Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Μαρ 2017


Γράφει ο Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος

Ακόμη και οι ψυχραιμότεροι παρατηρητές των ελληνοτουρκικών σχέσεων δεν έχουν πλέον πολλές αμφιβολίες ότι η Άγκυρα «παίζει με τη φωτιά» στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το νέο ανακοινωθέν του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, το βράδυ της Τετάρτης, με το οποίο αμφισβητούνται οι γνώσεις του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου σε θέματα Διεθνούς Δικαίου και τα όσα είπε για την αποστρατιωτικοποίηση των Δωδεκανήσων αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο στο διμερές επίπεδο.

Η δε δημοσιοποίηση από τον υπουργό Ενέργειας Μπεράτ Αλμπαϊράκ της πρόθεσης της Άγκυρας να προχωρήσει σε έρευνες υδρογονανθράκων τόσο στη Μαύρη Θάλασσα όσο και στην Ανατολή Μεσόγειο (με την επανεμφάνιση του γνωστού ερευνητικού σκάφους «Μπαρμπαρός»)προοιωνίζεται ένα «θερμό» χρονικό διάστημα στην περιοχή.

Η ομιλία του κ. Παυλόπουλου περί των διεθνών συνθηκών που διέπουν το καθεστώς των Δωδεκανήσεων και συγκεκριμένα περί της Συνθήκης των Παρισίων του 1947, σε συνδυασμό με τα όσα είπε περί νόμιμης άμυνας βάσει του Άρθρου 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών υπήρξε άψογη. Η ελληνική θέση και οι ενέργειες της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια, με την απειλή του «casus belli» και την παρουσία της «Στρατιάς του Αιγαίου» στα μικρασιατικά παράλια, εδραιώνουν τα όσα είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Η Τουρκία είναι αυτή την περίοδο ένα «μαύρο κουτί» - από γεωστρατηγικής απόψεως. Δεν είναι σαφές τι ακριβώς επιδιώκει στην εξωτερική της πολιτική, η άσκηση της οποίας γίνεται υπό το πρίσμα των εσωτερικών πολιτικών σκοπιμοτήτων του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Το βασικό ζήτημα εξωτερικής πολιτικής που απασχολεί την Άγκυρα είναι το Συριακό, αλλά ήδη πολλοί αναλυτές αμφισβητούν σοβαρά τις επιλογές Ερντογάν. Σε αυτό το πλαίσιο, η Αθήνα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για τα πάντα,αλλά και αποφασισμένη να αποφύγει λάθη που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εκτράχυνση της κατάστασης.

Υπάρχει άλλο ένα σημείο το οποίο η Αθήνα οφείλει να λάβει υπόψη της όταν αναφέρεται στο Διεθνές Δίκαιο σε σχέση με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η ιστορία δείχνει ότι η χώρα μας δεν έχει την καλύτερη προϊστορία από τις «συναλλαγές» της με το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (όπως πχ η προσφυγή της χώρας μας για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου το 1975, αλλά και η υπόθεση της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου επί της προσφυγής των Σκοπίων εναντίον της Αθήνας για παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας), άρα απαιτείται προσοχή.

Παράλληλα, υπάρχουν ζητήματα, όπως η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, στα οποία οι αρχές του Διεθνούς Δικαίου δεν είναι οι μόνες που καθορίζουν το αποτέλεσμα μίας δικαστικής διαδικασίας. Υπάρχει νομολογία που συνιστά πηγή δικαίου και αυτή δεν είναι απαραίτητα θετική για τα ελληνικά συμφέροντα.

Οι παρατηρήσεις αυτές δεν σημαίνουν ότι η Ελλάδα πρέπει να αγνοήσει το Διεθνές Δίκαιο. Απλώς, οφείλει να γνωρίζει τα όρια της αξιοποίησής του στη διπλωματική της στρατηγική.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Στο μεσοπρόθεσμο διάστημα η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα χρηματοδότησης». Αυτό απαντούν αρμοδίως στελέχη του ΔΝΤ όταν ερωτούνται για το εάν υπάρχει μια ημερομηνία που να αποτελεί το καταληκτικό ορόσημο της δεύτερης αξιολόγησης.

Αυτή η απάντηση σε συνδυασμό με την προχθεσινή δήλωση του εκπροσώπου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Τζέρι Ράις ότι «είναι ακόμη πολύ νωρίς για να προβούμε σε εικασίες σχετικά με το πότε θα μπορούσε να επιτευχθεί συμφωνία» δείχνει πως το χρόνο της τελικής συμφωνίας για την αξιολόγηση θα τον καθορίσει η ταμειακή κατάσταση του Ελληνικού Δημοσίου.

«Όσο τα διαθέσιμα του Δημοσίου θα μειώνονται και οι υποχρεώσεις θα εξυπηρετούνται με δυσκολία τόσο θα αυξάνεται και η πίεση», παραδέχθηκε κοινοτικό στέλεχος όταν ρωτήθηκε σχετικά από το CNN Greece. Ωστόσο, ο εν λόγω παράγοντας εξήγησε πως η πίεση του Ταμείου δεν είναι μόνον προς της ελληνική πλευρά, αλλά και προς την ευρωζώνη. Όπως εξήγησε, εάν το ΔΝΤ δεν λάβει όσα ζητά για τις μεταρρυθμίσεις, αλλά και για το χρέος της Ελλάδας δεν θα μπει χρηματοδοτικά στο πρόγραμμα (με δάνειοα ).

Αυτό σημαίνει πως οι Γερμανοί και οι Ολλανδοί που σήμερα ζητούν την χρηματοδοτική συμμετοχή του Ταμείου και έχουν συνδέσει την καταβολή της επόμενης δόσης των 6,1 δισ. ευρώ με τη συμμετοχή αυτή, θα πρέπει να συναινέσουν στο είδος της διαγραφής του χρέους που εκείνο ζητά. Ειδικά εάν η Ελλάδα αναλάβει το βάρος των μεταρρυθμίσεων που απαιτεί το ΔΝΤ, τότε υπόλογοι για τις λοιπές αποφάσεις θα είναι οι υπουργοί της ευρωζώνης. Εντός του EuroWorking Group υπάρχουν εισηγήσεις ώστε να δοθεί ως «γλυκαντικό» (sweetener) στο ΔΝΤ η πλήρης αποπληρωμή των εκκρεμών δανείων που έχει δώσει στην Ελλάδα (12,7 δισ. ευρώ έως το τέλος του 2021). Αυτό στη βάση των μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους που αποφάσισε το Eurogroup στις 26 Μαίου 2016 και τα οποία συστηματικά το ΔΝΤ υποστηρίζει πως δεν αρκούν για να καταστεί το χρέος βιώσιμο.

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θεωρούν πως το ΔΝΤ κάνει «κυκλωτική κίνηση» (outflanking movement) προς την ευρωζώνη, καθυστερώντας τις αποφάσεις του για την Ελλάδα, ώστε αυτές να προσεγγίσουν τις ημερομηνίες που συμπίπτουν με τις μεγάλες λήξεις των ομολόγων που πρέπει να αποπληρώσει η χώρα προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Με τη στρατηγική αυτή θεωρούν πως το ΔΝΤ ασκεί μια διπλή πίεση, τόσο για να συναινέση η κυβέρνηση Τσίπρα στα δύσκολα μέτρα σε ασφαλιστικό, εργασιακά και αφορολόγητο, όσο και για να βρεθεί η ευρωζώνη προ τετελεσμένου και να αποδεχθεί τις απαιτήσεις του ΔΝΤ για το χρέος, ώστε να αποφευχθεί την τελευταία στιγμή ένα ταμειακό ατύχημα της Ελλάδος και κυρίως ένα χρεοστάσιο προς την ΕΚΤ.

Αυτό το σενάριο το οποίο το ενστερνίζονται πολλοί σε Βρυξέλλες και Βερολίνο δεν λαμβάνει υπόψη την ικανότητα του Δημοσίου να τα βγάλει πέραν ταμειακά έως και τον προσεχή Οκτώβριο, ήτοι μετά τις γερμανικές εκλογές. Το Δημόσιο θα πρέπει έως τον Ιούλιο να αποπληρώσει σε κατόχους εντόκων γραμματίων, στο ΔΝΤ, στην ΕΚΤ, στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και σε ιδιώτες επενδυτές περίπου 21,6 δισ. ευρώ. Δεδομένου ότι τα 13,7 δισ. ευρώ, από τα 21,6 δισ. ευρώ, αφορούν σε έντοκα γραμματεία και αυτά θα αντικατασταθούν με νέα, ήτοι θα ανακυκλωθούν, το Δημόσιο χρειάζεται συνολικά 7,9 δισ. ευρώ για να τα βγάλει πέρα με τις υποχρεώσεις του. Να σημειωθεί πως τα ομόλογα της ΕΚΤ που ωριμάζουν τον Ιούλιο ανέρχονται σε 3,86 δισ. ευρώ, ενώ τον ίδιο μήνα πρέπει να αποπληρωθούν ομόλογα 2 δισ. ευρώ προς τους ιδιώτες επενδυτές.

Ήδη η κυβέρνηση έχει προετοιμάσει «σχέδιο B», ώστε να αντιμετωπίσει πιθανό αδιέξοδο στις σχέσεις του ΔΝΤ με την ευρωζώνη – αλλά και με την Ελλάδα-. Το σχέδιο αυτό προβλέπει τη συγκέντρωση 9 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 3 δισ. ευρώ θα βρεθούν από τα διαθέσιμα των φορέων της γενικής κυβέρνησης, 3 δισ. ευρώ από τη συγκράτηση δαπανών του Δημοσίου και 3 δισ. ευρώ πιθανολογείται πως θα βρεθούν από την αύξηση του ποσού των εντόκων γραμματίων του Δημοσίου που μπορούν να αγοράσουν οι ελληνικές τράπεζες. Η τελευταία αυτή επιλογή απαιτεί την έγκριση της ΕΚΤ, η οποία θεωρείται ότι θα δοθεί εάν φτάσουμε σε αυτό το ακραίο σενάριο.

Πηγές της ΕΕ αναφέρουν πως δεν θα οδηγηθούμε σε τόσο ακραίες καταστάσεις και πως εφόσον η Ελλάδα δεχθεί τις μεταρρυθμίσεις του ΔΝΤ τότε και η ευρωζώνη θα πρέπει να δεχθεί τις απαιτήσεις του Ταμείου για το χρέος και τα πλεονάσματα, ειδικά δε οι Γερμανοί και οι Ολλανδοί που επιμένουν στη χρηματοδοτική συμμετοχή του στο πρόγραμμα. Σημειώνουν μάλιστα πως το Eurogroup της 20ης Μαρτίου θα είναι ο κατάλληλος χώρος για να διαφανεί το εάν θα υπάρξει «συμφωνία κυρίων» (gentleman’s agreement) για το θέμα αυτό.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν αποκάλεσε σήμερα την Ολλανδία «απομεινάρια των Ναζί, φασίστες», αφού η ολλανδική κυβέρνηση ανακάλεσε την άδεια για να προσγειωθεί στη χώρα το αεροπλάνο του τούρκου υπουργού Εξωτερικών.

Οι αρχές του Ρότερνταμ ανακάλεσαν χθες την άδεια να παραστεί ο τούρκος ΥΠΕΞ σε συγκέντρωση υπέρ των σχεδίων του Ερντογάν να επεκτείνει τις εξουσίες του, που θα τεθούν σε δημοψήφισμα τον ερχόμενο μήνα. Και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις έχουν απαγορεύσει τη συμμετοχή τούρκων αξιωματούχων σε τέτοιες συγκεντρώσεις.

Νωρίτερα το ολλανδικό πρακτορείο ειδήσεων ANP είχε κάνει γνωστό πως οι ολλανδικές αρχές απαγόρευσαν την προσγείωση στην Ολλανδία της πτήσης του τούρκου υπουργού Εξωτερικών.

Τα τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα CNN Turk και NTV μετέδωσαν πως η Ολλανδία ανακάλεσε την άδεια που είχε δώσει στον τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου να μεταβεί αεροπορικώς σήμερα στο Ρότερνταμ αφού του απαγορεύθηκε να μιλήσει σε συγκέντρωση Τούρκων εκεί.

«Οι τουρκικές αρχές απείλησαν δημοσίως με κυρώσεις. Αυτό καθιστά αδύνατη την αναζήτηση μιας λογικής λύσης», ανέφερε η ολλανδική κυβέρνηση σε ανακοίνωση που εξέδωσε. «Γι' αυτό η Ολλανδία έκανε γνωστό πως ανακαλεί τα δικαιώματα προσγείωσης» του αεροπλάνου του τούρκου υπουργού.

Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε ανέφερε στην επίσημη σελίδα του στο Facebook πως η Τουρκία αναστάτωσε τις συνομιλίες μέσω των οποίων θα επιτρεπόταν στον Τσαβούσογλου να εισέλθει στη χώρα απευθύνοντας εκκλήσεις για την πραγματοποίηση μιας μαζικής δημόσιας συγκέντρωσης.

Η τουρκική απειλή για κυρώσεις αν δεν επιτρεπόταν η είσοδος στον Τσαβούσογλου «κατέστησε αδύνατη μια λογική λύση», ανέφερε ο Μαρκ Ρούτε.

Νωρίτερα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι θα επισκεφθεί σήμερα το Ρότερνταμ της Ολλανδίας παρά το γεγονός ότι οι ολλανδικές αρχές του έχουν απαγορεύσει να μιλήσει σε εκδήλωση υποστήριξης του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

«Πηγαίνω στο Ρότερνταμ σήμερα», δήλωσε ο Τσαβούσογλου στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN-Turk. «Θα επιβάλουμε σοβαρές κυρώσεις στην Ολλανδία», αν εμποδιστεί αυτή η επίσκεψη που έχει στόχο να προωθήσει το «ναι» στο τουρκικό δημοψήφισμα για την ενίσχυση των εξουσιών του προέδρου, πρόσθεσε.

Τελικά, η υπουργός Οικογενειακών Υποθέσεων της Τουρκίας θα ταξιδέψει οδικώς για το Ρότερνταμ της Ολλανδίας, μετέδωσε σήμερα το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu, αφού η ολλανδική κυβέρνηση απαγόρευσε την προσγείωση εκεί του αεροπλάνου που μετέφερε τον τούρκο υπουργό Εξωτερικών.

Η υπουργός Οικογενειακών Υποθέσεων Φατμά Μπετούλ Σαγιάν Καγιά βρίσκεται στη Γερμανία για χωριστές συναντήσεις, μετέδωσε το Anadolu, αλλά θα κατευθυνεί προς την Ολλανδία παρά το γεγονός ότι νωρίτερα ματαιώθηκαν εκδηλώσεις στις οποίες επρόκειτο να παραστεί εκεί.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έδρες καθηγητών τουρκικής γλώσσας και λογοτεχνίας, καθώς και θρησκευτικών μουσουλμανικής θρησκείας, σε συνεργασία με τουρκικά πανεπιστήμια, δημιουργούνται στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με καταγγελίες του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης

Ο πρύτανης του ΔΠΘ Αθ. Καραμπίνης, μιλώντας στο “Πρώτο Θέμα”, εκφράζει φόβους για υπόγειες διαδρομές, υποστηρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει το “χατήρι” κύκλων που θέλουν να απομακρύνουν την εκπαίδευση της μειονότητας από ανθρώπους που ξέρουν πως να την χειριστούν.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρυτανεία έστειλε και επιστολή στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για να του γνωστοποιήσει το πρόβλημα, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η ίδρυση του τομέα στο ΑΠΘ “εγείρει σοβαρά ερωτηματικά σχετικά με την καταλληλότητα της προετοιμασίας των εν λόγω εκπαιδευτικών για την σύνθετη από άποψη κοινωνικο-πολιτισμική“ .

Την ίδια ώρα, σάλος έχει προκληθεί στη Θράκη μετά τις αποκαλύψεις για την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να βάλει στα δημόσια νηπιαγωγεία στη Θράκη δεύτερη γλώσσα την τουρκική σε πιλοτική μορφή, προκειμένου του χρόνου να επεκτείνει το μέτρο.

Εκπαιδευτικοί εκφράζουν φόβους για δημιουργία ενός παράλληλου εκπαιδευτικού συστήματος που δημιουργείται, εστιάζοντας στην άποψη οτι η δημιουργία δίγλωσσων νηπιαγωγείων ενδέχεται να οδηγήσει και στη δημιουργία δημοτικού όπου διδάσκονται δύο γλώσσες, οδηγώντας στην ουσία ενός “απαρτχάιντ” στην εκπαίδευση στη Θράκη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Σαράντος Καργάκος

Πολλοί ἀποροῦν καὶ ρωτοῦν: Πῶς φθάσαμε ἐδῶ, ἐνῶ πετούσαμε ψηλὰ σὰν τὸν χαρταετὸ; Εἶναι ἁπλὸ: Κόπηκε ὁ σπάγγος! Γιὰ ὅποιον ἔχει γνώση τῆς νεώτερης ἱστορίας, ἡ καταβαράθρωση τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἦταν προσδοκώμενη. Ὅπως οἱ βαρειὲς βιομηχανίες τοῦ Σέφιλντ καὶ τοῦ Μάντσεστερ, μὲ τὴ χαμηλὴ τιμὴ τῶν ὑφασμάτων, τὰ νέα σχέδια καὶ χρώματα ἔσβησαν κάποτε τὶς βιομηχανίες καὶ χειροτεχνίες τῶν ἀποικιῶν τῆς Βρεττανίας, ὅμοια καὶ ἡ βαριὰ βιομηχανία τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, λόγῳ τῶν «ἀνοικτῶν θυρῶν», συνέτριψε τὴν ἑλληνικὴ βιομηχανία, βιοτεχνία και χειροτεχνία. Τώρα ἔρχεται τὸ φθηνὸ βιομηχανικὸ προϊὸν τῆς Κίνας νὰ συντρίψει τὴν εὐρωπαϊκὴ καὶ ἀκολούθως τὴν ἀμερικανικὴ βιομηχανία. Καὶ πάλι ὁ κίτρινος χρυσὸς θὰ πάρει τὰ πάνω του, ἀλλὰ τούτη τὴ φορὰ ἡ «κιτρινίλα» δὲν θὰ εἶναι στὸ μέταλλο, θὰ εἶναι στὸ... δέρμα. Οἱ Κινέζοι ἄρχισαν νὰ ξεπερνοῦν τοὺς Ἀμερικανοὺς σ’ αὐτὸ ποὺ ἦσαν ἀσυναγώνιστοι: Στὸ νὰ παράγουν ταχύτατα πολλὰ καὶ φανταχτερὰ καινούρια πράγματα - ἔστω καὶ μὴ ἀμέσου χρησιμότητας.

Ἡ Κίνα ὑπερτερεῖ μὲ τὸ νὰ προσφέρει τὰ προϊόντα της σὲ χαμηλή τιμὴ. Οἱ Κινέζοι, λόγῳ τοῦ αὐστηρὰ μονοχνωτικοῦ πολιτικοῦ συστήματος, δὲν μποροῦν νὰ στρέψουν τὸ πνεῦμα τους πρὸς διανοητικές καὶ ἔντονα αἰσθητικές κατευθύνσεις. Ἔτσι τὸ εὔστροφο μυαλὸ τους κατευθύνεται πρὸς τὶς οἰκονομικὲς κατακτήσεις. Μπορεῖ τώρα νὰ μὴ διακρίνονται στὴ λογοτεχνία, στὴ φιλοσοφία καὶ στὸν πολιτικὸ στοχασμὸ, διακρίνονται ὅμως στὸν πραγματισμό. Σήμερα τὰ Κινεζόπουλα μπορεῖ νὰ ξέρουν τὴ μορφὴ ἀλλ’ ἀγνοοῦν τὴ σκέψη τοῦ Μάο. Ὅπως γράφω στὸ βιβλίο μου «Κίνα: Ὅπως τὴ γνώριζα καὶ ὅπως τὴν εἶδα» (ἐκδ. Ι. Σιδέρης), ὁ Τσοὺ ἐν Λάι καὶ ὁ Τσοὺ Τὲχ εἶναι μιὰ ὠχρὴ, μιὰ ξεθωριασμένη εἰκόνα. Ὅ,τι βιομηχανικὸ παράγεται σήμερα στὴν Κίνα δὲν ἔχει παραδοσιακό χαρακτῆρα. Ἡ ζωὴ ἀλλὰζει μὲ ταχύτητα ἀστραπῆς. Τὸ κάθε σήμερα ἀπέχει παρασάγγας ἀπὸ τὸ χθὲς. Μπορεῖ αὐτὸ νὰ κάνει τὴν Κίνα ἰσχυρὴ, ἀλλὰ τὴν Ἑλλάδα τὸ περίφημο εὐρωπαϊκὸ πείραμα τὴν ἔκανε νὰ μοιάζει μὲ γδαρμένο κουνέλι. Δὲν ἔχει πλέον κρατήματα γιὰ νὰ κάνει σταθερά βήματα. Ὁ τουρισμὸς, ἡ κύρια βιομηχανία της, εἶναι ἀσταθὴς οἰκονομικὸς παράγοντας. Ἤδη ἡ μεσαία τάξη στὴ χώρα μας ἔχει ἐκμηδενισθεῖ. Τὸ κάποτε μετριοπαθὲς φιλελεύθερο κέντρο διασπάστηκε σὲ δεξιὲς καὶ ἀριστερὲς ὁμάδες. Ποιὰ ἀπὸ τὶς ὑπάρχουσες πολιτικὲς δυνάμεις ἐγγυᾶται μιὰ νέα ἀναγεννητικὴ πνοὴ; Τὸ ἔχουμε ἄπειρες φορὲς γράψει ὅτι ἡ φορολογία καταπνίγει τὴν οἰκονομία ἤ ἀναστέλλει τὴ διάθεση γιὰ δημιουργία νόμιμης οἰκονομίας. Ἤδη στὴ χώρα μας ἔχει ἀρχίσει νὰ λειτουργεῖ μιὰ κρυφὴ οἰκονομία. Μοιραῖα θὰ δημιουργηθεῖ μιὰ κατηγορία ἐπιχει­ρηματιῶν ποὺ οἱ σχέσεις της μὲ τὸ κράτος θὰ εἶναι σχέσεις ποντικοῦ μὲ τὴ... γάτα. Τοὺτη ἡ κατηγορία πολιτῶν δὲν μπορεῖ νὰ εὐνοήσει τὴ γέννηση ὑγιοῦς πολιτικῆς. Θὰ προωθεῖ στὴν πολιτικὴ σκηνὴ πρόσωπα συναλλασσόμενα μὲ αὐτὴ. Ἡ ἐργατικὴ καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξη ἔχει ὑποσκελιστεῖ ἀπὸ τὸ ξένο ἐργατικὸ δυναμικό. Μοιραῖα ὁ ρόλος –εἰδικὰ τῶν ἀγροτῶν– εἶναι παρασιτικὸς, ἔστω κι ἄν σήμερα εἶναι ἐποπτικὸς. Αὔριο ὅμως; Γι’ αὐτὸ καὶ στὴ χώρα μας, ὑπὸ τὶς παροῦσες συνθῆκες, δὲν μπορεῖ νὰ σχηματισθεῖ ἐργατο-εργατικό κόμμα.

Οἱ διανοούμενοι ἔχουν παραιτηθεῖ ἀπὸ τὴν πνευματικὴ τους ἀποστολὴ νὰ εἶναι οἱ πρωτολάτες τῶν κοινωνικῶν καὶ πολιτικῶν ἀγώνων. Οἱ περισσότεροι ἔχουν μεταβληθεῖ σὲ «πεταλίδες» τῶν κομμάτων. Δὲν εἶναι πιὰ ὁ «ἐγκέφαλος τοῦ λαοῦ» ποὺ θὰ ἔκαναν τὴ φιλοσοφία, ὅπως ὁραματιζόταν ὁ Μάρξ, κεραυνὸ, μὲ τὸν ὁποῖο τὸ προλεταριάτο σὰν τὸν Δία θὰ κατακεραύνωνε τὴν μπουρζουαζία. Τὰ πάντα στὸν κόσμο κατευθύνονται ἀπὸ κάποιον Μεγάλο Ἀδερφὸ ποὺ ἔχει μετατρέψει κυρίως τὴ νεολαία σὲ σκυλάκι τοῦ Παυλώφ. Καὶ κάνει ὅ,τι ἐπιτηδείως τῆς πλασσάρουν. Ποιὸς ἐπέβαλε τὴ μετατροπὴ τοῦ ἀνθρώπινου σώματος σὲ πινακοθήκη; Ἀπὸ ποῦ ἦλθε ὁ συρμὸς αὐτὸς; Ἁπλῶς εἶναι ἕνα πείραμα ποὺ ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἡ παγκόσμια νεολαία ὑπόκειται σὲ μιὰ «ἐπαναστατικὴ» αὐτο-ὑποδούλωση. Τὰ «θέλω» της ὑπαγορεύονται ἀπὸ τὰ «θέλω» μιᾶς ἁοράτου δυνάμεως, ποὺ εἶναι ὁρατὴ καὶ ἀπὸ νοήμονα... τυφλό. Δῶσε στὴ νεολαία «Μαῦρες Παρασκευὲς» γιὰ νὰ τρέχει σὰν μοντέρνος πίθηκος πίσω ἀπὸ τὶς ἠλεκτρονικὲς μπανάνες!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γεωπολιτικές αναταράξεις και κίνδυνοι
στη σύγχρονη Ελλάδα και την Κύπρο

Στην ακριτική γωνιά της Ελλάδας, στην στοχευμένη από «φίλους» και «εχθρούς», στον χώρο όπου ο νέο-οθωμανισμός του Ερντογάν ασκεί ισχυρές πιέσεις, ελέω της πάγιας αδιαφορίας των ελληνικών κυβερνήσεων, πρόκειται να υλοποιηθεί μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα ημερίδα γεωπολιτικής, με τίτλο «Γεωπολιτικές αναταράξεις και κίνδυνοι στη σύγχρονη Ελλάδα και την Κύπρο», την οποία διοργανώνουν οι Σύλλογοι Κυπρίων και Ποντίων Ξάνθης.

