Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Μαρ 2012

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Μας το λένε πλέον κατάμουτρα. Έμμεσα, αλλά σαφέστατα. Η διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ ο Γερμανός γκαουλάιτερ, Χορστ Ράιχενμπαχ, ο Δανός εκπρόσωπος του ΔΝΤ, Πόουλ Τόμσεν, στην τρόικα – όλοι αυτοί, συγκρίνουν τους μισθούς στην Ελλάδα με εκείνους της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Κροατίας. Εκεί μας κατατάσσουν, στα εξαθλιωμένα Βαλκάνια.
Το μήνυμά τους δεν μπορεί να παρερμηνευτεί:
«Αν θέλετε να μείνετε στο ευρώ, οι μισθοί και οι συντάξεις σας θα οδηγηθούν στα επίπεδα των μισθών της Βουλγαρίας, της Αλβανίας, της Ρουμανίας! Συντάξεις δυο τρία κατοστάρικα, μισθοί από τέσσερα κατοστάρικα μέχρι ένα χιλιάρικο οι καλύτεροι! Τέρμα οι συγκρίσεις των μισθών και των συντάξεων των Ελλήνων με των Γερμανών, των Γάλλων, των Ολλανδών ή των Βέλγων. Από δω και πέρα τέτοιου είδους συγκρίσεις θα ανήκουν μόνο στη σφαίρα της ονειροφαντασίας! Από πού κι ως πού έχουν το θράσος οι Έλληνες να συγκρίνονται με τους Γερμανούς ή τους Βέλγους; Οι Βούλγαροι, οι Σκοπιανοί, οι Αλβανοί είναι η κατηγορία τους! Αυτής της κλάσης “Ευρωπαίοι” είναι!».

Η εκδίκηση της Ιστορίας

«Θέλετε να γίνουμε σαν τους Βαλκάνιους γείτονές μας;» ήταν η μόνιμη επωδός στη χώρα μας εναντίον όσων επέκριναν τη συχνά ολέθρια πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ κατά των ελληνικών εθνικών συμφερόντων.

Η απειλή αυτή έπαψε να εκτοξεύεται από τους απολογητές της πολιτικής της εθνικής υποτέλειας όταν κατέρρευσε και στις βαλκανικές χώρες ο αλήστου μνήμης «υπαρκτός σοσιαλισμός» και αποδείχτηκε εμπράκτως ότι το πέρασμα των χωρών αυτών στον καπιταλισμό και η ένταξή τους στην ΕΕ οδήγησαν δεκάδες εκατομμύρια κατοίκους τους σε απείρως χειρότερη φτώχεια και δυστυχία, που ούτε είχαν φανταστεί στους πιο ανατριχιαστικούς εφιάλτες τους!

Τώρα έρχεται η εκδίκηση της Ιστορίας. Από τα πιο επίσημα χείλη των εκπροσώπων της Ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ακούμε ότι και η Ελλάδα εκεί ανήκει, στα νέα Βαλκάνια της ΕΕ, τα οποία είναι πολύ, πολύ χειρότερα από τα Βαλκάνια του «υπαρκτού σοσιαλισμού», με τα οποία μας απειλούσαν πριν από τριάντα σαράντα χρόνια!

Το χειρότερο είναι ότι δεν πρόκειται πλέον για απειλή. Πρόκειται για την επίσημη γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στη χώρα μας, την οποία υλοποιεί μια κυβέρνηση «οικονομικών Κουίσλινγκ» που συναπαρτίζουν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ – τα δύο κόμματα που κυβερνούν αδιαλείπτως την Ελλάδα εδώ και σχεδόν σαράντα χρόνια.

Υπάρχει σωτηρία;

Το ζωτικής σημασίας ερώτημα που αναφύεται και απασχολεί ολόκληρο τον ελληνικό λαό είναι: Εδώ που μας έχουν οδηγήσει, υπάρχει ακόμη ελπίδα σωτηρίας; Τι μπορούμε να κάνουμε ή τι μπορεί να γίνει για να σωθούμε και να μην ξαναβρεθούμε μισόν αιώνα πίσω;

Η μία λύση, η ριζική, είναι η έξοδος από το ευρώ, όπως προτείνουν οι πιο ριζοσπαστικές αντιμνημονιακές δυνάμεις και πρωτίστως της Αριστεράς, αλλά όχι μόνο. Η άποψη αυτή κερδίζει συνεχώς έδαφος, σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν είναι ακόμη πλειοψηφική ούτε οι δυνάμεις που την υιοθετούν έχουν άμεση κυβερνητική ή επαναστατική προοπτική για να την εφαρμόσουν. Είναι υποχρεωμένες να περιμένουν, προσπαθώντας ταυτόχρονα να διαμορφώσουν ευνοϊκότερο συσχετισμό δυνάμεων στην ελληνική κοινωνία, χωρίς αυτό να σημαίνει οπωσδήποτε μακρόχρονη αναμονή.

Για την ώρα, πάντως, ο πολύς κόσμος αναζητά λύση μέσα στο σύστημα, μέσα στο ευρώ, διερωτώμενος, βεβαίως, αν όντως υπάρχει τέτοια οδός σωτηρίας, συναρτώμενη όχι μόνο με ελληνικές, αλλά και με ευρωπαϊκές εξελίξεις.

Όχι σε ΝΔ - ΠΑΣΟΚ

Προκειμένου οι Έλληνες να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι αν υπάρχει ή δεν υπάρχει λύση μέσα στην Ευρωζώνη, είναι απαραίτητο να προηγηθούν ορισμένα βήματα.

Πρώτα απ’ όλα, πρέπει η νέα κυβέρνηση της χώρας που θα σχηματιστεί μετά τις εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν, να μην είναι και πάλι μια επανέκδοση «οικονομικών Τσολάκογλου». Στο πλαίσιο αυτό και με βάση τη στάση που έχουν μέχρι τώρα τηρήσει, μια κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου θα είναι ολέθρια για τη χώρα – ιδίως αν η κυβέρνηση αυτή έχει ισχυρή πλειοψηφία.

Ο απόλυτος εφιάλτης θα είναι, μάλιστα, αν η κυβέρνηση αυτή έχει συνολικά πάνω από εκατόν ογδόντα βουλευτές. Τότε θα κάνει αμέσως και τις τροποποιήσεις του Συντάγματος που απαιτούν οι Γερμανοί, προκειμένου να μετατρέψουν την Ελλάδα –όπως και όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες– σε αποικία τους και να εξανδραποδίσουν οικονομικά τους Έλληνες, γυρίζοντάς τους σε καταστάσεις ανάλογες με των δεκαετιών του 1950, του 1960, του 1970. Τότε που δεκάδες εκατομμύρια Έλληνες, Ιταλοί, Ισπανοί, Πορτογάλοι, Τούρκοι έφευγαν εργάτες στη Δυτική Γερμανία.

Η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας είναι απολύτως αδύνατη, ενώ για αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ ούτε ως ανέκδοτο δεν μπορεί να κάνει κανείς λόγο. Για να πάρουν, όμως, και τα δύο αυτά κόμματα μαζί εκατόν πενήντα έναν βουλευτές απαιτείται ποσοστό γύρω στο 37% με 38% αθροιστικά από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ευνόητο είναι ότι αυτό το ποσοστό το έχουν εξασφαλισμένο, εκτός συναρπαστικού απροόπτου «εξέγερσης» των ψηφοφόρων στην κάλπη.

Όλεθρος οι 180 βουλευτές

Για να πάρουν μαζί εκατόν ογδόντα βουλευτές, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να συγκεντρώσουν αθροιστικά ποσοστό ψήφων που θα υπερβαίνει το 47% με 48%, ίσως και το 49%, καθώς αυτό εξαρτάται από το άθροισμα των ψήφων όλων των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής.

Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι το χειρότερο ποσοστό που συγκέντρωσαν από κοινού το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ ήταν το 77,4% που σημείωσαν στις εκλογές του 2009 –ποσοστό που είναι κατά... τριάντα (!) εκατοστιαίες μονάδες μεγαλύτερο από αυτό που απαιτείται σήμερα για να συγκεντρώσουν τα δύο κόμματα μαζί εκατόν ογδόντα βουλευτές–, θα έλεγε ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ θα έχουν οπωσδήποτε εκατόν ογδόντα βουλευτές και, μάλιστα, πολλούς περισσότερους μετά τις εκλογές.

Καθόλου έτσι δεν είναι, όμως, σήμερα η κατάσταση. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πολύ δύσκολα θα συγκεντρώσουν αθροιστικά ποσοστό 47% με 48%. Ενδέχεται, μάλιστα, αυτό να καταστεί αδύνατο, αν πάνε καλά τα αντιμνημονιακά κόμματα του Πάνου Καμμένου στο χώρο της ΝΔ και των Λούκας Κατσέλη και Χάρη Καστανίδη στο χώρο του ΠΑΣΟΚ.

Στην περίπτωση αυτή δεν αποκλείεται καθόλου η μεν ΝΔ να κινηθεί γύρω στο 25%, το δε ΠΑΣΟΚ να μην φτάσει καν το 20%. Όλα αυτά, βεβαίως, δεν είναι τίποτα περισσότερο από υποθέσεις. Οι κάλπες είναι αυτές που θα διαμορφώσουν τη νέα πολιτική κατάσταση της χώρας. Αν, πάντως, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πάρουν εκατόν ογδόντα βουλευτές, η Ελλάδα χάθηκε.

Οι ελπίδες στη Γαλλία

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα μάτια όλων των λαών της Γηραιάς Ηπείρου είναι στραμμένα προς τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας.

Οι πάντες γνωρίζουν ότι ο καπιταλισμός έχει και εναλλακτικές οικονομικές πολιτικές για την ΕΕ. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι μονόδρομος η ασκούμενη πολιτική ακραίας και εξοντωτικής λιτότητας για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους μικρομεσαίους. Αυτή η πολιτική ασκείται φυσικά επειδή επιφέρει τα μέγιστα δυνατά κέρδη στο κεφάλαιο αλλά και επειδή σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα δεν απειλούνται επαναστάσεις του λαού ή, έστω, σοβαρές κοινωνικές εξεγέρσεις. Σε οποιοδήποτε κράτος κι αν σημειωνόταν κοινωνική επανάσταση και ανατροπή, η ευρωπαϊκή πολιτική θα άλλαζε ραγδαία και ριζικά, προκειμένου οι ελίτ της Ευρώπης να διασώσουν το καθεστώς τους. Όσο οι λαοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπομένουν αδρανείς, θα ήταν πραγματικά ηλίθιοι να αλλάξουν πολιτική.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες ευελπιστούν η αναμενόμενη νίκη του σοσιαλιστή υποψήφιου Φρανσουά Ολάντ να σηματοδοτήσει την έναρξη εφαρμογής μιας σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής στην Ευρώπη, προκειμένου να εκτονωθούν οι εντάσεις προς όφελος του συστήματος – ιδίως αν επακολουθήσει νίκη και σχηματισμός κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών - Πρασίνων στη Γερμανία του χρόνου το Σεπτέμβρη.

Μικρό καλάθι...

Η αλήθεια είναι ότι ο Ολάντ αυτό που θα διαπραγματευτεί με το Βερολίνο θα είναι η βελτίωση της θέσης της Γαλλίας στο γαλλογερμανικό άξονα, καθώς η σχέση αυτή γίνεται όλο και πιο ετεροβαρής για το Παρίσι. Αν οι Γερμανοί του εκχωρήσουν κάτι που να ικανοποιεί τη γαλλική ελίτ, ο Ολάντ θα συμβιβαστεί και, φυσικά, θα αδιαφορήσει για την τύχη των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών, διαψεύδοντας τις ελπίδες τους.

Όποιος θέλει μπορεί να ελπίζει, αλλά καλύτερα ας κρατάει μικρό καλάθι μέχρι να δει τι θα γίνει.
Σε αυτόν τον πόλεμο, όπου όλα είναι τόσο μπλεγμένα μεταξύ τους και η αλήθεια παίζει το πιο θανάσιμο παιχνίδι με το ψέμα, ένας στρατός πλανιέται σαν φάντασμα πάνω από τα Βαλκάνια, έτοιμος για όλα. Οι αντάρτες του UCK, με τις καλογυαλισμένες αρβύλες και τις σιδερωμένες στολές παραλλαγής, μοιάζουν να είναι ξένα σώματα μέσα σε όλο αυτόν τον εξοπλισμό, σαν λαθρομετανάστες ειδικών δυνάμεων.

Κάποτε ήταν μια ομάδα εξεγερμένων που χτύπαγε Σέρβους αστυνομικούς. Μέχρι τότε, κανείς δεν ήξερε πώς να την ονομάσει. Μέχρι που άρχισαν να αναλαμβάνουν την ευθύνη για δολοφονίες και άλλα χτυπήματα μέσω φαξ. Και από τότε την ονόμασαν «η οργάνωση φαξ». Τώρα όμως;

Κανείς δεν μιλά για ομάδα, το φαξ καταργήθηκε, ο UCK έγινε στρατός που απειλεί θεούς και δαίμονες, και οι αρχικές αγκαλιές με τη Δύση αντικαταστάθηκαν με διπλωματικές κινήσεις, αγορές όπλων, στρατολογήσεις ομόθρησκων και ομοεθνών από όλον τον κόσμο, μισθοφόρων που βρήκαν μια νέα λεγεώνα στα Βαλκάνια και πολύ μυστήριο. Ένας κανονικός στρατός που δεν ήρθε από το πουθενά, όπως θέλουν πολύ να πιστεύουν, και ούτε εύκολη υπόθεση θα είναι.

Και τα μεγάλα ερωτήματα: Ποιος τους στηρίζει; Ποιος τους εξοπλίζει αυτούς τους ανθρώπους και μέσα σε λίγες μέρες θέλει να πιστεύει ότι τους έχει κάνει πολεμιστές;
Όλοι υποπτεύονται και ουδείς μπορεί να αποδείξει. Οι Δυτικοί σφυρίζουν αδιάφορα όταν τίθενται αυτά τα ερωτήματα, το ΝΑΤΟ, βέβαια, ούτε στον κόπο να σφυρίξει μπαίνει, αλλά οι καραβιές που φτάνουν στο Δυρράχιο της Αλβανίας, γεμάτες κομάντο της στιγμής, συντηρούν τον μύθο του UCK. Εκτός και αν αυτό είναι το ζητούμενο. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, ούτε Σαντινίστας είναι, ούτε Βιετκόγκ, ούτε Ζαπατίστας. Κάτι άλλο είναι, κάτι πολύ περίεργο...

Ένα έμπειρος αξιωματικός του ελληνικού στρατού παρατηρούσε όλες αυτές τις ημέρες τις ακατάπαυστες στρατιές να αποβιβάζονται στο λιμάνι του Δυρραχίου, έχοντας κατά νου τις γερμανικές καταγγελίες για τους 300 τόνους καινούργια όπλα που αγόρασε ο UCK, σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό ʼμυνας Ρούντολφ Σάρπινγκ. Και τις μόνιμες διαβεβαιώσεις των Αμερικανών ότι όχι μόνο δεν εξοπλίζουν τον UCK, αλλά και ότι στρατηγικά δεν τους συμφέρει κάτι τέτοιο, γιατί αυτομάτως δίνουν το δικαίωμα σε κάποιους άλλους να εξοπλίσουν τους Σέρβους. Ο αξιωματικός αυτός είδε τις στολές και τον εξοπλισμό τους και δεν άντεξε, όπως μας εξομολογήθηκε: «Μα, τι στο διάολο, οι στολές παραλλαγής τους είναι αμερικανικές και γερμανικές, από μακριά κάνουν μπαμ, τα όπλα τους, βελγικά FN, αμερικανικά σειράς Μ, αλλά και Kαλάσνικοφ».

Όλη αυτή την περίοδο, όπου η ελληνική πλευρά δηλώνει μονίμως άγνοια για τις μυστικές διαδικασίες και συνεννοήσεις των ηγετικών στελεχών του UCK με ξένες μυστικές υπηρεσίες, οι πράκτορες δίνουν και παίρνουν. Μιλάνε για αλλεπάλληλες συναντήσεις στελεχών του UCK με αντιπροσώπους από τις ΗΠΑ, το Λονδίνο και το Βερολίνο σε διάφορες πόλεις των Βαλκανίων, με επίκεντρο κυρίως τη Βόρεια Αλβανία, όπου οι αντιπρόσωποι αυτοί είναι ντυμένοι στα χρώματα του UCK και παράσχουν εκτός από υλικό και επιχειρησιακό know how, καθώς και φροντίζουν την όσο το δυνατόν ταχύρυθμη εκπαίδευση των νεοσυλλέκτων.

Στα Σκόπια, επίσης, υπάρχουν εγκατεστημένα στρατηγεία του UCK, όπως μαρτυρούν και οι αποθήκες όπλων που εντοπίστηκαν από τις σκοπιανές Aρχές, και οι οποίες απηύθυναν έκκληση προς τη Δύση να σταματήσει να εξοπλίζει τον UCK. Σε διάφορες πόλεις της Β. Αλβανίας, όπως στο Λγιάπινοτ, κοντά στα Τίρανα, στην Τροπόι, στο Κούκες, στο Μπάχραμ Κουρί, κοντά στα αλβανογιουγκοσλαβικά σύνορα, οι άντρες του UCK κυκλοφορούν κανονικότατα ανάμεσα στους πρόσφυγες, με κύριο μέλημα, όπως αναφέρουν μαρτυρίες, να στρατολογήσουν, έστω και διά της βίας, όσους δεν εντόπισαν είτε στο Κόσοβο από τα σπίτια τους, είτε κατά τη διαδρομή προς την Αλβανία, είτε στον τελευταίο έλεγχο που κάνουν συνεργαζόμενοι σχεδόν με τους Αλβανούς συνοριακούς αστυνομικούς και άντρες του αλβανικού στρατού.

Τυχαίες επαφές έχουν και με Έλληνες στρατιωτικούς στον καταυλισμό προσφύγων στο Κούκες. Και, βέβαια, η αντιμετώπιση, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, δεν είναι η καλύτερη. Οι άντρες του UCK αντιδρούν αρνητικά ακόμα και στη θέα των ένοπλων (και δεν θα μπορούσαν να είναι αλλιώς) Ελλήνων στρατιωτικών, με φράσεις του τύπου: «Tι τα θέλετε τα όπλα εσείς;», «Tι δουλειά έχετε εσείς εδώ, να πάτε στους φίλους σας τους Σέρβους», «Mπορούμε και μόνοι μας να προστατεύσουμε τους πρόσφυγες» κ.ά. Στις ίδιες περιοχές του αλβανικού Bορρά διαθέτουν και τους δικούς τους ξεχωριστούς καταυλισμούς, όπου γίνονται και οι καθημερινές τους εκπαιδεύσεις.

Πώς, όμως, έφτασε ο UCK να έχει τη μορφή ενός οργανωμένου στρατού; Από διάφορες πλευρές λέγονται πολλά όσον αφορά τους οικονομικούς του πόρους. Για παράδειγμα, όλες οι τελωνειακές Aρχές, που με τον έναν ή άλλον τρόπο εμπλέκονταν στη διακίνηση προσώπων και υλικών από το Κόσοβο, ξέρουν πολύ καλά ότι η συγκεκριμένη περιοχή ήταν ένας από τους ισχυρότερους κόμβους διακίνησης ηρωίνης στα Βαλκάνια.

Ανθρωποι που είναι σε θέση να γνωρίζουν θα μας πουν ότι από το Κόσοβο περνούσαν οι μεγαλύτερες ποσότητες ηρωίνης που προορίζονταν για την αγορά των Βαλκανίων, αφού τα ντόπια κυκλώματα τα έλεγχε πλήρως η αλβανική μαφία. Αλλά και όσον αφορά την εξαγωγή της ηρωίνης, το Κόσοβο ήταν επίσης διαμετακομιστικός κόμβος. Μεγάλα φορτία ηρωίνης, που παρασκευάζεται στην Ανατολή και ξεκινούν τα ταξίδια κυρίως από Τουρκία, σταματούσαν αναγκαστικά στο Κόσοβο, αφού πρώτα είχαν περάσει από τα Σκόπια (όπου έχουν καταγραφεί και σκοπιανά εργαστήρια παραγωγής βασικών συστατικών της ηρωίνης). Από εκεί, μέσω Bόρειας Αλβανίας, ξεκινούσαν είτε οδικώς είτε διά θαλάσσης το ταξίδι για την Ευρώπη, συνήθως με ενδιάμεσο σταθμό την Ιταλία, για συνεννοήσεις αλλά και προμήθεια προς την ιταλική μαφία. Η τελευταία, μάλιστα, έχει αναπτύξει ιδιαίτερες επαγγελματικές σχέσεις με την αλβανική, που τη χρησιμοποιεί ως το βαλκανικό της πόδι. Με τη μαφία της ηρωίνης στο Κόσοβο έχουν συνεργαστεί κατά κόρον και ελληνικά κυκλώματα εμπόρων ναρκωτικών.

Επίσης, πολλά έχουν ειπωθεί αλλά και γραφεί για το εμπόριο λευκής σαρκός, στο οποίο φέρονται να έχουν το πάνω χέρι οι Κοσοβάροι μαφιόζοι. Όλοι στη Βόρεια Αλβανία ξέρουν ότι η τύχη μιας νεαρής, και όχι μόνο, γυναίκας είναι επισφαλής αν τύχει και την πάρει το μάτι ενός Kοσοβάρου κακοποιού. Σύμφωνα με δημοσιεύματα ακόμα και μερίδας του αλβανικού Tύπου, κατά καιρούς παρατηρούνται πάμπολλα κρούσματα απαγωγών γυναικών που καταλήγουν σε οίκους ανοχής των Σκοπίων, της Ιταλίας, του Βελγίου και φυσικά της Ελλάδας.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν τίποτα στις μέρες μας, άλλωστε σ’ αυτού του είδους τα κινήματα και τις ένοπλες μορφές σύγκρουσης, τα πράγματα είναι τόσο ρευστά που κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με βεβαιότητα για τίποτα. Οι μελετητές, πάντως, του φαινομένου UCK είναι πολύ διστακτικοί. Μιλούν για ηρωίνη, μιλούν για λαθρεμπόρια, μιλούν για πολλά πράγματα, αλλά εκεί που στέκονται με ιδιαίτερη σπουδή είναι η δυτική και κυρίως η αμερικανική οικονομική βοήθεια. «Όλοι καταγγέλλουν ότι ο UCK αγοράζει συνεχώς όπλα, αλλά κανείς δεν απαντά στο ερώτημα πού βρίσκει τα χρήματα», αναφέρουν.
Και από την άλλη πλευρά του λαβύρινθου είναι η γέννηση του UCK. Ο Απελευθερωτικός Στρατός Κοσόβου, όπως μεταφράζεται στα ελληνικά ο Ushtria Clirimtare e Kosoves, φέρεται να δημιουργήθηκε το 1982, στην Πρίστινα, ένα χρόνο μετά τις μαζικές σφαγές των Κοσοβάρων από τις σερβικές Aρχές κατά τη διάρκεια ταραχών.

Περιορισμένης εμβέλειας ερασιτεχνικά χτυπήματα στην αρχή. Μέχρι που πήρε το βάπτισμα του πυρός κατά τις συγκρούσεις στη Βοσνία το 1992. Περισσότεροι από 5.000 εθνικιστές Αλβανοί πολέμησαν τότε στο πλευρό των κροατικών και μουσουλμανικών στρατιωτικών δυνάμεων. Το πρώτο σημαντικό χτύπημα φέρεται να είναι η δολοφονία δύο Σέρβων αστυνομικών στην Ντρένιτσα. Μετά τη συμφωνία του Ντέιτον, το 1995, το ζήτημα της αυτονομίας του Κοσσυφοπεδίου άρχισε να παραμερίζεται και ο μοναδικός τρόπος να επανέλθει σταδιακά ήταν τα χτυπήματα του UCK.

Τον Ιούνιο του 1996 άρχισε να αναλαμβάνει την ευθύνη των επιθέσεων σε σερβικές αστυνομικές δυνάμεις, περιπολικά και άλλους στόχους. Από το 1997 κι έπειτα οι επιθέσεις και τα χτυπήματα πολλαπλασιάστηκαν. Η κορύφωση ήρθε στα μέσα του 1998, μετά τη σφαγή Kοσοβάρων για ακόμα μία φορά στην Ντρένιτσα. Ο οπλισμός έγινε βαρύτερος, επιθετικά όπλα, πυραυλικές βομβίδες, αντιαρματικά, όλμοι, πυροβόλα και αντιαρματικά. Φημολογείται, επίσης, ότι ο UCK έχει αρπάξει και τέσσερα τανκς τύπου Τ 55 από τον γιουγκοσλαβικό στρατό. Ακόμα και οι στόχοι άλλαξαν με πρώτιστους τους αστυνομικούς, στρατιωτικούς και τα συστήματα επικοινωνίας τους.

Παράλληλα, πολλαπλασιάστηκαν και τα αντίποινα του Μιλόσεβιτς. Ήταν η αρχή του δράματος που ζούμε σήμερα.

Η δύναμη του UCK εκτιμάται ότι δεν ξεπερνά τους 10.000 άντρες, χωρίς όμως να μπορούν να υπολογιστούν τα αποτελέσματα των εν εξελίξει στρατολογήσεων. Οι πληροφορίες που έχουν φτάσει σε μυστικές υπηρεσίες αναφέρουν ότι μέσα στις τάξεις του UCK περιλαμβάνονται αξιωματικοί και άντρες πρώην μέλη του αλβανικού στρατού, Aλβανοί υπήκοοι, αλλά και ξένοι μισθοφόροι από τη Σαουδική Αραβία, την Υεμένη, το Αφγανιστάν, μουσουλμάνοι από τη Βοσνία και την Ερζεγοβίνη ή και την Κροατία, ενώ ως εθνικότητες των εκπαιδευτών έχουν αναφερθεί η αγγλική, η γερμανική και η καναδική καθώς και αμερικάνικες εταιρείες «συμβούλων».

Αυτός ο στρατός έχει πάψει να είναι αυτό που ήταν. Και ίσως δεν έχουν άδικο όσοι λένε ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του βρέθηκε τόσο υπερεξοπλισμένος και συνάμα τόσο ανέτοιμος...


Ένα μείζον θέμα για την Ελληνική Δημοκρατία, λαμβάνει χώρα αυτές τις ημέρες στο ελληνικό κοινοβούλιο. Και μπορεί τους προηγούμενους μήνες να έχουν συμβεί μια σειρά από γεγονότα άκρως περίεργα και αντισυνταγματικά, όμως, κι αυτά που καταγράφονται τις τελευταίες ημέρες, δεν τιμούν τη χώρα.

Ο λόγος είναι για μια σειρά από νόμους που έχουν πάει προς ψήφιση στη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος καθώς το πολύ Μεγάλη Τετάρτη διαλύεται η Βουλή για να προκηρυχθούν οι εκλογές.

Η κυβέρνηση που έχει την ευθύνη της κατάθεση νομοθετημάτων, έχει φέρει μέσα σε λίγες ημέρες το πολυνομοσχέδιο για την Ανάπτυξη όπου σε εκατοντάδες σελίδες υπάρχουν άπειρα θέματα, γίνονται συνεχώς τροποποιήσεις και προσθήκες και καλά καλά ούτε οι συντάκτες του δεν έχουν προλάβει να το διαβάσουν.

Έχει κατατεθεί επίσης και συζητείται ο νέος Γενικός Οικοδομικός Συνεταιρισμός ο οποίος περιλαμβάνει πολύ κρίσιμες διατάξεις για την οικοδομή.

Στη Βουλή βρίσκεται ακόμη ένα νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας για τα Ταμεία ενώ επί της αρχής έχει ψηφιστεί το νομοσχέδιο Βορίδη για τις μεταφορές που έχει 187 άρθρα με πιο αιχμηρό αυτό της απελευθέρωσης των ταξί.

Επίσης και ο Γιαννίτσης έχει καταθέσει διατάξεις για την Τοπική Αυτοδιοίκηση ενώ μόλις πριν λίγα 24ωρα συζητήθηκε και ψηφίστηκε το δημοσιονομικό ευρωπαϊκό σύμφωνο.

Κάθε μέρα γινόμαστε μάρτυρες συνεχών αλλαγών, τροποποιήσεων και προσθηκών, πολλές εκ των οποίων δεν έχουν σημασία για τους… κοινούς θνητούς.

Όμως, στο όνομα της δήθεν υποχρέωσης να ψηφιστούν πριν τις εκλογές τα νομοθετήματα στη Βουλή έχει χάσει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Κάποιοι ίσως να μην ξέρουν τι ψηφίζουν ή να μην προλαβαίνουν να παρακολουθήσουν τις αλλαγές.

Και το ερώτημα είναι: Ποιος ελέγχει τι συμβαίνει στη Βουλή και τι ψηφίζεται;.

Διότι να καταλάβουμε πως όταν υπάρχει μια κρίσιμη και σημαντική αλλαγή θα την πάρουμε χαμπάρι όλοι και φυσικά θα ψηφιστεί κάτω από το μικροσκόπιο των βουλευτών.

Ποιους όμως εξυπηρετούν κάποιες αλλαγές που μοιάζουν να είναι φωτογραφικές. Για παράδειγμα, αργά χθες το βράδυ κατατέθηκαν από βουλευτές τροπολογίες στο νέο ΓΟΚ που μοιάζουν περίεργες. Όπως π.χ. την παράταση λειτουργίας λατομείων στην Εύβοια, τη μείωση προστίμων για αυθαίρετα στη μειονότητα της Θράκης, τη δυνατότητα ανέγερσης γηπέδου μπάσκετ του Ηρακλή ή τη δωρεάν παραχώρηση σε δήμων κάποιων Ξενία.

Και αυτές οι αλλαγές έγιναν αντιληπτές, ποιος ξέρει πόσες άλλες έχουν περάσει.

Για παράδειγμα, χθες έγινε ο κακός χαμός από βουλευτές για τις ρυθμίσεις που δίνουν τη δυνατότητα μεγαλύτερης τσιμεντοποίησης σε νησιά. Αυτή την πήραν χαμπάρι, πόσες άλλες τέτοιες περίεργες έχουν περάσει εξυπηρετώντας συμφέροντα;

Μια άλλη περίεργη αλλαγή παρεισέφρησε σε νόμο για τον Καλλικράτη σύμφωνα με την οποία μπορεί να προκύψει ευνοϊκή μεταχείριση έκπτωτων τοπικών αρχόντων, κι όλοι γνωρίζουμε ποιοι είναι έκπτωτοι.

Αυτά είναι μόνο ορισμένα παραδείγματα μιας περίεργης όσο και ύποπτης ταχύτατης διαδικασίας να ψηφιστούν νόμοι που θα δεσμεύσουν και την επόμενη κυβέρνηση.

Μπορούν να μας διαβεβαιώσουν οι κ. βουλευτές από όλα τα κόμματα ότι ξέρουν τι ψηφίζουν; Μπορούν να μας πουν αν προλαβαίνουν να παρακολουθήσουν τι γίνεται στο κοινοβούλιο;

Τα πάντα γίνονται ταχύτατα και με διαδικασίες εξπρές, στο πόδι δηλαδή, βάζοντας τους πάντες σε υποψίες.

Αν αυτό είναι δημοκρατικές διαδικασίες τότε εμείς τι να πούμε. Αλλά μάλλον για εξυπηρέτηση συμφερόντων στο όνομα της δημοκρατίας, μας κάνει.

Οι τελευταίες κινήσεις μελών του Υπουργικού Συμβουλίου, για την απόσυρση από το Κοινοβούλιο υπό συζήτηση ρυθμίσεων ή την ακύρωση στην πράξη διατάξεων που έχουν ήδη ψηφιστεί, αποτυπώνουν, με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο, την κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό της κυβέρνησης και αναδεικνύουν τις σοβαρές ευθύνες ενός -μεταβατικού έστω, μη πολιτικού- πρωθυπουργού. Ο κ. Παπαδήμος εμφανίζει προφανή αδυναμία να διαχειριστεί τους υπουργούς του και να εγγυηθεί την εύρυθμη λειτουργία μιας κυβέρνησης, η οποία στηρίζεται από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της Βουλής.

Η εκ των υστέρων εκδήλωση της πρόθεσης του πρωθυπουργού να ζητήσει εγγράφως από τους υπουργούς να θέτουν σε γνώση του Μεγάρου Μαξίμου οποιαδήποτε τροπολογία κατατίθεται προς ψήφιση καθιστά σε όλους αντιληπτό το πρόβλημά του να ελέγξει την κατάσταση.

Πηγή

Ο άνθρωπος δεν ζει για να τρώει, έλεγαν οι παλιοί, τρώει για να ζει.

Και για να τρώει, δουλεύει. Κι επειδή, ουκ μόνον επ’ άρτω ζήσεται άνθρωπος, δουλεύει όχι μόνον για να τρώει, αλλά και για να ζει καλύτερα.

Αυτό το «καλύτερα» ουδέποτε χαρίσθηκε, κατακτήθηκε μέσα από πολιτικούς αγώνες εις ό,τι αφορά τις τάξεις και προσωπική καλλιέργεια εις ό,τι αφορά του πολίτες.

Σήμερα οι Ελληνες εργαζόμενοι έχουν καταδικασθεί να δουλεύουν για να τρώνε και να μη ζουν. Οι μισοί. Διότι υπάρχουν και οι υπόλοιποι μισοί που δεν έχουν καν δουλειά και πολλοί εξ αυτών δεν έχουν ούτε να φάνε. Τουλάχιστον φαγητό που να βγάζουν με τον ιδρώτα τους κι όχι να ’ναι από συσσίτιο ή «δανεικό».

Πώς έγινε αυτό;

Οι Έλληνες εργαζόμενοι πέρασαν από μια καφκική Δίκη! Κατηγορήθηκαν για τεμπελιά, διαφθορά και ανικανότητα. Κατηγορήθηκαν για ένα χρέος που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι.

Από ποιους κατηγορήθηκαν;

Από τους ίδιους τους εκλεγμένους ταγούς τους. Απ’ αυτούς τους ουτιδανούς γραικύλους εσύρθησαν οι Ελληνες εργαζόμενοι στα Δικαστήρια της Εσπερίας και με Εισαγγελείς τους συνηγόρους των Τοκογλύφων ανακηρύχθηκαν ένοχοι.

Και δικάστηκαν σε βαριές ποινές. Σε καταναγκαστική εργασία, για να ξεπληρώσουν ένα χρέος που δεν πρόκειται να ξεπληρωθεί ποτέ.

Εγινε η Ελλάδα μια Ειδική Οικονομική Ζώνη στην οποίαν οι πολίτες θα δουλεύουν για ένα πιάτο φαΐ, θα τρώνε όσο χρειάζεται για να ζουν - να φυτοζωούν, ενώ θα τους τρώνε τον πλούτο που οι ίδιοι θα παράγουν, αυτοί που μας έπεισαν ότι μπορούν να είναι οι Δικαστές μας, οι Δεσμοφύλακές μας και οι Δήμιοι.

Πώς;
Και γιατί;
Ελέω Θεού;

Με ποιον νόμο και ποιο δικαίωμα καταδικάστηκε ένας ολόκληρος λαός να ζει σαν είλωτας και να πληρώνει στον αιώνα τον άπαντα, ή έστω για γενεές δεκατέσσερις, την κακοδαιμονία με την οποίαν τον φόρτωσαν οι άθλιοι που τον κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια, εξαπατώντας τον για όλα;

Διότι, ποιο είναι το μέλλον που ανοίγεται μπροστά μας, μπροστά στους Ελληνες εργαζόμενους;

Δουλειά σε συνθήκες δουλείας.

Διακυβέρνηση συγκεκαλυμμένης (στην πραγματικότητα ανοιχτής) δικτατορίας

Με την αναίρεση της ίδιας της πολιτικής να έχει ήδη επισυμβεί.

Διότι οι Ελληνες πολιτικοί των Μνημονιακών κομμάτων δεν είναι τίποτε άλλο παρά τοποτηρητές της πολιτικής των επιτηρητών μας.

Οι αποφάσεις πλέον λαμβάνονται στη «Ρώμη». Στην Κομαντατούρ. Οι «δικοί μας» -οι άθλιοι που μας έφεραν έως εδώ- απλώς διεκπεραιώνουν ούτε καν διαχειρίζονται τις Εντολές που λαμβάνουν απ’ την Τρόικα.

Είναι πλέον ανδρείκελα.

Και τα κόμματά τους «εντολοδόχα κόμματα».

Κι όμως ! ζητούν πάλι την ψήφο μας;!!

Ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος, ο κ. Καρατζαφέρης κι όλοι οι πολιτικοί που καθαίρεσαν τη Δημοκρατία, που αφαίρεσαν από την πολιτική το αντικείμενό της, που περιόρισαν τον λαό στα γκέτο της καταναγκαστικής εργασίας ή της ανεργίας, αυτά τα τσιράκια της Διαπλοκής, οι δημιουργοί της παθολογίας του κράτους, ανερυθρίαστοι, αμετανόητοι, ξεδιάντροποι, ζητούν πάλι απ’ τους Ελληνες εργαζόμενους την ψήφο τους.

Ας τους υπερψηφίσουν όσοι θέλουν να επικυρώσουν τη θέση του ραγιά στην οποίαν τους ξανάφεραν οι εκλεκτοί τους, ας τους ψηφίσουν όσοι αρκούνται στο να ζουν για να τρώνε.

Οι υπόλοιποι ας υψώσουν τη γροθιά τους, δεν αρκούν οι μούντζες, κι ας κλείσουν μέσα στην ψήφο τους ένα βόλι. Απ’ αυτά με τα οποία (πρωτο)ψήφιζαν οι Επαναστάτες του 1821, ένα βόλι - μία ψήφος.

Κι ύστερα βλέπουμε...


Του Στάθη από enikos, μοντάζ Γρέκι
Αθώοι Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου!!!
  • Το ΠΑΣΟΚ έβγαλε το πόρισμα, επιβεβαιώνοντας πως δεν λείπει ποτέ από τα... σκάνδαλα!
  • Η απόφαση επιβεβαίωσε το "Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει" ξεσκεπάζοντας για μία ακόμη φορά την μέθοδο συγκάλυψης των ποινικών ευθυνών των πολιτικών
Τι κι αν ο Αλμούνια είπε ότι το έλλειμμα «φούντωσε» χωρίς να είμαστε υποχρεωμένοι να βάλουμε μέσα ελλείμματα ΔΕΚΟ, το ΠΑΣΟΚ στο πόρισμα που εξέδωσε σήμερα για την εξεταστική για το θέμα της ΕΛΣΤΑΤ, έβγαλε «λάδι» τους Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου.

Σε ποιόν έριξε πολιτική ευθύνη; Μόνο στον Γιάννη Παπαθανασίου, με την δικαιολογία ότι από αυτόν κληρονόμησαν το έλλειμμα.

Πώς πάντα το ΠΑΣΟΚ δεν φταίει σε τίποτα και τα κληρονομούν από την ΝΔ δεν μπορούμε να το καταλάβουμε…

ΝΔ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ είχαν αποχωρήσει από την εξεταστική, αφήνοντας τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να παίζουν... "μονότερμα", να ξεσκεπάσουν την δική τους αλήθεια και να αποδώσουν την δική τους δικαιοσύνη... Οι ευθύνες των αποχωρησάντων είναι ίσες με τις ευθύνες όσων παρέμειναν στην επιτροπή της ντροπής.

Μήπως περίμενε κανείς από το ΠΑΣΟΚ να βρει την δύναμη να επιτεθεί στον κακό του εαυτό;
Μήπως περίμενε κανείς από το ΠΑΣΟΚ να βρει τη δύναμη να προχωρήσει στην κάθαρσή του;
Μήπως περίμενε κανείς από το ΠΑΣΟΚ να βρει τη δύναμη να... συνεχίσει πετώντας από επάνω του την αδιαφάνεια και την διαφθορά, τις σχέσεις και δράσεις ηγετικών μελών του που έγιναν εις βάρος της χώρας;

Μήπως περιμένει κανείς από αυτό το ΠΑΣΟΚ να μπορέσει ποτέ να επανακάμψει;
Υπεγράφη σήμερα, Παρασκευή 30 Μαρτίου, από τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών Παντελή Οικονόμου η απόφαση που αφορά στην επιστροφή ΦΠΑ στους αγρότες του ειδικού καθεστώτος.

Πιο αναλυτικά, για την επιστροφή ΦΠΑ στους αγρότες του ειδικού καθεστώτος του άρθρου 41 του Κώδικα ΦΠΑ (ν. 2859/2000), προκειμένου για τις αιτήσεις επιστροφής που θα υποβληθούν κατά το έτος 2012, ακολουθούνται οι κατωτέρω διαδικασίες:

Η αίτηση επιστροφής υποβάλλεται:

α) Είτε απευθείας από το δικαιούχο αγρότη στη Δ.Ο.Υ. που διαθέτει τμήμα ελέγχου στη χωρική αρμοδιότητα της οποίας ασκεί μία από τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις του. Η αίτηση επιστροφής υποβάλλεται υποχρεωτικά απευθείας από το δικαιούχο αγρότη σε κάθε περίπτωση που το προς επιστροφή ποσό είναι ίσο ή μεγαλύτερο με 10.000 ευρώ.

β) Είτε μέσω συνεταιριστικής οργάνωσης στη Δ.Ο.Υ. που διαθέτει τμήμα ελέγχου στη χωρική αρμοδιότητα της οποίας βρίσκεται η έδρα της συνεταιριστικής οργάνωσης.

Σημειώνεται ότι η απόφαση της επιστροφής ΦΠΑ στους αγρότες του ειδικού καθεστώτος έχει σταλεί προς δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.


Γίνονται σκάνδαλα στις «ενάρετες» χώρες;
  • Γράφει η Σοφία Τ.
Καταρχάς, ποιος απειλεί την Σουηδία και χρειάζεται στρατό; Και μετά γίνονται σκάνδαλα σε χώρες «πρότυπα»;!
Η εκδίκηση της Ελλάδας αρχίζει!

Η Βιέννη πολιορκείται, όχι από τους Οθωμανούς, αλλά από την λιτότητα, η Ολλανδία είναι σε πολιτική και οικονομική κρίση, η κριτική κατά της γερμανικής κυβέρνησης οξύνεται, το ΔΝΤ είναι στον τοίχο από πολιτικούς, διανοούμενους, νομικούς και διαδηλωτές, το σάπιο «ελληνικό» κατεστημένο τρέμει την ψήφο των Ελλήνων και τώρα μαθαίνουμε, σαν ένα μικρό βάλσαμο, ότι και στην Σουηδία συμβαίνουν σκάνδαλα με τα εξοπλιστικά!

Όχι βέβαια σαν αυτά στην Ελλάδα, που είναι από τα πιο σοβαρά αν όχι παγκοσμίως, τουλάχιστον στην Ευρώπη.

Παραιτήθηκε ο Υπουργός Άμυνας της Σουηδίας.
Στην έξοδο οδηγήθηκε ο Σουηδός Υπουργός Άμυνας Sten Tolgfors.
Πώς ένα συμβόλαιο με το Ριάντ, προκάλεσε παρέμβαση της δικαιοσύνης.

Ο Υπουργός Άμυνας της Σουηδίας Sten Tolgfors παραιτήθηκε, ανακοίνωσε σήμερα ο πρωθυπουργός Fredrik Reinfeldt.
Η παραίτηση ήρθε, ύστερα από εβδομάδες συζητήσεων για ένα συμβόλαιο με το Ριάντ που αφορά σχέδιο ανέγερσης στη Σαουδική Αραβία εργοστασίου εξοπλιστικών συστημάτων, κυρίως αντιαρματικών πυραύλων.

«Αποφάσισα σήμερα να απαλλάξω τον Sten Tolgfors από τα καθήκοντά του, ύστερα από αίτημά του», δήλωσε ο Ράινφλεντ σε κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με τον παραιτηθέντα υπουργό.

Η αποκάλυψη που οδήγησε στο τέλος

Στις 06/03 το δημόσιο σουηδικό ραδιόφωνο (SR) είχε αποκαλύψει ότι η Σουηδική Υπηρεσία Αμυντικών Ερευνών(FOI) είχε συστήσει μια εταιρία φάντασμα για να καλύπτει την εμπλοκή της και αυτήν της κυβέρνησης στο αποκαλούμενο «Σχέδιο Simoom» που χρονολογείται στο 2007 για την κατασκευή στη Σαουδική Αραβία ενός εργοστασίου αντιαρματικών πυραύλων.

Την περασμένη εβδομάδα η σουηδική δικαιοσύνη άρχισε τη διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας για την υπόθεση, μετά και την καταγγελία του γενικού διευθυντή του FOI Jan-Olof Lind στον εισαγγελέα για «μια υποψία εγκληματικής πράξης», ύστερα από εσωτερική έρευνα στην υπηρεσία.

«Όσον αφορά την συζητήσεις των τελευταίων εβδομάδων για τη Σαουδική Αραβία δεν έχω τίποτε να προσθέσω», δήλωσε σήμερα ο Tolgfors. Διευκρίνισε ότι είχε αποφασίσει να παραιτηθεί, αλλά η προσοχή των ΜΜΕ τις τελευταίες εβδομάδες διευκόλυνε και επέσπευσε τη λήψη της απόφασής του.

Υπό την πίεση της αντιπολίτευσης που ζητούσε την παραίτησή του και των ΜΜΕ που ασχολήθηκαν εκτενώς με την υπόθεση μετά την αποκάλυψή της, ο Sten Tolgfors παραδέχτηκε ότι γνώριζε για το σχέδιο της FOI στη Σαουδική Αραβία και για την εταιρία φάντασμα.
Η Σουηδία έχει ήδη πουλήσει όπλα στο Ριάντ, αλλά εμπιστευτικά έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή του SR δείχνουν ότι πρόκειται για βοήθεια σε ένα «δικτατορικό» καθεστώς, σύμφωνα με το δημόσιο ραδιόφωνο.

Ο πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι η υπουργός Υποδομών Catharina Elmsäter-Svärd θα αναλάβει προσωρινά το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Άμυνας εν αναμονή του διορισμού νέου υπουργού.»

ΜΟΝΟ όμως στην Ελλάδα βασιλεύει η ατιμωρησία. SIEMENS, εξοπλιστικά, παράνομοι λογαριασμοί, γερμανικές αποζημιώσεις, φάρμακα και διαφθορά πολιτικών «θάβονται» και κρύβονται κάτω από τα κιλίμια της Βουλής.
Και η Σουηδία είχε περάσει οικονομική κρίση (αρχές 1990), αλλά το πολιτικό προσωπικό της χώρας που την αντιμετώπισε ήταν ώριμο και έτοιμο να αλλάξει για το καλό της χώρας.
Δεν την θυσίασε για το καλό του χρηματοπιστωτικού συστήματος…

Ο λαλίστατος Υπουργός Οικονομικών της Σουηδίας, δεν έχει να πει κάτι περί της σουηδικής συνταγής σκανδάλων;

Μιλάμε για ερωτικά, που βγαίνουν συνέχεια, αλλά τα ελληνικά ΜΜΕ δεν τα αναφέρουν για να μην στεναχωρηθούν οι φίλοι μας στην Στοκχόλμη και διαταραχθούν οι σχέσεις(;) μας, και το μεγάλο σκάνδαλο στον χώρο της υγείας Lomma Eternit (εργοστάσιο, χτισμένο το 1977 με αμίαντο -στην Ελλάδα ούτε που θα έχει γίνει ΣΟΒΑΡΟΣ έλεγχος για τα κτίρια, παλιά κυρίως, χτισμένα με τοξικά και επικίνδυνα υλικά-, το οποίο λειτούργησε για 70 χρόνια, σκοτώνοντας στην δουλειά, κυριολεκτικά όμως, τους εργαζόμενούς του).
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερα ανεπτυγμένο πολιτικό αισθητήριο για να διαγνώσει κανείς πίσω από τις διαρκώς και μονότονα επαναλαμβανόμενες δημόσιες τοποθετήσεις των εκπροσώπων της τρόικας, περί της… επικίνδυνης διάστασης που εκτιμούν πως θα έχουν για την Ελλάδα οι πρόωρες εκλογές, ότι οι εντολοδόχοι των άλλοτε εταίρων και νυν δανειστών της χώρας θα ήταν ευτυχείς αν η Δημοκρατία τελούσε… υπό αναστολή στην Αθήνα.

Στο σκέλος που αφορά στο δικαίωμα μιας κοινωνίας η οποία βιώνει τραυματικών διαστάσεων σοκ αποπροσανατολισμού και ανασφάλειας για το παρόν και το μέλλον, να τοποθετηθεί για το πώς και από ποιόν θέλει να κυβερνηθεί. Να εκτονώσει με τον πλέον δημοκρατικό και συνταγματικά αποδεκτό τρόπο, την οργή της για όσα συμβαίνουν. Να μιλήσει.

Τι είναι λοιπόν αυτό που τρομάζει την τρόικα; Τι θεωρούν ο Πολ Τόμσεν και οι συνεργάτες του ότι κρύβεται πίσω από τις κάλπες των πρόωρων εκλογών, και εφόσον εκδηλωθεί αριθμητικά το βράδυ της αναμέτρησης, θα αλλάξει τόσο καθοριστικά την επόμενη μέρα;

Η τρόικα δεν φοβάται μια αναμενόμενη και σχετικά ελεγχόμενη άνοδο των δυνάμεων της Αριστεράς. Ο συγκεκριμένος πολιτικός και ιδεολογικός χώρος άλλωστε, είναι υπερβολικά κατακερματισμένος, και με εσωτερικές… αντιπάθειες, ώστε να θεωρείται σχεδόν αδιανόητη η προοπτική να συνασπισθεί και να προφέρει ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Η τρόικα δεν φοβάται την… εξαϋλωση του ΠΑΣΟΚ. Επειδή γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί. Το «νέο ΠΑΣΟΚ», παρά την προφανή αναντιστοιχία του με την κοινωνική δεξαμενή στην οποία απευθύνεται, και την ενοχική κληρονομιά της νέας ηγετικής ομάδας για το πώς οδηγήθηκε η Ελλάδα σε ένα τόσο τραγικό και σύνθετο εθνικό αδιέξοδο, θα καταφέρει να πετύχει ένα αξιοπρεπές, για τα δεδομένα της συγκυρίας, ποσοστό.

Αυτό που φοβίζει την τρόικα είναι η προοπτική επίτευξης αυτοδυναμίας από τη Νέα Δημοκρατία. Μπορεί ο Αντώνης Σαμαράς να παρέδωσε μαθήματα εθνικής υπευθυνότητας με τη στάση που κράτησε στο Μνημόνιο ΙΙ, η προοπτική να λάβει διαστάσεις η ευθεία αμφισβήτηση της πολιτικής δημοσιονομικής… αφαίμαξης ωστόσο, λειτουργεί εκφοβιστικά για τους εντολοδόχους της τρόικας.

Δεν είναι μόνο η «εγκάρδια συνεννόηση» των χωρών του Νότου, που φαίνεται να διαμορφώνεται μετά τις πρόσφατες συναντήσεις του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας με τον Μαριάνο Ραχόι και τον Πέδρο Πάσος Κοέλιο. Είναι κυρίως η εξέγερση που κοχλάζει σε επίπεδο ευρωπαϊκών κοινωνιών, και εκδηλώνεται ήδη σχεδόν παντού. Από την Ισπανία μέχρι την Ιταλία, και από τη Γαλλία μέχρι την ίδια τη Γερμανία.

Αν αυτή η εξέγερση μορφοποιηθεί σε κοινωνικό κίνημα ανατροπής, οι εντολοδόχοι της τρόικας θα μείνουν… χωρίς δουλειά. Η δε Ελλάδα, με όνομα βαρύ σαν Ιστορία, θα αποτελέσει σημείο αναφοράς και πόλο συσπείρωσης για όσους οραματίζονται μια Ευρώπη των λαών και όχι των γραφειοκρατών. Μια Ευρώπη ευημερίας ιδεών και όχι λιτότητας διαβίωσης.

Πηγή

Καταιγιστικός ο λόγος του δημοσιογράφου Γ. Δελαστίκ στην σημερινή πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ, έκανε τον κυβερνητικό αξιωματούχο που ήταν παρόν να προσπαθεί να τον διακόψει διαρκώς όχι αντικρούοντας τα λεγόμενα του αλλά επαναλαμβάνοντας μονότονα «είναι βαριές οι κουβέντες που λέτε».

Ο δημοσιογράφος του «Εθνους», αφού εκτίμησε ότι έχουμε μια κυβέρνηση απατεώνων, κλεφτών και ληστών, αναφέρθηκε ειδικά και στις επιδιώξεις της τρόικας που εφαρμόζει παρόμοια πολιτική μ’ αυτή που εφαρμόζεται στην Ελλάδα και σε όλες της χώρες που έχει κάνει την παρουσία της.



Αν αυτό δεν αποδεικνύει τις προθέσεις από την αρχή της διακυβέρνησης Παπανδρέου να οδηγήσουν την χώρα σε χρεοκοπία, τότε τι μπορεί να σημαίνει; Με την αμερικανική έκθεση για την χρεοκοπία της Αργεντινής εκπαιδεύτηκαν τα κρατικά στελέχη στη λειτουργία του προγράμματος ανάρτησης των κυβερνητικών αποφάσεων στο διαδίκτυο, «Διαύγεια»!

Όπως αποκαλύπτει το «protothema.gr», η έκθεση που υποβλήθηκε στο Κογκρέσο με θέμα, «Η αναδιάρθρωση του χρέους της Αργεντινής», αποτέλεσε την τελική δοκιμή των δυνατοτήτων του πολυδιαφημισμένου προγράμματος που σχεδιάστηκε από την ομάδα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης του γραφείου του πρώην πρωθυπουργού, κ. Γιώργου Παπανδρέου!

Στο πλαίσιο αυτό, η 19σέλιδη μελέτη του Αμερικανού οικονομικού αναλυτή, Jeff Hornbeck, με τίτλο, «Argentina’s Sovereign Dept Restructuring», «ανέβηκε» στη «Διαύγεια» στις 30 Σεπτεμβρίου 2010, μία μέρα πριν την επίσημη λειτουργία του, παίρνοντας Αριθμό Διαδικτυακής Ανάρτησης, 4ΙΕΦ1-9.

Έκτοτε και καθ’όλη τη διάρκεια τόσο των διαπραγματεύσεων με την Τρόικα όσο και της εφαρμογής των επώδυνων μέτρων στους πολίτες αυτής της χώρας φιγούραρε στην επίσημη ιστοσελίδα της ελληνικής κυβέρνησης η έκθεση για την καταστροφική επέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Αργεντινή!

Από την ενδιαφέρουσα αυτή ιστορία, που είναι για γέλια και για κλάματα, προκύπτει αβίαστα το ερώτημα: Αφού η έκθεση αυτή περιφερόταν μεταξύ πρωθυπουργικού γραφείου και κυβερνητικού επιτελείου, κανείς δεν μπήκε στον κόπο να την ξεφυλλίσει; Κανείς δεν διάβασε τον εμπειρογνώμονα του αμερικανικού Κογκρέσου να λέει χωρίς περιστροφές:
«Υπάρχουν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τις αποφάσεις του ΔΝΤ. Ακόμα και το ΔΝΤ συμφωνεί ότι ίσως έχει προκαλέσει μεγαλύτερο κακό από όσο βοήθησε την Αργεντινή με το να τη δανείζει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα τόσο μεγάλα ποσά μέσα σε μία έκρυθμη κατάσταση»!

Κανείς δεν έλαβε υπόψη του ότι οι ΗΠΑ, κατά τον πιο επίσημο τρόπο, ξεκαθαρίζουν ότι «το ΔΝΤ δεν επιβάλλει τις πολιτικές σε μία χώρα αλλά προτείνει πολιτικές χρησιμοποιώντας τη μοναδική απειλή που έχει να σταματήσει να δανείζει»; Σε κάθε περίπτωση πάντως, στο αμερικανικό έγγραφο επισημαίνεται η αποτελεσματικότητα της κίνησης της Αργεντινής τον Αύγουστο του 2004 να ανακοινώσει «ότι ενδέχεται να παγώσει τη συμφωνία με το ΔΝΤ», ζητώντας περισσότερο χρόνο και ελευθερία.

Υποτίθεται ότι μετά από δυο δανειακές συμβάσεις και ένα PSI που οδήγησε για πρώτη φορά μια χώρα σε «τεχνική» χρεοκοπία, η Ελλάδα θα είχε καταφέρει να βάλει… πάτο στο βαρέλι, όπως προέβλεπε βιαστικά, πριν από περίπου οκτώ μήνες ο Ευάγγελος Βενιζέλος, με την τότε ιδιότητα του αντιπροέδρου και υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Φαίνεται ωστόσο ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Και σε συνέχεια των σχετικών προβλέψεων-εκτιμήσεων του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, των Οίκων Αξιολόγησης και των διεθνών οικονομικών αναλυτών, ο ίδιος ο μεταβατικός πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος παραδέχτηκε, με συνέντευξη στην ιταλική εφημερίδα «Il Sole 24 Ore», ότι είναι εξαιρετικά πιθανό να χρειαστεί και Μνημόνιο ΙΙΙ, προκειμένου να ξεπεράσει η Ελλάδα την κρίση.

Ο άλλοτε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας επεσήμανε ότι θα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να μην χρειαστεί και τρίτο πακέτο οικονομικής στήριξης, κάθε άλλο ωστόσο παρά απέκλεισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Όσο για το 2015, και το ορόσημο… απόπειρας επιστροφής της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές, ο Λουκάς Παπαδήμος εμφανίζεται να έχει και εκεί τις αμφιβολίες του, επισημαίνοντας ότι κανείς δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να προβλέψει τις συνθήκες που θα επικρατούν στις αγορές σε δυο χρόνια.

Πηγή
Και την απαίτηση των δανειστών να πληρώνονται κατά προτεραιότηταικανοποίησε η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Ο υπουργός Οικονομικών Φ. Σαχινίδης κατέθεσε την τελευταία στιγμήτροπολογία στο νομοσχέδιο με το οποίο κυρώνεται ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, αποδεχόμενος ότι τα χρήματα του λαού πρέπειπρώτα να πηγαίνουν στους πιστωτές και ότι περισσεύει να χρησιμοποιείται για τους Έλληνες πολίτες.
Με την τροπολογία δημιουργείται κλειστός ειδικός λογαριασμός, από τον οποίο δεν θα διενεργείται καμία άλλη πληρωμή εκτός από εκείνες για το δημόσιο χρέος. Τα χρήματα του λογαριασμού θα προέρχονται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και από τα ποσά που θα δίνει το ελληνικό Δημόσιο για τα δάνεια. Τα ποσά από την πλευρά του ελληνικού δημοσίου θα προέρχονται από τις ιδιωτικοποιήσεις και αλλά και τους φόρους όταν το κράτος παρουσιάσει πρωτογενή πλεονάσματα.
«Εκτρωματική» χαρακτήρισε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης την τροπολογία, την οποία καταψήφισαν oΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, ο ΛΑΟΣ και η ΔΗ.ΜΑΡ. «Δηλαδή μπορεί να πεινάμε, να μην έχουμε να δώσουμε μισθούς και συντάξεις, τίποτα στη χώρα να μην δουλεύει, αλλά οι πιστωτές είναι πάνω απ’ όλα. Και τα εισάγει δια “αεροπλανικώντροπολογιών», υπογράμμισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Την έντονη αντίθεση του εξέφρασε και ο Θοδωρής Δρίτσας, ο οποίος μίλησε λίγο μετά την κατάθεση της τροπολογίας. Διαφωνώντας, όχι μόνο με το περιεχόμενο της τροπολογίας, αλλά και με το σύνολο του νομοσχεδίου, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμισε τη διαρκή υποβάθμιση του κοινοβουλίου και είπε χαρακτηριστικά ότι νομοθετεί «στη ζούλα».
ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑΣ
Το πλήρες κείμενο της τροπολογίας έχει ως εξής: «Ο διακριτός λογαριασμός του Ελληνικού Δημοσίουμε τον τίτλο “Ελληνικό Δημόσιο: Εισπράξεις και Πληρωμές για την εξυπηρέτηση του Δημοσίου Χρέους”, που τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος ή σε σύστημα που διαχειρίζεται η ΤτΕ, χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για την άμεση εξυπηρέτηση του Δημοσίου Χρέους και δεν διενεργείται καμία άλλη πληρωμή για οποιονδήποτε άλλο σκοπό. Από τον λογαριασμό αυτό πληρώνονται οι δαπάνες χρεολυσίων και τόκων όλων των δανείων, των πράξεων διαχείρισης, των παραγώγων και οι λοιπές παράλληλες δαπάνες για την εξυπηρέτηση και την εν γένει διαχείριση του Δημοσίου Χρέους. Έσοδα του λογαριασμού αυτού αποτελούν οι εισροές από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, καθώς και τα χρηματικά ποσά από την συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στην εξυπηρέτηση του Δημοσίου Χρέους. Με αποφάσεις του υπουργού Οικονομικών καθορίζεται η διαδικασία κίνησης του λογαριασμού αυτού για την πληρωμή του Δημοσίου Χρέους και κάθε αναγκαίο θέμα για την λειτουργία του».

Αν εξαιρέσουμε το PSI –το οποίο, ως γνωστόν απέτυχε, διαφορετικά για ποιο λόγο να μετατραπεί σε υποχρεωτικό και να ενεργοποιηθούν τα cds;- η κυβέρνηση Παπαδήμου καθόταν και μας κοιτούσε ακίνητη εδώ και τέσσερις ολόκληρους μήνες.

Ο ένας έμπαινε, ο άλλος έβγαινε, ανάλογα με τις κομματικές ανάγκες και τις προσωπικές φιλοδοξίες - αρκεί να θυμηθούμε ότι ο κ. Παπουτσής εγκατέλειψε σύξυλο το υπουργείο του για να θέσει μια υποψηφιότητα που… τελικά δεν έθεσε και πέρασαν δέκα μέρες μέχρι να αποφασίσει ο πρωθυπουργός την μεγάλη πρωτοτυπία της αντικατάστασής του από τον κ. Χρυσοχοΐδη.

Μήνας έμπαινε, μήνας έβγαινε και δεν κουνιόταν φύλλο σε κανέναν τομέα.

Και ξαφνικά, ανασκουμπώθηκαν όλοι να τα λύσουν όλα λίγες μέρες πριν από τη διάλυση της Βουλής.

Ο Χρυσοχοΐδης «χτίζει» κέντρα για τους μετανάστες.

Η Διαμαντοπούλου (που τον αντικατέστησε, για να μην ξεχνιόμαστε) τρέχει (και αυτή μετά τον προκάτοχό της) στη Γερμανία για να σαγηνεύσει τους πολύφερνους επενδυτές.

Ο Πάγκαλος έφυγε (πάλι) για το Κατάρ, προκειμένου να φέρει τις επενδύσεις που δεν έφερε επί 2,5 χρόνια.

Και ο Παπακωνσταντίνου… βρήκε πετρέλαιο χωρίς ΑΟΖ!

Πολύ ωραία όλα αυτά για την εξυπηρέτηση της προεκλογικής προπαγάνδας και τον γενικό αποπροσανατολισμό, αλλά, συγγνώμη, γι’ αυτό το τελευταίο (το πετρέλαιο), εμείς πρέπει να χαρούμε ή να ανησυχήσουμε;

Με δεδομένο ότι την κρίσιμη ώρα βρίσκεται πάντα ο Economist να οργανώσει ένα συνέδριο – τι διάβολο, στο τσεπάκι τους τα έχουν τα συνέδρια; - αυτή τη φορά το θέμα ήταν η ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.

Και να οι υπογραφές και να οι συναντήσεις και να οι ομιλίες και να τα μνημόνια – άλλο που τελικά αυτό που υπογράφηκε ήταν… μνημόνιο για το νερό, δεν βαριέστε, σε ρευστή μορφή είναι όλα.

Όσο για τον κ. Παπακωνσταντίνου, έγινε τώρα ειδικός… πετρελαιολόγος.

Είναι καταπληκτικό πώς μερικές ιδιοφυίες αποδίδουν σε όποιο πόστο κι’ αν βρεθούν!

Είναι καταπληκτική η ικανότητα αφομοίωσης των θεμάτων εκ μέρους των ιδιοφυών.

Οπότε, τεχνηέντως διοχετεύθηκε πως, στο περιθώριο του συνεδρίου, τον κ. Παπακωνσταντίνου πλησίασαν εκπρόσωποι των εταιριών Delek και Noble Energy, που δραστηριοποιούνται στο Ισραήλ και στην Κύπρο, εκδηλώνοντας το ενδιαφέρον τους για τους υδρογονάνθρακες της Ελλάδας.

Αν δεν ήμασταν σίγουροι πως πρόκειται για σκέτη προπαγάνδα και αν οι εκλογές δεν βρίσκονταν προ των πυλών, θα έπρεπε χωρίς αμφιβολία να ανησυχήσουμε.

Αλλά, ησυχάστε, πρόκειται για άλλο ένα επεισόδιο του «Πετρέλαια υπάρχουν!», μετά το γνωστό «Λεφτά υπάρχουν!».

Διαφορετικά, θα έπρεπε το δίχως άλλο να έχουμε καταληφθεί ήδη από πανικό.

Με δεδομένες τις καταστροφικές συνέπειες του συγκεκριμένου ανθρώπου στο τιμόνι (λέμε τώρα) του υπουργείου Οικονομικών, έπρεπε αυτή τη στιγμή (αν δεν επρόκειτο για πούρα προπαγάνδα) να τρέχουμε και να μην φθάνουμε.

Ως γνωστόν, πρόκειται για τον άνθρωπο που έλαβε μέρος στη δυσφήμηση της χώρας και στη διόγκωση του ελλείμματος.

Ως γνωστόν, πρόκειται για τον άνθρωπο που μας σέρβιρε το Μνημόνιο (εξασφαλίζοντας για τον εαυτό του αυτοκρατορικές εξουσίες και καταργώντας με τροπολογία την κύρωση των δανειακών συμβάσεων από τη Βουλή), χωρίς ποτέ να διαπραγματευτεί το παραμικρό.

Επομένως, θα διατρέχαμε μεγάλο κίνδυνο αν πράγματι διαπραγματευόταν τα θέματα των πετρελαίων με τις εταιρίες που τον προσέγγισαν – ελπίζουμε να μην το διανοήθηκε καν.

Ησυχάστε, λοιπόν, το μεγάλο αυτό εθνικό – οικονομικό ζήτημα σ’ αυτή τη φάση εξυπηρετεί τις ανάγκες της προπαγάνδας.

Α, να μην το ξεχάσω: Ο κ. Παπακωνσταντίνου απάντησε και σε ερωτήσεις για την ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Και απάντησε ότι η Ελλάδα θα κάνει «τα απαιτούμενα βήματα στον κατάλληλο χρόνο». (Προφανώς θεωρεί ότι η αυτού μεγαλειότης του είναι η… Ελλάδα)!

Όπως είπε, «δεν θα κάνουμε πολιτική φουτμπόλ με ένα ζήτημα τόσο σημαντικό για τη χώρα», παραπέμποντας παράλληλα σε δηλώσεις του υπουργού των Εξωτερικών (που πάντως έχει πει πως η ανακήρυξη της ΑΟΖ «είναι κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν τα απεμπολούμε»).

Ευτυχώς, δηλαδή, γιατί προς στιγμήν φοβηθήκαμε πως ο «μέγας διαπραγματευτής» εκτός από… υπουργός Πετρελαίου έγινε και υπουργός των Εξωτερικών…

Υ.Γ. Ο ένας με το Κατάρ, ο άλλος με τη Noble Energy, σε λίγο θα κυκλοφορούν με κελεμπίες – για τις ανάγκες της προπαγάνδας, πάντοτε!
Αστειάκια με την κρίση που πλήττει την ευρωζώνη κάνουν οι Βρυξέλλες ενόψει πρωταπριλιάς, παίζοντας ουσιαστικά με τον πόνο των χωρών της πολύπαθης περιοχής.Την ώρα που όλα τα φώτα στρέφονται σε Ισπανία και Πορτογαλία και αναζωπυρώνονται οι φόβοι για μετάδοση της κρίσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέδωσε μια απίστευτη ανακοίνωση.

Ξεχάστε την αναδιάρθρωση του χρέους, τους μηχανισμούς στήριξης, τη σκληρή λιτότητα και τη δημοσιονομική προσαρμογή. Το μοναδικό πράγμα που μπορεί να σώσει το ευρώ είναι μια θεϊκή παρέμβαση, με τη μεσολάβηση του Πάπα Βενέδικτου, παραδέχτηκε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν χθες οι Βρυξέλλες αναφέρουν ότι συγκαλούν την Κυριακή άλλη μία σύνοδο κορυφής της ευρωζώνης, με σκοπό να συζητηθεί ξανά και να δοθεί επιτέλους μια λύση στην κρίση χρέους που αντιμετωπίζουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Στη σύνοδο αυτή θα μετέχει, για πρώτη φορά στα χρονικά, και ο επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο πάπας Βενέδικτος, με την ελπίδα ότι θα κάνει το. . . θαύμα του.

Εν τω μεταξύ, και ενώ οι Βρυξέλλες έχουν όρεξη για αστειάκια, τα φώτα στρέφονται σε Πορτογαλία και Ισπανία, με τους κερδοσκόπους να ακονίζουν τα νύχια τους για ένα νέο γύρο επιθέσεων στην περιοχή.

Οι εκτιμήσεις για μια νέα διάσωσης της Πορτογαλίας δίνουν και παίρνουν, ενώ την ίδια ώρα όλο και πιο έντονη γίνεται η συζήτηση για μια πιθανή διάσωση της Ισπανίας, ενδεχόμενο το οποίο θα προκαλέσει χάος στην ευρωζώνη.

Μπορεί οι Ευρωπαίοι ηγέτες να ενισχύουν τα «πυρομαχικά» με την συνένωση των μηχανισμών EFSF-ESM, ωστόσο ακόμη και αυτή η αύξηση δεν είναι αρκετή για να σώσει μια οικονομία του μεγέθους της ισπανικής.

Ποια Ιταλία; Στην Ισπανία είναι το μεγάλο πρόβλημα

Το μεγάλο «αγκάθι» αυτή τη στιγμή για την ευρωζώνη δεν είναι η Ιταλία, όπως διατείνονταν τελευταία οι αναλυτές, αλλά η Ισπανία, όπως σημειώνει η Wall Street Journal.

Το κόστος δανεισμού της Ισπανίας αυξάνεται εν μέσω της ανησυχίας για τον εκτροχιασμό του πορτογαλικού ελλείμματος που ενδέχεται να οδηγήσει σε μετάδοση της κρίσης σε όλη την ιβηρική χερσόνησο.

Οι αποδόσεις των ισπανικών 10ετών ομολόγων διαμορφώθηκαν στο 5,33% τον περασμένο μήνα, ενισχυμένες κατά μισή ποσοστιαία μονάδα.

Μόλις τον προηγούμενο μήνα, αντίστοιχη ανησυχία υπήρχε για την Ιταλία, όταν αυξανόταν το κόστους δανεισμού της.

Στην αρχή του έτους, το ιταλικό 10ετές ομόλογο σκαρφάλωσε πάνω από το 7%, 2 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το αντίστοιχο ισπανικό.

Σήμερα η απόδοση διαμορφώνεται στο 5,087% ελαφρώς χαμηλότερα από τις αποδόσεις που «χτυπούν» τα ισπανικά ομόλογα, στοιχείο που καταδεικνύει ότι οι επενδυτές νιώθουν πιο άνετα έχοντας στην κατοχή τους ιταλικά ομόλογα, παρά ισπανικά.

Οι φόβοι μετάδοσης της κρίσης επικεντρώνονται πλέον στη Πορτογαλία και στη γείτονα Ισπανία. Με βάση το χειρότερο σενάριο η Πορτογαλία μπορεί να οδηγηθεί σε χρεοκοπία, προκαλώντας «έκρηξη» στις ισπανικές τράπεζες. Αυτή η εξέλιξη θα οδηγούσε στην ενίσχυση των φόβων για την τύχη του ισπανικού τραπεζικού συστήματος και του χρέους της χώρας.

Άλλωστε μόλις δυο ημέρες πριν, ο επικεφαλής οικονομολόγος της Citigroup, Willem Buiter, προέβλεψε ότι η Ισπανία θα χρειαστεί διάσωσης εντός του 2012.

Το έναυσμα για την αύξηση του κόστους δανεισμού, έδωσε ο ίδιος ο Ισπανός πρωθυπουργός Ραχόι, όταν πήγε κόντρα στην Ε.Ε. ανακοινώνοντας ότι το έλλειμμα της χώρας θα διαμορφωθεί το 2012 πάνω από το στόχο που είχαν θέσει οι Ευρωπαίοι. Μετά την κριτική που δέχθηκαν από τις Βρυξέλλες, οι Ισπανοί συμφώνησα στην εφαρμογή επιπλέον περικοπών.

Εν τω μεταξύ, κλιμακώνονται και οι αντιδράσεις των πολιτών στα σκληρά μέτρα λιτότητας που επιβάλει η Ε.Ε. , με την Ισπανία να παραλύει χθες από την 24ωρη γενική απεργία κατά της μεταρρύθμισης της εργασίας και των μέτρων λιτότητας που τέθηκαν σε εφαρμογή από την κυβέρνηση της δεξιάς και τα οποία τροφοδοτούν την κοινωνική απελπισία μπροστά στην ανεργία, την ύφεση και τη λιτότητα.

Η ώρα της αλήθειας για την Πορτογαλία

Σκούρα είναι τα πράγματα για την Πορτογαλία, καθώς συνεχίζονται οι αρνητικές ειδήσεις από το μέτωπο της οικονομίας.

Μετά τον τριπλασιασμό του ελλείμματος στο πρώτο δίμηνο του έτους, παρά την πιστή εφαρμογή του προγράμματος λιτότητας από την κυβέρνηση Κοέλιο, χθες η Κεντρική Τράπεζα της Πορτογαλίας προχώρησε σε πτωτική αναθεώρηση των προβλέψεών της για το ΑΕΠ.

Σύμφωνα με τις αναθεωρημένες εκτιμήσεις, το ΑΕΠ θα συρρικνωθεί κατά 3,4% το 2012, έναντι της προηγούμενης εκτίμησης για συρρίκνωση 3,1%.
Η κεντρική τράπεζα σημείωσε ότι "έχει μειωθεί περισσότερο του αναμενόμενου αρχικώς η εσωτερική ζήτηση" τάση η οποία αντισταθμίζει, όμως, "η ρωμαλέα τόνωση που καταγράφεται στις εξαγωγές, τόσο αγαθών, όσο και υπηρεσιών.
Με δηλώσεις του στη Λισαβόνα, ο πρωθυπουργός Κοέλιο επέμεινε ότι το 2013 η Πορτογαλία θα σημειώσει ανάπτυξη τουλάχιστον 0,2%, ενώ απέκλεισε το "βάθος" της ύφεσης της εθνικής οικονομίας φέτος να υπερβεί το 3,2%-3,3%.

Αυτή την Άνοιξη η Πορτογαλία θα πρέπει να αποδείξει ότι δεν θα ακολουθήσει το δρόμο της Ελλάδας, δηλαδή ότι δεν θα χρειαστεί μια νέα διάσωση ή αναδιάρθρωση του χρέους της.

Ωστόσο τα οικονομικά στοιχεία καταδεικνύουν ότι αυτή η προσπάθεια της Πορτογαλίας είναι εξαιρετικά δύσκολη. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι παρά την σχετική ηρεμία που επικρατεί την τελευταία εβδομάδα στην αγορά ομολόγων, οι επενδυτές θα δυσκολευτούν να επιστρέψουν.

Η απόδοση του 10ετούς πορτογαλικού ομολόγου υποχώρησε στο 11% αυτή την εβδομάδα, από 13,5% στις αρχές του έτους. Ωστόσο ο όγκος συναλλαγών είναι μικρός και η μεταβλητότητα έντονη. Την ίδια ώρα η αντίστοιχη απόδοση των ιρλανδικών ομολόγων είναι χαμηλότερη του 7%.

Όπως σχολιάζει η J.P. Morgan Asset Management, παρά το γεγονός ότι η απόδοση είναι πολύ ελκυστική δεν ισχύει το ίδιο για το ρίσκο επιστροφής που ενέχει η συγκεκριμένη τοποθέτηση.

Την ίδια ώρα, η ραγδαία αύξηση της ανεργίας στο 14,8% τον Ιανουάριο, προκαλεί επιπλέον προβλήματα στην κυβέρνηση Κοέλιο και το υπουργείο Οικονομικών, καθώς οι συνέπειες από αυτή την αύξηση είναι ήδη εμφανείς.

Η κυβέρνηση άντλησε λιγότερα χρήματα από τη φορολογία και ξόδεψε περισσότερα στα επιδόματα ανεργίας τους δύο πρώτους μήνες, από όσα ξόδεψε πέρυσι.

Πηγή

“Οι προοπτικές για την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές είναι αβέβαιες” δηλώνει το ΔΝΤ σε νέα του έκθεση! “Μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος από ό,τι έχει εκτιμηθεί, ώστε η Ελλάδα να εφαρμόσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, ώστε να παράξει πρωτογενές πλεόνασμα”, μας λέει ο καλός οργανισμός.

Το ερώτημα είναι, πότε ακριβώς το κατάλαβε αυτό ο καλός οργανισμός; Το συμπέρασμα το έβγαλε από μόνο του, η πλήρωσε κάποιον ειδικό να του το πει; Δηλαδή, ακόμα και πριν την πρόσφατη αναδιάρθρωση, δεν ήταν φως φανάρι ότι το κούρεμα δεν ήταν αρκετό για να λύσει το πρόβλημα της Ελλάδος; Χρειάστηκαν πρώτα να γίνει το κούρεμα (κουτσό) και στη συνέχεια να το αντιληφθεί;

Οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης γνωρίζουν ότι δεν θα ήταν αρκετό πολλούς μήνες πριν γίνει αυτή η αναδιάρθρωση. Ναι μεν είχα ελπίδες ότι θα βλέπαμε κάποιο μεγαλύτερο κούρεμα, αλλά δυστυχώς η ελπίδα αυτή δεν επαληθεύτηκε. Και ναι μεν το κούρεμα, έστω κουτσό, είναι καλοδεχούμενο μεν, αλλά δεν είναι αρκετό.

Και όσο τα επίπεδα χρέους της Ελλάδος δεν είναι τέτοια που μπορεί να τα πληρώσει, το πρόβλημα δεν θα λυθεί.

Σε απάντηση, ο Olli Rehn θέλει λέει να φτιάξει μια ασπίδα προστασίας 500 δισ. ευρώ! Τώρα πως ακριβώς θα λειτουργήσει αυτή η ασπίδα μένει να το δούμε, αλλά έχω νέα για τον καλό επίτροπο. Αυτά τα λεφτά, στο βαθμό που θέλει η Ευρώπη να φτιάξει ένα είδος firewall, δεν φτάνουν ούτε για το καλήμερα.

Μάλιστα, όσο μεγάλη και να είναι αυτή η ασπίδα δεν θα φτάσει. Με εξαίρεση να αποφασίσουν να αγοράσει η κεντρική τράπεζα όλα τα κρατικά ομόλογα της Ευρώπης, ό,τι και να κάνουν, ό,τι και να νομίζουν ότι θα κάνουν και ό,τι φαντάζονται ότι θα κάνουν, δεν θα κάνουν τίποτα που να μειώσει το ρίσκο επέκτασης της κρίσης. Διότι το πρόβλημα που ακούει εις το όνομα μιας υπερχρεωμένης Ευρώπης, δεν θα λυθεί με firewalls.

Μάλιστα, ακόμα κι οι απλοί πολίτες της Ευρώπης, ξέρουν αυτό που υποτίθεται ότι δεν έχουν ακόμα καταλάβει οι πολιτικοί αυτής της ηπείρου.

Το Σάββατο ήμουν σε ένα σεμινάριο και στο διάλειμμα είχα μια καλή κουβέντα με έναν απλό Γερμανό πολίτη που ήταν από τους ομιλητές.

Ανοίγω την κουβέντα λέγοντας του το εξής: “Δεν πιστεύω να νομίζετε ότι θα πάρτε πίσω τα λεφτά που θα μας δανείσετε; Θέλω να πιστεύω ότι έχει καταλάβει ο μέσος Γερμανός πολίτης ότι δεν έχουμε την δυνατότητα να τα πληρώσουμε πίσω”.

“Όχι βέβαια, αυτά τα έχουμε ήδη ξεγράψει”, απαντά χαμογελώντας. Γνωρίζουν όλοι στη Γερμανία ότι δεν θα τα πάρουμε πίσω, οι περισσότεροι το έχουν αποδεχτεί και δεν είναι πρόβλημα”. “Καλοφάγωτα” μου λέει.

Στη συνέχεια κάναμε συζήτηση για την αναδιάρθρωση και μου έκανε εντύπωση το πόσο καλά ήξερε τα θέματα. Για παράδειγμα και αυτός όπως εγώ, δεν μπορούσε να καταλάβει πως δεν επέμενε η Γερμανική κυβέρνηση να κάνει η Ελλάδα την αναδιάρθρωση το 2010 αντί πρόσφατα.

Και αυτός την ίδια απορία είχε, διότι μου είπε και ο ίδιος (όπως έχουμε αναλύσει και σε αυτό το βήμα) ότι μια αναδιάρθωση το 2010 θα είχε κοστίσει πολύ λιγότερο για όλους.

Η δική του εκτίμηση ήταν ότι οι πολιτικοί δεν είχαν καταλάβει τι ακριβώς είχε γίνει και όταν το κατάλαβαν, άργησαν πολύ να πάρουν αποφάσεις και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Με λίγα λόγια, πολιτική ανεπάρκεια.

Και όσο συνεχίζει αυτό το παραμύθι περί τοίχου προστασίας, τόσο δεν θα λυθεί το πρόβλημα, διότι μεταξύ άλλων, οι μακροχρόνιες προοπτικές της Ευρώπης, με έναν όλο και μειούμενο πληθυσμό, δεν είναι οι καλύτερες για να μπορεί να λυθεί, δια της αναπτυξιακής οδού, μια κρίση χρέους.

Την απάντηση τη δική την γνωρίζετε νομίζω. Θα απαιτηθούν μερικά τρισ. ευρώ σε κουρέματα για να λυθεί αυτό το πρόβλημα. Το μόνο ερώτημα είναι ποιος θα πάρει τη χασούρα και ποιος θα τυπώσει το χρήμα (το κασέρι αγαπητέ αναγνώστη) για να μπορούν να αναπληρωθούν οι χασούρες στο τραπεζικό σύστημα. Διότι στο τέλος της ημέρας, το μόνο ερώτημα είναι το τραπεζικό σύστημα και τίποτα άλλο.

Στο μεταξύ... Η κεντρική τράπεζα της Δανίας ξεκινά εκστρατεία ενημέρωσης για τα υψηλά επίπεδα ιδιωτικού χρέους στην εν λόγω χώρα.

Αν και η κυβέρνηση της Δανίας δεν έχει κανένα πρόβλημα (έχει το ήμισυ του χρέους της μέσης ευρωπαϊκής χώρας), το ιδιωτικό χρέους των νοικοκυριών έφτασε τα 310% του ΑΕΠ το 2010!! Το υψηλότερο στον κόσμο κατά την BNP Paribas!

Η κεντρική τράπεζα φοβάται ότι αν ανέβουν τα επιτόκια και επιβαρυνθούν οι πολίτες με υψηλότερο κόστος (ένα σίγουρο στοίχημα λέω εγώ), τότε απειλείται η αγορά στεγαστικών δανείων της Κοπεγχάγης, που είναι περίπου 470 δισ. ευρώ (πόσο πληθυσμό έχει η Δανία πάλι;).

Στο μεταξύ η κυβέρνηση της Δανίας βλέπει συνέχεια στη διολίσθηση στις τιμές των ακινήτων. Μέχρι του χρόνου αναμένει μια συνολική πτώση 25% από τα υψηλά του 2007.

Αν συνεχίσει λίγο ακόμα η διολίσθηση, θέλω να δω τι τοίχους προστασίας νομίζουν ότι θα βάλουν στην αγορά ομολόγων της Κοπεγχάγης ... λέω εγώ.


Γιώργος Καισάριος
Υποψήφιος Βουλευτής Β’ Αθηνών – Δημοκρατική Συμμαχία

Να αποσύρει την απειλή του casus belli κατά της Ελλάδας, να σταματήσει τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να προχωρήσει στις απαραίτητες συνταγματικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, βελτιώνοντας τις σχέσεις της με τις μειονότητες, καλεί την Άγκυρα η ΕΕ, τονίζοντας ότι μόνο αν σημειωθεί πρόοδος στα επίμαχα αυτά θέματα θα υπάρξει ώθηση στις σχέσεις με την Ευρώπη.

Το ψήφισμα που ενέκρινε σήμερα η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες και το οποίο συνοδεύει την ετήσια έκθεση της Ευρωβουλής, για την ενταξιακή πρόοδο της Τουρκίας, καλεί την Άγκυρα να προχωρήσει στον τομέα της δικαστικής μεταρρύθμισης και της προστασίας των ατομικών ελευθεριών.

Κατακρίνεται, για μία ακόμη φορά, η άρνηση της Τουρκίας να αποσύρει την απειλή του casus belli κατά της Ελλάδας και καλείται η Άγκυρα να σταματήσει τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και τις υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών πάνω από τα ελληνικά νησιά.

Αξίζει να σημειωθεί, σύμφωνα με το ethnos.gr, ότι η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επαναλαμβάνει, όπως και πέρσι, τη ρητή υποχρέωση της Τουρκίας να υπογράψει και να κυρώσει, χωρίς άλλες καθυστερήσεις, την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

Παράλληλα, οι ευρωβουλευτές στηλιτεύουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θρησκευτικών ελευθεριών στην Τουρκία και καλούν την τουρκική κυβέρνηση να αναλάβει περαιτέρω δράσεις, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα μέλη της ελληνικής μειονότητας στην Ίμβρο και την Τένεδο.

«Να αναγνωρίσει την Κύπρο»

Όσον αφορά στο Κυπριακό, η Ευρωβουλή καλεί την Τουρκία να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, προχωρώντας άμεσα στην πλήρη εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας, ενώ υπεραμύνεται των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου και των συμφωνιών που συνάπτει εντός της Αποκλειστικής της Οικονομικής Ζώνης.

Η εισηγήτρια της Ευρωβουλής Ρία Ομεν Ρόϊτεν (Ολλανδία, ΕΛΚ) δήλωσε ότι «η αλληλεξάρτηση μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, όπως τονίζει το ψήφισμά μας, μπορεί να παράγει θετικά αποτελέσματα, μόνον στο πλαίσιο αμοιβαίων δεσμεύσεων. Για την Τουρκία, αυτό σημαίνει συγκεκριμένα αποτελέσματα όσον αφορά τη διαδικασία μεταρρύθμισης και βελτίωση των διμερών σχέσεων με τους γείτονές της. Για τη δε ΕΕ, νέες προσπάθειες για τη δημιουργία κατάλληλων προϋποθέσεων ώστε να ανοίξουν τα σχετικά κεφάλαια».