Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Ιουν 2011


Εκατόν ενενήντα χρόνια τώρα από το 1821, οι διάφοροι οικονομικοί και πολιτικοί κοτζαμπάσηδες – νταβατζήδες της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, έπλεξαν γύρω της ένα πολιτικό σύστημα με θεσμούς και νόμους στα μέτρα τους.
Ταυτόχρονα γιγάντωσαν ένα κράτος και μια γραφειοκρατία, προκειμένου να εκμεταλλεύονται την κοινωνία και να συνεχίσουν να έχουν τον Έλληνα ραγιά στη δική τους εξουσία.
Διέσυραν πλήρως κάθε έννοια δημοκρατίας, την οποία χρησιμοποιούσαν μόνο κατ’ επίφαση και υπέκλεπταν την ψήφο του ραγιά με τα τεράστια δίκτυα πολιτικής πατρωνίας και κομματικής εκλογικής πελατείας που είχαν στήσει.

Αυτό το πολιτικό σύστημα, όπως ήταν φυσικό έκανε κύκλους, τα χρήματα κάποια στιγμή φαγωνόντουσαν από τα λαμόγια και πάντα οδηγούσε σε ίδιες πολιτικές κρίσεις και χρεοκοπίες. Όμως σε όλα αυτά τα 190 χρόνια υπήρχαν πάντα τρεις παράγοντες που το διέσωζαν. Δηλαδή το αδρανοποιούσαν για ένα διάστημα ώστε να εξαγνιστεί στη λαϊκή συνείδηση και…. μετά επανερχόταν δριμύτερο και πιο πεινασμένο.

Οι τρεις αυτοί παράγοντας που το διέσωζαν ήταν:

Α) Το παλάτι με τις αναμείξεις του.

Β) Οι διάφορες δικτακτορίες με τον εθνικιστικό παροξυσμό τους και

Γ) Εθνικές συμφορές (πόλεμοι κ.λ.π.).

Σήμερα όμως δεν υπάρχουν οι δύο πρώτοι παράγοντες για να το βγάλουν από την κυκλοφορία και να το διασώσουν. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα υπάρξει και ο τρίτος και ούτε να διανοηθεί κανείς να υπάρξει. Το χειρότερο δεν θα είναι η εθνική κρίση. Το χειρότερο είναι ότι θα διασωθεί το ίδιο πολιτικό σύστημα με τους θεσμούς του, τις πρακτικές του, τους γόνους και τους απογόνους του, για να μας ξανακαθίσει μετά στο σβέρκο.

Σήμερα, αυτό το διεφθαρμένο και σάπιο πολιτικό σύστημα θα πρέπει να μείνει εδώ μόνο του, χωρίς διασώστες, ώστε να συντριβεί σε μια ευθεία σύγκρουση με τον ίδιο το λαό αυτή τη φορά και για πρώτη φορά. Μόνο έτσι επιτέλους ο ραγιάς θα λυτρωθεί, θα απελευθερωθεί, θα αναγεννηθεί μέσα από αυτή τη σύγκρουση και θα σηκώσει ανάστημα για να προχωρήσει.

Το 1821 διώξαμε τον τούρκο, τώρα ήρθε η ώρα να διώξουμε και τα τσανάκια του.

Όπως αντιλαμβάνεστε, απαραίτητη προϋπόθεση για τη συντριβή του σάπιου πολιτικού συστήματος, είναι η αλλαγή (όχι αναθεώρηση) του Συντάγματος για πραγματική δημοκρατία και αυτό θα πρέπει να γίνει πλέον παλλαϊκό αίτημα σε όλες τις πλατείες, σε όλους τους δρόμους.

Δεν πρέπει να χάσουμε αυτό το στόχο.

Δεν καταλαβαίνω τί φρουρούν τα ΜΑΤ στην Αθήνα και τί υπερασπίζεται το δημοκρατικοφανές καθεστώς της προπαγάνδας στην Ελλάδα: Την βουλή που παγίδευσε με εκρηκτική ύλη το θεμέλιο της; Το ναό της πατρωνίας; Το άντρο των σκανδάλων; Το φρούριο της διαπλοκής; Το θυσιαστήριο της δημοκρατίας; Τον μηχανισμό ατιμωρησίας της διαφθοράς, συγκάλυψης της μίζας και απαλλαγής των χρηματισμένων κυβερνητών και κομμάτων; ‘Η μήπως την λέσχη της συνενοχής για την πτώχευση της χώρας;

Ότι και να φρουρούν, είναι βέβαιο ότι εμπεριέχει αρνητικό μήνυμα για τους Έλληνες, αλλά και τους ξένους. Αυτή η βουλή «έκλεισε» με δική της ευθύνη, ως μηχανισμός έκφρασης και άσκησης της λαϊκής κυριαρχίας. Ας ανοίξει μια άλλη, καθώς ο κοινοβουλευτισμός δεν έχει αδιέξοδα στις αστικές δημοκρατίες. Έχει όμως στις φαυλοκρατίες και τότε έρχεται μια χούντα για να σώσει το καθεστώς.

Οι χούντες στις μέρες μας έχουν πολλές μορφές, δεν είναι αποκλειστικά οι στρατιωτικές δικτατορίες. Οι χούντες καταλύουν την λαϊκή κυριαρχία, έστω και σε αυτή την υποκριτική και κολοβή μορφή, όπως ορίζεται από το Σύνταγμα μας. Ο τρόπος εισαγωγής και επιβολής του μνημονίου με την τρόικα και της δανειακής σύμβασης που το συνοδεύει, έδωσε την χαριστική βολή στην παρούσα βουλή. Έκτοτε το κοινοβουλευτικό σύστημα λειτουργεί υπό καθεστώς έκτακτης ανάγκης, όπως αναγνωρίζεται και από τα ανώτατα όργανα του εφαρμοσμένου δικαίου στην χώρα. Υπάρχει δηλαδή αλλοίωση του πνεύματος του συντακτικού νομοθέτη και διασταλτική ερμηνεία επιμέρους διατάξεων σε βαθμό καταστρατήγησής τους.

Όσοι είχαμε την τύχη να μπολιαστούμε από το πνεύμα του Αριστόβουλου Μάνεση και να είμαστε φορείς του επιστημονικού κληροδοτήματος του Αλέξανδρου Σβώλου, το γνωρίζουμε. Κάποιοι υπουργοί στο ΠΑΣΟΚ και βουλευτές στο ίδιο κόμμα και στην ΝΔ, «περιέργως» πάθανε αμνησία μετά την θεραπεία-σοκ του ΔΝΤ που επέλεξαν ή αποδέχθηκαν, με ιδιαίτερη μάλιστα ανακούφιση. Λάστιχο κατάντησε το Σύνταγμα, το οποίο τεντώσαμε πέρα από τα όριά του και έσπασε, φίλοι. Αν οι βουλευτές, νομικοί στο επάγγελμα, δεν καταλαβαίνετε τι σας λέει ένας πολιτικός επιστήμονας, διαβάστε τo «Deontic Logic» του D. Föllesdal and R. Hilpinen. Δυστυχώς έφυγε πολύ νωρίς ο Γιώργος Παπαδημητρίου και δεν θα μπορέσει να σας εξηγήσει τι διαπράττετε και σε τί κινδύνους μακροχρονίως εκθέτετε το πολιτικό σύστημα και το νομικό καθεστώς στη χώρα. Μόνοι σας, απολύτως ανόητα, δολοφονείτε τον κοινοβουλευτισμό, ή καλλίτερα ολοκληρώνετε την δολοφονία του και διαμαρτύρεστε σαν μωρές παρθένες στη συνέχεια. Το κρίμα στο λαιμό σας, λοιπόν, και όχι στην κοινωνία που σας «κράζει» και σας εξευτελίζει, χυδαία ίσως.

Έτσι γίνονται αυτά τα πράγματα. Όταν ροκανίζεις τόσο άθλια και καιροσκοπικά το κλαδί που κάθεσαι, πέφτεις και τσακίζεσαι και τότε έρχονται πάνω από το τραυματισμένο κορμί σου οι καρακάξες και σε απειλούν, ενώ τα παπαγαλάκια σου το μόνον που κάνουν είναι να τις εξαγριώνουν περισσότερο. Αυτή η βουλή είναι πλέον μια αντιλαϊκή οπερέτα. Ας διαλυθεί λοιπόν και ας πάμε τώρα αμέσως σε εκλογές. Κάθε ώρα που περνάει εξευτελίζει περισσότερο ένα πολιτικό σύστημα που σάπισε. Ο λαός έξω στην πλατεία δεν διαμαρτύρεται εναντίον της αρρύθμιστης παγκοσμιοποίησης, όπως νομίζει ο Γιώργος, αλλά εναντίον των ρυθμίσεων που επιβάλλετε, εξαπατώντας τον προεκλογικά και διαρκώς. Οι απατεώνες δεν έχουν δικαίωμα να νομοθετούν. Θα έλεγα ότι έχασαν και το δικαίωμα να πολιτεύονται, αλλά αυτό μόνον το εκλογικό σώμα θα μπορούσε να το βεβαιώσει. Αλέκα Παπαρήγα και Αλέξη Τσίπρα, κάντε από κοινού αυτό που δεν τολμά να κάνει ο Σαμαράς και δεν μπορεί να πράξει ο αυτοπαγιδευμένος Παπανδρέου. Σώστε τον Γιώργο, δίνοντας παράλληλα δημοκρατική διέξοδο στο τραγικό πολιτικό αδιέξοδο. Συνεννοηθείτε εκεί στην αριστερά και βοηθήστε να «ανοίξει» μια άλλη βουλή, έτοιμη και ικανή να θεραπεύσει ό,τι μπορεί να θεραπευτεί από ένα σακατεμένο σώμα και να συμβάλει στην ανατολή μιας δημοκρατικής προοπτικής στην θέση ενός νέου τέρατος (χούντας) με την μορφή του χρηματοπιστωτικού Λεβιάθαν.

Σταματήστε αποφασιστικά αυτή την πραξικοπηματική οπερέτα και εμποδίστε με τη στάση σας τους καραγκιόζηδες και τους λαϊκιστές θεατρίνους να συνεχίσουν το κακόγουστο σόου τους. Αλέξη, καλλίτερα να σου στείλει γλύκα ο Παπανδρέου, παρά φάσκελο η πλατεία. Φώτη Κουβέλη, πώς μπορείς και δεν αντιδράς; Τέτοια αυτοκαταστροφική διάθεση, ποτέ δεν πίστευα ότι θα ανίχνευα στο πολιτικό μας σύστημα, ειλικρινά! Μην παίρνετε έναν ολόκληρο λαό στο λαιμό σας …κάντε αμέσως εκλογές! Αυτές δεν πρόκειται να δώσουν λύση στην οικονομική κρίση, αλλά τουλάχιστον θα διαμορφώσουν τις προϋποθέσεις να υπάρξει στοιχειώδης πολιτική νομιμοποίηση για τις όποιες επιλογές στην συνέχεια, πράγμα αναγκαίο για να μην προκληθεί χάος που θα οδηγήσει αναπόδραστα σε ανώμαλες εξελίξεις, που κανείς δημοκράτης ή, απλώς, σοβαρός άνθρωπος δεν θα επιθυμούσε.

* διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία
  • Γράφει ο Γιάννης Βούρος
Για ένα πράγμα είμαι ευχαριστημένος αδέρφια. Οχι απλώς ευχαριστημένος, περήφανος θα έλεγα. Περήφανος, διότι ο ξεσηκωμός του λαού μας είναι πια γεγονός.

300 Ελληνες, χωρίς καμμιά κομματική μάσκα, χωρίς καθοδήγηση, χωρίς υποστήριξη, με μόνα όπλα τη πίστη τους στη σωτηρία της πατρίδας και την αγωνία τους για το αύριο αυτού του τόπου, με αξιοζήλευτο τρόπο και οργάνωση αλλα και με περισσή αυτοθυσία, βγήκαν μπροστά και αναμετρήθηκαν με τη Λερναία Υδρα της σάπιας παλαιοκομματικής εξουσίας. Τις πρώτες μέρες, η κατάσταση ήταν περίεργη. Λίγος ο κόσμος, κακές καιρικές συνθήκες, σύγχυση στο διαδύκτιο απο κόσμο που ρωτούσε να μάθει, αποπροσανατολισμός απο εγκάθετους «αληθινούς δημοκράτες» και «αγανακτισμένους», κάπου τα πράγματα πελαγοδρομούσαν μεταξύ της φθοράς κα της αυθαρσίας. Ολα αυτά για λίγο. Μέχρι να μπεί το νερό στ' αυλάκι. Και μερά με τη μέρα, στιγμή με τη στιγμή, ο κόσμος πλήθαινε, ο όγκος μεγάλωνε, οι σημαίες πλημμύρισαν τη πλατεία της Ελλάδας. Και οι θρυλικοί Τριακόσιοι, εκεί, στο μετερίζι τους, να ενημερώνουν, να ακούν, να αφουγκράζονται, να στήνουν πανό (εκεί είναι και το δικό μας, της Αυστραλέζικης ομογένειας), να φωνάζουν συνθήματα που ο λαός τα κάνει κτήμα του και που τα επαναλαμβάνει, να οργανώνουν τις βάρδιες, να απαντούν σε email μέσα απο τους φορητούς υπολογιστές τους, να απαντούν σε τηλέφωνήματα στα κινητά τους που χτυπούν σα δαιμονισμένα όλη την ώρα, νηστικοί και ξάγρυπνοι, μα χωρίς ΚΑΝΕΝΑ βαρυγόγγισμα.

Και φτάσαμε στην απίστευτη περασμένη Κυριακή, όπου όλα θαρρείς κι ήταν βγαλμένα μέσα απο όνειρο! Οι χίλιοι έγιναν δύο χιλιάδες, οι δυό χιλιάδες έγιναν τέσσερις, έγιναν τριάντα και στο τέλος εκατό! Εκατό χιλιάδες Ελληνες! Μια απίστευτη λαοθάλασσα, που πλημμύρισε ολόκληρο το Σύνταγμα, απο τη Φιλελλήνων μέχρι τη Βασιλίσσης Σοφίας κι απο την Αμαλίας μέχρι τη Πανεπιστημίου. Μόνο το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου είχε κατορθώσει να μαζέψει (με τα λεωφορεία βέβαια) τόσο κόσμο στις συγκεντρώσεις του. Και αυτή τη φορά, τον κόσμο δεν τον συγκέντρωσε κανένα ΠΑΣΟΚ. Κανένα κόμμα εν τέλει. Τον συγκέντρωσε η αγανάκτιση και η απελπισία. Οι Τριακόσιοι έδειξαν το δρόμο. Βγήκαν αυτοί μπροστά. Και ο Λαός ακολούθησε. Η αρχή έγινε.

Και ώς γνωστόν, η αρχή είναι το ήμισι του παντός.

Το σύστημα άρχισε να καταλαβαίνει οτι αυτός ο αγώνας δεν θα έχει καλό τέλος γι αυτό. Και την επιβεβαίωση του την έδειξε η προχτεσινή νύχτα. Το γιουχάισμα και ο παρ' ολίγον προπιλακισμός βουλευτών και υπουργών, που θέλησαν να κάνουν «ηρωική Εξόδο» απο το «...ανάκτορο της διαφθοράς» προτάσσοντας τις πολυτελείς Μερσεντές τους απέναντι στα κορμιά του κόσμου που δεν τους άφηναν να φύγουν, ήταν το πρώτο σημαντικό χτύπημα. Τα φερέφωνα του συστήματος, δηλαδή τα ΜΜΕ, άλλαξαν γραμμή πλεύσης και έδωσαν στην νεογέννητη επανάσταση την δέουσα σημασία. Να αναλύσεις, να δηλώσεις, να καινούργιοι «μαιντανοί» που ...τους ζητήθηκε εκ νέου να εκφράσουν...άποψη, να βουλευτές που ...έζησαν ώρες αγωνίας(!!!), να κι ο Παγκαλος που ...ξαναχτύπησε και είπε «Είμαι ...οργισμένος!!!!» (εδώ γελάμε μέχρι ...λιποθυμίας), όλα δείχνουν πως η φωτιά έχει αγγίξει το πετσί τους και απειλεί να τους κάψει ολόκληρους!

Ωραία, πολύ ωραία ως εδώ.

Το επόμενο βήμα ποιο θα είναι; Ιδού η μεγάλη, η μέγιστη απορία.

Κανείς δεν αμφιβάλλει πλέον οτι οι μέρες και οι ώρες που ζούμε, είναι ιστορικές. Ομως, για να εξακολουθήσουν να είναι τέτοιες, πρέπει να δοθεί και η δεύτερη απάντηση-χτύπημα στα πλευρά της σαπίλας. Και ποιά θα είναι αυτή; Μα ασφαλώς το πολιτικό ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ! Εκεί νομίζω πως θα τελειώσουν όλα. Η μάλλον, απο εκεί θα ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΟΛΑ!

Δεν μπορώ να ξέρω ποιά θα είναι η τελική μορφή του μανιφέστου των εξεγερμένων. Ξέρω όμως οτι θα κάνουν το σωστό. Απλά, έχω εμπιστοσύνη στο όνειρό τους, στη γενναιότητά τους, στην αυτοθυσία τους.

Ανεξάρτητα απο αυτό, εγώ προσωπικά ακούω και διαβάζω πολλά. Στα μπλόγκ, στα σχόλια, στις ιστοσελίδες, παντού. Ακούγονται διάφορα για «αμεσες δημοκρατίες», για «ανοιχτές συγκεντρώσεις», για «λαική συμμετοχή παντού», για «προεδρικές δημοκρατίες» και άλλα πολλά. Αυτά, λένε, θέλει να ακούσει ο κόσμος, για να αποκτήσει όραμα! Οτι κάτι αλλάζει, οτι κάτι εκκριζώνεται εκ βάθρων και στη θέση του χτίζεται κάτι άλλο.

Εγώ προσωπικά διαφωνώ αδέρφια και σχωρνάτε με. Και διαφωνώ κάθετα. Με όλα τουτα τα...παντελώς εξωπραγματικά αυτή την ώρα. Δεν εκκριζώνεται εύκολα απ τη μια στιγμή στην άλλη ένα τέτοιο καθεστώς αιώνων. Δεν αλλάζει 180 μοίρες απο τη μια μέρα στην άλλη ένα σύστημα, που βασίστηκε αιώνες τώρα στην πελατειακή σχέση πολίτη-κράτους.

Και να τα πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους. Πρέπει να τα πούμε με τ' όνομά τους. Να πούμε αλήθειες που θα τσούξουν, θα πονέσουν κι όχι να χαιδέψουν.

Απο τη δολοφονία του Καποδίστρια, πέρασαν έτη 179. Σχεδόν κοντά δυό αιώνες. Απο τότε, η πατρίδα μας κυβερνιέται με αυτή τη λογική. Του δούναι και λαβείν. «Ψήφισέ με να σε διορίσω», «Ψήφισέ με να σου δώσω», «Σε ψηφίζω για να πάρω». Οι βουλευτές και οι...πελάτες τους. Που το κύριο μέλημά τους, όταν εκλέγονταν, ήταν μόνο το πώς να μην τους δυσαρεστήσουν. Το κράτος και η Δημοκρατία, λίγο μετρούσε. Μετρούσε μόνον ο «πελάτης». Που είχε πάντα δίκιο. Οι πολιτικάντηδες, ήξεραν καλά τις πεποιθήσεις του λαού. Η μάλλον, ήξεραν το σύστημα πώς δουλεύει, γιατί αυτοί οι ίδιοι το δημιούργησαν. Η λογική και η απειλή του μαυρίσματος. Της μαύρης μπίλιας. «Δε με τακτοποίησες; Δε μου έκανες αυτό που ήθελα; Μαύρη μπίλια στο κουτί!» Αυτή ήταν η λογική. Ετσι είχε μάθει ο λαός να αποφασίζει για τους άρχοντές του. Για τους ηγέτες του. Και οι «επαγγελματίες» βουλευτές έτρεμαν. Ετρεμαν το «μαύρισμα». Ετρεμαν την ετυμηγορία του «πελάτη»! Και όχι την ετυμηγορία του σκεπτόμενου. Ασφαλώς και μέσα σ' αυτό το λαό, υπήρχαν και οι μορφωμένοι, οι καλλιεργημένοι, οι διανοούμενοι. Οι μεγάλες μορφές των Ελληνικών Γραμμάτων και Τεχνών. Πολλοί απο αυτούς προσπάθησαν να αλλάξουν τη νοοτροπία του κόσμου. Δεν τα κατάφεραν. Οι περισσότεροι, απλά συμβιβάστηκαν. Και έγιναν κι αυτοί μέρος της «αλυσσίδας».

Απο την άλλη, υπήρξαν και οι ...λεγόμενοι «Σωτήρες», αλλοιώς δικτάτορες. Αυτοί δηλαδή, που ενώ υποτίθεται οτι θέλησαν να ...καταλύσουν μεν αυτή τη λογική του «δούναι και λαβείν», αλλά στο τέλος αποδείχτηκε οτι οι σκοποί τους ήταν παντελώς αντίθετοι. Το «εγώ» τους θέλησαν να ικανοποιήσουν και τίποτε άλλο. Βασανίζοντας και εκτελώντας. Και το «σύστημα» απο την άλλη, να μάχεται υπογείως. Με «αντίσταση» και «Αντάρτικο Πόλεων». Τις περισσότερες φορές κατευθυνόμενο (ΚΚΕ 1936-1949, ΠΑΚ 1969-1974, «Πολυτεχνείο» 1973) κι άλλες φορές αυθόρμητα.

Στις λεγόμενες «κυβερνήσεις της Δεξιάς», πελάτες ήταν η πλουτοκρατία και η ανώτερη οικονομικά τάξη. Αυτοί ήταν οι χρηματοδότες. Αυτοί πλήρωναν και στήριζαν το σύστημα κι αυτό τους εξυπηρετούσε. Οι κυβερνήσεις ψήφιζαν ολόκληρους νόμους, ειδικά γι αυτούς. Και τα συμφέροντά τους. Ο λαός, απλώς υπόμενε. Οι βουλευτές απλώς φρόντιζαν να μην τον κάνουν να αγανακτίσει, να θυμώσει. Πότε με έναν καλό διορισμό, πότε με κανένα «ρουσφέτι» της πλάκας, πότε με καμμια «δωρέα», όλα βολεύουνταν κάπως. Ομως, η σκανδαλώδεις διάκρισεις που έκαναν οι Δεξιοί προς τους πλουτοκράτες, έφεραν τη λαική δυσφορία και οι απλές «πελατειακές» σχέσεις που υπήρχαν, δεν επαρκούσαν. Επρεπε να γίνει κάτι άλλο, πολύ πιο βαθύ και στέρεο. Επρεπε να αλλάξουν τα πράγματα. Επρεπε να ...γευτεί τον πλούτο και ο απλός λαός για να ηρεμήσει. Και ήρθε το ΠΑΣΟΚ και ο Α. Παπανδρέου, να αναδημιουργήσει εκ βάθρων το σύστημα, να κάνει πλέον τον ίδιο τον λαό συμμέτοχο στο φαγοπότι και να δημιουργήσει μια κατα πολύ αναβαθμισμένη σχέση «πελάτη-κράτους». Μα του «πελάτη» του είχε ήδη ανοίξει η όρεξη και ζήταγε περισσότερα. Με τον τρόπο του πάντα. Κι έτσι, δημιουργήθηκε η νέα πλουτοκρατία, η λεγόμενη Λαική Πλουτοκρατία. Και για να συντηρηθεί αυτή η Λαική Πλουτοκρατία, χρειάζονταν λεφτά, πολλά λεφτά και ζεστά-ζεστά. Η λύση ποιά ήταν; Τα δάνεια! Δώσε στο λαό, στον οπαδό δηλαδή, να τρώει με τα λεφτά των άλλων! Και θα μας ψηφίζει εις το διηνεκές!

Μόνο, που κάποια στιγμή τα δανεικά άρχισαν να σώνονται. Και τα «ζεστα-ζεστά» λεφτάκια, είχαν μετατραπεί σε χρέη. Σε χρέη, που άρχισαν να γίνονται δυσβάσταχτα. Τα χρέη αυτά έφεραν λιτότητα και έκτακτα οικονομικά μέτρα. Και τα μέτρα αυτά, έφεραν δυσφορία στην καλομαθημένη πλέον Λαική Πλουτοκρατία. Το σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ άρχισε να καταρρέει λόγω της...κακής πλέον νέας σχέσης «πελάτη-κράτους». Ξανάρχονται οι άλλοι στα πράγματα, που υπόσχονται νέες ιδέες, που στην ουσία τους ήταν απλά οι νέες «πελατειακές» συμβάσεις! Ομως τα λεφτάκια δεν έιχαν πια την ίδια ροή, απο ποτάμια είχαν γίνει ...ρυάκια! Και το κακό ήταν ότι...δεν περίσσευε το «ρευστό» για τους «πελάτες». Εφτανε μόνο γι' αυτούς. Για τους «πελάτες» μόνο ψίχουλα. Και ασφαλώς κατέρρευσαν κι αυτοί. Και ξανάρχονται εκ νέου οι ...άλλοι, που πίστευαν οτι τίποτε δεν έχει αλλάξει απ' τα παλιά. Και κατηγορούσαν τους απο κεί μεριά, θεωρώντας τους «μονοφαγάδες», δηλαδή όλα αυτοί και οι «πελάτες» τίποτε! Ωσπου, ανέβηκαν τα σκαλιά των μεγάρων και αντίκρυσαν τη φρικτή αλήθεια! Οντως ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΛΕΦΤΑ! Ούτε σέντσι! Και οι υποχρεώσεις να τρέχουν! Κάθε τέλος του μήνα, το χαράτσι στους δανειστές έπρεπε να πέφτει ζεστό και στην ώρα του! Δανειστές ήταν αυτοί, δεν ήταν πόπολοπελάτες! Ηθελαν το χρήμα τους πίσω!

Το σύστημα πλέον τα χρειάστηκε. Και πανικοβλήθηκε. Και προκειμένου να σώσει το τομάρι του, πουλήθηκε ολόκληρο στον Μαμωνά του μνημονίου. Το σκεπτικό ήταν απλό και ακούστηκε ευθαρσώς και αυθορμήτως απο ένα «βαρύ πυροβολικό» του συστήματος, τον ίδιο τον Αντιπρόεδρό του. «Μαζί τα φάγαμε ρε πελάτες, τι θέτε τώρα και κουνιέστε!» Δεν είπε όμως, «μαζί θα τα πληρώσουμε μιας και μαζί τα φάγαμε», απλά το άφησε ώς ευκόλως εννοούμενο, οτι «μαζί μεν τα φάγαμε, αλλά εγώ δεν έχω καμμιά διάθεση να πληρώσω φράγκο! Κι επειδή εγώ δε πληρώνω μία, θα τα πληρώστε εσείς!» Και έτσι, η Λαική Πλουτοκρατία καταρρέει μέσα σε μια στιγμή, σαν πύργος απο τραπουλόχαρτα. Και μένει πίσω ο Λαός. Εννοώ οι μή «πελάτες». Που θα πληρώσουν έναν λογαριασμό σε ένα εστιατόριο που το μόνο που έφαγαν απο εκεί ήταν οι μυρωδιές απ τα ψητά....

Αυτά ειναι τα πράγματα αδέλφια. Αυτή είναι η πολιτική ιστορία μας. Ενα διαρκές φαγοπότι, ένα αισχρό «δούναι και λαβείν», που ΟΛΟΙ ΜΑΣ έχουμε ευθύνη γι αυτό.

Η μεθαυριανή μέρα που θα έρθει, δεν μπορεί να σηκώσει ακόμη τέτοιου είδους Δημοκρατία που επαγγέλονται πολλοί. Και δεν μπορεί (ακόμη), διότι η χρεοκοπία που έχουμε ως Εθνος, δεν είναι τόσο οικονομική, όσο ΗΘΙΚΗ. Ούτε η Προεδρική Δημοκρατία μπορεί να μας σώσει, ούτε η Ανοιχτή, ούτε οι νέες Πνύκες και οι νέες Εκκλησίες του Δήμου. Αυτά είναι δυο φορές κουραφέξαλα για την ώρα, που αφ' ενός μεν δεν μπορούν να εφαρμοστούν στη πράξη, αφ'ετέρου εαν εφαρμοστούν, θα είναι και η ταφόπλακά μας.

Τι μπορεί να γίνει κατα τη γνώμη μου; Μα είναι απλό. Να γίνει το πρώτο βήμα. Αλλαγή στους ίδιους τους θεσμούς της λειτουργίας του πολιτεύματος. Εν όλίγοις, πρώτα να ΘΩΡΑΚΙΣΤΕΙ η ίδια η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και μετά να μετεξελιχξεί σε κάτι πολύ πιο ανώτερο και σπουδαίο.

Ιδέες υπάρχουν πολλές. Πρώτα απ όλα, να γίνουν συνταγματικές μεταρρυθμίσεις στο ΥΠΑΡΧΟΝ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ. Μείωση, ας πούμε, απο 300 σε 200σιους βουλευτές. Και συγκρότηση απο κληρωτούς πολίτες, μιας δεύτερης Βουλής, της Βουλής των Πολιτών, που θα έχει σκοπό τον ΕΛΕΓΧΟ των πολιτικών και τις εφαρμογές των νόμων και των άρθρων του Συντάγματος. Μιά δεύτερη Βουλή δηλαδή μέσα στην Βουλή! Που θα έχει ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ και θα περιφρουρεί το Σύνταγμα και το πολίτευμα. Στην Αυστραλία ήδη εφαρμόζεται αυτό με κάπως πιο διαφοροποιημένο τρόπο, ασφαλώς και κάλλιστα θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στη γενέτειρα της Δημοκρατίας.

Να υπάρξει ρύθμιση του Συντάγματος για ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ μεταξύ βουλευτών και υπουργών. Η βουλευτής θα είσαι ή υπουργός κύριε πολιτικέ. Αν θές να γίνεις Υπουργός, θα πρέπει να παραιτηθείς απο βουλευτής και τη θέση σου θα πάιρνει ο επόμενος επιλαχών. Αλλοιώς, θα είναι εξωκοινοβουλευτικός ο Υπουργός. Και όλοι θα δίνουν λόγο στη Βουλή των Πολιτών. ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ. Επίσης, η βουλευτική θητεία να περιορίζεται στα 8 χρόνια και όχι να περνάει απο γενιά σε γενια! Ούτε να γίνεται επάγγελμα. Θα είναι απλά ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΘΝΟΣ. Και μια Υπηρεσία Βαριά, όπως αυτή του στρατιώτη.

Να συγκροτηθεί επιτέλους, μια Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας, ένα ανεξάρτητο όργανο που θα απαρτίζεται απο τεχνοκράτες, στρατιωτικούς και διπλωμάτες, που θα έχει την ευθύνη της χάραξης της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Και να εφαρμόζεται αυτή απο τους πολιτικούς μέχρι κεραίας.

Να απαγγιστρωθεί επιτέλους η Δικαιοσύνη απο το κράτος. Να γίνει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ. Και να πλαισιωθεί απο ΑΚΕΡΑΙΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ, με λευκότατο μητρώο, έντιμους και ΑΔΕΚΑΣΤΟΥΣ, που θα εφαρμόζουν το νόμο όχι με φαρισαισμό, αλλά με βάση τον ΑΝΘΡΩΠΟ και τον ΠΟΛΙΤΗ. Να δίνουν ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ γι αυτό και να ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ για να επιτελέσουν αυτό το υπέρτατο έργο και καθήκον.

Και τέλος,

Να θεσμοθετηθεί επιτέλους η ΕΝΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ, με ειδικό άρθρο στο Σύνταγμα, που να ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΚΑΘΕ ΑΛΛΑΓΗ Η ΡΥΘΜΙΣΗ απο τους εκάστοτε Υπουργούς, ειμή δια αναθεωρήσεως του Συντάγματος. Μόνον έτσι θα εκλείψουν οι διάφοροι πειραματισμοί και κομματικές επιρροές, που την κατέστρεψαν και κατάντησαν τα Ελληνόπουλα τους πλέον αμόρφωτους και ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΥΣ πολίτες της Ευρώπης. Να διδάσκονται τα Αρχαία Ελληνικά απο΄την Ε' Δημοτικού και όχι απο την Α' Λυκείου κι αυτά σε ειδικές τάξεις! Είναι ντροπή και όνυδος για τη χώρα που γέννησε την πιο ποιητική, μουσική και μαθηματική γλώσσα, οι πολίτες της σήμερα να ΜΗΝ ΤΗΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ! Να ξεκουμπιστούν τα κόμματα απο τα Πανεπιστήμιά μας! Αυτά τα ιερά ιδρύματα της Γνώσης, έδω και 40 κοντά χρόνια, έχουν μετατραπεί σε οίκους εκκόλαψης επαγγελματιών της διεφθαρμένης πολιτικής και των κομμάτων. Σε κάνενα ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ δεν υπάρχουν αυτά τα αίσχη, παρά μόνον στα Ελληνικά Πανεπιστήμια. Κι αυτό, διότι είναι τα ίδια οι αιμοδότες του διεφθαρμένου συστήματος. Και φυσικά, αντι να παράγουν επιστήμη και γνώση, παράγουν διαφθορά και ντροπή....

Ενεργοί και Δημοκρατικοί πολίτες παράγονται ΜΟΝΟ ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ! ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ! Αυτή την Παιδεία είχαν οι αρχαίοι παππούδες μας και η διανόησή τους γέννησε το καλύτερο πολίτευμα που γνώρισε ποτέ η Ανθρωπότητα. Αυτή την Παιδεία πρέπει να πάρουν τα παιδιά μας. Και τα παιδιά των παιδιών μας. Και αυτά θα δημιουργήσουν και πάλι εκείνη τη Δημοκρατία του Κλεισθένη, του Περικλή και των άλλων μεγάλων. Και τότε, τα παιδιά μας θα ζήσουν σε έναν καλύτερον Αιώνα. Τον Αιώνα του Ελληνικού Πνεύματος και Ιδεώδους.

Το κίνημα των Τριακοσίων αδέλφια, είναι η αρχή. Πρέπει να είναι αρχή. Η αρχή για ένα Αύριο που οραματιζόμαστε όλοι. Ενα Αύριο που θα χτιστεί πέτρα-πέτρα, λίθο με λίθο, απο όλους μας ανεξαιρέτως. Και όταν λέω «όλους μας», ασφαλώς και εννοώ και την Ομογένεια. Ολοι οι Ελληνες θα γίνουν αρωγοί αυτού του «Αύριο». Ελλαδίτες, Κύπριοι και λοιποί ομογενείς. Η αρχή έγινε. Η πλατεία γέμισε. Το σύστημα τρόμαξε. Η σαπίλα καταρρέει. Το Αυριο Ερχεται.



H φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"

Σύμφωνα με τηλεγράφημα του πρακτορείου Reuters σήμερα αργά το απόγευμα επετεύχθη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε., μέσω της οποίας δίνεται τριετές νέο πακέτο οικονομικής στήριξης προς την Ελλάδα.

Πρόκειται για οριστική απόφαση νέας χορήγησης δανείου, στην οποία υπάρχει και περιορισμένη μεσολάβηση ιδιωτών.

Το δάνειο, σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες του πρακτορείου Reuters, ανέρχεται στο ύψος των 65 ή 70 δισ. Ευρώ και προδικάζει νέα σειρά μέτρων, πέραν των ήδη αποφασισθέντων που έχουν ήδη γνωστοποιηθεί.

Το σπιράλ του χρέους επεκτείνεται και γίνεται ακόμη πιο θανατηφόρο για την Ελληνική οικονομία, αφού η μετάθεση των τρεχουσών υποχρεώσεων στην πραγματικότητα προσθέτει ακόμη μεγαλύτερα χρέη…

Πριν από λίγο ο Πεταλωτης είναι στα ΚΑΠΗ της Αργυρούπολης κυνηγημένος από 50 αγανακτισμένους πολίτες οι οποίοι επιχείρησαν να τον γιαουρτώσουν.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος περιμένει την Αστυνομία για να μπορέσει να γλιτώσει από το «άσπρισμα» που του επιφυλάσσουν οι πολίτες που συνεχίζουν να παραμένουν έξω από το ΚΑΠΗ...


Περίπου 1.000 πολίτες έκλεισαν την έξοδο του ΚΑΠΗ, περιμένοντας τον κύριο Πεταλωτή να βγει. Τελικά, η διαφυγή του κυβερνητικού εκπροσώπου έγινε από πλάγια είσοδο, προκειμένου να μην υπάρξει περίπτωση συνάντησης των πολιτών μαζί του.

Σε δηλώσεις του ο κύριος Πεταλωτής μίλησε για τραμπούκους...

Πανικόβλητα παραμένουν μέλη του ΠΑΣΟΚ μέσα στο ΚΑΠΗ, αφού δεν είναι δυνατός ο σύσσωμος απεγκλωβισμός τους.

Τελικά, η βία της ανεργίας και της ανασφάλειας του να μην έχεις δουλειά να θρέψεις τα παιδιά σου ασφαλώς και γεννάει βία....

Απορία: Τί πήγε να κάνει στο ΚΑΠΗ ο κύριος Πεταλωτής; Πήγε να ανακοινώσει την περαιτέρω μείωση των συντάξεων ή μήπως πήγε να κεράσει σουβλάκια για να ηρεμήσει τους συνταξιούχους που λιμοκτονούν, αλλά και που είναι άγνωστο αν θα νοσηλευθούν σε περίπτωση που η υγεία τους παρουσιάσει προβλήματα;


Η δημοσκόπηση που παραθέτουμε, δεν είναι η μόνη που καταγράφει την λαϊκή οργή για την Παπανδρεϊκή συμμορία του μνημονίου.

Τις επόμενες ώρες θα επιστρατευθούν από το ΠΑΣΟΚ τα "μεγάλα μέσα" που θα εμφανισθούν στις οθόνες της τηλεοράσεως, για να μας πείσουν πόσο άδικο έχουμε που δεν βάζουμε πλάτη στην κυβέρνηση του στοχαστή, για να μας βγάλει από το τέλμα.

Άλλοι θα πουν ότι οι δημοσκοπήσεις είναι χρήσιμα εργαλεία και τις λαμβάνουν υπ' όψιν τους.

Άλλοι θα ισχυριστούν ότι η συγκεκριμένη δημοσκόπηση είναι "φτιαγμένη" για να ικανοποιήσει αυτούς που την παρήγγειλαν, δηλαδή τους "αγανακτισμένους".

Ίσως βγει και ο κ. Παπανδρέου να δώσει καμιά συνέντευξη στην εφημερίδα "η φωνή των ψαράδων της αριστερής όχθης του Ποτόμακ" και να διακηρύξει ότι δεν τον ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος.

Πολύ πιθανόν να εμφανιστεί και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος του μνημονίου, ο και πεταλωτής επονομαζόμενος, να δηλώσει με το ύφος το γνωστό, το ύφος της αγελάδας που πήγε σχολείο, ότι "προχωράμε με γοργούς ρυθμούς"....

Σίγουρα θα εμφανιστούν και οι γνωστοί διαφωνούντες από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, να δώσουν την δική τους παράσταση.

Εγώ όμως ένα μόνο έχω κατά νου.

Θα περιμένω μέχρι να έλθει στην Βουλή το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Θα δω ποιοί θα το ψηφίσουν.

Και υπόσχομαι ένα πράγμα:

Θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου, μαζί με εκατομμύρια συμπολίτες μου, ώστε τα ανθρωπάκια που θα πουν ναι, να μην κρατηθούν ποτέ ξανά "όμηροι" ΜΕΣΑ στην Βουλή, επειδή αυτό δεν είναι τιμωρία.

Αυτό προσπαθούν με κάθε τρόπο και έναντι κάθε τιμήματος να επιτύχουν οι επίορκοι βουλευτές.

ΤΙΜΩΡΙΑ θα είναι να μην ξαναμπούν ΠΟΤΕ στην Βουλή, ούτε για καφέ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΟΝΕΣΕΙ ΠΟΛΥ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ...





Το κείμενο που ακολουθεί, παρατίθεται για προβληματισμό και εξαγωγή προσωπικών συμπερασμάτων, από την εύλογη απορία: Γιατί οι δανειστές μας (τράπεζες τοκογλύφοι) ζητάνε επιτακτικά από την Ελλάδα την αποπληρωμή ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ του χρέους της, ενώ την ίδια στιγμή κάνουν τα στραβά μάτια για άλλες χώρες των οποίων το χρέος δεν είναι απλώς μεγαλύτερο, αλλά μερικές φορές είναι και πολλαπλάσιο του Ελληνικού;

Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα, για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει με τους δανειστές μας:
Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του, ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του.
Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει;
Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;
Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.

Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά:
  • Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.

  • Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.

  • ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.
Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος

Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;
Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Mετακόμισε στην Νορβηγία κάποιος πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:
  • α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
  • β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
  • γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
  • δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!
Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του; (Και σε ποιόν τα χρωστάει τελικά;)
Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;
Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;

Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;

Εάν θέλετε να δείτε (καλύτερα) τα χρέη όλων των χωρών, τότε επισκεφθείτε αυτόν τον χώρο:
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_external_debt

nk↓ Country↓ External debt[2]
US dollars↓
Date↓ Per capita[3][4]
US dollars↓
% of GDP[5][6]↓
World (Added) 59,090,000,000,000 31 December 2010 est. 8,731 95%Σύνδεσμος
1 United States 14,392,451,000,000 30 September 2010[7] 46,577 97%
Euro symbol.svg Eurozone 14,166,135,000,000 3rd quarter of 2010[8] 43,110 120%
Flag of Europe.svg European Union 13,720,000,000,000 30 June 2010[9] 27,382 83%
2 United Kingdom 8,981,000,000,000 30 June 2010 144,757 398%
3 Germany 4,713,000,000,000 30 June 2010 57,646 143%
4 France 4,698,000,000,000 30 June 2010 74,410 188%
5 Netherlands 2,344,296,360,000 3rd quarter of 2010[10] 226,503 344%
6 Japan 2,246,000,000,000 30 June 2010 17,546 51%
7 Norway 2,232,000,000,000 30 June 2010[11] 113,174 861%
8 Italy 2,223,000,000,000 30 June 2010 est. 39,234 124%
9 Spain 2,166,000,000,000 30 June 2010 52,588 157%
10 Ireland 2,131,000,000,000 30 June 2010 [12] 515,671 1224%
11 Luxembourg 1,892,000,000,000 30 June 2010 [13] 4,028,283 4636%
12 Belgium 1,275,601,020,000 3rd quarter of 2010[14] 126,188 322%
13 Switzerland 1,190,000,000,000 30 June 2010 182,899 364%
14 Australia 1,169,000,000,000 31 December 2010 est. 42,057 131%
15 Canada 1,009,000,000,000 30 June 2010 24,749 75%
16 Sweden 853,300,000,000 30 June 2010 72,594 241%
17 Austria 755,000,000,000 30 June 2010 97,411 226%
Hong Kong 754,631,000,000 3rd quarter of 2010[15] 92,725 233%
18 Denmark 559,500,000,000 30 June 2010 110,216 274%
19 Greece 532,900,000,000 30 June 2010 49,525 165%
20 Portugal 497,800,000,000 30 June 2010 47,632 201%
21 Russia 480,200,000,000 30 November 2010 est. 2,611 21%
22 People's Republic of China 406,600,000,000 31 December 2010 est. 7,000 7%
23 Finland 370,800,000,000 30 June 2010 68,180 200%
24 Korea, South 370,100,000,000 31 December 2010 est. 29,842 25%
25 Brazil 310,800,000,000 31 December 2010 est. 1,129 14%
26 Turkey 270,700,000,000 31 December 2010 est. 3,884 45%
27 Poland 252,900,000,000 31 December 2010 est. 5,279 47%
28 India 237,100,000,000 31 December 2010 est. 187 18%
29 Mexico 212,500,000,000 31 December 2010 est. 1,646 20%
30 Indonesia 155,900,000,000 31 December 2010 est. 651 28%
31 Hungary 134,600,000,000 31 December 2010 11,667 70%
32 Argentina 128,600,000,000 31 December 2010 est. 2,706 35%
33 United Arab Emirates 122,700,000,000 31 December 2010 est. 26,202 56%
34 Iceland 124,090,000,000 3rd quarter of 2010[16] 10,670 35%
35 Romania 108,900,000,000 31 December 2010 est. 4,459 59%
36 Ukraine 97,500,000,000 31 December 2010 est. 2,275 90%
37 Kazakhstan 94,440,000,000 31 December 2010 est. 5,987 85%
38 Republic of China (Taiwan) 91,410,000,000 31 December 2010 est. 3,452 21%
39 Israel 89,680,000,000 31 December 2010 est. 11,649 43%
40 Czech Republic 86,790,000,000 31 December 2010 est. 7,318 39%
42 Chile 84,510,000,000 31 December 2010 est. 3,586 38%
43 Saudi Arabia 82,920,000,000 31 December 2010 est. 2,839 20%
44 Thailand 82,500,000,000 31 December 2010 est. 990 25%
45 South Africa 80,520,000,000 30 June 2010 1,497 26%
46 Qatar 71,380,000,000 31 December 2010 est. 51,856 75%
47 New Zealand 64,330,000,000 31 December 2010 est. 13,636 50%
48 Malaysia 62,820,000,000 31 December 2010 est. 1,738 25%
49 Philippines 61,850,000,000 31 December 2010 est. 576 33%
49 Colombia 61,777,400,000 3rd quarter of 2010[17] 1,052 21%
50 Croatia 59,700,000,000 31 December 2010 est. 13,390 94%
51 Slovakia 59,330,000,000 30 June 2010 9,706 55%
52 Pakistan 57,210,000,000 31 December 2010 est. 318 31%
53 Kuwait 56,810,000,000 31 December 2010 est. 9,191 29%
54 Venezuela 55,610,000,000 31 December 2010 est. 1,517 13%
55 Iraq 52,580,000,000 31 December 2010 est. 1,610 76%
56 Slovenia 51,570,000,000 30 June 2010 27,282 112%
57 Malta 41,020,000,000 30 June 2010 9,080 45%
58 Sudan 37,980,000,000 31 December 2010 est. 927 66%
59 Latvia 37,280,000,000 31 December 2010 est. 16,811 145%
60 Bulgaria 36,150,000,000 31 December 2010 est. 6,511 105%
61 Lebanon 34,450,000,000 31 December 2010 est. 5,473 63%
62 Vietnam 33,450,000,000 31 December 2010 est. 355 34%
63 Peru 33,290,000,000 31 December 2010 est. 1,032 24%
64 Cyprus 32,860,000,000 31 December 2008 est. 41,648 129%
65 Serbia 32,310,000,000 31 December 2010 est. 4,297 74%
66 Egypt 30,610,000,000 31 December 2010 est. 371 15%
67 Lithuania 27,600,000,000 31 December 2010 est. 10,924 98%
68 Belarus 24,800,000,000 31 December 2010 est. 3,007 57%
69 Bangladesh 24,460,000,000 31 December 2010 est. 141 25%
70 Morocco 22,690,000,000 31 December 2010 est. 633 22%
71 Estonia 22,125,000,000 31 December 2010 est. 16,510 114%
72 Singapore 21,660,000,000 31 December 2010 est. 4,042 11%
73 Cuba 19,750,000,000 31 December 2010 est. 1,698 34%
74 Tunisia 18,760,000,000 31 December 2010 est. 1,500 39%
75 Monaco 18,000,000,000 2000 est. 565,043
76 Angola 17,980,000,000 31 December 2010 est. 741 19%
77 Sri Lanka 17,970,000,000 31 December 2010 est. 961 47%
78 Guatemala 17,470,000,000 31 December 2010 est. 534 20%
79 Ecuador 14,710,000,000 31 December 2010 est. 941 23%
80 Bahrain 14,680,000,000 31 December 2010 est. 10,462 54%
81 Panama 13,850,000,000 31 December 2010 est. 3,475 49%
82 Uruguay 13,390,000,000 31 December 2010 est. 3,770 40%
83 Dominican Republic 13,090,000,000 31 December 2010 est. 1,312 25%
84 Iran 12,840,000,000 31 December 2010 est. 166 3.7%
85 Jamaica 12,660,000,000 31 December 2010 est. 4,260 97%
86 Korea, North 12,500,000,000 2001 est. 582
87 Cote d'Ivoire 11,600,000,000 31 December 2010 est. 565 54%
88 El Salvador 11,450,000,000 31 December 2010 est. 1,976 55%
89 Nigeria 11,020,000,000 31 December 2010 est. 64 6%
90 Costa Rica 9,126,000,000 31 December 2010 est. 1,744 27%
91 Oman 8,829,000,000 31 December 2010 est. 2,522 14%
92 Bosnia and Herzegovina 7,996,000,000 31 December 2010 est. 2,102 49%
93 Kenya 7,935,000,000 31 December 2010 est. 215 24%
94 Syria 7,682,000,000 31 December 2010 est. 374 15%
95 Tanzania 7,576,000,000 31 December 2010 est. 174 32%
96 Yemen 7,147,000,000 31 December 2010 est. 264 25%
97 Burma 7,145,000,000 31 December 2010 est. 123 27%
98 Ghana 6,483,000,000 31 December 2010 est. 253 38%
99 Libya 6,378,000,000 31 December 2010 est. 1,025 11%
100 Bolivia 6,130,000,000 31 December 2010 est. 523 30%
101 Zimbabwe 5,772,000,000 31 December 2010 est. 496 132%
102 Jordan 5,522,000,000 31 December 2010 est. 1,121 29%
103 Macedonia 5,520,000,000 31 December 2010 est. 2,648 59%
104 Armenia 5,227,000,000 30 June 2010 1,368 51%
105 Mauritius 5,043,000,000 31 December 2010 est. 3,565 52%
106 Congo, Republic of the 5,000,000,000 2000 est. 1,722 155%
107 Turkmenistan 5,000,000,000 2009 est. 934 31%
108 Mozambique 4,990,000,000 31 December 2010 est. 197 42%
109 Nepal 4,500,000,000 2009 161 36%
110 Paraguay 4,346,000,000 31 December 2010 est. 513 22%
111 Cambodia 4,338,000,000 31 December 2010 est. 298 38%
112 Trinidad and Tobago 4,303,000,000 31 December 2010 est. 1,589 10%
113 Congo, Democratic Republic of the 4,300,000,000 2009 est. 164 100%
114 Ethiopia 4,289,000,000 31 December 2010 est. 51 13%
115 Uzbekistan 4,236,000,000 31 December 2010 est. 130 11%
116 Moldova 4,146,000,000 31 December 2010 est. 1,113 73%
117 Algeria 4,138,000,000 31 December 2010 est. 97 2%
118 Nicaragua 4,030,000,000 31 December 2010 est. 743 76%
119 Senegal 3,885,000,000 31 December 2010 est. 216 22%
120 Kyrgyzstan 3,738,000,000 30 June 2010 653 68%
121 Honduras 3,540,000,000 31 December 2010 est. 423 23%
122 Zambia 3,495,000,000 31 December 2010 est. 277 25%
123 Georgia 3,381,000,000 31 December 2009 771 31%
124 Cameroon 3,344,000,000 31 December 2010 est. 147 13%
125 Azerbaijan 3,221,000,000 31 December 2010 est. 269 6%
126 Liberia 3,200,000,000 2005 est. 930 606%
127 Laos 3,085,000,000 2009 est. 484 55%
128 Guinea 3,072,000,000 31 December 2009 est. 290 70%
129 Somalia 3,000,000,000 2001 est. 393
130 Madagascar 2,973,000,000 31 December 2010 est. 99 24%
131 Benin 2,894,000,000 31 December 2009 est. 135 22%
134 Uganda 2,888,000,000 31 December 2010 est. 62 13%
135 Mali 2,800,000,000 2002 240 84%
136 Afghanistan 2,700,000,000 2008 96 23%
137 Gabon 2,374,000,000 31 December 2010 est. 2,078 28%
138 Namibia 2,373,000,000 31 December 2010 est. 569 13%
139 Botswana 2,222,000,000 31 December 2010 est. 910 14%
140 Niger 2,100,000,000 2003 est. 178 79%
141 Burkina Faso 2,002,000,000 31 December 2010 est. 128 23%
142 Tajikistan 1,997,000,000 31 December 2010 est. 260 34%
143 Mongolia 1,860,000,000 2009 690 44%
144 Chad 1,749,000,000 31 December 2008 est. 177 27%
145 Sierra Leone 1,610,000,000 2003 est. 311 163%
146 Albania 1,550,000,000 2004 497 21%
147 Papua New Guinea 1,548,000,000 31 December 2010 est. 366 29%
148 Seychelles 1,374,000,000 31 December 2010 est. 14,706 163%
149 Malawi 1,213,000,000 31 December 2010 est. 78 24%
150 Burundi 1,200,000,000 2003 167 202%
151 Central African Republic 1,153,000,000 2007 est. 270 68%
West Bank 1,300,000,000 2007 est. 552
152 Belize 1,010,000,000 2009 est. 2,982 70%
153 Guinea-Bissau 941,500,000 2000 est. 722 203%
154 Bhutan 836,000,000 2009 1,239 66%
155 Equatorial Guinea 832,000,000 31 December 2010 est. 136 1%
156 Guyana 804,300,000 30 September 2008 1,049 42%
157 Barbados 668,000,000 2003 2,456 25%
158 Montenegro 650,000,000 2006 939 24%
159 Lesotho 647,000,000 31 December 2010 est. 233 36%
160 Maldives 589,000,000 2009 est. 1,707 43%
161 Gambia, The 530,000,000 31 December 2010 est. 438 170%
162 Suriname 504,300,000 2005 est. 1,011 28%
163 Swaziland 497,000,000 31 December 2010 est. 520 18%
164 Haiti 494,000,000 31 December 2010 est. 48 7%
165 Saint Vincent and the Grenadines 479,000,000 2010 2,084 54%
Aruba 478,600,000 2005 est. 4,935 21%
166 Djibouti 428,000,000 2006 573 56%
167 Antigua and Barbuda 359,800,000 June 2006 4,388 36%
168 Grenada 347,000,000 2004 3,402 74%
169 Bahamas, The 342,600,000 2004 est. 1,067 6%
170 Cape Verde 325,000,000 2002 722 53%
171 Sao Tome and Principe 318,000,000 2002 2,193 349%
172 Saint Kitts and Nevis 314,000,000 2004 6,408 79%
173 Eritrea 311,000,000 2000 est. 87 44%
174 Saint Lucia 257,000,000 2004 1,586 32%
176 Comoros 232,000,000 2000 est. 420 115%
177 Dominica 213,000,000 2004 3,000 75%
178 Samoa 177,000,000 2004 994 47%
179 Solomon Islands 166,000,000 2004 355 44%
Bermuda 160,000,000 FY99/00 2,560
Cook Islands 141,000,000 1996 est. 7,756
180 Fiji 127,000,000 2004 est. 150 5%
181 Marshall Islands 87,000,000 2008 est. 1,377 54%
182 Vanuatu 81,200,000 2004 383 22%
183 Tonga 80,700,000 2004 791 33%
New Caledonia 79,000,000 1998 est. 404
Cayman Islands 70,000,000 1996 2,078
Faroe Islands 68,100,000 2006 1,409
184 Micronesia, Federated States of 60,800,000 FY05 est. 563
Greenland 58,000,000 2009 1,007
British Virgin Islands 36,100,000 1997 1,897
185 Nauru 33,300,000 2004 est. 2,599
186 Kiribati 10,000,000 1999 est. 120 14%
Montserrat 8,900,000 1997 14,958
Anguilla 8,800,000 1998 818
Wallis and Futuna 3,670,000 2004 244
Niue 418,000 2002 est. 196
187 Brunei 0 2005 0 0%
188 Liechtenstein 0 2001 0
Macau 0 2009 0 0%
189 Palau 0 FY99/00 0