Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Δεκ 2013

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Επανάσταση σημαίνει αναμφίβολα βαθιά επιθυμία για αλλαγή – ενώ ο J.J. Rousseau είχε πει πολύ σωστά ότι, δεν μπορεί κανείς να ανατρέψει ένα καθεστώς, με δημοκρατικές μεθόδους, αφού αυτές δεν τηρούνται ποτέ από τις ολοκληρωτικές κυβερνήσεις.

Απλούστερα, όταν ένας δολοφόνος ή ληστής σε σημαδεύει με ένα οπλισμένο πιστόλι, είναι πολύ δύσκολο να κερδίσεις τη μάχη δημοκρατικά – εμπιστευόμενος την καλή του θέληση και ευχόμενος να μη σε σκοτώσει.

Επανάσταση δεν σημαίνει βέβαια ότι απαιτείται η χρήση μη ειρηνικών τρόπων – το ακριβώς αντίθετο μάλιστα, ειδικά στην εποχή μας, όπου οι Πολίτες έχουν στη διάθεση τους πολλές εναλλακτικές λύσεις και άπειρες δυνατότητες για να εκφράσουν έμπρακτα τις αντιθέσεις τους, σε όλα όσο συμβαίνουν εις βάρος τους.

Οι σημερινοί Έλληνες όμως δεν επαναστατούν, όπως οι πρόγονοι τους στο παρελθόν, όταν απειλούταν να λεηλατηθούν, να εξαθλιωθούν ή/και να υποδουλωθούν. Έχουμε δε την εντύπωση ότι, εάν τους ζητούσε κανείς να πολεμήσουν στα σύνορα έναν «συμβατικό» εχθρό, όπως το 1940, θα απαιτούσαν την ενυπόγραφη βεβαίωση ότι, δεν θα πέθαιναν στη μάχη – διαφορετικά θα προτιμούσαν να παρακολουθήσουν την εισβολή άνετα από την τηλεόραση, ακούγοντας κάποιον δημοσιογράφο να βρίζει και να «καταριέται» την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και τους εχθρούς της πατρίδας τους, εφευρίσκοντας «ψεκασμούς» και θεωρίες συνωμοσίας.

Επομένως, πρόκειται για «σκλάβους εκ πεποιθήσεως», οι οποίοι δεν έχουν καμία επιθυμία για αλλαγή, αποδέχονται αναντίρρητα το όποιο καθεστώς, αποποιούνται τις προσωπικές ευθύνες, κοιτούν «ο καθένας τη δουλειά του», ενώ εγκρίνουν σιωπηλά τα μέτρα που επιβάλλονται.

Γιατί τότε παραπονιούνται για όλα όσα τους συμβαίνουν; Γιατί αλήθεια τοποθετούνται (λεκτικά βέβαια) εναντίον άλλων κρατών, όταν οι ξένοι «ηγεμόνες» προσπαθούν απλά να κερδίσουν από την τάση των σημερινών Ελλήνων για σκλαβιά και για εκμετάλλευση;
Αναμφίβολα, η παρούσα κυβέρνηση αποτελεί μία νομοτελειακή διαδοχή στην αλυσίδα όλων των προηγουμένων, οι οποίες οδηγούσαν ανέκαθεν την Ελλάδα σε οδυνηρά αδιέξοδα – ενώ η επόμενη, όποια και αν είναι αυτή, είμαστε σίγουροι πως θα συνεχίσει την «παράδοση», αφού κανένας Πολίτης δεν διαμαρτύρεται και δεν επαναστατεί.

Συμπεραίνεται λοιπόν ότι, δεν είναι τόσο η μειοψηφία των «κακών» ή ανίκανων Ελλήνων αυτή που οδηγεί μία πανέμορφη, πάμπλουτη και μοναδική χώρα στον πλανήτη, στη φτώχεια και στη σκλαβιά – αλλά η πλειοψηφία των καλών και ικανότατων συμπατριωτών μας, η οποία αδρανεί απελπιστικά, κοιμάται τον ύπνο του δικαίου και αδιαφορεί για τα πάντα.

Η απίστευτη ατομικότητα και η ολοκληρωτική έλλειψη συλλογικότητας, η οποία εμφυτεύθηκε στους σημερινούς Έλληνες από τις «ξενόφερτες» πολιτικές τους ηγεσίες, παράλληλα με την έντεχνη αποκοπή τους από την ιστορία, από το «θεϊκό» πολιτισμό και από τους προγόνους τους, είναι οι αιτίες που θα τους οδηγήσουν τελικά στα σκουπίδια της ιστορίας – ίσως επειδή έχουν μάθει πλέον να ζουν σε μία πλαστή, εικονική, ψεύτικη πραγματικότητα, οικοδομημένη στα θεμέλια ατελείωτων συμβιβασμών, με περιορισμένους ορίζοντες και χωρίς κανένα όραμα.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Σε συνέντευξή του στην τουρκική Sabah ο υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ε. Βενιζέλος επιβεβαιώνει και προχωράει περαιτέρω τις νέες υποχωρήσεις στην εξωτερική πολιτική της χώρας, όπως αυτές είχαν πρωτοδιατυπωθεί με προηγούμενες δηλώσεις του στο περιθώριο της τελευταίας Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

Ειδικότερα, ο κ.Βενιζέλος κάνοντας μία στροφή 180 μοιρών στην ακολουθούμενη κατά την τελευταία τριακονταετία εξωτερική πολιτική της χώρας, αναγνωρίζει έμμεσα το τουρκικό ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου επαναλαμβάνοντας και επιβεβαιώνοντας ότι θα συναντηθεί επίσημα με τον τουρκοκύπριο εκπρόσωπο του ψευδοκράτους Έρογλου. 
Επιπλέον, αναφερόμενος στην Κυπριακή Δημοκρατία προβαίνει στην πολιτική αθλιότητα να ονοματίζει τον Πρόεδρό της ως «Πρόεδρο των Ελληνοκυπρίων»! Ταυτόχρονα ομιλεί για συνομιλίες που θα έχουν ως βάση το 1960, δηλαδή τις επαίσχυντες συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου! Κατά τον κ. Βενιζέλο και την κυβέρνηση Σαμαρά αιφνιδίως εξαφανίστηκαν οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και των Γενικών Συνελεύσεων του ΟΗΕ, που από το 1969 αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία ως ανεξάρτητο κράτος, μέλος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Εμφανίζεται έτσι η διπλωματικά πρωτάκουστη  και εθνικά απαράδεκτη εξέλιξη: η χώρα μας να αναγνωρίζει τη στρατιωτική  εισβολή  και κατοχή του νησιού, τις 40.000 τουρκικού στρατού και τις 200.000 των εποίκων. Εμφανίζεται τελικά η χώρα μας να εκλαμβάνει ως υπερψηφισθέν από τον Κυπριακό λαό το διαβόητο σχέδιο Ανάν , το οποίο καταψηφίστηκε το 2004 με ποσοστό 76%!

Απ΄ όλα τα προηγούμενα δικαιολογείται και η υπεραισιοδοξία που εκφράζει ο κ. Βενιζέλος στην προηγούμενη συνέντευξη, για άμεση επίλυση του Κυπριακού και των ελληνοτουρκικών διαφορών. Αισιοδοξία η οποία φυσικά κάθε άλλο παρά έχει σχέση με την πραγματικότητα, εφόσον λίγες ημέρες πριν ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ερντογάν διακήρυξε ότι «η Κύπρος δεν υπάρχει» και εφόσον οι τουρκικές παραβιάσεις του εθνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου και του FIR Αθηνών καθ΄όλο το 2013 ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και τα τουρκικά πολεμικά πλοία έφθασαν μέχρι το Σαρωνικό.

Έχουμε από καιρό διατυπώσει τη θέση ότι η κατοχοποίηση και αποικειοποίηση της χώρας μέσω των μνημονίων και της Ο.Ν.Ε. δεν εφαρμόζονται μόνες τους.

Συνοδεύονται και συνδιάζονται  στο παρασκήνιο από μια ελληνική εξωτερική πολιτική που ευνοεί όλη τη γεωστρατηγική αναδιάταξη της ζώνης Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη με βαρύτατο και μη αντιστρεπτό τίμημα για την χώρα μας. Η οικονομική κατάρρευση η οπία επέρχεται από την πολιτική της γερμανοκρατούμενης  Ε.΄Ενωσης  και των εγχώριων συμμάχων της θα συνοδευτεί και από μια γεωπολιτική-εθνική κρίση. Η γερμανοκρατούμενη Ε.΄Ενωση και το ΝΑΤΟ (το οποίο υποκρίπτεται πίσω από τις παραπάνω εξελίξεις),  δεν αποτελούν παρά τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η ενδοτικότητα της ελληνική κυβέρνησης απέναντι στις πιέσεις της ΄Αγκυρας και του ΝΑΤΟ, θα φέρει τα ίδια αποτελέσματα με την ενδοτικότητα και την υποταγή που αυτή δείχνει στις εντολές των Βρυξελλών.

Χρειάζεται επειγόντως το  αντιμνημονιακό κίνημα να θέσει τα αιτήματα και τους  στόχους της εθνικής ανεξαρτησίας  στα καίρια θέματα της υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητας και των συνόρων μας.
Γραφείο Τύπου ΔΗΚΚΙ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος 

Σημαντική συνέντευξη έδωσε στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, Anadolu ajansı, ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης, όπου απάντησε σε πολλά ερωτήματα ενώ η συνέντευξη του δημοσιεύτηκε και στην τουρκική εφημερίδα, Milligazete, (6/12).

Σύμφωνα με τα τουρκικά λεγόμενα, ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής κατηγόρησε από την αρχή τα υπόλοιπα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου ότι προσπαθούν συνεχώς να συκοφαντούν την Χρυσή Αυγή ότι είναι ναζιστικό κόμμα ενώ τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ μετέχουν σε αυτή την εκστρατεία κατασυκοφάντησης της Χρυσής Αυγής. 
Η Χρυσή Αυγή, όπως υποστήριξε ο Ηλίας Κασιδιάρης, είναι νόμιμο πολιτικό κόμμα και μετέχει από το 1990 στις βουλευτικές εκλογές ενώ δεν έχει καμία σχέση με τον ναζισμό και την ναζιστική ιδεολογία. 
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις συλλήψεις των βουλευτών της Χρυσής Αυγής και ιδιαίτερα στην σύλληψη και φυλάκιση του αρχηγού της, Νίκου Μιχαλολιάκου, και αφού τόνισε με έμφαση ότι είναι παράνομες, παρομοίασε την σύλληψη και φυλάκιση του Μιχαλολιάκου με την πριν από χρόνια σύλληψη και φυλάκιση του… Ερντογάν, πριν γίνει πρωθυπουργός εξ αιτίας των ισλαμικών ιδεολογικών του πεποιθήσεων. Και συνεχίζοντας την παρομοίωση του Μιχαλολιάκου με τον Ερντογάν, ο κ Κασιδιάρης ανέφερε ότι όπως και ο τότε ο φυλακισμένος και υπόδικος Ερντογάν έγινε στην συνέχεια πρωθυπουργός και ηγέτης της Τουρκίας, έτσι και ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής θα γίνει μια μέρα ο… ηγέτης και πρωθυπουργός της Ελλάδας.


Οι ερωτήσεις των Τούρκων στη συνέχεια περιστράφηκαν στα θρησκευτικά και στη υπόθεση της ανέγερσης του μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα. Ο κ Κασιδιάρης αφού υποστήριξε πως η Χρυσή Αυγή σέβεται κάθε θρησκεία, είναι κάθετα αντίθετη με την ανέγερση του μουσουλμανικού τεμένους. Κάλεσε δε την Τουρκία μέσα από την συνέντευξή του στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, να σεβαστεί την συνθήκη της Λοζάνης αλλά και το διεθνές δίκαιο όσον αφόρα τα δικαιώματα της ελληνικής ομογένειας της Κωνσταντινούπολης που τα σύγκρινε με την τελείως διαφορετική, όπως ανέφερε κατάσταση που απολαμβάνει η μουσουλμανική μειονότητα της δυτικής Θράκης.

Κατηγόρησε δε ανοιχτά την Τουρκία ότι είναι υπόλογος για το ανθελληνικό πογκρόμ των Σεπτεμβριανών του 1956, το οποίο ήταν  μια χαρακτηριστική εκ μέρους της Τουρκίας παραβίαση της συνθήκης της Λοζάνης. Στη συνέχεια ανέφερε ότι πολλά ελληνικά μνημεία και εκκλησίες στην βόρειο Κύπρο είναι σήμερα αχούρια και έχουν συληθεί από τα κατοχικά στρατεύματα. Έθιξε και το πρόβλημα των λαθρομεταναστών που όπως τόνισε είναι μεγάλο πρόβλημα και δεν μπορεί να λυθεί με την συνεχιζόμενη παρουσία εκατομμύριων λαθρομεταναστών στο ελληνικό έδαφος υποστηρίζοντας πως θα πρέπει να φύγουν από την Ελλάδα.


Τέλος αναφέρθηκε στην οικονομική κρίση της Ελλάδας και τόνισε πως η κατάσταση αυτή έχει φέρει σε απελπισία πολλούς Έλληνες και τους έχει οδηγήσει στην αυτοκτονία ενώ πρόσθεσε πως τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής συνεχώς ανεβαίνουν καθώς έχει αποδείξει ότι είναι το μόνο κόμμα που αγωνίζεται για να ανατραπεί αυτή η κατάσταση και να βοηθήσει τον λαό που δοκιμάζεται σε τέτοιο βαθμό από την κρίση.


Ανεξάρτητα από όλες αυτές τις δηλώσεις και τι υποστηρίζει ο βουλευτής  Ηλίας Κασιδιάρης, μεγάλη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι Τούρκοι θέλησαν να πάρουν συνέντευξη από τον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής, ενώ είναι κάθετα αποκλεισμένος από τα ελληνικά ΜΜΕ. Οι κρίσεις και τα συμπεράσματα δικά σας. Γεγονός όμως είναι ότι η ενημέρωση στην Ελλάδα έχει καταντήσει «αλακάρτ» και αυτό είναι άλλο ένα αίσχος της μνημονιακής κατοχής αυτής της χώρας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός 

Ο τρόπος που το ευρωιερατείο συνεχίζει να αντιμετωπίζει την Ελλάδα επιβεβαιώνει την αποφασιστικότητά του να επιβάλει το δόγμα της μονοδιάστατης λιτότητας χωρίς εκπτώσεις και αδιαφορώντας για τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια που προκαλεί στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Είναι αξιοσημείωτο ότι η εμμονή αυτή προκαλεί αντιδράσεις ακό­μα και στο Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο τον περασμένο Οκτώβριο αποφάσισε τη σύσταση επιτροπής για την εξέταση του ρόλου της τρόικας στην Ελλάδα, την Πορ­τογαλία και την Ιρλανδία.
 
Όπως φάνηκε στο διάστημα που μεσο­λάβησε, η παρέμβαση του Ευρωκοινοβουλίου εξελίσσεται αργά και κατά τρόπο που δεν μπορεί να λειτουργήσει σαν πολιτικό ανάχωμα και μοχλός για αλλαγή πολιτικής. Πιθανότατα δεν θα είχε καν εκδηλωθεί, εάν δεν είχαμε ευρωεκλογές τον ερχόμενο Μάιο. Κι αυτό παρότι είναι δεδομένο πως τα Μνημόνια και η πρακτική της τρόικας εγείρουν μείζονα θεσμικά ζητήματα.

Το ευρω-ιερατείο δεν επιθυμεί το άνοιγ­μα συζήτησης στους κόλπους της ΕΕ για τη σκοπιμότητα και τα αποτελέσματα των Μνημονίων. Μια τέτοια συζήτηση θα καταδείκνυε όχι μόνο το αδιέξοδο του «μονοδρόμου», αλλά και το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης. Η Ιρλανδία η Πορτογαλία και κυρίως η Ελλάδα τυπι­κά συνεχίζουν να είναι ισότιμα μέλη της Ευρωζώνης. Στην πραγματικότητα όμως έχουν περιέλθει σε καθεστώς αποικίας χρέους. Με άλλα λόγια έχουν ουσιαστικά πάψει να είναι κυρίαρχα κράτη.

Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν ούτε αναπόφευ­κτη ούτε αποτέλεσμα μόνο της ισχύος και της αποφασιστικότητας του Βερολίνου. Η κατάσταση θα ήταν πολύ διαφορετική, εάν οι χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας είχαν προ πολλού συντονιστεί για να θέσουν το ζήτημα όχι μόνο στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια. Αντ’ αυτού, με ευθύνη των τοπικών αρχουσών ελίτ, σύρονται προς την κατεύθυνση της «γερμανικής Ευρώπης».

Οι ελληνικές άρχουσες ελίτ έδωσαν το κακό παράδειγμα και στις άρχουσες ελίτ των άλλων χωρών της ευρωπαϊκής περιφέ­ρειας. Η ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας και η μετατροπή της σε αποικία χρέους ανέδειξαν το σύνδρομο εξάρτησής τους. Είναι σκάνδαλο ο τρόπος με τον οποίο οι κυρίως υπεύθυνοι για την κατάντια της Ελλάδας όχι μόνο κατέφυγαν στην αγκαλιά των ξένων κηδεμόνων, αλλά και από εκεί κουνάνε το δάχτυλο στην κοινωνία. Η κουρτίνα του ευρωπαϊσμού και του εκσυγχρονισμού κρύ­βει συνήθως το δίδυμο του ιδεολογικού μεταπρατισμού και του μετέωρου κοσμο­πολιτισμού. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ευρωπαϊκό επαρχιωτισμό, ο οποίος αντανακλά εθνικά πλέγματα και τάσεις στρουθοκαμηλισμού που εμποδίζουν την ισότιμη συμμετοχή της Ελλάδας στη δια­μόρφωση του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.

Κάθε χώρα-μέλος που σέβεται τον εαυτό της οφείλει να συμμετέχει στο ενοποιητικό εγχείρημα προσκομίζοντας και όχι απαλλοτριώνοντας την εθνική της ιδιαιτερό­τητα και τις πολιτισμικές της αποσκευές. Αυτό ίσχυε τις καλές ημέρες, όταν στην ΕΕ τηρούνταν τουλάχιστον τα προσχήματα. Η κρίση, όμως, λειτούργησε σαν καταλύτης για να εκδηλωθούν με δυναμική τάσεις που κυοφορούνταν από καιρό. Προσχεδιασμένα ή μη, το Βερολίνο εκμεταλλεύ­τηκε το οικονομικό πλεονέκτημά του για να προωθήσει ένα καθεστώς «γερμανι­κής Ευρώπης». Ένα καθεστώς που δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την αξιοπρεπή οικονομική επιβίωση των μελών της Ευ­ρωζώνης.

Με την εκδήλωση της κρίσης ο ευρωπαϊ­κός επαρχιωτισμός των ελληνικών αρχου­σών ελίτ προσέλαβε διαστάσεις υποτέλειας, υπενθυμίζοντας ότι το παραδοσιακό σύνδρομο εξάρτησης που τις χαρακτηρί­ζει ζει και βασιλεύει. Αυτό ακριβώς το σύν­δρομο τις ωθεί να υιοθετούν τις πολιτικές που έχουν ευρωπαϊκό περιτύλιγμα ακόμα κι αν θίγουν την εθνική οικονομία και υπο­θηκεύουν την εθνική κυριαρχία. Οι υποτο­νικές κοινωνικές αντιδράσεις επιτρέπουν όχι μόνο στις ελληνικές άρχουσες ελίτ, αλλά και στις άλλες νοτιοευρωπαϊκές άρχουσες ελίτ να χρησιμοποιούν την κρίση, όχι τόσο για να επιβάλουν επιβεβλημένες μεταρρυθμίσεις, όσο για να προωθήσουν μέτρα με ταξικό πρόσημο.

Εκτός αυτού, είναι τόσο ταυτισμένες με το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, που αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι το κα­θεστώς της «γερμανικής Ευρώπης» και η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας ουσιαστικά ναρκοθετούν το ενοποιητικό εγχείρημα. Με τη συμπεριφορά τους οι περιφερειακές άρχουσες ελίτ επιβε­βαιώνουν όχι μόνο τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες τους, αλλά και την τάση τους να βλέπουν τα δέντρα και όχι το δάσος. Πιο συγκεκριμένα, με τη στάση τους δι­ευκολύνουν την τάση της Γερμανίας να χρησιμοποιεί το ευρώ σαν όχημα για να προωθεί τα συμφέροντά της, αδιαφορώ­ντας εάν κατ’ αυτό τον τρόπο πνίγει τον ευρωπαϊκό Νότο.

Πηγή "Επίκαιρα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ρε πού φτάσαμε! Να μας απειλεί ο υπαλληλίσκος γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών, Θεοχάρης!
Θα κρίνει αυτό το γκρίζο μίσθαρνο όργανο της εξουσίας για το αν έχεις να πληρώσεις τα χαράτσια που επιβάλλουν τα αφεντικά του ή όχι.
Κι όλες αυτές τις απειλές να τις πετάει μέσω ΜΜΕ μία μέρα μετά την παραδοχή του αφεντικού του, Σόιμπλε, ότι τα κράτη δεν έφταιξαν ποτέ για την κρίση και ότι τα κράτη πληρώνουν τα λάθη των τραπεζών.
Μετά από τα στοιχεία του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, ο Θεοχάρης μας απειλεί ότι αν δεν πληρώσουμε, εμείς τα ζώα, τα λάθη των τραπεζών, θα είναι αμείλικτος. Θα στείλει τους εφοριακούς να κάνουν σαφάρι, να σκοτώσουν τα ζώα της ελληνικής σαβάνας και να πάνε πεσκέσι τα κεφάλια τους στα πόδια του Θεοχάρη να τα κρεμάσει στον τοίχο του Υπουργείου ως λάφυρα.

Έτσι μας αντιμετωπίζουν, ως ζώα. Χωρίς καμία φιλοζωική οργάνωση να μας προστατεύει από τους κυνηγούς κεφαλών που θα ξαμολήσει το υπουργείο Οικονομικών.
Να τρομοκρατηθούμε;
Να αρχίζουμε να λερώνουμε τα βρακιά μας μετά την εντολή των εντόπιων υπαλληλίσκων της Τρόικα;
Να βρούμε θάμνο και σπηλιά να κρυφτούμε όταν θα μπαίνουν οι ράμπο της εφορίας σε μαγαζιά και στις οικονομίες των τραπεζικών μας λογαριασμών, όποιες κι αν έχουμε, για να μας τσεκάρουν μη και κάναμε κάτι κρυφό από τον Μπαμπούλα;
Τι είμαστε τέλος πάντων για όλους αυτούς;
Το ηλεκτρονικό παιχνίδι που με ένα πάτημα του κουμπιού μας τινάζουν τις ζωές στον αέρα και οι εκτελεστές παίρνουν μπόνους;

Τι ωραία τα φτιάξατε, ρε μάγκες, τα πράγματα!
Έχετε κλείσει μέσα σε 3 χρόνια πάνω από 8,000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις…
Έχετε στείλει στην ανεργία 1,500,000 ιδιωτικούς υπαλλήλους…
Έχετε στείλει σε αυτοχειρία άγνωστο αριθμό κατεστραμμένων ελεύθερων επαγγελματιών και απολυμένων ιδιωτικών υπαλλήλων και τώρα απειλείτε από πάνω ότι θα “φάτε” κι άλλους!!!

Χρεώνεται ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας αυτή την στιγμή, ξεπουλάτε όλη την δημόσια περιουσία που αποκτήθηκε από τους φόρους Ελλήνων για να πληρώνετε τους μισθούς των κρατικών υπαλλήλων που βγαίνουν για σαφάρι. Τους δίνετε εντολές και τα στρατιωτάκια, που έχουν κάνει την ντροπή δουλειά τους, δεν έχουν κανένα ίχνος τσίπας πάνω τους.

“Εκτελώ εντολές”.
Δεν εκτελείς εντολές, ρε!
Εκτελείς ανθρώπους και το κάνεις με μεγάλη άνεση και τελικά, όπως αποδεικνύουν οι πράξεις σου και η προκλητικότητά σου τα τελευταία 5 χρόνια, το κάνεις και με μεγάλη ευχαρίστηση.
Ηδονίζεσαι όταν “παίρνεις κεφάλια”.
Ακριβώς όπως ηδονιζόταν και ο γερμανοτσολιάς πριν 73 χρόνια όταν άναβε τσιγάρο απολαμβάνοντας το τίναγμα που έκανε το κορμί του πατριώτη στην κρεμάλα.
Εκείνος εκτελούσε εντολές, πολλές φορές και άνευ αμοιβής, χορταίνοντας απλά το κτήνος μέσα του.
Εσύ πληρώνεσαι και με τα λεφτά των κατεστραμμένων Ελλήνων από πάνω. Το κύτταρο του προγόνου σου έχει εξελιχθεί και έφθασε στο αποκορύφωμα της αποκτήνωσης μέσα από τις δικές σου πράξεις και “τις εντολές που εκτελείς”... με σίγουρο μισθό.

Επειδή κρατάει τις υπομονές της μία μερίδα Ελλήνων που με νύχια και με δόντια το παλεύουν ακόμα, νομίζετε ότι δεν αρχίζει η τίγρη που κρύβουν μέσα τους να σάς κοιτά λοξά;
Την ίδια τίγρη ρημάζατε με ελέγχους και απειλές υπέρ του Κράτους επί δεκαετίες.
Αλλά τώρα άλλαξε το αφεντικό. Το αφεντικό δεν είναι το ελληνικό κράτος κι εσείς δεν είστε λειτουργοί του ελληνικού κράτους.
Είστε κυνηγοί που σας ξαμολάν τα διεθνή κοράκια για σαφάρι.
Τέτοια προαγωγή πού να την φανταζόσασταν!

Αν είχατε έστω και ίχνος ελληνικού κυττάρου μέσα σας θα είχατε ρίξει το θηρίο.
Όπως ανακατεύατε τα νούμερα τόσα χρόνια φτιάχνοντας αμύθητες περιουσίες με τον "ιδρώτα σας", θα μπορούσατε να τα ανακατέψετε και τώρα.
Να γδάρετε όσους έγδαραν την χώρα και την έφθασαν εδώ και να βρίσκετε στο σαφάρι σας πάντα καθαρούς τους συμπολίτες σας που το παλεύουν αξιοπρεπώς. 

Αλλά είπαμε! Ο γερμανοτσολιάς ποτέ δεν πεθαίνει απλά αλλάζει αφεντικό.
Άντε τώρα τράβα να γεμίσεις πετρέλαιο τον λέβητα μη και κρυώσει το βολεμένο κωλαράκι σου, την ώρα που στο διπλανό διαμέρισμα ξεπαγιάζει η οικογένεια που θα αποκεφαλίσεις αύριο.

Πηγή Στον Τοίχο

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τίτλος και ρεφραίν εμβληματικού "σκυλοτράγουδου" της κας Στανίση, την χρυσή εποχή της πράσινης ΠαΣοΚικής "πολιτιστικής ανάπτυξης"!
Το ρεφραινάκι λοιπόν αυτό πέρασε και στην κοινή καθομιλουμένη, σαν ατάκα απαξιωτική και ειρωνική προς αυτόν στον οποίο απευθυνότανε: Συγγνώμη κύριε; Ποιός είστε;

Την ατάκα αυτή απευθύνει σήμερα και ο ελληνικός λαός προς τον παντελώς ανίκανο και ελάχιστο κύριο "πρωθυπουργό":

Ποιός είστε κύριε, που μας κατσικωθήκατε στην πλάτη, αποφασίζοντας και διατάζοντας... 

Ποιός θα ζήσει και ποιός θα πεθάνει,  Ποιός θα πτωχεύσει και ποιός θα πάει φυλακή,  Ποιός θα ζεσταθεί και ποιός θα ψοφήσει απ' το κρύο, Ποιός θα σπουδάσει και ποιός όχι, Ποιός είναι μονόδρομος και ποιός περίδρομος (απ' αυτόν που φάγατε όλοι κι αποκτηνωθήκατε!),
Ποιός θα δουλέψει και ποιός θα ρημάξει άνεργος;
Ο ελληνικός λαός σας διόρισε εκεί κύριε, όχι ως δήμιο, αλλά σαν υπηρέτη του για να εφαρμόσετε τα ψεύδη που του φτύσατε κατάμουτρα την προεκλογική περίοδο!
 
Δεν σας διόρισε ως δικτατορίσκο της κακιάς ώρας να παίρνετε αποφάσεις ενάντια στην θέλησή του και στο συμφέρον του, κύριε!
 
Ούτε σας έδωσε εντολή, κύριε,  ΝΑ ΣΤΗΡΙΧΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΤΕ το πιό ανήθικο και διαβρωμένο κομμάτι του πολιτικού σκηνικού που ακούει στο όνομα ΠαΣοΚ!
 
Ούτε να ορίσετε τιμητές της δημόσιας και κοινωνικής ζωής τους κάθε λογής Περδεντέρηδες και λοιπούς τσόγλανους! Κύριε!
   
Γι αυτό, κύριε, μας είστε άχρηστος και επιζήμιος. Αυτό είστε!

Ξεκαβαλήστε λοιπόν απ' τον σβέρκο μας, πάρτε μαζί σας και τον υπόλοιπο θίασο σκιών,  που παριστάνουν την κυβέρνηση, μην ξεχάσετε και τον ημιπαράφρονα συνεταίρο σας μαζί με τα απολειφάδια του σοσιαλισμού made in Greece, και αμέτε στο... καλό!
Όσο γρηγορότερα τόσο καλύτερα για μας (σίγουρα), αλλά και τόσο καλύτερα για σας (σιγουρότερα)!
Άντε, γιατί οι τοίχοι στο σπίτι σας έχουν μείνει ορφανοί από κοίταγμα!...

Υ.Γ.  Το "κύριε" στο κείμενο χρησιμοποιείται με όλη την σιχαμερή ειρωνεία που μπορεί να εκφέρει ο ελληνικός λαός προς το πρόσωπό σας. Κύριε!
Επίσης κοιτάζοντας την φωτογραφία, σας πάει το κάγκελο!...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 
«Θα έπρεπε να κοιμούνται εκεί που κοιμόμαστε εμείς. Να τρώνε όπως τρώμε εμείς. Πρώτα απ' όλα όμως να δουλεύουν. Έτσι θα μάθουν»
(Ερνεστ Χεμινγουέι - «Για ποιον χτυπά η καμπάνα»).

«Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα» 
(Μπ.Μπρεχτ – από το «Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου»)
Τα αφιερώνουμε - ολόψυχα - στους σπουδαιοφανείς που πουλούν «μούρη» περί «υπευθυνότητας» απέναντι στους άλλους που εξαναγκάζονται να ζήσουν με τα 500 ευρώ μισθό και με τα 360 ευρώ σύνταξη. Στους μπιστικούς τους που διαδίδουν τον «ρεαλισμό» των Μνημονίων. Στους «ευπατρίδες» των ντόπιων και ξένων «οίκων» που με αναίδεια καλοζωισμένης Αντουανέτας κηρύττουν στους πεινασμένους τον «ορθολογισμό» της «εγκράτειας». Στους «εμβριθείς» κηφήνες που «ψέγουν» τα εκατομμύρια των εργαζομένων και των ανέργων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα γιατί «δεν αντιλαμβάνονται» ότι οι ομαδικές απολύσεις τους και ότι η «διαθεσιμότητά τους» (δηλαδή η απόλυσή τους) συνιστά «πατριωτικό καθήκον», «εξορθολογισμό» και «αναπτυξιακό λίπασμα»!
Τα αφιερώνουμε – ολόψυχα – σε όσους ανεβαίνουν στο πολιτικό βήμα «κλαίγοντας» για το χαμένο εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο, τους ίδιους που με την πολιτική τους πετάνε στα χαμένα «6 χρόνια στο Δημοτικό, 6 χρόνια στο Γυμνάσιο, 6 χρόνια στο Πανεπιστήμιο» για χιλιάδες παιδιά που παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης. Στους υποκριτές που έχουν την ξετσιπωσιά να καμώνονται ότι νοιάζονται για τους απολυμένους του ιδιωτικού τομέα και που για να αποδείξουν την «ευαισθησία» τους απαιτούν μαζικές απολύσεις και στο δημόσιο τομέα! Στον εσμό των εκπροσώπων ενός πολιτικού συστήματος που τα έκαναν όλα ίσωμα και τώρα το παίζουν από πάνω και «σωτήρες»! Που ψάλουν «ωσαννά» για την «ευλογία των Μνημονίων» αλλά πουλάνε «αντιστασιακά» φούμαρα περί «κόκκινων γραμμών» στα νιτερέσα τους με την τρόικα. Σ’ αυτούς που επέβαλαν την αρχή του «κανιβαλισμού» στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς, στα δικαιώματα - και στον ιδιωτικό τομέα και στον δημόσιο τομέα - και μετά ισχυρίζονται ότι αυτή η «εξίσωση» με όρους νεκροταφείου συνιστά ...«ισονομία» και «αλληλεγγύη»!
Τα αφιερώνουμε – ολόψυχα – στον θίασο της περιφερόμενης αυθάδειας που οικοδόμησε έναν «δημόσιο» τομέα κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση της κομματικής του αθλιότητας, αλλά έχει το θράσος να ζητά ευθύνες για το δημιούργημά του από τους εργαζόμενους. Στην πασίγνωστη εκείνη μερίδα του εκδοτικού και δημοσιογραφικού κατεστημένου, τους απαστράπτοντες «αστέρες» της σαπίλας που χορτάτοι οι ίδιοι, μια ζωή «ειδήμονες» και «ειδικοί», βαφτίζουν σαν «ενημέρωση» την εργολαβία που έχουν αναλάβει να ξεσκονίζουν τους ισχυρούς και να διατηρούν στον αφρό τον κάθε «πετυχημένο» και «καπάτσο» που με την πολιτική του προκαλεί άστεγους, συσσίτια, πλειστηριασμούς και καρκινοπαθείς χωρίς φάρμακα!
Τα αφιερώνουμε – ολόψυχα – σε όσους έχουν στείλει πάνω από 3 εκατομμύρια Έλληνες στο κοινωνικό περιθώριο και, όμως, τολμούν να μιλούν περί «ανάπτυξης» που θα έρθει, τάχα, μέσω της έντασης της ίδιας εκείνης πολιτικής που προκάλεσε τα εκατομμύρια των εξαθλιωμένων! Σε αυτούς που έχουν οδηγήσει το 20% των εργαζομένων (σσ: των εργαζομένων, όχι των ανέργων) που ζουν (;) με λιγότερα από 500 ευρώ το μήνα, μεικτά, όταν επισήμως  το όριο της φτώχειας έχε οριστεί στα 475 ευρώ! Σε αυτούς που σουφρώνουν τη μυτούλα τους ενοχλημένοι από τον «λαϊκισμό» όσων τους ζητούν εξηγήσεις για τα μαγκάλια, για το κομμένο ρεύμα, για το ανύπαρκτο πετρέλαιο θέρμανσης. Σε αυτούς που βασιλεύουν σε μια ζούγκλα ακραίας βαρβαρότητας, ταΐζοντας ταυτόχρονα και τα ναζιστικά φίδια της ζούγκλας τους.
Όλοι αυτοί σας ζητούν - μας ζητούν - να ζήσουμε με ψίχουλα. Εκδίδουν οδηγίες για το πώς θα παραδίδουμε τα ...χρυσαφικά μας στα ενεχυροδανειστήρια, ή για το πώς θα τρεφόμαστε με… ληγμένα τρόφιμα, ή για το πως θα παρακαλάμε τη ΔΕΗ να μας συνδέσει το ρέυμα (αφού πρώτα μας το έχει κόψει). Ετοιμάζουν πλειστηριασμούς και «διαπραγματεύονται» για καταλύματα αστέγων με την τρόικα! Λένε ότι μόνο τότε θα έρθει η «προκοπή», αν συμφιλιωθούμε με τα 500 ευρώ και τα παιδιά μας με τα 300 ευρώ. Αλλά αφού αυτή είναι η «σωτηρία», γιατί δεν δοκιμάζουν να «σωθούν» οι ίδιοι με τον ίδιο τρόπο που εκείνοι προτείνουν για τους άλλους; Εμπρός, λοιπόν: Ας παραιτηθούν από τα εισοδήματά τους. Ας παραιτηθούν από τις περιουσίες τους. Ας παραιτηθούν από τα προνόμιά τους. Ας  έρθουν στην κατάσταση των μισθωτών σκλάβων. Κι ας ζήσουν - αυτοί - με τα 500 ευρώ καθαρά. Ας ζήσουν - αυτοί - με τα 360 ευρώ σύνταξη. Ας ζήσουν - αυτοί - με το επίδομα ανεργίας.
Τους κάνουμε, μάλιστα, την εξής πρόταση: Αντίθετα με μας, αυτούς θα τους απαλλάξουμε από χαράτσια και από φόρους. Δεν θα απειληθούν ποτέ με «διαθεσιμότητα». Θα έχουν δουλειά και 500 ευρώ «ολόκληρα», δικά τους, χωρίς χαράτσια, χωρίς φόρους. Που με αυτά θα πρέπει να φάνε, να μεγαλώσουν παιδιά, να ζεσταθούνε, να γιατρευτούνε. Ας ζήσουν έτσι. Ας εφαρμόσουν επάνω τους τα κηρύγματα λιτότητας και τις «θυσίες» που απαιτούν από εμάς. Εμπρός, λοιπόν!
email: mpog@enikos.gr 
Aπό enikos

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Προς 5 έως 10 λεπτά ανά ευρώ εκποιούν οι τράπεζες τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται προκειμένου να διαγράψουν τις επισφάλειές τους. Είναι διατεθειμένες να ευνοήσουν δανειολήπτες ή τα κοράκια;

Πόσο κοστίζει ένα «κόκκινο» δάνειο; Πόσο κοστίζει ένα δάνειο από τα χιλιάδες που ετοιμάζονται -κατά σύσταση κυβέρνησης και τρόικας- να πουλήσουν σε πακέτα τους επόμενους μήνες προς τα γνωστά επενδυτικά κεφάλαια-γύπες οι τράπεζες προκειμένου να καθαρίσουν τους ισολογισμούς τους; Πόσο κοστίζει ένα δάνειο 100 χιλιάδων ευρώ, που εδώ και καιρό έχει πάψει να εξυπηρετείται, πόσο κοστίζει τελικά η διαδρομή κόλαση-παράδεισος για έναν ανήμπορο δανειολήπτη;

Μόλις 5 με 10.000 ευρώ! Τόσα πληρώνουν συνήθως οι κυνηγοί «κόκκινων» δανείων σε ΗΠΑ και Βρετανία. Ούτε λίγο-ούτε πολύ δηλαδή, 5 σεντς για κάθε δολάριο χρέους, 10 πένες για κάθε στερλίνα ενός δανείου που δεν εξυπηρετείται πια και οι τράπεζες πωλούν μαζικά προς τους γύπες και τα άλλα αρπακτικά.

Πιέσεις και εκβιασμοί

Και οι «γύπες» όχι μόνο δεν χάνουν αγοράζοντας, αλλά έχουν και ένα διόλου ευκαταφρόνητο κέρδος. Συγκεκριμένα, μετά την αγορά αυτών των δανείων και αφού προσπαθήσουν με αφόρητες πιέσεις, εκβιασμούς και απειλές να εισπράξουν το σύνολο του χρέους, καταφέρνουν συνήθως να μαζέψουν το 20%. Στην προκειμένη περίπτωση από το παραπάνω κόκκινο δάνειο των 100 χιλιάδων θα συγκεντρώσουν 20.000 ευρώ, εκ των οποίων τα 15.000 ευρώ θα είναι το κέρδος τους.

Εχοντας όλα αυτά στο πίσω μέρος του μυαλού τους, έχοντας μελετήσει προσεκτικά τη λειτουργία της σκιώδους δευτερογενούς αγοράς χρέους των ΗΠΑ, την αγορά στην οποία οι τράπεζες «σκοτώνουν» τις επισφάλειές τους, οι άνθρωποι του γνωστού κινήματος Occupy Wall Street –του «99%» που ποτέ δεν πέθανε- έκαναν τον τελευταίο χρόνο τη μεγάλη ανατροπή.

Συγκέντρωσαν δωρεές χιλιάδων φίλων και αγόρασαν ιατρικό χρέος -χρέος δηλαδή που ανασφάλιστοι Αμερικανοί χρωστούσαν προς ιδιωτικές κλινικές και ασφαλιστικές εταιρείες- συνολικής αξίας περίπου 15 εκατ. δολαρίων στη δευτερογενή αγορά έναντι μόλις 400 χιλιάδων δολαρίων και στη συνέχεια το ακύρωσαν. Η πρωτοβουλία τους, το «Rolling Jubilee», απάλλαξε από χρέη 2.693 Αμερικανούς, επανέφερε την ελπίδα, έδειξε ξανά τι σημαίνει αλληλεγγύη και βέβαια τροφοδότησε μια σειρά από προβληματισμούς όπως:

1. Εάν μια αμερικανική ή βρετανική τράπεζα είναι διατεθειμένη να αποδεχτεί πέντε ή δέκα λεπτά για κάθε ευρώ που της χρωστούν, εάν αυτή είναι η αξία του χρέους των κοινών θνητών στην ελεύθερη αγορά σήμερα, τότε πόσα χρήματα οφείλουν πραγματικά οι οφειλέτες; Πόσα οφείλουν οι Ελληνες δανειολήπτες που απειλούνται εκβιαστικά σήμερα με πλειστηριασμό της περιουσίας τους; Οι ελληνικές τράπεζες είναι διατεθειμένες να ευνοήσουν δανειολήπτες αντί για γύπες;

2. Τα κινήματα αλληλεγγύης που αναπτύσσονται σαν μανιτάρια μέσα στην κρίση πού είναι; Οι κοινωνικοί φορείς, τα πολιτικά κόμματα πού είναι; Τι προτίθενται να κάνουν; Θα καλέσουν την ελληνική κοινωνία σε ανάλογες πρωτοβουλίες;

3. Οι επιχειρήσεις, που κόπτονται για τις ευαισθησίες τους και την περιβόητη κοινωνική τους ευθύνη, πού είναι; Η εταιρική κοινωνική ευθύνη δεν εξαντλείται σε μερικές εθελοντικές δενδροφυτεύσεις και καθαρισμούς παραλιών όταν η γυναίκα της διπλανής πόρτας χάνει το παιδί της από το μαγκάλι επειδή αδυνατεί να πληρώσει τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος.

Του Μπάμπη Μιχάλη από efsyn

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φτώχεια είναι σαν την πανούκλα, μπαίνει από σπίτι σε σπίτι και απλώνεται σ’ όλη τη χώρα. Διαλύει σπλάχνα και νεφρούς, κόβει τα πόδια, θολώνει το μυαλό, ξηραίνει τις ψυχές.

Δεν πέφτει η φτώχεια εξ ουρανού, δεν τη στέλνει ο Θεός ίππον χλωρό, τιμωρό για τις αμαρτίες πιστών κι απίστων, είναι η φτώχεια ιός που κατασκευάζεται στο εργαστήριο κι εξαπολύεται απ’ τον άνθρωπο εναντίον του ανθρώπου.

Η φτώχεια είναι μαράζι.
Σαράκι.
Στίγμα.
Γίνεται ντροπή. Και έρεβος.

Γονατίζει τον άθρωπο. Ταπεινώνει τον λαό. Γίνεται βραχνάς στα σπίτια και πολιτική αδυναμία στις αγορές και τα βουλευτήρια. Η φτώχεια γίνεται ο τρόμος και η εξαθλίωση, απ’ την οποία αλιεύουν πελάτες για τους Δυνατούς οι πολιτικοί πορνοβοσκοί και κρέας για τα κανόνια οι μελανοχίτωνες.  

Είναι η φτώχεια θηρίο ανήμερο, θηρευτής της αξιοπρέπειας, δήμιος της περηφάνιας, φθάνει τον άνθρωπο στο κρεματόριο.

Μέρα την ημέρα τού κλέβει ό,τι έχει, τις προσδοκίες, τα όνειρα, το συνανήκειν και σιγά-σιγά τον μετατρέπει σε παρία, σε συντρίμμι που αποδέχεται την ήττα του. Και κλείνεται στη μοναξιά του. Μεγάλη ήττα η μοναξιά.

Η φτώχεια γεμίζει τις πλατείες επαίτες και τις οθόνες υποκριτές. Που διαφημίζουν τον οίκτο τους. Πολιτικούς που ολολύζουν εκ του ασφαλούς για τους φόνους που έχουν διαπράξει και τους φόνους που έχουν προγραμματίσει. Η φτώχεια είναι οργανωμένο κατάφρακτο φουσάτο που αλέθει τον κοινωνικό ιστό, ξεφτιλίζοντας ακόμα και την αλληλεγγύη. Από κάτι προσωρινό και για ώρα ανάγκης τη μετατρέπει σε τρόπο ζωής (για να πεθαίνεις κάθε μέρα).  

Ακόμα και την οικογενειακή αλληλεγγύη η φτώχεια την ατιμάζει, σε βάθος χρόνου την κάνει χαλκά και χολή απ’ τη μια μεριά, απόγνωση και καταισχύνη απ’ την άλλη. Ή παραίτηση και νέκρωση. Η φτώχεια είναι ο Ιούδας μέσα σου που σε προδίδει.

Ο πλησίον σου που αυτοκτόνησε, φτώχεια. Η παραίτηση απ’ τους αγίους, τους ήρωες και τους ποιητές, φτώχεια. Η κατάθλιψη. Η απώλεια της ίδιας σου της ιστορίας, φτώχεια. Η φτώχεια είναι η ζητιανιά μέσα σου. 

Ξέρουν τι κάνουν οι Δυνατοί όταν υψώνουν στην αγορά τα αγάλματα του Μπαρόζο, του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Σόιμπλε, αγάλματα που φωνάζουν και σου λένε τι να κάνεις, τι είσαι, τι είναι πρέπον ή αναπόφευκτο, φτώχεια είναι οι θυσίες που σε καλούν να κάνεις για να μείνεις φτωχός, για να γίνουν φτωχοί κι άλλοι, κι άλλοι, κι άλλοι, δεν έχει τέλος η φτώχεια, χωράει ολόκληρους πληθυσμούς στις ειδικές οικονομικές ζώνες, στα προτεκτοράτα, στους ζωτικούς χώρους, στα κυρίαρχα κράτη, παντού.

Η φτώχεια παράγει τον πλούτο των λίγων και γίνεται ταυτοχρόνως το όπλο τους για να παραλύουν όλο και πιο πολλούς, να δουλεύουν όσοι δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί. Κι όσοι δεν δουλεύουν να ’ναι απειλή για τους σκλαβωμένους. Ωσπου όλοι να φθάνουν στον πάτο της σκλαβιάς. Η φτώχεια είναι φόβος. Οποιος μπαίνει στο βασίλειο της φτώχειας «ας εγκαταλείπει πίσω του κάθε ελπίδα». Διότι ήρθαν τούμπα οι καιροί. Παλαιότερα οι άνθρωποι πάλευαν να ξεφύγουν απ’ τη φτώχεια, να ζήσουν μια καλύτερη ζωή. Σήμερα, αν σε αρπάξει η φτώχεια, σε αρπάζει για τα καλά, σε στέλνει σε μακράν οδόν απανδόκευτον, σε βίον ανεόρταστον. Και είναι φρικτή η στιγμή, όταν οι σύντροφοί σου σου γυρίζουν την πλάτη - παχιές κουβέντες, ισχνές αγελάδες. Μέδουσα η μακροχρόνια φτώχεια, σου πετρώνει την ψυχή ταφόπλακα πάνω σου, ρομπότ σε κάνει η φτώχεια, μηχανικές σκέψεις, μηχανικές κινήσεις, αμήχανη ψυχή. Ακαρπο δέντρο και, με τον καιρό, ξερό.

Η φτώχεια είναι όπλο -και μην αυταπατώμεθα- δεν έχει στόχο τους αγωνιστές, τους οργανωμένους, τους συνδικαλισμένους, τους πολιτικοποιημένους (όσους φάει κι απ’ αυτούς καλόν είναι για τους Δυνατούς), αλλά στόχο κυρίως έχει η φτώχεια τα αρνιά. Κι ας μη βιαστούν οι κατά φαντασία επαναστάτες να πουν ότι αντίδοτο στη φτώχεια είναι η οργάνωση κι ο αγώνας. Αν ήταν έτσι, η γη θα ήταν σοσιαλιστική εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Η φτώχεια σκοπό δεν έχει να λυγίσει τους εξεγερμένους ή όσα απ’ τα αρνιά πρόκειται να εξεγερθούν, αλλά να καθηλώσει σε ένα πέλαγος ανημπόριας την κρίσιμη πλειονότητα. Αυτήν που ξεσηκώνεται μόνον μετά από μεγάλους πολέμους ή μεγάλες σφαγές, αυτήν που συνήθως παρακολουθεί εκ του μακρόθεν τη διαρκή εξέγερση των ηρώων, διστακτική, επιδοκιμάζοντας ενίοτε αλλά μετά του δέοντος φόβου και αποδοκιμάζοντας ως επί το πλείστον με υπαγορευμένη αποστροφή (ουκ επί ματαίω η προπαγάνδα) ως ταραξίες εκείνους που αγωνίζονται (και για τα αρνιά), Χριστούς, κομμουνιστές, αναρχικούς, πάσης φύσεως ζηλωτές κι άλλους αλλοπαρμένους.

Διότι η φτώχεια είναι όπλο ολοκληρωτικό, υψώνεται σαν πύργος πάνω απ’ το κεφάλί μας το Βερολίνο (ή το Πεκίνο), μας κατουράει και γίνεται μέσα μας το αγίασμα αυτό των Δυνατών, οξύ. Που τρώει το σθένος μας, κισμέτ που του σκύβουμε το κεφάλι.

Η φτώχεια πρέπει να καταστραφεί όχι μόνον ως κατάσταση μέσα στην οποίαν ζουν οι άνθρωποι, αλλά και ως όπλο για να ζουν σ’ αυτήν την κατάσταση.

Ουδεμία σχέση έχει η φτώχεια με την ευγενική ολιγάρκεια, ούτε με την έντιμη πενία, αυτά είναι επιλογές, η φτώχεια είναι εξαναγκασμός. Εξαναγκασμός στο αρνί να μείνει αρνί, εξαναγκασμός στο αρνί να σκοτώσει την ψυχή του, εξαναγκασμός στο αρνί να το πηγαίνουν επί σφαγήν.

Το ξέρω, το λένε οι νόμοι και οι προφήτες, το γράφει η Ιστορία και το έκαναν ο Σπάρτακος και ο θείος μου ο Μιχάλης ο Αντάρτης, ο ΕΑΜίτης: το τέλος της φτώχειας είναι η εξέγερση. Μπορεί η φτώχεια να μην οδηγεί από μόνη της, ούτε απαραιτήτως, στην εξέγερση, αλά η εξέγερση οδηγεί στο τέλος της φτώχειας.

Σήμερα στην Ευρώπη οι κυβερνήσεις της Νέας Τάξης βαθαίνουν τη φτώχεια. Η κυβερνώσα Υβρις, αυτή η τερατική σύνθεση νεοφιλελευθερισμού και σοσιαλδημοκρατίας, αυτός ο ανόσιος γάμος, βυθίζουν την Ηπειρο σε έναν εργασιακό εξαμερικανισμό, μια ζούγκλα εκβαρβάρωσης και επαναλφαβητισμού. Με την επικουρία μιας αναδυόμενης Ακροδεξιάς (είτε ως σκιάχτρου είτε ως συμμάχου) οι ομογενοποιημένες κυβερνήσεις επιβάλλουν την ενιαία σκέψη στις κοινωνίες και αφαιρούν απ’ τις αστικές δημοκρατίες κάθε λαϊκό κεκτημένο, ώσπου οι τυραννίδες, τα ράιχ των Εταιρειών, να γίνουν και να είναι το μοναδικό πλαίσιο ζωής των ανθρώπων.

Οι κυβερνήσεις των Δυνατών εξαπλώνουν τη φτώχεια, κερδίζουν απ’ αυτήν και ταυτοχρόνως τη χρησιμοποιούν ως όπλο για να τη διευρύνουν περισσότερο. Για να κερδίζουν περισσότερο.  

Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο. Των φαύλων. Που παγιδεύει μέσα του και τους ίδιους τους φαύλους, θα έλεγε κανείς, αν έδινε έστω μια δεκάρα, για δαύτους. Αλλωστε το ότι ο καπιταλισμός είναι αυτοκαταστροφικός, δεν αλλάζει το γεγονός ότι είναι καταστροφικός. Και τυφλός. Τραβάει, διότι δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, τη βία του ώς τα άκρα. Ρισκάρει έτσι την εξέγερση ή, (θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου) την επανάσταση. Και για αυτό παίρνει διαρκώς προληπτικά μέτρα εναντίον τους. Καταστολή, αποβλάκωση, αποπολιτικοποίηση βρίσκονται διαρκώς στην πρώτη γραμμή, μέσα (κι εναντίον) μιας κοινωνίας που ταυτοχρόνως ελέγχεται με μια πέμπτη φάλαγγα του τίποτα. Του τιποτένιου. Φενάκες η μια μετά την άλλη, λάιφ στάιλ, καταναλωτισμός, εξαγορασμένη τέχνη και γίνεται ο χρόνος (αν σου παίρνει μια γενιά για να καταλάβεις) χρήμα για τους Δυνατούς και στρούγκα για τ’ αρνιά.

Αυτό είναι η φτώχεια, σύντροφοι. Να σε φτωχαίνουν από πολιτισμό, από όνειρα, από ελπίδα, από ανθρωπιά και να γίνεσαι έρμαιο, ένας ακόμα ιδιώτης μέσα στη μάζα των δυσπραγούντων, ζωντανός νεκρός, φραγκομηχανή, είτε διά της εργασίας σου, είτε διά της ανεργίας σου. 

Δεν ξέρω τι λέει για τη Φτώχεια στη Θεογονία ο Ησίοδος, αλλά στα ιστορικά χρόνια η Φτώχεια είναι κόρη του Πλούτου και της Βίας, αδελφή της Απανθρωπιάς και μητέρα του Φόβου και του Παράλογου... 

Του Στάθη από enikos

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το τζαμί δεν πρέπει να γίνει, μας είναι αδιάφορο το τι κάνουν στο Βέλγιο η στην Γαλλία. Εμείς δεν φέραμε μερικές χιλιάδες Harkis από τις αποικίες που δεν είχαμε ποτέ, δεν έχουμε κανένα σύμπλεγμα με  αποικιοκρατία και αιματηρή καταστολή, κομμένα χέρια στο Κονγκό και βασανιστήρια στην Casbah – και εκεί που υπάρχουν Έλληνες Μουσουλμάνοι πολίτες υπάρχουν οι ανάλογες υποδομές.

Για την Αθήνα δεν προβλέπει κάτι η συνθήκη της Λωζάνης. 
Δεν υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα στην Αθήνα, υπάρχουν μουσουλμάνοι που με δική τους επιλογή ευρίσκονται εδώ. 
Εάν η έλλειψη τζαμιού τους είναι αβάσταχτη, λυπούμεθα, να τους κάνομε τα έξοδα επαναπατρισμού! 
Η πρωτεύουσα έχει άλλες, πολύ πιο επείγουσες ανάγκες Ελλήνων πολιτών να αντιμετωπίσει.

parsifal

Σχόλιο ιστολογίου: Ακόμη, όμως, και στην περίπτωση που η Ελλάδα και οι Έλληνες πολίτες κάνουν μια αδιανόητη υπέρβαση και αποδεχθούν το χτίσιμο τζαμιού στην Αθήνα, μπορεί κάποιος από τους "ανθρωπιστές" να απαντήσει στο ποιά θα είναι η αντίδραση της επίσημης πολιτείας εάν διαπιστωθεί (που είναι βέβαιο πως θα διαπιστωθεί) παράνομη δραστηριότητα στο εσωτερικό του η οποία θα θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια και την ζωή των Ελλήνων πολιτών (μη μουσουλμάνων);
Τότε, θα αποφασίσει η ελληνική κυβέρνηση το γκρέμισμα του τζαμιού;
Ή μήπως θα προτιμήσει να συνεχιστεί το καθεστώς ανασφάλειας και ύψιστου κινδύνου για την ζωή των πολιτών της χώρας, προκειμένου να μην στοχοποιηθεί η Ελλάδα από τρομοκρατικές οργανώσεις τζιχαντιστών και ομάδων της αλ Κάιντα;
Εύκολα χτίζεται ένα τζαμί. Ίσως και ανέξοδα, εάν κάποιες ισλαμικές χώρες αναλάβουν τα έξοδα ανέγερσής του (ήδη έχουν γίνει σχετικές προτάσεις από αραβικές χώρες αλλά και από την Τουρκία). Όμως, εμείς δεν πρέπει να σκεφτούμε γιατί επιμένουν η Τουρκία και οι αραβικές χώρες στην ανέγερση αυτού του τζαμιού; 
Δεν μπορούμε (ή μήπως δεν πρέπει) να αναλογιστούμε τι σκοπούς θα εξυπηρετήσει ένα τζαμί στην Αθήνα και ποιοί στοχεύουν σε τι μέσω ενός ισλαμικού τεμένους στην πόλη των Αθηνών; 
Από τη στιγμή που το ισλάμ εκφράζεται πολιτικά (σε ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο), τι θα μπορούσε να σηματοδοτήσει η δημιουργία ενός τζαμιού; 
Μπορεί κάποιος "ανθρωπιστής" να μας εξηγήσει επακριβώς και χωρίς ιδεοληπτικά ψήγματα τους κινδύνους που ενέχονται μέσα από την ανέγερση ενός τζαμιού στην Αθήνα;

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μπορεί να «κορόιδεψε» τον θάνατο δυο τρεις φορές, αφού τον επισκέφτηκε σχετικά πρόσφατα εξαιτίας της κακής κατάστασης της υγείας του λόγω βαθύτατου γήρατος, ήρθε όμως η ώρα στην ανθρωπότητα να χαιρετίσει για πάντα έναν άνθρωπο και ηγέτη, μια σπάνια πολιτική προσωπικότητα, από αυτές που δεν υπάρχουν πλέον στον καιρό που ζούμε. Τον Νέλσονα Μαντέλα.
 
Ήταν ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, με τον πρόεδρο της χώρας, Τζέικομπ Ζούμα, να ανακοινώνει: «Ο πατέρας της δημοκρατίας της Νότιας Αφρικής άφησε απόψε την τελευταία του πνοή»…

Έφυγε, σε ηλικία 95 ετών (γεννήθηκε το 1918), στο σπίτι του στο Γιοχάνεσμπουργκ, περιστοιχισμένος από τα μέλη της οικογένειάς του σα να κάποιος να προσπάθησε να του επιστρέψει με αυτόν έστω τον τρόπο, το να φτάσει δηλαδή σε βαθειά γεράματα, κάποια από τα χρόνια που χάθηκαν – σε προσωπικό επίπεδο – λόγω της πολυετούς φυλάκισής του από το καθεστώς του απαρτχάιντ

Την ώρα που γράφαμε την είδηση, είχε φτάσει μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου η δήλωση της Ρένας Δούρου, υπεύθυνης για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ:
«Ο Νέλσον Μαντέλα δεν είναι μόνο ένα πανανθρώπινο σύμβολο κοινωνικής δικαιοσύνης, ισότητας, αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης. Συμβόλιζε και θα συμβολίζει για πάντα τη σημασία του αδιάκοπου αγώνα για την προάσπιση αυτών των αδιαπραγμάτευτων αξιών. Τη σημασία της πάλης κατά του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων. Ειδικά σήμερα, σε μια συγκυρία που νεοναζί και ρατσιστές σηκώνουν ξανά κεφάλι, το παράδειγμα του συνεπούς αγώνα του Νέλσονα Μαντέλα μας δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε όλοι, πολίτες και κοινωνίες, απέναντι στη βαρβαρότητα, η οποία δεν έχει πατρίδα».
Πηγή Defence-Point

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Προχωρήστε στην αναθεώρηση του Συντάγματος!» διατάζουν ανενδοίαστα τη χώρα μας με απύθμενο πολιτικό θράσος οι τεχνοκράτες του ΟΟΣΑ

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Δεν μας αρέσει καθόλου το γεγονός ότι η αδιαλλαξία της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου και η φαινομενικά ανεξήγητη επιμονή της να απολύσει εκατοντάδες διοικητικούς υπαλλήλους του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και εκατοντάδες επίσης υπαλλήλους του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, παραλύοντας τις διοικητικές υπηρεσίες των δύο κατά τεκμήριο κορυφαίων τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της χώρας, έχουν ήδη οδηγήσει στην αδυναμία λειτουργίας τους. Ανησυχούμε πάρα πολύ για τους στόχους της κυβέρνησης, επειδή γνωρίζουμε ότι οι ξένοι επικυρίαρχοι θεωρούν ευνοϊκές τις συνθήκες για τη βίαιη επιβολή της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων και πολυτεχνείων - και όχι μόνο! Απαιτούν την κατάργηση της τριτοβάθμιας δωρεάν παιδείας μέσω της επιβολής διδάκτρων σε όλους ανεξαιρέτως τους φοιτητές - ακόμη δηλαδή και σε εκείνα τα υποβαθμισμένα ΑΕΙ που θα παραμείνουν δημόσια, αφού επιτευχθεί ο μείζων στόχος της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων!

Δεν πρόκειται για κάποια «καχυποψία» ή «αβάσιμη υποψία» προς τους δανειστές και πολιτικοοικονομικούς δυνάστες της πατρίδας μας. Τα λένε και τα γράφουν «φόρα παρτίδα» οι ίδιοι - και μάλιστα όχι κάποιο όργανο του σκληρού πυρήνα των δανειστών, το ΔΝΤ ή η ΕΕ, αλλά μέχρι και ο τυπικά «ουδέτερος» ΟΟΣΑ. Σε παράρτημα της έκθεσής του για την Ελλάδα, που βγήκε πριν από λίγες μέρες, τον Νοέμβριο, τόσο η ουσία της απαίτησής του όσο και η γλώσσα στην οποία τη διατυπώνει είναι ωμή και κυνική, προκαλεί σοκ: «Προχωρήστε στην αναθεώρηση του Συντάγματος για να: Πρώτον, επιτραπούν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και δεύτερον, εισαχθούν δίδακτρα για τους προπτυχιακούς φοιτητές σε μέτριο επίπεδο, παρέχοντας φοιτητικά δάνεια»! Είναι απύθμενο το πολιτικό θράσος τους! Μια χούφτα τεχνοκράτες τολμούν να απευθύνονται στην προστακτική σε μια χώρα (!) και τη διατάζουν να αναθεωρήσει το Σύνταγμά της για να υλοποιήσει αυτό που τους γουστάρει! Απαιτούν να καταργηθεί η δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση για τους Ελληνες και όποιος θέλει να σπουδάσει και δεν έχει λεφτά, να παίρνει δάνεια φοιτητικά ώστε να είναι περασμένος γύρω από τον λαιμό του ο χαλκάς των δανείων από τα δεκαοχτώ του χρόνια!

Το δικαίωμα στη μόρφωση μετατρέπεται σε οικονομικό εξανδραποδισμό των φοιτητών από τα ύστερα εφηβικά τους χρόνια! Μια διαταγή του ΟΟΣΑ, τρεις όλες κι όλες αράδες, και η ζωή των Ελλήνων επιστημόνων ανατρέπεται εκ βάθρων. Το μέλλον των νέων γίνεται ζοφερό. Ξαναγυρίζουμε στη δεκαετία του 1950, όπου όποιος δεν είχε λεφτά ήταν αδύνατον να σπουδάσει, αν ταυτόχρονα δεν έκανε και κάποια βιοποριστική δουλειά.

Μόνο που τότε, όπως βλέπουμε και στις ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες εκείνης της εποχής, υπήρχαν τουλάχιστον χαμαλοδουλειές να κάνει ένας νέος, τώρα δεν υπάρχουν ούτε αυτές. Ετσι πάντως βλέπουν το μέλλον της νέας γενιάς των Ελλήνων αυτά τα άθλια υποκείμενα του ΟΟΣΑ. Μιλήσαμε προηγουμένως και για το «απύθμενο πολιτικό θράσος τους», αναφερόμενοι και στο προκλητικό ύφος τους. Ανατρέξαμε στην έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα του έτους 2009, πριν δηλαδή μπει η Ελλάδα σε μνημονιακό καθεστώς από τον Γιώργο Παπανδρέου και εξευτελιστεί εντελώς το διεθνές κύρος της, πριν γίνει του κλώτσου και του μπάτσου από όλη την υφήλιο. Η πρόταση που κάνει ο ΟΟΣΑ για τα ΑΕΙ είναι απολύτως ίδια - ιδιωτικά πανεπιστήμια, δίδακτρα, φοιτητικά δάνεια. Προσέξτε όμως την αβυσσαλέα διαφορά των δύο εκθέσεων για την ίδια πρόταση στο ύφος, στη γλώσσα. Το 2009 οι χρυσοκάνθαροι του ΟΟΣΑ προσπαθούσαν να πείσουν και επιχειρηματολογούσαν.

Το 2013 θεωρούν ότι πλέον μπορούν να διατάζουν! «Η ποιότητα θα μπορούσε να βελτιωθεί επαυξάνοντας τον ανταγωνισμό στον τομέα της ανώτερης εκπαίδευσης μέσω μιας αναθεώρησης του Συντάγματος ώστε να επιτραπούν ιδιωτικά πανεπιστήμια... Η εισαγωγή μέτριων διδάκτρων για προπτυχιακούς φοιτητές θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς την αύξηση και τη διαφοροποίηση της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων καθώς και για τη δημιουργία μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας. Αυτή η μεταρρύθμιση θα απαιτούσε επίσης τροποποίηση του Συντάγματος.

Μια τέτοια αλλαγή θα ήταν αναγκαίο να συνοδευθεί από ένα σχέδιο δανείων συναρτώμενων με το εισόδημα, ως ένα μέσο χαλάρωσης των περιορισμών ρευστότητας που θα αντιμετωπίσουν οι λιγότερο εύποροι φοιτητές», αναφέρει επί λέξει η έκθεση του 2009. Η ουσία των μέτρων που προτείνει αποπνέει την ίδια βαθιά περιφρόνηση προς τους νέους Ελληνες που θέλουν να σπουδάσουν. Μόνο που τότε έδειχναν σχεδόν να ντρέπονται γι' αυτά που προτείνουν και προσπαθούσαν να κρυφτούν πίσω από τις λέξεις. Τώρα, θεωρούν ότι μπορούν ανενδοίαστα να μας διατάζουν: «Προχωρήστε στην αναθεώρηση του Συντάγματος»!

* Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Θύμιου Παπανικολάου 

Οι νόμοι της ιστορίας, (δηλαδή η «αντικειμενικότητα» της κίνησης) είναι πιο ισχυροί από οποιαδήποτε Υποκειμενική Βούληση.

 Όπως αναλύσαμε στο προηγούμενο κείμενο («Γιατί δεν εξεγείρεται ο ελληνικός λαός»), η ενσωμάτωση των υποκειμένων της  «αριστεράς» στις επιταγές της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης επέφερε μια ιστορική, καταστροφική ισοπέδωση των πάντων και κάθε υποκειμενικού κυττάρου (ιμάντα) της λαϊκής κίνησης. Αυτός ήταν και ο πρωταρχικός παράγοντας της «λαϊκής αδράνειας» και της μακρόχρονης παράτασής της.

Αυτός, όμως είναι ο Υποκειμενικός παράγοντας της Ιστορίας. Βασικός, αλλά ΟΧΙ ο καθοριστικός.
Ο καθοριστικός είναι ο αντικειμενικός παράγοντας της Ιστορίας: Οι αντικειμενικοί νόμοι της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και κτηνωδίας και η σεισμική   ενέργεια της ΟΡΓΗΣ που συσσωρεύει και συμπιέζει εκρηκτικά αυτή η καπιταλιστική βαρβαρότητα στα σπλάχνα της κοινωνίας.

Ο υποκειμενικός παράγοντας μπορεί να καθυστερήσει τη σεισμική έκρηξη, να χειραγωγήσει κάποιες μικρές δονήσεις της, αλλά δεν μπορεί να εξαφανίσει τα μεγάλα ενεργειακά αποθέματα της λαϊκής ΟΡΓΗΣ, ούτε να  αποτρέψει την έκρηξή τους: Αυτό είναι νόμος της Ιστορίας…

Η λαϊκή έκρηξη είναι αντικειμενικά αναπότρεπτη. Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της κρίσης κατάρρευσης του συστήματος, συνθήκες που πάλι αντικειμενικά ωθούν και τους υποκειμενικούς συντελεστές (τα καθεστωτικά κόμματα) σε όλο και πιο βάρβαρες μορφές ληστείας, κτηνωδίας και βαρβαρότητας.

Ήδη η κυβέρνηση των δωσίλογων ανδρεικέλων βρίσκεται προ των πυλών της κατάρρευσής της. Είναι ζήτημα να αντέξει και μέχρι της ευρωεκλογές…

Αλλά ακόμα και αν αντέξει (υπόθεση εργασίας) μέχρι τότε, στις ευρωεκλογές θα πέσει σαν σκουληκιασμένος καρπός. Θα γίνει σκορποχώρι…

Σημείωση: Θα επαναλάβουμε και εδώ αυτό που έχουμε γράψει κατά κόρον. Αν υπήρχε στοιχειωδώς αριστερή Αντιπολίτευση με ένα μικρό «τίναγμα» θα είχε  πέσει ο σκουληκιασμένος καρπός (κυβέρνηση).

Η «αριστερά» δεν την ρίχνει την κυβέρνηση, διότι αποτελεί μέρος του συστήματος και κάνει ό,τι είναι δυνατόν  να το διασώσει και να αναλάβει ΟΜΑΛΑ τη διαχείρισή του, αδιαφορώντας για τον ΟΛΕΘΡΟ και τη ΦΡΙΚΗ που σκορπάει και σπέρνει αυτή η κυβέρνηση. Γιατί όσο παραμένει στην εξουσία η σπορά του ολέθρου και της φρίκης συνεχίζονται, καθώς και οι εκτελέσεις των συμβολαίων θανάτου του ελληνικού λαού…
 Τα πολιτικά επιτελεία του 4ου Ράιχ και αυτά γνωρίζουν ότι τα ψωμιά αυτής της κυβέρνησης είναι ελάχιστα.

ΟΛΟΙ γνωρίζουν. Αυτό που τους απασχολεί  και τους προβληματίζει δεν είναι η πτώση της κυβέρνησης, αυτό  το θεωρούν πλέον δεδομένο, ΑΛΛΑ ο τρόπος της πτώσης και οι συνακόλουθες πολιτικές παρενέργειες.

Αυτό που τρέμουν τα επιτελεία του 4ου Ράιχ και τα πολύχρωμα ανδρείκελά τους είναι τούτο: Να μην αποτελέσει η πτώση της κυβέρνησης των καταλύτη της λαϊκής έκρηξης.

ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ  το ΑΝΑΠΟΤΡΕΠΤΟ της λαϊκής έκρηξης (γνωρίζουν τους νόμους της ιστορίας) γι αυτό ετοιμάζονται πυρετωδώς για την κατασκευή σωσιβίων που θα την καθυστερήσει ή θα την εκφυλίσει…

Γι αυτό επιδιώκουν μια πτώση αυτής της κυβέρνησης ελεγχόμενη…

Γι αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ αναμένει να πέσει μόνη της και να την αντικαταστήσει ομαλά δίχως κοινωνικούς κραδασμούς και λαϊκές εντάσεις…

Γι αυτό, ταυτόχρονα, ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει όλο και πιο συχνά και γοερά τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης του στο 4ο Ράιχ…

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σ’ αυτή τη φάση το «αριστερό» αλεξικέραυνο και  σωσίβιο του πλανητικού φασισμού. Μέσω αυτού επιδιώκεται η παράταση της λαϊκής έκρηξης και η διοχέτευση της λαϊκής οργής στα κατοχικά κοινοβουλευτικά κανάλια…

Είναι, βεβαίως, ένα αλεξικέραυνο και σωσίβιο πολύ πρόσκαιρο, διότι μόλις ανεβεί στην κυβερνητική διαχείριση οι αυταπάτες θα γκρεμιστούν μέσα σε μια νύχτα…

Αυτό το γνωρίζουν οι επιτελάρχες των χρηματιστηριακών μαφιόζων. Παράλληλα, λοιπόν, με το «αριστερό» σωσίβιο αναπαλαιώνουν και επιδοτούν τους μηχανισμούς της ακροδεξιάς τρομοκρατίας.

Μετά το ΣΥΡΙΖΑ το μόνο σωσίβιο που θα έχει απομείνει για το φασισμό του 4ου Ράιχ θα είναι τα τρομοκρατικά και δολοφονικά τάγματά τους…

Αλλά και αυτά τα σωσίβια θα αποδειχτούν τρύπια. Όταν μπει ο λαός σε κίνηση ΤΙΠΟΤΑ, σήμερα, δεν μπορεί να την ανακόψει…

Όσο το ταχύτερο γίνει αυτό τόσο και το κόστος και οι συμφορές θα είναι μικρότερες…
Η μόνη καθαρή και αποτελεσματική λύση είναι όσο το δυνατόν ταχύτερα ο λαός να κατεβεί  στο δρόμο και  να οργανώσει ΕΚΕΙ την ΟΡΓΗ του…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->