Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Απρ 2015

Η περίπτωση του Ιμάμη Abid Podbicanin

Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Ο Ιμάμης, βρίσκεται την παρούσα περίοδο σε δικαστική έρευνα ως βασικός συντονιστής στη Βοσνία και στο Σάντζακ (Ράσκα) της Σερβίας των στελεχών του "Ισλαμικού Κράτους".

Του έχει ασκηθεί δίωξη από τις εισαγγελικές Αρχές της Σερβίας, αλλά καταζητείται και διαφεύγει. Κατά πληροφορίες, πρόσφατα σκοτώθηκε στα πεδία μαχών της Συρίας, ενώ είναι πιθανό ότι κρύβεται στο Κοσσυφοπέδιο.

Συγκατηγορούμενοι του είναι οι: Tefik Mujovic, Sead Plojovic, και Izudin Crnovršanin, (από το Novi Pazar), και Ferat Kasumovic, (από το Βελιγράδι). Ο πρώτος ομοίως καταζητείται και πιστεύεται ότι είναι στη Βοσνία. Το δίκτυο στρατολόγησης και χρηματοδότησης για τις ανάγκες του "Τζιχαντισμού" των ανωτέρω, εκτεινόταν σε Σερβία, Βοσνία, Κροατία, Αυστρία, Γερμανία και Λουξεμβούργο.

Ο Podbicanin γεννήθηκε το 1979 και το 2011 διέμενε στη Σαουδική Αραβία όπου "σπούδασε" θεολογία στη Μεδίνα. Μεταξύ 2012-2013 επανειλημμένως ταξίδεψε από το Σεράγεβο στη Κωνσταντινούπολη.

Είναι γνωστός και με την επωνυμία "Abu Safiya" και είναι Ιμάμης στο τζαμί "Furqan" του Νόβι Παζάρ ενώ εμφανιζόταν τακτικά και στο τζαμί "Sunnetskom" του Σεράγεβο της Βοσνίας . Αξιοσημείωτο είναι ότι ο εξτρεμισμός του είχε γίνει γνωστός τόσο στις Σερβικές αλλά όσο και στις διεθνείς αρχές από το 2010 τουλάχιστον, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε μαζί με την ομάδα του να οργανώσουν μαζικές αποστολές τζιχαντιστών και να δρουν μέχρι πρόσφατα σχεδόν ανενόχλητοι μεταξύ Κεντρικής Ευρώπης, Βαλκανίων και Μέσης Ανατολής.

Είχε συνδεθεί με τον "Mevludin Jasarevic" που το 2011 επιτέθηκε στην Αμερικάνικη Πρεσβεία στο Σεράγεβο. Επιπλέον από το 2012 και εντεύθεν σε συνεργασία με τον Βόσνιο παλαίμαχο "Μουτζαχεντίν" ,Aiman Awad, οργάνωσαν με συστηματικό τρόπο την αποστολή εθελοντών και υλικού προς τη Συρία,καταρχάς προς την οργάνωση Αλ Νούσρα και εν συνεχεία προς το Ισλαμικό Κράτος. Παραλλήλως πολεμούσαν εκεί και σε περιπτώσεις με συνεργαζόμενα τάγματα Τσετσένων και λοιπών Καυκάσιων.

Το Μάρτιο του 2013 ο Podbicanin ταξίδεψε στο Κάιρο της Αιγύπτου με τον Βόσνιο εξτρεμιστή Muhidin Halilovic, για να συναντήσουν στελέχη που στήριζαν την Αλ Νούσρα, που τότε λόγω της επικράτησης του Μόρσι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, δρούσε δημοσίως στη χώρα αυτή.

Ταυτοχρόνως ο Halilovic, ήταν ο βασικός άξονας μεταφοράς μηνυμάτων προς τους εξτρεμιστές Βόσνιους που εδρεύουν στη Βιέννη.

Μαζί με τους προαναφερθέντες, η κάτωθι ομάδα δημιουργήθηκε και ήταν οι: Muaz Sabic (από τη Ζένιτσα), Bajro Ikanović, Enver Lilić, Senad Hasanovic, Armen Dželko, Muhammad Džerahović, Visoko Bećir Hodzic , Mevludin Cicvara Vitez , Jasmin Keserović (από το Zavidović) , Elvedin Memić (από το Σεράγεβο) , Mirza Mahmutović (από το Σρεμπρένιτσα), Fikret Hadzic (από το Kaknja), Kenan Bijedić (από το Livno) , Nermin Spahic (από το Kaknja) and Aldin Salih (από το Σεράγεβο).

Οι αναφερόμενοι, έστελναν άτομα μέσω Τουρκίας που έμπαιναν στη Συρία δια του περάσματος Bab el - Hawa και εκπαιδεύονταν στην πόλη Αζάζ, ενώ πρώτα συγκεντρώνονταν στη Κωνσταντινούπολη και εν συνεχεία στην Αντιόχεια.

Περιττό να αναφερθεί ότι οι Τουρκικές αρχές γνώριζαν πλήρως το ποιόν τους και τη δράση τους.

Πηγή RIMSE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφουμε συνεχώς επί 5 χρόνια τώρα, ταλαιπωρούμε τα πλήκτρα, χάνουμε ώρες από το χρόνο μας και κανένα αποτέλεσμα δεν βγάζουμε. Δεν έχουμε καταλήξει πουθενά μέχρι σήμερα. Ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του και ποτέ δεν συμφωνούμε σε κάτι.

Στο μεταξύ, τα πάντα παραμένουν ως έχουν. Τα ίδια κόμματα συνεχίζουν να υπάρχουν, απλά αυξομειούμενα με τη μέθοδο των συγκοινωνούντων δοχείων, δικαιολογώντας μια ψευδοδημοκρατία, για να υπάρχει λαϊκή εκτόνωση και τίποτα πέραν τούτου. Εμείς, η πραγματική κοινωνία, είμαστε μονίμως στην απέξω, σαν κάποια αόρατη δύναμη να μας κρατά ασύνδετους μεταξύ μας και αδρανοποιημένους.

Πρέπει όμως κι εμείς, κάποτε και κάπου να συμφωνήσουμε σε κάτι. Πρέπει κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσουμε και να συμφωνήσουμε ότι υπάρχει «εσωτερικός εχθρός», γι’ αυτό και είναι αόρατος. Γι’ αυτό και δεν ξέρουμε ποιος μας πολεμάει. Και αυτός δεν είναι άλλος από την ελληνική ολιγαρχία, η οποία έχει συμμαχήσει (όπως έκανε πάντα) με τους δυνάστες της χώρας, λειτουργώντας ως «πέμπτη φάλαγγα», για να διατηρήσει τη θέση της.

Όπως είχε πει ο Μακρυγιάννης, οι Έλληνες ελευθερώθηκαν από τους τούρκους, αλλά σκλαβώθηκαν αμέσως σε μια νέα τάξη, αποτελούμενη από τα χειρότερα σκουπίδια της Ευρώπης. Αυτή η κλειστή κάστα, αναπαραγόμενη έκτοτε συνεχώς, συνεχίζει μέχρι τις μέρες μας.

Υπάρχει λοιπόν εχθρός, από τον οποίο πρέπει κάποια στιγμή να απελευθερωθούμε, αν θέλουμε να έχουμε μέλλον. Κι αυτός ο εχθρός είναι μεταξύ μας, εντός των τειχών. Οι ξένοι είναι κακοί για μας, γιατί κοιτάζουν τα συμφέροντά τους. Οι δικοί μας όμως τι έκαναν και τι κάνουν για μας;

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Φοβίζει το Βερολίνο η περαιτέρω ενοποίηση της ευρωζώνης

Την άποψη ότι αν η Ελλάδα εγκαταλείψει την ευρωζώνη, τότε τα εναπομείναντα μέλη της θα αναγκαστούν να προχωρήσουν περισσότερο στην ενοποίηση τους κάτι που θα απαιτούσε δραστικά μέτρα τα οποία δεν θα χαροποιούσαν το Βερολίνο, διατυπώνει η γερμανική εφημερίδα Die Welt σε κεντρικό άρθρο της με τίτλο «Ένα Grexit θα ταπείνωνε τη Γερμανία στην Ευρώπη».
 
Σε ομιλία του την προηγούμενη εβδομάδα, ο πρόεδρος του γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo Χανς-Βέρνερ Ζιν εμφανίστηκε να έχει την εύκολη λύση για την κρίση στην Ελλάδα: «Ας εγκαταλείψει η Αθήνα (την ευρωζώνη)». Την άποψη αυτή συμμερίζονται και άλλοι, θεωρώντας ότι ένα Grexit είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης καθώς θα αποτελέσει ένα μήνυμα ότι ισχύουν οι κοινοί κανόνες και ότι δεν τίθεται υπό συζήτηση η συσσώρευση χρέους από τις χώρες μέλη της ευρωζώνης.

«Όμως τελικά ενδέχεται να συμβεί το αντίθετο. Ένα Grexit ίσως να λειτουργήσει σαν μπούμερανγκ», σημειώνει η Die Welt και υπογραμμίζει ότι μια έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη ενδέχεται να κοστίσει περισσότερο στη Γερμανία απ’ ό,τι η συνέχιση της παροχής βοήθειας.

Κατά το δημοσίευμα, στην περίπτωση που η Ελλάδα εγκαταλείψει την ευρωζώνη, η Ευρώπη θα πρέπει να στείλει άμεσα ένα μήνυμα ότι κινείται προς την εμβάθυνση της νομισματικής της ένωσης ώστε να αποφευχθούν εικασίες περί μιας νέας διάσπασης της ευρωζώνης.

Παρότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν φοβούνται πολύ τις συνέπειες από μια ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, καθώς θεωρούν ότι είναι ελεγχόμενες, ανησυχούν για το τι θα συμβεί αν σε μερικά χρόνια ένα άλλο μέλος της ευρωζώνης αντιμετωπίσει προβλήματα. Τότε η περίπτωση της Ελλάδας θα θεωρηθεί προηγούμενο και πλέον οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν θα μπορούν να διατείνονται ότι αποκλείεται η έξοδος από την ευρωζώνη μιας χώρας που βρίσκεται σε κρίση. Σε αυτή την περίπτωση οι επενδυτές θα μπορούν να εικάζουν σχετικά με την κατάρρευση της ευρωζώνης. «Αυτός είναι και ο φόβος», υποστηρίζει η γερμανική εφημερίδα.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σοκάρει και ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι το συγκλονιστικό ρεπορτάζ του συναδέλφου Βασίλη Λαμπρόπουλου στο «ΒΗΜΑ». Η υπόθεση έχει πολύ «ψωμί» όπως φαίνεται και αποτελεί βάσιμη υποψία το ότι οι αποκαλύψεις για το κύκλωμα των επίορκων αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ με κάποια «καλόπαιδα» της Κατεχάκη, της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) δηλαδή, δεν θα σταματήσουν εδώ.

Πιστεύει κανείς ότι αυτός είναι ο μοναδικός θύλακας παρανομίας; Ή μήπως το ερώτημα που πρέπει να τεθεί αρμοδίως είναι εάν τα κυκλώματα εξαρθρώνονται, ή με κάποιον μαγικό νεοελληνικό τρόπο τα ‘κλαδιά’ τους μένουν ανέγγιχτα και ξανά προς τη δόξα τραβούν, ενώ όπως συνηθίζεται τόσο εκτεταμένα στην Ελλάδα, η πολιτική μεταμόρφωση την κατάλληλη στιγμή πάντα βοηθούσε στην ευημερία των επιτηδείων με όλες τις καταστάσεις, που καταλήγουν να μην τους πειράζει κανείς, σαρώνοντας τα πάντα στο πέρασμά τους; 

Διότι τα κυκλώματα αυτά της πατριδοκαπηλίας εκμεταλλεύονται πάνω από όλα την ιδιότυπη ασυλία με την οποία περιβάλει – ιδίως στην περίπτωση της ΕΥΠ – πρωτίστως η ελληνική κοινωνία και φυσικά ο δημοσιογραφικός κόσμος, ιδίως όσοι έχουν συναίσθηση της κρισιμότητας της υπηρεσίας αυτής για την ασφάλεια της χώρας, πράγμα που καθιστά τη συμπεριφορά τους εγκληματική σε ένα ακόμα επίπεδο.

Προφανώς, είναι θέμα χρόνου να ανοίξουν για λόγους αυτοπροστασίας περισσότερα στόματα, καθότι όπως έχει δείξει η εμπειρία, όταν αρχίσει να ξηλώνεται το πουλόβερ δύσκολα σταματάει. Τα μεγάλα μαχαίρια μέσα στην ΕΥΠ δεν ήταν ποτέ μυστικό, με τις «μαχαιριές» να μην εξαιρούν κανέναν. 

Στην «πιάτσα» ήδη ακούγονται συζητήσεις (αλλού διακρίνεις ικανοποίηση και αλλού ανησυχία), ότι ο η παρούσα ηγεσία έχει «άγνοια κινδύνου» και όσο μειλίχιο είναι το στιλ διοίκησης και άσκησης εξουσίας, τόσο «οδοστρωτήρας» προκύπτει εάν διαπιστωθεί ότι οποιοσδήποτε πήγε να το εκμεταλλευτεί αυτό θεωρώντας το αδυναμία, καθώς περιβάλλεται από την εμπιστοσύνη και την απόλυτη στήριξη του Μεγάρου Μαξίμου.

Το καλό στην περίπτωση αυτή είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν εξ ορισμού «κουμπωμένοι» σε ό,τι αφορούσε τους μηχανισμούς του «σκληρού» κράτους. Όπως έχει δείξει και η υπόθεση του Γιάννη Πανούση, ο πρωθυπουργός της χώρας, πέραν των όποιων ιδεών και αντιλήψεων μπορεί να είχε στα νιάτα του, προσγειώνεται εύκολα στην πραγματικότητα, αφού έχει το χάρισμα να ακούει και να μην αφήνει την όποια ιδέα να εξελιχθεί σε ιδεοληψία, αλλά την θέτει υπό τη βάσανο της πραγματικότητας που αντιμετωπίζει. 

Πρακτικά, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η εντολή στον Γιάννη Ρουμπάτη είναι σαφέστατη. Ότι θα έχει την πλήρη στήριξη για να καθαρίσει την «κόπρο του Αυγεία» όπου κι αν την εντοπίσει. Εμείς τη γνώμη μας για τον διοικητή της ΕΥΠ την έχουμε πει από την πρώτη στιγμή, το ήθος, την ακεραιότητά του, τη βαθύτατη γνώση που ενισχύεται από την πολύπλευρη εμπειρία του και το πολιτικό αισθητήριο που διαθέτει αποδεδειγμένα. Κατά συνέπεια, έχουμε λόγους να ελπίζουμε.

Η ευκαιρία είναι πολύ μεγάλη και δεν πρέπει να χαθεί. Ο διοικητής έχει ένα μεγάλο όπλο στην προσπάθειά του αυτή. Τη δημοσιογραφική του ιδιότητα και την καλή γνώση του περιεχομένου της μαγικής λέξης «ρεπορτάζ». Οι υποθέσεις, τα μέτωπα που υπάρχουν μέσα στην υπηρεσία δεν είναι λίγα. Και στους κύκλους αυτούς, συχνά οι πιο «καπάτσοι» είχαν την ικανότητα να παριστάνουν τις «αθώες περιστερές» και τους αρχαγγέλους της κάθαρσης. 

Τα βήματα πρέπει να είναι αθόρυβα, αφού η ανάγκη να προστατευθεί η υπηρεσία για καλό της χώρας είναι πάνω από όλα. Δεν μπορεί η υπηρεσία να μην μπορεί να καθαρίσει τα του οίκου της και να τραβιέται στα δικαστήρια σε δημόσιες δίκες, παρουσία πλήθους ενδιαφερομένων, αρκετοί συνεργάτες πρεσβειών…

Σε όλα τα θέματα, έχοντας πάντα κατά νου ότι ο κανόνας ήταν και είναι η προσπάθεια χειραγώγησης καταστάσεων και διοικήσεων μέσω της εύσχημης και συστηματικής κατασυκοφάντησης του «εσωτερικού εχθρού», ο Γ. Ρουμπάτης πρέπει να λειτουργήσει ως δημοσιογράφος, συλλέγοντας πληροφορίες από όλες τις πλευρές μιας υπόθεσης. 

Κανείς δεν είναι ανάγκη να γνωρίζει τι σκέπτεται το «αφεντικό». Υπάρχει και η «κατ’ αντιπαράσταση εξέταση» όπου προσφέρεται στον γνώστη των στοιχείων μιας υπόθεσης η ευκαιρία να καταλάβει πολλά. Εάν κάποια πλευρά εξυπηρετεί ιδιοτελείς σκοπούς, ή πρόκειται για απλούς γραφειοκρατικούς ανταγωνισμούς. Εάν μπορούν να «ευθυγραμμιστούν» και να εργαστούν για το καλό της χώρας με σαφέστατο και αυστηρότατο πλαίσιο οδηγιών, ή δεν μπορούν έχοντας εκπαιδευτεί στρεβλά στη υπηρέτηση ενός μεταπολιτευτικού «βαθέως κράτους»…

Όλα κρίνονται στο επίπεδο της «εντολής» και της «πολιτικής βούλησης». Αυτή στην τρέχουσα συγκυρία δείχνει παρούσα. Ποιος ασχολιόταν με την ΕΥΠ τόσα χρόνια; Με τη μέθοδο του κουκουλώματος των υποθέσεων δεν μαθαίναμε ποτέ τίποτε. «Σιγά μην πάω εγώ να βγάλω το φίδι από την τρύπα», ήταν η μόνιμη επωδός. 

Εδώ υπήρχαν καταγγελίες ακόμα και για «βαλιτσάκια» παρακολουθήσεων που πηγαινοέρχονταν και δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα της χώρας, αλλά ιδιωτικά. Κάποια μάλιστα φέρονται να αγνοούνται. Τι έγινε; Ασχολήθηκε κανένας; Εντοπίστηκαν; Είχε «χαθεί η μπάλα», ποιος παρακολουθούσε ποιον και γιατί. Και δε μιλούσε κανείς. Ούτε εμείς, διότι με τον καιρό αποκτάς… αλλεργία στα πίτουρα και τα κοτέτσια. Όταν μάλιστα παρενοχλείσαι…

Όποιος ανέβαινε στην εξουσία μπορεί να γλυκαινόταν από την προνομιακή πληροφόρηση και ως αποτέλεσμα ερχόταν η επιθυμία ελέγχου του ευρύτερου χώρου. Ακολουθούσε η «δημιουργία αυλής». Εκεί μέσα αναπτύσσονταν κάθε λογής «φρούτα» και τα αποτελέσματα ήταν σχεδόν νομοτελειακά… Μετέτρεψαν σταδιακά την πιο κρίσιμη υπηρεσία για την ασφάλεια της χώρας σε «Αυλή των θαυμάτων», όπου η αλήθεια και το ψεύδος είναι έννοιες σχετικές, μια Αυλή που περιλαμβάνει από τους πιο καθαρούς πατριώτες μέχρι τους πιο βρόμικους απατεώνες. 

Όποιος θέλει να βρει την αλήθεια έχει κι άλλη μία – πέραν του «ρεπορτάζ» – αδιάψευστη μέθοδο. Το πώς ζει ο καθένας. Διότι αν ένας έχει π.χ. επιχειρήσεις σε εξωτικούς προορισμούς και άλλος δεν έχει για να βάλει… βενζίνη για να κινηθεί, έχεις μια πρώτη ένδειξη, ισχυρή και ενίοτε αδιάψευστη. 

Πηγή Defence-Point

Σκληρή ανακοίνωση του Υπουργείου

Ανακοίνωση για δημοσιεύματα σχετικά με τη δράση κυκλωμάτων δουλεμπόρων με τη συνεργασία επίορκων αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. και αξιωματούχων της ΕΥΠ εξέδωσε το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη:

«Σχετικά με δημοσιεύματα που αφορούν σε δράση κυκλωμάτων δουλεμπόρων, η οποία αναφέρεται στο 2013, σας γνωρίζουμε ότι η Αστυνομία σε συνεργασία με την ΕΥΠ εξετάζουν σε βάθος το αποδεικτικό υλικό και σύντομα θα προβούν σε σχετικές ανακοινώσεις.

Ανάλογη έρευνα διεξάγει για ευρύτερα θέματα οργανωμένου εγκλήματος, με εμπλεκόμενα τα ίδια πρόσωπα, η Ελληνική Δικαιοσύνη.

Να είναι βεβαία η ελληνική κοινή γνώμη ότι αν από την έρευνα της Αστυνομίας εντοπισθούν επίορκοι αστυνομικοί ή διαπλεκόμενοι υπάλληλοι όχι μόνο θα οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη αλλά θα αποτελέσουν το πρώτο σημαντικό βήμα πάταξης της διαφθοράς εντός του Σώματος και ένα καλό μάθημα του τρόπου με τον οποίο το Υπουργείο θα χειρίζεται τέτοιες υποθέσεις».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Απειλούν με φόντο το Κολοσσαίο!
Απειλητικά μηνύματα της ισλαμιστικής τρομοκρατίας σε φωτογραφίες με φόντο ιταλικά μνημεία, οι οποίες αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο

Απειλητικά μηνύματα της ισλαμιστικής τρομοκρατίας, γραμμένα σε κόλλες χαρτί σε φωτογραφίες με φόντο το Κολοσσαίο, τον καθεδρικό ναό του Μιλάνου και άλλα ιταλικά μνημεία, αναρτήθηκαν σήμερα σε διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Βρισκόμαστε στους δρόμους σας. Εντοπίζουμε τους στόχους, εν αναμονή της ώρας Χ», αναφέρεται στα απειλητικά μηνύματα, τα οποία είναι γραμμένα στα ιταλικά, στα αραβικά και στα γαλλικά, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Οι φωτογραφίες, όπως αναφέρουν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, κυκλοφορούν σε λογαριασμούς του Twitter που ανήκουν σε υποστηρικτές των ισλαμιστών τρομοκρατών, ενώ αναρτήθηκαν και στον λογαριασμό της Ρίτα Κάτς, υπεύθυνης του αμερικανικού ινστιτούτου Site Institute, το οποίο παρακολουθεί στενά τη δράση των τζιχαντιστών σε όλο τον κόσμο.

Ωστόσο, σύμφωνα με πηγές των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών, «πρόκειται για προπαγάνδα η οποία περιορίζεται στο επίπεδο των μέσων ενημέρωσης και του διαδικτύου και δεν διαφαίνονται νέοι ουσιαστικοί λόγοι ανησυχίας».

Η επιφυλακή, πάντως, και το επίπεδο προστασίας των λεγόμενων «ευαίσθητων στόχων» στην Ιταλία παραμένει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Είκοσι τέσσερις ώρες μετά, η ελπιδοφόρα δήλωση Μέρκελ ότι πρέπει να γίνουν τα πάντα για να μην ξεμείνει από ρευστό η Ελλάδα αποδείχθηκε λόγια χωρίς αντίκρισμα. Η σύνοδος του Eurogroup ήρθε να διαψεύσει τις ελπίδες της Αθήνας πως με μία πολιτική συνεννόηση στο ανώτατο επίπεδο μπορεί να σπάσει το τείχος αδιαλλαξίας που έχει υψωθεί στο επίπεδο των εμπειρογνωμόνων (Brussels group).

Προφανώς οι τόσο διαφορετικές δημόσιες δηλώσεις της Μέρκελ και του Σόιμπλε δεν οφείλονται στην απόσταση που χωρίζει τις Βρυξέλλες από τη Ρίγα. Ούτε μπορεί να ερμηνευθεί σαν διαφωνία για το ελληνικό πρόβλημα ανάμεσα στην καγκελάριο και στον υπουργό Οικονομικών της. Ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος, άλλωστε, διευκρίνισε πως μετά τη συνάντηση Τσίπρα-Μέρκελ δεν άλλαξε η πολιτική του Βερολίνου.

Παρόλα αυτά, στο Μαξίμου παραμένουν αγκιστρωμένοι στη δεδηλωμένη αισιοδοξία τους. Ισχυρίζονται, μάλιστα, ότι το πρωτοφανές σε ένταση αρνητικό κλίμα που επικράτησε στο Eurogroup της Παρασκευής είναι μία ένδειξη ότι είμαστε στα πρόθυρα συμφωνίας.

Μία εξήγηση αυτής της αισιοδοξίας είναι οι αξιόπιστες πληροφορίες πως στην προσπάθειά του να φθάσει σε συμφωνία, ο πρωθυπουργός είναι διατεθειμένος να κάνει και πρόσθετα βήμα πίσω. Για την ακρίβεια εμφανίζεται διατεθειμένος:

• Πρώτον, να αποδεχθεί την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου, εξαιρώντας όσα από αυτά υστερούν όσον αφορά την τουριστική κίνηση.
• Δεύτερον, να δώσει σε ιδιώτες το 49% και τη διοίκηση δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, με την εξαίρεση ορισμένων στρατηγικής σημασίας όπως η ΔΕΗ. Υπό την προϋπόθεση ότι το τίμημα θα είναι σχετικά ικανοποιητικό και ένα τουλάχιστον μέρος των εσόδων θα χρηματοδοτήσει το ασφαλιστικό σύστημα και την ανάπτυξη. Το ίδιο ισχύει και για τη δημόσια περιουσία.
• Τρίτον, να καταργήσει τις πρόωρες συντάξεις και να συζητήσει με θετική διάθεση μέτρα εκσυγχρονισμού του ασφαλιστικού συστήματος.

Θεωρώντας πως έχει ήδη κάνει πολλές υποχωρήσεις και πως έχει μείνει για να διανυθεί το 30% της απόστασης που χωρίζει τις δύο πλευρές, ο Τσίπρας πίστευε πως κάνοντας επιπλέον βήματα πίσω θα επιτύχει ένα συμβιβασμό. Γι’ αυτό και όχι μόνο δημοσίως, αλλά και σε συνεργάτες του εξέφραζε σχεδόν βεβαιότητα πως τελικώς θα επιτευχθεί συμφωνία.

Κι αυτό παρότι τα σημάδια στο Brussels group, την επίσημη σκηνή των διαπραγματεύσεων, δεν ήταν ενθαρρυντικά. Καλά ενημερωμένη πηγή μας αναφέρει πως από ένα χρονικό σημείο και πέρα, οι "θεσμοί" φόρτωσαν την ατζέντα, επαναφέροντας πρόσθετες μνημονιακές απαιτήσεις, πέρα από τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, τις ομαδικές απολύσεις κλπ.

Ενώ είχε διαφανεί πως οι δύο πλευρές είχαν φθάσει σε ακτίνα συμφωνίας όσον αφορά το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος, οι εκπρόσωποι των δανειστών ζήτησαν νέες περικοπές δημοσίων δαπανών. Για να τις δικαιολογήσουν ισχυρίζονται πως το 2015 θα κλείσει με έλλειμμα περίπου 2% του ΑΕΠ. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Βαρουφάκης στο Eurogroup απαίτησαν, επίσης, συρρίκνωση σε βαθμό εξαλείψεως των επικουρικών συντάξεων, ξεπάγωμα των πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία και πρόσβαση της Τρόικας στους υπουργούς.

Στο σημείο που έχουν φθάσει οι διαπραγματεύσεις, είναι προφανές πως οι διαφωνίες είναι αμιγώς πολιτικές. Γι’ αυτό και ο Τσίπρας, όπως αναφέραμε και στην αρχή, επιδίωξε να τις υπερβεί με πολιτική συνεννόηση. Αυτό τον σκοπό είχαν οι συναντήσεις του με την Μέρκελ, τον Ολάντ και τον Γιούνκερ. Αν και δεν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες για τα περιεχόμενο των συνομιλιών, το πολιτικό μπούλινγκ που υπέστη ο Βαρουφάκης στο Eurogroup αποδεικνύει πως η προσπάθεια του πρωθυπουργού δεν είχε –τουλάχιστον άμεσο– αποτέλεσμα.

Σύμφωνα με κυβερνητικό παράγοντα, οι δανειστές ακολουθούν εδώ και καιρό παρελκυστική τακτική, παρότι κατηγορούν την ελληνική πλευρά ότι καθυστερεί. Τα όσα όλο αυτό το διάστημα δηλώνουν έχουν νόημα μόνο εάν σαν καθυστέρηση εννοούν την άρνηση της Αθήνας να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις τους!

Κατά τον ίδιο παράγοντα, στόχος τους είναι να παραλύσουν την ήδη εξουθενωμένη ελληνική οικονομία και κατ’ αυτό τον τρόπο να φθείρουν πολιτικά τον Τσίπρα. Ελπίζουν ότι με τον ελεγχόμενο στραγγαλισμό θα τον υποχρεώσουν σε παράδοση άνευ όρων. Εάν δεν παραδοθεί, ελπίζουν ότι με τη δραματική επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας θα στρέψουν εναντίον της κυβέρνησης τα μικρομεσαία στρώματα και κατ’ αυτό τον τρόπο θα την αποσταθεροποιήσουν.

Η εκτίμηση αυτή δεν είναι, βεβαίως, άγνωστη στο μέγαρο Μαξίμου. Οι ένοικοί του, ωστόσο, ελπίζουν πως τελικώς δεν θα χρειασθεί ούτε να παραδοθούν άνευ όρων, ούτε να πάνε σε ρήξη. Ίσως, επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Ίσως επειδή ο Τσίπρας πιστεύει στο αστέρι του. Και πώς να μην πιστεύει, όταν η τύχη τον έχει αγγίξει με το ραβδάκι της τρεις συνεχόμενες φορές; Την πρώτη όταν ο Αλαβάνος τον επέλεξε για επικεφαλής του δημοτικού συνδυασμού για την Αθήνα, βγάζοντάς τον από την αφάνεια. Τη δεύτερη όταν τον προώθησε στην προεδρία του Συνασπισμού, θεωρώντας ότι θα τον ελέγχει. Και την τρίτη όταν η καταλυτική κρίση οδήγησε σε κατάρρευση το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα και ως εξ αυτού μετέτρεψε τον ΣΥΡΙΖΑ από μικρό κόμμα διαμαρτυρίας σε αξιωματική αντιπολίτευση το 2012 και σε εξουσία τον περασμένο Ιανουάριο.

Η λόγω των βιωμάτων του υπέρμετρη αισιοδοξία του πρωθυπουργού επικαθόρισε τον τρόπο, με τον οποίο χειρίσθηκε εξαρχής τις δύσκολες σχέσεις με το ευρωιερατείο. Ένας δεύτερος λόγος είναι ο ευρωπαϊσμός του. Όσο κι αν μοιάζει παράδοξο, η ηγεσία της ριζοσπαστικής Αριστεράς έχει μία υπερτιμημένη άποψη για την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

Ο σημαντικότερος, όμως, λόγος που ο Τσίπρας αφέθηκε να παρασυρθεί από την τακτική του Σόιμπλε και σήμερα βρίσκεται σε δυσμενή θέση είναι ότι από το 2012 έχει επαναπαυθεί στην εκτίμηση πως η Ελλάδα είναι συστημικός κίνδυνος και πως γι’ αυτό τον λόγο τα αφεντικά της Ευρωζώνης τελικώς θα επιδιώξουν ένα συμβιβασμό. Έχει υποτιμήσει το γεγονός πως το νόμισμα έχει και άλλη όψη.

Αν πιστέψουμε πηγή στις Βρυξέλλες που παρακολουθεί τις διαπραγματεύσεις, η αισιοδοξία του Τσίπρα ενδεχομένως να οφείλεται σε άλλη αιτία. Η εν λόγω πηγή ισχυρίζεται ότι για να επιτευχθεί συμφωνία πρέπει να θυσιασθεί ως άλλη Ιφιγένεια ο Βαρουφάκης. Απέφυγε να διευκρινίσει εάν το ζήτημα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο της συνομιλίας Τσίπρα-Μέρκελ, αλλά ήταν ξεκάθαρος όσον αφορά την απαίτηση του ευρωιερατείου να απομακρυνθεί από το γήπεδο ο σημερινός υπουργός Οικονομικών.

Η ίδια πηγή, μάλιστα, αποδίδει το απροκάλυπτο μπούλινγκ που υπέστη στο Eurogroup στην πρόθεση του ευρωιερατείου να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στον πρωθυπουργό ότι ο Βαρουφάκης είναι εμπόδιο για τη σύναψη συμφωνίας. Τον ίδιο σκοπό υπηρετεί και η απόρριψη της πρότασής του να αποτυπωθούν σε μία μερική συμφωνία οι συγκλίσεις που έχουν επέλθει και με βάση αυτή τη μερική συμφωνία να υπάρξει μερική εκταμίευση της δόσης για να πληρωθεί το ΔΝΤ.

Στο Μαξίμου χρεώνουν στον Βαρουφάκη πολλά λάθη, αλλά δεν είναι αφελείς να πιστεύουν ότι είναι το πραγματικό εμπόδιο. Τείνουν να θεωρήσουν, όμως, πως με το ναρκισσισμό και τους χειρισμούς του "έκαψε" τον εαυτό του. Μ’ αυτή την έννοια, η εκ Βρυξελλών πληροφορία δεν αντιφάσκει με τα όσα γνωρίζουμε.

Η επιδίωξη του ευρωιερατείου να καρατομηθεί ο Βαρουφάκης έχει φανεί πολύ καθαρά από την εκστρατεία αποδόμησής του μέσα από συστηματικές διαρροές προς τα διεθνή ΜΜΕ και αντίστοιχα επιθετικά δημοσιεύματα. Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφονται και οι άκρως προσβλητικές δηλώσεις ομολόγων του που λειτουργούν σαν τσιράκια του Σόιμπλε αυτές τις ημέρες.

Όλα αυτά είναι ενδείξεις που ενισχύουν την αξιοπιστία της πληροφορίας ότι έχει ζητηθεί από τον Τσίπρα η κεφαλή επί πίνακι του Βαρουφάκη. Ο λόγος που ο Σόιμπλε πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση είναι για να στείλει ένα μήνυμα ότι όποιος τολμήσει να σταθεί απέναντί του θα έχει την ίδια τύχη. Για τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών το γόητρο και οι πολιτικοί συμβολισμοί είχαν πάντα καίρια σημασία, επειδή συνδέονται με τις ηγεμονικές φιλοδοξίες του Βερολίνου.

Σύμφωνα με την πηγή από τις Βρυξέλλες, ο Τσίπρας αρνήθηκε να θυσιάσει τον υπουργό του εάν δεν έχει στα χέρια του συμφωνία και εκταμίευση. Άφησε, όμως, να εννοηθεί (ίσως και κάτι παραπάνω) πως μετά τη συμφωνία είναι διατεθειμένος να τον αντικαταστήσει, αναγνωρίζοντας ότι το πολεμικό κλίμα που επικρατεί στο Eurogroup, είναι αντιπαραγωγικό και δεν μπορεί να συνεχισθεί.

Εάν είναι ακριβής αυτή η πληροφορία, προφανώς στο Μαξίμου θα έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα έχει δυσβάσταχτο πολιτικό κόστος να διατηρήσουν τον Βαρουφάκη στη θέση του. Εξαρχής, άλλωστε, τον επέλεξαν σαν «χρήσιμο εργαλείο». Όταν θέσαμε το ερώτημα σε αρμόδιο κυβερνητικό παράγοντα, δήλωσε άγνοια. Μας είπε, ωστόσο, πως εάν απομακρυνθεί ο Βαρουφάκης πιθανότερο αντικαταστάτη του θεωρεί τον Χουλιαράκη, σημερινό επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων και συνεργάτη του αντιπροέδρου Δραγασάκη.

Είναι αξιοσημείωτο, πάντως, και ίσως όχι άσχετο με την παραπάνω πληροφορία, ότι μετά τη σύνοδο του Eurogroup, ο Βαρουφάκης κατηγόρησε καθαρά τους δανειστές ότι υπονομεύουν τις διαπραγματεύσεις κι ότι ενώ ουσιαστικά αρνούνται να συζητήσουν έγγραφες ελληνικές προτάσεις, στη συνέχεια ισχυρίζονται δημοσίως πως η Αθήνα δεν έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, είναι σαφές πως σ’ αυτούς τους τρεις μήνες η ελληνική κυβέρνηση ποτέ δεν έθεσε το ευρωιερατείο ενώπιον πολιτικού διλήμματος, ώστε να ενεργοποιήσει και τις εσωτερικές αντιθέσεις του. Κυβερνητικοί παράγοντες δηλώνουν τώρα πως εάν το ευρωιερατείο επιμείνει στην αδιάλλακτη στάση του, θα θεωρήσουν πως πρόκειται για πολιτική επιλογή και ως εκ τούτου η Αθήνα θα αντιδράσει αντιστοίχως.

Δεν είναι τυχαίο ότι από την πλευρά της συμπολίτευσης επανήλθαν στο προσκήνιο τα σενάρια για προκήρυξη εκλογών ή δημοψηφίσματος. Προς το παρόν, όμως, η κυβέρνηση συγκεντρώνει διαθέσιμα για να πληρώνει τις τρέχουσες δανειακές υποχρεώσεις της. Όσο πληρώνει, οι δανειστές δεν έχουν κανένα λόγο να βιάζονται για συμφωνία και εκταμίευση της δόσης. Στην πρώτη τους συνάντηση, μάλιστα, η Μέρκελ είχε υποδείξει στον Τσίπρα που υπάρχουν διαθέσιμα ώστε να τα χρησιμοποιήσει για να πληρώσει το ΔΝΤ.

Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου για την υποχρεωτική κατάθεση στην Τράπεζα Ελλάδος όλων σχεδόν των διαθεσίμων του ευρύτερου δημόσιου τομέα είναι κίνηση κλιμάκωσης προς την ίδια κατεύθυνση. Σε συνδυασμό με τη χρονική καθυστέρηση αποπληρωμής υποχρεώσεων του κράτους προς ιδιώτες (εξ ου και το υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα του α’ τριμήνου), έχει στόχο όχι μόνο να εξασφαλισθούν τα απαραίτητα κονδύλια για μισθούς και συντάξεις, αλλά και να καταστεί δυνατή η αποπληρωμή της δόσης των 750 εκατ. προς το ΔΝΤ εάν μέχρι τις 12 Μαϊου δεν έχει προκύψει συμφωνία.

Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου κόστισε πολιτικά στην κυβέρνηση. Όχι μόνο επειδή έστρεψε τους άρχοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης εναντίον της, όχι μόνο, επειδή έδωσε πραγματικό έρεισμα στην αντιπολίτευση να επιτεθεί, όχι μόνο επειδή προκάλεσε αντιδράσεις και στους κόλπους της συμπολίτευσης, αλλά κυρίως επειδή κατέδειξε στην κοινή γνώμη ότι με δυσκολία κρατιέται το κεφάλι έξω από το νερό. Κι αυτό ενεργοποιεί αρνητικά αντανακλαστικά στους πολίτες.

Η πρωτοφανής πολιτική ένταση στη Βουλή την Παρασκευή είναι μία αλάνθαστη ένδειξη ότι η ασφυκτική πίεση που ασκούν με όλους τους τρόπους οι δανειστές στην Ελλάδα τροφοδοτεί την εσωτερική πολιτική σύγκρουση και μάλιστα με ανεξέλεγκτους όρους. Διαβλέποντας το ενδεχόμενο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης Τσίπρα στον χώρο της αντιπολίτευσης έχουν ήδη αρχίσει ζυμώσεις για το ενδεχόμενο συγκρότησης από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ενός "ευρωπαϊκού μετώπου", με σκοπό να λειτουργήσει σαν δυνάμει εναλλακτική λύση.

Όσο η κυβέρνηση Τσίπρα δεν εξασφαλίζει συμφωνία και εκταμίευση της δόσης και όσο ταυτοχρόνως αποφεύγει να φέρει τον κόμπο στο χτένι, θέτοντας και το ευρωιερατείο ενώπιον διλήμματος, θα πατάει σε δύο βάρκες. Και η ζωή μας διδάσκει πως όποιος πατάει σε δύο βάρκες είναι καταδικασμένος κάποια στιγμή να βρεθεί στη θάλασσα…

Πηγή εφημ. "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Αυτή κι αν ήταν ανατροπή μέσω της ασάφειας των κόκκινων κασκόλ που βρήκε αποδέκτη η ελπίδα στο πρόσωπο της αξιοκρατίας που αντιπροσωπεύεται από το πρόσωπο Τσακαλώτο. Το πατριωτικό καθήκον είναι να στηρίξουμε αυτό το προσώπατο που καταφέρνει όχι μόνο να ρίξει τις διαχωριστικές γραμμές της υπό κατάρρευσης Ελλάδας με την αναπτυγμένη Ε.Ε, αλλά και να εκπροσωπήσει τον Έλληνα που μπορεί να είχε παππού κομουνιστοφάγο (Θρασύβουλος Τσακαλώτος), αλλά εκπροσωπεί την Αριστερά με το πάθος του Βελουχιώτη. Όπως ο κομουνιστοφάγος παππούς το 1985 στήριξε το ΠΑΣΟΚ και αποκαλούσε φίλο τον Ανδρέα, έτσι και ο εγγονός μπορεί να εναρμονιστεί ανάλογα για τα "εθνικά" συμφέροντα.

Τώρα θα κοιμηθούμε ήσυχοι. Το Τσακαλώτο μπήκε μπροστά και θα "καθαρίσει" ως αντιευρωπαιοφάγος όσους τολμούν να ομιλούν περί Ελλάδας και περί εθνικής ανεξαρτησίας. Παντιέρα μας το ριγέ μουσταρδογκρί κασκόλ και το κίτρινο τσακαλωτάν παντελόνι του αγωνιστή Ευκλείδη. Μέχρι και κίτρινο καλώδιο στο κινητό του έχει. Ούτε η Μάγια η Μέλισσα δεν είχε τόσο κίτρινο πάνω της.

Παν χαμένα τα γράμματα; Το παιδί γεννημένο και μεγαλωμένο εις την πατρίδα του συναδέλφου του, Ντάισελμπλουμ. Ολλανδοτραφής όπως οι τουλίπες γι' αυτό και η λατρεία στο κίτρινο. Συγκάτοικος εις τας Οξφόρδας με τον κολλητό του Στουρνάρα επί εποχής μαλλιού αφάνα.
Πήγαιναν μαζί στις Άλπεις για σκι σχεδιάζοντας ότι μια μέρα θα κάνουν τον Γράμμο χιονοδρομική πίστα, όπου ανάμεσα στα σλάλομ και στα "ουάου" των σελέμπριτις θα ξεχαστεί η μαύρη αντιστασιακή ιστορία. Η τσίκνα από τα μπάρμπεκιου των σαλέ να καλύπτει την καμμένη σάρκα από τις ναπάλμ. Στα ξεχασμένα ταμπούρια των ανταρτών να βάλουνε παρτέρια με ολλανδικές κίτρινες τουλίπες. Να ανεβαίνει στην αγορά η τιμή της τουλίπας (που ως ελληνικό φυτό μεγαλώνει χιλιετίες στα βουνά μας, αλλά μόνο μέσω ολλανδικών θερμοκηπίων έχουμε δικαίωμα να τις θαυμάζουμε), να χαίρεται για την επένδυση και το Τσακαλώτο. Άλλο η τουλίπα της Ελλάδας και άλλο η τουλίπα Τσακαλώτο. Η ευρωπαϊκή διαπίστευση είναι που σε κάνει να έχεις τιμή άνευ αξίας.

Τσακαλώτο, ο υπουργός που θα ξεκαθαρίσει τις διαπραγματεύσεις με διπλωματικές μεθόδους υψηλού επιπέδου. Έμαθε από τα πεπραγμένα του παππού να μην φθάνει ο άνθρωπος σε ακραίες μεθόδους. Αν και επί των Δεκεμβριανών ο πρόγονος του Ευκλείδη συμμετείχε ένθερμα και μπαρουτοκαπνισμένα καθαρίζοντας την κατάσταση υπέρ της ευρωπαϊκής Αγγλίας μια και καλή. Άσχετα που το Τσακαλώτο μπορεί να ακούει Ιάννη Ξενάκη ως αριστερός μέχρι το μεδούλι, κι ας του είχε κόψει ο Θρασύβουλος το κεφάλι στη μέση με όλμο. Όλα χωράνε στην νέα αριστερά. Τι θα ήταν άλλωστε ο Ξενάκης αν δεν βρισκόταν στον δρόμο του ο παππούς του Τσακαλώτο;!

Τσακαλώτο, ο υπουργός που όταν βρήκε τα δύσκολα για το πόθεν έσχες του, έριξε τα βάρη στον πατέρα του. Είχε κάνει κάτι επενδύσεις το παιδί σε κάτι εταιρειούλες που κέρδιζαν με το χρέος της Ελλάδας όπως οι Blackrock Global Funds, JP Morgan Fund, Invesco Balanced Risk Allocation Fund και κάτι άλλες ψιλές αλλά όταν ερωτήθηκε μέσα στην Βουλή απάντησε το καταπληκτικό:"τα ποσά που επενδύθηκαν δεν αποκτήθηκαν κατά την διάρκεια της κοινοβουλευτικής μου θητείας, το μεγαλύτερο μέρος αυτών των ποσών δεν αποκτήθηκε καν από εμένα. Είναι αποταμιεύσεις του πατέρα μου, στις οποίες κάποια στιγμή έγινα συνδικαιούχος". Σόι πάει το βασίλειο. Ήταν επενδυτική υπέρ της Ελλάδας αυτή η οικογένεια, από πάππου προς πάππον. Ρωτήστε και τον Τσόρτσιλ!

Τέλος πάντων, έφταιγε δεν έφταιγε ο μπαμπάς, ο Ευκλείδης κονόμησε από την κρίση στην Ελλάδα μέσω των επενδύσεων "του μπαμπά". Όπως άλλωστε είχε πει ο συνάδελφος του, ΝΔκράτης Βουλγαράκης, "ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό". Συγκλίνουν οι ιδεολογίες υπέρ της κονόμας.

Η επιλογή Τσακαλώτο από τον πρωθυπουργό να ηγηθεί των διαπραγματεύσεων έρχεται να ολοκληρώσει την μόνη ρήξη που έκανε η "αριστερή" κυβέρνηση: Να κάνει την τελική ρήξη με την αριστερά. Ο Γιάννης Ουάου Βαρουφάκης ένας υπάλληλος ήταν, ποτέ δεν δήλωσε ότι είναι αριστερός και έπαιξε όπως του καθόρισαν οι εταίροι συνάδελφοί του τον ρόλο των ασαφειών. Το Τσακαλώτο είναι άλλη περίπτωση. Βαρύ πολιτικό οικογενειακό αντιαριστερό περιβάλλον, βουλευτής του Σύριζα και τώρα ηγέτης της πολιτικής ομάδας διαπραγμάτευσης με τους δανειστές. Χαμογελαστός πάντα, με λατρεία στα κίτρινα πουκάμισα, παντελόνια, καλώδια και κάλτσες. Δεν θα εκπλαγώ αν στα εσωρουχά του έχει στάμπα τον Τουίτι. Καναρίνι το Τσακαλώτο, χαμηλών τόνων και αγνώστων προθέσεων.

Να κοιμηθούμε ήσυχοι διότι οι πρώτοι που χαιρέτησαν την δημιουργία διαπραγματευτικής ομάδας με το Τσακαλώτο συντονιστή ήταν οι Γερμανοί. "Χαιρετίζουμε την εξέλιξη", είπαν. Την ίδια στιγμή που η Γερμανία "χαιρέτιζε" την ομάδα Τσακαλώτο, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Σύριζα, Νίκος Φίλης δήλωνε "χωρίς Γερμανία και χωρίς Μέρκελ δεν υπάρχει λύση".

Μόνη λύση αυτό που θέλει η Γερμανία μέσω του " γερμανοχαιρετισμένου" Τσακαλώτου.

Αλήθεια, πόσο πήγε η μετοχή της Blackrock Global Funds όταν έμαθαν ότι ο Βαρουφάκης μπήκε στην άκρη; Σε υψηλά επίπεδα, όπως και της JP Morgan Fund και της Incesco Balanced Risk Allocation Fund. Με έχει πιάσει μια ανησυχία μη και δε πάνε καλά τα "επενδυτικά" funds και δεν έχουμε να αγοράσουμε κίτρινο παντελόνι να πάμε στα Παρίσια. Το κίτρινο μπροστά και το καφέ πίσω.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η επιθυμία του Σόιμπλε για εκ νέου τροποποίηση των Συνθηκών της Ε.Ε.

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Θα συνεχίσω με Σόιμπλε σήμερα, διότι, εκτός από τη δική μας οπτική ότι η Ελλάδα είναι πρωτίστως γεωπολιτικός συστημικός κίνδυνος και δευτερευόντως οικονομικός, πρέπει να γνωρίζουμε και την δική του φιλοσοφία.
Στην πατρίδα μας έχει κυριαρχήσει η άποψη ότι το δόγμα της λιτότητας του Γερμανού υπουργού Οικονομικών έχει ως βάση του την προτεσταντική ηθική: την εμμονή στην επιβεβαίωση της γερμανικής συνταγής για την οικονομία η οποία επικυρώθηκε στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία.

Για την ώρα παραβλέπω το γεγονός ότι η ανάλυση αυτή πάσχει, καθώς οι χώρες αυτές έχουν σύνορα με τον Ατλαντικό και όχι με την Τουρκία, τη Λιβύη, τη Συρία, απουσιάζει από την ανάλυση Σόιμπλε αυτή η διάσταση και προχωρώ.

Μελετώ πολύ προσεκτικά τις συνεντεύξεις του Γερμανού υπουργού Οικονομικών. Πριν από τέσσερα χρόνια είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ότι «ολόκληρη η ιστορία της Ευρώπης είναι μία Ιστορία περιορισμού της κυριαρχίας», ενώ είχε προσθέσει ότι «η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα σχεδιασμένο για τον διάλογο και την πειθώ».

Ξέρετε για ποιο πράγμα απαντούσε;

Για την περαιτέρω οικονομική και πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης. Η συζήτηση για Ευρωπαίο υπουργό Οικονομικών –αυτό που κάνει ατύπως ο ίδιος τώρα-, η πρόταση για Ευρωκοινοβούλιο χωρών της Ευρωζώνης με αρμοδιότητες και Ευρωπαίο υπουργό Εξωτερικών, είναι στο τραπέζι από τότε.
Αντιδρούσαν όμως και αντιδρούν οι Γάλλοι με το εθνικό υπερεγώ, οι Ιταλοί και οι Ισπανοί. Κανείς ποτέ δεν τους είπε τι να κάνουν μέσα στο σπίτι τους. Πώς να φτιάξουν προϋπολογισμό. Ο Μόντι και ο Θαπατέρο απέρριψαν με μιας πρόταση της Μέρκελ για τρόικα.
Προχθές, όταν ο Σόιμπλε ρωτήθηκε για το ελληνικό σχέδιο Β, θυμήθηκε ότι, όταν ετοίμαζε ως υπουργός Εσωτερικών το σχέδιο ενοποίησης της Γερμανίας, το απέκρυψε γιατί «θα μας έλεγαν τρελούς».

Τι συνάγω από όλα αυτά;

Πρώτον, ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι ο χρήσιμος ηλίθιος για τις ισπανικές εκλογές. Υπάρχουν σημαντικότερες προτεραιότητες.
Δεύτερον, ότι το πρόγραμμα χαλάρωσης του Ντράγκι δεν είναι το πυρηνικό όπλο που έχει η Ε.Ε. για να περιορίσει τη μετάδοση της κρίσης που θα προκαλέσει μία ελληνική έξοδος. Υπάρχει ισχυρότερο.
Τρίτον, ότι στο μυαλό του Σόιμπλε η Ελλάδα συνδυάζεται με τις βρετανικές εκλογές και τον αντιευρωπαϊσμό που θα πυροδοτήσει το αποτέλεσμα.
Θεωρώ ότι στο μυαλό του ο Γερμανός έχει κατά νου να αξιοποιήσει την ελληνική κρίση για την εκ νέου τροποποίηση των Συνθηκών της Ε.Ε. με τρόπο που να περιορίζεται η κρατική κυριαρχία και να αυξάνεται η ευρωπαϊκή – γερμανική κυριαρχία.
Ονειρεύεται εαυτόν ως διασώστη του ευρώ με εμβάθυνση και «όποιος θέλει οπίσω μας ελθείν».

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Μην απορήσετε αν κάποια στιγμή ο διαχειριστής της πολυκατοικίας σας καθαιρεθεί από τον Σόιμπλε και τη θέση του πάρει Βαυαρός…

Γράφει ο Παναγιώτης Λιακός

Σήμερα, το μενού έχει επικαιρότητα. Κοντολογίς, κείμενα που κουβαλάνε μέσα τους τη φθορά. Περιγράφουν καταστάσεις, οι οποίες, κατά κανόνα, την επομένη ξεχνιούνται. Επίσης, στην περιβόητη επικαιρότητα υπάρχουν διάφορα πρωταγωνιστές που, αν τους θυμάσαι, δαπανάς άνευ λόγου φαιά ουσία.
Διαβάζουμε, λοιπόν, στην ιστοσελίδα της «Αυγής»: «Στη συγκρότηση πολιτικής ομάδας διαπραγμάτευσης προχωρεί η κυβέρνηση υπό την ευθύνη του υπουργού Γ. Βαρουφάκη, με τον συντονισμό της να ανατίθεται στον Ευκλ Τσακαλώτο. Αυτό αποφασίστηκε, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, στη χθεσινή σύσκεψη με αντικείμενο τον συντονισμό και την παρακολούθηση της πορείας της διαπραγμάτευσης, υπό την προεδρία του Αλέξη Τσίπρα».

Τι σημαίνει τούτο σε ελεύθερη μετάφραση;
Ότι, ανήμερα της επετείου από την μπούκα των ναζί στην αποσβολωμένη Αθήνα (27 Απριλίου 1941), οι Γερμανοί και οι ανά τας Ευρώπας κολαούζοι τους έκαναν τον πρώτο ανασχηματισμό τους στην κυβέρνηση Τσίπρα.
Επίσης, σημαίνει ότι οι «σύμμαχοί» μας δεν μπορούν να συγχωρήσουν στον Γιάννη, με το ένα «ν» ότι δεν έφαγε μαζί τους τα φιλέτα με τις καφετιές σάλτσες που σου χαλάνε το στομάχι και δεν μασούλησε τις σαλάτες με τα πεθαμένα πρασινωπά πραγματάκια.

Τα πεθαμένα πρασινωπά πραγματάκια και οι καφετιές οι σάλτσες του χαμού, όλως περιέργως, σερβίρονται σχεδόν σε όλα τα επίσημα δείπνα του πλανήτου. Μόνο οι σεφ γνωρίζουν τη σκοπιμότητα τούτης της αηδίας.
Εσείς ακόμα μπορείτε να χαρείτε γιατί επέλεξαν τον Τσακαλώτο. Αν μπείτε στη θέση των Ευρωπαίων, το ίδιο θα κάνατε. Ο άνθρωπος είναι, λένε, «ήπιων» τίνων. Δηλαδή δεν φωνάζει. Λογικό. Δεν επιθυμούν να του ανοίξουν πάγκο στη λαϊκή, ούτε να του οργανώσουν τραγουδιστική περιοδεία με ροκ συγκρότημα. Υπουργός Οικονομικών υποτίθεται ότι θα είναι (κατ’ ουσίαν τον προορίζουν για παραλήπτη e-mail και εφαρμοστή των αξιώσεών τους).

Ο Βαρουφάκης είχε φτιαχτεί με την ιδέα ότι σε ορισμένους ντιπ κατά ντιπ αδαείς φαίνεται σαν ροκ σταρ, αλλά ποιος νοιάζεται πλέον για τον Βαρουφάκη; Μόνο οι πρωινατζήδες, που βγάζουν όποιον να ‘ναι και λέει ότι να ‘ναι, αρκεί να φέρνει νούμερα. Φυσικά, το «ήπιων τόνων» του Τσακαλώτου πάει αλλού.

Εκεί όπου άπαντες υποπτεύονται: ότι λέει τα «για, γιαβόλ., ουί, σι, γες» πριν προλάβει ο πιστωτής να τελειώσει τη φράση του. Μακάρι να διαψευσθούν οι Κασσάνδρες, αλλά το θετικό ενδεχόμενο φαντάζει λιγουλάκι χλωμό…

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Τελικά ψηφίστηκε το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄ και την μετατροπή της φυλάκισης του Σάββα Ξηρού σε κατ΄ οίκον περιορισμό. Στην κριτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης είπε μεταξύ άλλων: “…και να υπενθυμίσουμε στα στελέχη της ΝΔ την υπόθεση του γνωστού κ. Καραβέλα της Siemens, ο οποίος δεν φορούσε βραχιολάκι και ακόμα καταζητείται”.

Έτσι, με αφορμή αυτή τη δήλωση Σακελλαρίδη και επειδή σε λίγες εβδομάδες ξεκινά η δίκη των 64 κατηγορουμένων για την υπόθεση του ΟΤΕ (προγραμματική συμφωνία 8002 ΟΤΕ-Siemens), θα θέλαμε να καταγράψουμε κάποια επιπρόσθετα στοιχεία, όπως κάνουμε ανελλιπώς τα τελευταία χρόνια, γνωρίζοντας βεβαίως πως θα μας αντιγράψουν χωρίς να αναφέρουν την πηγή και πως δεν θα μας καλέσουν σε κανένα μέσο για να τους διαφωτίσουμε περεταίρω!

Ο Χρήστος Καραβέλας, τα τελευταία χρόνια πριν τη “φυγάδευσή” του στο εξωτερικό σύχναζε σε κοσμικά στέκια του Φάρου Ψυχικού – στέκι πολλών επώνυμων πολιτικών και δημοσιογραφικών προσωπικοτήτων - ήταν ο άνθρωπος που χειριζόταν μαζί με τον Ηλία Γεωργίου (γενικός διευθυντής τηλεπικοινωνιών) το μεγαλύτερο μέρος των μυστικών κονδυλίων που έρχονταν στην Ελλάδα μέσω διαφόρων “καναλιών”. Εδώ, να τονιστεί πως η γερμανική εταιρεία μέχρι και το 1992 συμμετείχε σε διαγωνισμούς στους οποίους όλως τυχαίως οι συμμετέχοντες ήταν πάντα δυο (Siemens-Intracom). Οι δε νικητές ήταν πάντα οι ίδιοι δυο, αφού κατά τη λαϊκή ρήση “στους δύο τρίτος δεν χωρεί”.

Ο Χρήστος Καραβέλας υπήρξε Οικονομικός Διευθυντής πολλών τομέων που δραστηριοποιείτο τότε η Siemens, όπως του τομέα των τηλεπικοινωνιών, αλλά και του τομέα τηλεπικοινωνιών του στρατού! Θυμίζουμε, την περίοδο διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας, το ρόλο που έπαιξαν οι Γερμανοί και οι αντιπρόσωποί τους στην Ελλάδα. Άλλωστε, μόνο έτσι, μπορεί να εξηγηθεί ο ασύλληπτα μεγάλος πλουτισμός των Καραβέλα-Γεωργίου. Και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την προμήθεια του 8% ή του 8+2% επί της αξίας των έργων του ΟΤΕ την περίοδο εκείνη.

Ο Χρήστος Καραβέλας είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος και δεν του ήταν καθόλου δύσκολο με την μεγάλη θέση που είχε στην γερμανική πολυεθνική εταιρεία να προσεγγίζει υψηλά ιστάμενα πολιτικά πρόσωπα από το χώρο της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και με τα οποία είχε αναπτύξει ιδιαίτερες κοινωνικές σχέσεις. Όμως, ποτέ δεν έκρυψε την αδυναμία του προς τον Αντώνη Σαμαρά τον οποίο στήριξε ποικιλοτρόπως στη δημιουργία της ιδρύσεως της “Πολιτικής Άνοιξης”, του κόμματος ολετήρας της δεξιάς Παράταξης. Όπως επίσης, συνδεόταν με στενή φιλία με την Μαριέττα Γιαννάκου (Κουτσίκου) καθ΄ ότι ήταν και κουμπάροι!

Στη φωτογραφία που δημοσιεύουμε – χωρίς να είναι τυχαία η επιλογή που κάναμε από το πλούσιο φωτογραφικό μας αρχείο – είναι στα γραφεία του ΟΤΕ την εποχή εκείνη, έτοιμοι οι εμφανιζόμενοι να υπογράψουν σύμβαση και διακρίνονται εξ αριστερών:

Χρήστος Καραβέλας: Κατηγορούμενος.
Φυγόδικος, την εποχή που υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Κ.Καραμανλή ήταν η Ντόρα Μπακογιάννη. Ο γνωστός στους κύκλους της γερμανικής εταιρείας, “Mister Taxi” λόγω του γεγονότος της συνεχούς μετακίνησής του με πολυτελές Taxi που μίσθωνε η εταιρεία. Άξιο σημείωσης πως δεν είχε ποτέ προσωπική ασφάλεια σε εποχή που η 17 Νοέμβρη είχε στήσει πάρτι τρομοκρατίας στην Ελλάδα. Είναι ο άνθρωπος κλειδί και η “απουσία” του ανακουφίζει πάρα μα πάρα πολλούς. Τα ίχνη του είναι εξαφανισμένα λες και τον κατάπιε η γη, αντίθετα με τον άλλο φυγόδικο Μιχάλη Χριστοφοράκο που το σύμπαν γνωρίζει τα σουλάτσα του στο Μόναχο της Γερμανίας. Εδώ να σημειωθεί πως είναι λάθος να ταυτίζουμε τον Χριστοφοράκο με εκείνη την εποχή, γιατί αυτός παρέλαβε και διαχειρίσθηκε στην πορεία, αυτό που στρατηγικά δημιούργησαν οι Καραβέλας-Γεωργίου!

Jurgen Hinkmann: Δεν είναι κατηγορούμενος.
Και είναι απορίας άξιο πως δεν είναι ο τεχνικός διευθυντής του COM της Siemens AG (μητρική της ελληνικής) στους 64 κατηγορουμένους. Ενώ αντίθετα έχει συμπεριληφθεί ο διάδοχός του επί ηγεμονίας Χριστοφοράκου, Ludwig Jasper. O κ. Hinkmann, ήταν προϊστάμενος του Ηλία Γεωργίου. Μεγάλη του αδυναμία για τους γνωρίζοντες το αλκοόλ και το ωραίο φύλλο!! Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα τεκταινόμενα από το 1991-1997 (1993 έτος πτώσεως κυβερνήσεως Μητσοτάκη). Ο κατ΄ εξοχήν επιτετραμμένος της Siemens AG στις επαφές με κορυφαία στελέχη του ΟΤΕ αλλά και της Intracom.

Bernhardt Dombek: Δεν είναι κατηγορούμενος.
Τότε Γενικός Διευθυντής του Ομίλου στην Ελλάδα – προϊστάμενος των Καραβέλα-Γεωργίου – αλλά άχρωμος, άγευστος, άοσμος. Διέμενε επί της οδού Χελιδονούς στην Κηφισιά, σε έπαυλη με πισίνα ιδιοκτησίας της Siemens, την οποία στη συνέχεια επί ημερών Χριστοφοράκου η Siemens την πούλησε έναντι συμβολικού τιμήματος σε έναν εκ των κατηγορουμένων της δίκης των 64άρων, Αλέξανδρο Λέτσα, υιού πρώην Γενικού Διευθυντού της Siemens ΑΕ, μακαρίτη Φρίξου Λέτσα!! Ο κ. Λέτσας έχει δηλώσει προσωπικός φίλος του Χριστοφοράκου και φέρεται να είναι εκ των διακινητών του “μαύρου” χρήματος της Siemens.

Ηλίας Γεωργίου: Κατηγορούμενος.
Kαι εν τη “απουσία” των Χριστοφοράκου-Καραβέλα είναι εκείνος που άριστα γνωρίζει τα της βρώμικης περιόδου ΄93 που ανέτρεπε κυβερνήσεις στην Ελλάδα. Κυκλοφορεί ελεύθερος κυρίως μεταξύ του “διαβολικού τριγώνου” Αθηνών – Ναυπλίου – Σπετσών. Η έκπληξή μας είναι πως όταν δυο από τους τρεις που γνωρίζουν τα πάντα ευρισκόμενοι εκτός Ελλάδος, ο τρίτος γιατί δεν κυκλοφορεί με “βραχιολάκι”; Αλήθεια ποια ήταν η ευαισθησία Σαμαρά και Αθανασίου (ο γνωστός Μπάμπης, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Σαμαρά και ο έχων άριστες σχέσεις με την νυν διοίκηση της Siemens);

Δημήτρης Κόκκινος (πίσω από τον Dombek): Κατηγορούμενος.
Στέλεχος του ΟΤΕ. Υπήρξε ο διευθυντής Κέντρων του ΟΤΕ, μια θέση εξόχως νευραλγική και ευαίσθητη!

Ευάγγελος Σέκερης (πίσω από τον Γεωργίου): Δεν είναι κατηγορούμενος.
Ο άνθρωπος “κλειδί” που γνωρίζει άριστα την υπόθεση και δεν εμπλέκεται πουθενά. Το πρόσωπο για το οποίο πολλάκις έχουμε γράψει και έχουμε ζητήσει να κλητεύσει η Δικαιοσύνη. Το πρόσωπο που η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής το 2012 για το σκάνδαλο της Siemens, απεφάνθη πως είναι ο πλέον αξιόπιστος μάρτυρας που λέει την αλήθεια (δήλωση του μέλους της Επιτροπής και Βουλευτή του ΚΚΕ Θανάση Παφίλη). Το πρόσωπο που η επιφορτισμένη με την υπόθεση Εφέτης-Ανακρίτρια Μαρία Νικολακέα, αρνήθηκε πεισματικά να τον καλέσει ως μάρτυρα!!! Ο άνθρωπος που δεν θέλησε να είναι σε αμνηστία αλλά ούτε να είναι προστατευόμενος μάρτυρας!!! Ο άνθρωπος υπεύθυνος ακόμη και σήμερα της συμφωνίας 8002!!!

Επικεφαλής “Ελλήνων Πολιτεία”
Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Την προηγούμενη πενταετία ζήσαμε με το γνωστό τροπάρι αν «θα έρθει η δόση ή δεν θα έρθει η δόση». Πάνω στο έδαφος αυτού του τύπου τον… «δοσηλογισμό» εξελισσόταν η επιχείρηση κοινωνικής τρομοκράτησης. Τρομοκράτηση που κάθε φορά ξεκινούσε από το «τι θα πάθουμε αν δεν έρθει η δόση» και κάθε φορά κατέληγε στις νέες θυσίες που θα έπρεπε να υποβληθεί ξανά και ξανά ο ελληνικός λαός.

Οι θυσίες, όπως μας έλεγαν οι κυβερνώντες, ήταν «αναγκαίες» για να μην πάθει ο λαός όσα – τελικά – έπαθε! Και τα έπαθε όχι γιατί δεν ήρθαν, αλλά επειδή ακριβώς ήρθαν οι δόσεις των δανείων! Των δανείων που, όπως έχουν ομολογήσει οι πάντες, από τον Ολι Ρεν μέχρι τον Γιούνκερ και από τον Ρέγκλινγκ μέχρι τα μέλη του ΔΣ του ΔΝΤ, οι δανειστές και η «τρόικα» (νυν «θεσμοί») τα χορηγούν για να σώσουν τις δικές τους, τις γερμανικές, τις γαλλικές και κάθε εθνικότητας τράπεζες. Αυτό που απομένει, δε, για τον ελληνικό λαό από αυτά τα δάνεια, είναι να πληρώνει τόκους μέσα από τις περικοπές των μισθών, των συντάξεων και των δικαιωμάτων του.

Σήμερα η φιλολογία περί το επαπειλούμενο «χρηματοδοτικό κενό» επανέρχεται. Θα έρθει ή δεν θα έρθει η δόση των 7,2 δισ. ευρώ (που όμως η κυβέρνηση έλεγε ότι δεν τη θέλει…). Και αν δεν έρθει πως θα αποπληρώσουμε τις οφειλές σε ΔΝΤ και ΕΚΤ τις οποίες «πρέπει» να αποπληρώσουμε. Αλλά: Γιατί «πρέπει» να αποπληρώνει ο λαός οφειλές για δάνεια που πήγαν σε γαλλογερμανικές τράπεζες;...

Η νέα κυβέρνηση, που ήδη με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου βάζει χέρι στα διαθέσιμα των Ταμείων για να κάνει τις αποπληρωμές των προηγούμενων δανείων, υποστηρίζει ότι οι νέες δοσοληψίες δεν θα συνοδευτούν με νέα λιτότητα. Αλλά την ίδια ώρα όλες οι πληροφορίες μιλούν για έναν «έντιμο συμβιβασμό». Τι είδους «εντιμότητα», όμως, είναι αυτή που περιλαμβάνει από συνέχιση του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας (και πάλι στο όνομα της αποπληρωμής του χρέους) μέχρι «αναστολή» ακόμα και του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης»;…

Η νέα κυβέρνηση λέει ότι διαπραγματεύεται χωρίς να παρεκκλίνει από τις εκείνες τις έρμες «κόκκινες γραμμές» που εδώ και πέντε χρόνια μετατράπηκαν σε ανέκδοτο στο στόμα όποιων τις έπιαναν στο στόμα τους. Αλλά, αλήθεια: Μια διαπραγμάτευση που ξεκινάει από το ότι το 70% του Μνημονίου είναι καλό, συνιστά παρέκκλιση;

Ο κ. Τσίπρας στη συνάντησή του με την κυρία Μέρκελ μιλώντας για την κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής, δήλωσε ότι «άρα, το συμπέρασμα που πρέπει να βγει είναι ότι δεν πρέπει να γκρεμίσουμε ό,τι θετικό έγινε...» το προηγούμενο διάστημα. Αλήθεια, όμως: Κατά την προηγούμενη «μνημονιακή» περίοδο έγιναν και «θετικά»; Που μάλιστα «δεν πρέπει να (τα) γκρεμίσουμε»; Και ποια είναι αυτά τα «θετικά» για τα οποία μέχρι τις εκλογές δεν είχαμε ακούσει τίποτα από τον ΣΥΡΙΖΑ;
Στην ίδια συνάντηση ο κ. Τσίπρας αντί της «ανατροπής» της πολιτικής των τελευταίων 5 χρόνων, εκείνο που τούτη τη φορά έθεσε σαν στόχο ήταν «να αλλάξουμε - όπως είπε - το μείγμα πολιτικής». Αλλά η «γέφυρα» από την υπεσχημένη «ανατροπή πολιτικής» στην «αλλαγή του μείγματος πολιτικής», δεν συνιστά παρέκκλιση;
Ανεξαρτήτως της σύνθεσης της ομάδας διαπραγμάτευσης, της αναβάθμισης ή της υποβάθμισης του Βαρουφάκη (άλλο σήριαλ κι αυτό…) η πολιτική αντίληψη αυτής της διαπραγμάτευσης έχει διατυπωθεί από τον πρωθυπουργό. Ως Ελλάδα, δηλώνει ο κ.Τσίπρας, δεσμευόμαστε στους εταίρους ότι θα «ολοκληρώσουμε τη διαδικασία δημοσιονομικής προσαρμογής...». Αλλά αυτό ήταν το αίτημα του ελληνικού λαού στις εκλογές; Ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε την «ολοκλήρωση» της λεγόμενης δημοσιονομικής προσαρμογής που φτωχοποίησε και κατέστρεψε τον λαό ή τη ματαίωση και την ακύρωση αυτής της «προσαρμογής»;

Σε κάθε περίπτωση εκείνο που ήδη ξέρουμε είναι ότι στο έργο των δόσεων ισχύει το «τι είχες Γιάννη (με Στουρνάρα), τι είχα πάντα (με Βαρουφάκη)». Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι οι εκβιασμοί, οι απειλές, οι ύβρεις του Σόιμπλε, αλλά και η πολιτική γραμμή της εσωτερικής «πέμπτης φάλαγγας» - των ίδιων που από θέσης κυβερνητικές διακινούσαν από το 2010 το «Μνημόνιο ή τανκς» - εκδηλώνονται πάνω σε ένα έδαφος που ο κ.Τσίπρας το περιέγραφε προεκλογικά έτσι: «Η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ δεν αμφισβητείται»…

Αυτό το έδαφος, που ναρκοθετεί κάθε ελπίδα του ελληνικού λαού για βελτίωση της ζωής του, η νέα ελληνική κυβέρνηση το αποδέχτηκε περίτρανα και με την υπογραφή της στις 20 Φεβρουαρίου όταν δήλωσε πως «οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τηρήσουν τις δανειακές υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές, πλήρως και έγκαιρα».

Κατά τα λοιπά είναι ακριβές και χιλιοδιαπιστωμένο το καθημερινό φαινόμενο ότι ο κ.Σόιμπλε και οι «Σόιμπλε» γενικώς, είτε τους λένε Ντάισελμπλουμ, είτε Σουλτς, είτε Τόμσεν, είτε Ντράγκι, άλλος χωρίς προσχήματα και άλλοι με «κομψότητα» επιδεικνύουν μια ιταμή συμπεριφορά απέναντι στην Ελλάδα και στον λαό της. Απειλές, εκβιασμοί, υποδείξεις βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Όμως το θέμα δεν είναι να συνεχίζεται είτε η καταγραφή είτε η εγχώρια αποδοκιμασία αυτής της συμπεριφοράς.

Το θέμα πολύ περισσότερο δεν είναι τα παιχνίδια εξουσίας και πυγμής να εγείρουν είτε εθνικιστικού τύπου αντανακλαστικά στο εσωτερικό της χώρας, από τη μια, ούτε να επιφέρουν την παραίτηση του λαού από τα δίκαιά του αποδεχόμενος το «ρεαλισμό» της συνθηκολόγησης με την ισχυρή Γερμανία και τους υπολοίπους των Βρυξελλών – όπως επιθυμούν διάφοροι «κοσμοπολίτες» της υποταγής.

Το θέμα ήταν και είναι ένα: Η απαλλαγή του τόπου και του λαού από τέτοιου είδους εκβιασμούς. Αλλά για να συμβεί αυτό δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο ένας: Ο δρόμος που διαμορφώνει τις προϋποθέσεις (εντός και εκτός Ελλάδας) για απεγκλωβισμό της χώρας από εκείνα τα δεσμευτικά (και αποδεκτά από την κυβέρνηση) πλαίσια που διαμορφώνουν τις συνθήκες των εκβιασμών.

Τέτοιος είναι μόνο ο δρόμος της οργανωμένης, σχεδιασμένης και ανυποχώρητης σύγκρουσης με τα συμφέροντα του κεφαλαίου (ελληνικό, γερμανικό, γαλλικό και… κογκολέζικο), που δεν βαφτίζει «έντιμο συμβιβασμό» τα ψίχουλα ή τις κάθε φορά νέες θυσίες του λαού. Αλλά τέτοιο πράγμα μια κυβέρνηση που έχει ως στόχο όχι την ανατροπή αλλά την «αλλαγή του μείγματος» της ίδιας πολιτικής, ούτε το διαπραγματεύεται στο εξωτερικό, ούτε – φυσικά - το πραγματεύεται στο εσωτερικό.

Πηγή enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αλλαγή ηθοποιών σε ταινία που το σενάριο το ξέρουν μόνο οι δανειστές και οι αγορές

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Λες και είναι κινηματογραφική ταινία άνευ σεναρίου και όχι πραγματικότητα αντιμετωπίζει η ελληνική κυβέρνηση την σοβαρότητα της θέσης της χώρας. Παίρνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο από τον Γιάννη Βαρουφάκη και τον δίνει στον Ευκλείδη Τσακαλώτο. Μαζί με τον ρόλο αλλάζει και το σενάριο λες και ο κάθε ηθοποιός-υπουργός δεν έχει κοινή γραμμή διαπραγμάτευσης αλλά αυτοσχεδιάζει όπως του "κάτσει".

Χαμένοι στην διαπραγμάτευση

Η ανακοίνωση της κυβέρνησης για την αλλαγή ρόλου των διαπραγματευτών είναι τουλάχιστον για γέλια, διότι βάζει τον κ. Τσακαλώτο ως διαπραγματευτή του διαπραγματευτή Βαρουφάκη για τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές."Συγκροτείται πολιτική ομάδα διαπραγμάτευσης υπό την ευθύνη Βαρουφάκη, με το συντονισμό στον Τσακαλώτο». Η ευθύνη παραμένει στον κ. Βαρουφάκη, αλλά ο κύριος Τσακαλώτος πριν ακόμη πάρει τον "συντονισμό" στα χέρια του δήλωσε ότι ο συνάδελφός του έκανε λάθη στις μέχρι σήμερα διαπραγματεύσεις.

Η κυβέρνηση ρίχνει όλη την ευθύνη αποκλειστικά στον υπουργό Οικονομικών λες και διαπραγματευόταν για την προσωπική του περιουσία και όχι για για την χώρα. Ερώτημα είναι αν και ο κύριος Τσακαλώτος θα διαπραγματευτεί όπως θεωρεί αυτός σωστό και όχι όπως είναι η εντολή που θα έπρεπε να έχει πάρει από την κυβέρνηση που εκπροσωπεί.

Ο καλός, ο κακός κι ο δανειστής

Αν όμως επιβεβαιωθούν αυτά που δημοσιεύει η Bild για τα όσα θα αποδεχθεί ο "συντονιστής" κ. Τσακαλώτος, τότε θα αποδειχθεί ότι η ελληνική κυβέρνηση έβαλε τον κύριο Βαρουφάκη να παίξει τον ρόλο του κακού δίνοντας "ελπίδα και αξιοπρέπεια" στην κοινή γνώμη, ενώ στην ουσία είχε έτοιμο τον ρόλο του καλού Τσακαλώτου που αναγκαστικά θα κάνει πίσω για να σώσει τον "κακομοίρη" Έλληνα πετώντας για το "καλό του Έλληνα" την ελπίδα και την αξιοπρέπεια στον κάλαθο των αχρήστων.

Η Bild αναφέρεται στην λίστα της ελληνικής κυβέρνησης που περιμένει το Brussel Group από την ελληνική πλευρά ως τελευταία ευκαιρία συμφωνίας. Με την λίστα αυτή, που ο κύριος Τσακαλώτος θα διαπραγματευτεί (συντονίζοντας), θα κάνει οπισθοχώρηση έτσι ώστε η ελληνική κυβέρνηση να πάρει δανεικά μέχρι να έρθει η Νέα Συμφωνία για το μεγάλο πακέτο δανεικών τον Ιούλιο.

Σύμφωνα με την Bild ο κύριος Τσακαλώτος θα αποδεχθεί τα ακόλουθα μέτρα των δανειστών:
Ο κατώτατος μισθός δεν θα ανέβει στα 751 ευρώ, αλλά θα παραμείνει με πορεία καθόδου στα 580 ευρώ. Θα μειωθούν οι επικουρικές συντάξεις, αφού μέχρι στιγμής έχουν περικοπεί μόνο οι κύριες κατά 56% ενώ θα μπει τέλος στην πρόωρη συνταξιοδότηση εργαζομένων.
Σύμφωνα με την Bild (γραφείο τύπου της Μέρκελ) η απίστευτη απαίτηση των Ευρωπαίων οι Έλληνες να πληρώνουν φόρο πολυτελών διακοπών σε ελληνικά νησιά που θεωρούνται κοσμικά θα πάρει σάρκα και οστά.
Για την τελευταία απαίτηση των Ευρωπαίων θα είναι πολλοί οι Έλληνες που θα χαρούν για τον φόρο πολυτέλειας διακοπών, αλλά να μην ξεχνάμε ότι με τον όρο αυτόν η Ελλάδα αποκτά οικονομικά σύνορα για τους Έλληνες πολίτες μέσα στην ίδια τους την χώρα.
Επίσης, δεν είναι ακόμη γνωστό ποιο θα είναι το όριο πολυτέλειας "διακοπών" που απαιτούν οι εταίροι για να πάει κάποιος Έλληνας σε χαρακτηρισμένο "κοσμικό" ελληνικό νησί.
Άγνωστο επίσης είναι αν η λίστα με τα κοσμικά νησιά της Ελλάδας σιγά-σιγά θα αυξάνεται λόγω των "επενδύσεων ανάπτυξης" με αποτέλεσμα το Αιγαίο και το Ιόνιο να γίνουν "κοσμικά κράτη" που θα μπαίνεις αντί διαβατηρίου με την δήλωση φόρου εισοδήματος.

Ευκλείδειος ελπίδα

Σύμφωνα με το Reuters οι αγορές πήραν τα πάνω τους όταν άκουσαν ότι ο κ. Βαρουφάκης μπαίνει στην ναφθαλίνη και την σκυτάλη των διαπραγματεύσεων παίρνει καινούργια ομάδα. "Ράλι ανόδου στο Χρηματιστήριο ενώ οι αγορές ομολόγων έρχονται να επιβραβεύσουν την απόφαση Τσίπρα να απομονώσει τον υπουργό Οικονομικών από τις διαπραγματεύσεις".

Το ράλι από ό,τι φαίνεται για τις αγορές και το χρηματιστήριο θα είναι ανοδικό διότι οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ πόνταραν σε καλό άλογο με το όνομα "Γιάνη" που κράτησε τα επίπεδα κερδών εκεί που συνέφεραν τις "αγορές" για τρεις μήνες και εκτόξευσαν τα κέρδη τους βάζοντας το στο στάβλο την κατάλληλη στιγμή.

Τώρα ήρθε η ώρα τα κέρδη τους να ανέβουν τόσο μέσω των "αγορών" όσο και μέσω της σπινταρίσματος όπισθεν που θα κάνει το άλογο "Ευκλείδη" γράφοντας τη θεωρία των νέων κόκκινων γεωμετρικών ασαφειών.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι «ακροβασίες» και τα μηνύματα προς δανειστές - κέντρα εξουσίας και το εσωτερικό. Παράθυρο διατήρησης ΕΝΦΙΑ και φέτος αλλά και κόκκινες γραμμές. Θα έχουμε ιδιωτικοποιήσεις, εάν κλείσει συμφωνία. Η παραπλάνηση από την ΕΚΤ και η κάλυψη προς Βαρουφάκη.

Η συγκυρία επέβαλε στον Αλέξη Τσίπρα να δώσει την πρώτη τηλεοπτική μετεκλογική συνέντευξη στο Star την ημέρα που ανασχημάτισε την ομάδα διαπραγμάτευσης παρακάμπτοντας τον Γιάνη Βαρουφάκη και δημιουργώντας ερωτήματα στο εγχώριο ακροατήριο για το πού το πάει.

Ως εκ τούτου, ακροβάτησε ανάμεσα στα μηνύματα για συμβιβασμό σε σχέση με τις προεκλογικές εξαγγελίες και στη σκληρή γλώσσα προς ένα τμήμα των εταίρων που «παγίδεψαν και παραπλάνησαν» τη νέα κυβέρνηση για να παραδοθεί άνευ όρων. Ομολογώντας πάντως ότι και η κυβέρνηση έκανε λάθη, όπως το κλείσιμο της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου χωρίς να έχει εξασφαλισθεί η χρηματοδότηση.

Σε αυτήν την ακροβασία αποδίδεται και το ορθάνοικτο παράθυρο που άφησε για διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Αποκλείοντας τις πρόωρες εκλογές, πέταξε την μπάλα στην εξέδρα του "ναι ή όχι" χωρίς να διευκρινίσει ποιο ακριβώς θα είναι το δίλημμα που θα τεθεί.

Επομένως, το μήνυμα στους εταίρους είναι "μία κακή συμφωνία θα απορριφθεί από τον λαό, μην παίξετε με τη Δημοκρατία", ενώ οι Ελληνες πολίτες που, κατά τις δημοσκοπήσεις, ζητούν να κλείσει "ο έντιμος συμβιβασμός", θα κληθούν να τον "νομιμοποιήσουν" - και να τον επιβάλουν σε ένα τμήμα βουλευτών της συμπολίτευσης οι οποίοι φλερτάρουν με τη ρήξη.

Σε κάθε περίπτωση, εμφανίσθηκε αισιόδοξος ότι θα υπάρξει ενδιάμεση συμφωνία (και χρηματοδότηση) στις επόμενες δύο εβδομάδες, με τη φράση "πιστεύω ότι μέχρι τις 9 Μαΐου η ΕΚΤ θα κάνει αυτό που υποχρεούται να κάνει". Επίσης διευκρίνισε (όπως και όλα τα κυβερνητικά στελέχη τις τελευταίες ημέρες) πως εάν τεθεί δίλημμα ποιές υποχρεώσεις προηγούνται για την κυβέρνηση η προτεραιότητα είναι μισθοί και συντάξεις...

ΕΝΦΙΑ και φέτος

Τα μηνύματα περί συμβιβασμού εστάλησαν πιο καθαρά στην περίπτωση της κατάργησης του ΕΝΦΙΑ και της επαναφοράς του αφορολόγητου: και τις δύο δεσμεύσεις τις μετέθεσε για το 2016, εάν εντός του 2015 δεν πιάσουμε τους στόχους του πρωτογενούς πλειονάσματος (1,2%) και του ρυθμού ανάπτυξης (1,4%).

Αποσύνδεσε μάλιστα αυτήν την υπαναχώρηση από τις απαιτήσεις των δανειστών, λέγοντας ότι ότι "ΕΝΦΙΑ και αφορολόγητο έχουν να κάνουν με τις προτεραιότητες της οικονομίας".

Αλλά κρατάμε τις κόκκινες γραμμές

Γενικότερα, ο κ.Τσίπρας είπε ευθέως ότι θα υπάρξουν "καθυστερήσεις και αυξομειώσεις των προσδοκιών μας" σε σχέση με το προεκλογικό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ωστόσο δεσμεύθηκε ότι από τις "εκπτώσεις" θα μείνουν έξω οι κόκκινες γραμμές.

Είπε μάλιστα ότι η διαπραγμάτευση δεν κλείνει επειδή η κυβέρνηση αρνείται να δεχτεί ομαδικές απολύσεις, μείωση συντάξεων και αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά – για το τελευταίο μάλιστα εμφάνισε ως ισοδύναμο τον φόρο διανυκτέρευσης.

Ιδιωτικοποιήσεις εάν έχουμε συμφωνία

Μήνυμα... και δη ξεκάθαρο έστειλε (στους εταίρους) με την αναφορά του στις ιδιωτικοποιήσεις. "Λέμε ναι κι αυτό είναι μία από τις υποχωρήσεις μας", είπε, κι αφού αναφέρθηκε στις περιπτώσεις, κατέληξε στην εμφατική διευκρίνιση "όλα αυτά θα γίνουν ΑΝ υπάρξει συμφωνία" - με την προσθήκη ότι οι περιπτώσεις των αεροδρομίων (γερμανικού ενδιαφέροντος) και ΟΛΠ (κινεζικού) "χρήζουν επαναδιαπραγμάτευσης"...

Σκληρός με Ντράγκι – ήπιος με Μέρκελ

Γνωρίζοντας ότι τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία (και δη τα γερμανικά) θα περάσουν... από κόσκινο τη συνέντευξη, ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε πολύ προσεκτικές εκφράσεις για την άλλη πλευρά της διαπραγμάτευσης, διαχωρίζοντας το τεχνοκρατικό τμήμα από το πολιτικό.

* Χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα για την ΕΚΤ και τον επικεφαλής της Μάριο Ντράγκι, λέγοντας ότι αφενός, "πάνω" στη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου μείωσε τα όρια έκδοσης εντόκων γραμματίων των ελληνικών τραπεζών και, αφετέρου, δεν τήρησε την προφορική δέσμευση ότι θα προχωρούσε στη συνέχεια σε αύξηση. "Ηταν λάθος μας που δεχτήκαμε προφορική και όχι γραπτή δέσμευση", είπε.

