Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Ιουλ 2012



Του Χρήστου Μακρυγιάννη
Ανώτερος Αξιωματικός ε.α

Το σχέδιο πλέον έχει αλλάξε,ι χωρίς το αντίπαλο δέος χωρίς νομικά και ηθικά κωλύματα τα πράγματα είναι πολύ ποιο εύκολα για την Νέα τάξη!
Θυμηθείτε πως ξεκίνησε το κακό ξεκίνησαν στην Αίγυπτο όταν κάλεσαν το Νο 2 της Στρατιωτικής Ιεραρχίας της Αιγύπτου στην Αμερική και του έθεσαν ωμά κοφτά...Είστε μαζί μας ή είστε εναντίον μας!

Το ''Ανώτατο συμβούλιο'' χρειαζότανε έναν αγαπητό Πρόεδρο να προχωρήσει στο όνομα της Δημοκρατίας στη σφαγή των λαών και την ανατροπή των συσχετισμών!
Η Αίγυπτος ήταν το πρώτο πειραματόζωο και το σχέδιο προχώρησε... Ο Μουμπάρακ έπεσε σε δυσμένεια ή το έθεσαν εκτός!

Τώρα τα σχέδια δεν γίνονται σε πολεμικές αίθουσες ούτε συσχετίζουν Στρατιωτικές δυνάμεις!
Το Ισλάμ με το φανατισμό του την αγραμματοσύνη είναι ένας εύκολος στόχος... Τα ΜΜΕ σε πρώτη διάταξη με δήθεν αποκλειστικότητες και δήθεν σφαγές on camera και το σχέδιο έτοιμο!

Στην Αίγυπτο αφού διέβρωσαν τις ένοπλες δυνάμεις, τις δημόσιες υπηρεσίες έστεισαν μερικές προβοκάτσιες με μισθοφόρους από τα σκυλιά του πολέμου ειδική υπηρεσία της ΣΙΑ και το παραμύθι έπιασε... Το σχέδιο πλέον είναι σωστά σχεδιασμένο από τα πανεπιστήμια που έχουν μελετήσει την νοοτροπία του όχλου του θρησκευτικού φανατισμού και της ασυδοσίας!

Το σχέδιο συνεχίστηκε στη Λιβύη σε μια χώρα που δεν αντιμετώπιζε κανένα οικονομικό πρόβλημα αντιθέτως έιχε εξασφαλίσει ένα πιάτο φαΐ, ένα ποτήρι καθαρό νερό και υπηρεσίες υγείας πέραν από καθε φαντασία...Άσχετα τι λένε οι δυτικοί για τον Καντάφι για το λαό του ήταν Ηγέτης !
Και όμως αυτός ο λαός κατευθυνόμενος όχι απλώς τον εκδίωξε αλλά το Σοδόμισε!

Τότε η Κλίντον δημοκράτισα δήθεν σοκαρίστηκε αλλά δεν έστειλαν τους Σοδομιστές και δολοφόνους στο απόσπασμα ούτε καν στο διεθνές δικαστήριο!

Στόχος το ενεργειακό απόθεμα της Λιβύης!

Συνεχίστηκε το έργο με τον Πρόεδρο της Συρίας Άσαντ...Προβοκάτσιες, στρέψις του όχλου σε σφαγές Χριστιανών της Συρίας όχι για κάποιοι λόγο αλλά επειδή είναι μορφωμένοι και μπορούν να ξεχωρίσουν κάποια στημένα στο παιχνίδι, το χαρτί του λαού η Τηλεόραση και ξαφνικά δημοσιογράφοι και αναλυτές που δεν ξέρουν κάν που πέφτει η Συρία άρχισαν να μυξοκλάινε για τα παιδιά που σφάζονται...

¨Οποιος πιστεύει οτι δεν δρουν σε ομάδες τα σκυλιά του πολέμου και εδώ πλανάτε πλάνην οικτρά αλίμονο αν χωριάτες μπορούν αντιμετωπίσουν άρματα και δυνάμεις εκπαιδευμένες σε ένα λαό που γνωρίζει την τέχνη του πολέμου...Η τύχη του Προέδρου Άσαντ αν δεν αντιδράσει η Ρωσία είναι προδιαγεγραμμένη σύντομα σε χαντάκι!

Τώρα εδώ έχει μπει στο παιχνίδι η Τουρκία καλλιεργώντας την φιλοδοξία και την μεγαλομανία του Ερντογάν με μυστικοσυμβούλου τον Νταβούτουγλου η Τουρκία πιστεύει οτι θα παίξει το ρόλο του μεγάλου εταίρου η αλήθεια είναι βέβαια άλλη, αλλά αυτό είναι ένα άλλο κεφάλαιο!

Το βίντεο με την προσβολή της σορού του δολοφονηθέντος Καντάφι ειναι μια σαφή προειδοποίηση προς τον Άσαντ και γίνεται από μουσουλμάνους που προσβάλουν νεκρό μουσουλμάνο...Όχι σε άπιστο που επιβάλλεται! Το μήνυμα σαφέστατο και όχι από φονιάδες κατσαπλιάδες αλλά από κράτη και ηγέτες που δολοφονούν στο όνομα της Δημοκρατίας!

Μετά την Συρία και ο έλεγχος του ενεργειακού αποθεματικού της Περσίας; Αυτό είναι το σχέδιο ή εμείς είμαστε πρώτοι στη λίστα; Τα πετρέλαια του Αιγαίου;

Η Κύπρος πήρε παράταση όταν έπαιξε το χαρτί των Ισραηλινών όσο ελέγχουν την ενέργεια οι Ισραηλινοί της Κύπρου δεν υπάρχει πρόβλημα...Το στοίχημα ήταν να μην πάει στη Ρωσία αυτό το κατάλαβε ο Χριστόφιας και κινήθηκε έξυπνα μην υπολογίζοντας στη βοήθεια της Ελλάδος...Ποια βοήθεια!

Τα πράγματα όμως σοβαρεύουν για την Πατρίδα μας...Τόσο δύσκολα και τόσο περίπλοκα Τα πολιτικά και πολεμικά παιχνίδια και καλούνται να τα χειριστούν άσχετοι πολιτικοί κοντόφθαλμοι που δεν βλέπουν λίγο ποιο πέρα από αυτά που τους σερβίρουν!

Το πόσο εύκολο σήμερα μπορεί κανείς να κουμαντάρει την Ελλάδα και το λαός της είναι πλέον ορατό δια γυμνού οφθαλμού!

Ένα υπερήφανο λαό με οράματα με αλληλεγγύη κατάφεραν να τον κάνουν εύκολα διαχειρίσιμο!

Ο Έλληνας έχει παράξενες αρετές και ιδέες αυτές μελετήθηκαν και αφού κατάφεραν με την εξουσία και το χρήμα να υποδουλώσουν τις τυχόν αντιρρήσεις των πολιτικών προχώρησαν στη λογική του καταναλωτισμού!
Ποια ελληνική οικογένεια μπορεί να ζήσει σήμερα χωρίς κινητό, χωρίς τηλεόραση, χωρίς την καλοπέραση; Γεμίσαμε πράγματα που δεν μπορούμε να τα καταναλώσουμε και δεν τα χρειαζόμασταν!

Επειδή οι αρχές της οικογένειας στην Ελλάδα είναι ακόμη ισχυρές ποντάρισαν σε αυτό που λέμε... δώσε εξουσία στο πλούσιο και χρήματα στο φτωχό θα τους διαφθείρεις και του δύό!

Σήμερα η Πατρίδα μας αντιμετωπίζει μόνο ένα πρόβλημα δεν έχει Κυβερνήτη έχει διάφορους που νομίζουν οτι κυβερνούν... Ομάδες οργανωμένες που αφού πρώτα απαξίωσαν τους θεσμούς Οικογένεια, Σχολείο, Εκκλησία, Αστυνομία Στρατός Και Δικαιοσύνη δρουν χωρίς κανένα έλεγχο, έχουμε βουλευτές που λένε δημόσια ότι οι νόμοι που ψηφίζονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο είναι νεκροί νόμοι, όχι υπονοώντας αλλά απειλώντας ωμά ότι δεν θα εφαρμοστούν ποτέ!

Σε εαυτήν εδώ την συγκυρία για φανταστείτε μια κρίση εβδομάδων με την Τουρκία σε στρατιωτικό επίπεδο...Τα οπλικά μας συστήματα πόσο θα μπορούν να αντέξουν χωρίς ανταλλακτικά χωρίς πυρομαχικά, χωρίς νερό το προσωπικό και χωρίς τρόφιμα;

Παράγουμε κάτι ώστε να είμαστε αυτάρκεις; Για πόσο χρονικά διάστημα θα ζήσουμε χωρίς νερό, χωρίς ηλεκτρισμό και χωρίς τρόφιμα;

Είναι γνωστό ότι ο μαχητής χρειάζεται ηθικό ποιος από τους σημερινούς πολιτικούς Ηγέτες έχει την μισή κοψιά ενός Εθνάρχη;

Υπάρχει περίπτωση με μια απλή απλούστατη προβοκάτσια να μην μπορεί ένα όχι μεγάλο μέσο να μπορεί να στρέψει εναντίον πολιτικών και όχι μόνο ηγετών μια ευκολόπιστη μάζα του Ελληνικού λαού;

Για φανταστείτε στην Ελληνική ύπαιθρο με μια Αστυνομία χωρίς ανταλλακτικά για τα περιπολικά της, χωρίς πυρομαχικά και χωρίς ηθικό απλήρωτη να μπορεί να αντιμετωπίσει τους ληστές του UCK με τα καλάσνικοφ που εύκολα κάποιοι θα καλλιεργήσουν την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας;
Εξάλλου το μίσος των Αλβανών εναντίον των Ελλήνων και η ευκολία που σκοτώνουν είναι δεδομένη!
Ποιός θα τους αντιμετωπίσει; ακόμη και την Εθνοφυλακή στο όνομα δεν ξέρω τι, την αφοπλίσαμε μήπως έχουμε κάποιο σχέδιο να οργανώσουμε την Αντίδραση της ελληνικής Ομογένειας της Βορείου Ηπείρου;
Να μην ξεχάσουμε στη Φλώρινα και στη Μακεδονία μας τους Λύκους των Σκοπίων μια Στρατιωτική αλλά παραστρατιωτική μονάδα του Σκοπιανού Στρατού οπλισμένη απο Αμερικανούς Σκοπιανούς με όραμα και αυτούς να κάνουν την Μεγάλη Μακεδονία!

Στην Θράκη το παιχνίδι έχει χαθεί εκεί οι Τουρκοπράκτορες την ώρα ενός κράτους που είναι δήθεν κυρίαρχο αλωνίζουν, φανταστείτε τι θα γίνει όταν τους τάξουν Ανεξάρτητη Θράκη και τα σχετικά λοιπά γνωστά στις υπηρεσίες ασφαλείας του Ελληνικού Κράτους!

Ποιος θα τους αντιμετωπίσει; Πως θα αντιδράσουμε; Πόσο εύκολα κάποιος χρησιμοποιώντας τον θρησκευτικό φανατισμό να στρέψει απλούς ανθρώπους σε αυτό που νομίζουν οτι είναι ο δυνάστης τους και με όραμα τον Ισλαμισμό για σκεφτείτε που μπορεί να φθάσει ενας απλός χωριάτης οπλισμένος και φανατισμένος μη υπακούοντας σε κανέναν κώδικα;

Να αναφερθώ στα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών που την Αθήνα είναι δύναμη κατοχής εν καιρώ ειρήνης και με όλες τις δυνάμεις διαθέσιμες!
Για φανταστείτε κρίση και επιστράτευση και τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών κατευθυνόμενα από τα χιλιάδες τζαμιά και τους μουλάδες με στόχο και σκοπό που καθορίζεται από την Τουρκία και όχι μόνο!

Το πόσο εύκολο είναι να χειραγωγηθεί αυτός ο λαός είναι λέγεται αλλά αυτός ο Ελληνικός λαός έχει έχει επιζήσει σε πολύ χειρότερα...

Μπορεί να μας λυπηθεί ο Θεός ή εμείς τον εαυτό μας και να βρούμε τους Ηγέτες μας που να μπορούν να πεθάνουν για εμάς, γιατί η γενιά μας έχει μεταλλαχθεί.

Η εκχώρηση κυριαρχίας αποτελεί τη μόνη οδό για την εμβάθυνση της ένωσης στην ευρωζώνη, υποστηρίζει το μέλος του δ.σ. της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Γιέργκ Ασμουσεν.

Συγκεκριμένα, αυτό σημαίνει ότι οι αρχές της ευρωζώνης θα έχουν τη δικαιοδοσία να περιορίζουν τις δυνατότητες κάθε χώρας να διευρύνει το χρέος της και θα έχουν δικαίωμα παρέμβασης στους εθνικούς προϋπολογισμούς και να αναγκάζουν τα κράτη μέλη να διορθώνουν τις πολιτικές τους, είτε στον χρηματοοικονομικό, στον διαρθωτικό, είτε στον δημοσιονομικό τομέα, εξήγησε.

Αναφερόμενος στην πρόσφατη απόφαση των ηγετών της ευρωζώνης να εμβαθύνουν την τραπεζική, δημοσιονομική και οικονομική ένωση, ο Ασμουσεν τόνισε ότι αυτό είναι ένα σαφές μήνυμα προς τις αγορές: «εάν υποτιμάτε τον βαθμό της πολιτικής δέσμευσης στο ενιαίο νόμισμα το κάνετε με δική σας ευθύνη».

Ο ίδιος υποστήριξε ακόμα ότι η ΕΕ και οι θεσμοί της πρέπει να γίνουν αυστηρότεροι για τις χώρες που δείχνουν μεγαλύτερη βραδύτητα στην αντιμετώπιση των οικονομικών τους προβλημάτων και με τον τρόπο αυτό θέτουν σε κίνδυνο και τις οικονομίες των άλλων χωρών.

Ωστόσο, ο Ασμουσεν υπογράμμισε ότι μία βαθύτερη ολοκλήρωση στην ευρωζώνη μπορεί να καταστεί βιώσιμη μόνον εάν διαθέτει δημοκρατική υποστήριξη και υπευθυνότητα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο μοναδικός τρόπος ώστε να επιτευχθεί αυτό είναι να εμπλακούν ενεργότερα τα εθνικά Κοινοβούλια, τα οποία μπορούν να συζητούν δημόσια τις συμβουλές για την οικονομική τους πολιτική που προσφέρει στα κράτη μέλη ο εκτελεστικός βραχίονας της ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Όπως υποστήριξε, η ΕΚΤ είναι πλέον έτοιμη να διαδραματίσει τον ρόλο ενός επόπτη του τραπεζικού τομέα της ευρωζώνης όμως είναι υψίστης σημασίας αυτό το πλαίσιο να επιτρέπει στην ΕΚΤ να δρα με αποτελεσματικότητα, ανεξαρτησία και χωρίς κινδύνους για τη φήμη της.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ,Reuters




Απίστευτο και όμως αληθινό! Και όπως όλα τα απίθανα, συμβαίνει στην Ελλάδα και αφορά τον τρόπο προσέγγισης του Ισλάμ, που τείνει να παγιωθεί ως τρόπος «θέρμανσης» των θρησκευτικών αισθημάτων εκείνων των μουσουλμάνων που συγκεντρώνουν πολλά «στοιχεία» απομάκρυνσής τους από το τζαμί, τον ιμάμη και τον «κοινωνικό – εθνικό και θρησκευτικό περίγυρο» που καλλιεργείται ταυτόχρονα με τις προσευχές στον Αλλάχ…!

Βέβαια, είναι πάγια τακτική το Ισλάμ στην Ελλάδα να πληρώνει για την καλή εικόνα του (βλ. για παράδειγμα επίδομα μαντίλας 200€ μηνιαίως), όπως πληρώνει και για να «θερμάνει» τους μουσουλμάνους εκείνους που δεν μπορεί να τους πιέσει μέσω της οικογένειας, των κλειστών μουσουλμανικών κοινωνιών ή και οικονομικά μέσω της εργασίας (επειδή εργάζονται ή σπουδάζουν μακριά από τα «κέντρα επιρροής», όπως είναι οι νομοί Ροδόπης και Ξάνθης).

Σε αυτές τις περιπτώσεις, λοιπόν, υπάρχουν άλλες «μέθοδοι» για να πειστεί ο «χαλαρός μουσουλμάνος» να επιστρέψει τις Παρασκευές στο τζαμί. Κι επειδή όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει χρήμα, το σημερινό Ισλάμ και συγκεκριμένα το Ισλάμ του Φετουλάχ Γκιουλέν, αναλαμβάνει να πλησιάσει και να εξαγοράσει την πίστη εκείνου του μουσουλμάνου που κινδυνεύει να απομακρυνθεί από το Ισλάμ. Είναι γνωστός ο «στρατός» - δίκτυο του πάμπλουτου ιμάμη Γκιουλέν, ο οποίος στην Τουρκία έχει στη διάθεσή του δικαστικούς και μέλη των αρχών ασφαλείας που λειτουργούν υπό την καθοδήγηση του φαινομενικά μετριοπαθούς ιερωμένου, ο οποίος οδηγεί την Τουρκία με κάθε τρόπο και μέσο στην αγκαλιά του Ισλάμ. Όμως, εσχάτως το δίκτυο του Γκιουλέν έχει μεταφερθεί και στην Ελλάδα, όπου εργάζεται πυρετωδώς για την επαναφορά στο Ισλάμ, όλων εκείνων που ζούνε μακριά από τις μουσουλμανικές κλειστές κοινωνίες της Θράκης. Και τα λεφτά είναι πραγματικά πολλά, αφού σε ένα μεγάλο ποσοστό γίνεται κατορθωτή η επιστροφή στο τζαμί και η διατήρηση των θρησκευτικών εθίμων από τους «απομακρυσμένους»…

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια άνθρωποι του Φετουλάχ Γκιουλέν κινούνται στις πανεπιστημιουπόλεις της Ελλάδας και αν και δεν γνωρίζουν ούτε να διαβάζουν το Κοράνι (όπως μας καταμαρτύρησε μουσουλμάνος μαθητής που τον πλησίασαν), δεν διστάζουν να προσφέρουν 100€ ως μηνιαίο επίδομα των μουσουλμάνων φοιτητών που ζουν μακριά από τις οικογένειές τους. Δεν διστάζουν μάλιστα να αναφέρουν πως χρηματοδότης της «ευεργεσίας» είναι το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν, αδιαφορώντας για το τι μπορεί να συμβεί εάν υπάρξουν διαρροές των δραστηριοτήτων τους.

Εάν, όμως, τα 100€ ως μηνιαίο επίδομα φαίνονται πολύ λίγα, το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν, προσφέρει πολλά περισσότερα εάν κάποιος νεαρός μουσουλμάνος αποφασίσει να σπουδάσει στην Τουρκία. Εκεί, του δίνονται 100 ευρώ για τα έξοδα ενοικίου και άλλα 400 ευρώ για έξοδα διαμονής.
Για να αντιληφθούμε το πραγματικό οικονομικό μέγεθος της "βοήθειας", αρκεί να πούμε πως με 400 ευρώ ζει άνετα μία οικογένεια ενός δημοσίου υπαλλήλου στην Τουρκία. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν δίνει περισσότερα από έναν μισθό τούρκου δημοσίου υπαλλήλου σε όλους εκείνους τους μουσουλμάνους που θα αποφασίσουν να μην σπουδάσουν στην Ελλάδα και θα προτιμήσουν ως χώρα σπουδών την Τουρκία. Σε κάθε περίπτωση, η απαίτηση είναι ίδια: αυστηρή τήρηση των θρησκευτικών καθηκόντων κάθε Παρασκευή στο τζαμί!

Μπορεί το Ισλάμ να εξαπλώνεται, αλλά προφανώς άρχισε να βρίσκει σθεναρές αντιστάσεις σε ελεύθερες κοινωνίες, όπου ζουν και μεγαλώνουν μουσουλμάνοι που δεν μπορούν να διανοηθούν και να αποδεχθούν τις αυστηρές νηστείες και την γενικότερη ψυχολογική, συναισθηματική ή άλλη πίεση που ασκεί επάνω τους ο κάθε ιμάμης. Είναι γνωστό πως το Ισλάμ δεν χαρακτηρίζεται ως «χαλαρή» θρησκεία. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις φονταμενταλιστών ιμάμηδων δημιουργούνται ακραίες καταστάσεις και υπάρχουν ανθρώπινα θύματα, στην προσπάθεια των «πιστών» να αποδείξουν την πίστη τους στον Αλλάχ και την αγάπη τους στον Μωάμεθ.
Ο Γκιουλέν ζει αυτοεξόριστος σε μια φάρμα στα βουνά της Aνατολικής Πενσιλβάνια από το 1999, όταν έφυγε από την Τουρκία εν μέσω κατηγοριών ότι συνωμοτούσε ανατρέψει τη λαϊκή κυβέρνηση. Εκείνη την περίοδο, οι τουρκικές Αρχές έδωσαν στη δημοσιότητα μια βιντεοσκοπημένη λειτουργία του στην οποία ακουγόταν να συμβουλεύει τους οπαδούς του «να κινηθούν μέσα στις αρτηρίες του συστήματος, χωρίς να παρατηρήσουν οι άλλοι την ύπαρξή τους, έως ότου αναρριχηθούν στα κέντρα εξουσίας». Είναι ο «πλέον επικίνδυνος ισλαμιστής στον κόσμο» με τα 1.000 (προπαγανδιστικά) εκπαιδευτικά ιδρύματα σε 115 χώρες.

Μπορεί, άραγε, η Ελληνική πολιτεία να σταματήσει αυτή την εξαγορά και την «μίσθωση» μουσουλμάνων στην Ελλάδα; Εμείς διαπιστώνουμε πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί. Όχι μόνο λόγω της αδιαφορίας των Ελληνικών κυβερνήσεων, απέναντι στην δημιουργία φανατικών ισλαμιστών μέσα στην Ελλάδα, αλλά επειδή ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να πιστεύει όπου νομίζει. Η ανεξιθρησκεία προστατεύεται από το Ελληνικό Σύνταγμα και ο καθένας μπορεί να διαθέτει τον εαυτό του όπως ο ίδιος νομίζει. Ακόμη και με μηνιαίο αντίτιμο, εάν κάποιοι ιμάμηδες θεωρούν ως θρησκευτικό λειτούργημα και καθήκον τους, το να εξαγοράζουν ή να νοικιάζουν πιστούς. Θα αρχίσουμε να ανησυχούμε μόνο, όταν –και εάν- οι μουσουλμάνοι αρχίσουν να γίνονται περισσότεροι στην Ελλάδα. Βλέπετε, έχουμε και την αδιάκοπη λαθρομετανάστευση, η οποία προσθέτει συνεχώς πιστούς μουσουλμάνους στον Φετουλάχ Γκιουλέν…




Με στόχο την εξεύρεση τριών δισεκατομμυρίων ευρώ, η κυβέρνηση εξετάζει κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων αλλά και την είσοδο εισοδηματικών κριτηρίων για την καταβολή τους.

Πρόκειται συνολικά για 89 κοινωνικά επιδόματα, παροχές και επιχορηγήσεις “κοινωνικού χαρακτήρα” που μπαίνουν στο στόχαστρο των περικοπών με πιλότο ειδική έκθεση του ΟΟΣΑ.

Στην έκθεση, σύμφωνα με “Τα Νέα”, προτείνεται η καταβολή σχεδόν όλων των κοινωνικών επιδομάτων (ακόμη και των οικογενειακών) με βάση εισοδηματικά κριτήρια και η κατάργηση δεκάδων επιδομάτων που χορηγούνται από διάφορους φορείς.

Διαπιστώνεται, σύμφωνα με την έκθεση, ότι το σημερινό σύστημα κοινωνικής προστασίας των 89 επιδομάτων εκτός από πολυδαίδαλο είναι και αναποτελεσματικό, καθώς μόνο οι μισοί επιδοματούχοι είναι πραγματικά φτωχοί.

Η ίδια έκθεση παραδέχεται ότι η λιτότητα και το Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής σε συνδυασμό με την παρατεινόμενη ύφεση και την ανεργία αυξάνουν τη φτώχεια στην Ελλάδα και για τον λόγο αυτό υπογραμμίζει πως η μεταρρύθμιση θα πρέπει να εξοικονομεί από τις περικοπές πόρους υπέρ των ασθενεστέρων, να συνδεθεί με άλλες αλλαγές (π.χ., άντληση πόρων από τη γενική φορολογία στο πλαίσιο της κοινωνικής αλληλεγγύης, διαχωρισμό των παροχών οι οποίες στηρίζονται σε εισφορές και σε εκείνες που δεν είναι ανταποδοτικές) και να καταλήξει σε ένα νέο σημείο ισορροπίας με γνώμονα τη στόχευση στους πραγματικά ασθενέστερους και την αύξηση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών μεταβιβάσεων.

Ο ΟΟΣΑ υποδεικνύει:

1. Την καταβολή όλων των κοινωνικών παροχών – επιδομάτων με βάση εισοδηματικά κριτήρια

2. Την επιμήκυνση του χρόνου επιδότησης της ανεργίας στα δύο χρόνια (από ένα σήμερα) με κάλυψη ακόμη και όσων δεν έχουν τις προϋποθέσεις για αρχική εγγραφή στον ΟΑΕΔ κατόπιν ελέγχου του εισοδήματος και την ενίσχυση των προγραμμάτων κατάρτισης

3. Την καταβολή επιδόματος στέγασης (ενοικίου) με εισοδηματικά κριτήρια και εναλλακτικά για οικογένειες με τουλάχιστον ένα παιδί

4. Τη διατήρηση μόνο ενός οικογενειακού επιδόματος που θα καταβάλλεται και αυτό με εισοδηματικά κριτήρια

5. Την αντικατάσταση των δεκάδων μορφών και τύπων επιδομάτων αναπηρίας – ανικανότητας με μόνο επίδομα το οποίο θα καταβάλλεται με βάση εισοδηματικά κριτήρια

Για τον έλεγχο των πληρωμών, ο ΟΟΣΑ ζητά τα επιδόματα να καταβάλλονται με βάση τον προσωπικό ΑΜΚΑ του κάθε δικαιούχου, να περιοριστούν οι φορείς που τα καταβάλλουν υπό την εποπτεία του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και να υπάρχει στενός έλεγχος των κοινωνικών προγραμμάτων από τη Βουλή.

Στις 89 παροχές που μπαίνουν στο μικροσκόπιο περιλαμβάνεται το επίδομα ανεργίας αλλά και το ΕΚΑΣ, για τα οποία στελέχη του υπουργείου Εργασίας τόνιζαν ότι δεν θα θιγούν.


Σύμφωνα με δημοσίευμα, είναι «κοινό μυστικό» ότι στο βόρειο Κόσοβο βρίσκονται 300-400 υπάλληλοι του υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας και «οι ξένες υπηρεσίες εκτιμούν ότι στην περιοχή βρίσκονται περίπου 1.000-2.000 πράκτορες».

Οι ΗΠΑ και η Γερμανία ζητούν από τη Σερβία να αποσύρει αστυνομικές της δυνάμεις από το βόρειο Κόσοβο, αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Μπλιτς» του Βελιγραδίου, στο οποίο τονίζεται ότι η Σερβία επίσημα δεν έχει δυνάμεις ασφαλείας στο βόρειο τμήμα του Κοσόβου, αλλά «έχει περίπου 300-400 απασχολούμενους στο σερβικό υπουργείο Εσωτερικών».

Επικαλούμενη ανώνυμες πηγές, η εφημερίδα αναφέρει ότι είναι «κοινό μυστικό» ότι στο βόρειο Κόσοβο βρίσκονται 300-400 υπάλληλοι του υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας και ότι «οι ξένες υπηρεσίες εκτιμούν ότι στην περιοχή βρίσκονται περίπου 1.000-2.000 πράκτορες».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας «Μπλιτς», ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών, Φίλιπ Γκόρντον κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Βελιγράδι ζήτησε οι σερβικές δυνάμεις ασφαλείας να αποσυρθούν από το βόρειο Κόσοβο.

Ο κ. Γκόρντον, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, στις συνομιλίες με τον πρόεδρο της Σερβίας, Τόμισλαβ Νίκολιτς, τον εντολοδόχο πρωθυπουργό, Ίβιτσα Ντάτσιτς και τον αρχηγό του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος (SNS) Αλεξάνταρ Βούτσιτς είπε ότι «οι ΗΠΑ μπορούν και θέλουν να βοηθήσουν», αλλά το Βελιγράδι πρέπει να σταματήσει να στηρίζει «τις παράνομες δικαστικές και αστυνομικές δομές στο βόρειο Κόσοβο».

«Επίσημα η Σερβία δεν έχει δυνάμεις ασφαλείας στο Κόσοβο, αλλά έχει υπαλλήλους του υπουργείου Εσωτερικών που εκδίδουν έγγραφα. Νομίζω ότι η εκτίμηση για 1.000 ή 2.000 Σέρβους πράκτορες είναι υπερβολική» ανέφερε στην εφημερίδα Σέρβος αξιωματούχος.

Με βάση το ψήφισμα 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ η Σερβία μπορεί να επαναφέρει έναν αριθμό αστυνομικών και στρατιωτών στο Κόσοβο, αλλά σε συνεργασία με τη διεθνή κοινότητα.

«Αντί γι αυτό, ανεπίσημα ανέπτυξε αστυνομικές δομές και δικαστήρια που εδρεύουν σε κατοικίες ιδιωτών χωρίς πινακίδες και σήματα. Το ίδιο συνέβαινε και με τη διοίκηση του Κοσόβου τη δεκαετία του 1990, την εποχή του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς», τονίζεται στο δημοσίευμα.

Ο στρατιωτικός αναλυτής Αλεξάνταρ Ράντιτς θεωρεί ότι οι σερβικές δυνάμεις ασφάλειας στο Κόσοβο αποτελούν «σοβαρό πολιτικό ζήτημα και ζήτημα ασφάλειας» και ότι με το αίτημα για απομάκρυνση των δυνάμεων αυτών από το Κόσοβο οι ΗΠΑ «κατηγορούν τη Σερβία ότι ακολουθεί επιθετική πολιτική που συνεχίζεται από τη δεκαετία του 1990».

«Οι αρχές της Σερβίας αντί να επιλύουν το πρόβλημα, βρήκαν προσωρινές λύσεις με παράλληλες δομές και το κράτος φαίνεται σαν κάποια παράνομη οργάνωση», ανέφερε ο κ. Ράντιτς.

Ο νομικός Μπόζο Πρέλεβιτς σε δηλώσεις του στην εφημερίδα «Μπλιτς» τόνισε ότι οι ΗΠΑ με το συγκεκριμένο αίτημα επιθυμούν να ανακοινώσουν ότι η Σερβία βοηθά εκείνους που δημιουργούν επεισόδια εναντίον του ΝΑΤΟ και της ειρηνευτικής δύναμης στο Κόσοβο (KFOR) και έτσι «ανοίγουν το δρόμο στους Αλβανούς να επαναλάβουν τα γεγονότα του Μαρτίου του 2004».

«Απ΄ όσο γνωρίζω στο βόρειο Κόσοβο εργάζονται απόστρατοι αστυνομικοί και απασχολούνται σε διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως την οργάνωση «Υπερασπιστές της γέφυρας». Στο Κόσοβο βρίσκονται πολλά μέλη της Μοσάντ που εκπαιδεύουν Αλβανούς αστυνομικούς και όχι συνταξιούχους του σερβικού υπουργείου Εσωτερικών», δήλωσε ο κ. Πρέλεβιτς.

Οι Σέρβοι κάτοικοι του βορείου Κοσόβου δεν αποδέχονται τις αρχές της Πρίστινας. Ο ποταμός Ίμπαρ που διχοτομεί την πόλη Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα στο βόρειο τμήμα, στο οποίο πλειοψηφούν οι Σέρβοι και στο νότιο, στο οποίο ζουν κυρίως Αλβανοί, θεωρείται η γραμμή που συμβολικά χωρίζει το βόρειο Κόσοβο που κατοικείται από Σέρβους από το υπόλοιπο Κόσοβο, στο οποίο το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού είναι Αλβανοί.

Η κατάργηση των παράλληλων δομών στο βόρειο Κόσοβο είναι ένας από τους όρους για την πρόοδο της Σερβίας στην πορεία προσχώρησης στην ΕΕ, είχε τονίσει πέρσι τον Αύγουστο η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ κατά την επίσημη επίσκεψή της στο Βελιγράδι.

Πηγή: ΑΜΠΕ


Εμείς δεν θα πεθάνουμε. Δεν θα έχουμε την μίζερη συνήθεια των θνητών να μπούμε σε ξύλινο φέρετρο.
Την τελευταία στιγμή θα έχουμε την ευλογία να αναπνεύσουμε τον αέρα που φέρνουν τα δέντρα της χώρας στα πνευμόνια μας.
Θα πατάμε την ώρα εκείνη στο χώμα που μάθαμε να σηκωνόμαστε και εκεί θα πέσουμε… όρθιοι.

Εμείς δεν θα πεθάνουμε.
Αυτοί που έζησαν με το καρδιοχτύπι της ψυχή τους και όχι με την λιποψυχία της καρδιά τους δεν έχουν την ευλογία να τους ανάβουν κερί.
Δεν είχαν την κατάρα άλλωστε να χωρέσουν σε αριθμούς φορολογικού μητρώου αλλά ούτε και την ευκολία να αποδεχθούν την παράδοση και την οπισθοχώρηση όταν τα κύματα των «εθνικών» βαρβάρων κατέβαιναν κατασπαράζοντας τα Ιερά μας.

Εμείς δεν θα πεθάνουμε.
Ένας χορός Πυρρίχιος θα είναι η τελευταία μας μάχη.
Ο ένας δεμένος στις φλέβες του άλλου και τα μάτια καρφωμένα στον Ελληνικό Ουρανό που άντεξε να κοιτά τον κατ' εξακολούθηση βιασμό της Γης που μας γέννησε.

Εμείς δεν θα πεθάνουμε.
Η τελευταία μας μεταλαβιά θα είναι το βλέμμα του συντρόφου μας που μέσα σε ένα δάκρυ χωράει όλους τους ωκεανούς της πίστης προς το Δίκαιο.
Αυτό θα μεταλάβουμε και με αυτό θα πορευτούμε ήσυχοι αφού χώρεσε το στόμα μας τόσο μεγάλο όγκο Δικαιοσύνης.

Εμείς δεν θα πεθάνουμε.
Απλά γιατί τις κηδείες μας τις παρακολουθήσαμε να εκτελούνται ενώ είμαστε εν ζωή.
Είδαμε το κορμί μας να τρώγεται από δίποδα σκουλήκια, είδαμε τα φυλαχτά μας να αρπάζονται από δίποδα αρπαχτικά, είδαμε να καταστρέφουν ό,τι χτίσαμε με κόστος Ελπίδας, είδαμε να φτύνουν στους τάφους μας ενώ ακόμα η καρδιά μας χτυπούσε. Είδαμε πως είναι ο πραγματικός θάνατος.

Γι’ αυτό εμείς δεν θα πεθάνουμε.
Δεν χώρεσε η ήσυχη ύπαρξή μας στα χαρτοφυλάκια τους.
Δεν θα χωρέσει, λοιπόν, ούτε η ηχηρή απουσία μας.



Η κυβέρνηση της χώρας και σύσσωμο το Εθνικό Κοινοβούλιο υπάρχουν και εργάζονται προς την κάλυψη των συμφερόντων της χώρας και των πολιτών της, δηλαδή, όλων όσων το Ελληνικό Σύνταγμα σαφέστατα ορίζει. Όλες οι υπηρεσίες του κράτους, λειτουργούν προς εξυπηρέτηση των πολιτών και η κυβέρνηση δρα και μεριμνά μονίμως υπέρ των αναγκών των Ελλήνων και υπέρ της προάσπισης των εθνικών κεκτημένων και συμφερόντων. Όλα τα έσοδα -μέσω φόρων- του κράτους χρησιμοποιούνται για την ίδια την χώρα και επιστρέφονται ποικιλοτρόπως στους πολίτες μέσω κοινωνικών ή άλλων παροχών.
Οποιαδήποτε παρέκκλιση, συνιστά de facto κατάργηση του Ελληνικού Συντάγματος και οι φέροντες την ευθύνη είναι κατά κύριο λόγο η κυβέρνηση και κατά δεύτερο λόγο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και τα μέλη του Εθνικού Κοινοβουλίου.

Σήμερα όμως λειτουργεί το Σύνταγμα της χώρας, όπως ορίζεται σαφέστατα μέσα από τα άρθρα του; Η παρούσα κυβέρνηση εξυπηρετεί όλες τις προϋποθέσεις λειτουργίας της ή έχει παρακάμψει τους νόμους, και άρα λειτουργεί εκτός Συντάγματος εξυπηρετώντας συμφέροντα ξένων και λειτουργώντας εις βάρος των πολιτών και κατά της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας; Το Σύνταγμα υφίσταται ως υπέρτατος εντολέας ή έχει διακοσμητικό χαρακτήρα, έχοντας κατ' ουσίαν καταλυθεί;
Η απάντηση δίνεται στο πολύ καλό κείμενο που ακολουθεί και που λειτουργεί ως φάρος για την πραγματική εικόνα μίας κυβέρνησης Ελληνοφώνων, που δρουν καταπατώντας το Σύνταγμα, στο οποίο υποτίθεται ότι ορκίστηκαν να "φυλάττουν πίστην εις την πατρίδαν"...

Θα πρέπει τελικά να έχουμε πάθει ομαδική παράκρουση όλοι μαζί. Ένδεκα εκατομμύρια Έλληνες καθόμαστε και ανεχόμαστε ένα πολιτικό σύστημα το οποίο πλέον λειτουργεί και ασκεί εξουσία σε βάρος μας παράνομα και αντισυνταγματικά. Φυσικά η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών δεν είναι νομικοί και κυρίως συνταγματολόγοι, αλλά και εκείνοι οι λίγοι που υπάρχουν σιωπούν, μέχρι να θιγούν τα προνόμιά τους.

Μήπως είναι άραγε ψέματα ότι κάθε μέρα η ίδια η κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει πως οι δανειστές (τρόϊκα) δεν δέχονται το ένα ή το άλλο; Χθες μόλις δεν μας είπαν ότι η τρόϊκα επέβαλε και πάλι το χαράτσι για…. τα ακίνητα στον λογαριασμό της ΔΕΗ ενώ η κυβέρνηση δεν ήθελε; Σήμερα πάλι δεν μας είπαν ότι θα προσπαθήσουν να βρουν ισοδύναμα αλλά δεν είναι σίγουροι ότι η τρόϊκα θα τα εγκρίνει κ.λ.π.; Κάνουμε μήπως λάθος;

Ξέρετε όμως τι σημαίνει αυτή η ομολογία; Σημαίνει πως δεν ισχύει πλέον το ελληνικό Σύνταγμα το οποίο στο άρθρο 82 παρ. 1 λέει «H Kυβέρνηση καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της Xώρας, σύμφωνα με τους ορισμούς του Συντάγματος και των νόμων». Αφού όμως η κυβέρνηση δεν μπορεί αυτοδύναμα και κυρίαρχα να κυβερνήσει χωρίς την σύμφωνη γνώμη της τρόϊκας, αυτόματα το Σύνταγμα έχει καταλυθεί. Υπάρχει μήπως αντίρρηση επ’ αυτού;

Επίσης το άρθρο 22 μιλάει για το δικαίωμα στην εργασία και για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας που συνάπτονται με ελεύθερες διαπραγματεύσεις. Όμως και εδώ το Σύνταγμα έχει καταργηθεί.

Το άρθρο 17 κατοχυρώνει το δικαίωμα στην ιδιοκτησία. Και πάλι εδώ, μέσω της έμμεσης δήμευσης που υφιστάμεθα όλοι μας, το Σύνταγμα έχει καταλυθεί.

Το άρθρο 23 κατοχυρώνει το δικαίωμα στην απεργία, αλλά και εδώ έχουμε κατάργηση στην ουσία του Συντάγματος.

Το άρθρο 28 παρ. 2 σε συνδυασμό με το άρθρο 36 παρ. 2 ορίζει ότι οι διεθνείς συμβάσεις που εκχωρούν Εθνική Κυριαρχία θα πρέπει να επικυρωθούν από την Βουλή με πάνω από 180 βουλευτές. Ούτε αυτό έχει γίνει και παρόλα αυτά η Εθνική Κυριαρχία έχει παραχωρηθεί.

Αυτές είναι μόνο μερικές ενδεικτικές διατάξεις από πολλές άλλες που έχουν στην πράξη καταργηθεί.

Ξέρετε ποιες έχουν μείνει να ισχύουν μόνο;

Αυτές που νομιμοποιούν τυπικά την ύπαρξη Βουλής και κυβέρνησης, οι οποίες όμως εξουσίες (νομοθετική και εκτελεστική) οφείλουν πλέον να υπακούουν στους δανειστές και όχι στο ελληνικό Σύνταγμα.

Δεν χρειάζεται φυσικά να είναι κανείς νομικός για να αντιληφθεί πως από τη στιγμή που το Σύνταγμα της χώρας έχει παραβιαστεί και έχει defacto καταλυθεί σε πολλές διατάξεις του, απλά δεν ισχύει πλέον ολόκληρο και η σημερινή τουλάχιστον κυβέρνηση είναι παράνομη. Δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο Σύνταγμα που να ισχύει αλά κάρτ. Είτε ισχύει ολόκληρο και το σεβόμαστε είτε δεν ισχύει καθόλου. Δεν μπορεί να σεβόμαστε μόνο τις διατάξεις που απονέμουν τυπικά εξουσία στους βουλευτές και τους υπουργούς, αλλά να παραβιάζουμε τις υπόλοιπες.

Επιπλέον, το ότι κανένας πολίτης δεν ενδιαφέρεται να αποκαταστήσει την συνταγματική νομιμότητα, κάνοντας χρήση του άρθρου 120 του Συντάγματος, δείχνει ότι και για τον ελληνικό λαό, το υπάρχον Σύνταγμα είναι πλέον στο σύνολό του γράμμα νεκρό. Απλά ο κόσμος ανέχεται αυτή την εξουσία, γιατί δεν έχει κάτι άλλο αυτή τη στιγμή, δεδομένου ότι και τα εκτός εξουσίας κόμματα είναι απόλυτα συστημικά και στρουθοκαμηλίζουν για να μην κόψουν το αντισυνταγματικό κλαδί που και εκείνα κάθονται πάνω του..

Η κυβέρνηση και η Βουλή όμως, θα πρέπει το ταχύτερο να αποκαταστήσουν την νομιμότητα και την λειτουργία του Συντάγματος, γιατί δεν αποκλείεται ενδεχομένως να κατηγορηθούν κάποια στιγμή (κάποιοι από το πολιτικό σύστημα) για σφετερισμό της εξουσίας.

Εμείς από την πλευρά μας, θέλουμε να τονίσουμε πως οι "πολιτικές ευθύνες" έχουν τελειώσει. Ήδη λειτουργούν οι ποινικές. Όσο και αν τρομάζει ο πρωθυπουργεύων -Αντώνης Σαμαράς- στην ιδέα πως θα αντιμετωπίσει την Ελληνική Δικαιοσύνη και όσα αυτή σαφέστατα από το Σύνταγμα οφείλει να του αποδώσει για το "έργο" του, θα πρέπει να κατανοήσει ότι ο χρόνος που κερδίζει για τον ίδιο και τους "δανειστές" (αλήθεια, γιατί ο σημερινός πρωθυπουργός δεν θέλησε να γίνει έρευνα για το χρέος;) πληρώνεται με αίμα Ελλήνων που δολοφονούνται από τις πολιτικές αποφάσεις και πως αυτός ο χρόνος είναι περιορισμένος.
Κανείς δεν θα φύγει από τον τόπο του εγκλήματος, εάν δεν συναντηθεί με την Δικαιοσύνη. Και σημειώνουμε πως η φυλακή δεν πρέπει να τρομάζει τους σημερινούς πολιτικούς, αφού ενδέχεται να είναι η ευτυχέστερη λύση για όσους Ελληνόφωνους σήμερα εργάζονται για να διαλύσουν την χώρα και να εξαθλιώσουν τους Έλληνες.





Ο Gerhard Schroeder «μαγείρεψε» το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης σύμφωνα με το περιοδικό Το πώς ο πρώην γερμανός καγκελάριος Gerhard Schroeder «μαγείρεψε» το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης προκειμένου να προσαρμοστεί στις ανάγκες της γερμανικής οικονομίας, εξηγεί δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού SPIEGEL.

«Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η Γερμανία πάσχιζε να παραμείνει πιστή στους όρους της ευρωζώνης που εξασφάλιζαν τη σταθερότητα του κοινού νομίσματος. Αντί όμως να υιοθετήσει την πολιτική της λιτότητας, ο καγκελάριος Gerhard Schroeder απλά ξεκίνησε μία προσπάθεια να αλλάξει τους κανόνες.

Νέα έγγραφα αποκαλύπτουν τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε στην αποδυνάμωση του Συμφώνου Σταθερότητας» ξεκινά το δημοσίευμα.
Όπως αναφέρει το γερμανικό περιοδικό, η συμφωνία αρχικά υποχρέωνε τα κράτη-μέλη να διατηρούν το έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ τους και το δημόσιο χρέος τους όχι πάνω από το 60% του ΑΕΠ.
Όσοι δεν ακολουθούσαν τους κανόνες θα δέχονταν αρχικά μία προειδοποίηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και έπειτα μπορεί να προέκυπταν οικονομικές κυρώσεις.

«Έχει γίνει γνωστό ότι αυτός ο κορσές χαλάρωσε έπειτα από επιμονή της Γερμανίας και της Γαλλίας. Στην πραγματικότητα ωστόσο, η αποδυνάμωση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης ήταν δουλειά ενός άνδρα: του Gerhard Schroeder(...)
Έγγραφα της Καγκελαρίας, που δημοσιοποιήθηκαν έπειτα από αίτημα του SPIEGEL, αποκαλύπτουν ότι ο Schroeder και η κυβέρνησή του ήταν η κινητήριος δύναμη πίσω από την προσπάθεια» γράφει το SPIEGEL.

Η προσπάθεια της Καγκελαρίας ξεκίνησε μυστικά το καλοκαίρι του 2003. Τότε η γερμανική οικονομία βρισκόταν σε αποτελμάτωση, με σχεδόν μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης, ενώ η ανεργία και το έλλειμμα διαρκώς αυξάνονταν.
Έναν χρόνο νωρίτερα ο τότε υπουργός Οικονομικών Hans Eichel είχε μετά βίας διατηρήσει το έλλειμμα σε ανεκτά επίπεδα όμως όλα έδειχναν ότι η κατάσταση δεν επρόκειτο να βελτιωθεί.
«Ο Schroeder βρήκε τη λύση. Αν δεν ήταν εφικτό να προσαρμοστούν τα γερμανικά δημοσιονομικά στο Σύμφωνο Σταθερότητας, τότε το Σύμφωνο Σταθερότητας απλά θα προσαρμοζόταν στην κατάσταση της γερμανικής οικονομίας. Ο Schroeder προσπάθησε να εξασφαλίσει την υποστήριξη του γάλλου προέδρου Jacques Chirac και του βρετανού πρωθυπουργού Tony Blair.
Η πρωτοβουλία θα ενισχυθεί αν υποστηριχθεί από τη Βρετανία» αναφέρεται σε έγγραφο της γερμανικής Καγκελαρίας», συνεχίζει το δημοσίευμα.

Αν και αρχικά ο Eichel ήθελε η Γερμανία να τηρήσει τους όρους του Συμφώνου Σταθερότητας, τελικά πείστηκε και μέχρι το 2005 άρχισε να προωθεί τα σχέδια της γερμανικής κυβέρνησης στους ευρωπαίους ομολόγους του.
«Με το Eurogroup προγραμματισμένο για τις 22/2003, ο χρόνος τελείωνε.
Δύο ημέρες πριν από την κρίσιμη συνάντηση, οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ συναντήθηκαν για ακόμη μία φορά.
Με επικεφαλής τη Γερμανία τα τρία μεγαλύτερα κράτη της ευρωζώνης συνασπίστηκαν ενάντια σε όλους-οι οποίοι τελικά ακολούθησαν. Τελικά ο Schroeder πέτυχε το δικό του» αναφέρεται στο δημοσίευμα.

Αυτό που τότε χαιρετίστηκε ως γερμανική επιτυχία για την ενίσχυση της σταθερότητας του ευρώ, σήμερα αποδεικνύει την αναποτελεσματικότητά του: «Η Ελλάδα αντιμετώπισε προβλήματα πέντε χρόνια αργότερα και η κρίση του ευρώ ξεκίνησε. Δύο χρόνια αργότερα, τα κράτη μέλη της ευρωζώνης συμφώνησαν σε μία δημοσιονομική συμφωνία, η οποία όχι μόνο ανατρέπει τα μέτρα που ελήφθησαν για την αποδυνάμωση του Συμφώνου Σταθερότητας το 2005, αλλά κάνει το σύμφωνο πιο αυστηρό σε σχέση με πριν» καταλήγει το SPIEGEL.




Της Ζέζας Ζήκου

Η έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα χθες το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι για ακόμη μια φορά δραματική για την ελληνική οικονομία. Το ΔΝΤ, χωρίς φυσικά να παραδέχεται τις ευθύνες για τη βαθιά ύφεση και την καλπάζουσα ανεργία, αναθεωρεί αρνητικά τις προβλέψεις του και ουσιαστικά λέει ότι η χώρα είναι «μέσα» άλλα 2 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα κάνει λόγο για έλλειμμα 4 δισ. ευρώ φέτος αντί για αρχική πρόβλεψη 2 δισ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση κάνει αγώνα δρόμου για να βρει λύσεις να εξοικονομήσει 11,6 δισ. για τη διετία 2013-14. Τη ίδια στιγμή αναζητεί ισοδύναμα για για τα ειδικά μισθολόγια που κοστίζουν ετησίως 5,9 δισ. ευρώ και αποτελούν το 1/3 της συνολικής μισθολογικής δαπάνης του Δημοσίου. Και αφορούν 156.282 ένστολους, 22.245 γιατροούς ΕΣΥ, 11.920 καθηγητές ΑΕΙ και ΤΕΙ, 4.215 δικαστικούς και 885 διπλωμάτες. Οι μισθοί κυμαίνονται από 2.000 έως 6.500 ευρώ.

Οσον αφορά το χρέος το ΔΝΤ προβλέπει πως θα διαμορφωθεί το 2012 στο 162,6% του ΑΕΠ και το 2013 στο 171% του ΑΕΠ, έναντι 165,4% το 2011. Η εκτίμηση του ΔΝΤ σε σχέση με την προηγούμενη είναι υψηλότερη κατά 9,4% για το 2012, κατά 10,1% για το 2013 και κατά 4,6% για το 2011.

Φυσικά, το ΔΝΤ προειδοποιεί για τον κίνδυνο μεταρρυθμιστικής κόπωσης στην Ελλάδα, κάνοντας λόγο πως η πρόσφατη επιδείνωση του πολιτικού και οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα, αποτελεί ακόμα απειλή για τη συνέχιση της εφαρμογής του προγράμματος. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά η επιδείνωση των μακροοικονομικών μεγεθών και η άνιση εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων έχουν επίπτωση τα έσοδα του τρέχοντος έτους, ενώ και οι περιορισμοί στη χρηματοδότηση συμβάλλουν στην υποεκτέλεση του προϋπολογισμού. Μάλιστα, αναφέρεται στην έκθεση πως λόγω της αυξημένης πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας στην Ελλάδα ολόκληρη η Ευρωζώνη βρέθηκε στο επίκεντρο της κλιμάκωσης των χρηματοπιστωτικών εντάσεων. Φυσικά αυτή την κλιμάκωση τη χρεώνει και στα προβλήματα των τραπεζών στην Ισπανία.

Ομως, κάποιος θα πρέπει να διαβάσει και την έκθεση με τίτλο «Ετσι καταστρέψαμε την Ελλάδα». Συγκλονιστική ομολογία για τη «συνταγή» που οδήγησε τη χώρα στην καταστροφή περιλαμβάνεται σε έκθεση-σοκ κορυφαίου εμπειρογνώμονα του ίδιου του ΟΟΣΑ, που είχε επισκεφθεί αρκετές φορές για τον σκοπό αυτό την Ελλάδα. Ο Ρεζά Λαχιτζί, οικονομολόγος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, ύστερα από συναντήσεις με Ελληνες αξιωματούχους, συνέταξε πριν από μερικούς μήνες την έκθεση υπό τον τίτλο «Ελλάδα: Επανεξέταση του κράτους». Πρόσφατα στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Ερευνας Ρυθμιστικών Πολιτικών αναρτήθηκε ένα σχετικό κείμενό του υπό τον εύγλωττο τίτλο «Τα λάθη που κάναμε στην Ελλάδα». Σε αυτό εξηγεί και αποδεικνύει, με βάση συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη, γιατί απέτυχε το Μνημόνιο.

Οπως τονίζει χαρακτηριστικά, δόθηκε «λάθος φάρμακο στον λάθος ασθενή», με αποτέλεσμα η χώρα να βυθίζεται σε επικίνδυνη κοινωνική κρίση. «Το πρωτόγνωρης αυστηρότητας πρόγραμμα καταστρώθηκε με μια λογική τυχαίων μειώσεων για παράλογους στόχους» αποφαίνεται, ενώ για το δεύτερο Μνημόνιο με το πλάνο των 130 δισ. γράφει χαρακτηριστικά ότι «εκπονήθηκε και υπογράφηκε από μια εξαντλημένη κυβέρνηση». Ακόμη και για τους δημοσίους υπαλλήλους συμπεραίνει ότι «το Δημόσιο δεν έχει δυσανάλογα πολλούς υπαλλήλους, αντίθετα με την εντύπωση που επικρατεί». Κατά τον κορυφαίο οικονομολόγο, «όλα αυτά δεν φαίνεται να έχουν προκαλέσει καμιά αμφιβολία στους υπευθύνους που καθορίζουν τον ρυθμό των αλλαγών. Είναι επείγον να αναγνωρίσουν σήμερα τα λάθη τους και να τροποποιήσουν αναλόγως τις πράξεις τους».

Ομως, τα στελέχη του ΔΝΤ μιλούν για απότομη αύξηση της αποστροφής κινδύνου, καθώς δημιουργήθηκαν περισσότεροι φόβοι για την πιθανή έξοδο της Ελλάδας από τη Ζώνη του Ευρώ και ενισχύθηκαν οι φόβοι για την υγεία του τραπεζικού συστήματος στην Ισπανία. Το ΔΝΤ στις προβλέψεις του για την παγκόσμια οικονομία, ειδικά για την Ευρωζώνη, είναι κόλαφος.

Το γαλλικό ΑΕΠ αναμένεται ότι θα αυξηθεί φέτος κατά 0,3%, (δηλαδή 0,1 μονάδα λιγότερο απ’ όσο προέβλεπε το ΔΝΤ τον Απρίλιο) και κατά 0,8% το 2013 (μείωση κατά 0,2% σε σχέση με την προηγούμενη πρόβλεψη).

Για την πρώτη οικονομία της Ευρωζώνης, τη Γερμανία, το ΔΝΤ είναι πιο αισιόδοξο. Ετσι, αναθεωρεί προς τα πάνω την ανάπτυξή της για φέτος στο 1% και στο 1,4% για το 2013.

Οσον αφορά τη Βρετανία –χώρα εκτός Ευρωζώνης– το ΔΝΤ προχώρησε σε σημαντική αναθεώρηση της πρόβλεψής του.



Tου Στέφανου Κασιμάτη

Ως εδώ ήταν λοιπόν. Ησυχα και αθόρυβα -τόσο ήσυχα που σχεδόν δεν καταλάβαμε ότι συνέβη- εξέπνευσε το πρωί η καημένη, έπειτα από άνιση μάχη που έδωσε επί τρία χρόνια. Την αγαπήσαμε σφοδρά στην αρχή. Αργότερα την κατηγορήσαμε για πολλά - κάποιες φορές αδίκως. Υπήρξαν και στιγμές που τη μισήσαμε κιόλας. Πάντως, τώρα που επήλθε το μοιραίο (παρότι -ας μου συγχωρεθεί η ασέβεια- μας έβγαλε την πίστη ώσπου να τα κακαρώσει...) προσωπικώς στέκομαι απέναντι στο γεγονός με αντικρουόμενα συναισθήματα, στα οποία επικρατεί μάλλον η συγκίνηση, αφού μέσα στη Μεταπολίτευση, που παρέδωσε το πνεύμα χθες νικημένη από τη χρεοκοπία, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της μέχρι τώρα ζωής μου.

Τα γεγονότα-ορόσημα που σημαίνουν τη συμβολική αρχή και το συμβολικό τέλος μιας εποχής τα επιλέγουν με τη σοφία της κρίσης τους οι ιστορικοί και τα επιβάλλει ο χρόνος και η αποδοχή των γενεών που ακολουθούν. Ιστορικός δεν είμαι για να διεκδικήσω την αυθεντία της κρίσης μου, αλλά με το προνόμιο της δημοσιογραφικής ελευθεριότητας -νοουμένης ως γενναιοδωρίας κατά την κρίση- η λιτή ανακοίνωση, με την οποία η Προεδρία της Δημοκρατίας ανήγγειλε χθες ότι φέτος δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, θα έλεγα ότι είναι το συμβολικό τέλος της εποχής την οποία βαφτίσαμε με το όνομα του γεγονότος από το οποίο ξεκίνησε: Μεταπολίτευση.

Ως αιτία της ματαίωσης αναφέρεται ότι η δαπάνη θα αποτελούσε πρόκληση εν σχέσει με «την δοκιμασία που περνά ο ελληνικός λαός». Πρόκειται, φυσικά, για εύσχημη δικαιολογία. Διότι πόσο προκλητικό θα ήταν τέλος πάντων το κόστος της πορτοκαλάδας, που θα προσφερόταν στους προσκεκλημένους; Νομίζω ότι ο πραγματικός λόγος είναι η χρεοκοπία αυτού που συμβόλιζε η γιορτή, η χρεοκοπία της πολιτείας που φτιάξαμε μετά την πτώση της δικτατορίας. Τι να γιορτάσουμε δηλαδή; Οτι για να επιβιώσουμε βασιζόμαστε στην «καλοσύνη των ξένων»; Οτι για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις πρέπει να περικόψουμε το κατ’ εξοχήν δημιούργημα -για να μην πω «τερατούργημα»- της Μεταπολίτευσης, το κράτος; Οτι το βασικό επίτευγμα της οικονομίας μας ήταν η παραγωγή 2.500.000 συνταξιούχων; Οτι ακόμη δεν λέμε να χωνέψουμε πως δεν είναι δυνατόν να ζούμε υπεράνω των οικονομικών δυνατοτήτων μας; Οτι οι μισθωτοί, που ούτως ή άλλως πλήρωναν πάντα φόρους, φέτος θα χρειαστούν σχεδόν έναν χρόνο για να πληρώσουν τους απανωτούς λογαριασμούς της εφορίας; Οτι, στον ιδιωτικό τομέα, σημειώσαμε ρεκόρ με 1.110.000 ανέργους; Οτι το περιλάλητο «δημοκρατικό δικαίωμα» κατάντησε πρόσχημα για να επιβάλλεται ο φασισμός της Αριστεράς και το κράτος να μην τολμά να παρέμβει; (Βλέπε περίπτωση Ελληνικής Χαλυβουργίας. Θυμίζω επίσης και τους νεκρούς της Marfin, που τόσο γρήγορα ξεχάσαμε...) Οτι, σε τελευταία ανάλυση, σχεδόν παντού στην κοινωνία, ο τσαμπουκάς, η ανομία, το «έτσι γουστάρω» εκλαμβάνονται ως εκδηλώσεις δημοκρατικών ελευθεριών;

Ανεπισήμως, ωστόσο, πηγές της Προεδρίας απέδιδαν τη ματαίωση της γιορτής και στο γεγονός ότι θα έπρεπε να προσκληθούν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Ως επιχείρημα, ο εν λόγω ισχυρισμός είναι απόδειξη της αμηχανίας που προκαλεί το αδιέξοδο στο οποίο έχει φθάσει η Δημοκρατία μας. Μα, είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτούς τους απερίγραπτους, αχαρακτήριστους, ακατονόμαστους ή όπως αλλιώς θέλετε να τους πείτε, τους ψήφισαν 400.000 ψηφοφόροι σε δύο συναπτές εκλογικές αναμετρήσεις, οι οποίες μόλις έναν μήνα απείχαν η μία από την άλλη. Τόσο κομπλεξική είναι λοιπόν η Δημοκρατίας μας, ώστε να μην ανέχεται στα σεπτά δώματα του μεγάρου της τους μαύρους φασίστες, ενώ ανέχεται τους κόκκινους φασίστες που δηλώνουν ευθαρσώς και υπερηφάνως ότι δεν αναγνωρίζουν το αστικό Σύνταγμα και επιδιώκουν την ανατροπή του; Ιδού ένας λόγος για τον οποίον πολύ φοβάμαι ότι θα τους ψήφιζε και πάλι ένα υπολογίσιμο μέρος του εκλογικού σώματος, αν -ο μη γένοιτο- κάναμε ξανά εκλογές.

Εν πάση περιπτώσει, η Προεδρία όφειλε να χειριστεί τα προσχήματα με τον κατά το δυνατόν κομψότερο τρόπο - και από την πλευρά της έκανε πολύ καλά. Ομως εμείς δεν έχουμε λόγο να κρυβόμαστε από την αλήθεια που όλοι συζητούμε μεταξύ μας στις παρέες: φέτος δεν έχουμε κανένα λόγο να γιορτάσουμε τη Δημοκρατία έτσι όπως την καταντήσαμε. Εχουμε όμως κάθε λόγο για να εργασθούμε με σκοπό να τη στήσουμε ξανά στα πόδια της, ώστε να γίνουμε και πάλι περήφανοι γι’ αυτήν. Το βάρος της ευθύνης πέφτει κυρίως στους τρεις αρχηγούς που σχηματίζουν τη συγκυβέρνηση και στο υπόδειγμα αληθινής ηγεσίας που περιμένει από αυτούς ο κόσμος. Με γνώμονα την κοινή λογική και το δίκαιο, οι αρχηγοί της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Αριστεράς οφείλουν να αγωνιστούν με ειλικρίνεια και αυταπάρνηση για τον συγκερασμό των επιμέρους κομματικών επιδιώξεων στη βάση του κοινού εθνικού συμφέροντος. Εφόσον αποδείξουν με τις πράξεις τους ότι εργάζονται προς τον σκοπό αυτό, εμείς οι υπόλοιποι οφείλουμε να τους στηρίξουμε με τις θυσίες μας, χωρίς κλάψες και μεμψιμοιρία. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι ο μόνος τρόπος αν θέλουμε στο μέλλον να γιορτάσουμε ξανά τη Δημοκρατία.



Του Patrick Henningsen
Infowars
17 Ιουλίου 2012
Aπόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, αναμένεται να επικυρώσει το νομοσχέδιο που υπερψηφίστηκε στις 13 Ιουλίου από το Κοινοβούλιο της Ρωσίας (Δούμα), και που χαρακτηρίζει πολλές ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό και δραστηριοποιούνται εντός της χώρας ως "ξένους πράκτορες".

Το Κρεμλίνο έχει εκφράσει την πεποίθησή του ότι το νομοσχέδιο είναι κατάλληλο για την προστασία της Ρωσίας από τις εξωτερικές απόπειρες επηρεασμού της εσωτερικής πολιτικής της χώρας.

Ο νέος νόμος ενέχει και μια οικονομική διάσταση. Οι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν ήδη εκφράσει την οργή τους για τη νομοθεσία, αφού η Δούμα ψήφισε επίσης υπέρ της επιβολής προστίμων που θα αγγίζουν τα 5 εκατ. ρούβλια (153.000 δολάρια) και μια πιθανή ποινή φυλάκισης δύο χρόνων για όλους τους οργανισμούς ή άτομα που θα εντοπίζεται ότι λειτουργούν κατά παράβαση του νέου νόμου.

Η Λουντμίλα Αλεξέγιεβα, επικεφαλής του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι στη Μόσχα, θεωρεί ότι ο νέος χαρακτηρισμός και το καθεστώς του "ξένου πράκτορα" θα αναγκάσει την οργάνωση να συρρικνωθεί, αφού θα είναι υποχρεωμένη, σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία, να αρνείται δωρεές σε ξένο νόμισμα. Η Αλεξέγιεβα εξηγεί: "Οι μη εύποροι δεν συνεισφέρουν συνήθως σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, ενώ οι πλούσιοι φοβούνται ότι μπορεί να χάσουν τις επιχειρήσεις τους [αν κάνουν δωρεές]".

Σε απάντηση στους επικριτές της κυβέρνησής του, ο πρωθυπουργός Ντμίτρι Μεντβέντεφ, διαβεβαίωσε όσους θίγονται από τη νέα νομοθεσία ότι η κρατική χρηματοδότηση θα αυξηθεί για όσες ΜΚΟ επιδίδονται σε δραστηριότητες οι οποίες "στο σύνολό τους κρίνονται χρήσιμες και θετικές για τη χώρα μας".

Η τελευταία κίνηση της Ρωσίας θυμίζει έντονα την κίνηση που έγινε και από την Αίγυπτο στις αρχές του έτους, οπότε η αιγυπτιακή κυβέρνηση, τότε υπό τον έλεγχο της στρατιωτικής διοίκησης της SCAF της Αιγύπτου, απέλασε εκατοντάδες εργαζόμενους σε ΜΚΟ και αργότερα άσκησε δίωξη εναντίον 43 ατόμων για "ενστάλαξη διχόνοιας και ανάμειξη στην άσκηση εσωτερικής πολιτικής", στον απόηχο των διαδηλώσεων της "Αραβικής Άνοιξης" στην πλατεία Ταχρίρ και αλλού. Στα άτομα αυτά συμπεριλαμβάνονταν Αμερικανοί, Γερμανοί, Νορβηγοί, Σέρβοι και Ιορδανοί πολίτες. Η Αίγυπτος προειδοποίησε τότε ότι δεν θα επιτρέψει την λειτουργία ΜΚΟ στο εσωτερικό της χώρας χωρίς ειδική άδεια.

Η κίνηση εκείνη της Αιγύπτου προκάλεσε σοβαρό διπλωματικό επεισόδιο με τις ΗΠΑ, κατά το οποίο η Ουάσιγκτον απείλησε ότι θα διακόψει το ετήσιο πακέτο αμυντικής ενίσχυσης της Αιγύπτου, συνολικής αξίας σχεδόν 2 δισ. δολαρίων το χρόνο.

Προς μεγάλη απογοήτευση των επαγγελματιών "δημιουργών" εθνών της Ουάσιγκτον, η Αίγυπτος ήταν η πρώτη χώρα που συνειδητοποίησε πώς ακριβώς λειτουργεί το κύκλωμα των ΜΚΟ, και λίγο διάστημα πριν είχα αντιδράσει εναντίον του αμερικανικής έμπνευσης δικτύου μη κυβερνητικών οργανώσεων και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων - ενός δικτύου, που λειτουργεί αθόρυβα και δίνει τη δυνατότητα στις ΗΠΑ να παίζουν και στα δύο ταμπλώ του γεωπολιτικού παιχνιδιού. Αφού συνειδητοποίησε ότι είχε εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους στην προσπάθεια να εξασφαλιστεί η κατάκτηση της Λιβύης για λογαριασμό του ΝΑΤΟ, η Αίγυπτος αντιλήφθηκε ότι μπορεί σύντομα να χάσει την εύνοια όσων χρηματοδοτούν τις εξελίξεις από την Ουάσιγκτον, ίσως μέσω άλλης μιας υποστηριζόμενης από τη Δύση "Αραβικής Άνοιξης" σε κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον.


Μερικές από τις εταιρείες και τα ιδρύματα που θεωρούνται
σπόνσορες της αμερικανικής ΜΚΟ "National Endowment for Democracy"



Στη νέα εποχή των "χρωματιστών επαναστάσεων", πολλές από τα οποίες έχουν καταγραφεί ως επιδοτούμενες από συγκεκριμένα κέντρα και σε ορισμένες περιπτώσεις οργανώθηκαν από ΜΚΟ και ιδρύματα, όπως το αμερικανικό Freedom House και το Open Society Institute του Τζορτζ Σόρος, αλλά και από άλλες οργανώσεις που συνδέονται με το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, όπως το Εθνικό Δημοκρατικό Ινστιτούτο (NDI) και φυσικά, το διαβόητο National Endowment for Democracy. Επιπλέον, κάποιες ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται εδώ και χρόνια, όπως η USAID, είναι πλέον ευρέως γνωστές ως τα απόλυτα μέτωπα για επιχειρήσεις της CIA σε όλο τον κόσμο.

Ένας άλλος βασικός παράγοντας που έδρασε στο κίνημα της "Αραβικής Άνοιξης", τόσο στην Τυνησία όσο και στην Αίγυπτο, είναι μια άλλη οργάνωση που χρηματοδοτεί ο Σόρος: η CANVAS ή Centre for Applied Non-violent Action and Strategies (Κέντρο Εφαρμοσμένων Μη Βίαιων Στρατηγικών Δράσεων), γνωστό από παλιά ως OPTOR!.

Η οργάνωση αυτή ιδρύθηκε από τους Σέρβους Ιβάν Μάροβιτς και Σρόντια Πόποβιτς. Και οι δύο έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην υποκινούμενη από την CIA βίαιη καθαίρεση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, του Σέρβου ηγέτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας, και των οποίων το εγχειρίδιο με τον τίτλο "Αλλαγή καθεστώτος: από τη δικτατορία στη δημοκρατία" γράφτηκε από τον καθηγητή του Χάρβαρντ, Τζην Σαρπ, και συχνά αναφέρεται ως η "Βίβλος του χρωματιστών επαναστάσεων". Το ίδρυμα του ίδιου του Σαρπ, το "Albert Εinstein Institution", χρηματοδοτείται εν μέρει από το National Endowment for Democracy και το Open Society Institute του Τζορτζ Σόρος. Εν ολίγοις, η CANVAS έχει σήμερα τον έλεγχο ενός μηχανισμού off-shore για την οργάνωση "ήπιων πραξικοπημάτων".

Η CANVAS δεν περιορίζει τις δραστηριότητές της σε "χρωματιστές επαναστάσεις". Ήταν επίσης παρούσα στα πρώτα ξεσπάσματα του κινήματος "Καταλάβατε την Wall Street", όπως αποδεικνύει περίτρανα ένα βίντεο του ίδιου του Μάροβιτς κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε μια από τις πρώτες συγκεντρώσεις του κινήματος στη Νέα Υόρκη.

Δεν είναι, επομένως, να απορεί κανείς γιατί αρκετές χώρες αρχίζουν να θεωρούν τις εκατοντάδες ξένες ΜΚΟ και οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα ως ανεπιθύμητους και πιιθανά επικίνδυνους μηχανισμούς που εργάζονται μυστικά εντός του διευρυμένου πεδίου δραστηριοτήτων τους.

Η Ρωσία έχει αρκετούς λόγους να υιοθετεί μια κυνική στάση σε αυτό το θέμα, ιδιαίτερα μετά τις πρόσφατες προεδρικές εκλογές, κατά τη διάρκεια των οποίων υπήρξε μια χιονοστιβάδα παραπληροφόρησης από ξένα ΜΜΕ, που μετέδιδαν επικριτικές δηλώσεις που προέρχονταν από την Ουάσιγκτον, σύμφωνα με τις οποίες το "Κόμμα της Ενωμένης Ρωσίας" του Πούτιν και ο ίδιος ο αρχηγός του είχαν σχεδιάσει νοθεία στα αποτελέσματα των εκλογών. Ανάμεσα σε αυτές τις δηλώσεις ήταν αυτές της Χίλαρι Κλίντον, η οποία ισχυρίστηκε ότι "η Ρωσία έχει ανάγκη από δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις". Μάλιστα, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι "οι Ρώσοι ψηφοφόροι αξίζουν μια ενδελεχή έρευνα για την εκλογική νοθεία και χειραγώγηση που υφίστανται".

Ο Πούτιν ανταπέδωσε το "χτύπημα" λίγες ημέρες αργότερα, κατηγορώντας την Κλίντον για την υπόθαλψη διαδηλώσεων στο κέντρο της Μόσχας κατά την προεκλογική περίοδο, αλλά και αμέσως μετά το τέλος της προεδρικής αναμέτρησης στη Μόσχα.

Η εφημερίδα USA Today ανέφερε τότε σε δημοσίευμά της:

Ο Πρόεδρος Πούτιν τόνισε:
"Όταν η Κλίντον χαρακτηρίζει τις βουλευτικές εκλογές της Ρωσίας ως "νοθευμένες", δίνει σήμα στους αντιπάλους αυτής της κυβέρνησης. Θα ακουστεί το σήμα αυτό και με την υποστήριξη του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ θα αρχίσουν την ενεργή δράση τους". Ο Πούτιν δήλωσε επίσης: "Οι Ηνωμένες Πολιτείες δαπανούν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να επηρεάσουν την ρωσική πολιτική με στόχο την αποδυνάμωση του αντίπαλου δέους τους στον τομέα της της πυρηνικής ενέργειας".

Αυτές οι αρχικές "σπίθες" δεν αποκλείεται να οδήγησαν στην σημερινή νομική θέση της Ρωσίας όσον αφορά την τύχη των ξένων ΜΚΟ.

Καθώς η δυναμική της διεθνούς μικροπολιτικής συνεχίζεται αμείωτη, και οι πάσσαλοι στήνονται σταδιακά μέσω των εξελίξεων στη Συρία και στο Ιράν, αλλά και μέσω των κοινών προσπαθειών των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ για την δημιουργία απειλητικού κλοιού γύρω από τη Ρωσία και την Κίνα, δεν αποκλείεται και άλλες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμά της Ρωσίας και της Αιγύπτου και να ποινικοποιήσουν τη δράση των ξένων ΜΚΟ στο έδαφός τους.

Αυτή η τάση είναι πιθανό να σημάνει δύσκολες ώρες για την τύχη των χιλιάδων ΜΚΟ και φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, που εκκολάπτονται συνεχώς και δρουν στο εξωτερικό, αφού γίνεται σαφές ότι πολλά από αυτά λειτούργησαν μέχρι στιγμής ως πολύτιμα εργαλεία και διαμόρφωσαν κατάλληλα "μέτωπα" για δυτικές μυστικές υπηρεσίες όπως η CIA.

Σχόλιο ιστολογίου:

Το άρθρο αναφέρεται κυρίως στη δράση των ΜΚΟ και όσων ισχυρών παραγόντων βρίσκονται πίσω τους και κινούν τα νήματα σε Ρωσία, Αίγυπτο και αλλού. Ωστόσο, ένας προσεκτικός αναγνώστης της δικής μας ειδησεογραφίας δεν θα αντισταθεί σε κάποιους παραλληλισμούς και συγκρίσεις. Από τις "χρυσές" ΜΚΟ που άνθισαν επί πρωθυπουργίας Σημίτη και Γ. Α. Παπανδρέου μέχρι και το τι γίνεται σήμερα. Και σε αυτό το σημερινό άρθρο , κατά τη γνώμη μας, περιττεύουν τα σχόλια, δεδομένου, μεταξύ άλλων, του γεγονότος ότι ο Μπιλ Κλίντον είναι μεγαλομέτοχος στην πετρελαϊκή εταιρεία Νoble Energy.






Του Σπύρου Δημητρέλη

Εισηγήσεις για την επιβολή φόρου κατανάλωσης και στο κρασί δέχεται η νέα ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών. Η μεγάλη υστέρηση των φορολογικών εσόδων έχει αναγκάσει το υπουργείο Οικονομικών να αναζητεί και να συζητά κάθε πιθανή λύση για την αύξηση τους. Στο πλαίσιο αυτό έχει πέσει στο τραπέζι και το κρασί. Πρόκειται, ωστόσο, για λύση που εφόσον επιλεγεί θα επιφέρει σημαντικά θετικά αλλά και αρνητικά αποτελέσματα. Στα θετικά συγκαταλέγεται η σχετικά άμεση αύξηση των φορολογικών εσόδων και στα αρνητικά η αύξηση της διακίνησης χύμα και αφορολόγητου κρασιού καθώς και η σημαντική σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα μείωση της αγροτικής παραγωγής και του εισοδήματος των αγροτών με αμπελοκαλλιέργειες.

Με την ανάληψη καθηκόντων η νέα ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών ζήτησε από έμπειρα υπηρεσιακά στελέχη την υποβολή προτάσεων προκειμένου να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα από τους φόρους κατανάλωσης. Να σημειωθεί ότι από την αρχή του έτους οι φόροι κατανάλωσης παρουσιάζουν επιταχυνόμενη συρρίκνωση λόγω της επίδρασης σε αυτά της βαθιάς ύφεσης στην οικονομία. Μια από τις προτάσεις που υποβλήθηκε αφορά στην επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο κρασί, το οποίο παρουσιάζει πολύ υψηλή κατανάλωση.

Για την επιβολή του φόρου και την αποτελεσματική είσπραξή του θα πρέπει να γίνουν μια σειρά από γραφειοκρατικές ρυθμίσεις, όπως είναι ο χαρακτηρισμός των οινοποιείων σε «φορολογικές αποθήκες» και η απαγόρευση της διακίνησης χύμα αφορολόγητου κρασιού. Η επιβολή ΕΦΚ στο κρασί είναι βέβαιο, ωστόσο, ότι θα προκαλέσει πολύ μεγάλες αντιδράσεις από τους οινοποιούς καθώς και τους αγρότες που ασχολούνται με την παραγωγή κρασιού. Επίσης, δεδομένη θεωρείται και η αντίδραση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στα σχετικά σχέδια του υπουργείου Οικονομικών. Και αυτό διότι αναμένεται να περιοριστεί η κατανάλωση κρασιού και να μειωθεί το αγροτικό εισόδημα.

Στην μη επιβολή του φόρου συνηγορεί και η εμπειρία από την επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο τσίπουρο. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στο τσίπουρο είχε σαν αποτέλεσμα να εκτοξευτεί η διακίνηση και η κατανάλωση χύμα και αφορολόγητου τσίπουρου. Έτσι, ενώ τα έσοδα από το τσίπουρο αυξήθηκαν όταν επιβλήθηκε ο φόρος, με την πάροδο του χρόνου μειώθηκαν καθώς οι καταναλωτές άρχισαν να αναζητούν καταφύγιο στο φθηνότερο και αφορολόγητο χύμα οινοπνευματώδες.

Το αν θα επιβληθεί ΕΦΚ και στο κρασί θα αποφασιστεί έως το τέλος του έτους από την κυβέρνηση. Να σημειωθεί ότι την επιβολή φόρου στο κρασί έχει ζητήσει και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο πλαίσιο των προτάσεών του για την αύξηση των φορολογικών εσόδων.

Σχόλιο ιστολογίου: Μπαίνουμε σε νέα εποχή ποτοαπαγόρευσης ή μήπως πιέζουν δια της πλαγίας οδού την καταστροφή των ελληνικών αμπελώνων; Δεν θα είναι άλλωστε η πρώτη φορά που επιχειρούν την καταστροφή πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας. Αλλά, είπαμε, στο όνομα του κέρδους (των Ευρωπαίων) και της είσπραξης χρημάτων (από την Ελληνόφωνη κυβέρνηση εις βάρος των πολιτών και της οικονομίας της χώρας), όλα επιτρέπονται...!

Γιατί, όμως, είναι τόσο ρηχοί στην ευρηματικότητα επιβολής φόρων;
Τόσα χρόνια οικονομικών σπουδών και έμαθαν να ανεβάζουν τους φόρους στον καπνό, στα ποτά και τα τσιγάρα;

Ας τους δώσουμε μερικές ιδέες και να φορολογήσουν (τονίζουμε προς τους αναγνώστες ότι εμείς κάνουμε σάτιρα και ευελπιστούμε οι γελοίοι ελληνόφωνοι κυβερνώντες να το αντιληφθούν):
- Τα τουρκικά σήριαλ
- Τις αποζημιώσεις των βουλευτών, όλων των εμπλεκομένων με την δημόσια διοίκηση (διοικητές ΔΕΚΟ κ.λ.π.)
- Τα air-condition (υποχρεωτικά θα δηλώνονται στην Εφορία μέσω του 12σέλιδου ειδικού εντύπου Ε9-a)
- Το γάλα
- Το νερό (της βρύσης παρακαλώ)
- Την Coca - Cola (επιπλέον φορολόγηση, λεφτά έχει εξάλλου, ας βοηθήσει την χώρα να ανακάμψει)
- Στα προφυλακτικά, προκειμένου να "παραχθούν" νέοι φορολογούμενοι
- Στους συμβούλους του Υπουργείου Οικονομικών, για τις ιδέες που έχουν για νέες φορολογήσεις

Επίσης μπορούν οι ελληνόφωνοι που κυβερνούν να βάλουν έκτακτες εισφορές:
- Στις ομπρέλες στις παραλίες
- Στα παγωτά
- Στα μπουζούκια
- Στους γάμους στην Μύκονο
- Στα αυτοκίνητα, στα μηχανάκια, στα ποδήλατα και στα αναπηρικά καροτσάκια

Προτείνουμε πάγια ετήσια τέλη:
Πάγιο τέλος - φόρος σε όλους τους πολίτες, 200 ευρώ για αποζημίωση του δημοσίου σε περίπτωση αυτοκτονίας (του πολίτη, όχι του δημοσίου)
Πάγιο τέλος για συνεύρεση με την σύζυγο (ανά έτος 300 ευρώ), ενώ θα υπάρχει ένα ποσοστό (αναλόγως της ηλικίας) προσαύξησης 25% για να καλυφθούν περιπτώσεις μοιχείας. Σε περίπτώσεις διαζυγίου για μοιχεία, θα προστίθενται 1.500 ευρώ υπέρ του Δημοσίου, για διαφυγόντα κέρδη του δημοσίου...

Να φορολογηθούν επίσης τα οικόσιτα ζώα, με 50 ευρώ τον χρόνο (ως απόδειξη ότι ιδιοκτήτες τους εκτός από τα ζώα, αγαπούν και την πατρίδα τους).

Αν το υπουργείο Οικονομικών και ο κύριος Στουρνάρας θέλουν και άλλες ιδέες, παρακαλούνται να επικοινωνήσουν για να τους τις δώσουμε από κοντά, από πολύ κοντά... Δεν μπορούν, δεν είναι δυνατόν να περιμένουν άλλο.
Η χώρα πρέπει να διασωθεί, διαφορετικά θα πτωχεύσουμε!
Σωστά;

Αλλά, επειδή "συζητάμε" για φορολογία και φοροδιαφυγή, έχουμε μία απορία:
Επί Παπακωνσταντίνου ψηφίστηκε νόμος, όπου όποιος δε συμφωνούσε με τα πρόστιμα του ΣΔΟΕ, για να προσφύγει στο δικαστήριο, έπρεπε να καταβάλει το 50% του προστίμου.
Δηλαδή από τα 12,3 δισ. του Καπελέρη, θα έπρεπε να έχουμε εισπράξει τουλάχιστον 6,15 δισ.
Αντ' αυτών εισπράξαμε, κάπου 600 εκατομμύρια.
Γιατί παραβιάστηκε ο νόμος εις βάρος του Δημοσίου;
Ποιός μπήκε φυλακή γι αυτή την παράβαση;
Ο Παπακωνσταντίνου πάντως δεν μπήκε φυλακή και κυκλοφορεί ελεύθερος, αφού έχει δηλώσει ότι το μόνο που φοβάται είναι να πάει για καφέ με την γυναίκα του...

Τελική απορία για το κρασί: Θα υπάρχει διαφορετική φορολόγηση στο λευκό από το ροζέ κρασί; Μήπως ακολουθήσουν την περίπτωση της μπουγάτσας με ζάχαρη ή χωρίς... λέμε τώρα, επειδή είναι κυβέρνηση που έχει... συνέχεια!



Συχνά ακούμε ότι η ΕΕ έχει φέρει την ειρήνη στην Ευρώπη. Ωστόσο ο ιστορικός Thierry Baudet πιστεύει το αντίθετο. Υποστηρίζει ότι όσο τα κράτη παραδίδουν περισσότερη εθνική κυριαρχία τόσο θα πλησιάζουν στη σύγκρουση.

Οι Ευρωπαϊστές διατείνονται ότι ο εθνικισμός οδηγεί σε πόλεμο. Ευγενής στόχος της ΕΕ είναι η διατήρηση της ειρήνης; συνθήκη τόσο σπουδαία για την οποία αξίζει το όποιο έλλειμμα δημοκρατίας χαρακτηρίζει σήμερα την ΕΕ.

Για τον Baudet ο εθνικισμός δεν οδηγεί σε πόλεμο, το αντίθετο η τάση να επιβληθούν επαχθείς κανόνες στους πολίτες οδηγεί σε πόλεμο. Ο Φασισμός και ο Ναζισμός χτίστηκαν επάνω στην προσπάθεια να δημιουργηθεί μια ενιαία Ευρώπη. Αν κατάφερνε η Ευρώπη να αγγίξει κάποιου είδους πολιτική ενότητα θα κατάφερνε για μια ακόμη φορά να επεκτείνει τη δύναμη της στον υπόλοιπο κόσμο.

Η νέα Ρωμαϊκή αυτοκρατορία του Μουσολίνι

Ο Vidkun Quisling είπε ότι θα ήταν καλό να φτιάξουμε μια Ευρώπη που δε θα σπαταλά αίμα σε συγκρούσεις. Και ο Γκέμπελς τον Σεπτέμβρη του 1940 διαβεβαίωνε το πλήθος ότι σε 50 χρόνια δε θα υπάρχει λόγος να σκεφτόμαστε με όρους έθνους-κράτους.

Το 1977, ο ιστορικός Seton-Watson του πανεπιστημίου της Οξφόρδης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι προθέσεις του Χίτλερ δε θα μπορούσαν να ενταχθούν στον γερμανικό εθνικισμό. Ο στόχος του ήταν η κατάκτηση όλης της Ευρώπης προς ενοποίηση της ηπείρου.

Από τη μεριά του ο Μουσολίνι φαντασιωνόταν την ίδρυση μιας νέας Ρωμαϊκής αυτοκρατορία ενώ οι Ιάπωνες επεδίωκαν να δημιουργήσουν την Ανατολική Σφαίρα Ευημερίας.

Οι πατέρες της ΕΕ

Αξιοσημείωτο είναι ότι το 1938 ο Ρόμπερ Σούμαν , ως μέλος της γαλλικής βουλής που εκπροσωπούσε τη Λορένη, υποστήριξε την προσάρτηση μέρους της Τσεχοσλοβακίας στην Χιτλερική Γερμανία. Ενθάρρυνε τη στενότερη συνεργασία μεταξύ του Χίτλέρ και του Μουσολίνι και έδωσε συμπαράσταση στην κυβέρνηση Πεταίν.

Ο Ζαν Μονέ τα χρόνια του πολέμου βρισκόταν στο Λονδίνο όπου προσπαθούσε να παρεμποδίσει τη μετάδοση νέων από τον Ντε Γκόλ.

Ο εθνικισμός επιστρατεύτηκε ως η αιτία και του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Σύμφωνα με τον Βaudet είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο πόλεμος ξέσπασε σε μια εποχή που η παν-εθνική εκδοχή του κόσμου ήταν επικρατούσα και εκφραζόταν από την Αυστρο-Ουγγαρία. Η άρνηση της Αυστρο-Ουγγαρίας να παρέχει ανεξαρτησία στους Σέρβους της Βοσνίας, πυροδότησε τον πόλεμο.

Η πολιτική ενότητα ως πηγή εντάσεων

Για τον ιστορικό, το μάθημα από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ότι μια κεντρική κυβέρνηση είναι πηγή εντάσεων. Αντίθετα η αρχή του αυτο-προσδιορισμού, όπως παρουσιάστηκε από τον Πρόεδρο Ουίλσον βγήκε κερδισμένη.

Πίσω στην ιστορία αρκεί να ασχοληθεί κανείς με τους Ναπολεόντειους Πολέμους για να αντιληφθεί ότι η επιθυμία να επιβληθούν κοινοί θεσμοί στους πολίτες της Ευρώπης, χωρίς τη θέληση τους, οδηγούσε σε πολέμους. Για την ευημερία της Ευρώπης ο Ναπολέων ήθελε να εφαρμόσει κοινό ευρωπαϊκό νόμο, ανώτατο δικαστήριο για την Ευρώπη και κοινό νόμισμα.

Ο Baudet επισημαίνει ότι η Ευρώπη μονάχα τα τελευταία πενήντα χρόνια δεν έχει εμπλακεί σε πόλεμο. Και ότι λίγο πριν μαχόταν μια ακόμη πανεθνική ιδεολογία αυτή του κομμουνισμού της Σοβιετικής Ένωσης.

Η προσπάθεια στην ΕΕ να εδραιωθεί η ευρωπαϊκή πολιτική ενότητα είναι πηγή έντασης καθώς ολοένα και περισσότεροι πολιτικοί σχηματισμοί (ήδη υπάρχοντες και νεοϊδρυθέντες) εναντιώνονται σε αυτή την τάση.

Η δυσπιστία ανάμεσα στους Βορειοευρωπαίους και τους Νοτιοευρωπαίους βαθαίνει επικίνδυνα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Baudet αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι μια υπερκείμενη εξουσία αλλά μια Ευρώπη των εθνών-κρατών που θα σέβεται τις διαφορές μεταξύ των εθνών φροντίζοντας παράλληλα να βρίσκει συνισταμένη συνεργασίας και συμφερόντων. Κινείται σε αντίθετη φορά από αυτή της σημερινής Ευρώπης και υποστηρίζει ότι το κοινό νόμισμα πρέπει να καταργηθεί για να «αναπνεύσει» η νομισματική πολιτική των κρατών και ένα είδος χαλαρού ελέγχου μεταξύ των κρατών-μελών πρέπει να επανέλθει.

Περίληψη - Μετάφραση Ελπινίκη Καρακώστα



Η 20ετία που οδήγησε στην αποβιομηχάνιση

Tης Ρίτας Ζαχαριάδου

Την ώρα τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης περιορίζονται σε ανακοινώσεις που αφορούν τις νέες απεργιακές κινητοποιήσεις, το αμερικανικό κανάλι CNN προβάλλει prime time τις επαγγελματικές ευκαιρίες στη γειτονική χώρα των Σκοπίων, την οποία αποκαλεί «Μακεδονία», και προτρέπει διά στόματος του πρωθυπουργού των Σκοπίων Νίκολα Γκρουέφσκι τους υποψήφιους επενδυτές να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες και το φιλόξενο κλίμα που προσφέρει η τοπική κυβέρνηση για τη δημιουργία εταιρειών σε χρόνο λιγότερο από 24 ώρες, με φορολόγηση που δεν ξεπερνά το 10%.

Ενώ οι Έλληνες επαγγελματίες μετρούν καθημερινά την απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας με το κλείσιμο παραγωγικών εγκαταστάσεων απανταχού της χώρας, το υπάρχον επιχειρηματικό δυναμικό δείχνει προβληματισμένο για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίζεται τη σημερινή ύφεση.

Μεταξύ 15%30% υπολογίζεται η μείωση της απασχόλησης, σύμφωνα με την ΕΣΥΕ, σε κλάδους μεταποίησης όπως ξυλεία/βιομηχανία επίπλων, τρόφιμα-ποτά και καπνός. Οι νομοί Αχαΐας, Ημαθίας Μαγνησίας αλλά και η περιοχή της Θράκης έχουν πληγεί σοβαρά από την αποβιομηχάνιση των τελευταίων είκοσι χρόνων.

Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, στην οποία οι δραστηριότητες του δημόσιου τομέα καλύπτουν το 40% του ΑΕΠ, κλάδοι όπως η ενέργεια, οι επικοινωνίες, οι μεταφορές, η μεταποίηση, ο τουρισμός αποτελούν «εξαρτήματα» του κυβερνητικού οικονομικού μοντέλου, που καθοδηγείται επί δεκαετίες από συντεχνιακά συμφέροντα πνίγοντας κάθε άλλη επιχειρηματική πρωτοβουλία. Σε τεντωμένο σχοινί παραμένουν οι σχέσεις κράτους και βιομηχανίας, την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός εξακολουθεί ασφυκτικά να ελέγχει κάθε επενδυτική δραστηριότητα με όποιο τίμημα. Σε κατάσταση βιομηχανικού κραχ έχουν περάσει είτε περνούν σταδιακά πολλές βιομηχανικές ζώνες της χώρας μεταξύ των οποίων της Πάτρας, του Βόλου και της Βορείου Ελλάδας.

Πρωτεργάτες της αντίδρασης τα συνδικάτα

ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ και πολιτικοί φορείς από κοινού στήριξαν το μηχανισμό αποβιομηχάνισης του τόπου, με τη συστράτευση μεγάλου αριθμού συνδικαλιστών, με σκοπό να εξασφαλίσουν ίδιον πολιτικό όφελος. Ήρθε μάλιστα και η «χρυσή εποχή» με αίτημα για 35ωρο -7ωρο5ήμερο πλήρους απασχόλησης, με πλήρεις αποδοχές και πλήρη ασφάλιση.

Την περίοδο εκείνη οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ χαϊδεύανε τα αφτιά των συνδικαλιστών και υπόσχονταν σταδιακή αλλαγή· την ίδια ώρα που η Πορτογαλία και η Ισπανία επιδίωκαν το μεγάλο άλμα της ένταξης στην ΕΟΚ και του εκβιομηχανισμού των χωρών της Ιβηρικής χερσονήσου. Σύντομα τα πρώτα μηνύματα αποβιομηχάνισης έκαναν την εμφάνισή τους, καθώς οι αναρίθμητες επιδοτήσεις από τα πακέτα Ντελόρ εξωράιζαν το νέο μοντέλο της ελληνικής περιφέρειας.

Πρωτοπόροι στον τομέα της ελληνικής βιομηχανίας υπήρξαν όλες τις εποχές, καθώς σημαντικός αριθμός επιχειρήσεων επένδυσε στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, στην ποιότητα και στην καινοτομία σε νέα προϊόντα. Εντούτοις, η διάχυτη καχυποψία απέναντι στις επιχειρήσεις και η δαιμονοποίηση του κέρδους είναι ριζωμένες από τις αρχές του περασμένου αιώνα εξαιτίας των ανατροπών και των ανακατατάξεων που προκαλούσε η επιχειρηματική κοινότητα· εξακολουθούν, δε, να μην γίνονται εύκολα αποδεκτές από τις κοινωνίες και τους πολιτικούς.

Από την πλευρά του ελληνικού κράτους καταγραφόταν έντονη η αδυναμία προγραμματισμού και η κατασπατάληση των τεράστιων πόρων που εισέρρευσαν την τελευταία 20ετία στο πλαίσιο της Ε.Ε., προκαλώντας την έλλειψη κοινωνικής εμπιστοσύνης.

H ΤΕΟΚΑΡ άνοιξε το χορό των λουκέτων το ’80

ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ των επιχειρήσεων ΤΕΟΚΑΡ έστειλε στην ανεργία 420 εργαζόμενους, σε μια περίοδο μάλιστα όπως η δεκαετία του ‘80 οπότε η NISSAN επιθυμούσε διακαώς τη βιομηχανική παρουσία της στην Ευρώπη με αντάλλαγμα την εργασιακή ειρήνη.

Το αποτέλεσμα ήταν ο ιαπωνικός όμιλος να μεταφέρει τις δραστηριότητές του στην Αγγλία και η βιομηχανική Θεσσαλία να γνωρίζει την απαξίωση. Ακολούθησε το κλείσιμο και άλλων μονάδων από ποικίλους κλάδους σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας όπως: Βαμβακουργία, ΒΙΟΑΛ, ΣΕΞ ΑΠΗΛ, Κλωστήρια Φιλιατών, ΡΟΚΑ. Στη συνέχεια ακολούθησαν ο Σκαλιστήρης στο Μαντούδι, και οι OPEL, IDEALSTANDARD. Η πώληση των Τσιμέντων Χαλκίδας, αλλά και των μεταλλείων πρώην Σκαλιστήρη, το κλείσιμο των Μεταλλείων Φωκίδας, ΕΛΒΟ, των Φωσφορικών Λιπασμάτων, το λουκέτο στα Πλαστικά Καβάλας συμφερόντων ομίλου Πετζετάκη, και των Μεταλλείων Χαλκιδικής, το κλείσιμο των γραμμών παραγωγής της Βιαμύλ, της Siemens, η αποχώρηση των Καναδών από το Αλουμίνιον της Ελλάδος.

Αποχώρησαν περίπου 3.500 βιοτεχνίες

ΠΑΝΩ από 3.500 κλωστοϋφαντουργικές επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων δραστηριοποιούνται στο Πετρίτσι και σε άλλες περιοχές στη Βουλγαρία και σε άλλες χώρες των Βαλκανίων. Οι όμιλοι Λαναρά – Αργυρού έκαναν τον κύκλο τους βάζοντας λουκέτο στα Κλωστήρια Αττικής, στις Πειραϊκή – Πατραϊκή, Κλωνατέξ, Tricolan, Ολυμπιακή και Kλωστήρια Β’ Ναούσης γράφοντας ουσιαστικά τον επίλογο της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας και οδηγώντας μια μεγάλη κατηγορία εργατών στην ανεργία.

Ανεργία πάνω από 50% στη Νάουσα

ΤΟ ΑΛΛΟΤΕ «Μάντσεστερ των Βαλκανίων» όπως ονομάστηκε η Νάουσα, όπου το 1874 ιδρύθηκε το πρώτο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στα Βαλκάνια, σήμερα εμφανίζει ανεργία της τάξεως του 50%. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας 44.000 θέσεις εργασίας χάθηκαν στην κλωστοϋφαντουργία ενώ τη διετία 2003-2004 έχουν απολυθεί 28.700 εργαζόμενοι.

Οι σχέσεις κράτους και βιομηχάνων

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ κράτους και βιομηχανίας, η αδυναμία εξεύρεσης ισορροπίας μεταξύ κρατικής ρύθμισης και οικονομίας της αγοράς, η υψηλή κρατική παρεμβατικότητα στην οικονομία, παραμένουν μερικά από τα μεγάλα στοιχήματα της ελληνικής οικονομίας. Μια χώρα που όχι μόνο στερείται κατάλληλου επιχειρηματικού και φορολογικού περιβάλλοντος αλλά και βιομηχανικής παράδοσης, κατάρτισης και τεχνογνωσίας. Παρά τις πρόσφατες εκκλήσεις προς την κυβέρνηση από μέρους των βιομηχάνων να δημιουργηθεί «Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών» κοντά στα βόρεια σύνορα, έτσι ώστε το κύμα μετεγκατάστασης να συγκρατηθεί, η πολιτεία απάντησε με απανωτές μεταρρυθμίσεις της εργατικής νομοθεσίας, με αποτέλεσμα οι κρατικές επιδοτήσεις για παραγωγικές επενδύσεις να σπαταληθούν στη μετεγκατάσταση των μονάδων σε χαμηλού κόστους περιοχές, κυρίως στη Μακεδονία και τη Θράκη.

Επανασχεδιασμός

Τον επανασχεδιασμό του αναπτυξιακού μοντέλου καλείται να αναλάβει η κυβέρνηση υπό την πίεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου παρά την άρνηση του εγχώριου τραπεζικού κλάδου να επιχορηγήσει επιχειρηματικά σχέδια, που βρίσκονται ερμητικά κλεισμένα στα συρτάρια των χρυσοκάνθαρων του πιστωτικού lobby.

Σε μια νέα περίοδο έντονης επιχειρηματικής ανασφάλειας, η αρνητική στάση των κάθε μορφής συνδικαλιστικών φορέων απέναντι σε νέες ρυθμίσεις στα εργασιακά προκαλεί αρρυθμία στην αγορά και υπονομεύει την προσπάθεια εξόδου από την ύφεση. Η ελληνική βιομηχανία αναπτύχθηκε στη σκιά ενός βουλιμικά παρεμβατικού κράτους, την προστασία του οποίου ωστόσο ενίοτε διεκδίκησε και η ίδια σε περιόδους κρίσης. Την ώρα που η ελληνική βιομηχανία καταγράφει σημαντικές απώλειες σε όλους τους κλάδους μεταποίησης όπως υποδήματα, τρόφιμα, χαρτοβιομηχανία, καπνός, ξύλο, οι απεργιακές κινητοποιήσεις επιταχύνουν τις διαδικασίες διακοπής κάθε ξένης επενδυτικής δραστηριότητας στην Ελλάδα.

Άλλωστε η χώρα διεκδικεί μόλις την 48η θέση το 2010 σε ό,τι αφορά την «Οικονομική Αποδοτικότητα» και την 54η στον τομέα της «Επιχειρηματικής Αποτελεσματικότητας», ενώ άγνωστο παραμένει το σκηνικό που θα διαμορφωθεί έως το τέλος του 2010.

Διέξοδο αναζητεί η ΛΑΡΚΟ

Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΑΡΚΟ σήμερα αναζητεί λύση για την επιβίωσή της. Η άλλοτε κραταιά ναυαρχίδα του ομίλου Μποδοσάκη με τους 1.300 εργαζόμενους, είναι μια αμιγώς ελληνική εταιρεία και από τις πέντε μεγαλύτερες παραγωγούς σιδηρονικελίου στον κόσμο. Είναι από τις λίγες σημαντικές βιομηχανίες στρατηγικής σημασίας που εξακολουθούν να λειτουργούν στη χώρα μας χωρίς όμως στρατηγικό σχεδιασμό.

Η πώληση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, άλλοτε ελληνικής μονάδας, της δεύτερης μεγαλύτερης μετά τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη της Νορβηγίας, που έφτασε να «πουληθεί» με συμβολικό τίμημα στην γερμανική HDW αφού είχε γίνει βρόχος για το Δημόσιο, είναι ενδεικτική. Η Ε.Ε. προσέφυγε κατά της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για παράνομες ενισχύσεις 230 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκαν στα ναυπηγεία από το ελληνικό κράτος και την τότε κρατικής ιδιοκτησίας τράπεζα ΕΤΒΑ υπό μορφή δανείων και εγγυήσεων.

Πώς έφυγε η Pirelli για την Τουρκία

ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΑ ΠΛΗΓΜΑΤΑ την τελευταία εικοσαετία δέχτηκε και η περιοχή της Αχαΐας, όπου η βιομηχανική αφαίμαξη οδήγησε στην ανεργία χιλιάδες άτομα. Αρχής γενομένης από την Pirelli, μια βιώσιμη μονάδα παραγωγής ελαστικών που «σφραγίστηκε» πριν από είκοσι χρόνια εξαιτίας των πολυήμερων απεργιακών κινητοποιήσεων που οδήγησαν σε ρήξη τις σχέσεις με την εργοδοσία με συνέπεια να μείνουν χωρίς δουλειά 500 άτομα.

Η ιταλική πολυεθνική ήλθε στη βιομηχανική ζώνη της Πάτρας κατόπιν συμφωνίας Ανδρέα Παπανδρέου και Λεοπόλντο Πιρέλι, για να καταλήξει λίγα χρόνια να μετεγκατασταθεί στη γειτονική Τουρκία. Η «Πειραϊκή – Πατραϊκή» (4.000 εργαζόμενοι), η χαρτοβιομηχανία «Λαδόπουλου» (1.200 εργαζόμενοι), η «Ελλάς ΑΕ» (120 εργαζόμενοι), έκλεισαν. Η μεταφορά των δραστηριοτήτων της πολυεθνικής «Barilla» ήταν θέμα χρόνου. Η καλτσοβιομηχανία «Μάντισον» (250 εργαζόμενοι), η οινοποιία «ΒΕΣΟ» (300 εργαζόμενοι), η «Ντρέσκο» (200 εργαζόμενοι) είναι μερικές από τις γνωστές εταιρείες που είτε έφυγαν από την περιοχή είτε κατέβασαν ρολά οριστικά. Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, στο Αίγιο, έκλεισαν η «Χαρτοποιία Αιγίου» (550 εργαζόμενοι), η μονάδα ενδυμάτων «Ρετσίνα» (300 εργαζόμενοι) και μια σειρά άλλες μικρότερες επιχειρήσεις. Προκαλεί θλίψη η καταμέτρηση των παραγωγικών απωλειών, που συνεχίζονται και επί των ημερών μας.



Του Σπύρου Δημητρέλη

Τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις για την απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης των ανέργων ναυτικών, δημοσιογράφων και τεχνικών Τύπου, προβλέπει εγκύκλιος του υπουργείου οικονομικών που εστάλη σε όλες τις εφορίες.

Για να απαλλαγεί ένας άνεργος από την εισφορά θα πρέπει:

Α) Να λαμβάνει επίδομα ανεργίας ή να είναι εγγεγραμμένος για τουλάχιστον 12 συνεχόμενους μήνες στα μητρώα ανέργων.
Β) Να μην έχει κατά την χρήση 2012 πραγματικά εισοδήματα από άλλη πηγή.

Το υπουργείο οικονομικών έχει ζητήσει όλα τα ηλεκτρονικά αρχεία των μακροχρόνια ανέργων καθώς και όσων λαμβάνουν επίδομα ανεργίας από του αρμόδιους φορείς προκειμένου να απαλλάξει αυτομάτων τους ανέργους από την εισφορά. Στις περιπτώσεις που έχει ήδη επιβληθεί εισφορά αλληλεγγύης οι άνεργοι μπορούν να υποβάλλουν στην αρμόδια εφορίας αίτηση διαγραφής του σχετικού ποσού.

Η σχετική εγκύκλιος έχει ως εξής:

ΘΕΜΑ: Απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης, για το οικονομικό έτος 2012, των ανέργων του Γραφείου Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας, του λογαριασμού ανεργίας προσωπικού ημερήσιων εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης και του λογαριασμού ανεργίας τεχνικών τύπου Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

1. Σύμφωνα με την περίπτωση θδ΄ του άρθρου 138 του ν. 4052/2012 (ΦΕΚ 41 Α΄/ 01-03-2012), η βεβαίωση πιστοποίησης της ιδιότητας των ανέργων στους καταλόγους του Γραφείου Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας, του λογαριασμού ανεργίας προσωπικού ημερήσιων εφημερίδων Αθηνών και θεσσαλονίκης και του λογαριασμού ανεργίας τεχνικών τύπου Αθηνών και θεσσαλονίκης, εξομοιούται ως προς τα έννομα αποτελέσματα της με την κάρτα ανεργίας των ανέργων εγγεγραμμένων στα μητρώα του ΟΑΕΔ.

Η ισχύς των διατάξεων του παρόντος νόμου άρχεται από της καταθέσεώς του στη Βουλή, δηλαδή από 20/02/2012.

2. Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρθρου 215 του ν. 4072/2012 (ΦΕΚ 86 Α΄/11-04-2012), απαλλάχτηκαν οι μακροχρόνια άνεργοι εγγεγραμμένοι στους καταλόγους του Γραφείου Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας και όσοι λαμβάνουν επίδομα ανεργίας από τον εν λόγω Φορέα, από την καταβολή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Η έναρξη ισχύος των διατάξεων αυτών είναι η 11η Απριλίου 2012, ημέρα δημοσίευσης του Νόμου.

3. Επίσης, με την Απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με Αρ. Φ.10070/13306/959/14.6.2012 (ΦΕΚ 2035 Β΄/ 21-6-2012), ορίστηκαν ως αρμόδιες υπηρεσίες για την έκδοση της βεβαίωσης πιστοποίησης της ιδιότητας των ανέργων, τα Τμήματα Εσόδων Παροχών της Α΄ και Γ΄ Διεύθυνσης του ΕΤΑΠ - ΜΜΕ. 

4. Επιπλέον, στην εγκύκλιο ΠΟΛ.1131/30.5.2012, με την οποία δόθηκαν οδηγίες και ορίστηκαν οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εξαιρεθεί ένας άνεργος του ΟΑΕΔ από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης, διευκρινίστηκε ότι, πρέπει αυτές να συντρέχουν στο πρόσωπο του κατά την 30/04/2012.

5. Συνεπώς, για το οικονομικό έτος 2012, οι άνεργοι που έχουν βεβαιώσεις από το Γραφείο Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας, καθώς και από τον λογαριασμό ανεργίας προσωπικού ημερήσιων εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης και τον λογαριασμό ανεργίας τεχνικών τύπου Αθηνών και Θεσσαλονίκης, εξαιρούνται από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης, όπως προκύπτει από την παραγρ. 2 του άρθρου 29 του ν. 3986/2011 (ΦΕΚ 152 Α΄/1 -7-2011) και την περιπτ. δ΄ της παραγρ. 2 του άρθρου 1 της ΑΥΟ - ΠΟΛ.1167/2.8.2011, με τις παρακάτω προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να πληρούνται αθροιστικά κατά την 30/04/2012:

α) Να λαμβάνει επίδομα ανεργίας από τους παραπάνω φορείς, ή να είναι εγγεγραμμένος στα μητρώα τους για τουλάχιστον δώδεκα (12) συνεχόμενους μήνες, ούτως ώστε να χαρακτηρίζεται μακροχρόνια άνεργος, δηλαδή πριν και κατά την 30/04/2011.

β) Να μην έχει κατά την χρήση 2012 πραγματικά εισοδήματα άλλης πηγής, εκτός από μισθωτές υπηρεσίες, γεγονός που το δηλώνει υπεύθυνα ο φορολογούμενος, μαζί με την αίτηση απαλλαγής του από την εισφορά που θα υποβάλλει στη Δ.Ο.Υ. (μετά τη λήψη του εκκαθαριστικού σημειώματος) και θα ελεγχθεί κατά την υποβολή της φορολογικής του δήλωσης κατά το επόμενο οικονομικό έτος. Στην έννοια του πραγματικού εισοδήματος περιλαμβάνονται όλα τα εισοδήματα που δηλώνονται στην φορολογική δήλωση. Δεν υπολογίζονται τα αντικειμενικά εισοδήματα που προσδιορίζονται με βάση τη συνολική ετήσια δαπάνη διαβίωσης και την ετήσια δαπάνη απόκτησης περιουσιακών στοιχείων.

6. Έχουν ήδη ζητηθεί ηλεκτρονικά αρχεία των μακροχρόνια ανέργων, καθώς και όσων λαμβάνουν επίδομα ανεργίας από τους αρμόδιους φορείς και με τη λήψη και καταχώρηση αυτών, η ειδική εισφορά αλληλεγγύης δεν θα υπολογίζεται στα εκκαθαριστικά των άνεργων φορολογούμενων δικαιούχων της απαλλαγής.

Στις περιπτώσεις που έχει ήδη επιβληθεί ειδική εισφορά αλληλεγγύης, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλλουν στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. αίτηση διαγραφής του βεβαιωθέντος ποσού, προσκομίζοντας τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.




Του Jamil Baz*

Μερικές φορές μπορεί να πιστεύουμε ότι ο πόνος κάνει καλό, ότι είναι ένας τρόπος να πληρώνει κανείς τις αμαρτίες του παρελθόντος. Με την έννοια αυτή, η ηλικία της λιτότητας στην οποία ζούμε διαθέτει ίσως κάποια λυτρωτική ιδιότητα. Σφίγγουμε λοιπόν τα δόντια και βγαίνουμε από την άλλη μεριά, εξαγνισμένοι και έτοιμοι για μια ισχυρή οικονομική ανάκαμψη.

Όμως, μετά από πέντε χρόνια, βρισκόμαστε σε χειρότερη κατάσταση από όταν ξεκινήσαμε. Ίσως να πιστεύαμε ότι η πρόσφατη απομόχλευση θα έσπρωχνε το δείκτη του χρέους προς την κατάρρευση. Ωστόσο, μετά την οικονομική δίνη των τελευταίων πέντε ετών, στις 11 πιο εκτεθειμένες οικονομίες στο φακό της αγοράς, το χρέος αυξήθηκε δυσανάλογα μέχρι ένα σταθμισμένο μέσο όρο 417% του ΑΕΠ από το 381% που ήταν τον Ιούνιο του 2007.

Παραδόξως, σε Καναδά, Γερμανία, Ελλάδα, Γαλλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες, ο λόγος του συνολικού χρέους (του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα) προς το ΑΕΠ είναι σήμερα μεγαλύτερος από ό,τι το 2007.

Υπάρχουν διαφορές, και είναι αξιοσημείωτο ότι το χρέος στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει αυξηθεί λιγότερο, από 332% του ΑΕΠ πριν από πέντε χρόνια, σε 340% , σήμερα - αν και αυτό δεν θα ‘πρεπε να μας παρηγορεί ιδιαίτερα, καθώς στα στατιστικά στοιχεία δεν περιλαμβάνονται οι δαπάνες για την κοινωνική πρόνοια, όπως το Medicare και τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Αν προσθέσουμε και αυτές τις εγγραφές που είναι εκτός ισολογισμού, τότε, τα στοιχεία και οι δείκτες είναι πολύ χειρότεροι.

Η μείωση της απομόχλευσης αποδεικνύεται αδύνατο να εκτελεστεί. Ο κόσμος εξακολουθεί να παραπαίει κάτω από ένα βουνό χρέους.
Με βάση αυτή την ανάλυση, μπορούμε να κάνουμε πέντε προβλέψεις.

Πρώτο, επειδή η απομόχλευση δεν έχει ξεκινήσει ακόμη, δεν έχει αρχίσει και η παγκόσμια οικονομική κρίση. Όλη αυτή η δυσάρεστη κατάσταση των τελευταίων ετών είναι απλώς μια φάση προθέρμανσης για τη μεγάλη κρίση που πρόκειται να έρθει. Η ανάγκη να μειωθούν τα επίπεδα του χρέους είναι πάντα ιδιαίτερα έντονη στη ζώνη του ευρώ, ιδίως στη νότια Ευρώπη αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία.

Δεύτερο, από το σημείο αυτό θα χρειαστούν άλλα 15 τουλάχιστον χρόνια περίπου, για να φτάσει η οικονομία σε ταχύτητα εκτίναξης και σε επίπεδο ανάλογο με υγιή σενάρια ανάπτυξης. Αυτό συμβαίνει επειδή το ύψος του χρέους θα πρέπει να μειωθεί το λιγότερο κατά 150% του ΑΕΠ στις περισσότερες χώρες. Η ιστορία όμως δείχνει ότι είναι αδύνατο να μειωθεί το χρέος κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες ετησίως, χωρίς να έχουμε μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές αναταραχές.

Τρίτο, όταν τελικά θα αρχίσουμε να μειώνουμε το χρέος, οι οικονομικές επιπτώσεις θα είναι τεράστιες. Χώρες όπως η Ιαπωνία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να αυξήσουν το πρωτογενές τους πλεόνασμα πάνω από 10 τοις εκατό του ΑΕΠ, προκειμένου να σταθεροποιηθεί ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ στα επίπεδα του 2007: εξετάζοντας τις επιπτώσεις της αρνητικής ανάδρασης μεταξύ περικοπών και ελλειμματικής ανάπτυξης, όλοι κινδυνεύουν να υποστούν απώλειες πάνω από το 20% του ΑΕΠ, ανάλογα με την τάση.

Και αυτό χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αναγκαία ιδιωτική απομόχλευση. Το ακριβές ύψος της οικονομικής καταστροφής είναι μια συνάρτηση του λεγόμενου πολλαπλασιαστή, η οποία υπολογίζει τις επιπτώσεις της μείωσης των δαπανών στην οικονομική ανάπτυξη. Το ΔΝΤ έχει υπολογίσει ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, ο πολλαπλασιαστής μπορεί να είναι δύο: κάθε δολάριο που κόβεται από το έλλειμμα, θα οδηγήσει σε μείωση δύο δολαρίων του ΑΕΠ. Ο πολλαπλασιαστής είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερος από αυτόν, των προ του 2008 συνθηκών.

Τέταρτο, οι επικίνδυνες δραστηριότητες είναι σχεδιασμένες ώστε να μπορούν λειτουργούν σε προβληματικές καταστάσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η απόδοση των εταιρειών συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις αλλαγές στη μόχλευση: περιορίστε το επίπεδο του χρέους σημαντικά και η απόδοση της εταιρείας θα μειωθεί.

Το πριμ κινδύνου μετοχών σε δείκτες όπως ο S & P 500 βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο και πρέπει να αυξηθεί δραματικά, προκειμένου να αποζημιωθούν οι επενδυτές για τους κινδύνους των διαφόρων αγορών, από τη στάση πληρωμών του δημοσίου μέχρι τον πληθωρισμό, από τον αποπληθωρισμό μέχρι και τους γεωπολιτικούς κινδύνους.

Το πέμπτο σημείο είναι ότι δεν υπάρχει μαγικό ραβδί. Στο παρελθόν, οι πολιτικοί διέθεταν πολλά εργαλεία για να μετριάσουν τις επιπτώσεις από τα μέτρα σταθεροποίησης του ύψους του χρέους: μπορούσαν να μειώσουν τα επιτόκια, για παράδειγμα, ή να μειώσουν τις συναλλαγματικές ισοτιμίες, οπότε η ανάκαμψη καθορίζεται από τις εξαγωγές. Αλλά σε μια εποχή χαμηλών ή μηδενικών επιτοκίων, με τις περισσότερες χώρες να ανταγωνίζονται υποτιμώντας τα νομίσματα τους, αυτά τα μέσα πολιτικής θεωρούνται αναποτελεσματικά, οπότε ο πολλαπλασιαστής είναι υψηλός.

Ακόμα και ο πληθωρισμός, που πολύ τον προπαγάνδισαν ως έμμεσο τρόπο ελάφρυνσης του χρέους, δεν θα βοηθήσει. Θα εκτίνασσε στα ύψη τις αποδόσεις, επιδεινώνοντας το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους και θα τραυμάτιζε θανάσιμα την όποια πιθανότητα ανάκαμψης. Και οι τίτλοι εκτός προϋπολογισμού, οι μεγαλύτερες δαπάνες που πρέπει να περικοπούν, είναι αφαιρουμένου του πληθωρισμού.

Ποια θα είναι η τύχη των καλύτερων περιουσιακών στοιχείων, αν αυτό το σενάριο βγει αληθινό; Τα ομόλογα κυβερνήσεων και βιώσιμων επιχειρήσεων θα πρέπει να κινηθούν σωστά σε ένα περιβάλλον αποπληθωρισμού, με τα επιτόκια να παραμένουν χαμηλά για μια παρατεταμένη χρονική περίοδο. Τα αποθεματικά θα έπρεπε να επιστρέψουν στα χαμηλότερα επίπεδα, και τα νομίσματα υψηλής μόχλευσης να πωλούνται σε αγορές ευαίσθητες στην ανάπτυξη.

Σύμφωνα με ένα παλιό αυστριακό ρητό, η κατάσταση είναι απελπιστική αλλά όχι και σοβαρή. Δεν είναι σοβαρή, επειδή οι πολιτικοί πολύ απλά αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν τον ελέφαντα που είναι στο δωμάτιο, δηλαδή τη μόχλευση, αλλά αντίθετα εφαρμόζουν μια σειρά από μπαλωματικές λύσεις.

Δεν μας κάνει να ελπίζουμε, επειδή η αρετή κινδυνεύει να μείνει χωρίς ανταμοιβή για μια ολόκληρη γενιά.

* Ο Jamil Baz, είναι επικεφαλής της επενδυτικής στρατηγικής της GLG Partners, του ομίλου Man Group Pergadi

FT.com