είναι η μοναδική σε ολόκληρη την Ευρώπη όπου δεν έγινε ποτέ καμία συζήτηση σε βάθος για την σοσιαλιστική εμπειρία του 20ού αιώνα, ως συνέπεια εν πολλοίς και του εμφυλίου πολέμου και της ανόδου της Χούντας. Έτσι η ελληνική Αριστερά δεν συζήτησε ποτέ το λεγόμενο σοσιαλιστικό μοντέλο και τις πρακτικές της κομμουνιστογενούς Αριστεράς. Αντίθετα μάλιστα τα τελευταία χρόνια αναζωπύρωσε μια άθλια εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα συζήτηση για τον Εμφύλιο, με παρτενέρ κάποιους εμπαθείς αντιπάλους της Δεξιάς, που συνέβαλαν στην ωρίμανση του φρούτου της Χρυσής Αυγής. Το αποτέλεσμα είναι πως αντί να επισημαίνονται οι ευθύνες των μεγάλων δυνάμεων που οδήγησαν τον ελληνικό λαό στη σφαγή για τα συμφέροντά τους, να ανακυκλώνεται ένα κλίμα ενός ψευδοεμφυλίου, αποτέλεσμα του οποίου υπήρξε και η μόνη μηδενιστική «επανάσταση» που έγινε τα τελευταία χρόνια, ο Δεκέμβρης του 2008, που βρίσκεται πίσω από πολλά από τα σημερινά φαινόμενα.
Παράλληλα και συναφώς ο Σύριζα και το μεγαλύτερο μέρος της Ελληνικής Αριστεράς έχει εσφαλμένη ανάλυση για τη σημερινή παγκόσμια οικονομική συγκυρία και ακολουθεί –ω της αστειότητας– θεωρίες τύπου Βαρουφάκη, ότι με χαζοχαρούμενα τούιτερ θα τρομάξουμε τους Γερμανούς. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως η εποχή της σοσιλδημοκρατίας και του εξασφαλισμένου κοινωνικού κράτους, μπήκε σε κρίση εξ αιτίας της παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό δεν σηκώνουν μεσοβέζικες λύσεις. Είτε θα δημιουργηθούν, στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως, δυνάμεις που θα θελήσουν να ανατρέψουν τη σημερινή χρηματοπιστωτική δικτατορία είτε θα σερνόμαστε πίσω από τον Σόϊμπλε και την Μέρκελ. Και για να κανείς το πρώτο, όταν μάλιστα βρίσκεσαι σε μία χώρα ευαίσθητη γεωπολιτικά πρέπει να έχεις μαζί σου πριν απ’ όλα έναν συνειδητοποιημένο λαό, έτοιμο για έναν μακρόχρονο και σκληρό αγώνα στα πλαίσια ενός παγκόσμιου κινήματος ανατροπής της δικτατορίας των αγορών. Ως προς αυτό, και μόνο, το ΚΚΕ έχει απόλυτα δίκιο, μόνο που βέβαια δεν κάνει τίποτε για να συγκροτηθεί το ανάλογο κίνημα. Διαφορετικά θα συνεχίζεις να σπέρνεις αυταπάτες περί ευνοϊκής λύσης και ψευδορήξεων, που στο τέλος θα καταλήγουν σε ακόμα περισσότερη καμένη γη και αδιέξοδα.
Γιατί ας υποθέσουμε πως η σημερινή κυβέρνηση, με το σημερινό επίπεδο συνειδητοποίησης του ελληνικού λαού, προχωρούσε προς μια ρήξη που ανέντιμα –γιατί ποτέ δεν έχει ομολογηθεί στον λαό– προωθούν πολλοί της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή να μας διώξουν οι άλλοι για να επιτύχουμε εμείς αυτό που ο λαός δεν θέλει! Μα πιστεύουν πως μπορούν οι ίδιοι να διαχειριστούν το πέρασμα στο εθνικό νόμισμα, να σώσουν την ελληνική οικονομία και να διασφαλίσουν την ακεραιότητα της χώρας μας; Αυτό δεν το πιστεύει κανείς, κυριολεκτικώς, ούτε οι ίδιοι, εκτός ίσως από τον Αγγλοτραφή «αντιεθνικιστή» Λαπαβίτσα. Κατά συνέπεια δεν μπορούν να κάνουν κυριολεκτικώς τίποτε. Γι’ αυτό και επί τέσσερις μήνες στριφογυρνάνε γύρω από τον εαυτό τους.
Πραγματική ρήξη ξέρουν πως δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν, ούτε ταυτόχρονα μπορούν να υλοποιήσουν αυτοί τα όντως σκληρά μέτρα που οσονούπω ετοιμάζονται να υπογράψουν και που γίνονται όλο και πιο σκληρότερα όσο περνάει ο χρόνος. Ο Τσίπρας και όλοι οι εξουσιομανείς της παρέας του θα ήταν ίσως διατεθειμένοι να το κάνουν, αλλά τους λείπει το «εργαλείο», δηλαδή το κόμμα που θα τα υλοποιούσε και θα τα «περνούσε» στην κοινωνία. Διότι το κόμμα δεν είναι «δικό» τους, είναι ένα σύνολο «συνιστωσών» και όσο και αν προσπαθούν να το γλυκάνουν με αθρόους διορισμούς, ο μετασχηματισμός δεν μπορεί να γίνει σε ημέρες και λίγους μήνες. Την ίδια στιγμή που οι τράπεζες αδειάζουν, τα ελλείμματα συσσωρεύονται οι γάζες κάνουν φτερά από τα νοσοκομεία.
Κατάληξη: απραξία, και στρατηγική της στρουθοκαμήλου ενώ τα αδιέξοδα συσσωρεύονται. Και το τέλος αυτής της όπερας μπούφα – ως προς  τους πρωταγωνιστές και τραγωδίας για τους «θεατές», δηλαδή τον ελληνικό λαό, είναι ακόμα άδηλο. Καταστροφικό θα είναι οπωσδήποτε, ακριβά θα πληρωθεί οπωσδήποτε, η μόνη δυνατότητα για την οποία πρέπει να πασχίσουμε είναι να μειώσουμε τη ζημιά. Και το πρώτο βήμα είναι να πάψουμε να παριστάνουμε το «παγώνι», να πάψουμε να παριστάνουμε πως «δεν παρακολουθούμε» τις τηλεοράσεις, να ξεφύγουμε από αυτή τη θανατερή απραξία, που μας βυθίζει κάθε μέρα και περισσότερο. Να φωνάξουμε στους ακυβέρνητους κυβερνήτες πως δεν πάει άλλο, να τους πείσουμε πως το χειρότερο που έχουν να κάνουν είναι η σημερινή τους ακινησία, και να συνεγείρουν όλο τον Ελληνικό λαό και όσες πολιτικές δυνάμεις το επιθυμούν σε μια πανεθνική κινητοποίηση ελάττωσης των απωλειών. Αφού το διαπράξαμε το σφάλμα και πειστήκαμε στις υποσχέσεις τους ας μη τους αφήνουμε άλλο να συνεχίζουν.
Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως, πως εμείς, ο λαός, θα αναλάβουμε να υπογράψουμε για λογαριασμό τους. Αυτοί θα υπογράψουν, και αυτοί θα αναλάβουν το πολιτικό κόστος, εμείς θα πληρώσουμε ούτως ή άλλως με την υποβάθμιση της ζωής μας. Πάντως το πολιτικό κόστος δεν μπορούν να το αποφύγουν όσο και να θέλουν. Το μόνο που πασχίζουν να πετύχουν είναι να μας φέρουν τα μέτρα σε πακέτα, σε δόσεις, για να το καταπιούμε ευκολότερα και εμείς και το κόμμα τους και απηυδισμένοι να φωνάξουμε πως «παραδινόμαστε». Αυτός είναι όλος και όλος ο αγώνας τους. Για να το πετύχουν όμως είναι ικανοί να επιχειρήσουν και άλλους τυχοδιωκτισμούς. Εάν όμως κατανοήσουν ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να συναινέσουμε –είτε εκλογές είτε δημοψηφίσματα είναι αυτά και κατανοήσουν πως κινδυνεύουν να τα χάσουν, μαζί με την περιπόθητη εξουσία, τότε ίσως να κινηθούν αποφασιστικότερα. Όντως είναι το μόνο κίνητρο που μπορεί να τους ξεκουνήσει.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Είναι κατανοητό ότι κάποιοι έχουν αμφιβολίες….
Είναι κατανοητό ότι κάποιοι ευελπιστούν και ελπίζουν…
Είναι κατανοητό πως είναι φρικτή η αλήθεια που γνωρίζουμε -αν και μας την κρύβουν- και δεν θέλουμε να την πιστέψουμε, να την αποδεχθούμε.

Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα (από το 2010), με πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο και με εναλλαγές στην θέση του κατ’ επίφασην πρωθυπουργού.

Το πολιτικό σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει, όπως γνωρίζει πάρα πολύ καλά σε τι έχει συναινέσει, ενώ γνωρίζει πάρα πολύ καλά και την κατάληξη των όσων μέχρι σήμερα ζούμε και ενδεχομένως έχει επαρκή γνώση και για το τι πρόκειται να συμβεί στην χώρα...

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και η χώρα παραδόθηκε άνευ όρων σε καρτέλ οικονομικών συμφερόντων, σε συμφέροντα τρίτων χωρών και αποτελεί ταυτόχρονα το μέγιστο «πείραμα» της νέας τάξης πραγμάτων για την απόλυτη κατοχή μίας χώρας χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και οι πραξικοπηματίες κυβερνούν ενώ ταυτόχρονα μετέχουν σε σχέδιο ολικής απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ από όλους εκείνους που γνώριζαν πως η θέση τους για το υπόλοιπο της ζωής τους είναι σε κάποιο κελί μίας υπόγειας φυλακής και αντάλλαξαν την τιμωρία τους με την δική μας δουλεία και με την άλωση της χώρας εις το διηνεκές.

Αυτούς τους πραξικοπηματίες πρέπει να τους απομακρύνουμε εμείς, γιατί δεν θα το κάνει κανένας άλλος για εμάς…

Είτε το πιστεύουμε, είτε όχι, όλοι γνωρίζουμε πως είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου…
Ή αυτοί, ή εμείς…






To φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αφρικανοποίηση μέσω Ευρώπης

Οι Ελληνες, από την πρώτη ημέρα της μνημονιακής προδοσίας που συνετελέσθη εναντίον της χώρας μας και η οποία παραμένει ατιμώρητη, βρίσκονται σε ένα πολιτικό και οικονομικό αδιέξοδο. Επίσης, όσον αφορά την ειδησεογραφία αισθάνονται λες και ζουν το ίδιο εικοσιτετράωρο!

Ο φαύλος κύκλος της ύφεσης έχει καταναλώσει τον χρόνο μαζί με τα αποθέματα των δυνάμεων μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού. Οι πολίτες νιώθουν σαν τον πρωταγωνιστή της ταινίας «Η ημέρα της μαρμότας», όμως στην περίπτωση της πατρίδας μας αυτό που συμβαίνει δεν είναι μια χαριτωμένη κωμωδία, αλλά θρίλερ σκηνοθετημένο από την τρόικα και τους ελληνόφωνους υπηρέτες της.

Ακολουθεί ενδεικτικά ένα παράδειγμα ανακύκλωσης... δυσάρεστων εμπειριών: Πριν από ακριβώς τρία χρόνια, στις 5 Ιουνίου 2012 στην παρούσα στήλη γινόταν μνεία για κάποια σχόλια της επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ για τα «παιδιά της Αφρικής που έχουν την ανάγκη βοήθειας περισσότερο απ' όσο οι Ελληνες».

Γράφαμε: «Η διευθύντρια του ΔΝΤ υποδείκνυε σε όλους εμάς να αρχίσουμε να συνηθίζουμε στην ιδέα της... άμεσης αφρικανοποίησης του τρόπου της ζωής μας». Αυτές τις ημέρες ακούμε αναλύσεις για την «επιλογή της Ζάμπια», όπως έχει περιγραφεί στον ιστότοπο του πρώτου καναλιού της γερμανικής κρατικής τηλεόρασης ARD.

Αυτή η εξωτική επιλογή συνίσταται στο ενδεχόμενο η Ελλάδα να πληρώσει όλες μαζί τις δόσεις του δανείου της από το ΔΝΤ για τον μήνα Ιούνιο, όπως η Ζάμπια πριν από 30 χρόνια με τις δόσεις δανείου που όφειλε στο εν λόγω Ταμείο.

Και η διασπορά ειδήσεων και φημών για την επαπειλούμενη αφρικανοποίηση της πολιορκημένης πατρίδας μας συνεχίζεται με τους Ευρωπαίους, που επιμένουν και στην υπερφορολόγηση και στα υφεσιακά μέτρα. Δηλαδή, ορισμένοι «για το καλό μας» θέλουν να επαναλάβει η Ελλάδα την ίδια θανατηφόρα συνταγή, υπό πολύ χειρότερες συνθήκες, προσδοκώντας καλύτερα αποτελέσματα!

Αυτό, σαφέστατα είναι ο ορισμός της παράνοιας -αν δεν πρόκειται για αμιγώς εχθρική ενέργεια με στόχο των αφανισμό του έθνους μας.

Πηγή "δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο αριθμός των μεταναστών που φθάνουν στα ελληνικά νησιά έχει αυξηθεί έως και έξι φορές από πέρσι, ανακοίνωσε την Παρασκευή η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, υπογραμμίζοντας ότι για την ώρα τουλάχιστον δεν προβλέπεται βελτίωση της κατάστασης.

Περισσότεροι από 42.000 άνθρωποι, οι περισσότεροι εκ των οποίων πρόσφυγες, έφθασαν στις ελληνικές ακτές από τη Βόρεια Αφρική τους πρώτους πέντε μήνες του 2015, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του ο ΟΗΕ.

«Οι αριθμοί έχουν αυξηθεί δραματικά, κυρίως στην Ελλάδα, όπου βλέπουμε να καταφθάνουν κατά μέσο όρο 600 μετανάστες την ημέρα. Αναμένουμε να συνεχιστεί η εισροή τουλάχιστον με τους ίδιους ρυθμούς, αν όχι να αυξηθεί ο αριθμός των μεταναστών», δήλωσε στους δημοσιογράφους η εκπρόσωπος της Υπάτης Αρμοστείας Μελίσα Φλέμινγκ στη Γενεύη. «Η Ελλάδα δεν έχει τους πρόσθετους πόρους για να διαχειριστεί αυτή την ανθρωπιστική κρίσης», πρόσθεσε.

Σχόλιο ιστολογίου: Εάν επιχειρήσουμε να προσεγγίσουμε το συγκεκριμένο θέμα χρησιμοποιώντας την απλή λογική, τότε θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι η ομολογία του ΟΗΕ αναφέρεται τουλάχιστον στο ήμισυ των πραγματικών αριθμών λαθραίας εισόδου στην Ελλάδα. Αποδεχόμενοι όμως ακόμη και τους αριθμούς του ΟΗΕ (που προστατεύει και προωθεί την λαθρομετανάστευση), εάν τολμήσουμε να κάνουμε απλές πράξεις, θα διαπιστώσουμε πως με τον επίσημο ρυθμό εισόδου λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, μόνο για το πεντάμηνο Μαΐου - Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους, θα εισέλθουν στην χώρα μας 90.000 λαθρομετανάστες!!! Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν εξαφανίζονται, αλλά πολλαπλασιάζονται, παρά τις δηλώσεις της εξαφανισμένης αρμόδιας υφυπουργού, κας Χριστοδουλοπούλου, η οποία έχει εξαφανιστεί μετά τις τελευταίες δηλώσεις της (προ διμήνου περίπου). Κι ενώ η χώρα αντιμετωπίζει το μείζον πρόβλημα της λαθραίας εισόδου, έχοντας πλέον τυπικά ανατολικά σύνορα, στην Βουλή κατατέθηκε το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια...! Προφανώς η κυβέρνηση Τσίπρα το θεωρεί πολύ πιό σημαντικό από άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, γι αυτό και προχώρησε στην κατάθεση νόμου περί λήψης ιθαγένειας από τα παιδιά των λαθρομεταναστών που γενιούνται στην Ελλάδα...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ντοκιμαντέρ για τα Βαλκάνια, που περιέχει απειλές κατά της Αλβανίας, του Κοσόβου και της ΠΓΔΜ μετέδωσε το «Al Hayat Media Center», η «πτέρυγα» των μέσων ενημέρωσης του Ισλαμικού Κράτους.

Στο ντοκιμαντέρ, οι Αλβανοί χαρακτηρίζονται «άθεοι» και στο βίντεο -μεταξύ άλλων- εμφανίζονται δύο αλβανικής καταγωγής άνδρες που μάχονται στο πλευρό του Ισλαμικού Κράτους -ο ένας από την Αλβανία και ο άλλος από το Κόσοβο- και είναι γνωστοί με τα ονόματα Αμπού Μπίλκις αλ Αλμπάνι και Αμπού Μουκάτιλ αλ Κόσοβο.

Οι δύο άνδρες εμφανίζονται στο 6ο και στο 10ο λεπτό αντίστοιχα του βίντεο, με τον Αμπού Μουκάτιλ να δηλώνει:
«Στέλνουμε ένα μήνυμα σε όλους εκείνους που λατρεύουν άλλους θεούς, και όχι τον Αλλάχ στην Αλβανία, το Κόσοβο, τη Μακεδονία και σε ολόκληρα τα Βαλκάνια. Μην νομίζετε ότι έχουμε ξεχάσει το κακό που κάνετε στους μουσουλμάνους. Πιστεύετε ότι έχουμε ξεχάσει την εχθρότητά σας απέναντι στον Αλλάχ ...μαύρες μέρες θα έρθουν για σας. Θα φοβάστε να περπατήσετε στους δρόμους. Θα φοβάστε να δουλέψετε. Θα φοβάστε μέσα στα ίδια τα σπίτια σας... Θα σας νικήσουμε με τη βοήθεια του Αλλάχ. Θα έρθουμε με βόμβες».

Εν τω μεταξύ, νεαρή δημοσιογράφος του δικτύου «News 24» των Τιράνων, που καλύπτει το αστυνομικό ρεπορτάζ και έχει ασχοληθεί με το θέμα της στρατολόγησης νεαρών Αλβανών μουσουλμάνων για να πολεμήσουν στην Συρία, δέχτηκε απειλητικό μήνυμα στον λογαριασμό της στο Facebook από Αλβανό μουσουλμάνο, ο οποίος καταζητείται από τις Αρχές, με την κατηγορία της υποκίνησης θρησκευτικού μίσους και της στρατολόγησης τζιχαντιστών. Στο μήνυμα γράφει: «Θα πρέπει να πληρώσεις».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Η γνωμοδότηση του συνταγματολόγου καθηγητού κ. Κασιμάτη στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τα μνημόνια, υπήρξε καταπέλτης.

Και θεμελιώνει την ανάγκη απόδοσης τουλάχιστον πολιτικών ευθυνών για τις αθλιότητες που διαπράχθηκαν εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και της εθνικής κυριαρχίας από τις μνημονιακές κυβερνήσεις.

Οι αποφάσεις που έλαβαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις, αποτελούν, σύμφωνα με τον έγκριτο καθηγητή, παραβίαση του Ελληνικού Συντάγματος. Η διαδικασία θέσπισής τους υπήρξε διάτρητη, αφού τα κείμενα των συμβάσεων δεν εμφανίστηκαν στην Βουλή για κύρωση. Ενώ προβληματική είναι και η νομιμότητα των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, καθώς δεν επικυρώθηκαν από τη Βουλή με ηυξημένη πλειοψηφία των 2/3 της Βουλής, όπως προβλέπεται για τις διεθνείς συμβάσεις.

Πέραν τούτου, τα μνημόνια αποτελούν παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και προσβάλλουν θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα, όπως η προστασία της περιουσίας, της εργασίας κ.λ.π.

Η ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης χώρας μας δεν μπορεί να γίνει χωρίς να ξεκαθαριστούν όλες οι πτυχές της σκοπιμότητας και αναγκαιότητας υπαγωγής στην τρόικα και της σύναψης και εφαρμογής των δανειακών συμβάσεων.
Η μακρά και επίμονη διαπραγμάτευση που διεξάγεται αυτή τη στιγμή δείχνει ότι θα μπορούσε η κυβέρνηση Παπανδρέου να αναμείνει και να σχεδιάσει ένα λογικό και βιώσιμο σχέδιο εξόδου από την κρίση δανεισμού, αντί να παραδώσει απερίσκεπτα (ή μήπως και όχι;) τη χώρα στα νύχια της τρόικας.

Χρήσιμο θα ήταν, ακόμα, να συσταθεί και μία ακόμη επιτροπή από ειδικούς, που θα διερευνήσει και κάτι ακόμα σκοτεινότερο: εάν στην όλη διαδικασία υπήρξε δόλος, δηλαδή εάν κάποιοι κέρδισαν χρήματα από τις διακυμάνσεις spreads και την όλη πορεία που οδήγησε στη μεγαλύτερη απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, μπροστά στην οποία η «γκριζοποίηση» των Ιμίων το 1996 αποτελεί μικρή λεπτομέρεια.

Κάποιοι θα αντιτείνουν ότι το «κυνήγι των μαγισσών» θα δημιουργήσει ατμόσφαιρα διχασμού και αλληλοσπαραγμού. Αλλά εάν πρόκειται το επιχείρημα της «εθνικής ενότητας» να χρησιμοποιηθεί ως άσυλο και κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τους ενόχους ενός εθνικού εγκλήματος, εάν πρόκειται να γλιτώσουν τον πολιτικό εξοστρακισμό οι εμπνευστές και οι εφαρμοστές της πολιτικής που οδήγησε σε χιλιάδες αυτοκτονίες και τραγωδίες, εάν πρόκειται να γλιτώσουν την φυλακή όσοι κερδοσκόπησαν πάνω στο εθνικό συμφέρον, τότε ας καταργήσουμε εντελώς και τη διάκριση μεταξύ του ηθικού και του ανήθικου, του νόμιμου και του παράνομου, του κοινωνικού συμφέροντος και της ιδιοτέλειας, ας βγάλουμε από τη φυλακή τους καταχραστές του δημοσίου χρήματος και όλους τους απατεώνες, τους εκβιαστές και τους πλαστογράφους, όσους έκλεψαν χήρες και ορφανά, όσους λήστεψαν τράπεζες και φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Γιατί, ουσιαστικά, αυτού του χαρακτήρα οι πράξεις διαπράχθηκαν κατά τη διακυβέρνηση της χώρας από τα μνημόνια, απλώς σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.

Εδώ, αντί για μεταρρυθμίσεις που θα καθιστούσαν το κράτος δημοσιονομικά βιώσιμο και θα δρομολογούσαν την παραγωγική ανασυγκρότηση, επελέγη η φορολογική εξόντωση της μεσαίας τάξης, η καταστροφή της ακίνητης περιουσίας, η μεταβολή των μικρομεσαίων σε νεόπτωχους, η διάλυση των επιχειρήσεων και του εμπορίου και η κατακρεούργηση των συνταξιούχων και των μισθωτών.

Αλλά, κατεβλήθη εργώδης προσπάθεια να διασωθούν τα προνόμια και η ασυλία των πολιτευτών και τα κληρονομικά και ολιγαρχικά χαρακτηριστικά του πολιτικού συστήματος.

Η κάθαρση δεν είναι μόνον τιμωρία προς παραδειγματισμό και δίκαιη απόδοση ευθυνών, αλλά και αναγκαία προϋπόθεση για την εθνική ανασυγκρότηση. Οι υπεύθυνοι για την καταστροφή μιάς κοινωνίας φυσικά δεν πρέπει να μείνουν ατιμώρητοι, αλλά και, εξίσου φυσικά, ούτε μπορούν να συνεχίσουν να συμμετέχουν στη διακυβέρνηση υπό το πρόσχημα της εθνικής συμφιλίωσης.

Πηγή εφημ. «KontraNews»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Θανάση Αυγερινού

Καμία επανεκκίνηση δεν υπάρχει στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, απλώς επιστροφή στους κανονικούς διπλωματικούς ρυθμούς, δηλώνει με πάσα επισημότητα η Μόσχα, προειδοποιώντας εν μέσω νέας έντασης στην Ανατολική Ουκρανία ότι έχει κάθε δικαίωμα να εξοπλίσει με πυρηνικά όπλα τη χερσόνησο της Κριμαίας.

Μπορεί η επίσκεψη του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Τζον Κέρι, στο Σότσι και η συνάντησή του με τον ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ, να ήταν μία σαφής στροφή στην αμερικανική διπλωματία, που επιζητεί να διατηρήσει κάποιες γέφυρες διαλόγου με την Μόσχα, όμως ο επικεφαλής του ρωσικού ΥΠΕΞ έσπευσε να βάλει «πάγο» στις υπέρμετρες προσδοκίες. «Είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε επί μακρόν κυρώσεις, προσπαθούμε, μάλιστα, να τις στρέψουμε προς όφελός μας», δήλωσε στο Bloomberg ο κ. Λαβρόφ, αναφερόμενος στην ομολογουμένως εκπληκτική καμπάνια του Κρεμλίνου υπέρ της αναζωογόνησης των εθνικών παραγωγικών μονάδων και της διαφοροποίησης της ρωσικής οικονομίας με μείωση της εξάρτησής της από τις εισαγωγές.

«Δεν θα αναλάβουμε πρωτοβουλίες άρσης των κυρώσεων», δήλωνε σχεδόν ταυτόχρονα ο εκπρόσωπος Τύπου του προέδρου Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ, επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις ότι οι δυτικές κυρώσεις έχουν χάσει τον στόχο τους, ενώ τα ρωσικά αντίμετρα «πονάνε» όλο και περισσότερο τις δυτικές οικονομίες. Ίσως γι αυτό εντυπωσιάζουν οι παρασκηνιακές επαφές μεγάλων δυτικών εταιρειών, κυρίως αμερικανικών και γερμανικών, με ρώσους εταίρους τους και η υπογραφή τεράστιων συμβολαίων, τη στιγμή που επισήμως και στην πρώτη γραμμή Ρωσία και Δύση βρίσκονται στα μαχαίρια.

Το κάθε άλλο παρά περίεργο, για τους γνωρίζοντες, φαινόμενο επεσήμανε με άρθρο του το γερμανικό Der Spiegel, που αναφέρεται ειρωνικά σε «διάλειμμα στον Ψυχρό Πόλεμο» για αμερικανικές εταιρείες όπως η Boeing, που έχει υπογράψει συμβόλαιο με τη ρωσική παραγωγό τιτανίου Avisma ως το 2022, η διαστημική Orbital Science, που θα προμηθευτεί εξήντα ρωσικούς κινητήρες για τους πυραύλους Antares, αλλά και η Bell από το Τέξας, που μόλις υπέγραψε συνεργασία με τον κολοσσό των Ουραλίων, το εργοστάσιο Πολιτικής Αεροπορίας του Αικατερινμπούργκ. Το Spiegel αποφεύγει, βέβαια, να αναφερθεί στις γερμανικές και γαλλικές εταιρείες που, κατά τις πληροφορίες μας εγκαθίστανται όλο και συχνότερα π.χ. στην Κριμαία ή υπογράφουν τεράστια συμβόλαια, όπως η πετρελαϊκή Total, είναι πάντως, προφανές ότι η επιφανειακά ενιαία δυτική διπλωματία επιλέγει σταδιακά διαφορετικές ταχύτητες και εφευρίσκει εξαιρέσεις για να μην χάσουν οριστικά τις θέσεις τους στη ρωσική αγορά οι δυτικές εταιρείες, που εξαρτούν την ανάπτυξή τους από τις συνεργασίες τους στη Ρωσία.

Αμοιβαία αντιπάθεια

«Μόσχα και Ουάσιγκτον συνεργαζόμαστε εκεί όπου τα συμφέροντά μας συμπίπτουν», είπε ο Σεργκέι Λαβρόφ, περιγράφοντας το φαινόμενο των παρασκηνιακών επαφών σε «προσγειωμένη» γλώσσα και χαρακτηρίζοντας «πραγματιστική» την επικοινωνία των Προέδρων Πούτιν και Ομπάμα, που δεν έχουν κρύψει ότι η αντιπάθειά τους είναι μάλλον αμοιβαία, αν και έχουν επιμελώς φροντίσει να μην κοπούν εντελώς οι γέφυρες του διαλόγου μεταξύ των δύο χωρών.
Όσο, λοιπόν, ο επιχειρηματικός κόσμος της Δύσης και της Ρωσίας προσπαθεί να κρατήσει ανοιχτά τα κανάλια επικοινωνίας των δύο πόλων, με το Κρεμλίνο και τον Λευκό Οίκο να αναζητούν εμφανώς τρόπους μείωσης της έντασης, τα μηνύματα σε «σκληρή γλώσσα» στην κεντρική πολιτική σκηνή κάθε άλλο παρά αραιώνουν και οι αφορμές προέρχονται, όπως είναι φυσικό, από το «κουτί της Πανδώρας» που άνοιξε η ουκρανική κρίση.

Επικυρώνοντας την απόφαση της Ρωσίας να σβήσει από τον χάρτη των διπλωματικών συζητήσεων το ανακτηθέν ρωσικό έδαφος της Κριμαίας, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε τα σχέδιά του να εγκαταστήσει δέκα βαριά πυραυλοφόρα αεροσκάφη τύπου Tupolev-22M3, τμήμα του στρατηγικού πυρηνικού οπλοστασίου της χώρας. Η ρωσική ηγεσία δεν διευκρινίζει αν θα εφοδιάσει οπωσδήποτε τα αεροσκάφη αυτά με πυρηνικές κεφαλές, ωστόσο η απόφασή της προκάλεσε ήδη σφοδρές αντιδράσεις από πλευράς Ουάσιγκτον αλλά και από το Κίεβο. Το ρωσικό ΥΠΕΞ απάντησε ειρωνικά στις καταγγελίες του Ουκρανού υπουργού Εξωτερικών, Πάβελ Κλίμκιν, από την Αττάλεια της Τουρκίας και την εκεί Σύνοδο του ΝΑΤΟ, χαρακτηρίζοντας αδιαμφισβήτητο δικαίωμα της Ρωσίας να εγκαταστήσει οποιουδήποτε είδος εξοπλισμό, ακόμη και πυρηνικά όπλα, σε οποιοδήποτε σημείο της ρωσικής επικράτειας, επομένως και στην Κριμαία.

Σχεδόν ταυτόχρονα και σε πανηγυρικούς τόνους, το ρωσικό Επιτελείο ανακοίνωσε ότι πολεμικά αεροσκάφη τύπου Sukhoi-24 του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας υποχρέωσαν αντιτορπιλικό του αμερικανού Πολεμικού Ναυτικού να αποχωρήσει από τα ρωσικά χωρικά ύδατα. Κατά τη ρωσική αφήγηση, το αμερικανικό πλοίο «Ross» είχε αποπλεύσει από το ρουμανικό λιμάνι της Κωστάντζας και κινούνταν ακριβώς στην οριογραμμή των χωρικών υδάτων της Ρωσίας με τρόπο «προκλητικό και επιθετικό», υποχρεώνοντας τις αεροπορικές δυνάμεις του ρωσικού Στόλου να απογειωθούν από την Κριμαία και να δράσουν, αναγκάζοντας τον «εισβολέα» να μεταβάλει ξαφνικά πορεία και να απομακρυνθεί προς τα διεθνή ύδατα στην ανατολική Μαύρη Θάλασσα. Η αμερικανική πλευρά υποβάθμισε αισθητά το περιστατικό, μιλώντας ουσιαστικά για ανύπαρκτο συμβάν και για συνήθεις δραστηριότητες στα διεθνή ύδατα, ωστόσο τα ρωσικά ΜΜΕ θύμισαν ένα αντίστοιχο επεισόδιο του περασμένου Απριλίου, όταν ρωσικό Sukhoi-24 με απανωτές επιθετικές καθόδους και ελιγμούς είχε πρακτικά «σβήσει» την υπερσύγχρονη αντιπυραυλική ασπίδα του αμερικανικού αντιτορπιλικού «Donald Cook» στα ανοιχτά της Οδησσού.

Πολεμικό κλίμα

Η Μόσχα δείχνει με κάθε τρόπο ότι αποτελεί «κόκκινη γραμμή» για την ίδια και την άμυνά της η ανάπτυξη στοιχείων της αμερικανικής αντιπυραυλικής ομπρέλας στην Μαύρη Θάλασσα και καθιστά σαφές ότι οι αντιδράσεις της στα σχέδια αυτά θα είναι ασύμμετρες. Στα ρωσικά ΜΜΕ το περιστατικό έξω από την Οδησσό συνοδεύεται με περιγραφές για «μαζικές παραιτήσεις ή ασθένειες αμερικανών στρατιωτικών, όταν συνειδητοποίησαν τι είχε καταφέρει ένα παλαιότερης τεχνολογίας ρωσικό αεροσκάφος», εντάσσοντας το θέμα στην «πατριωτική αγιογραφία» για τον ρωσικό στρατό και τους μαχόμενους ήρωες στην Ανατολική Ουκρανία.

Παρά τις αυξανόμενες επικρίσεις του Κιέβου και δυτικών ΜΜΕ για ενεργό παρουσία ρώσων στρατιωτικών που μάχονται στο πλευρό των εξεγερμένων ρωσόφιλων στην περιοχή του Ντονμπάς, η Μόσχα δεν έχει μεταβάλει στο παραμικρό την τακτική της, επιμένοντας ότι όσοι ρώσοι εντοπίζονται ή ακόμη και συλλαμβάνονται στην ανατολική Ουκρανία, είναι εθελοντές που επέλεξαν να συμπαρασταθούν στα από εθνική σκοπιά αδέλφια ή και κυριολεκτικά στους συγγενείς τους στην περιοχή. Οι εκπομπές στη ρωσική τηλεόραση και οι ανταποκρίσεις από τα μέτωπα, που αναζωπυρώθηκαν τις πρώτες ημέρες του Ιουνίου, ενθαρρύνουν εμφανώς τη δράση των εξεγερμένων ρωσόφωνων και δίνουν βήμα στις τοπικές ηγεσίες των λεγόμενων Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ.

Τα μηνύματα που καταφθάνουν τις τελευταίες μέρες από τα πεδία του ουκρανικού εμφυλίου κάθε άλλο παρά σε εκτόνωση της κρίσης μετά την εκεχειρία του Μινσκ παραπέμπουν. Οι ουκρανικές στρατιωτικές δυνάμεις μοιάζει να μην ξεχνούν την μάλλον μάταιη προσδοκία τους για νικηφόρα ρεβάνς, επαναλαμβάνοντας τα χτυπήματα με πυρά πυροβολικού σε κατοικημένες περιοχές, γύρω και μέσα στο Ντονιέτσκ. Η τοπική ηγεσία κάνει λόγο για εκατοντάδες μισθοφόρους που πολεμούν στο πλευρό των δυνάμεων του Κιέβου, κατονομάζοντας τις ΗΠΑ, την Πολωνία και χώρες της Βαλτικής ως συχνότερη προέλευσή τους.
Την ίδια στιγμή, αμερικανοί εκπαιδευτές προετοιμάζουν επισήμως τις ουκρανικές δυνάμεις, ενώ οι ηγεσίες των Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ δεν σταματούν να διακηρύσσουν ότι στόχος τους είναι η απελευθέρωση όλων των εδαφών των περιφερειών τους.

Ίσως το καλοκαίρι αποδειχτεί πολύ θερμότερο από ότι θα ήθελαν να ελπίζουν τόσο στον Λευκό Οίκο όσο και στο Κρεμλίνο.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 292


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Προκλητικό χαρακτηρίζει το σχέδιο των πιστωτών της Ελλάδας και μπλόφα το τελεσίγραφο, η έγκυρη εφημερίδα La Tribune.
«Ο Αλέξης Τσίπρας απέρριψε την πρόταση των πιστωτών, οι συζητήσεις όμως συνεχίζονται. Επομένως το τελεσίγραφο είναι ήδη παρωχημένο. Όμως, ο γόρδιος δεσμός των διαπραγματεύσεων παραμένει και είναι οι συντάξεις» 
εκτιμά ο αρχισυντάκτης των οικονομικών σελίδων Ρομαρίκ Γκοντέν.

Η εφημερίδα στο άρθρο της αναλύει τη στάση των πιστωτών και την αποδίδει στην στην ιδεολογική πόλωση τους να επικεντρώνουν τη λύση σε μια λογιστική προσέγγιση της οικονομίας.
«Όμως, η λύση στο πρόβλημα των συντάξεων καθώς και στα άλλα δεινά της Ελλάδας, είναι αλλού: Βρίσκεται στην ανάκαμψη της οικονομίας, στην επανοικοδόμηση, στην αναδιάρθρωση του χρέους δημόσιου και ιδιωτικού και στην ενεργό καταπολέμηση της ανεργίας. Τότε μόνο η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος θα είναι δυνατή», 
συμπληρώνει.

Συνεχίζοντας, κάνει λόγο για κατάσταση που μοιάζει να έχει ξεφύγει από τα όρια της λογικής. «Γι’ αυτό και ο κ. Τσίπρας εκτιμά ότι μόνο η ελληνική πρόταση αποτελεί ρεαλιστική βάση για τις διαπραγματεύσεις» υπογραμμίζει ο κ. Γκοντέν.

Αναφορικά με την πρόταση που έβαλαν στο τραπέζι χθες οι θεσμοί, η εφημερίδα την χαρακτηρίζει ως «προκλητική».
«Το σχέδιο αυτό, καρπός των δύσκολων διαπραγματεύσεων ανάμεσα στους εκπροσώπους της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, ήταν μια πραγματική πρόκληση. Επρόκειτο για μια νέα “κούρα” λιτότητας που θα εξασθένιζε ακόμα περισσότερο τους πιο αδύναμους. Ήταν επίσης μια προσπάθεια πρόκλησης της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να επέλθει διάσπαση, μέσα από την σαφή θέληση (των πιστωτών) να πατήσουν πάνω στις κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα για το θέμα των συντάξεων», 
γράφει ο αρχισυντάκτης της La Tribune.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός ξέρει τις προθέσεις των δανειστών, γι' αυτό και απέρριψε άμεσα το σχέδιο, αναφέρει η εφημερίδα.

«Εάν ήταν ένα πραγματικό τελεσίγραφο, τότε θα ήταν αδύνατη η συνέχιση των συζητήσεων. Ωστόσο αυτό δεν συμβαίνει» καταλήγει ο Ρ. Γκοντέν εκτιμώντας ότι επρόκειτο για «τελεσίγραφο – μπλόφα».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ενώ βρισκόμαστε στις παραμονές των πολύ κρίσιμων τουρκικών εκλογών της 7ης Ιουνίου, που έχουν αρχίσει να προσελκύουν εκατοντάδες ξένους δημοσιογράφους καθώς το αποτέλεσμα τους θα κρίνει σε μεγάλο μέρος και τις εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής, ο πρόεδρος τη Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, έγινε στόχος επιθέσεων από πέντε μεγάλα ξένα δημοσιογραφικά συγκροτήματα που τον χαρακτηρίζουν σαν τον «μοιραίο» ηγέτη της Τουρκίας.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες από την τουρκική πρωτεύουσα όπου τις τελευταίες μέρες παρατηρείται έντονος δημοσιογραφικός οργανισμός εν όψει των εκλογών, πέντε διεθνούς φήμης ξένες εφημερίδες και συγκεκριμένα οι βρετανικές Economist, Guardian και Financial Times, η γερμανική Die Zeit και η αμερικανική New York Times, έχουν εξαπολύσει έντονη επίθεση κατά του Ερντογάν τον οποίο αφού του προσάπτουν την κατηγορία του δικτάτορα, τον χαρακτηρίζουν σαν τον μοιραίο άνθρωπο που θα διαλύσει το επόμενο χρονικό διάστημα την Τουρκία εξ’ αιτίας της αλλοπρόσαλλης και υπερφίαλης νεοοθωμανικής του πολιτικής.

Το κλίμα των εκλογών όπως περιγράφεται από τον διεθνή τύπο είναι ασφυκτικό υπέρ του κόμματος των ισλαμιστών του Ερντογάν, ενώ συνεχίζονται οι επιθέσεις «αγανακτισμένων» πολιτών κατά των προεκλογικών συγκεντρώσεων του φικλοκουρδικού κόμματος, HDP. Να σημειώσουμε ότι από το ποσοστό που θα πάρει το φιλοκουρδικό κόμμα, αν δηλαδή ξεπεράσει το απαιτούμενο 10% για να εκλέξει βουλευτές, θα κριθεί και το αποτέλεσμα των εκλογών και το αν θα καταφέρουν οι ισλαμιστές να αποκτήσουν αυτοδυναμία.

Ο ξένος τύπος κατηγορεί τον Ερντογάν ότι πρωτοφανές για πρόεδρο Δημοκρατίας μετέχει ενεργά στην προεκλογική εκστρατεία υπέρ του κόμματος των ισλαμιστών, ενώ στις αλλεπάλληλες δημόσιες ομιλίες του εξαπολύει απειλές για τιμωρίες και καταδίκες κατά πολιτικών του αντιπάλων και δημοσιογράφων που στρέφονται εναντίον του, καταλύοντας κάθε έννοια της ελεύθερης δημοσιογραφίας.

Παράλληλα τον χαρακτηρίζουν σαν επίδοξο χαλίφη του Ισλάμ, κάτι που όμως θα προκαλέσει έντονες ρωγμές στην ίδια του την χώρα με αυξανόμενες τις διαλυτικές τάσεις που έχουν ενισχυθεί τα τελευταία χρόνια εξ αιτίας της εμμονής του να ανατρέψει τον πρόεδρο της Συρίας ενισχύοντας και στηρίζοντας τους εγκληματίες Τζιχαντιστές.

Όλα αυτά βέβαια θα ξεκαθαρίσουν την ερχόμενη Κυριακή με τα αποτελέσματα των εκλογών.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Επίθεση στην πολιτική της γερμανίδας καγκελαρίου απέναντι στην Ελλάδα εξαπολύει με άρθρο του στο Spiegel Online ο γνωστός γερμανός δημοσιογράφος Γιάκομπ Άουγκσταϊν.

Όπως σχολιάζει με σκωπτικό ύφος, «στην Ελλάδα δίνεται μία ακόμη ευκαιρία. Και άλλη μία. Και μετά μία ακόμη. Ένα παράλογο ευρω-θέατρο αναμειγνύεται με ελληνική τραγωδία. Την ευθύνη έχει η σκηνοθέτις: η πολιτική της Μέρκελ για την Ελλάδα απέτυχε».

Ο γερμανός σχολιαστής επισημαίνει ότι «βεβαίως πρέπει να αλλάξει η Ελλάδα. Αλλά ο βαλκανικός βυζαντινισμός δεν μπορεί να περιοριστεί τόσο γρήγορα. Τι περίμεναν στην καγκελαρία; Μία Δανία στη Μεσόγειο;»

Όπως υπογραμμίζει ο Γιάκομπ Άουγκσταϊν, «η συνταγή της δρ. Μέρκελ ήταν δηλητήριο για την Ελλάδα: η ανεργία των νέων βρίσκεται στο 60%, το ποσοστό χρέους αυξήθηκε από την αρχή της κρίσης από 124% σε 180% του ΑΕΠ. (…) Τα βάσανα των Ελλήνων αναγκάζουν την ήπειρο να αλλάξει πορεία».

Πως και «θυμήθηκε» το γερμανικό περιοδικό να επιτεθεί στη Μέρκελ;
Έχει κανείς πλέον αμφιβολία ότι δεν υπάρχει άγρια κόντρα Μέρκελ – Σόιμπλε;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Χρήστου Καπούτση

Η διαπραγμάτευση της Ελληνικής Κυβέρνησης με τους ποικιλώνυμους θεσμούς είναι αδιέξοδη, καθώς αποδεικνύεται, αυτή δεν έχει ως στόχο να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση και να ορθοποδήσει η Ελλάδα, αλλά, απαιτούν οι συνομιλητές μας, την υποταγή και την παράδοση της χώρας μας, και με τη συνέργεια της ντόπιας ΤΡΟΙΚΑΣ, να γίνει η Ελλάδα χώρος πάμφθηνης εργασίας και υπερ-κερδοφόρων «επενδύσεων».

Στο σημείο που βρισκόμαστε, προέχουν, η προστασία της Αξιοπρέπειας του Ανθρώπου από τον εσμό των τοκογλύφων δανειστών του ιερατείου των Βρυξελών και του Μονάχου, καθώς επίσης και η διατήρηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Ιδιοπροσωπίας των Ελλήνων, μέσα στο χωνευτήρι Πολιτισμών, ιδεών, ελευθεριών και εθνικών ιδιαιτεροτήτων- δεξιοτήτων της «απρόσωπης» Ε.Ε. του Θεοποιημένου κέρδους των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Επεξηγώ ότι, Ιδιοπροσωπία σημαίνει, αναγνώριση τού γεγονότος ότι δεν υπάρχει ουσία ανυπόστατη και απρόσωπη. Ιδιοπροσωπία είναι ο ιδιαίτερος τρόπος που ζει και εκφράζεται ένας Λαός, που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που συντηρεί και παραδίδει ως προϋποθέσεις της υπάρξεως του, τις παραδόσεις του, τον πολιτισμό του, τις ιδιαιτερότητές του, που συνυπάρχει αρμονικά και δημιουργικά με τον Άλλον διότι δεν καταδέχεται να κάνει εκπτώσεις σε θέματα Δημοκρατίας, που δέχεται επιρροές και επιδράσεις, χωρίς όμως να αφομοιώνεται.

Γνωρίσματα των Ελλήνων, το φιλότιμο, η αξιοπρέπεια μέσα στη φτώχεια («η λάμπουσα πενία»), η υπερηφάνεια για τους αγώνες του Λαού να αποτινάξει τα όποια δεσμά και να ζήσει Ελεύθερος και αυτάρκης στην υπεροχή πατρίδα του και το καύχημα για τους απελευθερωτικούς αγώνες του Έθνους.

Το καίριο χτύπημα που δόθηκε στον Έλληνα και συνάμα ευρωπαίο πολίτη, από τους ευρωπαίους εταίρους και δανειστές μας, είναι στην ρίζα της υπάρξεώς του. Οι «θεσμοί» επιδιώκουν, να διασυρθεί, να εξευτελιστεί, να πληγεί ανεπούλωτα η Αξιοπρέπεια του Έλληνα πολίτη, ως Ανθρώπου Ελεύθερου και αυτεξούσιου.
Είναι προφανές ότι, ο Άνθρωπος, που είναι άνεργος ή που αμείβεται με φιλοδωρήματα, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις κοινωνικές υποχρεώσεις του.
Αισθάνεται αναξιοπρεπής, ηττημένος και παρατημένος ωθείται σταδιακά στο κοινωνικό περιθώριο.

Είναι ακραία μορφή εξευτελισμού του Ανθρώπου, η συμμετοχή του σε προγράμματα αστέγων και συσσιτίων των Δήμων και των Εκκλησιών. Ξεπέρασαν τις 300.000 οι αιτήσεις για ένταξη στο πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, ανακοίνωσε η αρμόδια ΑΝ. Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεανώ Φωτίου. Και όπως διευκρίνισε η ίδια, ο αριθμός αυτός αφορά μόνο περιπτώσεις ακραίας και ομολογημένης φτώχειας, διότι υπάρχουν και χιλιάδες συμπολίτες μας, που υποφέρουν στωικά τη φτώχεια τους, αλλά παραμένουν ακόμη αξιοπρεπείς και δεν το ομολογούν…. Και κάποιοι από αυτούς προτιμούν να αυτοκτονήσουν, παρά να εξευτελιστούν…

Εικόνες υπέργηρων να ψάχνουν σε κάδους απορριμμάτων μήπως και βρουν μια μισοφαγωμένη τυρόπιτα και τα παιδιά μας να λιποθυμούν από την πείνα στα σχολεία, είναι εικόνες ντροπής και οικτρής αποτυχίας της οικονομίστικης μονεταριστικής πολιτικής του ακραίου νεοφιλελευθερισμού της Γερμανοκρατούμενης Ευρώπης. Είναι μια κτηνώδης εφαρμοσμένη οικονομική πολιτική, που συσσωρεύει αμύθητα κέρδη στους τραπεζίτες και τους αεριτζήδες τζογαδόρους του χρηματοπιστωτικού συστήματος, απομυζώντας και εξαθλιώνοντας ανθρώπους, εξευτελίζοντας παράλληλα, κάθε έννοια Ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η πρωτοφανής Ανθρωπιστική κρίση που βιώνει η Ελληνική κοινωνία θα αποτελούσε όνειδος για την Ευρωπαϊκή Ένωση της Δημοκρατίας, του πολιτικού Πολιτισμού, του ουμανισμού, της Ευρώπης των πολιτών. Αλλά αυτή η Ευρώπη δεν υπάρχει, έχει καταλυθεί από το τοκογλυφικό και ανθρωποκτόνο κεφάλαιο.

Αντίσταση και Ρήξη με αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι μονόδρομος.

Φυσικά, το καίριο ερώτημα είναι αν μπορεί η Κυβέρνηση να διαχειριστεί, πολιτικά και κοινωνικά, την επιλογήν της ρήξης με την Ε.Ε., που μπορεί να σημάνει και την έξοδο της χώρας από το ΕΥΡΩ, την Ευρωζώνη και πιθανόν από την Ε.Ε.; Το ανατριχιαστικό σενάριο, που διακινεί το κόμμα «ΠΟΤΑΜΙ», ότι συμφωνία Κυβέρνησης – «Θεσμών», μπορεί να περάσει από τη Βουλή, ακόμη και χωρίς τις ψήφους των Βουλευτών που ανήκουν στην ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ του ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να λοιδορηθεί και να απαξιωθεί, από κάθε Κυβερνητικό ή κομματικό στέλεχος και οπαδό του ΣΥΡΙΖΑ.

Ίσως, η λύση να είναι η προσφυγή στις κάλπες, υπό την προϋπόθεση όμως, ότι η Κυβέρνηση, θα πει ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ στο Λαό. Την ωμή ΑΛΗΘΕΙΑ χωρίς παρηγορητικά ψιμύθια. Η Αριστερή ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ με τη σύμπραξη του αντιμνημονιακού κόμματος των ΑΝΕΛ, δεν θα πρέπει επ’ ουδενί, να γίνει λαομίσητη, προκειμένου να διατηρήσει την Εξουσία, όπως σχεδιάζει και απαιτεί, ο σοφός κατά Βαρουφάκη, Β. Σόιμπλε.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Ο τίτλος αυτού του σημειώματος, θα φανεί στα μάτια πολλών, ως αιρετικός ή και παράλογος, καθώς, όπου κι αν ανοίξεις την τηλεόραση σήμερα, θα ακούσεις μόνο την αντίθετη (προς τον τίτλο) άποψη, ότι η Χώρα απειλείται με πτώχευση αν πεί ΟΧΙ στους “δανειστές” της και δεν συμμορφωθεί στις απαιτήσεις τους.

Ο εσμός των βαμπίρ της κομματοκρατίας, που όλα αυτά τα χρόνια της “μεταπολίτευσης”, ρούφηξαν βουλιμικά το αίμα της Ελληνικής κοινωνίας, μέχρις εξαντλήσεώς της και τελικά πτώχευσής της (το 2010), έχουν βγει πάλι στα πορτοπαράθυρα της τηλεόρασης, παρέα με τους πλουμιστούς παπαγάλους και παπαγαλίνες τους, για να παίξουν το τελευταίο τους χαρτί, μετά το οποίο (αν δεν “περάσει”) τους περιμένουν μαύρες μέρες, γεμάτες καταδίκες για τα ανομολόγητα εγκλήματά τους.

Το τελευταίο τους χαρτί, είναι, κατά τη συνήθη τακτική τους, ένα ακόμα μεγάλο Ψέμμα, που το καλλιεργούν εντατικά τα τελευταία χρόνια, αυτά των Μνημονίων, στο θερμοκήπιο της τηλεόρασης.

Το ψέμμα ότι “η Χώρα απειλείται με πτώχευση”, ενώ είναι, ήδη, πτωχευμένη από τη μέρα που ομολόγησε πως δεν είναι σε θέση να πληρώσει τα ερχόμενα (σε λίγες μέρες, τότε, που ήταν Απρίλης του 2010) Ομόλογά της.

Έτσι, τότε, η διαχείριση της Εθνικής μας Οικονομίας, παραδόθηκε (με τα “Μνημόνια”) άνευ όρων στην Τρόϊκα, μέλος της οποίας είναι το ΔΝΤ το οποίο είναι ο επίσημος “Σύνδικος πτωχεύσεων” τών κρατών/μελών του.

Απειλούν, λοιπόν, τον πτωχευμένο, με πτώχευση!!!

Αυτό, λοιπόν, που πράγματι συμβαίνει, είναι το ότι η Ελλάδα έχει πτωχεύσει, αλλά Η ΠΤΏΧΕΥΣΉ ΤΗΣ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΕΠΙΣΗΜΟΠΟΙΗΘΕΙ.

Αυτό (η μή επισημοποίηση της πτώχευσης) δεν έγινε για την προστασία της Ελλάδας, αλλά για την προστασία των τότε ιδιωτών πιστωτών της, η οποία (προστασία) οργανώθηκε (με εκπληκτικά ευφυή τρόπο) με τη μετατροπή των οφειλών της Ελλάδας προς τους ιδιώτες (που κρατούσαν Ομόλογά της), σε οφειλή της Ελλάδας προς τα κράτη της ΟΝΕ (Οικονομική Νομισματική Ένωση ή EUROGROUP).

Και μάλιστα, με τον τρόπο αυτό, η διεθνής “Τραπεζοκρατία” (το μακρύ χέρι της “Διεθνούς του Χρήματος”) εξασφάλισε την είσπραξη των χαμένων (λόγω της πτώχευσης της Ελλάδας) επενδύσεών της, βάζοντας μάλιστα ως εγγυητή, τις κοινωνίες των κρατών/μελών της ΟΝΕ!!!

Έτσι, ενώ η Ελληνική κοινωνία έχει υποστεί ήδη (κατά τη διάρκεια της τελευταίας 5ετίας) τα αποτελέσματα της πτώχευσης (αυτό το δράμα που όλοι ζούμε), δεν έχει το βασικό πλεονέκτημα που προσφέρει η πτώχευση σε κάθε πτωχευμένο, που είναι η ΑΠΑΛΛΑΓΉ ΤΟΥ ΑΠΌ ΤΟ ΒΆΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΈΟΥΣ ΤΟΥ.

Δηλαδή, με το πρόσχημα ότι δεν έχουμε πτωχεύσει, έχουμε όλα τα δραματικά αποτελέσματα τής πτώχευσης, αλλά επιπλέον, δεν έχουμε την προβλεπόμενη απαλλαγή μας από το χρέος μας!!!

Συνεργοί στο μέγιστο αυτό έγκλημα, δεν είναι μόνον αυτοί που το διέπραξαν, αλλά και αυτοί που το αποκρύπτουν.

Αυτό, λοιπόν, που μένει, ώστε να βγάλουμε από πάνω μας (και πάνω από τις επόμενες γενιές) το άχθος ενός άδικου και ασήκωτου (μή βιώσιμου) χρέους, είναι η επισημοποίηση της χρεωκοπίας μας.

Αυτό, λοιπόν, που αποτελεί τη σωτηρία της Χώρας μας, προβάλλεται (με τη δέουσα ένταση) ως καταστροφή της!!!

Ακριβώς το ίδιο όπως προβάλλονταν πάντοτε, από την κομματοκρατία, όλες οι καταστροφές, ως επιτεύγματα!!!... ως εξαιρετική επιτυχία παρουσιάστηκε η φούσκα της Ελληνικής Οικονομίας (προκειμένου να μπούμε στο Ευρώ) ή η άνοδος του Χρηματιστηρίου (που ρούφηξε, στο τέλος, όλες τις οικονομίες των μικρομεσαίων) και άλλα πολλά Ψέμματα που είχαν πάντοτε, το ίδιο γνώρισμα: να παρουσιάζουν, πάντοτε, τις καταστροφές, ως σωτήρια επιτεύγματα.... και οι πολίτες, κάθε φορά, να το πιστεύουν!!! Έτσι φτάσαμε στην ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!... Καιρός να αντιδράσουμε διαφορετικά!

Η Αλήθεια είναι πως η Ελλάδα, διαθέτει όλα τα προαπαιτούμενα για γρήγορη ανάταξη της οικονομίας της, μετά την επισημοποίηση της πτώχευσης της.

Θα χρειαστεί να υποφέρουμε για λίγο χρόνο, αλλά η Χώρα μας θα αποκτήσει ΑΥΡΙΟ, το οποίο έχει χαθεί οριστικά με τη σημερινή ιδιόμορφη κατάσταση πτώχευσης (που μόνο τους “δανειστές” οφελεί), χωρίς την διαγραφή τού χρέους της, το οποίο είναι αδύνατον να εξοφληθεί στον αιώνα τον άπαντα (σύμφωνα με μελέτες του ίδιου του ΔΝΤ!!)!!...

Σήμερα, που είναι η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, περιμένουμε τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, προσερχόμενος στη Βουλή, να ορθωθεί στο ανάστημα της θέσης του, να πεί την Αλήθεια στον Λαό, να καταγγείλει το έγκλημα αυτό και να ζητήσει από την Ελληνική κοινωνία να στηρίξει με κάθε θυσία που θα χρειαστεί, την απόφαση για ένα ηχηρό ΟΧΙ προς τις απαιτήσεις των “δανειστών” που θα ανοίξει τον δρόμο για την ανάκτηση της Αυτοδιάθεσής της, που είναι και η ΜΟΝΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΘΕΣΗ για ένα καλύτερο αύριο, καθώς αποτελεί αναμφισβήτητη ιεράρχηση των κοινωνικών αξιών πως το ύψιστο κοινωνικό αγαθό κάθε κοινωνίας είναι η Αυτοδιάθεση της, αφού αποτελεί αξίωμα πως καμία κοινωνία δεν μπορεί να προοδεύσει (ούτε και οικονομικά) αν δεν είναι ελεύθερη, δηλαδή αν αποτελεί αντικείμενο αποφάσεων και εκμετάλλευσης, άλλων.

Ελπίζεται πως ο Πρωθυπουργός, εν όψει τελικών αποφάσεών του, έχει υπ' όψη του πως:
  • Η Ελλάδα δεν είναι ο συρφετός των φοβισμένων ιδιωτών (idiots) τον οποίο έχει κατασκευάσει η ανηλεής προπαγάνδα των κατοχικών δυνάμεων με ενδοφλέβια χημιοθεραπεία, 24 ώρες τη μέρα, 7 μέρες τη βδομάδα, επί 5 χρόνια, ώστε να δέχονται αδιαμαρτύρητα την πρακτική τού άκρατου νεοφιλελευθερισμού για σοσιαλισμό, την ύπουλη προδοσία για πατριωτισμό, την Ολιγαρχία για Δημοκρατία, την υποδούλωση για Ελευθερία, το μαύρο για άσπρο, το κακό για καλό!!!
  • Γι αυτούς τους συμπαθείς συμπολίτες, που με την “πλύση των εγκεφάλων τους” που έχουν υποστεί, θεωρούν καταστροφή την σωτηρία της Χώρας, οφείλει η παρούσα κυβέρνηση να μεριμνήσει άμεσα για την αποτοξίνωση από την τοξική πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί, ώστε να επανενταχθούν στην υγιή κοινωνική συμμετοχή, καθώς η Δημοκρατία, για να καρποφορήσει και να δώσει τους μοναδικούς καρπούς της, θέλει καθαρό μυαλό, κριτική σκέψη, Παιδεία και ιεράρχηση των κοινωνικών Αξιών.
  • Η Ελλάδα, είναι η Ιστορία της, που είναι η Ιστορία της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας.
  • Η Ελλάδα, στη μακραίωνη ιστορία της, δεν έχει νίκες σε μάχες και πολέμους που οφείλονται στην αριθμητική της, ή στην οικονομική της, υπεροχή. Όλοι οι ιστορικά μοναδικοί θρίαμβοί της, οφείλονται στην πνευματική υπεροχή της, αυτή που γαλούχησε τις πανανθρώπινες κοινωνικές αξίες της Ελευθερίας, της Αυτοδιάθεσης, της Δημοκρατίας.
  • Σήμερα, στην Ευρώπη του 2015, η συγκυρία, φέρνει πάλι την Ελλάδα στο ιστορικό προσκήνιο, να στέκεται απέναντι στον εχθρό αυτών των αξιών που, κρυμμένος ύπουλα κάτω από το πέπλο δημοκρατικών διαδικασιών και οργάνων, επιτίθεται εναντίον αυτών των αξιών, προκειμένου να θεμελιώσει τη Νέα Βαρβαρότητα της παγκοσμιοποιημένης δύναμης του Χρήματος, ως Νέα Θρησκεία, με προφήτη αυτής, την “Κατανάλωση”.
Ελπίζεται, ο σημερινός Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, να αποδειχθεί άξιος συνεχιστής της Ελληνικής ιστορίας, να αδράξει την ευκαιρία και να ορθώσει το πρώτο μεγάλο εμπόδιο στην επέλαση της Νέας Βαρβαρότητας.
Αλλιώς, θα μείνει ένας ακόμα “διαπραγματευτής της μιζέριας και της ήττας”, ανάμεσα σε πολλούς άλλους, “ολίγιστους”...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όταν θα ακούτε "δεν υπάρχει άλλη λύση" αυτό να έχετε στο μυαλό σας μεταξύ άλλων... Και για να μην προβληματίζεστε πολύ, προσπαθούν όλα αυτά τα τελευταία χρόνια να αλλάξουν ει δυνατόν και τους Διεθνείς κανόνες.

Ένα από τα πολλά ψευδολογήματα με τα οποία μας βομβαρδίζουν καθημερινά τα πουλημένα αστικά τομάρια και οι παρατρεχάμενοι της κάθε λογής εξουσίας, είναι και το "τώρα πια δεν γίνεται τίποτε". Εννοούν, δηλαδή, ότι τώρα πια έχουμε βάλει βούλες και υπογραφές στα διάφορα μνημόνια και δεν γίνεται να τα ακυρώσουμε.
Ο πρωθυπουργός το έχει πει σταράτα: "Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα αλλά σέβεται την υπογραφή της".

Ο Φωτάκιας τής ΔημΑρ, λίγο πριν τις περασμένες εκλογές, το είπε πιο επιστημονικά: "Αναμφισβήτητα υπάρχει ένα δεσμευτικό πλέον πλαίσιο το οποίο θα βαραίνει την όποια κυβέρνηση αναλάβει".

Οι καφροτηλεαναλυτές δεν χάνουν ευκαιρία να ειρωνευτούν οποιαδήποτε φωνή τολμάει να αρθρώσει λόγο περί μονομερούς καταγγελίας των μνημονίων, είτε αυτή είναι η εκφρασμένη σοβαρά πολιτική θέση τού ΚΚΕ είτε είναι λαϊκίστικη κορώνα τού στυλ "εμείς θα σκίσουμε το μνημόνιο".

Και, βέβαια, όλοι αυτοί δεν παύουν να επισείουν την απειλή των δανειστών μας πως θα προσφύγουν στα αγγλικά δικαστήρια αν δεν τηρήσουμε τους όρους των μνημονίων (παρεμπιπτόντως, η προσφυγή στα αγγλικά δικαστήρια περιλαμβάνεται στα μνημόνια).

Πόσο αληθεύουν όλα τούτα, όμως;

Πόσο σωστός είναι ο ισχυρισμός πως ό,ποια κυβέρνηση κι αν βγει σε τούτη την χώρα, θα δεσμεύεται θέλοντας και μη από όσα θα έχουν ήδη υπογραφεί;

Την απάντηση μας την δίνει η περίφημη Σύμβαση της Βιέννης του ΟΗΕ.
Η σύμβαση αυτή καταρτίστηκε το 1969 και ρυθμίζει το πως καταρτίζεται, τροποποιείται και λύεται μια διεθνής συνθήκη, πως ερμηνεύονται οι όροι της, πως προσχωρούν τρίτα κράτη σε αυτήν κλπ.
Το δεύτερο τμήμα τής Σύμβασης της Βιέννης, το οποίο έχει τίτλο "Ακυρότης των συνθηκών", περιλαμβάνει μερικές πολύ ενδιαφέρουσες διατάξεις:

- Άρθρο 48 - Πλάνη: Κράτος τι δύναται να επικαλεσθή πλάνην τινά εις συνθήκην ως ακυρούσαν την συναίνεσίν του όπως δεσμευθή διά ταύτης, εφ' όσον αύτη αναφέρεται εις γεγονός ή κατάστασιν, την οποίαν το κράτος εξέλαβε ως υφισταμένην κατά τον χρόνον συνομολογήσεως της συνθήκης... (Σχόλιο: Έτσι εξηγείται η σπουδή των πάντων να υποβαθμίσουν την σημασία των όσων είπε το ΔΝΤ περί εσφαλμένων πολλαπλασιαστών κλπ. Αν η ελληνική πλευρά αποδείξει ότι η χρήση διαφορετικών πολλαπλασιαστών θα τροποποιούσε ή θα εξάλειφε τις δεσμεύσεις της, τα μνημόνια ακυρώνονται)

- Άρθρο 49 - Απάτη: Οσάκις το κράτος ήχθη εις συνομολόγησιν συνθήκης συνεπεία δολίας συμπεριφοράς ετέρου κράτους έχοντος συμμετάσχει εις τας διαπραγματεύσεις, τούτο δύναται να επικαλεσθή την απάτην ως ακυρούσαν την δοθείσαν συναίνεσίν του όπως δεσμευθή διά της συνθήκης.
(Σχόλιο: Αρκεί η ύπαρξη διαδοχικών μνημονίων, όπου κάθε καινούργιο μνημόνιο έρχεται ως απότοκο και συμπλήρωση του προηγούμενου με επαχθέστερους όρους, για να καταδείξει ότι η συνομολόγηση του πρώτου μνημονίου ήταν αποτέλεσμα δολιότητας εκ μέρους των δανειστών)

- Άρθρο 50 - Δωροδοκία αντιπροσώπου κράτους: Οσάκις εξησφαλίσθη η έκφρασις της συναινέσεως του κράτους όπως δεσμευθή συμβατικώς διά δωροδοκίας τού αντιπροσώπου του, αμέσως ή εμμέσως επελθούσης δι' ενεργειών ετέρου κράτους έχοντος συμμετάσχει εις τας διαπραγματεύσεις, τούτο δύναται να επικαλεσθή την δωροδοκίαν ως ακυρούσαν την συναίνεσίν του όπως δεσμευθή διά της συνθήκης.
(Σχόλιο: Όπως θυμόμαστε, η κυβέρνηση ΠαΣοΚ είχε εκχωρήσει στον τότε υπουργό οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου το δικαίωμα να υπογράφει ό,τι θέλει, δεσμεύοντας την χώρα. Μήπως τώρα εξηγείται η πρεμούρα των κρατούντων να κουκουλώσουν την διαβόητη λίστα Λαγκάρντ, στην οποία ανακατευόταν ο Παπακωνσταντίνου και το σόι του;)

- Άρθρο 52 - Άσκησις βίας επί του κράτους διά της απειλής ή χρήσεως βίας: Η συνθήκη είναι άκυρος εάν η σύναψίς της επετεύχθη διά της απειλής ή χρήσεως βίας κατά παραβίασιν των συνθηκών τού Διεθνούς Δικαίου, ως παρέχονται αύται εν τω Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
(Σχόλιο: Υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι τα τελευταία τέσσερα σχεδόν χρόνια η Ελλάδα δεν γίνεται αποδέκτης συνεχών απειλών και πιέσεων, τόσο από τα επίσημα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και από σωρεία ευρωπαίων αξιωματούχων;)
Αλλά και στο τρίτο τμήμα, με τίτλο "Λήξις και αναστολή τής εφαρμογής των συνθηκών", υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα διάταξη:

- Άρθρο 61 - Επισυμβάσα αδυναμία εκτελέσεως: Εν μέρος εις συνθήκην δύναται να επικαλεσθή αδυναμίαν εκτελέσεως ως λόγον λήξεώς της ή αποχωρήσεως εκ ταύτης εάν η αδυναμία αύτη είναι αποτέλεσμα οριστικής εξαλείψεως ή καταστροφής ενός αντικειμένου απαραιτήτου προς εκτέλεσιν της συνθήκης.
(Σχόλιο: Εφ' όσον ο ελληνικός λαός είναι "απαραίτητος προς εκτέλεσιν της συνθήκης" και βιώνει ήδη την καταστροφή ενώ απειλείται και με "εξάλειψιν", η αδυναμία εκτελέσως των μνημονίων είναι ήδη "επισυμβάσα", όσο κι αν για κάποιους η καταστροφή και η "εξάλειψις" του ελληνικού λαού θεωρείται ως...ευλογία. Εκτός αν πρέπει να περιμένουμε την "οριστική" καταστροφή και εξάλειψη του λαού)

Όσο κι αν οι παραπάνω διατάξεις είναι διατυπωμένες σε ακραιφνή καθαρεύουσα (η Σύμβαση της Βιέννης κυρώθηκε και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως μεταφρασμένη στα ελληνικά επί χούντας, το 1974), είναι περισσότερο από σαφές ότι υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να αμφισβητηθούν και να ακυρωθούν τα μνημόνια.
Εκείνο που δεν υπάρχει είναι πολιτική βούληση.


Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου