Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Οκτ 2012


Του Παναγιώτη Τσολάκη

«Αν είναι ανθρώπινος ο πόνος, δεν είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονάμε» Γ. Σεφέρης

Σε λίγες ημέρες θα εορτασθεί η επέτειος του ΟΧΙ. Η παρέλαση για λόγους οικονομίας, αλλά και για λόγους ασφαλείας, δηλαδή να μην κινδυνεύσουν οι επίσημοι από τους «αντιφρονούντες» (αντιμνημονιακούς) θα είναι περιορισμένου χρόνου! Περιορισμένες βέβαια και οι κινήσεις των πολιτών για να μην κινδυνεύσει η «σιδερόφραχτη» δημοκρατία. Η δημοκρατία των υπαλλήλων της τοκογλυφίας! Η δημοκρατίας της λίστας που χάθηκε! Μικρό το κακό που χάθηκε η λίστα αλλά μεγάλο, τεράστιο το κακό που χάθηκε η δημοκρατία και κυκλοφορούν ελεύθεροι οι πωλητές της!

Το μεγάλο όμως ερώτημα είναι: Αυτοί που θα βρίσκονται στην εξέδρα ως επίσημοι τι θα εκπροσωπούν! Την ιδέα του Όχι! Την αξία της υπεράσπισης της ελευθερίας και της εθνικής κυριαρχίας! Την ιδέα της αντίστασης ενάντια στην βία, στην καταπίεση, στον βιασμό και εξευτελισμό του ανθρώπου!

Δυστυχώς εκπροσωπούν το ναι σε όλα! Τα παίρνουν όλα οι Γερμανοί γράφουν τα Eπίκαιρα! Δημόσια ακίνητα – δημοτική περιουσία –ιδιωτικές κατοικίες, ενεργειακό πλούτο, πανεπιστημιακή περιουσία! 

Γη και ύδωρ!
Παράδοση άνευ όρων! Το μεγάλο ΟΧΙ το γιορτάζουν με το μεγάλο τους ΝΑΙ σήμερα! Τότε θυσιάστηκε ένας λαός για να σωθεί η χώρα! Σήμερα θυσιάζουν λαό και χώρα για να σωθούν οι δανειστές τοκογλύφοι και να περνούν καλά οι σύγχρονοι «Μαυραγορίτες».

Όχι! Ποτέ δεν θα παραβρισκόμουν, ούτε ως θεατής, σε μια τέτοια παρέλαση μαζί με αυτούς. Οι γερμανοί ( πέρα από τις εκτελέσεις , τα βασανιστήρια και την ασιτία του λαού) τότε πήραν το χρυσό της χώρας μου. Πήραν τα λεφτά της χώρας μου, ως δάνειο, και δεν τα γύρισαν ποτέ! Πήραν χιλιάδες τόνους μεταλλευμάτων, χρώμιο, βωξίτη, νικέλιο, λιγνίτη. Επίταξαν την παραγωγή για την συντήρηση των δυνάμεων κατοχής. Κάνανε επίταξη εργασίας, εκκόλαψαν δωσίλογους και μαυραγορίτες!

Τα ίδια πράγματα θέλουν και σήμερα οι Γερμανοί και διεθνείς τοκογλύφοι. Τα μεταλλεύματα, την ενέργεια, την θάλασσα, τον ήλιο, την εργασία για ένα κομμάτι ψωμί. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Μάρτιν Σούλτς σχετικά με τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (Ο Φούχτελ(ος) κάνει καλή δουλειά. Ευπρόσδεκτος με τιμές και κολακείες από τους Κοτζαμπάσηδες!) υποστηρίζει ότι θα πρέπει «να δημιουργηθεί ένας οργανισμός ανάπτυξης, όπου Ευρωπαίοι και Έλληνες πολιτικοί θα εντοπίζουν έργα άξια να τύχουν υποστήριξης και θα ελέγχουν την εισροή των σχετικών κονδυλίων». Κι αντί να του κόψει την γλώσσα η ελληνική κυβέρνηση, με όπλο το ευρωπαϊκό δίκαιο και κεκτημένο, ψελλίζει υποτακτικά!

"Εάν δεν πάρουμε τη δόση θα πεθάνουμε"! Δήλωση έλληνα πολιτικού, υπουργού οικονομικών (τραπεζίτης ως επάγγελμα). Στην αρχαία Ελλάδα συναντάμε το ρήμα "γουνούμαι" που σημαίνει "πέφτω στα γόνατα και ικετεύω"... «Σε ικετεύω…ότι θες…μόνο μην με αφήσεις να πεθάνω…»!

Στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Κοζάνη, έγινε το καθιερωμένο μνημόσυνο για τους εκτελεσθέντες κατοίκους του χαρακτηρισμένου ως μαρτυρικό χωριό, Μεσόβουνο.

Εκεί η Γερμανία, δια του προξένου της, χορήγησε με 27.000 ευρώ, την ερανική επιτροπή για την ανέγερση εκκλησίας! 157 άνδρες και 108 γυναικόπαιδα και τρεις ρώσοι στρατιώτες οι εκτελεσθέντες. 27.000€ διαιρούμενα δια των 268 ψυχών, αποτιμάται το κόστος ζωής, ύστερα από 71 χρόνια! Ξοφλήσανε! Άφεση αμαρτιών!

Μετά από 71 χρόνια από σήμερα ,με ένα μνημόσυνο υπέρ της εκτελεσθείσας Ελλάδος, θα ξεχρεώσει η Γερμανία και πάλι το χρέος της! Όπως ακριβώς ξόφλησε τις αμαρτίες της η Siemens που άρχισε σεμινάρια κατά της διαφθοράς και της μίζας!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι σήμερα αυτή που ήταν στις αρχές της δημιουργίας της. Σήμερα είναι καπελωμένη και ελεγχόμενη από τραπεζίτες, τοκογλύφους και οικονομικούς λωποδύτες. Είναι κάτι αντίστοιχο της Ιεράς συμμαχίας του Μεσαίωνα, όπου αποφάσιζε μια τρόικα και τότε για τις τύχες των λαών.

Αν οι Έλληνες τιμούν πραγματικά την επέτειο του ΟΧΙ με όλες τις αξίες που εμπεριέχει, αν τιμούν την αντίσταση, τους νεκρούς από εκτελέσεις, την πείνα, τα βασανιστήρια, θα πρέπει να πούνε κι ένα μεγαλύτερο όχι στην Τρόικα, στα μνημόνια, στην παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και στο ξεπούλημα της χώρας.

Είμαστε ανεξάρτητη χώρα. Έξω από την χώρα ΤΩΡΑ οι ξένοι επίτροποι, οι αρμοστές, οι επιτηρητές, οι εισπράκτορες και οι ελεγκτές. Αυτό είπε τότε ο Ελληνισμός στις δυνάμεις της βίας και των όπλων. Αυτό απαιτούν και σήμερα η ιστορία, η παράδοση, οι πολιτιστικές, οι πνευματικές και δημοκρατικές αξίες του Ελληνισμού. Ένα μεγάλο όχι στην παράδοση της χώρας, που ο εχθρός αυτή την φορά την απειλή με όπλο το οικονομικό κραχ!

Υ.Γ.  
«Η μεγαλοσύνη των εθνών δεν μετριέται με το στρέμμα. Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και το αίμα»
«Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί - τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού - σαν τα σκουλήκια που πατεί μας» 
- Κωστής Παλαμάς

Έτσι πορεύτηκε πάντα το γένος μας. Και πάντα υπήρχαν οι Εφιάλτες, οι Πήλιοι Γούσηδες, οι Νενέκοι, οι δοσίλογοι, οι μαυραγορίτες, οι τοκογλύφοι. Την ώρα που οι πολλοί αγωνίζονταν και αγωνίζονται για ιδέες και ιδανικά, την ίδια ώρα κάποιοι άλλοι τις πουλάνε και κάποιοι άλλοι τις εξαργυρώνουν! Έτσι ήταν πάντα και έτσι θα συνεχίσει να είναι. Η επικράτηση του καλού έναντι του κακού είναι μια συνεχής και διαρκής πάλη.

Σε όλους αυτούς τους κάθε λογής σωτήρες του τόπου, πολιτικούς, κρατικούς λειτουργούς, συνδικαλιστές, τοπικούς άρχοντες ο ποιητής θα έλεγε πως « πάλη και πούπουλα δεν συνταιριάζουν!»

Πηγή: Kozan.gr 

Του Σταύρου Λυγερού

Αν και η διαφωνία για τα εργασιακά είχε στοιχεία επικοινωνιακού τεχνάσματος, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Οι Βενιζέλος και Κουβέλης αντιμετωπίζουν σοβαρά εσωκομματικά προβλήματα ως αποτέλεσμα της πολιτικο-εκλογικής αποδόμησης των κομμάτων τους. Ως εκ τούτου, έχουν ζωτική ανάγκη από μία διαπραγματευτική «νίκη», την οποία να μπορούν να «πουλήσουν» στους ψηφοφόρους.

Η τρόικα έκανε μικροϋποχωρήσεις για να δώσει πρόσχημα στον Κουβέλη να κάνει πίσω. Η ΔΗΜΑΡ τις απέρριψε, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι δεν θα ψηφίσει τα επίμαχα μέτρα. Εάν τώρα κάνει πίσω, θα αυτοκτονήσει πολιτικά. Οι επίμαχες απαιτήσεις της τρόικας είναι δευτερεύουσας σημασίας και γι' αυτό θα μπορούσε να τις αποσύρει. Δεν θέλει, όμως, να δημιουργηθεί προηγούμενο. Μέχρι τώρα, οι απαιτήσεις της προκαλούσαν αντιδράσεις, αλλά τελικώς ψηφίζονταν χωρίς εκπτώσεις. Εάν τώρα τις αποσύρει, θα αποδειχθεί πως, όταν χαράσσονται κόκκινες γραμμές και υπάρχει πολιτική βούληση, οι δανειστές υποχρεώνονται να υποχωρούν.

Αυτό δεν το θέλει ούτε η τρόικα ούτε ο σκληρός πυρήνας της εγχώριας «παράταξης του Μνημονίου». Δεν το θέλουν, επειδή θα ακύρωνε το εκβιαστικό δίλημμα που θέτουν στον ελληνικό λαό: ή ψηφίζουμε ό,τι μας ζητάει η τρόικα για να πάρουμε την εκάστοτε δόση ή χρεοκοπούμε και μας διώχνουν από το ευρώ.

Η κατάσταση περιπλέκεται, επειδή η στάση της ΔΗΜΑΡ εντείνει τον διχασμό που έχει προκαλέσει το πακέτο μέτρων στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Εάν η ΔΗΜΑΡ εμμείνει, το ΠΑΣΟΚ στριμώχνεται πολιτικά. Γι' αυτό, ο Βενιζέλος υποστηρίζει την επιλογή του Σαμαρά να φέρει το πακέτο μέτρων προς ψήφιση στη Βουλή ως νομοσχέδιο με ένα άρθρο.

Με άλλα λόγια, πετάνε το μπαλάκι στον Κουβέλη. Του θέτουν το δίλημμα να επιλέξει εάν είναι συμπολίτευση ή αντιπολίτευση, και τον κατηγορούν ότι «ενώ καταπίνει την κάμηλο, διυλίζει τον κώνωπα». Πιθανότατα, θα προσφερθεί στη ΔΗΜΑΡ ένα πρόσχημα υποχώρησης και αυτή θα ανταποκριθεί. Δεν αποκλείεται, όμως, το πολιτικό αυτό πόκερ να προκαλέσει μία ρήξη, που δεν είναι στην πρόθεση κανενός εκ των εμπλεκομένων. Η ιστορία διδάσκει πως όταν το σκοινί τραβιέται πολύ ενίοτε σπάει. Και αυτό αφορά όλες τις πλευρές.

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"
Με μεγάλη μας χαρά διαπιστώνουμε πως καταξιωμένοι δημοσιογράφοι του έντυπου τύπου ξεσκονίζουν παλιές και πολύ σημαντικές υποθέσεις του κράτους Παπανδρέου. Η χαρά μας γίνεται μεγαλύτερη όταν διαπιστώνουμε πως ξαναφέρνουν στο φως της δημοσιότητας θέματα με τα οποία ασχολήθηκαμε και πρώτοι αναδείξαμε τα τελευταία 2 χρόνια. Μέσα σε αυτές τις δικές μας ανακαλύψεις ήταν και το περιβόητο σύστημα GIS, το οποίο αν και αποτελεί ένα μεγάλο μυστήριο, η δημοσιογραφία -έστω και καθυστερημένα- το ανακάλυψε. Εμείς δεχθήκαμε πόλεμο για τις αποκαλύψεις μας και αντέξαμε επιμένοντας στην παρουσίασή τους την οποία -για άγνωστους λόγους- τα κατεστημένα ΜΜΕ επέμεναν να κρύβουν και μετά την απόφαση και του τελευταίου δικαστηρίου που αφορούσε την συγκεκριμένη υπόθεση, δικαιωθήκαμε πλήρως.
Διαβάστε στη συνέχεια τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ δύο έγκριτων εφημερίδων και θυμηθείτε τα όσα γράψαμε επί σειρά ετών για το συγκεκριμένο θέμα...

«Μπλόκο» των ΗΠΑ σε ρωσικό λογισμικό της ΕΥΠ για τον έλεγχο των συνόρων
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΑ «ΣΠΑΣΜΕΝΑ» ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ «ΑΝΩΘΕΝ» ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΩΝ ΕΓΚΑΘΕΤΩΝ;

Tου Γιώργου Φιλιππάκη (εφημ. ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΡΑ)

Καταπέλτης η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (18ο Τριμελές) για τον τέως Διοικητή της ΕΥΠ πρέσβη Κ. Μπίκα για τον τρόπο που χειρίστηκε το θέμα της προμήθειας του «Γεωγραφικού Συστήματος Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας κατά την Μετακίνηση Ανθρώπων και Αγαθών», συνολικού ποσού 1.583.120,00 ευρώ. Θυμίζουμε στους αναγνώστες μας ότι η Μυστική μας Υπηρεσία προσπάθησε μέσω των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων του ΕΣΠΑ (για πρώτη φορά στην ιστορία της) να προμηθευτεί το ανωτέρω σύστημα (η διαδικασία ξεκίνησε από το 2005) μέσω μάλιστα διεθνούς Διαγωνισμού. Η προμηθεύτρια εταιρεία (ελληνική κοινοπραξία) παρέδωσε κανονικά το έργο στην προβλεπόμενη προθεσμία σύμφωνα με τη σύμβαση αλλά με την αλλαγή της κυβέρνησης το 2009, παρότι στην παρουσίαση του έργου που έγινε στην νέα ηγεσία της υπηρεσίας (στον 2ο όροφο της Κατεχάκη όπου είχε εγκατασταθεί το σύστημα) αυτή εξέφρασε το θαυμασμό της γι αυτό, λίγες μέρες μετά η κυβέρνηση ΓΑΠ – Χρυσοχοίδη και η διοίκηση Μπίκα αποφάσισαν προς έκπληξη όλων να προχωρήσει η υπηρεσία στην απένταξή του έργου, όχι γιατί είχε διαπιστωθεί κάτι το σκανδαλώδες στην προμήθειά του (άλλωστε κανείς από τους μέχρι σήμερα διωκόμενους υπαλλήλους δεν κατηγορήθηκε για κάτι τέτοιο) αλλά επειδή το επέβαλαν άλλοι λόγοι, που είχαν να κάνουν με κεντρικές γεωστρατηγικές επιλογές της προηγούμενης κυβέρνησης. Οι «κακές» γλώσσες λένε ότι αυτό έγινε λόγω του ότι η εταιρεία προμηθεύτηκε το λογισμικό του συστήματος από την Ρωσία. Θυμίζουμε ότι την ίδια εποχή τα περίφημα WIKILEAKS αποκάλυψαν ένα ακόμα τηλεγράφημα του αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, Ντάνιελ Σπέκχαρντ προς την Ουάσινγκτον που ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «εργαζόμαστε (σαν πρεσβεία) για να ακυρώσουμε τις ενέργειες αυτές (ενεργειακές, αμυντικές και εμπορικές συμφωνίες μεταξύ Ελλάδος και Ρωσίας) που θεωρούμε ότι δεν είναι σωστές, αλλά λαμβάνουμε ανάμεικτα μηνύματα από Έλληνες αξιωματούχους.». Τα συμπεράσματα δικά σας…

Η ελληνική εταιρεία προσέφυγε στην ελληνική Δικαιοσύνη η οποία ως φαίνεται δεν καταλαβαίνει από προτροπές ξένων πρέσβεων και δικαιώθηκε. Στις 7 Ιουνίου 2012 το Δικαστήριο ανακοίνωσε την απόφασή του (είχε συνεδριάσει στις 9 Φεβρουαρίου 2012 και στις 24 Μαΐου 2012), δικαιώνει την εταιρεία, ακυρώνει ως παράνομη την απόφαση Μπίκα και αναθέτει την «καυτή πατάτα…» στη νέα ηγεσία - διοίκηση Δένδια - Δραβίλλα για να τη διαχειριστεί…

Πάντως το θέμα δίχασε στα δύο την ΕΥΠ τόσο σε υπηρεσιακό όσο και σε (όσο περίεργο και να φαίνεται αυτό) συνδικαλιστικό επίπεδο. Συνδικαλιστές που φέρονται ότι εκείνη την εποχή ανήκαν στον σκληρό Παπανδρεικό πυρήνα και σήμερα έχουν όπως λένε οι «κακές» γλώσσες προσδεθεί στο άρμα του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και μέσα στις γενικές συνελεύσεις του συλλόγου των εργαζομένων καταφέρθηκαν κατά του Γεωγραφικού συστήματος, χωρίς να έχουν καμία αρμοδιότητα και γνώση επί του θέματος ενώ άφηναν και υπονοούμενα για παρόμοιο σύστημα που την ίδια περίοδο προμηθεύτηκαν και οι Ε.Δ. και για το οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω. Μάλιστα άλλοι συνδικαλιστές τους έχουν μηνύσει γι αυτό… Ενώ σε υπηρεσιακό επίπεδο στις καταθέσεις και στα απολογητικά υπομνήματα των υπαλλήλων αναφέρονται φοβερά και τρομερά πράγματα για απειλές και εκβιασμούς που δέχθηκαν ακόμα και σε υψηλό επίπεδο για να δεχθούν να συνομολογήσουν τον γελοίο ισχυρισμό της τότε κυβέρνησης ότι το έργο αυτό είναι εκτός αποστολής της υπηρεσίας (;). Φαίνεται ότι ο νόμος 3649/2008 της υπηρεσίας δεν ήταν αρκετά διαφωτιστικός γι αυτούς σχετικά με το εύρος αρμοδιοτήτων - δραστηριοτήτων της υπηρεσίας.

Η τότε κυβέρνηση παρέπεμψε το θέμα και στον ΓΕΔΔ Λ. Ρακιντζή ο οποίος ανέθεσε μέρος της έρευνας και στην ΕΥΑΠ (Ειδική Υπηρεσία Αρχή Πληρωμής) του υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. Εν τω μεταξύ στο τότε οικονομικό επιτελείο είχε αναλάβει ο Χρυσοχοίδης ως υπουργός περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας που πριν ήταν πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ όταν αποφασίστηκε η απένταξή του συστήματος. Τελικά ο Ρακιντζής παρέπεμψε 20 άτομα από την ΕΥΠ και την Κοινωνία της Πληροφορίας χωρίς όμως να μπει στον κόπο να ρωτήσει την άποψη κανενός από τους εμπλεκομένους στην υπόθεση υπαλλήλους της ΕΥΠ (;). Και το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι τι θα γίνει με αυτούς τους ανθρώπους που κατηγορήθηκαν από τον Ρακιντζή που στηρίχθηκε στις παράνομες, σύμφωνα και με την απόφαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης, αποφάσεις του Μπίκα για να βγάλει το πόρισμά του; Πάντως σε ΕΔΕ που έγινε στο υπουργείο Οικονομίας για τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση συγκατηγορούμενους υπαλλήλους της ΚτΠ αθωώθηκαν όλοι οι εκεί εμπλεκόμενοι. Αξίζει να αναφερθεί ότι κάποιοι υπάλληλοι της ΕΥΠ υπέβαλλαν μηνυτήρια αναφορά σον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τέντε για τη διαρροή στο Διαδίκτυο και στα ΜΜΕ ολόκληρου του Πορίσματος Ρακιντζή για το θέμα και ο οποίος διέταξε έρευνα την οποία ανέλαβε ο 2ος Πταισματοδίκης Αθηνών.

Τα ερωτήματα που τίθενται τώρα είναι πολλά…

• Ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα για τις παράνομες αποφάσεις του Μπίκα;
• Ποιοι άλλοι φέρουν ευθύνη γι αυτήν την άσχημη για το ελληνικό δημόσιο κατάληξη;
• Ποιος ο ρόλος του ΓΕΔΔ και της ΕΥΑΠ; Πως και δεν διαπίστωσαν τις χοντρές παρανομίες Μπίκα που διαπίστωσε η Ελληνική Δικαιοσύνη;
• Ποιοι και γιατί συμμετείχαν στις άτυπες και παράνομες επιτροπές που διόρισε ο Μπίκας;
• Ποιοι υπάλληλοι και συνδικαλιστές συνέδραμαν τον Μπίκα να λάβει τις συγκεκριμένες παράνομες αποφάσεις;
• Ποιος ο ρόλος ξένων εξωθεσμικών παραγόντων;
• Και τέλος το κυριότερο ποιος ευθύνεται που η υπηρεσία και η χώρα στερήθηκε ένα τόσο πολύτιμο εργαλείο;

Τα ερωτήματα λοιπόν που αφορούν τις αποφάσεις της προηγούμενης ηγεσίας της ΕΥΠ για το ποιός θα "πληρώσει τα σπασμένα" παραμένουν αφού είναι δεδομένο ότι κάποιοι έχουν ευθύνες για την άσχημη τροπή για το ελληνικό Δημόσιο κατάληξη, όπως και για το ρολο που έπαιξε η ΕΥΑΠ (Ειδική Υπηρεσια Αρχή Πληρωμής) αλλά και για τη παραπλάνηση του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης. Εξάλλου ο πρώην Διοικητής δεν λειτουργούσε μόνος του, αφού είχε στον περίγυρό του και υπαλλήλους και συνδικαλιστές που τον συνέδραμαν και οι οποίοι συμμετείχαν στις άτυπες και παράνομες επιτροπές που διόρισε ο ίδιος, στερώντας από τη χώρα ένα πολύτιμο εργαλείο.

Η «Ελλάδα» αποκαλύπτει ότι η Πολιτεία και η ΕΛ.ΑΣ. μέσω του ΚΕΜΕΑ προσπαθεί να προμηθευτεί τώρα παρόμοια συστήματα για τον έλεγχο των συνόρων…

Αναφορικά τώρα με το σύστημα που προμηθεύτηκαν οι Ε.Δ. το οποίο είναι παρόμοιο, αν και κατά τι ακριβότερο, με αυτό της ΕΥΠ δεν άνοιξε ρουθούνι… Όλα κύλησαν ομαλά… Ίσως να οφείλεται και στο γεγονός ότι το λογισμικό του δεν είναι ρώσικης προέλευσης… Ίσως και να οφείλεται στο ότι εκεί επικράτησαν ψυχραιμότερες απόψεις… Σε αυτό το σημείο και με το τελευταίο ερώτημα ξεκινήσαμε μία έρευνα αλλά και την σημερινή μας προσέγγιση σε ένα σκάνδαλο που δεν χαρακτηρίστηκε σαν σκάνδαλο, που όμως έγινε και τελικά αποσιωπήθηκε…
Γιατί άραγε; Είναι δυνατόν η κυβέρνηση της «διαφάνειας» και της «κάθαρσης», είναι δυνατόν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να παράβλεψε μία τέτοια οικονομική συναλλαγή του δημοσίου, η οποία ενέχει στοιχεία σκανδάλου, σύμφωνα με την καταγγελία - έγγραφο που παραθέτουμε παρακάτω; Ίσως το ότι ζούμε σε μία χώρα, όπου όλα είναι δυνατά, να καθιστά σκάνδαλο το ένα και να μην αγγίζει το άλλο… Η αγορά δύο ίδιων ευαίσθητων συστημάτων, του ιδίου μάλιστα κόστους περίπου που ασχολούνται με την εθνική ασφάλεια και που το ένα καταργήθηκε – απεντάχθηκε, ενώ το άλλο ως φαίνεται πως λειτουργεί κανονικά, ίσως να αποτελεί κάτι συνηθισμένο. Όμως, όταν μαθαίνουμε πως το ένα αγοράστηκε κανονικότατα (πληρώντας όλες τις προϋποθέσεις) και απεντάχθηκε, ενώ το άλλο αγοράστηκε σε καθεστώς «αδιαφάνειας» αλλά λειτουργεί, τότε από μόνη της αυτή η υπόθεση γίνεται σκάνδαλο.

Το έγγραφο - καταγγελία που ξεσκεπάζει την συγκεκριμένη ιστορία, παρατίθεται στη συνέχεια. Έχει ενδιαφέρον πάντως, το ότι δημιουργήθηκε μία εταιρεία για την ανάληψη ενός έργου, από την σύζυγο του "αναδόχου", όπως αναγράφεται στο έγγραφο. Το ενδιαφέρον γίνεται ακόμη μεγαλύτερο, όταν οι υπογράφοντες (στρατιώτες) την "μελέτη" του έργου, αρνούνται οποιαδήποτε συμμετοχή ή και γνώση γύρω από την συγκεκριμένη δουλειά...

Μετά από αυτό, εμείς ρωτάμε:
• Γιατί δεν επενέβη ΚΑΝΕΝΑΣ στο συγκεκριμένο θέμα;
• Γιατί αυτό δεν είναι σκάνδαλο ενώ είναι αυτό της ΕΥΠ;
• Γιατί καμία εφημερίδα δεν ασχολήθηκε, αν και αρκετές ενημερώθηκαν, από ότι φαίνεται στα συνημμένα;
• Πότε ένα σκάνδαλο χαρακτηρίζεται ως σκάνδαλο; Μόνο όταν δεν εμπλέκεται οτιδήποτε Ρωσικής προέλευσης;
• Γιατί σώπασαν οι αρμόδιοι της τότε κυβέρνησης;
• Υπάρχει κάποιος να απαντήσει ή θα ακολουθηθεί η τακτική - νόμος σιωπής γύρω από θέματα που καίνε "κάποιους";

ΜΙΑ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΣΕΡΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 2005 ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ ΤΟΝ ΝΥΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Ο διασυνοριακός «κοριός» της ΕΥΠ «καίει» τον Δένδια

Η κοινοπραξία, που προμήθευσε την ΕΥΠ με δορυφορικά συστήματα επιτήρησης των συνόρων και η οποία κηρύχθηκε έκπτωτη επί υπουργίας Χρυσοχοΐδη, απαιτεί τώρα δικαστικώς από τον νέο υπουργό Δημόσιας Τάξης τα χρήματά της…


Σκανδαλώδης υπόθεση κακοδιαχείρισης δημοσίου χρήματος και (μη) εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος με έντονες… γεωπολιτικές επιπλοκές, απειλεί να «τσουρουφλίσει» τον σημερινό πολιτικό προϊστάμενο των υπηρεσιών ασφαλείας, Νίκο Δένδια, καίτοι μια σειρά περίεργων χειρισμών σε πολιτικό και επιχειρησιακό επίπεδο βαρύνει αποκλειστικά τους προκατόχους του.
Πρόκειται για τη διαδικασία προμήθειας, και μάλιστα για λογαριασμό της ΕΥΠ, από το 2005 επί υπουργίας Γιώργου Βουλγαράκη, ενός σύγχρονου δορυφορικού συστήματος πληροφοριών διασυνοριακής ασφάλειας, συνολικής αξίας περίπου 1,5 εκατ. ευρώ, συγχρηματοδοτούμενου κατά 75% από την Κοινωνία της Πληροφορίας, το οποίο -καίτοι παραδόθηκε ολοκληρωμένο το 2009- δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμα! Την ίδια ώρα, αποκαλύπτεται ότι η αστυνομία εκπονεί πανομοιότυπες ή παρεμφερείς μελέτες για την προμήθεια ανάλογων συστημάτων, με στόχο και πάλι την ηλεκτρονική επιτήρηση των συνόρων.

Ιστορικό

Το συγκεκριμένο έργο είχε ανατεθεί σε κοινοπραξία εταιρειών (Πλανητική ΑΕ και Pansystems AE) μετά από διεθνή διαγωνισμό και με την υποχρέωση να παραδώσουν ολοκληρωμένο το έργο αρχικά έως την 31/12/2008 και στη συνέχεια -με τροποποιητική σύμβαση- στις 30/09/2009. Από τότε όμως αρχίζουν και τα… περίεργα, με υπουργό Προστασίας του Πολίτη πλέον τον Μ. Χρυσοχοΐδη επί κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου.
Λίγο πριν εκπνεύσει η προθεσμία αυτή, η Ομάδα Διοίκησης Έργου είχε συμφωνήσει για την προσωρινή παραλαβή του, έχοντας διαπιστώσει ότι είχαν ολοκληρωθεί και οι δυο τελευταίες φάσεις του, η Β΄ και η Γ΄. Στις 8/12/2009, όμως, με εντολή του νέου διοικητή της ΕΥΠ, Κ. Μπίκα, συγκροτήθηκε νέα ομάδα εργασίας, η οποία στο σχετικό της πόρισμα -επικαλούμενη ορισμένες ελλείψεις (απουσία κάποιων γεωγραφικών στοιχείων)- ανέφερε ότι το έργο δεν ήταν ολοκληρωμένο, προκειμένου να παραληφθεί οριστικώς, ώστε να καταβληθούν και τα υπόλοιπα χρήματα στις προαναφερόμενες εταιρείες.
Όπως ήταν αναμενόμενο, οι εταιρείες προσέφυγαν στην ελληνική Δικαιοσύνη, η οποία -παρά τα στοιχεία που είχε παρουσιάσει η πλευρά της ΕΥΠ- τις δικαίωσε, με το σκεπτικό ότι δεν ήταν σύννομη η απόφαση της τότε διοίκησης της ΕΥΠ να τις κηρύξει έκπτωτες, με βάση μια εισήγηση-γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Προσωπικού-Οικονομικού. Το δικαστήριο (απόφαση 2187/2012 Διοικητικού Εφετείου Αθηνών) αναγκάζει πλέον τη διοίκηση της ΕΥΠ να προχωρήσει στην ανασυγκρότηση της Επιτροπής Διενέργειας του διαγωνισμού και να ζητήσει εκ νέου τη γνωμοδότηση σχετικά με το ζήτημα της έκπτωσης της αναδόχου εταιρείας.
Να σημειωθεί ότι ο νομικός σύμβουλος της ΕΥΠ ήταν αρνητικός, όταν ετέθη για πρώτη φορά ζήτημα καταγγελίας της σύμβασης. Αξιόπιστες πηγές τονίζουν στον «Επενδυτή» ότι δεν ελήφθησαν καν υπόψη οι ενστάσεις του, διότι είχε ληφθεί απόφαση σε πολιτικό επίπεδο να μην ολοκληρωθεί ποτέ αυτό το έργο. Οι λόγοι; Ο κόσμος των πρακτόρων βοά ότι υπήρξαν έξωθεν πιέσεις, επειδή το λογισμικό λειτουργίας των ηλεκτρονικών συστημάτων ήταν ρωσικής προέλευσης και δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση η ΕΥΠ να «ερωτοτροπεί» με τέτοια ανοίγματα προς τα ρωσικά συμφέροντα!
Άλλωστε, οι γνωρίζοντες το παρασκήνιο της υπόθεσης, σημειώνουν ότι δεν είναι τυχαίο το τηλεγράφημα του Αμερικανού πρέσβη, Ντάνιελ Σπέκχαρντ, προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που αποκάλυψαν τα Wikileaks και το οποίο ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά (σαν πρεσβεία) να ακυρώσουμε κάθε ενεργειακή, αμυντική και εμπορική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας»…

Επιλεκτικός έλεγχος

Η διαδικασία ακύρωσης του έργου είχε παραπεμφθεί προς έλεγχο στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρο Ρακιντζή, ενώ πυροδότησε και την έντονη κοινοβουλευτική αντιπαράθεση μεταξύ των τότε πρώην και εν ενεργεία υπουργών Προστασίας του Πολίτη και Δημόσιας Τάξης, χωρίς ωστόσο να χυθεί ποτέ «άπλετο φως» στην υπόθεση. Το πόρισμα Ρακιντζή επέρριπτε βέβαια ευθύνες στην διοίκηση της ΕΥΠ επί Ν.Δ., με αποτέλεσμα να κινηθεί ποινική και διοικητική διαδικασία αναζήτησης ευθυνών σε διάφορα επίπεδα εντός και εκτός ΕΥΠ.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, π.χ. ότι οι επτά υπάλληλοι της Αρχής Πληρωμών του υπουργείου Ανάπτυξης, που είχαν στιγματιστεί στο πόρισμα αυτό, τελικά αθωώθηκαν στο πλαίσιο της ΕΔΕ, η οποία πραγματοποιήθηκε από την υπηρεσία τους, ενώ για τους υπαλλήλους της ΕΥΠ παραδόξως δεν διενεργήθηκε ποτέ ΕΔΕ. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες οι επιθεωρητές δημόσιας διοίκησης δεν εξέτασαν κανέναν από τους 11 συνολικά εμπλεκόμενους της ΕΥΠ και αρκέστηκαν στις καταθέσεις στελεχών της «επιρροής» Χρυσοχοϊδη-Μπίκα…
Η όλη υπόθεση βρίσκεται πάντως ακόμα στον ανακριτή, ο οποίος καλείται να ξεδιπλώσει πλήρως το κουβάρι μιας προμήθειας, που έχει προκαλέσει ουκ ολίγους τριγμούς στον κόσμο των πρακτόρων, αλλά ενδεχομένως και να λύσει πλέον τα χέρια του νυν υπουργού Δημόσιας Τάξης, Νίκου Δένδια. Η δικαστική απόφαση βρίσκεται εδώ και λίγες εβδομάδες στο γραφείο του και αναμένει την εκτέλεσή της ή αλλιώς την αποπληρωμή του… χρέους, ύψους περίπου 600.000 ευρώ, πέραν των όσων έχουν ήδη εισρεύσει στα ταμεία των δυο εταιρειών.

Νέες μελέτες για την επιτήρηση των συνόρων

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης εξετάζει το ενδεχόμενο αξιοποίησης δυο άλλων προτάσεων για την επιτήρηση των συνόρων, αυτή τη φορά στο πλαίσιο των προγραμμάτων και των μελετών, που γίνονται από το Κέντρο Μελετών της Ελληνικής Αστυνομίας και χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για το πρόγραμμα TALOS, το οποίο στοχεύει στην ανάπτυξη ενός καινοτόμου συστήματος επιτήρησης και παρακολούθησης χερσαίων μη ελεγχόμενων συνόρων.
Το σύστημα θα είναι σε θέση να ανιχνεύει και να εντοπίζει μετακινήσεις ατόμων, οχημάτων και τη μεταφορά επικίνδυνων ουσιών. Επίσης, θα έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί τηλεκατευθυνόμενα οχήματα επιφάνειας, τα οποία θα είναι εξοπλισμένα με ειδικά μηχανήματα επιτήρησης των συνόρων.
Το δεύτερο πρόγραμμα ονομάζεται Land Border Control Support Services (LBCSS) και στοχεύει στην ανάλυση και καταγραφή των απαιτήσεων της Ελληνικής Αστυνομίας, με σκοπό την εκπόνηση μιας ολοκληρωμένης μελέτης, που αφορά στην Ασφάλεια και Επιτήρηση των Χερσαίων Συνόρων. H μελέτη αυτή θα εξετάσει ειδικότερα θέματα ενοποίησης συστημάτων ασφαλείας, που βασίζονται σε τεχνολογίες, οι οποίες προέρχονται από τον τομέα της διαστημικής εξερεύνησης. Η εν λόγω μελέτη χρηματοδοτείται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA).



Του Γιώργου Κράλογλου

Όταν ο κυρ-Θανάσης ο γαλατάς, της οδού Πατησίων, εμπιστεύονταν τα σχέδια των παιδιών του, Κυριάκου και Γιάννη Φιλίππου, να φτιάξουν βιομηχανικό συγκρότημα για γάλα και γιαούρτια ούτε που πέρναγε από το μυαλό του ότι κάποια στιγμή η έδρα του ομίλου της οικογένειας Φιλίππου θα μεταφερόταν (αναγκαστικά) στο Λουξεμβούργο.

Όταν ο Μποδοσάκης έστηνε βιομηχανίες υλικών αμύνης ακόμη και με πολιτική παράκληση και υπόδειξη να βοηθήσει την Ελλάδα στους πολέμους της. Ο Νιάρχος έχτιζε το μεγαλύτερο ναυπηγείο των Μεσογείων. Και οι Γάλλοι μετέφεραν την παραγωγή αλουμινίου τους, της Ευρώπης, στην Ελλάδα δεν είχε κανείς τους ιδέα για τον «σοσιαλισμό του χαβαλέ» που θα ακολουθούσε:

Όταν ο καθηγητής Στρατής Ανδρεάδης έχτιζε τον όμιλο της Εμπορικής, τα πράσινα λεωφορεία του Πειραιά, τα Λιπάσματα της Καρβάλης και σχεδίαζε Διυλιστήρια στην Πάχη Μεγάρων και τον σημερινό Προαστιακό σε συνδυασμό με Μετρό, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα τον διέλυαν (κυριολεκτικά) οι κομματικές εκτιμήσεις για το πολιτικό κόστος και κάποια συγκεκριμένα πολιτικά παρασκήνια.

Όταν ο πατέρας των Αγγελόπουλων έφερνε στην Αθήνα, από τον Βλαχόραπτη Αρκαδίας, τα τέσσερα παιδιά του τον Δημητρό, τον Παναγιώτη, τον Άγγελο και τον Γιάννη, για να φτιάξει μαγαζί με πρόκες στην οδό Αθηνάς, με τους δυο πρώτους και να κάνει καθηγητή τον τρίτο και δικηγόρο τον τέταρτο επίσης δεν μπορούσε να φανταστεί το μίσος που θα προκαλούσε η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ και ότι θα οδηγούσε στην δολοφονία του Δημητρού επειδή έτσι έκρινε η 17 Νοέμβρη που ήταν τότε μέρος της κοινωνίας μας...

Όταν ο Γεώργιος Δράκος της ΙΖΟΛΑ (που ξεκίνησε από γκαζιεράδικο της Πειραιώς) απαντούσε στον Κωνσταντίνο Καραμανλή που τον «μάλωνε» γιατί δεν του άρεσαν οι Έλληνες βιομήχανοι «Κύριε πρόεδρε δεν είμαστε πολλοί, είμαστε περίπου 200. Βάλτε μας σε μια βάρκα και πνίξτε μας. Αλλά για όνομα του Θεού κρατήστε την βιομηχανία του τόπου γιατί δουλεύουν εκατοντάδες χιλιάδες» επίσης δεν φανταζόταν ότι θα έφτανε η ώρα να κρατήσουμε μόνο τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και να πετάξουμε στην θάλασσα την ελληνική βιομηχανία...

Όταν η Shell το 1930 έστηνε τις πρώτες τρόμπες βενζίνας για τα αυτοκίνητα στην Αθήνα και την ακολουθούσαν η BP, η ΜOBIL, η TOTAL, η ΕSSO και οι υπόλοιπες πολυεθνικές θα γέλαγαν μόνο με την ιδέα ότι κάποτε θα έφευγαν κυνηγημένες από την Ελλάδα για το χατίρι των λαθρεμπόρων και των κομματικών συμφερόντων ακόμη και των (λεγομένων) φιλελεύθερων κυβερνήσεων.

Έτσι ένοιωσαν, όπως εκ των υστέρων ομολόγησαν, και η Pirelli, και η Nissan και η Good Year, και η Petrogaz και μια σειρά ενεργειακές και χημικές πολυεθνικές μετά τον κάθε μορφής διωγμό τους...

Οι μόνοι που δεν ένοιωσαν και δεν νοιώθουν έκπληξη αλλά αντίθετα σχολιάζουν δυσμενώς όσους «ανοίγουν πανιά» και χάνονται από την Ελλάδα είναι οι Έλληνες πολιτικοί όλων των παρατάξεων.

Και μαζί με αυτούς όλοι οι επαγγελματίες «αριστεροί επαναστάτες» που, πρέπει να δείχνουν, ότι παθαίνουν αλλεργία σε οτιδήποτε λέγεται ιδιωτικός τομέας και ιδιωτική πρωτοβουλία.

Είναι οι ίδιοι «λόγιοι αριστεροί» που κατεβάζουν από το ράφι τις κονσέρβες -συνθήματα «...για την ελληνική ολιγαρχία που φτιάχτηκε με τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ και έβγαλε τα λεφτά της στην Ελβετία πίνοντας το αίμα του ελληνικού λαού...».

Είναι αυτοί που προσκυνούν και λιποθυμάνε από ενθουσιασμό όταν ιδρύονται τα κρατικά τεμπελχανεία με την μορφή Οργανισμών και ΔΕΚΟ όπου εκεί μπορούν να δουλέψουν χωρίς αφεντικό και να κλέβουν ανενόχλητοι. Γιατί οι έξω κλέφτες του δημόσιου χρήματος έχουν μόνιμη «ομερτά» με τους εντός του δημοσίου κλέφτες...
Έχετε σκεφτεί τι «δεκεμβριανά» θα ζούσαμε αν, ας πούμε, ο πρωθυπουργός έπαιρνε τον κ. Φιλίππου, τον κ. Μυτηλιναίο, τον κ. Στασινόπουλο, τον κ. Κανελλόπουλο, τον κ. Παπαλεξόπουλο και άλλους βιομήχανους και (όπως έκανε η κ. Μέρκελ) τους πήγαινε στην Γερμανία και στην Γαλλία για δουλειές;

Θα έπεφτε η Ακρόπολη και θα καιγότανε η Βουλή.

Ευτυχώς που ουδέποτε Έλληνας πρωθυπουργός σκέφτηκε... να κάνει τέτοιο «ατόπημα».

Ευτυχώς που όλοι τους παραμένουν πιστοί στη γραμμή «Εμείς είμαστε με το κράτος και με τους κρατικούς υπαλλήλους».

Τώρα αν αυτά τα κάνει η Μέρκελ στους δικούς της επιχειρηματίες είναι γιατί θέλουν να ξεπουλήσουν την Ελλάδα...
Αν τα κάνει ο κ. Ερντογάν με τους Τούρκους επιχειρηματίες είναι γιατί οι Τούρκοι είναι απολίτιστοι...
Αν τα κάνουν οι Αμερικανοί είναι γιατί έτσι συνηθίζουν οι φονιάδες των λαών...

Εμείς όμως στο ύψος μας.

Να κλείσουμε και αυτά τα εργοστάσια που μας έμειναν. Και τι θα γίνουν οι εργαζόμενοι; Είναι δουλειά της ελληνικής σοβιετίας να τους απασχολήσει. Ποιος επιχειρηματίας λοιπόν μπορεί να αντέξει, πριν από όλα, αυτό το κλίμα.

Ποιος μπορεί να αντέξει αυτήν την κατακραυγή σε ό,τι λέγεται ιδιωτική επιχείρηση. Ας αλλάξει λοιπόν, πριν απ όλα, το κλίμα.

Και αν αλλάξει (πράγμα απίθανο) τότε ας ψάξουμε για αντικίνητρα, φορολογικές αδικίες, υψηλό κόστος παραγωγής και υποβαθμισμένη ανταγωνιστικότητα.

Πρώτα απ΄ όλα όμως ας ξεκαθαρίσουμε αν θέλουμε ιδιώτες επενδυτές στην χώρα.


Ενώ ο κυβερνητικός σχηματισμός κυριολεκτικά τρίζει, με τη ΔΗ.ΜΑΡ, να κρατάει αποστάσεις επιβίωσης, από το πακέτο των μέτρων ύψους 13, 9 δισ. ευρώ τελικά, ήδη στον διεθνή περίγυρο έχει αρχίσει η συζήτηση και η ανταλλαγή πυρών, για την αναγκαία επιμήκυνση στο ελληνικό πρόγραμμα

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Η αρχική προσέγγιση σχετικά ήταν να υπάρξει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, μέσα από την επαναγορά ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά, των ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες της Ευρώπης. Τα ομόλογα αυτά έχουν αγορασθεί σε τιμές πολύ χαμηλότερες, από την ονομαστική τους αξία και σήμερα ή πολύ περισσότερο χθες, διαπραγματεύονταν κάτω από το 25% της αξίας τους στην δευτερογενή αγορά. Σύμφωνα με εκτίμηση του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών με 10 δισ. ευρώ, η Ελλάδα θα μπορούσε να εξαγοράσει 40 δισ. ευρώ χρέος, ούτως ώστε με το μικρότερο κόστος, το χρέος της όχι μόνον να γίνει βιώσιμο αλλά και απολύτως αντιμετωπίσιμο.

Ενώ στην Ελλάδα η τρόικα δημιούργησε αναταραχή, απαιτώντας στο δημοσιονομικό πακέτο για την εκταμίευση της δόσης των 31, 5 δισ. ευρώ, να συμπεριληφθούν και όλες οι αλλαγές στο καθεστώς των εργασιακών, που πέρα από τις τριετίες και την μείωση των αποζημιώσεων, ουσιαστικά σημαίνουν, την κατάργηση των διαπραγματεύσεων για τις συλλογικές συμβάσεις, εξελίχθηκαν συζητήσεις μεταξύ της Καγκελαρίας και της ηγεσίας του ΔΝΤ, προκειμένου να βρεθεί λύση για την συνέχιση της συμμετοχής του ταμείου, στην δανειοδότηση της Ελλάδας.

Η πρόταση της Γερμανίας για τον τρόπο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, την οποία αντιμετώπισε σε συναινετικό κλίμα η Κριστίν Λαγκάρντ, εξέλισσε την επαναγορά ομολόγων του δημόσιου ή επίσημου χρέους, σε δεύτερο, συμπληρωματικό στο πρώτο PSI, σε βάρος των ιδιωτών ομολογιούχων, που θα κυμαινόταν σε haircut της τάξης του 25%, σε σχέση με τη σημερινή τους αξία.

Με τον τρόπο αυτό η Γερμανία για μια ακόμη φορά «χτυπά» τα συμφέροντα των ιδιωτών, θέλοντας να επιβεβαιώσει την αντίληψη ότι ο δρόμος των αγορών δεν είναι ασφαλές να περνά μέσα από ελεύθερες διαπραγματεύσεις με τις κυβερνήσεις των κρατών –μελών , αλλά μόνον θεσμικά σε κεντρικό επίπεδο, άρα σε συνεννόηση με την Γερμανία.

Όπως ήταν φυσικό μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο η διεθνής των τραπεζών, εξέφρασε τις αντιρρήσεις της με δηλώσεις του Τσαρλς Νταλάρα.

Η Γερμανία στη συνέχεια ή σχεδόν παράλληλα άνοιξε από μόνη της μια συζήτηση, με δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου και διαρροές, για επιμήκυνση στη βάση ενός Μνημονίου 3 για την Ελλάδα, ύψους 14-20 δισ. ευρώ, όσο τάχα του κόστους που θα είχε μια διεύρυνση του χρονοδιαγράμματος στο ελληνικό πρόγραμμα, κατά μία διετία. Το γελοίο του πράγματος είναι ότι στην Ελλάδα και εντελώς αυθαίρετα, στο σχέδιο προϋπολογισμού για το εφιαλτικό 2013 για την πραγματική οικονομία και όχι το χρηματιστήριο ή την διεθνή εικόνα της χώρας, όλα τα μεγέθη έχουν προεξοφλήσει την διετή επιμήκυνση, προκειμένου να τύχουν έστω του ελάχιστου κύρους, ως προς τις προβλέψεις τους. Πάρα ταύτα ο προϋπολογισμός και πάλι στερείται ρεαλισμού.

Το χειρότερο για να υπάρξει βιωσιμότητα στο ελληνικό χρέος και στην αντιμετώπιση του, στη βάση του στόχου, του 120% το 2020, θα πρέπει να υπάρξει διπλή διετία στην επιμήκυνση, που σε καμία των περιπτώσεων , δεν τίθεται ούτε καν σαν θέμα συζήτησης, με την ευρωζώνη.

Στη διαδικασία αυτή είναι ήδη προβλεπτός ο εκβιασμός που στήνεται σε βάρος της Ελλάδας, από τα κεντρικά όργανα της ζώνης του ευρώ, που βρίσκονται υπό τον γερμανικό έλεγχο. Θα χαρακτηρισθεί αναγκαιότητα το Μνημόνιο 3, προκειμένου να συνεχίσει το ΔΝΤ να συμμετέχει στο ελληνικό πρόγραμμα δανειοδότησης και χώρα να μην οδηγηθεί στην οριστική χρεοκοπία.

Προϋποθέσεις που τίθενται, με απολύτως προκλητικό τρόπο, ήδη από το Γερμανικό υπουργείο Οικονομικών είναι να υπάρξει ένας αυτόματος μηχανισμός οριζόντιων περικοπών σε βάρος των εισοδημάτων των Ελλήνων, σε περίπτωση απόκλισης των στόχων του Μνημονίου 2, που αποτελούν ως γνωστόν παραλογισμό εξαιτίας της συνεχιζόμενης ύφεσης, που δεν επιτρέπει ανάκαμψη στην εσωτερική αγορά. Αλλά στην εξέλιξη θα προκαλέσει και την αναγκαιότητα νέων διορθωτικών και όχι διαρθρωτικών μέτρων.

Πέρα από αυτόν τον μηχανισμό, το Βερολίνο διακηρύσσει ως προαπαιτούμενο για ένα Μνημόνιο 3, τον έλεγχο διαχείρισης των προϋπολογισμών της χώρας με ξένους τεχνοκράτες, καταργώντας με τον τρόπο αυτό το Ελληνικό υπουργείο Οικονομικών και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και περνώντας σε ξένη διοίκηση, Γερμανική και τα τελευταία υπολείμματα εθνικής κυριαρχίας και αυτοδιοίκητου. Με τον τρόπο αυτό η Γερμανία θέλει να εμπεδώσει σε μια προβληματική από πλευράς χρέους και ελλειμμάτων χώρα της ευρωζώνης, το νέο περιβάλλον που οραματίζεται για το σύνολο της Ευρώπης, μέσα από την αναθεώρηση των συνθηκών του ευρώ, που επιδιώκει.

Απέναντι στις δραματικές αυτές εξελίξεις το πολιτικό σύστημα, όχι μόνον σε επίπεδο συγκυβέρνησης, αλλά και αντιπολίτευσης , δεξιάς και αριστεράς, να αναλάβει τις ευθύνες του και να διαπραγματευθεί επιτέλους με την ζώνη του ευρώ, μέτοχος της οποίας παραμένει η Ελλάδα.

Ο τρόπος είναι σχετικά απλός. Από το Μνημόνιο 1 η Ελλάδα , βάση των συμφωνιών έχει λαμβάνειν περίπου άλλα 5 δις ευρώ, πέραν των 31, 5 δισ. ευρώ. Από το Μνημόνιο 2 και τη δανειακή σύμβαση που το συνοδεύει η Ελλάδα έχει λαμβάνειν το σύνολο των δανειακών κεφαλαίων που προβλέπονται και είναι περίπου 127 δις ευρώ, μαζί με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Σύνολο λοιπόν έχουμε λαμβάνειν 132 δισ. ευρώ , με τα μέτρα που αντιστοιχούν σε αυτά μετά την ψήφιση του πακέτου των 13, 9 δις ευρώ, να έχουν ολοκληρωθεί, χωρίς να υπολογίζουμε τυχόν αποκρατικοποιήσεις που θα προκύψουν.

Αλήθεια, ποιος κοροϊδεύει ποιόν; Και τέλος πάντων κανείς δεν θυμάται ότι από τα 11 δισ. ευρώ , του Νοεμβρίου του 2011, η Ελλάδα αυτοχρηματοδοτείται, με έντοκα και τώρα πλέον έχει φθάσει στο όριο των πρωτογενών πλεονασμάτων, παρά τα επαίσχυντα επιτόκια που της έχουν επιβληθεί από τους τάχα ευρωπαίους εταίρους της.

Προσοχή: η καλύτερη πρόταση για το ελληνικό ζήτημα, που αποδέχεται ως λύση και το ΔΝΤ, είναι της διεθνούς των τραπεζών, μέσω των δημόσιων δηλώσεων του Νταλάρα. Η λύση βρίσκεται στην μείωση των επιτοκίων και τίποτα άλλο. Φθάνει πια η οικονομική γενοκτονία των Ελλήνων. Μας χρωστούν οι πιστωτές τα υπεσχημένα και όχι εμείς στους πιστωτές, επίσης τα υπεσχημένα...

Πηγή: Νewsbomb
  • Οι εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ισπανία, ως παράδειγμα, αντιπροσωπεύουν ένα ευρύτερο μοντέλο διακυβέρνησης και πολιτεύματος, το οποίο συνεπάγεται τη διάβρωση της εθνικής κυριαρχίας των ευρωπαϊκών χωρών.
  • Η προσεκτικά σχεδιασμένη, υποδαυλιζόμενη και τροφοδοτούμενη κρίση του χρέους, σε συνδυασμό με τις πολιτικές αυτονόμησης περιφερειών, τις οποίες μεθοδικά προωθούν οι Βρυξέλλες, δεν προκαλεί μόνο την κατάρρευση των εθνών-κρατών στην Ευρώπη, αλλά, αν τη δει κανείς από μια ευρύτερη προοπτική, υπονομεύει την εθνική κυριαρχία και κρατική υπόσταση των χωρών, ως γενικές αρχές.
Των Andrei Ganzha και Sergei Klimovski 
Ίδρυμα γεωπολιτικών ερευνών Strategic Culture Foundation
26 Οκτωβρίου 2012

Η τέταρτη επέτειος της κατάρρευσης της Lehman Brothers - το κομβικό σημείο που σηματοδότησε την κλιμάκωση των διογκούμενων τοπικών προβλημάτων μετατρέποντάς την σε παγκόσμια κρίση ευρείας κλίμακας - πέρασε σχεδόν απαρατήρητη στις 15 Σεπτεμβρίου. Οι ξεπερασμένες προβλέψεις που κάποτε φάνταζαν δυσοίωνες - όπως αυτή που έλεγε ότι σε ένα δύο χρόνια θα φαινόταν φως στο τέλος του τούνελ - τώρα αποδείχθηκαν γελοία αισιόδοξες. Σήμερα, η ανάκαμψη αναμένεται να ξεκινήσει τουλάχιστον μια δεκαετία από τώρα, ενώ κάποιοι ακόμη πιο απαισιόδοξοι προβλέπουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα, ανάμεσα στα οποία θα είναι μια στρατιωτική σύγκρουση παγκοσμίων διαστάσεων.

Η κοινή γνώμη έμαθε να βλέπει την κρίση ως φυσικό περιβάλλον στη ζωή μας. Οι εικασίες σχετικά με τα αίτια της κατάρρευσης εξακολουθούν να μην οδηγούν σε κάποιο βέβαιο συμπέρασμα, αλλά η συνταγή - αλλεπάλληλες δέσμες περικοπών στις δημόσιες δαπάνες- μοιάζει να είναι καθολική, χωρίς να προτείνονται κάποιες εναλλακτικές λύσεις, ούτε καν υποθετικά. Πάλι καλά που οι συμβουλές που προσέφερε ο πρίγκιπας Κάρολος - να κάνουμε γρήγορα ντους για να μην επιβαρύνουμε το περιβάλλον - δεν έχουν αποκτήσει νομική ισχύ. Αλλά τα προγράμματα λιτότητας που συντάχθηκαν από Ευρωπαίους γραφειοκράτες και επικυρώθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια δεν είναι εύκολο να αγνοηθούν, ανεξάρτητα από τη γνώμη των λαών. Αυτό το φθινόπωρο έγιναν συστάσεις για περισσότερο σφίξιμο της ζώνης στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν μαζικές διαμαρτυρίες σε διάφορες πρωτεύουσες. Το μεγάλο συλλαλητήριο που οργάνωσε το λεγόμενο "Κίνημα της 15ης Μαΐου" γύρω από το κτίριο του ισπανικού κοινοβουλίου ήταν το αποκορύφωμα αυτών των εκδηλώσεων, ήταν απολύτως ειρηνικό, αλλά ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Mariano Rajoy το χαρακτήρισε ως απόπειρα πραξικοπήματος. Στην πραγματικότητα, η Plaza de Neptuno στη Μαδρίτη βίωσε μια επανάληψη αυτού που συνέβη πριν από ένα χρόνο στην Αθήνα, στην Πλατεία Συντάγματος. Οι εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ισπανία, ως παράδειγμα, αντιπροσωπεύουν ένα ευρύτερο μοντέλο διακυβέρνησης και πολιτεύματος, το οποίο συνεπάγεται τη διάβρωση της εθνικής κυριαρχίας των ευρωπαϊκών χωρών. Θα πρέπει να τονιστεί ότι σύμφωνα με το μοντέλο αυτό, την ηγετική θέση σε αυτή τη διαδικασία δεν θα την έχουν τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, αλλά θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι την κυριαρχία επί της αναδιαμορφωμένης αυτής Ευρώπης θα την έχει η μελλοντική Ευρωαυτοκρατορία.

Οι αυτοδιοικούμενες περιφέρειες της Ισπανίας εξεγείρονται

Εκατοντάδες καταλανικές σημαίες κρέμονταν από μπαλκόνια στη Βαρκελώνη την περασμένη άνοιξη, και μόλις μπήκε το φθινόπωρο η γενική εκτίμηση στη Ισπανία ήταν ότι, εάν υπάρξει και άλλη δόση με μέτρα λιτότητας, η χώρα θα καταρρεύσει και θα συρρικνωθεί, με το κέντρο της Μαδρίτης να απομείνει μόνο του, οπότε θα επωμιστεί την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους. Από το 1983, η πρώην ενιαία Ισπανία αποτελείται από 17 αυτοδιοικούμενες περιφέρειες και 2 αυτόνομες πόλεις, η κάθε μία με τη δική της κυβέρνηση και κοινοβούλιο. Αρκετές από αυτές τις περιφέρειες έχουν μεγάλη και ένδοξη ιστορία και κάποιες έχουν ιστορικό με σοβαρές ενδείξεις τάσεων ανεξαρτητοποίησης. 

Για παράδειγμα, υπήρχαν δύο κρατίδια στην περιοχή που είναι σήμερα γνωστή ως "αυτόνομη κοινότητα της Καστίγια και του Λεόν", και τα δύο από τα οποία έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην μακραίωνη (718 - 1492 μ.Χ.) διαδικασία της Reconquista (επανάκτησης από τους χριστιανούς των κατακτημένων από τους Άραβες εδαφών της Ισπανίας). 

Επιπλέον, οι αυτοδιοικούμενες περιφέρειες της Ισπανίας έχουν δικά τους πολιτικά κόμματα, τα οποία είναι από οικονομική άποψη σχεδόν ανεξάρτητα. Η ανεξαρτησία αυτή απειλήθηκε όταν η κυβέρνηση Rajoy περιέκοψε τους προϋπολογισμούς των περιφερειών,με αποτέλεσμα να υπάρξει άμεση και σφοδρή αντίδραση. Η κυβέρνηση της Καταλονίας έθεσε τελεσίγραφο στη Μαδρίτη, ζητώντας είτε να της επιτραπεί να μην καταβάλει κανένα φόρο ή να της δοθεί δάνειο 5 δισ. ευρώ. Ο Rajoy επέλεξε τη δεύτερη λύση, αλλά, στην Καταλονία, το κοινοβούλιο εξακολούθησε να είναι δυσαρεστημένο, με αποτέλεσμα η τοπική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Artur Mas να προκηρύξει έκτακτες περιφερειακές εκλογές για τις 25 Νοεμβρίου.

Όσοι αντιτίθενται στη διατήρηση της ένωσης με τη Μαδρίτη ξεκίνησαν την προεκλογική εκστρατεία τους στις 30 Ιουνίου οργανώνοντας τη μεγάλη "Πορεία για την Ανεξαρτησία". Η διαδήλωση που έλαβε χώρα στη Βαρκελώνη με το σύνθημα "Καταλονία, ένα νέο κράτος στην Ευρώπη" ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή, καθώς συμμετείχαν πάνω από ένα εκατομμύριο Καταλανοί. Σύμφωνα με την εκτίμηση της Μαδρίτης διαδήλωσαν 600.000 πολίτες περίπου, ενώ η Βαρκελώνη τους υπολόγισε σε 2 εκατομμύρια. Ωστόσο, αν λάβει κανείς υπ' όψιν ότι ο συνολικός πληθυσμός της Καταλονίας είναι 7,2 εκατομμύρια, ακόμη και η πρώτη εκτίμηση - των 600.000 - δεν παύει να είναι εντυπωσιακή.

Η Μαδρίτη θεωρεί την Καταλονία υπεύθυνη για ένα χρέος της τάξεως των 40 δισ. ευρώ, αλλά η καταλανική κοινότητα απορρίπτει την κατηγορία αυτή, υπενθυμίζοντας ότι συμβάλλει στο ΑΕΠ της Ισπανίας κατά 20% και εάν αυτονομηθεί, είναι πιθανό να αναδειχθεί μεταξύ των χωρών με τις μεγαλύτερες εξαγωγές στην Ευρώπη. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερά ότι το 90% των Καταλανών επιθυμεί την απόσχιση, πράγμα που δικαιολογείται από το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών θεωρεί ότι καταβάλλει περισσότερα ποσά σε φόρους από όσα λαμβάνει από την κεντρική κυβέρνηση. Το σκεπτικό είναι ότι η ανεξαρτησία της περιφέρειας θα επέτρεπε την διακοπή της τροφοδότησης της Μαδρίτης με ποσά από τους Καταλανούς φορολογούμενους και, το σημαντικότερο, θα θωρακίσει την Καταλονία εναντίον των μέτρων λιτότητας, π.χ. της αύξησης του ΦΠΑ από 18% σε 21% ή των μεγάλων περικοπών του προϋπολογισμού που προορίζεται για την τοπική αυτοδιοίκηση. Είναι σαφές ότι, εάν οι υπέρμαχοι της απόσχισης πάρουν τη νίκη στις 25 Νοεμβρίου, το πρώτο τους βήμα θα είναι να ορίσουν ημερομηνία για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία. Στη συνέχεια θα υπάρξουν έντονες διαπραγματεύσεις μεταξύ Καταλονίας και Μαδρίτης, αλλά με τις Βρυξέλλες σε ρόλο διαιτητή.

Η Καταλονία είναι η πρώτη υποψήφιος για απόσχιση από την Ισπανία, αλλά υπάρχουν και άλλες περιφέρειες που ενδέχεται να δραστηριοποιηθούν προς την ίδια κατεύθυνση και μάλιστα να πάρουν το προβάδισμα. Στον απόηχο των μαζικών απεργιών των ανθρακωρύχων του περασμένου καλοκαιριού και τις συγκρούσεις με την αστυνομία, τα κοινοβούλια της Γαλικίας και της Χώρας των Βάσκων προέβησαν στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών για τις 21 Οκτωβρίου, πριν δηλαδή από της Καταλονίας. Η Μαδρίτη αναγνωρίζει τους Καταλανούς ως αυτόνομη περιφέρεια, αλλά υπάρχουν ιστορικά και γλωσσικά δεδομένα σύμφωνα με τα οποία η Γαλικία και η Χώρα των Βάσκων ανήκουν κανονικά στην ίδια κατηγορία με την Καταλονία.

Αλλά και σε μερικές από τις περιοχές της Ισπανίας όπου οι πληθυσμοί δεν διαθέτουν χαρακτηριστικά μιας ξεχωριστής εθνότητας παρατηρούνται τελευταία έντονες αποσχιστικές τάσεις. Όπως η Καταλονία, το ίδιο και η Βαλένθια - μια περιφέρεια όπου το ΑΕΠ είναι περίπου το ίδιο με του συνολικού ισπανικού ΑΕΠ - πιέζει τη Μαδρίτη να της χορηγήσει 5,5 δισ. ευρώ. Το ίδιο ισχύει για την Μούρθια και την Ανδαλουσία, οι οποίες ζητούν 700 εκατ. και 1 δισ. ευρώ αντίστοιχα. Ακόμη και η κυβέρνηση της μικρής περιφέρειας Καστίγια-Λα Μάντσα, η οποία συνεισφέρει μόνο στο 3,4% του συνολικού ΑΕΠ της Ισπανίας ζήτησε 800 εκατ. ευρώ τον Σεπτέμβριο. Η κεντρική κυβέρνηση ίδρυσε ένα ταμείο σταθεροποίησης με κεφάλαιο 18 δισ. ευρώ, προκειμένου να στηριχθούν οι αυτοδιοικούμενες περιφέρειες, αλλά αν συνυπολογίσουμε τις "ορέξεις" και των πέντε αυτών περιφερειών που αναφέραμε, διαπιστώνουμε ότι είναι αρκετές για να τιναχθεί το ταμείο αυτό στον αέρα, αφού στα τέλη Σεπτεμβρίου η απαίτηση της Ανδαλουσίας εκτινάχθηκε στα 5 δισ. ευρώ. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι και άλλες 12 περιφέρειες - μεταξύ των οποίων η ιδιαίτερη πατρίδα του Rajoy, η Γαλικία, και η εδώ και δεκαετίες αγέρωχη Χώρα των Βάσκων - ενδέχεται να πιέσουν και αυτές για περισσότερα ποσά, προκειμένου να είναι σε θέση να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Χωρίς ουσιαστική επιλογή

Η κεντρική ισπανική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Rajoy αντιμετωπίζει το δίλημμα της επιλογής μεταξύ των αυτονομιών που θα εξαπλωθούν σαν επιδημία, εάν οι αιτήσεις τους για δάνεια απορριφθούν, και μιας πολιτικής κατευνασμού, η οποία μπορεί να είναι βιώσιμη μόνο εάν η Μαδρίτη δανείζεται συνεχώς υπέρογκα ποσά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η έγκριση της ΕΕ θα πρέπει να δοθεί, σύμφωνα με το δεύτερο αυτό σενάριο, αλλά αυτή τη στιγμή η ΕΕ καταστρώνει το σχέδιο με  τις διαδικασίες στις οποίες θα υπόκεινται οι υπερχρεωμένες χώρες. Και ο,τιδήποτε καταστρώνει και προγραμματίζει η ΕΕ έχει γίνει διαβόητο, αφού κατά κανόνα πυροδοτεί μαζικές διαμαρτυρίες στις χώρες-στόχους. 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Βρυξέλλες θα εγκρίνουν τη διάσωση του ισπανικού τραπεζικού συστήματος, αλλά στη συνέχεια, η Ισπανία, όπως ακριβώς και η Ελλάδα, θα πρέπει να αποχωριστεί κάποια από τα λατρεμένα τμήματα της επικράτειάς της, όπως τα Κανάρια Νησιά ή ακόμη και τις Βαλεαρίδες. Αξιόπιστες εκτιμήσεις δείχνουν ότι το ισπανικό δημόσιο χρέος θα αγγίξει το 90% του ΑΕΠ της χώρας το 2013.

Παίρνοντας συνεχώς νέα δάνεια από την ΕΕ, η κυβέρνηση Rajoy γίνεται ένας de facto μεσάζων, στον οποίο έχει ανατεθεί η αποστολή της διανομής ποσών μεταξύ των περιφερειών. Εκείνες, ωστόσο, μπορεί τελικά να αποφασίσουν ότι ο μεσάζων στη διαδικασία αυτή είναι εντελώς περιττός. Αν το αποφασίσουν αυτό, η τάση για ανεξαρτησία που παρατηρούμε σήμερα στις ημιαυτόνομες περιφέρειες της Ισπανίας θα χρησιμεύσει για να φυτευθούν νέα αστέρια στη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτή είναι η επιλογή από την οποία ο Rajoy επιχειρεί να αποτρέψει την μέχρι στιγμής ενιαία Ισπανία. Για τον σκοπό αυτό, πρότεινε στην ΕΕ να εκδώσει συλλογικά ευρωπαϊκά ομόλογα που θα διατεθούν σε διάφορες αγορές του κόσμου. Ωστόσο οι Βρυξέλλες δεν φαίνονται να συμφωνούν με το σχέδιο αυτό. 
 
Σαφώς, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται, και αυτό που απεύχεται η αναδυόμενη Ευρωαυτοκρατορία είναι η σταθεροποίηση των εθνών-κρατών που την απαρτίζουν. Απομονωμένη σήμερα η Μαδρίτη, έχει κυκλοφορήσει κρατικά ομόλογα αξίας 186 δισ. ευρώ, ελπίζοντας ότι θα πουληθούν, σε αντάλλαγμα για δολάριο, γιουαν, ρούβλια, και οποιοδήποτε άλλο νόμισμα, σε μια προσπάθεια να σταματήσει τον εθισμό της σε δάνεια από την ΕΕ. Και νέα ισπανικά ομόλογα αξίας 200 δισ. ευρώ, διετούς και τριετούς πνοής, αναμένεται να κυκλοφορήσουν το 2013. Αλλά η προφανής αλήθεια είναι ότι, αφού η παγκόσμια κρίση δεν δείχνει σημάδια εξασθένησης, τα σχέδια αυτά είναι θνησιγενή.

Συνεπώς, το μέλλον διαφαίνεται ότι θα κρύβει για την Ισπανία μία από τις ακόλουθες δυνατότητες: 

1) Το ελληνικό σενάριο, σύμφωνα με το οποίο η Ισπανία θα διαπραγματευθεί τα νησιά της για να εξασφαλίσει τα ποσά που χρειάζεται. Αυτό θα είναι το πρώτο βήμα, που θα οδηγήσει σε περαιτέρω εξελίξεις, ανάλογα με την έκβαση των διαπραγματεύσεων.

2) Το σενάριο της Αργεντινής, σύμφωνα με το οποίο η Ισπανία θα αποχαιρετίσει την Ευρωζώνη, θα κηρύξει χρεοκοπία και να θεσπίσει δικό της εθνικό νόμισμα.

3) Το σενάριο των Βρυξελλών, σύμφωνα με το οποίο τα χρέη της Ισπανίας θα τα αγοράσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Το σχέδιο που αποσκοπεί σε μια ενίσχυση του ρόλου των Βρυξελλών, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Ελλάδας, είναι το πιο σκοτεινό από όλα.


Εάν υλοποιηθεί, η Ισπανία θα πάψει να είναι εθνικά κυρίαρχη χώρα και, ακριβώς όπως η Ελλάδα, θα υπαχθεί σε έλεγχο μέσω "τηλεχειριστηρίου", τον οποίο θα ασκούν οι υπερεθνικοί φορείς της ΕΕ.

Η προσεκτικά σχεδιασμένη, υποδαυλιζόμενη και τροφοδοτούμενη κρίση του χρέους, σε συνδυασμό με τις πολιτικές αυτονόμησης περιφερειών, τις οποίες μεθοδικά προωθούν οι Βρυξέλλες, δεν προκαλεί μόνο την κατάρρευση των εθνών-κρατών στην Ευρώπη, αλλά, αν τη δει κανείς από μια ευρύτερη προοπτική, υπονομεύει την εθνική κυριαρχία και κρατική υπόσταση των χωρών, ως γενικές αρχές.


«Κυβέρνηση Γκριμ- Πόσα παραμύθια ακόμη θα μας σερβίρουν για τους Έλληνες», είναι ο τίτλος πρωτοσέλιδου άρθρου της η Bild, η οποία κατηγορεί την κυβέρνηση Μέρκελ για ανακολουθία λόγων και έργων. 

Στο δημοσίευμα, αφού υπενθυμίζονται οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών που αποκλείουν την παραχώρηση περισσότερου χρόνου στην Ελλάδα, υπογραμμίζεται: 

«Τώρα η Άγκελα Μέρκελ έπεσε στην παγίδα. Βέβαια, ποτέ δεν δεσμεύθηκε ρητά να μην παραχωρήσει χρόνο στους Έλληνες, ωστόσο στην πραγματικότητα τους εγγυήθηκε την παραμονή τους στην ευρωζώνη. 
Το γεγονός ότι αλλάζει το χρονοδιάγραμμα του ελληνικού προγράμματος υποχρεώνει τη Μέρκελ να φέρει το θέμα στο κοινοβούλιο, το οποίο και θα αποφανθεί. Το εάν τα κυβερνητικά κόμματα, Χριστιανοδημοκράτες και Φιλελεύθεροι καταφέρουν να συγκροτήσουν δική τους πλειοψηφία είναι πάρα πολύ μα πάρα πολύ αβέβαιο», επισημαίνει το σχόλιο. 

Επικριτικό και το σχόλιο της «ομόσταβλης» Die Welt, η οποία παρατηρεί με αυστηρό ύφος: «Για άλλη μια φορά επιείκεια, λοιπόν. Για τελευταία όμως φορά. Και αυτό γιατί όποιος θεωρεί απαραβίαστη την νομισματική ένωση και την σύνθεσή της γίνεται εκβιάσιμος και μικρός. Και σε τελική ανάλυση δεν προσφέρει στην ευρωπαϊκή ιδέα καμία καλή υπηρεσία».
 
Ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με τις καταγγελίες του ιμάμη Σώστη για απειλές εναντίον του, από στελέχη του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή

Σημαντικό ζήτημα φαίνεται να προκύπτει ανάμεσα στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία, μετά τις καταγγελίες του ιμάμη Σώστη περί παρεμβάσεων και απειλών ανθρώπων του προξενείου Κομοτηνής που τον κατηγορούν ως «εγκάθετο της Ελλάδας και προδότη».

Το υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία υπογραμμίζει πως όταν ένας Ιμάμης διορισμένος σύμφωνα με το νόμο της Ελληνικής Πολιτείας από το Μουφτή της Κομοτηνής, δηλώνει δημόσια ότι απειλείται και συκοφαντείται από συντοπίτες του, καταγγέλλει το συμβάν με γραπτή αναφορά, διά του πληρεξουσίου δικηγόρου του, προς τον Υπουργό Εξωτερικών και επιλέγει τη νομική οδό για να αντιμετωπίσει τις απειλές και τη διαπόμπευσή του, ως "εγκάθετου της Ελλάδας και προδότη" από συνεργάτη του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή, υπάρχει ζήτημα και πρέπει να ξεκαθαρισθεί άμεσα.

Παράλληλα, κάλεσε τον Πρέσβη της Τουρκίας στην Ελλάδα, προς τον οποίο θα επιδοθεί επίσημο διάβημα της ελληνικής κυβέρνησης, για τον καταγγελλόμενο ρόλο του Τούρκου Γενικού Προξένου στην Κομοτηνή.

«Δεν είναι δυνατόν, όπως καταγγέλλεται, ενέργειες του εκπροσώπου της Τουρκίας στην Κομοτηνή καθ’ υπέρβαση των προξενικών του καθηκόντων, θέλουμε να πιστεύουμε εν αγνοία της τουρκικής κυβέρνησης, να προκαλούν τριβές και εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών, ειδικότερα την παραμονή της επίσκεψης του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα και την επικείμενη συνάντηση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας», υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση.

Μάλιστα, με πρωτοβουλία του βουλευτή  Β’ Θεσσαλονίκης της ΝΔ Σάββα Αναστασιάδη, δώδεκα βουλευτές του κόμματος ζητούν από το υπουργείο Εξωτερικών την απέλαση του Τούρκου προξένου λόγω της προκλητικής συμπεριφοράς του.

Ο κ. Αναστασιάδης δημοσιοποίησε επιστολή- ντοκουμέντο μουσουλμάνου Ιμάμη προς τον μουφτή Κομοτηνής, με την οποία αποδεικνύεται η ξεκάθαρη παρέμβαση του Τουρκικού Προξενείου στην Θράκη και στην Ελληνική εσωτερική πολιτική

Πηγή: Βόρεια

“Αστακός” η Θεσσαλονίκη ενόψει της στρατιωτικής παρέλασης την 28η Οκτωβρίου

Σε μια εξαιρετικά σοβαρή καταγγελία προχώρησε ο υπεύθυνος Άμυνας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Θεόδωρος Δρίτσας, σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας που έχουν αποφασιστεί για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κατήγγειλε ότι υπάρχουν πληροφορίες, που αναφέρουν ότι υλοποιείται σχέδιο παρουσίας στο χώρο της παρέλασης άνω των 1000 στρατιωτών και αξιωματικών από μονάδες της Κεντρικής και της Βόρειας Ελλάδας με αποστολή την ανάληψη άτυπων αστυνομικών καθηκόντων.

«Απορία και ανησυχία γεννούν αυτές οι πληροφορίες. Είναι αδιανόητη και επικίνδυνη ακόμα και μόνο η σκέψη να ανατίθενται σε στρατιωτικούς καθήκοντα άτυπης αστυνόμευσης. Παρά το προφορικό – τηλεφωνικό ήδη από προχθές διάβημά μου δεν έχει υπάρξει καμία διάψευση των πληροφοριών».

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε την κυβέρνηση «να ακυρώσει κάθε παρανοϊκή σκέψη, έστω έμμεσης εμπλοκής, των ενόπλων δυνάμεων σε αστυνομικού χαρακτήρα αποστολές. Ο λαός έχει δικαίωμα να τιμήσει την επέτειο, προβάλλοντας τις σύγχρονες διεκδικήσεις του».

Η Θεσσαλονίκη θυμίζει από σήμερα φρούριο, με χιλιάδες αστυνομικούς να βρίσκονται επί ποδός για την αποφυγή επεισοδίων.

Οι άνδρες της αστυνομίας δεν άφηναν να περάσει κανείς στον Ιερό Ναό του πολιούχου Αγίου Δημητρίου, ενώ είχαν τοποθετηθεί και τα προστατευτικά κιγκλιδώματα περιμετρικά του ναού.

Πηγή: newsbomb.gr


Πρωθυπουργός μας για να … γίνει Πρωθυπουργός μπορεί να σου απαγγείλει και  Ροζα Λουξεμπουργκ στο πρωτότυπο !
Εχει τώρα την Κασσέτα και λέει και καμία…ανοησία να περνάει η ώρα…
για να ακούνε οι ιθαγενείες και να σκάει στα Γέλια ο Χριστοφοράκος, οι Μπετατζίδες κι η Λαγκάρτ.
Είχε πει την ατάκα του, στο θεατρικό δρώμενο “Ζάππειο ΙΙ” (τωρα το ξεπουλάει και το Ζάππειο) στις 12/5/2012 :

“…Να είστε σίγουροι – και να μου έχετε εμπιστοσύνη!

Είμαστε Έλληνες!

Είμαστε ο σπόρος που δεν πεθαίνει!…”

και μάλλον δεν είχε κάτι άλλο να πεί κι επάνελαβε πάλι στη Θεσσαλονίκη σήμερα :
“…Λαός περήφανος, με πολιτισμό και αξιοπρέπεια.
Κι αυτός ο «σπόρος που δεν πεθαίνει», μπορεί ακόμα να δημιουργεί ανατροπές και θαύματα….”
.
Αφού λοιπόν είπε στους ιθαγενείς ότι ο “σπόρος” δεν πεθαίνει….
αποφάσισε να τους…ξεκάνει !
ΕΚΑΝΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ !
ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ
  • ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ,
  • ΝΟΜΟ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ a la carte,
  • ΜΕΙΩΣΗ ΓΑΜΩΝ/ΓΕΝΝΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΟΥ,
  • ΜΕΤΑΣΤΕΥΣΗΣ ΝΕΩΝ…..
…ΦΟΡΟΛΟΓΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥΝ ΛΙΓΟΥΣ “σπόρους” ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ…
…ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ…!
 Δυστυχώς τα παιδιά έγιναν ΤΕΚΜΗΡΙΟ! Δηλαδή αυτοκίνητο.

BIBΛIΟΓΡΑΦΙΑ
 
 
Ακόμη κι αν τα μέτρα ψηφιστούν τελικά – με ή χωρίς ΔΗΜΑΡ ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τη «συνοχή» της κυβέρνησης – το ερώτημα είναι πώς αυτή η κυβέρνηση θα τα επιβάλλει.

Οι «τεχνητές» ή πραγματικές κρίσεις έχουν φτάσει στο αποκορύφωμά τους, με τον Σαμαρά να παριστάνει τον αγέρωχο και υπεράνω ηγέτη απέναντι στους εναλλάξ «αντάρτες» Βενιζέλο και Κουβέλη. Ωστόσο, οι δηλώσεις πίστης και αφοσίωσης στο ευρώ και τις «μεταρρυθμίσεις» του μνημονίου φαίνεται να μην συνιστούν αποτελεσματική συγκολλητική ουσία, αφού ο κάθε αρχηγός είναι υποχρεωμένος εκτός από το να παίζει το ρόλο που του έχει ανατεθεί, να διαχειρίζεται πραγματικές διαλυτικές καταστάσεις  στο εσωτερικό του κόμματός τους.

Η κατάσταση αυτή δε, αποκαλύπτει την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της τρόικας στη διακυβέρνηση της χώρας: αυτοί αποφασίζουν, αυτοί εκβιάζουν, αυτοί έχουν τον τελευταίο λόγο.

Την ίδια ώρα το μοναδικό όπλο που έχει η κυβέρνηση για να κατευνάσει τις οργισμένες αντιδράσεις της κοινωνίας, είναι η κυκλοφορία διαφόρων λιστών μεγαλολεφτάδων που έχουν βγάλει περιουσίες ολόκληρες στο εξωτερικό για τους οποίους αφήνει να πλανάται η υπόσχεση  ότι θα τους βρει και θα τους επιβάλλει τα δέοντα.

Ε και;

Ποιος πραγματικά πιστεύει ότι οι μεγαλοφοροφυγάδες μπορούν να  βρεθούν και πλην ελαχίστων περιπτώσεων (για παραδειγματισμό) να πληρώσουν τόσο ώστε να μετριαστούν οι επιπτώσεις στην υπόλοιπη κοινωνία;

Ποιος πιστεύει ότι μπορεί τόσο απλά να ανακοπεί αυτή η ακραία πολιτική που απλώνεται σε όλη την Ευρώπη δια των πολιτικάντικων υποσχέσεων για την «πάταξη της φοροδιαφυγής» η οποία επίσημα στηρίζεται δια του συστήματος των offshore της υφηλίου; Κι αν υπάρχουν λύσεις, θα τις υλοποιήσουν αυτοί που συμφώνησαν στα μέτρα και τώρα κάνουν ότι αντιδρούν;

Ποιος πραγματικά πιστεύει ότι η σύλληψη της μεγάλης φοροδιαφυγής αντισταθμίζει το ξήλωμα της οικονομίας, την ανυπαρξία σχεδίου εξόδου και την κατάρτιση ενός μοντέλου ανάπτυξης άλλο πλην των τυχοδιωκτικών σχεδιασμών της τρόικας, της Μέρκελ, του ΔΝΤ;

Ποιος, τέλος, πιστεύει ότι όλο αυτό το επικοινωνιακό θέατρο μπορεί να απορροφήσει την οργή αυτών που βλέπουν ότι στο εξής θα ζήσουν μέσα σε ένα καθεστώς αδικίας, απέραντης εργασιακής εκμετάλλευσης, φτώχειας, καταστολής και βίας;

Γράφει ο Δημήτρης Μυς

Καθώς ακούσαμε την ωμή διατύπωση του εκβιασμού (αν δεν πάρουμε τη δόση θα πεινάσουμε), είδαμε το παιχνίδι των «διαφωνιών» για τα εργασιακά και την απέλπιδα προσπάθεια αναζήτησης άλλοθι προκειμένου η τρικομματική κυβέρνηση ομοούσια και αδιαίρετη να ψηφίσει τα μέτρα, έφτασε η στιγμή να δούμε (κατάματα)  το πακέτο των μέτρων. Να αντιληφθούμε δηλαδή, πώς και ποιοι… διασώζονται.
 
Έχουμε και λέμε: Σύμφωνα με  τους Financial Times, η γερμανική κυβέρνηση ζητεί την... υποχρεωτική πρόσληψη ξένων εμπειρογνωμόνων που θα βοηθήσουν στην είσπραξη φόρων, στην πάταξη της διαφθοράς και στην ιδιωτικοποίηση κρατικής περιουσίας στην Ελλάδα, με αντάλλαγμα να προσφερθεί στην Ελλάδα η διετής επιμήκυνση  στο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής.

Εκτός από τους ξένους «ειδικούς» οι οποίοι θα στελεχώσουν την ελληνική διοίκηση και (προφανώς) θα έχουν στενότατη συνεργασία με τους Επόπτες της τρόικας οι οποίοι ήδη –επί της ουσίας—διοικούν τα ελληνικά Υπουργεία, το πακέτο διάσωσης περιλαμβάνει και κάποιες ακόμη «καινοτόμες» ιδέες:
 
  • αυτόματες περικοπές δαπανών σε όλο το φάσμα, αν η Ελλάδα «παρεκκλίνει» από τους αναθεωρημένους στόχους για το έλλειμμα που προβλέπει το σχέδιο διάσωσης.
  • Μεταφορά των όποιων πλεονασμάτων του ελληνικού προϋπολογισμού σε έναν ειδικό λογαριασμό υπό διεθνή έλεγχο, που θα χρησιμεύει  μόνο για την εξυπηρέτηση του χρέους.
Σύμφωνα με το γερμανικό Spiegel η απόφαση για την εκταμίευση της δόσης είναι ειλημμένη και θα γίνει σε «δεσμευμένο» λογαριασμό, ώστε να μείνει μεν η χώρα στην Ευρωζώνη αλλά χωρίς να μειωθεί η πίεση στην Αθήνα για υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων.  Σύμφωνα  με το γερμανικό περιοδικό τα χρήματα από τον λογαριασμό θα καλύπτονται οι τόκοι και τα όσα από τα υφιστάμενα χρέη ωριμάζουν. Τα κενά που θα προκύπτουν στον προϋπολογισμό θα πρέπει να τα κλείσει η ίδια η Αθήνα, γράφει το Spiegel.

Μια άλλη γερμανική εφημερίδα η
Sueeddeutsche Zeitung  μιλά επίσης  για εκταμίευση σε δεσμευμένο λογαριασμό, με σκοπό την  αποπληρωμή του χρέους. «Μισθοί, συντάξεις και επιδόματα θα πληρώνονται εξ ίδιων μέσων» υπογραμμίζει η εφημερίδα…

Κατόπιν όλων αυτών εύκολα, λοιπόν, μπορεί κανείς να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα:


Πρώτον
: Θεσμοθετείται η εποπτεία (ξένος έλεγχος) στην εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Δεύτερον
: καθορίζεται ξεκάθαρα ότι τα πακέτα διάσωσης (τα δανεικά που αν δεν μας τα δίνανε θα πεινάγαμε κατά το Στουρνάρα) κατατίθενται σε λογαριασμό που εξυπηρετεί χρέος και χρεολύσια

Τρίτον
: Στον ίδιο λογαριασμό, θα κατατίθενται και τα όποια πλεονάσματα κάποια στιγμή προκύψουν στον ελληνικό προϋπολογισμό

Τέταρτον
:  Μισθοί συντάξεις και λοιπές υποχρεώσεις του κράτους θα καλύπτονται από τα έσοδά του

Πέμπτον
: Απόκλιση των στόχων του προϋπολογισμού σημαίνει την αυτόματη λήψη νέων μέτρων και περικοπών.

Δεν χρειάζεται, νομίζουμε, να σημειώσουμε από ποιους και για ποιους  διαμορφώθηκε αυτό το «πακέτο»…