Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Μαΐ 2012

Φίλε Νεοδημοκράτη και Πασοκτζή

Έχει γίνει Ηλίου φαεινότερο ότι τα κομματικά σας ινδάλματα, σκόπιμα και προγραμματισμένα. υπερχρέωσαν τη χώρα.

Όχι μόνο για να κατακλέψουν, όσο μπορούσαν περισσότερα, αλλά και να καταστήσουν αναπότρεπτο το ξεπούλημα της πατρίδας μας την εξαθλίωση του λαού της.

Προκειμένου εξάλλου να εξασφαλίσουν τα κλοπιμαία και το άνετο ξεκοκάλισμά τους φρόντισαν να δημιουργήσουν, για χάρη τους, και τα απαραίτητα νομικά προγεφυρώματα.

Θεσπίζοντας, με υπερβάλλουσα πονηρία και καιροσκοπισμό, τις διάφορες ασυλίες και παραγραφές. Ακόμη και μέσω του Συντάγματος.

Με πρωτεργάτες, όπως λέγεται, τον τωρινό κομματάρχη του ΠΑΣΟΚ κ. Βενιζέλο και τον κ. Προκόπη Παυλόπυλο, από πλευράς της Νέας Δημοκρατίας. Για ν’ αποδειχθεί, κι απ’ αυτήν την πλευρά, πως ήταν πάντοτε «σόι το βιλαέτι»!

Για να διατηρούν δε επ’ άπειρον την εξουσία χάλκευσαν τους πλέον ανήθικους καλπονοθευτικούς εκλογικούς νόμους.

Με το προνόμιο των 40 και 50 βουλευτών για το πρώτο κόμμα. Και άλλες υψηλού επιπέδου διαστροφές.

Προκειμένου να καταργήσουν ουσιαστικά τη δημοκρατία και να εγκαθιδρύσουν μια υποχθόνια και δολοφονική δικτατορία, για χάρη δική τους και των σιωνιστών και ναζιστών τοκογλύφων.

Για να ξεζουμίζουν, χωρίς τέλος το λαό και να ξεπουλήσουν, μέχρι τέλους, την πατρίδα.

Γιατί πατρίδα γι’ αυτούς είναι ο μαμωνάς ο δικός τους και των τοκογλύφων. Και βέβαια ζωή τους και ευτυχία τους είναι η δυστυχία, η δική μας και ο θάνατός μας.

Και είναι τα γεγονότα και οι πραγματικότητες αυτές, μόνο μερικά από τα δείγματα, που δείχνουν σαφέστατα ότι έργο των κομματικών ινδαλμάτων σας είναι το διαρκές έγκλημα σε βάρος της πατρίδας μας και του λαού μας.

Και το διαρκές αυτό έγκλημα είναι και δικό σας.

Μέχρι τώρα τα κομματικά σας ινδάλματα μπορεί να σας εξαπατούσαν, γιατί φορούσαν, πάνω από τα λυκοτόμαρά τους, προβιές.

Τώρα όμως, που πέταξαν τις προβιές και φάνηκαν, όχι μόνο τα λυκοτόμαρά τους, αλλά και τα άπληστα λυκόδοντά τους, λογικά και φυσιολογικά δεν μπορούν να εξαπατήσουν κανένα. Παρά μόνο αυτούς, που θέλουν να εξαπατηθούν…

Κι αν μέχρι τώρα είχατε κάποια δικαιολογητικά, για να τρέχετε ξωπίσω τους, τώρα δεν έχετε κανένα.

Μας έκλεβαν τόσα χρόνια κι εσείς τους χειροκροτούσατε και τους ψηφίζατε.

Τώρα ξεπουλάνε την πατρίδα μας κι εσείς τους ακομπανιάρετε κουνώντας τις σημαίες της προδομένης πατρίδας.

Μας γδύνουν και πάλι εσείς συνεχίζετε. Μας γδέρνουν κι εσείς επιμένετε. Μας κατασπαράζουν κι εσείς τους ζητωκραυγάζετε. Μας συντρίβουν τα κόκαλα και μας ρουφάνε το μεδούλι. Κι εσείς είστε έτοιμοι να τους ξαναψηφίσετε.

Ο Χριστός, μετά τη θεραπεία του, για τριάντα οχτώ χρόνια παράλυτου, για τον οποίο γίνεται λόγος στην αυριανή ευαγγελική περικοπή, του είπε:

«Μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρόν τι σοι γένηται»!

Μήπως τη σύσταση αυτή του Χριστού θα έπρεπε να την ακούσετε κι εσείς;

Γιατί η ιστορία βρίσκεται στα χέριατου Θεού. Και μπορεί, κάποια στιγμή, να φτάσετε κι εσείς σε κατάντημα χειρότερο απ’ αυτό, που καταντήσατε τους άνεργους, τους άστεγους, τους πεινασμένους…

Ακόμη κι εκείνους που με την απόγνωση οδηγήσατε στο απονενοημένο διάβημα.

Και τους οποίους ουσιαστικά δολοφονείτε εσείς και τα κομματικά σας ινδάλματα!…

Παπα-Ηλίας

Bρετανικό ιστολόγιο Τhe Slog

Ο Αντώνης Σαμαράς, αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, δήλωσε ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα έχει "καταστροφικές συνέπειες" για την Ελληνική Δημοκρατία και για την ευρωζώνη γενικότερα, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Bild.

Αυτό που αδυνατούμε να καταλάβουμε είναι για ποιό λόγο ακριβώς ο σαλιάρης σαλίγκαρος Σαμαράς βλέπει ότι ο ουρανός θα έρθει καπάκι και θα πλακώσει την Ελλάδα αν η χώρα επιστρέψει σε ένα πολύ λιγότερο "πληθωριστικό" νόμισμα, που μάλλον θα διπλασιάσει το εισόδημα από τον τουρισμό ήδη από το 2013.

Επίσης αδυνατούμε να καταλάβουμε γιατί, αφού η χώρα του καταρρέει, δίνει τόσο τεράστια σημασία στις ευρύτερες επιπτώσεις σε μια ευρωζώνη, στην οποία η συμμετοχή της χώρας του έχει αποτελειώσει την ίδια.

Παρ' όλα αυτά, και παρά την αισιόδοξη (κατά τη γνώμη μου) πρόβλεψη του Bloomberg ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα εξασφαλίσουν συνολικά το 45% των ψήφων, αυτό που μας δείχνει για άλλη μια φορά η δήλωση αυτή του Σαμαρά είναι ότι κανένας Έλληνας ψηφοφόρος δεν μπορεί να βασίζεται στα κόμματα του συστήματος.

Ας το κρατήσουμε αυτό και να δούμε τι θα φέρουν τα σημερινά αποτελέσματα… και αν θα μπορέσουμε να τα πιστέψουμε.




Ένα νέο κόμμα δημιουργήθηκε. Ένα κόμμα που θα φέρει την ελπίδα στους πολίτες. Ένα κόμμα με πρόσωπα άφθαρτα, με πολιτικούς που δεν σκέφτονται πρώτα το καλό του εαυτού τους, μετά το καλό των δανειστών και στο τέλος το καλό του κόμματος, παριστάνοντας ότι σκέφτονται και το καλό των πολιτών.

Ένας αξιόπιστος πολιτικός, που ο λόγος του είναι συμβόλαιο, είναι στην αρχηγία του.
Πρόκειται για το κόμμα Νέα Πασοκρατία. Και αρχηγός ο Μπενοσφουγγαράκης.
Όλοι μαζί να στηρίξουμε τον Μπενοσφουγγαράκη. Ναι στην Νέα Πασοκοκρατία γιατί:

Θα μας οδηγήσει στην επιτυχία ενός τρίτου, τέταρτου και πέμπτου μνημονίου. Οι τράπεζες πρέπει να σωθούν και θα σωθούν.

Έχει ένα όραμα για μια πανευρωπαϊκή γερμανική κυβέρνηση δίνοντας μας την χαρά να δουλεύουμε άνευ μισθού για το καλό των πολυεθνικών και των γερμανικών συμφερόντων.

Θα μας απαλλάξει από την γραφειοκρατία που είναι εμπόδιο για την επιχειρηματικότητα. Χωρίς κανένα εμπόδιο θα προσφέρουμε γη και ύδωρ στις γερμανικές και άλλες αποικιοκρατικές εταιρείες για να μπορούν να αναπτύξουν την οικονομία της χώρας τους.

Θα μας απαλλάξει από τις ξεπερασμένες ιδέες περί κοινωφελών εταιρειών και εθνικού πλούτου. Χωρίς χρονοτριβή θα χαρίσει, δίνοντας και επιδοτήσεις για μια πιο γρήγορη εξέλιξη, την ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΟΠΑΠ, ΟΣΕ, πετρέλαια, φυσικό πλούτο κλπ.

Θα δημιουργήσει ένα τεράστιο project από άκρη σε άκρη της Ελλάδας. Το σχέδιο είναι οι πολίτες αυτής της χώρας να αναζητούν την τροφή τους όπως οι πρωτόγονοι άνθρωποι και αν δεν βρίσκουν να την αναζητούν στους κάδους σκουπιδιών που βρίσκονται πέριξ των κατοικιών των πλουσίων. Αναμένεται ότι χιλιάδες εύποροι ευρωπαίοι τουρίστες θα έρθουν στην χώρα για να δουν το θέαμα.

Για τους πιο απαιτητικούς τουρίστες θα υπάρχουν ζωντανές παρακολουθήσεις αυτοκτονιών.
Μάλιστα η κυβέρνηση θα κάνει και προσφορές: στις 2 αυτοκτονίες η 1 δώρο.

Ειδικό εισιτήριο θα υπάρχει για την παρακολούθηση της πτώσης πρώην συνταξιούχων στον Καιάδα.
Οι πολίτες αυτής της χώρας θα έχουν την ευκαιρία κάθε 23 Απριλίου, εθνική επέτειο όπου γιορτάζουμε την άφιξη της τρόικας, να επισκέπτονται την κινητή μονάδα ευρώ. Σε αυτήν την μονάδα θα υπάρχουν σε κορνίζες χαρτονομίσματα των ευρώ αλλά και κέρματα. Οι πολίτες θα μπορούν πρώτον να θυμηθούν τι ήταν αυτό το «ευρώ» και δεύτερον για τους πιο πιστούς θα δίνεται η δυνατότητα να προσκυνήσουν μπροστά στο Άγιο Πενηντάευρο.

Εκείνη την μέρα θα εκφωνεί πύρινο λόγο ο Πρετεντέρης ενώ τα παιδιά θα μπορούν να προμηθεύονται, δωρεάν παρακαλώ, μια πλαστική κούκλα με την μορφή του Καψή.

Ζήτω ο Μπενοσφουγγαράκης. Ζήτω η Νέα Καταστροφή.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΛΙΘΙΟΙ;

Για να τιμωρήσω την Νεαπασοκρατία θα ψηφίσω Μαυροτζαφέρη. Είναι ο πολιτικός που αποχώρησε από την συγκυβέρνηση επειδή δήθεν διαφωνούσε με το μνημόνιο 2 αλλά είναι έτοιμος να συνεργαστεί με τα ίδια κόμματα ώστε να εφαρμόσουν αυτά για τα οποία διαφωνεί.

Και μετά στέλνετε εμένα στον ψυχίατρο ως σχιζοφρενή γιατί το πρωί λέω ότι είμαι ο Ναπολέων και το βράδυ ο Ρομπέν των δασών.

Και για ακόμα καλύτερη αντίδραση θα ψηφίσω χρυσά αυγά. Γιατί σε μια χώρα που είναι αποικία της Γερμανίας είναι απαραίτητο να υπάρχουν στην βουλή της ναζιστές αντιπρόσωποι.

Όταν ο Μπενοσφουγγαράκης σου λέει ότι σε κοιτάει στα μάτια να είσαι σίγουρος ότι το χέρι του είναι στην τσέπη σου.

Σενάρια θέλουν τον Αβραμό να γίνεται Παπαδήμιος. Σαφέστατο το υπονοούμενο. Δεν θα έχουμε πρωθυπουργό αλλά καγκελάριο. Στην πρώτη επίσημη αποικία της Γερμανίας.

Σε οριακό σημείο βρίσκεται το ΚΚΕ. Είναι στο όριο του 8% και όλοι στον Περισσό τρέμουν μη και το ξεπεράσουν. Πώς να το διαχειριστούν μετά;

Ξέρεις τι είναι να έχεις τόσους καινούριους ψηφοφόρους; Πρόβλημα. Μέχρι να τους μάθεις μπορεί να περάσει ο χρόνος και να χάσουμε την επανάσταση.

Αποδεδειγμένα όλοι όσοι υπηρέτησαν την κυβερνητική εξουσία στην χώρα μας είναι αποτυχημένοι. Η αποτυχία τους αποτυπώνεται στην καθημερινότητα μας. Γι΄ αυτό οι πολιτικοί και οι πολιτικές που μας οδήγησαν στην καταστροφή θα πρέπει να εκμηδενιστούν.

Πόσο ηλίθιοι είμαστε που θα επιβραβεύσουμε τους ανίκανους; Θα το δούμε το βράδυ της Κυριακής…

Μικρός Φωκίων

«Ανθρωποι σε όλη την Ελλάδα έβαλαν τέλος στη ζωή τους λόγω προσωπικών αδιεξόδων
Σοκ με έξι αυτοκτονίες σε τέσσερις ημέρες.

Μπαράζ αυτοκτονιών καταγράφεται από τις αρχές της εβδομάδας σε όλη την Ελλάδα. Εξι άνθρωποι, εκ των οποίων οι δύο χθες, έβαλαν τέλος στη ζωή τους λόγω των προσωπικών τους αδιεξόδων», έγραφαν χτες τα «ΝΕΑ».

«Τρόμο προκαλούν τα στοιχεία για τους ανθρώπους που μπαίνουν στις ψυχιατρικές κλινικές λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή τους ζωή, στον καιρό του... Μνημονίου», αναφέρει σήμερα σε ρεπορτάζ του ο «Ελεύθερος Τύπος» συμπληρώνοντας ότι έξι (!!!) εγκλεισμοί την μέρα γίνονται σε ψυχιατρικές κλινικές στη χώρα μας.

Μάλιστα όπως γράφεται στο ρεπορτάζ, υπάρχουν κλινικές που φιλοξενούν ανθρώπους σε ράντζα και διαδρόμους καθώς δεν έχουν άλλο χώρο σε δωμάτια. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η εφημερίδα, στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο του Δαφνίου, το 2010 έγιναν 2.192 εγκλεισμοί, το 2011, 2.190 ενώ το πρώτο τρίμηνο του 2012 ξεπέρασαν τους 477. Και εδώ μιλάμε για αναγκαστικούς εγκλεισμούς ανθρώπων -δηλαδή αυτοί που γίνονται με εισαγγελική διαταγή-, χωρίς να έχουμε στοιχεία για την αύξηση των ψυχολογικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν συνάνθρωποι μας εξ’ αιτίας της πολιτικής που εφαρμόζουν οι… μνημονικοί σωτήρες μας!

Αυτοί, λοιπόν, οι πολιτικοί εγκληματίες που εξοντώνουν με κάθε τρόπο των λαό μας αύριο ζητάν την επιβράβευση τους, στις κάλπες … για να μην καταστραφεί η χώρα.


Αυτή τη φορά για άλλων εθνικοτήτων τρομοκράτες


Αντιπροσωπεία "Σύριων" μισθοφόρων συμφώνησε με τις αρχές της Πρίστινα να οργανωθεί η εκπαίδευση των πρώτων από αντάρτες του UCK (OυΤσεΚα), μεταξύ άλλων μέσω της ανταλλαγής εμπειριών ανταρτοπόλεμου. Η "συριακή αντιπολίτευση" θα αρχίσει να στέλνει αντάρτες στο Κοσσυφοπέδιο με σκοπό να υιοθετήσουν πολεμικές τακτικές και να εκπαιδευθούν προκειμένου να ανατρέψουν το καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.

Για τον σκοπό αυτό, σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου Associated Press, στις 26 Απριλίου, αντιπροσωπεία των μελών της "συριακής αντιπολίτευσης" έκανε μια στάση στην Πρίστινα καθώς επέστρεφε από τις ΗΠΑ, για να συνομιλήσει με μέλη του "Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου" (UCK) σχετικά με τον τρόπο που θα μπορούσαν οι μισθοφόροι που εισέβαλαν στη Συρία να επωφεληθούν από την πείρα του UCK.

Το πρόσφατο παρελθόν έδειξε ότι η πρόχειρα οργανωμένη "συριακή αντιπολίτευση" έχει αποδειχθεί ανίκανη να αυτοοργανωθεί και να σχηματίσει ένα σταθερό μέτωπο εναντίον των ενόπλων δυνάμεων του Προέδρου Άσαντ. Οι τρομοκρατικές τακτικές που χρησιμοποιούνται από τους "μαχητές" τους επιτρέπουν μεν να σκοτώνουν στρατιωτικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους, αλλά δεν τους βοηθούν στην κατάληψη θέσεων εναντίον ενός τακτικού στρατού.

"Ερχόμαστε εδώ για να μάθουμε. Το Κοσσυφοπέδιο έχει ήδη βιώσει παρόμοιες εμπειρίες και διαθέτει πείρα που θα ήταν πολύ χρήσιμη για μάς", δήλωσε ο επικεφαλής της "συριακής αντιπροσωπείας", Αμάρ Αμπντουλχαμίντ, ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που δηλώνει αντιφρονών. "Συγκεκριμένα, θα θέλαμε να γνωρίζουμε πώς κάποιες άτακτες ένοπλες ομάδες οργανώθηκαν τελικά για να σχηματίσουν τον UCK".

Οι ηγέτες της "συριακής αντιπολίτευσης" υποσχέθηκαν ότι θα αναγνωρίσουν το Κοσσυφοπέδιο αμέσως μόλις καταλάβουν την εξουσία στη Συρία.

"Έχουμε άμεση ανάγκη από κοινές δράσεις ως συνασπισμός της αντιπολίτευσης", τόνισε ο Αμάρ Aμπντουλχαμίντ, παλιός αντίπαλος του προέδρου της Συρίας, Μπασάρ αλ Ασαντ. Το 2005 ο Αμπντουλχαμίντ έφυγε από τη Συρία για να εγκατασταθεί στις ΗΠΑ.

Το στρατόπεδο εκπαίδευσης που φιλοξένησε τους "Σύριους" μισθοφόρους βρίσκεται κοντά στα σύνορα Αλβανίας και Κοσσυφοπεδίου και εγκαινιάστηκε από τις ΗΠΑ προκειμένου να διευκολυνθεί ο UCK στην εκπαίδευση των ανταρτών του.

Ο "Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσσυφοπεδίου" (UCK), χαρακτηριζόταν παλιότερα και για πολλά χρόνια ως τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Γαλλία. Όλα άλλαξαν το 1998, όταν ξαφνικά σβήστηκε από την λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων, δίχως να δοθεί καμιά εξήγηση. Είναι επίσης γνωστό από καιρό ότι το 10% των ανταρτών που ανήκαν στις τάξεις του UCK ήταν ανήλικα αγόρια.

Υπήρξαν πολυάριθμα δημοσιεύματα σχετικά με τις επαφές που έχει διατηρήσει ο UCK με την Αλ Κάιντα, την τροφοδοσία του με όπλα από την Αλ Κάιντα, την εκπαίδευση των ανταρτών του πρώτου σε ειδικά στρατόπεδα της δεύτερης στο Πακιστάν, ακόμη και την στρατολόγηση μελών της Αλ Κάιντα στις τάξεις του UCK στον πόλεμο εναντίον των Σέρβων.

φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο σχεδιάζονται προφανώς και σήμερα εναντίον του πολυθρησκειακού πληθυσμού της Συρίας από τον ισλαμιστικό "Συριακό Απελευθερωτικό Στρατό", ο οποίος στο εξής θα εκπαιδεύεται στο μουσουλμανικό πλέον Κοσσυφοπέδιο, μέσα στην Ευρώπη.

Η ομάδα του "Συριακού Απελευθερωτικού Στρατού" που αποτελούσε την αντιπροσωπεία που έφθασε στο Κοσσυφοπέδιο έχει πολεμήσει εναντίον της συριακής κυβέρνησης εδώ και πάνω από χρόνο. Η αιματηρή αυτή αντιπαράθεση έχει στοιχίσει πάνω από 9.000 ζωές, περίπου οι μισές από τις οποίες ήταν μελών των ενόπλων δυνάμεων της Συρίας, αστυνομικών και αξιωματούχων της κυβέρνησης.

Τον τελευταίο καιρό, οι μισθοφόροι αντάρτες έχουν εκδιωχθεί από τις πόλεις της Συρίας και τις θέσεις τους κατά μήκος των συνόρων μεταξύ Συρίας και Τουρκίας. Ανίκανος να αλλάξει την πολιτική κατάσταση στη χώρα, ο "Συριακός Απελευθερωτικός Στρατός" έχει στραφεί προς τους ξένους χορηγούς του, προκειμένου να οργανώσει μια στρατιωτική επέμβαση στη Συρία για την ανατροπή του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.

Ωστόσο, ο ερευνητής και συνεργάτης του καναδικού ιστολογίου GlobalResearch.ca, Benjamin Schett, δήλωσε στο RT News ότι οι εισαγόμενοι αντάρτες της Συρίας δεν θα αποκομίσουν πολλές γνώσεις γύρω από στρατιωτικές τακτικές από τον UCK.

"Ο λεγόμενος "Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσσυφοπεδίου" - η τρομοκρατική αυτή ομάδα - είχε στην πραγματικότητα ηττηθεί από τον σερβικό στρατό ήδη από το 1998".

Ο Schett πρόσθεσε ότι όταν η Σερβία συμφώνησε για μια κατάπαυση του πυρός, απέσυρε τα στρατεύματά της, και επέτρεψε στους παρατηρητές του ΟΑΣΕ να μπουν στη χώρα, ο UCK επωφελήθηκε από την περίσταση προκειμένου να εντείνει τις επιθέσεις του ώστε να προκαλέσει στρατιωτική αντίδραση.

"Έτσι", συνέχισε ο Schett, "παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως μαχητές της ελευθερίας και θύματα ταυτόχρονα στα δυτικά μέσα ενημέρωσης, οι αντάρτες του UCK εξασφάλισαν την παρέμβαση των δυτικών τον Μάρτιο του 1999, αφού οργάνωσαν μια κατά φαντασίαν σφαγή στο Ρατσάκ, ενοχοποιώντας τους Σέρβους".

Κατά την άποψη του Schett, οι μισθοφόροι αντάρτες της Συρίας θα πάνε στο Κοσσυφοπέδιο για να αποκομίσουν κι άλλες γνώσεις επί των δημοσίων σχέσεων. "Παρά την εμφανή έλλειψη ανδρείας τους", παρατήρησε ο Schett, "ήταν ειδικοί στο να καταφέρουν το δυτικό κοινό να πιστέψει ότι αγωνίζονται για δικαιολογημένη αιτία, παρά την παράλληλη ροή δημοσιευμάτων που πληροφορούσαν για την διάπραξη σωρείας εγκλημάτων πολέμου και παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων".

Οι τακτικές της καμένης γης και της εθνοκάθαρσης

Ο Σέρβος πολιτικός αναλυτής και συντάκτης του περιοδικού "Chronicles", Srdja Trifkovich, δήλωσε στο RT News: "Η εξολόθρευση τοπικών μειονοτήτων μετά από κάθε εκτεταμένη αεροπορική επιδρομή του ΝΑΤΟ ήταν η μόνη τακτική μάχης που έμαθε ο UCK και το μόνο πράγμα που η "συριακή αντιπολίτευση" μπορεί στην πραγματικότητα να μάθει από τους αντάρτες του".

RT News: Τι ακριβώς θα είναι σε θέση να μάθει η "συριακή αντιπολίτευση" σε αυτά τα στρατόπεδα;

Srdja Trifkovich: Κατ' αρχάς, δεν νομίζω ότι μπορούν να μάθουν πολλά από τους βετεράνους του UCK από την άποψη της αποτελεσματικότητας στον πόλεμο, αφού ο UCK είχε αποτύχει παταγωδώς στην εξέγερση εναντίον των σερβικών δυνάμεων ασφαλείας πριν από την έναρξη των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ. Άρχισαν τις τρομοκρατικές ενέδρες τους το 1997 και εντατικοποίησαν τις δραστηριότητές τους το 1998. Αλλά καθ' όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων επικεντώνονταν αποκλειστικά στην διαπραγή αποτρόπαιων θηριωδιών, όπως έγινε, για παράδειγμα, στην περίφημη υπόθεση του Ρατσάκ, όπου οι θύτες παρουσιάστηκαν ως αθώοι άμαχοι νεκροί που σφάχτηκαν από τους Σέρβους.

Αλλά ακόμα και κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών, οι σερβικές δυνάμεις διατήρησαν τον πλήρη έλεγχο όλων των βασικών κατοικημένων περιοχών και μάλιστα κατόρθωσαν να μείνουν οι δρόμοι ανοιχτοί. Ο UCK εισέβαλε αποφασιστικά μόνο αφού οι Σέρβοι άρχισαν να αποσύρονται, τηρώντας τους όρους της κατάπαυσης του πυρός που είχαν συμφωνηθεί με το ΝΑΤΟ. Και ακόμα και τότε, δεν συμμετείχαν στις πολεμικές συγκρούσεις, αλλά δρούσαν ως επιδρομείς εθνοκάθαρσης εναντίον των μη Αλβανών. Επομένως, το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να μάθει από αυτούς κανείς από την άποψη της πολεμικής αποτελεσματικότητας και της οργάνωσης ενός επιτυχημένου ανταρτοπόλεμου.

RT News: Λέξεις οι οποίες έχουν συχνά χρησιμοποιηθεί σε περιγραφές του UCK είναι "δολοφονία", "τρομοκρατία" και "βομβιστικές επιθέσεις". Με τέτοιες έννοιες επιδιώκει να συνυφαστεί και η "συριακή αντιπολίτευση";

Srdja Trifkovich: Απ' ό,τι φαίνεται, δεν τους απασχολεί. Έμαθα ότι ο Αμάρ Αμπντουλχαμίντ, ένας από τους ηγέτες της λεγόμενης "συριακής αντιπολίτευσης", ο οποίος ήρθε στην Πρίστινα και μίλησε σε δημοσιογράφο του Associated Press, δήλωσε: "Είμαστε εδώ για να μάθουμε". Αυτό και μόνο το γεγονός θα πρέπει να αφυπνίσει όσους Σύριους δεν στηρίζουν τις μειονότητες: τους Αλεβίτες, τους Χριστιανούς - είτε Ορθόδοξους είτε Καθολικούς - τους Σιίτες και τους Κούρδους. Οι μετριοπαθείς Σουνίτες μουσουλμάνοι θα πρέπει να θυμούνται ότι εάν οι μισθοφόροι "Σύριοι" αντάρτες πάρουν μαθήματα από τον UCK, αυτό σημαίνει ότι, όπως και έγινε στο Κοσσυφοπέδιο, θα διαπραχθεί στη χώρα τους λουτρό αίματος μετά την πτώση του Άσαντ και δεν θα υπάρχει χώρος για κανέναν, εκτός από την ομάδα που θα επικρατήσει τελικά και θα αποδεχθεί τα εξτρεμιστικά πιστεύω τους. Δεν έχει σημασία αν μιλάμε για την "μεγάλη Αλβανία" στο Κοσσυφοπέδιο ή ένα παρακλάδι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στη Συρία. Το σενάριο είναι το ίδιο.

RT News: Η πρόσφατη ιστορία των Βαλκανίων έδειξε ότι μια ένοπλη ομάδα έμμισθων ανταρτών μπορεί να ρίξει μια κυβέρνηση και αφού αποσχίσει μια περιοχή από ένα κράτος να μετατραπεί στον εφιάλτη της περιοχής σε καιρό ειρήνης. Έχουμε δει το Κοσσυφοπέδιο να γίνεται το κέντρο εγκλήματος της περιοχής. Θα το δούμε αυτό και στη Συρία;

Srdja Trifkovich: Το Κοσσυφοπέδιο βρίσκεται σε τέτοια γεωγραφική θέση ώστε εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε κέντρο εγκλήματος για όλη την Ευρώπη. Είναι σήμερα το πιο σημαντικό σημείο διακίνησης ηρωίνης και το σημείο στο οποίο λειτουργούν διάφορα δίκτυα διακίνησης λαθρεμπόρων και διακινητών λαθρομεταναστών, πορνείας κλπ. που στη συνέχεια διοχετεύονται στην Ιταλία, τη Γερμανία, τη Βρετανία, και ακόμη και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Η Συρία μάλλον δεν θα μετατραπεί σε κάτι ανάλογο, αλλά σε κέντρο ισλαμιστικού εξτρεμισμού. Έχουμε ακούσει πολύ ωραία λόγια που μιλούν για μια νέα "μετεπαναστατική" Συρία, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που θα δούμε στην χώρα αυτή είναι μια Αίγυπτο μετά τον Μουμπάρακ, όπου, μόλις καταλάγιασε η σκόνη των εξεγέρσεων, ανέτειλε η Μουσουλμανική Αδελφότητα ως η ισχυρότερη πολιτική οργάνωση.

Επίσης θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η συνεργασία που βλέπουμε να αναπτύσσεται μεταξύ του UCK και των "Σύριων" ανταρτών στην Πρίστινα θα πρέπει να ανησυχεί έντονα και άλλες χώρες, όπως η Ρωσία, για παράδειγμα. Είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν παραιτηθεί από τις προσπάθειές τους να ανατρέψουν τον Άσαντ, παρά την αναγκαστική εκ των περιστάσεων επέμβαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αλλά είδαμε επίσης πώς αγνοήθηκε εντελώς το βέτο της Ρωσίας και της Κίνας στο Συμβούλιο Ασφαλείας και εφαρμόζονται μόνο οι επιταγές των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες προφανώς βρίσκονται πίσω από τη συνεργασία UCK και "Συριακού Απελευθερωτικού Στρατού" που δρομολογείται αυτή τη στιγμή στο Κοσσυφοπέδιο.









Λίγες ώρες πριν τις εκλογές σε Γαλλία και Ελλάδα ο Ολι Ρεν “θυμήθηκε” να πάει κόντρα στη Μέρκελ!

Ένα βράδυ πριν ανοίξουν οι κάλπες σε Ελλάδα και Γαλλία, ο Ευρωπαίος επίτροπος Ολι Ρεν, παρεμβαίνει υπέρ των χωρών του Νότου και κατά της Μέρκελ!

Η χρονική στιγμη δεν είναι τυχαία, αφού όπως φαίνεται είναι ένας έμμεσης τρόπος να επηρεάσει και να αλλάξει το κλίμα στις δυο χώρες.

Ο Ρεν αναμένεται να παρέμβει με ομιλία του, σύμφωνα με τους Financial Times, που έχει το προσχέδιο στα χέρια του, και να ζητήσει αύξηση των κρατικών δαπανών για μεγάλα έργα υποδομής, με στόχο να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας!

Επίσης, θα παρουσιαστεί διατεθειμένος να χαλαρώσει τους αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες για χώρες όπως η Ισπανία, βάζοντας “φρένο” στα ταχύτητα των μέτρων λιτότητας.

«Το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης δεν είναι ανόητο», θα πει ο Όλι Ρεν, σύμφωνα με προσχέδιο της ομιλίας του το οποίο έχουν στην κατοχή τους οι FT. «Ναι, το δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ βασίζεται σε κανόνες… αλλά την ίδια στιγμή το σύμφωνο επιδέχεται εύλογα μεγάλης κριτικής σε ό,τι αφορά την εφαρμογή του.»

Απόρρητα γιατί και ο Γιουνκερ προχθές και ο Ρεν σήμερα τα “χώνουν” στη Μέρκελ; Βγάζουν την ουρά τους απέξω απο την διάλυση της Ευρωζώνης, ρίχνοντας την ευθύνη στο Βερολίνο. Φυσικά, θέλουν να παρουσιάσουν ότι ο στόχος της Ευρώπης αλλάζει, μπάσκετ και αλλάξουν γνώμη στους ψηφοφόρους, έστω και την τελευταία στιγμή.

Στην ερώτηση, γιατί άλλαξε γραμμή ο Όλι Ρεν την τελευταί στιγμή πριν την αποχώρησή του, η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή: όσο μπορεί να ακούγεται (γιατί στη συνέχεια θα "πνιγεί" η άποψή του και το γνωρίζει πάρα πολύ καλά αυτό) λέει την αλήθεια, για να μην "φορτωθεί" αργότερα με κατηγορίες που θα μπορούν να του αποδοθούν και οι οποίες θα αφορούν ωμή και απολύτως παράνομη (σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, σύμφωνα με την ιδρυτική διακήρυξη της Ε.Ε., αλλά και το Ελληνικό Σύνταγμα) συμπεριφορά και εξαναγκασμό σε κατάσταση απόλυτης (κοινωνικής και οικονομικής) αποσταθεροποίησης κρατικών θεσμών της Ελλάδας. Απλά την καρέκλα του κατηγορουμένου θέλει να αποφύγει ο Όλι Ρεν, ευελπιστώντας πως θα έχει να προτάξει αυτήν ακριβώς την δήλωση για να γλιτώσει από βαρύτατες κατηγορίες αποσταθεροποίησης (με δόλο) μίας χώρας, εν προκειμένω της Ελλάδας...


Όποιον κι αν ψηφίσεις…

Σε βλέπω…

Σε παρακολουθώ από τότε που σε πρωτοείδα στις πλατείες να φωνάζεις “να καεί, να καεί, το μπυρƍ€λ η βουλή”. Ήσουν σαστισμένος και αμήχανος και κοίταγες δεξιά και αριστερά με φόβο καθώς περπατούσες προς τις συγκεντρώσεις. Μάλλον δεν είχες ξαναβρεθεί ποτέ στη θέση του διαδηλωτή, έδειχνες φοβισμένος καθώς προσπερνούσες, μόνος σου, τις διμοιρίες των ΜΑΤ και κράταγες το βλέμμα σου χαμηλά και υποτακτικά μέχρι να ενωθείς με το πλήθος. Εκεί άλλαζες. Άλλαζες σε κλάσματα δευτερολέπτου, σήκωνες το βλέμμα απ το πεζοδρόμιο και γυάλιζε το μάτι σου. Το κορμί σου ίσιωνε και η γλώσσα σου λυνόταν.

Μέσα στην ασφάλεια των πολλών γινόσουν ξάφνου παλικάρι, μούντζωνες, έβριζες, φώναζες. Φώναξες πως έχουμε χούντα, ούρλιαξες συνθήματα για τιμωρία και...
κρεμάλες, έλεγες πως θα μπουκάρεις στη βουλή και θα λιντσάρεις τους κλέφτες που εκμηδένισαν τη ζωή σου με μια υπογραφή.

“Η χούντα δεν τελείωσε το 73″, αυτό το σύνθημα το φώναζες ποιο δυνατά απ όλα. Σε παρατηρούσα στα πηγαδάκια με ανθρώπους που δεν γνώριζες, αλλά ένιωθες πως είσαι στην ίδια μοίρα, να επαναλαμβάνεις πως “η κυβέρνηση είναι παράνομη”, πως “καταπατήθηκε το σύνταγμα”, πως “πρέπει να ξεβρομίσει ο τόπος από τους προδότες του μνημονίου”. Κάθε φορά που σε ξανάβλεπα ήσουν όλο και πιο οργισμένος, τόσο που κάποια στιγμή έφτασες να ψελλίσεις στην αρχή και να κραυγάσεις μετά “μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι”, όταν ένιωσες τη βία και την χημική καταστολή πάνω σου.

Έλεγες πως θα κόψεις τα χέρια σου απ τη ρίζα που τους ψήφισες και ζήταγες μανιασμένα εκλογές. Ορκιζόσουν πως θα τους τιμωρήσεις, πως θα τους εξαφανίσεις, πως θα τους τσακίσεις αν τολμήσουν να εμφανιστούν προεκλογικά στη γειτονιά σου. “Στις εκλογές θα δείτε καθίκια” μουρμούριζες όταν τους έβλεπες στα δελτία ειδήσεων και χειροκρότησες όταν έβλεπες σκηνές από γιαουρτώματα και αποδοκιμασίες. Μέχρι που εσύ ο συντηρητικός δημοκράτης έλεγες “α ρε 17 Νοέμβρη που χρειάζεται τώρα”, μέχρι που σου πέρασε η σκέψη “να πάρω ένα καλάσνικοφ και να τους θερίσω όλους”. Μέχρι που χειροκρότησες εσύ, ο νοικοκύρης άνθρωπος, τους πιτσιρικάδες που κάψανε τις τράπεζες. Σε έβλεπα να σε πνίγει το παράπονο για τις αυτοκτονίες ανθρώπων που δεν γνώρισες ποτέ, αλλά ένιωθες με κάποιο τρόπο στη θέση τους. Ξαφνικά, από αδιάφορος μοιρολάτρης, ένιωθες παλικάρι έτοιμος να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου.

Και ήρθε επιτέλους η ώρα. Όταν άκουσες για την προκήρυξη των εκλογών σε πλημμύρισε μια μαύρη χαρά, “τώρα θα δείτε” είπες, “θα σας γαμήσω να γίνει ο πάτος σας Βατοπέδι και το μ@@νί σας υποβρύχιο”. “Ήρθε η ώρα της τιμωρίας” σκέφτηκες, “τέρμα η ασυλία, τέρμα τα πάρτι, τέρμα τα ψέμματα, τέρμα οι παραγραφές, θα σας περάσουμε λαοδικίο, θα δημεύσουμε τα κλεμμένα και θα σας κρεμάσουμε στα δέντρα παλιοκουφάλες”. Εσύ τα έλεγες αλλά, υποσυνείδητα, τα έλεγες στον πληθυντικό.

Είχες ακόμη την ορμή της ασφάλειας ότι ανήκες στο μέγα πλήθος και ένιωθες αποφασισμένος να σηκώσεις το ανάστημά σου. Σχεδόν κοινωνικό υποσυνείδητο. “Δε θα με πάρουν τηλέφωνο από τα κομματικά γραφεία τους να με καλέσουν σε προεκλογική συγκέντρωση ; θα πέσει η χριστοπαναγία σύννεφο, δε θα έρθουν στο καφενείο να μιλήσουν ; θα τους πετάξω έξω με τις κλωτσιές”, μονολογούσες. Μονολογούσες και έκανες πρόβα στο μυαλό σου την γιορτή, την νύχτα των εκλογών, που τα κόμματα του μνημονίου που ψήφιζες από τη μεταπολίτευση ως τώρα θα εξαφανιζόντουσαν.

Μονολογούσες στον καθρέφτη και έκανες γκριμάτσες, σαν του Ντε Νίρο στον ταξιτζή και προετοιμαζόσουν για τη στιγμή που θα συναντούσες κάποιον από δαύτους να σου ζητά την ψήφο σου και θα του έλεγες “χάσου από μπροστά μου παλιοκηφίνα”. Μονολογούσες πως “δεν την ξαναπατάς”, πως “ξύπνησαν τα κορόιδα”, πως “δεν ξαναγίνεσαι κοψοχέρης”. Μονολογούσες, μέχρι που ξαφνικά …. Μέχρι που ξαφνικά κατάλαβες πως μονολογούσες, μόνο-λογούσες, μόνος, λόγια, μόνος …

Δεν ήταν πια ασφαλή ομαδικά και απρόσωπα συνθήματα ο λόγος σου και η σκέψη σου. Δεν υπήρχε η ανώνυμη κάλυψη του πλήθους, σαν αυτή που είχες όταν φώναζες “ή εμείς ή αυτοί” στις πλατείες. Εσύ ήσουν μόνος τώρα, μία ψήφος, ένας άνθρωπος, ένα νούμερο και κείνοι απέναντι, αρχηγοί κομμάτων, πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές, τραπεζίτες, μεγαλοκαρχαρίες … “Αυτοί”, φάνταζαν ξαφνικά να είναι περισσότεροι από σένα στα πάνελ των προεκλογικών εκπομπών. Μόνος. Και ξαφνικά πανικοβλήθηκες, “τι θα γίνει αν τους ψηφίσουν οι άλλοι; σκέφτηκες, “τι είμαι εγώ ένας ψήφος μόνο”; Ανασφάλεια. Μήπως τελικά αν σε πάρουν τηλέφωνο απ το γραφείο της Τούλας Τσούλου Τσέπογλου, που ψήφιζες τόσα χρόνια, ίσως θα έπρεπε να είσαι ευγενικός. “Και αν εκλεγεί; αν χρειαστώ ένα ρουσφέτι ; μην κλείσω και την πόρτα”.

Σκέφτηκες πως ίσως τελικά δεν πρέπει να βρίσεις τον Νίκωνα Μιζάκη, τον κουμπάρο της ξαδέρφης του μπατζανάκη σου, που θα σου ζητήσει να τον ψηφίσεις, “γιατί είναι δικό μας παιδί, δεν είναι σαν τους άλλους”. Και όσο πλησίαζαν οι εκλογές, που τόσο ήθελες να γίνουν για να τους ξεφορτωθείς και για να αλλάξεις τη ζωή σου, τόσο νερό έβαζες στο κρασί σου, φοβήθηκες να μεθύσεις μόνος σου. Σε έδειχναν με το δάχτυλο οι δημοσιογράφοι, που λίγες μέρες πριν τους αποκαλούσες ελεεινά παπαγαλάκια των τραπεζιτών, και σου έλεγαν πως θα έχουμε ακυβερνησία, χάος χρεωκοπία και συ άρχισες να πέφτεις στην παγίδα τους. Την παγίδα της μοναξιάς και της ανασφάλειας παλικαρά μου, αυτή είναι η παγίδα. Μόνος εσύ και η κάλπη στο παραβάν, μόνος, μόνος, μόνος, μόνος, μόνος σου.

Και εκεί που ήθελες παλικαρά μου να χέσεις μέσα στην κάλπη και να τους θάψεις μες τα σκ@τά, εκεί που ήσουνα θεριό ανήμερο όταν ήσουν με τους πολλούς, άρχισες να κλάνεις βρωμερές συνήθειες, απ το φόβο της μοναξιάς σου και απ τις ληγμένες κονσέρβες του “διαίρει και βασίλευε” που σε τάιζαν από τότε που γεννήθηκες.

Άρχισες να σκέφτεσαι πάλι με την ατομικότητα που σε έφερε μέχρι εδώ, με τον φόβο που σε κατάντησε έρμαιο αυτών που σε κατέστρεψαν και σε βίασαν, με την ανασφάλεια πως όλα είναι πεπρωμένο και πως τίποτα δεν αλλάζει. Σε φέρανε στο γήπεδό τους φοβισμένε χουλιγκάνε της καθημερινότητας, στο γήπεδο της ατομικότητας, στην έδρα τους, στις κερκίδες με τα σημαιάκια των διλημμάτων, τα βεγγαλικά των υποσχέσεων και τα απειλητικά συνθήματα και έχασες την μπάλα από το τρακ. Άρχισες να φαντασιώνεσαι πράγματα που θα μπορούσες να χάσεις, ενώ ήξερες καλά πως δεν έμεινε τίποτα πια να χάσεις, “ίσως κάτι να μου δώσουν πίσω απ όσα πήραν”, “ίσως πάρουν κάποιο ισοδύναμο μέτρο και αφήσουν τη σύνταξή μου χωρίς άλλη μείωση”.

Άρχισες τις εκπτώσεις στα δίκια σου παλικαρά μου, τις εκπτώσεις. “Η εμείς ή μερικοί από αυτούς”, παλικαρά μου; “Η χούντα δεν τελείωσε, σχεδόν, το 73″, τσολιά μου; “Φέρτε πίσω τα μισά κλεμμένα”; “Εεε Ωωω, πάρτε το, μισό, μνημόνιο και φύγετε από δω (αλλά όχι όλοι)”; “Ένα ελικόπτερο, αλλά όχι, για κάθε υπουργό”;

Σε βλέπω, δεν σου πέρασε πραγματικά η οργή, δεν είναι πως τους συγχώρεσες, δεν είναι πως σε έπεισαν πως έχεις λάθος και πως τα έφαγες μαζί τους. Είναι ο φόβος της ατομικότητας ψευτοπαλικαρά μου, είναι που σε πήγαν, πονηρά, σηκωτό, απ τις πλατείες στον καναπέ σου να ρεμβάζεις προεκλογικές τρομοεκπομπές, μόνος σου, σε απομάκρυναν από το αίσθημα της αλληλεγγύης και τις συλλογικότητας των πλατειών. Σε απομόνωσαν. Σε γύρισαν τούμπα εκεί που σε θέλανε πάντα, σε θέλουν μόνο σου. Μόνος σου.

Είναι λοιπόν ο φόβος που σε οδηγεί να προσπαθείς δικαιολογείς την ντροπή σου, που φλερτάρεις με την ιδέα να παραδοθείς πάλι αμαχητί. Είναι φτηνή δικαιολογία το επιχείρημα πως δεν έχεις επιλογή, παλικαρά μου, φοβάσαι. Φοβάσαι γιατί έχασες την εμπιστοσύνη σου σε εκείνο σου τον εαυτό, τον μόνο, που ήταν εκατομμύρια αποφασισμένοι μόνοι εαυτοί στις πλατείες. Σε βλέπω. Σταμάτα να λες ψέματα στον εαυτό σου και στους γύρω σου.

Ήσουν νταής, για λίγο, γιατί δεν ήσουν μόνος, γιατί σχεδόν πίστεψες πως πολλοί μαζί μπορούνε, γιατί είμασταν περισσότεροι, γιατί η φράση “οργή λαού φωνή θεού” μετουσιώθηκε για πρώτη φορά στη ζωή σου από θεωρητικό κλισέ σε πραγματική εικόνα. Σε βλέπω. Ξέρω πως ένιωσες καλά, που έστω και για λίγο έγινες παλικάρι, μαχητής, ανυπάκουος, αντάρτης, εξεγερμένος, διεκδικητής, που σήκωσες ανάστημα και περηφάνια.

Απελπισμένα θαρραλέος. Και τώρα ξεφουσκώνεις και προσπαθείς να κρύψεις το φόβο σου πίσω από πορδοκουβέντες, πως τάχα δε ξέρεις τι να ψηφίσεις, πως δε υπάρχουν σοβαρές αντιπροτάσεις, πως όλα είναι ίδια. Σαν το πρεζόνι που φωνάζει, την ώρα που σουτάρει, “τέρμα τελευταία φορά”, μέχρι να ακούσει την ηχώ της δήλωσής του στο μυαλό του και πανικόβλητο τρέχει στην πιάτσα να προλάβει τον ντίλερ, από τον τρόμο των στερητικών συμπτωμάτων. Σε βλέπω. Φοβάσαι τόσο μην σου στερήσουν την δόση με τα κλεμμένα δανικά που ψάχνεις τρόπο και δικαιολογία να αναβάλεις την απεξάρτηση. Σε βλέπω παλικαρά, όλοι σε βλέπουν, το παραβάν είναι διάφανο. Απλά θυμήσου, πως είχες αποφασίσει, ποιους δεν θα ξαναφηφίσεις ποτέ για να μην ξαναβρεθείς στην άθλια θέση να σε αποκαλέσει ξανά κάποιος παραφουσκωμένος σκατόσακος συνυπεύθυνο για την κατάντια σου και τα φαγοπότια τους.

Σε βλέπω και βλέπεις και συ ακόμα καλύτερα και καθαρότερα τον εαυτό σου, όσο κι αν φοβάσαι να το παραδεχτείς πως φοβάσαι. Κοιτάξου καλά. Για λίγο έγινες παλικάρι, ήσουν πολλοί, ήσουν εσύ, ήσουν αξιοπρεπής, ήσουν περήφανος, ήσουν αποφασισμένος και ένιωθες δυνατός. Έφτασες να αγγίξεις τη στιγμή που ευχόσουν. Ήσουν πολλοί εσύ. Οι περισσότεροι εσύ.

Εκατομμύρια εσύ. Δεν έχεις καμία δικαιολογία πλέον, γιατί ξέρεις πολύ καλά πως είσαι περισσότεροι εσύ από “αυτούς”, το μέτρησες στους δρόμους. Γιατί ξέρεις πολύ καλά ποιοι σε λήστεψαν, σε ποδοπάτησαν, σε κορόιδεψαν. Μείνε λοιπόν παλικάρι τώρα, μην φοβάσαι, μείνε συνεπής στην απόφαση που πήρες στις πλατείες. Μην φοβάσαι. Εσύ άρχισες το τέλος των τυράννων σου, μόνος σου το άρχισες, εκατομμύρια “μόνοι τους” το άρχισαν, τελείωσε το, τελείωσε τους.
Τελείωσε αυτό που άρχισες μαζί με τους πολλούς και μην ξαναγίνεις ποτέ χ€στης.

Από το ΠαραλληλοΓράφος

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"
Ανοίγουν στις 7 το πρωί τα εκλογικά κέντρα

Στις 7 το πρωί της Κυριακής θα ανοίξουν οι κάλπες των εκλογών. Οι κάλπες θα κλείσουν στις 7 το απόγευμα. Η πρώτη ασφαλής εκτίμηση για το αποτέλεσμα αναμένεται να γίνει στις 11 το βράδυ.

Συνολικά, 9.850.000 έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στις διαδικασίες για την ανάδειξη των μελών της νέας Βουλής.

Εξ αυτών οι 110.000 είναι νέοι ψηφοφόροι.

Από την ιστοσελίδα του υπουργείου Εσωτερικών, στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.ypes.gr, μπορούν οι πολίτες να ενημερωθούν που θα ψηφίσουν. Επίσης, σχετική ενημέρωση παρέχεται από τους Δήμους και τον τηλεφωνικό αριθμό 800 119 2002.


Εκλογική άδεια, από μία έως τρεις ημέρες, δικαιούνται οι εργαζόμενοι που είναι ετεροδημότες, προκειμένου να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα

Για τους ετεροδημότες που θα μετακινηθούν για να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ανακοινωσε ότι χορηγεί έκπτωση 30%. Η προσφορά ισχύει μέχρι την Τετάρτη.

Μεταβολές υπάρχουν στη συχνότητα των δρομολογίων των αστικών συγκοινωνιών στην Αθήνα, ιδιαιτέρως στις γραμμές που εξυπηρετούν τους σταθμούς των ΚΤΕΛ, το αεροδρόμιο και το λιμάνι του Πειραιά.

Κλειστά θα παραμείνουν, λόγω των εκλογών, τα σχολεία και τη Δευτέρα. Επίσης, κλειστά έως τις 9 Μαΐου θα είναι τα δικαστήρια, ενώ ανεστάλησαν για το ίδιο διάστημα και οι πλειστηριασμοί.

Κλειστά για το κοινό θα είναι όλα τα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι αύριο Κυριακή, λόγω των εθνικών εκλογών.
Στη γωνία περιμένουν τον Ευάγγελο Βενιζέλο οι κορυφαίοι του ΠΑΣΟΚ

Τρία είναι τα κριτήρια που θα καθορίσουν την επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ, η οποία με βεβαιότητα προβλέπεται δύσκολη και ταραχώδης καθώς οι κλυδωνισμοί από το εκλογικό αποτέλεσμα θα είναι ισχυροί.

Πρώτον, το εάν το ΠΑΣΟΚ θα καταφέρει τελικά να ξεπεράσει το ψυχολογικό όριο του 20%, καθώς υπάρχουν πολλά στελέχη που εκτιμούν ότι κάτω από το 20% στο ΠΑΣΟΚ θα ανοίξει συζήτηση που θα αφορά ακόμα και την ηγεσία του κόμματος.

Δεύτερον, το πού θα «κάτσει» η διαφορά της Ν.Δ. από το ΠΑΣΟΚ, καθώς εκτιμάται ότι μια μεγάλη διαφορά καθιστά ανίσχυρο τον Ευ. Βενιζέλο, όχι μόνο στις διεργασίες για το σχηματισμό κυβέρνησης αλλά και εντός κόμματος.

Τρίτον, η διαφορά του ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ, διότι, αν από το αποτέλεσμα της κάλπης προκύψει αμφισβήτηση της κεντρικής θέσης που κατέχει μέχρι σήμερα το ΠΑΣΟΚ στο πολιτικό σύστημα, τότε σχεδόν αυτόματα και μέσα από το ΠΑΣΟΚ, με φωνές εκ των έσω, θα ξεκινήσει η συζήτηση για την ανασύνταξη της Κεντροαριστεράς, που δεν είναι βέβαιο ότι θα περιλαμβάνει και τη συνέχεια του ΠΑΣΟΚ…

Οι αποστάσεις κορυφαίων στελεχών από τον Ευ. Βενιζέλο είναι δεδομένες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει πρόθεση άμεσης αμφισβήτησής του. Βασικό στέλεχος και υπουργός του ΠΑΣΟΚ λέει στον Τύπο της Κυριακής ότι «κανείς το βράδυ των εκλογών δεν θα γίνει Βενιζέλος του 2007, καθώς προτεραιότητα για τη χώρα είναι το πώς θα κυβερνηθεί και όχι τα εσωκομματικά μας». Η ίδια πηγή, πάντως, παραδέχεται ότι άμεσα θα ξεκινήσει η συζήτηση για τη φυσιογνωμία αλλά και τη δυνατότητα του ΠΑΣΟΚ να μπορέσει να συνεχίζει να παίζει το ρόλο του μεγάλου κόμματος της Κεντροαριστεράς, αν το αυριανό αποτέλεσμα δεν το επιτρέψει.

Είναι, ωστόσο, επιβεβαιωμένο ότι κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που βρίσκονται σε ανοιχτή γραμμή μεταξύ τους, συμφωνούν ότι πρώτα θα λυθεί το μείζον ζήτημα της συγκρότησης της επόμενης κυβέρνησης και μετά θα ξεκινήσει η συζήτηση για το τι αλλαγές πρέπει να γίνουν ή ακόμα και για το ίδιο το μέλλον του ΠΑΣΟΚ.

Πολύ πριν από την εκλογική αναμέτρηση ο ίδιος ο Ευ. Βενιζέλος απέρριψε προτάσεις που είχε από συνομιλητές του για διάλυση του ΠΑΣΟΚ και δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα προεκλογικά. Η είδηση, ωστόσο, είναι ότι δεν απέρριψε αυτές τις σκέψεις μετεκλογικά, τις οποίες και συναρτούσε άμεσα με το εκλογικό αποτέλεσμα. Είναι βέβαιο ότι ο ίδιος, εφόσον το εκλογικό αποτέλεσμα για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι αρνητικό, θα αναλάβει την πρωτοβουλία των απαιτούμενων αλλαγών, αφενός για να ισχυροποιήσει τη θέση του και αφετέρου για να δώσει το δικό του στίγμα στην επόμενη περίοδο. Όχι τυχαία, όπως ακριβώς έλεγαν οι συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου για την ήττα του 2004 ότι δηλαδή έχασε ο Σημίτης τότε και όχι ο Γιώργος Παπανδρέου, έτσι και σήμερα οι συνεργάτες του Ευ. Βενιζέλου αποδίδουν από τώρα την εκλογική ήττα του ΠΑΣΟΚ στον τέως πρωθυπουργό και πρόεδρο Γιώργο Παπανδρέου.

Το βέβαιο είναι ότι από Δευτέρα, ίσως και από Κυριακή βράδυ με την παρουσία κάποιων κορυφαίων στελεχών στα τηλεοπτικά κανάλια, θα ξεκινήσει μια συζήτηση που θα φέρει ισχυρές αναταράξεις στο ΠΑΣΟΚ, όπου καταληκτική -και όχι απαρχή- θα είναι η ημερομηνία του επόμενου συνεδρίου που έχει ήδη προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο του 2012, το οποίο δεν αναμένεται να έχει διαδικαστικό χαρακτήρα. Κάποιοι ήδη μιλούν για επανάληψη του συνεδρίου του 1996…

Από τον “Τύπο της Κυριακής”


Σε τουρκική εταιρεία ενοικιάστηκε το τουριστικό λιμάνι της Λέσβου με σύμβαση που έχει διάρκεια 40 ετών. Όπως επισημαίνεται από στρατιωτικούς κύκλους, η κίνηση αυτή είναι εις βάρος της ασφάλειας της Λέσβου αλλά και της άμυνας των νησιών του Αν. Αιγαίου αφού νότια της Λέσβου βρίσκεται η ναυτική βάση των αποβατικών της Τουρκίας στην Foca.

Η μίσθωση της μαρίνας υπογράφηκε πριν λίγες ημέρες από τον υφυπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Πέτρο Αλιβιζάτο με την ανάδοχο κοινοπραξία των εταιρειών KAE με τη διακριτική επωνυμία Folli Follie Group & Setur Servis Turistik που εκπροσωπείται από τους Γεώργιο Κουτσολιούτσο Πρόεδρο Μαρίνας Μυτιλήνης Α.Ε. και İbrahim Tamer Haşimoğlu, Αντιπρόεδρο Μαρίνας Μυτιλήνης.

Ο Π. Αλιβιζάτος υπέγραψε την κατακύρωση του διαγωνισμού, με ετήσιο μίσθωμα 250.000 ευρώ για την παραχώρηση του Τουριστικού Λιμένα Μυτιλήνης, για 40 χρόνια.

Όπως δήλωσε: «Η υπογραφή της σύμβασης αυτής αποτελεί γεγονός μεγάλης σημασίας, αφού είναι ένα μεγάλο βήμα στην τουριστική ανάπτυξη όχι μόνο της Λέσβου, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Υπάρχει πραγματική ανάγκη για διαρκή αναβάθμιση των τουριστικών υποδομών, μέσα στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής για βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη».


Αυτό έλεγε ο Αβραάμ Λινκολν: “Η ψήφος είναι πιό αποτελεσματική από μια σφαίρα”.

Αύριο με τη ψήφο μας καλούμαστε να σημαδέψουμε σωστά. Να χτυπήσουμε στη ρίζα ότι κακό δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι με τη συμμετοχή μας ή την ανοχή μας . Να επανορθώσουμε τα δικά μας λάθη. Γιατί, ας μην γελιόμαστε, κι εμείς φταίμε για την σημερινή κατάντια μας.

“Να καεί, να καεί το……η Bουλή” είναι βολικό σύνθημα, όταν το φωνάζουμε για να κρύψουμε πίσω απ’ αυτό τις δικές μας ευθύνες. Θα ήταν όμως και ουσιαστικό αν το φωνάζαμε δίχως να μας κυνηγάνε οι ερινύες. Αν είχαμε καθαρή τη συνείδηση μας, αν την αποτελεσματικότερη απο μια σφαίρα ψήφο μας δεν τη στρέφαμε κατά του εαυτού μας. Γιατί στη βουλή δεν είχαμε πολιτικούς που έπεσαν με αλεξίπτωτο, ούτε εξωγήινους που ψηφίστηκαν σε άλλο πλανήτη και έκατσαν στα έδρανα. Με την ψήφο μας βρίσκονταν εκεί ο λαϊκισμός με πρόσωπο, ο παλαιοκομματισμός με πρόσωπο, ο ανεπάγγελτος με πρόσωπο, ο Μαυρογιαλουρισμός με πρόσωπο, ο γόνος και ο απόγονος με πρόσωπο. Αυτοπροσώπως.

Παρουσιάζονταν μπροστά μας σε όλες τις εκλογές. Τους βλέπαμε, τους ξέραμε, τους μάθαμε… τους δίναμε και τους ξαναδίναμε το εισιτήριο που ήθελαν για τη βουλή. Αύριο θα φανεί αν μετανιώσαμε ή υποκρινόμαστε. Στα ψηφοδέλτια θα είναι με τα ονοματεπώνυμά τους και στο μυαλό μας με τα πρόσωπα τους.

Θα τους ξαναψηφίσουμε; θα ξαναγίνουμε αυτόχειρες ή θα χρησιμοποιήσουμε την πιο αποτελεσματική απο μια σφαίρα ψήφο για να τους αλλάξουμε;

Παναγιώτης Παπακωστόπουλος

Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Greek American News Agency, μόλις ένας στους εκατό Έλληνες της Αμερικής θα έρθουν στη χώρα μας αυτές τις μέρες, για να ασκήσουν τα εκλογικά τους δικαιώματα.

Ποια είναι η αιτία; Η πλειοψηφία των Ελλήνων ομογενών δηλώνουν όχι μόνο απογοητευμένοι από την κατάσταση και τα κόμματα στην Ελλάδα, αλλά και οργισμένοι.

«Δεν θα βγει κανένας! Πάλι τα ίδια θα έχουμε. Πως είναι δυνατόν αυτοί όλοι τους που έφεραν την Ελλάδα σε αυτή την μαύρη μοίρα να έχουν το θράσος να ζητούν να τους ξανά εμπιστευτεί ο ελληνικός λαός. Αλλά ευθύνεται και ο Έλληνας γιατί μέχρι τώρα ψήφιζε με γνώμονα το ρουσφέτι και όχι το μέλλον της πατρίδας. Έχουν ευθύνη όλοι τους», δηλώνει χαρακτηριστικά ομογενής.

Καλά τα λένε, αλλά η ψήφος τους είναι απαραίτητη σ’ αυτές τις εκλογές.

Και οι βίβλοι ανοίγονται και τα κρίματα καταλογίζονται

Γράφει ο Δαμωνίδης

Το επταήμερο της Αυτογνωσίας αλλά και της ανελέητης Τιμωρίας οδεύει στην κορύφωσή του την προσεχή Κυριακή (αύριο), 6 Μαΐου 2012, από την Ανατολή μέχρι τη Δύση του Ηλίου.

Το ένοχο για την εκποίηση της Χώρας στην Ξενοκρατία και τον Ευτελισμό της αξιοπρέπειας του Λαού «Πολιτικό Σύστημα» εξαναγκάζεται να εμφανισθεί ενώπιον του Κριτηρίου του Έθνους.

Ο Εκλογέας, μνήμων της ιστορικής του συνέχειας και των αγώνων του για την κατάκτηση της Ευτυχίας στη Ζωή, προσέρχεται στην ψηφοδόχο για να επιτελέσει το υπέρτατο Δημοκρατικό και Εθνικό καθήκον του διαλογιζόμενος την παρακαταθήκη του Μπαρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη:

• «Σας ερωτώ εσάς τους Εκλαμπρότατους και μεγαλόγνωμους πολιτικούς της Ελλάδος αρχή και τέλος. Αν ήρθατε από καλωσύνη σας να μας φωτίσετε, να μας λευτερώσετε, γιατί να χυθούν αυτά τα αίματα οπού χύθηκαν και η πατρίδα να είναι εις την κατάστασιν οπού είναι ως την σήμερον, και να γένη αυτείνη η δυστυχία γενικώς εις τους τιμίους ανθρώπους; Και να θέλουν οι Άγγλοι, οι Γάλλοι, οι Ρούσοι, οι Αουστριακοί ή άλλο κράτος να μας κυβερνήσουν με το μέσον το δικό σας;».

«Συστημικοί» και Αλήθεια…

Βεβαίως, οι «Συστημικοί» και τα εκφραστικά τους ηχεία επιδιώκουν, πάση δυνάμει, να συσκοτίσουν την Αλήθεια και με όργανο τον Φόβο να υφαρπάσουν τη λαϊκή «επιδοκιμασία» και να συνεχίσουν ανενόχλητοι να εκποιούν τον Εθνικό μας Πλούτο, να εκθεμελιώνουν και τα τελευταία ακόμη υπολείμματα του Κράτους Κοινωνικής Πρόνοιας και να επιδίδονται στη «Συστημική Καταδίκη» του Λαού στον εκ λιμοκτονίας θάνατο!

Το «Σύμφωνο της Πωληθείσης Ελλάδος» αποτελεί τον πορτολάνο των ενεργειών τους, ενώ οσημέραι σαρακοτρώγουν και τα απειροελάχιστα ίχνη των Συνταγματικών Εγγυήσεων των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη.

Η Γ' Ελληνική Δημοκρατία όχι μόνο έχει υπονομευθεί από το «Πολιτικό Σύστημα», αλλά καθημερινώς μεταλλάσσεται σε μια «Αυταρχική Δημοκρατία» από τις καινοφανείς θεωρίες Συνταγματολόγων, που αυτολιβανίζονται ως «έγκυροι», ότι ήδη «βαδίζουμε από την αρχή των πλειοψηφιών σε εκείνη των… συναινέσεων»!

Η Δημοκρατία, όχι μόνο η πολιτική αλλά και η Κοινωνική, στον τόπο όπου πρωτοαντίκρισε το φως αναδύθηκε από την αρχή: «Τις αγορεύει βούλεται;», με την ολοκλήρωσή της στην παραπληρωματική «του λέγοντος και αντιλέγοντος», ενώ στο Κοινωνικό Πεδίο ως Πολίτευμα έχει καθοριστική μέριμνα να εκκινούν οι Πολίτες της στο σύνολό τους από την ίδια αφετηρία για τη διεκδίκηση της Ευτυχίας στη Ζωή. Και ακόμη η Ισοπολιτεία, στοιχείο sine qua non για την ύπαρξή της, συνεπάγεται για τους Πολίτες της ότι «έκαστος προσφέρει σύμφωνα με τις δυνατότητές του και απολαμβάνει σύμφωνα με τις ανάγκες του».

Η «Δημοκρατία» των 343 οικογενειών

Όμως στη Γ' Ελληνική Δημοκρατία των 343 οικογενειών, που διαγουμίζουν το βιος της χώρας, το Δικαίωμα του Πολίτη στην Εργασία και η αντίστοιχη υποχρέωση της Πολιτείας να του το προσφέρει εκχωρήθηκαν στους ξένους ανθυπάτους Πολ Τόμσεν και Χορστ Ράιχενμπαχ!

Το «Σύστημα», που λυμαίνεται δεκαετίες τον ιδρώτα του εργαζόμενου Λαού, επωάζει ενσυνειδήτως και συστηματικώς τη «Φαιά Πανούκλα» στον κόρφο της Γ' Ελληνικής Δημοκρατίας, παρά τα κροκοδείλια δάκρυα που τελευταίως… εκχέει. Στόχος του: Η αυταρχικοποίηση της Δημοκρατίας, με θύμα τον ίδιο τον Λαό, και η διεκδίκηση του ρόλου του «σωτήρα» των δημοκρατικών αρχών, τις οποίες εν σχεδίω υπονομεύει!

Το αυτό επισυμβαίνει και για τις αναπαλλοτρίωτες κατακτήσεις του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού στην απαλλαγή του Ανθρώπου από τον Φόβο της ασθένειας, της ανεργίας, στο δικαίωμα στη Μόρφωση και στη Γεύση των αγαθών του Πολιτισμού. Αλλά και στην ισομερή συμμετοχή στον Πολιτισμού της Πόλης και του Χωριού.

• «Αν ο Πολιτισμός δεν συμβαδίζει στην πόλη και το χωριό, τότε θα κουτσαθεί από το ένα του πόδι», είχε παρατηρήσει ένας από τους σπουδαιότερους Κοινωνικούς Αναμορφωτές της Εποχής μας, ο δημιουργός του Εθνικού Συστήματος Υγείας τις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο ηγέτης της Αριστερής Πτέρυγας του Εργατικού Κόμματος της Αγγλίας, ο Ανιούριν Μπέβαν.

Η ξένη ανθυπατεία, με την εθελόδουλη σύμπραξη του εγχώριου «Πολιτικού Συστήματος» της νυν τριάδος Λουκά Παπαδήμου - Ευάγγελου Βενιζέλου - Αντώνη Σαμαρά, αφού προηγουμένως είχε προετοιμασθεί το έδαφος από τον ανεκδιήγητο Γ. Α. Παπανδρέου, ωθεί τη Χώρα και τον Λαό της στα έσχατα όρια ένδειας και απαθλίωσης!

Οι Ανεπάγγελτοι Επαγγελματίες της Πολιτικής, έκφραση του «Πολιτικού Συστήματος» της Γ' Ελληνικής Δημοκρατίας, διαμόρφωσαν τις τελευταίες δεκαετίες τις «αρχές» του Πολιτεύματος «κατ' εικόνα και ομοίωσή τους».

«Πολιτική Τάξη» και πρόοδος…

Η συγκεκριμένη «Πολιτική Τάξη» αντιμάχεται κάθε επιδίωξη σε όλα τα επίπεδα του Κοινωνικού Βίου, τη διαμόρφωση Ανθρώπων που να αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους ως ενεργούς πολίτες, με θέληση, ικανότητα και δυνατότητα επηρεασμού της δημόσιας ζωής και με την κριτική ικανότητα που απαιτείται ώστε να τεκμηριώνουν τις σκέψεις και τις δράσεις τους.

Το εκπαιδευτικό αλλά και το καθόλου «πολιτιστικό» σύστημα παρεμποδίζουν το να καλλιεργούνται και να αναπτύσσονται στους νέους οι άριστες από τις υπάρχουσες παραδόσεις κοινωνικής συμμετοχής και δημόσιας δράσης. Ακόμη, η νέα γενιά παρεμποδίζεται να αναπτύξει την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται ώστε να αναζητήσει νέες φόρμες συμμετοχής και δράσης στην κοινωνική εξέλιξη σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Η «Κυριακή της Αυτογνωσίας» είναι ante portas. Το «Σύστημα», περιδεές, κινητοποιεί τις έσχατες εφεδρείες των προπαγανδιστών του και των -με το αζημίωτο- «επαγγελματιών κινδυνολόγων». Ο Πολίτης, υπερασπιζόμενος την ίδια την Αξιοπρέπειά του, έχει τη δυνατότητα να στείλει το αμαρτωλό και εθνοκτόνο «Σύστημα» στο δοχείο απορριμμάτων της Ιστορίας.

Το πολιτιστικό πρότυπο αυτού του τόπου, του Πολιτισμού μας, στηρίζεται στην εξίσωση: Τραγωδία = Κάθαρση = Ανόρθωση και «άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι»…
Είναι γνωστό πως η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Αλλά ο Αντωνάκης (της ΝΔ ντε) δεν το γνωρίζει...

Είναι γνωστό πως ο ορυκτός πλούτος ανήκει στους Έλληνες και προστατεύεται από το Σύνταγμα της Ελλάδας. Αλλά ο Αντωνάκης δεν το γνωρίζει...

Είναι γνωστό πως την προδοσία πολλοί την αγάπησαν, αλλά τον προδότη κανείς. Αλλά ο Αντωνάκης ούτε αυτό το γνωρίζει...

Παρ' όλα αυτά, ο Αντωνάκης, για να αποδείξει πως είναι Έλληνας, άρχισε τα χουβαρνταλίκια και δώστου και σκορπάει το χρήμα... από τη δική μας τσέπη φυσικά...

Αντώνη μας,

Είσαι πολύ «χουβαρντάς».

- Μήπως δεν γνωρίζεις πόσο αξίζει η ΔΕΗ που «δωρίζεις» άθλια για λιγότερο από ένα δις ευρώ (δεν έχω τις τελευταίες χρηματιστιαριακές αξίες να σου το υπολογίσω ακριβώς);

- Ξέρεις Αντωνάκη ότι οι Λιγνίτες της ΔΕΗ που «δωρίζεις» αξίζουν περίπου 150 δις ευρώ ίσως και περισσότερο;

- Πόσο αξίζουν κύριε χουβαρντα μνημονιακέ Αντωνη μας τα φράγματα της ΔΕΗ που ο Ελληνισμός εδώ και πολλά χρόνια με τα χρήματα του έφτιαξε (συνημμένα);

- Ρίξε μιας ματιά, Αντωνη μας, μήπως και καταλάβεις.

- Πόσο στοιχίζουν Αντωνάκη τα δίκτυα της ΔΕΗ;

- Ξεπουλώντας-δωρίζοντας Αντώνη μας, στους προϊσταμένους σας την ΔΕΗ ξεπουλάτε άθλια όλην την Ελλάδα.

Σύντομα θα έχετε την τιμωρία που σας αρμόζει.

Ευριπίδης Μπίλλης

Η επόμενη ημέρα των εκλογών...

Γράφει ο Δ. Παπαγεωργίου

Θα είμαι λίγο ψυχρός. Και λίγο μη πολιτικά ορθός. Οι αυριανές εκλογές δεν είναι για τους περισσότερους Έλληνες, τίποτε παραπάνω από ό,τι είναι η κομμωτική αλλαγή για μία γυναίκα, μετά από έναν χωρισμό.

Οι Έλληνες επί δυόμιση χρόνια, υπέστησαν όχι μόνο την οικονομική εξαθλίωση, αλλά και μία ταυτόχρονη και ίσως ακόμη πιο επώδυνη, διεθνή γελοιοποίηση. Μία ενορχηστρωμένη ενοχοποίηση τόσο από μέλη του εσωτερικού πολιτικού συστήματος, όσο και από το εξωτερικό.

Δεν τους έγινε μόνο ο βίος αβίωτος, μέσα στην καταρρέουσα οικονομική κατάσταση, αλλά δεν τους επιτράπηκε καν να διαμαρτυρηθούν. Έπεσαν θύματα της αστυνομικής επιθετικότητας, έφαγαν δακρυγόνα, γκλοπιές, αλλά και της αναρχοαριστερής επιθετικότητας, που τους ανάγκασε να γυρίσουν στον καναπέ του σπιτιού τους.

Ταυτόχρονα είδαν να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια τους, μία προς μία περιπτώσεις παράνομου και προκλητικού πλουτισμού κάποιων από την υποτιθέμενη ελίτ. Είδαν καταθέσεις στην Ελβετία να παρελαύνουν, είδαν γιώτ στην Ολλανδία και στην Ιταλία, είδαν ακίνητα νεοκλασσικά να περνούν μέσω offshore εταιρειών στην κατοχή πολιτικών.
Ο ελληνικός πληθυσμός αισθάνεται σαν απατημένη γυναίκα. Που ταπεινώθηκε, απατήθηκε και έμεινε χωρίς οικονομική ανεξαρτησία στον δρόμο.

Και τώρα ... εκδικείται, αλλάζοντας κούρεμα. Γιατί αυτό περίπου θα κάνει αύριο, ψηφίζοντας στις εκλογές. Η χώρα ολόκληρη μοιάζει να υποφέρει από μια ψυχοκαταναγκαστική κατάθλιψη. Άλλοι ψηφίζουν μεγάλα κόμματα για να μην καταστραφούμε, θυμίζοντας την γυναίκα που επιστρέφει στον σύζυγο που την δέρνει γιατί δεν έμαθε ποτέ στην ζωή της να δουλεύει.

Ενώ άλλοι εκδικητικά ψηφίζουν μικρότερα κόμματα, ασπαζόμενοι την λογική του θα “πάω με τον πρώτο τυχόντα” για να εκδικηθώ αυτόν που με απατούσε. Θα μπορούσε κανείς να κάνει ανάλυση σχετικά με τον “ψυχαναγκαστικό” χαρακτήρα της κάθε κομματικής επιλογής. ¨Δεν έχει όμως κάποιο ιδιαίτερο νόημα το να το κάνουμε αυτό.

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτού του ψυχαναγκασμού οι Έλληνες λειτουργούν υπό το δίλλημα “επιβιώνω ή εκδικούμαι”. Και το κάνουν μέσω της εκλογικής διαδικασίας την οποία θα δούμε αύριο να λαμβάνει χώρα. Πρόκειται περί εκτονωτικής διαδικασίας, ξεκάθαρα. Και γι' αυτό ακριβώς τόσο οι Ευρωπαίοι, όσο και οι αγορές που ερίζουν για τον έλεγχο της πατρίδας μας, επέτρεψαν από κοινού την προσφυγή στις κάλπες. Για να εκτονωθεί η αγανάκτηση του λαού. Να διοχετευθεί η ενέργεια στην εκλογική και προεκλογική διαδικασία και μετά να επιστρέψουμε στους συνηθισμένους ρυθμούς της ζωής, με μία κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή που θα μπορέσει να εφαρμόσει τα σχετικά προγράμματα.

Σε αυτή την περίοδο όμως που διανύσαμε, του τελευταίου σχεδόν χρόνου, είδαμε ένα ακόμη φαινόμενο να επαναλαμβάνεται με τρομακτικά μεγάλη συχνότητα. Τις τρομακτικές αλλαγές πλεύσης εκ μέρους πολιτικών από κάθε πλευρά του δημοσίου βίου που για να εξασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση έκαναν ότι χρειάστηκε.

Η πληθώρα των μετακινήσεων από τα κόμματα εξουσίας, σε μικρότερα αντιπολιτευόμενα είναι απλά μία διάσταση. Εξίσου εντυπωσιακές ήταν οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν και ανάμεσα στα μικρότερα κόμματα, με παραιτήσεις, με εντάξεις, με “κοψίματα” δυνητικών αντιπάλων και ούτω καθ' εξής. Με συνάψεις συμμαχιών, με δημόσιες προσκλήσεις, με καταγγελίες για κάθε λογής συναλλαγές και ούτω καθ' εξής.

Κάτι που επιβεβαιώνει την άποψη που θέλει τους πολιτικούς, τους επαγγελματίες πολιτικούς και στελέχη κομμάτων να έχουν ως υπέρτατη αξία, το να αποτελούν μέρος μίας κλειστής ελίτ, που ως αποκλειστική απασχόληση έχει την διαχείριση των δημοσίων πραγμάτων. Μία ελίτ όμως που αποδεικνύεται κάθε μέρα και περισσότερο ότι αποτυγχάνει θεαματικά, καθώς δεν μπορεί να ανταποκριθεί με την ταχύτητα που χρειάζεται. Φυσικά την ευθύνη γι' αυτό δεν φέρει μόνον η τάξη των πολιτικών, αλλά και το σύνολο των πολιτών. Οι οποίοι αντιδρούν με τον τρόπο τον οποίο προαναφέραμε. Έχουμε μία Δημοκρατία χωρίς συνειδητοποιημένους πολίτες. Χωρίς πολιτικοποιημένους, με την πραγματική έννοια του όρου πολίτες. Ποιός ευθύνεται γι' αυτό; Πολλοί παράγοντες.

Και λύση; Υπάρχει λύση; Λύση με την έννοια της λύσης του προβλήματος, προς το συμφέρον του ελληνικού λαού δεν φαίνεται να υπάρχει αυτή την στιγμή. Γιατί η αποτυχία αυτή της Μεταπολίτευσης την χώρα δεν φαίνεται να την οδηγεί προς μία θετικότερη κατεύθυνση, αλλά προς μία διαδικασία περαιτέρω μεταφοράς εξουσιών από την πολιτική ελίτ της χώρας μας, προς την πολιτική ελίτ των Βρυξελλών ή τις διεθνείς αφανείς δυνάμεις που ελέγχουν τις αγορές. Το μέλλον όπως προδιαγράφεται δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αισιοδοξία, παρόλες τις κορώνες των κομμάτων. Η αισιοδοξία που πουλάνε, υπάρχει μόνο και μόνο για να έχουν κάτι για να δικαιολογήσουν την υπαρξή τους. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι ο οικονομικός κατήφορος θα συνεχιστεί, καθώς ολόκληρη η Ευρώπη βαδίζει σταθερά στο να μετατραπεί σε υφεσιακή οικονομία. Κάτι καθόλου παράλογο, καθώς η παραγωγική της δραστηριότητα μειούται συνεχώς. Κάτι το οποίο σημαίνει ότι τον αντίστοιχο δρόμο θα πάρει και η καταναλωτική της ικανότητα. Και είναι δύσκολο κανείς να φανταστεί ότι η ανατροπή αυτής της πορείας θα έλθει μέσω της εφαρμογής μέτρων λιτότητας ή μέσω της επιστροφής σε ένα πασοκικού τύπου σοσιαλιστικό μοντέλο. Η πορεία της απομόνωσης της χώρας που προτείνεται από κάποια άλλα κόμματα, προκειμένου να οδηγηθούμε σε κάποιου είδους εθνική αυτάρκεια, την οποία όμως δεν δηλώνουν πώς θα πετύχουν και ποία είδη θα περιλαμβάνει μοιάζει εξίσου αδύνατη.

Και κατά πάσα πιθανότητα η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας έχει να κάνει με μια γενικότερη κλιμάκωση της παρακμής της “οικονομίας” του άυλου χρήματος, η οποία δείχνει να βρίσκεται μπροστά σε πολλά προβλήματα. Η προσπάθεια των κρατών της Ευρώπης να πιέσουν τους πληθυσμούς τους, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι “αγορές” είναι σίγουρο ότι θα έχει όρια, προκειμένου να μην φτάσουμε σε φαινόμενα κοινωνικής έκρηξης. Και όταν φτάσουν αυτά τα όρια, θα έχουμε είτε την κατάρρευση των πολιτικών συστημάτων, είτε την ταχεία και ριζική αναδιαμορφωσή τους, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την δίχως όρια κυκλοφορία του χρήματος.

Εκεί θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το να δούμε τι θα γίνει. Αυτό που βιώνουμε είναι κατά πάσα πιθανότητα το τέλος της εποχής του φιλελευθερισμού. Του οποίου η άνοδος σημαδεύτηκε από την επέκταση του οικονομικού φιλελευθερισμού και του οποίου η πτώση σημαίνεται από την κατάρρευση ακριβώς των αγορών.

Εκείνος που μένει στο σπίτι όταν αρχίζει η πάλη κι αφήνει άλλους να αγωνίζονται για τη δική του υπόθεση αυτός πρέπει να προσέχει: διότι όποιος δεν μοιράστηκε την πάλη
θα μοιραστεί την ήττα.
Ούτε καν την ήττα αποφεύγει όποιος θέλει να αποφύγει την πάλη: διότι παλεύει για την υπόθεση του εχθρού εκείνος που δεν πάλεψε για τη δική του υπόθεση
ΜΠ. ΜΠΡΕΧΤ
Αύριο όλοι έχουμε από μία ψήφο.

Σήμερα όμως έχουμε πολλούς φίλους, γείτονες, συγγενείς ...και μία τελευταία προσπάθεια.

Μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες, παλεύουμε ΟΛΟΙ, ΟΠΟΥ μπορούμε, ΟΣΟ μπορούμε, ΟΠΩΣ μπορούμε.

Μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες, περιμένουμε να απαντήσουμε σε όσους ανιστόρητους πίστεψαν ότι μπορούν να υποτάξουν τους Έλληνες με προσβολές, εξευτελισμούς, απειλές και εκβιασμούς... να απαντήσουμε σε ποιους δείχνει το δάκτυλό της η Αφροδίτη.

Δ. Βουλγαρίδης
Με τα καλά, τα μέτρια, αλλά και τα… κακά σενάρια ασχολούνται οι πολιτικοί αρχηγοί και τα κομματικά επιτελεία λίγες ώρες πριν την κάλπη, εξετάζοντας και προετοιμάζοντας όλα τα ενδεχόμενα της επόμενης μέρας.

Νέα Δημοκρατία

Από τη στιγμή που η… αυτοδυναμία αποτελεί άπιαστο όνειρο και στόχο που ουσιαστικά έχει εγκαταλειφθεί τις τελευταίες μέρες, το καλό σενάριο για την ηγεσία της Συγγρού είναι ένα ποσοστό που μπροστά να γράφει… τρία. Οτιδήποτε, δηλαδή, πάνω από το 30%, έστω και αν υπολείπεται του ποσοστού που έχασε στις εκλογές το 2009 ο Κώστας Καραμανλής. Το μέτριο σενάριο περιλαμβάνει ένα ποσοστό 27-28% που θα επιτρέψει στον Αντώνη Σαμαρά να διαθέτει την πρωτοβουλία των κινήσεων, ιδίως αν η διαφορά με το δεύτερο κόμμα είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Το κακό σενάριο είναι οτιδήποτε κάτω από 26% και κυρίως 25%, που προοπτικά θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και στη Συγγρού και θα μεταφέρει τη ρευστότητα και στο εσωτερικό της ΝΔ.

ΠΑΣΟΚ

Οτιδήποτε πάνω από 20% θα αποτελεί ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία για τον Ευάγγελο Βενιζέλο, θα τον καθιστά απολύτως αδιαμφισβήτητο στο ΠΑΣΟΚ και κυρίως θα σηματοδοτεί τη δυνατότητα προοπτικής για το ΠΑΣΟΚ. Ένα ποσοστό γύρω στο 18%, με τα σημερινά δεδομένα, θα καταστήσει τη νέα ηγεσία πολύ πιο ευάλωτη στις πιέσεις για συγκυβέρνηση και θα επιτρέψει σε κορυφαία στελέχη εφόσον επανεκλεγούν, να αμφισβητήσουν αποφάσεις για κυβέρνηση συνεργασίας, ιδίως εάν πρωθυπουργός είναι ο Σαμαράς. Σε χαμηλότερο ποσοστό η προοπτική ανάκαμψης του ΠΑΣΟΚ, έστω και σε βάθος χρόνου, αμφισβητείται σφόδρα, ενώ αν απειληθεί ή χαθεί η δεύτερη θέση εκτιμάται ότι θα κυριαρχήσουν διαλυτικές τάσεις.

ΚΚΕ

Τυχόν επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στην άτυπη μάχη της αριστεράς για την τρίτη θέση, θα δημιουργήσει προοπτικά σοβαρά προβλήματα στην ηγεσία του Περισσού, τόσο όσον αφορά σε πολιτικές, όσο και σε πρόσωπα. Αν το ΚΚΕ, όμως, διαψεύσει τα σενάρια και επικρατήσει του ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του Περισσού θα παραμείνει αδιαμφισβήτητη και θα επηρεάσει τις εξελίξεις και σε τυχόν μάχη διαδοχής.

ΣΥΡΙΖΑ

Πριν ανοίξουν οι κάλπες έχει κατακτήσει τον αέρα του μεγάλου κερδισμένου της αναμέτρησης του Μαΐου, με τις προσδοκίες για τα ποσοστά του, συγκριτικά πάντα, να μην έχουν οροφή. Πολλοί δεν αποκλείουν να είναι πρώτο κόμμα όχι μόνο στη Β΄ Αθηνών, αλλά και στην Αττική, γεγονός που θα δημιουργεί από μόνο του ένα νέο πολιτικό τοπίο. Αν, όμως, τα σενάρια δεν επαληθευτούν και το ΚΚΕ κερδίσει εκ νέου τη μάχη για την αριθμητική (αλλά και πολιτική) ηγεμονία στο χώρο της αριστεράς, ο Αλέξης Τσίπρας θα αντιμετωπίσει κριτική, κυρίως για τις δηλώσεις του περί ψήφου ανοχής στον Καμμένο.

ΛΑΟΣ

Για πολλούς, η είσοδος στη Βουλή αποτελεί το μεγάλο στοίχημα του Γιώργου Καρατζαφέρη. Ο ίδιος επιμένει ότι θα πετύχει πολύ περισσότερα. Ούτως ή άλλως, όμως, αν πετύχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, ανοίγονται μπροστά του εκ νέου προοπτικές - αν όμως δεν το πετύχει ο ΛΑΟΣ θα φυλλοροεί.

Δημοκρατική Αριστερά

Οτιδήποτε πάνω από το 7% θα είναι μεγάλη επιτυχία για το νεοσύστατο κόμμα του Φώτη Κουβέλη. Το ποσοστό αυτό, άλλωστε, θα του επιτρέψει να ελέγξει τις εξελίξεις από τις αποφάσεις που θα λάβει περί συμμετοχής του ή όχι στη νέα κυβέρνηση, κάτι για το οποίο θα του ασκηθούν μεγάλες πιέσεις. Αντιθέτως, οτιδήποτε κάτω από 4,5% θα του δημιουργήσει από σοβαρά έως πολύ σοβαρά προβλήματα συνοχής, αλλά και προοπτικής.

Ανεξάρτητοι Έλληνες

Το 5% είναι από μέτριο, έως κακό σενάριο για τους νεοσύστατους Ανεξάρτητους Έλληνες του Πάνου Καμμένου. Αντιθέτως, οτιδήποτε πάνω από 8% θα αποτελεί πολύ μεγάλη επιτυχία.

Δημοκρατική Συμμαχία

Ο στόχος είναι ένας - και ορίζει και τα καλά και τα κακά σενάρια: Η ένταξη στη Βουλή. Αν επιτευχθεί, η Ντόρα Μπακογιάννη θα αποτελέσει παράγοντα εξελίξεων. Διαφορετικά, ίσως περάσει έρημο…

Οικολόγοι - Πράσινοι

Και για τους Οικολόγους-Πράσινους η είσοδος στη Βουλή θα αποτελεί το μεγάλο άλμα.

Δράση

Κατά κοινή ομολογία ο Στέφανος Μάνος πραγματοποίησε το καλύτερο φίνις, αλλά και μια πολύ συγκεκριμένη προεκλογική εκστρατεία. Η είσοδός του στη Βουλή ίσως να μην απέχει πολύ και σε μια τέτοια περίπτωση θα έχουμε να κάνουμε με την είσοδο στη Βουλή.

Χρυσή Αυγή

Η κρίση την εξέθρεψε και οδηγεί ένα ναζιστικό κόμμα, για πρώτη φορά εδώ και πολλές δεκαετίες στο ελληνικό Κοινοβούλιο.

Κοινωνική Συμφωνία

Μπορεί η Λούκα Κατσέλη να βάλει ως στόχο την είσοδο στη Βουλή και ένα καλό ποσοστό όμως θα αποτελεί μπόνους στο νεοσύστατο κόμμα, που σε μια τέτοια περίπτωση θα προσδοκά και στις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και στη συνολικότερη αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού.

Του Αντισυνταγματάρχη (ΣΔΓ)
Τσουκαράκη Ανέστη
Προέδρου του ΣΥΣΜΕΔ


Η θερμοκρασία, ήδη, ανεβασμένη. Η χειμερινή στολή θα δώσει το σκήπτρο της από τη Δευτέρα 7-5-2012 στην καλοκαιρινή. Συμπτωματική, συμβολική ενέργεια. Χρειάζεται νέος, φρέσκος αέρας. Αναζωογόνηση. Πετάμε από πάνω μας το περιττό και κρατάμε αυτό που θα μας ανανεώσει.

Ίσως είναι από τις ελάχιστες, αν όχι η μοναδική, φορά που οι Έλληνες στρατιωτικοί, πλέον, απεγκλωβισμένοι από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και τις αήθεις φραστικές επιθέσεις που δεχθήκαμε, ελευθερωμένοι από τα ταμπού που μας κρατούσαν δέσμιους των συναισθημάτων μας, χρόνια τώρα, θα κάνουμε την Κυριακή 6 Μαΐου το μεγάλο περίπατο.

Καταλυτική η συμβολή του Συνδέσμου Υποστήριξης και Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων (www.sysmed.gr) όλα αυτά τα χρόνια. Δίπλα στο συνάδελφο Έλληνα στρατιωτικό άκουσε τα προβλήματα και τους προβληματισμούς του. Παρενέβη θετικά σε πολλές των περιπτώσεων, δίνοντας καίριες και τελικές λύσεις. Άκουσε, συζήτησε, πρότεινε και κέρδισε. Αγκαλιάστηκε από μεγάλη μερίδα συναδέλφων.

Οι Έλληνες στρατιωτικοί, με όπλο μας, αυτό που μαζί με τους Έλληνες συμπολίτες μας τα τελευταία χρόνια κρατήσαμε, και με το οποίο πολεμήσαμε όλοι μαζί την απαξίωση και την υποθήκευση της Χώρας μας, θα πράξουμε αυτό που τόσες ημέρες έγινε το επίκεντρο της συζήτησης σε κάθε Μονάδα, Πλοίο, Αεροδρόμιο.

Με όπλο την κραυγή των παιδιών μας, της οικογένειάς μας, της νέας γενιάς που νοιώθει ότι την πουλάμε και την παραδίδουμε σε ξένους και ντόπιους δυνάστες, την ελπίδα για κάτι καινούριο που δεν θα μας κοροϊδέψει και δεν θα υφαρπάξει, για ακόμη μία φορά, τη συνείδησή μας, την άδολη αυτή συνείδησή μας, θα πράξουμε αυτό που μόνο η καρδιά και η σκέψη μάς προστάζει.

Κασσάνδρες αντηχούν και ανεβάζουν σκοπίμως την ένταση. Προσπαθούν να μας δελεάσουν με νέα ξύλινα λόγια. Να επηρεάσουν το θυμικό μας, να ισορροπήσουν τις απώλειες, να εξαγοράσουν ό,τι μπορεί να εξαγοραστεί. Είναι όμως, πλέον, αργά. Η μνήμη νωπή. Στάζει ακόμη από τα δάκρυα της προδοσίας.

Οι Έλληνες στρατιωτικοί πλήρως απογοητευμένοι από πράξεις, ενέργειες και παραλείψεις ανθρώπων, τους οποίους εμπιστεύτηκαν και στους οποίους πίστεψαν, έμαθαν πια. Διδάχθηκαν και διαμόρφωσαν γνώμη και άποψη. Έκλεισαν τα μάτια τους και άκουσαν ως πιστοί και φιλότιμοι στρατιώτες. Άπλωσαν το χέρι τους. Συγχώρεσαν. Έχασαν, όμως, σε ό,τι επένδυσαν. Χάνουν ό,τι τους ανήκει. Γκρεμίζεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Αναζητούν το δίκαιο, το λογικό. Θέλουν να πιστέψουν σε κάτι άλλο. Στο νέο, το ηθικό, το αδιάφθορο, το αξιοκρατικό. Τα έχουμε ανάγκη βλέπετε όλα αυτά εμείς οι Έλληνες στρατιωτικοί. Μας λείπουν. Τα φωνάζαμε χρόνια τώρα. Γιατί δεν άκουγε κανείς; Τι τους έπιασε όλους ξαφνικά τώρα η αγάπη για τους Έλληνες στρατιωτικούς; Τί προσδοκούν; Τί περιμένουν; Τί αναζητούν; Με τί τα ανταλλάσσουν;

Όχι. Όχι. Μην απαντάτε. Μην απαντήσει κανείς σας. Ανακρίβειες θα μας πείτε και ψέματα. Κλείνουμε τα αυτιά. Ανοίγουμε τα μάτια. Ατενίζουμε μακριά και με αισιοδοξία το μέλλον. Μάθαμε πια. Και δεν θα κάνουμε πίσω. Θα διεκδικήσουμε, με κάθε νόμιμο μέσο, ό,τι τόσα χρόνια στερηθήκαμε. Δεν ήταν δίκαιο και το γνωρίζατε. Εξακολουθείτε και το γνωρίζετε, αλλά δεν έρχεστε μαζί μας. Προτιμάτε την απομόνωση. Τη μοναξιά σας. Καθίστε λοιπόν στη μοναξιά σας. Εμείς αποφασίσαμε να βαδίσουμε με τους λοιπούς περήφανους Έλληνες πολίτες. Περήφανοι Έλληνες πολίτες και εμείς. Αυτό μας έμεινε. Η περηφάνια. Δεν θα την πουλήσουμε αυτή. Δεν θα μας την πάρετε αυτή. Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανθρώπων. Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμά μας.

Εμείς είμαστε. Οι Έλληνες στρατιωτικοί. Οι πιστοί και φιλότιμοι στρατιώτες. Οι υπερασπιστές της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας. Της ανεξαρτησίας της. Την αγαπάμε ξέρετε εμείς την πατρίδα μας. Εμείς είμαστε αυτοί που θα σηκώσουν τη σημαία όταν θα πέσει. Όταν φυσήξει το αεράκι και φύγει από τον ιστό. Ορκιστήκαμε σε αυτή. Θα τη σηκώσουμε και θα τη ξαναβάλουμε στη θέση της. Αυτοί είμαστε.
Αντώνης Ι. Γρυπαίος
Διεθνολόγος


Η Ρωσία έβαλε τη σφραγίδα της στην ανθρωπότητα με δύο Αυτοκρατορίες. Την Τσαρική Αυτοκρατορία, την Σοβιετική Αυτοκρατορία, και την σημερινή ισχυρή Ρωσική Δημοκρατία.

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 ανέστρεψε μια πορεία η οποία βάδιζε το δρόμο της από τότε που έκανε την εμφάνισή της η Ρωσική Tσαρική Αυτοκρατορία το 17ο αιώνα.

Τελικά η Σοβιετική Ένωση ενσωμάτωσε τέσσερες περιοχές. Ανατολική Ευρώπη, Κεντρική Ασία, Καύκασο, και Σιβηρία. Ο άξονας Αγία Πετρούπολη-Μόσχα ήταν ο πυρήνας, και η Ρωσία με Λευκορωσία και Ουκρανία ήταν το κέντρο βάρους της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Τα σύνορα ήταν πάντα καλά φυλασσόμενα, και περιοδικώς εκτεινόμενα, όσον η διεθνής κατάσταση επέτρεπε.

Στη μεγαλύτερη έκτασή τους από το 1945 μέχρι το 1989 τότε που έφθασαν μέχρι τη Γερμανία (1945), οι Σοβιετικοί Ρώσοι, κυριαρχούσαν στα εδάφη που είχαν καταλάβει στο Β! Π.Π.

Η Ρωσική Τσαρική Αυτοκρατορία δεν είχε ποτέ ειρήνη. Όλες οι Αυτοκρατορίες δεν είχαν ποτέ ειρήνη λόγω μεγάλης εκτάσεως, βλέπε Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, συνεχώς ήταν σε πόλεμο με τις εξεγέρσεις των αποικιών και προτεκτοράτων, το ίδιο η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, και στα χρόνια μας η Αμερικανική Σιωνιστική καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική δύναμη, ήταν και είναι διαρκώς σε πόλεμο, πότε στη Κορέα, πότε στο Βιέτ-Νάμ, στη Κεντρώα Αφρική, στη κεντρική Αμερική, στα Βαλκάνια-Κόσσοβο, στο Ιράκ, Αφγανιστάν, κλπ.

Όπως πολλές Αυτοκρατορίες συναντούσαν αντίσταση από τους κατεχόμενους λαούς, και ήσαν αναγκασμένες να πολεμούν για εξασφάλιση των συνόρων και της κυριαρχίας, έτσι και η Ρωσική.

Η Ρωσική Τσαρική Αυτοκρατορία δεν ήταν ποτέ πλούσια σε όλη την επικράτεια, αν και γνώριζε ότι πολιτική και στρατιωτική δύναμη απαιτεί ισχυρή οικονομία. Ήταν όμως ισχυρή διοικητικά και στρατιωτικά. Οι Ρώσοι νίκησαν τον Μέγα Ναπολέοντα, και τον Χίτλερ, και αντιμετώπισαν τους πλουσιότερους Αμερικανούς για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες στο ψυχρό πόλεμο, αν και είχαν λιγότερο αναπτυγμένη και λιγότερο προωθημένη οικονομία.

Η οικονομική τους αδυναμία βεβαίως υπονόμευσε κατά καιρούς τη στρατιωτική ισχύ τους, αλλά για να καταλάβουμε τη Ρωσία, είναι απαραίτητο να αρχίσουμε με τη κατανόηση ότι η σχέση μεταξύ στρατιωτικής και οικονομικής ισχύος, δεν είναι μια απλή υπόθεση.

Οικονομία και Ασφάλεια

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τη δυσλειτουργία της Ρωσικής οικονομίας, και η πρώτη εξήγηση είναι η γεωγραφία και οι μεταφορές. Η Ρωσία και η Ουκρανία έχουν μερικές από τις ευφορότερες εκτάσεις για γεωργικές καλλιέργειες (φάρμες) στο κόσμο, που συγκρίνονται με
εκείνες των μεσοδυτικών πολιτειών των ΗΠΑ.

Η διαφορά έγκειται στις μεταφορές, στην ικανότητα να μεταφέρουν τη παραγωγή (σοδειά) στις υπόλοιπες επαρχίες, πολιτείες, και λιμάνια της Αυτοκρατορίας. Οι ΗΠΑ για μαζικές μεταφορές έχουν παράλληλα και το σύστημα υδάτινης κυκλοφορίας-μεταφοράς των ποταμών για εύκολες και φτηνές μεταφορές, με φορτηγίδες και μαούνες. Οι Αμερικανοί εκμεταλλεύονται τη ροή των υδάτων των ποταμών κατά τη μία κατεύθυνση, και έτσι έχουν δωρεάν από τη φύση ενέργεια μεταφορών.

Οι Ρώσοι δεν εκμεταλλεύθηκαν τους ποταμούς των, και ως εκ τούτου οι ποταμοί της Ρωσίας δεν παρέχουν ένα συγκροτημένο σε ενιαίο σύνολο σύστημα υδάτινων μεταφορών, με αποτέλεσμα να μη εξυπηρετούνται μεγάλες αποστάσεις μεταφορών, και να υπάρχει έλλειψη εναλλακτικών τρόπων μεταφοράς της παραγωγής και των προϊόντων. Η Ρωσία εξαρτάται από το σιδηροδρομικό κύκλωμα μεταφορών, το οποίο είναι πολυδάπανο και ανίκανο να εξυπηρετήσει μαζική παραγωγή δημητριακών και άλλων προϊόντων Γεωργίας και Βιομηχανίας.

Αυτή η αδυναμία μεταφορών της Ρωσίας περιόρισε δραματικά την ευημερία στη Ρωσική Αυτοκρατορία στα χρόνια της Μεγάλης Αικατερίνης και του Τσάρου Μεγάλου Πέτρου, και εν συνεχεία στα μετέπειτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης.

Κατά τον ίδιο χρόνο η σχετική υπανάπτυξη της Αυτοκρατορίας, Τσαρικής ή Σοβιετικής, έκανε αδύνατον για τους Ρώσους την επιτυχή σύγκριση με την Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη.

Η Δυτική & Κεντρική Ευρώπη χρησιμοποιεί και εκμεταλλεύεται το ίδιο επιτυχώς με τις ΗΠΑ, το ποτάμιο κύκλωμα υδάτινων μεταφορών. Κατόπιν αυτών των δυσκολιών, υπήρξε ένα σοβαρό οικονομικό κίνητρο εντός των επαρχιών της τσαρικής Αυτοκρατορίας ή και της Σοβιετίας οι επαρχίες να επικοινωνήσουν και να ενσωματωθούν.

Θα μπορούσαν να υπάρχουν συνέργειες σε χαμηλότερο επίπεδο ανάπτυξης μεταξύ όλων αυτών των τοπικών κοινωνιών.

Τα οικονομικά ήταν ένας παράγων που δυσκόλευαν τη Ρωσική τσαρική αυτοκρατορία και τη Σοβιετική ένωση, αφού και οι δύο αντιμετώπιζαν τα ίδια προβλήματα.

Ένας άλλος παράγων ήταν οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί και τα εφόδια για την ασφάλεια του κράτους. Οι εξωτερικοί κίνδυνοι, και οι εξοπλισμοί για την ασφάλεια της Ρωσίας, έπαιξαν ιδιαιτέρως ένα σπουδαίο ρόλο στο να κρατούν την τσαρική Αυτοκρατορία ή και την Σοβιετία ενωμένη. Οποιουσδήποτε πειρασμούς οι τοπικές δημοκρατίες των επαρχιών που αποτελούσαν την αυτοκρατορία ή τη Σοβιετία, και εάν είχαν για να φύγουν από το κεντρικό κράτος, παρέμεναν ισχυρά συνδεδεμένες με τη κεντρική εξουσία, διότι πίστευαν στο ρητό, «Η ισχύς εν τη ενώσει», αλλά και διέβλεπον το δάκτυλο των δυτικών Σιωνιστικών καπιταλιστικών και ιμπεριαλιστικών δυνάμεων να διαλύσουν τη Ρωσία, είτε Τσαρική ήταν αυτή , είτε Σοβιετική.

Σύμφωνα με την ιστορία, ο στρατός δημιούργησε την Αυτοκρατορία των τσάρων, και οι κοσμοθεωρίες του Μάρξ, που υλοποίησε ο Λένιν και ο Τρότσκυ, με εντολή της τότε παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης, δημιούργησαν τη Σοβιετική ένωση, με σκοπό το «διαίρει και Βασίλευε» στο πλανήτη.

Αργότερον, όταν πλέον δεν χρειάζονταν την Σοβιετική ένωση, τη γκρέμισαν, για γεωπολιτικούς σκοπούς που μόνον «Εκείνοι» γνωρίζουν, αλλά και εμείς μπορούμε να φανταστούμε.

Εάν οι τοπικές κοινωνίες και εθνότητες της Ρωσίας έπρεπε να επιζήσουν, χρειάζονταν ισχυρές οικονομικές σχέσεις μεταξύ των, και όχι μόνον, αφού είχαν ίδια εθνική ταυτότητα, γλώσσα, θρησκεία, ήθη και έθιμα, έτσι η Ρωσία ήταν ο συνεκτικός κρίκος και η μεγάλη δύναμη για την ένωση όλων αυτών των τοπικών δημοκρατιών, υπό ένα κράτος, υπό το όνομα Ρωσία. Εάν κοιτάξουμε το γεωγραφικό χάρτη θα δούμε τη Ρωσία να εκτείνεται σε ένα αχανές κράτος, από τα Ουράλια όρη, μέχρι τον Ειρηνικό ωκεανό, και από το βόρειο αρκτικό κύκλο μέχρι
τον Εύξεινο πόντο και το Καύκασο.

Ήταν όλοι τους Ρώσοι, και ας λένε τα αντίθετα τα διάφορα Σιωνιστικά κέντρα, Αμερικανικά ιδρύματα και δεξαμενές σκέψεως, που περιβάλλουν τους θλιβερούς Αμερικανούς πολιτικούς του δικομματισμού. Στη Ρωσική Αυτοκρατορία των Τσάρων, η οικονομική και στρατιωτική δύναμη συμπληρώνονταν από την ιδεολογία της πανίσχυρης Ρωσικής Ορθόδοξης εκκλησίας.

Στη Σοβιετική Ένωση, τη θρησκευτική ιδεολογία αντικαθιστούσε η κοσμική ιδεολογία και κοσμοθεωρία του Μαρξισμού-Λενινισμού. Η κοσμοθεωρία του Μαρξισμού ήταν εχθρική προς όλες τις θρησκείες.

Η κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ.

Κατά τη διάρκεια της ΕΣΣΔ, ανεδείχθησαν πολλές ηγετικές προσωπικότητες που συγκλόνισαν την υφήλιο, όπως οι Ιωσήφ Στάλιν, Νικήτας Χρουτσώφ, Μαλένκωφ, Μικογιάν, Μπρέζνιεφ, και άλλοι.

Η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης άρχισε με μια οικονομική κρίση, (βλέπε Ελλάδα), η οποία δημιούργησε κρίση στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας. Ο Yuri Andropov,-τότε Αρχηγός των δυνάμεων ασφαλείας- και μετέπειτα πρόεδρος της Σοβιετικής Ενώσεως, ήταν ο πρώτος που κατάλαβε την έκταση του προβλήματος, λόγω διαφθοράς, εξόδων εξοπλισμών – άμυνας, και οικονομικής στήριξης των άλλων αδελφών Σοβιετικών δημοκρατιών που συγκροτούσαν την όλη ΕΣΣΔ. Οι υπηρεσίες ασφαλείας και ο Αντρόπωφ, αντελήφθησαν τρία πράγματα, που οδηγούσαν στη κατάρρευση.

Το πρώτο ήταν η οικονομική διαρροή υπό μορφή βοήθειας, προς τις άλλες Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες, όχι μόνο της ΕΣΣΔ, αλλά παγκοσμίως (Κούβα, Κεντρική Αμερική, Αφρική, Ασία).

Το δεύτερο ήταν ότι η Ρωσία (Σοβιετική Ένωση), έπρεπε να μετασχηματισθεί (Περεστρόϊκα του Γκορμπατσώφ), ή να καταρρεύσει.

Το τρίτο ήταν η παραδοσιακή στενότητα αντιλήψεων των ανθρώπων της Σοβιετικής Ένωσης, που ως εκ τούτου οι Σοβιετικές υπηρεσίες έπρεπε να μετακινηθούν προς τις Δυτικές τεχνολογίες και μεθόδους διακυβέρνησης. (Βλέπε Glasnost- διαφάνεια του Michael Gorbatsof).

O Σοβιετικός ηγέτης Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, ήταν ένας μεταρρυθμιστής, ήταν όμως και κομμουνιστής που προσπαθούσε να μετασχηματίσει το σύστημα, ώστε να σώσει το κράτος και το κόμμα από κατάρρευση. Τελικά δεν τα κατάφερε, και επί των ημερών του η ΕΣΣΔ κατέρρευσε. Είτε δεν τα κατάφερε, είτε εκτελούσε εντολές της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης, όπως τινές ισχυρίζονται. Βλέπετε η Ιστορία είναι αμείλικτη ιδίως για τους πλέον ισχυρούς.

Οι Γκορματσώφ και Αντρόπωφ, ποντάρανε στο γεγονός ότι θα μπορούσε η Σοβιετική Ένωση να διασωθεί, και να κάνει ανοίγματα προς τη Δύση, χωρίς να αναγκαστεί να καταρρεύσει, και ότι θα μπορούσε να συνεργασθεί με τη Δύση σε θέματα γεωπολιτικού αμοιβαίου ενδιαφέροντος, όπως π.χ. η κυριαρχία στην Ανατολική Ευρώπη, αλλά και για οικονομικές συνεργασίες και σχέσεις, χωρίς το γκρέμισμα της ΕΣΣΔ. Όμως αμφότεροι έχασαν το πολιτικό παιχνίδι. Η λαϊκή παράδοση λέει, «Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα η Παγκόσμια Σιωνιστική Δικτατορία κελεύει…»

Η χρονική περίοδος του 1990 ήταν μια καταστροφική περίοδος για τη πρώην ΕΣΣΔ. Η κατάρρευση του Σοβιετικού κράτους, των ενόπλων δυνάμεων, και των δυνάμεων ασφαλείας, οδήγησαν σε χάος, και οι ιδιωτικοποιήσεις της κρατικής περιουσίας, κατάντησαν μια μεγάλη κλοπή, και οδήγησαν τους Ρώσους στη μετανάστευση.

Τα λαμόγια της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης «έβαλαν χέρι» κατά το κοινώς λεγόμενο, ωφελήθηκαν και έγιναν μεγιστάνες του πλούτου. Το Σοβιετικό καθεστώς διαδέχθηκε η Δημοκρατία του προέδρου Γιέλτσιν, ανθρώπου των δυτικών Σιωνιστικών δυνάμεων, και το χάος στη δημόσια διοίκηση συνεχίστηκε, μέχρι που εμφανίστηκε ο Θεόπεμπτος ισχυρός ηγέτης, ο Βλαδίμηρος Πούτιν, σαν Αρχηγός του Κράτους.

Ο Πρόεδρος Πούτιν ανέπτυξε τρία ουσιώδη.

Το πρώτο ήταν ότι το σύστημα ασφαλείας (ένοπλες δυνάμεις και δυνάμεις ασφαλείας), ήταν η καρδιά του κράτους.

Το δεύτερο ήταν ότι η Μόσχα ήταν η καρδιά της Ρωσίας.

Το τρίτο ήταν ότι η Ρωσία ήταν η καρδιά της πρώην ΕΣΣΔ.

Αυτά τα βασικά και ουσιώδη εφαρμόστηκαν αμέσως. Οι πρώην υπηρεσίες ασφαλείας γνωστές σαν ΚGΒ, μετονομάστηκαν FSB & SVR, και με τη πάροδο του χρόνου ενδυναμώθηκαν.

Οι ένοπλες δυνάμεις και οι εξοπλισμοί αμέσως ενισχύθηκαν.

Η διαφθορά πατάχθηκε. Ο λαός άρχισε σιγά-σιγά οικονομικώς να ανακάμπτει, και η μετανάστευση σταμάτησε, και όχι μόνον, αλλά οι Ρώσοι άρχισαν να επανακάμπτουν στη μητέρα πατρίδα.

Ο πρόεδρος Πούτιν ανέλαβε τον έλεγχο των περιφερειακών τοπικών κυβερνήσεων, διορίζοντας κυβερνήτες, και ελέγχοντας τη βιομηχανία και γεωργική παραγωγή, ενισχύοντας την επαρχία οικονομικά.

Το σπουδαιότερο ήταν ότι ο πρόεδρος Πούτιν κατέστησε τη Ρωσία και πάλιν υπερδύναμη σεβαστή στο διεθνές πολιτικό και διπλωματικό στερέωμα, και έγινε το αντίπαλο δέος της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας, σώζοντας έτσι τους λαούς της Γης, από τους λύκους, και τα αρπακτικά της παγκόσμιας Δικτατορίας.

Ο πρόεδρος Πούτιν ήλθε στην εξουσία στο τέλος του πολέμου στο Κόσσοβο. Η Ρωσία του Γιέλτσιν ζήτησε από τη Δύση να μη πάει σε πόλεμο με τη Σερβία. Η Ρωσία του Γιέλτσιν αγνοήθηκε από τη Σιωνιστική Δύση, και η απώλεια επιρροής ρεζίλεψε το τότε πρόεδρο Γιέλτσιν. Εάν στα γεγονότα του Κοσσόβου ήταν πρόεδρος της Ρωσίας ο Πούτιν, η Σιωνιστική Δύση δεν θα τολμούσε ποτέ να κάνει πόλεμο στα Βαλκάνια, και να αποσπάσει με τη βία από τη Σερβία, την επαρχία του Κοσσόβου, η οποία θεωρείτο ιστορική για τη Σερβία.

Εν τω μεταξύ ήλθε η «Πορτοκαλί επανάσταση» της Τζούλιας Τιμοσένκο στην Ουκρανία. Αυτή η κυρία δημιούργημα των δυτικών Σιωνιστικών δυνάμεων, είναι φυλακή σήμερα, διότι κατέστησε μια μεγάλη χώρα σαν την Ουκρανία, υποχείριο και προτεκτοράτο της Σιωνιστικής παγκόσμιας διακυβέρνησης.

H Kαγκελάριος της σημερινής Σιωνιστικής Γερμανίας, απειλεί να μην επισκεφτεί την Ουκρανία, όσο η Τιμοσένκο είναι στη φυλακή!!!

«Όπερ έδει δείξαι» , και ο «Νοών Νοείτω» λένε οι σοφοί.

Οι «Πορτοκαλί Επαναστάσεις» ήταν δημιούργημα των δυτικών Σιωνιστικών μυστικών υπηρεσιών, και δεξαμενών σκέψεως, με σκοπό να αποσπάσουν από τη Ρωσία τις χώρες που αποτελούσαν την πρώην ΕΣΣΔ, και έτσι να περιορίσουν τη Ρωσία στα σύνορά της, πράγμα που σχεδόν επέτυχαν. Οι δυτικοί (Αμερικανοί και ΝΑΤΟ), εγκατέστησαν σύστημα πυραύλων, γνωστό σαν «αντιπυραυλική ασπίδα» γύρω-γύρω από τη Ρωσία, πράγμα που ακόμη και μερικοί «Έλληνες» πολιτικοί μαριονέτες της παγκόσμιας εξουσίας έσπευσαν να στηρίξουν.

Αυτά τα γεγονότα έπεισαν το πρόεδρο Πούτιν για τις «αγαθές» προθέσεις της Σιωνιστικής Δύσης, ότι δηλαδή οι Σιωνιστικές ΗΠΑ είχαν πρόθεση να «τσακίσουν» τη Ρωσία, εάν κάποιος «καλοπροαίρετος» ηγέτης σαν το Γιέλτσιν ηγείτο αυτής.

Η Ουκρανία είναι οικονομικώς και γεωγραφικώς ουσιώδης παράγων για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας.

Ο πρόεδρος Πούτιν είδε εγκαίρως τις προσπάθειες της φιλο-δυτικής κυβέρνησης Τιμοσένκο να θέλει να μπεί στο Σιωνιστικό ΝΑΤΟ.

Οι δε Σιωνιστικές ΗΠΑ , χρησιμοποιώντας το χρήμα του απολιτικού Αμερικανού φορολογούμενου, αλλά και μη κυβερνητικών διεθνών Σιωνιστικών οργανώσεων, πίεζαν για αλλαγή καθεστώτος στην Ουκρανία, με σκοπό να καταστήσουν τη χώρα αυτή προτεκτοράτο τους, ώστε να αδυνατίσουν μονίμως τη Ρωσία.

Άπαξ και η Σιωνιστική «Πορτοκαλί Επανάσταση» μέσω της Τιμοσένκο, πέτυχε στην Ουκρανία, ο πρόεδρος Πούτιν κινήθηκε να επανορθώσει τη κατάσταση.

Το πρώτο βήμα ήταν να καταστήσει σαφές ότι η Ρωσία είχε αποκτήσει και πάλιν ένα σημαντικό μέρος της αρχικής δύναμής της, και προτίθετο να το χρησιμοποιήσει… Αυτό οι αχυράνθρωποι πολιτικοί της Σιωνιστικής Δύσης το κατάλαβαν.

Το δεύτερο βήμα ήταν να αποδείξει ότι οι Σιωνιστικές Αμερικανικές εγγυήσεις ήταν άχρηστες.
O πόλεμος Ρωσίας-Γεωργίας του 2008 απέδειξε και τα δύο, δηλαδή την αποφασιστικότητα του προέδρου Πούτιν.
Οι Ρώσοι έφεραν επιτυχώς εις πέρας πολεμική επιχείρηση στη Γεωργία, και εξασφάλισαν τις νότιες επαρχίες τους, (Οσετία, κλπ.) ενώ οι Αμερικανοί βάλτωσαν στο Αφγανιστάν.
Το μάθημα δεν ήταν μόνο για τη Γεωργία η οποία το ίδιο με την Ουκρανία είχε κυριευθεί από τη Σιωνιστική πορτοκαλί επανάσταση, και είχε ζητήσει να γίνει μέλος του Σιωνιστικού ΝΑΤΟ.

Ήταν επίσης για την Ουκρανία και όλες τις άλλες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, που δήλωναν ότι η Ρωσία πάλι προσπαθούσε να γίνει το κέντρο της Ευρασίας.

Τελικά ο λαός της Ουκρανίας κατόπιν δημοκρατικών διαδικασιών (εκλογές), αποφάσισε να παραμείνει φίλος της Ρωσίας.

H παγκόσμια Σιωνιστική δικτατορία έχει μερικά «αστεράκια» πολιτικούς που δρούν για λογαριασμό της διεθνώς, όπως είναι, οι κ.κ. Jeffrey, Rontos, Γκρούεφσκι, Τιμοσένκο, Σαακασβίλι, κ.λ.π.

Η Τιμοσένκο τιμωρήθηκε, με το καλό και οι άλλοι πράκτορες!!!

Πράγματι ένα από τα τελευταία θέματα και επιδιώξεις του προέδρου Πούτιν είναι η ένωση των Ευρασιατικών χωρών, δένοντας τη Ρωσία, με Ουκρανία, Καζακστάν, και τη Λευκορωσία, σε μια μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη. Δεδομένου του γεγονότος ότι η Σιωνιστική Δύση πρόλαβε και απέκλεισε τη Ρωσία από τις χώρες της Μεσογείου, και τις θερμές θάλασσες, ο πρόεδρος Πούτιν δεν έχει πολλές άλλες επιλογές για συμμαχίες.

Στη Μεσόγειο μόνο η Συρία του απέμεινε για ναυτική βάση, και αυτή πάνε να την αρπάξουν με τα γνωστά πολεμικά γεγονότα, και την Αραβική άνοιξη, η οποία είναι ίδια πατέντα με τις πορτοκαλί επαναστάσεις, των Δυτικών ανδρείκελων της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας. Ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια, λέει ο λαός.

Επανίδρυση της Ευρασιατικής Ένωσης

Για τη Ρωσία η δημιουργία αυτής της ένωσης, είναι μια στρατηγική αναγκαιότης. Ο πρόεδρος Πούτιν κατανοεί ότι η πτώση της ΕΣΣΔ, ήταν μια Γεωπολιτική και Γεωστρατηγική καταστροφή για τη Ρωσία.
Η Ρωσία χρειάζεται την οικονομική συνεργασία των γειτονικών χωρών, για τη προώθηση των εξαγωγών ζωτικών προϊόντων, ιδιαίτερα στην ενέργεια.

Αυτό παρέχει στρατηγικό βάθος στη Ρωσία. Ο υπόλοιπος κόσμος γνωρίζει ότι μια εισβολή της Ρωσίας στις γειτονικές αυτές χώρες είναι αδιανόητη.

Οι Ρώσοι αυτό το καταλαβαίνουν. Ως εκ τούτου η καρδιά της Ρωσικής στρατηγικής, μετά την αναβίωση της κρατικής ισχύος στη Ρωσία, είναι να δημιουργήσει ένα σύστημα φιλικών σχέσεων με τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ που θα παρέχει οικονομική συνεργασία και στρατηγικό βάθος, αλλά όχι να δίνει στη Ρωσία μια μη αποδεκτή υποχρέωση να επεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις του άλλου γειτονικού κράτους. Η στρατηγική του προέδρου Πούτιν είναι να λαμβάνει πλεονεκτήματα από φιλίες πάνω σε μια αμοιβαία βάση, χωρίς να αναλαμβάνει ευθύνες για εσωτερικές επεμβάσεις.

Η εμπλοκή των Σιωνιστικών ΗΠΑ στο Ιράκ, και Αφγανιστάν, ήταν για το πρόεδρο Πούτιν δώρο Θεού.

Μέχρι τα γεγονότα των διδύμων πύργων, οι ΗΠΑ είχαν βαθιά ανακατευθεί στο να απογυμνώνουν κομμάτια της πρώην ΈΣΣΔ , όπως οι Βαλτικές χώρες, και να τις ενσωματώνουν στο Δυτικό σύστημα και στο Σιωνιστικό ΝΑΤΟ.

Μετά τα γεγονότα των διδύμων πύργων, οι ΗΠΑ έγιναν ενοχλητικές με τους ιερούς πολέμους των Ισλαμιστών, δίνοντας έτσι στη Ρωσία ένα παράθυρο ευκαιρίας να σταθεροποιηθεί και να αυξήσει τη περιφερειακή της ισχύ.

Καθώς οι Σιωνιστικές ΗΠΑ βγαίνουν από το Αφγανιστάν, η Ρωσία θα πρέπει να ανησυχεί ότι οι ΗΠΑ θα εστιάσουν επάνω στα κράτη του Καυκάσου, και στη Κίνα. Ήδη σήμερα έχουμε επίσκεψη της κυρίας Κλίντον και κουστωδίας, στη Κίνα. Ως εκ τούτου η Ρωσική εξωτερική πολιτική και στρατηγική είναι να αυξήσει τη προσοχή της στη πιθανότητα οι ΗΠΑ να εμπλακούν με το Ιράν. Οι Σιωνιστικές ΗΠΑ χωρίς πόλεμο δεν μπορούν να επιβιώσουν.

Ένα-ένα τα μη πειθαρχημένα κράτη τα εξολοθρεύουν.

Μετά τη Συρία, σειρά τώρα έχει η Περσία.

Σήμερα η Ρωσία, Κίνα, και το Ιράν είναι οι μόνες μεγάλες χώρες που υποστηρίζουν τη Συρία. Η Ρωσία θέλει να βλέπει μια Συρία υποστηριζόμενη από τις τρείς αυτές δυνάμεις, διότι η Συρία είναι η μόνη Μεσογειακή χώρα που παρέχει ναυτικές βάσεις στη Ρωσία. Ένας άλλος λόγος είναι οτιδήποτε αποσπά τη προσοχή των φιλοπόλεμων και πολεμοκάπηλων ΗΠΑ, ανακουφίζει πιθανή πίεση επάνω στη Ρωσία.

Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη είναι το ίδιο ωφέλιμη για τη Ρωσία.

Η Γερμανία εξαρτάται από τις ενεργειακές Ρωσικές εξαγωγές, γιαυτό η Γερμανία δημιουργεί αυτή τη τραγική οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, για να «βάλλει χέρι» στα Ελληνικά ενεργειακά κοιτάσματα, να τα πάρει τζάμπα με τα διάφορα μνημόνια, και έτσι να απεξαρτηθεί από τη Ρωσία.

Για τη Ρωσία οι Σιωνιστικές ΗΠΑ με τους θλιβερούς πολιτικούς που έχουν, είναι μια δύναμη αποσταθεροποίησης των λαών και κρατών της Γης.

Η στρατολόγηση της Γερμανίας στο πλευρό των ΗΠΑ, είναι μια μεγάλη επιτυχία για το δυτικό Σιωνιστικό μπλόκ.

Άλλα θέματα είναι δευτερευούσης σημασίας, π.χ. η Ρωσία με τη Κίνα έχουν θέματα, αλλά τα επιλύουν με πνεύμα αμοιβαίας φιλίας και συνεργασίας, αφού απέναντι έχουν την λίαν επικίνδυνη παγκόσμια Σιωνιστική διακυβέρνηση.

Η Κίνα δεν είναι το κέντρο των Ρωσικών στρατηγικών ενδιαφερόντων.

Για τη Ρωσία τα συντριπτικά στρατηγικά ενδιαφέροντα κυριαρχούν επάνω από τις πρώην χώρες της ΕΣΣΔ, χωρίς να γίνεται ενοχλητική γι αυτές.

Το δεύτερο στρατηγικό ενδιαφέρον για τη Ρωσία είναι στη κεντρική Ασία.

Το τρίτο είναι στις Βαλτικές χώρες, (Λιθουανία, Εσθονία, Λετονία) τις οποίες ήδη κατάπιε το Σιωνιστικό ΝΑΤΟ και η Σιωνιστική Ε.Ε.

Το τέταρτο είναι στο Καύκασο που πάντα αναμοχλεύουν προβλήματα οι Σιωνιστικές παγκόσμιες δυνάμεις με Τσετσενία, Γεωργία, κ.λ.π. αφού οι περιοχές αυτές είναι το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας.

Η Ρωσική εξωτερική πολιτική και Γεωστρατηγική χτίζεται γύρω από τις ανάγκες των γεγονότων της διεθνούς διπλωματίας, ώστε να κερδίσει χρόνο για να ικανοποιήσει επιτυχώς τις εξελίξεις.

Ο κύριος αντίπαλος της Ρωσίας, οι Σιωνιστικές ΗΠΑ, είναι απασχολημένες με τα διεθνή προβλήματα και τους τοπικούς πολέμους που έχουν μπλέξει, και η Ευρώπη είναι αδύναμη και διηρημένη.

Αυτή τη περίοδο η Ρωσία αγωνίζεται να γίνει ισχυρή, ενώ οι ΗΠΑ με τις μαριονέτες πολιτικούς που έχει, κατέστη υποχείριο της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας, και πολεμά όπου διαταχθεί.

Πηγή: Εκδόσεις STRATFOR