Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Απρ 2014

Γράφει ο Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Στις τουρκικές δημοτικές εκλογές της 30ης Μαρτίου 2014, το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη κατήγαγε την έκτη συνεχόμενη εκλογική νίκη από το 2002, ανανεώνοντας τη λαϊκή εντολή. Πέραν από αυτό, το εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί προσωπική νίκη για τον πρωθυπουργό Ερντογάν, ο οποίος εδώ και δέκα περίπου μήνες
αμφισβητήθηκε έντονα, όσο ποτέ άλλοτε στην πρωθυπουργική του θητεία, από μεγάλο μέρος της τουρκικής κοινωνίας και σήκωσε ο ίδιος προσωπικά το βάρος της προεκλογικής περιόδου. Η νίκη έχει ιδιαίτερη αξία για τον Τούρκο πρωθυπουργό. ο οποίος προσέφυγε σε εξαιρετικά αυταρχικές μεθόδους προκειμένου να αποκρούσει το κύμα των σκανδάλων που κτύπησε δυναμικά και αλλεπάλληλα την κυβέρνησή του. Το πρωταρχικό ερώτημα που πηγάζει από αυτά τα δεδομένα είναι πως ένας πολιτικός ηγέτης, ο οποίος ολοένα και περισσότερο γίνεται αυταρχικός, κατάφερε να κερδίσει τόση δημοκρατική νομιμότητα, μετατρέποντας μάλιστα τις τελευταίες εκλογές σε δημοψήφισμα για την αξιοπιστία του;
Αυτό που στην πραγματικότητα επεδίωξε ο Ερντογάν μετά τα γεγονότα στο Πάρκο Γκεζί του περασμένου Μαίου ήταν η διαμόρφωση μίας βραχυπρόθεσμης στρατηγικής, η οποία είχε δύο στόχους: πρώτον, να λαμβάνει σκληρά, αλλά με αποφασιστικό τρόπο, μέτρα για να εξοντώσει με κάθε τρόπο τους πολιτικούς του αντιπάλους και δεύτερον, να κρατήσει τη συνοχή της κομματικής του βάσης.

Για να πετύχει τον πρώτο στόχο επεδίωξε να απαντά στην σύγκρουση μέσω της αύξησης της πόλωσης, στοχεύοντας πάντοτε στο να δαιμονοποιεί τους αντιπάλους του παρουσιάζοντάς τους ταυτοχρόνως ως εχθρούς της ίδιας της Τουρκίας, όπως, για παράδειγμα, στην περίπτωση που διέρρευσε εκείνη η υποκλοπή της συνομιλίας του υπουργού εξωτερικών για την κατάσταση στη Συρία και την πρόφαση που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η Τουρκία για πόλεμο. Σε μεγάλο βαθμό αυτό το πέτυχε στη σύγκρουση με την ομάδα Φετουλλάχ Γκιουλέν, την οποία παρουσίασε ως καθοδηγούμενη από ξένα κέντρα. Σε αυτό έπαιξαν καθοριστικό ρόλο τα ΜΜΕ, τα οποία στην πλειοψηφία τους ελέγχονται από τον Ερντογάν. Επίσης, το γεγονός ότι ο Ερντογάν ενεργούσε ανοικτά σε αντίθεση με την ομάδα Γκιουλέν, η οποία θα έπρεπε να δρα υπογείως, με όλα τα μειονεκτήματα αυτό συνεπάγετο, έδιδε μεγάλες δυνατότητες στον Τούρκο πρωθυπουργό να ελίσσεται όταν ευρίσκετο σε δυσμενή θέση.

Τη συνοχή της κομματικής του βάσης την κράτησε συνεχίζοντας τον τρόπο με τον οποίο την έκτισε. Κατάφερε να ενισχύσει τη διείσδυση στις αγροτικές κοινότητες μέσω τα χρήσης των συντηρητικών γυναικών που ενεργούν κομματικά οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, την ώρα δηλαδή που οι άνδρες εργάζονται, πλεονέκτημα που δεν έχουν τα άλλα κόμματα. H δράση αυτή των γυναικών έδωσε ήδη από την περασμένη δεκαετία μια νέα δυναμική στο κόμμα και καθιέρωσε τις γυναίκες ως ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια του κομματικού εκλογικού μηχανισμού. Αυτή η οργανωμένη δράση δίδει διαρκώς την εντύπωση ότι το κόμμα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο, ακόμη και όταν δεν υπάρχουν εκλογές.

Σημαντικό στοιχείο για τη διατήρηση της συνοχής της εκλογικής βάσης υπήρξε η ισχυρή πρόσβαση των ισλαμιστών στα λαϊκά στρώματα της τουρκικής κοινωνίας και ιδιαίτερα στις αγροτικές-συντηρητικές περιοχές, στις οποίες το κόμμα του Ερντογάν διατήρησε την υπεροχή. Αυτό επετεύχθη αφού το ισλαμικό κόμμα προσφέρει στον κόσμο τρία βασικά πράγματα. Το πρώτο είναι μια απλή και πολύ περιεκτική ιδεολογία που επεξηγεί τι είναι θεμελιωδώς αρνητικό (και ιδιαίτερα αντι-ισλαμικό) για τον άνθρωπο, την κοινωνία και τη χώρα και, πέρα από τη διαπίστωση των αρνητικών στοιχείων, η ιδεολογία του κόμματος προχωρεί προς την παρουσίαση συγκεκριμένων λύσεων για όλα τα προβλήματα. Δεύτερο, το κόμμα προσφέρει στους ανθρώπους των αγροτικών περιοχών συγκεκριμένη βοήθεια η οποία είναι αναγκαία για την καθημερινή ζωή, όπως ιατρική φροντίδα, βοήθεια για την εξεύρεση επαγγέλματος, τρόφιμα και πολλά άλλα τα οποία είναι απαραίτητα για να κάνουν τη ζωή του φτωχού ανθρώπου πιο υποφερτή και άνετη. Τέλος, το πιο σημαντικό, προσφέρει συμπάθεια και κατανόηση για τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής, σεβασμό προς την εργασία του καθενός και τον καθημερινό του αγώνα για επιβίωση. Αυτό δημιουργεί ένα κλίμα αλληλοκατανόησης μεταξύ του ισλαμικού κόμματος και των ψηφοφόρων του. Αυτός ο συνδυασμός, της ισλαμικής ιδεολογικής έκφανσης, της κοινωνικής αρωγής και της κατανόησης δίδει μια τεράστια δυναμική σε ό,τι αφορά την πολιτική υποστήριξη που ζητά το κόμμα από το λαό, ιδιαιτέρως στις αγροτικές συντηρητικές περιοχές. Αντιθέτως προς τους ισλαμιστές, τα υπόλοιπα κόμματα δείχνουν ελάχιστο σεβασμό προς τα άμεσα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα κατώτερα λαϊκά στρώματα και η συμπεριφορά τους σε κομματικό επίπεδο καθώς και η προσωπική συμπεριφορά των ηγετών τους δε συνάδει με την ενάρετη ζωή των συντηρητικών μουσουλμάνων.

Έτσι, με αυτόν τρόπο μπορεί να εξηγηθεί το εκλογικό παράδοξο στην Τουρκία. Δηλαδή, με αυταρχικές πολιτικές ο Ερντογάν κατάφερε να ενισχύσει «δημοκρατικώς» την πολιτική του αξιοπιστία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Ήταν αρχικά η «ανάπτυξη», η οποία ακόμη δεν ήρθε, γιατί δεν φτάσαμε ακόμα στους όρους και τις προϋποθέσεις… γαλέρας! Μετά, ήρθε το πρωτογενές πλεόνασμα-απάτη και τώρα η «έξοδος στις αγορές»! Δεν διστάζουν να μεταχειριστούν κάθε μέσο, προκειμένου να μείνουν στην κυβερνητική εξουσία, όσο περισσότερο γίνεται.

Δίνουν τώρα την εντύπωση οι κυβερνώντες ότι η… «έξοδος» στις αγορές θα αλλάξει αυτή την τραγική κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει τουλάχιστον το 80% του ελληνικού λαού. Πραγματικότητα που ότι και να κάνουν δεν μπορούν να αγνοήσουν!

Τι στόχο έχει όμως αυτή η… «έξοδος»; Την εύρεση και άλλων «δανεικών». Δανεικά, όχι για να τα βάλουν στα ταμεία των ασφαλισμένων που λήστεψαν, όχι για να καλύψουν τις δραματικές απώλειες του εισοδήματος της ελληνικής οικογένειας, που οι ίδιοι προκάλεσαν, όχι για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής του λαού, που οι ίδιοι τις γύρισαν τουλάχιστον πενήντα χρόνια πίσω, αλλά πάλι για τους προστάτες τους, τραπεζίτες, πάλι για την πληρωμή προηγούμενων δανείων, που δεν αφορούσαν τον λαό, πάλι για έργα υποδομής που πληρώνει ο λαός, χωρίς να τον αφορούν και χωρίς να του ανήκουν.

Και φυσικά, τα νέα δάνεια θα προϋποθέτουν και νέα ακόμη σκληρότερα μέτρα και νέα ψέματα και ενίσχυση της τρομοκρατίας, φυσικά υποθήκευση και των τελευταίων εναπομεινάντων κομματιών της τεμαχισμένης από τους κυβερνώντες πατρίδας μας.

Στην ουσία δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να επιδιώκουν να προστρέξουν και σε άλλους οικονομικούς δολοφόνους!

Και για να γίνει πιο απλό. Ποιος τοκογλύφος δεν θα «δάνειζε», όταν θα είχε εξασφαλισμένα όχι μόνο τα δικά του χρήματα πίσω, αλλά και την ίδια την περιουσία του δανειζόμενου;

Αυτή τη στιγμή οι διάλογοι Μπαλτάκου-Κασιδιάρη, που έχουν γίνει πρώτο θέμα, λειτουργούν, πέρα από τις αποκαλύψεις, και αποπροσανατολιστικά, στρέφοντας την προσοχή μας σε ένα θέμα που έτσι η αλλιώς την ουσία του τη γνωρίζουμε πολύ καλά. Ακριβώς τον ίδιο στόχο έχει και η προβλεπόμενη από την Κυβέρνηση έξοδός μας στις… «αγορές»!

Αυτό πάντως που είναι σίγουρο είναι ότι τα δύο αυτά θέματα της πρόσφατης επικαιρότητας δίνουν αφορμή για συζητήσεις επί συζητήσεων, ώστε μονίμως το οπτικό μας πεδίο να φτάνει μέχρι το δέντρο.
Το δάσος, με κάθε κόστος, είναι αυτό που θέλουν να κρύψουν! Και, προκειμένου να το πετύχουν, είναι ικανοί για όλα!
Γι αυτό είναι και άκρως επικίνδυνοι.
Γι αυτό κι ο Ελληνικός λαός πρέπει να τους ανατρέψει.
Πριν καβατζάρουν και τον σκόπελο των εκλογών! Είναι η ώρα!

ΥΓ. Το σκίτσο είναι του χαράκτη και σκιτσογράφου Νίκου Τερζή, που ζει στη Στοκχόλμη.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς 

Είμαστε πια εθισμένοι σε συμπτώματα κλοπής του κοινωνικού χρήματος, μας κατακλύζει η πλημμυρίδα και ποικιλότητα των περιπτώσεων, καταπλήσσει η ευρηματικότητα των τεχνασμάτων της λωποδυσίας. Kαι τα κρούσματα, σχεδόν όλα, εμφανίζονται όχι στους στερημένους και απεγνωσμένους, όχι στη φτωχολογιά. Aυτοί που ληστεύουν το κοινωνικό χρήμα σαν κοινοί λωποδύτες, είναι από την άρχουσα τάξη – άνθρωποι που τιμήθηκαν με δημόσια αξιώματα, λειτουργοί του κράτους, μεγιστάνες του ιδιωτικού πλούτου, πολιτικοί που ο λαός τους εμπιστεύθηκε να τον κυβερνούν.

Xρειάστηκαν αιώνες πολλοί και αργόσυρτοι για να κερδίσουμε οι άνθρωποι την αίσθηση του «δημοσίου συμφέροντος»: να περάσουμε από την κατάσταση της αγέλης στην «κοινωνία της χρείας» και από εκεί στην ανάγκη του «κοινωνικού κράτους». Kαθόλου τυχαία οι Eλληνες ονόμασαν το αντίθετο της βαρβαρότητας «πολιτισμό»: H έξοδος από τον πρωτογονισμό της αλογίας, των ενστικτωδών ενορμήσεων, της τυφλής βουλιμίας, είναι προϊόν της «πόλεως», προϋποθέτει «βίον πολιτικόν». Δηλαδή την αυθυπέρβαση του ατόμου, το κατόρθωμα της ελευθερίας από τον εγωκεντρισμό και ναρκισσισμό. Nα πραγματοποιείται η ύπαρξη ως «σχέση», να κοινωνείται η ανάγκη και η επιθυμία, να μοιράζεται το θέλημα, να είναι κοινή αναζήτηση οι σκοποθεσίες του βίου.

