Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Ιουλ 2014

Το project της "Ευρωπαϊκής Στρατοχωροφυλακής": 
Η Ε.Ε. δημιουργεί νομικό πλαίσιο για "χρήση στρατού" ενάντια στους πολίτες της

Γράφει ο Andrej Hunko

Η ΕΕ δημιουργεί νομικό πλαίσιο για την ανάπτυξη αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη. Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εργάζεται εντατικά πάνω στη συγκρότηση μιας ενιαίας και μοναδικής Ευρωπαϊκής αστυνομίας όπως και του θεσμού μιας Ευρωπαϊκής εισαγγελίας.

Η χρήση της «Ευρωπαϊκής Στρατοχωροφυλακής» (EUROGENDFOR) είναι δυνατή βάσει του άρθρου 222 της συνθήκης της Λισσαβόνας (solidarity clause - ρήτρα αλληλεγγύης)[1], όπως μετέδωσε το πρακτορείο Heise. Σε αυτή τη μονάδα, με έδρα τη Vicenza στην Ιταλία, στην οποία συμμετέχουν όλα τα μέλη-κράτη της ΕΕ, οι ευρωστρατο-χωροφύλακες είναι μέλη ειδικών αστυνομικών δυνάμεων με στρατιωτικές δυνατότητες.

Τα ιδρυτικά μέλη της EUROGENDFOR περιλαμβάνουν την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ολλανδία. Παρέχουν υπηρεσίες στις αστυνομικές δυνάμεις της ΕΕ, του ΝΑΤΟ ή των Ηνωμένων Εθνών.

Η “ρήτρα αλληλεγγύης” είναι περιττή καθώς η ΕΕ έχει ήδη μηχανισμούς αμοιβαίας βοήθειας στην περίπτωση καταστροφών. Κατά δεύτερον, η ρήτρα ενισχύει την στρατιωτικοποίηση της εσωτερικής πολιτικής, εφόσον μετά από αίτηση θα είναι δυνατή η χρήση στρατού σε ένα άλλο κράτος-μέλος.

Στις 25/6/2014 οι εκπρόσωποι των κρατών μελών της ΕΕ στο Συμβούλιο υιοθέτησαν μια απόφαση ως προς την λεγόμενη “ρήτρα αλληλεγγύης”. Στην περίπτωση μιας καταστροφής ή μιας κρίσης -με το χαλαρό ορισμό της έννοιας-, τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υποχρεωμένα να συνδράμουν, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους. Αυτό περιλαμβάνει και τα στρατιωτικά», προειδοποίησε το μέλος του γερμανικού κοινοβουλίου (Bundestag), Andrej Hunko.

Η πρόταση «ρυθμίσεων για την εφαρμογή από την Ένωση της Ρήτρας Αλληλεγγύης» παρουσιάστηκε από κοινού από την Κομισιόν και τον Ύπατο Αρμοστή (για την Εξωτερική Πολιτική και Ασφάλεια της ΕΕ) το 2012. Μια χώρα μπορεί να επικαλεστεί την “ρήτρα αλληλεγγύης” εάν μια κρίση «υπερβεί τις δυνατότητες αντίδρασής της». Γίνεται μνεία στα επιχειρησιακά, πολιτικά και οικονομικά όργανα και δομές.

Ο Andrej Hunko συνέχισε:
«Η έγκριση από το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων έγινε εν κρυπτώ: το σημείο δεν αναφέρθηκε στην ημερήσια διάταξη της συνάντησης. Ο τύπος δεν ενημερώθηκε. Όμως, αυτή είναι μια από τις πλέον αντιφατικές ρήτρες που περιέχονται σε όλες τις Ευρωπαϊκές συνθήκες. Αυτός ακριβώς ήταν ο λόγος για τον οποίο η συμφωνία ως προς τις λεπτομέρειες της ρήτρας αλληλεγγύης είχε αναβληθεί για το μέλλον κατά την υπογραφή της Συνθήκης της Λισσαβόνας.

Η “ρήτρα αλληλεγγύης” ενισχύει τον ρόλο των δύο Κέντρων Πληροφοριών της ΕΕ. Δημιουργεί, όμως, και το νομικό πλαίσιο της ανάπτυξης των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων του «δικτύου ATLAS»[2], το οποίο συγκροτείται από την Κομισιόν. Από την Γερμανία συμμετέχει η GSG 9[3]. Την χρονιά που πέρασε αυτή η ειδική μονάδα της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας μπόρεσε να ηγηθεί μιας μεγάλης κλίμακας άσκησης του δικτύου ATLAS, καθοδηγώντας πολλές χώρες για πρώτη φορά.
(εδώ επαναλαμβάνει την τέταρτη παράγραφο στην 1η σελίδα)

Ανησυχώ πως πρόκειται για την εκδοχή στο εσωτερικό του άρθρου 5, της “ρήτρας αμοιβαίας άμυνας”: θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε καταστάσεις οι οποίες “Μπορεί να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στους ανθρώπους, το περιβάλλον και την ιδιοκτησία”. Περιλαμβάνονται ακόμα και καταλήψεις με πολιτικά κίνητρα σε ενεργειακά και μεταφορικά κέντρα καθώς και γενικές απεργίες.

Το κείμενο αναφέρεται ρητά σε κρίσεις που προέρχονται έξω από την περιοχή των κρατών μελών. Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) απορρίπτει αυτό το θόλωμα των ορίων ανάμεσα στην εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια. Σε αντίθεση με την στρατιωτικοποίηση της εσωτερικής πολιτικής μέσω της ανάπτυξης στρατιωτικών δυνάμεων στο εσωτερικό άλλων κρατών μελών, χρειαζόμαστε την ενίσχυση των μηχανισμών αλληλεγγύης των πολιτών εντός της ΕΕ».

[1] Είναι το δίκτυο των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων των χωρώ-μελών της ΕΕ των 28. Περιγράφεται συχνά και ως κέντρο συντονισμού των αντιτρομοκρατικών δυνάμεων της ΕΕ. Πληροφορίες εδώ και εδώ

[1] Grenzschutzgruppe 9 der Bundespolizei ή GSG 9 είναι η μονάδα αντιτρομοκρατικών και ειδικών επιχειρήσεων, όπως τα «δικά μας» ΕΚΑΜ (ή, αλλιώς, «αντιτρομοκρατική»)

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Του Πομάκου Δημοσιογράφου
Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Μετά την σκληρή προσπάθεια και τον αδιάκοπο αγώνα μας εδώ και πολλά χρόνια μπορούμε πλέον να πούμε πως έχουμε φτάσει σε σημείο να γνωρίζουν αν όχι όλοι τουλάχιστον οι περισσότεροι συμπατριώτες μας Έλληνες εντός και εκτός Ελλάδας την κατάσταση που επικρατεί στη Θράκη κυρίως αναφορικά με την μουσουλμανική μειονότητα. Μέσα από τη συνεχή ενημέρωση που παρέχουμε, τόσο μέσα από κείμενα σαν κι αυτό όσο και με τις διάφορες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα ανά την Ελλάδα και έχουν ως βασικό τους θέμα τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης και την συστηματική προσπάθεια εκτουρκισμού τους, πλέον κανένας δε μπορεί να πει πως δε γνωρίζει τι ακριβώς γίνεται στη Θράκη. Αν κάποιος το πει αυτό, ή ψέματα θα λέει ή απλά δεν ενδιαφέρθηκε ο ίδιος να μάθει.

Φυσικά σκοπός μας πάντα ήταν να ενημερωθούν οι απλοί Έλληνες, οι απλοί πολίτες για τη Θράκη και όχι η επίσημη ελληνική πολιτεία, η οποία έτσι κι αλλιώς γνωρίζει τα πράγματα καλύτερα κι από εμάς τους ίδιους. Θεωρούσαμε και θεωρούμε πως είναι όχι απλά χρήσιμο αλλά απολύτως αναγκαίο να μάθουν όλοι για τον αγώνα που δίνουν καθημερινά εκατοντάδες Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης για να παραμείνουν Έλληνες και να αποφύγουν τον εκτουρκισμό τους. Φυσικά για εμάς είναι δεδομένο πως η προσπάθεια αυτή θα έχει και συνέχεια, ώστε κανένας να μη μπορεί να πει πως δεν άκουσε, δεν έμαθε.

Δεν ξέρω όμως αν μόνο μια ενημέρωση για τα όσα συμβαίνουν στη Θράκη είναι αρκετή. Και το λέω αυτό διότι, παρόλο που πλέον οι πάντες γνωρίζουν για τα βρόμικα πολιτικά παιχνίδια που παίζονται στη Θράκη, η κατάσταση χειροτερεύει μέρα με τη μέρα και το παιχνίδι σιγά σιγά χάνεται. Μου περνάει από το μυαλό ακόμα και η σκέψη πως την ενημέρωση που παρέχουμε αναφορικά με τις δράσεις του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και των ανθρώπων του μπορεί να την επιδιώκει η ίδια η Άγκυρα επειδή ενδεχομένως θεωρεί πως με τον τρόπο αυτό έστω και άθελα μας προβάλουμε το «έργο» του τουρκικού προξενείου στη Θράκη.

Για παράδειγμα, εγώ ο ίδιος στο τελευταίο μου άρθρο αναφέρθηκα στην οικονομική ενίσχυση που παρέχει η Τουρκία για την ανέγερση νέων τζαμιών στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και όχι μόνο και παρόλο που δεν είχα τέτοιο σκοπό, έστω και άθελα μου ανέδειξα μια δράση του τουρκικού προξενείου η οποία ανακουφίζει οικονομικά τους κατοίκους των οικισμών στους οποίους κτίζονται νέα τζαμιά, ανέδειξα δηλαδή μια δράση την οποία μόνο θετικά βλέπουν αυτοί οι άνθρωποι, αφού με την ενίσχυση αυτή και νέο τζαμί θα αποκτήσει το χωριό τους  και το χέρι στη τσέπη δε θα χρειαστεί να βάλουν.

Αυτό φυσικά δε σημαίνει πως θα πρέπει να κλείσουμε τα στόματα μας και να μη μιλάμε για όλα αυτά που κάνει το τουρκικό προξενείο στη Θράκη. Πιστεύω όμως πως πέρα από την ανάδειξη αυτών των δράσεων του τουρκικού προξενείου θα πρέπει να γίνουν και άλλες κινήσεις από τη μεριά μας. Με το να τα λέμε μόνο δεν πετυχαίνουμε κάτι, ίσα ίσα όπως είπα και πριν η κατάσταση χειροτερεύει και το παιχνίδι χάνεται. Άρα δε φτάνει μόνο να τα λέμε και η ενημέρωση αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται κι από άλλες δράσεις, οι οποίες ασφαλώς θα έχουν έναν και μοναδικό σκοπό, να μην επιτρέψουμε τον εκτουρκισμό των Ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης.

Αναφέρομαι σε δράσεις τις οποίες δε μπορώ ούτε εγώ αλλά ούτε και κανένας άλλος να τις κάνει μόνος του αλλά θα πρέπει να τις κάνουμε όλοι μαζί. Άρα η λύση είναι μία και μοναδική: Όλοι εμείς που αγαπάμε τη Θράκη και δίνουμε αυτόν τον δύσκολο αγώνα θα πρέπει να ενωθούμε σα μια γροθιά, να βάλουμε στην άκρη τις όποιες διαφορές μας και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί για τη Θράκη μας. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσω πως όταν αναφέρομαι σε άλλες δράσεις τις οποίες πρέπει να αναλάβουμε δεν έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου αλλά είμαι σίγουρος πως όλοι μαζί θα μπορέσουμε να βρούμε αυτό ή αυτά που πρέπει να κάνουμε.

Θεωρώ πως χρονικά περιθώρια για άλλη καθυστέρηση δεν υπάρχουν, θα πρέπει τώρα να συγκεντρωθούμε όλοι μαζί και να φτιάξουμε ένα χρονοδιάγραμμα με τις επόμενες κινήσεις μας με τη διαφορά πως αυτή τη φορά θα είναι ομαδικές και όχι ατομικές. Μόνο όλοι μαζί θα καταφέρουμε να ανατρέψουμε την υφιστάμενη κατάσταση στη Θράκη, μόνο όλοι μαζί ενωμένοι θα μπορέσουμε να πετύχουμε όλα όσα δε μπορεί (ή μάλλον δε θέλει) να πετύχει η ελληνική πολιτεία, από την οποία, είναι περιττό να πω, πως δεν περιμένουμε σχεδόν τίποτα πλέον ή μάλλον το μόνο που περιμένουμε είναι να βάλει και επίσημα πωλητήριο για τη Θράκη. Αν δεν αντιδράσουμε τώρα όλοι μαζί σε λίγο καιρό θα είναι πολύ αργά και τότε θα πρέπει να έχουμε μια πολύ καλή δικαιολογία προς τα παιδιά μας που επιτρέψαμε να γίνει ένα τόσο μεγάλο κακό στη Θράκη.

Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Γράφει ο Γιώργος Βάμβουκας


Η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε στις αρχές του 2008 στις ΗΠΑ και στη συνέχεια επεκτάθηκε στην Ευρώπη και σε άλλες περιοχές της υφηλίου, συγκλόνισε και εξακολουθεί να ταρακουνεί το παγκόσμιο τραπεζικοπιστωτικό σύστημα. Οι τεράστιες ζημιές που υπέστη το διεθνές τραπεζικό σύστημα από την κρίση της περιόδου 2008-2009, δεν έχουν πλήρως απορροφηθεί μέχρι σήμερα από εκείνες τις τράπεζες που βρέθηκαν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Και αναφερόμαστε σε τράπεζες κολοσσούς, με δεκάδες τρισεκ. δολάρια ($) σύνολο ενεργητικών περιουσιακών στοιχείων. Από τις αρχές του 2008 έως σήμερα, τα τραπεζικά συστήματα των ΗΠΑ, της Ευρωζώνης, της Ιαπωνίας, κ.λπ., εξακολουθούν να εξαρτούν την επιβίωσή τους από τις ενέσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων των κεντρικών τραπεζών και των κρατικών προϋπολογισμών. Η στήριξη όμως προβληματικών τραπεζικών ιδρυμάτων, με χρηματικούς πόρους προερχόμενους από τα ταμεία του κράτους και των κεντρικών τραπεζών, επιφέρει την αύξηση του δημοσίου χρέους και άρα την επιβάρυνση των πολιτών με περισσότερους φόρους για τη μελλοντική εξυπηρέτησή του.

Όσοι έχουν στοιχειώδεις γνώσεις Δημοσίων Οικονομικών, αντιλαμβάνονται ότι η οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, δύναται να εξυπηρετεί το διαχρονικά αυξανόμενο δημόσιο χρέος της, μόνο αν τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού ακολουθούν ανιούσα πορεία. Η αύξηση των κρατικών εσόδων εξαρτάται άμεσα από τους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης. Όσο μεγαλύτεροι (μικρότεροι) είναι οι αναπτυξιακοί ρυθμοί, τόσο μεγαλύτερα (μικρότερα) είναι και τα δημόσια έσοδα. Ο κρατικός προϋπολογισμός έχει δύο σκέλη, το σκέλος των δαπανών και το σκέλος των εσόδων. Η κυβέρνηση περισυλλέγει τα κρατικά έσοδα από διάφορες πηγές, όπως άμεσοι και έμμεσοι φόροι, τέλη, μισθώματα, μερίσματα, κ.λπ. Με τα έσοδα αυτά, η κυβέρνηση καταβάλλει στους πιστωτές της χώρας τους τόκους και τα χρεολύσια για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, πληρώνει μισθούς και συντάξεις, καλύπτει τα επιδόματα ανεργίας και τις παροχές πρόνοιας, χρηματοδοτεί τις ανάγκες του υγειονομικού και του εκπαιδευτικού συστήματος, ικανοποιεί τις δαπάνες στον τομέα της εθνικής άμυνας, κ.λπ. Συνεπώς, η διαχρονική ανοδική τάση του δημοσίου χρέους, συντελεί στη συνεχή αύξηση των δαπανών σε τοκοχρεολύσια για την εξυπηρέτησή του, με αποτέλεσμα οι κυβερνήσεις να προσδοκούν ολοένα και σε μεγαλύτερα κρατικά έσοδα, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να ανταποκρίνονται στην χρηματοδότηση των αυξανόμενων δημοσιονομικών τους δαπανών.

Την περίοδο 2007-2013, το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), στις ΗΠΑ από 64,0% ανήλθε σε 104,5%, στην ΕΕ (Ευρωπαϊκή Ένωση) από 58,9%  αυξήθηκε σε 87,1% και στην Ιαπωνία από 183,0% εκτινάχτηκε σε 243,2%. Σε απόλυτους αριθμούς, την περίοδο 2007-2013 το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ από 9,3 αυξήθηκε σε 17,6 τρις $, της ΕΕ από 10,1 ανέβηκε στα 15,2 τρις $ και της Ιαπωνίας από 8,0 διογκώθηκε σε 11,9 τρις $. Δηλαδή, το συνολικό δημόσιο χρέος των ΗΠΑ, της Ευρωζώνης και της Ιαπωνίας από 27,4 τρις $ το 2007 εκτινάχτηκε σε 44,7  τρις $ το 2013. 
Αν αναλογιστούμε ότι το 2013, το παγκόσμιο δημόσιο χρέος υπολογιζόταν σε 62 τρις $, συνάγεται ότι αθροιστικά το χρέος των ΗΠΑ, της Ευρωζώνης και της Ιαπωνίας αποτελεί το 72,1% του παγκόσμιου δημοσίου χρέους. 
Η εντυπωσιακή αύξηση του δημοσίου χρέους στην παγκόσμια οικονομία και κυρίως στις ΗΠΑ, την ΕΕ και την Ιαπωνία, συνιστά το πρωταρχικό αίτιο, που θα μπορούσε να πυροδοτήσει την εκδήλωση ενός Big Bang (Μπιγκ Μπανγκ-Μεγάλη Έκρηξη) στη διεθνή οικονομία. 
Οι πιθανότητες εκδήλωσης ενός Big Bang στην παγκόσμια οικονομία, συγκεντρώνει αρκετές πιθανότητες να συμβεί και ενδέχεται αυτό το κοσμογονικό γεγονός να συντελεστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα.


Το ενδεχομενο ενός BigBang (μεγάλη έκρηξη) στη διεθνή οικονομία, με την πάροδο του χρόνου καθίσταται ολοένα και πιο πιθανό, λόγω της ανεξέλεγκτης ανοδικής τάσης του παγκόσμιου δημόσιου χρέους. Το δημόσιο χρέος της οποιασδήποτε χώρας, εξυπηρετείται από τις κυβερνήσεις με χρηματικούς πόρους, που προέρχονται από τη συλλογή των φόρων και άλλες πηγές κρατικών εσόδων (τέλη, μισθώματα, μερίσματα, κ.λπ.).

Αν η οικονομία δεν αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς, οι κυβερνήσεις αδυνατούν να συγκεντρώσουν τα αναγκαία κρατικά έσοδα, ώστε να ανταπεξέλθουν στη χρηματοδότηση των επιμέρους κρατικών δαπανών, όπως τοκοχρεολύσια για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, μισθοί, συντάξεις, υγειονομική περίθαλψη, επιδόματα ανεργίας, παιδεία, εθνική άμυνα, κ.λπ.

Την περίοδο 2007-2013, ο μέσος αναπτυξιακός ρυθμός των ΗΠΑ, της ΕΕ (Ευρωπαϊκή Ένωση) και της Ιαπωνίας, ήταν μόλις 1%. Ναι μεν οι ΗΠΑ, η ΕΕ και η Ιαπωνία, παράγουν περίπου το 55% του παγκόσμιου ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), ωστόσο το άθροισμα του δημοσίου χρέους τους αποτελεί το 72% του παγκόσμιου κρατικού χρέους.

Η εμφανής αποδυνάμωση των αναπτυξιακών τους ρυθμών, προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην προσπάθεια εξυπηρέτησης του διογκούμενου δημόσιου χρέους και ταυτόχρονα δημιουργεί χρηματοδοτικά κενά στο διεθνές τραπεζικό σύστημα.

Ας πάρουμε την περίπτωση των ΗΠΑ. Την περίοδο 2007-2013, το σύνολο των κρατικών εσόδων ως ποσοστό του ΑΕΠ από 31,6% αυξήθηκε σε 30,8%, που σημαίνει ότι από 4.460 δις δολάρια ($) ανήλθε σε 5.175 δις $. Παράλληλα, την περίοδο αυτή οι δαπάνες σε τοκοχρεολύσια για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους από 2.720 αυξήθηκαν σε 3.680 δις $. Αυτό σημαίνει ότι την περίοδο 2007-2013, που η οικονομία των ΗΠΑ ήταν αποτελματωμένη, οι δαπάνες για την εξυπηρέτηση του αμερικανικού δημοσίου χρέους, από 61,0% έφτασαν να απορροφούν  το 71,1% των συνολικών κρατικών εσόδων.

Από την ανάλυση των στοιχείων αυτών, συνάγεται ότι οι ΗΠΑ οδεύουν με νομοτελειακή βεβαιότητα σε χρεοκοπία, ανάβοντας το φυτίλι για το παγκόσμιο Big Bang. Δεν είναι δυνατόν το δημόσιο χρέος και οι δαπάνες σε τοκοχρεολύσια να αυξάνονται με γρήγορους ρυθμούς, σε συνθήκες οριακής ύφεσης της αμερικανικής οικονομίας. Οι περιπτώσεις της Ευρωζώνης και της Ιαπωνίας προσομοιάζουν με την περίπτωση των ΗΠΑ.

Σε καθεστώς ασθενικών αναπτυξιακών ρυθμών, το τραπεζικοπιστωτικό σύστημα απειλείται επίσης με κατάρρευση. Η παρατεταμένη στασιμότητα του οικονομικού συστήματος επιφέρει την πτώση των τραπεζικών καταθέσεων και την αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (κόκκινα δάνεια), με αποτέλεσμα την δημιουργία μεγάλων χρηματοδοτικών κενών.

Για την αποφυγή της όποιας πιθανότητας πτώχευσης των τραπεζών, τα υφιστάμενα χρηματοδοτικά κενά καλούνται να τα κλείσουν ο κρατικός προϋπολογισμός και οι κεντρικές τράπεζες, με αναπόφευκτη συνέπεια όμως την άνοδο του δημοσίου χρέους.
Ωστόσο, η ενίσχυση των τραπεζών με ταμιακούς πόρους του κρατικού προϋπολογισμού, συντελεί στην αύξηση του δημοσίου χρέους και στην περαιτέρω άνοδο των τοκοχρεολυτικών για την εξυπηρέτησή του.

Οι ανωτέρω επισημάνσεις εγείρουν σοβαρά ερωτήματα. Πόσες πιθανότητες συγκεντρώνει το ενδεχόμενο εκδήλωσης ενός Big Bang στην παγκόσμια οικονομία; Ποιος ο ρόλος της Ρωσίας και της Κίνας στην περίπτωση που συντελεστεί ένα ισχυρό διεθνές χρηματοπιστωτικό κραχ;

Μήπως το BigBang είναι νομοτελειακά αναπόφευκτο και ιστορικά επιβεβλημένο, ως ένα αναγκαίο στάδιο για τη μετάβαση από την αμερικανοεβραιακή στην κινεζικορωσική κυριαρχία;

Πηγή KontraNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος  

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, οι πολιτικοί σύμβουλοι του κ. Σαμαρά έχουν υπ’ όψη τους δυσμενείς εξελίξεις στο οικονομικό πεδίο (ήδη ο κ. Σταϊκούρας δήλωσε ότι υπάρχουν χρήματα  μέχρι τον Αύγουστο), ενώ φοβούνται ότι η τρόϊκα θα επιβάλει νέο μνημόνιο για να παράσχει ρευστότητα.

Η συγκυβέρνηση θα αναγκαστεί εξάλλου να λογοδοτήσει για την άρνησή της να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε σοβαρή μεταρρύθμιση στα ζητήματα της διαφθοράς, της γραφειοκρατίας και των πελατειακών σχέσεων. Τέλος, η καταιγίδα φόρων και τελών ακίνητης περιουσίας θα εξανεμίσει οποιαδήποτε ελπίδα επιβίωσης του σημερινού κυβερνητικού συνασπισμού, μετά την πιθανότατη διάλυση της Βουλής λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου τον επόμενο Μάρτιο.

Επομένως, στο Μαξίμου επεξεργάζονται το εξής μεγαλοφυές σενάριο: να προκηρυχθούν εκλογές το φθινόπωρο, πριν αρχίσει η μαζική αποστολή  ειδοποιητηρίων για ΦΠΑ στους ιδιοκτήτες ακινήτων, δηλαδή στους πάντες, και πριν η τρόϊκα ζητήσει εδώ και τώρα 25.000 απολύσεις. Και όσο η ηγεσία της «Χρυσής Αυγής» είναι στη φυλακή, η ΔΗΜΑΡ και οι ΑΝΕΛ στο καναβάτσο, το «Ποτάμι» βρίσκεται σε θολά νερά και το ΠΑΣΟΚ έχει κάποια ελπίδα να περάσει το 3%. Να διεξαχθούν εκλογές με υπηρεσιακή κυβέρνηση. Να παραχθεί μία Βουλή με μία αποδυναμωμένη Χρυσή Αυγή, μία σχετικά ενισχυμένη ΝΔ, ένα υπόλειμμα ΠΑΣΟΚ,  ένα μη αποκρυσταλλωμένο «Ποτάμι», έναν αναπόφευκτα πρωτεύσαντα ΣΥΡΙΖΑ και το πάγιο ΚΚΕ. Δηλαδή Βουλή ακυβερνησίας.

Οπότε, υπολογίζουν οι εγκέφαλοι του Μαξίμου, θα σχηματισθεί μία ασταθής κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τη συμμετοχή ή την ανοχή του  «Ποταμιού» και πιθανώς κάποιου μετα-βενιζελικού ΠΑΣΟΚ, η οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσει το τσουνάμι του νέου μνημονίου και πιθανώς του «Grexit».  Οπότε τον Μάρτιο, σκέπτονται οι κυβερνητικοί επικοινωνιολόγοι, ο Σαμαράς και οι βουλευτές του θα μπλοκάρουν την προεδρική εκλογή, θα προκαλέσουν πρόωρες εκλογές και ο Σαμαράς θα επανέλθει στην εξουσία ως σωτήρας.
Το σενάριο αυτό έχει ασφαλώς πολλά κενά (π.χ. αν ο κ. Σαμαράς θα παραμείνει στην ηγεσία της ΝΔ μετά από μία εκλογική ήττα ή, εάν ακόμη και αν παραμείνει και το κόμμα του ανακτήσει την πρωτιά, οι δυνάμει εταίροι του θα τον δεχθούν ξανά ως πρωθυπουργό ή εάν θα υπάρχουν εταίροι γι’ αυτόν μετά από δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις κλπ. κλπ.). Το βασικότερο όμως πρόβλημα τέτοιων σεναρίων είναι άλλο: λειτουργούν με βάση ένα σκηνικό μεταπολιτευτικής σταθερότητας που είναι ιστορικά ξεπερασμένο.

Εν προκειμένω: αν στο περιβάλλον Σαμαρά ποντάρουν σε ένα σκηνικό αστάθειας μετά τις σχεδιαζόμενες εκλογές του φθινοπώρου, ξεχνούν ότι υπό τις παρούσες συνθήκες η αστάθεια «εργαστηρίου» στην οποία προσβλέπουν για την ανανέωση της πολιτικής τους επιρροής μπορεί να εκτραπεί σε εξαιρετικά απρόβλεπτες κατευθύνσεις, σ’ένα σκηνικό ήδη υπερβολικά βεβαρυμένο. Και ο νοών νοείτω.
Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς


Προ ημερών, μου τηλεφώνησε φίλος καλός, γνωστός για τον μειλίχιο χαρακτήρα του, σε κατάσταση… αμόκ. «Αυτοί έχουν βαλθεί να μας ξεκάνουν» ξέσπασε. «Η μάνα μου με 6.000 ευρώ μοναδικό ετήσιο εισόδημα, από ένα ενοίκιο 500 ευρώ που παίρνει τον μήνα, καλείται τώρα να πληρώσει γύρω στα δύο χιλιάρικα Εφορία!»
   

«Και πώς δικαιολογείται αυτό; Εμπίπτει σε τεκμήρια;» ρώτησα. «Οχι» μου απαντά. «Δεν παίρνει καν σύνταξη. Αλλά κάτσε και γράφε: Αυτοτελής φορολογία στο ενοίκιο 10% συν προσαύξηση 250 ευρώ επειδή το διαμερισματάκι (60 τ.μ.) νοικιάζεται ως επαγγελματική στέγη, 80% προκαταβολή φόρου για το επόμενο έτος και 400 ευρώ το περυσινό χαράτσι, μας κάνουν 1.700 ευρώ! Ασε που μέσα στο καλοκαίρι περιμένει και το μπουγιουρντί του ΕΝΦΙΑ…»
 

«Τι να σου λέω», συνέχισε ασυγκράτητος ο φίλος μου, «η γιαγιά είναι σε μαύρη απελπισία και σκέφτεται να πουλήσει το μοναδικό της ακίνητο. Αν δεν ήμουν εγώ δίπλα της, θα έψαχνε τα σκουπίδια…»
 

«Υπάρχουν κι άλλα τέτοια» προσπάθησα να τον παρηγορήσω. «Μία άλλη γιαγιά στον οικογενειακό μου περίγυρο πήγε να πάρει την πενιχρή σύνταξη των 650 ευρώ αμέσως μετά τις ευρωεκλογές και τη βρήκε πετσοκομμένη στο μισό! Της είχαν αφαιρέσει το ΕΚΑΣ και μάλιστα αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 2014! 
Σήμερα βρίσκεται να χρωστά 1.200 ευρώ στο ΙΚΑ, τα οποία θα της παίρνουν λίγα λίγα από την πετσοκομμένη σύνταξη των 350 ευρώ! Το ωραίο είναι ότι της είπαν ότι δεν δικαιούται πλέον το ΕΚΑΣ γιατί το 2012 έπαιρνε επίδομα πολύτεκνης, σκάρτα 100 ευρώ τον μήνα. Και αυτό την έφερε σε ανώτερη εισοδηματική κλίμακα! Μόνο που το επίδομα, παρότι περιγράφεται βαρύγδουπα στα χαρτιά, ως “ισόβια σύνταξη πολυτέκνου” (sic), το έκοψαν οι νέοι κυβερνήτες της χώρας και η γιαγιά μένει με τα 300 ευρώ τον μήνα, νέτα σκέτα».
 

Θυμώσαμε, ομολογώ, και οι δυο μας από την εξιστόρηση αυτών των αδιανόητων περιστατικών, παρά… παρηγορηθήκαμε. «Στο τέλος οι μισοί Ελληνες θα πληρώνουν τους άλλους μισούς που δεν έχουν να πληρώσουν και θα κανιβαλιστούμε μεταξύ μας» μου είπε ο φίλος. «Λάθος» του απάντησα. «Στο τέλος δεν θα μπορεί να πληρώνει κανένας και θα πουλάμε τα σπίτια μας σε συνταξιούχους Γερμανούς αντί πινακίου φακής».
 

Κάπου εκεί έληξε η φορτισμένη συζήτησή μας, που αποτύπωνε ασφαλώς τη φορομπηχτική παράνοια που ζει η χώρα στη μαρτυρική περίοδο της μνημονιακής «προσαρμογής».
 

Γιατί κακά τα ψέματα. Το δημόσιο ξεπούλημα δεν περιορίζεται στα ορυχεία και τα κοιτάσματα της «μικρής ΔΕΗ», στις παραλίες, στα δάση και στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους. Το σχέδιο είναι πολύ πιο σύνθετο. Και έχει στόχο να τσακίσει τους Ελληνες οικονομικά, αναγκάζοντάς τους να εκποιήσουν και τις ιδιωτικές περιουσίες τους.
 

Η βίαιη φτωχοποίηση που επιβάλλεται στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» γίνεται βάσει οργανωμένου σχεδίου. Η «προσαρμογή» ξεκίνησε με την κάθετη μείωση σε μισθούς και συντάξεις, τη σταδιακή απελευθέρωση των απολύσεων, το ψαλίδισμα των αποζημιώσεων και την πάσης φύσεως εισοδηματική συρρίκνωση των μεσαίων κοινωνικών τάξεων. Την τελευταία διετία το πακέτο συμπληρώθηκε με μία πρωτοφανή φοροεπιδρομή που αναπόφευκτα θα διαλύσει και τους τελευταίους υγιείς θύλακες του παραγωγικού ιστού.
 

Πράγματι, σήμερα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μισοί Ελληνες πληρώνουν τους άλλους μισούς. Για κάθε πέντε εργαζομένους αντιστοιχούν δύο άνεργοι. Και αυτό τα λέει όλα. Γιαγιάδες και παππούδες με τα πενιχρά εισοδήματά τους ζουν τους άνεργους 40άρηδες γιους τους. Μισθωτοί που μπορούν ακόμη να σταθούν στα πόδια τους αγοράζουν τρόφιμα στα άνεργα αδέλφια τους. Γυναίκες εργαζόμενες στηρίζουν ολόκληρες οικογένειες. Και, φυσικά, οι ευσυνείδητοι φορολογούμενοι, τα λεγόμενα «συνήθη υποζύγια», καλύπτουν τις υποχρεώσεις των εκάστοτε λαμόγιων, από τους μεγαλοκαρχαρίες της «λίστας Λαγκάρντ» μέχρι τα φοροκλεφτρόνια της γειτονιάς.
 

Πόσο άραγε μπορεί να βαστήξει αυτό; Μέχρι και να ξηλωθεί και η τελευταία ικμάδα κοινωνικής αλληλεγγύης, που ευτυχώς διαθέτει σε απόθεμα, τούτη εδώ η χώρα. Και τότε δεν θα δούμε επανάσταση των αγανακτισμένων, αλλά φαινόμενα γενικευμένης κοινωνικής απείθειας. Οι «ευσυνείδητοι» θα μειώνονται συνεχώς, γιατί απλούστατα θα είναι ανθρωπίνως αδύνατο να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Ενα πρώτο δείγμα ζούμε και τις μέρες αυτές με την άρνηση εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών να υποβάλουν φορολογικές δηλώσεις, που επέσυρε (σε άσχετο νομοσχέδιο) την «ποινή» της στέρησης ΑΦΜ!
 

Ασφαλώς αυτά τα αίσχη που γίνονται εις βάρος των Ελλήνων φορολογουμένων και ειδικότερα της σημερινής τρίτης ηλικίας (αυτής δυστυχώς που ψηφίζει τη μεταλλαγμένη Ν.Δ. των Μητσοτακοχατζηδάκηδων και το ρετάλι του ΠΑΣΟΚ) είναι και παράνομα και αντισυνταγματικά. Κανείς δεν μπορεί να σου αρπάζει νόμιμο εισόδημα, και μάλιστα αναδρομικά, επειδή…έκανε λάθος στο μέτρημα. Σε οποιοδήποτε (ανεξάρτητο) αστικό δικαστήριο μια τέτοια μεθόδευση καταπίπτει.
 

Επιπρόσθετα, το κράτος δεν μπορεί να δίνει κοινωνικά επιδόματα ψίχουλα, να τα ονομάζει «ισόβιες συντάξεις» και μία ωραία μέρα εκλεγμένη κυβέρνηση να τα εξαφανίζει. Αυτά γίνονται είτε εν καιρώ πολέμου είτε σε απολυταρχικά καθεστώτα, που κάνουν ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι.
 

Επομένως, το πρωτοφανές φοροεισπρακτικό γιουρούσι εις βάρος εξ ορισμού αδύναμων (π.χ. χαμηλοσυνταξιούχων), πλην όμως τίμιων και νομοταγών κοινωνικών ομάδων δεν υπακούει σε καμία μεταρρυθμιστική λογική. Αντίθετα, θυμίζει την οθωμανική εισπρακτική αντίληψη της Μεγάλης Πύλης που στο τέλος, από το πολύ… άρμεγμα των υπηκόων, έφτασε στην ολοκληρωτική κατάρρευση.
 

Μόνο που η Ελλάδα δεν θα καταρρεύσει. Οι γηγενείς κάτοικοί της θα εξανδραποδιστούν. Αλλά το οικόπεδο θα παραμείνει στη θέση του με όλα τα πλεονεκτήματά του. Και θα το αγοράσουν, μέτρο προς μέτρο, οι σύγχρονοι Γερμανοί εισβολείς, στο όνομα των πατεράδων τους που δεν μπόρεσαν να το κατακτήσουν με την ισχύ των όπλων…

Πηγή "Δημοκρατία"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Αποκαλυπτική έρευνα Γάλλου οικονομολόγου που κατάφερε να εντοπίσει το «κρυμμένο» χρήμα.

Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία της έρευνας του μόλις 27 ετών Γάλλου οικονομολόγου Γκαμπριέλ Ζουκμάν για το χρήμα που «κρύβεται», συσσωρευμένο, σε φορολογικούς παραδείσους.

Σύμφωνα με την έρευνα εκτιμάτε ότι το αστρονομικό ποσό των 4,7 τρισεκατομμύρια ευρώ τα χρήματα που είναι κρυμμένα σε έξι φορολογικούς παραδείσους.

Ενδεικτικό μάλιστα του πόσο μεγάλο είναι το συγκεκριμένο ποσό, συμφώνα με το Έθνος, είναι πως αντιστοιχεί στο 8% του παγκόσμιου πλούτου.

Το ποσό αυτό είναι κρυμμένο σε funds και σε αυτό δεν υπολογίζει ασφάλειες ζωής, πολυτελή σκάφη, σαλέ, πολύτιμα έργα τέχνης, κάτι που θα εκτόξευε το ποσοστό στο 11% του παγκόσμιου πλούτου.

Δείτε ποιοι είναι οι έξι φορολογικοί παράδεισοι που συγκεντρώνουν τα αφορολόγητα τρισεκατομμύρια:

- Ελβετία 1.800 δισ. ευρώ
   
- Σιγκαπούρη 750 δισ. ευρώ
   
- Χονγκ Κονγκ 750 δισ. ευρώ
   
- Λουξεμβούργο 500 δισ. ευρώ
   
- Μπαχάμες 500 δισ. ευρώ
   
- Νησιά Κέιμαν 500 δισ. ευρώ
   
Σύμφωνα με τον Ζουκμάν, το 80% των χρημάτων που βρίσκονται στο εξωτερικό δεν έχει δηλωθεί ποτέ στην εφορία, κάτι που προκαλεί μία «αιμορραγία» της τάξεως των 120 δισ. ευρώ το χρόνο για τα κράτη, από τα οποία φεύγουν τα χρήματα.

Πηγή KontraNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Προσφυγή κατά του εντάλματος περί προσωρινής του κράτησης κατέθεσε στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο οποίος την περασμένη Πέμπτη κρίθηκε προφυλακιστέος μετά την απολογία του στις ανακρίτριες Ιωάννα Κλάπα και Μαρία Δημητροπούλου για την κατηγορία της διακεκριμένης οπλοκατοχής (κακούργημα).

Στην αίτησή του ο προφυλακισμένος βουλευτής της Χρυσής Αυγής, ο ένατος κατά σειρά που βρίσκεται στις φυλακές για την υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης, χαρακτηρίζει
καταρχάς «αντιδικονομικά και αντισυνταγματικά» τα όσα αναφέρονται στο ένταλμα περί προφυλάκισης του, αναφορικά με την προσωπικότητά του. 
«Είναι ποτέ δυνατόν, σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εξαρτάται η δικονομική μεταχείριση ενός κατηγορουμένου σε ανάκριση από «ποιοτικά» χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μου (τα οποία ποιός καθορίζει άραγε;) προκειμένου να «δικαιολογήσουν» την επιβολή προσωρινής κράτησης ως δικονομικό μέτρο αποτροπής τέλεσης νέων αδικημάτων; Είναι αδιανόητο να διατάσσεται η προσωρινή κράτηση μου με γνώμονα τον επικαλούμενο «βίαιο» χαρακτήρα μου» 
υποστηρίζει ο Ηλίας Κασιδιάρης.

Στην αίτησή του, ο προφυλακισμένος εκπρόσωπος Τύπου της Χρυσής Αυγής αναφέρεται ακόμη και στα περιστατικά στα οποία τόσο οι ανακρίτριες, όσο και ο εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος, «πατούν» για να στηρίξουν τις αναφορές τους περί «βίαιου χαρακτήρα». 
Ειδικότερα, για το περιστατικό στην Κρήτη και πιο συγκεκριμένα στη Χερσόνησο, όπου ο Ηλίας Κασιδιάρης ακούγεται να λέει ότι θα υπάρξουν νεκροί, κάνει λόγο για διαστρέβλωση της πραγματικότητας και αναφέρει επί λέξη: 
«Στην πραγματικότητα διαμαρτυρήθηκα εντονότατα για την απίστευτης επικινδυνότητας απόφασή του (Σ.Σ του επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης) να επιτρέψει την παρουσία μελών των αντιεξουσιαστικού χώρου στον τόπο της εκδήλωσης της Χρυσής Αυγής (που ακριβώς για την αποφυγή επεισοδίων είχαμε επιλέξει το πλέον απομακρυσμένο μέρος). Αυτό που είπα ήταν ότι με το να το επιτρέψει αυτό υπήρχε ο κίνδυνος να υπάρξουν έως και νεκροί».
Στη συνέχεια αναφέρεται στην επίθεση που είχε κάνει σε οπερατέρ και φωτογράφους έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων, όταν είχε απολογηθεί για την βασική κατηγορία της διευθύνσης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση και είχε αφεθεί ελεύθερος. Κάνει λόγο για «στιγμή αγανάκτησης» και επισημαίνει χαρακτηριστικά: 
«Ήταν μία στιγμή αγανάκτησης, δεν πρέπει, δε, να μείνει ασχολίαστο και το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή η αγανάκτηση αυτή, μετά την απίστευτη κόπωση, σωματική και ψυχική που είχα υποστεί, εκδηλώθηκε και προκλήθηκε από τη βάναυση προσβολή της προσωπικότητάς μου από τους φωτορεπόρτερ που με ακολουθούσαν και με φωτογράφιζαν χωρίς τη συναίνεσή μου. Η Αστυνομία δεν με προστάτευσε παρά επέτρεψε την παρά το νόμο φωτογράφισή μου και βάναυση προσβολή της προσωπικότητάς μου από τους φωτοεπόρτερ, που εκ των υστέρων δήλωσε ότι «με καταλαβαίνει απόλυτα για την αντίδρασή μου».
Ο Ηλίας Κασιδιάρης αναφέρει ότι τα δύο όπλα που είχε στην κατοχή του είναι νόμιμα και μέσω του δικηγόρου του δίνει στη δημοσιότητα τις άδειες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος 

Κάθε  κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης  ήταν κάποτε από μόνο του μία αυτοκρατορία. Η Μεγάλη Βρεταννία ήλεγχε, στον κολοφώνα της δόξας της, το ένα τρίτο του πλανήτη.

Η Γαλλία, η Ολλανδία, η Ισπανία,  ακόμα και η μικρή Πορτογαλία ήσαν κέντρα απέραντων αποικιακών αυτοκρατοριών και κατείχαν ολόκληρες περιοχές της Αφρικής, της Ασίας και της Αμερικής. Η Γερμανία και η Αυστρία είχαν διατελέσει πανίσχυρες αυτοκρατορίες. Ακόμα και η Δανία κι η Σουηδία κάποτε είχαν κυριαρχήσει στην βόρεια Ευρώπη. Βασικό εμπόδιο στην αποτυχία της ευρωπαϊκής ενοποίησης υπήρξε η ισχυρή αίσθηση εθνικής ταυτότητας των ευρωπαϊκών  κρατών, που είχαν διατελέσει υπερδυνάμεις. Κράτη με τέτοιο παρελθόν δεν δέχονται εύκολα να υποβιβασθούν με την δική τους θέληση σε «περιφέρειες» ενός γραφειοκρατικού ευρωπαϊκού υπερκράτους.

Αλλά αυτή είναι η αιτία που απέτυχε η φεντεραλιστική εκδοχή της ευρωπαϊκής ενοποίησης, όχι η αιτία της σημερινής ευρωπαϊκής παρακμής και  γεωπολιτικής αδυναμίας. Ασφαλώς οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι του Εικοστού Αιώνα, στους οποίους εξοντώθηκε το άνθος της ευρωπαϊκής νεολαίας, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο σε δημογραφικό επίπεδο. Επίσης η παρατεταμένη μεταπολεμική ευημερία ανέδειξε υλιστικές αξίες, και  αυτές με την σειρά τους περιθωριοποίησαν τον ιδεαλισμό, τον ανθρωπισμό, την ανιδιοτέλεια και την ακεραιότητα στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Στην θέση πολιτικών κολοσσών όπως ο Αντενάουερ, ο Σμιτ, ο ντε Γκωλ, ο ΜακΜίλλαν, ο Μπερλίγκουερ, ανήλθαν η Μέρκελ, ο Σόϊμπλε, ο Ολάντ, ο Κάμερον, ο Μπαρόζο, ο... Ντάϊσελμπλουμ. Χωρίς ηθική και ισχυρή ηγεσία, χωρίς ηγέτες με αξίες και όραμα, καμμία δύναμη δεν μπορεί να παίξει παγκόσμιο ρόλο. 

Ο δεύτερος λόγος της ευρωπαϊκής αδυναμίας είναι ασφαλώς η  (σχετική) αποχώρηση των Αμερικανών από το ευρωπαϊκό προσκήνιο. Χωρίς το ΝΑΤΟ, οι ορδές του Στάλιν θα είχαν καταβροχθίσει ολόκληρη την Ευρώπη, και χωρίς το Σχέδιο Μάρσαλ η μεταπολεμική Ευρώπη θα είχε την μοίρα τoυ Τρίτου Κόσμου. Οι Αμερικανοί  κράτησαν και τις διεθνείς και τις ενδοευρωπαϊκές ισορροπίες, που οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι ήταν ανίκανοι να κρατήσουν,  με αποτέλεσμα δύο παγκοσμίους πολέμους. Ο περιορισμός της Γερμανίας ήταν βασικό μέλημα της αμερικανικής πολιτικής. Σήμερα, η διακριτική αποστασιοποίηση της αμερικανικής πολιτικής άφησε το πεδίο ελεύθερο στον γερμανικό νεο-ηγεμονισμό, που αχαλίνωτος επιχειρεί με χονδροειδή τρόπο να μεταβάλει την Ευρωπαϊκή ήπειρο σε οικονομικό ζωτικό του χώρο.

Ο τρίτος λόγος είναι η δραματική δημογραφική και πολιτισμική αλλοίωση της Ευρώπης. Οι Αμερικανοί αναλυτές, που δεν ωραιοποιούν  την πραγματικότητα ούτε ζουν με αυταπάτες και με ιδεοληψίες όπως οι Ευρωπαίοι διανοούμενοι, αποκαλούν ήδη ειρωνικά την Ευρώπη Eurabia (Ευρω-αραβία). Ολόκληρες συνοικίες των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων όχι μόνον κατοικούνται από αραβικούς, αφρικανικούς και ασιατικούς πληθυσμούς, αλλά οι μετανάστες επιβάλλουν τον δικό τους πολιτισμό, που δεν έχει καμμία σχέση με τον ευρωπαϊκό.

Το πρόβλημα είναι ότι η υποκατάσταση του ευρωπαϊκού λαού από τριτοκοσμικούς μετανάστες και του ευρωπαϊκού πολιτισμού από τα ήθη και τα έθιμα τριτοκοσμικών λαών, οδηγεί στο τέλος του τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, δηλαδή την κοινωνία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του ορθού λόγου, του σεβασμού της μειοψηφίας, της ανοχής και της δημοκρατίας. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί και διανοούμενοι υιοθετούν αυτές τις αξίες και έναντι των μεταναστών  σημερινού ευρωπαϊκού κόσμου, που αν δεν επιλυθεί θα τον οδηγήσει στο ιστορικό του τέλος. 

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 



Σήμα κινδύνου από τον στρατηγό Φρ. Φράγκο που αποκαλύπτει τα υποχθόνια σχέδια της Άγκυρας 

Τον κώδωνα του κινδύνου για τη Θράκη, εξαιτίας της επιθετικής πολιτικής των Τούρκων και της διαχρονικής αδιαφορίας της ελληνικής Πολιτείας, κρούει εμφατικά ο στρατηγός ε.α. και πρώην υπουργός Εθνικής Αμυνας Φραγκούλης Φράγκος. «Οι Τούρκοι προσπαθούν να αλλάξουν το status quo της εδαφικής κυριότητας στη Θράκη. Επιδιώκουν να περάσουν πάνω από το 50% στη Ροδόπη, τόσο σε πληθυσμιακό όσο και σε εδαφικό επίπεδο, για να εγείρουν θέμα αυτονομίας» καταγγέλλει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Νέα Εγνατία».

Οσοι επαίρονται ότι έχουν την ευθύνη αυτού του τόπου, επισημαίνει, «ας ρίξουν λίγο το βλέμμα τους προς τα κει. Ο ελληνικός πληθυσμός στη Θράκη έχει γεράσει, ο παραγωγικός ιστός της χώρας έχει καταστραφεί και το μόνο που μας κρατάει όρθιους στην περιοχή είναι η κοινωνική συνοχή και η οικογένεια. Αν δεν υπήρχε αυτό, δεν ξέρω πού θα ήμασταν». Οσο για την ελληνική στάση, όπως λέει ο κ. Φράγκος, υποβοηθούμε με ορισμένα λάθη μας την Αγκυρα.


Ως παραδείγματα ανέφερε την περίπτωση Σαμπιχά, τους συνασπισμούς με τους τουρκόφωνους φανατικούς του προξενείου ή ακόμη και την απαξίωση των μουσουλμάνων που δηλώνουν με υπερηφάνεια ότι είναι Ελληνες. «Για να έρθουμε κάποια στιγμή στο “διά ταύτα” χρειάζεται πολιτική βούληση και κοινωνική αυτενέργεια» σημειώνει.
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι οι Τούρκοι έχουν ένα προξενείο περισσότερο από την Ελλάδα, αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι υπάρχει Τουρκικό Προξενείο και στον Πειραιά, όπως προκύπτει άλλωστε και από επίσημο έγγραφο που έχει στη διάθεσή της η «δημοκρατία».


Ο Τούρκος, τονίζει ο πρώην υπουργός, «καταλαβαίνει με την ισχύ. Η αδιαφορία, η ανοχή, η καλή διάθεση, οι καλές προθέσεις, δεν εξυπηρετούν σε τίποτα. Και αυτό δεν γίνεται μόνο από την Πολιτεία, αλλά και από τους εκλεγμένους ταγούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ο κ. Μπουτάρης, για παράδειγμα, διοργανώνει πρόγευμα για Τούρκο υπουργό. Δεν είναι όλα τόσο απλά, θα έπρεπε να το δει λίγο ευρύτερα, πέρα από τα μικροσυμφέροντα που νομίζει ότι εξυπηρετεί στον τουριστικό τομέα. Πόσο Ελληνας μπορεί να λέγεται; Πόσο κύριος μπορεί να είναι; Δεν θα βγάλουμε και τα παντελόνια για τον τουρισμό... Εάν είναι να φέρουμε τουρισμό και να δηλώσουμε υποταγή, τότε λυπάμαι πάρα πολύ. Πιο άνδρας είναι ο Γκρούεφσκι, ο πρόεδρος των Σκοπίων, ο οποίος αρνήθηκε να προβάλει τα τουρκικά σίριαλ, αν δεν μεταγλωττιστούν».


Οι γείτονες έχουν προβλήματα

Οι Ελληνες, ξεκαθαρίζει ο κ. Φράγκος, «δεν φοβόμαστε την Τουρκία. Οι γείτονές μας έχουν τεράστια εσωτερικά προβλήματα. Εχουν 30% Αλεβήδες, που δεν πιστεύουν στην Τουρκία. Εχουν 28.000.000 Κούρδους. Δηλαδή, οι μειονότητές τους είναι πάνω από το 65%-70% του συνολικού πληθυσμού. Αυτά δεν πρέπει να τα αγνοούμε. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο, παρά μόνο περισσότερη κατανόηση και αγάπη για τους Ελληνες. Τότε δεν θα μας φοβίζει κανένα οπλικό σύστημα». Τονίζει δε ότι τα οπλικά συστήματα που διαθέτει ο ελληνικός στρατός στις ευαίσθητες περιοχές του Αιγαίου και της Θράκης και το υψηλό φρόνημα των ανδρών των Ενόπλων Δυνάμεων μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια της πατρίδας μας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Θράκη είναι οι «πατριώτες», οι «διασώστες» και οι "πανανθρωπιστές" της Αθήνας

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Το «ζήτημα της Θράκης» εξελίσσεται ολοένα και περισσότερο αρνητικά για την Ελλάδα. Παρά τις όποιες επισημάνσεις έχουνε κάνει μέχρι τώρα τόσο ειδικοί επιστήμονες αλλά και ειδικές κρατικές υπηρεσίες, οι κυβερνήσεις των Αθηνών συνεχίζουν να κωφεύουν και να συμπεριφέρονται σαν να μην υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα.
Τι κι αν έχει καταστεί απολύτως σαφές πως η δράση της Τουρκίας στην συγκεκριμένη ελληνική ακριτική περιοχή στηρίζεται στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, το οποίο λειτουργεί ως «κέντρο επιχειρήσεων» στις καλοσχεδιασμένες, άψογα συντονισμένες και με καταιγιστικό ρυθμό δραστηριότητες της Τουρκίας, οι οποίες είναι πολύμορφες, πολυεπίπεδες και με ποικίλες στοχεύσεις…!
Η Αθήνα και οι «κυβερνώντες» επί των κοθόρνων της αναλγησίας πολιτικοί ηγέτες, λειτουργούν λίαν επικίνδυνα, αφού ανέχονται επικίνδυνες συμπεριφορές της γείτονος Τουρκίας, οι οποία από οποιοδήποτε άλλο κράτος θα αντιμετωπιζόταν «δεόντως» (χωρίς να εννοούμε απαραίτητα «απαντήσεις στρατιωτικού τύπου)…

Η Θράκη έχει ήδη μπει στο στόχαστρο της γείτονος Τουρκίας, όσο και αν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, που θέλουν να πείσουν για το αντίθετο... Και η στοχοποίηση αυτή έχει γίνει τα τελευταία 50 χρόνια προκειμένου να δημιουργηθούν μέσα στην Ελληνική Θράκη οι «κατάλληλες δυνάμεις» τις οποίες η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει για να ασκήσει την μέγιστη δυνατή πίεση στην αδύναμη (ή άβουλη;) να διαχειρισθεί τα εθνικά θέματα, Αθήνα. Η Θράκη πρόκειται να χρησιμοποιηθεί από την Άγκυρα ως μοχλός πίεσης για ζητήματα που η Τουρκία θέλει να επιβάλει στην Ελλάδα, ζητήματα που έχουν να κάνουν με το Αιγαίο και κάποιες βραχονησίδες, νησίδες ή μικρονησίδες και την ελληνική κυριαρχία σε αυτό, με το μεγάλο θέμα της ΑΟΖ, με την κατάργηση της συνθήκης της Λοζάνης, αλλά και με την στήριξη της Ελλάδας στην Κύπρο… Τέλος, η Τουρκία επιθυμεί να θέσει μείζον θέμα άτυπης συγκυριαρχίας της στην Θράκη, μέσω ενός πολιτικού φορέα – κόμματος, για το οποίο θα απαιτηθεί να συμμετέχει στην διοίκηση του συνόλου της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, για να μην υπάρχουν «προβλήματα» τοπικά, αλλά και σε διπλωματικό διεθνές επίπεδο για την Ελλάδα.

Η Θράκη βάλλεται. Αυτό είναι ένα γεγονός που όσο και αν επιθυμεί να αποφύγει ως γεγονός η μνημονιακή τραγική και λίαν επικίνδυνη επί των εθνικών θεμάτων, κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία και συνεχίζει την κατάπτυστη και αποδεδειγμένα λανθασμένη τακτική της ανοχής, των ήπιων αντιδράσεων, της πολιτικής των χαμηλών τόνων και της συνέχισης της ελληνοτουρκικής φιλίας, την οποία η Τουρκία –δια των πράξεών της- αποδεικνύει σε καθημερινή βάση πως δεν επιθυμεί…
Μάλιστα, οι ελληνικές κυβερνήσεις μέσα από συνεχή λάθη, αλλά και παραλείψεις, έχουν κατορθώσει να εισάγουν μείζονες αμφιβολίες για την ειλικρινή της διάθεση για την διατήρηση της ελληνικότητας της Θράκης. Κι αυτό, επειδή τα λάθη μπορεί να είναι αναπόφευκτα, αλλά όταν αυτά είναι επαναλαμβανόμενα, τότε δημιουργούν λογικές υποψίες για την καταλληλότητα εκείνων που παίρνουν (ή που αποφεύγουν να πάρουν) τις αποφάσεις…

Παρά τις «επαγγελματικές σειρήνες πολέμου», κέντρα «επαγγελματιών δημοσιογράφων», τα οποία τελευταία χρόνια κυκλοφορούν διάφορα σενάρια περί κατάληψης της Θράκης από την Τουρκία, μέσω μίας στρατιωτικής επίθεσης (το «μοντέλο» αυτό εγκαταλείφθηκε από την Τουρκία τα τελευταία 5 χρόνια), πρέπει να τονίσουμε ότι κάτι τέτοιο είναι σχεδόν ανέφικτο να συμβεί στρατιωτικά, τόσο από τον Έβρο (όπου υπάρχει μία καλοστημένη στρατιωτική Ελληνική άμυνα) όσο και από το Θρακικό πέλαγος στις ακτές της Θράκης. Το μόνο «επικίνδυνο» σημείο της Θράκης είναι τα βόρεια σύνορά της, από τα οποία αποκλείεται να υπάρξει οποιαδήποτε τουρκική παρέμβαση, αφού η Βουλγαρική κυβέρνηση βιώνει ήδη τον κίνδυνο του Ισλάμ και ιδιαίτερα των τουρκικών «δραστηριοτήτων» και δεν υπάρχει αμφιβολία πως θα εκμεταλλευτεί την οποιαδήποτε ευκαιρία ένοπλης τουρκικής δραστηριότητας για να «τελειώσει» οριστικά και αμετάκλητα με τον κίνδυνο των «τούρκων» της νότιας Βουλγαρίας (ας σημειωθεί πως η Βουλγαρία έχει αποδείξει πως δεν δείχνει να έχει οποιαδήποτε «συστολή» στα φαινόμενα τουρκισμού που δύνανται να την απειλήσουν και θα «απαντήσει» δεόντως σε οποιαδήποτε μη ανεκτή – συμβατή τουρκική δραστηριότητα, ακόμη κι αν αυτή έχει ως στόχο την Ελληνική Θράκη).

Ο υπαρκτός, όμως, κίνδυνος, είναι η οργάνωση, εκπαίδευση και δράση ένοπλων παρακρατικών ομάδων, που θα έχουν ως στόχο την δημιουργία έντασης και κατακόρυφης αύξησης του ακραίου εθνικισμού, η οποία θα επιφέρει αποτελέσματα τύπου Ουκρανίας. Το "μοντέλο" αυτό, όμως, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον από την Τουρκία, αφού η ανοχή από την Δύση στην ανεξέλεγκτη δράση του ουκρανικού στρατού δίνει και την εκ των προτέρων τραγική εξέλιξη ενός τέτοιου εγχειρήματος από την πλευρά των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (ικανότατες στις προβοκάτσιες) και μονάδων ειδικών επιχειρήσεων του τουρκικού στρατού (τονίζουμε, πως η Θράκη δεν έχει καμία σχέση με την πληθυσμιακή δομή και της ιδιαιτερότητες που αυτή έχει στην ανατολική Ουκρανία).

Το ζητούμενο, εν προκειμένω, δεν είναι, λοιπόν, η γνωστή στοχοποίηση και οι δραστηριότητες (προκλητικές και επιθετικού χαρακτήρα) που αναπτύσσει η Τουρκία στην περιοχή. Εκείνο που πρέπει να μας απασχολεί είναι το γιατί τα ελληνικά κόμματα συνεχίζουν να συνεργάζονται με εκλεκτούς της Τουρκίας οι οποίοι αναδεικνύονται από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις λειτουργούν σαν να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα, χωρίς να κατανοούν πως είναι αδύνατον να σχεδιάζεται και να ασκείται - υλοποιείται οποιαδήποτε πολιτική εάν δεν έχει εθνικά χαρακτηριστικά...

Η εύκολη απάντηση, που αποτελεί τραγέλαφο για το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου της Ελλάδας, είναι πως «η ψήφος μετράει περισσότερο από όλα» (δηλαδή περισσότερο και από την Ελληνικότητα της Θράκης)! Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η ύπαρξη της φράσης «πολιτικές ευθύνες» απαλλάσσει τους ψηφοθηρικά συνεργαζόμενους από οποιαδήποτε ποινική ευθύνη…

Η δύσκολη απάντηση είναι πως εξυπηρετούνται συμφέροντα ξένων χωρών (βλ. ΗΠΑ, Γερμανία) οι οποίες θέλουν να επιβάλλουν ένα εύθραυστο περιβάλλον στην Ελληνική Θράκη, προκειμένου να εκμεταλλευτούν την γεωστρατηγική, της γεωπολιτική και γεωοικονομική της θέση, απολαμβάνοντας μέσα από ένα ιδιαίτερο καθεστώς (διευρυμένη Ειδική Οικονομική Ζώνη) το σύνολο του πλούτου που μπορεί να παράξει η περιοχή τόσο στον παρόντα χρόνο όσο και στο μέλλον. Η δεύτερη απάντηση, όμως, θέτει θέμα εσχάτης προδοσίας από την πλευρά των κυβερνώντων, οι οποίοι δημιουργούν συνθήκες μίας άτυπης απόσχισης της ακριτικής αυτής περιοχής και ενός νέου μοντέλου Κυπροποίησης της Θράκης, χωρίς να υπάρξει στρατιωτική εισβολή…!

Η εύκολη απάντηση του κυβερνητικού «φόβου» για μία πιθανότητα στρατιωτικής εμπλοκής μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (να φοβάται δηλαδή η κυβέρνηση μία στρατιωτική επίθεση της Τουρκίας) εκτός από γελοία (δύο χώρες του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να συμπλακούν, αλλά εάν αυτό συμβεί τότε ολόκληρο το ΝΑΤΟ επιτίθεται σε εκείνον που ξεκίνησε την σύρραξη), αυτοαναιρεί την κυβέρνηση ή οποιονδήποτε κυβερνητικό παράγοντα τολμήσει να υπαινιχθεί οτιδήποτε σχετικό. Κι αυτό, επειδή, όποιος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα όσα οι περιστάσεις απαιτούν, πρέπει να πηγαίνει άμεσα στο σπίτι του…

Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση οφείλει να αντιμετωπίσει τα όσα συμβαίνουν στην Θράκη. Έτσι απαιτείται να δώσει άμεσα έμπρακτη απάντηση στο δημογραφικό πρόβλημα της περιοχής. Επίσης, πρέπει να επανακάμψει, να πραγματοποιήσει μία ολική επαναφορά μέσω των κρατικών υπηρεσιών που θα πρέπει να τις επαναλειτουργήσει (όπου τις έκλεισε) και να ενισχύσει τις κρατικές δομές όπως την δημόσια Παιδεία και την δημόσια Υγεία. Επίσης, μέσα από ειδικά οικονομικά μέτρα πρέπει να ενισχύσει την οικονομία της περιοχής, αλλά και να στηρίξει την μεταφορά πληθυσμού από άλλα μέρη της Ελλάδας προς την Θράκη.

Οι ευθύνες, λοιπόν, για τα όσα παράλογα συμβαίνουν στην Ελληνική Θράκη, από την πλευρά της Τουρκίας, είναι αποκλειστικά εκείνων που οικειοθελώς τις έχουν αναλάβει ζητώντας την ψήφο του ελληνικού λαού. Και οι ευθύνες είναι τεράστιες, μακράν μεγαλύτερες εκείνων που έχουν να κάνουν με την οικονομία. Κι αυτό γιατί, εάν υπάρξει οποιαδήποτε οικονομική απώλεια, αυτή μπορεί να αποκατασταθεί μέσα στον χρόνο. Εάν, όμως υπάρξει οποιαδήποτε εθνική απώλεια, αυτή μπορεί να αποκατασταθεί πάρα πολύ δύσκολα και μόνο μέσω στρατιωτικής εμπλοκής. Οι κυβερνώντες και οι διάφοροι «υπεύθυνοι» (που λειτουργούν πρωτίστως ως κομματικά φερέφωνα) θα πρέπει να κατανοήσουν την βασική αρχή πως «εάν δεν κάνεις σήμερα αυτό που πρέπει να γίνει, τότε αύριο είναι σχεδόν βέβαιο πως δεν θα έχεις την δυνατότητα – ευκαιρία να το κάνεις».
Μέσα από τα όσα συμβαίνουν και που πρόκειται να συμβούν (είναι ήδη ορατά), όσοι δεν κατανοήσουν την βασική αυτή αρχή, είναι σχεδόν βέβαιο πως στο μέλλον θα τους παρασχεθεί δια βίου χρόνος να την μελετήσουν σε απόλυτη ησυχία και μακριά από τις μέριμνες της καθημερινότητας… Η ελληνικότητα της Θράκης, της Ηπείρου, της Φλώρινας, του Αιγαίου και της Κύπρου δεν είναι παιχνίδι, ούτε επιτρέπεται να γίνουν αντικείμενα εξυπηρέτησης και πλουτισμού ξένων συμφερόντων και εγχώριων ολιγαρχών ή πολιτικών. Εάν οι υπεύθυνοι δεν λάβουν τώρα, άμεσα, τα κατάλληλα μέτρα, θα απωλέσουν πολλά περισσότερα από την εξουσία που λατρεύουν…

Στην Ελληνική Θράκη του σήμερα και του χθες, έχουν "σφραγιστεί" οι ευθύνες των πολιτικών ταγών (ή λαγών;), έχουν καταγραφεί οι "παρεμβάσεις" των "πανανθρωπιστών" ("φίλων", "συμμάχων", "εταίρων" και εχθρών) και έχει πλέον σχηματιστεί ευκρινώς το ερώτημα: Είναι βέβαιο πως οι κυβερνώντες επιθυμούν να διατηρήσουν την ακεραιότητα της χώρας;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο κόσμος στον οποίον κατοικούμε, στην εποχή που έχουμε την τύχη (;) να βρισκόμαστε στον πλανήτη αυτόν και να παρατηρούμε τις εξελίξεις, αμφισβητεί όσα οι προηγούμενες γενιές γνώρισαν ως «πολεμικά ήθη».

Η εποχή της τεχνολογίας και των κοινωνικών δικτύων που επιτρέπουν σε ασύλληπτα σύντομο χρονικό διάστημα να γίνεται γνωστό το οτιδήποτε, από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη, έχει προσθέσει άλλους υπολογισμούς, με τους οποίους κάποτε δεν ασχολούνταν και πολλοί, όχι οι στρατηγοί, αλλά ούτε καν οι πολιτικές ηγεσίες…

Στο απίστευτο βίντεο που κυκλοφόρησε από το πρακτορείο ειδήσεων «Watania» που έχει τη βάση του στη Λωρίδα της Γάζας, καταγράφεται η τακτική των Ισραηλινών να προειδοποιούν τους ενοίκους ενός σπιτιού ότι έχει μπει στο στόχαστρο και οσονούπω (σε ένα τέταρτο) θα βομβαρδιστεί.

Ρίχνουν πύραυλο ελάχιστης ισχύος στην ταράτσα του σπιτιού, που δεν προκαλεί ζημιά, αλλά η ταραχή που προκαλεί είναι αρκετή για να το εγκαταλείψουν. Ένα τέταρτο της ώρας αργότερα (έχει περικοπεί στο βίντεο), ακολουθεί ο πραγματικός πύραυλος από ισραηλινό F-16 που μετατρέπει το σπίτι σε… θερινή οικία, αφού όταν «κάθεται» η σκόνη, το μπροστινό του τμήμα έχει εξαφανιστεί…

Αυτό που θα δείτε, έρχεται να προστεθεί στο άλλο «τρελό», τα τηλεφωνήματα του ισραηλινού Επιτελείου προς τους στόχους (!), σε μια ακόμα απόδειξη πόσο ισχυρό και ασύμμετρης αποτελεσματικότητας όπλο έχει γίνει η εικόνα, που παρουσιάζει τα θύματα μιας σύγκρουσης, κινητοποιώντας τις κοινωνίες στο εσωτερικό και το εξωτερικό…



Πηγή: Defence Point

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Έκκληση στην ΕΚΤ να προχωρήσει σε εκτύπωση χρήματος και στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να εγκαταλείψουν τις πολιτικές λιτότητας απευθύνει το ΔΝΤ, για την περίπτωση που οι αποπληθωριστικές πιέσεις επιμείνουν στην Ευρωζώνη.

Η έκθεση ουσιαστικά στέλνει μηνύματα στο Βερολίνο και την καγκελάριο Μέρκελ η οποία επιμένει στην πολιτική της σκληρής δημοσιονομικής πειθαρχίας κυρίως για τις χώρες του Νότου, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Στην έκθεση, που συντάχθηκε μετά την τελευταία επίσκεψη εκπροσώπων του Ταμείου στην Ευρώπη, επανέρχεται, επίσης, η πρόταση δημιουργίας ενός κοινού ταμείου στο οποίο θα μπορούν να προσφεύγουν οι τράπεζες όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα φερεγγυότητας. 

Το ΔΝΤ μειώνει ελαφρώς την πρόβλεψη για την ανάπτυξη φέτος (1,1% από 1,2%) και είναι αρκετά συγκρατημένο για τις επιδόσεις το 2015, βλέποντας ανάπτυξη 1,5%, ενώ για τις ΗΠΑ προβλέπει 2% και για τη Βρετανία 2,9%. Οι αναλυτές του Ταμείου επιμένουν στην αναγκαιότητα προώθησης διαρθρωτικών αλλαγών αλλά τονίζουν ότι αυτές θα πρέπει να συνοδευτούν από μέτρα στήριξης της ζήτησης και αντιμετώπισης του προβλήματος των κόκκινων δανείων στα τραπεζικά χαρτοφυλάκια.

Το ΔΝΤ καλεί τους Ευρωπαίους πολιτικούς να αντισταθούν στην περαιτέρω λιτότητα, σημειώνοντας ότι οποιαδήποτε αρνητικά σοκ στην ανάπτυξη δεν θα πρέπει να πυροδοτήσουν επιπλέον λιτότητα. Σύμφωνα με το Ταμείο, η ευρωζώνη πρέπει να στηρίξει την ζήτηση, να ολοκληρώσει την τραπεζική ενοποίηση και να προχωρήσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Το Ταμείο ανοίγει επίσης ένα μείζον θέμα για την Ευρώπη, αυτό της μεγάλης κλίμακας αγοράς κρατικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όπως τονίζει το ΔΝΤ, ένα τέτοιο σχέδιο θα ενίσχυε τον πληθωρισμό στην ευρωζώνη και θα τόνωνε την ζήτηση για τραπεζικά δάνεια.

Η ποσοτική χαλάρωση «μπορεί να ωθήσει ανοδικά τον πληθωρισμό μέσω της αύξησης της κατανάλωσης και των επενδύσεων κατά μήκος της ευρωζώνης και να στηρίξει αυτή την τάση μέσω της αναβίωσης της προσφοράς και της ζήτησης για τραπεζικό δανεισμό» αναφέρει ο Reza Moghadam, επικεφαλής του ΔΝΤ για την Ευρώπη.

Η ανάκαμψη της ευρωζώνης είναι αδύναμη και άνισα κατανεμημένη, ο πληθωρισμός βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι χρηματοπιστωτικές αγορές παραμένουν κατακερματισμένες και τα διαρθρωτικά κενά επιμένουν, κάτι που εμποδίζει την εξισορρόπηση και τη σημαντική μείωση του χρέους και της ανεργίας, τονίζει το ΔΝΤ.

Πηγή: Ημερησία

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Μπορεί η Εκκλησία της Ελλάδος και οι κατά τόπους ιερές μητροπόλεις να τιμούν φέτος τα τριακόσια χρόνια από την γέννηση του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, όμως στην Αλβανία εθνικιστές πανεπιστημιακοί προσβάλλουν τη μνήμη του με τρόπο αήθη και ατεκμηρίωτο.
Συγκεκριμένα, ο ιστορικός Πελούμπ Τζούφι, καθηγητής πανεπιστημίου, όπως δηλώνει, και εκφραστής του εθνικισμού διαδοχικών αλβανικών κυβερνήσεων, προσπαθεί να αποδομήσει τον Πατροκοσμά, με άρθρα στην εφημερίδα «ΝΤΙΤΑ».

Όπως πληροφορούμαστε από τη στιβαρή απάντηση που έδωσε ο Μιχάλης Παντούλας, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, μέσω της εφημερίδας «Πρωινός Λόγος Ιωαννίνων» (5/7/2014), ο Τζούφι θεωρεί ότι ήλθε η ώρα να… απομυθοποιήσουμε τον άγιο Κοσμά κα να δούμε τον πραγματικό του ρόλο, που ήταν η επιβολή της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού εθνικισμού!
Προχωρεί, δε, ο Αλβανός δήθεν ιστορικός και σε άλλο χαρακτηρισμό. Γράφει ότι τον άγιο Κοσμά τον έστειλαν στην Ήπειρο ο σουλτάνος και ο Πατριάρχης για να αποκοιμίσει και όχι για να αφυπνίσει τους υποδούλους.
Αστεία επιχειρήματα, τα οποία καταρρίπτονται από τη μελέτη των διδαχών και των Προφητειών του αγίου, ο οποίος πάντα κήρυττε το «ποθούμενον», ότι δηλαδή θα ελευθερωθεί το ελληνορθόδοξο Γένος. Αλλά και ο μαρτυρικός θάνατος του αγίου αποστομώνει τους επικριτές του.
Πώς μπορεί να ήταν όργανο του σουλτάνου, όταν ξέρουμε ότι απαγχονίσθηκε με εντολή του Κουρτ Πασά του Βερατίου στις 24 Αυγούστου 1779;

Δεν αξίζει να ασχοληθούμε με την αναίρεση των ανακριβειών του αλβανικού εθνικισμού, αλλά περισσότερο ενδιαφέρουν τα κίνητρα του Τζούφι. Ας μην ξεχνάμε ότι η ανθελληνική και εθνικιστική υστερία διατρέχει τα περισσότερα μεγάλα και μικρά κόμματα της Αλβανίας. Ας θυμόμαστε ότι ο νυν πρωθυπουργός Έντι Ράμα του Σοσιαλιστικού Κόμματος έχει θέσει υπό την προστασία του τους Τσάμηδες απογόνους των εγκληματιών πολέμου, οι οποίοι διεκδικούν τη Θεσπρωτία! Ας έχουμε δε στο νου μας ότι κάθε επίθεση εναντίον της Ορθοδοξίας και των αγίων της αμέσως ή εμμέσως βάλει κατά του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, ο οποίος είναι Έλληνας, αλλά σέβεται με θαυμαστό τρόπο τις ισορροπίες της αλβανικής κοινωνίας. Προσωπική μου άποψη, την οποία κατανοώ ότι συμμερίζονται και άλλοι γνώστες της καταστάσεως, είναι ότι η επίθεση εναντίον της ιεράς μνήμης του αγίου Κοσμά έχει τελικό στόχο τον Αναστάσιο.

Η παρουσία του λειψάνου του αγίου Κοσμά, ο οποίος «αγχόνη ετελειώθη» στο Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου, ενοχλούσε ανέκαθεν τον αλβανικό εθνικισμό. Μάλιστα, επί κομμουνιστικού καθεστώτος είχε γίνει προσπάθεια απομακρύνσεως του λειψάνου. Το 1984, όταν απαγορευόταν κάθε θρησκευτική εκδήλωση και οι ναοί είχαν μετατραπεί σε στάβλους, το καθεστώς των κομμουνιστών δικτατόρων κάλεσε δύο έλληνες επιστήμονες για να πιστοποιήσουν ότι όντως το λείψανο που γράφει στα αλβανικά SENT KOZMA ανήκει στον εθνο-ιερομάρτυρα και προστάτη της ελληνικής παιδείας επί τουρκοκρατίας. Οι ειδικοί πιστοποίησαν τη γνησιότητα του ιερού λειψάνου και η τότε αλβανική κυβέρνηση πρότεινε τη μεταφορά του στην Ελλάδα.

Ευτυχώς, η τότε εκκλησιαστική ηγεσία τόνισε στην ελληνική κυβέρνηση ότι τον άγιο τον χρειάζονται περισσότερο οι καταπιεζόμενοι ορθόδοξοι Έλληνες της Αλβανίας, ως μοναδικό πνευματικό στήριγμα σε εποχές διωγμού και αθεϊστικής προπαγάνδας. Έτσι ο άγιος παρέμεινε στα χώματα στα οποία δίδαξε, αγωνίστηκε κατά των εξισλαμισμών και τελικά μαρτύρησε. Σύμπασα η Οικουμενική Ορθοδοξία και ακόμη περισσότερο ο Ελληνισμός, τιμούμε τον άγιο Κοσμά, αλλά με τη Βόρειο Ήπειρο τον συνδέουν δεσμοί πνεύματος και αίματος. Η Εκκλησία της Αλβανίας, τώρα που ορθοποδήσει, φυλάσσει το λείψανο, αλλά έχει δωρίσει μικρά τμήματα για προσκύνηση σε μητροπόλεις και μονές της Ελλάδας.

Επίθεση στη μνήμη του Πατροκοσμά επιχειρούν κατά καιρούς και ορισμένοι Έλληνες ψευτο-προοδευτικοί. Ειλικρινά, δεν με εκπλήσσει η συμπόρευσή τους με τον εθνικισμό των γειτονικών κρατών!

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου