Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Φεβ 2012


Με τα κόμματα να «αποκεφαλίζουν» τους βουλευτές επειδή ψηφίζουν κατά συνείδηση, με τους βουλευτές να μεταλλάσσουν τα ιδεολογικά τους πιστεύω και να μετατρέπονται σε «είδος προς μεταγραφή», με τα κόμματα να αγνοούν την λαϊκή βούληση και να λειτουργούν αυτάρεσκα και πέρα από τα όσα το Σύνταγμα της χώρας επιτάσσει, διαμορφώνεται η σημερινή πολιτική σκηνή, το σημερινό Κοινοβούλιο της Ντροπής, το οποίο οι πολιτικοί αρχηγοί των κομμάτων ισχυρίζονται πως θα οδηγήσει την χώρα προς την ανάκαμψή της!!!

Δεν είναι ειρωνεία ο χαρακτηρισμός «τσίρκο», για την σημερινή εικόνα του Κοινοβουλίου, αφού οι πράξεις των πολιτικών καμία σχέση δεν έχουν με την χώρα, παρά μόνο με την εξασφάλιση των ιδίων σε θέσεις με πολλά ωφελήματα και πολύ υψηλούς μισθούς. Η ανακολουθία λόγων και έργων, είναι ένα γεγονός που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Αυτοί οι πολιτικοί, με αυτές τις πεποιθήσεις και με αυτές τις αντιλήψεις, δεν μπορούν να προσφέρουν πλέον τίποτε θετικό στην χώρα.

Οι εκλογές έχουν γίνει απαιτητές προκειμένου να διαφυλαχθεί η χώρα από ένα πολιτικό προσωπικό που δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις, δεν έχει καμία αξιοπιστία και δεν έχει δυστυχώς κανένα απολύτως κύρος.

Επιτέλους, οι ίδιοι μπορούν να εξευτελίζονται όσο θέλουν, αλλά δεν έχουν κανένα δικαίωμα να συμπαρασύρουν στην δική τους πτώση έναν λαό και μία χώρα.



Όχι, δεν είμαστε όλοι Έλληνες.

Αφήστε μας να λύσουμε τα θέματα μόνοι μας αυτή την φορά. Δεν έχει ανάγκη από γάζες το δέντρο που κόπηκε από την ρίζα. Αφήστε το να βρει τον τρόπο μόνο του να ξαναθεριέψει ή αν δεν έχει γερές ρίζες να εξαφανισθεί για να μην μετατραπεί σε κισσό.

Είναι συγκινητικές οι πικετοφορίες και τα κείμενα συμπαράστασης σας μέσω διαδικτύου αλλά είναι πλέον πολύ αργά.

Αργήσατε, Ευρωπαίοι, να κατανοήσετε τι μας φυλούσαν για το τέλος οι δικοί σας εξουσιαστές που έχουν τα τσιράκια τους στην Ελλάδα από την εποχή παλαιών Φιλελλήνων.

Εθελοτυφλούσατε και τώρα τα γράμματά σας και οι δηλώσεις σας μοιάζουν με επικήδειο μπροστά σε μία ψαροκασέλα που μας έβαλαν για φέρετρο.

Όχι δεν είμαστε όλοι Έλληνες, γιατί εμείς κάνουμε την απάνθρωπη πορεία τώρα και γι’ αυτό αφήστε μας τουλάχιστον την ικανοποίηση να λέμε ότι ο δρόμος αυτός που παγώνει τα πόδια μας είναι αποκλειστικά δικός μας.

Δεν είμαστε όλοι Έλληνες, διότι ούτε εμείς εδώ κάτω στο Νότο των Βαλκανίων δεν είμαστε όλοι της ίδιας ράτσας.
Χωριστήκαν τα τσανάκια μας από καιρό.
Από την μια μεριά έχουμε τους υποτακτικούς των κομμάτων νέων και νεοεισαγώμενων και από την άλλη τους μοναχικούς που προσπαθούν να σώσουν από τον βομβαρδισμό τουλάχιστον την αξιοπρέπεια του να φέρεις το ασήκωτο όνομα Έλληνας.

Για το λόγο αυτό όταν γράφετε επιστολές συμπαράστασης να βάζετε υποσημειώσεις σε ποιους τις στέλνετε, γιατί σε αυτόν τον καφενέ στριμώχθηκαν αγρίως τα παλικάρια από τις αδελφές.

Αν το κάνετε για να προλάβετε το τσουνάμι που έρχεται προς τη μεριά σας τότε οι δηλώσεις συμπαράστασης φανερώνουν δειλία να αντιμετωπίσετε τα δικά σας ψηφισμένα εξουσιαστικά γουρούνια.

Δηλώνετε φόβο για την πάρτη σας και όχι αλληλεγγύη για μας.

Το μόνο που μπορείτε να κάνετε μέσα από το φιλεύσπλαχνο φιλελληνικό σας πνεύμα είναι να προστατέψετε από τα νύχια των δήθεν πολιτισμένων συμπολιτών σας τους Έλληνες που μεταναστεύουν για να επιβιώσουν στον δικό σας τόπο.

Να γίνετε σύμμαχοι τους στο δικό σας έδαφος και όχι στο δικό μας γιατί αυτές οι συμμαχίες εισαγωγής μάς έχουν ακρωτηριάσει 200 χρόνια τώρα.

Να μην αφήνετε κανέναν να τους πει: «Έλληνα, μου χρωστάς».

Να υπερασπιστείτε τουλάχιστον αυτόν που μπορείτε και αφήστε εμάς ήσυχους αυτόν τον σκληρό χειμώνα που θα κάνει χρόνια να τελειώσει.

Αφήστε μας ήσυχους διότι πρέπει να μάθουμε από την αρχή.
Να καθαρίσουμε το τοπίο, να φτιάξουμε καινούργια θεμέλια, να ξεθάψουμε την σφαγιασμένη μας ηθική.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, όχι για να μας θεωρείτε φίλους σας, αλλά για να ξαναγίνουμε η έμπνευσή σας.

Πηγή


Οι Γερμανοί με τον κυβερνητικό τους εκπρόσωπο μας διαβεβαιώνουν και μαζί και τους άλλους λαούς, ότι δεν έχουν διάθεση να μας οδηγήσουν εκτός ευρώ. Κανείς βεβαίως δεν ισχυρίσθηκε κάτι τέτοιο.

Όλες οι πληροφορίες και από το Βερολίνο λένε ότι οι Γερμανοί θέλουν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις εμείς να αποφασίσουμε, να φύγουμε από το ευρώ, υπηρετώντας την αναγκαιότητα των συμφερόντων μας.

Παρά τις διπλωματικού χαρακτήρα διαψεύσεις, αυτό κάνουν. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις εκλογές. Τι μας λένε; Είτε να μην κάνουμε εκλογές, είτε να αποφασίσουμε στις εκλογές , στη βάση των δικών τους λογικών και συμφερόντων. Οι Γερμανοί παραδοσιακά δεν αγαπούν την ανοιχτή Δημοκρατία. Προτιμούν τον αυταρχισμό. Ταιριάζει πολύ περισσότερο στις παγιωμένες αντιλήψεις τους για τη Ζωή και την Ιστορία.

Στην Ελλάδα δεν αγαπούμε ούτε την ανοιχτή Δημοκρατία , ούτε τον αυταρχισμό. Ενθουσιαζόμαστε, σχεδόν παθιαζόμαστε από τις μεγάλες ανατροπές της Ιστορίας. Είμαστε κι εμείς πολεμικός λαός, στο DNA μας όπως οι Γερμανοί. Η κοσμοθεωρία μας είναι όμως απολύτως διαφορετική. Αυτοί Βόρειοι, προερχόμενοι από τον βαρβαρισμό. Εμείς Μεσόγειοι, προερχόμενοι από τους Μεγάλους Πολιτισμούς. Είναι οι άκρες της Ευρώπης που δεν θα συναντηθούν ποτέ, για να ταυτιστούν. Μπορούν κάλλιστα όμως να συνυπάρξουν.

Ισχύει και για τους δύο παρ’ όλα αυτά. Η ευρωπαϊκή σύγκρουση που έχει αρχίσει. Η δική τους ευημερία και ηγεμονία, απέναντι στη δική μας ένδεια και υποταγή, δημιουργούν συνοχή στα έθνη μας. Οδηγούν σε μια μεγάλη σύγκρουση, που θα εξελιχθεί σε πλήρη διάταξη σε λίγους μήνες από τώρα.

Η Ευρώπη θα αναμετρηθεί με τον εαυτό της, όπως κάνει πάντα, συμπαρασύροντας ολόκληρο τον πλανήτη σε μια καθολική αναδιάταξη. Αυτή τη φορά ελπίζουμε, θα πρέπει να ελπίζουμε, εμείς και οι Γερμανοί να βρεθούμε σε αντίθετα στρατόπεδα. Σε διαφορετικές ενότητες, με άλλες μεταξύ τους κοσμοθεωρίες. Τότε θα μπορούμε να συνυπάρξουμε.

Μέχρι τότε. Απλά πόλεμος. Αυτοί θέλουν να επιβάλουν τα θέλω μας. Εμείς θα αντισταθούμε στη δική τους ηγεμονία. Οι Ελληνικές εκλογές είναι δική μας υπόθεση. Οι Γερμανοί θέλουν και αυτοί να την κάνουν δική τους. Έχουν ενθαρρυνθεί από τις συνεχείς υποχωρήσεις του συστήματος διακυβέρνησης μας. Έχουν μπλέξει την υπερδομή , που οι ίδιοι διόρισαν με την βούληση του Λαού. Τώρα ξέρουν ότι θα έχουν τις απαντήσεις τους.

Ας επιλέξουν εκλογές ή χάος. Εμείς εδώ είμαστε και για τα δύο. Δεν έχουμε να χάσουμε πλέον τίποτα. Άρχισε η αντίστροφή μέτρηση . Τώρα μόνον οι Γερμανοί μπορούν να χάσουν. Το υπονοεί , με ακριτομύθιες και ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Μόντι.. Ο τραπεζίτης- ηγέτης που έχει αναλάβει την τελευταία προσπάθεια να διατηρήσει η ευρωζώνη τη συνοχή της.

Οι Γερμανοί μπορεί να ζητήσουν υπογραφές και από τα αντιμνημονιακά κόμματα του παρόντος Ελληνικού Κοινοβουλίου. Το ΚΚΕ , τον ΣΥΡΙΖΑ , τον Κουβέλη, τον Καρατζαφέρη . Πλην του τελευταίου που δεν γνωρίζει κανείς τι θα επιλέξει, οι υπόλοιποι όπως και οι δεκάδες ανεξάρτητοι βουλευτές, θα αρνηθούν. Μας βολεύει. Οι Γερμανοί, χωρίς να το θέλουν θα έχουν ακυρώσει μία από τις σημαντικότερες πράξεις δοσιλογισμού, στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Την ψήφιση του Μνημονίου 2 από 199 βουλευτές...




  • Με διαδικασίες εξπρές επιχειρεί η κυβέρνηση να ολοκληρώσει τη νομοθετική διαδικασία που αφορά το νέο μνημόνιο

Αύριο, Σάββατο, θα συνεδριάσει το υπουργικό συμβούλιο, με θέμα τον εφαρμοστικό νόμο που εξειδικεύει τις διατάξεις του νέου μνημονίου.

Στόχος της κυβέρνησης είναι η ψήφιση του εφαρμοστικού νόμου πριν το Eurogroup, που έχει προγραμματιστεί για τη Δευτέρα, 20 Ιουνίου.

Κάτι τέτοιο συνεπάγεται συνεδρίαση της Βουλής και ολοκλήρωση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών με τη μορφή του κατεπείγοντος.

Νωρίτερα ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ιταλό ομόλογό του, Μάριο Μόντι και την καγκελάριο της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ.

Οι τρεις ηγέτες εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι την Δευτέρα στο Eurogroup θα βρεθεί λύση για την Ελλάδα.

«Όπως είχε ανακοινωθεί ο πρωθυπουργός Μάριο Μόντι είχε τηλεφωνική επαφή με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και με τον Έλληνα πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο.

Στο τέλος της συνομιλίας αυτής, που ήταν αναλυτική και έγινε με εποικοδομητικό πνεύμα, οι τρεις συμμετέχοντες εξέφρασαν την εμπιστοσύνη τους ότι την Δευτέρα στο Γιούρογκρουπ θα μπορέσει να επιτευχθεί η συμφωνία για την Ελλάδα», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ιταλική προεδρία της κυβέρνησης.



Καθώς η ύφεση συνεχίζει να επισκιάζει την ελληνική οικονομία βιώνουμε τη σταδιακή κοινωνική αποδιάρθρωση ή/και τον αφανισμό του μεγαλύτερου τμήματος της μεσαίας τάξης.
Οι συνέπειες από αυτή την εξέλιξη αναμένεται να είναι δραματικές.

Η Μεσαία Τάξη (ΜΤ) θα μπορούσε να περιγράφει ως ή το σύνολο των οικονομικά ανεξάρτητων πολιτών που δε διαθέτουν αξιοσημείωτο μερίδιο κοινωνικής επιρροής / εξουσίας και σ’ αυτή συνήθως περιλαμβάνονται ελεύθεροι επαγγελματίες, εισοδηματίες, μάνατζερ μεγάλων επιχειρήσεων, ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι.

Η ΜΤ διαθέτει ορισμένα κρίσιμα χαρακτηριστικά που την κατατάσσουν στο ρόλο μιας τάξης-κλειδί στο οικονομικό και πολιτικό σύστημα:

  • ευνοεί τη συσσώρευση κεφαλαίου και την αποταμίευση, συμβάλλει στην απασχόληση και την αύξηση της παραγωγικότητας.
  • η καταναλωτική ισχύς της οδηγεί σε ανασύνθεση της ζήτησης κι επέκταση των αγορών, εξέλιξη που επιτρέπει την εμφάνιση οικονομιών κλίμακας.
  • ενθαρρύνει τις πολιτικές μεταρρυθμίσεων και τις θεσμικές αλλαγές που συνδράμουν την ανάπτυξη.
  • καθώς στους κόλπους της αναδύονται οι επιχειρηματίες που προωθούν την καινοτομία και την ανάπτυξη, προωθεί την οικονομική μεγέθυνση και ενεργοποιεί μακροχρόνιες επενδύσεις.
  • διαδραματίζει ένα ρόλο στη διακυβέρνηση, ζητά καλύτερες υπηρεσίες από τους κρατικούς αξιωματούχους και υποστηρίζει βέλτιστες αναπτυξιακές πολιτικές.
  • συμβάλλει στη μεσολάβηση ανάμεσα στις φτωχές και τις πλουσιότερες τάξεις και συγκρατεί τις κοινωνικές συγκρούσεις.
  • απεχθάνεται την πολιτική σύγκρουση και την αστάθεια και ευνοεί μια κοινωνία με εκτεταμένες πολιτικές ελευθερίες και δημοκρατικές αξίες.
  • ειδικεύεται σε ενασχολήσεις που απαιτούν δεξιότητες και εμπειρία και ευνοεί αξίες όπως η υπομονή, η επιμονή, η προσπάθεια και η ισχυρή εργασιακή ηθική.
  • τροφοδοτεί την ευημερία και την κοινωνική ειρήνη και προωθεί τη δημοκρατία, τον εκσυγχρονισμό και την «ανοικτότητα».
  • υποστηρίζει τη χρηστή διακυβέρνηση, τον περιορισμό της διαφθοράς, τη δημόσια επένδυση στην υγεία, την εκπαίδευση και τη δημιουργία υποδομών.
  • συνιστά μια ήρεμη πολιτική δύναμη, μια «πολιτικά κεντρώα» αλλά επ’ ουδενί ριζοσπαστική τάξη με οριακές εκλογικές μετακινήσεις προς τα αριστερά ή δεξιά.
Η σταδιακή εξαφάνιση της ΜΤ στη χώρα μας άρχισε με την πτώση της παραγωγικότητας τον αφανισμό της ελληνικής οικοτεχνίας/ βιοτεχνίας, τον «θάνατο» των οικογενειακών επιχειρήσεων, την συρρίκνωση των κοινωνικών στρωμάτων των αυτοαπασχολουμένων.
Η ύφεση αναμένεται να ολοκληρώσει το τραγικό αυτό έργο. Το μεγαλύτερο μέρος της ΜΤ θα υποβιβαστεί στην εργατική τάξη, ενώ πολύ μικρότερο θα ανέρθει στην κοινωνική ελίτ. Η συρρίκνωση της ΜΤ ενδέχεται να οδηγήσει σε αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων, σε καταπίεση και σε διεύρυνση των φαινομένων βίας.

Κοντολογίς, η απίσχνανση των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων προοιωνίζει αρνητικές πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Ο θάνατος του εμποράκου θα καταφέρει ένα βαρύτατο πλήγμα κατά της ευημερίας, ενδεχομένως και κατά της δημοκρατίας μας. Ας επαγρυπνούμε.


Γράφει ο Παναγιώτης Γ. Γεωργόπουλος

Κύριοι,

Αφού έχετε διαπιστώσει ότι τα μέχρι τώρα μέτρα δεν έχουν αποδώσει.

Αφού έχετε ομολογήσει πως και τα καινούργια μέτρα δεν έχουν αποτέλεσμα.

Αφού γνωρίζετε ότι μετά από αυτά τα μέτρα θα έρθουν κι άλλα.

Αφού με τη στάση σας έχετε οδηγήσει τον κόσμο στα συσσίτια της Εκκλησίας.

Αφού με τις ενέργειες σας έχετε δημιουργήσει χιλιάδες αστέγους.

Αφού με τη στάση σας έχετε φτάσει την ανεργία στο 20% (επίσημο).

Αφού με τις ενέργειες σας έχετε κλείσει χιλιάδες επιχειρήσεις και έχουν μείνει χιλιάδες άνεργοι, σε όλη την Ελλάδα.

Αφού με την υποχωρητικότητα σας έχετε φθάσει την Ελλάδα στον γκρεμό.

Αφού διαπιστώνετε ότι οδηγείτε την Ελλάδα συνεχώς στην ύφεση.

Αφού έχετε ομολογήσει ότι χρεοκοπεί η Ελλάδα για να σωθεί το ευρώ και η Ευρωζώνη.

Αφού έχετε διαπιστώσει ότι η «συνταγή» είναι λάθος.

Αφού έχετε διαπιστώσει ότι δεν υπάρχουν «εταίροι», αλλά σκληροί εκβιαστές.

Αφού έχετε καταλάβει ότι σε κάθε ναι, υπάρχει μια επιπλέον απαίτηση, πιο οδυνηρή από τις προηγούμενες.

Αφού γνωρίζετε ότι, αν σκύψεις το κεφάλι οι σφαλιάρες θα έρχονται η μια πίσω από την άλλη.

Αφού με τη συναίνεση σας έχετε οδηγήσει τους Έλληνες στην εξαθλίωση.

Αφού με την πολιτική σας καταντήσατε την Ελλάδα, την εβδόμη φτωχότερη χώρα στην Ευρώπη (Euro stat).

Αφού διαπιστώνετε ότι οι «εταίροι» μας, δεν έχουν καμιά διάθεση να μας βοηθήσουν.

Αφού καταλαβαίνετε ότι το μόνο που θέλει η τρόικα είναι να εξαθλιώσει το λαό.

Αφού ξέρετε ότι η ανάπτυξη δε θα έρθει με μισθούς των διακοσίων ευρώ.

Αφού έχετε διαπιστώσει ότι οι Ευρωπαίοι μας χρησιμοποιούν ως παράδειγμα για την τρομοκράτηση των υπολοίπων κρατών.

Αφού βλέπετε τους νέους να φεύγουν στο εξωτερικό για ανεύρεση εργασίας.

Αφού η ανοχή σας στις ορέξεις της τρόικα, δεν οδηγεί σε ελπίδα.

Αφού η πολιτική σας δε δίνει όραμα, για έξοδο από την κρίση.

Αφού με τις ενέργειες σας έχετε οδηγήσει μαθητές, σε μαθητικά συσσίτια.

Αφού η πολιτική σας οδηγεί στην καταβαράθρωση του κοινωνικού κράτους.

Αφού ξέρετε ότι η ανάπτυξη που λέτε είναι ένα παραμύθι.

Αφού ξέρετε ότι η Ελλάδα έχει 365 μέρες το χρόνο, αέρα και ήλιο και δε χρειαζόμαστε τους Γερμανούς, να μας το πουν και να τα εκμεταλλευθούν.

Αφού οι Γερμανοί δεν μας έχουν πληρώσει ακόμα τις πολεμικές αποζημιώσεις και τα κατοχικά δάνεια που πήραν με το ζόρι.

Αφού η υπακοή σας οδηγεί τη δημόσια περιουσία σε ξένα χέρια.

Αφού με τις υπογραφές σας έχετε παραδώσει την εθνική κυριαρχία στους δανειστές μας.

Αφού η υπέρμετρη φορολογία και τα χαράτσια, έχουν οδηγήσει πολλούς Έλληνες στην αυτοκτονία.

Αφού η τρόικα σάς ταπεινώνει όπως και την Ελλάδα, καθημερινά.

Αφού ο «πρωθυπουργός» που βάλατε για να σας «ξελασπώσει», αποδεικνύεται ανεπαρκής και είναι αγγελιαφόρος της τρόικα.

Αφού οι περικοπές που επιβάλλει η τρόικα, έχουν κλείσει σχολεία και αφήνουν τους μαθητές χωρίς βιβλία.

Αφού οι περικοπές που επιβάλλει η τρόικα, αφήνουν τεράστια κενά στην Εθνική μας Άμυνα.

Αφού οι εκλογές που επικαλείσθε ότι θα λύσουν το πρόβλημα, είναι απλά η δικαιολογία για την εφαρμογή των απάνθρωπων μέτρων τα οποία τώρα θα ψηφίσετε.

Αφού οι ενέργειες σας προκαλούν πόνο και οδηγούν το λαό σε απόγνωση.

Αφού γνωρίζετε ότι οι απαιτήσεις των δανειστών μας εξυπηρετούν διάφορα συμφέροντα εκτός από αυτό της χώρας μας.

Αφού οι ενέργειες σας έχουν καταπατήσει κοινωνικές κατακτήσεις τόσων χρόνων.

Αφού γνωρίζετε ότι συμφωνώντας με τις απαιτήσεις της τρόικα, υπογράφετε την θανατική καταδίκη της Ελλάδας.

Αφού ομολογείτε ότι, το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο.

Αφού ομολογείτε ότι, δεν ξέρατε τι υπογράψατε γιατί δεν είχατε διαβάσει τις δεσμεύσεις.

Αφού γνωρίζετε ότι η οικονομία της Ελλάδας θα εξαρτάται από τις διαθέσεις των δανειστών μας, για πολλά-πολλά χρόνια.

Αφού υπάρχουν ενδείξεις ότι στο Αιγαίο υπάρχουν τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Αφού ξέρετε ότι έχουμε χρεοκοπήσει και απλά ψάχνετε μια νέα λέξη για να μας το ανακοινώσετε.

Αφού έχετε πλέον καταλάβει ότι ο λαός γνωρίζει, ότι τον κοροϊδεύετε.

Αφού ρε πολιτικάντηδες (επιεικής όρος), ισχύουν τα παραπάνω, γιατί συνεχίζετε να μας απειλείτε και να μας τρομοκρατείτε, και έχετε αναγάγει πάλι σε μέγα θέμα τη στάση σας (ψηφίζω δεν ψηφίζω), τι χειρότερο θα μας συμβεί, αν η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών; Θα μας πουλήσουν σκλάβους σε σκλαβοπάζαρα; Τι;

Αγωνιζόμαστε να μείνουμε στην Ευρωζώνη, για ποιο λόγο; Με ποιο τίμημα;

Πείτε επιτέλους ένα ΟΧΙ!, διώξτε επιτέλους αυτούς τους «εταίρους» οι οποίοι μόνο πόνο προκαλούν στην Ελλάδα, δε θέλουμε τη βοήθεια τους, ο λαός θα είναι μαζί σας, τουλάχιστον θα υποφέρει, αλλά θα ξέρει ότι θα βασιστεί στις δικές του δυνάμεις για να ανακάμψει και να βγει από το τούνελ που τον βάλατε και δε θα βασίζεται στις διαθέσεις, τις ορέξεις και στην «μεγαλοψυχία» των «εταίρων» μας.



«Έσκασε» η ελληνική κοινωνία από τα μέτρα της τρόικας και τις ασφυκτικές πιέσεις που ασκούνται στην Ελλάδα. Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται καθημερινά είναι δραματικά και δείχνουν ότι η χώρα έχει μπει σε πολύ άσχημο λούκι.

Ειδικά τα στοιχεία του ΟΑΕΔ για την ανεργία δεν έχουν προηγούμενο και κάποιος θα πρέπει να πάει να τα τρίψει στη μούρη του χερ Σόιμπλε.

Κάθε μέρα μένουν χωρίς δουλειά 1.000 άνθρωποι, κι αυτό είναι αν μη τι άλλο δραματικό. Στον ΟΑΕΔ υπάρχει αύξηση 4,26% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα στον αριθμό των εγγεγραμμένων ανέργων. Για ένα κομμάτι ψωμί σπεύδουν για το επίδομα δηλαδή το οποίο είναι μάλιστα και τσεκουρωμένο με το νέο Μνημόνιο. Τον Ιανουάριο οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ανέρχονται στα 761.769 Από αυτά 329.274 είναι άνδρες (ποσοστό 43,22%) και 432.495 είναι γυναίκες (ποσοστό 56,78%).

Στην ηλικιακή ομάδα από 30-54 ετών αναλογεί το 63,16% των εγγεγραμμένων ανέργων, στην ηλικιακή ομάδα κάτω των 30 αναλογεί το 27,11% και στην ηλικιακή ομάδα άνω των 55 ετών αναλογεί το 9,73%.

Στο εκπαιδευτικό επίπεδο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αναλογεί το 46,90% των εγγεγραμμένων ανέργων, στο εκπαιδευτικό επίπεδο υποχρεωτικής εκπαίδευσης (έως 3η Γυμνασίου) αναλογεί το 36,41%, στο εκπαιδευτικό επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης το 15,52% και στο εκπαιδευτικό επίπεδο χωρίς εκπαίδευση αναλογεί το 1,17%.

Αυτά από τον ΟΑΕΔ. Από την άλλη, στην ατμομηχανή της οικονομίας, τις κατασκευές έρευνα αποκαλύπτει ότι μέσα σε 3 χρόνια από το 2008 έχασαν τη δουλειά τους 157.000 άνθρωποι. Μάλιστα τον τελευταίο χρόνο κάθε μήνα μένουν άνεργοι 6.500 από τον κλάδο. Μία στις 4 κατασκευαστικές εταιρείες έκλεισε από το 2004. Και παρ’ όλα αυτά το 2011 το ΠΔΕ κόπηκε κατά 2 δισ. ευρώ κατ’ απαίτηση της τρόικας.

Η ανεργία και η φτώχεια οδηγούν σε ακραίες καταστάσεις όπως αυτή με τη γυναίκα που απειλούσε να πέσει από το κτίριο του ΟΕΚ. Όπως οι καθημερινές αυτοκτονίες άνεργων που δεν έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους.

Όπως οι ουρές στα συσσίτια ή οι εκατοντάδες άνθρωποι που έσπευσαν να πάρουν ένα κομμάτι κρέας που έψηναν οι κρεοπώλες στη Βαρβάκειο.

Δυστυχώς οι εικόνες είναι πολύ άσχημες για την ελληνική κοινωνία, ακόμη κι αν τα προηγούμενα χρόνια ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της. Δεν αξίζει σε μια χώρα να βιώνει καταστάσεις κατοχικού τύπου, δεν μπορεί να περάσει το μοντέλο που θέλει η Γερμανία να επιβάλει.

Μας θέλει πένητες, ρακένδυτους, πεινασμένους, χωρίς τα βασικά για να ζήσουμε. Μας θέλει και ικέτες για ένα δάνειο το οποίο μάλιστα θα πληρωθεί «χρυσό».

Και μας θέλει και χωρίς δημοκρατία, να αποφασίζουν οι άλλοι για τη ζωή μας.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό, υπερχρεωμένο κράτος. Επειδή όμως το χρήμα έρρεε παντού ως ασταμάτητη οικουμενική παλίρροια (παραγόμενη από ανόητες τράπεζες στην Wall Street, στο City, στην Βόρεια Ευρώπη), το κόστος δανεισμού ήταν παντού μηδαμινό κι έτσι κανείς δεν έδινε σημασία. Ξάφνου, το φθινόπωρο του 2008, η παλίρροια έδωσε την θέση της στην άμπωτη. Με την άμπωτη να «στεγνώνει» τον τραπεζικό τομέα από ρευστό χρήμα, σιγά-σιγά ήρθε και η στασιμότητα στην πραγματική οικονομία. Αναπόφευκτα, το εθνικό εισόδημα του μικρού, υπερχρεωμένου κράτους άρχισε να μειώνεται την ώρα που ο ρυθμός αύξησης του χρέους (δηλαδή το επιτόκιο) μεγάλωνε (ελέω διεθνούς έλλειψης ρευστότητας που ωθούσε τα επιτόκια προς τα πάνω). Κάποια στιγμή, κανείς δεν δάνειζε στο μικρό αυτό κράτος ώστε να εξυπηρετεί (δηλαδή να επανακυλύει) το χρέος που, το 2008, ανερχόταν στα €260 δις.

Κάπου εκεί, κατέφθασε η καλή τρόικα για να βοηθήσει να μην πτωχεύσει το μικρό κράτος. Για δύο χρόνια πλήρωνε για να αποτρέψει την πτώχευση. Αρχικά έδωσε €110 δις θέτοντας κάποιους όρους στο μικρό κράτος, όπως είναι λογικό να κάνει ο κάθε δανειστής. Ενάμιση χρόνο μετά, υποσχέθηκε άλλα €130 δις. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, προσέθεσε στα «δώρα» που κόμιζε κι ένα «κούρεμα» προηγούμενων χρεών της τάξης (υποτίθεται) των €100 δις.

Όποιος δεν γνωρίζει τίποτα άλλο από τα παραπάνω (σωστά) δεδομένα, θα πρέπει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτή η κυρία τρόικα είναι και φιλεύσπλαχνη και γενναιόδωρη: Συνολικά έδωσε €240 δις από την «τσέπη» της και μεσολάβησε με τους παλαιούς δανειστές του μικρού κράτους να «σβήσουν», να διαγράψουν δηλαδή, άλλα €100 δις. Δηλαδή, κόμισε €340 δις ως δώρα στο μικρό, υπερχρεωμένο κράτος.

Ας τα δεχθούμε όλα αυτά. Έστω λοιπόν ότι η κυρία τρόικα είναι, πράγματι, φιλεύσπλαχνη και γενναιόδωρη. Αυτό όμως σημαίνει ότι είναι και απελπιστικά ηλίθια. Ξέρω ότι είναι βαριά η λέξη αλλά, αλίμονο φίλες και φίλοι, πως μπορούμε να καταλήξουμε σε διαφορετικό χαρακτηρισμό (από το ότι η τρόικα αξίζει το Νόμπελ Βλακείας) όταν, με στόχο να καταπολεμήσει ένα χρέος της τάξης των €260 δις, άντε €298 δις το 2010, αφιέρωσε €340 δις αλλά το μικρό, υπερχρεωμένο κράτος, παρόλο αυτόν τον πακτωλό χρημάτων της κυρίας τρόικας, κατέληξε και πάλι να χρωστά πάνω από €345 δις!

Θα το πω άλλη μια φορά για να το συλλάβω κι ο ίδιος: Ένα μικρό κράτος της ευρωζώνης πριν δύο χρόνια είχε ένα δυσβάστακτο χρέος της τάξης των περίπου €300 δις. Η τρόικα προσέφερε στο μικρό αυτό κράτος, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, €340 δις για να το βοηθήσει. Και που φτάσαμε σήμερα; Φτάσαμε το μικρό μας κράτος να χρωστά €340 δις και βάλε. Μα αν το 2010 η κα Μέρκελ και ο κ. Strauss-Kahn (αλήθεια τον θυμάστε αυτόν;) είχαν πει στον κ. Παπανδρέου «Γιώργο μας, παιδί μας, μην σκας, θα αποπληρώσουμε εμείς όλο το ελληνικό δημόσιο χρέος σήμερα», θα γλύτωναν €40 δις και η Ελλάδα δεν θα χρώσταγε δεκάρα!

Υπεραμυνόμενοι βέβαια του εαυτού τους (δηλαδή της μεγαλειώδους κουταμάρας τους) θα έλεγαν ότι δεν φταίνε εκείνοι αλλά το ελληνικό κράτος που δεν έκανε αυτά που υποσχέθηκε. Ορθόν αλλά εκτός θέματος. Μπορεί, πράγματι, να είναι αναμφισβήτητο ότι το ελληνικό κράτος δεν κατάφερε να κάνει σε δύο χρόνια, όπως είχε υποσχεθεί, όλες τις μεταρρυθμίσεις που χρόνιζαν για δεκαετίες. Είναι, όμως, ή δεν είναι αλήθεια ότι το ελληνικό δημόσιο μείωσε το πρωτογενές του έλλειμμα τα τελευταία δύο χρόνια (με μισανθρωπικές περικοπές, βεβαίως-βεβαίως, των εισοδημάτων των πιο αδύναμων) κατά περίπου 9%; Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι τέτοια μείωση δεν έχει ξαναγίνει πουθενά και ποτέ, σε καιρό ειρήνης και σε περίοδο ύφεσης, στην οικονομική ιστορία της ανθρωπότητας; Και στα δύο ερωτήματα η απάντηση είναι απολύτως θετική. Άρα, όσο ανεπρόκοπο κι αν είναι το ελληνικό κράτος (που σίγουρα είναι), η αλήθεια παραμένει αμείλικτη για την τρόικα: Παρέλαβαν τον Μάη του 2010 ένα χρέος λιγότερο των €300 δις, έβαλαν το ελληνικό δημόσιο να σφίξει βάναυσα το ζωνάρι του, βρήκαν €340 δις υπέρ του ελληνικού δημοσίου και κατέληξαν, παρά τις θυσίες του έλληνα μικρομεσαίου και των υπόλοιπων ευρωπαίων φορολογούμενων, να αυξήσουν (!!!) το ελληνικό δημόσιο χρέος κατά €40 δις. Και σαν να μην έφτανε αυτό, την ίδια εποχή κατάφεραν να συρρικνώσουν (όπως τους προειδοποιούσαμε ότι θα κάνουν) το εθνικό εισόδημα, από το οποίο θα πρέπει να αποπληρωθεί το χρέος, κατά 15%. Εύγε τρόικα!

Και τώρα;

Τώρα κατάλαβαν, πολύ αργά βέβαια, την κορυφαία κουταμάρα τους. Πήραν ένα πρόβλημα το οποίο μπορούσε να έχει διευθετηθεί με ένα ποσό των €40 ή €50 δις (π.χ. ένα άτοκο δάνειο τον Ιανουάριο του 2010) και το μετέτρεψαν σε μια μαύρη τρύπα του ενός τρις και βάλε – αν λάβουμε υπ’ όψη μας τα μνημόνια της πεσούσης Ιρλανδο-Πορτογαλίας, τα κρυφά μνημόνια της αποτελματωμένης Ιταλο-ισπανίας, και πάει λέγοντας.

Τώρα κατανόησαν ότι κάτι αντίστοιχο πέτυχαν και στους καλούς, αλλά σχεδόν το ίδιο αδύνατους, μαθητές της τάξης: στην Πορτογαλία και στην Ιρλανδία, όπου κι εκεί, παρά το ενθουσιώδες αυτομαστίγωμα των λαών αυτών, τα νούμερα είναι εξ ίσου καταδικαστικά για την κυρία τρόικα. Όσο για την Ισπανία και Ιταλία, βρίσκονται κι αυτές ακριβώς στο ίδιο μονοπάτι. Μόνο που όταν το δικό τους πολλαπλάσιο χρέος, και το δικό τους εθνικό εισόδημα, μπει στο στάδιο της σκοτοδίνης που βρίσκονται οι μικρότερες των πτωχευμένων χωρών-μελών, θα είναι πολύ αργά για την ευρωζώνη. Θα έχει έρθει το τέλος του δρόμου και η Γερμανία θα αναγκαστεί να φτιάξει μια νέα νομισματική ένωση ανατολικά του Ρήνου και βόρεια των Άλπεων – με κόστος την απώλεια των ασιατικών αγορών και τον τριπλασιασμό της γερμανικής ανεργίας.

Μπροστά σε αυτή την συνειδητοποίηση, έχει ξεσπάσει ένας γερός πόλεμος μεταξύ, ουσιαστικά, Φραγκφούρτης και Βερολίνου. Από την μία μεριά έχουμε τον χρηματοπιστωτικό τομέα, την Φραγκφούρτη, όπου επικρατεί σχεδόν ομοφωνία: Τα δάνεια της Ελλάδας θα αποπληρώνονται κανονικά τους επόμενους δύο μήνες, μέχρι να τελειώσουν (ελπίζουν «αισίως») οι Γαλλικές Προεδρικές εκλογές. Κατόπιν Ελλάδα και Πορτογαλία θα «ακρωτηριαστούν» και θα «καυτηριαστούν» ώστε να μην επεκταθεί η γάγγραινα στην υπόλοιπη ευρωζώνη. Από την άλλη έχουμε την Καγκελαρία όπου επικρατεί μια μοναδική κακοφωνία: Κάποιοι συμφωνούν με την Φραγκφούρτη, άλλοι επιμένουν ότι η μοναδική «λύση» είναι η αποχώρηση της Γερμανίας από το ευρώ (και, συγκεκριμένα, η νομισματική απόσχιση από την Γαλλία), κάποιοι τρίτοι εμμένουν πως η ευρωζώνη πρέπει να διατηρηθεί ως έχει αλλά οι πτωχευμένες χώρες να ενισχυθούν ουσιαστικά. Μπροστά στο φάσμα αυτής της κακοφωνίας, η κα Μέρκελ τείνει, συντηρητική ούσα, υπέρ του status quo. Δηλαδή, στην συνέχιση της σημερινής ανοησίας, όπου κράτη σαν το δικό μας δέχονται εκατοντάδες δις με αποτέλεσμα το χρέος να… μεγαλώνει και το εθνικό εισόδημα να μειώνεται. Δεν είναι ότι η γερμανίδα καγκελάριος δεν κατανοεί ότι η σημερινή ατραπός οδηγεί στην καθίζηση όλης της ευρωζώνης. Η αμφιθυμία της γερμανικής ηγεσίας απλά αντανακλά το ότι από την μία μεριά νιώθουν πως στερούνται της πολιτικής υποστήριξης να αντιμετωπίσουν ορθολογικά την Κρίση (καθώς κάτι τέτοιο απαιτεί μόνιμη δέσμευση της Γερμανίας με την ευρωζώνη) ενώ από την άλλη διαφωνούν (και καλά κάνουν) με την λύση της Φραγκφούρτης – αυτό που ονομάζω ακρωτηριασμός-καυτηριασμός.

Η λύση της Φραγκφούρτης

Πριν μερικές μέρες ήμουν στην Φραγκφούρτη γυρίζοντας ένα ντοκυμαντέρ για το αγγλικό Channel 4. Στο πλαίσιο των γυρισμάτων μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω με τρεις μεγαλοτραπεζίτες, με τον Πρόεδρο του Χρηματιστηρίου και με διευθυντή μιας εγχώριας σκιώδους τράπεζας. Αν και τους συνάντησα ξεχωριστά, η μεταξύ τους ομοφωνία ήταν εντυπωσιακή. Εν συντομία, κρίνουν ότι (όπως έγραψα παραπάνω), μετά τις γαλλικές εκλογές, Ελλάδα και Πορτογαλία θα οδηγηθούν στην έξοδο από την ευρωζώνη. Γιατί; Επειδή, όπως παραδέχθηκαν, η Γερμανία έσφαλε. Επειδή η θεραπεία των τελευταίων δύο ετών απεδείχθη δηλητηριώδης (όπως έγραφα πιο πάνω). Παραδέχονται με άλλα λόγια την κουταμάρα των Μνημονίων όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και των υπόλοιπων. Θεωρούν ότι τα Μνημόνια σκότωσαν την Ελλάδα και την Πορτογαλία. Τις μετέτρεψαν σε μέλη των οποίων η γάγγραινα που προκάλεσε η λάθος θεραπεία δεν μπορεί πια να γιατρευτεί και πως χρειάζεται: (α) να σταματήσει η δηλητηριώδης θεραπεία (δηλαδή η σφικτή λιτότητα) στα υπόλοιπα μέλη που δεν έχουν ακόμα φτάσει στην φάση της γάγγραινας (Ιταλία, Ισπανία και, με λίγη προσπάθεια, Ιρλανδία), και (β) να καυτηριαστεί η πληγή που θα αφήσουν οι ακρωτηριασμοί της Ελλάδας και της Πορτογαλίας (δηλαδή, η αποχώρισή μας από το ευρώ). Και πως θα καυτηριαστούν; Με την παροχή περίπου €2 τρις φρέσκου χρήματος από την ΕΚΤ στις τράπεζες των εναπομεινάντων μελών (ιδίως της Ιταλίας και της Ισπανίας) και, παράλληλα, την διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, με παράλληλη στήριξη κάποιων από τις τράπεζές μας, ώστε οι δύο υπό ακρωτηριασμό χώρες να μην καταρρεύσουν εντελώς.

Πλάνη οικτρά

Η λύση της Φραγκφούρτης, αν και δεν έχει επικρατήσει, κερδίζει καθημερινά έδαφος στην Γερμανία. Αυτό εξηγεί εν μέρει κάποιες από τις ρήσεις του κ. Schauble και την γενικότερη δυστοκία που παρατηρούμε όσον αφορά το Μνημόνιο 2. (Ένας άλλος λόγος είναι ότι, μπροστά την αποκάλυψη της κουτής πολιτικής απέναντι στο ελληνικό χρέος, η γερμανική ηγεσία κερδίζει κάποιους πόντους εμφανιζόμενη να μην θέλει να ρίξει κι άλλα δις στην συγκεκριμένη μαύρη τρύπα.) Κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά για πόσο πρυτανεύει ο συντηρητισμός της κας Μέρκελ ή αν θα επικρατήσει σύντομα ο ενθουσιασμός της Φραγκφούρτης για την λύση του ακρωτηριασμού-καυτηριασμού. Στις αράδες που ακολουθούν, και με τις οποίες κλείνω, θα μου επιτρέψετε να παραθέσω έξι λόγους γιατί η αισιοδοξία της Φραγκφούρτης (ότι δηλαδή είναι δυνατή η διάσωση της ευρωζώνης με την αποπομπή δύο ή περισσότερων χωρών) θεμελιώνεται σε πλάνη οικτρά.

1. Η Φραγκφούρτη υποθέτει πως γνωρίζει εκείνο που είναι εξ ορισμού άγνωστο, τουλάχιστον πριν την καταστροφή: το κόστος ενός ακρωτηριασμού. Οι διασυνδέσεις των τραπεζικών συστημάτων της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Γερμανίας, αλλά και της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, θα φανούν στο φώς της ημέρας μόνον Μετά την Καταστροφή – ακριβώς όπως οι διασυνδέσεις της σχετικά μικρής Lehman’s με το διεθνές τραπεζικό σύστημα ήταν αδύνατον να φανούν παρά μόνο μετά την Κατάρρευση.

2. Η μαζική παροχή φρεσκοκομμένου χρήματος στις τράπεζες της ευρωζώνης (μετά από ένα ακρωτηριασμό Ελλάδας-Πορτογαλίας) θα λειτουργήσει ως μια κολοσσιαία ένεση κορτιζόνης σε καρκινοπαθή: ναι μεν θα τον ανακουφίσουν για κάποιον καιρό αλλά, στο μεταξύ, ο καρκίνος θα κάνει την δουλειά του στο «εσωτερικό», μεγαλώνοντας, γινόμενος πιο κακοήθης και, εν τέλει, περισσότερο θανατηφόρος. Εν συντομία, όπως οι τράπεζες της Ιαπωνίας κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ενισχυόμενες από ποτάμια ρευστότητας, έκρυβαν τις κακοήθειές τους επιταχύνοντας την αποτελμάτωση της πραγματικής οικονομίας, κάτι αντίστοιχο θα γίνει και σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ισπανία. Όταν λοιπόν ξεσπάσει, από τους κόλπους αυτών των ίδιων τραπεζών, ένα νέο κύμα κρίσης, τότε ο ακρωτηριασμός της Ελλάδας και της Πορτογαλίας θα πάρει σβάρνα και την Ιταλία, την Ισπανία, με τελευταία και καλύτερη την Γαλλία. Όλα αυτά τα τρις που θα έχουν ξοδευτεί για να σωθεί ο γαλλο-γερμανικός άξονας θα έχουν πάει στράφι. Και το χειρότερο; Θα έχουν χαθεί τουλάχιστον τρία χρόνια οικονομικής ανάπτυξης. Αρκετά για να μείνει η Ευρώπη μονίμως πίσω από τις οικουμενικές εξελίξεις.

3. Οι απώλειες των φορολογουμένων στις πλεονασματικές χώρες, από τις πτωχεύσεις στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία, θα εντείνουν την αντίθεση των λαών της Γερμανίας, της Ολλανδίας κλπ στις νέες διασώσεις κρατών-μελών που δεν θα μπορούν να διασωθούν μόνον μέσω την παροχής ρευστότητας στις τράπεζές τους. Την ώρα που θα χρειαστούν περισσότερα χρήματα για νέα δάνεια, οι βόρειοι φορολογούμενοι που θα πρέπει να τα εγγυηθούν θα αρνηθούν πεισματικά.

4. Οι ξένες επενδύσεις (π.χ. της Κίνας, της Ρωσίας, των αμερικανικών επιχειρήσεων) στην ευρωζώνη θα στερέψουν μπροστά στο αποτρόπαιο θέαμα του ακρωτηριασμού-καυτηριασμού και της αβεβαιότητας που αυτός θα προκαλεί για το τι μέλλει γενέσθαι.

5. Σε έναν αλληλένδετο κόσμο, η λύση της Φραγκφούρτης θα σπείρει την αβεβαιότητα σε κάθε γωνιά της γης και, έτσι, θα ενδυναμώσει τους ανέμους της ύφεσης που, καθώς η γη είναι στρογγυλή, θα επιστρέψουν στην Γηραιά Ήπειρο δριμύτεροι, μεγαλώνοντας την ύφεση στις χώρες τόσο του Βορρά όσο και του Νότου, καθιστώντας το εγχείρημα της διάσωσης αυτού που απέμεινε από την κραταιά ευρωζώνη αδύνατον.

6. Ο έκτος λόγος είναι δομικός. Το πρόβλημα της ευρωζώνης δεν είναι η Ελλάδα που, όπως είδαμε, θα είχε αποφύγει δύο έτη παγκόσμιων πρωτοσέλιδων με μια πιο ήπια αντιμετώπιση. Το πρόβλημα της ευρωζώνης είναι η έλλειψη ενός ενοποιημένου, πανευρωπαϊκού ρυθμιστικού πλαισίου για τις τράπεζες, η ανικανοποίητη ανάγκη μιας νομισματικής ένωσης για έναν βαθμό ενοποίησης του δημόσιου χρέους και, τέλος, η απουσία μιας πραγματικά πανευρωπαϊκής επενδυτικής πολιτικής που να στρέφει τις αποταμιεύσεις (οι οποίες τριγυρνούν ανά τον κόσμο σαν μια άδικη κατάρα) προς παραγωγικές (και επικερδείς) επενδύσεις στις περιοχές και τους κλάδους που τις έχουν μεγαλύτερη ανάγκη (από την Ελλάδα έως την Α. Γερμανία). Κανένα μέρος αυτής της τριλογίας δομικών προβλημάτων δεν θα επιλυθεί με την μέθοδο του ακρωτηριασμού-καυτηριασμού. Κανένα. Όπερ μεθερμηνευόμενο, αν επικρατήσει η άποψη της Φραγκφούρτης, πολύ σύντομα τα ίδια φαινόμενα κατάρρευσης θα επανεμφανιστούν σε ό,τι έχει απομείνει από την ευρωζώνη.

Επίλογος

Όλοι, πλην μερικών εκ των πολιτικών μας, έχουν κατανοήσει την κορυφαία κουταμάρα που μας ήρθε υπό την μορφή των δανειακών συμβάσεων (που έγιναν γνωστές ως Μνημόνια, Μεσοπρόθεσμα κλπ). Απεδείχθησαν δηλητηριώδεις για ολόκληρη την ευρωζώνη. Ακόμα και στην Φραγκφούρτη και στο Βερολίνο κατάλαβαν ότι, αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική, θα βουλιάξουν και οι ίδιοι. Έως εκεί συμφωνούν (για αυτό και ο ξύπνιος κ. Monti δεν φοβάται να διακηρύττει, ακόμα και μπροστά σε γερμανούς ιθύνοντες, «Φτάνει η λιτότητα!). Κάπου όμως εκεί αρχίζει η διαφωνία που τείνει να πάρει την μορφή καυγά: Ενώ η Φραγκφούρτη απέκτησε, πρόσφατα, μια αισιοδοξία ότι μπορεί να μην αλλάξει τίποτα πετώντας απλά Ελλάδα και Πορτογαλία εκτός ευρώ, το Βερολίνο διστάζει. Αυτό είναι καλό. Αλλά δεν αρκεί: Όσο ο δισταγμός του Βερολίνου σημαίνει συνέχιση της δηλητηριώδους «θεραπείας» των Μνημονίων, τόσο πιο κοντά θα έρθουν οι χώρες μας στην πραγματική γάγγραινα και τόσο πιο πολύ θα πλησιάσει η στιγμή που η Φραγκφούρτη θα υπερισχύσει, με αποτέλεσμα καταστροφικό για όλους: Βορρά και Νότο, Ανατολή και Δύση (και δεν αναφέρομαι μόνο στην Ευρώπη).

Κι εμείς; Ψηφίζοντας κάθε κουταμάρα που μας δίνουν, από τον Μάη του 2010 έως τώρα, αφήνουμε την άποψη της Φραγκφούρτης να κερδίζει έδαφος, ερχόμενοι όλο και κοντύτερα στην στιγμή του ακρωτηριασμού-καυτηριασμού μας. Αν, αντίθετα, είχαμε μια ηγεσία με το κουράγιο να πει όχι στα νέα δάνεια, πριν από την επικράτηση της Φραγκφούρτης, και παράλληλα δηλώνοντας ρητά ότι η θέση της Ελλάδας στην ευρωζώνη είναι αδιαπραγμάτευτη, τότε θα δίναμε στο Βερολίνο (το οποίο δεν θα αφήσει όσο παραμένει αντίθετο στην άποψη της Φραγκφούρτης να προχωρήσει ο ακρωτηριασμός) μια τελευταία ευκαιρία να σώσει την ευρωζώνη από την διπλή απειλή (α) των κουτών Μνημονίων και (β) της παράλογης λογικής της Φραγκφούρτης.


Τα νούμερα δεν βγαίνουν. Το πρόγραμμα, κατά γενική παραδοχή όλων, απέτυχε! Τι κι αν μέχρι προχθές ήταν η μοναδική συνταγή που πρέπει να ακολουθήσουμε. Πλέον οι πιστωτές μας αναγνωρίζουν δημοσίως πως έπεσαν έξω στους στόχους, πως το χρέος δεν θα είναι βιώσιμο και θα χρειαστούν νέα μέτρα. Όμως η... επικείμενη καταστροφή μας έχει κι άλλα ποδάρια.

Είναι ανώφελο να μπούμε στη συζήτηση περί εξαναγκασμού της χώρας για έξοδο απ' το ευρώ. Ουδείς μπορεί να μας εκδιώξει. Κι αν τελικά ενδεχόμενη έξοδος είναι εθνικά συμφέρουσα, ας το αξιολογήσουν διαπρεπείς Έλληνες επιστήμονες και η κυβέρνηση να την προετοιμάσει και να την αποφασίσει. Είναι επίσης προσχηματικό το δίλημμα (νέες) θυσίες και περικοπές ή εθνική καταστροφή. Πρώτον, διότι (νέες) θυσίες και περικοπές ήδη συνεπάγονται ανθρωπιστική καταστροφή που υφίσταται μεγάλο τμήμα του πληθυσμού και, δεύτερον, διότι το περιεχόμενο της «εθνικής καταστροφής» είναι απροσδιόριστο και άρα επιρρεπές στην κινδυνολογία...
Ας σταματήσει λοιπόν το πινγκ πονγκ των ευθυνών μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας και οι εύκολοι λεκτικοί εντυπωσιασμοί και ας αποφασίσει επιτέλους η ελληνική πλευρά, να επεξεργαστεί με σοβαρότητα μέτρα ανάκαμψης, αντί να δέχεται υποχωρητικά και αδιαμαρτύρητα τις προτάσεις των δανειστών. Διότι, πράγματι, μπορεί η συνταγή να είναι λανθασμένη, πλην όμως ουδείς εμποδίζει την κυβέρνηση να λάβει μέτρα που θα ανακουφίσουν την αγορά.

Χαρακτηριστικό προχειρότητας και ανικανότητας αποτελεί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών. Πρόσφατα μία από τις μελέτες του ΙΟΒΕ έδειξε πως οι συνεχόμενες αυξήσεις του (125% σε 18 μήνες!), αντί να αυξήσουν, μείωσαν δραματικά τα δημόσια έσοδα, οδηγώντας σε μαρασμό τον κλάδο και πολλούς εργαζομένους στην ανεργία. Συγκεκριμένα, η αύξηση του φόρου και η συνεπαγόμενη αύξηση των τιμών μείωσε την κατανάλωση, καταγράφοντας για το 2010 απώλεια εσόδων 54 εκατ. ευρώ και για το 2011 η απώλεια να υπολογίζεται στα 86 εκατ. ευρώ. Την ίδια στιγμή το παρεμπόριο και το λαθρεμπόριο παρουσίασαν έξαρση. 10.000 εργαζόμενοι έχασαν τη δουλειά τους το 2010 και, αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική, άλλοι 2.470 θα τη χάσουν την επόμενη τριετία!

Είναι βολικό να ισχυρίζεται κανείς πως για όλα φταίει το μνημόνιο και η τρόικα, διότι υποκρύπτει τις σοβαρές ελλείψεις και ανεπάρκειες του ελληνικού πολιτικού προσωπικού. Και είναι εξίσου βολικό για την τρόικα να ισχυρίζεται πως είναι η κακή εφαρμογή του προγράμματος που επιτείνει την ελληνική κρίση, διότι έτσι καθίσταται η Ελλάδα το άλλοθι μιας αδιέξοδης ευρωπαϊκής πολιτικής, που βυθίζει τον ευρωπαϊκό Νότο στην ύφεση και απειλεί να τινάξει στον αέρα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Το θέμα όμως είναι τι κάνουμε εμείς...




Για να συνεχίσουν αυτοί να παίρνουν τον μισθό που παίρνουν, ζητούν την μείωση του μισθού των υπολοίπων..

Ανέκαθεν, αλλά κυρίως τα τελευταία 2 χρόνια και κυρίως το τριήμερο που πέρασε, χορτάσαμε από γλίτσα, βλέποντας τους αναλυτές- δημοσιογράφους, να παπαγαλίζουν, αυτά που τα αφεντικά τους, τους υπαγορεύουν. Τα ράφια του σούπερ μάρκετ είχαν την τιμητική τους, τα φάρμακα που θα λείψουν, το πετρέλαιο που δεν θα υπάρχει και τα λεφτά που θα εξαφανιστούν, τον Αρμαγεδδώνα που έρχεται… ήταν τα βασικά επιχειρήματα δημοσιογράφων σχολιαστών, ακριβώς ίδια με αυτά των ξεπουλημένων πολιτικών.

Παρακολουθώντας τα παραληρήματα των παραθύρων, καταρχήν χάρηκα. Χάρηκα επειδή η προδοτική μνημονιακή πλευρά, έχει χαμηλής ποιότητας μυαλά. Ανθρώπους λίγους, με επίπεδη σκέψη και επιχειρήματα από ατμό. Άλλωστε τα ίδια μυαλά εδώ και δύο χρόνια μας έλεγαν να δεχτούμε το μνημόνιο 1, για να ξεμπερδεύουμε με την κρίση… Και όπως φάνηκε από το τριήμερο, ούτε τον πανικό και την υστερία τους δεν μπορούν να διαχειριστούν.

Κατά δεύτερον σιχάθηκα. Δεν είναι πρωτόγνωρο συναίσθημα. Το νιώθω συχνά. Απλά αυτό το τριήμερο νομίζω όλοι πήραμε ισχυρή δόση. Και σιχάθηκα επειδή κατά μία ανεξήγητη σύμπτωση, όλοι όσοι στηρίζουν τα μνημόνια είναι σιχαμένοι. Ακόμα και όταν γελάνε. Μάλλον είναι η φυσική αντίδραση του οργανισμού μου στον ξεπουλημένο προδότη, τον επαγγελματία γλοιώδη.

Κατά τρίτον, οργίστηκα. Οργίστηκα επειδή μπροστά μου έβλεπα ένα από τα πιο ανήθικα σκηνικά, που έχω ζήσει. Όλοι αυτοί οι παπαγάλοι σχολιαστές, των παραθύρων, των 8, των 9 και των πρωινών εκπομπών, υποστηρίζουν κάτι, το οποίο ωφελεί οικονομικά αυτούς ενώ ταυτόχρονα εξοντώνει τους πολλούς.

Οι απόψεις τους, οι προτάσεις τους, τα επιχειρήματά τους, τα παραδείγματά τους, και η συνακόλουθη εφαρμογή τους, προκαλούν πόνο. Προκαλούν φτώχεια, εξαθλίωση.

Αυτά προκάλεσαν εδώ και δυο χρόνια, όταν μας έλεγαν ότι είναι μονόδρομος το μνημόνιο. Για να συνεχίσουν αυτοί να παίρνουν τον μισθό που παίρνουν, ζητούν την μείωση του μισθού των υπολοίπων. Για να συνεχίσουν αυτοί να απολαμβάνουν την εύνοια του νταβατζή αφεντικού τους, ζητούν να μειωθούν τα δικαιώματα των υπολοίπων. Για να συνεχίσουν αυτοί να ζούν όπως ζούνε, ζητάνε από όλους τους άλλους, να «μειώσουν το επίπεδο ζωής τους».

Πίσω από τις φράσεις, «πρέπει να κάνουμε υπομονή», «δεν υπάρχει άλλη λύση», «μνημόνιο ή χρεοκοπία», «πρέπει να πέσει το βιοτικό επίπεδο του λαού», «θα υποστούμε εσωτερική υποτίμηση» και άλλες τέτοιες παπάρες, κρύβεται η αγωνία τους να μην χάσουν την κοινωνική τους θέση, και το χέρι του αφεντικού τους που συνεχώς γλείφουν.

Γι αυτό τον λόγο, στη συνείδησή μου είναι ένοχοι, ξεπουλημένοι, δυστυχείς, καημένοι και κυρίως ανήθικοι.
Βαθιά ανήθικοι.
Προκλητικά ανήθικοι.

Και ευχαριστώ την κρίση που τους ξεβράκωσε.

Θύμιος Κ.




ΟΧΙ. Η χώρα δεν πρόκειται να σωθεί από την κρίση του κρατικού χρέους. Οι Ελληνες με τρόμο βλέπουν πως η κρατική χρεοκοπία διαλύει με ισχυρούς ρυθμούς την ελληνική οικονομία. Αλλά και οι δανειστές μας έχουν αρχίσει ήδη και αντιλαμβάνονται ότι το PSI δεν θα καταστήσει βιώσιμο το ελληνικό χρέος και αναζητούν άλλες λύσεις. Οι δηλώσεις που γίνονται στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον υποδηλώνουν ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί περισσότερα κεφάλαια, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πρέπει να ληφθούν νέες αποφάσεις.

Ο άξονας των ΑΑΑ τοποθετεί τη δικλίδα ασφαλείας στον διαβόητο πλέον δεσμευμένο λογαριασμό όπου θα κατατίθενται οι τόκοι για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους. Ομολογούν εμμέσως πλην σαφώς τη μελλοντική αδυναμία της Ελλάδας να αποπληρώσει τους πιστωτές της, με συνέπεια να κηρύξει στάση πληρωμών, προεξοφλώντας έτσι την πτώχευσή μας. Αυτή η ωμή παραδοχή δείχνει ότι ο άξονας των ΑΑΑ φοβάται πως δεν θα μπορέσει ποτέ να πάρει πίσω τα χρήματα που ετοιμάζεται να δανείσει στη χώρας μας. Θεωρούν ότι ουδείς εγγυάται πως μια μελλοντική κυβέρνηση της Ελλάδας δεν θα καταγγείλει τη συμφωνία.

Το πραγματικό πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ότι η οικονομία πηγαίνει πολύ χειρότερα απ’ ό, τι αναμενόταν, η πρωτοφανής σε ολόκληρο τον κόσμο βαθιά ύφεση συνεχίζεται για τέταρτο συνεχή χρόνο στη χώρα μας, με συνέπεια να αυξάνονται διαρκώς οι ανάγκες χρηματοδότησής μας. Και με τα σημερινά δεδομένα, ακόμα κι αν επιτευχθεί μια διαγραφή χρέους κατά 50% ούτε θα επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης του λόγου χρέους/ΑΕΠ της Ελλάδας στο 120% μέχρι το 2020, από 160% που είναι σήμερα, αλλά και ούτε αποτρέπεται ο κίνδυνος της μη βιωσιμότητας του χρέους. Το χρέος καλπάζει...

Νομομαθείς οι οποίοι έχουν μελετήσει προηγούμενες υποθέσεις αναδιάρθρωσης δημοσίου χρέους, αλλά και την Ελλάδα, θεωρούν πως είναι ακόμη απαγορευτικοί οι όροι. Μια πτώχευση ή αναδιάρθρωση χρέους αποτελεί δραματική οικονομική και κοινωνική εξέλιξη για τη χώρα και οδηγεί πολύ κόσμο στη φτώχεια. Μόνο επενδυτικές και νομικές εταιρείες προσβλέπουν σε κέρδη, αγνοώντας τις συνέπειες. Η κρίσιμη διαφορά μεταξύ της Ελλάδας και της χρεοκοπίας χωρών της Λατινικής Αμερικής έγκειται στο ότι, διασώζοντας την Αθήνα, οι επίσημοι πιστωτές έχουν αναλάβει χρέος, το οποίο σε άλλη περίπτωση θα βάρυνε αποκλειστικώς τους ιδιώτες. Αυτό περιπλέκει τους υπολογισμούς και μεγαλώνει τον αριθμό των παικτών που θα πληγούν σε μια αναδιάρθρωση. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν προνομιακό καθεστώς στο πλαίσιο του ταμείου διαχείρισης μελλοντικών κρίσεων. Ομως, με την Ελλάδα η συμφωνία δανεισμού έγινε σε μια βάση pari passu, δηλαδή ισοτιμίας.

Η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal αναφέρει ότι «η από καιρό αναμενόμενη συμφωνία έχει σημειώσει μεγάλη καθυστέρηση, κυρίως λόγω της διχογνωμίας των δύο κυριότερων δανειστών της Ελλάδας, της Γερμανίας και του ΔΝΤ». Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επιμένει «με όλο και πιο στεντόρεια φωνή» ότι το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους μόνο κατά το μερίδιο που αναλογεί στους ιδιώτες (τράπεζες και επενδυτικά ταμεία) δεν αρκεί για να καταστήσει βιώσιμο το ελληνικό χρέος. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι θα πρέπει να εμπλακούν στη συμφωνία τα κράτη (της Ευρωζώνης) και η ΕΚΤ. «Μάλιστα, έχει εφεύρει ένα νέο ευφημισμό αντίστοιχο του PSI για την αναγκαία, όπως θεωρεί, συμμετοχή του δημόσιου τομέα στην αναδιάρθρωση του χρέους: το OSI (Οfficial Sector Involvement)», αναφέρει η εφημερίδα.

Πάντως, ο επικεφαλής της Pimco, κ. Μ. ελ Εριάν, υποστήριξε σε συνέντευξή του στο CNΒC πως «πιθανότατα θα υπάρξει μια ευχάριστη ανακοίνωση από τις διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με το IIF». Παρ’ όλα αυτά, προειδοποίησε ότι παραμένουν τρία σημαντικά ερωτήματα. Πρώτον, πόση θα είναι η συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών. Δεύτερον, αν θα πυροδοτηθούν τα ασφάλιστρα κινδύνου έναντι χρεοκοπίας (CDS) και τρίτον, πώς θα εξελιχθεί το νέο δάνειο που πρέπει να λάβει η Ελλάδα.

Ο κ. Simon Derrick, αναλυτής του οίκου Bank of New York Mellon, ανέφερε ότι «υπάρχει τώρα μια λογική προοπτική η Ελλάδα να υποστεί μια άτακτη χρεοκοπία στις 20 Μαρτίου και, σχεδόν πιθανό, μια έξοδο από την Ευρωζώνη», ενώ συμπλήρωσε πως «ακόμη και αν φθάσουμε σε συμφωνία, είναι πιθανό να θεωρηθεί από τους οίκους αξιολόγησης χρεοκοπία, με όλες τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει».

Ο αναλυτής της JP Morgan κ. Junya Tanase υποστήριξε πως μια πλήρης κατάρρευση των συνομιλιών για το PSI, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χρεοκοπία της Ελλάδας, μοιάζει απίθανη. Ωστόσο, σημείωσε ότι το κύριο ζήτημα είναι εάν η Ελλάδα θα ενεργοποιήσει ή όχι τις ρήτρες συλλογικής δράσης (Collective Action Causes - CACs), οι οποίες θα επιβάλουν το «κούρεμα» σε όλους τους πιστωτές από τη στιγμή που θα συμφωνήσει ένα ποσοστό των ομολογιούχων (πιθανόν 75%).


Την ώρα που ο ισραηλινός πρωθυπουργός βρισκόταν στο προεδρικό είχαμε τουρκικές προκλήσεις εντός του κυπριακού και του ελληνικού FIR απο τουρκικά μαχητικα. Οι Τούρκοι πραγματοποιούσαν ασκήσεις νοτιώς της Κύπρου.

Στις 11 ακριβώς το πρωί 2 τουρκικά F16 που μετείχαν στην άσκηση κατευθύνθηκαν μεταξύ Ρόδου και Κρήτης και εισήλθαν εντός του ελληνικού FIR.

Αμέσως απογειώθηκαν 3 ελληνικά Mirage-2000 τα οποία καταδίωξαν τα τουρκικά F16, ακολούθησε εμπλοκή και αερομαχία με κλείδωμα στόχων.

Στη συνέχεια τα τουρκικά μαχητικά επέστρεψαν εντός του κυπριακού FIR. Τότε τα ελληνικά μαχητικά εισήλθαν και αυτά εντός του κυπριακού FIR συνέχισαν την καταδίωξη αναγκάζοντας τα τουρκικά μαχητικά να επιστρέψουν στην Τουρκία.

Αρμόδια πηγή ανέφερε χαρακτηριστικά στο Σίγμα ότι οι ασκήσεις των Τούρκων γίνονται υπό το άγρυπνο μάτι των Ισραηλινών με ότι και αν σημαίνει αυτό. Πηγή από το προεδρικό μας ανέφερε ότι η συμπεριφορά της Τουρκίας θα καταγγελθεί σε όλα τα διεθνή βήματα.



Έναν διαφορετικό «αγώνα», στις εξέδρες του γηπέδου χάντμπολ στην Πρίστινα ,έδωσαν χθες το βράδυ Κοσοβάροι και Σκοπιανοί, κατά τη διάρκεια του ματς μεταξύ των εθνικών ομάδων ελπίδων των δύο χωρών. Οι Κοσοβάροι έκαψαν σημαία των Σκοπίων και φώναξαν υβριστικά συνθήματα.

Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο τουρνουά για τη συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων από την ανεξαρτησία του Κοσόβου.

Λόγω της φορτισμένης ατμόσφαιρας που προκάλεσαν στις εξέδρες οι οπαδοί του Κοσόβου, ο αγώνας διεκόπη προσωρινά για μισή ώρα και συνεχίστηκε ύστερα από προτροπές των διοργανωτών του Κοσόβου για να σταματήσουν τα συνθήματα κατά των Σκοπίων.

Τις προηγούμενες ημέρες είχαν εμφανιστεί αναφορές σε ιστοσελίδες ότι οπαδοί του Κοσόβου προετοιμάζονταν να δημιουργήσουν «καυτή ατμόσφαιρα», εξαιτίας των αντιαλβανικών συνθημάτων που φώναζαν εν χορώ οπαδοί των Σκοπίων, κατά τη διάρκεια του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος χάνμπολ ανδρών που διεξήχθη τον περασμένο μήνα στη Σερβία και στο οποίο οι Σκοπιανοί κατέλαβε την πέμπτη θέση.

Τους τελευταίους μήνες, έχουν ενταθεί τα επεισόδια διεθνοτικού χαρακτήρα σε γήπεδα, σε αγώνες μεταξύ αλβανικών ομάδων και ομάδων από τα Σκόπια.


Την περασμένη Κυριακή είδαμε ένα ξαναπαιγμένο πολλές φορές έργο. Υπακούοντας προφανώς σε εντολές, τα ΜΑΤ είχαν ως προτεραιότητά τους τη διάλυση των συγκεντρωμένων στο Σύνταγμα κι όχι την προστασία της ευρύτερης περιοχής με προληπτική δράση. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

Πολλοί βολεύονται με τη θεωρία ότι οι κουκουλοφόροι είναι παρακρατικοί. Η θεωρία αυτή είναι ένας εύκολος τρόπος παράκαμψης του προβλήματος. Πιθανότατα, στους κόλπους των κουκουλοφόρων υπάρχουν και πράκτορες. Είναι λάθος, όμως, να ερμηνεύεται το φαινόμενο αποκλειστικά με όρους συνωμοσίας. Στην πραγματικότητα, με την πάροδο των χρόνων, στον ευρύτερο αντιεξουσιαστικό χώρο έχει διαμορφωθεί ένας σκληρός πυρήνας επαγγελματιών της βίας.

Ανήσυχοι και εξεγερμένοι νεαροί, που έλκονται από την αισθητική της καταστροφής και βιώνουν τις συγκρούσεις σαν τελετουργία μύησης, συνήθως μεταλλάσσονται σε τεχνικούς της βίας. Στην «τηλεοπτική δημοκρατία» μας, άλλωστε, αυτοί που κάνουν καριέρα δεν είναι οι ειρηνικοί διαδηλωτές, ακόμα κι αν ο όγκος τους θα έπρεπε να δημιουργεί μείζον πολιτικό γεγονός. Κυνηγώντας το θέαμα, τα κανάλια έχουν μετατρέψει τους κουκουλοφόρους σε αναμφισβήτητους πρωταγωνιστές. Εχουν όλες τις προδιαγραφές: χωρίς πολιτική πλατφόρμα, χωρίς ιδεολογικούς περιορισμούς, είναι απρόσωποι, dark, ριψοκίνδυνοι, καταστροφείς και με διάθεση να βεβηλώσουν τα «ιερά και τα όσια». Ολα αυτά συνθέτουν ένα ελκυστικό πρότυπο κυρίως για ατίθασους νέους, που βιώνουν τις μάχες του δρόμου σαν το μεγάλο πάρτι της ασυδοσίας. Η σύγκρουση με τα ΜΑΤ έχει καταντήσει ο μόνος τρόπος για να μπουν, έστω και με κουκούλα, στο προσκήνιο.

Οι κυβερνήσεις αποφεύγουν να λάβουν δραστικά μέτρα, γεγονός που αποτελεί μια ένδειξη ότι βολεύονται ή τουλάχιστον δεν ενοχλούνται σημαντικά από την ύπαρξη του φαινομένου. Ισως, θεωρούν ότι οι «κακοί» είναι αναγκαίοι σε κάθε σενάριο, επειδή ενεργοποιούν τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας και κατ’ επέκταση διευρύνουν τα περιθώρια κινήσεων της εξουσίας. Για την ακρίβεια, έχει αποδειχθεί ότι οι ομάδες των κουκουλοφόρων είναι ένα πολύ χρήσιμο στην εξουσία πολιτικό εργαλείο.

Αυτό, όμως, που οι κυβερνήσεις δεν κατανοούν είναι ότι αυτό το θεώρημα ίσχυε όταν ο κοινωνικός ιστός ήταν σταθερός. Προ Μνημονίου, οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων ήταν ένα είδος άτυπης διαπραγμάτευσης με την εκάστοτε κυβέρνηση, που προσέδιδε ευστάθεια στην κοινωνική ισορροπία. Στις συνθήκες κρίσης, με την εξουσία απονομιμοποιημένη, με το πολιτικό σύστημα σε αποσύνθεση και με τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια να πολλαπλασιάζονται, το κοινωνικό τοπίο καθίσταται ολοένα και πιο εύφλεκτο. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την κοινωνική δυναμική, αλλά είναι εμφανές ότι ακόμα και μια ασήμαντη αφορμή μπορεί να προκαλέσει κοινωνική έκρηξη. Το γεγονός αυτό αλλάζει και τον παραδοσιακό τρόπο που λειτουργεί το τρίγωνο διαδηλωτές-κουκουλοφόροι-ΜΑΤ παρότι επιφανειακά μοιάζουν όλα ίδια. Σ’ αυτό το εύφλεκτο κοινωνικό τοπίο, δεν αποκλείεται καθόλου οι κουκουλοφόροι να λειτουργήσουν σαν «πυροκροτητής».


Ανοικτή επιστολή προς την κ. Μέρκελ

Αθήνα 16-02-2012
Εξοχότατη κ. Καγκελάριε,

Με την ευκαιρία της επιβληθείσης εκ μέρους σας ψήφισης ενός προσχεδίου που η κυβέρνηση της χώρας μου ονόμασε μνημόνιο, θα ήθελα να σας ενημερώσω για την κατάσταση που έχετε δημιουργήσει με την εμμονή σας ώστε ο Ελληνικός λαός να αποδεχτεί την υποταγή του στην τραπεζική μπότα.

Έχω επισκεφθεί κατ΄ επανάληψη την χώρα σας και πράγματι θαύμασα την τάξη και την οργάνωση που είναι διακριτή σε σχεδόν όλες τις γωνιές της όμορφης χώρας σας. Σε αντίθεση με την δική μου πατρίδα που δεν ισχύουν τα αντίστοιχα δεδομένα. Βεβαίως γνώρισα πολλούς συμπατριώτες σας στην δική μου πατρίδα ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες που η πειθαρχία κυριολεκτικά καταρρέει αισθανόμενοι μια πρωτοφανή απελευθέρωση από τα αυστηρά δεδομένα της δικής σας χώρας.

Οι άνθρωποι από χώρα σε χώρα είναι σχετικά διαφορετικοί και ο Μεσογειακός νότος είναι σαφέστατα πιο χαλαρός με τον υπέροχο ήλιο και την εκπληκτική θάλασσα. Άλλωστε πάρα πολλοί Γερμανοί εκτιμώντας τα παραπάνω έχουν αγοράσει μικρά κομμάτια γης όπου περνούν την τρίτη φάση της ηλικίας των.

Δεν χρειάζεται να μεταφερόμαστε με την σκέψη στην περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου γιατί θεωρώ τον πόλεμο αυτόν εμφύλιο στην γηραιά μας ήπειρο. Η πατρίδα μου κυρία Καγκελάριε υπέστη τα πάνδεινα λόγω του πολέμου αλλά και η δική σας γιατί ο λαός της υπέφερε πολλαπλώς και μάλιστα χωρίστηκε για πολλά χρόνια στα δύο, και από την πλευρά που κατείχαν οι Σοβιετικοί μεγαλώσατε εσείς . Δυστυχώς οι ανοησίες των τότε πολιτικών και οι μεγαλοϊδεατισμοί ορισμένων ηγετών που επιβάλλονται στους λαούς στην κατάλληλη χρονική στιγμή διατηρούν εντάσεις στην αγαπημένη μας ήπειρο.

Επιπλέον έχει το προνόμιο να θρησκεύεται παρά τις επιμέρους διαφορές στην ίδια θρησκεία που παραδοσιακά τουλάχιστον τα Χριστούγεννα εορτάζονται από κοινού.

Απορώ μάλιστα για την άθλια επιμονή συγκεκριμένων ανθρώπων όπως είναι οι τάξη των τραπεζιτών να συγκεντρώσουν πλούτο υπερβολικό που προσδίδει κάθε είδους δύναμη όπου εξ αυτής δυστυχούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εκατομμύρια άνθρωποι.

Γεγονός είναι κυρία Καγκελάριε ότι, η Ευρώπη μας θα μπορούσε να είναι οδηγός και φάρος για τον υπόλοιπο κόσμο και όχι πηγή προβλημάτων.

Πρόθεσή μου δεν είναι να σπαταλήσω τον πολύτιμο χρόνο σας αλλά με Λακωνικό τρόπο να θέσω υπ΄ όψιν σας την ανησυχία ενός Ευρωπαίου πολίτη για το άμεσο μέλλον και την πορεία που θα βιώσει ο εγγονός μου σε ένα όχι και τόσο φιλικό περιβάλλον.

Τελειώνοντας την επιστολή θα ήθελα να σας θυμίσω ένα απόφθεγμα αρχαίου σοφού και συγκεκριμένα του Σόλωνα.

Μηδένα προ του τέλους μακάριζε. Αναλύστε την πρόταση με τους θαυμάσιους Ελληνομαθείς που έχετε στην χώρα σας και θα καταλάβετε το νόημα.

Με εκτίμηση
Μάντζαρης Γεώργιος
Ευρωπαίος πολίτης




Σήμερα πρέπει να είναι συγκλονισμένη όλη η Ευρώπη με την παραίτηση του Γερμανού Προέδρου Κρίστιαν Βουλφ. Και γιατί παραιτήθηκε ο κ. Βουλφ; Ο πρόεδρος της Γερμανίας φέρεται να εμπλέκεται σε οικονομικό σκάνδαλο που αποκάλυψε ο γερμανικός τύπος και σχετίζεται με την περίοδο κατά την οποία ήταν διοικητής του κρατιδίου του Κάτω Σαξονίας (2003 -2010). Μάλιστα το περιοδικό Spiegel καθώς και η εφημερίδα Bild είχαν φέρει στη δημοσιότητα «παλιές αμαρτίες» του Βουλφ ο οποίος φαίνεται ότι διατηρούσε «ύποπτες σχέσεις» με επιχειρηματίες που του διασφάλιζαν προνομιακά δάνεια και πολυτελείς διακοπές με αντάλλαγμα την ευνοϊκή μεταχείριση των επιχειρήσεών τους από τις αρχές. Με την παραίτηση Βουλφ ανοίγει ο δρόμος για τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης όμως θεωρείται βέβαιο είναι ότι η όποια εξέλιξη θα έχει επιπτώσεις και στον κυβερνητικό συνασπισμό.

Καλά μέχρι σήμερα ξέραμε ότι λαμογιές γινόντουσαν μόνον στην Ελλάδα… Καλά μέχρι σήμερα ξέραμε ότι μόνο το πολιτικό σύστημα της Ελλάδος ήταν διεφθαρμένο…. Αλλά να δούμε ότι γίνονται αυτά τα πράγματα στην Γερμανία, στους πλέον ηθικούς, έντιμους, άτεγκτους πολιτικούς αυτό μας σοκάρισε!!!! Και τι μας έκανε να πέσουμε από τα σύννεφα; Το ότι διαβάσαμε ότι ο κύριος Βουλφ ήταν ο εκλεκτός της κυρίας Άγκελας Μέρκελ Αν είναι δυνατόν… Ποιος να το πιστέψει…. Εκλεκτός της κυρίας Μέρκελ; Αδύνατον η κυρία αυτή να έχει υποστηρίξει έναν τέτοιο άνθρωπο. Άσε που έδωσε και μάχη τόσο καιρό για να παραμείνει ο παραιτηθείς σήμερα στην θέση του!!! Αλήθεια, η ηθική της, η συνείδηση της πως της επέτρεψε να κάνει κάτι τέτοιο;

Τώρα αν εμείς, που είμαστε κακοί άνθρωποι, ερωτήσουμε και τι έκανε ο άνθρωπος, θα παρεξηγηθούμε; Αν είναι αληθείς οι κατηγορίες σε βάρος του τέως Γερμανού Προέδρου, δηλαδή τι έκανε παραπάνω ο άνθρωπος από αυτό που κάνουν κατά κόρον οι Γερμανικές εταιρείες στο εξωτερικό; Στην Ελλάδα την πρακτική αυτή την λέμε λάδωμα, στην Γερμανία δεν ξέρουμε αν υπάρχει αυτή η λέξη, λόγω του ότι οι Γερμανοί πολιτικοί και όχι μόνον είναι άγγελοι! Αλλά στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, τι έκαναν οι Γερμανικές επιχειρήσεις για να πάρουν τις διάφορες προμήθειες, τα διάφορα έργα; Διευκολύνσεις προς τα κατάλληλα άτομα, όπως αυτές που έλαβε ο κ. Βουλφ, με την μόνη διαφορά ότι αυτός πήρε δάνεια με χαμηλό επιτόκιο, ή δωρεάν διακοπές ενώ οι δικοί μας εδώ προτίμησαν το μετρητό για να το σπαταλήσουν κατά το δοκούν… Γιατί να λένε θέλω να πάω διακοπές πχ στις Μαλβίδες; Γιατί να λένε θέλω έπαυλη στην Εκάλη; Πήραν τα χρήματα και δεν τους έβαζαν τους Γερμανούς και σε φασαρία για να τους βγάλουν εισιτήρια, να κλείσουν ξενοδοχεία, να βρουν κτηματομεσίτη!!!!

Βέβαια στο ηθικό κράτος της Γερμανίας τα πάντα λύνονται με ένα πρόστιμο. Πως πληρώνουμε εμείς για το παρκάρισμα; Αν το πληρώσουμε…. Εκεί μια εταιρεία λαδώνει στο εξωτερικό για να πάρει μια προμήθεια, διαφθείρει πολιτικούς, συνειδήσεις, κλέβει στην ουσία χρήματα φορολογούμενων για να λαδώσει όποιον νομίζει απαραίτητο και όταν πιαστεί στα πράσα, πληρώνει ένα πρόστιμο στα Γερμανικά δικαστήρια και καθαρίζει. Ουσιαστικά έχει «ασυλία» στην χώρα που έκανε τις παρανομίες και παράλληλα η Γερμανική κυβέρνηση διαθέτει στοιχεία για να «ελέγχει» και τους τυχόν πολιτικούς που λαδώθηκαν, αφού έχει στην διάθεση της και όλα τα στοιχεία!!!

Βεβαίως στο τέλος, όσο και αν αυτό ακούγεται παράδοξο αυτή τη στιγμή, οι Γερμανοί κυβερνώντες θα φάνε το κεφάλι τους. Θα αντιμετωπίσουν απέναντι τους πέρα από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, που για τους δικούς της στρατηγικούς και γεωπολιτικούς λόγους θα «ανταμείψει» την σημερινή Γερμανική πολιτική, και ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό λαό. Γιατί όλοι αρχίζουν να βλέπουν ότι σιγά σιγά θα έρθει και η σειρά των υπολοίπων ευρωπαϊκών λαών. Από την άλλη η κυρία Μέρκελ και η παρέα της, θα κατορθώσει στην Ελλάδα το ακατόρθωτο. Θα ενώσει ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες εναντίον της, και από εκεί που έχουν στην μπούκα του κανονιού τους Έλληνες πολιτικούς θα βρεθεί η Γερμανία στην θέση αυτή. Και αν νομίζει η κυρία αυτή με την υπεροψία της, τι μπορεί να της κάνει μια χούφτα άνθρωποι, ας διαβάσει λίγο ιστορία και θα βρει πολλά παραδείγματα.

Τώρα, γιατί τα κάνει όλα αυτά η κυρία Μέρκελ; Γιατί ωθεί τα πράγματα στα άκρα; Όχι ότι οι Έλληνες πολιτικοί δεν αξίζουν αρκετή από αυτή την συμπεριφορά, αλλά το να τιμωρείς τους πολιτικούς καταστρέφοντας έναν λαό που έχει μεν τις ευθύνες του, είναι ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟ. Ειλικρινά, βασανίζουμε το μυαλό μας να δούμε τι πιστεύει στην πραγματικότητα η κυρία Μέρκελ και γιατί τα κάνει όλα αυτά στον ελληνικό λαό. Είναι αυτό που έλεγε ο Χίτλερ ότι δηλαδή «Γιατί ο άνθρωπος να μην είναι τόσο σκληρός όσο η Φύση;» ή απλά επιβεβαιώνει την ρήση του Κομφούκιου ότι «Ο ανώτερος άνθρωπος είναι σκληρός με τον εαυτό του. Ο κατώτερος άνθρωπος είναι σκληρός με τους άλλους»…



Θύελλα ξεσηκώθηκε στην ελληνική πολιτική σκηνή προχθές, μετά τους όντως προκλητικούς υπαινιγμούς του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι δεν επιθυμεί τη διενέργεια εκλογών στην... Ελλάδα (!) και ότι προτιμά όχι μόνο την παραμονή στην πρωθυπουργία του Λουκά Παπαδήμου, αλλά και την εκκαθάριση της κυβέρνησής του από τους πολιτικούς και τη μετεξέλιξή της σε κυβέρνηση αμιγώς τεχνοκρατών κατά το πρότυπο της κυβέρνησης του Μάριο Μόντι στην Ιταλία.

Δικαίως ξέσπασαν αντιδράσεις και διαμαρτυρίες για την πολιτική θρασύτητα του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος αισθάνεται και πραγματικά είναι επικυρίαρχος όχι μόνο της χώρας μας, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης. Οφείλουμε, όμως, να είμαστε ειλικρινείς και με τους εαυτούς μας. Βεβαίως και η στάση του Σόιμπλε είναι καταδικαστέα.

Αν όμως δεν γίνουν εκλογές τον Απρίλιο, θα φταίει αποκλειστικά και μόνο ο Σόιμπλε ή μήπως η γερμανική απαίτηση μη διενέργειας πρόωρων βουλευτικών εκλογών στην Ελλάδα συναντά ευρύτατη συναίνεση στους κόλπους και του ελληνικού πολιτικού προσωπικού; Ας το εξετάσουμε πιο αναλυτικά.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μόνο τα κόμματα της Αριστεράς επιθυμούν σφοδρότατα και ειλικρινέστατα την άμεση διεξαγωγή εκλογών, αφού είναι απολύτως βέβαιο αυτή τη στιγμή ότι θα πάρουν το υψηλότερο ποσοστό της ιστορίας τους. Θα ήταν παρανοϊκό να μη θέλουν εκλογές. Δεν μπορούν όμως να τις εκβιάσουν κατά κανένα τρόπο.

Εκλογές επιθυμεί πλέον και η πλειοψηφία του λαού. Ούτε ο λαός, όμως, μπορεί να προκαλέσει εκλογές.

Πριν πάμε στα κόμματα, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι ουσιαστικά κανένας εν ενεργεία βουλευτής -μνημονιακός, αντιμνημονιακός ή διεγραμμένος- δεν επιθυμεί προσφυγή στις κάλπες. Η σημερινή Βουλή θα σαρωθεί κυριολεκτικά. Ισως οι μισοί και παραπάνω βουλευτές της δεν πρόκειται να επανεκλεγούν, αφού μόνο από το ΠΑΣΟΚ τουλάχιστον 120 βουλευτές θα χάσουν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο την έδρα τους!

Το ένστικτο πολιτικής αυτοσυντήρησης των βουλευτών τούς υπαγορεύει, λοιπόν, να εύχονται μέσα τους να μη διαλυθεί αυτή η Βουλή μέχρι να συμπληρωθεί η... τετραετία, ει δυνατόν! Θα παίρνουν για ενάμιση και πλέον χρόνο τον παχυλό μισθό τους και στο μεταξύ όλο και κάτι μπορεί να συμβεί, ελπίζουν, που να οδηγήσει σε αλλαγή του πολιτικού σκηνικού και στην πολιτική τους διάσωση.

Οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ έχουν ήδη ζητήσει εγγράφως να διατηρηθεί η κυβέρνηση Παπαδήμου μέχρι το τέλος της τετραετίας, ελπίζοντας ότι ίσως μπορέσουν να ανατάξουν στο μεσοδιάστημα τα υπό διαλυτική κατάρρευση κόμματά τους.

Με τη ΝΔ τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Δημοσίως ο Αντώνης Σαμαράς εμφανίζεται να απαιτεί αποφασιστικά εκλογές. Δεν γνωρίζουμε αν τις θέλει πραγματικά, αλλά είναι βέβαιο από πολιτική σκοπιά πως μετά την πλήρη μεταστροφή του, την αλλαγή κατεύθυνσης κατά 180 μοίρες και την προσχώρησή του στο μνημονιακό στρατόπεδο, δεν έχει καμιά άλλη επιλογή από το να προσπαθεί να συγκρατήσει τους ψηφοφόρους της ΝΔ τάζοντάς τους σύντομη κατάκτηση της εξουσίας και νομή των αγαθών που αυτή προσφέρει.

Γνωρίζει όμως άριστα ο πρόεδρος της ΝΔ ότι εκλογές τώρα, αμέσως μετά την «πολιτική κωλοτούμπα» που έκανε, δεν συμφέρουν καθόλου το κόμμα του, το οποίο άρχισε ήδη να πέφτει στις δημοσκοπήσεις. Αντικειμενικά τον συμφέρει να πάνε πιο αργά οι εκλογές, ώστε στους δεξιούς ψηφοφόρους να καταλαγιάσει κάπως η οργή και να κυριαρχήσει το αίσθημα της προσδοκίας λεηλασίας των δημόσιων ταμείων.

Αν μάλιστα συγκροτηθεί αντιμνημονιακό κόμμα από τους διαγραφέντες βουλευτές της ΝΔ, κάτι για το οποίο ήδη συντελούνται διερευνητικές διεργασίες στις οποίες συμμετέχουν και αξιόλογες προσωπικότητες, ο Αντ. Σαμαράς δεν θα μπορεί να αισθάνεται καθόλου καλά με την ιδέα διενέργειας εκλογών.

Βερολίνο - Δεν αρκούν πλέον οι δύο υπογραφές

Ανησυχούν οι Γερμανοί. Τώρα άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι οι υπογραφές των Αντ. Σαμαρά και Γ. Παπανδρέου στις δηλώσεις νομιμοφροσύνης προς το νέο Μνημόνιο δεν έχουν τόσο μεγάλη πολιτική βαρύτητα όσο φαντάζονταν, καθώς δεν μπορεί να αποκλειστεί πλέον το ενδεχόμενο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να μην έχουν καν αθροιστικά κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αν μάλιστα όντως σχηματιστούν δύο αντιμνημονιακά κόμματα στους αντίστοιχους χώρους, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα έχουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μαζί 151 βουλευτές, παρά τους 50 βουλευτές του μπόνους στη ΝΔ. Γι' αυτό και η σκέψη τους να μη δώσουν το δάνειο πριν από τις εκλογές ή να ματαιώσουν τις πρόωρες εκλογές δεν είναι μπλόφα. Ταλαντεύονται τι να κάνουν.



Διεθνείς διαστάσεις αποκτά η υπόθεση της κλοπής αρχαίων αντικειμένων από το Μουσείο της Ολυμπίας που αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι τα μουσεία της χώρας είναι ξέφραγο αμπέλι.

Η δήθεν παραίτηση του κ. Γερουλάνου δεν έχει γίνει αποδεκτή ακόμη από τον Παπαδήμο και πιθανώς ούτε και θα γίνει, ωστόσο, η ξεφτίλα που νιώθουν όλοι οι Έλληνες δε μπορεί να ξεπλυθεί ούτε με παραιτήσεις. Άλλωστε, ο κ. Γερουλάνος δε θα έπρεπε να θέσει την παραίτησή του στον πρωθυπουργό, αλλά να επιμείνει, έτσι για να δείξει ότι υπάρχει μια σχετική ευθιξία σ’ αυτό τον τόπο.

Μέσα σε ένα μήνα η Ελλάδα γίνεται περίγελος του πλανήτη, μετά την κλοπή στην Εθνική Πινακοθήκη. Και έχουν δίκιο οι ξένοι να μας λοιδορούν τελικά όταν δε μπορούμε να φυλάξουμε την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας.

Αν δε είναι σωστές οι πληροφορίες ότι το μουσείο είχε μείνει αφύλακτο λόγω περικοπών τότε η ξεφτίλα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Όπως αναφέρουν πηγές στις 4 Νοεμβρίου του 2011 η προϊσταμένη της Ζ΄ΕΠΚΑ, Γεωργία Χατζή με επιστολή προς το υπουργείο τόνιζε πως «λόγω των πολλών αφυπηρετήσεων υπαλλήλων μας και των παραιτήσεων που γίνονται λόγω των επικρατουσών οικονομικών συνθηκών, έχουμε αποχωρήσεις υπαλλήλων. Στις 31 Οκτωβρίου αποχώρησε και το εποχικό προσωπικό που μας είχε ενισχύσει και είχαμε δυνατότητα να έχουμε ανοιχτά όλα τα μουσεία και τον χώρο».

Το θέμα της κλοπής έχει γίνει πρωτοσέλιδο σε όλα τα ηλεκτρονικά μέσα του κόσμου και είναι βέβαιο ότι η χώρα γίνεται για ακόμη μια φορά περίγελος.

Και να θυμίσουμε απλά μια φράση του Μακρυγιάννη: «Γι’ αυτά τα μάρμαρα επολεμήσαμε».

Η Ελλάδα της διάλυσης σε όλο της το θλιβερό μεγαλείο...

H ελληνική κρίση εξελίσσεται μέρα με τη μέρα σε ένα ατέλειωτο μαρτύριο.

Άνθρωποι απλοί αλλά και με προβλήματα υγείας έχουν φτάσει στο χείλος του γκρεμού…

Βέβαια συνεχίσουν να δείχνουν αξιοπρέπεια ακόμα κα την υστάτη στιγμή όσο βέβαια τους επιτρέπεται .

Βέβαια η «θανατηφόρα δίνη» τους συμπαρασύρει σε αυτό που μας έχουν ορίσει σαν φαύλο κύκλο αργού θανάτου.

Κάπως έτσι η απαισιοδοξία αλλά και η κατάθλιψη γίνονται κανόνας…

Τα περιστατικά αυτοκτονιών αλλά και των εγκληματικών πράξεων αυξάνονται μέρα με την ημέρα...

Την ίδια ώρα η τρόικα εθίζεται στο παραλήρημα και οι ενέργειες της παροτρύνουν το φαινόμενο του «κοινωνικού κανιβαλισμού».

Στη λογική του παράλογου δηλώσεις επί ων δηλώσεων, δίνουν και παίρνουν όπως αυτή του τούρκου Σερβάς Ντερούζ, ο οποίος επισημαίνει ότι :

«Οι Έλληνες πρέπει να κερδίζουν λιγότερα έτσι ώστε να αγοράζουν δυσκολότερα τα πολλά εισαγόμενα προϊόντα ενώ παράλληλα η εργασία τους πρέπει να είναι τόσο φθηνή ώστε τα αγαθά που παράγουν να εξάγονται εύκολα»!!!

Ωιμέ μας εξωθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στα άκρα...

Αλλα δεν λένε κουβεντα για το γεγονός ότι ετοιμάζουν στρατιά ζωντανών- νεκρών που θα φυτοζωούν στα ερείπια αυτής της κρίσης.

Το σύνθημα της τροίκας άλλωστε είναι «Πιέστε τους μέχρι τελικής πτώσης» την ώρα που τα ερείπια μας καθώς και μια στρατιά ζωντανών-νεκρών χρεοκοπημένων Ελλήνων θα σαπίζουν κολλημένοι στα λασπόνερα της κρίσης.

Ωστόσο δεν τους περνάει βέβαια ούτε σαν σαν σφαίρα από το μυαλό ότι η οργή του ελληνικού λαού είναι πλέον αδύνατο να μπει στο γύψο…




Αποκάλυψη σοκ έκανε ο ελληνικής καταγωγής Γερμανός Ευρωβουλευτής Γιώργος Χατζημαρκάκης, καθώς υποστήριξε ότι οι δανειστές μας θα μας διώξουν από την Ευρωζώνη τον Ιούλιο.

Σε συνέντευξη του στο Αθήνα 9.84 ο κ.Χατζημαρκάκης αποκάλυψε ότι το σχέδιο προβλέπει την διατήρηση της Ελλάδας μέχρι και τον Ιούλιο προκειμένου να μην καταρρεύσει η Ευρωζώνη, αφού τυχόν πτώχευση της Ελλάδας θα συμπαρασύρει όλες τις χώρες.

Μάλιστα ο ευρωβουλευτής επεσήμανε πως αφού οι δανειστές μας εξασφαλίσουν μέσω ενός νέου μηχανισμού ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να τους μολύνει θα την αφήσουν στην τύχη της. «Μετά ο Θεός να βάλει το χέρι του» είπε χαρακτηριστικά.

Από iefimerida



Παρατηρώντας την ροή των εξελίξεων κάποιος δεν μπορεί πλέον να αμφιβάλλει πως το ερώτημα που θα κληθεί να απαντήσει ο κάθε ψηφοφόρος στις επόμενες εκλογές είναι: Ευρω ή Δραχμή;

Στο τραγικό αυτό δίλημμα φτάσαμε κατόπιν μιας σειράς ατυχών χειρισμών από ολόκληρο το φάσμα της πολιτικής σκηνής της χώρας.

Η τραγωδία της ελληνικής χρεοκοπίας ξεκίνησε από την μεταπολίτευση, όταν η πολιτική ηγεσία δεν φρόντισε να σφυρηλατήσει ένα παραγωγικό μοντέλο στη θέση εκείνου που δρομολόγησε την ανάπτυξη από το 1953 και για μερικές δεκαετίες...

Αντ’ αυτού άρχισαν να αυξάνονται οι διορισμοί στο δημόσιο και να μπαίνουν τα θεμέλια της «ευημερίας» με δανεικά.

Η διακυβέρνηση Καραμανλή 2004-2009 ξεπερνά τα όρια της πελατειακής φαυλότητας και αποτελεί το αποκορύφωμα του μοντέλου που εγκαινίασε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Η διακυβέρνηση ΓΑΠ στη συνέχεια ήταν τραγική, καθώς άργησε να καταλάβει πως η χώρα χρεοκοπούσε και όταν το κατάλαβε δεν μπόρεσε να προχωρήσει σε μειώσεις δαπανών και μεταρρυθμίσεις που θα έσωζαν, έστω την τελευταία ώρα, την παρτίδα.

Η παρουσία του Αντώνη Σαμαρά στην αξιωματική αντιπολίτευση ήταν επίσης τραγική. Στην αρχή ακολούθησε μια κάθετα αντιμνημονιακή γραμμή, νομιμοποιώντας και φέροντας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής διάφορες ακραίες και μηδενιστικές φωνές.

Μετά όταν κάποια στιγμή αντίκρισε την άβυσσο έκανε στροφή 180 μοιρών. Η ζημιά είχε γίνει... Στην συνέχεια ξεκίνησε την ιστορία με τις κόκκινες γραμμές. Στο ίδιο μοτίβο έχει θέσει και το θέμα των πρόωρων εκλογών, χωρίς έξοδο διαφυγής αν υπάρξουν αδιέξοδα.

Το πολιτικό σκηνικό της παρούσης μοιάζει με θίασο ποικιλιών ορχούμενο. Η γνώμη μου είναι πως η αριστερά είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση και σύγχυση, απλά η απόσταση από θέσεις ευθύνης κρύβει τις τραγικές διαστάσεις της απουσίας επικοινωνίας της με το περιβάλλον...

Η διόγκωση των ποσοστών της οφείλεται στους αγανακτισμένους πελάτες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ οι οποίοι προσπαθούν να εκδικηθούν τα κόμματά τους, γιατί το όνειρο της με πελατειακό αντάλλαγμα εργασίας, ή αργομισθίας ή της σύνταξης στα 50 που του πούλησαν αποδείχτηκε κίβδηλο.

Πώς να μην αποδειχτεί. Υπάρχει σύστημα στο σύμπαν που μπορεί να καταναλώσει περισσότερη ενέργεια απ’ όση εισέρχεται σε αυτό;

Τώρα λοιπόν πάνε στο επόμενο που διακηρύττει κόκκινες γραμμές και λεφτά υπάρχουν...

«Εμφύλιος» με Ευρω ή χωρίς;

Εσωτερικά είμαστε διαλυμένοι στα πρόθυρα ενός «εμφυλίου» πάντων κατά πάντων. Κάθε συντεχνία αγωνίζεται να περισώσει τα προνόμιά της σε βάρος των υπόλοιπων. Οι λαϊκιστές λένε σε όλους πως έχουν δίκιο, τους καλλιεργούν την αυταπάτη πως κάπου υπάρχει μια μαγική συνταγή. Πως λεφτά υπάρχουν.

Πιστεύω πως έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ μια οδυνηρής επιλογής εντός του Ευρώ και μιας ακόμη χειρότερης εκτός.

Τα δεδομένα της συγκυρίας νομίζω αναδεικνύουν πως διαμορφώνονται δύο πόλοι στην ελληνική κοινωνία. Ο πόλος της παραμονής στο Ευρω με κάθε θυσία και ο πόλος της εξόδου με κάθε κόστος και της επιστροφής στο εθνικό νομισματοκοπείο.

Οι πόλοι αυτοί διαπερνούν όλα τα πολιτικά κόμματα και αυτό επιταχύνει την διάλυση και ανασύνταξη της πολιτικής σκηνής.

Αυτό ενέχει μεγάλα ρίσκα και μεγάλες ευκαιρίες.

Π.χ. η Διαμαντοπούλου, ο Χατζηδάκης, ο Ψαριανός και ο Παπαδημούλης έχουν πιο πολλά κοινά μεταξύ τους, παρά με την Λούκα Κατσέλη, ή το Καμμένο, ή το Λαφαζάνη, την Παπαρήγα κλπ.

Παλιό δίλημμα...

Η συγκυρία λοιπόν αναδεικνύει πως το ερώτημα των επόμενων εκλογών είναι Ευρω ή Δραχμή...

Το ερώτημα αυτό ίσως τίθεται για πρώτη φορά με την μορφή της επιλογής νομίσματος. Έχει τεθεί πολλάκις όμως στην ιστορία αυτού του τόπου... Μια φορά ήταν λίγο πριν την άλωση από τους Οθωμανούς -για όσους γνωρίζουν την ιστορία οι αναλογίες σε κάποια σημεία είναι τραγικές.

Η σύνοδος της Φεράρας...

Το 1438 μ.χ. λίγο πριν την άλωση της Πόλης ο αυτοκράτορας Ιωάννης ο Παλαιολόγος πιεζόμενος από την αυξανόμενη απειλή των Τούρκων προσπάθησε να εξασφαλίσει τη βοήθεια της Δύσης, με αντάλλαγμα την ένωση των δυο χριστιανικών εκκλησιών και το τέλος του σχίσματος.

Ο Πάπας της Ρώμης Ευγένιος, προκειμένου να προσφέρει βοήθεια, πέτυχε στις διαπραγματεύσεις την πρωτοκαθεδρία απέναντι στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.

Στις 6 Ιουλίου του 1439 υπεγράφη η ένωση των εκκλησιών. Το σχετικό πρακτικό το είχαν υπογράψει όλοι εκτός από τον Μάρκο Ευγενικό από τους βυζαντινούς. Επίσης αρκετά ορθόδοξα πατριαρχεία δεν αποδέχτηκαν αυτή την υπογραφή.

Η ένωση όμως έμεινε στα χαρτιά καθώς όταν γύρισε στην Κωνσταντινούπολη ο αυτοκράτορας και ο πατριάρχης Ιωσήφ ο β και οι αρχιερείς που συμμετείχαν, κλήρος και λαός την αποδοκίμασαν.

Όταν ο Μωάμεθ κατέλαβε την Πόλη όρισε κάποιον που ήταν υπό αυτοκρατορική δυσμένεια ανθενωτικό σαν Πατριάρχη.

Την εποχή της άλωσης στα μοναστήρια της ορθόδοξης επικράτειας υπήρχαν περί τις 150.000 καλόγεροι ενώ οι υπερασπιστές της Πόλης δεν υπερέβησαν τις 2-3.000 των γενουατών του Τζουστινιάνι συμπεριλαμβανομένων.

Το προηγούμενο της λεηλασίας τη Κωνσταντινούπολης από την 4η σταυροφορία, ήταν ένα από «αγκάθια» που συντηρούσαν την απέχθεια των βυζαντινών προς τους Λατίνους. Σίγουρα ο ιεραρχία της ορθόδοξης εκκλησίας εκτιμούσε πως θα χάσει σημαντικά προνόμια με μια ένωση των εκκλησιών, κάτι που δεν θα συνέβαινε με τους Οθωμανούς, οι οποίοι επέτρεπαν σε κάθε βιλαέτι να έχει τη θρησκεία του και αναδείκνυαν το θρησκευτικό ηγέτη(τον οποίο διόριζε ο σουλτάνος) σε εκπρόσωπο του ποιμνίου απέναντι στην πολιτική αρχή.

Κάποιοι προύχοντες και καραβοκυραίοι της εποχής εκτίμησαν επίσης πως υπό την οθωμανική κυριαρχία θα είχαν προστασία στην Ανατολική Μεσόγειο από τον ανερχόμενο ανταγωνισμό των φράγκων, που είχαν αρχίσει να συστήνουν εταιρείες και να μοιράζουν το ρίσκο των φορτίων.

Όπως και σήμερα συμβαίνει με κάποιους χρεοκοπημένους επιχειρηματικούς κύκλους που ποντάρουν στη δραχμή για τη σωτηρία τους με διαγραφή των δανείων.

Όλα αυτά και πολλά άλλα έσπρωξαν του βυζαντινούς να επιλέξουν αντί των Λατίνων, τους Οθωμανούς και στέρησαν από τον ελλαδικό χώρο και του Ρωμιούς την Αναγέννηση, την χάρτα των δικαιωμάτων του ατόμου την βιομηχανική επανάσταση κλπ.

Την ώρα που οι δυτικοί ανακάλυπταν την κλασσική Ελλάδα, οι Έλληνες βρισκόταν στο σκοτάδι.

Κατά κάποιον τρόπο τα διλήμματα της περιόδου που διανύουμε μοιάζουν με παλιότερα, καθώς καλούμαστε να διαλέξουμε την Ανατολή ή τη Δύση.

Πόσο μάλλον που οι τουλάχιστον ατυχείς δηλώσεις Σόιμπλε και λοιπών, μοιάζουν με την ατυχή προσπάθεια του Πάπα Ευγένιου να επιβάλει απόλυτη κυριαρχία...

Όχι πως δεν έχουμε πλήρη ευθύνη για την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει, αλλά στο Ευρω είμαστε συνιδρυτές και συμμέτοχοι και οι υποτιμητικές δηλώσεις, εκτός απ΄ ό,τι δυσκολεύουν την κατάσταση, δεν ταιριάζουν στους πραγματικούς ηγέτες αλλά ούτε σε λαούς που αναζητούν να βρουν την αυτοεκτίμησή τους για να αντιμετωπίσουν τα λάθη τους.

Κάποτε οι ήρωες πολεμούσαν σαν Έλληνες, με μεγαλύτερο κόστος από τα δεινά μιας χρεοκοπίας. Δεν χρειάζεται να κοκορομαχούμε αμφότεροι, αλλά να προσπαθήσουμε να βρούμε τη καλύτερη δυνατή λύση με αμοιβαίο συμφέρον και κοινό όραμα.



Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προκάλεσε γενική οργή υποδεικνύοντας στην Ελλάδα μια κυβέρνηση τεχνοκρατών και συνδέοντας – μαζί με άλλους «εταίρους» – την παροχή του δεύτερου δανείου της τρόικας με τις εκλογές, ώστε να δεσμεύσει την επόμενη κυβέρνηση. Όμως αυτό δεν ήταν, μάλλον το μεγαλύτερο ατόπημά του. Προχώρησε σε μια ακόμη σημαντικότερη προσβολή.

Κατ’ αρχάς ο Σόιμπλε είναι ξεκάθαρο πως θέλει να εξωθήσει την Ελλάδα σε μια «σκληρή» χρεοκοπία, σε μια ελεγχόμενη πτώχευση, συνέπεια της οποίας εκτιμάται ότι θα είναι ο εξαναγκασμός της Ελλάδας σε έξοδο από το ευρώ.

Πολλές φορές έχουμε αναφέρει τη φράση του για την Ελλάδα, που λέει όχι μόνο ότι η χώρα μας είναι μια «μοναδική περίπτωση» σε ό,τι αφορά την αναδιάρθρωση χρέους, αλλά και ότι, συνεπεία αυτής, κανείς δεν θα ήθελε να περάσει (διεκδικώντας την ίδια μεταχείριση) αυτά που θα συμβούν στην Ελλάδα, ακόμη και αν είναι... απελπισμένος.

Προχθές, λοιπόν, ο Σόιμπλε, μετά την υπόδειξη περί μιας αμιγώς τεχνοκρατικής κυβέρνησης τύπου Ιταλίας, συνέχισε τη φράση του λέγοντας:

«Στη συνέχεια θα μπορούσε να λειτουργήσει πάλι η κανονική δημοκρατική διαδικασία, με τις επιπτώσεις που έχουμε δει στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες».

Ο ΥΠΟΙΚ της Γερμανίας εδώ λέει αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα μέσα σε καμιά εικοσαριά μόλις λέξεις:

Παραδέχεται ότι ζητάει μια κυβέρνηση με διαδικασία εκτός της «κανονικής δημοκρατικής διαδικασίας».

● Μιλώντας για μελλοντική επαναλειτουργία της «κανονικής δημοκρατικής διαδικασίας», υποδεικνύει την αναστολή της για όσο διαρκεί η κυβέρνηση τεχνοκρατών. Υποδεικνύει δηλαδή ένα κοινοβουλευτικό και συνταγματικό πραξικόπημα.

● Κυρίως, όμως, απαξιώνει τόσο την ίδια την Ελληνική Δημοκρατία, ως πολίτευμα και ως χώρα, όσο και τη δημοκρατία ως έννοια, όταν κάνει λόγο για «τις επιπτώσεις που έχουμε δει στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες» από τη λειτουργία αυτής της δημοκρατίας.

● Υπό την έννοια αυτή, δίνει απόλυτη προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση των δανείων και την εφαρμογή του δημοσιονομικού κανόνα για τη στήριξη του ευρώ, όπως αυτός αποφασίστηκε τον Οκτώβριο του 2011, ακόμη και εις βάρος της δημοκρατίας.

Σηματοδοτεί, δηλαδή, την προτεραιότητα της διάσωσης του ευρώ και της διασφάλισης των δανειστών έναντι κάθε έννοιας εθνικής κυριαρχίας, λαμβανομένων υπ’ όψιν

της καθιέρωσης του ευρωπαϊκού λογαριασμού για την αποπληρωμή των δανείων, όπου θα κατευθύνονται τα έσοδα του κράτους,

της σύστασης του υπό ευρωπαϊκή διοίκηση ταμείου ιδιωτικοποιήσεων, το οποίο θα διενεργεί τις πωλήσεις και θα δεσμεύει τα έσοδα υπέρ της αποπληρωμής των δανείων,

της επιβολής επιτρόπων σε κάθε υπουργείο, ώστε ο περιοδικός έλεγχος της τρόικας να μετατραπεί σε καθημερινή εποπτεία του έργου των υπουργών της Ελλάδας με στόχο να μην υλοποιείται καμιά δαπάνη για κανέναν σκοπό πριν διασφαλιστούν τα χρήματα που θα πηγαίνουν στα δάνεια.

Εν τέλει, δυστυχώς, επιχειρεί να εμπεδώσει αυτό για το οποίο προειδοποιούμε εδώ και πάρα πολύ καιρό: τη μετατροπή της ευρωζώνης σε μια απέραντη δημοσιονομική φυλακή. Ως γνωστόν, όμως, ο τρόπος λειτουργίας μιας φυλακής καμιά σχέση δεν έχει με τη... δημοκρατία.

Βρήκε και τα κάνει

Ο Σόιμπλε, είναι αλήθεια, προκάλεσε μεγάλη αναταραχή, αναγκάζοντας ακόμη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον συχνά και πολλαπλώς βαλλόμενο για τη σιωπή του, να αντιδράσει σε πολύ υψηλούς τόνους προκαλώντας μάλιστα νέα, ακόμη πιο «αυτοκρατορικά» σχόλια στο εσωτερικό της Γερμανίας. Γιατί όμως μας εκπλήσσει; Ο ΥΠΟΙΚ της Γερμανίας... βρήκε και τα κάνει. Τι ακριβώς βρήκε;

● Μια κυβέρνηση (Παπανδρέου) πρόθυμη να υπογράψει ό,τι βρέθηκε μπροστά της, ακόμη και αν οι υπογραφές της έφερναν τη χώρα αντιμέτωπη με την ύφεση, τη διάλυση οικονομίας - κράτους - κοινωνίας, το πλήρες ξεπούλημα και, τελικά, την ίδια την πτώχευση. Η κυβέρνηση αυτή, όσο και αν κατηγορείται για «πλημμελή εφαρμογή του μνημονίου», επέβαλε πλήρως την υποτελή αντίληψη «πρώτα οι δανειστές», την οποία τώρα επικαλείται ο Σόιμπλε.

● Μια δεύτερη κυβέρνηση (Παπαδήμου) ακόμη πιο πρόθυμη να παίξει τον ρόλο του εκκαθαριστή μιας χώρας (ακόμη...) εν λειτουργία. Να δεσμεύσει το πολιτικό σύστημα, να ολοκληρώσει το έργο της προηγούμενης κυβέρνησης και να εφαρμόσει όλα όσα, κατά την ομολογία Παπαδήμου την περασμένη Κυριακή, «καμιά κυβέρνηση υπό ομαλές συνθήκες» δεν θα εφάρμοζε.

Διακεκριμένα στο παρελθόν – αν και ξοφλημένα σήμερα – πολιτικά στελέχη, τα οποία λειτούργησαν και λειτουργούν ακόμη σχεδόν αποκλειστικά ως εντολοδόχοι και μεταφορείς εκβιασμών. Σαν να εξελέγησαν (ή, καλύτερα, επελέγησαν) απευθείας από τους τοκογλύφους και όχι από τον ελληνικό λαό.

● Ένα πολιτικό σύστημα νωθρό, βυθισμένο στη μεταπολιτευτική νιρβάνα, εθισμένο στην παρασιτική νοοτροπία και λειτουργία του, βαθύτατα διεφθαρμένο και, ως εκ τούτων, πλήρως ανίκανο να παραγάγει οποιοδήποτε πολιτικό σχέδιο, ευθέως ανταγωνιστικό προς αυτό των δανειστών και των ενεργουμένων του, ανατρεπτικό της υποτέλειας, του ξεπουλήματος και της τελικής πτώχευσης.

● Ένα μιντιακό σύστημα κατ’ εξοχήν δουλοπρεπές, εξαρτημένο, παρασιτικό και καταχρεωμένο, πρόθυμο να διεκπεραιώσει τη «βρώμικη δουλειά» της κατατρομοκράτησης και της εκβίασης του ελληνικού λαού, συμπληρώνοντας την πολιτική υποτέλειας και δίνοντάς της το πολυτιμότερο στήριγμα.

Ποιον από όλους αυτούς να φοβηθεί ο Σόιμπλε, όσες φωνές και αν υψώνουν τώρα πολλοί από όσους του άνοιξαν διάπλατα τον δρόμο; Ποιον από όσους απειλούν με «εμφύλιο» για να εμπεδώσουν την κατοχή; Ποιον από όσους μετέτρεψαν τη δημοκρατία σε ευτελές αντικείμενο μιας χρήσεως; Ποιον από όλους αυτούς να φοβηθεί – και γιατί;