Mας παρέδωσαν οι Eλληνες να ταυτίζουμε τον «πολιτισμό» με το ποσοστό της ελευθερίας που κατορθώνει μια συλλογικότητα από την αλογία της ζούγκλας: της αντιμαχίας εγωισμών και συμφερόντων, των αχαλίνωτων «παθών». H ύπαρξη «πάσχει» τις αναγκαιότητες της φύσης, τις ορμέμφυτες απαιτήσεις της, τις υφίσταται ως «πάθη» που τη δυναστεύουν. Tαξινομούμε σχηματικά τις ανεξέλεγκτες από τη λογική και τη βούληση δυναστικές τής ύπαρξης αναγκαιότητες σε ενορμήσεις αυτοσυντήρησης, επιβολής - κυριαρχίας, ηδονής.

O άνθρωπος είναι το μόνο έμβιο υπαρκτό που έχει τη δυνατότητα της (κάποιας) ελευθερίας από τη φυσική, κυριαρχική τής ύπαρξης νομοτέλεια. Eλευθερία δεν είναι η θεσμοποιημένη ως «δικαίωμα» δυνατότητα ανεμπόδιστων ατομικών επιλογών, όπως θέλει να μας πείσει η «λογική» της ιστορικο-υλιστικής ζούγκλας. Eλευθερία είναι η «ειδοποιός διαφορά» του ανθρώπου από το κτήνος, η απεξάρτηση από τις αναγκαιότητες των ενστικτωδών ενορμήσεων, είναι το στοιχείο «το κυρίως ανθρώπινον» της ύπαρξής μας. Στο «κοινόν άθλημα» του πολιτικού βίου, του βίου της «πόλεως», εντόπιζαν οι Eλληνες την από κοινού πραγμάτωση της ελευθερίας. Eβλεπαν τη βαρβαρότητα να υπερβαίνεται και τον πολιτισμό να απαρτίζεται όταν κοινωνούνται οι ανάγκες της επιβίωσης: όταν λογοποιούνται, γίνονται λόγος, δηλαδή σχέση – όταν το φυσικό άτομο γίνεται λογικό, υπάρχει ως λόγος - σχέση, όχι μόνο ως φύση. Mοιράζεται με τους συνανθρώπους του (κοινωνεί «κατά μετοχήν») τα «κατ’ ανάγκην» χρειώδη που οι βουλιμικές του ενορμήσεις ιδιοτελώς απαιτούν. Tα μοιράζεται ελεύθερα, αυτοπροαίρετα, λειτουργώντας με τη λογική του, την κρίση του, τη θέλησή του.

Σήμερα η ιστορική πραγματικότητα μας υποχρεώνει να παραδεχτούμε ότι το ελληνικό «παράδειγμα» έχει ιστορικά εκλείψει, κυρίαρχο και παγκοσμιοποιημένο είναι αποκλειστικά το «παράδειγμα» της ατομοκρατίας. Xρησιμοποιούμε καταχρηστικά τη λέξη «πολιτισμός» για να προσδιορίσουμε έναν «τρόπο» βίου εξ ορισμού στους αντίποδες του ελληνικού, ασύμπτωτο και ασύμβατο με την ελληνική «πόλιν», τον «πολιτικόν βίον», το άθλημα ταύτισης του «κοινωνείν» με την «κατ’ αλήθειαν» ύπαρξη.

Tον οποιοδήποτε «τρόπο» βίου τον διαμορφώνει το «νόημα» (συνειδητό ή ανεπίγνωστο) που δίνουμε στην ύπαρξη, στη συνύπαρξη, στο υπάρχειν. Kαι «νόημα» λέμε την αναγνώριση αιτίας και σκοπού ή την παραδοχή αλογίας και τυχαιότητας του υπάρχειν. Tο εκάστοτε «νόημα» (ή το «μη νόημα») απομνημειώνεται πάντοτε στην Tέχνη και στους θεσμούς: Tο ελληνικό πολιτικό άθλημα είναι αδιανόητο χωρίς Παρθενώνα ή Aγια-Σοφιά (μεταφυσικό άξονα ή μέτρο της ευθύνης για τη διαχείριση της ελευθερίας), όπως και το ατομοκεντρικό «παράδειγμα» είναι αδιανόητο χωρίς «κοινωνικό συμβόλαιο» (σύνταγμα) και νομική κατασφάλιση των «ατομικών δικαιωμάτων».

H γένεση και συγκρότηση του ατομοκεντρικού «παραδείγματος» διευκολύνθηκε αποφασιστικά από την καταγωγική, στη μεταρωμαϊκή Δύση, θρησκευτική καταξίωση του ατομοκεντρισμού – τη θρησκειοποίηση του εκκλησιαστικού γεγονότος. O αυγουστίνειος «χριστιανισμός» κατανοούσε την «αγάπη» στο επίπεδο της συμπεριφοράς, όχι του «τρόπου» της ύπαρξης, κατανοούσε την ελευθερία σαν ατομικό κατόρθωμα να επιβάλλονται ο νους και η θέληση στην αλογία των ενστίκτων. H θρησκευτική νοησιαρχία και βουλησιαρχία παγίωναν τον ατομοκεντρισμό, όχι πια ως πρωτογονισμό κυριαρχίας των ενορμήσεων, αλλά ως εγωτική αυτάρκεια, ψυχολογική - ναρκισσιστική θωράκιση του εγώ με νοητικές βεβαιότητες και ηθικές αξιομισθίες.

Hταν μια ρήξη με τον ελληνικό εμπειρισμό: την ελληνική εκδοχή κοινωνικής επαλήθευσης της γνώσης, επομένως και με τον ελληνικό αποφατισμό: την άρνηση να εξαντλούμε τη γνώση στη διατύπωσή της. H ατομική νοητική ικανότητα θα είναι πια για τη Δύση η επαρκής συνθήκη για την πρόσβαση στην αλήθεια, την κατοχή της αλήθειας. Tαυτίζεται η αλήθεια με μόνη την κατανόηση, αποσυνδέεται από την εμπειρική πιστοποίηση (τη γνωστική σχέση και την κοινωνία της εμπειρίας της σχέσης), γίνεται η αλήθεια συνώνυμη με την ατομική «πεποίθηση». Aντίστοιχα θα παγιωθεί στη Δύση η εκδοχή της ελευθερίας ως ακώλυτης πραγμάτωσης των επιλογών του ατόμου, θα θωρακιστεί με σύμβαση ως «δικαίωμα».