* Μίλησε για "πολιτικές δυνάμεις και κέντρα εξουσίας" στους κόλπους των εταίρων που κινήθηκαν, αυτό το τρίμηνο, με σκοπό να πνίξουν την κυβέρνηση με την ταμειακή ασφυξία ώστε να παραδοθεί. Ανέφερε μάλιστα ως αρωγούς τους και εσωτερικές πολιτικές δυνάμεις - την ... τρόικα εσωτερικού, όπως την αποκάλεσε.

* Την ίδια στιγμή, διαχώρισε από αυτές τις δυνάμεις "τους πολιτικούς προϊσταμένους των διαπραγματευτών" αναφερόμενος ονομαστικά στην Αγκελα Μέρκελ (έχει διαφανεί η πρόθεσή της για λύση) και στον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ (παραδέχθηκε την ανθρωπιστική κρίση στη χώρα με το 'πακέτο' που διέθεσε για την αντιμετώπισή της).

Κάλυψη στον Βαρουφάκη

Όπως αναμενόταν, ο πρωθυπουργός στήριξε τον Γιάνη Βαρουφάκη - είπε μάλιστα ότι η απόφαση για τη νέα ομάδα διαπραγμάτευσης που ανακοινώθηκε χθες, είχε ληφθεί αρκετές ημέρες πριν από την επίθεση που δέχθηκε ο υπουργός στο Eurogroup της Ρίγας.

Χαρακτήρισε τον ΥΠΟΙΚ "πλεονέκτημα για τη χώρα, που δεν κάνει πίσω εύκολα και επιμένει στις απόψεις του", κάλυψε τη στάση του αυτό το τρίμηνο (η διαπραγμάτευση είναι ευθύνη συνολικά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού) και ερμήνευσε τις φραστικές επιθέσεις στη Ρίγα ως "μέρος του διαπραγματευτικού παιχνιδιού διότι ήθελαν να έχουν απέναντί τους έναν... forget it Giannis (σ.σ. εννοούσε τον Γ.Στουρνάρα) και όχι έναν Βαρουφάκη".

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Σε καινούργια πρόκληση μέσα στον ναό της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης ετοιμάζονται να προχωρήσουν οι Τούρκοι, επί τη ευκαιρία του μουσουλμανικού μήνα του Ραμαζανίου και της γιορτής του Kadir Geçesi που είναι στις 13 Ιουλίου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής ισλαμικής εφημερίδας Yeni Şafak, (28/4), που πρόσκειται στον Ερντογάν, σε εκδήλωση που έγινε αυτές τα μέρες στην πόλη της Προύσας όπου μίλησε ο ισλαμιστής ιστορικός και συγγραφέας Yavuz Bahadıroğlu, ανακοινώθηκε ότι φέτος κατά την διάρκεια του Ραμαζανίου που αρχίζει στις 18 Ιουνίου και τελειώνει στις 16 Ιουλίου, η μεγάλη μουσουλμανική εορτή του Kasdir Geçesi θα εορταστεί με μουσουλμανική τελετή μέσα στην Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης για πρώτη φορά από το 1934, όταν ο ναός ανακηρύχτηκε μουσείο.
Ο Τούρκος συγγραφέας στον λόγο του αναφέρθηκε στο μεγάλο όνειρο των Οθωμανών να τελούν μουσουλμανική λατρεία στην Αγία Σοφία και όπως τόνισε αυτό τον όνειρο θα ξαναγίνει πραγματικότητα μετά από ένα σύντομο διάλειμμα που η Αγία Σοφία λειτούργησε σαν μουσείο.

Όπως φαίνεται κάποιοι κύκλοι στην Τουρκία έχουν βάλει στον στόχο τους με κάθε μέσο να ξαναγινεί η Αγία Σοφία τζαμί. Κάποια φαινόμενα που έχουν παρατηρηθεί τον τελευταίο καιρό μέσα στον χώρο της Αγίας Σοφίας, όπως η εμφάνιση σταυρών, η απροσδόκητη εμφάνιση του Αγγέλου στον τρούλο το καλοκαίρι του 2008, έχουν θορυβήσει τους ισλαμιστές και για τον λόγο αυτό έχουν αρχίσει μια εντατική εκστρατεία μετατροπής του ναού σε τζαμί.

Απομένει να δούμε αν αυτή η μεγάλη τουρκική πρόκληση γίνει πραγματικότητα και ποιες θα είναι οι αντιδράσεις από την διεθνή κοινότητα, διότι πρόκειται πραγματικά για μια άκρως προκλητική απειλή για το ιστορικό αυτό κτίσμα σύμβολο της χριστιανοσύνης.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Στον πληθυντικό καμάρι μας!
Να πληθαίνουν τα έχει σου. Οι μετοχές σου στην ΑΣΤΙΚΗ ΟΔΟ, στον ΜΟΡΦΕΑ, στην ΓΚΕΚ, στην ΣΤΕΡΝΑ, στον ΤΡΑΚΤΟΡΑ, και σ' όλες τις εταιρείες του ομίλου Τόμπολα!

Εύγε Νίκο μας!
Άξιος ο μισθός σου.
Τί μισθός σου; Οι μισθοί σου!
Και τί θα πεί μία Πόρσε στο σαλόνι σου; Τρείς Ρολς-Ρόϊς, κι ένα κότερο να σου βάλουμε εμείς!
Και τέσσερα ασανσέρ! Ν' ανεβάζεις το ένα να κατεβάζεις το άλλο, να γουστάρεις!
Και το διαστημικό λεωφορείο παρκαρισμένο απ' έξω, να πηγαίνεις τσάρκα στην στρατόσφαιρα, να βλέπεις πού έχει φτάσει η μ@@@κία του κοσμάκη που περιμένει να ενημερωθεί από σένα τον έγκυρο!

Μπράβο δημοσιογραφάρα μας!
Βρε πού ήσουν εσύ; Τί αστέρι έκρυβες; Τί ταλέντο, τί πυγμή;
Πού τάμαθες εσύ βρε παλιόπαιδο αυτά τα κόλπα;
Να κάνεις ερώτηση στον άλλο και να δημιουργείς εντυπώσεις και μόλις προλάβει αυτός να αρθρώσει δύο (2!) λέξεις να τον διακόπτεις, να μιλάς συγχρόνως ''από πάνω'' του, να του κάνεις άλλη ερώτηση, σε άλλο θέμα, δημιουργώντας καινούργιες εντυπώσεις που θα μείνουν κι αυτές αναπάντητες, αφού θα τον ξαναδιακόψεις, γουρλώνοντας συγχρόνως σοβαροφανώς τα μάτια και προβάλλοντας τον εσχάτως αποκτηθέντα γκρίζο ασβό της κεφαλής σου (δείγμα άραγε ωριμότητας και σοφίας;

Έτσι σε συμβούλευσαν οι image makers;)

Κι όλα αυτά στον πρωθυπουργό!
Φαντάσου και νά 'χες απέναντί σου καναν δευτερο-τριτοκλασσάτο της πλάκας!
Θα τον κατάπινες αμάσητο!

Και πάλι εύγε, αγορίνα μας!
Έτσι. Για να βλέπουν μερικοί με ποιούς πάνε να τα βάλλουν, και ζητούν να πληρώσετε φόρους και αηδίες!
Άκου να πληρώσετε εσείς και τα κανάλια!
Εσείς ασκείτε λειτούργημα, εσείς δημιουργείτε τέχνη! Πληρώνουν βρε οι καλλιτέχνες;
Εσάς πρέπει να σας πληρώνουν για να μας καθοδηγείτε! Να μας ανοίγετε τα μάτια!

Το τί καλό μας έκανες Νίκο μας, δεν περιγράφεται!
Θυμηθήκαμε και πάλι ποιοί ακριβώς μας κυβερνούσαν ως τώρα...
Και ποιοί θέλουν πάση θυσία, με κάθε κόστος του λαού και της χώρας να συνεχίσουν να μας κυβερνούν!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Από την αρχή της οικονομικής καταιγίδας που πλήττει τη χώρα το θέμα της πώλησης νησιών έχει πολλές φορές γραφτεί σε εφημερίδες του εξωτερικού αλλά και στον ελληνικό Τύπο. Φάνηκε απίστευτο στην αρχή, αλλά γρήγορα καταλάβαμε ότι τα πράγματα είναι σοβαρά. Πωλήσεις νησιών έγιναν. Κι επειδή όλοι λογικά έχουμε στραμμένο το ενδιαφέρον μας στο Αιγαίο “ξεχνάμε” ότι νησιά έχουμε και στο Ιόνιο. Κι εκεί φαίνεται ότι έχουν γίνει πολλά.

Σύμφωνα με πληροφορίες σκάνδαλο αναμένεται να ξεσπάσει με τις αγοραπωλησίες ιδιωτικών νήσων σε συμπλέγματα των Επτανήσων, που έχουν αλλάξει χέρια –πολλές φορές μεταξύ εταιριών του ίδιου ομίλου- για τις οποίες αγοραπωλησίες, προϋπόθεση είναι η άδεια του ΥΕΘΑ μετά από έλεγχο και εισήγηση του ΓΕΕΘΑ.

Επί παραδείγματι και εντελώς ενδεικτικά, η τοπική κοινωνία, της Ζακύνθου έχει φρίξει με μια αγοραπωλησία που αφορά την νήσο του Αγίου Ιωάννη, για την οποία σχετικά έγγραφα δεν αποδεικνύουν ότι αυτή ανήκει σε ιδιώτη και συνεπώς ΔΕΝ είναι ιδιωτική και παρά ταύτα, αυτή φέρεται να έχει πωληθεί ως ιδιωτική από τον Ιούλιο του 2014.

Σε κάθε περίπτωση, οι κάτοικοι και η τοπική Εκκλησία που έχει προσφύγει στην Δικαιοσύνη από τον Νοέμβριο 2014 για ύποπτες δικαιοπραξίες έχουν αναστατωθεί με εταιρίες αμφιβόλου προελεύσεως οι οποίες, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είναι η πρώτη φορά που έχουν απασχολήσει τον Τύπο αλλά και άλλες Κρατικές Αρχές, λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη ότι η αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία Ζακύνθου φέρεται να ΜΗΝ έχει χορηγήσει το νόμιμο πιστοποιητικό που απαιτεί ο Νόμος (αρ.28 Ν.1892/1990) για τέτοιες αγορές.

Εδώ όμως εγείρονται ερωτήματα που αφορούν το ΓΕΕΘΑ και το σχετικό τμήμα τον τελευταίο χρόνο.

Πως και από ποιον έγινε η έρευνα, η στοιχειοθέτηση και η εισήγηση η οποία οδήγησε την ηγεσία σε υπογραφές για παραχώρηση αδείας για την δικαιοπραξία του Αγίου Ιωάννη Ζακύνθου, ενώ υπάρχουν φόβοι και για άλλες;
Ποια ήταν η επιχειρηματολογία της εισηγήσεως και γιατί αυτή άλλαξε τον τελευταίο χρόνο;

Αναμένονται τα αποτελέσματα της διοικητικής έρευνας που είναι επιβεβλημένη να αρχίσει αν δεν έχει ήδη αρχίσει, αφού πληροφορούμαστε ότι για το παραπάνω γεγονός είναι ενήμερες και άλλες Κρατικές Υπηρεσίες εκτός ΓΕΕΘΑ.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Βρέφος που κάνει πείσματα» ο Τσίπρας, «μπάσταρδο» η Ελλάδα για την Ευρωζώνη, «καραγκιοζιλίκια» η διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ευρωπαϊκή εφημερίδα -εκτός από τις γερμανικές- που να αντιμετωπίζει με περισσότερο μίσος την Ελλάδα από τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου σίγουρα δεν υπάρχει αυτή την εποχή. Και ένα και δύο και καμιά φορά και τρία άρθρα μέσα σε μία και μόνη ημέρα χύνουν χολή κατά της πατρίδας μας.

Υπάρχουν άρθρα σοβαρά που επιχειρούν να προσδώσουν κύρος στην πιο σκληρή ανθελληνική πολιτική της Γερμανίας, γραμμένα από τους κορυφαίους αρθρογράφους της αγγλικής εφημερίδας. «Μια ελληνική χρεοκοπία είναι αναγκαία, αλλά το Grexit δεν είναι», ήταν για παράδειγμα ο τίτλος μιας ανάλυσης των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Να οδηγηθεί δηλαδή σε χρεοκοπία η Ελλάδα, αλλά να παραμείνει παρά τη χρεοκοπία της μέσα στο ευρώ, ώστε οι Γερμανοί να εξακολουθήσουν να μπορούν όποια στιγμή θελήσουν να στραγγαλίζουν την ελληνική οικονομία!

Υπάρχουν άρθρα που αναμειγνύουν σοβαρές παραδοχές των δεινών που έχει υποστεί αυτή τη μαύρη πενταετία ο ελληνικός λαός με ερεβώδεις λύσεις. Ενα τέτοιο άρθρο είχε τίτλο «Η μυθολογία που μπλοκάρει την πρόοδο στην Ελλάδα». Στο άρθρο αυτό ομολογείται ότι ανάμεσα στο πρώτο τρίμηνο του 2008 και το τελευταίο του 2013, η πραγματική κατανάλωση μειώθηκε στην ελληνική οικονομία κατά 35% και το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 27%, ενώ η ανεργία κορυφώθηκε στο 28%.
Πού καταλήγει όμως αυτό το σωστό σε πολλά σημεία του άρθρο; Αν δεν επιτευχθεί μια καλή συμφωνία, «η λιγότερο κακή έκβαση θα μπορούσε να ήταν η αποδοχή της πραγματικότητας της χρεοκοπίας και το να αφήσουν την Ελλάδα να αποφασίσει τι θα κάνει. Σίγουρα αυτή θα ήταν μια κακή έκβαση. Ποιος έχει τώρα όμως εμπιστοσύνη ότι θα υπάρξει καλύτερη;».

Πέρα από αυτές τις δύο κατηγορίες άρθρων, υπάρχουν και άρθρα βαθύτατα προσβλητικά για τη χώρα μας. Χυδαία, κατ' ουσίαν που στόχο έχουν να αυξήσουν την ήδη καλπάζουσα περιφρόνηση των Ευρωπαίων πολιτών προς την πατρίδα μας και προς τους Ελληνες.

Την περασμένη Δευτέρα οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» δημοσίευσαν ένα τέτοιο άρθρο. Η απαξίωσή μας ως έθνους άρχιζε από τον τίτλο του: «Πώς να χειριστούμε ένα προβληματικό παιδί όπως η Ελλάδα (!)». Ο υπότιτλος συμπλήρωνε τον χλευασμό: «Πολλοί λένε ότι οι ελληνικές Αρχές συμπεριφέρονται σαν βρέφος που άρχισε μόλις να περπατάει και κάνει πείσματα»! Εννοείται ότι το άρθρο είναι γραμμένο στο ίδιο πνεύμα.
Αποκαλυπτικά των στόχων του αρθρογράφου είναι δύο-τρία αποσπάσματα: «Αυτοί οι (σ.σ. Ευρωπαίοι) αξιωματούχοι αρχίζουν μια καμπάνια για να πετάξουν με τις κλωτσιές τη χώρα έξω (σ.σ. από την Ευρωζώνη). Εχουν παραιτηθεί και θέλουν να δώσουν το παλιόπαιδο (σ.σ. την Ελλάδα) για υιοθεσία. Η οικογένεια θα γίνει ισχυρότερη χωρίς αυτό το μπάσταρδο, λένε», γράφει ο Αγγλος αρθρογράφος. «Μπάσταρδο» λοιπόν η Ελλάδα! Ο αρθρογράφος όμως δεν πιάνεται με τίποτα: «Είτε βάσει σχεδίου είτε τυχαία, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, της οποίας ηγείται ο Αλέξης Τσίπρας, έχει πετύχει μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αρμονία από μια συλλογή ηπειρωτικών χορωδιών που τραγουδούν την "Ωδή στη χαρά".

Οι πάντες είναι βαθιά οργισμένοι με τα καραγκιοζιλίκια της Ελλάδας». Ωστε «καραγκιοζιλίκια» η στάση της Ελλάδας! Ο Αγγλος συνεχίζει ακάθεκτος: «Κανένας δεν καταλαβαίνει τη συμπεριφορά της Ελλάδας, με το σνομπάρισμα που δείχνει στις συνομιλίες αφότου συμφωνήθηκε το περίγραμμα μιας συμφωνίας τον Φεβρουάριο. Αποκαλούν τη συμπεριφορά αυτή παιδιαρίσματα. Πολλοί λένε κατ' ιδίαν ότι οι ελληνικές Αρχές συμπεριφέρονται σαν βρέφος που μόλις περπάτησε και κάνει πείσματα. Είναι απαράδεκτο, λένε». Το άρθρο αυτό, πέρα από τη δίκαιη αγανάκτηση που προκαλεί είναι ταυτόχρονα πολύ διδακτικό, για το πώς μας βλέπει ένα τμήμα τουλάχιστον των εχθρών της Ελλάδας. «Βρέφος που μόλις περπάτησε και κάνει πείσματα» λοιπόν ο Αλέξης Τσίπρας! «Καραγκιοζιλίκια» η διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ! «Μπάσταρδο» η Ελλάδα για την Ευρωζώνη!

Με αυτούς τους τύπους θα πρέπει να φτάσει σε συμφωνία μέχρι τα τέλη Ιουνίου ο πρωθυπουργός. Εννοείται ότι αυτοί οι τύποι το μόνο πλαίσιο διαπραγμάτευσης που αναγνωρίζουν είναι οι... όροι που οι ίδιοι επιβάλλουν στους υπηκόους τους. Τίποτα λιγότερο. Νέο Μνημόνιο θέλουν να επιβάλουν στον ελληνικό λαό. Νέες μειώσεις συντάξεων, νέες μειώσεις μισθών, νέες περικοπές στις κοινωνικές παροχές. Ακόμη μεγαλύτερη φτώχεια, ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή των μεσαίων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας, άρα ακόμη μεγαλύτερη ανεργία, αφού οι μικρομαγαζάτορες και οι μικροεπιχειρηματίες είναι εκείνα από τα μεσαία στρώματα που θα πληγούν με τη μεγαλύτερη βιαιότητα.
Θα βάλει άραγε ο Τσίπρας την υπογραφή του σε αυτές τις εξελίξεις; 
Οψόμεθα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Οι ώρες που περνάμε είναι κάτι περισσότερο από κρίσιμες. Όμως, όπως πάντα από τα χρόνια της επανάστασης του 1821, για να μην πει κανείς ήδη από την αρχαιότητα, ένα καταστρεπτικό γνώρισμα βρισκόταν τέτοιες ώρες πάντοτε ανάμεσα σε εκείνα της ελληνικής ιστορίας: η κατάρα του διχασμού. Δυστυχώς, αυτή η αιώνια κατάρα της Ελλάδας, που όλοι γνωρίζουμε, αναγνωρίζουμε και καταδικάζουμε, χτυπά και σήμερα ξανά την πόρτα μας στην πιο κρίσιμη στιγμή.

Καλώς ή κακώς, είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί, έχουν περάσει μόλις τρεις μήνες από την ώρα που ο ελληνικός λαός έδωσε αυτή την πολιτική εντολή που έδωσε και η οποία οδήγησε στο σχηματισμό της κυβέρνησης που σήμερα ασκεί την εξουσία.

Την ασκεί τέλεια; Όχι – άλλωστε ουδεμία κυβέρνηση, ουδέποτε την άσκησε.

Υπάρχουν μεμπτά; Ουκ ολίγα. Γίνονται σφάλματα; Επίσης μπορεί να μετρήσει κανείς αρκετά, ορισμένα εκ των οποίων, μάλιστα, είναι σοβαρά.

Όμως, όλα αυτά δεν πρέπει να επηρεάζουν ένα θεμελιώδες, καθοριστικής σημασίας γεγονός: ότι η Ελλάδα σήμερα, όπως εκφράζεται από το σχήμα το οποίο ο ελληνικός λαός όρισε, παλεύει με θεούς και δαίμονες για το μέλλον της. Και αυτό σημαίνει ότι, ειδικά αυτή την ώρα, δεν έχει την πολυτέλεια να δίνει καμία άλλη μάχη, ιδίως εσωτερική.

Περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή, η χώρα δεν μπορεί και δεν πρέπει να σπαταλιέται σε εσωτερικές έριδες. Εκείνο που οφείλει να πράξει είναι να επικεντρωθεί στην εθνική μάχη.

Τόσο οι εικόνες των τελευταίων ημερών στη Βουλή, όσο και οι θέσεις σε μια σειρά από ζητήματα της διαπραγμάτευσης όπως αυτά αναπτύσσονται από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης παραβλέπουν αυτή τη θεμελιώδη ανάγκη σε αυτή την πολύ κρίσιμη ώρα.

Αν υπάρχει όμως ένα πολιτικό καθήκον που θα έπρεπε να βάλουν μπροστά σήμερα όλες οι πολιτικές δυνάμεις, αυτό θα ήταν το ακριβώς αντίθετο: θα έπρεπε να στηρίξουν τη μεγάλη μάχη κι όχι να επιχαίρουν για λάθη, ούτε να ευαγγελίζονται καταστροφές, καθώς δεν πρέπει να λησμονούν το γεγονός ότι η λαική εντολή είναι εξαιρετικά πρόσφατη.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση οφείλει να τους καλέσει με τον πιο πειστικό τρόπο στην εθνική προσπάθεια που αφορά εξίσου όλους τους Ελληνες. Να επιχειρήσει πραγματικά να τους εντάξει σε αυτήν και να ενισχύσει άμεσα το μέτωπο προς τα έξω.

Εγιναν πολλά στην Ελλάδα πριν την κρίση, κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, τα οποία βαραίνουν ακόμα τις πλάτες της χώρας. Εγιναν πολλά και στα χρόνια της κρίσης.

Όμως τώρα έχει έρθει η ώρα όλα αυτά να πέσουν πραγματικά στη λήθη. Γιατί τώρα, ακριβώς τις ιστορικές αυτές ημέρες που διανύουμε, ο αγώνας είναι πολύ μεγάλος και δεν είναι ούτε κομματικός, ούτε παραταξιακός. Είναι υπέρτατος και είναι εθνικός αγώνας όλων. Τίποτε άλλο.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Εγώ είμαι το κράτος και κάνω ότι θέλω» φέρεται να έλεγε ο υψηλόβαθμος αξιωματούχος της ΕΥΠ

Γράφει ο Βασίλης Λαμπρόπουλος

«Εγώ είμαι το κράτος, κάνω ό,τι θέλω, εγώ είμαι ο αρχηγός και θα σας συντρίψω αν δεν με ενοχλείτε». Αυτό φέρεται να ανέφερε - σύμφωνα με σειρά εγγράφων - ο υψηλόβαθμος αξιωματούχος της ΕΥΠ που ήταν ένας από τους «άξονες» κάλυψης των δουλεμπορικών κυκλωμάτων από τις μυστικές υπηρεσίες και την ΕΛ.ΑΣ., υπόθεση την οποία αποκάλυψε «Το Βήμα της Κυριακής».

Το κύκλωμα αυτό που είχε τεράστια έσοδα φαίνεται να είχε επαφές με ανώτατα στελέχη της λεωφόρου Κατεχάκη που φρόντιζαν - με το αζημίωτο - ώστε να μένει ανεξέλεγκτο επί σειρά ετών.

Η αποκάλυψη του «Βήματος» προκάλεσε αναστάτωση στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και επιχειρείται να διαπιστωθεί ποιες είναι οι διαστάσεις των σχέσεων δουλεμπόρων και κρατικών στελεχών, ποιοι συμμετείχαν σε αυτή την παράνομη συνεννόηση επί σειρά ετών και πώς επιχειρήθηκε «συγκάλυψη» στο παρελθόν ώστε να υπάρχει ατιμωρησία.

Δεν τους περνούσαν από έλεγχο διαβατηρίων

Νέα έγγραφα που παρουσιάζει «Το Βήμα» αποκαλύπτουν τις σχέσεις δουλεμπόρων, στελεχών της ΕΛ.ΑΣ. και της ΕΥΠ με θύματα δεκάδες χιλιάδες άτυχους λαθρομετανάστες που υποτίθεται ότι εξυπηρετούσαν. Οπως αναφέρεται σε έγγραφα άλλων κρατικών αξιωματούχων που προσπαθούσαν να περιορίσουν τη δράση του κυκλώματος, «σε περίπτωση που τα άτομα αυτά (δηλαδή, λαθρομετανάστες που "εξυπηρετήθηκαν") δεν έχουν χρήματα, τότε τα βάζουν να κάνουν διακίνηση για λογαριασμό τους για να ξεχρεώσουν ή να συνεχίσουν να έχουν στις παράνομες δραστηριότητες τους "μπροστινούς" αφού αυτοί είναι η αιτία που είναι ελεύθεροι. Πολλές φορές ο "Νικήτας" για τη διακίνηση των πλαστών ή το Αδειών από το Αλλοδαπών το έκανε μέσω του προσωπικού που υπηρετούσε στο τμήμα του στη Γ' Διεύθυνση Αντικατασκοπίας της ΕΥΠ όπου έδινε στο προσωπικό πακέτα και τους έστελνε στον Μπασ. (τούρκος οργανωτής του δουλεμπορίου) και με τη σειρά του εκείνος έδινε άλλους και τους έδινε στον "Νικήτα"».

Σε ένα άλλο σημείο του εγγράφου μνημονεύεται η δράση των τούρκων δουλεμπόρων που υποβοηθούνται από τα στελέχη ΕΛ.ΑΣ. και ΕΥΠ: «Αρχίζουν να έχουν έντονη δραστηριότητα με σκάφη και φορτηγά προς την Ευρώπη και προωθούν μετανάστες. Οι μεταφορές γίνονται εκτός με σκάφη και φορτηγά αλλά και από το αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος" και το αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης συνήθως πρωινές ώρες μεταξύ 07.00 και 11.00 και η κάθε μεταφορά δεν ξεπερνά τα οκτώ ως τα 15 άτομα τη φορά. Τα άτομα τα οποία έχουν συμφωνήσει με τις Αρχές (ΕΛ.ΑΣ. και Ασφάλεια Αεροδρομίου) προκειμένου να περνούν παράνομα τα άτομα είναι οι Αμπου Αμπ. και ο Ιμπραήμ Μ. (άτομα που είχαν συνεχείς συναντήσεις με τον "Νικήτα"). Τα άτομα τα οποία διακινούνται από το αεροδρόμιο "Ελ. Βενιζέλος" έχουν αραβικά διαβατήρια, π.χ. Ιορδανίας, Λιβάνου, Συρίας, Ιράκ κ.τ.λ., ενώ εκείνα που διακινούνται από το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης έχουν ελληνικές ταυτότητες (πλαστές ή παραποιημένες). Οι διακινούμενοι αλλοδαποί οδηγούνται από το προσωπικό των αεροδρομίων απευθείας στο αεροπλάνο χωρίς να περάσουν από τον έλεγχο διαβατηρίων».

Πλοκάμια ως την Ισπανία και την Αμερική

Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, ένα τμήμα του κυκλώματος αυτού έχει έδρα στην Ισπανία όπου στέλνουν από την Ελλάδα παράνομους μετανάστες και προωθούνται στο Μεξικό, στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Επιπλέον το ίδιο κεντρικό δουλεμπορικό κύκλωμα είχε συνδεθεί με πολύνεκρο ναυάγιο δουλεμπορικού σκάφους τον Σεπτέμβριο του 2012 στην περιοχή της Σμύρνης.

Εντυπωσιάζει ότι το ίδιο σύστημα υποστήριξης των δουλεμπόρων είχε κατορθώσει -όπως σημειώνεται στο έγγραφο- ώστε να μην προφυλακισθεί δουλέμπορος που είχε συλληφθεί το 2010 να πυροβολεί αστυνομικούς. Αρχικά ένα φορτηγό με τους λαθρομετανάστες εντοπίστηκε στην Κορινθία και ξεκίνησε η παρακολούθησή του. Ωστόσο κάποια στιγμή ο οδηγός του αντιλήφθηκε τις κινήσεις των αστυνομικών, ακινητοποίησε το όχημα και το εγκατέλειψε.
Αστυνομικοί επιβιβάστηκαν στο φορτηγό με τους παράτυπους μετανάστες προκειμένου να το οδηγήσουν στις εγκαταστάσεις του Τμήματος Αλλοδαπών.

Ομως χιλιόμετρα πιο μακριά είχαν στήσει ενέδρα δύο άτομα που ανήκαν στο κύκλωμα διακίνησης. Οι δύο δράστες ακινητοποίησαν το φορτηγό και πυροβόλησαν για εκφοβισμό αναγκάζοντας τους αστυνομικούς να το εγκαταλείψουν μαζί με τον οπλισμό τους. Ξεκίνησε επιχείρηση για τη σύλληψη των δραστών και λίγη ώρα αργότερα συνελήφθη στο ύψος του Ασπροπύργου ο δράστης που διέφυγε με το ΙΧ αφού πρώτα ακινητοποιήθηκε το όχημά του. Το πρόσωπο που ενεπλάκη στο εν λόγω περιστατικό καταγράφεται ότι έχει καθοριστικό ρόλο στο κύκλωμα «δουλεμπόρων - αξιωματούχων» οι οποίοι αφού κατόρθωσαν να μην προφυλακισθεί γιόρτασαν μαζί την επιτυχία τους!

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου