Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Φεβ 2013

Έχω μία πλούσια γλώσσα και μία ιστορία που οι πρόγονοί μου τα αφήσανε κληρονομιά...
Έχω μία πατρίδα πανέμορφη κυρά κι αρχόντισσα ζηλευτή σ' όλο τον κόσμο, που την κουβαλάω μέσα στο αίμα μου, που αποτελεί την τιμή και το χρέος μου...
Έχω έναν Θεό που ποτέ δεν με εγκατέλειψε και όσο και αν τον πλήγωσα στάθηκε στο πλευρό μου και μου έδωσε πολλές ευκαιρίες, σαν να ήμουνα το κακομαθημένο παιδί του...
Έχω και 2 μέτρα γης για να με αγκαλιάσει στοργικά, όποτε έρθει η ώρα…

Ε, λοιπόν, δεν τους επιτρέπω αυτούς τους αγύρτες να μου πάρουν τίποτε από όλα αυτά.
Ούτε και θα επιτρέψω αυτή την όμορφη κυρά, την Ελλάδα, που βίασαν ετούτοι οι λακέδες να συνεχίσουν να την εσέρνουνε δεμένη και κουρελιασμένη στο βρωμερό άρμα της φονικής, μισάνθρωπης και μισαλλόδοξης φύσης τους, για να γελάνε τα ανθρωπόμορφα κτήνη που έχουνε γι αφεντικά τους…
Ούτε θα αφήσω τα θηρία ετούτα να μου μαγαρίσουνε τις όμορφες θάλασσες, μήτε να μου κρύψουνε τον καταγάλανο ουρανό που με σκεπάζει...
Ούτε την πίστη μου θα αφήσω να μου χαλάσουν οι επιτήδειοι θηρευτές ανθρώπων και ψυχών, που στο πλευρό τους βάλανε τον διάολο για να με πολεμήσουν...
Μα, ούτε και το ένα μέτρο από τη γη που περιμένει να με αναπαύσει δεν τους δίνω, γιατί τότε δεν θα έχω ούτε μέρος για να αναπαυθώ όπως σε κάθε άνθρωπο αρμόζει...

Στα καταγώγια των ψυχών τους να ψάξουνε να βρούνε ετούτοι οι μούλοι τις πόρνες που λαχταρούν για να ταιριάξουν τις ψυχές τους...
Στα αιματοβαμμένα παλάτια των αφεντάδων τους να ψάξουν να βρούνε την πατρίδα που θα τους ανεχτεί και δεν θα τους ξεράσει...
Στα σκοτάδια της κόλασης να βρεθούν, σε εκείνα που διάλεξαν να κυλιστούν οι ίδιοι για να βρούνε τον δαίμονα που λατρεύουν και που αποζητά να μαγαρίσει και να μακελέψει την γη εκείνη, αυτή την πατρίδα, που πληρώθηκε με αίμα πραγματικών ανδρών που είχαν αξιοσύνη, λόγο και τιμή, αλλά και πίστη που την βάζανε πάνω και από την ζωή τους...

Εγώ, άλλο δρόμο δεν έχω, από το να αρματωθώ την πίστη μου και των προγόνων μου τα ιερά και τα όσια και να ξεκινήσω για να βαδίσω στο δύσκολο μονοπάτι του χρέους που αυτή η ακριβή πατρίδα με τίμησε και μου το έδωσε στους ώμους... 
Μονάχα, να..., αδερφέ και πατριώτη, θα ήταν ευκολότερο για εμένα τον άμαθο, αν σε είχα δίπλα μου δάσκαλο και συνοδοιπόρο και ντυμένοι με την ίδια αστραφτερή προγονική αρματωσιά να περπατήσουμε περήφανα και αντρίκια, όπως μας αρμόζει, στον δρόμο του πραγματικού μας χρέους...
Και να θυμάσαι αδερφέ, αν φοβηθείς στο δρόμο, όλοι αυτοί δεν είναι άξιοι ούτε στην σκιά ενός Έλληνα να σταθούν...




Τα σχέδια για αγωγούς φυσικού αερίου είναι τόσα πολλά, ώστε είναι αμφίβολο εάν επαρκούν τα υφιστάμενα κοιτάσματα. Π.χ. το περιβόητο αζερικό κοίτασμα Σαχ Ντενίζ, λέγεται ότι με ρωσική παρέμβαση θα τροφοδοτήσει τον South Stream, εις βάρος του αγωγού Nabucco. Αλλά το κοίτασμα αυτό το διεκδικεί ο αγωγός φυσικού αερίου Trans Adriatic Pipeline (TAP) για να το μεταφέρει από το Αζερμπαϊτζάν προς την ευρωπαϊκή αγορά από το 2017-2018, την κατασκευή του οποίου υπέγραψαν Ελλάδα - Αλβανία - Ιταλία. Όμως, υπάρχει και ο ανταγωνιστής του, ο αγωγός Nabucco West που κατασκευάζεται από την Τουρκία, την Αυστρία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία με τη συμμετοχή της γερμανικής RWE.

Ο οποίος Nabucco West από το Ερζερούμ θα καταλήγει, μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας, επίσης στον αυστριακό τερματικό του Μπαουμγκάρντεν. Η επιλογή, λοιπόν, θα γίνει τον Ιούνιο από το Αζερμπαϊτζάν, «προστατευόμενη» της Τουρκίας χώρα, που εμφανίζεται επισήμως «αναποφάσιστο».

Οι φανφάρες με τις οποίες ανακοινώθηκε την περασμένη Τετάρτη η τριμερής συμφωνία Ελλάδας - Αλβανίας - Ιταλίας για την κατασκευή του TAP, απλώς καλλιεργούν φρούδες ελπίδες. Η κοινοπραξία του ΤΑΡ αποτελείται από τη νορβηγική Statoil, την ελβετική Axpo και τη γερμανικής Ε.ΟΝ Ruhrgas, και την κοινοπραξία που εκμεταλλεύεται το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ στο Αζερμπαϊτζάν την απαρτίζουν η βρετανική ΒΡ, η γαλλική Total, η νορβηγική Statoil και η αζερική Socar.

Και, επειδή, η «κούρσα των αγωγών» κυριαρχεί στο πεδίο των γεωπολιτικών ανταγωνισμών, προσδίδοντας γόητρο σε επίδοξες περιφερειακές δυνάμεις που ξέρουν από παζάρια, όπως η Τουρκία, και με τη Ρωσία να κινεί τα νήματα, η χώρα μας επιχειρεί απελπισμένα να επιστρέψει στο «παιχνίδι» μετά το «ναυάγιο» του αγωγού Τουρκίας - Ελλάδας - Ιταλίας (ITGI) και τον διαφαινόμενο αποκλεισμό μας από τους σχεδιασμούς για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου South Stream. Η Τουρκία συμφώνησε με τη Ρωσία τη διέλευση από τα χωρικά της ύδατα στη Μαύρη Θάλασσα του υποθαλάσσιου τμήματος του South Stream, της ομώνυμης κοινοπραξίας που ίδρυσαν τον Ιούνιο του 2007 η ιταλική ENI και η ρωσική Gazprom, παρακάμπτοντας τα χωρικά ύδατα της «προβληματικής» Ουκρανίας.

Γεωστρατηγικό παιχνίδι εξαιρετικά περίπλοκο, αφού συνδυάζει τις γεωπολιτικές διεκδικήσεις, τις σφαίρες επιρροής και τον οικονομικό ανταγωνισμό, η «κούρσα για τους αγωγούς» το καλοκαίρι του 2009 πήρε βαρυσήμαντη τροπή με την υπογραφή «πακέτου» συμφωνιών ενεργειακής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας.

Πάντως, αυτό που τονίζεται πομπωδώς είναι ότι η προσπάθεια αυτή του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, που χαρακτήρισε το έργο κατασκευής του αγωγού TAP στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα αλλά και την ενεργειακή πολιτική της Ευρώπης, γίνεται υπό την… υψηλή εποπτεία των Αμερικανών! Η παρουσία του βοηθού υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ για θέματα Ευρώπης και Ευρασίας Έρικ Ρούμπιν, στην εκδήλωση της υπογραφής, υποδηλώνει πολλά. Η επιδίωξη της Ουάσιγκτον να πετύχει την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαφοροποίηση των πηγών και των οδών ενέργειας προς την Ευρώπη, μακριά από τη Ρωσία, αποφέρει καρπούς.

Αρκεί να ληφθεί υπόψη ότι, ο αγωγός φυσικού αερίου South Stream στην κυριολεξία έχει προκαλέσει τις λυσσώδεις αντιδράσεις της Ουάσιγκτον. Αξίζει πολλαπλώς να υπενθυμίσω ότι ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είχε δρομολογήσει με τη Ρωσία μια σπουδαία συνεργασία στον ενεργειακό τομέα. Μία συνεργασία, που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα και των δύο κρατών, χωρίς, βεβαίως, να παραβιάζει τις δεσμεύσεις της Ελλάδας στους ευρωατλαντικούς θεσμούς.

Πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, άλλωστε, κινήθηκαν προς την ίδια κατεύθυνση. Οι ΗΠΑ είχαν θεωρήσει πως η ευρωρωσική ενεργειακή συνεργασία θα οδηγούσε σε χαλάρωση των διατλαντικών δεσμών. Γι’ αυτό και αντέδρασαν, προβάλλοντας τότε το επιχείρημα ότι η Ευρώπη θα εξαρτηθεί από τη Μόσχα. Στο γενικό αυτό πλαίσιο είχαν εκφράσει και τη δυσαρέσκειά τους για την πολιτική Καραμανλή. Όχι μόνο επισήμως, αλλά και με προπαγανδιστικά δημοσιεύματα, που εμφάνιζαν την Ελλάδα και την Κύπρο σαν «δούρειους ίππους» της Ρωσίας στους κόλπους της Ε.Ε., έφθειραν αρκούντως τον Καραμανλή!

Την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη την τορπίλισαν τόσο ο Γιώργος Παπανδρέου, μόλις έγινε πρωθυπουργός, όσο και η νέα τότε ακραία φιλοαμερικανική κυβέρνηση της Βουλγαρίας. Υπενθυμίζω ότι ο αγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία παρακαμπτήριος του Βοσπόρου στη ροή του ρωσικού πετρελαίου προς τις δυτικές αγορές. Για την Ελλάδα, όμως, η κατασκευή του δεν είχε μόνο οικονομική σημασία. Είχε και εθνική σημασία, επειδή εντάσσει τη Θράκη στον διεθνή ενεργειακό χάρτη και κατ’ αυτό τον τρόπο καθιστά δυσχερέστερη την άσκηση τουρκικών επεκτατικών πιέσεων σ’ αυτή την περιοχή.

Πάντως, οι φήμες ότι λόγω της σχέσης που ανέπτυξε με τον Βλαντιμίρ Πούτιν ο Κώστας Καραμανλής έπεσε θύμα υπονομευτικών ενεργειών εκ μέρους των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, ακόμη δεν έχουν κοπάσει. Βέβαια, και οι παρασκηνιακές πιέσεις των κύκλων εντός της Ελλάδας, οι οποίοι εξαρχής αντιμετώπισαν αρνητικά τη σύναψη μιας στρατηγικής ενεργειακής σχέσης με τη Μόσχα, ήταν αφόρητες.


Την μερική κήρυξη χρεοστασίου χαρακτήρισε ως την πλέον ενδεδειγμένη λύση για την Ελλάδα ο γνωστός σκωτσέζος οικονομολόγος Γκρείαμ Μάξτον μιλώντας το βράδυ της Τρίτης σε εκδήλωση των Economist Debates και Hazlis & Rivas στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Στην ίδια εκδήλωση ο γερμανός βουλευτής των Χριστιανοδημοκρατών Κλάους-Πέτερ Βιλς τάχθηκε υπέρ της αναδιάταξης της ΕΕ την οποία σχεδόν περιέγραψε ως μια μελλοντική συμμαχία των «πρόθυμων» και «ικανών».

Στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης των Economist Debates που είχε ως θέμα το εάν το ελληνικό χρέος αποτελεί αποκλειστικά ελληνική υπόθεση ο Κλάους-Πέτερ Βιλς, αρμόδιος για δημοσιονομικά θέματα και ειδικός επί του προϋπολογισμού στην Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ τόνισε πως είναι αποκλειστικά ελληνική υπόθεση, ενώ ο Μάξτον υποστήριξε πως δεν είναι αποκλειστικά υπόθεση της Ελλάδας.

Περαιτέρω μείωση μισθών

Ο Κλάους-Πέτερ Βιλς υποστήριξε πως τα κράτη της Ευρωζώνης με δική τους θέληση και προθυμία υιοθέτησαν το κοινό νόμισμα γνωρίζοντας πως το Σύμφωνο Σταθερότητας της ΕΕ προέβλεπε ότι κάθε κράτος θα έπρεπε να έχει δημόσιο χρέος στο 60% του ΑΕΠ και δημοσιονομικό έλλειμμα έως 3%.

«Κανείς δεν εξαναγκάσθηκε να μπει στην Ευρωζώνη. Η Ελλάδα μπήκε στην ζώνη του ευρώ με πλαστά στοιχεία» σημείωσε ο βουλευτής της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης. Ο ίδιος αναγνώρισε πως στην Ευρωζώνη επικρατούσαν εξ αρχής διαφορετικά επίπεδα ανταγωνιστικότητας μεταξύ οικονομιών και υπογράμμισε πως το διάσημα 2000-2008 ο μέσος μισθός στην Γερμανία σημείωσε ισχνή μειωση 0,8%, όταν στο ίδιο διάστημα το μισθολογικό κόστος στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 39,6%.

Ο γερμανός αξιωματούχος σημείωσε πως στο διάστημα 2001 – 2007 το κόστος δανεισμού Ελλάδας – Γερμανίας ήταν σχεδόν το ίδιο και ότι την περίοδο 1995 – 2007 το ελληνικό ΑΠΕ μεγεθύνθηκε κατά 49,7% και το γερμανικό κατά 20,3%. Στο σημείο αυτό ο Βίλς σημείωσε πως όταν κάποιος έχει πρόσβαση σε φθηνό δανεισμό είτε τον αξιοποιεί για να αποσύρει χρέος ή για να δανειστεί πρόσθετα. «Η Ελλάδα έκανε το δεύτερο» σημείωσε επικριτικά, ενώ προσέθεσε πως η Γερμανία ξέρει πως δεν θα δανείζεται για πάντα με αρνητικό επιτόκιο και προετοιμάζεται για αυτό.

Ο Βίλς απαντώντας σε ερωτήσεις του κοινού υποστήριξε πως δεν είναι η Γερμανία που επιβάλει την λιτότητα στην Ελλάδα αλλά η ΕΕ και επέκρινε το ανεπαρκές ευρωπαϊκό πλαίσιο και την ελλιπή εποπτεία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την έκταση της ελληνικής κρίσης χρέους. Αναφέρθηκε δε στην αλληλεγγύη που δείχνει η Γερμανία και τα άλλα κράτη, τονίζοντας πως προκειμένου να αδρανοποιηθεί ο κίνδυνος του χρέους μεταφέρονται βάρη από τον ιδιωτικό τομέα στους φορολογουμένους των κρατών μελών. Ο ίδιος είπε πως η αλληλεγγύη φαίνεται και στους πόρους των Ταμείων Συνοχής από τους οποίους η Ελλάδα ευεργετείται.

Ο Κλάους-Πέτερ Βιλς υποστήριξε πως οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα πρέπει να συνεχισθούν και ότι χρειάζεται περαιτέρω μείωση μισθών για να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητα. Αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του ότι όποιος έχει δικό του νόμισμα δεν υποφέρει από την λιτότητα, επιχείρημα που συνέδεσε με την Τουρκία για την οποία είπε πως μετά την χρεοκοπία της και με την αρωγή του ΔΝΤ ανέκαμψε δυναμικά.

Ο γερμανός βουλευτής τάχθηκε υπέρ της αναδιάταξης της ΕΕ την οποία σχεδόν περιέγραψε ως μια μελλοντική συμμαχία των «πρόθυμων» και «ικανών». Μάλιστα, τις εν λόγω αναφορές του γερμανού αξιωματούχου σχολίασε ο πρώην επικεφαλής του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας κ. Παναγιώτης Θωμόπουλος ο οποίος παρίστατο στην εκδήλωση τονίζοντας πως οι εν λόγω θέσεις δεν συμβάλουν στην σταθεροποίηση της κατάστασης και στην έξοδο από την κρίση. Απαντώντας ο Βίλς είπε πως δεν θα πρέπει να εγείρονται αντιδράσεις όταν κάποιοι μιλούν για «αναμόρφωση» της Ευρωζώνης και εξέφρασε την προσωπική άποψη πως η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διευρυνθεί πολύ.

Ο γερμανός αξιωματούχος τόνισε πως δεν πρέπει το χρέος να αντιμετωπίζεται μέσω της δημιουργίας περισσότερου χρέους και σημείωσε πως μηχανισμοί όπως ο EFSF και ο ESM, αλλά και διαβεβαιώσεις όπως αυτές του επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι (σ.σ. ότι η ΕΚΤ θα κάνει ότι χρειασθεί για να σώσει το ευρώ ) τελικά δεν συμβάλουν στη σταθεροποίηση της κατάστασης. «Αυτός που δημιούργησε το χρέος είναι υπεύθυνος για αυτό. Αν δεν ακολουθηθεί αυτή η αρχή η Ευρώπη θα κινδυνεύσει», κατέληξε ο Βίλς.

Ωρολογιακή βόμβα χρέους

Αντίθετες απόψεις εξέφρασε ο Γκρείαμ Μάξτον ξεκαθαρίζοντας πως το ελληνικό χρέος δεν είναι αποκλειστικά εγχώρια υπόθεση, αφενός διότι ενέχει ρίσκο για τους δανειστές σε παγκόσμιο επίπεδο, αφετέρου διότι επιδρά στην εικόνα του ευρώ και ως εκ τούτου στις παγκόσμιες οικονομικές προοπτικές.

«Όλος ο κόσμος κάθεται σε μια ωρολογιακή βόμβα χρέους», είπε ο Μάξτον σημειώνοντας πως το μέγεθος του παγκόσμιου χρέους βρίσκεται σήμερα σε επίπεδα υψηλότερα από ότι το 2007.

«Η αποπληρωμή του χρέους βασίζεται στην εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη είναι εύθραυστη σαν γυαλί και μπορεί να σπάσει. Η ελληνική περίπτωση και η επίδραση της στην υγεία του ευρώ δείχνει πόσο σημαντική είναι η Ελλάδα σε διεθνές επίπεδο» σημείωσε ο σκωτσέζος οικονομολόγος, προσθέτοντας πως όσοι κινδυνολογούν με την ελληνική υπόθεση το κάνουν προκείμενου να καταρρεύσει το ευρώ.

«Η ελληνική κρίση χρέους δίνει το δικαίωμα στους αμφισβητίες του ευρώ να μιλάνε για αυτό. Έχουν άδικο όσοι ομιλούν για διάσπαση της Ευρωζώνης. Θέλουν να βάλουν το νόμισμα σε κίνδυνο προκειμένου να κερδίσουν», είπε ο Μάξτον, προσθέτοντας πως ακόμη και σήμερα, εν μέσω κρίσης, το ευρώ είναι πιο ισχυρό από όλα τα αποθεματικά νομίσματα.

Ο ίδιος αναφερόμενος στην ευρωπαϊκή συνταγή για την ελληνική οικονομία είπε πως η Ελλάδα είναι μέρος της οικογένειας του ευρώ και θα πρέπει να χαίρει καλύτερης αντιμετώπισης. «Αν κάποιου ο αδερφός ή η αδερφή ήταν πνιγμένοι στα δάνεια θα προσέφερε όποια βοήθεια μπορούσε. Αυτό πρέπει να συμβεί και με την Ελλάδα και τη ζώνη του ευρώ», σημείωσε χαρακτηριστικά και υποστήριξε πως είναι παράδοξο η Ελλάδα να υποφέρει από την παραρεταμένη λιτότητα και να υπάρχουν κάποιοι που να θεωρούν πως θα εξέλθει ισχυρή από την κρίση. Στο σημείο αυτό επέκρινε την ευρωπαϊκή εμμονή με την ανάπτυξη και εστίασε στην ανάγκη διασφάλισης της εργασίας. «Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη την ανάπτυξη έχει ανάγκη από δουλειές», είπε χαρακτηριστικά.

«Η Ελλάδα ζούσε σε μια ονειρική κατάσταση. Αλλά η παρούσα κρίση χρέους είναι πολύ μεγάλη για να την αντιμετωπίσει μόνη της και το πρόβλημα πρέπει να επιλυθεί με έξωθεν βοήθεια», υπογράμμισε ο Βρετανός οικονομολόγος, ο οποίος αναγνώρισε ότι η Γερμανία έχει συμβάλει στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, αλλά και έχει επωφεληθεί περισσότερο από όλους από αυτή.

Απαντώντας σε ερώτηση του κοινού για το πώς θα αντιμετωπισθεί η κρίση χρέους στην Ελλάδα το μέλος του Διεθνούς Κέντρου της Λέσχης της Ρώμης είπε πως η Ελλάδα θα πρέπει να κηρύξει μερική χρεοκοπία και ότι το ίδιο θα πρέπει να πράξουν η Ιταλία, η Ισπανία η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. «Η Ελλάδα και οι υπόλοιπες χώρες θα πρέπει να αποπληρώσουν τα χρέη τους όταν αυτό καταστεί δυνατόν», τόνισε, αναγνωρίζοντας πως η λύση θα είναι επίπονη για όλη τη ζώνη του ευρώ.

Κατά την ψηφοφορία που ακολούθησε του debate το κοινό με ποσοστό 86,67% τάχθηκε υπέρ του Μάξτον και της άποψης πως το ελληνικό χρέος δεν είναι αποκλειστικά εγχώρια υπόθεση και το 13,3% τάχθηκε υπέρ του Βίλς.


Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου έκαναν το σύνταγμα κουρελόχαρτο, για χατίρι της Τρόικας!

Στα ψιλά γράμματα της απόφασης του ΣτΕ για την εφεδρεία όπως διαρρέεται, υπάρχει ένα τεράστιο θέμα. Αυτό της συνειδητής καταστρατήγησης του Συντάγματος που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της δημοκρατίας μας.

Οι πληροφορίες αποκαλύπτουν ότι οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν αντίθετο στο άρθρο 103 του Συντάγματος το μέτρο της εφεδρείας για τους υπαλλήλους του αμιγούς δημόσιου τομέα και του ευρύτερου δημόσιου τομέα που απασχολούνται αποκλειστικά με σχέση Δημοσίου δικαίου, με μεγάλη πλειοψηφία.

Οι δικαστές του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, έκριναν ότι πριν την εφαρμογή του μέτρου της εφεδρείας δεν προηγήθηκε από κυβερνητικής σκοπιάς η κατάλληλη οργάνωση του Δημόσιου τομέα, όπως απαιτούν οι συνταγματικές επιταγές. Δηλαδή, δεν εξετάστηκε εάν πλήττεται ή όχι η οργανωτική δομή των δημοσίων υπηρεσιών και δεν ερευνήθηκε αν δημιουργούνται προβλήματα στην οργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών από την εφαρμογή του καθεστώτος της εφεδρείας, αλλά ούτε ερευνήθηκαν οι ανάγκες, οι οποίες θα δημιουργούν από τα κενά που θα υπάρξουν στο έμψυχο υλικό του Δημοσίου τομέα, κ.λπ.!

Με δύο λέξεις: Αντισυνταγματικότητα και τσαπατσουλιά. Ο απόλυτος χαρακτηρισμός για το πρώτο μνημόνιο και με την βούλα της δικαιοσύνης.

Δεν μπορούν να πείσουν κανέναν ότι δεν γνώριζαν την αντισυνταγματικότητα του συγκεκριμένου μέτρου, όπως και των υπολοίπων μνημονιακών εμπνεύσεων που προσέβαλλαν βάναυσα την συνταγματική νομιμότητα.

Ειδικά από την στιγμή που διακεκριμένοι πολιτικοί όπως ο καθηγητής Προκόπης Παυλόπουλος τοποθετήθηκε ξεκάθαρα με την αρθρογραφία του, γι’ αυτό που σήμερα αποφαίνεται η δικαιοσύνη. Έγραφε συγκεκριμένα καλώντας την κυβέρνηση να ανακαλέσει:

Η Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου –με αντιφατικές, είναι αλήθεια, μέσα στη δίνη της ανεπάρκειάς της, δηλώσεις στελεχών της- φαίνεται ν’ αφήνει ανοιχτό το θέμα της απόλυσης μόνιμων δημόσιων υπαλλήλων σε περίπτωση κατάργησης, με νόμο ή κανονιστική πράξη, των οργανικών θέσεων που κατέχουν. Ο ισχυρισμός αυτός είναι όχι μόνο πολιτικώς αλλά και νομικώς έωλος, για τους ακόλουθους λόγους:

Ι. Το άρθρο 103 παρ. 4 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει την μονιμότητα, ορίζει: «Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν». Από την αδιάστικτη αυτή διατύπωση προκύπτει ότι οι ως άνω διατάξεις του Συντάγματος δεν μιλούν ευθέως για απόλυση, σε περίπτωση κατάργησης των θέσεων των δημόσιων υπαλλήλων. Αφήνει έτσι, χωρίς αμφιβολία, τις συνέπειες της κατάργησης στη διακριτική ευχέρεια της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας.

ΙΙ. Κατ’ εφαρμογή των προαναφερόμενων συνταγματικών διατάξεων ουδέποτε, και από οιαδήποτε Κυβέρνηση, μετά την έναρξη εφαρμογής του Συντάγματος, υπήρξε απόλυση δημόσιου υπαλλήλου σε περίπτωση κατάργησης των αντίστοιχων οργανικών θέσεων. Όλως αντιθέτως ακολουθήθηκε, χωρίς παρεκκλίσεις, η εξής πρακτική: Όταν και όποτε καταργήθηκαν υπηρεσίες του δημοσίου και οργανισμοί δημόσιου δικαίου, όλοι οι υπηρετούντες υπάλληλοι μετετάγησαν, με το ίδιο καθεστώς μονιμότητας, σε αντίστοιχες υπηρεσίες και θέσεις. Ενώ, όταν οι κατά τ’ ανωτέρω υπηρεσίες και οργανισμοί μετετράπησαν ακολουθώντας καθεστώς ιδιωτικού δικαίου, δόθηκε στους υπηρετούντες υπαλλήλους η δυνατότητα επιλογής είτε της μετάταξης, υπό καθεστώς μονιμότητας, είτε της κατάληψης θέσης ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.

ΙΙΙ. Είναι λοιπόν προφανές ότι η διαρκής και αδιάλειπτη αυτή πρακτική όλων –το τονίζω- των Κυβερνήσεων εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 103 παρ. 4 του Συντάγματος έχει θεμελιώσει, πλέον, αντίστοιχο συνταγματικό έθιμο. Και τούτο διότι η θεωρία και η νομολογία στο πεδίο του συνταγματικού δικαίου δέχονται ότι είναι πάντοτε δυνατή –ακόμη και στο πλαίσιο των αυστηρών Συνταγμάτων, όπως είναι και το ισχύον Σύνταγμα της Ελλάδας- η διαμόρφωση συμπληρωματικού συνταγματικού εθίμου. Και μάλιστα, κατά την ορθότερη άποψη, το έθιμο αυτό εξοπλίζεται με νομική ισχύ ίση μ’ εκείνη των κανόνων του τυπικού Συντάγματος. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί να καταργηθεί με νόμο ή, πολύ περισσότερο, με κανονιστική πράξη.

IV. Συμπερασματικώς και με δεδομένο, όπως τόνισα, αφενός το γεγονός πως η διατύπωση του άρθρου 103 παρ. 4 του Συντάγματος δεν επιβάλλει το ότι η κατάργηση οργανικών θέσεων δημόσιων υπαλλήλων οδηγεί αναγκαστικώς στην απόλυσή τους και, αφετέρου, το ότι έχει διαμορφωθεί -χωρίς εξαίρεση- πρακτική μη απόλυσης τους σε τέτοια περίπτωση, έχει προκύψει ήδη συνταγματικό έθιμο, το οποίο δεν επιτρέπει την απόλυση δημόσιων υπαλλήλων αν συμβεί μια τέτοια κατάργηση. Ή, ανάλογα με τις περιστάσεις που προαναφέρθηκαν, οδός των μετατάξεων ή της επιλογής του υπαλλήλου για την μετατροπή της θέσης του σε θέση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου αποτελεί, λοιπόν, μονόδρομο.


Τις βασικές πτυχές του σχεδίου - ανάσα που συζητά η κυβέρνηση με την Τροϊκα για την τροποποίηση του νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, αποκαλύπτει έγγραφο του υφυπουργού Ανάπτυξης Αθανάσιου Σκορδά, το οποίο διαβιβάστηκε στη Βουλή στις 18 Φεβρουαρίου.

Το έγγραφο που διαβιβάστηκε σε απάντηση ερώτησης του βουλευτή της ΝΔ Λευτέρη Αυγενάκη αναφέρει ότι «υφίσταται ανάγκη να καταστεί περισσότερο αποτελεσματικός ο Ν. 3869/2010, καθώς η μακροχρόνια δικαστική εκκρεμότητα, οδηγεί σε ομηρία όσους δανειολήπτες έχουν προσφύγει στην πρόνοια του νόμου και με τον τρόπο αυτό καθυστερεί η επάνοδός τους στην οικονομική δραστηριότητα».

«Σύμφωνα με το σχέδιο που συζητά η κυβέρνηση θα αρκεί η συμφωνία των πιστωτών που εκπροσωπούν το 50%+1 των απαιτήσεων της οφειλής και όχι την πλήρη ομοφωνία (100%) που απαιτούσε μέχρι σήμερα», αναφέρει ο υφυπουργός Ανάπτυξης και ενημερώνει επίσης ότι «θα προβλέπεται καταβολή δόσης από την υποβολή της αίτησης υπαγωγής στη ρύθμιση, χωρίς καθυστερήσεις εξαιτίας της εκκρεμοδικίας, εφόσον η προσδιοριζόμενη δικάσιμος υπερβαίνει τις προθεσμίες που θέτει ο νόμος». «Το καταβληθέν ποσό θα συμψηφίζεται με τη ρύθμιση που τελικώς θα αποφασίσει το Δικαστήριο αποδεσμεύοντας τον οφειλέτη ακόμα και με την έκδοση απόφασης», διευκρινίζει ο κ. Σκορδάς.


Με το έγγραφο γίνεται, επίσης, γνωστό ότι η κυβέρνηση συζητά σχέδιο για τη διευκόλυνση των δανειοληπτών που θα αφορά μισθωτούς, συνταξιούχους και όσους έχουν τεκμαιρόμενη σχέση εξαρτημένης εργασίας, με ενυπόθηκη απαίτηση, οι οποίοι έχουν ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 25.000 ευρώ, προερχόμενο από μείωση του εισοδήματος τους κατά 35% από 1.1.2010.


Επιπλέον θα αφορά ανέργους, πάσχοντες από βαριά ασθένεια ή και μόνιμη αναπηρία και πολύτεκνους.


Παράλληλα θα υπάρξει μέριμνα για τη βελτίωση του υφιστάμενου πλαισίου, ώστε κατά την αξιολόγηση των πληροφοριακών δεδομένων του συστήματος «Τειρεσίας» να λαμβάνονται υπόψη οι συνέπειες της δυσχερούς οικονομικής περιόδου και να δίνεται η δυνατότητα μιας πιο ευέλικτης αντιμετώπισης των συναλλασσομένων με τα πιστωτικά ιδρύματα,ανάλογα με το συνολικό τους προφίλ και όχι με βάση μεμονωμένα ατυχή περιστατικά.


Το έγγραφο του υπουργείου Ανάπτυξης διαβιβάστηκε στη Βουλή μετά από ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ Λευτέρη Αυγενάκη σχετικής με την αντιμετώπιση της καταχρηστικής αύξησης του περιθωρίου κέρδους spread από τα πιστωτικά ιδρύματα και τον κυβερνητικό σχεδιασμό για τα στεγαστικά, επιχειρηματικά και καταναλωτικά δάνεια.


Διαβάστε όλες τις αλλαγές, αναλυτικά, εδώ





Που θα κάνει ο κάθε άσχετος κουρέας τα πειράματα του μέχρι να μάθει να κουρεύει;
Σύμφωνα με την παροιμία, στου «κασίδη» το κεφάλι.
Δεν ξέρω ρε πατριώτες αν το έχετε καταλάβει, αλλά εδώ και χρόνια, όποιες «κυβερνήσεις» έχουν έρθει σε αυτή τη χώρα, χρησιμοποιούν τα δικά μας κεφάλια για να πειραματιστούν, να εφαρμόσουν τα όποια «μεγαλόπνοα» σχέδια τους και άμα πετύχουν  άμα μάθουν δηλαδή, πέτυχαν.

Η σημερινή κυβέρνηση, έχει σπάσει κάθε ρεκόρ στα «πειράματα».
Δεν υπάρχει τομέας που να μην έχει βάλει χέρι, που να μην δοκίμασε να εφαρμόσει τις όποιες αποτυχημένες συνταγές της, με αποτέλεσμα να πηγαίνουμε καθημερινά από το κακό στο χειρότερο.

Μας έχουν κάτσει σε μια «καρέκλα», και έχουν πάρει μαχαίρια, τσεκούρια, ψαλίδια, και βαρούν αλύπητα ενώ εμείς με σκυμμένο το κεφάλι δεν βγάζουμε άχνα.
Το ένα χέρι τους το έχουν βαθιά στις άδειες πλέον τσέπες μας και τραβούν να πάρουν ακόμα και το ύφασμα, και το άλλο χέρι τους «θερίζει», με όποιο από τα προαναφερόμενα «ευγενή» εργαλεία περιέγραψα.

Να ακόμα ένα πείραμα, και με τις υγείες μας που λένε.
«Κόβουν κι άλλο τη δαπάνη για φάρμακα
Σε νέα φάση μείωσης των φαρμακευτικών δαπανών μπήκε πλέον η χώρα, καθώς οι μνημονιακές προβλέψεις απαιτούν περαιτέρω περιορισμό τους της τάξης των 380 εκ. ευρώ, κατεβάζοντας το μηνιαίο προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ για φάρμακα από τα 233 εκ. ευρώ στα 200 εκ. ευρώ…
Τον Ιανουάριο, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας, η δαπάνη έφθασε τα 226,1 εκ. ευρώ, έναντι 274,7 εκ. ευρώ τον περασμένο Οκτώβριο, μειωμένη κατά 17,7%.
Το υπουργείο Υγείας εκτιμά ότι μετά το νέο δελτίο τιμών φαρμάκων, αλλά και την εισαγωγή της θετικής λίστας συνταγο-γραφουμένων φαρμάκων με την ασφαλιστική τιμή, ο στόχος αυτός είναι εφικτός.»
Ο «στόχος» βέβαια, δεν είναι άλλος από τα κεφάλια μας.
Η υγεία πάει από το κακό στο χειρότερο, ενώ συνεχίζουν να «κόβουν» μη λογαριάζοντας τίποτα.
Το παιχνίδι τους είναι βρώμικο και ως συνήθως το παίζουν με ΔΙΚΑ ΜΑΣ χρήματα, χρόνια ασφαλιστικών εισφορών των οποίων τελικά η τύχη αγνοείται.
Μπήκε και το φρούτο «πρωτότυπα και γενόσημα» τη στιγμή που για τα δεύτερα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΑΡΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΛΟΓΩ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ, και κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους και πίνουν εις υγείαν των κορόιδων.

Κάντε και άλλα πειράματα.
Κάτι μου λέει ότι θα είναι τα τελευταία σας.
Το μάτι του κόσμου γυάλισε, και θα σας πάρει και θα σας σηκώσει.

Όσο για τα «δάκρυα» σας για όσα τραβά ο κοσμάκης, αφήστε το καλύτερα.
ΠΟΤΕ δεν νοιαστήκατε για εμάς.
Μόνο για τον εαυτούλη σας, την καρεκλά σας, το βουλευτιλίκι, το υπουργιλίκι, και τα χιλιάρικα που παίρνετε κάθε μήνα και τρέμετε μη τυχόν και τα χάσετε.
ΠΟΤΕ δεν νοιαστήκατε για την χώρα, γι αυτό και την ξεπουλάτε.
Λίγα είναι τα ψωμιά σας.
Του «κασίδη» το κεφάλι, δεν σηκώνει άλλα πειράματα.



Έχεις επιχείρηση και αγχώνεσαι για την Εφορία;  
Χαλάρωσε, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχείς γι αυτό…
Σκέφτεσαι να ανοίξεις μία επιχείρηση, αλλά σε προβληματίζει ότι θα εργάζεσαι για να πληρώνεις την Εφορία; 
Μην το σκέφτεσαι, αφού η Εφορία δεν μπορεί πλέον να σε ακουμπήσει…
Είσαι επιχειρηματίας και δούλευες με «μαύρο εμπόρευμα», χωρίς να κόβεις αποδείξεις; 
Τα βάσανά σου και οι φόβοι σου τελείωσαν. Από δω και στο εξής μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, όποτε το θέλεις και όπως το θέλεις, χωρίς να δίνεις δεκάρα τσακιστή για την Εφορία, για το κράτος και τους μηχανισμούς του που με βάση το νόμο εισπράττουν από τον τζίρο σου…

Με δικαστική απόφαση και με βάση την ισονομία και ισοπολιτεία που επικρατεί σε μία Δημοκρατία, ο κάθε επιχειρηματίας αποκτά πλέον λαμπρό πεδίο κερδών, αφού μπορεί να δημιουργεί επιχείρηση χωρίς να την δηλώνει στην Εφορία, χωρίς να καταβάλει φόρους, ΦΠΑ, ΙΚΑ και οτιδήποτε άλλο μέχρι σήμερα ίσχυε.
Η δικαστική απόφαση που απαλλάσσει τον επιχειρηματικό κόσμο της Ελλάδας από την βάσανο καταβολής χαρτοσήμων, φόρων, προστίμων (και πλήθος άλλων εισφορών προς το κράτος), εκδόθηκε από δικαστήριο το οποίο ασχολήθηκε με το γνωστό «κυλικείο» της «Τουρκικής Ένωσης Κομοτηνής», το οποίο λειτουργούσε χωρίς άδεια και, φυσικά, φοροδιέφυγε επί εικοσαετίας (και πλέον) και δεν απέδωσε δεκάρα τσακιστή στο Ελληνικό Δημόσιο…

Σύμφωνα, λοιπόν, με το συγκεκριμένο Δικαστήριο και όπως δημοσιεύθηκε στην τουρκόγλωσση εφημερίδα Μπιρλίκ (μετάφραση από τα «Τουρκικά Νέα»):
Μετά από έφεση που υπέβαλλαν δικηγόροι της Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής (GTGB) σχετικά με την μήνυση για το κυλικείο του συλλόγου, το κατηγορητήριο κρίθηκε από το δικαστήριο λανθασμένο και η υπόθεση απορρίφθηκε. Στην υπόθεση εκ μέρους της GTGB, μετείχαν ο δικηγόρος και πρώην βουλευτής Ιλχάν Αχμέτ και ο πρόεδρος της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης. Στην διαδικασία παρέστησαν ο εκπρόσωπος Ελλάδας του Συλλόγου Ευρωπαίων Δημοσιογράφων Ιλχάν Ταχσίν, ο πρόεδρος του GTGB Κοράι Χασάν, η επικεφαλής του δημοτικού συνδυασμού "Πρώτο βήμα για την Ισότητα" Σιμπέλ Μουσταφάογλου, ο πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο αντιπρόεδρος του DEB και υπεύθυνος της κομματικής οργάνωσης Ξάνθης Οζάν Αχμέτογλου και μια ομάδα ομογενών. Η μήνυση σε βάρος της GTGB για το κυλικείο, μετά από τις ενστάσεις των Ιλχάν Αχμέτ και Αχμέτ Καρά, ακυρώθηκε σύμφωνα με την ποινική δικονομία, και η υπόθεση στάλθηκε πάλι για έλεγχο στην εισαγγελία. Εφ. Μπιρλίκ 19/2/2013
Έτσι, με βάση την Συνταγματική υποχρέωση της κυβέρνησης περί ισονομίας και ισοπολιτείας, όλα τα δικαστήρια της Ελληνικής Επικράτειας υποχρεούνται πλέον να ακυρώνουν ως λανθασμένες τις σχετικές υποθέσεις οι οποίες αφορούν παράνομη λειτουργία και φοροδιαφυγή επιχειρήσεων… Ίσως, μάλιστα θα έπρεπε όσοι έχουν πληρώσει μέχρι σήμερα, να κινηθούν δικαστικά και να ζητήσουν την επιστροφή των φόρων που κατέβαλλαν και των προστίμων που πλήρωσαν έως σήμερα… Τουλάχιστον αυτό επιτάσσει η αρχή της ίσης μεταχείρισης πολιτών, την οποία επικαλούνται οι εκάστοτε Ελληνικές κυβερνήσεις και οι κρατικές υπηρεσίες… 

Εκτός και εάν, η Θράκη δεν συγκαταλέγεται στο Ελληνικό Σύνταγμα γεωγραφικά και πληθυσμιακά, δεν συμπεριλαμβάνεται στις γενικότερες και ειδικότερες υποχρεώσεις των Ελληνικών κυβερνήσεων και οι κάτοικοί της εμπίπτουν σε άλλο καθεστώς, πολιτικό, νομικό ή… γεωγραφικού και εθνικού προσανατολισμού.

Σε αυτή την περίπτωση (δεν θέλουμε να πιστεύουμε πως υπήρξε κυβερνητικός «δάχτυλος» που επηρέασε την απόφαση των Δικαστών, επειδή οι κυβερνώντες πανικοβλήθηκαν από τα δημοσιεύματα των τουρκο-πρακτόρων της Θράκης και υπέκυψαν μπροστά σε μία πιθανή «αντίδραση» της Άγκυρας), εμείς ζητάμε – απαιτούμε από την κυβέρνηση των Αθηνών, να προσδιορίσει επακριβώς με πράξεις (και όχι με "λόγια του αέρα") πως ακριβώς αντιλαμβάνεται και τοποθετεί την Θράκη ως προς την Ελληνική Επικράτεια. Φληναφήματα του τύπου «είναι απόφαση της Δικαιοσύνης και δεν μπορούμε να παρέμβουμε σε αυτήν», δυστυχώς δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά, λόγω του ότι χιλιάδες επιχειρηματίες του γεωγραφικού αυτού διαμερίσματος της χώρας που συνεχίζει και επιμένει να ονομάζεται Ελληνική Θράκη, έχουν πληρώσει όχι μόνο φόρους, αλλά παράβολα, χαρτόσημα και πρόστιμα προς το Ελληνικό κράτος.

Ρωτάμε, λοιπόν, ευθέως τον φερόμενο ως πρωθυπουργό της χώρας και την παρεούλα του που επικαλούνται πως κυβερνούν δημοκρατικά και προστατεύουν την χώρα (παρά την προ μερικών μηνών ευθεία τοποθέτηση του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Ρουπακιώτη ότι τα μέλη της κυβέρνησης υπογράφουν νόμους που έρχονται από τις... Βρυξέλλες):
  • Η Θράκη ανήκει στην Ελλάδα; Ναι ή όχι;
  • Η Θράκη υπόκειται στο Ελληνικό Σύνταγμα; Ναι ή όχι;
  • Η Θράκη ελέγχεται από την Ελληνική Δικαιοσύνη και τις Ελληνικές κρατικές υπηρεσίες; Ναι ή όχι;
  • Η Θράκη βρίσκεται σε άτυπο καθεστώς συνδιοίκησης της Αθήνας με την Άγκυρα και τον τούρκο πρόξενο της Κομοτηνής; Ναι ή όχι;
Κι επειδή η (έμπρακτη) απάντηση της κυβέρνησης θα πρέπει να δοθεί άμεσα, για να γνωρίζουν και οι κάτοικοι της περιοχής (και όχι μόνο) πως να κινηθούν, παρακαλούμε πριν αυτή δημοσιοποιηθεί, ο αρμόδιος κυβερνητικός αξιωματούχος να ελέγξει προσεκτικά τις οδηγίες χρήσεως της συσκευασίας του… καλσόν! 


ΥΓ: Τέλος, παραφράζοντας μία δήλωση του Αντώνη Σαμαρά, του στέλνουμε ένα μήνυμα: "Δεν αντέχουμε στην σκέψη να βλέπουμε κάποιους να πεθαίνουν ψάχνοντας για ελικόπτερο και να μην το βρίσκουν"...
Ο ελληνικός λαός είναι ταπεινωμένος, σαστισμένος, φοβισμένος αλλά ταυτόχρονα είναι απρόθυμος και ψυλλιασμένος. Απρόθυμος να κάνει άχρηστες κινήσεις πλέον, και ψυλλιασμένος στα σκουπίδια που του πετάνε στη μούρη όσοι έχουν σχηματίσει την αντίληψη πως είναι ο τέλειος μ@λάκας.

Ίσως μοιάζει υπερβολικά αισιόδοξο να ονομάζει κανείς το λαό που βυθίζεται στις περιπέτειες του Σουλεΐμάν, στα βλακώδη ριάλυτι, στα δελτία ειδήσεων για λοβοτομημένους , που ψηφίζει ακόμα όσους τον εκτελούν, που περιμένει υπομονετικά στις ουρές για τα χαράτσια, «ψυλιασμένο», όμως σκεφτείτε το καλύτερα. 


Ο Έλληνας στην ουσία δεν υπήρξε ποτέ αγαθιάρης. Και μόνο να λέμε αυτή την έκφραση για τους ευατούς μας, μας έρχονται γέλια. Έλληνας κι αγαθιάρης είναι σχήμα οξύμωρο. Άλλωστε κι οι «φίλοι» μας Ευρωπαίοι μας σούρανε πολλά, -λαμόγια, κλέφτες, τεμπέληδες, πονηροί, ψεύτες, παρτάκηδες- αλλά αθώους δεν μας θεώρησε ποτέ κανένας.


Μυαλό υπάρχει και περισσεύει. Τσαντίλα ατελείωτη. Κομμένα χέρια από τα εκατομμύρια ψηφοφόρους – πελάτες των δυο δεινοσαύρων, αμέτρητα. Συνειδητοποίηση πως μαζί τα φάγαμε αλλά εμείς φάγαμε τα ψίχουλα κάτω από το τραπέζι ενώ επάνω ξεκοκαλιαζόταν χωρίς έλεος το σώμα ολόκληρης της πατρίδας, κι αυτό το ξέρουμε.


Η εποχή της αθωότητας στην Ελλάδα, του ήθους και του κάλλους έχει τελειώσει κάτι... αιώνες πριν. Το ίδιο και η πίστη.  Αυτό που λείπει σήμερα από τον ελληνικό λαό δεν είναι ούτε το θάρρος, ούτε η οργή, ούτε η ικανότητα να παλέψει για τα ιδανικά του.


Το μεγάλο μας πρόβλημα είναι πως μας λείπουν ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ που αξίζει κάποιος να θυσιάσει το χρόνο του και τη ζωή του γι΄αυτά. Ακριβώς επειδή δεν είμαστε αγαθιάρηδες, δεν μας κουνάει κανείς από το καναπέ εκτός κι αν μας έχει πείσει πως έχει πραγματικά κάτι το αξιόλογο να προτείνει κι όχι μπούρδες. Το ότι μετατρέπουμε τη ζωή μας σε μια αποθήκη γεμάτη από σκουπίδια δεν σημαίνει πως έχουμε πιστέψει πως δεν είναι σκουπίδια αλλά λουλούδια. Είμαστε συνειδητοποιημένοι σκουπιδοσυλλέκτες.


Οι Έλληνες δεν είμαστε δειλοί. Είμαστε δύσπιστοι ή μάλλον τώρα πια απόλυτα άπιστοι. 
Στο ότι,  οποιοσδήποτε θεός ή άνθρωπος λέει αλήθεια. Μέσα μας καίει πάντα η φλόγα η οποία όμως έχει μάθει πια να εκτονώνεται στις όσο το δυνατόν πιο ανώδυνες (πνευματικά) ασχολίες. 
Οι Έλληνες πάλεψαν με τα θηρία σε όλη τους την ιστορία κι ίσως εδώ και μερικά χρόνια ζήτησαν απλά το «ραχάτι» τους, τη πολυτέλεια να μην σκέπτονται, να μην δημιουργούν, να μην θέλουν να αποδείξουν τίποτα και σε κανέναν. Σαν τον γιο που τρώει τα έτοιμα από το πατέρα του που έφτυσε αίμα για να τα φτιάξει.
Πολλές φορές ο αδιάφορος, ο παρτάκιας, ο πονηρός, είναι απλά κάποιος που δεν έχει εμπιστοσύνη ούτε στη μάνα που τον γέννησε και τρέχει να κάνει το κουμάντο του με οποιοδήποτε τρόπο, για να σώσει το τομάρι του. Είναι εκείνος που συνειδητοποιεί πως γύρω του τα περισσότερα είναι ψεύτικα και δεν αξίζει να θυσιάσει στάλα από το αίμα του για να τα υπερασπίσει.

Στη χώρα αυτή πάντα μαζί με τους μεγαλύτερους ήρωες, περπάταγαν στα ίδια μονοπάτια και οι μεγαλύτεροι Εφιάλτες. Σε όλα υπερβολικοί ήμασταν πάντα. Όπως στις τραγωδίες μας. Τα πάθη μας τύραννοι, η αυτοθυσία μας χωρίς όριο, η πονηριά μας άπιαστη, η ευφυΐα μας ανεξάντλητη αλλά μπορούσε με τον ίδιο ρυθμό να χρησιμοποιείται τη μια για να δημιουργεί θαύματα και την άλλη για να διαπράττει τα πιο έντεχνα εγκλήματα...


Ο Έλληνας δεν απεργεί, δεν κατεβαίνει σε πορείες, δεν συνδικαλίζεται, δεν αγωνίζεται γιατί δεν έχει κέφι να το κάνει. Επειδή δεν πιστεύει. Σε τίποτα και σε κανέναν πλέον.
Ο Έλληνας δεν είναι υποταγμένος αλλά βαθιά προδομένος. Από όλους αυτούς που πίστεψε και τον διέψευσαν και κυρίως από τον ίδιο του τον εαυτό που συγκρούεται ασταμάτητα ανάμεσα σε κάτι μεγαλειώδες που ήταν και χάθηκε κι αυτό που κατάντησε. Η σκιά του εαυτού του.


Αντίθετα με άλλους λαούς που συνεχίζουν να ψάχνουν τον άγιο Βασίλη, το πασχαλινό κουνελάκι και το  καλό κυνηγό που θα σκοτώσει το κακό λύκο, εμείς έχουμε εγκαταλείψει αυτή την αναζήτηση προ πολλού. Ίσως κάτι να παίχτηκε κάπου εκεί στο τέλος του τελευταίου μεγάλου πολέμου. Κι ο τελευταίος εθνικός σπαραγμός ίσως ξεζούμισε και τα τελευταία ψίχουλα μεγαλείου από μέσα μας.


Οι τελευταίοι πιστοί σήμερα είτε πολιτικών είτε θρησκευτικών ιδεών, μοιάζουν περισσότερο σαν να εκπληρώνουν ένα δυσάρεστο καθήκον παρά σαν ενθουσιώδεις πολεμιστές της πίστης τους. Μαζί με το κεράκι στην εκκλησία κατεβάζουν καντήλια ολημερίς, μαζί με τα πανώ που κρατάνε σαν αγγαρεία στα χέρια, κοιτάζουν στραβά τα ζόμπι που εκπροσωπούν τα στρατόπεδα τους. Όσοι ακόμα στην Ελλάδα πιστεύουν σε κάτι από όλα αυτά που σερβίρονται, από τους ίδιους και τους ίδιους βρυκόλακες που ρήμαξαν το τόπο και κάθε ελπίδα, είναι περισσότερο ιδεοληπτικοί παρά ιδεολόγοι.


Ο Σουλεϊμάν δεν είναι τηλεοπτικό ίνδαλμα για κανένα Έλληνα, γραμμένο τον έχει κανονικά ο θεατής αλλά τυχαίνει να έχει γραμμένα και τα ντόπια τηλεοπτικά δρώμενα οπότε μια ή άλλη είναι τι θα δει.  Αδιάφορο. Κάτι να υπάρχει στην οθόνη όταν γεμίζει ο καναπές. Το ριάλιτυ είναι γελοίο αλλά ο καραγκιόζης δεν υπάρχει πια, ούτε ο Κλούβιος με τη Σουβλίτσα, ούτε η θεία Λένα, ούτε ο μικρός ήρωας, ούτε  οπότε τι ριάλιτυ, τι δελτίο ειδήσεων, τι αποκλειστική έρευνα... μια από τα ίδια δεν είναι κατά βάθος; Ναι το διάβασμα ενός βιβλίου είναι αξιόλογη απασχόληση αλλά το τσατάρισμα στον υπολογιστή, η φραπεδιά και τα σκυλάδικα της καψούρας είναι πιο... ανώδυνα. mañana θα κάνουμε κάτι άλλο, σήμερα άστο...


Με απλά λόγια ο Έλληνας ξέρει πως μέσα του δεν έχει αγγέλους και κουδουνάκια αλλά δαίμονες. Το γνωρίζει. Ακόμα κι ο τελευταίος κάτοικος του πιο απομακρυσμένου χωριού εδώ σ΄αυτό το τόπο μιλάει με τους δαίμονές τους και ξέρει πολύ καλά ότι υπάρχουν. Αλλά κάπου στο βάθος της ιστορίας του πίσω, ενώ είχε βρει μοναδικούς κι ανεπανάληπτους τρόπους να τσακίζει αυτά τα δαιμόνια, να τα υποτάσσει και να τα βάζει να δουλεύουν για όφελός του, έχασε το νήμα (βοήθησαν πάρα πολλοί γι΄αυτό...)


Έτσι σήμερα είναι πάντα ο ίδιος αλλά με ένα μεγάλο μειονέκτημα.
Έχει ξεχάσει ποιος είναι και τι είναι ικανός να κάνει.
Και το χειρότερο πείθει σιγά σιγά τον εαυτό του πως τίποτα δεν είναι και πως τίποτα δεν είναι ικανός να κάνει, γιατί οι ίδιοι που του έκλεψαν κάθε δυνατότητα να θυμηθεί, οι ίδιοι τον βομβαρδίζουν με την αντίληψη πως όσα νόμιζε ήταν μπαρούφες, παραμύθια, ευσεβείς πόθοι αλλά ψεύτικοι, ανυπόστατες αντιλήψεις.


Ίσως αυτό να είναι και το τελευταίο χαρτί που μπορούν να παίξουν πάνω μας. Να προσπαθήσουν να μας πείσουν πως δεν ξέρουμε να παίζουμε και να πάμε πάσο...


Ας βγούμε γρήγορα από τη ΜΕΓΑΛΗ ΜΠΛΟΦΑ. Το ότι δεν πιστεύουμε κανέναν είναι τελικά το σοφότερο πράγμα που κάνουμε αυτή τη στιγμή. Το ζήτημα όμως είναι να συμμαζευτούμε και να γεννήσουμε νέες ιδέες. Αυτό δεν κάναμε πάντα; Από το τίποτα δεν χτίζαμε θαύματα;


Από μια πέτρα που έπεφτε στη γη δεν  γεννηθήκαμε; Ίσως οι περισσότεροι να ζουν στο απόλυτο σκοτάδι αλλά υπάρχουν πολλοί περισσότεροι από όσους φαντάζεστε που έχουν ξυπνήσει. Το κακό είναι πως είναι διάσπαρτοι και παλεύουν μονάχοι. Η Ελλάδα όμως είναι ένας μικρός χώρος, νοιώθω πως κάπου όλες αυτά τα ελεύθερα πνεύματα αργά ή γρήγορα θα συναντηθούν.


Η απλά παραμυθιάζομαι. Ναι παραμυθιάζομαι κι εγώ, αλλά άλλο το να πιστεύεις σε παραμύθια κι άλλο σε ψέμματα. Η μεγάλη δύναμη που μπορούμε να αντλήσουμε από μέσα μας είναι να θυμηθούμε την ικανότητά μας να πλάθουμε μύθους κι όχι ψέμματα.


Όταν αρχίσουν να γεννιούνται ξανά ηρωικοί αφηγητές κι όχι ανόητοι παπαγάλοι κάτι θα αρχίσει να κινείται γύρω μας...


Ας θυμηθούμε κάποιους υπέροχους λόγους του ποιητή, γιατί σ΄αυτό το τόπο εκτός από υπαλλήλους της εκάστοτε τρόικα και τους υπηρέτες των τοκογλύφων, γεννήθηκαν και Λιαντίνηδες...


Το ελληνικό μέτρο «το γνώθι σαυτόν»
Το ελληνικό μέτρο είναι η ήρεμη αποδοχή από τον έλληνα της απάνθρωπης φύσης. Αποδοχή που έχει υψωθεί στη σφαίρα της πράξης. Δεν πρέπει να μας ξεγελά, που μέσα σ' αυτόν το γαλήνιο όρο φαίνεται πως λείπει η δραματική διάσταση. Μήπως είδε τάχα κανείς την κτηνωδία της φύσης στο λουλούδι που ανοίγει, στο πουλί που λαλεί, στο κορίτσι που λούζεται;Χωρίς το δραματικό του στοιχείο το ελληνικό μέτρο θα 'ταν ένας πολεμιστής σε γυναικωνίτη. Ο Ηρακλής, ας πούμε, στα κομμωτήρια της Ομφάλης με τις λυδές παλλακίδες που του φορούσαν τα πασουμάκια'.Ύστερα το «γνώθι σαυτόν», που οδηγεί στο ελληνικό μέτρο, πρέπει να το κατανοούμε σαν γνώθι σαυτόν της πράξης. Στους έλληνες το γνώθι σαυτόν το υπαγόρεψε η ανάγκη, γυμνώνοντας ως το κόκαλο τον άνθρωπο, να φανερωθεί το έσχατο πρόσωπο της ύπαρξης του, που σαν όπλο θα αντιμετώπιζε το έσχατο πρόσωπο της φύσης, το απάνθρωπο, όπως τό'χε φανερώσει το ελληνικό φως. Δεν ειναι τυχαίο πως το γνώθι σαυτόν ήταν χαραγμένο στους Δελφούς, στο ιερό του θεού του φωτός.Τελικά το γνώθι σαυτόν και το ελληνικό μέτρο, το «έδιζησάμην έμεωυτόν» και οι «Έρινύες της Δίκης» για να μιλήσω τη γλώσσα του Ηράκλειτου, δεν είναι ο νόμος αλλά το ήθος των ελλήνων. Ο νόμος που οδηγεί σ' αυτό το ήθος, η θεωρία που οδηγεί σ' αυτή την πράξη, ειναι η γνώση τους για τη δύναμη της ανάγκης. Η χωρίς την ύβρι και την ατίμωση, δηλαδή, υποταγή του έλληνα στην κτηνωδία της φύσης.Μιλώ για κείνα τα αμεταμέλητα «έα, έα» και για κείνα τα μυριετή «αίαΐ, αΐαϊ» που μας έρχουνται ακόμη από το μυθικό βράχο του Καυκάσου, καθώς τα ξεστομίζει ο καρφωμένος Προμηθέας: «Ωχού, ωχού» και «αλλίμονο, αλλίμονο.


vasiliskos 

Με εντολή του Υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλου, κατετέθη χθες στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, ρηματική διακοίνωση, δια της οποίας η Ελλάδα ενημερώνει τον Οργανισμό για την παραχώρηση εκ μέρους της Τουρκίας, αδειών έρευνας σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Η ενέργεια αυτή του Υπουργείου Εξωτερικών, διασφαλίζει τις ελληνικές θέσεις για την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, σύμφωνα πάντοτε με το εθιμικό και συμβατικό Δίκαιο της Θάλασσας και ειδικότερα την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982).

Σημειώνεται ότι ευθύς μόλις είχαν γίνει γνωστές οι τουρκικές παραχωρήσεις, η ελληνική κυβέρνηση είχε προβεί στις δέουσες παραστάσεις προς την Τουρκία.

Με τη χθεσινή ενέργεια, η Ελλάδα ενημερώνει τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και τα αρμόδια όργανά του, ενώ η ρηματική διακοίνωση θα δημοσιευθεί στο Law of the Sea Bulletin.

Η Ελλάδα επιθυμεί σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία, καθώς και με όλες τις χώρες της περιοχής, στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και της διεθνούς νομιμότητας, ειδικά, όταν πρόκειται για ζητήματα, που άπτονται κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, αλλά και αξιοποίησης του φυσικού μας πλούτου.




Οι παρενέργειες είναι δεδομένες. Η κίνηση ενέχει ρίσκο. Επίκειται και ταξίδι του Αντώνη Σαμαρά στην Τουρκία. Όμως, η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε τις ευθύνες της και έκανε το πρώτο και κρίσιμο βήμα για την μελλοντική κατάθεση των συντεταγμένων για την οριοθέτηση της ΑΟΖ.
Περίπου δυο εβδομάδες, πριν από την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Τουρκία, και λίγες ημέρες μετά την αποστολή του υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλου και τη συνάντησή του με τον Τούρκο ομόλογό του, Αχμέτ Νταβούτογλου, η κυβέρνηση προέβη σε μια ιδιαίτερα συμβολική κίνηση.
Από τη Νέα Υόρκη που βρίσκεται ο Δ. Αβραμόπουλος, κατόπιν συνεννόησης με τον Αντ. Σαμαρά, έδωσε εντολή και κατατέθηκε την Πέμπτη στα Ηνωμένα Έθνη ρηματική διακοίνωση με την οποία η Ελλάδα ενημερώνει τον οργανισμό για την παραχώρηση εκ μέρους της Τουρκίας, αδειών έρευνας σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Επί της ουσίας η Ελλάδα έκανε καταγγελία στον ΟΗΕ για την κίνηση της Τουρκίας να εμφανίζει ως δικά της, θαλάσσια οικόπεδα εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ειδικά, στην περιοχή της Ρόδου και του Καστελορίζου.
«Η ενέργεια αυτή του υπουργείου Εξωτερικών διασφαλίζει τις ελληνικές θέσεις για την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας σύμφωνα πάντοτε με το εθιμικό και συμβατικό Δίκαιο της Θάλασσας και ειδικότερα την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982)» αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών στην ανακοίνωσή του και σημειώνει ότι ευθύς μόλις είχαν γίνει γνωστές οι τουρκικές παραχωρήσεις, η ελληνική κυβέρνηση είχε προβεί στις δέουσες παραστάσεις προς την Τουρκία.
Η ελληνική κυβέρνηση με την ενέργειά της ενημερώνει τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και τα αρμόδια όργανά του, ενώ η ρηματική διακοίνωση θα δημοσιευθεί στο Law of the Sea Bulletin και παράλληλα στέλνεται και μήνυμα στην Άγκυρα, ότι η Ελλάδα «επιθυμεί σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία, καθώς και με όλες τις χώρες της περιοχής, στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και της διεθνούς νομιμότητας».
Όμως, η Αθήνα, σπεύδει να υπογραμμίσει πως δεν θα μείνει άπραγη, «όταν πρόκειται για ζητήματα, που άπτονται κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, αλλά και αξιοποίησης του φυσικού μας πλούτου».
Στη μάχη που έχει ξεκινήσει η Ελλάδα έχει ως βασικό όπλο το Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ υπάρχουν ενστάσεις και προβληματισμός για την επόμενη κίνηση της κατάθεσης του πίνακα με γεωγραφικές συντεταγμένες της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, καθώς θα έχει σοβαρές πολιτικές και νομικές προεκτάσεις.


Σχόλιο ιστολογίου: Θα έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον να μάθουμε αυτές τις συντεταγμένες που... κατατέθηκαν



«Θα μιλήσουμε, ακόμα… για τα ενεργειακά αποθέματα που υπάρχουν στην περιοχή και που… είναι στρατηγικής… σημασίας για τον εφοδιασμό της Ευρώπης και θα συμβάλλουν αποφασιστικά στο να αποκτήσει η Ευρώπη τις δικές της πλουτοπαραγωγικές πηγές...(.)… . Αποτελούν πλουτοπαραγωγικές πηγές ευρύτερα της Ευρώπης.» Α. Σαμαράς, δηλώσεις κατά την επίσκεψη Hollande, 19/2/2013. «Είναι μία ευκαιρία για την Ελλάδα και για την Ευρώπη η ύπαρξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου» F. Hollande, 19/2/2013.
Την εκχώρηση της οικονομικής κυριαρχίας, συνόδευσε η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας και η παραίτηση από την ασυλία έναντι των δανειστών, εξομοιώνοντας ένα κυρίαρχο κράτος με μια εμπορική επιχείρηση. Ταυτόχρονα, η εκποίηση νευραλγικών και στρατηγικών επιχειρήσεων-ακόμα και νησιών-, τόσο για την οικονομική ανάκαμψη της χώρας, όσο και για την εθνική άμυνα, ανοίγει το δρόμο για την ληξιαρχική πράξη θανάτου και της ίδιας της κρατικής οντότητας. Παράλληλα, μαζί με την άγρια αναδιανομή του πλούτου, η δομική κρατική βία εντείνεται σε κρατική τρομοκρατία που στρέφεται συλλήβδην ενάντια στον πληθυσμό, εξαναγκάζοντας σε θυματοποίηση, παραίτηση, ταύτιση με τον θύτη, αυτοκτονία ή φυγή, ώστε η εκροή ανθρώπινου δυναμικού, στο οποίο για δεκαετίες έχει επενδυθεί πολιτισμικό και οικονομικό κεφάλαιο, να δημιουργεί συνθήκες μελλοντικής αφρικανοποίησης. Η καταστροφή είναι εθνική, ανθρωπιστική, αλλά και πολιτισμική, κάτι που ενδέχεται να ακυρώσει την όποια μελλοντική ανάκαμψη.

Με μια πρώτη εκτίμηση, η κυβέρνηση επιτίθεται στο κράτος, στην κοινωνία και στην ίδια την εθνική κυριαρχία και υπόσταση, με την νομιμοφάνεια που προσδίδει το αντιπροσωπευτικό κοινοβουλευτικό σύστημα και παρά το γεγονός ότι μόνο δορυφορικά στρατιωτικά καθεστώτα λειτούργησαν τόσο εξτρεμιστικά κατά το παρελθόν και που μόνο κατ’ εξαίρεση έχουν προσβάλει την κρατική και εθνική υπόσταση μιας χώρας.
Εντούτοις, οι κυβερνήσεις των μνημονίων δεν αντλούν την δύναμή τους μόνο από την ντόπια ελίτ. Την αντλούν κυρίως από το διευθυντήριο της ΕΕ, που είναι και ο ηθικός αυτουργός της καταστροφής, αλλά και από την διακομματική σχεδόν συναίνεση αναφορικά με την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Η εκπόνηση του σχεδίου «δημιουργικής καταστροφής» της χώρας, αποτελεί σχεδιασμό της ΕΕ, στα πλαίσια της «Στρατηγικής για την Ευρώπη 2020» και μόνο από αυτή την οπτική γωνία μπορεί να γίνει κατανοητό το γεγονός ότι υπάρχει συνειδητή επιδίωξη συρρίκνωσης της οικονομίας, ακόμη και αν επιχειρείται να παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα ενός λανθασμένου πολλαπλασιαστή.

Μνημόνιο και «Στρατηγική για την Ευρώπη του 2020»

Το μνημόνιο- και οι συνέχειές του- λειτουργεί ως προπέτασμα καπνού, που αποκρύπτει το γεγονός ότι ο σχεδιασμός και η στρατηγική «αναμόρφωσης» της Ελλάδας, αποτελεί μέρος της στρατηγικής για την «Ευρώπη του 2020». Το «Hellenic National Reform, programme 2012-2015» προσδιορίζεται ως “Report on the progress towards Europe 2020”. Στα επίσημα κείμενα της ΕΕ, γίνεται σαφές ότι η πολιτική επιλογή του προγράμματος που επέβαλλε η τρόικα αποτελεί μέρος του Ευρώπη 2020, ενώ η παρουσία του ΔΝΤ, έχει να κάνει περισσότερο με την παροχή τεχνικής βοήθειας, ανεξάρτητα από τις αμερικανικές σκοπιμότητες που μπορεί να υποκρύπτονται στην εμπλοκή του.

Στην εισαγωγή του «Ευρώπη 2020», «Στρατηγική για την Ευρώπη του 2020», αναφέρεται ότι «Η Ευρώπη βρίσκεται σε φάση μετασχηματισμού…». Αυτός ο μετασχηματισμός, σύμφωνα με το κείμενο, «….προσφέρει ένα όραμα όσον αφορά την κοινωνική οικονομία της αγοράς της Ευρώπης για τον 21 ο αιώνα». Ήδη στον πρόλογο, ο Μπαρόζο αναφέρει: «….διαθέτουμε µια δοκιμασμένη κοινωνική οικονομία της αγοράς». Το τι σημαίνει «κοινωνική οικονομία της αγοράς», (η επίσημη ιδεολογία των κομμάτων της συγκυβέρνησης), προσδιορίζεται από το ίδιο το κείμενο πιο κάτω: «…Η Ευρώπη είναι ικανή να αναλαμβάνει δράση σε περιόδους κρίσης και να προσαρμόζει τις οικονομίες και τις κοινωνίες της». Η φράση αυτή του επίσημου κειμένου, κάνει σαφές ότι η νέα διακυβέρνηση της ΕΕ βασίζεται στην στρατηγική του να αφήνεις να συντελεστεί -ή να προκαλείς- μια καταστροφή, και κατόπιν να επιβάλλεις μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ώστε μέσω αυτής να μπορείς ανεμπόδιστα να αναμορφώνεις την κοινωνία και την πραγματικότητα.

Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς στον 21ο αιώνα

Το «όραμα για την Ευρώπη του 2020» είναι η «Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς» (ΚΟΑ), η ιδεώδης κοινωνία του Ordoliberalismus. Ο ίδιος ο Muller-Armack, ο πατέρας της ΚΟΑ, αποσαφήνισε ότι η ιδέα της ΚΟΑ έγκειται στην διαδικασία της ενσωμάτωσης της κοινωνίας στην οικονομία της αγοράς, μέσω πολιτικής ρύθμισης, ώστε να επιτευχθεί μια κοινωνία χωρίς τάξεις και συγκρούσεις. 
Η διαδικασία αυτή ονομάστηκε «Κοινωνική πολιτική» (Gesellschaftspolitik), που οδηγεί στην ενσωματωμένη κοινωνία (formierte Gesellschaft). Κατ’ αυτό τον τρόπο, μπορεί να επιτευχθεί μια ιεραρχική κοινωνία, η οποία ρυθμίζεται από μια φωτισμένη τεχνοκρατική ελίτ που λαμβάνει τις πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις εκτός του δημοκρατικού παιχνιδιού. 
Οι καταβολές της ΚΟΑ από την ιδεολογική παράδοση του γερμανικού φασισμού είναι ευδιάκριτες στην ίδια τη σύλληψη της ΕΕ κατά την συνθήκη του Μάαστριχ. Η «Ευρώπη 2020» εντούτοις, αποτελεί το αποκορύφωμα αυτής της διαδικασίας. Η ευρωπαϊκή ελίτ, χωρίς κανενός είδους δημοκρατική νομιμοποίηση, αποφασίζει την εξαθλίωση των ευρωπαϊκών λαών, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ, δηλαδή της κερδοφορίας του κεφαλαίου. 
Ο φασισμός, αποτελεί πλέον τον κορμό της διακυβέρνησης της ΕΕ. Είναι ευδιάκριτος στα επίσημα κείμενα της ΕΕ, αρκεί να κατανοεί κανείς το λεξιλόγιό τους. Το επίθετο «κοινωνικός», χρειάζεται να ερμηνεύεται ως βιοπολιτική ρύθμιση και πειθάρχηση της κοινωνίας στις αποφάσεις των ελίτ.

Γεω-οικονομική στρατηγική και έθνος κράτος

«Πιο δυνατοί μέσα από την κρίση: ένα κοινό ευρωπαϊκό όραμα. Περισσότερο ενωμένοι από ποτέ: πώς η ΕΕ βρήκε λύσεις για να αντιμετωπίσει τη χρηματοπιστωτική κρίση, πώς ενισχύει την οικονομική και νομισματική της ένωση και πώς ανοίγει τον δρόμο προς µια ισχυρότερη πολιτική ένωση».
«Για µια επιτυχή διαδικασία µμετασχηματισμού, η στρατηγική για την Ευρώπη 2020 θα χρειαστεί µμεγαλύτερη εστίαση, σαφείς στόχους και διάφανα κριτήρια αξιολόγησης της προόδου. Τούτο θα απαιτήσει ισχυρό πλαίσιο διακυβέρνησης που εκμεταλλεύεται τα μέσα που έχει στη διάθεσή του για να διασφαλίσει έγκαιρη και αποτελεσματική εφαρμογή».

Η αναφορά του κειμένου σε ένα ισχυρό πλαίσιο διακυβέρνησης, προσδιορίζεται σε μια σειρά από εποπτικά, συμβουλευτικά, και πειθαρχικά μέτρα, έναντι των κρατών μελών. Απώτερος στόχος της όλης διαδικασίας είναι η πλήρη οικονομική και πολιτική ενοποίηση. Στα συμπληρωματικά κείμενα για την «Στρατηγική για την Ευρώπη του 2020», γίνεται σαφές ότι στόχος για τον 21ο αιώνα είναι η διατήρηση της ΕΕ σε πρωταγωνιστική οντότητα στο διεθνές περιβάλλον. Αυτό θα επιτευχθεί αφενός με την συγκεντροποίηση του κεφαλαίου και αφετέρου με την συγκέντρωση της εξουσίας. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται αναφορά στις αναδυόμενες ανατολικές δυνάμεις και στην ενεργειακή επάρκεια της ΕΕ. Ο γεωοικονμικός πόλεμος απαιτεί μια ΕΕ που να διαθέτει μια σχετική επάρκεια ενεργειακών πόρων. Στο πλαίσιο αυτό, υπάρχει η «εμβληματική» πρωτοβουλία για την ενοποίηση της αγοράς ενέργειας, που σημαίνει ότι οι ενεργειακοί πόροι των κρατών μελών δεν θεωρούνται εθνικοί, αλλά υπερεθνικοί. Δεν θα πρέπει βέβαια να λησμονούμαι ότι η γερμανική ηγεμονία στην ΕΕ, έχει οδηγήσει τις εθνικές ελίτ στην συνομάδωσή τους υπό το γερμανικό άρμα. Ούτε επίσης ότι υπάρχει μια επανεμφάνιση των ευρωπαϊκών εθνικισμών, που υπό την κάλυψη του υπερεθνικού οράματος, επιδίδονται σε έναν αγώνα ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού.

Η επίσκεψη Hollande και οι νεοφιλελεύθεροι yes man

Η επίσκεψη Hollande στην Ελλάδα, σηματοδοτεί μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη στις γαλλο-γερμανικές σχέσεις. Είναι γνωστό ότι η τρικομματική έχει δεσμευτεί στην εξυπηρέτηση πρώτιστα των γερμανικών συμφερόντων, τα οποία στηρίζονται και από τα αμερικανικά. Αυτό έγινε φανερό από την παρέμβαση των αμερικανών ώστε να μην πουληθεί η ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ σε ομίλους ρωσικών συμφερόντων. Η αδύναμη γεωοικονομική θέση της Γαλλίας, και η απροκάλυπτη ηγεμονία και κυριαρχία της Γερμανίας, έχουν προκαλέσει αναζωπύρωση του γαλλικού εθνικισμού και πιέσεις επαναπροσδιορισμού της γαλλικής πολιτικής στο εσωτερικό της Ευρώπης. Οι Γάλλοι δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν στους γερμανούς τον έλεγχο των ενεργειακών ελληνικών πόρων, σε μια χώρα που παραδοσιακά ανήκε στη σφαίρα επιρροής τους. Γι αυτό ακριβώς ο Hollande ήταν σαφής: «Εγώ, όμως, ήρθα εδώ στην Αθήνα, για να κινητοποιήσω τις γαλλικές επιχειρήσεις, έτσι ώστε να επενδύσουν στην Ελλάδα. Κι αυτό είναι συμφέρον και της Ελλάδας, αλλά και της Γαλλίας».

Ταυτόχρονα, αυτή η εξέλιξη αναδεικνύει την τραγική κατάντια της νεοφιλελεύθερης ελληνικής ελίτ που αντικατέστησε την όποια εθνική συνείδηση με τις νεοφιλελεύθερες υπερεθνικές μπαρούφες περί παγκόσμιας αγοράς, παγκόσμιας διακυβέρνησης και παγκοσμιοποίησης, μετατρέποντας τη χώρα σε αποικιακή μπανανία. Η τρικομματική συγκυβέρνηση, ως οπαδός της «Κοινωνικής Οικονομίας της Αγορας» και σφόδρα γερμανόφιλη, δεν κατανοεί-ή και κατανοεί- ότι αντίθετα από ότι δηλώνει, («τα ενεργειακά αποθέματα της Ελλάδας… Αποτελούν πλουτοπαραγωγικές πηγές ευρύτερα της Ευρώπης»), ο ενεργειακός πλούτος της χώρας καταληστεύεται από τα γερμανικά και γαλλικά συμφέροντα σε ένα διαρκώς κλιμακούμενο κρεσέντο νεο-ιμπεριαλισμού.

Με πρόσχημα την Ευρώπη του 2020, συντελείται η αισχρότερη λεηλασία που υπέστη ιστορικά αυτός ο τόπος. Μια λεηλασία που θα καταστρέψει την χωρική και πολιτισμική βάση του ελληνικού πολιτισμού. Η δημιουργία ενός νέου ΕΑΜικού μετώπου είναι πλέον ο μόνος δρόμος για να περισωθεί η στοιχειώδης αξιοπρέπεια αυτής της χώρας και του λαού της.


Διήμερο ταξίδι στην Τουρκία ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει τελικά η Άγκελα Μέρκελ.
Η γερμανίδα Καγκελάριος ενώ την ερχόμενη Δευτέρα θα επισκέπτονταν αυθημερόν την Άγκυρα , αποφάσισε να πάει στην Τουρκία από την Κυριακή.

Εκεί θα επισκεφθεί τους γερμανούς στρατιώτες που έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot, που έστειλε το Βερολίνο στην Τουρκία, στα πλαίσια της στήριξης του ΝΑΤΟ για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης, πυραυλικής επίθεσης της Συρίας.


Στις 25 Μαρτίου, η ίδια θα έχει συναντήσεις με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον πρόεδρο της Τουρκίας Αμντουλάχ Γκιουλ.


Σύμφωνα με πληροφορίες η Μέρκελ το πρωί της ερχόμενη Κυριακής θα πάει στην πόλη Καχραμάνμαρας της νοτιοανατολικής Τουρκίας.
Η Άγκελα Μέρκελ, αργότερα θα μεταβεί στην Καππαδοκία όπου θα ξεναγηθεί στην περιοχή. Δεν έχει διευκρινιστεί ο τόπος διαμονής της το βράδυ της Κυριακής.