Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Οκτ 2011

  • Το σχέδιο μάχης του επιχειρησιακού διοικητή ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη, κατά το σενάριο του Πλοιάρχου Χιουζ στο “Fleet Tactics and Coastal Combat” («Ελληνική Άμυνα και Τεχνολογία»)

Στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία» που κυκλοφορεί την Τετάρτη 5 του μηνός, παρουσιάζεται πλήρες επιχειρησιακό σενάριο από το βιβλίο «Τακτικές Στόλου και Παράκτια Μάχη» (“Naval Tactics and Coastal Combat”, Naval Institute Press, 2000, σελ. 321-347) του Γουέιν Π. Χιουζ, απόστρατου πλοιάρχου του Ναυτικού των ΗΠΑ και καθηγητή Τακτικής Ανάλυσης της Ναυτικής Μεταπτυχιακής Σχολής (NPS) στο Μόντερεϊ της Καλιφόρνια.

Καθώς η ρητορική της τουρκικής ηγεσίας κατά του Ισραήλ επιμένει, αναδύεται η πιθανότητα ένοπλης αντιπαράθεσης των δύο κρατών, με επίκεντρο είτε τις έρευνες για κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, είτε κάποια νέα απόπειρα διάσπασης του αποκλεισμού της Γάζας.

Στην περίπτωση αυτή παρουσιάζει ενδιαφέρον το ενδεχόμενο της παρέμβασης του Ναυτικού των ΗΠΑ, είτε για να «ηρεμήσουν τα πνεύματα», είτε για να προστατευθούν οι απόλυτα νόμιμες έρευνες, είτε τέλος ευθέως υπέρ του Ισραήλ.

Η αναμέτρηση μεταξύ των ναυτικών δυνάμεων της Τουρκίας και των ΗΠΑ φαίνεται πολιτικά αδιανόητη, αλλά χρησιμοποιήθηκε για διδακτικούς σκοπούς από τον Χιουζ στο πλαίσιο ενός σεναρίου ελληνοτουρκικής κρίσης, όμοιου με την τότε πρόσφατη όξυνση σχετικά με την πρόθεση εγκατάστασης των συστημάτων αεράμυνας μακράς ακτίνας S-300MPU1 στην Κύπρο! Μάλιστα, στον Χιουζ προσέφερε τεχνικές συμβουλές ο Τούρκος Υποπλοίαρχος Μεχμέτ Αγίκ (Mehmet Ayik), υποψήφιος διδάκτορας του NPS! Παρά το μάλλον αφελές γεωπολιτικό του υπόβαθρο, το επιχειρησιακό σενάριο του Χιουζ είναι εξαιρετικά επίκαιρο, τακτικά έγκυρο και επομένως διδακτικό.

Σύμφωνα με το σενάριο, μετά από περιστατικά βίας στην Κύπρο η Ελλάδα αποφασίζει να εγκαταστήσει Βαλλιστικά Βλήματα Θεάτρου εκεί, με αποτέλεσμα η Τουρκία να ανακοινώσει ναυτικό αποκλεισμό του νησιού και να αρχίσει επιδεικτικά προετοιμασίες μεταφοράς πρόσθετων στρατευμάτων.

Η πρώτη φάση της τουρκικής στρατηγικής επιδιώκει να παρασυρθεί και να καταστραφεί ο ελληνικός στόλος δυτικά της Κύπρου, για να ακολουθήσει σε δεύτερη φάση η εισβολή σε 5 νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Για να αποτραπεί ο πόλεμος μεταξύ των δύο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ ενημερώνουν την Τουρκία πως θα εμποδίσουν ενόπλως οποιαδήποτε μεταφορά στρατευμάτων και βλημάτων στην Κύπρο, καθώς και την τουρκική εισβολή στα ελληνικά νησιά. Ανάλογες διαβεβαιώσεις παρέχονται στην Ελλάδα, με σκοπό να διατηρήσει τις δυνάμεις της αδρανείς.

Ο επιχειρησιακός διοικητής ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη λαμβάνει τις σχετικές εντολές από την Ουάσιγκτον και σχεδιάζει να εκτοξεύσει τακτικά βαλλιστικά βλήματα από θέσεις ανατολικά των Ψαρών και της Δονούσας, για να καταστρέψει τον τουρκικό αποβατικό στόλο σε 5 λιμένες προ της επιβίβασης των στρατευμάτων εισβολής.

Για να αποτρέψει την παρέμβαση του κύριου τουρκικού στόλου μάχης επιφανείας από το Ακσάζ, ο Αμερικανός διοικητής αποφασίζει να θυσιάσει τις ελαφρές δυνάμεις του σε ναυμαχία νοτιοανατολικά της Ανάφης.

Αποκλειστικά στο τεύχος Οκτωβρίου της «Ελληνική Άμυνα και Τεχνολογία» που κυκλοφορεί στις 5 του μηνός Οκτωβρίου.


  • Το κόστος-δέος για την Ευρώπη αν η Ελλάδα εγκαταλείψει την Ευρωζώνη
ΑΠΟΡΡΗΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΙΣΙΟN

Πριν λίγες ημέρες (Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011) το άρθρο της ιστοσελίδας –τίτλος: «Ας πουν και κούρεμα τη διαγραφή χρέους 50%»- απεκάλυπτε…

Ότι Σαρκοζί και Μέρκελ είχαν στα χέρια τους την απόρρητη έκθεση με την Τελική Λύση για την Ελλάδα που είχε συντάξει με δική τους εντολή η επιτροπή των εξπέρ της Κομισιόν

Οι ειδικοί που εμπιστεύονται κατέληξαν στα εξής συμπεράσματα:

1. Η σταθερότητα της ευρωζώνης ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ με την ταχεία επανασταθεροποίηση της Ελλάδος.

2. Έξοδος της Ελλάδος από την ευρωζώνη θα προκαλέσει καταστρεπτικές συνέπειες στο ευρώ και στις μεγάλες γαλλικές και γερμανικές τράπεζες.

Το κόστος που μέτρησαν λεπτομερώς –με σχετικούς πίνακες- κατατρόμαξε την ευρωπαϊκή ηγεσία.

3. Τελική λύση για την Ελλάδα –που θα αποτρέψει, όπως τονίζουν τη χρεοκοπία και το ντόμινο υψηλού κόστους που θα ακολουθήσει- είναι μία και μόνη: 40-50% διαγραφή του ελληνικού χρέους!

Το μοντέλο αυτής της λύσης εξηγούσαν ότι μπορεί να εφαρμοστεί, αν χρειαστεί, και για τις αποσταθεροποιημένες οικονομίες της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας και ίσως αύριο για Ισπανία και Ιταλία.

Η πληροφορία αποδείχθηκε απολύτως ακριβής.

Επόμενη κίνηση (από τη δική μου πλευρά) ήταν να αναζητηθεί το κρίσιμο κομμάτι που παρουσιάζει (με πίνακες) το συγκεκριμένο ύψος κόστους μίας ελληνικής εξόδου από το ευρώ.

Αν αποδειχθούν ακριβείς, οι αριθμοί κόστους που πληροφορήθηκα από σοβαρή πηγή των Βρυξελών, τότε δικαίως κατατρόμαξε η ηγεσία της Ευρώπης.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την απόρρητη έκθεση, την επομένη της ελληνικής εξόδου:

  • Το Ευρωπαϊκό Ταμείο πρέπει να έχει στη διάθεσή του, τουλάχιστον, 700 δις ευρώ για να ανακόψει την εισβολή της κρίσης στις χώρες που χρωστάει η Ελλάδα.
  • Η Ευρώπη θα πρέπει να έχει σε ετοιμότητα άλλα 900 δις ευρώ για να κρητήσει (σε πρώτη φάση) όρθιες τις τράπεζες ( διασφαλίζοντας τις καταθέσεις) σε Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία. Και (σε δεύτερη φάση) τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες που ήδη είναι ετοιμόρροπες.
  • Η Ευρώπη ακόμη θα πρέπει να έχει το ποσό γίγας του 1,4 τρις ευρώ για να συγκρατήσει την κατάρρευση των μεγάλων οικονομιών της Ισπανίας και Ιταλίας.

Το συνολικό κόστος της εξόδου της Ελλάδος από την ευρωζώνη συν τις όποιες πρόσθετες δαπάνες, όπως κατέληξε η επιτροπή, αγγίζει το ποσό-δέος των 3,1 τρις ευρώ (περίπου δέκα φορές πάνω από το συνολικό χρέος της χώρας μας).

Να γιατί, δεν γίνεται Ευρώπη χωρίς Ελλάδα.

Να γιατί, η Ευρώπη, τελικά, θα διαγράψει κατά 50% το ελληνικό χρέος.

Ξέρει, ότι η ευρωκτονία των Ελλήνων πολιτών, που τους παίρνει και το τελευταίο δίφραγκο, δεν είναι λύση. Είναι, λυντσάρισμα.

Ξέρει, μια και άκουσε το νούμερο τρόμου, ότι η μόνη λύση για όλους είναι να σωθεί η Ελλάδα.

Γιατί έτσι, θα διασωθεί και η ίδια.

Το ξέρει, και αυτό θα κάνει. Αύριο ή μεθαύριο.

Πάντως, επιτέλους, αυτή τη φορά γρήγορα.

Το Πολεμικό Ναυτικό επιβεβαίωσε την είδηση του απόπλου της φρεγάτας «ΥΔΡΑ» και διευκρίνισε ότι η μετάβασή του στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου εντάσσεται στο πλαίσιο της ΝΑΤΟϊκής επιχείρησης «ACTIVE ENDEAVOUR» για την ασφάλεια στη Μεσόγειο.

Ωστόσο, το ενδιαφέρον του ΝΑΤΟ για τις εξελίξεις στην περιοχή είναι αυτονόητο, αφού ένα κράτος-μέλος, η Τουρκία, έχει εγείρει αξιώσεις, οι οποίες ασχέτως του αν είναι σύννομες ή παράνομες, απειλούν την ειρήνη και την ασφάλεια, κυρίως όμως αυξάνουν την πιθανότητα σύγκρουσης με ένα άλλο μέλος της Συμμαχίας, την Ελλάδα.

Κατά συνέπεια, η ΝΑΤΟϊκή παρουσία στην περιοχή στόχο έχει να κατευνάσει τα πνεύματα και να επικοινωνήσει προς κάθε ενδιαφερόμενο το μήνυμα ότι η Ατλαντική Συμμαχία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα και την ηρεμία στην περιοχή.

Στη συνέχεια, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, η φρεγάτα «ΥΔΡΑ» θα είναι απόλυτα έτοιμη να αποπλεύσει για την Ανατολική Μεσόγειο, με την αναχώρηση να τοποθετείται περί τις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας, εκτός εάν αλλάξει οτιδήποτε στον προγραμματισμό την τελευταία στιγμή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Πολεμικού Ναυτικού, ο οπλισμός της φρεγάτας είναι, ένα πυροβόλο 5 ιντσών/54, δύο συστήματα εγγύς προστασίας Phalanx, 8 κατευθυνόμενα βλήματα επιφανείας-επιφανείας Harpoon, 16 κατευθυνόμενα βλήματα Sea Sparrow, δύο τριπλούς Τ/Λ Mk32, εκτοξευτής ΗΝ αντιμέτρων και ανάλογο ΗΝ εξοπλισμό. Δύναται να μεταφέρει ένα ελικόπτερο S-70B-6 Aegean Hawk.

Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε προφανή και πρωτοφανή δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα. Η εμπιστοσύνη της κοινωνίας προς τα κόμματα έχει καταρρεύσει. Το κοινωνικό συμβόλαιο διαρρηγνύεται βίαια.

Η κυβέρνηση, αφού κατέκτησε την εξουσία με ένα πελώριο ψεύδος («λεφτά υπάρχουν»), έχει στραφεί με μανία εναντίον της κοινωνίας, την οποία κατακρεουργεί προκειμένου να περισώσει τα ολιγαρχικά της προνόμια. Η άγρια φορολογική επιδρομή, που αναιρεί την ίδια την έννοια της μικρομεσαίας ιδιοκτησίας, είναι το υποκατάστατο της περικοπής δαπανών. Η τρόϊκα δεν ζήτησε φορολογική εξόντωση των μικρών και μεσαίων στρωμάτων, των επιχειρήσεων και των ιδιωτών, η κυβέρνηση την επέλεξε, αρνούμενη να προβεί σε οιαδήποτε σοβαρή περικοπή δαπανών. Αλλά περικοπή δαπανών σημαίνει κλείσιμο των κομματικών εκτροφείων των ΔΕΚΟ, μείωση των υπέρογκων απολαυών των χρυσοκάνθαρων δημοσίων υπαλλήλων, κλείσιμο κάποιων από τα 25(!) πανεπιστήμια όπου βολεύθηκαν οι οργανικοί ψευδοδιανοούμενοι φίλοι των κομμάτων εξουσίας (και της ψευδοανανεωτικής αριστεράς), σημαίνει περικοπή της κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα, κατάργηση των προνομίων της ολιγαρχίας και φυσικά είσπραξη του φόρου από μεγαλοσχήμονες διαπλεκόμενους ολιγάρχες, φίλους των πολιτικών της Μεταπολίτευσης. Όχι μόνον αυτά δεν έγιναν, αλλά, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Τραπέζης Ελλάδος, το τελευταίο εξάμηνο η κυβέρνηση αύξησε τις δαπάνες και προσέλαβε 24.000 δημοσίους υπαλλήλους(!).

Η αντιπολίτευση αδυνατεί να λειτουργήσει ως εναλλακτική λύση. Όχι μόνον σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις είναι ανίκανη να απορροφήσει την δυσαρέσκεια (η οριακή άνοδός της οφείλεται στην κατάρρευση της κυβέρνησης, ενώ σε απόλυτους αριθμούς η αντιπολίτευση παραμένει καθηλωμένη σε ποσοστά της τάξεως του 18-20 %). Αλλά και ουδείς εμπιστεύεται ως σοβαρό ενδεχόμενο διακυβέρνησης την «ηγετική ομάδα» που διαμόρφωσε ο Α. Σαμαράς με δευτερεύοντα πρόσωπα της οικτρής διακυβέρνησης Καραμανλή.

Οι επαναστατικές φαντασιώσεις της Αριστεράς, που μόλις αποκατέστησε τον άνθρωπο που προκάλεσε έναν εμφύλιο πόλεμο (και που στο τέλος διαγράφηκε από τις τάξεις του ΚΚΕ ως πράκτορας) Νίκο Ζαχαριάδη, αν δεν είναι γραφικές και εξωπραγματικές ,πάντως θεωρούνται απαράδεκτες και επικίνδυνες από την τεράστια πλειοψηφία του Ελληνικού λαού. Η μετατροπή της Ελλάδας σε σοβιετική δικτατορία, που απεφεύχθη με ποταμούς αίματος το 1944-9, ασφαλώς είναι γελοίο και να την φαντάζεται κανείς έστω και ως υποθετικό ενδεχόμενο είκοσι χρόνια μετά την παταγώδη αποτυχία και κατάρρευση του κομμουνισμού στην Σοβιετική Ένωση και την Ανατολική Ευρώπη και την μετατροπή της Κίνας σε καπιταλιστική υπερδύναμη.

Συνολικά το πολιτικό σύστημα έχει αποκοπεί από την κοινωνία, όπως δείχνουν τα τεράστια ποσοστά απαξίωσης στις δημοσκοπήσεις και βεβαίως οι συνεχείς και πρωτοφανείς διαδηλώσεις, οι προπηλακισμοί των πολιτικών προσώπων, τα μέτρα φρούρησης που ταιριάζουν σε τριτοκοσμικά δικτατορικά καθεστώτα. Η τυπική λειτουργία του κοινοβουλίου δεν συνεπάγεται ουσιαστική δημοκρατική ζωή και η διεξαγωγή εκλογών με συμμετοχή του ημίσεως του εκλογικού σώματος θέτουν σοβαρό ζήτημα όχι τυπικής νομιμότητας αλλά ουσιαστικής νομιμοποίησης του κοινοβουλευτικού καθεστώτος της Μεταπολίτευσης.

Για πρώτη φορά μετά την εκτροπική περίοδο 1965-1974 υπάρχει τόσης μεγάλης έκτασης συζήτηση για την νομιμότητα της εξουσίας. Αμφισβητείται από έγκυρους συνταγματολόγους (τους πανεπιστημιακούς δασκάλους μάλιστα των συνταγματολόγων υπουργών Βενιζέλου, Λοβέρδου κλπ.) η νομιμότητα των διαφόρων εξοντωτικών μέτρων ,εκτάκτων εισφορών, τελών μέσω ΔΕΗ, αναδρομικών πληρωμών, της παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας και της φοροδοτικής ικανότητας στην φορολογία, της κατάργησης των κοινωνικών δικαιωμάτων, του ίδιου του μνημονίου. Η υπερψήφιση διαφόρων μέτρων από την Βουλή δεν σημαίνει αυτομάτως την συνταγματικότητά τους.

Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης οδηγεί τώρα την χώρα στην χρεωκοπία, στον εξευτελισμό και στον διεθνή διασυρμό, στην πλήρη αποικιοποίηση, εξωθεί την νεολαία στην μαζική φυγή στο εξωτερικό, την εθνική ακεραιότητα και αξιοπρέπεια στο βάραθρο.

Το δε καταπληκτικό είναι η παντελής απουσία παραιτήσεων. Μετά από δύο χρόνια τραγικής αποτυχίας, με βαρύτατες συνέπειες για το σύνολο του Ελληνικού λαού, δεν βρέθηκε ένας αξιωματούχος του κράτους, πρωθυπουργός, υπουργός, υφυπουργός κλπ., να αναλάβει την ατομική έστω ευθύνη του για τα οικτρά αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής και να υποβάλει την παραίτησή του.

Εξωθείται υπ’ αυτές τις συνθήκες η κοινωνία των πολιτών να απαιτήσει, μέσα σε συνθήκες χάους, την αυτοπροστασία της. Το 1843, το 1909, το 1922, το 1974 ο Ελληνικός λαός ανέλαβε τις ευθύνες του, ανέτρεψε με συλλογικές, γνήσια λαϊκές και αυθόρμητες διαδικασίες την φαυλοκρατία, ανέδειξε νέους, δημοκρατικούς θεσμούς και νέα, άξια ηγεσία, διέσωσε την αξιοπρέπειά του και εξασφάλισε την επιβίωσή του.

Σήμερα, το περισσότερο που μπορεί να πράξει το πολιτικό κατεστημένο της Μεταπολίτευσης είναι να εξασφαλίσει την ευθανασία του, παραδίδοντας με ψήφο εμπιστοσύνης την διακυβέρνηση της χώρας σε μία κυβέρνηση προσωπικοτήτων και αποχωρώντας οριστικά από το προσκήνιο. Σε μία κυβέρνηση προσώπων που δεν θα προκύπτουν από τα κομματικά φυτώρια της Μεταπολίτευσης, δεν θα έχουν πελατειακές δεσμεύσεις, σκοτεινό παρελθόν, μαύρο χρήμα και εγνωσμένη ανικανότητα. Σε μία κυβέρνηση έντιμων και ικανών πολιτών, ηθικά απρόσβλητων, που θα λάβει άμεσα τα απαιτούμενα μέτρα για την διάσωση της Πατρίδας, θα αποκαταστήσει τον νόμο και την δικαιοσύνη, θα τιμωρήσει τους υπεύθυνους της εθνικής συμφοράς και θα προκηρύξει δημοψήφισμα για την κατάργηση του ολιγαρχικού, διαπλεκόμενου κοινοβουλευτισμού ,την αλλαγή του Συντάγματος και την εγκαθίδρυση μίας υγιούς και αποτελεσματικής προεδρικής δημοκρατίας.

* ο Mελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης

Στην κατεχόμενη Αμμόχωστο βρίσκεται για ανεφοδιασμό το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Πίρι Ρέις», το οποίο σύμφωνα με τουρκικές πηγές, θα ξεκινήσει την ερχόμενη εβδομάδα έρευνες στην ΑΟΖ της Κύπρου. Το «Πίρι Ρέις» έχει λάβει άδεια από τις αρχές της Τουρκία και του ψευδοκράτους για έρευνες στο οικόπεδο 12, όπου συνεχίζονται οι γεωτρήσεις της Noble Energy, καθώς και στα οικόπεδα 1, 4, 5, 6 και 7, ενέργεια όμως που είναι παράνομη και άκυρη, δεδομένου ότι τα οικόπεδα είναι διεθνώς αναγνωρισμένη αποκλειστική ζώνη της Κύπρου.

Σε ό,τι αφορά τις κυπριακές έρευνες εν τω μεταξύ, σύμφωνα με την υπουργό Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κύπρου, Πραξούλα Αντωνιάδου, προχωρούν απρόσκοπτα, χωρίς να έχουν επηρεαστεί από οτιδήποτε και οι πρώτες ενδείξεις για την ύπαρξη ή μη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων θα πρέπει να αναμένονται στις αρχές Δεκεμβρίου.

«Οι εργασίες συνεχίζονται κανονικά», διαβεβαίωσε η Κύπρια υπουργός απαντώντας σε σχετική ερώτηση στη κυπριακής Βουλή. Όπως είπε, «υπήρχε ένα μικρό διάλειμμα στη συνέχιση της γεώτρησης γιατί η εταιρεία προέβαινε σε εργασίες ασφάλισης της γεώτρησης» και από αύριο η γεώτρηση θα συνεχιστεί. «Βρισκόμαστε», είπε, «γύρω στα 1.000 μέτρα κάτω από το βυθό της θάλασσας, αλλά κάθε μέρα αυτά διαφοροποιούνται» και «πρέπει να φτάσουμε γύρω στις 4.000 κάτω από το βυθό της θάλασσας στο τέλος των 73 ημερών από την έναρξη της γεώτρησης που είχε γίνει στις 18 του Σεπτέμβρη».

«Γύρω στις αρχές του Δεκέμβρη θα έχουμε κάποιες πρώτες ενδείξεις και αναλόγως με τα ευρήματα, δηλαδή αν έχουμε θετικές πρώτες ενδείξεις, τότε θα υπάρξουν περαιτέρω γεωτρήσεις αξιολόγησης για να εκτιμήσουν την έκταση των οποιοδήποτε ευρημάτων», συμπλήρωσε. «Πρέπει να είμαστε σίγουροι αν πράγματι αυτό που λέμε πιθανά κοιτάσματα είναι πραγματικά κοιτάσματα, για το οποίο θα έχουμε μια πρώτη ένδειξη αρχές του Δεκέμβρη».

Πηγή



  • Από τον Nίκο Κοτζιά
Η πολιτική σκηνή, η τρόικα, οι δανειστές, ιδιαίτερα η κυβέρνηση, βασανίζουν στην κυριολεξία τον Ελληνικό λαό. Κάθε δύο με τρεις ημέρες η κυβέρνηση λέει κάτι άλλο και σωρεύει καινούργια άδικα μέτρα. Η ίδια δεν έχει σχέδιο για να πορευτεί ή έστω να το διαπραγματευτεί. Ταυτόχρονα, συνειδητά προσπαθεί να συσκοτίσει την πραγματικότητα. Από την άλλη, η τρόικα μας έχει βάλει σε «ένα παιχνίδι τριμήνου». Κάθε τρεις μήνες αποφασίζει αν η Ελλάδα θα πάρει την επόμενη δόση του δανείου. Κάθε φορά επί δύο μήνες πριν αυτή δοθεί κινδυνολογεί, προκαλεί, καταστροφολογεί. Από πίσω της βαράνε τα τύμπανα υποστήριξης οι υπουργοί της κυβέρνησης και διάφοροι έλληνες επίσημοι στους οργανισμούς του εξωτερικού. Κατόπιν οι δόσεις δίνονται, αλλά... στο ενδιάμεσο η ελληνική αγορά και η κοινωνία έχουν γίνει σμπαράλια και η ατμόσφαιρα μελαγχολίας και κατάθλιψης έχει εξαπλωθεί παντού.

Η τρόικα βρίσκει και τα κάνει. Πιέζει την κυβέρνηση σε όποιο τυχόν ζήτημα δεν έχει συμφωνήσει μαζί της, πράγμα, βέβαια, που σπάνια συμβαίνει. Κατόπιν από κοινού σχεδιάζουν πώς θα εκβιάσουν την ελληνική κοινωνία. Πώς θα αυξήσουν τα αισθήματα φόβου και απελπισίας ώστε να περάσουν σωρηδόν μέτρα. Μέτρα που στο πρόσφατο παρελθόν δεν θα μπορούσε να έχει περάσει ούτε ένα από αυτά. Βέβαια, στην παρούσα συγκυρία, δημιουργούνται για τους δύο παίκτες που μας εκβιάζουν ορισμένα προβλήματα. H τρόικα, επί παραδείγματι, επιβάλλει τα μέτρα που επιθυμεί. Αλλά η κατάσταση του ασθενή χειροτερεύει. Το αποτέλεσμα είναι, ότι το χρονοδιάγραμμα που έχει κατασκευάσει μέχρι να έρθει η στιγμή της ελεγχόμενης και στοχευμένης χρεοκοπίας της Ελλάδας, κινδυνεύει σοβαρά. Αυτό αυξάνει τους συστημικούς κινδύνους για τους «πελάτες της» τρόικας και πιθανόν το όλο χρονοδιάγραμμα να συντομευτεί. Από το 2013 στο 2012. Από την άλλη, η κυβέρνηση προκειμένου να περάσει τα μέτρα της, ρίχνει κάθε φορά και μια δόση πανικού. Έτσι ναι μεν τα επιβάλλει, αλλά η ατμόσφαιρα στην ελληνική κοινωνία και οι δείκτες στην οικονομία χειροτερεύουν. Αποτέλεσμα να προκαλεί συνεχείς φόβους στους πολίτες. Εκείνοι να μην καταναλώνουν παρά το ελάχιστο αναγκαίο. Να σηκώνουν ότι λεφτά έχουν από τις τράπεζες. Ετσι αυξάνονται οι προϋποθέσεις χρεοκοπίας.

Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί και μια δεύτερη μέθοδο. Μόλις περνάει τα μέτρα κατόπιν παριστάνει την επιτυχούσα και διαβεβαιώνει τον λαό ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν καινούργια. Αυτό άρχισε ήδη από τις 29.9.2010, όταν μετά τη Σύνοδο Κορυφής, στη συνέντευξη που ακολούθησε, ο Γ.Παπανδρέου βεβαίωσε ότι ουδείς «ζητά νέα μέτρα»…

Η συνεχής αλλαγή πλεύσης τρόικας και κυβέρνησης. Οι εκβιασμοί και εκφοβισμοί. Τα μέτρα «που είναι τα τελευταία» για να ακολουθήσουν λίγο μετά τα επόμενα προκειμένου «να μην χαθούμε». Το ατέλειωτο βασανιστήριο της σταγόνας, κάθε μέτρα και άλλη μία σταγόνα πάνω στην τσέπη και την ίδια τη ζωή μας, είναι το χείριστο σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας. Το οποίο αποδιοργανώνεται. Δεν έχει προσδοκίες. Δεν βλέπει μπροστά του προοπτικές. Πέφτει σε κατάθλιψη και δεν έχει καμιά διάθεση να δουλέψει και να διεκδικήσει. Όμως, αν κυριαρχήσει και άλλο αυτή η ατμόσφαιρα, χάρη στα κόλπα της κυβέρνησης, τότε δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά έξοδος από την κρίση. Και σε αυτό θα φταίει η κυρίαρχη πολιτική και κανείς άλλος.

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει ότι ο Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου υπήρξε ηγέτης με πάθη. Όχι σαν εκείνα του πατέρα του, πάντως εξίσου ακατανίκητα. Οι κάτοικοι Ερυθραίας έχουν να λένε για την εμμονή του με το ποδήλατο (η οποία λίγο έλειψε να του κοστίσει μια τσακισμένη σπονδυλική στήλη) και το Λιμενικό Πόρου και ευρύτερου Αργοσαρωνικού για τις αμφιλεγόμενες επιδόσεις του στην κωπηλασία, που επιβάρυναν κατά τι το δημόσιο έλλειμμα με υπερωριακή απασχόληση σωστικού συνεργείου. Υπάρχει όμως και ένα πάθος που θα δυσκολευτούν να αμφισβητήσουν και οι πλέον κακόπιστοι: η προσήλωσή του σε μια ρηξικέλευθα νεωτερική αντίληψη περί Δημοκρατίας.

Η κατά ΓΑΠ υπέρβαση του γερασμένου κοινοβουλευτισμού εδράζεται σε δύο σκέλη: Την OpenGov.gr- Ανοιχτή Διακυβέρνηση στην τοπική διάλεκτο- και την άμεση δημοκρατία των δημοψηφισμάτων. Ως προς το πρώτο σκέλος, δεν χρειάζεται να φλυαρήσουμε. Πόσες φορές δεν ξενυχτήσαμε πάνω στο λάπτοπ παρακολουθώντας τις συναρπαστικές συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου, με την κ. Μπιρμπίλη να αγορεύει για τους ημιυπαίθριους και τον κ. Πάγκαλο να εξανίσταται για τα προβλήματα του Δήμου Καλυβίων Θορικού; Παραδόξως, αυτή η τόσο επαναστατική μορφή OpenGov εξέλιπε όταν το ίδιο υπουργικό συμβούλιο άρχισε να συζητάει επί εννέα και δέκα ώρες το Μνημόνιο ΙΙ, δηλαδή την απόλυση δεκάδων και εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και την εκποίηση του εθνικού πλούτου- τόσο εξευτελιστική, που και οι φίλοι του ΓΑΠ να τον ξεφωνίζουν με τον πλέον προσβλητικό τρόπο: «Η Ελλάδα στον πλειστηριασμό», έγραψαν οι Financial Times, «Η Ελλάδα πουλάει φτηνά και η Γερμανία την αγοράζει», ήταν ο τίτλος της Wall Street Journal. Φαίνεται ότι η «Ανοιχτή Διακυβέρνηση» είναι σαν την τραπεζική πίστωση, για την οποία ένας σπουδαίος οικονομολόγος είχε πει ότι «μοιάζει με την ομπρέλα που σου τη δίνουν όταν ο καιρός είναι αίθριος και σου την παίρνουν πίσω όταν αρχίζει να βρέχει». Ή αλλοιώς, όπως έγραφε ένα σύνθημα των Ισπανών «Αγανακτισμένων»: Error 404- Democracy Not Found.

Όσο για το δεύτερο σκέλος της συντελούμενης θεσμικής επανάστασης, την άμεση, δημοψηφισματική δημοκρατία, ο ΓΑΠ είχε δώσει δείγματα γραφής σε ανύποπτο χρόνο, προτού ακόμη γίνει πρωθυπουργός, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε/παρέλαβε/κληρονόμησε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Το περίφημο δακτυλίδι που του πέρασε ο Κ. Σημίτης στην οδό Αναγνωστοπούλου δεν του ήταν αρκετό. Προχώρησε πάραυτα σε παλλαϊκό δημοψήφισμα (δημιουργώντας και τον παγκοσμίως πρωτότυπο θεσμό των «φίλων» του κόμματος, κάτι σαν πιο light και πιο low budget εκδοχή του full time κομματικού μέλους) για να αποκτήσει την ποθητή νομιμοποίηση. Βεβαίως ήταν τότε μοναδικός υποψήφιος, αλλά αυτό δεν μειώνει τη βαρύτητα της συντελεσθείσας θεσμικής επανάστασης.

Αυτές τις μέρες ο πρωθυπουργός φαίνεται έτοιμος για ένα δεύτερο άλμα στο δρόμο προς την επανίδρυση της Δημοκρατίας μας. Πρώτα στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με τον κ. Παπούλια και ύστερα στην ClosedGov.gr συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, έριξε, μεταξύ τυρού και αχλαδιού, την ιδέα του δημοψηφίσματος με ένα ερώτημα που παραμένει στην ακριβή του διατύπωση αδιευκρίνιστο, φαίνεται όμως ότι σε χονδρές γραμμές θα λέει: «Μου δίνετε την άδεια να σας κάνω ό,τι γουστάρουν οι δανειστές μας ή βγαίνουμε αύριο το πρωί από το ευρώ και κηρύσσουμε πτώχευση»; Κάτι σαν κι αυτό που είχε εισηγηθεί από τις Βρυξέλλες η κ. Δαμανάκη, την οποία αδίκως έσπευσαν να υποτιμήσουν οι γνωστοί εξυπνάκηδες των Αθηνών. Είναι φανερό ότι η Επίτροπος Αλιείας αισθάνεται στο πρωθυπουργικό περιβάλλον σαν το ψάρι στο νερό του.

Τα ερωτήματα του ανυποψίαστου παρατηρητή έρχονται αβίαστα: Ποια αλογόμυγα τσίμπησε τον ΓΑΠ και αναζητά ξαφνικά λαϊκή νομιμοποίηση στο ευρώ; Μήπως ρώτησαν κανένα όταν ψήφιζαν τη συνθήκη του Μάαστριχτ, την ένταξη στην ΟΝΕ, την υιοθέτηση του ευρώ ή τη συνθήκη της Λισαβώνας; Γιατί τώρα, σε μια στιγμή όπου κανένα κόμμα ή απόκομμα που εκπροσωπείται στη Βουλή δεν θέτει ζήτημα εξόδου από το ευρώ;- μέχρι και η κ. Παπαρήγα, για λόγους που αυτή θα γνωρίζει καλύτερα, δήλωσε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν «καταστροφικό» αν γινόταν σήμερα, υπό τις υφιστάμενες συνθήκες. Ποια λογική μπορεί να δικαιολογήσει το δίλημμα «Μνημόνιο ΙΙ ή έξω από ευρώ» περισσότερο από τα διλήμματα «βουβωνική πανώλη ή ευρώ», «ισόβιος πρωθυπουργός ο Πάγκαλος ή ευρώ» και πάει λέγοντας; Αν αυτό που επιζητεί ο ΓΑΠ είναι η λαϊκή νομιμοποίηση στην πολιτική του γιατί δεν τη ζητάει ευθέως με τους δύο τρόπους που του είναι διαθέσιμοι: Είτε να θέσει σε δημοψήφισμα τα Μνημόνια Ι και ΙΙ, είτε να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές;

Η απάντηση σε όλα αυτά είναι μάλλον απλή. Ο ΓΑΠ, η πολιτική κάστα και η οικονομική ολιγαρχία που εκπροσωπεί έχουν πανικοβληθεί βλέποντας την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, την Κέρκυρα, τα Χανιά κι άλλες μεγάλες πόλεις, τη μία μετά την άλλη, να μετατρέπονται σε ακυβέρνητες πολιτείες. Οι «Αγανακτισμένοι», το τεράστιο πλήθος όχι των «συνήθων υπόπτων» της Αριστεράς, αλλά των απλών ανθρώπων του μόχθου και της αγωνίας, οι πιο πολλοί «κοψοχέρηδες» των δύο κομμάτων εξουσίας που τους κυνηγάνε όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, έτσι που να νοιώθουν σαν εκπρόσωποι κατοχικής δύναμης σε κατεχόμενη χώρα- όλα αυτά φέρνουν έναν αέρα «Αργεντινής» στην Ελλάδα και η έκρηξη είναι θέμα χρόνου, αν δεν γίνει τώρα, θα γίνει αύριο, αν δεν γίνει αύριο, θα γίνει μεθαύριο, πάντως θα γίνει και δεν θα είναι καθόλου όμορφη για τους κυβερνώντες.

Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση, ο ΓΑΠ και οι υποστηρικτές του έχουν δύο επιλογές: Η μία είναι να επιχειρήσουν μια «δημοκρατική» εκτόνωση, στο στιλ του Ντε Γκωλ μετά τον Μάη του ’68, με κάποιου είδους προσφυγή στις κάλπες. Μόνο που ο ΓΑΠ δεν είναι Ντε Γκωλ και η κυβέρνησή του δεν έχει τίποτα να δώσει στο οργισμένο πλήθος, όπως έκανε ο Γάλλος ηγέτης, για να το εκτονώσει, αντίθετα κάθε μέρα του παίρνει ακόμη περισσότερα. Υπό αυτές τις συνθήκες, αν πάει στις εκλογές κινδυνεύει να παρασύρει το ΠΑΣΟΚ όχι σε ήττα, αλλά σε διάλυση, ενώ αν πάει σε δημοψήφισμα κινδυνεύει να εισπράξει «όχι» ακόμη κι αν το ερώτημα που θα θέσει είναι «συμφωνείτε ότι ο ήλιος ανατέλλει από την ανατολή και δύει στη δύση» ή «συμφωνείτε ότι 2+2=4»;

Με αυτά τα δεδομένα, ο ΓΑΠ θα αναγκαστεί πιθανότατα να συρθεί στη δεύτερη λύση, στο Plan B που του υποδεικνύουν ήδη ισχυρά συγκροτήματα του Τύπου: Κάποιου είδους απολυταρχική εκτροπή, με συνδυασμό προβοκάτσιας (μια δεύτερη «Μαρφίν») ωμής καταστολής διαδηλωτών και απεργών, χάους και καταστροφών που θα οδηγήσει σε κήρυξη κατάστασης εκτάκτου ανάγκης. Ήδη η Θεσσαλονίκη ζει μέρες Φρειδερίκης και Παπάγου με την απαγόρευση συγκέντρωσης του Μίκη Θεοδωράκη και του κινήματός του από τον «προοδευτικό» Μπουτάρη (τον οποίο ψήφισαν και πολλοί αριστεροί), ενώ στο Κιλκίς είχαμε άσκηση ελληνικού στρατού και ΝΑΤΟϊκών με σενάριο την αντιμετώπιση εσωτερικών ταραχών.

Είναι πολύ πιθανό, όμως, η καταστολή να αποδειχθεί μπούμερανγκ για τους εμπνευστές της κι η πραγματική «άμεση Δημοκρατία» που γεννιέται στις πλατείες και τους δρόμους να θεριέψει και να καταπιεί τους εχθρούς της. Σαν έτοιμος από καιρό, ο Μαραθωνοδρόμος- Μπάτμαν που μια κακή μοίρα τον έκανε πρωθυπουργό της Ελλάδας, θα πετάξει στον ουρανό αυτής της χώρας που ποτέ του δεν χώνεψε, θα ανταποδώσει τον ευγενικό χαιρετισμό της ανοιχτής παλάμης σ’ αυτό το πλήθος που πάντα τον κορόιδευε για να κλείσει αυτό το σύντομο, κατάμαυρο κεφάλαιο της ελληνικής ιστορίας με την υποσημείωση: Ποτέ ένας τόσο μικρός άνθρωπος δεν έκανε τόσο μεγάλο κακό και ποτέ τόσο λίγοι δεν εξευτέλισαν τόσο πολύ, τόσο πολλούς…

Αυτή την εβδομάδα αναμένονται αποφάσεις τόσο σε πολιτικοθεσμικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο που θα κρίνουν της εξέλιξη της παγκοσμιοποίησης για τα επόμενα χρόνια. Το μέλλον της ΕΕ. Την κατάληξη της ελληνικής περιπέτειας. Και την τύχη του Γιώργου Παπανδρέου. Δεν λέω ότι θα κριθεί και η τύχη της ελληνικής κοινωνίας, καθώς ευτυχώς αυτό είναι ακόμη ρευστό – τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω - και εξαρτάται από την ωριμότητα του ελληνικού λαού και την πολιτικότητα και αρετή των προοδευτικών δυνάμεων του τόπου. Επειδή όμως δεν θέλω να μπερδεύω τις επιθυμίες μου με την πραγματικότητα, στις παρακάτω αράδες θα αναφερθώ αποκλειστικά στα «νέα» που προβληματοποιούν σε μια μάλλον διαφορετική βάση την ελληνική και γενικότερα ευρωπαϊκή κρίση.

Ο χρόνος των πειραματισμών στην ευρωζώνη με κεντρικό σημείο αναφοράς την ελληνική κρίση παρήλθε. Η χρηματαγορά, όπως μαθαίνω από βρετανικές πηγές, σκοπεύει να επιταχύνει και να αυξήσει γεωμετρικά την πίεση στη Γερμανία, ώστε αυτή να προχωρήσει άμεσα σε αναθεώρηση της στρατηγικής της με την δημιουργία ολοκληρωμένης οικονομικής κυβέρνησης, η οποία θα αυτονομηθεί από το διακυβερνητικό μοντέλο της Ένωσης.

Για πρώτη φορά οι οικονομικοί παράγοντες των ΗΠΑ ζητούν επιτακτικά από τη Γερμανία να υιοθετήσει και να εισηγηθεί αυτή την εβδομάδα ένα νέο μοντέλο εξουσίας στην ΕΕ, σύμφωνα με το οποίο οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από ένα ολοκληρωμένο οικονομικό σώμα, και θα προωθούνται για θεσμική διευθέτηση από το υπάρχον διακυβερνητικό μοντέλο (Σύνοδοι ). Στο πλαίσιο αυτού του «τελεσιγράφου» - όπως θα το χαρακτήριζα, με μικρή μόνον επιφύλαξη ως προς την πολιτική σημασία του όρου – επιδιώκεται η πολιτική αυτονόμηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία σε συνεργασίας με ένα νέο θεσμό (Ευρωπαϊκό Οικονομικό Συμβούλιο) θα αναλάβει να παίξει αντίστοιχο ρόλο με την αμερικανική FED.

Σύμφωνα με το σχέδιο του «τελεσιγράφου» - για το ποίο πίεζε τόσο καιρό το αμερικανοεβραϊκό λόπμυ – προβλέπεται καταρχήν και στο πλαίσιο της ΕΚΤ η δημιουργία ενός Board of Governors , αποτελούμενο από τους κεντρικούς τραπεζίτες της ευρωζώνης με την προαίρεση να προστεθούν σε αυτό αργότερα και οι τραπεζίτες άλλων χωρών που θα εντάσσονται στην ζώνη, ανάλογα με την διεύρυνσή της. Την πολιτική ευθύνη για τη λειτουργία αυτής της υπερτράπεζας (πλήρης και αυτεξούσιος χρηματοπιστωτικός μηχανισμός) θα έχει ο νέος θεσμός (Ευρωπαϊκό Οικονομικό Συμβούλιο) για την δομή και λειτουργία του οποίου γίνονται εξαντλητικά παζάρια μεταξύ Γερμανίας- ΗΠΑ -Γαλλίας το τελευταίο δίμηνο. Η έντονη αυτή διαπραγμάτευση θα καταλήξει μέχρι την Παρασκευή σε τελικές αποφάσεις που θα προσδιορίσουν τουλάχιστον σε πολιτικό επίπεδο τη νέα οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη.

Με δύο λόγια οι πάτρωνες της χρηματαγοράς με την πολιτική υποστήριξη της διοίκησης των ΗΠΑ, αλλά και κάποιων άλλων κρίσιμων για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα χωρών όπως η Ρωσία, επιζητούν να δημιουργηθεί αμέσως ένα ιδιόμορφο ομοσπονδιακό σύστημα οικονομικής κυβέρνησης στην ΕΕ, που θα στηρίζεται όμως σε ιδιωτικά κεφάλαια διακρατικά εγγυημένα.

Δυστυχώς για την δημοκρατία στην ήπειρο μας και τα συμφέροντα των δύο-τρίτων των τοπικών κοινωνιών, φίλος, μέλος του οικονομικού επιτελείου των Βρυξελλών με διαβεβαίωνε χθες βράδυ, ότι επί του σχεδίου αυτού επιτεύχθηκε μετά από πολλές εντάσεις ένα Modus Vivendi μεταξύ των κυβερνήσεων ΗΠΑ και Γερμανίας, και δεν μένει πλέον πάρα να καθοριστούν τα χρονοδιαγράμματα των πολιτικών διαδικασιών μεταξύ Γερμανικής και Γαλλικής κυβέρνησης που θα οδηγήσουν σε μια λεπτομερή τεχνική επεξεργασία του νέου θεσμικού πλαισίου της ΕΕ, το οποίο ουσιαστικά καπελώνει και εξασθενεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Έτσι επιβάλλεται μια ομοσπονδιακή, αλλά ταυτόχρονα ιδιωτική υπερδομή στο διακυβερνητικό σύστημα της Ένωσης, αχρηστεύοντας ουσιαστικά (συντακτικά) ολόκληρο το θεσμικό οικοδόμημα της ΕΕ. Έρχεται μια νέα ομοσπονδιακή λειτουργία να θέσει σε αμφισβήτηση την υπάρχουσα δομή της ΕΕ, αναγκάζοντάς την να μεταβληθεί ερήμην των ευρωπαϊκών λαών και του ευρωκοινοβουλίου, αλλά και σε αντίθεση με την πακτωμένη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η ΕΕ ομοσπονδοποιείται, δηλαδή, πολιτικώς πάρα φύσει και εν πολλοίς ύπουλα και πραξικοπηματικά.

Όλα τούτα έχουν δημιουργήσει μεγάλη ταραχή σε κεντρικούς παράγοντες των Βρυξελλών και προκαλέσει πρωτοφανή μυστική διπλωματία μεταξύ Βερολίνου, Ουάσιγκτον, Νέας Υόρκης και Παρισιού, ενώ πληροφόρηση απαιτούν σε καθημερινή βάση Μόσχα και Πεκίνο.

Η απειλή που χαρακτηρίζει το «τελεσίγραφο» συνδέεται με την πιθανότητα άμεσης πιστωτικής αποσταθεροποίησης της Ιταλίας και της Ισπανίας. Αν επιθυμείτε να μην χάσετε τον έλεγχο όπως με την Ελλάδα, δώστε την ευκαιρία στους Ιταλούς και Ισπανούς, αλλά και στους Πορτογάλους και Ιρλανδούς να αναχρηματοδοτήσουν το δημόσιο χρέος τους, σε αυτήν την αρνητική συγκυρία, με ανεκτό κόστος, λένε εμμέσως οι νταβάδες των χρηματιστηρίων: Αν δεν τελειώσετε το παζάρι μέχρι την Παρασκευή για την ομοσπονδοποίηση της οικονομικής λειτουργίας της ΕΕ, καταρχήν στην ευρωζώνη, τότε εισερχόμαστε στη φάση ενός γενικευμένου χρηματοπιστωτικού κραχ, το οποίο δεν θα μπορεί να αποτραπεί πλέον με δημοσιονομικά μέσα και ευρωπαϊκούς μηχανισμούς οικονομικής σταθεροποίησης.

Το μήνυμα του «τελεσιγράφου» είναι απολύτως σαφές και δυστυχώς υπονοεί την άμεση λύση του ελληνικού ζητήματος με δραστικά μέσα. Τώρα κρίνεται η τύχη της Ελλάδας, γράφει η σουηδική Dagens Nyheter, έχοντας στο πρωτοσέλιδό της μια μεγάλη φωτογραφία του Γιώργου Παπανδρέου, με την οποία αποτυπώνεται η αγωνία του. Το ορθό θα ήταν ότι αυτή την εβδομάδα κρίνεται η τύχη του Γιώργου, καθώς η τύχη των Ελλήνων έχει σε μεγάλο βαθμό ήδη κριθεί με όρους ευημερίας, αλλά «παίζει» ακόμη με όρους πολιτικοοικονομικής οργάνωσης και μακροπρόθεσμης ανάπτυξης.

Αυτή την εβδομάδα θα αποφασιστεί τελεσιδίκως η (τελική) μορφή πτώχευσης της χώρας μας. Τέρμα τα πειράματα. Όλα δείχνουν ότι κάπου εδώ σταματά η πειραματική αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους και πάμε σε μακροπρόθεσμες λύσεις, που πιθανότατα θα αποκλείουν την χώρα μας για ένα διάστημα από τον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης. Η Ελλάδα δεν θα μπορεί να συμμετάσχει στη νέα ομοσπονδιακή δομή της οικονομικής διακυβέρνησης ως πλήρες μέλος. Θα τοποθετηθεί σε καραντίνα με τη δέσμευση του διευθυντηρίου της ότι θα υπάρχει ανοιχτή η πόρτα για αυτήν στο βαθμό που διαπιστωθεί ότι ολοκληρώθηκε η δημοσιονομική αναδιοργάνωση, ότι έχουν εξαλειφθεί οι παράγοντες που σύμφωνα με την τρόικα παράγουν έλλειμμα, έχει δημιουργηθεί μια αξιόπιστη κυβερνητική βάση θεσμικής προσαρμογής από το πολιτικό σύστημα και έχει επανακτηθεί η εμπιστοσύνη των αγορών. Όλα αυτά θέλουν χρόνο, τον οποίο οι Γερμανοί φαίνεται πλέον να είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν με αντάλλαγμα την θυσία του Γιώργου, την υπαγωγή της κυβέρνησης σε μόνιμο ευρωπαϊκό έλεγχο και την δραματική φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας - αλλά σε ποιο ελαστικό χρονικό ορίζοντα από ότι προέβλεπε το μνημόνιο και η αναθεώρησή του. Έτσι θα εισέλθουμε σε ένα μακρύ τούνελ κοινωνικο-οικονομικού μετασχηματισμού με αντάλλαγμα την συντεταγμένη χρεοκοπία μας τυπικώς εντός, πολιτικώς εκτός –εκτός της ευρωζώνης.

Λεπτομέρειες της διαδικασίας αυτής - στο βαθμό που τις έχω πληροφορηθεί - δεν θα ήταν συνετό να δώσω. Κοντός ψαλμός αλληλούια! Άλλωστε, ενώ στο περίγραμμα που σας παρουσίασα συμφωνούν πλέον όλοι στα κέντρα των αποφάσεων, ακούω ακόμη διαφορετικές σκέψεις ως προς την τελική μορφή της ρύθμισης του ελληνικού ζητήματος. Σε κάθε περίπτωση όλα θα έχουν δρομολογηθεί σε abstract μορφή πριν χαράξει η επόμενη εβδομάδα. Αυτά είναι τα νέα… μας! Προσδεθείτε και μην καπνίζεται ή απογειωθείτε, αντιλαμβανόμενοι ότι με την λογική των 24ώρων και των συγκυριακών αντιδράσεων στον τραγέλαφο των κυβερνητικών μέτρων δεν υπάρχει καμία περίπτωση λαϊκής παρέμβασης στην τελική διαδικασία φτωχοποίησης της χώρας που θεμελιώνεται αυτή την εβδομάδα.

Μην μου πείτε, τι να κάνουμε; Αυτά τα έχουμε χιλιοπεί, αλλά βλέπετε θέλουν χρόνο για επεξεργασία και κυρίως για εσωτερική κομματική ζύμωση!! Εδώ και ένα εξάμηνο όλοι ζητούν από την κυβέρνηση να προκηρύξει εκλογές, κανείς όμως δεν σκέφτηκε την παρότρυνσή μου για να επιβληθούν. Μήπως τελικά κοροϊδευόμαστε; Ρητορικό είναι το ερώτημα…

  • Τα τελευταία δύο χρόνια η ευρωζώνη έχει δώσει μια αγωνιώδη μάχη για να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους, ξοδεύοντας εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και αμέτρητες ώρες διαβουλεύσεων για την επίλυση του προβλήματος, χωρίς να βλέπει κάποιο σημαντικό αντίκρισμα

Σύμφωνα με ανάλυση του Reuters, οι αλλεπάλληλες συσκέψεις των ηγετών της ευρωζώνης αναμένεται να καταλήξουν ως τα μέσα Δεκεμβρίου σε κάποια οριστική λύση των πιο πιεστικών προβλημάτων, με πρώτη την ριζική αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους.

Τη Δευτέρα και την Τρίτη οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης θα συναντηθούν στο Λουξεμβούργο για να συζητήσουν την ενίσχυση του EFSF, πιθανότατα μέσω μόχλευσης των κεφαλαίων του.

Παράλληλα ως τα μέσα Οκτωβρίου τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια θα έχουν επικυρώσει το νομοσχέδιο για την αύξηση και την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του EFSF.

Η επικύρωση αυτή θα δώσει τη δυνατότητα στους ηγέτες της ευρωζώνης να λάβουν οριστικές αποφάσεις στη για τον τρόπο με τον οποίο θα καταστήσουν πιο αποτελεσματικό το EFSF κατά την Σύνοδο Κορυφής στις 18 Οκτωβρίου.

Το Reuters εκτιμά ότι από τη στιγμή που θα έχει ολοκληρωθεί η επικύρωση του νομοσχεδίου για το EFSF από τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια και από τη στιγμή που θα έχει καταστεί φανερό ότι τα οικονομικά της Ελλάδας είναι σε άθλια κατάσταση, θα έχει έρθει ώρα για την οριστική λύση του ελληνικού προβλήματος, κατά πάσα πιθανότατα μέσα στον Νοέμβριο.

Μέχρι εκείνη την στιγμή οι τράπεζες οι τράπεζες της Γαλλίας και της Γερμανίας θα έχουν προετοιμαστεί για μια ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία και θα έχουν αποκτήσει πρόσβαση στα κεφάλαια του EFSF, ενώ θα έχει εκλεγεί και ο νέος πρόεδρος της ΕΚΤ, Mario Draghi.

Σύμφωνα με τον αναλυτή του Reuters όλα θα είναι έτοιμα για να παρθεί μια απόφαση για το αν οι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων θα συμφωνήσουν σε ένα μεγαλύτερο κούρεμα ή θα η Ελλάδα θα οδηγηθεί σε άτακτη χρεοκοπία.

Πηγή


Καμία διαπραγμάτευση με εκείνους που επιβάλλουν την οικονομική τρομοκρατία στην Ελλάδα.
Καμία διαπραγμάτευση με εκείνους που εργάζονται για την εφαρμογή του σχεδίου ταπείνωσης της χώρας μας.
Καμία διαπραγμάτευση με όσους συναινούν σιωπηλά στην εξαθλίωση των Ελλήνων πολιτών.

Η Νέα Ελλάδα διακηρύσσει πως δεν σκοπεύει να έχει καμία διαπραγμάτευση με εκείνους που θέλουν να αγοράσουν μία ολόκληρη χώρα, αφού εξασφάλισαν την εξαγορά των συνειδήσεων και την σιωπή όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων.

Η πατρίδα μας δεν έχει μάθει να διαπραγματεύεται και ούτε έχει μάθει να παραδίδεται σε όσους της επιτίθενται. Εάν οι οικονομικοί δολοφόνοι επιθυμούν «σκληρό παιχνίδι» θα το έχουν.

Η Νέα Ελλάδα σκοπεύει να θέσει τους όρους της στους λογιστές των διεθνών τραπεζιτών, στους λογιστές των διεθνών λαμογιών, των χρηματιστών και τους υπηρέτες των ολετήρων εθνών. Εμείς θα θέσουμε τους όρους, και εάν θέλουν οι δολοφόνοι λαών ας τους κάνουν πράξη.

Η πατρίδα μας ποτέ δεν είχε να χάσει τίποτε πέρα από την αξιοπρέπειά της. Μια χούφτα γης, με πολύ νερό και έναν καταγάλανο ουρανό έχουμε να προασπίσουμε απέναντι στα κοράκια των πολυεθνικών. Ο πρωθυπουργεύων booker ή dealer μίλησε για πόλεμο και ξέχασε να αναφέρει τους εχθρούς της πατρίδας μας.

Η Νέα Ελλάδα κηρύσσει, λοιπόν, τον πόλεμο σε όσους πολεμούν την πατρίδα μας, σε όσους εποφθαλμιούν την ανεξαρτησία και την ελευθερία των πολιτών. Και σε αυτόν τον πόλεμο καλεί τους Έλληνες που θέλουν να αντισταθούν και να παλέψουν για όσα θέλουν να τους αρπάξουν. Αφού κάποιοι μας κήρυξαν τον πόλεμο, ας πολεμήσουμε… Κι αυτοί ας σκεφτούν τι θα χάσουν, γιατί είναι βέβαιο πως θα χάσουν… και ίσως πολλά περισσότερα από όσα υπολογίζουν.

Και φυσικά, η Νέα Ελλάδα θυμίζει πως δεν αναγνωρίζει τίποτε απολύτως από όλα όσα οι σύγχρονοι νενέκοι και Τσολάκογλου υπέγραψαν. Οι υπογραφές των υπαλλήλων είναι άκυρες μπροστά στην υπογραφή και την θέληση του Ελληνικού λαού.

Από το Γραφείο Τύπου της «Νέας Ελλάδας»

  • Η ιστορία επαναλαμβάνεται με τους ίδιους τραγικούς πρωταγωνιστές, που θέλουν να αψηφούν τα σκληρά διδάγματα που εισέπραξαν οι πρόγονοί τους
  • Όταν το χρήμα γίνεται όπλο, τότε οι άνθρωποι το πολεμούν... καταργώντας το! Το γνωρίζουν αυτό οι "εγκέφαλοι" της Ε.Ε. που αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους σαν αριθμούς;
  • Περιορισμό κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας απαιτούν τώρα οι Γερμανοί!
Έρχεται μάγος εκ Γερμανίας και κομίζει δώρα για την Ελλάδα. Μόνο που τα δώρα είναι κακά και προβλέπουν χρεοκοπία, ξεπούλημα της ελληνικής περιουσίας, εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, οικονομική και πολιτική υποδούλωση για πάρα πολλά χρόνια.

Ο αντικαγκελάριος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομίας, Φίλιπ Ρέσλερ, έρχεται στην Ελλάδα φέρνοντας στο χαρτοφυλάκιό του σχέδιο για την Ελλάδα, σύμφωνα με πληροφορίες της Frankfurter Allgemeine Zeitung. Τις πληροφορίες αναπαράγει και η DW δείχνοντας ότι πρόκειται για σχέδιο ελεγχόμενης χρεοκοπίας που έχει ετοιμαστεί εδώ και καιρό.

Σύμφωνα λοιπόν με το σχέδιο, όταν η Ελλάδα δηλώσει αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους της θα μπει μπροστά η ελεγχόμενη χρεοκοπία που όμως θα έχει ως όρο τον περιορισμό κυριαρχικών δικαιωμάτων, ήτοι την εκχώρηση της διακυβέρνησης της χώρας εμμέσως σε ξένους. Αυτοί θα «τρέψουν» το σχέδιο σωτηρίας – χρεοκοπίας, θα συστήσουν ένα ανεξάρτητο σώμα το οποίο θα αναλάβει να διαπραγματευτεί με τους δανειστές το κούρεμα που πρέπει να γίνει.Αυτό το σώμα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα είδος Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και να διαδεχθεί τον μόνιμο μηχανισμό του ESM. Αυτός ο μηχανισμός θα μπορεί να δανειοδοτεί τις προβληματικές χώρες αφού πρώτα γίνονται τα παζάρια με τους πιστωτές. Η συμφωνία θα έχει μια προϋπόθεση: Οι χρεωμένες χώρες να εκχωρήσουν το δικαίωμα πρόσβασης στην περιουσία τους, και φυσικά στην πώληση μέρους αυτής, οι δε πιστωτές να χάσουν μέρος των κεφαλαίων τους.

Ο Ρέσλερ θα καταθέσει ως αντιστάθμισμα κι ένα σχέδιο αναπτυξιακού χαρακτήρα με μεγάλες επενδύσεις στην Ελλάδα από Γερμανούς επιχειρηματίες κι όχι μόνο. Αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει η Ελλάδα να δεχθεί μόνιμη επιτροπεία από ομάδα τεχνοκρατών που θα αναλάβουν τις αποκρατικοποιήσεις και το ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας.

Σε κάθε περίπτωση το σχέδιο Ρέσλερ οδηγεί σε ολοφάνερη παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας η οποία θα έχει εκλεγμένη κυβέρνηση η οποία όμως απλά θα είναι διακοσμητική.

Έτσι, βλέπουν οι Γερμανοί της σωτηρία μιας χώρας μέλους της ΕΕ.


Αγνοούν επιδεικτικά το ΔΝΤ και την Ευρώπη και χαράσσουν τον δρόμο προς την σωτηρία τους

Αδύνατον να χωνέψουν οι Ευρωπαίοι το ηχηρό πολιτικό χαστούκι που έφαγαν η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. από τη νεοεκλεγείσα δεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας, η οποία αρνήθηκε επιδεικτικά να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις τους, προκειμένου να τους χορηγήσουν ένα δάνειο δηλώνοντας ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επιβάλει πρόσθετα μέτρα λιτότητας στον ουγγρικό λαό επειδή έτσι θέλουν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί. «Πραγματικό χλευασμό επιφύλαξε η ουγγρική κυβέρνηση στο Δ.Ν.Τ. και στην Ε.Ε. που έστειλαν αντιπροσωπείες τους για να εκτιμήσουν το πρόγραμμα βοήθειας στην Ουγγαρία», έγραψε η γαλλική «Λιμπερασιόν».

Η επίσης γαλλική «Μοντ» δείχνει εξίσου σοκαρισμένη με τη στάση τόσο του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν όσο και των στελεχών της κυβέρνησής του απέναντι στη συμφωνία υποτέλειας της Ουγγαρίας προς το Δ.Ν.Τ. και την Ε.Ε. που είχε υπογράψει η προηγούμενη, σοσιαλιστική και εκεί, ουγγρική κυβέρνηση, η οποία συνετρίβη στις εκλογές το Μάιο, για να πάρει δάνειο 20 δισ. ευρώ.

«Η νέα ομάδα που βρίσκεται στην εξουσία στη Βουδαπέστη φαίνεται να θέλει να απαλλαγεί από τους όρους του δανείου. Αυτό είναι επικίνδυνο» γράφει η «Μοντ» και συνεχίζει: «Τα πάντα εξελίσσονται σαν να προτίθεται ο Βίκτορ Όρμπαν, ο νέος πρωθυπουργός, να αναιρέσει το λόγο που έχει δοθεί στην Ε.Ε. και στο Δ.Ν.Τ. Ο Όρμπαν επιδεικνύει ανοιχτά μια προκλητική και προσβλητική αναίδεια απέναντι στους πιστωτές του»!

Με ιερή αγανάκτηση η «Μοντ» πληροφορεί τους αναγνώστες της ότι ο νέος Ούγγρος πρωθυπουργός «προκαλεί την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.». Απουσίαζε από τη Βουδαπέστη όταν μετέβη εκεί ειδική αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. γιατί προτίμησε να πάει στη Νότια Αφρική προκειμένου να παρακολουθήσει τον… τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου! «Η αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. δεν κατόρθωσε να πάρει από τους Ούγγρους στοιχεία και καθαρές απαντήσεις και έτσι επέστρεψε στην Ουάσιγκτον με άδεια χέρια» υπογραμμίζει θιγμένη η «Μοντ», προχωρώντας στη διαπίστωση ότι η κυβέρνηση της Ουγγαρίας «δεν σκοτίζεται καθόλου για τις απαιτήσεις της Ε.Ε. ή των διεθνών οργανισμών!».

ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΛΜΗ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥΣ

Η άρνηση της δεξιάς ουγγρικής κυβέρνησης να συνεχίσει την πολιτική εθνικής υποτέλειας των σοσιαλιστών προκατόχων της, προκάλεσε φυσικά αντιδράσεις από τους θιγόμενους Ευρωπαίους, γέννησε όμως και αισθήματα μόλις συγκαλυπτόμενου θαυμασμού σε διεθνές επίπεδο.

«Προκαλώντας τους πιστωτές της, η Ουγγαρία αρνείται περαιτέρω σφίξιμο του ζωναριού», έγραψαν π.χ. στους τίτλους σχετικής ανάλυσής τους οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και υπογράμμιζαν: «Η προκλητική στάση… αποτυπώνει την κόπωση και την αντίσταση που απειλεί να προκαλέσει σε όλη την Ευρώπη η συνεχιζόμενη ώθηση για δημοσιονομική ορθότητα».

Ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών Σκιέργκι Μάτολσι ήταν σαφέστατος, όταν εμφανίστηκε στην τηλεόραση αναφορικά με τη γραμμή της κυβέρνησης Όρμπεν απέναντι στο «μνημόνιο» που είχαν υπογράψει οι Ούγγροι σοσιαλιστές:

«Αυτό το κληρονομήσαμε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και θα θέλαμε να καταργήσουμε τις ατυχείς συνέπειες αυτών των βημάτων. Είπαμε στους εταίρους μας ότι δεν εξετάζουμε σε καμία περίπτωση τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας», διακήρυξε χωρίς περιστροφές.

«Σπανίως μια ουγγρική κυβέρνηση ρίχτηκε στη δουλειά με τόση ορμή. Αυτό ήταν επειγόντως αναγκαίο γιατί έχει καθορίσει ως σκοπό της την υπέρβαση της απελπισίας και της έλλειψης αυτοπεποίθησης που άφησαν στον ουγγρικό πληθυσμό οκτώ χρόνια σοσιαλιστικής κυριαρχίας» ομολογεί και η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτ Αλγκεμάινε» και προσθέτει: «Η ομάδα του Όρμπεν θέλει εξαιτίας αυτού του λόγου να προωθήσει την “εθνική συνοχή”».

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΦΟΡΟΣ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!

Το χειρότερο από όλα όμως για την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. δεν ήταν η άρνηση των απαιτήσεών τους εκ μέρους της ουγγρικής κυβέρνησης ούτε η εθνικά υπερήφανη στάση του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν μέσω της επιδεικτικής περιφρόνησης των εκπροσώπων τους. Ήταν το ότι η Βουδαπέστη τόλμησε να θίξει τα… «Άγια των Αγίων» της Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.: τις τράπεζες!

Για το 2010, η ουγγρική κυβέρνηση έχει να επιτελέσει ένα πανεύκολο έργο σε ό,τι αφορά στις υποχρεώσεις της έναντι των δανειστών της: να μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού από 4% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 σε… 3,8% του ΑΕΠ το 2010. Τίποτα δηλαδή.

Παρόλα αυτά, οι δυνάστες της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. απαιτούν από την ουγγρική κυβέρνηση να περικόψει τις ήδη γλίσχρες συντάξεις, να μεταρρυθμίσει επί τα χείρω το εθνικό σύστημα υγείας περικόπτοντας μισθούς και θέσεις γιατρών και νοσοκόμων και μειώνοντας τα κρατικά κονδύλια για την υγεία, να κλείσει τεράστιες ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις απολύοντας εκατοντάδες χιλιάδες Ούγγρων.

Απαιτούνται περικοπές τουλάχιστον ενός δισ. ευρώ για να μπορέσετε να μειώσετε το έλλειμμα φέτος σε 3,8% και του χρόνου σε 3% είπαν οι εμπειρογνώμονες της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. στους Ούγγρους.

Άρα, απαιτούνται πρόσθετα μέτρα λιτότητας, διαπίστωσαν εμβριθώς. Εκεί τους έκανε ρολάνς και τους τρέλανε η ουγγρική κυβέρνηση! Ένα δισ. πρόσθετα έσοδα σε δύο χρόνια θέλατε;» τους απάντησαν.

«Εμείς θα μαζέψουμε περισσότερα. Όχι όμως με νέα λιτότητα για τον κοσμάκη. Απλούστατα, θα φορολογήσουμε τις τράπεζες!».

ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Αμ’ έπος αμ’ έργον! Η κυβέρνηση Όρμπαν ανακοίνωσε έκτακτη εισφορά για τρία χρόνια των τραπεζών, ύψους 0,45% όχι όμως επί των κερδών, αφού φυσικά όλες θα φρόντιζαν να εμφανίσουν ζημιές, αλλά επί των ακαθάριστων εσόδων! Έριξε και μια έκτακτη φορολογία 5,2% στο ύψος των συναφθέντων συμβολαίων των ασφαλιστικών εταιριών και μια έκτακτη φορολογία μέχρι 6% στις χρηματιστηριακές εταιρίες και σε όλες τις υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες!

Κόντεψαν να πάνε από εγκεφαλικό όλοι μαζί – η Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ., οι τραπεζίτες και όλα τα παράσιτα και τα «λαμόγια» του χρηματοπιστωτικού συστήματος! Μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου, πρέπει να πληρώσουν την πρώτη δόση, μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου τη δεύτερη – με βάση τα έσοδα του 2009, τα οποία έχουν ήδη δηλώσει.

Περιχαρής ο υπουργός Οικονομικών της Ουγγαρίας έκανε δημοσίως τους λογαριασμούς του: οι τράπεζες θα «σκάσουν» 450 εκατομμύρια, οι ασφάλειες άλλα 135 και οι υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές εταιρίες ακόμη 110 εκατομμύρια – να ‘τα τα 700 εκατομμύρια ευρώ αμέσως – αμέσως μόνο για φέτος!

«Γνωρίζουμε ότι αυτή είναι μια σημαντική έκτακτη επιβάρυνση, αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να πετύχουμε τον στόχο του ελλείμματος τους 3,8%» δήλωσε σαρκαστικά στην τηλεόραση ο Γκιέργκι Μάτολσι, ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών.

Με τα χρήματα αυτά όχι μόνο θα μειώσουμε το έλλειμμα στο 3,8% αλλά και θα δώσουμε κίνητρα για ανάπτυξη της οικονομίας, πρόσθεσε. Θα μειώσουμε στο μισό – δηλαδή στο 10% – τον συντελεστή φορολόγησης όλων των επιχειρήσεων που έχουν μικτά κέρδη μέχρι 1,8 εκατομμύρια ευρώ, ένα μέτρο που αφορά 250.000 επιχειρήσεις μικρές και μεσαίες, οι οποίες αποτελούν τα τρία τέταρτα του συνόλου των ουγγρικών επιχειρήσεων.

Επίσης, με τα λεφτά που θα πάρει η ουγγρική κυβέρνηση από τις τράπεζες, θα μπορέσει να μειώσει τον συντελεστή φορολογικού εισοδήματος φυσικών προσώπων στο ενιαίο ύψος του 16%, καλύπτοντας τις απώλειες φορολογικών εσόδων με ένα τμήμα των χρημάτων των τραπεζών!

«ΑΡΚΕΤΑ ΜΑΣ “ΓΔΑΡΑΤΕ” ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΣΤΕ!»

Πανικός επικράτησε στους κύκλους της Ε.Ε. Η Κομισιόν έσπευσε να προσάψει στην ουγγρική κυβέρνηση ότι… δεν εκτίμησε σωστά τις επιπτώσεις αυτής της έκτακτης φορολογίας στις τράπεζες, η οποία «ενδέχεται να έχει αρνητικές συνέπειες στην οικονομική ανάπτυξη» και να «αποθαρρύνει τους ξένους επενδυτές».

Ανοησίες και προσχήματα. Ο πραγματικός λόγος που πανικόβαλε την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ήταν μήπως αυτή η εθνικά επωφελής ουγγρική στάση βρει μιμητές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και δημιουργήσει «σχολή» παρακινώντας και άλλες κυβερνήσεις κρατών – μελών των «27» να φορολογούν τις τράπεζες αντί να υποβάλλουν τους λαούς τους σε εξοντωτικά μέτρα λιτότητας.

«Η Ουγγαρία θα γίνει η πρώτη χώρα στην Ευρώπη με μια αντίστοιχη απόφαση τέτοιων διαστάσεων» έγραψε η γερμανική «Φράνκφουρτ Αλγκεμάινε» την παραμονή της ψήφισης του νόμου για την έκτακτη φορολόγηση των τραπεζών από το ουγγρικό κοινοβούλιο, η οποία έλαβε ήδη χώρα από την περασμένη εβδομάδα.

Υπάρχει όμως ένα ακόμη «μυστικό» όπου καθιστά πραγματικά εξαιρετική αυτή την απόφαση της ουγγρικής κυβέρνησης.

Το 80% του ουγγρικού τραπεζικού συστήματος ελέγχεται από… ξένες τράπεζες – πρωτίστως αυστριακές και γερμανικές, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές!

Πρακτικά, λοιπόν, από τα 700 εκατομμύρια ευρώ ένα τεράστιο τμήμα θα το πληρώσουν όχι οι Ούγγροι τραπεζίτες και παράγοντες του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά οι… Ευρωπαίοι!

Όσον αφορά δε στην έλλειψη ρευστότητας που ενδέχεται να παρουσιάσουν κάποιες τράπεζες στην Ουγγαρία εξαιτίας της έκτακτης φορολογίας, αυτή θα καλυφθεί μέσω προσφυγής στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οπότε πάλι οι Ευρωπαίοι θα πληρώσουν!

Ομολογουμένως διπλά αριστουργηματική η κίνηση της ουγγρικής κυβέρνησης…

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΞΗΛΩΜΑ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ

Η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ., πέρα από τις φραστικές διαμαρτυρίες, προσπάθησαν να υπονομεύσουν και στην πράξη την πολιτική της δεξιάς ουγγρικής κυβέρνησης. Κύριο όργανό τους ο διοικητής της Τράπεζας της Ουγγαρίας.

Η κυβέρνηση απαιτούσε να μειώσει τα επιτόκια χορηγήσεων, ώστε να διοχετευθούν χρήματα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και στους χρεωμένους καταναλωτές και νοικοκυριά για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και να κινηθεί η οικονομία. Αυτός όμως αρνείται πεισματικά, με πρόσχημα τον κίνδυνο… πληθωρισμού. Αρνείται επίσης να σηκωθεί να φύγει, παρόλο που η κυβέρνηση ακόμη και με δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού εκφράζει την παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης της προς το πρόσωπό του και τον καλεί δημοσίως να παραιτηθεί.

Η κυβέρνηση Όρμπαν αποφάσισε λοιπόν να τον χτυπήσει εκεί που πονούν όλα τα «λαμόγια» του φυράματος αυτού: στην τσέπη! Του περιέκοψε τον μισθό κατά… 75% από 30.000 ευρώ το μήνα (ποσό αστρονομικό για την Ουγγαρία) του τον έκανε 7.500 ευρώ. Ξεσηκώθηκε αμέσως αυτή τη φορά η… Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία δεν αντέχει να βλέπει τραπεζίτες να υφίστανται τέτοια «μαρτύρια» και κατάγγειλε την ουγγρική κυβέρνηση για «καταχρηστικά μέτρα».

Μέσα σε ένα γενικό κλίμα κατάληψης ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού από τη Δεξιά και μάλιστα εξ εφόδου με σαφώς αντιδημοκρατικές μεθόδους, η κυβέρνηση Όρμπαν ξηλώνει με αστραπιαία ταχύτητα και τους μηχανισμούς των «Κουίσλινγκ» που υπηρετούν την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.

Ήδη «αποκεφαλίστηκαν» οι άνθρωποι που είχαν τοποθετηθεί επικεφαλής της Ουγγρικής Υπηρεσίας Ανάπτυξης που διαχειρίζεται τα κονδύλια της Ε.Ε., της Ουγγρικής Τράπεζας Ανάπτυξης, της Γενικής Διεύθυνσης Φόρων, της Αρχής Ελέγχου Χρηματοοικονομικών Θεσμών, του Εθνικού Γραφείου Στατιστικής κ.λπ., πέρα φυσικά από τον επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, της αστυνομίας και κρίσιμων υπηρεσιών της δημόσιας διοίκησης…

Παράλληλα, μέχρι σήμερα πρέπει να παραδώσει το πόρισμά του ο Λάσλο Πάπτσακ στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος αναφορικά με τη ζημιά που προξένησε στο δημόσιο συμφέρον η διακυβέρνηση των σοσιαλιστικών κυβερνήσεων του Φέρεντς Γκιούρτσαν και του Γκόρντον Μπάιναϊ προκειμένου να αποφασίσει ο Όρμπαν αν θα τους παραπέμψει σε εξεταστική επιτροπή της Βουλής για να τον καταδικάσει.

Πηγή



Αυτό το Σαββατοκύριακο ο κ. Χαρβαλιάς, από όσο γνωρίζω στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά, δημοσίευσε ένα άρθρο του στο Antinews και στον “Τύπο της Κυριακής“ με τίτλο “Αν εμείς αποφασίσουμε να πεθάνουμε, η Ευρώπη θα ματώσει”.

Kαι μόνο ο τίτλος και η χρονική στιγμή συγγραφής του άρθρου δείχνουν σαφώς ότι το άρθρο γράφτηκε ως μία πρώτη ανεπίσημη απάντηση του Σαμαρά προς διάφορους δημοσιογραφικούς τσάτσους του συστήματος οι οποίοι από παράθυρα και ραδιόφωνα θέτουν επιτακτικά το ηλίθιο ερώτημα:

“Θα πρέπει να μας ξεκαθαρίσει ο Σαμαράς τι θα κάνει αν φάει πόρτα από την Τρόικα στο αίτημα του για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου”.

Το αναφέρω όπως ακριβώς το άκουσα στο ραδιόφωνο του Real FM από δημοσιογράφο που πρόσφατα έφαγε ο ίδιος πόρτα από το αναγνωστικό κοινό με αποτυχία της νέας του εφημερίδας και κατέληξε υπάλληλος του Χατζηλαλάκη.

Αλλά τις τελευταίες 1-2 εβδομάδες το ερώτημα αυτό το θέτει πολύ έντονα και με περισσή υποκρισία όλος ο γνωστός δημοσιογραφικός συρφετός. Θα ήθελα επ’ αυτού να παρατηρήσω τα εξής:

1. Κατ αρχάς η Τρόικα δεν είναι παρά απλοί τεχνοκράτες υπάλληλοι της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Ο Σαμαράς προφανώς δεν θα κάτσει να διαπραγματευτεί με αυτούς. Η διαπραγμάτευση θα είναι με τους οργανισμούς που αυτοί εκπροσωπούν, και κυρίως με ΕΕ και ΕΚΤ, και όντας πολιτική διαπραγμάτευση θα φροντίσει να την κάνει στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο… Κατά συνέπεια η συζήτηση για το τι θα κάνει η Τρόικα κλπ είναι μάλλον ερωτήσεις ανόητων και οφείλεται προφανώς στο ότι κάποιοι στην χώρα μας έχουν ήδη αποδεχτεί τον ρόλο δούλου και για την τρόικα τον ρόλο της Κομαντατούρ.

2. Επί της ουσίας του ερωτήματος ζητούν ο Σαμαράς να βγάλει ανακοίνωση με την οποία μεταξύ άλλων να ενημερώσει και την ίδια την Τρόικα και τα αφεντικά τους για το τι χαρτιά θα τραβήξει αν του αρνηθούν διαπραγμάτευση. Ποιος στρατηγός πριν την μάχη στέλνει τα εναλλακτικά του σχέδια στον αντίπαλο στρατηγό; Θα πρέπει να είναι ανόητος. Οι ίδιοι θέτοντας την ερώτηση τελικά για ποιον στρατηγό “δουλεύουν”;

3. Το ερώτημα έχει και μία άλλη πονηρή διάσταση. Μία δημόσια ανακοίνωση του Σαμαρά για το τι θα κάνει αν “φάει πόρτα” από την Τρόικα, δεν λειτουργεί μόνο ως έγκαιρη πληροφόρηση των ξένων ώστε να λάβουν μέτρα από τώρα για το συμφέρον τους, αλλά ταυτόχρονα λειτουργεί και ως δέσμευση του Σαμαρά ώστε αύριο να είναι δεμένος και να μην μπορεί να ελιχθεί και με άλλα καλύτερα χαρτιά για το καλό της χώρας, χαρτιά που θα έχουν προκύψει μέχρι την στιγμή της διαπραγμάτευσης και τα οποία σήμερα δεν είναι ορατά, ή δεν είναι ώριμα, ή δεν έχουν επιδιωχθεί…

4. Το να λέει κανείς ότι οι ξένοι θα αρνηθούν διαπραγμάτευση αυτό σημαίνει ότι υποκριτικά κάνουν πως δεν ξέρουν τα χαρτιά που έχει ήδη στα χέρια της η Ελλάδα, όταν ακόμα και οι ίδιοι οι Γερμανοί πλέον τα παραδέχονται, τα γράφουν και τα τρέμουν… Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι ότι δεν έχει δύναμη, και διαπραγματευτικά ατού. Το πρόβλημά της είναι ότι δεν έχει σήμερα έναν Πατριώτη Ηγέτη για να τα αξιοποιήσει για το καλό της Πατρίδας. Αντίθετα, αυτό το γελοίο ανθρωπάριο που παριστάνει τον πρωθυπουργό κάνει ότι μπορεί για να καίει τα όποια χαρτιά έχει η χώρα, σαν ένας κοινός ρουφιάνος.

5. Όσο περνάει ο καιρός αποδεικνύεται όλο και περισσότερο το αδιέξοδο της πολιτικής των ανδρείκελων. Αυτό ενισχύει μεν την επιχειρηματολογία υπέρ μιας επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου, αλλά υπάρχουν και κάποιες άλλες παράμετροι που κάνει τον χρόνο να μετρά εις βάρος της.

5α) Εδώ και 2 χρόνια ότι γίνεται είναι μόνο για να κερδίσουν χρόνο οι ξένοι τραπεζίτες, κυρίως γάλοι και γερμανοί, και να ξεφορτωθούν τα Ελληνικά ομόλογα στην ΕΚΤ, ενώ παράλληλα να αυξάνει το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Γι αυτό οι Γερμανοί απένειμαν και βραβείο στον ΓΑΠ που ως κοινός προδότης καίει ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της Ελλάδας για να σώσει Γερμανούς τραπεζίτες. Αν την εποχή που θα ζητήσει ο Σαμαράς επαναδιαπραγμάτευση οι γερμανοί τραπεζίτες έχουν πλέον μικρή έκθεση σε τοξικά Ελληνικά ομόλογα τότε ένα χαρτί της Ελλάδας θα έχει καεί.

5β) Όσο παραπαίει η κυβέρνηση των ανδρείκελων και φαίνεται ότι αύριο οι ξένοι θα έχουν να κάνουν με τον Σαμαρά, διαπιστώνω μία προσπάθεια να κλείσουν γρήγορα οι αλλαγές εκείνες που “κλειδώνουν” την χώρα ως αποικία του Γερμανικού κεφαλαίου, προκειμένου να έχουν δεμένα τα χέρια του Σαμαρά αύριο. Επομένως μία επαναδιαπραγμάτευση ίσως δεν θα είναι μία συζήτηση μεταξύ «φίλων ευρωπαίων» κλπ κλπ, αλλά να οδηγηθεί στα άκρα. Ο Σαμαράς ίσως θα αναγκαστεί να παίξει πιο σκληρό πόκερ και με χαρτιά όχι μόνο οικονομικά…

Τα πράγματα αγριεύουν πολύ και ο Σαμαράς σύντομα θα βρεθεί σε σταυροδρόμι.

Ο ένας δρόμος θα είναι να σκύψει το κεφάλι στο άπληστο διεθνές τοκογλυφικό τραπεζικό κεφάλαιο λειτουργώντας ως πολιτική ρεζέρβα του συστήματος, αναλωνόμενος σε “διαπραγμάτευση” που θα αποσκοπεί στο να “στρογγυλέψει το μνημόνιο” και να το κάνει πιο “εύπεπτο”.

Ο άλλος δρόμος θα είναι να κινητοποιήσει όλες τις δυνάμεις του Ελληνισμού μέσα και έξω από την χώρα σε έναν αγώνα “υπέρ βωμών και εστιών” για την σωτηρία της Πατρίδας συγκρουόμενος με το Δ' Ράιχ, δημιουργώντας νέες συμμαχίες, αξιοποιώντας κάθε εθνικό πλούτο και θέτοντας ως ύψιστη προτεραιότητα την επιβίωση και την αξιοπρέπεια της Ελλάδας και του Ελληνισμού και όχι το σκ…ευρώ τους, και την σκ…ευρώπη τους.

Αυτά τα είδαμε, τα ζήσαμε, και βλέπουμε τα αποτελέσματα.

Το παραμύθι τέλος!!!

Είναι στο χέρι του Σαμαρά να αποφασίσει...


  • Η πατριδοκαπηλεία είναι το τελευταίο καταφύγιο των προδοτών
Ο τίτλος ίσως και να αδικεί τους οικονομικούς δολοφόνους, αφού αυτοί είναι υπάλληλοι που μεταφέρουν εντολές και δεν επικαλούνται καμία απολύτως συγγενική, ηθική ή άλλη σχέση με το… θύμα. Στην περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου, όμως, αν και η «επαγγελματική» προσήλωση είναι σαφέστατα ενός οικονομικού δολοφόνου, η «σχέση αίματος» με το θύμα – Ελληνικό λαό είναι το χαρακτηριστικό σημείο που προσδίδει χαρακτήρα εγκλήματος ιδιαζόντος ιδεχθούς…

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση ή υπενθύμιση του ρόλου που διαδραμάτισε και των γεγονότων που διαδραματίσθηκαν πριν και μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας της χώρας από τον Γιώργο Παπανδρέου. Μέχρι και ερώτηση στο Ευρωκοινοβούλιο έχει κατατεθεί (δυστυχώς από ευρωπαίο βουλευτή και όχι από Έλληνα) στην οποία κατατίθενται πληροφορίες που εμπλέκουν τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου σε οικονομικό έγκλημα κατά της Ελλάδας.

Ακόμη και σήμερα, διακρίνοντας κανείς τα ψυχρά μάτια του Γιώργου Παπανδρέου, μπορεί να διαπιστώσει το κενό συναισθημάτων και ηθικής περιεχόμενο που βρίσκεται πίσω από το προσωπείο του καλοσυνάτου και αγαθού πρωθυπουργού. Ο «πόλεμος» της προπαγάνδας μέσω των ΜΜΕ, καθώς και ο επιθετικός οικονομικός πόλεμος που έχει εξαγγείλει με περίσσιο θράσος ο «σκεπτόμενος» και πολυβραβευμένος Γιώργος Παπανδρέου κατά του Ελληνικού λαού, είναι δεδομένα τα οποία δεν χωρούν καμία απολύτως αμφισβήτηση. Η ωραιοποίηση του βιασμού και του πειθαναγκασμού στην εξαθλίωση ενός ολόκληρου λαού, δεν μπορεί να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα και τον ρόλο που παίζει ο συγκεκριμένος «πολιτικός».

Ο ήρεμος κωπηλάτης, ο άτυχος ποδηλάτης, ο κινηματογραφιστής μυρμηγκιών και πεταλούδων, ο λάτρης της νέας τεχνολογίας και ο απολύτως κρυπτόμενος και διαφεύγων των τεραστίων ευθυνών του Γιώργος Παπανδρέου, συνεχίζει σε καθημερινή βάση να απειλεί τους Έλληνες πολίτες με τα χειρότερα τη στιγμή που τους ετοιμάζει (ή προετοιμάζει, πάντα επικοινωνιακά) για τα χείριστα. Τα πακέτα μέτρων διαδέχονται το ένα το άλλο, η οικονομία καταρρέει σαν χάρτινος πύργος, η κοινωνία έχει εγκαταλειφθεί και οι πολίτες βιώνουν καθημερινά ενδο-οικογενειακά δράματα που γέννησε η ανεργία… Παρ’ όλα αυτά, κι ενώ η μαύρη τρύπα απειλεί να κυκλώσει την χώρα και να την αποκλείσει από κάθε πιθανή (και ορατή αυτή τη στιγμή) διέξοδο, ο πρωθυπουργός – οικονομικός δολοφόνος συνεχίζει απρόσκοπτα το έργο του φυλασσόμενος με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας.

Έχοντας οδηγήσει την χώρα σε πολιτική απομόνωση (αφού κανείς ηγέτης άλλου κράτους δεν επισκέπτεται πλέον την Ελλάδα), απολαμβάνει ο ίδιος την εξουσία του μέσα στο χρυσό του κλουβί, αγνοώντας πως οσονούπω υπάρχει η σοβαρή πιθανότητα να βρεθεί πίσω από κανονικό σιδερένιο κλουβί… Και αυτή του η συμπεριφορά δεν έχει να κάνει με άγνοια του κινδύνου, αλλά με την βεβαιότητα ενός στυγνού εκτελεστή που υλοποιεί ένα σαφές σχέδιο… το οποίο διαθέτει και «έξοδο διαφυγής». Κανένας οικονομικός δολοφόνος δεν θα εξέθετε τον εαυτό του περισσότερο από όσο πρέπει, αφού γνωρίζει πολύ καλά πως πέρα από το ψυχογράφημα του θύματος, πέρα από τους ειδικούς επιστήμονες που εργάζονται για να διατηρούν το θύμα σε θέση κλινήρη και μη αντίδρασης, υπάρχει πάντα ο εκτός σχεδίου παράγοντας που μπορεί να ανατρέψει το «σκηνικό» και να μετατρέψει τους ρόλους μεταξύ θύτη και θύματος… Και στο σημείο αυτό, ο Γιώργος Παπανδρέου έχει τη μνεία του καλύτερου οικονομικού εκτελεστή, αφού πέρασε τα εσκαμμένα και τοποθέτησε εαυτόν προ του θύματος λαού, εκτιθέμενος ανεπανόρθωτα σε περίπτωση που ξεκινήσει μία ροή μη προβλεπόμενων αντιδράσεων…

Στο κρίσιμο σημείο που σήμερα βρίσκεται η Ελλάδα, στο βάραθρο της ανυποληψίας στο οποίο έχει βρεθεί σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, η απελπισία των πολιτών είναι δυνατόν να ξεκινήσει μία αλυσιδωτή αντίδραση η οποία θα δώσει ελάχιστα περιθώρια διάσωσης εκείνων των πρωταγωνιστών που οικειοθελώς ανέλαβαν τον ρόλο του βασανιστή – εκτελεστή. Είναι σαφές πως σαν καλός οικονομικός δολοφόνος, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν θα εγκαταλείψει τον χώρο του εγκλήματος την στιγμή που όλοι αναμένουν κάτι τέτοιο. Θα το τραβήξει ακόμη περισσότερο, και θα δοκιμάσει τις εναλλακτικές που του απομένουν. Η αποχώρησή του (με ό,ποιο τρόπο κι αν γίνει αυτή) από την πολιτική σκηνή ή από τη χώρα, θα γίνει αιφνιδιαστικά και υπό το πρίσμα της «καταστροφικής μανίας» των διωκτών του (αντιπάλων πολιτικών).

Ο Γιώργος Παπανδρέου σκοπεύει να παραμείνει στην εξουσία, έως ότου ολοκληρώσει το σχέδιο των εντολέων του. Μέχρι τότε, θα συνεχίσει να πολεμά, στον πόλεμο που κήρυξε κατά του φυσικού του προϊσταμένου, του Ελληνικού λαού.


Δεν είναι τσίρκο η σημερινή κυβέρνηση. Ούτε θεατρικό μπουλούκι της παλιάς εποχής. Το τσίρκο διαθέτει γυμνασμένους επαγγελματίες και εκπαιδευμένα ζώα. Και τα μπουλούκια είχαν ανθρώπους με φαντασία και μεράκι… Η σημερινή κυβέρνηση είναι, απλούστατα, η χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολιτευτικής περιόδου.

Τι να πρωτοπείς; Σε ποιες επισημάνσεις να προβείς και ποιους χαρακτηρισμούς να επιστρατεύσεις, χωρίς να είσαι υπόλογος και υπότροπος για πολυλογίες και κοινοτοπίες; Κι όμως. Κάθε στιγμή αυτής της κυβέρνησης ξεπερνάει σε ίλιγγο τις προηγούμενες. Όχι μόνο για την ακατάσχετη ροή εξοντωτικών μέτρων, αλλά και για τον πρωτοφανή ερασιτεχνισμό, την παντελή έλλειψη σχεδιασμού, τις ιλαρές αναιρέσεις των λαμβανομένων αποφάσεων, τις σκληρές αντιμαχίες μεταξύ των υπουργών, την απουσία συλλογικότητας και το εμφανές κενό που δημιουργεί η έλλειψη συντονισμού.

Κρουνηδόν τα κρούσματα. Από το νέο έπος των αποδείξεων, μέχρι τις ευθείες βολές του ενός αντιπροέδρου (!) εναντίον του άλλου. Και από τις χαοτικές εξαγγελίες για το τέλος ακινήτων μέχρι την ανταλλαγή πυρών μεταξύ Ραγκούση και Ρέππα. Των τελευταίων ημερών κρούσματα. Ιλαροτραγικά και αποκαρδιωτικά. Αλλά ενδεικτικά ατελούς και προβληματικής κυβερνητικής λειτουργίας και δη σε στιγμές ιδιαίτερα κρίσιμες για τη χώρα.

Είναι να τρομάζει κανείς. Πώς είναι δυνατόν να χειρίζονται τέτοιοι άνθρωποι θέματα υψίστης σημασίας για την επιβίωση και την ύπαρξη της χώρας; Με ποιο σχέδιο, με ποιες εναλλακτικές λύσεις, με ποιες ευφάνταστες προτάσεις, με ποια πυγμή μπορούν να προχωρήσουν σε δημιουργικές πρωτοβουλίες και σε αναγκαίες τομές, άνθρωποι που αδυνατούν να μοιράσουν δύο γαϊδουριών άχυρο; Πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπίσουν τους κυνικούς της Ένωσης οι φοβικοί και ευένδοτοι που μας κυβερνούν;

Διατείνονταν –και έτσι κέρδισαν τις εκλογές– ότι είχαν σχέδιο και «σηκωμένα μανίκια». Αποδείχθηκαν εντελώς απαράσκευοι. Σε όλα. Αποφασίζουν «στο πόδι» και καταφεύγουν σε μπαλώματα για να καλύπτουν τα κενά των διάτρητων αποφάσεων… Ισχυρίζονται ότι εισκόμισαν το «καινούργιο» στην πολιτική ζωή του τόπου. Ότι αποθεώνουν τη διαφάνεια και τιμούν τη συλλογικότητα. Αποδείχθηκε ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Κορυφαίες επιλογές δεν συζητούνται καν στο Υπουργικό Συμβούλιο. Μείζονος σημασίας θέματα αποτελούν αντικείμενο συζητήσεων μεταξύ των μελών ενός κλειστού κύκλου περί τον πρωθυπουργό, με αποτέλεσμα ακόμη και υπουργοί να πληροφορούνται αργότερα ορισμένες επιλογές και αποφάσεις. Και εκείνα τα «νεωτεριστικά» –κάμερες στο Υπουργικό Συμβούλιο και τα λοιπά– αποδείχθηκε καθαρά ότι ήταν για το θεαθήναι. Όπως και οι «νέες δομές» της κυβερνήσεως. Φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Όλα…

Σε ένα πεδίο υπήρξαν όντως συνεπείς: Εκτελούν κατά γράμμα τις έξωθεν εντολές. Και αν παρουσιάζονται κάποια κενά, αυτό οφείλεται στον παροιμιώδη ερασιτεχνισμό και στον φόβο τους απέναντι στην κοινωνία… Όσο για το συνεχές εμβατήριο, το δήθεν ηρωικό και πένθιμο, ότι αδιαφορούν για το πολιτικό κόστος, τι να πει κανείς; Ξέχασαν προφανώς τα ειδεχθή ψεύδη (ότι δεν θα ληφθούν νέα μέτρα) που έσπερναν με άνεση επαγγελματία ψεύτη πριν από τις περυσινές εκλογές για την αυτοδιοίκηση. Το πολιτικό κόστος είχαν στον νου τους… Παρακάμπτουν επίσης το γεγονός ότι η «ανειλημμένη υποχρέωση» για τη διεκπεραίωση συγκεκριμένης πολιτικής (δέσμευσης προς το ΔΝΤ πριν από τις εκλογές) τούς οδηγεί στις αντιλαϊκές επιλογές (οι οποίες, όντως, θα έχουν τσουχτερό τίμημα γι’ αυτούς) και όχι το πολιτικό τους θάρρος. Εξάλλου την τύχη τους την ξέρουν: Τους περιμένει βαρύς ο πέλεκυς. Οι ίδιοι θα εξαφανιστούν πολιτικά και θα παραδώσουν ημιθανή τον πολιτικό τους χώρο. Στην περίπτωσή τους ισχύει το γνωστό, ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται. Έτσι και οι σημερινοί κυβερνώντες. Ξέρουν ότι είναι χαμένοι. Επομένως δεν έχει καμιά σημασία γι’ αυτούς το πολιτικό κόστος…

Το τραγικό είναι ότι το αξιοθρήνητο κυβερνητικό όλον δεν επιτρέπει να αναδειχθούν και ορισμένες αξιοσημείωτες επιλογές και προσπάθειες. Το είχαμε επισημάνει από την πρώτη στιγμή, όταν φάνηκε ο θλιβερός μονόδρομος του Μνημονίου: Η πρωτοφανής οικονομική δίνη στην οποία ρίχνουν τη χώρα θα γίνει χαλινός για μερικές σημαντικές τομές που εξαγγέλλει η κυβέρνηση. Έτσι κι έγινε: Η αξιοκρατία μπήκε στο ράφι. Το περιώνυμο opengov κατάντησε καρικατούρα. Και η επιβαλλόμενη ανακαίνιση του κράτους, για την οποία περίσσευαν οι λυτρωτικές εξαγγελίες, αληθεύει μονάχα ως προς το αιματηρό της μέρος: εφεδρεία, απολύσεις και κατασυκοφάντηση των ανθρώπων που εργάζονται στο Δημόσιο… Αλλά μήπως η ίδια, δογματοπαγής, ανελαστική και καταστροφική πολιτική δεν επισημαίνεται και σε άλλα πεδία, όπως π.χ. η περίφημη «απελευθέρωση των επαγγελμάτων»; Οι ρυθμίσεις για τα ταξί, ρυθμίσεις έξω από κάθε λογική –απολύτως αναντίστοιχες στα σημεία με όσα αποτελούν καθεστώς στην Ένωση– αποτελούν χαρακτηριστική περίπτωση…

Το αν και πότε θα φύγουν οι σημερινοί κυβερνώντες είναι ένα θέμα. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι τι θα ακολουθήσει. Και εδώ καιροφυλακτεί η κοινοτοπία, τουλάχιστον εις ό,τι αφορά τη στήλη και τις επ’ αυτού επισημάνσεις της: Ο Σαμαράς και οι συν αυτώ εμφανίζονται εντελώς απαράσκευοι. Δεν έχουν εγκύψει σοβαρά στη μελέτη των θεμάτων. Δεν παρουσιάζουν σοβαρό, επεξεργασμένο σχέδιο. Αρκούνται φέρ’ ειπείν στη θεμιτή, αλλά εύκολη, κριτική για τα φορολογικά του Βενιζέλου, αλλά αν τους ζητηθεί λεπτομερής και επεξεργασμένη πρόταση περί το δέον γενέσθαι –αυτές οι ακανθώδεις αλλά ουσιαστικές λεπτομέρειες– βρίσκονται σε πλήρη αδυναμία να ανταποκριθούν. Τουλάχιστον μέχρι τώρα. Διότι καλύπτονται πίσω από τα ειωθότα: γενικές διακηρύξεις, ριζοτομικές εξαγγελίες και πέραν ου…

Εν πάση περιπτώσει, ο Σαμαράς –αν αναδειχθεί πρωθυπουργός– θα βρει μπροστά του Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και υψηλά εμπόδια. Μονάχα σ’ ένα πεδίο φαίνεται να ευνοείται ο επίδοξος –ή και οποιοσδήποτε άλλος– μέλλων πρωθυπουργός: στη σύγκριση με τη σημερινή κυβέρνηση. Αν όμως καταφέρει να την… ξεπεράσει σε ερασιτεχνισμό και ανικανότητα, τότε θα είναι άξιος της τύχης του. Όσο για τη χώρα…


Μόλις τελείωσε η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, σηκώθαν οι πρόθυμοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και χειροκρότησαν. Την ίδια στιγμή όμως χειροκροτούσαν την ταφόπλακα που έβαζαν για τον ελληνικό λαό. Το γνώριζαν αυτό εκείνη την στιγμή; Το γνώριζαν δεν το γνώριζαν, θα έλθει η ώρα που απολογηθούν, πρώτα στις οικογένειες τους και μετά στο ελληνικό λαό . Γιατί θα απολογηθούν; Διότι κανείς από όσους έχουν φέρει δεινά στον έλληνα δεν γλίτωσε Έτσι και αυτοί. Να είσαι σίγουρος.

Τώρα με αφορμή, την εκταμίευσης της 6 δόσης , η οποία θα δοθεί, διότι με αυτή θα πληρωθούν οι δανειστές, άρχισε ο εκβιασμός για να μπει μπροστά το μεσοπρόθεσμο!

Στον προϋπολογισμό του 2011, έχουν προβλέψει έσοδα 55,56 δις. Από την άλλη οι υποχρεώσεις προς τους δανειστές, ανέρχονται σε 62.050 δις! Η διαφορά ακουμπά τα 7 δις! Γι αυτό βάζουν, το ένα χαράτσι με το άλλο, διότι δεν τους βγαίνουν τα νούμερα να πληρώσουν τους τοκογλύφους, αλλά προς όφελος των δανειστών , τον λαό τον σπρώχνουν συνειδητά στην εξαθλίωση!

Τώρα έρχεται και ο προϋπολογισμός του 2012. Οι φόροι πέφτουν βροχή. Φόροι παντού, μόνο τα μνήματα μέχρι τώρα έχουν απαλλαγή.

Προβλέπουν δε μέσα σε αυτόν τον ληστρικό προϋπολογισμό, ότι οι άμεσοι φόροι θα αυξηθούν στα 3,382 δις και τα έσοδα του κράτους θα ακουμπήσουν τα 56 δις! Τώρα πως θα γίνει αυτό, οι μόνοι που το ξέρουν είναι οι πρόθυμοι της κυβέρνησης.

Με τα αλλεπάλληλα χαράτσια που βάζουν, με τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, πιστεύουν ότι θα αυξηθούν τα έσοδα;
Φυσικά όχι. Διότι όταν μείωνονται δραματικα τα εισόδηματα , μείωνεται η κατανάλωση με ότι συνεπάγεται αυτό, οι φόροι δεν θα πληρωθούν όποίους μηχανισμούς και να εφαρμόσουν και θα αναγκασθούν και άλλα μέτρα, με αποτέλεσμα να επαναληφθεί ο κύκλος του 2011.

Παράλληλα μέσω του κατάπτυστου ταμείου που έφτιαξαν, με την συμβολή των άλλων προθύμων, προχωρούν σε εκποίηση της δημοσίας περιούσιας! Βιάζονται να τα ξεπουλήσουν όσο όσο μάλλον να προλάβουν
το ξύπνημα του Έλληνα.

Από την άλλη το δημόσιο χρέος θα φτάσει το 161, 8% του ΑΕΠ ή 356,5 δις. Αλλά τα μέτρα μέτρα να σωθούμε! Το δε 2012 θα φτάσει το 172,2 % του ΑΕΠ ή 371,9 δις άλλα θα πάμε για πλεόνασμα λένε οι φωστήρες μας!

Μας δουλευτούν κανονικά, έχοντας μέγα σύμμαχο τα διαπλέκόμενα ΜΜΕ, που κάθε βράδυ σε ψήνουν, ότι πόσο πολύ πασχίζουν, οι κυβερνώντες να σε σώσουν, ενώ κανονικά θα πρέπει να πουν ότι πόσο πολύ πασχίζουν να σε εξαθλιώνουν υπέρ των τοκογλύφων.


Πιστεύεις ακόμη ότι θα καθαρίσουμε;
Ότι θα πληρωθεί αυτό το χρέος;
Προσωπικά πιστεύω ποτέ!

Έτσι τις τελευταίες ημέρες, οι εξαγγελίες το προθύμων ,αν δεν αντιδράσεις ακόμη και τώρα, δείχνουν τον δρόμο στην εξαθλίωση, όποτε ο μόνος δρόμος να γλιτώσεις είναι να βγεις στους δρόμους.

Θα μου πεις τι να κάνω; Τα έχουμε πει αλλά ας τα ξαναπούμε.
  1. Ομαδικές προσφυγές στο συμβούλιο Επικρατείας να μπλοκάρουμε το παράνομο ξεπούλημα της δημόσιας περιούσιας
  2. Επιστολή στα μέλη του ταμείου ότι είναι υπεύθυνοι για τυχόν ξεπούλημα με ότι συνεπάγεται αυτό.
  3. Να βγούμε στους δρόμους, μαζικά δυναμικά και να απαιτήσουμε από τον Πρόεδρο δημοκρατίας και τα αντιπολιτευόμενα κόμματα, να παραιτηθούν ώστε να πάμε σε εκλογές.
  4. Μην πληρώνεις τίποτα ώστε να πέσουν.
‘Ίσως να έχεις και άλλες προτάσεις. Πρέπει όμως να κάνουμε, ότι χρειάζεται να φύγει η κυβέρνηση των δανειστών.

Ο χρόνος κυλάει εις βάρος μας. Πρέπει να κάνουμε κάτι τώρα!

Υ.Γ. Το δούλεμα πάει σύννεφο. Σε ένα δημοσίευμα στους FT φαίνεται να δήλωσε ο πρόθυμος ότι θέλει να παραιτηθεί διότι η χώρα δεν είναι ανεξάρτητη!

Ρε πως μας δουλεύουν μέρα μεσημέρι.
Τόσο βλίτα μας περνάνε;


Στα όριά του και πέρα από αυτά κινείται ο κρατικός προϋπολογισμός με άμεση συνέπεια να απειλούνται ακόμα και οι πληρωμές μισθών και συντάξεων λόγω της διαφαινόμενης καθυστέρησης της 6ης δόσης για Νοέμβριο…

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους ίσα που καλύπτουν τη μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων στις 13 Οκτωβρίου. Στις 14 του μηνός το δημόσιο θα επιχειρήσει να δανειστεί με έντοκα γραμμάτια έως 2 δισ. ευρώ. Από αυτά, αν και εφόσον τα μαζέψει, πρέπει στις 22 του μηνός να καταβάλει τα 0,5 δισ. για συντάξεις του δημοσίου και να είναι σε ετοιμότητα να καλύψει τυχόν ανάγκες των ασφαλιστικών ταμείων που θα πληρώνουν περί τα 2 δισ. στους συνταξιούχους άλλων ταμείων.

Με τα δεδομένα αυτά στο υπουργείο Οικονομικών πραγματοποιούνται από νωρίς το πρωί συσκέψεις, ενόψει και των ανακοινώσεων Βενιζέλου στη 1 το μεσημέρι. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο τραπέζι έχει πέσει ακόμα και η ιδέα για να ενεργοποιηθεί ακόμα και το τακτικό αποθεματικό του προϋπολογισμού (περί τα 250 εκατ), είτε και το έκτακτο που υπολογίζεται σύμφωνα με εκτιμήσεις πως ανέρχεται σε περισσότερο από 1 δισ. αλλά το προορίζεται αποκλειστικά για θεομηνίες, απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες που δεν μπορούν να καλυφθούν με κανένα άλλο τρόπο ή περικοπή.

Στην τελευταία περίπτωση πάντως, πιθανότερο από το να μπει χέρι στο έκακτο αποθεματικό, θεωρείται το ενδεχόμενο να μετατεθεί κατά 15-45 μέρες ο χρόνος καταβολής των μισθών στο δημόσιο ή/και κατά 10-30 μέρες ο χρόνος πληρωμής των συντάξεων.

Πηγή


“Η στάση της Τουρκίας θα είναι διαφορετική αν η Ελληνοκυπριακή πλευρά παραβιάσει τα δικαιώματα της Τουρκίας επί της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της και επιχειρήσει να κάνει έρευνες” δήλωσαν «Τούρκοι αξιωματούχοι» στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων “Αναντολού”.

Οι “αξιωματούχοι” ανέφεραν πως η Τουρκία έχει κάνει ένσταση εναντίον της συμφωνίας που υπέγραψε το 2003 η Κυπριακή Δημοκρατία με την Αίγυπτο και ότι η Άγκυρα έχει καταγγείλει στον ΟΗΕ ότι η εν λόγω συμφωνία συνιστά παραβίαση της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας.
Σύμφωνα με το πρακτορείο, οι “αξιωματούχοι” επισημαίνουν ότι “η Τουρκία δεν έχει αξιώσεις υφαλοκρηπίδας νότια της Κύπρου” και ότι “οι δραστηριότητες του ερευνητικού σκάφους «Πίρι Ρέις» αποσκοπούν στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων”.

Οι “αξιωματούχοι” αναφέρουν επίσης ότι “η αντίδραση της Τουρκίας” προς τις έρευνες της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν σχετίζονται με τις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ. Πιο συγκεκριμένα λένε: “Προβαίνουμε σε κάποια βήματα στην περιοχή, επειδή η πλατφόρμα ξεκίνησε μία δραστηριότητα που παραβιάζει τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το Ισραήλ”.

Πρόκειται για απειλή πλέον, αλλά για να το αποδίδουν σε ανώνυμους αξιωματούχους ή σχεδιάζουν πάλι σταδιακή κλιμάκωση της ρητορικής ή ρίχνουν άδεια για να πιάσουν... αντιδράσεις. Ή και τα δύο, μέχρι να βρεθεί τρόπος να ξεφουσκώσει το πράγμα.“Η στάση της Τουρκίας θα είναι διαφορετική αν η Ελληνοκυπριακή πλευρά παραβιάσει τα δικαιώματα της Τουρκίας επί της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της και επιχειρήσει να κάνει έρευνες” δήλωσαν απόψε «Τούρκοι αξιωματούχοι» στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων “Αναντολού”.

Οι “αξιωματούχοι” ανέφεραν πως η Τουρκία έχει κάνει ένσταση εναντίον της συμφωνίας που υπέγραψε το 2003 η Κυπριακή Δημοκρατία με την Αίγυπτο και ότι η Άγκυρα έχει καταγγείλει στον ΟΗΕ ότι η εν λόγω συμφωνία συνιστά παραβίαση της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας.
Σύμφωνα με το πρακτορείο, οι “αξιωματούχοι” επισημαίνουν ότι “η Τουρκία δεν έχει αξιώσεις υφαλοκρηπίδας νότια της Κύπρου” και ότι “οι δραστηριότητες του ερευνητικού σκάφους «Πίρι Ρέις» αποσκοπούν στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων”.

Οι “αξιωματούχοι” αναφέρουν επίσης ότι “η αντίδραση της Τουρκίας” προς τις έρευνες της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν σχετίζονται με τις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ. Πιο συγκεκριμένα λένε: “Προβαίνουμε σε κάποια βήματα στην περιοχή, επειδή η πλατφόρμα ξεκίνησε μία δραστηριότητα που παραβιάζει τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το Ισραήλ”.

Πρόκειται για απειλή πλέον, αλλά για να το αποδίδουν σε ανώνυμους αξιωματούχους ή σχεδιάζουν πάλι σταδιακή κλιμάκωση της ρητορικής ή ρίχνουν άδεια για να πιάσουν... αντιδράσεις. Ή και τα δύο, μέχρι να βρεθεί τρόπος να ξεφουσκώσει το πράγμα.


Ξεκινήστε το ξεκαθάρισμα του δημόσιου τομέα από τα δικά σας «πράσινα» παιδιά, που προσελήφθησαν τα τελευταία δύο χρόνια, διεμήνυσε ξεκάθαρα ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στον Ελληνα ομόλογό του, εκθέτοντας την κυβέρνηση για τις πελατειακές της πρακτικές, τις οποίες υποτίθεται ότι καταπολεμά. Η απομάκρυνση των 25.000 «δικών τους», που πρόλαβαν να βολευτούν μέσα στα δύο χρόνια διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και εν μέσω της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης της χώρας, είναι η κόκκινη γραμμή που θέτει ο ισχυρός άνδρας της γερμανικής οικονομίας στην ελληνική κυβέρνηση για την εκταμίευση της έκτης δόσης.

«Διώξτε πρώτα τα 25.000 δικά σας παιδιά του 2009, κι εγώ σας δίνω την έκτη δόση» είπε χαρακτηριστικά στον Ευ. Βενιζέλο, ξεκαθαρίζοντας τις προθέσεις των δανειστών για εδώ και τώρα μείωση του κράτους. Η τρόικα απαιτεί τη μείωση του δημόσιου τομέα κατά 30% κι αυτό -σύμφωνα με στελέχη που συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις- «για αρχή». Στόχος είναι μέσα στα επόμενα χρόνια να εξοικονομηθούν τουλάχιστον 20 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 4 δισ. αποτελούν μισθολογικές δαπάνες του Δημοσίου.

Ετσι, για «πρόγευμα» επιβάλλονται οι καταργήσεις οργανισμών, η «απέλαση» εργαζομένων στην εργασιακή εφεδρεία, η εκδίωξη από το Δημόσιο των εργαζομένων στους υπό αποκρατικοποίηση οργανισμούς και η παραχώρηση σε ιδιώτες των υπό κατάργηση δημόσιων υπηρεσιών, όπως οι εφορίες και οι πολεοδομίες. Απαιτείται ακόμη η ιδιωτικοποίηση όλων των συγκοινωνιακών οργανισμών, η απομάκρυνση των οπλιτών πενταετούς θητείας και το πάγωμα των προσλήψεων των ιατρών στο Δημόσιο.

Εν τω μεταξύ, ο Γερμανός υπουργός απέκλεισε το ενδεχόμενο να αυξηθούν πέραν των 211 δισ. ευρώ οι γερμανικές εγγυήσεις προς το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ) που ενέκριναν τα δύο σώματα του γερμανικού Κοινοβουλίου. «Το Ταμείο έχει πλαφόν 440 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 211 δισ. αντιστοιχούν στη Γερμανία. Αυτό είναι όλο. Τέλος. Με εξαίρεση τους τόκους που θα προστεθούν» τόνισε ο Σόιμπλε.

Από την πλευρά του, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε ζήτησε την ακόμη μεγαλύτερη επιτήρηση των κρατών -όπως η Ελλάδα- που αντιμετωπίζουν κρίση χρέους. «Θα πρέπει να παραχωρήσουν στα ευρωπαϊκά όργανα το δικαίωμα της επέμβασης στις δημοσιονομικές αποφάσεις τους» σημειώνει χαρακτηριστικά.


Αν η πορεία της Ελλάδας ήταν μία κόκκινη γραμμή, δε θα υπήρχε σε αυτή καμία ευκαιρία για παράκαμψη προς την αναβίωση της οικονομικής ανάπτυξης, που θα μπορούσε να βάλει το χρέος σε βιώσιμη τροχιά, να καθησυχάσει τους ξένους πιστωτές και να προσφέρει ελπίδα στους βουτηγμένους στην ύφεση πολίτες της, γράφει σε ανάλυσή του στο Reuters o Alan Wheatley.

Αντιθέτως, η χώρα βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο- ή στο γύρο του θανάτου- όπου δανείζεται όλο και περισσότερα για να τα βγάλει πέρα με τα χρέη της, εξανεμίζοντας την ανάπτυξη και επιδεινώνοντας συνεχώς την αναλογία της χρέους προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν.

«Ακόμα και αν ξελασπώσει από την παγίδα του χρέους, αυτό δε θα είναι μία θαυματουργή λύση» σημειώνει ο Wheatley.

Ένα διαχειρίσιμο επίπεδο δανεισμού είναι αναγκαίο, αλλά όχι ικανό για την Ελλάδα ώστε να ξεκινήσει την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας και να συνεχίσει την ανάπτυξη μετά από τρία χρόνια οικονομικής συρρίκνωσης.

Για να φανεί η ταχύτητα της επιδείνωσης, το ΔΝΤ στήριξε τη «διάσωση» της Ελλάδας του Μάη του 2010 στις προβλέψεις ότι το ακαθάριστο χρέος θα κορυφωθεί το 2012 σε 149% του ΑΕΠ, έναντι 172% που αναμένεται πλέον να φθάσει του χρόνου.

Ο Δημήτρης Δρακόπουλος, οικονομολόγος της Nomura στο Λονδίνο, λέει στο Reuters:

«Η Ελλάδα έχει μεγάλες διαρθρωτικές δυσχέρειες στην ανάπτυξη, και η βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών της είναι μόνο ένα από τα σημεία συμφόρησης».

Η Ελλάδα έχει δεχθεί μια σειρά από μεταρρυθμίσεις από την τρόικα με αντάλλαγμα την οικονομική σανίδα σωτηρίας. Αυτές περιλαμβάνουν περικοπές στη δημόσια μισθοδοσία, αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης και το άνοιγμα των προστατευόμενων τομέων της οικονομίας.

Οι οικονομολόγοι εκτιμούν ότι τέτοιες βαθιές αλλαγές θα μπορούσαν να αυξήσουν το συνολικό εγχώριο προϊόν κατά 10% τα επόμενα 20 χρόνια. Το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα μέτρα στραγγαλίζουν την ανταγωνιστικότητα.

«Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις επιδεινώνουν τα πράγματα βραχυπρόθεσμα» λέει ο κ. Δρακόπουλος. «Η απελευθέρωση της οικονομία στην αρχή, υπό αυτές της συνθήκες, θα δυσκολέψει περαιτέρω τις καταστάσεις τα πρώτα χρόνια», σημειώνει.

Οι αγορές από την άλλη πιστεύουν ότι με το υπάρχον εργατικό δυναμικό, την υπερμεγέθη γραφειοκρατία και την πολύ χαμηλή παραγωγικότητα, σχεδόν 30% κάτω από το μέσο όρο της ΕΕ, η Αθήνα έχει ελάχιστες πιθανότητες να επιστρέψει στην ανάπτυξη.

Πηγή


Ο υπ. Οικονομίας της Γερμανίας Φίλιπ Ρέσλερ, εν όψει της επίσκεψής του στην Αθήνα, έχει στις αποσκευές του ήδη σχέδιο «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» της Ελλάδας, υποστηρίζει η Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Σύμφωνα με τις συγκεκριμένες πληροφορίες που μεταδίδει η Deutsche Welle, το σχέδιο προβλέπει διαδικασία χρεοκοπίας, σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν καταφέρει να εξυπηρετήσει το χρέος της, με παράλληλο περιορισμό των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Την διαδικασία χρεοκοπίας πρέπει να δρομολογήσει ανεξάρτητο σώμα, που θα αναλάβει, αλλά και θα εποπτεύει τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην χρεωμένη χώρα και τους πιστωτές της. Προοπτικά αυτό το σώμα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα είδος Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και να διαδεχθεί τον μόνιμο μηχανισμό του ESM.

Στο ίδιο σχέδιο προβλέπεται ότι ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης ESM θα προχωρά σε δανειοδοτικά προγράμματα προς τις χώρες με πρόβλημα χρέους μόνον εάν συμμετέχουν ικανοποιητικά οι πιστωτές τους.

Σε περίπτωση που πιστωτές και οφειλέτες δεν καταλήξουν σε συμφωνία, τότε, σύμφωνα πάντα με το «σχέδιο» θα πρέπει αμφότερες οι εμπλεκόμενες πλευρές να υπολογίζουν με σοβαρές συνέπειες. Δηλαδή οι μεν οφειλέτες θα αναγκαστούν να δεχθούν την πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία τους (του κράτους), οι δε πιστωτές υψηλές απώλειες.

Μίνι Μάρσαλ για την ανάκαμψη της οικονομίας

Ο Γερμανός υπουργός έχει ωστόσο στις βαλίτσες του και το πολυδιαφημιζόμενο από τον ίδιο «μίνι σχέδιο Μάρσαλ» με στόχο την ανάπτυξη των επενδύσεων για την ενίσχυση και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο κ. Ρέσλερ δεν τρέφει αυταπάτες. Γνωρίζει ότι η διαδικασία ενίσχυσης της ελληνικής οικονομίας θα ακολουθήσει κατά πάσα πιθανότητα την πορεία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Παρ’ όλα αυτά, όπως αναφέρεται, πρέπει να γίνει το πρώτο αποφασιστικό βήμα: γερμανικές υπηρεσίες, υπουργεία, οικονομικοί σύνδεσμοι, επιχειρήσεις πρέπει να προσφέρουν τεχνογνωσία και εμπειρία για να δρομολογηθούν οι ιδιωτικοποιήσεις στον δημόσιο τομέα και να αναβαθμιστεί η δημόσια διοίκηση.

Πηγή