Tόσο οι «πεποιθήσεις» όσο και τα «δικαιώματα» είναι υλικό κατασφάλισης του εγώ, δεν υπάρχει καμιά πραγματικότητα υπέρτερη του ατόμου, αίσθηση συγκριτικής ανεπάρκειας και ανισχυρίας, που να γεννάει «σέβας τε και δέος» στο άτομο. Στο «ατομοκεντρικό» παράδειγμα ο καθένας επιλέγει αν υπάρχει ή δεν υπάρχει «Θεός», αν έχει ή δεν έχει «νόημα» η ύπαρξη, ο κόσμος, η Iστορία, αν η Hθική είναι μια χρηστική σύμβαση ή αν σχετίζεται με την υπαρκτική γνησιότητα του ανθρώπου. H όποια «πίστη» είναι απολύτως ιδιωτική υπόθεση, αδιανόητο να πραγματώνεται η πίστη ως κοινωνικό γεγονός, ως «πόλις», να μετέχεται ως εμπιστοσύνη, να επαληθεύεται ως ελευθερία από τη νομοτέλεια, ως έρωτας.

Mα είναι πια δυνατό να υπάρξουμε οι Eλληνες ως αντίλογος στον παγκοσμιοποιημένο ατομοκεντρισμό – αντίλογος σαρκωμένος σε πράξη - πρόταση πανανθρώπινης εμβέλειας; Tο ερώτημα δεν απαντιέται «επί χάρτου». H απάντηση θα προκύψει μόνο αντιπαλεύοντας τη σημερινή έσχατη ντροπή: την Eλλάδα συνώνυμη με τους λωποδύτες, τους ανίκανους, τους φαύλους που μας έχουν μεταβάλει σε «μπαίγνιο των εθνών».

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Τίποτα δεν θα μείνει όρθιο από το πολιτικό σκηνικό τη νύχτα των ευρωεκλογών! Οι πολιτι­κές ανακατατάξεις θα υπερβούν ακόμη και την πιο τολμη­ρή φαντασία

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Ανεπανόρθωτη είναι η βλάβη που υπέστη η κυβέρ­νηση Σαμαρά - Βενιζέλου από τη δημοσιο­ποίηση του διαλόγου Μπαλτάκου - Κασιδιάρη. Πρώτα πρώτα, καταρρα­κώθηκε η εικόνα του πρωθυπουργού στους Ευρωπαίους ως αδιάλλακτου δήθεν αντιπάλου της Ακροδεξιάς. Το βίντεο αποκάλυψε το υψηλότατο επίπεδο των επαφών της ΝΔ με τη Χρυσή Αυγή. Κανένας Ευρωπαίος πολιτικός δεν πιστεύει ότι ένας γενικός γραμματέας υπουργικού συμβου­λίου δρα ποτέ εν αγνοία του πρω­θυ­πουργού του. Αυτά είναι παραμύθια για αφελείς. Εν πάση περιπτώσει, η καταβαράθρωση του κύρους του πρωθυπουργού στην Ευρώπη είναι κάτι αδιάφορο για τους πάντες. Η σαφέστατη αποστα­θεροποίηση της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ που επιτάθηκε λόγω Μπαλτά­κου είναι το όντως μείζον θέμα.

Δεν βγάζει τις ευρωεκλογές η κυβέρνηση χωρίς να καταρρεύσει εξαιτίας του αναμενόμενου αρνητικού αποτελέσματός τους για τα δύο κυβερνητικά κόμματα, όπως όλα δείχνουν. Τα όσα είπε ο Τάκης Μπαλτάκος στον Ηλία Κασιδιάρη κατέστησαν ακόμη πιο δυσχερή την ήδη εξαιρετικά αποδυναμωμένη θέση του πρω­θυ­πουργού Αντώνη Σαμαρά.

Μόνη της δεν φεύγει σε καμία απολύτως περίπτωση η κυβέρνηση! Δεν δίνουμε βάση στις φήμες που τίθενται σε κυκλοφορία περί δήθεν οικειοθελούς προκήρυξης και βουλευτικών εκλογών στις 25 Μαΐου. Τόσο ο Αντώνης Σαμαράς όσο και ο Βαγγέλης Βενιζέλος γνωρίζουν άριστα ότι η προκήρυξη βουλευτικών εκλογών τώρα θα επιφέρει τη σαρωτική ήττα τους. Οι εκλογές ισοδυναμούν με την πολιτική αυτοκτονία τους! Τρελοί είναι να τις προκηρύξουν αυτο­βού­λως για να πάνε μια ώρα νωρίτερα σπίτια τους; Ούτε ελπίζουν ότι αν προκηρύξουν αυτοί τις εκλογές, μπορούν να περιορίσουν την έκταση της ήττας τους. Τους έχει γίνει μάθημα η συντριβή του Κώστα Καραμανλή το 2009.

Πτώση της κυβέρνησης μόνο μέσω διάλυσης ή αποχώρησης του ΠΑΣΟΚ μπορεί να λάβει χώρα. Αυτό αναμένεται να συμβε, αν οι κάλπες στις 25 Μαΐου για τις ευρωεκλογές δώσουν ποσοστό 5% - 7% στο κόμμα που μόλις προ πέντε και λιγότερων ετών είχε πάρει 44% στις βουλευτικές εκλογές! Στην περίπτωση αυτή, όντως οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα φύγουν τρέχοντας από τον Β. Βενιζέλο για να σώσουν όπως όπως το προσωπικό πολιτικό μέλλον τους. Ετσι θα καταρρεύσει η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου και θα πάμε σε βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο.

Εως και ο Γ. Παπανδρέου έχει πειστεί ότι τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ θα καταποντιστούν στις ευρω­εκλογές. Γι' αυτό και με δήλωσή του προτείνει ουσιαστικά δύο πράγματα, χωρίς όμως κανένα να το προσδιο­ρίζει ρητά. Πρώτον, να φύγει το ΠΑΣΟΚ από τη συγκυ­βέρνηση με τη ΝΔ. Δεύτερον, να προετοιμάσει το έδαφος για να συμμετάσχει το ΠΑΣΟΚ ως «τσόντα» σε κυβέρνηση... ΣΥΡΙΖΑ!

Θα αποτύχει το σχέδιό του. Οι Ελληνες είναι αδύνατον να δεχθούν τον μεγαλύτερο ένοχο της καταστρο­φής τους, τον Γιώργο Παπανδρέου που έγινε λαομίσητος από τότε που έβαλε την Ελλάδα στον ζυγό του μνημονίου, ως... ηγέτη που θα τους οδηγήσει στην απελευ­θέ­ρωση από τα μνημονιακά δεσμά. Μας θεωρεί και αυτός τόσο ηλίθιους ώστε να τον ξανακάνουμε πρωθυπουργό.

Μπάχαλο θα γίνει τον Μάιο! Τίποτα δεν θα μείνει όρθιο από το πολιτικό σκηνικό τη νύχτα των ευρωεκλογών! Οι πολιτικές ανακατατάξεις θα υπερβούν ακόμη και την πιο τολμη­ρή φαντασία, οδηγώντας αμέσως σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές πριν από το καλοκαίρι. Ο κύβος ερρίφθη.

Πηγή "Έθνος"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η Κίνα και η Τουρκία πιθανόν να βρίσκονται σε μυστικές διαπραγματεύσεις με την ουκρανική αμυντική εταιρεία Dnepropetrovsk Yuzhmash για τους διηπειρωτικούς πυραύλους SS - 18

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Στις 5 Απριλίου 2014, σύμφωνα πάντα με τον ρωσικό τύπο, κάτω από απόλυτη μυστικότητα, άρχισαν στην Τουρκία οι διαπραγματεύσεις αντιπροσωπείας ουκρανικής εταιρείας Dnepropetrovsk Yuzhmash με εκπροσώπους της τουρκικής κυβέρνησης (και πιθανότατα όχι μόνο με την τουρκική πλευρά).

Θέμα των μυστικών συνομιλιών η πώληση του τεχνικού φακέλου και της τεχνολογίας κατασκευής πυραύλων SS - 18 " SATAN Mod.2 » σύμφωνα με την ονομασία του ΝΑΤΟ, ή βαλλιστικός πύραυλος Р-36М2 "Воевода" ( 15P018M ) σύμφωνα με τους Ρώσους, τέταρτης γενιάς πολλαπλών χρήσεων και κεφαλών, κατηγορίας διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου ICBM.

Οι πύραυλοι αυτού του τύπου αποτελούν το πιο ισχυρό όπλο αυτήν την στιγμή ακόμη και στο ρωσικό οπλοστάσιο αν και υπάρχουν σε εξέλιξη νέοι διηπειρωτικοί πύραυλοι εξελιγμένης τεχνολογίας. Οι πύραυλοι αυτοί διαθέτουν τεχνικά και τακτικά χαρακτηριστικά, που τους καθιστούν ως αξιόπιστη βάση αποτρεπτικού παράγοντα, για την επίλυση των διεθνών προβλημάτων και για την διατήρηση στρατηγικής ισορροπίας.. Επιπλέον, οι πύραυλοι SS-18 αποτελούν την βάση για την δημιουργία ασύμμετρων αντίμετρων στο αμερικανικό σύστημα παρακολούθησης ECHELON, στην νατοϊκή αντιπυραυλική και διαστημική άμυνα, έχοντας την δυνατότητα να ενεργοποιούνται τάχιστα από καθεστώς συνεχούς ετοιμότητας, για την εξουδετέρωση προγραμματισμένων ενδείξεων στόχων, διαθέτοντας παράλληλα την δυνατότητα επιχειρησιακής επαναστόχευσης εν πτήση, για κάθε χαρακτηρισμένο στόχο που δεν έχει προγραμματιστεί.
Ο Р-36М2 "Воевода" είναι εξοπλισμένος με τέσσερις τύπους κεφαλών.

Επίσης σύμφωνα με πληροφορίες που δίνονται στην δημοσιότητα σήμερα, η ουκρανική εταιρεία Dnepropetrovsk διαπραγματεύεται και με εκπροσώπους της εταιρείας NKAU από την Κίνα. Το θέμα διαπραγμάτευσης είναι ακριβώς το ίδιο με την Τουρκία.

Δεν υπάρχει πληροφόρηση για το είδος των διαπραγματεύσεων και των ποσών που διακινούνται ή εάν το Κίεβο σκοπεύει να πάρει χρήματα από το «προϊόν με τη μία», πάντως το ύψος της συναλλαγής παραμένει άγνωστο, τονίζει το ρωσικό δημοσίευμα.

Σύμφωνα με το άρθρο, ένα είναι απολύτως σαφές και αφορά το γεγονός, ότι οι ΗΠΑ από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, θα βρεθούν σε πολύ μεγάλη έκπληξη και ως εκ τούτου με δυσάρεστο τρόπο. Η κατασκευή και κατοχή στα χέρια της Κίνας και πιθανόν της Τουρκίας πυραύλων αυτού του βεληνεκούς θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε απρόβλεπτες συνέπειες και σημαντική πιθανότητα αποτυχίας του όλου συστήματος των συμφωνιών για τα Στρατηγικά Επιθετικά Όπλα και, κατά συνέπεια, σοβαρών γεωπολιτικών μεταβολών σε Ασία και Μέση Ανατολή.

Σχόλιο: Εάν επιβεβαιωθεί αυτή ακριβώς πληροφορία, ομιλούμε πλέον για μια νέα «ανισορροπία» στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Η Τουρκία επιθυμεί την ηγεμονία σε Μέση Ανατολή και βαλκάνια και η Κίνα στον δυτικό ειρηνικό και όχι μόνο. Το σίγουρο είναι ότι οι ΗΠΑ θα αντιδράσουν σαφώς σε ένα τέτοιοι ενδεχόμενο. «Μπερδεύονται τα πράγματα και μπερδεύονται επικίνδυνα».


Του Σαράντου Καργάκου 

· Μπορεί κάποιοι τότε από τους αγωνιστές να μην είχαν ελληνική φωνή, είχαν όμως ελληνική ψυχή. Σήμερα κάποιοι έχουν ελληνική φωνή αλλ’ όχι ελληνική ψυχή.

· Η δυσφήμηση του ’21 είναι θέμα προβολής. Στην Ελλάδα του σήμερα μερικοί, για να διαφημιστούν, επιλέγουν να εξευτελιστούν.

· Το ’21 είναι ο λαμπρότερος ναός της Ελληνικής Ιστορίας. Κάποιοι που διακατέχονται από Ηροστράτειο Σύνδρομο, επιχειρούν να τον πυρπολήσουν, για ν’ ακουστεί τ’ όνομά τους. Έχουν σαν πρότυπο τον Ηρόστρατο που πυρπόλησε το ναό της Εφεσίας Αρτέμιδος για να μείνει το όνομά του στην ιστορία.

· Δεν ήταν όλοι οι συμμετάσχοντες στον Αγώνα λουλούδια για μύρισμα. Συνεπώς, σπορά δεν άφησαν μόνο ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Μιαούλης και ο Κανάρης. Σπορά και άφθονη κοπριά άφησε και ο... Νενέκος. Γι’ αυτό φυτρώνουν σήμερα άφθονα άνθη του κακού.

· Έσφαλαν οι ποιητές Διονύσιος Σολωμός και Ανδρέας Κάλβος που ύμνησαν εκείνους τους αγωνιστές. Όφειλαν να διαβάσουν κάποιες σύγχρονες συγγραφές που τους βγάζουν «κατσαπλιάδες».

· Αν ο αφορισμός της Επαναστάσεως του Υψηλάντη από την Ιερά Σύνοδο και τον πατριάρχη είχε τότε κάποιο νόημα (αποτροπή σφαγιασμού αμάχου πληθυσμού), ποιο νόημα έχουν στον παρόντα καιρό οι αφορισμοί του ’21; Ελπίζουν σε κάποια επάνοδο της Τουρκίας ή σε έκδοση έργων τους στην Τουρκία;

· Το ’21 ήταν ένας ορμητικός άνεμος. Και κατά το παροιμιακό, «οι κατ’ άνεμον πτύοντες τα εαυτών πρόσωπα πτύουσι».

· Είχε πει ο Όσκαρ Ουάιλντ: «Το πνεύμα έχει τα όριά του, η κουταμάρα όχι».

· Είχε πει ο Μολιέρος: «Οι φθονεροί πεθαίνουν· ο φθόνος ποτέ!». Το είχε επισημάνει ο Σολωμός στην ωδή που έγραψε για τον Μάρκο Μπότσαρη: «Και ο φθόνος τού στέκει ζερβά».

· Ας μη λέμε κακό για τους αγωνιστές του ’21. Ήσαν κι αυτοί ικανοί να το κάνουν πιο καλά από μας. Φαντάζεστε τι θα μας έσουρνε ο Καραϊσκάκης, αν έβγαινε από τα σκότη του Άδη και άκουγε όσα ακούμε εμείς;

· Και, τέλος πάντων, το δέντρο που κάνει καρπούς πετροβολάνε.

· Με επιλεκτικές φράσεις μπορείς να αποδείξεις ότι ο ήλιος βγαίνει από τη... Δύση!

· Ασφαλώς οι σφαγές ενοχλούν κάποιους λεπτοστόμαχους δανδήδες του πνεύματος. Αλλ’ οι επαναστάσεις δεν γίνονται με κομφετί. Κι όπως είπε ο Ίψεν, κανείς δεν προσέρχεται σ’ αυτές με... φράκο. Η Ελληνική Επανάσταση είχε πολύ αίμα. Κι έβγαινε μέσα από πολύ αίμα. Μόνο που το αίμα αυτό ήταν ελληνικό.
Όσοι επικαλούνται τον Σολωμό, πρέπει να θυμούνται τους στίχους του «Ύμνου»:
«Καί τό ροῦχο σου ἔσταζ’ αἷμα
πλῆθος αἷμα ἐλληνικό...»
· Καμμιά επανάσταση δεν είναι ειδυλλιακό τοπίο. Τις ωραιοπαθείς εικόνες μπορεί να βρει κανείς σε διαφημιστικές αφίσσες.


Την ώρα λοιπόν που ήρθε επιτέλους η ανάπτυξη, βγαίνουμε στις αγορές και τελοσπάντων όλα πάνε καλά σε αυτή την χώρα με μόνο πρόβλημα την Χρυσή Αυγή, ας δούμε τι μας περιμένει στην περίπτωση που η κυβέρνηση Σαμαρά δεν καταρρεύσει στις ευρωεκλογές, αλλά συνεχίσει να κυβερνά.

Η κυβέρνηση εγγυάται να υλοποιήσει άμεσα τα έξι παρακάτω, μαζί φυσικά με όλα τα υπόλοιπα που ήδη έχει υπογράψει και ψηφίσει:

1) Θα απολυθούν 11.000 δημόσιοι υπάλληλοι το φθινόπωρο. Φυσικά, όχι οι εγκάθετοι τεμπέληδες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά όποιον πάρει ο χάρος.

2) Θα ενοποιηθούν όλα τα ασφαλιστικά ταμεία σε 2-3. Οπότε ξεχάστε όσοι πληρώνατε με ιδρώτα και αίμα ευγενή ταμεία όπως π.χ. ΤΣΜΕΔΕ. Ήρθε η ώρα οι πληρωμένες σας εισφορές ετών να ξεχρεώσουν τα κλεμμένα δεκαετιών.

3) Περικοπή όλων των συντάξεων (πλην των βουλευτικών φυσικά) στα κατωτέρα επίπεδα του ΙΚΑ. Φυσικά, δεν έχει καμία σημασία τι εισφορές έχετε πληρώσει επί δεκαετίες.

4) Μονιμοποίηση όλων των δήθεν εκτάκτων φόρων. Για παράδειγμα, χαράτσι στα ακίνητα, τέλος επιτηδεύματος, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης κλπ. Οπότε μονιμοποιείται κι επίσημα η εκτέλεση του πενιχρού εισοδήματος του ελληνικού λαού προς όφελος των τοκογλύφων και των δούλων τους.

5) Πλήρης απελευθέρωση των απολύσεων. Εννοείται πως είναι δικαίωμα του κάθε μεγάλο-καπιταλιστή να απολύει όσους και όποτε θέλει, αρκεί να διασφαλίζει το μέγιστο κέρδος. Εννοείται πως η κυβέρνηση δεν προστατεύει το συμφέρον του εργαζόμενου λαού, αλλά με κάθε τρόπο των μεγάλο-καρχαριών.

6) Επαναπροσδιορισμός της χρονολογίας εξόδου από το Μνημόνιο για το 2022. Σκλάβοι δηλαδή ως το 2022. Μα δεν «βγαίνουμε στις αγορές»; Φυσικά, καμία κουβέντα για την ανεργία που ως τότε θα έχει φτάσει στο 60%. Κανένα κούρεμα του επαχθούς και μη βιώσιμου χρέους, διότι ο τοκογλύφος έχει πάντα δίκιο.

Και αυτά είναι μόνον αυτά που ήδη ομολογούν και κανείς δεν γνωρίζει τι άλλο υπάρχει μέσα στα διεστραμμένα μυαλά τους.
Γι΄αυτό στις εκλογές ψηφίστε Σαμαρά για σταθερότητα!
Θα περάσετε καλά, όπως περνάτε εδώ και δυο χρόνια μαζί του!

Αναγνώστης Η.Θ.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών


Σύμφωνα με τον Υπουργό Άμυνας της Λετονίας Raimonds VEJONIS στις χώρες της Βαλτικής εκ περιτροπής, μπορεί να αναπτυχθεί αρχικά μια νατοϊκή δύναμη 1000 ανδρών.

Ο ίδιος εξήγησε ότι:
«Επί του παρόντος συντονίζονται απολύτως οι απόψεις μας για την εκ περιτροπής παρουσία σε χώρες της Βαλτικής στρατιωτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ. Αυτή ή δύναμη μπορεί να αριθμεί εκατοντάδες, ακόμη και χιλιάδες στρατιώτες, οι οποίοι θα πρέπει να ασχολούνται με την καθημερινή εκπαίδευσή τους και να συμμετάσχουν σε κοινές.. ασκήσεις με τις ένοπλες δυνάμεις της κάθε χώρας. Θέλω να τονίσω ότι οποιαδήποτε στρατιωτική βάση της Λετονίας είναι συγχρόνως και βάση του ΝΑΤΟ. Όταν οι κάτοικοι της Λετονίας μιλούν για τις βάσεις του ΝΑΤΟ, εννοούν βάσεις που απαρτίζονται αποκλειστικά από Αμερικανούς στρατιώτες. Εμείς πραγματικά ενδιαφερόμαστε για την δημιουργία βάσεων του ΝΑΤΟ στην Λετονία λόγω και της παρουσίας δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γερμανίας και άλλων χωρών του ΝΑΤΟ, ωστόσο, η δημιουργία βάσεων στην χώρα πρέπει να είναι γενική λύση του ΝΑΤΟ».
Στο ζήτημα αυτό καθώς φαίνεται και αντιδράσεις όπως του δημάρχου του της πόλης Βέντσπιλς Aivars Lembergs, ο οποίος θεωρεί την πιθανή ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας του ΝΑΤΟ στη Λετονία ξένη κατοχή.
«Αν εισέλθουν δυνάμεις του ΝΑΤΟ στην χώρα, αυτό το γεγονός είναι στην πραγματικότητα μια πράξη κατοχής ξένης χώρας. Επίσης η παρουσία ξένων στρατιωτών του ΝΑΤΟ σημαίνει ότι η Λετονία θα αποτελέσει ένα πιθανό πεδίο μάχης μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Μακροπρόθεσμα, αυτό θα έθετε σε κίνδυνο τα οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα, καθώς και την ασφάλεια της Λετονίας» 
κατέληξε ο Lembergs.

Για τη δήλωση αυτή ο Lemberg επικρίθηκε από τον πρώην υπουργό Άμυνας της χώρας Artis PABRIKS.
«Συγκρίνετε την επιχείρηση του ΝΑΤΟ στο έδαφος της Λετονίας και της προστασίας του κράτους μας με κατοχή. Αυτό είναι απαράδεκτο. Τέτοιες δηλώσεις ομοιάζουν με τα γεγονότα στην Ουκρανία και το υποβάθρο αυτών δηλώσεων είναι τουλάχιστον ανεύθυνο, ως εκ τούτου συμβουλεύω τον Aivars Lembergs να εξοικειωθεί πλήρως με τις δραστηριότητες του ΝΑΤΟ στην χώρα μας», 
έγραψε στο "facebook" ο PABRIKS, καταλήγει το δημοσίευμα.

Σχόλιο: Καθώς διαφαίνεται επί του παρόντος η προσοχή του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας έχει στραφεί γα κάποιο λόγο στην περιοχή των βαλτικών χωρών. Η Ρωσία θεωρεί την περιοχή ως «αγκάθι στα πλευρά της» λόγω της παρουσίας δυνάμεων του ΝΑΤΟ αλλά και της στάσης των χωρών αυτών έναντι της Ρωσίας. Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ διαβλέπουν πιθανά «ρωσικά σχέδια» στις χώρες αυτές λόγω της παρουσίας μειονότητας ρωσόφωνων κατοίκων και σπεύδουν να ενισχύσουν την στρατιωτική παρουσία τους εκεί. Επίσης οι ΗΠΑ γνωρίζουν πολύ καλά ότι διακυβεύεται και η φήμη τους και δεν επιθυμούν να αφήσουν «απροστάτευτες» τις βαλτικές χώρες. Πάντως ένα είναι σίγουρο, ότι μετά την Ουκρανία και την Κριμαία προστέθηκε και ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης στην διαμάχη μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, αυτό των βαλτικών χωρών.


Κι εδώ δεν πρόκειται βέβαια για τον ηρωϊκό "χορό του Ζαλόγγου"!
Καμία σχέση!
Εδώ πρόκειται για τον ξεφτιλισμένο χορό του δωσιλόγ(γ)ου!
Για τον χορό ανάγκης που κρατάει σφιχταγκαλιασμένους τους δύο άσπονδους "εχθρούς", ο ένας για να μην πάει φυλακή, ή τουλάχιστον στον ανακριτή κι ο άλλος μπας και ξεκλέψει λίγες ακόμα μέρες στην καρεκλίτσα της εξουσίας.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν κάποιος απ' τους δυό αφήσει τον άλλον, θα βρεθούνε και οι δύο στον γκρεμό!
Και κάνουν πως δεν βλέπουν πως ο γκρεμός έρχεται μόνος του κατά πάνω τους, και θα τους καταπιεί έτσι κι αλλιώς!

Κι έτσι, η μοίρα (δηλαδή η ανηθικότητα και ο αριβισμός τους) θα οδηγήσει στην κάθαρση αυτού τουλάχιστον του σκέλους της τραγωδίας, αφού ο λαός θα έχει την χαρά να τους δεί να γκρεμοτσακίζονται εξαναγκαστικά ενωμένοι, τυφλωμένοι από εμπάθειες και συμφέροντα και χωρίς καμία ελπίδα σωτηρίας ή επιστροφής.

Μ' αυτές τις ευχάριστες σκέψεις, ας έχουμε όλοι μας μιά...
Καλή Κυριακή!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"

 
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

«ΑΙΔΩΣ, ΑΡΓΕΙΟΙ…»
Με ζήλο στα σκολειά της προδοσίας - του σάπιου αιώνα σέπεται η γενιά!
Χαίρονται της σκλαβιάς την ξεγνοιασιά - και τρέμουν του λαού την παρουσία.
Κι αν στα βουνά κράξ’ η τρομπέτα: «Ανάστα!» - θα τρέξουν τον οχτρό να διπλαρώσουν,
να ξαναδέσουν τη φτωχιά πατρίδα, - κι όσοι απροσκύνητοι, όλους ντουφεκίδι.
Μακρυγιάννη, οι πληγές σου από τα βόλια - τρέχαν αίματα κι όμπυο ολοζωής,
μα τώρα διπλοτρέχουνε, Πατέρα, - της ψυχής σου οι πληγές από ντροπή.

Αυτό το ποίημα του Κώστα Βάρναλη, ενός Ελληνα του μείζονος Ελληνισμού, επιλέξαμε για να αρχίσουμε το σημερινό μας άρθρο, το οποίο δικαιωματικά είχαμε αποφασίσει να αφιερώσουμε στον Ερντογάν και στις αυτοδιοικητικές εκλογές της Τουρκίας, πλην όμως οι εξελίξεις που σχετίζονται με τη συνομιλία Μπαλτάκου - Κασιδιάρη μάς υποχρεώνουν να ασχοληθούμε με τα ημέτερα.

Παραμερίζοντας τα ελάσσονα, που είναι το γεγονός της συνομιλίας του γ.γ. της κυβέρνησης με τον υπόδικο βουλευτή της Χρυσής Αυγής και το δυσαπάντητο ερώτημα πώς είναι δυνατόν ένας δικηγόρος να μην αντιλήφθηκε ότι ο Κασιδιάρης με τις ερωτήσεις του τον παγίδευε, και μάλιστα με χονδροειδή τρόπο, στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με τα μείζονα.

Και τα μείζονα είναι αυτά που συνεπάγονται από τις απαράδεκτες πρόνοιες του ισχύοντος Συντάγματος, το οποίο όχι μόνο επιτρέπει, αλλά επιβάλλει, και μάλιστα νομοτελειακά, την εμφάνιση τέτοιων φαινομένων.
Το μείζον, λοιπόν, είναι το γεγονός ότι το Σύνταγμα, που επιβάλλει τον διορισμό της δικαστικής εξουσίας από την κυβέρνηση, δηλαδή από την εκτελεστική εξουσία, δημιουργεί συνθήκες που οδηγούν στην εμφάνιση φαινομένων όπως αυτό της συνομιλίας Μπαλτάκου - Κασιδιάρη, το περιεχόμενο της οποίας αναδεικνύει με ενάργεια την παθογένεια του πολιτεύματός μας.

Επίσης, το γεγονός ότι το ίδιο το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση, δηλαδή στην εκτελεστική εξουσία, να νομοθετεί, και μάλιστα με τις περίφημες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, περιορίζοντας τον ρόλο της νομοθετικής εξουσίας σε αυτόν του «τροχονόμου», μας δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο γιατί η Ελλάδα «κωλοσούρνεται» από το 1830 μέχρι σήμερα, όπως χαρακτηριστικά προέβλεψε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, μας δείχνει το πώς και το γιατί φθάσαμε στην τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα.

Οταν κάποια στιγμή ο γράφων συνομιλούσε με κορυφαίο στέλεχος εθνικο-απελευθερωτικού κινήματος και αναφέρθηκε σε ενέργειες του κινήματος που αποδείχτηκαν άδικες για πρόσωπα και πράγματα, το στέλεχος απάντησε ως εξής: «Εμείς είμαστε ένα μαχόμενο κίνημα και στις περισσότερες περιπτώσεις ένα άτομο ή μια μικρή ομάδα είναι αυτή που νομοθετεί, δικάζει και διοικεί/εκτελεί. Και όταν συμβαίνει αυτό, είναι πολύ εύκολο να γίνει λάθος, να γίνει αδικία, εν τέλει να πληγεί το ίδιο το κίνημα. Ενώ εσείς είστε τυχεροί, γιατί άλλοι νομοθετούν, άλλοι δικάζουν, άλλοι διοικούν τη χώρα».

Τελικώς, με την περίπτωση της συνομιλίας Μπαλτάκου - Κασιδιάρη αποδεικνύεται ότι στην ουσία στην Ελλάδα δεν υφίσταται η αναγκαία και δημοκρατική Αρχή της διάκρισης των εξουσιών, που ορίστηκε με καθαρότητα από τον Αριστοτέλη και επανήλθε σε σύγχρονη μορφή από τον Μοντεσκιέ, γεγονός που οφείλεται στο Σύνταγμα με την υφιστάμενη μορφή του, το οποίο αποδεικνύεται πηγή όλων των κακών και των προδοσιών που έχουν υποστεί η δύσμοιρη πατρίδα μας και ο Ελληνισμός.

Η απόλυτη κυριαρχία της εκτελεστικής εξουσίας έναντι των άλλων δύο και των πολιτικών έναντι των πάντων και των πολιτών επιτρέπει σε κάποιους από τους πολιτικούς να προδίδουν την πατρίδα και να υπηρετούν εξωγενή συμφέροντα, χωρίς να έχουν κανέναν φόβο ότι θα σημάνει γι’ αυτούς κάποια στιγμή η ώρα της Δικαιοσύνης και της νεμέσεως.

Αν, για παράδειγμα, μια πραγματικά ανεξάρτητη δικαστική εξουσία είχε ερευνήσει πώς και γιατί η Ελλάδα τέθηκε στην κλίνη του Προκρούστη, δηλαδή στο Μνημόνιο και την τρόικα, αλυσοδένοντας μια χώρα και έναν ολόκληρο λαό, αν είχε ερευνήσει ποιος ήταν ο ρόλος ελληνόφωνων πρακτόρων που δρούσαν ανενόχλητοι στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας, χρηματοδοτώντας μάλιστα με εκατοντάδες εκατομμύρια τους μηχανισμούς τους από τα κονδύλια του υπουργείου Εξωτερικών και όχι μόνο, σήμερα δεν θα υπήρχε καν στο προσκήνιο το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής και άρα η συνομιλία Μπαλτάκου - Κασιδιάρη.
Την ασθένεια (αιτία) πρέπει να καταπολεμήσουμε, αδέλφια, και όχι να θεραπεύσουμε τον ασθενή (αποτέλεσμα).

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου