Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Μαρ 2015

To «παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος» του Γιάν(ν)η Βαρουφάκη

Tου Μιχάλη Χατζηπέτρου

Η πρώτη μου επαφή με την θεωρία των παιγνίων έγινε στο πανεπιστήμιο. Λίγο αργότερα έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο Θεωρία των Παιγνίων και Πολιτική Στρατηγική, του Κώστα Φιλίνη, εκδοθέν προς τα τέλη της δικτατορίας του 1967. Ο Φιλίνης, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ και για πολλά χρόνια μέλος της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ (εσ.), έγραψε το βιβλίο στην παρανομία, και έκτοτε μάλλον αυτό πέρασε απαρατήρητο.

Το όλον πνεύμα στο βιβλίο του Φιλίνη εμφορείται από τη λογική ότι η θεωρία των παιγνίων μπορεί να είναι ένα χρήσιμο μεθοδολογικό εργαλείο που μπορεί να εφαρμοστεί λελογισμένα σε θέματα στρατηγικής ή τακτικής, δίχως να τα υποκαθιστά. Βεβαίως, από τότε η εν λόγω θεωρία έχει κάνει μαθηματικά άλματα.
Το όλον πρόβλημα όμως είναι ότι, σε ό,τι αφορά στον ανθρώπινο παράγοντα και τις πολυποίκιλες συμπεριφορές του, ειδικά όταν αυτές άπτονται κοινωνικοπολιτικών ή γεωπολιτικών ανταγωνισμών, δεν είναι εύκολο να ποσοτικοποιηθούν. Κοινώς, όπως έλεγε κι ένας φίλος τραπεζικός, αλλά και ο ημέτερος Ζουράρις, σε μια πολύπλοκη αλγεβρική μήτρα, «ό,τι βάζεις, βγάζεις».

Κοινώς, για το τι θα θέσεις σε μια πολιτική διαπραγμάτευση, πρέπει να έχεις υπόψη σου πάρα πολλούς παράγοντες. Διότι, μεταξύ των δύο ακρότατων εκδοχών της θεωρίας, δηλαδή το «win-win» και το «lose-lose», υπάρχουν πλείστες παραλλαγές. Και, βεβαίως, υπάρχει και ο παράγων χρόνος, ο οποίος εξ όσων γνωρίζω δεν παραμετροποιείται πουθενά στην εν λόγω θεωρία.

Η θεωρία αυτή έχει δύο –μόνον– διαπραγματευτικές τακτικές. Τη minimax και τη maximin. Στην πρώτη, με το ελάχιστο των υποχωρήσεών σου προσπαθείς να κερδίσεις τα μέγιστα, ενώ στη δεύτερη, με το μάξιμουμ των υποχωρήσεών σου προσπαθείς να κερδίσεις τα ελάχιστα (που θεωρείς «κόκκινη γραμμή»).

Ας εικάσουμε, λοιπόν, τι διαπραγματεύτηκε ανάμεσα σε όλα αυτά ο Γ. Βαρουφάκης. Προφανώς, η συμφωνία-γέφυρα ήταν το win-win. Δεν αναλύω τα πλεονεκτήματα της λεγόμενης γέφυρας, καθώς το κατά πόσον επετεύχθη θα φαίνεται κάθε μέρα από εδώ και στο εξής.
Εκείνο όμως που είναι φανερό, είναι ότι επελέγη ως διαπραγματευτική τακτική ένα αλλόκοτο μείγμα, που δεν μπορείς να το κατατάξεις στις δύο τακτικές. Διότι και το ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους ανοίχτηκε με μεγάλες υποχωρήσεις από την αρχική προεκλογική θέση, ενώ επικοινωνιακά μεν ορθά, αλλά ως πραγματικό casus belli μπήκε ανοιχτά το ζήτημα αλλαγής όλης της ευρωπαϊκής πολιτικής, που για το ευρωϊερατείο και τον Σόιμπλε αποτελεί κόκκινο πανί. Κοινώς, αν θες ένα πρόγραμμα-γέφυρα δεν διακηρύττεις ανοιχτά ότι πας στο Γιούρογκρουπ για να αλλάξεις την Ευρώπη.

Εδώ βεβαίως μπαίνει η ριμάδα η πολιτική θεώρηση. Αν νομίζεις ότι η Ευρώπη πρέπει να γίνει κάτι σαν τις Ηνωμένες Πολιτείες με κεϋνσιανισμό και αυξημένες δόσεις δημοκρατίας, τότε μάλλον θα φας τα μούτρα σου. Γιατί διαφορετικά θα σκεπτόσουν και θα διαπραγματευόσουν αν θεωρούσες τη Μέρκολαντ μια ζούγκλα από την οποία πρέπει να βρεις τον τρόπο να την κάνεις στον κατάλληλο χρόνο και με τις λιγότερες απώλειες.
Θα πει κανείς ότι, ίδια με του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η οπτική των Ποδέμος. Πλην όμως οι κινηματικοί δεσμοί και η συγκρότηση των Ποδέμος είναι άλλο πράγμα και βεβαίως «Η Ισπανία είναι η τέταρτη οικονομία της Ευρώπης», όπως έσπευσε ο Πάμπλο Ιγκλέσιας να προειδοποιήσει όταν άρχισε να τελειώνει η μετεκλογική μέθη του ΣΥΡΙΖΑ και να φαίνεται καθαρά το κλείσιμο της χρηματοοικονομικής κάνουλας από τη Φρανκφούρτη.
Βεβαίως, όλοι χαρήκαμε τις στιγμές κόντρας του Βαρουφάκη με τον Ολλανδό αγελαδοτρόφο, κι όταν πέταξε κατάμουτρα στον Σόιμπλε τα της Ζήμενς. Όπως χαρήκαμε τον Κοτζιά όταν έβαζε το θέμα του κατοχικού δανείου μπροστά «στη γυφταρκούδα της σοσιαλδημοκρατίας», για να θυμηθούμε και τον Λουί Αραγκόν.
Πλην όμως φαίνεται, ότι αντί λελογισμένης τακτικής που θα υπηρετεί τη στρατηγική, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε να αντιτάξει κατά κύριο λόγο επικοινωνία. Και τα βασικότερα χαρτιά σου δεν είναι να τα έχεις για να χαίρεσαι με πυροτεχνήματα της στιγμής.

Πηγή Άρδην, εφημ. Ρήξη


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Καρακούσης Αντώνης

Η ηττημένη Γερμανία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έμεινε κατεστραμμένη και διαιρεμένη. Χρειαζόταν βοήθεια και μακρά προσπάθεια προκειμένου να ανοικοδομηθεί και μαζί να ξεπλύνει την ντροπή των εγκλημάτων της ναζιστικής περιόδου, να ανακτήσει δηλαδή και πάλι φήμη ευγενικού και ειρηνικού έθνους.

Βοήθεια και υπο-στήριξη έλαβε από όλον τον κόσμο. Και από την Ελλάδα βεβαίως.

Σταδιακά η χώρα ανοικο- δομήθηκε, η οικονομία της ανασυγκροτήθηκε, η φήμη της αποκαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό και το 1989 κατάφερε να ικανοποιήσει και τον εθνικό πόθο της επανένωσης.

Μαζί της ωστόσο επανέκαμψε και το ηγεμονικό δόγμα.

Η αλήθεια είναι ότι ευνοήθηκε από το κυρίαρχο εκείνη την εποχή νεοφιλελεύθερο δόγμα. Εκμεταλλευόμενοι οι Γερμανοί την αμερικανική στροφή προς το φιλελεύθερο κύμα της παγκοσμιοποίησης, έκοψαν και έραψαν την ευρωζώνη στα μέτρα τους. Η Οικονομική και Νομισματική Ενωση στήθηκε κατά τις αντιλήψεις τους και σύμφωνα με τις γερμανικές πληθωριστικές εμπειρίες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Γι' αυτό και κυριάρχησε ο νομισματικός στόχος στη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Ως κατασκευαστές, λοιπόν, επέλεξαν τον «ζουρλομανδύα» της απόλυτα αντιπληθωριστικής οικονομικής πολιτικής, εκμεταλλεύθηκαν στον μέγιστο βαθμό τις δομές που εκείνοι έστησαν, απορρόφησαν έτσι πλήρως τους κλυδωνισμούς της γαλαντόμου για τους Ανατολικογερμανούς ενοποί-ησης και εν τέλει ηγεμόνευσαν οικονομικά.

Στα 15 χρόνια του ευρώ οι Γερμανοί απήλαυσαν χαμηλά επιτόκια, μεγάλες εισροές κεφαλαίων και υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Αναδείχθηκαν οικονομικά και επικράτησαν πολιτικά.

Οι μεταπολεμικοί στόχοι της ανοικοδόμησης και της ανασυγκρότησης επιτεύχθηκαν και η φήμη της χώρας και του έθνους αποκαταστάθηκε στον μέγιστο βαθμό.

Ολα αυτά ως τη στιγμή που κατελήφθησαν από το ηγεμονικό σύνδρομο. Ιδαιτέρως μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 θέλησαν να επιβάλουν απολύτως τη γραμμή τους.

Αντιμετώπισαν επιθετικά τις περισσότερες χώρες και περιφρονητικά την Ελλάδα.

Την παρουσίασαν ως χώρα τεμπέληδων και κλεφτών, φόρτωσαν τον ελληνικό λαό με ενοχικά σύνδρομα και εν τέλει του αφαίρεσαν την εθνική κυριαρχία.

Επί πέντε χρόνια μας λοιδορούν, μας πετροβολούν και προσπαθούν να κυριαρχήσουν μέσω αποστολών και πολλών προθύμων.

Ηταν βέβαιον ότι η τιμωρητική και επεκτατική διάθεσή τους θα προκαλούσε αντιδράσεις.

Ο ελληνικός λαός αποδέχθηκε στην αρχή το βάρος, υποχώρησε στη συνέχεια, αλλά έπειτα από πέντε χρόνια είπε απλά «ως εδώ και μη παρέκει».

Επέλεξε μια κυβέρνηση διαφορετική και απρόβλεπτη, που δεν παίζει με τους κανόνες των Γερμανών.

Η κυβέρνηση Τσίπρα διεκδίκησε και διεκδικεί με τον τρόπο της τα δίκαια της χώρας, διεθνοποίησε το πρόβλημα και τόλμησε να τα βάλει με την ηγεμονεύουσα Γερμανία. Και, το κυριότερο, δεν δίστασε να προσβάλει τη φήμη της. Και μάλιστα σε μια στιγμή που η Γερμανία δεν τα πάει καλά με τη Ρωσία, αντιμετωπίζει την καχυποψία των Κινέζων και προκαλεί τις μνήμες των Αμερικανών.

Η τελευταία αναγγελία του Βερολίνου για συγκρότηση ευρωπαϊκού στρατού δεν άρεσε καθόλου στο Λονδίνο, ούτε βεβαίως στην Ουάσιγκτον. Οι Αμερικανοί θεωρούν ότι το Βερολίνο καταχράται την οικονομική υπεροχή του, θέλει να αποκτήσει και στρατιωτική ισχύ και γενικώς αισθάνονται ότι διεκδικεί ρόλο παραπάνω από το μπόι του και υπερβαίνει τα εσκαμμένα.

Σε αυτή τη διεθνή συγκυρία, λοιπόν, η νέα ελληνική κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει τη μεγάλη μακροχρόνια κρίση, θύμισε το παρελθόν της Γερμανίας και πλήγωσε τη φήμη της που τόσες δεκαετίες φιλοτεχνούσε.

Γι' αυτό και η λυσσαλέα αντίδραση του Σόιμπλε και των κίτρινων γερμανικών φυλλάδων. Ωστόσο, επειδή νιώθει την πίεση και την απώλεια, αναδιπλώνεται. Τις τελευταίες ώρες δείχνει τάσεις συμβιβασμού και υποχώρησης.
Δεν έχει επιλογή. Θα δώσει την ευκαιρία στην Ελλάδα, γιατί απλούστατα καταδιώκεται από το μαύρο παρελθόν της.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το περήφανο έθνος των Γερμανών ίδιο με το περήφανο έθνος των Ελλήνων

Ο κύριος Βαρουφάκης δεν είναι Έλληνας, αλλά ούτε οι Έλληνες είναι Έλληνες. Αυτό δήλωσε στο γερμανικό κρατικό κανάλι ARD ο υπουργός Οικονομικών. Με μεγάλη άνεση και περισσή φωτογένεια στο γυαλί, δήλωσε στον Γερμανό δημοσιογράφο αυτολεξεί: "Είναι καιρός να καταφέρουμε να μιλάμε ως ένας λαός, όπως οι Αμερικανοί. Η Ευρώπη είναι πατρίδα μας!"

Ηθικό καθήκον για την ελληνική κυβέρνηση δεν είναι πλέον να αποκαταστήσει την κατακρεουργημένη από την Ε.Ε αξιοπρέπεια των λαών αλλά σύμφωνα με τον κύριο Βαρουφάκη "το ηθικό μας καθήκον είναι να κρατήσουμε την Ευρωζώνη ενωμένη". Ο υπουργός βάζει ξεκάθαρα και χωρίς ασάφειες πως πάνω από το συμφέρον και την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας είναι το συμφέρον των Τραπεζών και των δανειστών κρατών-μελών, τα οποία μέσω δύο Μνημονίων και δανειακών συμβάσεων διαλύουν την Ελλάδα ως χώρα. Μόνο και μόνο για να παίξουν τα μεγάλα τους παζάρια για το δήθεν κοινό νόμισμα, αλλά για τον πραγματικό στόχο που είναι η κοινή ευρωπαϊκή πολιτική πορεία.

Το περήφανο έθνος των Γερμανών!
"Περήφανο έθνος" χαρακτήρισε ο "Έλληνας" υπουργός τους Γερμανούς λέγοντας:""Θεωρώ τραγικό ότι έφεραν το ένα περήφανο έθνος εναντίον του άλλου, αντί να μας φέρουν μαζί εναντίον ενός κοινού προβλήματος το οποίο λέγεται ευρωκρίση. Είναι αναγκαίο να γκρεμίσουμε τα στερεότυπα που λένε ‘αυτοί οι Έλληνες’ ή ‘αυτοί οι Γερμανοί!"

Σε λίγο ο κύριος Βαρουφάκης θα αρχίζει να υποστηρίζει ότι δεν έγινε ποτέ Α' και Β' Παγκόσμιος Πόλεμος με την Γερμανία σε ρόλο εισβολέα εναντίον των υπολοίπων κρατών, αλλά ήταν απλά εμφύλιοι μεταξύ ενός κοινού λαού, του ευρωπαϊκού, έχοντας καθήκον να τους ξεχάσουμε για το καλό της Ε.Ε.

Η κυβέρνηση έχει στρίψει το τιμόνι προς την πορεία που είχε σχεδιαστεί εξ αρχής από την Ε.Ε δημιουργώντας την οικονομική κρίση. Ξεκίνησε λέγοντας ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι οικονομικό αλλά ανθρωπιστικό που πλήττει όλη την Ε.Ε. Με αυτό τον τρόπο δεν υποστήριξε ότι η Ελλάδα υποβλήθηκε σε ένα χρέος σχεδιασμένα, αλλά η διαιρεμένη πολιτική των κρατών που λειτουργούν ως ξέχωρα έθνη, έφεραν την ανθρωπιστική κρίση διότι δεν είχαν κοινή οικονομική πορεία.

Η περήφανη "αριστερά" στρώνει το χαλί του Δ' Ράιχ
Η "Αριστερά" με δεκανίκι τους πατριώτες των "ΑΝΕΛ" (για τα μάτια του κόσμου βάζουμε έναν δεξιότατο που μιλάει για έθνος και πατρίδα) ανοίγουν τον δρόμο για την κοινή πολιτική της Ε.Ε που σημαίνει την ολοκλήρωσή της. Καθόλου τυχαίο που ο Έλληνας πρωθυπουργός αν και "αριστερός" έβαλε πλάτη να στηρίξει την δημοκρατική άνοδο του καθαρού φεντεραλιστή Γιούνκερ στην προεδρία της Κομισιόν.

Η ελληνική κυβέρνηση μπήκε στις ράγες του τρένου που έχτισε ο Αντενάουερ (Ίδρυμα με το όνομα του συστεγάζεται με το ίδρυμα Καραμανλή στην Ελλάδα από το 2012) και όλων των υπέρμαχων της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδιοποίησης.

Οι μεταρρυθμίσεις που σχεδίασαν οι ισχυροί της Ε.Ε για την Ελλάδα είναι το όχημα του κυρίου Βαρουφάκη, ο οποίος ύπουλα υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν θα πάρει νέα δάνεια αλλά "πακέτα μεταρρυθμίσεων" πολλών δις ευρώ. Τα "πακέτα" αυτά έρχονται από τα ισχυρά κράτη-μέλη (και από τις ΗΠΑ όπως πριν σχεδόν 60 χρόνια μέσω σχεδίου Μάρσαλ) ως βοήθεια ανασυγκρότησης μέσω επενδύσεων.

Όμως η πολιτική των "πακέτων μεταρρυθμίσεων" μέσω Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (με πακέτο Γιούνκερ) και στο τιμόνι κρυφός διαχειριστής όλων ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, δείχνουν ότι την διαχείριση του πλούτου και της όποιας ανάπτυξης της Ελλάδας θα την έχουν από κοινού οι Ευρωπαίοι.

Ένας είναι ο λαός, ο Ευρωπαϊκός
Έτσι θα γίνουμε ένας λαός, ακόμα και αν ο Σύριζα διατυμπανίζει την διπλωματική μάχη για τις γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο. Εφόσον, όμως η Ευρώπη είναι η πατρίδα μας (όπως πιστεύει ο κύριος Βαρουφάκης) τότε γιατί όχι να μην καλύψει μέρος του ανύπαρκτου χρέους της Ελλάδας με ανύπαρκτες αποζημιώσεις της Γερμανίας και να κλείσει το θέμα των γερμανικών και φιλοναζιστικών σφαγών που έγιναν στην χώρα.

Έξω από κάθε ίχνος συνωμοσιολογίας, αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι τελικά στην Ελλάδα δεν αποδόθηκε ποτέ δικαιοσύνη για όσα το Γ' Ράιχ της προκάλεσε για να φθάσουμε στο σήμερα. Να τελειώσουμε την παλιά ιστορία με το ελπιδοφόρο Νέο Έθνος που υπέρμαχός του είναι ο κύριος Βαρουφάκης και οι εταίροι του δίνοντας το παράδειγμα ότι όλα ξεχνιούνται για το Κοινό Μέλλον.

Άλλωστε, ο σκιώδης πρωθυπουργός της Ελλάδα, κύριος Φλαμπουράρης είπε την μεγάλη αλήθεια στον ελληνικό λαό η οποία πέρασε στα ψιλά: "Το χρέος ήταν και είναι αέρας και με αέρα θα το πληρώσουμε". Βέβαια, ο ελληνικός λαός αναμένει να στηθεί για τις 100 δόσεις, να πληρώσει έμμεσα χαράτσια μέσω λογαριασμών, εξόφληση δόσεων δανείων σε ΔΝΤ, ΕΚΤ και Ε.Ε με τον πραγματικό του ιδρωτα και αγωνία. Περιμένει την ανασυγκρότηση μέσω ξένων επενδύσεων και ως γρανάζια νεόδουλους Έλληνες.

Αλλά, ακολουθώντας την ρήση του Ευρωπαίου Γιάνη Βαρουφάκη, μια πατρίδα είμαστε ας πληρώσουμε κάτι παραπάνω για να την ενισχύσουμε, ας δουλέψουμε 12ωρα αντί 200 ευρώ μισθό για ένα κοινό μέλλον, κοινά σύνορα, κοινό ευρωπαϊκό στρατό (όραμα Γιούνκερ και Γερμανίας) και επιτέλους κοινή πολιτική μετά από 65 χρόνια σχεδιασμού του Α' Πανευρωπαϊκού Ράιχ.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Οι πολιτικοί μας είναι εκβιάσιμοι. Οσοι τους έχουν λαδώσει έχουν αποδείξεις περί τούτου και γι' αυτό χειραγωγούν πανεύκολα τις κυβερνήσεις και διαιωνίζεται το καθεστώς της διαφθοράς». Μόλις διαβάσατε μια άποψη που είναι εξαιρετικά διαδεδομένη στην Ελλάδα. 

Η πεποίθηση της κοινής γνώμης ότι το ελληνικό μέλλον κυβερνάται από το σκοτεινό παρελθόν μιας διεφθαρμένης μειοψηφίας πολιτικών μπορεί να φαντάζει δηλητηριώδης, αλλά, δυστυχώς, ανταποκρίνεται στην αλήθεια. 

Μια από τις τρανότερες αποδείξεις δημοσιεύθηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» και αφορούσε το σκάνδαλο της Siemens. Οπως έγραφε η εφημερίδα μας, «η δίκη για το σκάνδαλο της Siemens, που αναμένεται (ύστερα από εννέα χρόνια) να ξεκινήσει το προσεχές διάστημα, θα μπορούσε να αποδειχθεί η πιο πολύκροτη υπόθεση της μεταπολιτευτικής περιόδου για θέματα διαφθοράς.

Ομως από το εδώλιο, που θα έχει 64 θέσεις κατηγορουμένων, θα απουσιάζει τόσο ο μεγάλος πρωταγωνιστής Μιχάλης Χριστοφοράκος όσο και τα πολιτικά πρόσωπα. Ο πρώτος κυκλοφορεί ελεύθερος στη Γερμανία και οι άλλοι "απηλλάγησαν" με τη βούλα της Βουλής». 

Αυτή η στρέβλωση και το διαρκές αίσθημα της ανισότητας και της αδικίας δεν πρόκειται να αφήσουν τη χώρα μας να πορευτεί καλά. Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει εθνική επανεκκίνηση και να έρθει οικονομική ανάπτυξη, πολιτισμική άνοδος και να επιτευχθεί κοινωνική ειρήνη αν συνεχίσουν να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή του τόπου άνθρωποι που θα έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή. 

Δεν υπάρχει περίπτωση να προοδεύσουμε με επικεφαλής του συλλογικού βίου προδότες που έλαβαν χρήματα από ξένες χώρες και επιχειρήσεις και πάτησαν τον όρκο τους για την υπεράσπιση της πατρίδας και την υπηρέτηση του Συντάγματος και των νόμων. 

Αν η κυβέρνηση, με θάρρος και αίσθημα δικαιοσύνης, εξαπολύσει έναν απηνή διωγμό των διεφθαρμένων, θα προσφέρει σπουδαίες υπηρεσίες στην Ελλάδα. Μόνο ο κολασμός των ενόχων τέτοιων υποθέσεων, νέων και παλαιότερων, μπορεί να παραδειγματίσει τους πολίτες και να τους προσφέρει τη διαβεβαίωση ότι αξίζει να προσπαθούν και να κοπιάζουν για το γενικό καλό.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Που οδηγεί η "αναθέρμανση" των σχέσεων με τη Ρωσία

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από την πρώτη ημέρα ζωής της έδειξε ότι δεν έχει κανένα απολύτως ταμπού να προχωρήσει σε ουσιαστικό άνοιγμα προς την Ρωσία του Πούτιν.

Ο δρόμος προς τη Μόσχα ήταν πάντα μακρύς και για διαφορετικούς λόγους και αιτίες αποδεικνύονταν πάντα “δύσβατος”. Αυτή τη φορά οδηγεί τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα μέχρι την εξέδρα των επισήμων στην Κόκκινη Πλατεία, απ΄ όπου θα παρακολουθήσει μαζί με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πουτιν την μεγαλειώδη στρατιωτική παρέλαση στις 9 Μαϊου. Ημέρα που η Ρωσία εορτάζει την συντριβή του ναζισμού.

Θα έχουν προηγηθεί της επίσκεψης του πρωθυπουργού οι δύο από τους τρεις υπουργούς του ΥΠΕΘΑ. Από την Τρίτη ως την Παρασκευή ο ΑΝΥΕΘΑ Κώστας Ήσυχος θα βρίσκεται στην Μόσχα. Και θα ακολουθήσει ο ΥΕΘΑ Πάνος Καμμένος, μετά από το ταξίδι του στις ΗΠΑ και πάντως πριν από την επίσκεψη Τσίπρα στη Μόσχα. Όλα αυτά οι ευρωπαίοι τα παρακολουθούν με μια αμήχανη ανησυχία και ίσως και να υποτιμούν την σημασία τους. Δεν φαίνεται ότι συμβαίνει το ίδιο με την Ουάσινγκτον που πάντα λαμβάνει σοβαρά τα όποια “ανοίγματα” των συμμάχων της σε “εναλλακτικές συνεργασίες”.

Όσο για την Ρωσία του Πούτιν; Το κλίμα που έχει διαμορφωθεί εκεί περιγράφεται με σαφήνεια σ΄ ένα άρθρο του έμπειρου Έλληνα ανταποκριτή στη Μόσχα Δημήτρη Λιάτσου. Επισημαίνει στην ανάλυσή του για την ιστοσελίδα “Σύγχρονη Ρωσία” ότι “οι γέφυρες Αθήνας και Μόσχας έπρεπε να στηθούν από ... χτες κιόλας. Τώρα, άμεσα πρέπει να στηθούν, ούτε καν το Μάιο, οπότε αναμένεται ο Αλέξης Τσίπρας στη Μόσχα. Τώρα είναι χρόνος για διαπραγμάτευση, και στη Μόσχα την περιμένουν”. Το άρθρο είναι μια αιχμηρότατη κριτική κατά της Ευρώπης και του Σόϊμπλε. Από την άλλη καλεί τον Έλληνα πρωθυπουργό να αγνοήσει όσους τον αποτρέπουν να συνεργαστεί με τον Πούτιν.

Υπάρχουν είναι η αλήθεια πολλοί που βλέπουν στην σχέση της Ελλάδας με την Ρωσία την “απόλυτη σωτηρία”. Και άλλοι τόσοι που θεωρούν ότι η όποια αναβάθμιση των ελληνορωσικών σχέσεων μπορεί να μας οδηγήσει υποχρεωτικά στην απομόνωση από τους “δυτικούς συμμάχους” και τελικά στην καταστροφή. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια φυσικά.

Κανείς δεν μπορεί να μας προσφέρει σωτηρία αν εμείς οι ίδιοι δεν αποφασίσουμε να αφυπνιστούμε και να ενεργοποιήσουμε όποια παραγωγική δυνατότητα στην χώρα . Οι “επιδοτήσεις” των ευρωπαίων που έγιναν δόσεις και τελικά θηλιά στο λαιμό μας δεν θα γίνουν οριστικά παρελθόν με άλλο τρόπο. Και κανείς δεν πρόκειται να μας βγάλει τη θηλιά από το λαιμό. Εμείς πρέπει να το κάνουμε.

Όσοι προσπαθούν να απαξιώσουν την όποια προσπάθεια αναβάθμισης των ελληνορωσικών σχέσεων βέβαια επικεντρώνουν στο οικονομικό ζήτημα και επισημαίνουν ότι η Ρωσία περνά μια δύσκολη οικονομική φάση και είναι σχεδόν αδύνατο να βοηθήσει ουσιαστικά την Ελλάδα. Όσοι ασχολούνται αποκλειστικά με αριθμούς,οικονομικά μεγέθη και “στόχους” στην οθόνη του υπολογιστή τους είναι λογικό να έχουν ξεχάσει εδώ και πολλά χρόνια ότι υπάρχει και η πολιτική,η διπλωματία, η γεωπολιτική θέση και αξία κάθε χώρας. Όλα αυτά είναι πολύ πιο σημαντικά μεγέθη στις ελληνορωσικές σχέσεις. Και ενδιαφέρουν πολύ περισσότερο από τα χρήματα που θα μπορούσε να “ρίξει” η Ρωσία στην Ελλάδα.

Η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας την αξία της οποίας οι κυβερνήσεις της κρίσης συστηματική αγόησαν να αναδείξουν ενδιαφέρει πολύ και την Μόσχα, είναι αυτονόητο.

Όπως ασφαλώς την ενδιαφέρει να έχει όσο το δυνατόν περισσότερους συμμάχους εντός της ΕΕ για να αρθούν το συντομότερο οι κυρώσεις εναντίον της. Κάτι που είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας.

Οι εγχώριοι “γιάπηδες”- γκουρού των οικονομικών μεγεθών της χρηματοπιστωτικής “παραοικονομίας” που έχει φέρει την Ευρώπη σ΄ αυτό το χάλι πιθανόν να μην γνωρίζουν ή να ξεχνούν ότι η Ελλάδα καλώς ή κακώς διαθέτει σημαντικά για την άμυνα της χώρας οπλικά συστήματα που προέρχονται από την Ρωσία . Τα οποία δεν μπορεί να τα αφήσει να “ρημάξουν” . Γιατί αυτά σε σχέση με τα πανάκριβα -και λόγω …μίζας- γερμανικά λειτουργούν κανονικά.

Συνεπώς η προσπάθεια να απαξιωθεί εκ των προτέρων η προσπάθεια να αναθερμανθούν οι ελληνορωσικές σχέσεις είναι κατακριτέα.

Το “άνοιγμα” προς τη Ρωσία μπορεί να αποδειχτεί πολύ χρήσιμο για την Ελλάδα αν ξεφύγει από τις υπερβολές του “ορθόδοξου ξανθού γένους” που θα κατέβει πάνοπλο να μας σώσει από οποινδήποτε εχθρό. Ήδη λειτουργεί ως ένας μοχλός πίεσης προς τους εταίρους μας . Οι δυτικές φωνές και ειδικά αυτές πέρα από τον Ατλαντικό που φωνάζουν οτι “οδηγείται τους Έλληνας στην αγκαλιά της Ρωσίας”, γίνονται όλο και περισσότερες και όλο και πιο δυνατές. Και προκαλούν ολοένα και μεγαλύτερο σκεπτικισμό. Και για να μην νομίζουμε ότι η Ελλάδα κάνει κάτι φοβερά …εξτρεμιστικό να θυμίσουμε σ΄ όλους όσους πάχουν από “ρωσοφοβία” ότι πριν μερικές μέρες ο Ιταλός πρωθυπουργός ο Ρέντσι έκανε το “δρομολόγιο” που θα κάνει και ο Τσίπρας. Και είχε περίπου τις ίδιες επιδιώξεις που θα έχει και ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Μέχρι τη συνάντηση Πούτιν -Τσίπρα πολλά θα γεγονότα θα έχουν “τρέξει”. Ο χρόνος μέχρι την 9η Μαίου έτσι όπως εξελίσσονται τα γεγονότα είναι πολύ μεγάλος. Τα πάντα μπορούν να συμβούν. Το μόνο βέβαιο είναι ότι εκείνη την ημέρα η εικόνα Πούτιν-Τσίπρα στην Κόκκινη Πλατεία θα είναι μια καλή αφορμή για τους ευρωπαίους να σκεφτούν που “πάει η Ευρώπη”. Μάλλον προς ανατολάς…

Πηγή Onalert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Είπα στον Τσίπρα 'σταμάτα να αστειεύεσαι, μην προσβάλεις τους αρωγούς σου'» δηλώνει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Τονίζει ότι το Grexit θα ήταν το πιο δραματικό κεφάλαιο στην Ιστορία της Ευρώπης. Ακόμη και ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος έγινε από ατύχημα.

Στην πρώτη του συνέντευξη ως προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο Donald Tusk χαρακτηρίζει βλακώδες το Grexit και τονίζει ότι το θέμα της Ελλάδας δεν είναι απλώς οικονομικό, αλλά πρωτίστως πολιτικό και γεωστρατηγικό.

Ο κ. Tusk, που ανέλαβε καθήκοντα προεδρεύοντος στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το Δεκέμβριο, μίλησε σε έξι ευρωπαϊκές εφημερίδες. Σύμφωνα με όσα σημειώνει μία εξ αυτών, η Guardian, δήλωσε μεταξύ άλλων ότι απέφυγε τις πιέσεις από πολλές πλευρές να συγκληθεί διάσκεψη για το θέμα της Ελλάδας επειδή φοβήθηκε ότι θα εξελιχθεί σε μάχη μεταξύ των ηγετών της Γερμανίας και της Ελλάδας επιδεινώνοντας την κατάσταση.

«Μπορείτε να φανταστείτε χειρότερη στιγμή για να γίνουν συζητήσεις ανάμεσα στην καγκελάριο (Μέρκελ) και τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα; Θα ήταν ανώφελο» δήλωσε. Υποστήριξε πως παρά τον πόλεμο δηλώσεων μεταξύ των δύο πλευρών, η έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη θα ήταν βλακώδης. Αναγνώρισε πάντως πως η πολιτική των άκρων που ακολουθείται και από τις δύο πλευρές μπορεί να οδηγήσει σε ένα αποτέλεσμα που κανείς δεν θέλει, στην έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη από ατύχημα, δηλαδή στο περιβόητο Grexident.

«Αδιαμφισβήτητα θα ήταν το χειρότερο σενάριο. Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό σε μία τέτοια απόφαση. Βεβαίως, απειλούμαστε κάπως από το αποκαλούμενο Grexident. Όλη η διαδικασία είναι πολύ δύσκολη και δεν έχουμε χρόνο. Τι πρέπει να κάνουμε για να αποφύγουμε ένα τόσο βλακώδες σενάριο; Επειδή έχουμε υπερβολικά πολλά γεγονότα στην Ευρωπαϊκή Ιστορία που έγιναν από ατύχημα» δήλωσε και συμπλήρωσε: "Μέχρι και ο Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν αποτέλεσμα παρεξηγήσεων, ατυχημάτων και ηλίθιων τηλεφωνημάτων».

Περιέγραψε την ελληνική κρίση λιγότερο ως οικονομικό ή χρηματοοικονομικό θέμα και περισσότερο ως πρόβλημα πολιτικής και γεωστρατηγικής. «Πρέπει να καταλάβουμε ότι το θέμα της Ελλάδας δεν είναι μόνο ζήτημα χρημάτων. Μπορείτε να φανταστείτε την Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα; Με την κατάσταση στη Λιβύη, με την πολύ εύθραυστη κατάσταση στα Βαλκάνια, στη Μολδαβία, στην Υπερδνειστερία, στην Κύπρο. Οι επιπτώσεις για την Ευρώπη δεν θα είναι μόνο οικονομικές. Το αποτέλεσμα θα είναι το πιο δραματικό κεφάλαιο σε όλη την Ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι μόνο για τα χρήματα και τις γεωστρατηγικές απειλές. Είναι θέμα αξιοπρέπειας, συναισθημάτων. Πρέπει να αποφύγουμε οτιδήποτε ταπεινώνει την άλλη πλευρά. Η αξιοπρέπεια και η ταπείνωση και άλλα συναισθήματα είναι πολύ σημαντικά στην πολιτική. Δεν έχουν σημασία μόνο οι αριθμοί».

«Πολλοί Έλληνες σήμερα νιώθουν ταπεινωμένοι. Αυτή η νέα κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ… αυτή είναι πολύ δύσκολη και ειδική περίπτωση. Θα καταρρεύσει όμως, η Ευρώπη λόγω κάποιων ανεύθυνων δηλώσεων στην Ελλάδα; Μπορώ να καταλάβω ειδικότερα τους Γερμανούς πολιτικούς επειδή πιο συχνά βρίσκονται στο στόχαστρο καθώς είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές. Είπα στον Τσίπρα, χρειάζεσαι βοήθεια, σταμάτα να αστειεύεσαι, χρειάζεσαι δισεκατομμύρια ευρώ και δεν μπορείς να επιτίθεσαι και να προσβάλλεις καθημερινά τους υποψήφιους αρωγούς σου. Είναι ανώφελο και αντιπαραγωγικό», σημείωσε.
Πηγή Euro2day 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Το 1874 δημοσιεύεται στην εφημερίδα ''Καιροί'' άρθρο του Χαρίλαου Τρικούπη με τίτλο ''Τις πταίει''. Σε αυτό ο Τρικούπης καταδεικνύει ως υπεύθυνο για την πολιτική κρίση που διέρχεται ο τόπος τον βασιλιά Γεώργιο Α΄.Ως τότε ίσχυε η λεγόμενη ''θεωρία του κηπουρού'': ο Βασιλιάς μπορούσε να διορίσει πρωθυπουργό όποιον ήθελε, ακόμα και τον κηπουρό του. Το άρθρο οδήγησε στην ''Αρχή της δεδηλωμένης''. Η αρχή της δεδηλωμένης είναι όρος του Συνταγματικού Δικαίου και ορίζει ότι η κυβέρνηση οφείλει να έχει τη ''δεδηλωμένη'' εμπιστοσύνη της Βουλής.

Για άλλη μιά φορά οι ομοιότητες μετά από σχεδόν ενάμιση αιώνα, σοκάρουν.

Ποιός, ή ποιοί παίζουν σήμερα τον ρόλο του βασιλιά, και ποιοί των κηπουρών, είναι φανερό και στον πιό αδαή για τα πολιτικά ζητήματα της χώρας.

Το κολάζ της φωτογραφίας αποτυπώνει τέλεια την κακοδαιμονία που μας έφερε εδώ.

Κι ας μην μπερδευόμαστε, δεν είναι τα συγκεκριμένα πρόσωπα (ή έστω μόνο τα συγκεκριμένα) που εκπροσωπούν το κακό. Αυτά είναι ας πούμε τα πιό πρόσφατα ''κραγμένα'', τα πιό δαχτυλοδεικτούμενα τελευταίως.

Η διαπλοκή, η ανάμειξη δηλαδή των ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων, υπογείως και αφανώς με την πολιτική, αναδεικνύοντας ως ''επιφανείς'' πολιτικούς ανθρώπους ''του σωρού'', και προωθόντας τους με την δύναμη του χρήματος και την χειραγώγηση των μαζών μέσω των ιδιωτικών τους ΜΜΕ, σε θέσεις ύψιστης εξουσίας, είναι αυτό που βλέπουμε στο κολάζ αυτό.

Όταν ντεμέκ νομικοί, ντεμέκ δημοσιογράφοι μετατρέπονται σε ντεμέκ πολιτικούς, που γίνονται όμως αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί και πρωθυπουργοί, σε τί άλλο από δουλίτσες του μέντορά τους θα εξελιχθούν
    
Το ολικό όμως ξεβράκωμα γίνεται τώρα με την αποκάλυψη (σιγά μη δεν το ξέραμε!) και της διεθνούς διαπλοκής που δρα στην χώρα μας.

Πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ''εμμονή'' του χερ-Καροτσάκι, αλλά και του φον-Σούλτς στο να εξακολουθεί να συμβουλεύει (με τις προηγούμενες κυβερνήσεις απαιτούσε) με ποιό κόμμα πρέπει να γίνει συγκυβέρνηση και με ποιό όχι; 

Και τί σύμπτωση!
Το κόμμα που όλοι αυτοί οι ''ατσαλάκωτοι'' παλιάνθρωποι επιθυμούν για συγκυβέρνηση, είναι το κόμμα της εικονιζόμενης παραδουλεύτρας!

Είναι το κόμμα που θα μπορούσε να εκβιάζει διαρκώς με πτώση μιά κυβέρνηση που θα προσπαθούσε να περπατήσει έναν άλλο πιό ίσιο δρόμο!

Είναι το κόμμα-συνέχεια της καταστροφικής πορείας τριανταπέντε ετών διαπλοκής.

Το κόμμα-Δούρειος Ίππος.
Το κόμμα-5η φάλαγγα.

Αντίθετα, το μικρότερο κόμμα που στηρίζει σήμερα την κυβέρνηση, τους είναι ανεπιθύμητο, τους είναι ενοχλητικό.
Που σημαίνει ότι βαδίζει σωστά!
Που σημαίνει ότι κάτι όλοι μαζί κάνουν σωστό για τον ελληνικό λαό!

Να άλλο ένα ασφαλές κριτήριο, για το τί πάει σωστά και τί λάθος σ' αυτή τη χώρα:
Η συμπάθεια ή η απαρέσκεια της διεθνούς διαπλοκής!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Με ένα άρθρο καταπέλτη κατά της Ελλάδας με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Yunanistan’ ın dış siyaseti tehlikeli hale geliyor», δηλαδή, «Η Εξωτερική πολιτική της Ελλάδας γίνεται επικίνδυνη», η αρθογράφος της κυριακάτικης τουρκικής εφημερίδας Sabah, Tulu Gümüştekin, καταγγέλλει την νέα ελληνική κυβέρνηση ότι έχει αρχίσει και παίζει πολύ επικίνδυνα παιχνίδια για την ειρήνη στο Αιγαίο.
Μάλιστα αποδίδει και την αιτία των ελληνικών προκλήσεων στην δύσκολη οικονομική συγκύρια που περνά η χώρα μας και προσπαθεί να… ξεδώσει με όλα τα προβλήματα που έχει με την Ευρωπαϊκή Ένωση στο να…προκαλεί την Τουρκία στο Αιγαίο!!!
Εδώ για άλλη μια φορά οι Τούρκοι κατά την προσφιλή τους τακτική βαπτίζουν το άσπρο μαύρο, καθώς οι δικές τους προκλητικές ενέργειες γίνονται προκλήσεις της νέας «λαϊκιστικής», όπως τονίζουν, ελληνικής κυβέρνησης.

Σύμφωνα με την Τουρκάλα αρθρογράφο, η Ελλάδα ενώ είχε την πρόταση της Τουρκίας να πετούν τα μαχητικά αεροσκάφη πάνω από το εναέριο χώρο του Αιγαίου αφοπλισμένα, επιμένει να εξοπλίζει τα δικά της μαχητικά αεροσκάφη. Και προχωρεί ακόμα περισσότερο. Όπως υποστηρίζει, στην ένδειξη καλής θέλησης της Τουρκίας να υποχωρήσει στις πρόσφατες νότες που είχε εξαγγέλλει δεσμεύοντας το κεντρικό Αιγαίο για αεροναυτικές ασκήσεις σχεδόν όλο τον χρόνο, αντί οι Έλληνες να εκτιμήσουν αυτή την τουρκική κίνηση επιμένουν να καταγγέλλουν την Τουρκία για προκλήσεις!

Εκεί όμως που η Τουρκάλα αρθρογράφος της Sabah ξεπερνά κάθε όριο είναι στο ζήτημα των λαθρομεταναστών. Δεν διστάζει να καταγγείλει την ελληνική πλευρά ότι ενώ η Τουρκία δέχεται συχνά να επιστρέφουν πίσω οι λαθρομετανάστες που η ίδια η τουρκική μαφία προωθεί στο Αιγαίο, η Ελλάδα επιμένει με… απαράδεκτο τρόπο να τους στέλνει όλους πίσω την ίδια περίοδο που η Τουρκία έχει πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες από την Συρία. Δηλαδή με λίγα λόγια να επωμιστούμε εμείς τις συνέπειες της νεο-οθωμανικής τουρκικής πολιτικής, που σε μεγάλο βαθμό προκάλεσε την έκρηξη του εμφυλίου στη Συρία και να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα όσους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες μας στέλνουν «πακέτο» σαν… ένδειξη καλής θελήσεως!!!

Η συμπαθέστατη κατά τα άλλα Τουρκάλα αρθρογράφος δεν παραλείπει να μας κάνει και μαθήματα φιλειρηνισμού!!! Όπως τονίζει η Τουρκία θέλει ειλικρινά την ειρήνη στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και ενώ έχει τείνει επανειλημμένα την κλάδο ελαίας στην Αθήνα, δυστυχώς οι… αδιόρθωτοι Έλληνες επιμένουν στις φιλοπόλεμες προκλήσεις τους!!!

Μετά από όλα αυτά αλήθεια τι να πούμε εμείς;
Aferin sana Gümüştekin!!!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το θέμα αυτό όπως και η φοροδιαφυγή, επανέρχεται από την γερμανική εφημερίδα Die Welt η οποία επικρίνει την Ελλάδα και, ειδικότερα, τον Έλληνα υπουργού Οικονομικών

Οπως αναφέρει ο αρθρογράφος, παρόλο που το ελληνικό «μαύρο χρήμα» στην Ελβετία ανέρχεται σε περίπου 800 δισ. ευρώ, κανείς στην Αθήνα δεν ενδιαφέρεται να το φορολογήσει.

«Εδώ και μήνες οι αρχές στην Ελβετία απλά περιμένουν από την ελληνική κυβέρνηση να πιάσει το «μαύρο χρήμα» που ανέρχεται σε δισεκατομμύρια. Αλλά o υπουργός Οικονομικών Βαρουφάκης δεν απαντά» αναφέρει ήδη από τον πρόλογο το δημοσίευμα που φιλοξενείται στην ηλεκτρονική έκδοση της Die Welt.

Τα πυρά της γερμανικής εφημερίδας συγκεντρώνει ιδίως ο Γιάνης Βαρουφάκης ο οποίος, όπως υποστηρίζει ο αρθρογράφος αντί να ενδιαφέρεται να φολορογήσει τα πιθανότατα παράνομα χρήματα διαβεβαιώνει ότι «όλα θα μείνουν ίδια για τους εφοπλιστές».

Το άρθρο υποστηρίζει πως παρά το γεγονός ότι από τον Φεβρουάριο του 2014, η ελβετική κρατική υπηρεσία για διεθνή οικονομικά θέματα έχει προσφερθεί να εντοπίσει αυτά τα κεφάλαια και να τα μεταφέρει στην Αθήνα, τόσο ο Γιάνης Βαρουφάκης όσο και οι προκάτοχοί του μοιάζουν να αδιαφορούν.

«Πριν από 13 μήνες η Εβελιν Βίλντμερ Σλουμπφ, η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, είχε ταξιδέψει στην Αθήνα με μία πρόταση για φορολογική συμφωνία ανάμεσα στις δύο χώρες, γράφει η Die Welt. Οι πλούσιοι φοροφυγάδες της Ελλάδας επιτέλους θα καλούνταν να πληρώσουν. Ολα συζητήθηκαν διεξοδικά, αλλά από τότε η Ελβετίδα δεν έχει ακούσει… νέα από την Αθήνα», υποστηρίζει η Welt, η οποία γράφει για την Σλουμπφ ότι «τον τελευταίο 1,5 χρόνο έμαθε να κάνει υπομονή όταν αντιμετωπίζει τους Ελληνες συναδέλφους της».

Η Die Welt αναφέρει και ένα περιστατικό από το πρώτο Eurogroup στο οποίο μετείχε ο κ. Βαρουφάκης. «Σε αντίθεση με ότι αναμενόταν, η Ελλάδα δεν πήγε με γραπτές προτάσεις. Ο Ελληνας αντιμετώπισε τους υπουργούς σαν αμφιθέατρο γεμάτους φοιτητές. Μέχρι που σήκωσε το τηλέφωνο και ενημέρωσε τον Αλέξη Τσίπρα. Ο Ελληνας πρωθυπουργός έθεσε βέτο. »Από τότε δεν τον παίρνουμε στα σοβαρά. Αν θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι με τους Ελληνες, ρωτάμε τον Τσίπρα», ανέφερε άνθρωπος που μετείχε στις διαπραγματεύσεις».

Δεν είναι ανόητος, σημειώνει η Die Welt για τον κ. Βαρουφάκη, κάνοντας εκτενή αναφορά στις σπουδές, την ακαδημαϊκή καριέρα και το blog του. «Αλλά παρότι θα μπορούσε να πείσει επιστήμονα, μετά βίας έχει επιτυχία ως πολιτικός», προσθέτει, ενώ κάνει αναφορά και στο γεγονός ότι ο κ. Βαρουφάκης δεν μετείχε στη σύσκεψη του οικονομικού επιτελείου το Σάββατο, κάτι- που ως αναφέρει- ερμηνεύθηκε από κάποιους ως πιθανό τέλος της παρουσίας του στην κυβέρνηση, με πιθανό αντικαταστάτη τον Γιάννη Δραγασάκη.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το ελληνικής προέλευσης «μαύρο χρήμα» στην Ελβετία στα τέλη του 2013 ανερχόταν σε 800 δισ. ευρώ, ενώ δεν είναι διαθέσιμα πιο πρόσφατα στοιχεία.

Πηγή ThePressProject


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δείγμα βαθιάς κρίσης της ΕΕ και της ελκτικής της δύναμης η απόσυρση της αίτησης ένταξης του Ρέικιαβικ, ομολογούν ακόμη και οι Γερμανοί

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Κεραυνός στα γραφεία της Κομισιόν, στις Βρυξέλλες, την Πέμπτη. Πολιτική καταιγίδα προελεύσεως Ισλανδίας, με δράστη τον κεντροδεξιό πρωθυπουργό της χαμένης στον Βόρειο Ατλαντικό μικρής αυτής χώρας Σίγκμουντουρ Νταβίντ Γκουνλέιγκσον. «Η Ισλανδία δεν είναι πλέον χώρα υποψήφια προς ένταξη και ζητά από την ΕΕ να δρα συμφώνως προς αυτό» ανέφερε ξερά η επιστολή που επιδόθηκε στον Λετονό προεδρεύοντα της ΕΕ αυτό το εξάμηνο. Η Ισλανδία δηλαδή απέσυρε την υποψηφιότητά της για ένταξη στην ΕΕ! Πρωτοφανές! «Τα συμφέροντα της Ισλανδίας υπηρετούνται καλύτερα εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης» έγραψε ο Ισλανδός υπουργός Εξωτερικών Γκούναρ Μπράγκι Σβέινσον, ο οποίος συναντήθηκε με τον Λετονό ομόλογό του προκειμένου να τον ενημερώσει και δια ζώσης για το σοβαρότατο αυτό θέμα.

Η απόφαση απόσυρσης της αίτησης ένταξης είχε ληφθεί στο Ρέικιαβικ, την πρωτεύουσα της Ισλανδίας, στο υπουργικό συμβούλιο που είχε συνεδριάσει την Τρίτη, αλλά την Πέμπτη προσέλαβε επίσημο χαρακτήρα. Την Παρασκευή το πρωί οι Βρυξέλλες εξακολουθούσαν να μην αντιδρούν, έχοντας χάσει τα λόγια τους. «Εξετάζουμε τον φάκελο και αυτό θα πάρει χρόνο» σχολίασε μια εκπρόσωπος της Φεντερίκα Μογκερίνι, υπεύθυνης για την εξωτερική πολιτική της ΕΕ και αντιπροέδρου της Κομισιόν, προδίδοντας όλο το κλίμα αμηχανίας που επικρατεί στη γραφειοκρατία της ΕΕ. Εδώ που τα λέμε, καθόλου συνηθισμένο φαινόμενο δεν είναι μια μικροσκοπική σε πληθυσμό χώρα με μόλις 325.000 κατοίκους -λιγότερους και από τη... Μάλτα!- να «φτύνει» πολιτικά την ΕΕ που έχει σχεδόν μισό δισεκατομμύριο κατοίκους! «Οι Βρυξέλλες δεν βλέπουν με καλό μάτι αυτή την απόσυρση (της υποψηφιότητας), η οποία είναι μάλλον αρνητικό σημάδι και φανερώνει την απώλεια ελκτικής δύναμης της ΕΕ, καθώς και του κοινού νομίσματος», γράφει η γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ».

Κάνει μάλιστα η ίδια εφημερίδα και μια άλλη σημαντική παρατήρηση: «Οι δυσκολίες μιας σειράς χωρών, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, έκαναν τους Ισλανδούς να ξανασκεφτούν» το θέμα της ένταξης της χώρας τους στην ΕΕ. «Η προοπτική μιας εγκατάλειψης του ευρώ από την Αθήνα, την οποία επισήμως δεν επιθυμούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες αλλά δεν αποκλείεται, καθώς και η υπόσχεση ενός δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο με θέμα αν θα παραμείνει η Βρετανία ή όχι στην ΕΕ, ενίσχυσαν το ευρωσκεπτικιστικό στρατόπεδο» υπογραμμίζει η «Μοντ». Αίτηση ένταξης της Ισλανδίας στην ΕΕ υπέβαλε το 2009 μια κυβέρνηση κεντροαριστερή, συμμαχίας των σοσιαλδημοκρατών με την Αριστερά και τους Πράσινους, αφού η χώρα είχε υποστεί το σοκ υπό την κατάρρευση των ισλανδικών τραπεζών, οι οποίες είχαν στο εξωτερικό κύκλο εργασιών... 11 (!!!) φορές το ΑΕΠ της χώρας. Οι γερμανόφρονες Ισλανδοί σοσιαλδημοκράτες θεώρησαν σωσίβιο σωτηρίας την ένταξη στην ΕΕ.

Στις αρχές του 2013 όμως οι κεντροαριστεροί εξεδιώχθησαν κλωτσηδόν από την εξουσία μέσω εκλογών. Τους αντικατέστησε μια κυβέρνηση συνεργασίας Κεντροδεξιάς - Δεξιάς, με σαφείς αντι-ΕΕ τάσεις, η οποία είχε υποσχεθεί το «πάγωμα» των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Οντως οι διαπραγματεύσεις πάγωσαν τα δύο τελευταία χρόνια. Θεωρητικά, η ένταξη της Ισλανδίας στην ΕΕ ήταν πανεύκολη υπόθεση και θα ολοκληρωνόταν ταχύτατα. Πρώτον, η Ισλανδία είχε ήδη ενσωματώσει από μόνη της το 70% της νομοθεσίας της ΕΕ. Δεύτερον, ο εντελώς ασήμαντος πληθυσμός των τριακοσίων χιλιάδων και κάτι έκανε πανεύκολη οποιαδήποτε παραχώρηση προς τους Ισλανδούς, χωρίς να δημιουργείται ορατό οικονομικό πρόβλημα. Η ισλανδική κυβέρνηση όμως απέρριψε τελικά εντελώς την ΕΕ, κρίνοντάς την επιβλαβή για τα ισλανδικά συμφέροντα και απέσυρε ακόμη και την αίτηση ένταξης στην ΕΕ, μη αρκούμενη απλώς στο πάγωμα των σχέσεων. «Η Ισλανδία δεν θέλει πλέον να μπει στην ΕΕ» τιτλοφορούσε ρεπορτάζ της και η γερμανική σοβαρή δεξιά εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».

Ο υπότιτλος έπιανε την ουσία: «Η Ευρωπαϊκή Ενωση βυθίζεται στην κρίση. Αυτό δεν έμεινε κρυφό ούτε στην Ισλανδία. Τώρα η κυβέρνηση πήρε πίσω την αίτηση ένταξης στην ΕΕ». Προβληματισμένη δείχνει και η «Ελ Παΐς», η μεγαλύτερη κεντροαριστερή εφημερίδα της Ισπανίας. «Η απόσυρση της ισλανδικής αίτησης ένταξης, αθροιζόμενη με εκείνη της Νορβηγίας το 1994 και την επίμονη άρνηση της Ελβετίας να ενταχθεί στην ΕΕ, μας υποχρεώνει αναπόφευκτα να αναρωτηθούμε: Για ποιους πολίτες και για τι είδος χωρών παραμένει σήμερα ελκυστική η ΕΕ; Η απάντηση στην ερώτηση αυτή σήμερα είναι πιο ανησυχητική από χθες» τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Tου Ιωάννη Μιχαλέτου

Σε συναγερμό βρίσκεται η Ιταλία λόγω ορισμένων ενδείξεων για είτε προετοιμασία τρομοκρατικού εγχειρήματος με βάση αυτή τη χώρα, είτε εκδήλωση επίθεσης μέσα σε αυτήν.

Εδώ και περίπου τρεις μήνες, τόσο διεθνή όσο και Ιταλικά ΜΜΕ και δεξαμενές σκέψεις προειδοποιούν για επικείμενες προετοιμασίες του Ισλαμικού Κράτους (Ι.Κ) καθώς και μεμονωμένων πυρήνων Τζιχαντιστών με στόχο τουριστικά κέντρα της χώρας, αλλά και το Βατικανό.

Γι αυτό το λόγο έχει υπάρξει κινητοποίηση των ενόπλων δυνάμεων που μεταξύ των άλλων έχουν αναλάβει περιπολίες, φρούρηση αλλά και έλεγχο περαστικών με συσκευές ανίχνευσης εκρηκτικών, σε συγκεκριμένους χώρους που εικάζεται ότι υπάρχει πρόβλημα, όπως λόγου χάρη το Καθεδρικό ναό του Μιλάνου και αλλού.

Το παρόν διάστημα, "διέρρευσε" έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών της Ιταλίας που αναγνωρίζει πέντε πυρήνες τζιχαντιστών που προέρχονται από το Βαλκάνια και δρουν σε Ιταλικό έδαφος. Οι ομάδες αυτές δρουν σε: Μιλάνο, Ρώμη, Λούκα, Σιένα, Γένοβα και αποτελούνται από υπηκόους της Βοσνίας, Αλβανίας, ΠΓΔΜ και Κοσόβου.

Ο σκοπός τους είναι η στρατολόγηση εθελοντών για την αποστολή ένταξης στο Ι.Κ. καθώς και η χρηματοδότηση των τρομοκρατών στη Μέση Ανατολή.

Έτεροι πυρήνες Αλβανών και Βοσνίων δρουν στο Μπέργκαμο και στη Κρεμόνα, που αποτελούσαν από το 2010 τόπους συνάντησης εξτρεμιστών Ιμάμηδων από τα Βαλκάνια και ευρεία στρατολόγηση στις τάξεις του "κινήματος" τους, δεκάδων Μουσουλμάνων που κατοικούν στην Ιταλία, αρκετοί εκ των οποίων έχουν και διαβατήρια Ε.Ε.

Οι πλέον γνωστοί Ιμάμηδες είναι ο Bilal Bosnić, βασικός ηγήτορας των Σαλαφιστών στη Βοσνία και μέλος του Ι.Κ. Ο ίδιος στρατολόγησε τουλάχιστον 50 άτομα από την Ιταλία που στάλθηκαν στη Συρία και τουλάχιστον άλλα 150 από τη Βοσνία. Ελάμβανε μεγάλη χρηματοδότηση από ιδιώτες στη Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ. Βρίσκεται τώρα υπό δικαστική επιτήρηση στο Σεράγεβο.

Ένας άλλος Ιμάμης είναι ο Shefqet Krasniqi, ο πνευματικό ηγέτης του μεγάλου Τεμένους της Πρίστινα στο Κόσοβο. Το 2013 βρισκόταν στο Τζαμί Ελ Χιλάλ της πόλης Γκροσέτο στη Τσοκάνη και εν τω μεταξύ συντόνιζε τις επαφές των εξτρεμιστών μεταξύ Ιταλίας-Δυτικών Βαλκανίων καθ'οδόν προς τη Συρία.

Μεταξύ 1985-2011 διέμενε στη Μεδίνα της Σαουδικής Αραβίας, ενώ το Σεπτέμβριο του 2014 συνελήφθη ως υποκινητής της τρομοκρατίας στο Κόσοβο μαζί με ακόμα 40 άτομα της ομάδας του και αναμένει πλέον τη δίκη του.

Λόγω της όσμωσης Βαλκανίων και Ιταλών Μουσουλμάνων σε σχέση με το Ι.Κ. έχουν αρχίσει οι απελάσεις υποστηρικτών της τρομοκρατίας όπως και οι μαζικές παρακολουθήσεις πλέον των άλλων μέτρων.

Ταυτοχρόνως οι Ιταλοί ως ένα βαθμό εκμεταλλεύονται τη κατάσταση και επιχειρούν να αναπτύξουν δεόντως τις σχέσεις τους στο τομέα ασφάλειας-πληροφοριών με τις Δυτικό-Βαλκανικές χώρες και μάλιστα σε επίπεδο αυστηρά διμερές και όχι συλλογικά Ευρωπαικό, συμπεριλαμβανομένων και της δημιουργίας κοινών "ομάδων κρούσεως-Task Forces"με αυτά τα κράτη.

Ταυτόχρονα η Ρώμη πρωτοστατεί τόσο στην διαμόρφωση κλίματος για την επέμβαση στη Λιβύη όσο και στην ενεργότερη αντί-τρομοκρατική συνεργασία μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να σημειωθεί ότι η επιπρόσθετη απειλή εκ της Μεσογείου και της Λιβύης ειδικότερα περιπλέκει τα πράγματα καθόσον είναι φύσει αδύνατον να ελεγχθούν ασφαλώς όλες οι κοινότητες εξτρεμιστών στη χώρα και να υπάρξει και οποιαδήποτε συνεννόηση με τις αρχές της ούτως ή άλλως διαλυμένης Λιβύης.

Αυτό καθιστά την Ιταλική αντιτρομοκρατική εκστρατεία αδήριτη ανάγκη και για απροσδιόριστο διάστημα.

Σ.Σ: Βλέπε και "Το Ισλαμικό κράτος στη Μεσόγειο:Σενάρια δράσεως"

Πηγή Rimse


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«…Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε; Έτσι, χωρίς περιστροφές και «διπλωματία»...

Ο Γερμανός πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, ζήτησε από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να βάλει τέλος στη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες στην κυβέρνηση, και χαρακτήρισε «λάθος» τη συνεργασία των δυο κομμάτων. Επίσης, ο Μάρτιν Σουλτς είπε πως «σε σύγκριση με τον κ. Καμμένο, ο ελέφαντας στο κατάστημα με τις πορσελάνες μοιάζει με διπλωμάτη που ξέρει να ελίσσεται».

Ο Μάρτιν Σουλτς ενοχλήθηκε από τις δηλώσεις του Πάνου Καμμένου στην Bild, όπου είπε, μεταξύ άλλων, πως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δηλητηριάζει τις σχέσεις των λαών της Ελλάδας και της Γερμανίας και πως «δεν έχει πάντα δίκιο να κάνει κριτική για τη διαφθορά στην Ελλάδα, γιατί αφενός έχει κι ο ίδιος εμπλακεί σε υπόθεση υπεξαίρεσης και αφετέρου, η Γερμανία δεν έχει εκδώσει τον Χριστοφοράκο».

Ο Πάνος Καμμένος δεν είπε ψέματα.

Είναι αλήθεια πως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε -ο οποίος έχει πάντα το δάχτυλο σηκωμένο και το παίζει παρθένα- έχει παραδεχτεί πως είχε λάβει 100 χιλιάδες γερμανικά μάρκα από έμπορο όπλων, για λογαριασμό της Ένωσης Χριστιανοδημοκρατών, και αναγκάστηκε μάλιστα να παραιτηθεί από την προεδρία του κόμματος, εξαιτίας αυτής της υπόθεσης.

Αρχικά, η γερμανική κυβέρνηση δεν ήθελε τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά δεν θέλει τον Γιάνη Βαρουφάκη, τον Πάνο Καμμένο και αύριο δεν ξέρω εγώ ποιον άλλον.

Αλήθεια, ποιος τους ρώτησε;
Τι είναι η γερμανική κυβέρνηση; Ο Χίτλερ;
Τι είναι αυτή η γερμανική κυβέρνηση που συμπεριφέρεται σαν τη Μαφία;

Αν ζούσε σήμερα η Ουλρίκε Μάινχοφ, δεν θα είχε κανέναν ενδοιασμό να πει στον Σόιμπλε -υποστηρικτή του πολέμου στο Ιράκ και του Γκουαντάναμο- πως είναι ένας ναζιστής, συνεχιστής των πιο μαύρων σελίδων της γερμανικής ιστορίας.

Η γερμανική κυβέρνηση φέρθηκε χυδαία στους Έλληνες τα τελευταία χρόνια, εκμεταλλευόμενη τις κυβερνήσεις γερμανοτσολιάδων που υπήρχαν στην Ελλάδα.

Και τώρα θέλει να υποδείξει στους Έλληνες ποιους πρέπει να ψηφίζουν και ποια κόμματα θα είναι στην κυβέρνηση.

Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε; Έτσι, χωρίς περιστροφές και «διπλωματία».

Η γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει να καταλάβει πως οι μέρες των γερμανοτσολιάδων τελείωσαν.

Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος είναι πια παρελθόν, και, αν υπάρχει Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, θα έχουν ένα πολύ μαύρο μέλλον.

Η νέα ελληνική κυβέρνηση πρέπει να φέρει στο φως όλες τις συμφωνίες και όλες τις μίζες ανάμεσα στις γερμανικές και τις ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων.

Θέλουμε τα ονόματα των Γερμανών και των Ελλήνων πολιτικών, οι οποίοι έπαιξαν με την χώρα μας και τους πολίτες της, για να ωφεληθούν οι ίδιοι.

Και όλοι αυτοί πρέπει να πάνε στο δικαστήριο.

Αλήθεια, ο κ. Σουλτς εμπλέκεται σε υπόθεση με μίζες; Γιατί τον βλέπω πολύ ανήσυχο τώρα που ο Πάνος Καμμένος άνοιξε τους φακέλους που αφορούν τα εξοπλιστικά προγράμματα.

Έγραψα πολλές φορές πως η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην κυβέρνηση είναι η μόνη λύση που έχει σήμερα η χώρα μας, αν θέλει να σταθεί ξανά στα πόδια της.

Ακόμα κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την δυνατότητα να κάνει μόνος του κυβέρνηση -ή αν μπορεί μετά από τις επόμενες εκλογές-, είναι πολύ σημαντικό για την χώρα μας την συγκεκριμένη χρονική περίοδο να υπάρχει μια κυβέρνηση Αριστεράς-Δεξιάς, η οποία θα ενώνει μεγάλα λαϊκά στρώματα από όλους τους πολιτικούς χώρους.

Η αντίδραση της γερμανικής κυβέρνησης -αλλά και του Μάρτιν Σουλτς- στο συνασπισμό του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, αποδεικνύει περίτρανα πως αυτή είναι η καλύτερη επιλογή για την Ελλάδα.

Η γερμανική κυβέρνηση θα ήθελε τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Θεοδωράκη, για να συνεχίσει το άθλιο παιχνίδι της σε βάρος της Ελλάδας.

Κι αν η γερμανική κυβέρνηση κάνει την δική της δουλειά, εμείς έχουμε τεράστια ευθύνη που επιτρέψαμε σε όλα αυτά τα λαμόγια της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ να ξεσκίσουν τη χώρα μας και να βγαίνει σήμερα ο κάθε Σουλτς να κάνει υποδείξεις ποιο κόμμα θα είναι στην κυβέρνηση .

Αυτό πρέπει να τελειώσει για πάντα.

Η Ελλάδα είναι σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, και θα πρέπει όλοι μας να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σηκώσουμε τόσο την χώρα, όσο και τους πολίτες που έπεσαν.

Όποια κι αν είναι η επιλογή που θα κάνει η Ελλάδα -παραμονή στο ευρώ, χρεοκοπία μέσα στην ευρωζώνη, έξοδος από την ευρωζώνη, διπλό νόμισμα, δημοψήφισμα, εκλογές ή ό,τι άλλο προκύψει-, είναι πολύ σημαντικό οι πολίτες να μην είναι διχασμένοι από τον διαχωρισμό Αριστεράς και Δεξιάς.

Η Δεξιά και η Αριστερά έκαναν μεγάλα λάθη στο παρελθόν, που στοίχισαν πολύ στην Ελλάδα και δεν της επέτρεψαν να γίνει μια δημοκρατική, σύγχρονη και δυνατή χώρα.

Αυτά τα λάθη δεν πρέπει να γίνουν ξανά.

Δεν είναι ώρα για έναν νέο εθνικό διχασμό.
Ούτε για ένα νέο ξεπούλημα.

Τώρα έχουμε έναν πόλεμο.

Έχουμε έναν πόλεμο, για να σώσουμε την χώρα και τους εαυτούς μας.

Αν το καταφέρουμε, θα έχουμε μετά στη διάθεσή μας όλο τον χρόνο να ανακαλύψουμε ξανά όλα αυτά που μας χωρίζουν, για να μην χαθεί και η πατροπαράδοτη διχόνοια.

Αλλά πρώτα να σώσουμε τη χώρα μας.

Πιτσιρίκος

(Με την ευκαιρία, καλώ ξανά τους Γερμανούς πολίτες να ανατρέψουν την κυβέρνησή τους, η οποία διακατέχεται από έντονο και επικίνδυνο εθνικισμό. Φίλοι Γερμανοί, ανατρέψτε την κυβέρνηση Μέρκελ γιατί θα την πληρώσετε πολύ άσχημα αυτή την κυβέρνηση. Θα την πληρώσετε εσείς, αντί για την Μέρκελ και τον Σόιμπλε. Κι όπως οι Έλληνες δεν είναι αθώοι για τους Σαμαράδες και τους Βενιζέλους που ψήφιζαν, ούτε εσείς είστε αθώοι για την Μέρκελ και τον Σόιμπλε. Εγώ, πάντως, σας προειδοποίησα.)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου