Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Νοε 2013

Του Ανδρέα Μπανούτσου 

To RIMSE εκτιμά πως η Ελληνική κοινωνία από την 17η Σεπτεμβρίου 2013 μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από το μέλος της Χρυσής Αυγής Γιώργο Ρουπακιά, έχει πιθανότατα μπει σε ένα φαύλο κύκλο που οι ακαδημαϊκοί και ειδικοί αναφέρουν ως επισωρευτική ριζοσπαστικοποίηση εξτρεμιστών.

Ας πάρουμε όμως πρώτα τα γεγονότα με τη σειρά και μετά θα επιχειρήσουμε μια ανάλυση της έννοιας της επισωρευτικής ριζοσπαστικοποίησης και τις πιθανές επιπτώσεις της στην εσωτερική ασφάλεια της χώρας.

Αμέσως μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η Ακρο-αριστερή εξωκοινοβουλευτική οργάνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ εξέδωσε ανακοίνωση για το θάνατό του, αποκαλώντας τον δολοφόνο του φασίστα και κατηγορώντας τη Χρυσή Αυγή για το συμβάν.

Ακολούθησαν συλλήψεις όχι μόνο του δολοφόνου αλλά και ηγετικών στελεχών και του ίδιου του αρχηγού της Χρυσής Αυγής με την κατηγορία της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση.

Την 1η Νοεμβρίου 2013 είχαμε τη δολοφονική επίθεση κατά μελών της Χρυσής Αυγής έξω από την τοπική οργάνωση του κόμματος στο Νέο Ηράκλειο, με τραγικό αποτέλεσμα τον θάνατο δύο νέων μελών της ( Μάνος Καπελώνης και Γιώργος Φουντούλης) και τον βαρύ τραυματισμό ενός τρίτου ( Αλέξανδρος Γέροντας).

Αν και μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό εδώ το άρθρο καμία οργάνωση δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για τη δολοφονική επίθεση, είναι πιθανό τελικά η ευθύνη για την εκτέλεση των Χρυσαυγιτών να ανήκει σε κάποια Ακρο-αριστερή τρομοκρατική οργάνωση.

Σύμφωνα λοιπόν με τη θεωρία της επισωρευτικής ριζοσπαστικοποίησης των εξτρεμιστών οι δράσεις της μιας εξτρεμιστικής ομάδας ( π.χ Χρυσή Αυγή) μπορούν να οδηγήσουν στη ριζοσπαστικοποίηση των «αντίπαλων» εξτρεμιστικών ομάδων καθώς επίσης και στη ριζοσπαστικοποίηση άλλων εξτρεμιστικών ομάδων όπως οι Ισλαμιστές για παράδειγμα.

Στη Μεγάλη Βρετανία έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο της αμοιβαίας ριζοσπαστικοποίησης και προσφυγής στη βία της Ακρο-δεξιάς οργάνωσης English Defence League (EDL) και Ισλαμιστικών ομάδων όπου η βία και ο εξτρεμισμός της μιας ομάδας ενισχύει τον ριζοσπαστισμό και τη βία της άλλης ομάδας.

Το αποτέλεσμα είναι ένα σπιράλ βίας, ριζοσπαστικοποίησης και εξτρεμισμού το οποίο είναι πολύ δύσκολο να καταπολεμηθεί από τις Αρχές ασφαλείας. 
Πέρα από το δίπολο της Άκρας Αριστεράς και Άκρας Δεξιάς στην Ελλάδα και την αμοιβαία ριζοσπαστικοποίηση τους, είναι πιθανό η κατάσταση να ξεφύγει από κάθε έλεγχο και να οδηγήσει στη ριζοσπαστικοποίηση και των Μουσουλμάνων μεταναστών, οι οποίοι κατά καιρούς έχουν δεχθεί και αυτοί επιθέσεις από τη Χρυσή Αυγή, με αποτέλεσμα η χώρα να μετατραπεί σε ένα πεδίο βίαιης σύγκρουσης και αντιπαράθεσης.

Η επισωρευτική ριζοσπαστικοποίηση προϋποθέτει μια παράδοξη «συμβιωτική» σχέση μεταξύ των εξτρεμιστικών ομάδων με την έννοια ότι ο ριζοσπαστικός και βίαιος ακτιβισμός της μιας ομάδας βασίζεται στην ύπαρξη και τις βίαιες δράσεις της άλλης ομάδας.

Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία παρέχουν σαφείς ενδείξεις ότι ο βίαιος ακτιβισμός Ακρο-Δεξιών οργανώσεων όπως το EDL οδηγούν στη ριζοσπαστικοποίηση των Μουσουλμάνων και κάνουν ευκολότερη τη στρατολόγηση τους για τους Ισλαμιστές και το αντίστροφο.

Στην περίπτωση της Ελλάδος είναι προφανές πως στην αύξηση της επιρροής της Χρυσής Αυγής και στην στρατολόγηση των μελών της πέρα από την οικονομική κρίση και τη χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος συνέβαλε και η αθρόα έλευση παράνομων μεταναστών προερχόμενων ( ιδίως από το 2000 και μετά) από Μουσουλμανικές χώρες.

Η άνοδος της Χρυσής Αυγής με τη σειρά της οδήγησε σε αύξηση των επιθέσεων σε Μουσουλμάνους μετανάστες και αυτό ίσως οδηγήσει στην συνεπακόλουθη ριζοσπαστικοποίησή και στρατολόγησή τους από Ισλαμιστικές οργανώσεις.

Αυτό που σίγουρα χρειάζεται η Ελλάδα στην παρούσα φάση είναι η σχεδίαση και εφαρμογή μιας πολιτικής κατά της ριζοσπαστικοποίησης (counter-radicalisation), διαφορετικά η κατάσταση όπως διαμορφώνεται στη χώρα μας μπορεί να οδηγήσει σε μια περαιτέρω έξαρση της βίας και του εξτρεμισμού.

Το ποια μπορεί να είναι μια τέτοια πολιτική κατά της ριζοσπαστικοποίησης θα αποτελέσει θέμα ενός από τα επόμενα άρθρα του RIMSE.

Πηγή RIMSE
Οι Γερμανοί προετοιμάζουν μεθοδικά το έδαφος ώστε η χώρα μας να υπαχθεί μέσα στην άνοιξη σε νέο καθεστώς Μνημονίου


Απερίγραπτες διαστάσεις έχει προσλάβει πλέον ο εξευτελισμός του κύρους της χώρας μας σε διεθνές επίπεδο μετά την υπαγωγή της στο ταπεινωτικό καθεστώς του Μνημονίου και την παγκόσμια, όχι μόνο πανευρωπαϊκή, εκστρατεία απαξίωσής της ως παράδειγμα προς αποφυγή. Οι προχθεσινές περιφρονητικές δηλώσεις ενός Αυστριακού υπαλλήλου της ΕΕ τίναξαν στον αέρα την απεγνωσμένη προσπάθεια του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να πείσει κάποιους αφελείς ότι δήθεν έχει... «αποκατασταθεί το διεθνές κύρος της χώρας» και έχει ενισχυθεί η διαπραγματευτική της θέση. Δράστης κάποιος Τόμας Βίζερ, επικεφαλής μιας βοηθητικής επιτροπής της Ευρω-ομάδας των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης.

Η βοηθητική αυτή επιτροπή ονομάζεται Ομάδα Εργασίας του Eurogroup (EuroWorking Group) και απλώς προετοιμάζει τις συνεδριάσεις των υπουργών Οικονομικών και στη συνέχεια ελέγχει από νομική και τεχνική σκοπιά τις αποφάσεις του Eurogroup, χωρίς να έχει αρμοδιότητα να αποφασίσει τίποτα, απλώς να επισημάνει νομοτεχνικές ατέλειες, αν υπάρχουν σε κάποια απόφαση. Ενώ λοιπόν ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, η κυβέρνηση ολόκληρη υποτίθεται ότι διαπραγματεύονται σκληρά και υπερασπίζονται σθεναρά τα ελληνικά συμφέροντα, βγήκε αυτός ο Βίζερ και δήλωσε ότι βλέπει συμφωνία όχι μέσα στον Νοέμβριο, άντε το πολύ τις πρώτες μέρες του Δεκέμβρη που λέει η κυβέρνηση, αλλά μετά από... τέσσερις πέντε μήνες! Η ελληνική κυβέρνηση και η τρόικα «απέχουν μίλια και δισεκατομμύρια» στις θέσεις τους αναφορικά με το δημοσιονομικό κενό της Ελλάδας για το 2014, δήλωσε ο Βίζερ. Αποφάσεις θα ληφθούν «μετά τις διακοπές του σκι» πρόσθεσε.

Εκτακτα τα είπε, μόνο που αυτές οι διακοπές για σκι στις οποίες αναφέρθηκε είναι τον... Φεβρουάριο! «Από τεχνοκρατική σκοπιά δεν υπάρχει πρόβλημα οι αποφάσεις να παραπεμφθούν για τον επόμενο χρόνο» διευκρίνισε με αγγελική αθωότητα, «αν και οι ανάγκες σε ρευστότητα κάποια στιγμή θα είναι αισθητές» έσπευσε να προσθέσει με νόημα. Ανοιχτός εκβιασμός δηλαδή με διακριτικό... μαφιόζικο στυλ! «Δεν υπάρχει κινητικότητα και τα σημάδια είναι κακά» διαπίστωσε και εξήγησε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της για να της δώσουν αυτή την... ανθυποδόση του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, οπότε «απλώς δεν θα υπάρξουν χρήματα»!

Κατά τον Βίζερ, το σημαντικότερο είναι «τα μηνύματα που στέλνει η Αθήνα με την κωλυσιεργία της» εν όψει και του τέλους του Μνημονίου σε περίπου έξι μήνες, υπογράμμισε. Εδώ υπάρχουν δύο τουλάχιστον ζητήματα. Το πρώτο είναι από πού αντλεί το πολιτικό θράσος ο Αυστριακός υπάλληλος της ΕΕ να εκβιάζει την Ελλάδα με έμμεσο τρόπο, να προδιαγράφει πότε θα αποφασίσουν οι υπουργοί της Ευρωζώνης για τη χώρα μας, να αποφασίζει και να ανακοινώνει αυτός αν η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου έχει εκπληρώσει ή όχι τα καθήκοντα που της έβαλαν οι άλλοι υπάλληλοι, αυτοί της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ που συμμετέχουν στην τρόικα. Σε ό,τι αφορά τον Τύπο, είναι ο εξευτελισμός της Ελλάδας λόγω της υπαγωγής της σε καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας που του επιτρέπει αυτή τη θρασύτητα. Σε ό,τι αφορά την ουσία, είναι προφανές ότι δρα κατ' εντολήν των Γερμανών και λέει αυτός τα πράγματα που δεν θέλουν να πουν αυτή την ώρα δημοσίως οι ηγέτες του Βερολίνου.

Το δεύτερο και σοβαρότερο ζήτημα είναι ότι όλη αυτή η μεθόδευση αποσκοπεί στον πειθαναγκασμό της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου να υπογράψει την άνοιξη και νέο Μνημόνιο! Οι Γερμανοί το έχουν ήδη διαμηνύσει ότι θεωρούν πως η Ελλάδα πρέπει να υπαχθεί και σε νέο Μνημόνιο. Θέλουν έτσι να είναι σίγουροι εκ των προτέρων ότι δεν θα έχει κανένα περιθώριο φιλολαϊκών κινήσεων οποιαδήποτε κυβέρνηση με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα σχηματιστεί ενδεχομένως μελλοντικά. Η κυβέρνηση Σαμαρά υποκρίνεται ότι αντιστέκεται και οι εκπρόσωποι της ΕΕ χρονοτριβούν και πάνε για... σκι επειδή και οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση δεν έχει άμεσες ανάγκες ρευστότητας που να αφορούν σε πληρωμές ομολόγων ή δανείων προς ξένους.

Μπορεί έτσι να τη βγάλει μέχρι τον Μάρτιο. Εννοείται ότι στο διάστημα αυτό θα «γδάρει» φορολογικά τους Ελληνες και θα συνεχίσει η κυβέρνηση Σαμαρά να μην πληρώσει τίποτα από όσα χρωστάει το Δημόσιο σε ιδιώτες, ενώ οι τράπεζες δεν θα δίνουν δάνεια στις επιχειρήσεις. Ετσι, την άνοιξη, με την οικονομία σε κατάσταση ασφυξίας, οι Γερμανοί εκτιμούν ότι η κυβέρνηση θα... εκλιπαρεί την υπαγωγή της χώρας μας σε νέο Μνημόνιο!

Άγνοια για τις προκλητικές δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν, το περιεχόμενο των οποίων ωστόσο, διπλωματικά απέρριψε, δήλωσε η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τζένιφερ Ψάκι, απαντώντας σε σχετική ερώτηση κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων.

«Δεν έχω δει τα συγκεκριμένα σχόλια. Με χαρά να τα αναζητήσω, βεβαίως δεν νομίζω ότι θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε με αυτό, αλλά επιτρέψτε μου να δω το πλήρες κείμενό τους».

Στο μεταξύ, η Αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις, Βικτόρια Νούλαντ, μιλώντας χθες το βράδυ (ώρα Ελλάδας) στο «Ατλαντικό Συμβούλιο», στην Ουάσιγκτον, αναφέρθηκε και σε ζητήματα που αφορούν την Ανατολική Μεσόγειο, κυρίως στον τομέα της ενέργειας. Μίλησε για «ευκαιρίες» στην προσπάθεια προώθησης της ειρήνης και ειδικότερα επίλυσης του προβλήματος της Κύπρου. Το θέμα της ομιλίας της ήταν «Στην κατεύθυνση μίας Διατλαντικής Αναγέννησης: Διασφαλίζοντας το κοινό μας μέλλον».

Σε ερώτηση για το Κυπριακό, υποστήριξε ότι οι δυο πλευρές στο νησί δεν πρέπει να χάσουν την ευκαιρία, ενώ χαιρέτισε τη δέσμευση των δυο ηγετών (προέδρου Αναστασιάδη και Έρογλου) να εργαστούν προς την κατεύθυνση εξεύρεσης λύσης διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, ενώ εξέφρασε την ικανοποίησή της για την υποστήριξη που προσφέρουν η Τουρκία και η Ελλάδα, όπως είπε.

Επίσης, έκανε λόγο για «νέα δεδομένα» που δημιουργεί ο τομέας της ενέργειας για την περιοχή, για την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Κάλεσε τις δυο κοινότητες του νησιού να συνεργαστούν όχι μόνο για τη λύση του Κυπριακού, αλλά και για να αξιοποιήσουν μαζί τους υδρογονάνθρακες.

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Εικόνα πρώτη. Κεντρική εξωτερική πύλη του περιβόλου του ραδιομεγάρου της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή. Η πόρτα είναι κλειστή. Δεμένη με μια αλυσίδα και… χειροπέδες!
Η φωτογραφία προκαλεί ρίγος. Κάνει όχι μόνο το γύρο της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης και του κόσμου ολόκληρου. Συγκλονίζει τους πάντες. Αποθέωση του συμβολισμού της σύγχρονης Δημοκρατίας στην Ελλάδα του Μνημονίου, όπως την εννοούν ο Αντώνης Σαμαράς και ο Βαγγέλης Βενιζέλος.

Εικόνα δεύτερη. Νύχτα Πέμπτης. Η σκηνή πάλι έξω από τα κάγκελα του περιβόλου της ΕΡΤ. Η τηλεπαρουσιάστρια της δημόσιας τηλεόρασης Αγλαΐα Κυρίτση, καθισμένη πίσω από ένα τραπέζι, εκφωνεί το κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ. Στο ύπαιθρο! Δεν είναι μόνο αυτή η υποχρεωτική «πρωτοτυπία». Πίσω της, δεκάδες πάνοπλοι αστυνομικοί με μαύρες επιχειρησιακές στολές, έτοιμοι να ορμήσουν εναντίον της μόλις τους δοθεί εντολή. Τα ΜΑΤ του Σαμαρά και του Βενιζέλου δεν έχουν κανένα πρόβλημα να παρουσιάζουν αυτά το… δελτίο ειδήσεων της επαίσχυντης κυβέρνησης των υπολειμμάτων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

«Βοήθεια!»

Χαράματα Πέμπτης. Στις 4:20 εκατοντάδες άνδρες των ΜΑΤ σπάνε μια πλαϊνή πόρτα του περιβόλου της ΕΡΤ. Ορμούν και καταλαμβάνουν το ραδιομέγαρο χωρίς να συναντήσουν αντίσταση. Μόλις χαράζει η μέρα, ομάδα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται έξω από τα κάγκελα της «πόρτας με τις χειροπέδες».

Οι αστυνομικοί δεν αφήνουν τους βουλευτές να μπουν μέσα για να διαπιστώσουν αν γίνεται ή όχι πλιάτσικο στα μηχανήματα, καταστροφές, κλοπές κ.λπ.

Μεταξύ των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχωριστή η ανυποχώρητη παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Σε σύντομες τηλεοπτικές παρεμβάσεις της μπροστά στα αλυσοδεμένα κάγκελα αποδομεί πλήρως από νομική σκοπιά την κυβερνητική επιχείρηση κατάληψης του ραδιομεγάρου και αποδεικνύει πειστικά τον ισχυρισμό της ότι η ενέργεια των ΜΑΤ κατ’ εντολήν Σαμαρά -Βενιζέλου συνιστά «πραξικόπημα κατά της νομιμότητας».

Βράδυ Σαββάτου. Η κυβέρνηση, με την προστασία των ΜΑΤ, προωθεί μέσα στο ραδιομέγαρο τεχνικούς που είναι όργανα της για να πάρουν μηχανήματα (τα οποία είναι ονομαστικά χρεωμένα σε απεργούς τεχνικούς!) και να τα μεταφέρουν -έτσι ισχυρίζονται- στα κτίρια της Κατεχάκη. Εκεί που ήταν η έδρα της ΥΕΝΕΔ, του στρατιωτικού καναλιού που τόσο βαθιά το μίσησε ο ελληνικός λαός επί χούντας και στη συνέχεια το απεχθανόταν για όσο διάστημα συνέχισε να υπάρχει.

Ζητούν να μπουν μαζί τους και απεργοί τεχνικοί για να βεβαιωθούν ότι δεν θα κάνουν πλιάτσικο. Μαζί τους και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Τα ΜΑΤ τους απωθούν βίαια. «Βοήθεια! Βοήθεια!» ακούγεται μερικές φορές μια γυναικεία φωνή. Είναι της Ζωής Κωνσταντοπούλου, την οποία σπρώχνουν με μίσος τα ΜΑΤ. Ίσως και να τη χτυπούν στα μουλωχτά.

«Ψυχή βαθιά!»

Πέμπτη χαράματα. Τα ΜΑΤ έχουν καταλάβει το ραδιομέγαρο στην Αγία Παρασκευή.
Οι αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν στο στούντιο του ραδιοφώνου. Ο εκφωνητής αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει. Αρχίζουν να μετρούν αντίστροφα τα τελευταία δευτερόλεπτα.
«Όταν αυτό το μικρόφωνο κλείσει, δεν θα είναι η φωνή σας. Δεν θα είναι η φωνή της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, η φωνή της ΕΡΤ. Αυτοί που θα σας μιλούν δεν θα είναι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ!… Κάπου εδώ κλείνουμε, αγαπητοί ακροατές Η φωνή της Ελληνικής Ραδιοφωνίας σιγεί. Θα τα πούμε, θα ξαναβρεθούμε. Τα μικρόφωνα αυτά κλείνουν. Ψυχή βαθιά!» 
είναι τα τελευταία λόγια του εκφωνητή.

Ανατριχίλα συγκίνησης και αφύπνιση: συνειδήσεων σκορπά η φωνή του Νίκου Τσιμπίδα. Έτσι ονομάζεται ο δημοσιογράφος που έκανε την τελευταία ραδιοφωνική εκπομπή πριν οι κυβερνητικές αστυνομικές δυνάμεις των ΜΑΤ πετύχουν να σιγήσουν και πάλι οι φωνές των δημοσιογραφών, που αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανή τη δημόσια ραδιοφωνία.

Ολόκληρη την Πέμπτη, τα ξένα τηλεοπτικά δίκτυα είχαν αλλεπάλληλες ζωντανές συνδέσεις, έκτακτα δελτία, σοκαριστικες εικόνες από την αστυνομική επιχείρηση των ΜΑΤ εναντίον των δημοσιογράφων της ΕΡΤ. Οι εργαζόμενοι της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης έβγαιναν συνεχώς σε δελτία ξένων τηλεοπτικών σταθμών.

Η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου επανερχόταν στην παγκόσμια επικαιρότητα με τρόπο ελάχιστα κολακευτικό για τους επικεφαλής της.

Μομφή… στήριξης!

Πάνω εκεί εμφανίζεται η ακατανόητων, προθέσεων «πρόταση δυσπιστίας» του Αλέξη Τσίπρα. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, άρτι επιστρέψας από τις ΗΠΑ, συρρικνώνει όλο το κίνημα που προαναφέραμε σε μια ασήμαντη κοινοβουλευτική διαδικασία! Πολιτική τραγωδία.

Στο επικοινωνιακό επίπεδο, οι αγώνες των εργαζομένων εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού. Προβάλλει σε πρώτο πλάνο η κοινοβουλευτική αντιπαράθεση – και μάλιστα με νικητή εκ των προτέρων γνωστό: την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου! Οι κυβερνητικοί πανηγυρίζουν σαν τρελοί για το δώρο!

Αντικειμενικά, ο Αλέξης Τσίπρας ήξερε από την αρχή ότι η απόρριψη της πρότασης μομφής θα ενισχύσει ουσιωδώς την κλυδωνιζόμενη κυβέρνηση. Δεν είχε δε την αυταπάτη ότι θα μπορούσε ποτέ να περάσει η πρόταση αυτή. Ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο δεν είχε!
Τα μαθηματικά της πρότασης του είναι απλούστατα. Για να περάσει απαιτούνται 151 ψήφοι στη Βουλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μόλις… 72 βουλευτές! Πού θα έβρισκε τους άλλους… 80; Οι 18 βουλευτές των Ανεξάρτητων Ελλήνων και οι 12 του ΚΚΕ, σύνολο 30, υπερψήφισαν τη μομφή.
Σύνολο μόλις… 102 – για την ακρίβεια, μάλιστα, 101, καθώς ο Μανώλης Γλέζος ήταν στο νοσοκομείο με πέτρα στη χολή. Υπερψήφισαν τη μομφή του Τσίπρα και οι 15 ελεύθεροι βουλευτές της Χρυσής Αυγής και οι 7 από τους 11 ανεξάρτητους βουλευτές. Τελικό σύνολο 124 ψήφοι. Έλειψαν… 27!

Όχι τη μία ψήφο της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ Θεοδώρας Τζάκρη που πήρε, αλλά τις ψήφους όλων ανεξαιρέτως των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ -συμπεριλαμβανομένου του… Βενιζέλου!- έπρεπε να πάρει ο Τσίπρας για να συγκεντρώσει τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό των 151 ψήφων προκειμένου να περάσει η μομφή του! Κοινοβουλευτικά παραμύθια…

Πολιτικό Βατερλό

Αυτό που ίσως δεν περίμενε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η… «πολιτική αγνωμοσύνη» του Αντώνη Σαμαρά. Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής διαδικασίας ο πρωθυπουργός φυσικά και εκμεταλλεύτηκε τη βοήθεια που του προσέφερε ο Αλέξης Τσίπρας -εσκεμμένα ή αθέλητα, αυτό παρέμεινε αναπάντητο προσωρινά-, αλλά ταυτόχρονα διέσυρε πολιτικά και «κατακρεούργησε» προσωπικά τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης!

Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε σημαία του τη θεαματική πολιτική «κωλοτούμπα» που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας υπέρ του ευρώ, μιλώντας στο Τέξας της Αμερικής. «Η Ελλάδα δεν θα πρέπει και δεν θα το κάνει. Δεν θα εξέλθει εθελοντικά από την Ευρωζώνη!» διακήρυξε εκεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, αναιρώντας έτσι κάθε βάση καλύτερης διαπραγματευτικής δυνατότητας με τους επικυρίαρχους της πατρίδας μας.

Υπάρχει τεράστια πολιτική απόσταση ανάμεσα στην αρχή «καμιά θυσία για το ευρώ» που διακήρυσσε ο Τσίπρας πέρσι και στο «η Ελλάδα δεν θα εξέλθει εθελοντικά από την Ευρωζώνη» που μας σερβίρισε φέτος από τις ΗΠΑ.

Δικαίως του είπε περιφρονητικά ο Σαμαράς ότι προσχώρησε καθυστερημένα στις θέσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Τον ξεφτίλισε πολιτικά.

Προσωπική συντριβή

Πέρα από την πολιτική συντριβή, ο Αλέξης Τσίπρας υπέστη και προσωπικό διασυρμό.
Με ασυγχώρητη αυταρέσκεια, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ νόμισε ότι έκανε ματ με την απλή υποβολή της πρότασης δυσπιστίας, η οποία ήταν εξαρχής καταδικασμένη να ηττηθεί πανηγυρικά. Πήγε στη Βουλή εντελώς απροετοίμαστος και το επίπεδο της ομιλίας του ήταν μετριότατο, διεκπεραιωτικό.

Αντιθέτως, ο Αντώνης Σαμαράς πήγε απολύτως αποφασισμένος να τον «κατασπαράξει» προσωπικά! Τίποτα άλλο δεν τον ένοιαζε! Πέτυχε απολύτως το στόχο του – και μάλιστα πολύ ευκολότερα απ’ όσο φανταζόταν.

Ο πρωθυπουργός έχει πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι στις επόμενες βουλευτικές εκλογές τα εκατομμύρια ψηφοφόρων που θα προσέλθουν στις κάλπες θα ρίξουν το ψηφοδέλτιο σε πολύ μεγάλο ποσοστό έχοντας ένα και μοναδικό ερώτημα στο μυαλό τους: «Ποιον θέλω για πρωθυπουργό, τον Σαμαρά ή τον Τσίπρα;».

Επειδή, πολύ λογικά, φοβάται ότι θα είναι σαφώς περισσότεροι αυτοί που θα προτιμήσουν την αβεβαιότητα του Τσίπρα μήπως και καλυτερεύσει κάπως η ζωή τους από τη βεβαιότητα της προσωπικής τους καταστροφής που σηματοδοτεί ο Σαμαράς, ο πρωθυπουργός προσπάθησε να γελοιοποιήσει τον Τσίπρα επιτιθέμενος κατά μέτωπον εναντίον του με κάθε μέσο, χρησιμοποιώντας και απαξιωτικούς λαϊκούς χαρακτηρισμούς.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πήγε να παραστήσει στη Βουλή την… «κοινοβουλευτική αρσακειάδα», υπέστη μια απροσδόκητη προσωπική ήττα πολύ σοβαρών διαστάσεων. Να δούμε αν και πώς θα επανορθώσει την προσωπική ζημιά που υπέστη.

Πηγή "Επίκαιρα"
“Ωσότου ο έλεγχος της έκδοσης χρημάτων και πιστώσεων, να επανέλθει στην κυβέρνηση και να αναγνωριστεί ως η πλέον περίοπτη και ιερή ευθύνη της, όλες οι συζητήσεις περί Εθνικής Κυριαρχίας, περί της Βουλής και της Δημοκρατίας είναι άσκοπες και μάταιες.
Όταν ένα έθνος δεν έχει πλέον τον έλεγχο του πιστωτικού συστήματος, δεν έχει σημασία ποιος θεσπίζει τους νόμους του.

William Lyon Mackenzie King
Πρώην πρωθυπουργός του Καναδά
(Ο οποίος εθνικοποίησε την Τράπεζα του Καναδά)

Και, όμως, η Τράπεζα της Ελλάδος έχει τη δυνατότητα έκδοσης χρήματος (ευρώ). Έχει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει τον μηχανισμό ELA (Emergency Liquidity Assistance, Έκτακτη Παροχή Ρευστότητας), ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.

Και εμείς λέμε:
Ζητείται δικαστής “Τερτσέτης”, για να δούμε το πώς και το γιατί οι Τράπεζες διασώζονται με κρατικό χρήμα και εγγυήσεις του δημοσίου, ενώ η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που έχει μετατραπεί σε “οφειλέτη”, υφίσταται σκόπιμη, προσχεδιασμένη και προμελετημένη λεηλασία της περιουσίας του, φτωχοποίηση και στέρηση της ελευθερίας του.

Πόσοι Έλληνες γνωρίζουν τι είναι το ELA;
Και γιατί το κομματικό σύστημα σωπαίνει, αποκρύπτοντας και διατηρώντας στο απυρόβλητο κάτι που ενδιαφέρει κάθε Έλληνα;

Σύμφωνα με το “Memorandum of Understanding on high-level principles of co-operation between the banking supervisors and
central banks of the European Union in crisis management situations”(MoU) της 1οης Μαρτίου 2003, η διαδικασία είναι απόρρητη: “The MoU, which is not a public document..,”(…δεν είναι δημόσιο έγγραφο).
(Μετάφραση: Μνημόνιο Συμφωνίας για υψηλού επιπέδου αρχές της συνεργασίας μεταξύ των αρχών τραπεζικής εποπτείας και των κεντρικών τραπεζών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε καταστάσεις διαχείρισης κρίσεων.)

Η Morgan Stanley σε ενημερωτικό δελτίο του Νοεμβρίου του 2010 επιβεβαιώνει το απόρρητο της υπόθεσης που λέγεται ELA: “Terms (eg, collateral, haircuts, interest rate, maturity) are not publicly disclosed”. (Μτφ: Όροι (π.χ. ασφάλεια, “κούρεμα”, επιτόκιο, ωριμότητα) δεν δημοσιοποιούνται).

Γράφει: “Δεν υπάρχει καμία απαίτηση να καταστήσουν δημόσια την παροχή ELA, ούτε δημοσιεύονται στοιχεία, που να κάνουν σαφή την ενέργεια αυτή”.

Η Morgan Stanley αναφέρει μόνο δύο γνωστές περιπτώσεις ενεργοποίησής του: 
1. Το 2008 από την Budensbank στη Γερμανία και 
2. Την πληροφορία που έδωσαν οι Financial Times ότι η Ιρλανδία ενεργοποίησε τον μηχανισμό το 2010. 
Τα ποσά αντίστοιχα είναι 35 και 34 δισ. ευρώ.

Και ερχόμαστε στα δικά μας:

Για το ELA στην Ελλάδα έχουν ακουστεί σποραδικά, μόνο ανεπίσημες πληροφορίες. Χαρακτηριστικό είναι δημοσίευμα της 26/8/2011 , το οποίο αναφέρεται σε δύο μη κατονομαζόμενες τράπεζες ότι έλαβαν 2 και 3 δις, αντίτοιχα, και στην απάντηση του Προέδρου της μίας ότι “δεν γνωρίζει” εάν έχει λάβει τη χρηματοδότηση!!!

Σε άλλο δημοσίευμα στις 14/9/2011 αναφέρεται:
Η άντληση ρευστότητας από την ΕΚΤ σκοντάφτει σε δύο σημεία. Από τη μία πλευρά, στο γεγονός ότι έχουν εξαντληθεί οι υψηλής ποιότητας εξασφαλίσεις που θέτει ως προϋπόθεση η Φρανκφούρτη για την παροχή ρευστότητας και από την άλλη, στο ότι η ΕΚΤ αυξάνει το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων που δέχεται ως ενέχυρο για την παροχή ρευστότητας κατά 15%… Αν και τα χρήματα που προέρχονται απευθείας από την ΕΚΤ χορηγούνται για διάστημα από επτά έως 90 ημέρες, τα χρήματα που δίνονται μέσω του ELA είθισται να χορηγούνται για επτά ημέρες, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως το ELA έχει την εγγύηση τόσο του Δημοσίου, όσο και των περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών.

Το ELA επανέρχεται στην ελληνική επικαιρότητα με το κούρεμα των Κυπριακών καταθέσεων, όταν ο εκπρόσωπος της Ε.Ε. απειλεί με κατάργηση του για την Κύπρο. Από δημοσιογραφικές, πάντα, πληροφορίες το ποσό που έχει δοθεί από την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου, μέσω ELA, στις κυπριακές τράπεζες ήταν 9 δις ευρώ.

Στις 15 Μαρτίου 2012, σε άρθρο του ο Βέλγος οικονομολόγος Johan Vav Overtveldt γράφει: “Η Τράπεζα της Ελλάδος τυπώνει δικό της χρήμα”.

Στο άρθρο αναφέρεται σε πληροφορίες που έχει από στέλεχος της ΤτΕ και μιλά για νόμο που πέρασε από τη Βουλή και θέτει όριο για το ELA τα 90 δις ευρώ. Το τελευταίο είναι κάτι που, ως τώρα, δεν το έχουμε επιβεβαιώσει και, εξ άλλου, δεν προβλέπεται από την διαδικασία μυστικότητας του ELA. Το άρθρο χαρακτηρίζει “παράνομη” τη διαδικασία έκδοσης χρήματος, αλλά και εδώ, μάλλον, κάνει λάθος. Πέφτει έξω και στα ποσά, όπως θα δούμε πιο κάτω.

Όπως γράφτηκε στο “The insider”:
Σε πρόσφατο άρθρο του ο Michael Steen των Financial Times, αφού αναφέρει πως λίγα πράγματα είναι στα χαρτιά για το πώς παραχωρείται ο ELA, ξεχωρίζει μία φράση από τα σχετικά έγγραφα «Flexibility and discretion are... essential in order to guard against the risk of moral hazard. Δηλαδή, «η ευελιξία και η διακριτικότητα είναι... απαραίτητα, προκειμένου να υπάρξει προστασία από το ρίσκο του ηθικού κινδύνου».
“Προστασία από το ρίσκο ηθικού κινδύνου” είναι η δικαιολογία απόκρυψης των σκοτεινών μυστικών του τραπεζικού συστήματος και της έκδοσης χρήματος.

Άλλη είδηση, τον Αύγουστο του 2013, θέλει την Attica Bank να αποπληρώνει όλη την παροχή έκτακτης ρευστότητας που έλαβε. Το 51% της τράπεζας ελέγχεται από το μοναδικό ασφαλιστικό Ταμείο, το ΤΣΜΕΔΕ, που απόμεινε να έχει εκλεγμένη διοίκηση . (Ακούς Ο.Α.Ε.Ε.;)

Και ενώ όλοι μιλούν για την αδυναμία των ελληνικών τραπεζών να αντλήσουν κεφάλαια και να παράσχουν εγγυήσεις για τη χρηματοδότηση τους, ιδού από τον Ισολογισμό της Τράπεζας της Ελλάδος:

Ισολογισμός 31/12/2012, λογαριασμός 4 “εκτός ισολογισμού”: Περιουσιακά στοιχεία αποδεκτά από την Τράπεζα της Ελλάδος ως ασφάλεια για πράξεις έκτακτης παροχής ρευστότητας προς τα πιστωτικά ιδρύµατα: 191.524.930.187 ευρώ !!!

Το αντίστοιχο ποσό της 31/12/2011 ήταν 84.822.677.096 και στη λογιστική κατάσταση του Σεπτεμβρίου του 2013 ο ίδιος λογαριασμός ήταν 80.910.860.261.

Ποιος μιλάει για 2, 3, 9, 40 ή 90 δις ευρώ;
Εδώ μιλάμε για 191,5 δισεκατομμύρια “7ήμερης διάρκειας(;)”, που εξέδωσε η Τράπεζα της Ελλάδος για να ενισχύσει τις βουλιαγμένες ελληνικές τράπεζες.

Τα 191,5 κλπ δισεκατομμύρια περιλαμβάνονται ή προστίθενται στα 238 ή 246 (κατ’ άλλους), δισεκατομμύρια που έλαβαν οι τράπεζες, με νομοθετικές αποφάσεις;

Αν περιλαμβάνονται, τότε τα μεταβαλλόμενα ως ανελκυστήρας ποσά, από 84 σε 191,5 και τώρα 81 δις, σε ποιον τα χρωστάμε, αφού τα παράγει η ΤτΕ;

Αν δεν περιλαμβάνονται, μιλάμε για συνολική παροχή σωτηρίας ύψους 430 δισεκατομμυρίων.

Πού βρήκαν οι βουλιαγμένες ελληνικές τράπεζες τα περιουσιακά στοιχεία, που έκαμε αποδεκτά η Τράπεζα της Ελλάδος, την ώρα που όλοι λένε ότι δεν τα έχουν;
Και γιατί είναι αξιόπιστα για την ΤτΕ και δεν είναι για την υπόλοιπη αγορά;

Πώς φτιάχνεται χρήμα για να σωθούν λίγες τράπεζες και οι ιδιοκτήτες τους, την ώρα, που με μικρότερο ποσό, μπορεί να διασωθεί το σύνολο του ελληνικού λαού, από τα χρέη του;

Αυτά, για να πάψουν μερικοί να λένε στο λαό, πως αν σηκώσει τα λεφτά του από τις τράπεζες, αυτές θα καταρρεύσουν.

Τι θα γίνει με τον “αέρα κοπανιστό” που λέγεται χρήμα ή με την “οικονομία φούσκα”, που λέει και ο καθηγητής του Πανεπιστήμιου του Μιζούρι, κ. Michael Houdson;

Ως πότε θα παίζεται η αθλιότητα που λέγεται τεχνητή έλλειψη χρήματος και η οποία αποτελεί τη δικαιολογία για την ανθρωπιστική καταστροφή των Ελλήνων;

Αποτελεί τη δικαιολογία και είναι η κορυφαία αιτία απώλειας θέσεων εργασίας, κλεισίματος επιχειρήσεων, μείωσης μισθών, συντάξεων και εισοδημάτων, εξαθλίωσης της παιδείας και της περίθαλψης και, τέλος της υπερχρέωσης κράτους και πολιτών.

Το κομματικό σύστημα σωπαίνει και υπακούει μόνο στην “11η Εντολή”:

“Άσε με να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους, και δεν με ενδιαφέρει ποιος φτιάχνει τους νόμους του.” Mayer Amschel Rothschild(1742-1812)

Δικαστές υπάρχουν;

Αν η δικαιοσύνη συνεχίσει να εκτελεί τις εντολές του Κατοχικού Καθεστώτος, το μόνο που μας μένει είναι η δημιουργία ενός παλλαϊκού Κινήματος ενάντια στους Τραπεζίτες.

“Η μεγαλύτερη μάχη του 21ου αιώνα είναι ο πόλεμος κατά των τραπεζών”
(Michael Hudson )

Πόλεμος με όλα τα μέσα, ακόμα και με τα νόμιμα. Ακόμα και με συμμετοχή στις εκλογές.
Δεν είμαστε μόνοι.

Ο Evo Morales, Πρόεδρος της Βολιβίας, προτείνει ένα παγκόσμιο οικονομικό – νομισματικό σύστημα και μια Παγκόσμια Τράπεζα των λαών.

Η Μαρί Λεπέν στη Γαλλία βαδίζει προς την απόκτηση κυβερνητικής πλειοψηφίας, με βασικό στόχο της, την έξοδο από το ευρώ των τραπεζιτών.

Τα “άκρα” συναντώνται. Εμείς;

ΥΓ: Θεωρητικά, το ελληνικό πολιτικό – κομματικό σύστημα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το ELA για την χρηματοδότηση της Ελληνικής κοινωνίας. Αλλά όλες οι πράξεις του συνιστούν πράξεις υποτέλειας, ελεγχόμενης για Εθνική Προδοσία.

Η χρήση της δυνατότητας του ELA θα μπορούσε να κατευθυνθεί στο μοναδικό πιστωτικό ίδρυμα, που ελέγχει το κράτος, και το οποίο έχει τη δυνατότητα άσκησης τραπεζικών εργασιών και τη δυνατότητα χρηματοδότησης της οικονομίας. Αυτό δεν είν αι άλλο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων(ΤΠΔ), το οποίο είναι χαρακτηρισμένο ως “πιστωτικό ίδρυμα, εποπτευόμ ενο από την Τράπεζα της Ελλάδος”.

Επιπλέον, το ΤΠΔ είχε ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό:
Στις 14.06.2006 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τις ντιρεκτίβες 2006/48 και 2006/49. Οι δύο αυτές οδηγίες ενσωματώνουν τις προτάσεις για την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών με βάση τους κανόνες Βασιλείας ΙΙ. Οι δύο οδηγίες ενσωματώθηκαν στο ελληνικό δίκαιο με τον 3601/2007.

Στο άρθρο 2 της 2006/48 αναφέρονται τα πιστωτικά ιδρύματα για τα οποία οι κανόνες της Βασιλείας ΙΙ δεν ισχύουν. Μεταξύ άλλων διαβάζουμε ότι στα εξαιρούμενα πιστωτικά ιδρύματα, είναι οι οργανισμοί, οι οποίοι αναγνωρίζονται, …ως όργανα της εθνικής πολιτικής στον στεγαστικό τομέα και οι τραπεζικές εργασίες των οποίων δεν συνιστούν κύρια δραστηριότητα…”:
-στην Γερμανία, την “Kreditanstalt fuer Wiederaufbau”
-στην Ελλάδα, το “Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων”.

Όταν η Ελλάδα υπέγραφε την Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης στις 8/5/2010 για λογαριασμό της Γερμανικής Κυβέρνησης υπέγραφε η KfW. Η KfW είναι κρατική τράπεζα. Η KfW βάσει της οδηγίας δεν υποχρεώνεται να τηρεί τα ελάχιστα όρια που έχει θέσει η Βασιλεία ΙΙ για τα πιστωτικά ιδρύματα. Το γιατί είναι χρήσιμη η KfW διαβάστε το στο http://en.wikipedia.org/wiki/KfW : Διεθνείς επενδύσεις, στήριξη του εξαγωγικού τομέα, χρηματοδότηση μικρών επιχειρήσεων κ.λ.π.

Τα ίδια ίσχυαν και για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Η σημασία της εξαίρεσης έγκειται στο ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός από την όποια κυβέρνηση για να χορηγήσει πιστώσεις στην δοκιμαζόμενη από την ύφεση ελληνική αγορά.

Όμως η ελληνική κυβέρνηση με τον 3965/2011 φρόντισε να κλείσει και αυτήν την τρύπα αναπτυξιακής διεξόδου της ελληνικής οικονομίας.

Κόντρα σε κάθε λογική, αφού είχε εξαιρεθεί το Ταμείο από την οδηγία, η εμπορική του δραστηριότητα χάνει το δικαίωμα της εξαίρεσης: το ΤΠΔ “οφείλει να τηρεί τα ελάχιστα όρια των υποχρεωτικών δεικτών ρευστότητας και κεφαλαιακής επάρκειας, όπως αυτά ορίζονται στην εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία περί πιστωτικών ιδρυμάτων” (Άρθρο 2.2/3965/2011).

Όλα αυτά, υπακούοντας στην “11η Εντολή”.
Είδατε κανένα κόμμα να ασχολείται με αυτά;
Λείπει ένα κόμμα που θα ασχολείται με αυτά.


Tο θέμα δεν είναι απλώς αν θα διπλασιαστούν ή θα υπερδιπλασιαστούν οι φόροι.
Δεν είναι αν θα μπουν νέοι φόροι ή θα αυξηθούν οι παλιοί.
Ούτε ότι ψάχνουν με φοβερή μανία πως θα μας κλέψουν τα λεφτά (ποιά λεφτά;) απ' την τσέπη!
Ούτε ότι ψάχνουν ποιά Ι.Χ. δεν έχουν περάσει ΚΤΕΟ για να βάλουν πρόστιμο 400 ευρώ (δεν τους μάρανε η ασφάλειά μας! το 400αρι θέλουν).
Ούτε ότι σκέφτονται να φορολογήσουν και τα οχήματα που έχουν καταθέσει πινακίδες!
Ούτε ότι θα μας βάλουν να πληρώνουμε τα αφάλιστρα απ' την αρχή της χρονιάς μονοκοπανιά!
Ούτε ότι δεν τους νοιάζει αν θα τα πληρώσουμε όλα αυτά, διότι θα μας επιβάλλουν (εφ' όσον δεν έχουμε να πληρώσουμε) πενταπλάσια πρόστιμα!


Δεν είναι καν απλώς ότι φεύγοντας το ''χαράτσι'' απ' τους λογαριασμούς της ΔΕΗ θα αυξηθεί, όπως και η τιμή του ρεύματος θα αυξηθεί, έτσι, ώστε να μην μικρύνει τελικά κι ο λογαριασμός!
Δεν είναι ότι οι φόροι που επιβάλλονται στα ακίνητα συνιστούν από μόνοι τους δήμευση, πριν την κατάσχεση και τον πλειστηριασμό...
Δεν είναι ότι θα αυξηθούν οι άμεσοι φόροι, τα τέλη επιτηδεύματος(!)...
Ότι  θα επιβληθούν φόροι γέννησης, θανάτου, κεφαλικοί φόροι, καπνικοί φόροι, γ@μησι@τικοι φόροι και ούτω καθεξής... 
Δεν είναι απλώς όλα αυτά!
 
ΕΙΝΑΙ η απίστευτη ένταση της τηλεπικοινωνιακής επίθεσης και του απίθανου βιασμού της σκέψης και της ψυχής, που υφίσταται ο έλληνας πολίτης καθημερινά, όταν τα 3/4 των ειδήσεων πρωί - βράδυ είναι:
Το τί  θα ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ,
Πότε θα το ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ,  
Τί θα γίνει αν δεν το ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ
Και γιατί πρέπει να το ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ!

Όλη μας η ζωή και η σκέψη περιστρέφεται πιά γύρω απ' το ρήμα ''ΠΛΗΡΩΝΩ'' !

Κι από κοντά έρχεται το ρήμα ''χρωστάω'', και το ''πρόστιμο'', και η ''κατάσχεση'', και η '' σύλληψη για χρέη''...
Και πάλι από την αρχή κάθε μέρα, κάθε βράδυ, συνεχιζόμενα, αέναα, σχιζοφρενικά, παρανοΙκά, καταλυτικά.

Αυτό είναι το θέμα:
Ότι μας έκαναν από ανθρώπους υγιείς,  με δουλειές, με ενδιαφέροντα, με οικογένειες, με φίλους, ανθρώπους(;) που σκέφτονται ΜΟΝΟΝ τί έχουν να ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ.

Στο τέλος όμως η τελική πληρωμή θα 'ναι αυτή που θα κάνουμε σε όλους αυτούς που μας κατάντησαν έτσι!
Και θα 'ναι πολύ βαριά πληρωμή...


«Εγώ κάνω τις απολύσεις. Μη μου πάρει τη δόξα ο Τόμσεν» δήλωσε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ζητώντας να χρεωθούν στον ίδιο οι απολύσεις γιατρών του ΕΟΠΥΥ και όχι στην Τρόικα. Είναι πολύ γελασμένος, όμως ο κ. Γεωργιάδης αν πιστεύει ότι σε αυτόν και στην κυβέρνηση που συμμετέχει θα χρεωθούν μόνο οι απολύσεις γιατρών του ΕΟΠΥΥ. Δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα και πραγματικά μας αδικεί αν πιστεύει ότι χρειαζόμαστε διευκρινίσεις.

Όλα τα Μνημόνια, όλη την Τρόικα, όλη την ύφεση, όλες τις αυτοκτονίες, όλες τις απολύσεις, όλες τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, όλα τα κλεισμένα καταστήματα, όλη τη δυστυχία χρεώνεται ο κ. Γεωργιάδης, απ’ όποια θέση κι αν υπηρέτησε το «πρόγραμμα διάσωσης». Είναι εξυπνακίστικο το κολπάκι να προσπαθεί να χρεωθεί κάποιος μόνο τις ευθύνες που ο ίδιος επιθυμεί, αλλά δεν πάει έτσι.

Ο κ. Γεωργιάδης οργίζεται πραγματικά αν κάποιος τον «κατηγορήσει» ότι παλιότερα υπήρξε αντι-μνημονιακός. Μόλις το ακούσει χάνει τα λόγια του από τον εκνευρισμό του και ζητάει έστω ένα στοιχείο από το παρελθόν που να αποδεικνύει ότι δε στήριξε το Μνημόνιο με όλες του τις δυνάμεις. Έχει απόλυτο δίκιο, δεν υπάρχει τέτοιο στοιχείο. Μπορεί να έβριζε τον Σαμαρά και να καταριόταν τη ΝΔ, αλλά εναντίον του Μνημονίου δε θυμάμαι να εκφράστηκε.

Αυτό βέβαια του στερεί και το μόνο ελάχιστο άλλοθι που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αν και όποτε βρεθεί στη θέση να έχει ανάγκη από άλλοθι. Για παράδειγμα, αν και υπερασπίστηκε το μέτρο των 25 ευρώ για εισαγωγή σε δημόσιο νοσοκομείο, δεν παρέλειπε να υπενθυμίζει ότι το μέτρο ήταν ήδη ψηφισμένο και ότι αυτός απλώς το εφαρμόζει.

Ό,τι κι αν ήταν ψηφισμένο, ο κ. Γεωργιάδης το στήριξε και το ψήφισε. Όμως ας αφήσουμε τα παλιά, διότι τα όσα έρχονται έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. «Ο ΕΟΠΥΥ θα μετατραπεί σε αγοραστή υπηρεσιών υγείας κατά τα πρότυπα των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών – δηλαδή δεν θα παρέχει υπηρεσίες υγείας, όπως συμβαίνει σήμερα», δήλωσε ο υπουργός Υγείας. Είναι κάτι που το δηλώνει διαρκώς και διαρκώς περνά απαρατήρητο, όπως απαρατήρητα περνούν πολλά εφιαλτικά για το μέλλον μας.

Από τη στιγμή, λοιπόν, που ο ΕΟΠΥΥ θα μετατραπεί σε αγοραστή υπηρεσιών υγείας είναι λογικό ότι θα κάνει και έρευνες αγοράς για το τι τον συμφέρει, καθώς και «διαγωνισμούς» για το ποιος πουλάει υγεία φθηνότερα. Όμως γιατί να γίνουν όλα αυτά από τη στιγμή που ο υπουργός Υγείας δήλωσε δημόσια σε τηλεοπτική του συνέντευξη ότι η Δημόσια Υγεία κοστίζει ακριβότερα στο Κράτος απ’ ότι η Ιδιωτική; Αν βάλεις αυτά τα δύο «δεδομένα» στη σειρά, το τοπίο που δημιουργείται είναι το εξής: Ο ΕΟΠΥΥ στέλνει αναγκαστικά τους ασφαλισμένους του σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, ιδιωτικές κλινικές και ιδιωτικά νοσοκομεία με το επιχείρημα ότι είναι φθηνότερα.

Φτάνουμε, λοιπόν, στον απόλυτο παραλογισμό να σου λέει το Κράτος ότι αν πας σε ιδιωτικό νοσοκομείο θα έχεις την κάλυψη του Ταμείου σου, αλλά αν επιμένεις να πας σε δημόσιο θα πρέπει να πληρώσεις όλα τα έξοδα από την τσέπη σου. Δεν ξέρω αν αυτό λέγεται υπερ- καπιταλισμός, μετα – καπιταλισμός ή κάπως αλλιώς, πάντως σίγουρα πρόκειται για μια εξελιγμένη μορφή καπιταλισμού.

Επί της ουσίας τώρα. Επειδή ούτε τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, ούτε τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα δουλεύουν για την ψυχή της γιαγιάς του ιδιοκτήτη τους, αλλά λειτουργούν με βάση το κέρδος, θα πρέπει να κερδίζουν. Να κερδίζουν από τη συμμετοχή του ΕΟΠΥΥ αποκλείεται, άρα το κέρδος θα προέλθει από το ζεστό χρήμα που θα βγάλει από την τσέπη του ο ασθενής – πελάτης. Τουτέστιν, καταργείται πλήρως η έννοια του ασφαλισμένου ασθενή και δημιουργείται ο πελάτης που έχει τις εξής δύο επιλογές: Ή πηγαίνει σε δημόσιο νοσοκομείο και πληρώνει όλα τα έξοδα νοσηλείας του ή πηγαίνει σε ιδιωτικό νοσοκομείο και ο ΕΟΠΥΥ του κάνει την τιμή να συμμετέχει στο 20% ή 30% των εξόδων του.

Αν δεν έχεις χρήματα πεθαίνεις, το έχουμε πει χίλιες φορές αυτό, ας μην επαναλαμβανόμαστε. Πρόκειται περί οικονομικοκοινωνικού δαρβινισμού στο μεγαλείο του. Επιβιώνει όποιος έχει λεφτά με όποιον τρόπο κι αν τα έχει βγάλει.

Αυτό που θα ακολουθήσει σε δεύτερο αλλά όχι αργό χρόνο, είναι ότι όσοι μπορούν να επιβιώσουν θα επιλέγουν τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια για να κερδίσουν έστω και την ελάχιστη συμμετοχή του ΕΟΠΥΥ στα έξοδά τους. Αποτέλεσμα; Τα δημόσια νοσοκομεία θα παρουσιάσουν μειωμένη πληρότητα σε ασθενείς, άρα άχρηστα, άρα βάρος στο Κράτος, άρα απολύουμε εργαζομένους και χαρίζουμε τις υποδομές -που οι ασφαλισμένοι έχουν πληρώσει- στους επιχειρηματίες υγείας ώστε να μπορούν να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση. Θα το ζήσουμε, να είστε σίγουροι. Θα χαρίσουν τα δημόσια νοσοκομεία σε ιδιώτες και θα μας το παρουσιάσουν ως επιτυχία κι ότι μας κάνουν χάρη ώστε να μην υπάρχουν μεγάλες αναμονές.

Δεν τα βγάζω από το μυαλό μου αυτά, ο κ. Γεωργιάδης τα είπε σήμερα. Αναφορικά με την έναρξη συνεργασίας του ΕΣΥ με τις ασφαλιστικές εταιρείες, ο κ. Γεωργιάδης υπογράμμισε: «Τα δημόσια νοσοκομεία πρέπει να μπουν σε αυτή τη λογική, να μπορούν να παίρνουν ασφαλισμένους των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες θα πληρώνουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες». Μόνο που τα δημόσια νοσοκομεία δεν μπορούν να μπουν σε λογική ανταγωνισμού, πρώτον επειδή προσφέρουν δημόσιο αγαθό και δεύτερον επειδή το κόστος των υπηρεσιών που προσφέρουν καθορίζεται κεντρικά, ισχύει για όλα τα νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα και δε μπορεί το κάθε νοσοκομείο να καθορίζει μόνο του το κόστος νοσηλείας. Με λίγα λόγια, το δημόσιο νοσοκομείο δε μπορεί να κάνει αυτόν τον μήνα εκπτώσεις στην τιμή των αιματολογικών εξετάσεων και τον άλλο μήνα στις εγχειρήσεις χολής. Πέρα από το παράλογο του πράγματος, είναι κυρίως παράνομο το να προχωρήσει σε τέτοιες πρακτικές ένα δημόσιο νοσοκομείο!

Ως εκ τούτου, το υπουργείο Υγείας μπορεί πανεύκολα – και θα το κάνει- να κοστολογεί πάντα ακριβότερα το κόστος υπηρεσιών των δημόσιων νοσοκομείων από τους τιμοκαταλόγους των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων με αποτέλεσμα να φαίνεται πολύ λογικό ότι ο ΕΟΠΥΥ προτιμά να ψωνίζει Υγεία από τα ιδιωτικά, δηλαδή τα τεχνητώς φθηνότερα. Αυτό είναι το τέλος της δημόσιας Υγείας. Το τέλος της έννοιας «ασφαλισμένος». Το τέλος μιας εποχής όπου όταν σε πήγαιναν με το ασθενοφόρο σε νοσοκομείο δε χρειαζόταν να έχεις στα δόντια την ιδιωτική σου κάρτα νοσηλείας. Θα το φάμε κι αυτό, όπως φάγαμε τόσα και τόσα. Κι αν δε με πιστεύετε ότι όλα αυτά θα γίνουν, κάντε τον κόπο να διαβάσετε τα όσα είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης στη συνέντευξη Τύπου.

Κι ας καταλήγει λέγοντας «Οι μόνοι οι οποίοι μπορεί να είναι αντίθετοι σε αυτό, είναι οι ιδιωτικές κλινικές, επειδή φτιάχνεται μια ανταγωνιστική αγορά υπέρ του Δημοσίου. Και αυτό είναι απάντηση σε όσους λένε ότι ευνόησα ιδιωτικά συμφέροντα». Μόνο που το είπαμε και στην αρχή, μας αδικεί ο κ. Υπουργός. Και μας προσβάλει πιστεύοντας ότι δεν αντιλαμβανόμαστε ούτε τα βασικά.

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"




Σε όλη τη νεώτερη ιστορία της χώρας, επί 200 σχεδόν χρόνια μετά την απελευθέρωση, το θεατρικό κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα βασίστηκε κυρίως πάνω στον διπολισμό κάθε είδους. Αυτός ο διπολισμός δεν αντιπροσώπευσε ποτέ έναν πραγματικό κοινωνικό διπολισμό, ούτε εκφράστηκε ποτέ με πραγματικές δημοκρατικές διαδικασίες. Ήταν πάντα μια ενιαία στυγνή κοινωνικοπολιτική ολιγαρχία, κοτζαμπάσικης νοοτροπίας και πρακτικής με δημοκρατικό φερετζέ, για αφελείς εξωκατευθυνόμενους ραγιάδες, τους οποίους δίχαζε δημιουργώντας τεχνητό φανατισμό.

Τα μνημόνια, η κρίση, η εξαθλίωση, η εθνική ταπείνωση, αλλά και η σύγχρονη πληροφόρηση μέσα από το διαδίκτυο, δημιούργησαν τις συνθήκες διάλυσης αυτού του θεατρικού διπολικού συστήματος. Προ του κινδύνου κατάρρευσης, οι πολιτικοί νταβατζήδες του συστήματος επέβαλαν στους δύο πρώην μονομάχους (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) να συγκυβερνήσουν για να διασωθεί το σύστημα. Όμως έτσι αποκαλύφθηκε η πλήρης θεατρικότητα του συστήματος και άρχισαν να απελευθερώνονται τα «πρόβατα» από τα μαντριά, διαλύοντας τον παλιό διπολισμό.

Τώρα, όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει αυτοδυναμία από κανένα κόμμα και οι πολιτικοί νταβατζήδες θα αναγκαστούν να επιβάλουν πάλι συγκυβέρνηση των δύο νέων μονομάχων (ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ). Αυτό που λέγεται «ο μεγάλος συνασπισμός Αριστεράς – Δεξιάς». Κάτι τέτοιο όμως θα οδηγήσει σε πλήρη πια απελευθέρωση των «προβάτων» από τα κομματικά μαντριά και σε κατάρρευση και του ιδεολογικού σχήματος «Αριστερά – Δεξιά», το οποίο έτσι κι αλλιώς έχει καταργηθεί από την επιθετική παγκοσμιοποίηση. Οι πολιτικοί νταβατζήδες, απ’ ότι φαίνεται, αποφάσισαν να διαλύσουν το υπάρχον αυτή τη στιγμή πολυκομματικό σύστημα. Θα προσπαθήσουν λοιπόν να διαμορφώσουν έναν νέο δικομματισμό, βασιζόμενοι όμως στο πεθαμένο πια σχήμα «Κεντροαριστερά – Κεντροδεξιά», το οποίο θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν σε προπαγανδιστική «φορμόλη». Το άλλο διπολικό σχήμα “Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο” είναι διαλυτικό για το σύστημα και δεν το συμφέρει.

Πολύ σύντομα λοιπόν, ο μεν κ. Σαμαράς μάλλον θα αποτελεί παρελθόν, τα δε κόμματα ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛ και ΠΑΣΟΚ θα διασπαστούν προς τους δύο νέους πόλους. Οι επαγγελματίες διαπλεκόμενοι πολιτικοί θα πιάσουν καινούργιο στασίδι στο νέο δικομματισμό. Ταυτόχρονα, η μεν ΧΑ, έτσι όπως ήταν μέχρι τώρα, θα κτυπηθεί αλύπητα από τους νταβατζήδες, μέχρι πλήρους διάλυσης ή αλλαγής της, ενώ ο λαός θα φανατιστεί έντεχνα ώστε να χωριστεί και πάλι σε δύο νέα στρατόπεδα. Σε ότι αφορά το ΚΚΕ, το κόμμα αυτό είναι εντελώς ακίνδυνο για το σύστημα. Η παρουσία του αποτελεί περισσότερο ηθικό στήριγμα του σάπιου συστήματος, παρά αμφισβήτησή του.

Αν δεν αλλάξουμε έγκαιρα αυτό το θεατρικό κοινοβουλευτικό σύστημα, τώρα που αυτό κλυδωνίζεται έντονα και αν δεν περάσει η δημοκρατία στα χέρια του λαού, θα είμαστε και πάλι άξιοι της μοίρας μας.

Τουλάχιστον τώρα γνωρίζουμε και δεν συγχωρούμαστε πια.



Του Λ. Λιγουριώτη

To «Σύμφωνο Συνεννόησης αναφορικά με τη συνεργασία στον τομέα της ναυτιλίας» που είχαν υπογράψει οι κυβερνήσεις Eλλάδας και Τουρκίας τον περασμένο Μάρτιο έγινε χθες αποδεκτό στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης και τις προσεχείς μέρες αναμένεται να γίνει αποδεκτό από τη Βουλή.

Το νομοσχέδιο αφορά τη συνεργασία μεταξύ των κυβερνήσεων Τουρκίας και Ελλάδας στον τομέα της ναυτιλίας, και στους τομείς τουρισμού και θαλάσσιου εμπορίου, ωστόσο με έναν ''τουρκικό'' τρόπο που δεν εξηγείται εύκολα, δυο τουρκικές εφημερίδες που αναφέρονται στο θέμα, το μπλέκουν με παραβιάσεις από την Ελλάδα του τουρκικού εναέριου χώρου, με αερομαχίες, με χωρικά ύδατα της Τουρκίας που παραβιάζονται από την Ελλάδα κλπ ασύνδετα μεταξύ τους και φυσικά αβάσιμα!

Η Vatan συγκεκριμένα γράφει ότι τίθεται σε εφαρμογή μία ''ιστορική συμφωνία'' με την Ελλάδα, η οποία - προσέξτε καταγγελκτική και αβάσιμη εισαγωγή - παραβιάζει τον τουρκικό εναέριο χώρο με πολεμικά αεροσκάφη και προβαίνει σε αερομαχίες με τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη συχνά στον διεθνή εναέριο χώρο του Αιγαίου και παραβιάζει και τα χωρικά ύδατα, μην αναγνωρίζοντας όρια! Με την εν λόγω συμφωνία αναμένεται - γράφει - να αναζωογονηθεί το θαλάσσιο εμπόριο και ο τουρισμός και από την άλλη να τερματιστούν οι παραβιάσεις των χωρικών υδάτων και των ελληνικών παρενοχλήσεων...

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται και η Haberturk με τον τίτλο «Εντάξει η συμφωνία φιλικής θάλασσας με την Ελλάδα» και με τον πλαγιότιτλο «out οι αερομαχίες στο Αιγαίο, in οι γαλάζιες περιοδείες».
Η συμφωνία αυτή, συνεχίζει, περιέχει τις κάτωθι φόρμουλες που θα μετατρέψουν το Αιγαίο σε θάλασσα «φιλίας», ενώ συχνά γίνεται σκηνή ακόμα σε αερομαχίες στον αέρα και σε εντάσεις στα χωρικά ύδατα:

• Θα παροτρυνθεί η φιλοξενία των κρουαζιερόπλοιων σε λιμένες των άλλων χωρών.
• Θα καθοριστούν νέες τουριστικές πορείες στο Αιγαίο, στη Μαύρη Θάλασσα και στη Μεσόγειο.
• Οι τουρκικές και ελληνικές εταιρείες θα παροτρυνθούν για κοινές μεταφορές.
• Θα δημιουργηθούν γραμμές μεταφορών Ro-Ro μεταξύ των δύο χωρών.
• Θα παρασχεθεί υποστήριξη στις ιδιωτικές εταιρείες.

Κατά τα άλλα και σύμφωνα με την Βατάν η συμφωνία περιέχει τα εξής:
• Θα παροτρυνθεί η συνεργασία στον τομέα των κοινών μεταφορών μεταξύ των τουρκικών ναυτικών εταιρειών και των ελληνικών ναυτικών εταιρειών.
• Θα εξασφαλισθεί η σύσταση θαλάσσιων γραμμών μεταξύ τουρκικών και ελληνικών λιμένων για κοντέινερ και για τακτικές θαλάσσιες μεταφορές Ro-Ro.
• Θα αυξηθούν οι έρευνες δυνατοτήτων συνεργασίας αναφορικά με το θαλάσσιο εμπόριο και τη διαχείριση λιμένων και θα ενισχυθεί η ανταλλαγή πληροφοριών.
• Στις αμοιβαίες επισκέψεις μεταξύ των ναυτιλιακών διοικήσεων των πλευρών, με σκοπό την ανάπτυξη των νέων προγραμμάτων για την εξέλιξη της συνεργασίας, θα συζητούνται θέματα τα οποία θα προβλέπουν την ανταλλαγή ναυτιλιακής τεχνολογίας, επενδύσεις και συνεργασίες, τα οποία είναι για τα αμοιβαία συμφέροντα.
• Θα αναπτυχθεί συνεργασία για την παρότρυνση των επισκέψεων κρουαζιερόπλοιων στους λιμένες και των δύο πλευρών για την ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού στο Αιγαίο, στη Μαύρη Θάλασσα και στην Ανατολική Μεσόγειο.
• Θα προωθηθεί η συνεργασία μεταξύ των εταιρειών των δύο χωρών για την κατασκευή πλοίων, την επισκευή πλοίων, τη συντήρηση πλοίων, την κατασκευή θαλαμηγών και τις επενδύσεις για την κατασκευή πλοίων.

Η Haberturk, αναφέρει ακόμη ότι βάση της συμφωνίας που έγινε με την Ελλάδα, στόχος είναι το ξεκίνημα της λειτουργίας διαφόρων γραμμών που αμελήθηκαν μέχρι τώρα ειδικά στο βόρειο Αιγαίο, με τη συνεργασία των δύο χωρών. Τα λιμάνια, που συζητήθηκαν κατά τις διαπραγματεύσεις, είναι της Σμύρνης, του Κουσάντασι, του Τσανάκκαλε, του Τσέσμε, της Αλικαρνασσού, του Φέτχιγιε, της Μαρμαρίδας, του Πειραιά, του Βόλου και της Αλεξανδρούπολης. Στη συνέχεια αναμένεται να γίνουν συνομιλίες αναφορικά με τα λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα, καταλήγει.

Τώρα που κολλάνε όλα αυτά που γράφουν (αν ισχύουν) με ...αερομαχίες, με... παραβιάσεις, με... παρενοχλήσεις κλπ, ένας Θεός ξέρει! 

Ξέρει όμως - ή μάλλον υποθέτει για την ακρίβεια - ένας... συστηματικός παρατηρητής της τουρκικής τακτικής: Εύκολα θα μπορούσε λοιπόν να υποθέσει ότι αυτή η συσχέτιση γίνεται αφενός για να αναφερθεί ψευδώς ότι η Ελλάδα είναι αυτή που κάνει όλα τα κακά ( παραβιάσεις στον αέρα και στην θάλασσα κλπ) αλλά και για να δείξει σε αφελείς ότι δήθεν όλα θα λυθούν αν... μοιράσουμε διάφορα πράγματα στο Αιγαίο- αν δεχθούμε τις διεκδικήσεις τους δηλαδή...

Θα μπορούσε βέβαια να ''παίζει'' και το ότι οι συντάκτες απλώς ''έμπλεξαν τα μπ... τους'', αλλά δύσκολο να γίνει αποδεκτό!
Επί της ουσίας τώρα της συμφωνίας, θα αναζητήσουμε στοιχεία στα συναρμόδια υπουργεία.

Πηγή OnAlert