Η Ελλάδα λόγω της γεωγραφικής της θέσης βρίσκεται στο πλέον ενδιαφέρον σημείο μεταξύ της Δύσης και της Ανατολής.
Η θέση αυτή ενισχύεται από τις εν εξελίξει ευρύτερες γεωπολιτικές αναταράξεις - ανακατατάξεις, αλλά και από την εποπτεύουσα θέση στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο. Μία θέση που εκτός των άλλων έχει και τεράστιο ενεργειακό ενδιαφέρον, με τα ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται στο Ιόνιο, στο Αιγαίο, νότια της Κρήτης και νότια – νοτιο-ανατολικά της Ρόδου, στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ της Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ.
Προστιθέμενη αξία στην χώρα προσδίδουν οι ενεργειακοί αγωγοί που θα ξεκινούν από την ευρύτερη Μέση Ανατολή, θα εμπλουτίζονται από τα ενεργειακά κοιτάσματα του Ισραήλ, της Αιγύπτου και της Κύπρου και αναμένεται να παράσχουν τεράστιες ποσότητες ενέργειας στην φτωχή ενεργειακά Ευρώπη.
Τόσο τα πολιτικά και οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας, όσο και η «πειρατική» πολιτική της «ασταθούς» γείτονος Τουρκίας, δημιουργούν αρνητικές συνθήκες και δυνητικούς κινδύνους τους οποίους η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίσει.

Το υφιστάμενο περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής, οι ελληνοτουρκικές «σχέσεις», οι εξελίξεις στην Κύπρο, στο Ελληνικό Αιγαίο, την Θράκη, την Βαλκανική αλλά, την Ευρώπη και ευρύτερα την Μέση Ανατολή, θα αναλυθούν από έμπειρους διπλωμάτες και ειδικούς επιστήμονες, σε μια προσπάθεια σκιαγράφησης και αιτιολόγησης των όσων συμβαίνουν και απειλούν τον σύγχρονο Ελληνισμό, που βάλλεται από την Κύπρο έως και την Θράκη.

Στις 18 Μαρτίου 2017, στις 5 μ.μ. και στην
αίθουσα συνεδρίων του ξενοδοχείου «Natassa» μια σειρά από ιδιαίτερα σημαντικούς (ο καθένας στον τομέα του) ομιλητές θα παρουσιάσουν θέματα μείζονος ελληνικού γεωπολιτικού ενδιαφέροντος, θα εστιάσουν στα προβλήματα και θα σκιαγραφήσουν λύσεις. Ο τίτλος της ημερίδας «Γεωπολιτικές αναταράξεις και κίνδυνοι στη σύγχρονη Ελλάδα και την Κύπρο» είναι ενδεικτικός του ιδιαίτερου ενδιαφέροντός της.

Εισηγητές της Ημερίδας θα είναι οι:
• Ιωάννης Κοραντής, Πρέσβυς ε.τ., «Τουρκία: Στρατηγικό βάθος και τακτική επιφάνεια»
• Μαρία Νεγρεπόντη – Δελιβάνη, Καθηγήτρια - πρώην Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, «Οι βασικές κατευθύνσεις της νέας διεθνούς οικονομικής τάξης»
• Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας, Καθηγητής Γεωπολιτικής, «Η Τουρκία, η Ελλάδα και η Κύπρος στο νέο πολυπολικό σύστημα»
• Δρ. Νεκτάριος Δαπέργολας, Διδάκτωρ Βυζαντινής Ιστορίας του Α.Π.Θ. «Η Ελλάδα στα σύγχρονα Βαλκάνια»
• Δρ. Ιωάννης Νομικός, Πρόεδρος του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών Μελετών (RIEAS), «Οι αμφιταλαντεύσεις του Ερντογάν προκαλούν νευρικότητα στην ευρύτερη περιοχή»
• Αλέξανδρος Στεφανόπουλος, Ερευνητής - Δημοσιογράφος, «Η Ελλάδα υπό το πρίσμα των διεθνών πολιτικών εξελίξεων στην Ευρώπη και ο αμερικανικός παράγων με φόντο το νέο θρησκευτικό πολιτικό - δόγμα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν»
• Ειρήνη Μαρούπα, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, «Το μεν εύδαιμον το ελεύθερον, το δε ελεύθερον το εύψυχον»
Στο συντονισμό της Ημερίδας θα είναι η Αρθρογράφος - Νομικός Μαρία Σταματιάδου.


Χορηγοί της Ημερίδας, είναι ανώνυμοι πολίτες της Ξάνθης, οι Σύλλογοι Ποντίων και Κυπρίων Ξάνθης, οι Δήμοι Ξάνθης και Αβδήρων, καθώς και η εταιρεία Ελ. Τεχ. «Άνεμος».
Χορηγοί επικοινωνίας είναι, το περιοδικό "Επίκαιρα" και το ειδησεογραφικό πρακτορείο Greek American News Agency.
Αξίζει να τονιστεί πως είναι η πρώτη φορά που στην Θράκη υλοποιείται Ημερίδα Γεωπολιτικής και αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους όσους επώνυμους και ανώνυμους εργάστηκαν για την οργάνωση, την χορηγία και την υλοποίησή της.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αχνοχαράζει μια δυνατότητα λευτεριάς για τον ελληνικό λαό. Θα την αρπάξει;

Αν, όταν οι δεσμοφύλακες είναι απορροφημένοι να παίζουν στα ζάρια την τύχη της φυλακής, δεν “το σκάσουν” οι δεσμώτες προς τη λευτεριά τους, πότε θα το κάνουν; Η απάντηση είναι: ποτέ!

Σε μια στροφή της η Ιστορία, κρυφογελώντας, έδωσε τέλος στις υπερφίαλες φιλοδοξίες μιας Ενωμένης (Γερμανικής) Ευρώπης. Οι “βασιλείς” της Ευρώπης συναντήθηκαν στις Βερσαλίες, ένα τόπο φορτισμένο ιστορικά- για να δώσουν βάρος στην “στημένη” τους παράσταση. Οι τέσσερις ευρωπαίοι ηγέτες (δηλαδή ο εξής ένας: ο της Γερμανίας) ήσαν υποχρεωμένοι εκ των πραγμάτων να κάνουν την κίνηση αυτή, για να προλάβουν την αυτοδιάλυση της Ε.Ε. που θα τους έφερνε, αλλά κυρίως θα τους κατεδείκνυε, σε μια κατάσταση πλήρους αδυναμίας.

Τώρα προσποιούνται ότι ελέγχουν τη διάλυση της Ε.Ε. “ όπως τη γνωρίζουμε σήμερα” και την ίδρυση μιας άλλης πολλών ταχυτήτων -μόνο που αυτή δε θα είναι πια Ευρωπαϊκή Ένωση! Στην πραγματικότητα δεν ελέγχουν τίποτα οι συγκεκριμένοι ηγέτες, ούτε καν τις χώρες τους, ευρισκόμενες σχεδόν όλες σε φάση αλλαγής πολιτικού σκηνικού.

Επιδιώκουν να εμφανίσουν μια εικόνα δύναμης και ενότητας, εν όψει εκλογών. Καθαρά επικοινωνιακό είναι προς το παρόν το θέμα. Αν κερδίσουν τις εκλογές και στις τρεις “ενδοπυρηνικές” χώρες -πράγμα όχι πολύ πιθανό- θα μπορέσουν άραγε να υλοποιήσουν την ιδέα της “Ενωμένης Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων”; Με τόσες αντιφάσεις στην ίδια την ιδέα και τόσα αντικρουόμενα συμφέροντα, οι πιθανότητες να πραγματοποιηθεί είναι ελάχιστες.

Ωστόσο, η από κάθε πιθανό δρόμο διάλυση της Ε.Ε. (είτε προγραμματισμένη είτε αυτοδιάλυση) φέρνει τον Έλληνα μπροστά σε ένα ερώτημα: τι θα πράξει μπροστά στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην Ευρώπη; Δεν είναι ένα μεγάλο, ιστορικής σημασίας ερώτημα, μέσα στα πολλά που θέτει η Ιστορία σε ένα λαό. Είναι ένα ερώτημα υπαρξιακό, ένα ερώτημα ζωής ή θανάτου για τους Έλληνες ως βιολογικά όντα, αλλά και για ό,τι αυτοί αντιπροσωπεύουν μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι, που δεν μπορεί να συγκριθεί με το τι αντιπροσωπεύει ο οποιοσδήποτε άλλος λαός.

Ποιος άλλος λαός έχει το ιστορικό βάθος των Ελλήνων; Ποιος άλλος λαός φέρει την ευθύνη διαχείρισης και εξέλιξης μιας τεράστιας πολιτισμικής κληρονομιάς; Ποιος άλλος λαός έχει πραγματώσει τη δημοκρατία; Όχι σαν ιδεολογικό αφήγημα, αλλά σαν πράξη και σύστημα διακυβέρνησης (αυτοκυβέρνησης). Κανένας άλλος λαός δεν έχει τέτοια προνόμια και τέτοιες ρίζες. Αρκεί τούτος ο λαός να τις αναγνωρίσει και να τις αποδεχτεί με σεβασμό και υπερηφάνεια, ώστε αυτές να δυναμώσουν και να θρέψουν το νέο φιντάνι του ελληνισμού.

Τι θα κάνουμε, λοιπόν, εμείς οι Έλληνες τώρα, στην πιο κρίσιμη στιγμή της Ιστορίας μας, τη στιγμή που, χωρίς καμία υπερβολή, θα πρέπει να αποφασίσουμε για τη ζωή ή το θάνατό μας;

Αυτοί που καλοπροαίρετα ήλπιζαν σε μια Ενωμένη Ευρώπη ως δυναμικό μέλος του παγκόσμιου πολιτισμικού γίγνεσθαι, διαψεύδονται. Αυτοί που καλοπροαίρετα ήλπιζαν σε μια Ε.Ε. ως ασπίδα έναντι έξωθεν επιβουλών, επίσης διαψεύδονται. Αυτοί που καλοπροαίρετα ήλπιζαν σε μια καλυτέρευση της οικονομικής θέσης της Ελλάδος μέσα σε μια αλληλέγγυα Ενωμένη Ευρώπη, αυτοί κι αν έχουν διαψευστεί οικτρά, ζώντας και οι ίδιοι επτά χρόνια τώρα το κρεσέντο της οικονομικής εκμετάλλευσης της Ελλάδος, από την γερμανοκρατούμενη, ως εκ τούτου άκρως άπληστη και καθόλου αλληλέγγυα, Ευρώπη.

Συνεπώς καλοπροαίρετες (ή μπορεί και “αγαθιάρικες”) θεωρητικές θέσεις υπέρ της Ε.Ε. δεν μπορούν πια να υπάρχουν. Όσοι τις διατηρήσουν, περνάνε αυτομάτως στην άλλη κατηγορία των θεωρητικών θέσεων υπέρ της Ε.Ε. , τις κακοπροαίρετες. Τις υστερόβουλες, τις ιδιοτελείς, τις “ο εαυτούλης μου και ας πεθάνει η Ελλάδα, πατρίδα μου τα συμφέροντά μου” -και ως τέτοιες ας τις χαρακτηρίζουμε όλες, από εδώ και μπρος.

Δυστυχώς είναι πολλοί και ισχυροί αυτοί οι κακοπροαίρετοι “Έλληνες”. Είναι οι οι κυβερνο-κράτες και κομματο-κράτες, οι μιντιο-κράτες και πλουτο-κράτες. Συνιστούν δε ένα τόσο ισχυρά αλληλο-στηριζόμενο πλέγμα διαπλοκής συμφερόντων και το έχουν τόσο γερά προσδέσει στο γερμανικό πολιτικό-οικονομικό κατεστημένο, ώστε με κανένα λόγο δε θα θελήσουν να εγκαταλείψουν το μεγάλο προστάτη τους. Πιστεύουν ότι είναι πολύ δυνατός για να κακοπέσει ή να πεθάνει.

Συνεπώς θα εξακολουθήσουν να θέλουν να δένουν τον ελληνικό λαό στο άρμα τους, έστω και αν αιμόφυρτος σύρεται (και διασύρεται!) στας οδούς και ρύμας της Ευρώπης. Εξαθλιωμένος, εξανδραποδισμένος (δούλος των ισχυρών λόγω φτώχειας, για ένα κομμάτι ψωμί), χωρίς πολιτισμική ταυτότητα, χωρίς δημογραφική ανάκαμψη παρά μόνον κάθοδο, χάνοντας τη “νομή και κυριότητα “ της ίδιας του της πατρίδας. Τόσον από το “ομοιογενές πλήθος” των επίδοξων αγοραστών (κλεφτών) όλου του δημόσιου πλούτου μας, όσον και από ένα ετερόκλητο και άκρως επικίνδυνο πλήθος ξενόφερτων τυχοδιωκτών , ανάμεσα στους οποίους ελάχιστοι είναι οι αναξιοπαθούντες από πραγματικά εμπόλεμες ζώνες, που έχουν ανάγκη από τη βοήθειά μας.

Με ένα λόγο, ένας λαός χωρίς μέλλον. Το μέλλον που του έχουν οι διαπλεκόμενοι προδιαγράψει είναι ο ιστορικός και βιολογικός του θάνατος. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα οι “κρατούντες”, άλλους θα βρουν να τους υπηρετούν. Και οι πολιτικοί μας γραικύλοι ψηφαλάκια να μαζεύουν, ας είναι και μουσουλμανο-“τουρκικά” όπως χθες στη Θράκη μας, όπως αύριο με τους “ιθαγενοποιημένους” με “συνοπτικές διαδικασίες” Αφγανούς και Πακιστανούς.

Εμείς, ο ελληνικός λαός, ας το κατανοήσουμε και ας το αποδεχτούμε πως σε αυτόν τον πόλεμο για τη λευτεριά μας και για την ίδια τη συνέχειά μας της ύπαρξής μας ως Ελλήνων, είμαστε μόνοι μας. Ας μην περιμένουμε να συμβάλει στη συνέχεια του Ελληνισμού κανένα κόμμα, κανένας “Έλλην” με συσσωρευμένα ευρώ δικαίως ή αδίκως, κανένας βολεμένος στο σύστημα, κανένας φοβισμένος μήπως χάσει τη λιγοστή σύνταξη (ή τα επιδόματα αλληλεγγύης!) που σαν ξεροκόμματο του πετάει το σύστημα.

Ούτε από τις Κεφαλές της Εκκλησίας μπορούμε να περιμένουμε κάποια βοήθεια. Αυτές τώρα πια στην πλειονότητά τους έχουν βαλθεί να διαλύσουν (η αντίδραση για τα θρησκευτικά στα σχολεία είναι το φύλλο συκής!) την πιο ισχυρή ταυτότητα του Έλληνα, την ελληνορθόδοξη ταυτότητά του, άρρηκτα συνδεδεμένη με τον προχριστιανικό ελληνικό στοχασμό και το άθλημα του Έλληνα ανά τους αιώνες να καταξιωθεί να γίνει ένα συλλογικό ον, είτε διά της εκκλησία του δήμου είτε διά της εκκλησίας της ενορίας του!

Το άθλημα του συλλογικού βίου (της εκκλησίας- ενορίας) το έχουν από χρόνια υποσκάψει, διαλύοντας τη λειτουργικότητα και την ενοποιό αλλά και παρεμβατική δράση της ενορίας ως ενεργού κυττάρου της κοινωνίας, οπότε όλες οι αποφάσεις πέρασαν στη “Δεσποτεία”. Το λαϊκό σώμα της Εκκλησίας δεν έχει πια “λόγο” στις αποφάσεις που αφορούν τη συλλογικότητά του (οπότε αυτή έπαυσε να λειτουργεί ως τέτοια) και την πίστη του. Τώρα η Εκκλησιαστική “Δεσποτεία” δίνει τη χαριστική βολή, διαλύοντας την ελληνορθοδοξία μέσα στη χοάνη άλλων, ξένων προς τον ελληνισμό, δογμάτων και πίστεων.

Αν καταλάβει ο Έλληνας ότι αυτό που διακυβεύεται δεν είναι μόνον το θέμα της ορθόδοξης πίστης, (που ίσως θα μπορούσε να διαφυλαχτεί), αλλά και της ελληνικής ταυτότητας (εφ' όσον, είτε το θέλουν μερικοί είτε όχι, αυτή μόνον μέσα στην Ορθοδοξία έχει διασωθεί) τότε ίσως αντιδράσει όπως αρμόζει σε αυτές τις αδαμαντοποίκιλτες “τιάρες” που καλύπτουν Κεφαλές άδειες από Χριστό και Ελλάδα, αλλά γεμάτες από εγκόσμια πάθη, φιλοδοξίες, δαιμονική εκδικητικότητα και “μυστικές συμφωνίες”.

Μόνος, λοιπόν, ο λαός. Και το ερώτημα που τίθεται ξανά και ξανά είναι τούτο: ο άοπλος, ο ανοργάνωτος, ο εξαθλιωμένος λαός, πώς να διατρήσει το πανίσχυρο πλέγμα διαπλοκής που τον κυβερνά και τον καταδυναστεύει, που λυμαίνεται την Ελλάδα και τον ίδιο; Έχουν τα πάντα οι “κατεστημένοι τυραννίσκοι”: χρήμα, νομοθεσία κατά τα συμφέροντά τους, ηγεσία της νομοθετικής εξουσίας επιλεγμένη “κατά τα γούστα τους”, μέσα καταστολής για ανελέητο ξύλο και ασφυξιογόνα σε όσους τολμήσουν να αντιδράσουν, μέσα ενημέρωσης της πιο αναίσχυντης προπαγάνδας υπέρ των διαπλεκομένων συμφερόντων που θολώνει το νου των Ελλήνων, ατιμωρησία έναντι του Νόμου βάσει των άρθρων του Συντάγματος “περί ευθύνης Υπουργών”.

Οι διαπλεκόμενοι κρατούντες έχουν όλα αυτά και επί πλέον ισχυρούς “προστάτες”. Ο λαός δεν έχει τίποτα. Μόνον τον εαυτό του και τη θέλησή του να τους νικήσει, που θεριεύει μέρα με τη μέρα. Πώς όμως θα τους νικήσει , ώστε να πάρει τις αποφάσεις για το σήμερα και το αύριό του στα δικά του χέρια; Πώς να το νικήσει αυτό το θεριό;

Αν θέλεις να αποξηράνεις ένα βλαβερό φυτό, τι κάνεις; Κατ' αρχήν και πρωτίστως δεν το ποτίζεις , δεν το θρέφεις. Αυτό σημαίνει ότι όλοι μας ομοθυμαδόν (με ενιαία βούληση και διάθεση) δεν θα ρίξουμε ποτέ ξανά ούτε μία ψήφο σε αυτό το Σύστημα της πολιτικής απάτης και εκμετάλλευσης. Δεν θα το ποτίσουμε και δε θα το θρέψουμε άλλο. Όχι άκυρα ή λευκά ή μικρά κόμματα. Αυτά τελειώσανε. Κοροϊδεύουμε πλέον τον εαυτό μας, αν νομίζουμε ότι μπορούμε να γκρεμίσουμε το Σύστημα με τέτοιους τρόπους.

Πλήρης αποχή. Να μην βρούνε στην κάλπη παρά μόνον τις ψήφους των οικογενειών τους και όσων “τρώνε” από αυτούς. Κανενός άλλου. Σκεφθείτε τι έχει να γίνει αν το 75% των Ελλήνων δεν πάει να ψηφίσει, ένα κανονικό “φτύσιμο” στα μούτρα του κατεστημένου. Θέμα παγκόσμιου ενδιαφέροντος θα γίνει την άλλη μέρα.

Όμως δε φτάνει μόνον η άρνησις. Χρειάζεται και η θέσις (ας επαναφέρουμε σταδιακά την τρίτη κλίση στη θεογενή αυτή γλώσσα). Υπάρχει απάντησις θέσεως. Είναι η “χαμένη εκκλησία” και με τις δύο μορφές της, την πολιτική για την ελευθερία μας και τη θρησκευτική για τη συνειδησιακή μας ανασυγκρότηση. (Προς τούτο αναζητείστε φωτισμένους κληρικούς. Υπάρχουν και αυτοί!) Αν αναγεννηθεί ο συλλογικός μας βίος, είναι θέμα ολίγου χρόνου να συντριβεί το κατεστημένο.

Σαν μικρές “πηγές ελευθερίας” πρέπει να αναβλύσουν παντού συλλογικότητες με στόχο και θέμα δράσης την απελευθέρωσή μας από τους δυνάστες μας, μέχρι να αναφανεί η μεγάλη, που θα ενώσει όλες τις άλλες σε μια παντοδύναμη “ροή πραγμάτων”. Όμως, χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες, χωρίς ιδιοτέλειες, χωρίς εγωπάθειες, χωρίς “εγώ ξέρω καλύτερα”.

Όταν η συλλογικότητα λειτουργεί ως τέτοια και όχι ως άθροισμα πολλών “εγώ”, η καλύτερη γνώμη και απόφαση είναι αυτή της πλειοψηφίας. Έστω και αν στη συνέχεια αποδειχτεί λάθος-κάτι σπάνιο. Επειδή έτσι μόνον μαθαίνει να λειτουργεί ενωτικά μια συλλογικότητα και έτσι “ωριμάζει” στο άθλημα της δημοκρατίας. Χωρίς αρχηγισμούς, χωρίς πυραμιδική δομή δήθεν επαϊόντων, χωρίς διαχωρισμό προβαλλομένων και αφανών, ικανών και μη ικανών. Μόνον η υψηλή συγκρότηση της συνειδησιακής αριστείας, της ανιδιοτελούς προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο στα όρια της αυτοθυσίας, ας είναι αυτή που θα ξεχωρίσει και θα χαρακτηρίσει τους Έλληνες ηγέτες του άμεσου ή πιο μακρινού μέλλοντος -εξαρτάται από την ταχύτητα της δικής μας συνειδησιακής ανασυγκρότησης!

Μια τέτοια πανελλαδική συλλογικότητα “θα φύγει μπροστά” σαν σφαίρα και θα σφηνωθεί στην καρδιά του “αήττητου θεριού”. Άλλος τρόπος, για να νικηθεί αυτό μόνιμα και αμετάκλητα, δεν υπάρχει. Εμπρός Έλληνα, φτιάξε στη γειτονιά σου μια μικρή συλλογικότητα, εκπαιδεύσου στη δημοκρατία και περίμενε τη “μεγάλη συλλογικότητα”. Θα έρθει. Έτσι που εκπαιδεύτηκες, εσύ θα τη γεννήσεις. Ή έστω, όταν αναδειχτεί, θα την ...αναγνωρίσεις και θα ενταχθείς!

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου.

Υ.Γ.1 Θα μπορούσε ίσως το θεριό να αφανιστεί από μια άμεση εξέγερση του λαού -έστω να βγει μαζικά στους δρόμους. Αλλά είναι πολύ αμφίβολο αν μια τέτοια εξέγερση θα αναδείξει πραγματικά το λαό στην εξουσία ή αυτή θα ποδηγετηθεί από το ίδιο το σύστημα με δικούς του εγκάθετους “ηγέτες”. Το θέμα της εξέγερσης δεν είναι απλό. Θα μπορούσε να πετύχει, αν υποκινηθεί από αναγνωρισμένης αξίας ΕΛΛΗΝΕΣ ηγέτες. Αλλά τέτοιοι προς το παρόν δεν έχουν φανεί. Κι όμως, μέσα από τις αληθινά δημοκρατικές συλλογικότητες είναι δυνατόν να αναδειχτούν εκείνοι οι ηγέτες που θα οδηγήσουν το λαό στην αυτοκυβέρνησή του, ή τουλάχιστον στη ευρεία θεσμική συμμετοχή του σε όλες τις πολιτικές αποφάσεις. Αλλιώς, θα έχουμε μία από τα ίδια.

Υ.Γ.2 Ως πολίτις αυτής της χώρας διαμαρτύρομαι (για) και βδελύσσομαι το νέο διαφημιστικό σποτάκι του “Ποταμιού”. Είναι ό,τι πιο σκοταδιστικό μπορούσε να εμφανιστεί σε κομματική διαφήμιση. Απευθύνεται στο σύγχρονο Έλληνα πολίτη θεωρώντας ότι είναι ένα “άλογο” ον, ικανό να δεχτεί τις ψυχοπαθολογικές εντυπώσεις που δημιουργούν τα λόγια μιας “θρησκευόμενης κυριούλας” για ένα από τα θέματα ζωής ή θανάτου αυτής της πατρίδας (του εθνικού νομίσματος), χωρίς κανένα άλλο πολιτικό ή έστω λογικό επιχείρημα. Στο δεύτερο μέρος του, με περισσή αναίδεια, πάλι θεωρώντας ότι απευθύνεται σε άλογα όντα, παρουσιάζει το μαύρο για άσπρο: την κομματοκαμαρίλα του “Ποταμιού” ως υπεράνω της κομματοκρατίας!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Κων. Φράγκου
Εάν αρχίσει το πρόσωπο του τέρατος να μη μας τρομάζει, πάει να πει ότι αρχίζουμε να του μοιάζουμε.
Μάνος Χατζηδάκις
Χρησιμοποίησα ως τίτλο του κειμένου που ακολουθεί ένα στίχο από το εξαίσιο λαϊκό άσμα του αξέχαστου Γιώργου Μητσάκη..

Θεωρώ περιττό να επαναλάβω την οικτρή οικονομική κατάσταση της Χώρας και την προβληματική στην αποτροπή, τη φυγή της νιότης, την φοροληστεία, την κατάλυση της εθνικής μας κυριαρχίας και την κλασσική, πλέον, ανικανότητα κι ανεπάρκεια των πολιτικών μας ν’ αντιμετωπίσουν την κρίση. Τα έχω πει πολλάκις, και δεν είμαι ο μόνος. Γίνομαι κουραστικός. Υπάρχει όμως κάτι που με ενοχλεί, με εξοργίζει ιδιαίτερα. Δηλαδή το να θεωρεί ο πολιτικός κόσμος, ή αλλιώς κλεπτομανής συντεχνία των πολιτικών (όπως ευφυώς την ονόμασε ο φίλος μου, κορυφαίος δημοσιογράφος κ. Γ. Βότσης), πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, που έφεραν σε αυτή τη κατάντια ότι είμαστε, εισέτι, κουλάκοι, ανόητοι, αμνήμονες, ώστε συνεχίζουν να μας πουλάνε παραμύθια, να μας νουθετούν, να μας διδάσκουν πώς θα διασωθούμε με περισσότερη προσπάθεια, θυσίες και εξάντληση των αποθεμάτων πατριωτισμού μας και ιδιαίτερα με την ευλάβεια προς τα θεία!

Τη ίδια ώρα, που αυτοί αρνούνται πεισματικά και εξοργιστικά, να αποδεχθούν τα λάθη τους, να μειώσουν, κατ’  ελάχιστο, τις απολαβές τους, τα προνόμια και την τρυφηλότητα του βίου τους με έξοδα της Πολιτείας.

Η κορυφή της Πολιτείας

Λόγω του σεβασμού που οφείλω να έχω στον θώκο, θ’ αποφύγω να περιγράψω τα πεπραγμένα του νυν Προέδρου κ. Πάκη Παυλόπουλου, πριν ανέλθει στην κορυφή της Εξουσίας, καθώς και το παρασκήνιο της εκλογής του. Απλά, θα περιορισθώ να συγχαρώ τον κ. Κων. Καραμανλή (ένα παντελώς αποτυχόντα Πρωθυπουργό που βούλιαξε περισσότερο τη χώρα από όσο το είχε καταφέρει ο κ. Κων. Σημίτης) γιατί επέτυχε να επιβάλει σε ένα νεοεκλεγέντα και εντελώς “καθαρό”, μέχρι εκείνη τη στιγμή, Πρωθυπουργό, τον κ. Αλέξη Τσίπρα, τον κ. Π. Παυλόπουλο ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ήταν η πρώτη μεγάλη ήττα του νεαρού ηγέτη, στη σωρεία αυτών που ακολούθησαν! Μόλις προχθές η Πρωθιέρεια των Οικονομικών της ΝΔ η κ. Μιράντα Ξαφά επανέλαβε ότι δύο βασικοί υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης είναι οι κ. Κ. Καραμανλής και κ. Π. Παυλόπουλος.
Ο νέος Πρόεδρος αντί αν δώσει δείγματα στιβαρής και ρεαλιστικής πολιτικής έχοντας απέναντί του την οικονομική κρίση και την εξασθένηση αποτροπής, το ‘ριξε στα  “ευλογητάρια”. Δεν αφήνει λειτανία για λειτανία, δοξολογία για δοξολογία, συλλείτουργό για συλλείτουργό όπου και απαγγέλει, δακρύων, συγκινητικούς λόγους καλών την Παναγία και τους Αγίους να μας σώσουν. Έρχομαι γρήγορα να παρουσιάσω πρόσφατο σχόλιο του εξαίρετου δημοσιογράφου κ. Στέφανου Κασιμάτη με τίτλο “Και Πρόεδρος και Αρχιεπίσκοπος” (Καθημερινή 17/02/2017): Από την Πρέβεζα, όπου βρέθηκε για τις εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν του πολιούχου της, Αγίου Χαραλάμπους, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε την ακόλουθη δήλωση: “Ο Πολιούχος της Πρέβεζας Άγιος Χαράλαμπος, με τον βίο του αλλά και το μαρτύριό του, μας έχει κληροδοτήσει μιαν αιώνια παρακαταθήκη της Χριστιανοσύνης και ιδίως της Ορθοδοξίας, κυριολεκτικώς υπαρξιακή για τη Δημοκρατία μας και τον Πολιτισμό μας: την παρακαταθήκη της ανυπόκριτης Αγάπης για τον Άνθρωπο και τον Συνάνθρωπο, η οποία μετατρέπει την απλή κοινωνική συνύπαρξη σε αληθινή κοινωνία προσώπων, ικανή να εμπνεύσει τα κορυφαία αισθήματα του Αλτρουισμού και της Αλληλεγγύης”. Ο Προκόπης Παυλόπουλος θα μπορούσε θαυμάσια, εκτός από τα καθήκοντα του Προέδρου, να ασκεί και καθήκοντα Αρχιεπισκόπου. Δεν θυμάμαι άλλον προκάτοχό του να κινείται με παρόμοια άνεση στα πεδία της πολιτικής και της θρησκείας.

Αφήνω τον Άγιο Χαράλαμπο και έρχομαι, λίγο πιο πίσω, στην εορτή της Πολιούχου της Καλαμάτας Υπαπαντής (02.02). Ο κ. Πρόεδρος, συνοδευόμενος από τον έτερο πυλώνα της Ορθοδοξίας ΥΕΘΑ κ. Π. Καμμένο, μετά την λιτάνευση της εικόνας δήλωσε “Αντί για άλλη δήλωση θέλω σήμερα εδώ, στην Καλαμάτα, την πόλη της Παναγίας, και μέσα σ’ αυτούς τους ταραγμένους καιρούς για τον λαό μας, να επαναλάβω τους στίχους του Μεγαλυνάριου της Υπαπαντής του Κυρίου “Θεοτόκε η Ελπίς, πάντων των Χριστιανών, σκέπε, φρούρει, φύλαττε τους ελπίζοντας εις Σε”. 

Περιορίζομαι στις δύο αυτές δηλώσεις οι οποίες μας οδηγούν, απευθείας, στις παραμονές κατάρρευσης, της Κωνσταντινούπολης, όταν οι τύχες της είχαν αφεθεί, βασικά στο Θεό. Η Θεοτόκος να σκεπάζει, βεβαίως και να φρουρεί και να φυλάττει Λαό – ΕΔ. Αρκεί; Δεν απαιτείται μια ρεαλιστική αντιμετώπιση από τους Άρχοντες ώστε η χώρα να μπορέσει να περάσει από τη Σκύλα, τη Χάρυβδη, την λαίλαπα που εκεί  την οδήγησαν οι άφρονες αυτοί Άρχοντες; Να ξεφύγουμε από τον ΔΝΤ, τους δανειστές, τον Σόιμπλε, τις απειλές του Ερντογάν και να μπορέσουμε να επανακτήσουμε την εθνική κυριαρχία μας. Ο κ. Πρόεδρος δεν γνωρίζει το παλιό και διαχρονικό “Συν Αθηνά και χείρα κίνει” τούθ’ όπερ σημαίνει κίνησε το ένα χεράκι σου προς την τσέπη και το άλλο στις αδιάντροπες παρειές των Αρχηγών των Κομμάτων που δεν εννοούν να συνεννοηθούν; Ο Λαός, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται τα στελέχη των ΕΔ έχει υποστεί αιματηρές μειώσεις των αποδοχών τους ενώ οι Αρχηγοί, οι πολιτικοί, ΟΥΔΕΜΙΑ!

Ο κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Δεί τον άρχοντα παυόμενον της Αρχής μη πλουσιώτερον αλλά ενδοξότερον γέγονεν
Βίων (Στοβαίου Ανθολόγιον)

Επαναλαμβάνω ότι το μέγιστο σημερινό πρόβλημα της Ελλάδος είναι η θλιβερή απουσία πολιτικών με διορατικότητα, ουσιώδη ευφυΐα, προσήλωση στα συμφέροντα των πολιτών και ελάχιστο πατριωτισμό. Οι πατριδοκάπηλοι αφθονούν!

Το αξίωμα του ΠτΔ είναι εξαιρετικά τιμητικό, αλλά, όπως δείχνουν τα πράγματα, εξίσου προσοδοφόρο. Το 2010, όταν πια ο ΓΑΠ έχει παραδώσει, ασυνείδητα, το Κράτος και την Εθνική Κυριαρχία στο ΔΝΤ και τους δανειστές, οι μισθοί – συντάξεις περιεκόπησαν κατά 50%, φούντωσε η ανεργία, ο κ. ΠτΔ ελάμβανε ετησίως (βάσει νόμου της εποχής Καραμανλή Α’) 373.000 ευρώ. 
Ειρήσθω εν παρόδω, ότι τα πάντα στο Προεδρικό Μέγαρο είναι πληρωμένα, μέχρι και το βερνίκι των υποδημάτων του Προέδρου. Ο κ. ΠτΔ δεν ξοδεύει ούτε ένα cent Αυτό σημαίνει ότι από μια διπλή θητεία (10 χρόνια) απέρχεται από το Προεδρικό Μέγαρο με βαλίτσα περιέχουσα το ευτελές ποσό των 3,5 εκ. ευρώ, κι αφήστε τον γερό Βίωνα να λέει τα δικά του.

Την ίδια ώρα που ο κ. Κ. Παπούλιας, αμέριμνος, εισέπραττε το θηριώδες αυτό ποσόν ο συνάδελφός του της Ιταλίας κ. Ναπολιτάνο ελάμβανε 240.000 ευρώ ετησίως, ο Βασιλιάς της Ισπανίας 292.752 ευρώ και η κ. Μέρκελ 200.000 ευρώ.

Σας θυμίζω ότι στις δαγκάνες του ΔΝΤ βρέθηκε και η Πορτογαλία. Ως πρώτο μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης ο τότε Πορτογάλος Πρόεδρος  πρότεινε περικοπή της αποζημιώσεως του από 220.000 ευρώ σε 85.670 ευρώ. Εδώ ουδεμία πρόθεση εκδηλώθηκε από τον κ. Πρόεδρο. Αργότερα, και περί το τέλος της θητείας του, κάτω από την γενική κατακραυγή, λέγεται ότι παραιτήθηκε των αποδοχών του. Ουδέν ανακοινώθηκε επισήμως. Σημειώνω, επί πλέον, ότι το Προεδρικό Μέγαρο αποτελεί το δεύτερο Πρυτανείο κομματικών αργόσχολων μετά τη Βουλή. Κόσμος και κοσμακης…

Σήμερα έχουμε μια ασαφή εικόνα των απολαβών. Ουδέν ανακοινώνεται. Μη διασταυρωμένες πληροφορίες φέρουν τον κ. πρόεδρο εισπράττοντα 14.561 ευρώ μηνιαίως δηλαδή 174.732 ευρώ ετησίως, συν έξοδα παράστασης, συν αποζημιώσεις εξωτερικού, όταν ταξιδεύει.

Οι τ. Πρόεδροι λαμβάνουν το ήμισυ, ήτοι 7.261 ευρώ μηνιαίως με πληρωμένα έξοδα κινήσεως, τηλέφωνα, έξοδα γραφείων, συν ένα αριθμό γραμματέων (!)…. Και μια πολυάριθμη φρουρά ασφαλείας.

Επειδή το κλίμα βάρυνε, και για να ευθυμήσουμε, θα παραθέσω ένα απόφθεγμα του μεγάλου Γάλλου Πολιτικού Ζωρζ Κλεμανσώ “Τα δύο πιο άχρηστα πράγματα στον κόσμο είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Προστάτης”. Ο κ. Π. Παυλόπουλος, που δακρύζει για την οικτρή κατάσταση στης χώρας και την φτωχοποίηση του λαού, δεν είχει διανοηθεί να περιορίσει την μηνιαία αμοιβή του στο συμβολικό ποσό των 1.000 ευρώ και να διαθέσει το υπόλοιπο σε κοινωνικές ανάγκες και ανταλλακτικά των ΕΔ; Τι ωραία τα έλεγε ο γεροβίωνας…

Μια ιδιαίτερη περίπτωση

Την 8/8/15 η εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ δημοσίευσε το εξής σχόλιο “Αρμόδιος του ΥΠΟΙΚ παρεκάλεσε τους τ. Προέδρους να δεχθούν κάποια μείωση στη σύνταξή τους. λόγω του δημοσιονομικού προβλήματος. Ο κ. Χρ. Σαρτζετάκης, εξανέστη και αρνήθηκε…” . Όπως πληροφορηθήκαμε, ο αείμνηστος κ. Στεφανόπουλος ουδεμία αντίρρηση είχε.

Ο εξοχότατος τ. Πρόεδρος όταν του δίδεται η ευκαιρία δημοσιεύει άρθρα ή προβαίνει σε δηλώσεις εκφράζων τον αποτροπιασμό του για την απαξίωση της χώρας, την ανεργία των νέων και κριτικάρει, δριμύτατα, τις πολιτικές που φτωχοποίησαν τον Ελληνικό λαό, ζητάει να επιδείξουμε κουράγιο και υπομονή. 

Ειλικρινά τον ακούω πάντα με περίσκεψη, σεβασμό και συγκίνηση πλην όμως σημειώνω τα εξής:
  • οικογένεια κ. Χ.Σ. είναι διμελής άνευ ενοικίου. Ο ίδιος λαμβάνει δύο συντάξεις. Η μία του Αρεοπαγίτου και η δεύτερη τ. ΠΔ που προανέφερα. Η κ. Ε.Σ., σύζυγός, λαμβάνει σύνταξη ανωτάτου Κρατικού Λειτουργού. Διμελής οικογένεια, λοιπόν  τριών συντάξεων (πέραν αυτών, η οικογένεια διαθέτει δωρεάν κίνηση – αυτοκίνητα με οδηγούς – τηλεφωνία. γραμματείς και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Ακόμη και πολυμελή φρουρά ασφαλείας για την φύλαξη του τ. Προέδρου. Ποιος τον απειλεί; Φαίνεται όμως να μην είναι επαρκείς γιατί προ τριετίας και επί Προεδρίας του, αλήστου μνήμης, κ. Καρόλου Παπούλια η κ. ΕΣ προσελήφθη στο Προεδρικό Μέγαρο ως “μετακλητή” (!!!). Και δεν φτάνει αυτό, την επόμενη, με έτερον ΦΕΚ, μετετέθη στο Γραφείο του τ. Προέδρου, συζύγου της, δηλαδή στο σπίτι της! Αν κάτω από τα ανωτέρω είναι ανακρίβεια θα ζητήσω, γονυπετώς, συγγνώμη.
Επίσης, σημειώνω ότι η κ. Πετρούλα Σαρτζετάκη, θυγατέρα του τ. Προέδρου, εξέχουσα οικονομική επιστήμων, και ακριβολογώ,, μόλις περάτωσε τις σπουδές της “ανιχνεύθηκε” από τον σπουδαίο και γνωστό ρουσφετολόγο Υπουργό κ. Π. Κουρουμπλή (προσφορά του ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ για να διδάξει Τεχνολογίες ρουσφετολογισμού) ο οποίος την διόρισε σε κορυφαία θέση του Υ. Υγείας. Δεν έχω καμία ένσταση, ειλικρινά, για την αξία και τις ικανότητες της κ. ΠΣ αλλά γνωρίζω ότι τουλάχιστον 200 ακόμη νέες επιστήμονες, άνεργες, έχουν περίπου τα ίδια προσόντα. Μερικές και με παιδιά. Θα έπρεπε, λοιπόν, ο σοσιαλιστής και αμερόληπτος “Αριστερός¨ Υπουργός, να προκηρύξει τη θέση, να δει και άλλες υποψηφιότητες και να καταλήξει στην κ. ΠΣ. Αυτό νομίζω ότι θα επιθυμούσε και ο τ. Πρόεδρος. Φαίνεται ότι του διέφυγε να το απαιτήσει.

Για να τα τελειώνω, γιατί ήδη μακρηγόρησα, έρχομαι σε Υπουργούς και βουλευτές, οι οποίοι από την έναρξη της κρίσης μέχρι σήμερα ΟΥΔΕΜΙΑ υπέστησαν οικονομική φθορά. Κατ’ αρχήν προκλητικά αποδέχονται το προνόμιο – ντροπής, να φορολογούνται μόνο κατά 30% τα εισοδήματά τους ενώ παντός Έλληνα ….. 100%. Η Κυβέρνηση της Αριστεράς δεν κατάργησε αυτό το αίσχος. Για να μην κατατρίβώ σε λεπτομέρειες, έκαστος βουλευτής συγκεντρώνει μηνιαίως γύρω στις 10.000 ευρώ πέραν των προνομίων! Ατελής τηλεφωνία, ταχυδρομική υπηρεσία, παραχώρηση γραφείων, αυτοκινήτων, εισιτηρίων αλε-ρετουρ στην εκλογική περιφέρεια, 4 υπάλληλοι 2ημελής φρουρά (σ.σ. σε ποιο άλλο κράτος της Ευρώπης διατίθενται σε βουλευτή 4 υπάλληλοι, αυτοκίνητα, φρουρά;). Οι κ. Εθνοπατέρες λοιπόν δεν διανοήθηκαν να παραιτηθούν μερικών προνομίων τους υπέρ των πτωχών και της Άμυνας, τα δε ευαγή κόμματα από ΚΚΕ ως ΧΑ, να προτείνουν μείωση των αριθμών τους από 300 σε 200… Κατά τ’ άλλα παρουσιάζονται στη τηλεόραση και στις ιδιαίτερες περιφέρειες τους κλαίγοντες και οδυρόμενοι για την φτωχοποίηση. Ενώ ουδείς εχέφρων πολίτης σκέφθηκε να τους πετάξει μερικές σάπιες ντομάτες.

Κτηνώδης αδιαφορία και έλλειψη τσίπας

Αναφέρομαι σε δύο επικαιρότατα θέματα και κλείνω:
  • Πέραν του χρέους, δανείων, φτώχειας κ.λπ. η χώρα υποφέρει και αφανίζεται από τα τροχαία. Δύο χιλιάδες πολίτες το χρόνο σκοτώνονται, οι περισσότεροι νέοι. Αν αυτό προστεθεί στην υπογεννητικότητα, σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν κληρωτοί. Ένας βέβαιος λόγος της θυσίας αυτής στον Μολώχ των δρόμων αποδίδεται στην ανεπάρκεια αστυνόμευσης.  Η ελίτ της Χώρας, δυστυχώς, με τις ευλογίες της εκάστοτε Κυβέρνησης, απασχολεί άνω των 3500 αστυνομικών για φρούρηση «υψηλών προσώπων» (ο Δίας να τα κάνει υψηλά πρόσωπα αυτές τις ασημαντότητες). Το «συνδικάτο» ομοφώνως, απαιτεί την διάθεση φρουρών οι περισσότεροι των οποίων χρησιμοποιούνται ως μπατλερς, κηπουροί, οδηγοί κυριών κ.λπ. Και ο κόσμος μακελεύεται στους δρόμους. Κτηνωδία, ντροπή… Ιδιαίτερα για τον σημερινό υπουργό, τ. Αξιωματικό, κ. Ν. Τόσκα. *
  • Οι ίδιοι άθλιοι και απάτριδες που μας οδήγησαν στην καταστροφή επιθυμούν, διακαώς, να μας ξανασώσουν. Στο φόρουμ των Δελφών προσήλθαν όλοι να ομιλήσουν, προτείνοντας συνταγές σωτηρίας, με επικεφαλής  τον κορυφαίο υπεύθυνο τ. Πρωθυπουργό κ. Κων. Σημίτη ο οποίος σε ουδεμία αυτοκριτική προέβη. Λησμονεί το Χρηματιστήριο, το όργιο των Ολυμπιακών, το συμπόσιο των Εξοπλισμών, το φιάσκο της Ύμιας, τις πολιτιστικές Πρωτεύουσες τους δανεισμούς κ.α κ.α. Ανερυθρίαστους και αναίσχυντους χειροκροτήθηκε από τους πάσης φύσεως συναδέλφους που συνέρρευσαν στους Δελφούς. Δεν έλειψε ούτε ο κ. ΓΑΠ, ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, ο κ. Ε. Βενιζέλος, ο κ. Γαρουφάκης κ.α. Μπορεί σήμερα, κάθε προβληματιζόμενος πολίτης, να περιμένει σωτηρία απ’ αυτόν τον συρφετό;
  • 49 τ. βουλευτές αρνούνται να επιστρέψουν άτοκο δάνειο που έλαβαν από τη Βουλή. Καλά κάνουν. Αυτοί είναι άλλη φυλή.
  • Τον Μάιο του 2016, με τον ίδιο νόμο που η Κυβέρνηση μείωνε τις συντάξεις, καταργούσε του ΕΚΑΣ και διόγκωνε τις ασφαλιστικές εισφορές έκανε ένα μικρό δωράκι 1000 έως 2000 ευρώ στα μέλη της συντεχνίας, δηλαδή τους βουλευτές. Καταργούσαν το ιδιαίτερο καθεστώς ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για τα πολιτικά πρόσωπα. Ζήτω η συντεχνία!!!
  • Εφόσον δεν υπήρξε Νέμεσις, εφόσον ουδείς των εγκληματισάντων εδιώχθη, η Χώρα δεν έχει τύχη. 
* Μπορεί ο Κος Υπουργός, εφόσον διαθέτει ελάχιστα μόρια της συνείδησης του καθήκοντος, να μας ανακοινώσει πόσα περιπολικά και αστυνομικοί διατίθενται στον κ. Γ. Παπανδρέου, Κ. Καραμανλή, Α. Σαμαρά,  Χρ. Σαρτζετάκη, στις χήρες Παπανδρέου κ.α. Και πόσα ένα Σάββατο πρωί για την προστασία του χύδην όχλου στον αυτοκινητόδρομο Αθήνας – Λαμίας ή Αθήνας – Κορίνθου.

* Ο Κων. Φράγκος είναι Υπ/γος  Ε.Α. – Αναλυτής Αμυντ. Θεμάτων – Συγγραφέας – DEA Πανεπ. Σορβόνης – PARIS I στην Άμυνα
Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Πώς γιορτάζεις σε μια εποχή μεγάλης ανησυχίας, πώς διασκεδάζεις εν μέσω ενός οικογενειακού διαζυγίου και πώς πανηγυρίζεις μία επέτειο όταν οι σύμμαχοι προβλέπουν το τέλος σου;» διερωτάται ο βετεράνος ανταποκριτής του BBC στις Βρυξέλλες. Ακολουθούν αποσπάσματα από το άρθρο του Γκάβιν Χιούιτ για το μέλλον της ενωμένης Ευρώπης:
«Σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες, στις 25 Μαρτίου, οι ηγέτες της Ευρώπης θα μαζευτούν στην πλατεία του Καπιτωλίου, που σχεδιάστηκε από τον Μιχαήλ Αγγελο, για να προσπαθήσουν να απαντήσουν σε αυτές τις ερωτήσεις. Θα είναι στη Ρώμη για να γιορτάσουν την εξηκοστή επέτειο από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης με την οποία ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, ο προπομπός της ΕΕ.

Η Συνθήκη της Ρώμης καθόρισε τον στόχο της Ενωσης για "όλο και στενότερη ένωση ανάμεσα στους λαούς της Ευρώπης". Σήμερα, γίνεται συζήτηση ότι "η Ρώμη πρέπει να γίνει πάλι η αρχή για ένα νέο κεφάλαιο". Η Ωδή στη Χαρά, ο αποκαλούμενος εθνικός ύμνος της Ευρώπης, θα ακουστεί χωρίς αμφιβολία, ενώ θα υπάρξει και πορεία για την Ευρώπη και την ευρωπαϊκή ιδέα μέσα στους ρωμαϊκούς δρόμους.

Αλλά είναι τόσες οι ανασφάλειες που περιβάλλουν την περίσταση που οι Ιταλοί ανησύχησαν πως η πρωθυπουργός της Βρετανίας Τερέζα Μέι μπορεί να ενεργοποιήσει το Αρθρο 50 για το Brexit κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας του Μαρτίου, χαρακτηρίζοντάς εκ των προτέρων μια τέτοια κίνηση ως εχθρική.

Κρίση εμπιστοσύνης

Είναι εύκολο να πανηγυρίζεις συμφωνώντας ότι η Ευρώπη είναι "το πιο επιτυχημένο ειρηνευτικό εγχείρημα της εποχής μας". Αλλά η κρίση εμπιστοσύνης στο ευρωπαϊκό σχέδιο είναι εμφανής. Φαίνεται και στη "Λευκή Βίβλο", τα πέντε σενάρια που παρουσίασε ο πρόεδρος της Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ για το μέλλον της ΕΕ μετά το Brexit. Η Κομισιόν, κανονικά ένας ένθερμος υποστηρικτής της Ενωσης, προειδοποίησε ότι η ΕΕ φαίνεται σήμερα "είτε πολύ απόμακρη είτε πολύ παρεμβατική στην καθημερινή ζωή" των πολιτών.

Η "Λευκή Βίβλος" είναι μία άσκηση στη δειλία. Ορίζει πέντε διαφορετικές επιλογές: να συνεχίσει να υπάρχει η ΕΕ ως έχει σήμερα, να επιστρέψει απλώς στην κοινή αγορά, να κάνει "λιγότερα αλλά πιο αποτελεσματικά, να προχωρήσουν σε διαφορετικά επίπεδα ολοκλήρωσης όσες χώρες θέλουν και μπορούν (η λεγόμενη Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων) και να προχωρήσει προς τον φεντεραλισμό (Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης). "Η διαρκώς στενότερη ένωση" δεν αναφέρθηκε καθόλου.

Η ευρωπαϊκή φωνή ακούγεται αβέβαιη επειδή το πρόγραμμα βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές θέτουν έναν υπαρκτό κίνδυνο για την Ενωση. Η Μαρίν Λεπέν κατεβαίνει στις εκλογές κατά του "αντιδημοκρατικού τέρατος", όπως αποκαλεί την ΕΕ. Δεν αναμένεται να κερδίσει τον κρίσιμο δεύτερο γύρο, αλλά μερικές πρόσφατες δημοσκοπήσεις έχουν ανησυχήσει τις αγορές και τους ευρωπαίους ηγέτες.

Το πολιτικό κατεστημένο της Ευρώπης στοιχηματίζει στον ανεξάρτητο κεντρώο υποψήφιο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος είναι ευρωπαϊστής, υποστηρικτής της γαλλογερμανικής σχέσης και της παγκοσμιοποίησης.

Ακόμα και αν η Ευρωπαϊκή Ενωση βγει αλώβητη από μια χρονιά κρίσιμων εκλογών στην Ολλανδία, στη Γαλλία και στη Γερμανία, θα αντιμετωπίζει ακόμα θεμελιώδη ερωτήματα για το μέλλον της. Για πολλούς ευρωβουλευτές, η "περισσότερη Ευρώπη" είναι πεπρωμένο. Αλλά λίγοι πιστεύουν ότι έφτασε η ώρα για περισσότερη μείωση της εθνικής κυριαρχίας.

Η πλειοψηφία των ευρωπαίων ηγετών πιστεύει στη διεύρυνση της ενιαίας αγοράς, όπου αυτό είναι δυνατό. Τείνουν προς τη θέσπιση ενός Ευρωπαϊκού Ταμείου με κοινή φορολογία. Για άλλους, συμπεριλαμβανομένης της Ανγκελα Μέρκελ και της Κομισιόν, η προτεραιότητα είναι η προστασία των εξωτερικών συνόρων και η απόδειξη πως η Ευρώπη μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό της. Και ενώ η ΕΕ είναι ήδη μία Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, οι χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης ανησυχούν ότι θα γίνουν Ευρωπαίοι δεύτερης κατηγορίας.

Πιο ρεαλιστική προσέγγιση

Οι δημοσκοπήσεις προσφέρουν κάποιες καθησυχαστικές ειδήσεις για τους ηγέτες της Ευρώπης. Οι τέσσερις ελευθερίες, συμπεριλαμβανομένης της ελεύθερης μετακίνησης, παραμένουν δημοφιλείς, όπως και το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών Erasmus. Ακόμα και σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, η πλειοψηφία παραμένει υπέρ της παραμονής στο ευρώ.

Ωστόσο, η ανασφάλεια που έφερε η παγκοσμιοποίηση έχει προκαλέσει αντιδράσεις. Σε αυτές τις ταραγμένες εποχές, καθώς η Ευρώπη σκέφτεται για το μέλλον της, αρχίζουμε να βλέπουμε μία πιο ρεαλιστική προσέγγιση θεμάτων όπως είναι η μετανάστευση και η άνοδος των ακραίων εθνολαϊκιστών. Στις 25 Μαρτίου η Ευρώπη θα γιορτάσει, αλλά το μέλλον της θα στηριχθεί μάλλον σε μικρά βήματα παρά σε μεγάλα όνειρα».

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Από τα 3 εκατομμύρια ανθρώπους τουρκικής καταγωγής που ζουν στη Γερμανία το 1,4 εκατομμύριο έχει δικαίωμα ψήφου στις εκλογές που διεξάγονται στην Τουρκία

Η τουρκική κοινότητα της Γερμανίας, που μετρά περίπου 3 εκατομμύρια μέλη, αποτελεί για τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μια σημαντική εκλογική δεξαμενή ενόψει του δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου για την ενίσχυση των εξουσιών του.

Οι σχέσεις μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας ήταν ήδη τεταμένες και οι τόνοι έχουν ανέβει ακόμη περισσότερο τις τελευταίες ημέρες μετά την ακύρωση από τις γερμανικές αρχές πολλών εκδηλώσεων υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα, στις οποίες θα συμμετείχαν Τούρκοι αξιωματούχοι.

1,4 εκατομμύριο ψηφοφόροι

Η εκλογική δεξαμενή που αποτελούν οι Τούρκοι της Γερμανίας είναι σημαντική για τον ισλαμοσυντηρητικό πρόεδρο: από τα 3 εκατομμύρια ανθρώπους τουρκικής καταγωγής που ζουν στη Γερμανία το 1,4 εκατομμύριο έχει δικαίωμα ψήφου στις εκλογές που διεξάγονται στην Τουρκία.

Έτσι η Γερμανία αποτελεί την τέταρτη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια με βάση των αριθμό των ψηφοφόρων, μετά την Κωνσταντινούπολη, την Άγκυρα και τη Σμύρνη.

Τούρκοι αξιωματούχοι πηγαίνουν συχνά στη Γερμανία ζητώντας υποστήριξη, ενώ ο Ερντογάν χαίρει μεγάλης δημοτικότητας μεταξύ των Τούρκων μεταναστών εκεί.

Στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2015 το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) ψήφισε το 59,7% των Τούρκων που ζει στη Γερμανία. Το ποσοστό του στην Τουρκία ήταν 49,5%.

Η εκλογική αυτή περιφέρεια έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς φαίνεται ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα είναι αμφίρροπο, σύμφωνα με τους αναλυτές.

«Το δικαίωμα ψήφου για τους Τούρκους του εξωτερικού ορίστηκε για τις προεδρικές εκλογές του 2014. Μόλις το 10% εξ αυτών πήγαν να ψηφίσουν. Στις βουλευτικές εκλογές του 2015 το ποσοστό ήταν 50%», εξηγεί ο Ζαν Μαρκού καθηγητής στο Sciences Po της Γκρενόμπλ.

«Αντίθετα με τους λαϊκούς προκατόχους του, το AKP πάντα μιλά με τη διασπορά», προσθέτει.

Φόβος εισαγωγής των συγκρούσεων

Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016 η Άγκυρα ξεκίνησε ένα κύμα διώξεων, με την ένταση να οξύνεται στη Γερμανία μεταξύ των υποστηρικτών και των αντιπάλων του Ερντογάν.

Παρόλο που τα επεισόδια μεταξύ των δύο στρατοπέδων παραμένουν μέχρι σήμερα σποραδικά, το Βερολίνο φοβάται ότι η εσωτερική τουρκική διαμάχη θα οξυνθεί από την τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία.

Εξάλλου στη Γερμανία ζει μια μεγάλη κουρδική κοινότητα, περίπου ενός εκατομμυρίου ανθρώπων, προκαλώντας φόβους για εισαγωγή στο γερμανικό έδαφος και της διαμάχης μεταξύ Άγκυρας και Κούρδων. Πολύ περισσότερο τώρα που ένας από τους κύριους στόχους των διώξεων στην Τουρκία είναι οι Κούρδοι.

Γκασταρμπάιτερ

Η τουρκική διασπορά στη Γερμανία έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του 1960, όταν η πρώην Δυτική Γερμανία που αντιμετώπιζε έλλειψη σε εργατικά χέρια για να τροφοδοτήσει «το οικονομικό θαύμα» της, κατακλύστηκε από εκατοντάδες χιλιάδες ξένους εργάτες.

Πολλοί από αυτούς παρέμειναν στη Γερμανία, όπου πήγαν και οι συγγενείς τους.

Με την πάροδο των ετών πολλές έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι Τούρκοι αυτοί δεν κατάφεραν να ενσωματωθούν στη γερμανική κοινωνία, κάτι που έχει παραδεχθεί και η καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέες απειλές για ακύρωση της συμφωνίας με την Ε.Ε. για το μεταναστευτικό εξαπέλυσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Όπως ανέφερε μιλώντας στο CNN-Turk, οι συμφωνίες της Άγκυρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, περιλαμβανομένης της συμφωνίας για τον περιορισμό της εισροής προσφύγων και μεταναστών στην Ευρώπη, θα τεθούν σε κίνδυνο, αν η Ένωση δεν προχωρήσει στην απελευθέρωση της παροχής αδειών εισόδου για τους Τούρκους.

Σημείωσε ότι η χώρα του θα παρουσιάσει ένα τελικό κείμενο στην ΕΕ «και είτε θα ακυρωθούν όλα, περιλαμβανομένης της απελευθέρωσης της παροχής αδειών εισόδου και της συμφωνίας για το μεταναστευτικό, είτε θα εφαρμοστούν όλα».

Η Τουρκία και η ΕΕ κατέληξαν πέρυσι σε συμφωνία για τον περιορισμό της ροής των προσφύγων και των μεταναστών που περνούν στην Ευρώπη από την Τουρκία, με αντάλλαγμα την παροχή δισεκατομμυρίων ευρώ σε βοήθεια στην Άγκυρα και την άρση των απαιτήσεων για την έκδοση αδειών εισόδου για τους Τούρκους πολίτες.

Τα μαζεύει ο Τσαβούσογλου για Γερμανία: Μόνο με τον διάλογο λύνονται τα προβλήματα

Στην ένταση που υπάρχει το τελευταίο διάστημα στις γερμανοτουρκικές σχέσεις, αναφέρθηκε, σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο τουρκικό πρόγραμμα της Deutsche Welle, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος επισκέφθηκε χθες τη Διεθνή Έκθεση Τουρισμού ITB στο Βερολίνο μαζί με τον Γερμανό ομόλογό του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ.

Οι δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν περί ναζιστικών πρακτικών προκάλεσαν πλήθος αντιδράσεων στη Γερμανία.

Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε σχετικά επ΄ αυτού:

«Το θέμα του ναζισμού είναι ένα ευαίσθητο θέμα για τη Γερμανία, το ξέρουμε αυτό. Ωστόσο ορισμένες εξελίξεις και τάσεις στην Ευρώπη που συνέβησαν το τελευταίο διάστημα μας θυμίζουν πραγματικά πολύ την ατμόσφαιρα πριν από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ρατσισμός που βιώνουμε σε αυτό το κομμάτι της γης, η ξενοφοβία και η έλλειψη ανεκτικότητας είναι αδιαμφισβήτητες καταστάσεις. Με τη δήλωση του ο Ερντογάν εννοεί βασικά ότι τέτοιες πρακτικές θυμίζουν την εποχή των Ναζί. Έχουμε αφήσει πίσω μας αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας και δεν επιτρέπεται να ξαναγυρίσουμε εκεί. Το μήνυμα είναι ότι δεν επιτρέπεται να επαναφέρουμε τις πρακτικές εκείνης της εποχής στην Ευρώπη μας, στη Γερμανία ή στην Τουρκία. Η σύγκριση με τον ναζισμό δεν σημαίνει ότι κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο είναι ναζιστής, αλλά αφορά κάποιες πρακτικές».

Eνα επιπλέον ακανθώδες θέμα ανάμεσα στις δύο χώρες είναι η σύλληψη και η φυλάκιση του ανταποκριτή της εφημερίδας Die Welt Ντενίζ Γιουτζέλ.

Στην ερώτηση εάν το θέμα απασχόλησε τις συνομιλίες των δυο πολιτικών, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών απάντησε:

«Όταν συζητούνται τέτοια θέματα η Γερμανία έχει πάντα την ίδια απάντηση: η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι ανεξάρτητη. Στην Τουρκία όμως υπάρχει επίσης Δικαιοσύνη και υπάρχουν διωκτικές αρχές. Οι έρευνες στην υπόθεση του Ντενίζ Γιουτζέλ συνεχίζονται. Ο Ντενίζ Γιουτζέλ δεν συνελήφθη επειδή εργαζόταν ως δημοσιογράφος στην Τουρκία. Συνελήφθη εξαιτίας παράνομων δραστηριοτήτων, οι οποίες είναι γνωστές στη Γερμανία και οι οποίες είναι παράνομες τόσο σύμφωνα με το τουρκικό δίκαιο όσο σύμφωνα και με το γερμανικό δίκαιο. Δεν μπορούμε να γνωστοποιήσουμε τις λεπτομέρειες διότι συνεχίζονται οι έρευνες».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καψύλης Αλέξανδρος

Τρεις στους τέσσερις Γάλλους απορρίπτουν κατηγορηματικά την έξοδο της χώρας τους από την Οικονομική και Νομισματική Ενωση της Ευρώπης. Θα σκεφτόταν κανείς ότι πρόκειται για τους ψηφοφόρους της Μαρίν Λεπέν στις επικείμενες προεδρικές εκλογές καθώς η υποψηφία του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου που υπόσχεται προεκλογικά στους πολίτες τη διενέργεια δημοψηφίσματος με το ερώτημα της παραμονής ή όχι στη ζώνη του ευρώ συγκεντρώνει δημοσκοπικά το 26% των προτιμήσεων.

Στην πραγματικότητα οι πολέμιοι του ευρώ δεν περιορίζονται όμως εντός των πολιτικών ορίων του εσωστρεφούς και μισαλλόδοξου Εθνικού Μετώπου. Ανιχνεύονται και σε άλλα κόμματα, κυρίως της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Κατά συνέπεια, εφόσον 75% των γάλλων ψηφοφόρων εκφράζονται υπέρ του κοινού νομίσματος συμπεραίνει κανείς ότι την παραμονή στο ευρώ υποστηρίζουν και κάποιοι ψηφοφόροι της Λεπέν, οι οποίοι αν και διαφωνούν με τη στρατηγική αυτή άποψή της δηλώνουν ότι για δικούς τους, προσωπικούς, λόγους θα την υποστηρίξουν στις εκλογές του προσεχούς Απριλίου και Μαΐου.

Το γεγονός είναι ότι η συζήτηση για το ευρώ, τα οφέλη και τις αρνητικές του συνέπειες έχει φουντώσει στη Γαλλία. Η Μαρίν Λεπέν διαψεύδει τους καταστροφολόγους που προβλέπουν δεινά για τη χώρα σε περίπτωση επιστροφής στο φράγκο και καταγγέλλει τη «στρατηγική του φόβου» που καλλιεργούν οι ευρωπαϊστές. Οι γαλλικές εφημερίδες διοργανώνουν δημόσιες συζητήσεις μέσω του Διαδικτύου, προσφέροντας στους αναγνώστες τους τη δυνατότητα να εκθέσουν τις απόψεις τους και συχνά να διασταυρώσουν τα ξίφη τους.

«Στο έλεος των αγορών»

«Δεν προβλέπεται έξοδος από την ευρωζώνη. Η διαδικασία εξόδου που θα επιλέξει η Λεπέν είναι ένα ερώτημα που ούτε η ίδια μπορεί να απαντήσει» παρατηρεί ένας αναγνώστης της εφημερίδας «Le Figaro», η οποία εντός μόλις ενός 24ώρου συγκέντρωσε 1.500 απόψεις γάλλων πολιτών για το Frexit. Ενας άλλος αναγνώστης της εφημερίδας που υπογράφει ως «Qara» συμφωνεί και συμπληρώνει ότι «η ξαφνική έξοδος από την ευρωζώνη θα έριχνε το φράγκο στο έλεος των αγορών και της κερδοσκοπίας».

Ο «Gautier L.» θεωρεί ότι θα έπρεπε να προετοιμαστούν η οικονομία και τα δημόσια οικονομικά της χώρας προτού δρομολογηθεί μια τόσο μεγάλη αναταραχή όπως είναι αυτή που φέρνει η έξοδος από το ευρώ, για να προσθέσει ότι «το Frexit είναι καθαρή τρέλα». Από την άλλη ο «Helium13» θεωρεί ότι η οικονομία δεν είναι μια «επιστήμη ακριβείας», επομένως «ουδείς μπορεί να αποτολμήσει ακριβείς προβλέψεις». Ο «Pjou6941» θεωρεί ότι «οι συνέπειες του προγράμματος του Εθνικού Μετώπου θα φανούν έπειτα από 5 ή 6 χρόνια» και θυμίζει ότι «εκείνοι που μας έλεγαν ότι η Ευρώπη του ευρώ θα είναι το Ελντοράντο είναι οι ίδιοι που απέτυχαν να δουν την κρίση του 2008 να έρχεται».

Το Ινστιτούτο Montaigne

Στα τέλη Φεβρουαρίου, πάντως, το ανεξάρτητο γαλλικό Ινστιτούτο Montaigne με έκθεσή του προειδοποίησε ότι η έξοδος της Γαλλίας από το ευρώ και η επιστροφή στο φράγκο θα στοίχιζε μακροπρόθεσμα στην οικονομία της χώρας 9 μονάδες του ΑΕΠ και 500.000 θέσεις εργασίας. Την περασμένη Τετάρτη μιλώντας στη γαλλική τηλεόραση η Λεπέν δυσκολεύτηκε πολύ για να αντικρούσει τα πορίσματα της έρευνας.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, τον πρώτο χρόνο της εξόδου της Γαλλίας από το ευρώ το ΑΕΠ της χώρας θα υποχωρούσε κατά 2,3%. Στη συνέχεια η οικονομία θα ανέκαμπτε αλλά σωρευτικά έπειτα από 15 χρόνια οι απώλειες σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη θα ήταν της τάξεως του 9% του ΑΕΠ (του σημερινού εξυπακούεται). Συνολικά, δηλαδή, σε ορίζοντα 15ετίας οι απώλειες για τη Γαλλία εκτιμώνται από το Montaigne σε 180 δισ. ευρώ.

Πρόκειται για ένα μέσο σενάριο του ερευνητικού κέντρου, που διατύπωσε δύο ακόμα σενάρια. Το ευνοϊκό σενάριο προβλέπει απώλεια 0,6% του ΑΕΠ τον πρώτο χρόνο και απώλεια 4% σε ορίζοντα 15ετίας, ενώ το δυσμενές προβλέπει βραχυπρόθεσμες απώλειες 3,2% και μακροπρόθεσμες 13%.

Άλλα νούμερα

Ο οικονομικός σύμβουλος της Λεπέν Φιλίπ Μιρέ από την πρώτη στιγμή απέρριψε ως αβάσιμα τα πορίσματα και αδιανόητη την προβληματική τής έρευνας. «Η έρευνα του Institut Montaigne είναι απολύτως κενή περιεχομένου» είπε. «Δεν καταλαβαίνω από πού προκύπτουν τα νούμερα αυτά» πρόσθεσε και επικαλέστηκε μια άλλη έρευνα που είχε διενεργηθεί και δημοσιευθεί το 2013 από τον οικονομολόγο Ζακ Σαπίρ.

Η έρευνα εκείνη προέβλεπε για τη Γαλλία, σε περίπτωση που εγκαταλείψει το ευρώ, ανάπτυξη 3% τα δύο πρώτα χρόνια και 800.000 νέες θέσεις εργασίας! Ο Σαπίρ είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris X της Ναντέρ, με ειδίκευση στη ρωσική οικονομία, πολιτικά αυτοπροσδιορίζεται στα «αριστερά της Αριστεράς» ενώ υποστηρίζει το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης.

Η συγκριτική παρατήρηση

Οι υπολογισμοί του Ινστιτούτου Montaigne εδράζονται σε προβλέψεις εξελίξεων που θα επισυνέβαιναν μετά την έξοδο της Γαλλίας από την ευρωζώνη. «Σε περίπτωση εγκατάλειψης του ευρώ θα είχαμε μια υποτίμηση του φράγκου κατά 15% έως 20%» εκτιμά ο υποδιευθυντής του Ινστιτούτου Σαρλ Νικολά. Ο γάλλος οικονομολόγος αναφέρει το παράδειγμα της βρετανικής στερλίνας που έχασε περίπου το 10% της αξίας της μετά την ψήφο των Βρετανών για έξοδο της χώρας τους από την ΕΕ.

Η Μαρίν Λεπέν δεν αρνείται ότι θα υποτιμηθεί το γαλλικό φράγκο. Αλλά θεωρεί ότι αυτό θα γίνει προς όφελος της ανταγωνιστικότητας των γαλλικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές. Εδώ θα παρατηρούσε κανείς ότι ούτε η υποψήφια πρόεδρος της Γαλλίας και το οικονομικό επιτελείο της ούτε οι ερευνητές του Ινστιτούτου Montaigne λαμβάνουν υπόψη τους την πιθανότατη κατάρρευση και κατάργηση του ευρώ έπειτα από ένα Frexit. Επιμένουν, δηλαδή, να υπολογίζουν την ισοτιμία του νέου γαλλικού φράγκου (που θα έχει ασφαλώς στην αρχή ισοτιμία 1 προς 1 με το ευρώ) με ένα νόμισμα (το ευρώ) που σε λίγο χρονικό διάστημα θα πάψει να υπάρχει και θα αντικατασταθεί από τα εθνικά νομίσματα των χωρών που το δημιούργησαν.

Αν όντως η οικονομική επιστήμη δεν τα πηγαίνει καλά με την ακρίβεια (την ακρίβεια των προβλέψεων, με την ακρίβεια στα μπρόκολα δεν έχει πρόβλημα), ορισμένα ζητήματα, όπως και κάποιες διαφωνίες μεταξύ ειδικών λύνονται με την απλή, συγκριτική παρατήρηση.

Φέρ' ειπείν στο κρίσιμο ερώτημα αν η επιστροφή στο γαλλικό φράγκο (και στην ιταλική λιρέτα που επαγγέλλεται ο πεντάστερος Μπέπε Γκρίλο και στην ελληνική δραχμή που υποστηρίζουν εγχώριοι πολιτικοί αστέρες) θα φέρει ακρίβεια στα μπρόκολα, στα άλλα ζαρζαβατικά αλλά και στην εισαγόμενη βενζίνη την απάντηση τη δίνει η σύγκριση του πληθωρισμού κάθε χώρας τα χρόνια του ευρώ με τα χρόνια που είχαν προηγηθεί.

Εν προκειμένω στη Γαλλία την προ ευρώ περίοδο από το 1981 έως το 1998, ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός ήταν 4,4%. Από το 1999 που ξεκίνησε η λογιστική κυκλοφορία του ευρώ έως το έτος 2016 ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός ήταν 1,5%.

Από πολιτικής απόψεως ενδιαφέρον θα έχει να διαπιστωθεί πόσο θα στοιχίσει στη Μαρίν Λεπέν η ανάδειξη του Frexit σε κεντρικό ερώτημα των γαλλικών προεδρικών εκλογών. Διότι να την αφήσει ανεπηρέαστη (και πόσω μάλλον να την ευνοήσει) μοιάζει πολύ δύσκολο.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στην κρίση του ευρώ με αφορμή το ενδεχόμενο ενός «κακού» σεναρίου για τη Γαλλία, την Ολλανδία ή την Ιταλία, αναφέρεται το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, στο τεύχος του Σαββάτου. «Το φαινόμενο είναι παράδοξο» τονίζει. «Ενώ οικονομικά η ευρωζώνη εμφανίζεται τόσο σταθερή όσο ποτέ άλλοτε από το ξέσπασμα της κρίσης, το 2017 θα μπορούσε να γίνει η χρονιά διάλυσης της ευρωζώνης. Οι λόγοι αυτή την φορά δεν είναι οικονομικοί, αλλά πολιτικοί».

Στο άρθρο γίνεται περιγραφή τριών σεναρίων για το ευρώ, το Nexit, το Frexit και το Itexit.

«Ενδεχόμενη έξοδος της Ολλανδίας από το ευρώ δεν θα προκαλούσε οικονομική κατάρρευση, τους κραδασμούς θα μπορούσαν να απορροφήσουν οι υπόλοιπες χώρες, αλλά θα ήταν μια λυπηρή εξέλιξη, κυρίως για τη γερμανική κυβέρνηση», παρατηρεί ο Γερμανός δημοσιογράφος περιγράφοντας όλα τα ενδεχόμενα, κυρίως στον τομέα του εμπορίου, καθώς η Ολλανδία εξάγει περισσότερα προϊόντα από όσα εισάγει.

Διαφορετικές οι προοπτικές ενός Frexit. «Μετά από τυχόν έξοδο της Γαλλίας δεν θα μπορούσε να επιζήσει το ευρώ. Θα ήταν ο θάνατος, ακόμη και οι χώρες της νότιας Ευρώπης θα έπρεπε να εγκαταλείψουν το κοινό νόμισμα για να μην παρασυρθούν στη δίνη μιας υποτίμησης.

Έξοδος της Ιταλίας φαίνεται ως ένα πιο πιθανό ενδεχόμενο. Βραχυπρόθεσμα θα ήταν καλύτερα για τους Ιταλούς ... αλλά για τους επενδυτές η επιστροφή στη λίρα θα ήταν μια κρατική χρεοκοπία», επισημαίνεται στο άρθρο.

«Πιθανότητες για τα τρία exit;.... Η πολιτική κάστα στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο καλό είναι να προετοιμάζονται, διότι ένας απαισιόδοξος είναι ένας αισιόδοξος με εμπειρία».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου