Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Φεβ 2011


Τουρκικές τράπεζες στα νησιά, αλυσίδες φαρμακείων από Ισραήλ και εβδομήντα "φιλέτα" και "ασημικά" του δημοσίου σε ξένους επενδυτές!
"Επενδυτές από το εξωτερικό μας έχουν ήδη χτυπήσει την πόρτα. Περίπου 70 πολύ μεγάλα ακίνητα είναι στη διαδικασία να αξιοποιηθούν σε συνεργασία με εξωτερικούς επενδυτές. Μέχρι τέλος του χρόνου θα έχουμε εικόνα των "επιλεγμένων ακινήτων".

Αυτό δήλωσε ο κ. Μαρζάβας, κατά την έγκριση του διορισμού του ως Διευθύνων Σύμβουλος της Κτηματικής Εταιρίας του Δημοσίου (Κ.Ε.Δ. Α.Ε) και στη θέση του προέδρου της εταιρίας, από την Επιτροπή ΔΕΚΟ της Βουλής, με τις.... θετικές ψήφους ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ. Από την πλευρά τους, ΝΔ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν λευκό.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Μαρζάβας, στην καταγραφή και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας τονίζοντας χαρακτηριστικά:
"Η καταγραφή της δημόσιας περιουσίας είναι αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο έργο που μπορεί να κάνει το κράτος για να την εντοπίσει, να την κατηγοριοποιήσει, να την αξιοποιήσει και να έχει έσοδα".

Ο κ. Μαρζάβας χαρακτήρισε ρεαλιστικό τον στόχο του υπουργείου Οικονομικών για αύξηση των εσόδων του από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι αυτό δεν σημαίνει και ότι "αύριο το πρωί βάζεις λεφτά στο ταμείο σου".
"Η αξιοποίηση των δημόσιων ακινήτων θέλει βάθος χρόνου, η απόδοσή τους θα φανεί μετά από 2-3 χρόνια. Μόνο από ενοίκια μπορείς να τα έχεις άμεσα", τόνισε και πρόσθεσε: "Φέτος είναι η χρονιά που θα μας ανοίξει τα μάτια και θα βάλει το νερό στο αυλάκι".
Όπως ανέφερε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΚΕΔ ΑΕ, μέχρι τέλος του έτους θα βγουν στην αγορά 13 "επιλεγμένα ακίνητα" και για άλλα 20 θα προκηρυχθεί διαγωνισμός.
Ο κ. Μαρζάβας μίλησε για σοβαρές αδυναμίες που είχαν διαπιστωθεί στη λειτουργία της ΚΕΔ τα προηγούμενα χρόνια, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι "δεν μπορεί σε μια εταιρία με 75.000 ακίνητα στο μητρώο της να μην είναι διαπιστωμένη η αξιοποίηση τους. Ήταν ένας κουβάς γης που ο καθένας έβαζε το χέρι του και έπαιρνε".
Ο κ. Μαρζάβας έκανε λόγο "για αδυναμία συνεργασίας μεταξύ των διευθύνσεων αλλά και «στεγανά» που υπήρχαν", και τόνισε: "Μηδαμινή η καταγραφή που παραλάβαμε. Ήταν μόνο στο 1% και ταυτόχρονα τεράστιες παραχωρήσεις σε διάφορους φορείς. Σε ορισμένες περιπτώσεις διαπιστώσαμε ότι δεν πάτησαν ποτέ στο κτίριο ενώ ένας μάλιστα μας "φέσωσε" και τα κοινόχρηστα. Ψάχναμε να βρούμε αν πράγματι λειτουργούν τα κτίρια».
Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΚΕΔ συμπλήρωσε στο σημείο αυτό, ότι έχει ξεκινήσει ήδη ο έλεγχος σε ακίνητα που έχουν παραχωρηθεί ενώ ταυτόχρονα, προανήγγειλε και την ανάκληση ορισμένων από αυτά, λέγοντας χαρακτηριστικά:
"Στις παραχωρήσεις δεν γινόταν έλεγχος. Δεν τηρείτο καμία διαδικασία. Είναι χαρακτηριστικές οι παρατηρήσεις του δημόσιου ελεγκτή που διαπίστωσε "παραχωρήσεις μη επιτρεπτές". Με εντολή μου από τον Νοέμβριο ξεκινήσαμε την διαδικασία ελέγχου, οργανωμένα. Χαρακτηριστική περίπτωση της κατάστασης που επικρατεί, είναι ότι σε ένα καταπληκτικό διαμέρισμα που είχε παραχωρηθεί σε δημόσιο φορέα, δεν κατοικήθηκε ποτέ ενώ έναν άλλο φορέα, επί δύο μήνες τον ψάχναμε και τον εντοπίσαμε μόνο στη κοπή της πίττας".

Και ο κ Μαρζάβας συμπλήρωσε: "Δεν αποκλείεται, και είναι πολύ πιθανόν, να υπάρχουν και ακίνητα που έχουν μισθωθεί αλλά να έχουν λήξει τα μισθώματα και να συνεχίζεται η χρήση. Γίνεται λοιπόν μια επαναξιολόγηση της παραχώρησης και θα προχωρήσουμε και σε ανακλήσεις όπου γίνονται τέτοιες διαπιστώσεις".
Επίσης, έκανε γνωστό ότι πολλά ακίνητα της ΚΕΔ θα παραχωρηθούν σε δημόσιους φορείς όπως, Τοπική Αυτοδιοίκηση, υπουργεία, πυροσβεστική και αστυνομία και πρόσθεσε ότι «ήδη παραδίδεται τις επόμενες μέρες το κτίριο Κεράνης» όπου θα εγκατασταθεί το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ενώ ο εργολάβος έχει δεσμευτεί να το συντηρεί μέχρι 31/12/2011».
Τέλος ο κ. Μαρζάβας, δεσμεύτηκε ότι θα καταθέσει στην Βουλή το κατάλογο με τις 22 ΜΚΟ στις οποίες έχουν παραχωρηθεί από την ΚΕΔ δημόσια κτίρια...


Πολιτική και μπίζνες έχουν πάψει πια να θεωρούνται αταίριαστο ζευγάρι, καθώς η οικονομική διπλωματία βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα χωρών, οι οποίες σε πολλά επίπεδα βρίσκονται ακόμη και σε χρόνια αντιπαλότητα ή σε παραδοσιακή δυσπιστία. Τρανό παράδειγμα οι ελληνοτουρκικές οικονομικές σχέσεις, που, παρά τα άλυτα προβλήματα, σύμφωνα με τη γενική γραμματεία Οικονομικών της Τουρκίας, οι επενδύσεις της Ελλάδας στη γειτονική χώρα ξεπερνούν τα 6 δισ. ευρώ, καθώς ακόμη και σήμερα περισσότερες από 300 εταιρείες ελληνικών συμφερόντων δραστηριοποιούνται στην Τουρκία. Μετά την ελληνική εισβολή στην τουρκική αγορά τώρα ήρθε η σειρά των γειτόνων μας να περάσουν το Αιγαίο και αργά αλλά μεθοδικά να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους σε ελληνικό έδαφος, όχι μόνο σε περιοχές της Θράκης όπου είναι έντονο το μουσουλμανικό στοιχείο, αλλά και σε μεγάλες πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη και η Αθήνα.
Στο χορό των τουρκικών επενδύσεων στην Ελλάδα έχει μπει ήδη μια από τις μεγαλύτερες αλυσίδες οικιακού εξοπλισμού και επίπλων της Τουρκίας, η Istikbal. Η εταιρεία διαθέτει εξαγωγική δραστηριότητα σε 70 χώρες αλλά και στην Αμερική, ενώ στην Ελλάδα έχει αναπτύξει δίκτυο καταστημάτων στην Καβάλα, την Ορεστιάδα και τις Σέρρες και μέσω αντιπροσώπων συμπληρωματικά σε Θεσσαλονίκη, Λάρισα και Εύβοια. Πληροφορίες αναφέρουν πως ο όμιλος έχει δρομολογήσει επένδυση για τη δημιουργία ενός μεγάλου καταστήματος στα περίχωρα της Αθήνας, ενώ σχεδιάζει την επέκταση του δικτύου του σε όλη τη χώρα μέσω franchise.
Ενας από τους ανερχόμενους επιχειρηματικούς παράγοντες της Τουρκίας είναι ο Χαλούκ Οκιουτούρ. Ενας βαθύπλουτος Τούρκος, που μάλιστα συνόδευσε τον Ταγίπ Ερντογάν στο πρόσφατο ταξίδι του στην Ελλάδα και τα τελευταία δύο χρόνια μελετά σοβαρά την είσοδό του στην αγορά της χώρας μας. Ο Οκιουτούρ που θεωρείται ο βασιλιάς των fast food της Τουρκίας είναι ιδιοκτήτης της Simit Sarayi, της μεγαλύτερης αρτοβιομηχανίας της γειτονικής χώρας, στα σχέδια της οποίας είναι να πλημμυρίσει την ευρωπαϊκή αγορά με το παραδοσιακό κουλούρι (σιμίτι), με τη δημιουργία 500 σημείων πώλησης σε ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο - αρχής γενομένης από την Ελλάδα.
Οι απεσταλμένοι του Τούρκου επιχειρηματία έχουν μάλιστα εντοπίσει τους χώρους στους οποίους θα «στεγαστεί» το φιλόδοξο εγχείρημά τους, ενώ για την υλοποίηση των επενδυτικών τους σχεδίων έχουν προσλάβει μέχρι και εταιρεία συμβούλων.
Εκτός όμως από τα κουλούρια made in Turkey και η τουρκική εταιρεία τροφίμων Mado ανακοίνωσε πρόσφατα πως σχεδιάζει να δημιουργήσει μονάδα παραγωγής στην Ελλάδα, με σκοπό να επεκταθεί μέσω εξαγωγών και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Μπάσιμο σε όλη την Ευρώπη
Την ίδια ώρα, στην μετά Ερζερούμ εποχή, πυκνώνουν οι ελληνοτουρκικές επιχειρηματικές επαφές, με τους γείτονες επενδυτές να αναζητούν τρόπους εκμετάλλευσης της δεινής θέσης στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία, με πιο πρόσφατο αυτό της Κομοτηνής με τη συμμετοχή του Ελληνα κυβερνητικού εκπροσώπου Γιώργου Πεταλωτή και του Τούρκου υπουργού Βιομηχανίας και Εμπορίου, Νιχάτ Εγκιούν. Ο Τούρκος πολιτικός κάλεσε τους συμπατριώτες του επιχειρηματίες να επενδύσουν στην Ελλάδα, ζητώντας, παράλληλα, από την Αθήνα να άρει τα γραφειοκρατικά εμπόδια και κυρίως τη βίζα.
Ο Νιχάτ Εγκιούν αφού συναντήθηκε με δεκάδες επιφανή στελέχη της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, έδωσε και μαθήματα μακροοικονομίας. Ο Τούρκος επίσημος με υπεροπτικό ύφος εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία όχι μόνο τοποθέτησε σε µια υγιή βάση τα χρέη της, αλλά κατάφερε σε μικρό χρονικό διάστημα να γίνει µια από τις γρηγορότερα αναπτυσσόμενες οικονομίες του κόσμου και όπως υποστηρίζει και ο Ταγίπ Ερντογάν, μέσα στις επόμενες δεκαετίες φιλοδοξεί να γίνει ο δεύτερος ισχυρότερος οικονομικός παράγοντας της Ευρώπης. Δεν είναι τυχαίο πως στις επίσημες επισκέψεις του ο Τούρκος πρωθυπουργός συνοδεύεται από τα «βαριά» πορτοφόλια της χώρας του. Τελευταίο παράδειγμα η απόβαση 500 Τούρκων επιχειρηματιών, που συνόδευσαν τον Ερντογάν, στο Κατάρ. Τουρκικές επιχειρήσεις επιδεικνύουν, πάντως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας, γεγονός που άπτεται των γενικότερων συζητήσεων Αθήνας - Αγκυρας για τα πετρέλαια. Το τουρκικό σχέδιο περιλαμβάνει και εξαγορά χρεοκοπημένων ελληνικών ξενοδοχείων σε νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να «πουλάνε» διακοπές-πακέτα, που να περιλαμβάνουν τα παράλια της Μικράς Ασίας και... Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο βεβαίως η τουρκική επιχειρηματικότητα θα... βάλει το πόδι της σε μια ευαίσθητη περιοχή που αμφισβητείται από την τουρκική διπλωματία.

Στην πιθανή ερώτηση: Και τι κάνει η Ελληνική κυβέρνηση για να τονώσει την οικονομία της Θράκης; Η απάντηση είναι απλή και δόθηκε από την παρουσία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Θόδωρου Πάγκαλου, σε Ελληνικό εργοστάσιο (επεξεργασίας καπνού) που μεταφέρθηκε στη Βουλγαρία... Η Ελληνική κυβέρνηση διώχνει τους επιχειρηματίες, και αφήνει την Θράκη σε οικονομικό μαρασμό. Σε πλήρη αντιδιαστολή από την τουρκική πολιτική που επιτίθεται για να πάρει για ένα κομμάτι ψωμί τις εγκαταλειμμένες βιομηχανίες και βιοτεχνίες της Θράκης...

Γιόρτασαν την "Ημέρα Υπερηφάνειας"!!!

Αλή Τσαούς: "Η Ελλάδα οφείλει μια συγγνώμη στους Τούρκους της Δυτικής Θράκης!"
Φαίκογλου: "Να σηκώσουμε την πινακίδα της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης"!


30-1-2011 Περιοδικό Ρόντοπ Ρουζγκαρί

Η 29η Ιανουαρίου, ημέρα υπερηφάνειας των Τούρκων της Δυτικής Θράκης, γιορτάστηκε με τελετή που οργάνωσε η Συμβουλευτική Επιτροπή της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης σε κέντρο διασκέδασης κοντά στην Ξάνθη.
Στην τελετή μετείχαν ο υποπρόξενος της Τουρκικής Δημοκρατίας Μπερίν Οκούρ, ο πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης Αχμέτ Μέτε, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης Χαλίτ Χαμπίμπογλου, ο μουφτής Κομοτηνής Ιμπραίμ Σερίφ, οι βουλευτές Αχμέτ Χατζηοσμάν και Τσετίν Μάντατζη, ο δήμαρχος Ιάσμου Ισμέτ Καδή, ο δήμαρχος Αριανών Ιμπραίμ Σερίφ, ο δήμαρχος Μύκης Μουσταφά Τσουκάλ, ο πρόεδρος του Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης Ραμαζάν Τσακίρ, ο τέως πρόεδρος Φερούχ Οζκάν, ο πολιτευτής του ΑΚΠ-Προύσας Αλή Ομέρογλου, ο πρόεδρος του κόμματος DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο αντιδήμαρχος Κομοτηνής Μεχμέτ Δεβετζήογλου, η πρόεδρος του συνδυασμού ¨Πρώτο βήμα για την ισότητα¨ Σιμπέλ Μουσταφάογλου, ο επικεφαλής του συνδυασμού Κοινωνική Κίνηση στο δήμο Αριανών Σααντετίν Σακίρ Χουσείν, ο πρόεδρος του ΠΕΚΕΜ Γκαλίπ Γκαλίπ, οι τέως βουλευτές Ιλχάν Αχμέτ, Ισμαίλ Ροδοπλού και Αχμέτ Φαίκογλου, ο πρόεδρος της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης Αχμέτ Καρά, ο πρόεδρος του Συλλόγου Θρησκευτικών Λειτουργών Τζαμιών Δυτικής Θράκης Σαδίκ Σαδίκ, ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Καπνοπαραγωγών Εσάτ Χουσείν, ο πρόεδρος του Συλλόγου αποφοίτων Μεντρεσέ Ασίμ Τσαβούσογλου, ο πρόεδρος της Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής Κοράϊ Χασάν, ο πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Ετσεβίτ Μουμίν και πολλοί Τούρκοι της Δυτικής Θράκης.
Κατά τις ομιλίες που έγιναν στις τελετές αναφέρθηκε πως η 29η Ιανουαρίου είναι η ημέρα περηφάνιας των Τούρκων της Δυτικής Θράκης. Έγινε αναφορά στα μειονοτικά θέματα που δεν λύθηκαν ακόμη καθώς και στις πολιτικές συγκρούσεις εντός της μειονότητας. Η πρόταση που τράβηξε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον ήταν του τέως βουλευτή Αχμέτ Φαίκογλου. Ο Φαίκογλου ζήτησε να κρεμαστεί ξανά η πινακίδα της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης. Στην βραδιά προβλήθηκε τμήμα της εκπομπής του TRT της Χούλια Εμίν ¨Εμείς είμαστε εδώ¨ με θέμα τα γεγονότα της 29ης Ιανουαρίου. Παρουσιάστηκε επίσης ένα τμήμα 4 λεπτών του ντοκιμαντέρ με τίτλο ¨29η Ιανουαρίου¨ που ετοίμασε ο φοιτητής του Τμήματος Επικοινωνιών Ουμίτ Χαλιλιμπράμ. Τονίστηκε πως το ντοκιμαντέρ θα τελειώσει κατά τον Απρίλιο
Στην εκδήλωση, παραδόθηκε από τον Αχμέτ Μέτε τιμητική πλακέτα στον επίτιμο πρόεδρο της Συμβουλευτικής Επιτροπής και τέως βουλευτή Ισμαήλ Ροδοπλού -ηγέτη εκείνων των ημερών- που είχε αρρωστήσει πέρσι. Ο Ροδοπλού στην ομιλία του είπε ¨Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης είναι υποχρεωμένοι να αγαπάνε ο ένας τον άλλο. Οι μέρες του μέλλοντος θα είναι καλύτερες. Ο Θεός να φωτίζει τους ηγέτες των δύο χωρών. Ο Θεός να μη δώσει πτώση στο τουρκικό έθνος.

Στην εκδήλωση εν περιλήψει έγιναν οι κάτωθι ομιλίες:

Αχμέτ Μέτε-Μουφτής Ξάνθης
¨Διότι ξεχνάμε πως δεν εκλεγήκαμε στους φορείς και στους συλλόγους μας για να ξεγελάμε, αλλά για να υπηρετούμε. Διότι φτάσαμε να μην μπορούμε να προχωρήσουμε χέρι-χέρι.
¨Η αφαίρεση πριν από 23 χρόνια του όρου ¨τουρκικός¨ από τους συλλόγους και το ότι έλεγαν προς τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης πως ¨Δεν είναι Τούρκοι¨, είχε αποτελέσει την τελευταία σταγόνα των πιέσεων πάνω στην Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης, και εξώθησε την πιο φρόνιμη μειονότητα του κόσμου να πει πως ¨Όχι, Τούρκοι είμαστε¨. Απόψε σε αυτή τη βραδιά δεν θα κλάψω για τα παλιά. Δεν μπορώ να ξεπεράσω 'όμως κάποια γεγονότα χωρίς να τα μνημονεύσω. Αναρωτιέμαι, είναι άραγε ανάγκη να αναφέρω πως τα σχολεία, τα βακούφια, οι μουφτίες και οι ελευθερίες έχουν αφαιρεθεί και ακόμα δεν έχουν αποδοθεί στην Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης ; Όλες οι κινήσεις που έγιναν δεν μπόρεσαν πείσουν το ελληνικό κράτος να παραδεχτεί πως έκανε λάθος.¨
Τέλος ο Μέτε ανέφερε : ¨ Εμείς ασχολούμαστε με το αν είμαστε θρησκευτικοί ή πολιτικοί ηγέτες. Διότι εμείς ασχοληθήκαμε με το ποιος θα είναι επικεφαλής και με το ποιος θα μπορέσει να αποτελειώσει ο ένας τον άλλο. Διότι εμείς αρχίσαμε να κάνουμε επίδειξη της ισχύος μας πάνω στους ανθρώπους μας. Ξεχάσαμε ότι οι άνθρωποι μας, μας παρακολουθούνε. Διότι ξεχνάμε πως δεν εκλεχτήκαμε στους φορείς και στους συλλόγους μας για να ξεγελάμε, αλλά για να υπηρετούμε. Διότι φτάσαμε να μην μπορούμε να προχωρήσουμε χέρι-χέρι. Το αγωνιστικό πνεύμα της 29ης Ιανουαρίου 1988 έχει αποδείξει πόσο αγνό, καθαρό και ισχυρό υπήρξε. Αυτό το πνεύμα είναι ανάγκη να το αποκτήσουμε.¨

Τσετίν Μάντατζη-Βουλευτής ΠαΣοΚ Ξάνθης
¨Οι στρεβλώσεις πάνω στην χαίνουσα πληγή του εκπαιδευτικού συστήματος, ακόμα συνεχίζουν να έχουν την επίδραση τους πάνω στις νέες γενιές.¨
Ο Τσετίν Μάντατζη είπε πως η 29η Ιανουαρίου αποτέλεσε ένα σημείο καμπής για την Τουρκική Κοινότητα της Δυτικής Θράκης, μια μέρα που μέσω της δημοκρατικής αντίδρασης ειπώθηκε ένα στοπ στα περιστατικά που -ιδιαίτερα από τη χούντα του 1967 και εντεύθεν- στόχευαν αυξανόμενα στα θεμελιώδη ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα.
Ο Μάντατζη ανέφερε ¨Παρά την πρόοδο σε βασικά δικαιώματα με το πέρασμα του χρόνου, με λύπη μας βλέπουμε πως δεν μπορεί να γίνει τίποτε λόγω ανεπαρκούς πολιτικής θέλησης σε αυτά που ονομάζουμε μειονοτικά δικαιώματα. Όπως η άρνηση της τουρκικής εθνικής ταυτότητας, η εκπαίδευση, η θρησκευτική ελευθερία, η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι -που το πιο χτυπητό δείγμα είναι η κατάσταση της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης- οι εκλογές για τα βακούφια και για την θρησκευτική κοινότητα, καθώς και για το θέμα των θυμάτων του άρθρου 19. Ιδιαίτερα οι στρεβλώσεις πάνω στην χαίνουσα πληγή του εκπαιδευτικού συστήματος, ακόμα συνεχίζουν να έχουν την επίδραση τους πάνω στις νέες γενιές.¨

Χαλίτ Χαμπίμπογλου - Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης- (ΑΒΤΤF)
¨Πιστεύω πως όταν η μητέρα-πατρίδα μας κάνει ότι βήματα μπορεί για την μειονότητα των Ρωμιών στην Κωνσταντινούπολη, είναι ανάγκη και η χώρα μας να κινητοποιηθεί λίγο.¨
¨Η ΑΒΤΤF ιδρύθηκε στις 28 Φεβρουαρίου. Αν δεν γινόταν η 29η Ιανουαρίου δεν θα γινόταν και η ABTTF. Στόχος της ίδρυσης ήταν η συνεύρεση των συλλόγων και η συζήτηση των προβλημάτων. Κινητοποιήθηκαν για να ακουστούνε στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια κοινή γνώμη τα προβλήματα που βίωναν και είπαν να ιδρύσουμε μια ανώτατο φορέα.
Μέσα στα 23 χρόνια που πέρασαν διανύσαμε σημαντική απόσταση. Ναι διανύσαμε απόσταση. Μπορούμε να πάρουμε άδεια για τρακτέρ. Μπορούμε να κατασκευάσουμε σπίτι για τα παιδιά μας. Δηλαδή πλέον έχουμε τα πολιτικά μας δικαιώματα. Όμως όπως ανέφερε ο πρόεδρος και ο βουλευτής δεν έχουμε αποκτήσει ακόμη τα βασικά μειονοτικά μας δικαιώματα. Γιατί; Δεν γνωρίζω. Το όνομα μου είναι Χαλίτ. Είμαι μουσουλμάνος και Τούρκος, μήπως για αυτό; Μα και εγώ είμαι Έλληνας πολίτης, και εγώ έχω ελληνικό διαβατήριο, πηγαίνω στον στρατό και πληρώνω φόρους.
Ας το ακούσουν και οι χριστιανοί γείτονες μας. Είμαστε υποχρεωμένοι να ζήσουμε μαζί και ενωμένοι. Ας είναι το όνομα μας Κώστα, ας είναι Χαλίτ.
Πιστεύω πως όταν η μητέρα-πατρίδα μας κάνει ότι βήματα μπορεί για την μειονότητα των Ρωμιών στην Κωνσταντινούπολη, είναι ανάγκη και η χώρα μας να κινητοποιηθεί λίγο¨.


Σχόλιο ιστολογίου: Αν μπορούμε εμείς και η τραγική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, να καταλάβουμε πως αυτά λέγονται από πρώην και νυν βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου, τότε θα πρέπει και να κατανοήσουμε πως κάτι έρχεται στη Θράκη, που δεν θα μπορεί να αντιμετωπισθεί, εάν δεν πάρουμε τα μέτρα μας έστω και τώρα... Κάποιοι τουρκόφρονες γιορτάζουν (επειδή έτσι τους κατέβηκε) την "Ημέρα της Υπερηφάνειας", ενώ κάποιοι στην Αθήνα διαλαλούν τον τουρκισμό τους και γιορτάζουν την "Ημέρα της Ντροπής Τους"...

Ο τίτλος του δημοσιεύματος "Τί ετοιμάζουν οι τουρκολάγνοι στην Θράκη;" δεν είναι τυχαίος. Τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσουν πολύ σοβαρές αποκαλύψεις μέσα από μία αναλυτική έρευνα για την Θράκη και όλα όσα έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Αλλά, κυρίως, στο τι έχει προγραμματιστεί για αμέσως μετά...

Ο "μαύρος χρυσός" της Ελλάδας άρχισε να προσελκύει πετρελαϊκές εταιρείες

Τις πρώτες κρούσεις από πετρελαϊκές εταιρείες και ερευνητικά ινστιτούτα του Καναδά, της Αυστραλίας και των ΗΠΑ, που ενδιαφέρονται να αναλάβουν έρευνες αναζήτησης μαύρου χρυσού στην Ελλάδα, έχει δεχθεί η κυβέρνηση ενόψει της σύστασης φορέα πετρελαϊκών ερευνών στη χώρα μας.

Όπως δήλωσε σε συνέντευξή του στο πρακτορείο “Reuters” ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης, οι έρευνες μπορούν να ξεκινήσουν στα χερσαία τμήματα των Ιωαννίνων, των Γρεβενών ή της Θράκης, καθώς και στα ανοιχτά του Πατραϊκού Κόλπου.

“Η κατεύθυνση που έχουμε δώσει είναι ο φορέας να αρχίσει να δουλεύει στην περιοχή της Δυτικής Ελλάδας, εκεί που έχουμε ώριμα επιστημονικά δεδομένα” είπε. Πρόσθεσε ακόμη ότι το υπουργείο δεν θα περιμένει να λυθεί το θέμα οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Τουρκία. “Η Ελλάδα, ακριβώς επειδή είναι μία ανεξερεύνητη περιοχή, έχει δυνατότητες να κάνει και έναν και δύο κύκλους παραχωρήσεων χωρίς να εμπλακεί καθόλου σε ζητήματα που σχετίζονται με την εξωτερική πολιτική της χώρας”, είπε ο κ. Μανιάτης.

Σε δύο χρόνια η πρώτη άδεια
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, στα τέλη της άνοιξης θα έχει ψηφιστεί ο σχετικός νόμος. “Ο φορέας δεν θα κάνει ο ίδιος έρευνες, δεν θα αγοράζει σκάφη, γεωτρύπανα ή άλλο υλικό. Θα κάνει αναθέσεις σε ιδιώτες και στη συνέχεια θα παρακολουθεί για λογαριασμό του δημοσίου την πιστή εφαρμογή των όρων των αναθέσεων”, ανέφερε ο κ. Μανιάτης. Όπως εκτίμησε ο υφυπουργός, σε διάστημα 18-24 μηνών μπορεί να έχει δοθεί η πρώτη άδεια πετρελαϊκών ερευνών σε ανάδοχο εταιρεία. “Μπορεί να πρόκειται για σεισμολογικές έρευνες, ίσως και γεωτρήσεις”.

Ο κ. Μανιάτης ερμήνευσε την απουσία ενδιαφέροντος από τις πετρελαϊκές εταιρείες για τη χώρα μας τα τελευταία 12 χρόνια ως αποτέλεσμα της έλλειψης θεσμικού πλαισίου αλλά και πολιτικής βούλησης.

Ελληνικό πετρέλαιο για το 25% των αναγκών μας
"Με βάση όλα τα ανεπεξέργαστα, πρόχειρα και αποσπασματικά δεδομένα που υπάρχουν, η Ελλάδα έχει δυνατότητες να καλύψει ένα μέρος των αναγκών της σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο", ανέφερε ο κ. Μανιάτης προσθέτοντας πως "πιθανώς σε χρονικό βάθος κάποιων ετών μπορούμε να φτάσουμε σε μερίδιο της τάξης του 1/5 ή του 1/4. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι η χώρα δίνει κάθε χρόνο το 4% - 5% του ΑΕΠ, γύρω στα 10 έως 12 δισ. για εισαγωγές πετρελαίου, αντιλαμβάνεται κανείς πόσο σημαντικό είναι να αναπτυχθεί εγχώρια παραγωγή”.


Ο γαλλογερμανικός άξονας πρότεινε χθες ένα σύμφωνο για την ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη και οι ηγέτες της ΕΕ συζήτησαν την ενίσχυση του ταμείου διάσωσης της ευρωζώνης, ελπίζοντας να κερδίσουν την χαμένη εμπιστοσύνη των αγορών προς τη δημοσιονομική και οικονομική πολιτική του ευρωπαϊκού μπλοκ.

Παρ' όλα αυτά, υπήρξαν σχεδόν άμεσες αντιδράσεις στις γαλλογερμανικές προτάσεις. Οι κριτικές επικεντρώθηκαν τόσο στο τρόπο με τον οποίο σχεδιάστηκαν, δηλαδή χωρίς ευρεία συζήτηση, όσο και στην ουσία των μέτρων.

Οι μεγάλες αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν τις οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στην ευρωζώνη των 17 είχαν ως αποτέλεσμα ισχυρότερα έθνη, όπως η Γερμανία, να σπεύσουν να "διασώσουν" δύο υπερχρεωμένες χώρες, την Ελλάδα και την Ιρλανδία. Με την Πορτογαλία και την Ισπανία να είναι επίσης αντιμέτωπες φέτος με την πιθανότητα αίτησης για πακέτα διάσωσης, η Μέρκελ επέμεινε ότι περαιτέρω στήριξη της Γερμανίας θα υπάρξει μόνο υπό όρους, που θα έχουν τη μορφή της ενίσχυσης του συντονισμού των δαπανών και των προϋπολογισμών μεταξύ των χωρών που χρησιμοποιούν το κοινό νόμισμα.

Το Παρίσι και το Βερολίνο, οι κινητήριες δυνάμεις πίσω από την πολιτική της ευρωζώνης, διαμόρφωσαν μία δέσμη μέτρων που θα προωθήσουν στις χώρες της ευρωζώνης και κάποιες άλλες. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν:

  • όρια για τα επίπεδα του χρέους, στα πρότυπα της Γερμανίας,
  • αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, με βάση τα δημογραφικά δεδομένα (σήμερα το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης στην Γερμανία είναι 67)
  • κατάργηση σύνδεσης μεταξύ μισθών και πληθωρισμού (ΑΤΑ) και αντ' αυτής σύνδεση των μισθολογικών αυξήσεων με την παραγωγικότητα και την αύξηση του ΑΕΠ
  • εισαγωγή ενός ελάχιστου συντελεστή στη φορολογία των κερδών των επιχειρήσεων, όπου η ψαλίδα σήμερα φτάνει τις 30 ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ των χωρών με την χαμηλότερη και την υψηλότερη φορολογία.

"Ως Γερμανία και Γαλλία, επιθυμούμε θα καταστήσουμε σαφές ότι έχουμε την πρόθεση να υπερασπιστούμε το ευρώ ως νόμισμα, (...) αλλά θέλουμε επίσης να το υπερασπιστούμε ως πολιτικό σχέδιο", δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκέλα Μέρκελ σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί πριν την παρουσίαση των προτάσεών τους στους Ευρωπαίους ηγέτες. "Θα θέλαμε να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα ότι, ως Ευρωπαϊκή Ένωση, σκοπεύουμε να αναπτυχθούμε μαζί. Αυτό που επιδιώκουμε είναι να θεσπιστεί ένα σύμφωνο για την ανταγωνιστικότητα", είπε η Μέρκελ.

Ωστόσο, πολλές μικρότερες χώρες της ευρωζώνης δήλωσαν ότι κάποια μέρη της πρότασης θα είναι δύσκολο να γίνουν αποδεκτά.

"Δεν νομίζω ότι είναι δυνατόν η Ευρωπαϊκή Ένωση να ρυθμίζει τις ηλικίες συνταξιοδότησης, επειδή υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των επιμέρους χωρών", τόνισε ο Αυστριακός καγκελάριος, Βέρνερ Φάιμαν. "Δεν θεωρώ ορθό να γίνεται παρέμβαση στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, όπως έχουν ζητήσει κάποιοι".

Επίσης, η Ιρλανδία διαφωνεί με την θέσπιση ενός ελάχιστου συντελεστή φορολογίας των επιχειρήσεων, ενώ το Βέλγιο, η Ισπανία και η Πορτογαλία αντιτίθενται στην κατάργηση της τιμαριθμικής προσαρμογής των μισθών. Το μέτρο που αφορά την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης βρίσκει αντίθετες τις περισσότερες χώρες.

Οι περισσότερες από τις προτάσεις των Γερμανών και των Γάλλων έχουν ήδη καθοριστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Ιανουάριο, στα πλαίσια της ετήσιας έρευνας για την ανάπτυξη της ΕΕ, που έγινε στα πλαίσια της εφαρμογής μιας νέας, αυστηρότερης διαδικασίας του δημοσιονομικού συντονισμού, που ονομάστηκε "Ευρωπαϊκό Εξάμηνο".

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, δήλωσε την Τετάρτη ότι δεν υπήρχε ανάγκη για χωριστές συμφωνίες μεταξύ των κυβερνήσεων για πιο αποτελεσματική οικονομική συνεργασία, δεδομένου ότι το ίδιο θα μπορούσε να γίνει με βάση την πρόταση της Επιτροπής.

Ωστόσο, η Γαλλία και η Γερμανία ευελπιστούν ότι μια συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων θα εξασφαλίσει την ταχύτερη επίτευξη μιας συμφωνίας, πράγμα που θεωρείται σημαντικό, δεδομένης της άμεσης πίεσης που ασκείται στην ΕΕ λόγω της κρίσης του χρέους.

Οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες της ευρωζώνης επιθυμούν να συμπεριλάβουν το σύμφωνο σε ένα "ολοκληρωμένο πακέτο", το οποίο οι ηγέτες των κρατών-μελών θα κληθούν να συζητήσουν τον Μάρτιο, οπότε και θα επικυρωθεί μια δέσμη μέτρων που είναι πιθανόν να συμβάλει στην έξοδο της ευρωζώνης από την κρίση του χρέους.

"Συνεργαζόμαστε στενά, ως Γαλλία και Γερμανία, με σαφή και συνολική αποφασιστικότητα να στηρίξουμε το ευρώ", δήλωσε ο Σαρκοζί.

Το πακέτο θα περιλαμβάνει τροποποιήσεις στον Μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), το ταμείο διάσωσης των 440 δισεκατομμύρια ευρώ που συμφωνήθηκε τον περασμένο Μάιο, το οποίο αποσκοπούσε στην αύξηση της πραγματικής ικανότητας δανεισμού. Οι αλλαγές στοχεύουν στο να παράσχουν μεγαλύτερη ευελιξία ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιούνται τα ποσά του ταμείου.

Με συνοπτικές δηλώσεις που είχαν προετοιμάσει εν όψει της συνόδου, οι 27 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων δήλωσαν ότι θα εξετάσουν "συγκεκριμένες προτάσεις" για την ενίσχυση του Μηχανισμού Ευρωπαϊκής Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας "προκειμένου να εξασφαλιστεί η αναγκαία ευελιξία και χρηματοδοτική δυνατότητα". Οι συζητήσεις αυτές αναμένεται επίσης να ολοκληρωθούν μέσα στον επόμενο μήνα.

Ενώ δεν αναμένονται σημαντικές αποφάσεις την Παρασκευή, οι αξιωματούχοι γνωρίζουν ότι η αποτυχία στην επίτευξη μιας συμφωνίας σε συγκεκριμένα μέτρα πριν από την επόμενη σύνοδο κορυφής στις 24-25 Μαρτίου είναι πιθανόν να αναζωπυρώσει τις ανησυχίες της αγοράς.

Μια ένδειξη της επανάκτησης της εμπιστοσύνης των επενδυτών ήταν το γεγονός ότι το κόστος δανεισμού της Ισπανίας σημείωσε απότομη πτώση στις αγορές ομολόγων την Πέμπτη, ενώ η Πορτογαλία είχε ανάλογους ενθαρρυντικούς δείκτες.

Πηγές: Τelegraph Journal, The Boston Globe

Αγιατολάχ Χαμεϊνί: "Σεισμός" που μπορεί να προκαλέσει «μια ανεπανόρθωτη ήττα για την Αμερική»
Ο Αγιατολάχ Χομεϊνί αναλύει το κίνημα της αμφισβήτησης στην Αίγυπτο ως ένα "ισλαμικό απελευθερωτικό κίνημα". Η ιρανική αντιπολίτευση ενδιαφέρεται και αυτή επίσης για τις διαδηλώσεις, αλλά για διαφορετικούς λόγους.
«Το ξύπνημα του αιγυπτιακού ισλαμικού λαού είναι ένα κίνημα για ισλαμική απελευθέρωση, και, εξ ονόματος της ιρανικής κυβέρνησης, χαιρετώ τον λαό της Αιγύπτου και της Τυνησίας.» Με μαύρο τουρμπάνι και γκρίζο μούσι, ο Αγιατολάχ Khamenei περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να βγει από την σιωπή του. Δεν είναι τυχαίο ότι η ομιλία του της Παρασκευής, που αναμεταδόθηκε ζωντανά από την ιρανική τηλεόραση, συμπίπτει με την επέτειο των 32 ετών της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Ενώ αντιμετωπίζει στο εσωτερικό την μεγαλύτερη κρίση νομιμότητας του καθεστώτος μετά την πτώση του Σάχη, τον ακούσαμε να σύγκρίνει την ιρανική επανάσταση του 1979 με τις εξεγέρσεις που σήμερα ταλαντεύουν τον αραβικό κόσμο, και ιδίως την Αίγυπτο. Για τον υπ’ αριθμόν ένα του ιρανικού καθεστώς, πρόκειται για «ένα σεισμό» που μπορεί να προκαλέσει «μια ανεπανόρθωτη ήττα στην Αμερική» και να ακυρώσει την Συνθήκη ειρήνης με το Ισραήλ που υπεγράφη το 1979. "Εάν η Αίγυπτος θέτει τέρμα σε αυτή τη συμμαχία και ξαναπαίρνει την πραγματική της θέση, «τι μεγάλο γεγονός θα ήταν για την περιοχή! Θα πραγματοποιούνταν όλες οι τελευταίες προφητείες του αποθανόντος ιμάμη», τόνισε κατά τη μεγάλη προσευχή της Παρασκευής, υπαινίσσώντας τον Αγιατολάχ Ruhollah Χομεϊνί, ο ιδρυτής της Ισλαμικής Δημοκρατίας που ονειρευόταν τότε την εξαγωγή της ιρανικής επανάστασης.

Αλλά τριάντα δύο χρόνια αργότερα, οι καιροί αλλάξαν. Και όπως αποδείχθηκε μέσω της επανάστασης της Τυνησίας: οι σημερινές αξιώσεις εκφράζονται, σε μεγάλο βαθμό, από μια διψασμένη νεολαία για ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη, που τρέφεται περισσότερο με συνθήματα που μεταφέρονται στο Facebook παρά με στίχους του Κορανιού που απαγγέλλονται στους τεμένους. Όπου το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της ιρανικής αντιπολίτευσης για τις διάφορες επαναστάσεις στον αραβικό κόσμο. Για την τελευταία, αν υπάρχει σήμερα οποιοδήποτε παραλληλισμός, θα πρέπει να αναζητηθεί στις μετεκλογικές διαμαρτυρίες του καλοκαιριού του 2009 – και όχι στην επανάσταση του 1979.
Σε ανακοίνωση που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, ο Mir Hossein Mousavi, ο κύριος αντίπαλος του Μαχμούτ Αχμεντινετζάντ στις εκλογές του Ιουνίου 2009, εκφράζει ανοικτά τον θαυμασμό και την αλληλεγγύη του προς τους αραβικούς λαούς. "Τα συνθήματα του ιρανικού έθνους που είχε κατέβει στους δρόμους το 2009 έφθασαν μέχρι την Αίγυπτο", λέει περήφανα, θεωρώντας ότι η φλόγα των Ιρανών διαδηλωτών έδρασε με βεβαιότητα ως καταλύτης της πρόσφατης εξέγερσης στη Τυνησία που σήμερα μεταβιβάζεται στις γειτονικές χώρες.

Αποδυναμωμένη από μια αμείλικτη καταστολή, το ιρανικό "πράσινο κύμα" δεν πέτυχε να επιφέρει την επιθυμητή αλλαγή. "Η Τυνησία μπόρεσε, το Ιράν δεν μπόρεσε" («Tunes tunes, Iran na tunes») λέει ένα λογοπαίγνιο στο διαδίκτυο. Η τρέχουσα αναταραχή του αραβικού κόσμου προφανώς ξαναέβαλε το ιρανικό κίνημα αμφισβήτησης στην επικαιρότητα .
Το μαρτυρεί η νέα έκκληση της Zahra Rahnavard, η σύζυγος του Moussavi προς όλες τις γυναίκες της Μέσης Ανατολής: "Εσείς οι καταπιεσμένες γυναίκες της Αιγύπτου, της Τυνησίας και άλλων χώρων, έχετε ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του αγώνα των λαών, λαμβάνοντας την θέση σας πλάι στο έθνος σας και αντιστεκόντας κατά της τυραννίας και της καταστολής."

  • Δύο θεωρίες συγκρούονται και ο «μέσος όρος» δείχνει οικονομικό πόλεμο με θρησκευτικό μανδύα και όχι κάποιον πόλεμο καθαρά θρησκευτικό
  • Ενδιαφέρον έχει ότι ο Χάντιγκτον θεωρούσε πως οι Ορθόδοξοι θα συμπαραταχθούν με το Ισλάμ, ακόμη και οι Έλληνες...!!!

Το 1989 πέφτουν τα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού και ήδη από το 1987 ο Γκορμπατσόφ με τον Ρέιγκαν έχουν λήξει τον Ψυχρό Πόλεμο... Το 1992 κάποιοι κύκλοι βάζουν τον Φουκουγιάμα να γράψει το «Τέλος της Ιστορίας», ότι δηλαδή φτάσαμε σε έναν κόσμο που δεν θα έχει άλλες μείζονες συγκρούσεις και θα αναπτυχθεί σε κλίμα ειρήνης και ευμάρειας...
Το 1993 κάποιοι άλλοι κύκλοι, πιο φιλοπόλεμοι, δημοσιεύουν ως απάντηση στο Φουκουγιάμα, ένα άρθρο στο περιοδικό Foreign Affairs με τίτλο, «Η σύγκρουση των Πολιτισμών», το οποίο υπογράφει ο Χάντιγκτον...
Υπ’ όψιν ότι το Foreign Affairs είναι το Νο1 περιοδικό που εμφανίζονται οι γεωπολιτικές επιδιώξεις της δυτικής Ελίτ, δηλαδή του διεθνούς τραπεζικού και χρηματιστηριακού κεφαλαίου και αποτελεί το επίσημο όργανο του γκλομπαλιστικού think tank CFR, το οποίο εν πολλοίς χαράζει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ καθώς είναι η σχολή που μετατρέπει σε γκλομπαλιστές όσους δημοσιογράφους, αναλυτές, διπλωμάτες, πολιτικούς, εντοπίζουν ως χρήσιμους οι Ελίτ...
Ο Χάντιγκτον ως απάντηση στον Φουκουγιάμα λέει ότι θα υπάρξει μεγάλη παγκόσμια ένταση μελλοντικά και αυτή θα οφείλεται σε συγκρούσεις που δεν θα έχουν οικονομικά ή ιδεολογικά αιτία αλλά θα είναι συγκρούσεις διάφορων κουλτουρών... Κι επειδή θεώρησε ότι κύριο συστατικό κάθε κουλτούρας είναι η θρησκεία, μίλησε ευθέως για μεγάλης κλίμακας πολιτικοστρατιωτικές συγκρούσεις που θα προηγηθούν μιας Νέας Τάξης και οι οποίες θα έχουν θρησκευτικά αιτία... Ως μείζονα σύγκρουση προέβλεψε την αντιπαράθεση Προτεσταντών και Εβραίων με το Ισλάμ...
Το 1996, ο Χάντιγκτον κυκλοφορεί ένα ολόκληρο βιβλίο επεκτείνοντας το άρθρο του του 1993 και υποστηρίζοντας ότι στο κοντινό μέλλον θα έχουμε μια παγκόσμια σύγκρουση με το Ισλάμ, της οποίας προπομπός ήταν ο πόλεμος στην πρώην Γιουγκοσλαβία μεταξύ Ορθόδοξων, Καθολικών και Μουσουλμάνων, ακριβώς με την ίδια αναλογία που ο Εμφύλιος Ισπανικός Πόλεμος ήταν το πρελούδιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου...
Ο Χάντιγκτον ούτε λίγο ούτε πολύ υπονόησε στο βιβλίο του πως τα αιτία του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν οικονομικά, του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ιδεολογικά (η αντιπαράθεση Ναζισμού-Κομμουνισμού) και του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου θα είναι θρησκευτικά, χωρίς να αναφέρεται σε Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά σε μελλοντικές παγκόσμιες συγκρούσεις...
Το 2001 χτυπάει η Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους και ο Χάντιγκτον επιβεβαιώνεται πανηγυρικά ότι οι συγκρούσεις του μέλλοντος θα είναι με το Ισλάμ. Όταν οι ΗΠΑ σαν απάντηση καταλαμβάνουν αρχικά το Ιρακ και στη συνεχεία το Αφγανιστάν…
Ένα χρόνο πριν την 9/11 ο Αριέλ Σαρόν επισκέπτεται με την στρατιωτική φρουρά του το ισλαμικό Τέμενος του Βράχου στην τοποθεσία που ήταν άλλοτε κτισμένος ο εβραϊκός Ναός που κατέστρεψαν οι Ρωμαίοι. Η επίσκεψη ήταν ανάλογη σημειολογικά με το να πήγαινε ο Ιωαννίδης με μπράβους στις γιορτές του Πολυτεχνείου να κόψει κίνηση κι αυτό γιατί ο Σαρόν ήταν ο σφαγέας των Παλαιστινίων σε Σάμπρα και Σοτίλα, ενώ το Τέμενος του Βράχου είναι ο τρίτος ιερός τόπος στον πλανήτη για τους μουσουλμάνους...
Έτσι ξεκίνησε η δεύτερη παλαιστινιακή Ιντιφάντα, η οποία με διαλείμματα και αφού περάσουμε από γεγονότα όπως η ισοπέδωση της Τζενίν ή ο πόλεμος στο Λίβανο, θα φτάσει στην άνοδο της Χαμάς και στον αποκλεισμό και βομβαρδισμό της Γάζας...
Έτσι ο Χάντιγκτον δείχνει να επιβεβαιώνεται καθώς οι συγκρούσεις στην πρώην Γιουγκοσλαβία είχαν σαν φανερή αιτία την αντιπαράθεση λαών με διαφορετική θρησκεία, το ίδιο και η φάση με την 9/11 και την αντίδραση των ΗΠΑ , το ίδιο και η φάση με τη δεύτερη παλαιστινιακή Ιντιφάντα...
Σημειωτέον ότι οι ΗΠΑ από τότε που έγιναν το μαντρόσκυλο του διεθνούς τραπεζικού κεφαλαίου πάντα έχουν ανάγκη από έναν εχθρό, είτε αυτός ο εχθρός ήταν η ναζιστική Γερμανία, είτε το Σιδηρούν Παραπέτασμα, όρος που χρησιμοποίησε ο Τσόρτσιλ το 1946 -δηλαδή αμέσως μετά την κατάρρευση του Άξονα-, είτε το Ισλάμ αμέσως μετά τη λήξη του Ψυχρού Πόλεμου...
Και όπως το διεθνές κεφαλαίο χρηματοδότησε την άνοδο του Χίτλερ, έτσι γιγάντωσε τον Στάλιν στη Γιάλτα και έτσι χρηματοδότησε τον Μπιν Λάντεν και τους Ταλιμπάν, αρχικά ως αντίσταση στους Σοβιετικούς...
Πάντα προνοούν να υπάρχει ένας εχθρός και αν δεν υπάρχει φροντίζουν να τον δημιουργήσουν μέσω χρηματοδότησης... Έτσι σαφώς και δεν τους έκανε ο Φουκουγιάμα ως προφήτης της ειρήνης, αλλά ο Χάντιγκτον ως προφήτης της σύγκρουσης με το νέο αναδυόμενο εχθρό, το ριζοσπαστικό Ισλάμ...
Και είμαστε στην αρχή ενός παιχνιδιού των ισχυρών, προς ανακύκλωση των πόρων και ανατροφοδότηση της ισχύος τους, με μοναδικό στόχο την επιβολή της Νέας Τάξης και της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης…
  • Η δήλωση του Μπρεζίνσκι στην αρχή είναι ανατριχιαστική και επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους όσων πιστεύουν ότι ένας Παγκόσμιος Πόλεμος που θα οδηγήσει σε δραματική μείωση τον πληθυσμό της Γης και έλεγχο του πλανήτη από μια ολιγαρχική ομάδα υπερπλουσίων (τους globocrats κατά Economist) αναμένεται να συμβεί μέσα στην δεκαετία που διανύουμε.

Μεταφράζω την δήλωση Μπρεζίνσκι στους New York Times:
Για πρώτη φορά στην ιστορία του Ανθρώπου σχεδόν όλη η ανθρωπότητα είναι πολιτικά ενεργή, συνειδητοποιημένη και αλληλεπιδρά σε παγκόσμιο επίπεδο… Ο προκύπτων παγκόσμιος πολιτικός ακτιβισμός παράγει ένα κύμα αναζήτησης προσωπικής αξιοπρέπειας, πολιτιστικού σεβασμού και οικονομικών ευκαιριών σε ένα κόσμο σημαδεμένο από μνήμες αιώνων ξένης αποικιακής ή αυτοκρατορικής κυριαρχίας. Η παγκόσμια δίψα για ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι η εγγενής κεντρική πρόκληση στο φαινόμενο της παγκόσμιας πολιτικής αφύπνισης.. Αυτή η αφύπνιση, είναι κοινωνικά μαζική και πολιτικά ριζοσπαστικοποιητική…. Η σχεδόν παγκόσμια πρόσβαση στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και σε αυξανόμενο ρυθμό στο Διαδίκτυο, δημιουργεί μια κοινότητα κοινών αντιλήψεων και φθόνου η οποία μπορεί να διαμορφωθεί κατάλληλα και να ποδηγετηθεί από δημαγωγικά πολιτικά ή θρησκευτικά πάθη. Αυτές οι ενέργειες διαπερνούν τα σύνορα των κυρίαρχων κρατών και συνιστούν πρόκληση τόσο για τα υπάρχοντα κράτη όσο και για την υφιστάμενη παγκόσμια ιεραρχία, επί του θρόνου της οποίας ακόμα κουρνιάζει η Αμερική.
Η νεολαία του Τρίτου Κόσμου είναι ιδιαίτερα ανήσυχη και μνησίκακη. Η δημογραφική επανάσταση που αντιπροσωπεύουν συνιστά λοιπόν επίσης μια πολιτική ωρολογιακή βόμβα… Η πιθανή επαναστατική αιχμή του δόρατος είναι πιθανό να αναδυθεί ανάμεσα στις τάξεις των εκατομμυρίων φοιτητών που συγκεντρώνονται στο συχνά αμφίβολο ακαδημαϊκά «τριτοβάθμιο» επίπεδο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων των αναπτυσσόμενων χωρών. Ανάλογα με τον ορισμό του τριτοβάθμιου επίπεδου εκπαίδευσης, υπάρχουν σήμερα παγκοσμίως από 80-130 εκατομμύρια φοιτητές «κολλεγίων» (ΣτΜ Πανεπιστημίων). Προερχόμενοι συνήθως από την κοινωνικά ανασφαλή κατώτερη μεσαία τάξη και παθιασμένοι πολιτικά από μια αίσθηση κοινωνικής οργής, αυτοί οι εκατομμύρια φοιτητές, είναι επαναστάτες εν αναμονή, ήδη ημι-κινητοποιημένοι σε μεγάλες κοινότητες, συνδεδεμένοι με το Διαδίκτυο και προδιατεθειμένοι για μια επανάληψη σε μεγάλη κλίμακα αυτού που έλαβε χώρα στην Πόλη του Μεξικό ή στην Πλατεία Τιανανμέν του Πεκίνου. Η φυσική τους ενέργεια και η συναισθηματική τους απογοήτευση απλώς περιμένουν να ενεργοποιηθούν από ένα στόχο, ή μια πίστη, ή ένα μίσος…
Οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις, νέες και παλιές, επίσης αντιμετωπίζουν μια νέα πραγματικότητα: Ενώ η φονικότητα της στρατιωτικής τους ισχύος είναι μεγαλύτερη από ποτέ, η ικανότητά τους να επιβάλλουν τον έλεγχο πάνω στις πολιτικά αφυπνισμένες μάζες του κόσμου είναι σε ιστορικό χαμηλό. Για το να θέσουμε ωμά: Σε παλιότερες εποχές, ήταν ευκολότερο να ελέγχεις ένα εκατομμύριο ανθρώπους παρά να τους σκοτώσεις; τώρα είναι απείρως ευκολότερο να σκοτώσεις ένα εκατομμύριο ανθρώπους παρά να τους ελέγξεις.

  • Ο γνωστός οικονομολόγος, καθηγητής πολιτικών σπουδών και δημοσιογράφος William Engdahl, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξή του στο ρωσικό τηλεοπτικό σταθμό Russia Today, σχολιάζει τις αλυσιδωτές εκρήξεις που συντελούνται αυτές τις μέρες στον αραβικό κόσμο, καταδεικνύει το προφανές παρασκήνιο πίσω από αυτές και προειδοποιεί για την άκρως επικίνδυνη φάση στην οποία είναι πολύ πιθανό να εισέλθει η Ευρώπη.
 
RT: Τις τελευταίες μέρες, μαζικές διαδηλώσεις, εμπνευσμένες από την εξέγερση στην Τυνησία, μεταδόθηκαν σαν αλυσιδωτές εκρήξεις διαδοχικά στην Αίγυπτο, την Υεμένη και την Αλγερία. Δεν είναι λίγοι αυτοί που έκαναν συγκρίσεις με τις "χρωματιστές επαναστάσεις" που είδαμε να γίνονται σε κάποια μετασοβιετικά καθεστώτα. Έχουμε μαζί μας σήμερα τον οικονομολόγο, συγγραφέα και δημοσιογράφο κ. William Engdahl, σε ζωντανή σύνδεση με την Φρανκφούρτη, για να συζητήσουμε ακριβώς αυτό το θέμα, Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου "Κυριαρχία πλήρους φάσματος: η δημοκρατία του ολοκληρωτισμού στη Νέα Διεθνή Τάξη". Είναι τιμή και χαρά μου που σας φιλοξενώ εδώ, στο Russia Today. Ευχαριστώ πολύ που δεχθήκατε την πρόσκλησή μας. Να αρχίσουμε από το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή χιλιάδες συμμετέχουν σε οργανωμένα συλλαλητήρια, πλήθη ανατρέπουν προέδρους... Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποια σχέση με αυτά που συμβαίνουν σήμερα με όσα έγιναν πριν από μερικά χρόνια στη Γεωργία, την Ουκρανία και το Τατζικιστάν;

William Engdahl: Δεν τίθεται θέμα. Αυτό που συνέβη στη Γεωργία με την "Επανάσταση των Ρόδων", ή στην Ουκρανία με την "Πορτοκαλί Επανάσταση" το 2003 με 2004, ήταν μέρος μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής που ενορχηστρώθηκε από το Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ μέσω διαφόρων ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ, όπως είναι το Freedom House και το National Endowment for Democracy, με σκοπό τότε τη ανατροπή των κυβερνήσεων και τη δημιουργία στη θέση τους φιλονατοϊκών καθεστώτων σε αυτές τις περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ώστε να περικυκλωθεί κυριολεκτικά η Ρωσία.

Αυτό που είδαμε να εκτυλίσσεται πριν από λίγες ημέρες στη Μέση Ανατολή είναι η "Επανάσταση του Γιασεμιού" στην Τυνησία με τον Μπεν Άλι, τον πρόεδρο εκεί, και τώρα στην Αίγυπτο, με τον Μουμπάρακ, έναν ηγέτη που έχει ξεπεράσει τα 80, χώρες όπου προφανώς τα καθεστώτα δεν είναι ακριβώς το πιο σταθερά που υπάρχουν. Έχουμε, λοιπόν, στο φόντο μια πλήρη κρίση σε εξέλιξη, ενώ παράλληλα καταφθάνει το ΔΝΤ και λέει σε αυτές τις χώρες να καταργήσουν τις κρατικές επιδοτήσεις για την σίτιση των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών. Έτσι έχουμε, φυσικά, το εκρηκτικό υπόβαθρο για λαϊκές εξεγέρσεις, ενώ στην καρδιά όλης αυτής της δραστηριότητας βλέπουμε να υπάρχουν αμερικανικές ΜΚΟ με διεθνή δράση, όπως το Freedom House, που εκπαιδεύουν ακτιβιστές στα συνδικάτα και διάφορους άλλους οργανισμούς ώστε να απαιτούν δημοκρατία, να απαιτούν ανθρώπινα δικαιώματα και ούτω καθεξής.

RT: Οπότε, για να γίνουμε πιό σαφείς, μιλάτε για τις ΜΚΟ και άλλες επιρροές. Μας λέτε δηλαδή, ουσιαστικά, ότι, όπως ακριβώς είδαμε και στις "χρωματιστές επαναστάσεις" να υπάρχει σαφώς αμερικανικός "δάκτυλος", έτσι ακριβώς και σήμερα υπάρχει ένας αμερικανικός "δάκτυλος" πίσω από όσα βλέπουμε να εκτυλίσσονται αυτή τη στιγμή, πίσω από τις ταραχές στην Υεμένη, την Αίγυπτο, την Τυνησία και τις άλλες χώρες της...

Engdahl: Ακριβώς. Αυτό είναι βέβαιο. Δεν έχουμε παρά να πάμε λίγο πίσω, στο 2004, όταν η Κοντολίζα Ράις μιλούσε για τη "Νέα Μέση Ανατολή", που νωρίτερα ονομαζόταν "Ευρύτερη Μέση Ανατολή". Αναφέρομαι σε μια μεγάλη στρατηγική που προωθούνταν όχι μόνο από την κυβέρνηση Μπους, αλλά και το αμερικανικό Πεντάγωνο για περισσότερο από δύο δεκαετίες, τρεις δεκαετίες για την ακρίβεια, από την εποχή του Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι στη θέση σύμβουλου του προέδρου Κάρτερ για θέματα ασφαλείας, όταν μίλησε για πρώτη φορά για ένα "μουσουλμανικό τόξο κρίσεων" που θα δημιουργούσε ένα ασφυκτικό κλοιό γύρω από τη Ρωσία (ή μάλλον τη Σοβιετική Ένωση, εκείνη την εποχή). Και πιστεύω ότι σήμερα βλέπουμε, σε ευρύτερη και πιο εντατική κλίμακα, μια επανάληψη αυτής της πολιτικής, αυτό που κάποιοι σήμερα στην Ουάσιγκτον αποκαλούν "διαδικασία δημιουργικής καταστροφής", ένα απότομο τίναγμα της σκακιέρας προς τα επάνω, που θα δημιουργήσει θραύσματα σε όλη την περιοχή. Τα κομμάτια θα ξαναπέσουν πάνω στην σκακιέρα, αλλά θα είναι ομαδοποιημένα διαφορετικά, σε νέους σχηματισμούς. Επιδιώκουν ένα ανασχηματισμό αξόνων επιρροής που προηγουμένως είχαν προσανατολισμό προς την Δυτική Ευρώπη, προς την Κίνα ή την Κεντρική Ασία.

RT: Συγγνώμη που πρέπει να σας διακόψω, κ. καθηγητά. Δεν έχουμε πολύ χρόνο... Μας λέτε, λοιπόν, ότι αναδιοργανώνουν αυτούς τους άξονες επιρροής. Ωστόσο, όπως είδαμε με αυτές τις "χρωματιστές ανακατατάξεις" στο μετασοβιετικό χώρο, στην πραγματικότητα οι μετατάξεις αυτές δεν υπήρξαν επιτυχείς. Κάνω λάθος; Τι προβλέπετε λοιπόν; Αν δούμε όντως μια αλλαγή καθεστώτων - προφανώς είδαμε ήδη μια τέτοια αλλαγή στην Τυνησία - αλλά αν υπάρξει μια αλλαγή στην Αίγυπτο ή την Υεμένη, θα δούμε μια παρόμοια κρίση; Θα δούμε πολιτικές αναταραχές στις χώρες αυτές στο μέλλον; 

Engdahl: Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να γίνουν προβλέψεις στη συγκεκριμένη φάση που βρισκόμαστε. Πιστεύω ότι η αστάθεια μπορεί να έχει τρομακτικές εν δυνάμει συνέπειες για την ίδια την Ευρώπη, όπου υπάρχει μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων μεταναστών από τη Βόρεια Αφρική, στη Γαλλία και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αν όλα αυτά συνεχιστούν - και όλα δείχνουν ότι θα συνεχιστούν - τότε μέσα στις προσεχείς βδομάδες θα εισέλθουμε σε μια εξαιρετικά ταραχώδη φάση, που θα είναι καθοριστική τόσο για την υπόσταση της ίδιας της Ευρώπης όσο και για την πολιτική σταθερότητα που είναι το απαραίτητο υπόβαθρο για την οικονομική ανάπτυξη. Θεωρώ, επομένως, ότι όλα αυτά δεν ωφελούν καμμία χώρα της Δυτικής Ευρώπης. Ωφελούν, πιθανόν, ορισμένα άτομα στην Ουάσιγκτον, τα οποία επιδιώκουν να επωφεληθούν από αυτή την αστάθεια.

RT: Μια τελευταία παρατήρηση πριν κλείσουμε. Αυτές οι επαναστάσεις, καθοδηγούμενες από τους λαούς (και όχι κατ' ανάγκην πολιτικούς από το συμβατικό πολιτικό φάσμα) και φυσικά από τα κοινωνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης (ιστολόγια του διαδικτύου) φαίνεται να επηρεάζουν επίσης όλες αυτές τις εξελίξεις. Είναι όντως έτσι τα πράγματα;

Engdahl: Σαφώς όχι. Εσείς λέτε "καθοδηγούμενες από τους λαούς ..." , αλλά αν κοιτάξουμε πιο προσεκτικά, θα δούμε ότι οι αποκαλούμενοι από τα ΜΜΕ "λαοί" που ηγούνται αυτών των κινημάτων είναι ομάδες εκπαιδευμένες και με συγκεκριμένες εντολές. Και είναι εκπαιδευμένες από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, ακριβώς όπως έγινε με την "Πορτοκαλί Επανάσταση" στην Ουκρανία ή την "Επανάσταση των Ρόδων" με τον Σαακασβίλι στη Γεωργία. Και ξέρετε, δεν πρόκειται για αυθόρμητες εκρήξεις. Δεν ξέρω για τις λεγόμενες "αυτοκατεδαφίσεις" και τι μπορεί να σήμαιναν, αλλά σίγουρα το μεγαλύτερο μέρος αυτών των εκρήξεων φαίνεται να είναι πολύ προσεκτικά ενορχηστρωμένο. Πρόκειται για την εφαρμογή της τεχνικής που τελειοποιήθηκε με βάση την "μη βίαιη επανάσταση" του Τζην Σαρπ στο Albert Einstein Institute στο Καίμπριτζ της Μασαχουσέτης πριν από μερικά χρόνια, καθώς και στο Rand Corporation. Αναφέρομαι σε πολύ εξελιγμένα μοντέλα που δοκιμάστηκαν στο Ιράν πριν από ένα έτος περίπου - χωρίς επιτυχία, καθώς οι Ιρανοί τα έθεσαν υπό έλεγχο - αλλά είναι το ίδιο "αποτύπωμα" που είδαμε στη Σερβία με την απομάκρυνση του Μιλόσεβιτς.

RT: Ας βάλουμε μια τελεία εδώ. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Ο καθηγητής William Engdahl, συγγραφέας του βιβλίου "Κυριαρχία πλήρους φάσματος: η δημοκρατία του ολοκληρωτισμού στη Νέα Διεθνή Τάξη", ήταν μαζί μας ζωντανά από τη Φρανκφούρτη. Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που μας διαθέσατε.

Engdahl: Και εγώ σας ευχαριστώ.

Η αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων δεν βασίζεται μόνο στη στρατιωτική ισχύ αλλά και στη διαχείριση της πληροφορίας. Δίχως την παρεμβολή του δυνητικού στην πραγματικότητα, η αποτροπή δεν έχει αποτελεσματικότητα.
Κατά συνέπεια, ο τομέας της πληροφορίας αποτελεί ένα κρίσιμο σημείο για τη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων όσον αφορά στον οργανωτικό πυρήνα. Μόνο που η πληροφορία πρέπει να μετατραπεί σε γνώση μέσω της σύνθεσης και να μην παραμείνει προϊόν της ανάλυσης. Σε αυτή τη φάση είναι απαραίτητη η ανακατασκευή των δομικών στοιχείων.
Η πρώτη περίοδος σχετίζεται με την παροχή συμβουλών στην πολιτική ηγεσία και τη συμμετοχή στην επίσημη διπλωματία.
Η δεύτερη περίοδος αφορά τη σύναψη στενών σχέσεων μυστικού ή μη χαρακτήρα με τις Ένοπλες Δυνάμεις συμμαχικών χωρών. Και αυτό βέβαια γίνεται πάντα μετά από εντολή της πολιτικής ηγεσίας.
Η τρίτη περίοδος αποτελείται από τη συμμετοχή σε διεθνείς αποστολές που εδραιώνουν το συμμαχικό πλαίσιο.
Σε όλες αυτές τις περιόδους η ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων γίνεται με τη διακίνηση της πληροφορίας που μετατρέπεται σε γνώση με την ενσωμάτωση στις βάσεις δεδομένων της ολικής δομής. Αυτό σημαίνει ότι το αποτρεπτικό στοιχείο δεν προέρχεται μόνο από την εικόνα που έχει ο αντίπαλος αλλά από τη δημιουργία της εικόνας.
Μπορεί η επαφή να γίνεται με το «φαίνομαι», η ουσία όμως βρίσκεται στο «είμαι». Το φαινόμενο δεν έχει νόημα δίχως το γεγονός. Και η αποτροπή δίχως προετοιμασία είναι ένα τέχνασμα που καταρρέει με την πρώτη εμπλοκή. Το δυνητικό, αν δεν έχει καλή δομή, δεν αντέχει την πίεση της πραγματικότητας.
Το πρόβλημα βρίσκεται στη διοχέτευση της πληροφορίας που δεν πρέπει να εκφυλίζει τη γνώση. Το παράδοξο είναι η χρήση του προβολικού συστήματος για την αποφυγή ισόμορφων δομών. Με αυτό τον τρόπο η πληροφορία είναι ασύμμετρη και λειτουργεί ως κώδικας της κρυπτογραφίας. Το δομικό πλαίσιο την αλλοιώνει με τέτοιο τρόπο ώστε να μην είναι χρήσιμη αμφίδρομα. Αυτό το φαινόμενο που ενισχύεται και με την έννοια του ανοιχτού κλειδιού προκαλεί το δέος που χρειάζεται η αποτροπή για να λειτουργήσει. Κάνει χρήση του φαινομένου του πύργου αλλά δίνει έμφαση στο φαινόμενο της δίκης.
Με άλλα λόγια, η δομή όχι μόνο δεν είναι προσιτή (πύργος) αλλά οποιαδήποτε επιθετική μορφή θα υποστεί το κόστος της ύπαρξής της (δίκη).
Ο ασύμμετρος χαρακτήρας της πληροφορίας δεν επαρκεί για να επιλύσει το πρόβλημα της εικόνας του εχθρού, χρειάζονται και οι ενδείξεις. Αυτές όμως δεν πρέπει ν’ ανήκουν στην παραπληροφόρηση. Αντιθέτως, πρέπει να διασταυρώνονται και να ερμηνεύονται με έναν καθορισμένο τρόπο, έτσι ώστε το εικονικό τέχνασμα να μετατρέπεται σε αποτρεπτικό δόγμα με τα ίδια τα κατασκευαστικά υλικά του εχθρού. Διότι η πιο ισχυρή εικόνα είναι εκείνη που δημιουργεί ο ίδιος ο εχθρός.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει λοιπόν να διαχειριστούν όχι μόνο την εικόνα αλλά και την πραγματικότητα μέσω του φαινομένου της σκιάς και του προβολικού συστήματος, δίχως να θεωρούν ότι μπορούν να παραμείνουν σ’ ένα στατικό πλαίσιο. Διότι αυτό είναι ευάλωτο στις αμφισβητήσεις και δεν μπορεί να υποστηρίξει την αξιοπιστία της αποτρεπτικής ικανότητας.

Με ανακοίνωση του γραφείου τύπου του πρωθυπουργού, δόθηκε στη δημοσιότητα η πληροφορία πως ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δεν θα επισκεφθεί (τελικά) την Αίγυπτο!!! Με απλά λόγια, "έχασε η Βενετιά βελόνι"...
«Σε συνέχεια των σημερινών εξελίξεων στην Αίγυπτο και μετά από σχετικές συνεννοήσεις με την αιγυπτιακή ηγεσία, αποφασίστηκε η αναβολή της προγραμματιζόμενης για αύριο επίσκεψης του Πρωθυπουργού, Γιώργου Α. Παπανδρέου, στο Κάιρο» αναφέρει η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού για το θέμα και συμπληρώνει ότι: «Ο Πρωθυπουργός, είναι σε συνεχή επαφή με την αιγυπτιακή ηγεσία και προτίθεται να πραγματοποιήσει την επίσκεψή του στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα, μόλις διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες».

Σιγά μην πήγαινε...
Προτιμήσαμε να μην σταθούμε και να μην αναπαράγουμε την ειδησεογραφία των παπαγάλων, οι οποίοι μετά μανίας διέδιδαν τις τελευταίες ημέρες πως ο Γιώργος Παπανδρέου θα επισκεπτόταν την Αίγυπτο για να μιλήσει με τον Χόσνι Μουμπάρακ...
Αν και θα θεωρηθούμε (από μερικούς κακόβουλους) προφήτες κατόπιν τωνξ εξελίξεων, ποτέ δεν πιστέψαμε πως υπήρχε έστω κι ένας λόγος για να πάει στην Αίγυπτο ο Γιώργος Παπανδρέου. Κι αυτό, επειδή δεν έχει καμία αρμοδιότητα, κανέναν θεσμικό διεθνή ρόλο να παίξει και φυσικά είναι η τελευταία τρύπα του πλανήτη (ναι στον πρωθυπουργό και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ αναφέρομαι), με κάκιστες σχέσεις με την κραταιά Μέρκελ και με ένα κράτος που τελεί υπό πτώχευση λόγω χείριστων πολιτικών επιλογών και παράξενων πολιτικών συνδιαλλαγών.
Ως τι θα πήγαινε λοιπόν στην Αίγυπτο ο Γιώργος Παπανδρέου; Μόνο ο ρόλος του τουρίστα θα μπορούσε να δικαιολογήσει την εκεί παρουσία του...
Προφανώς, όμως, επειδή το σκέφτηκε αρκετά, θεώρησε πως δεν συντρέχει κανένας λόγος να πάει εκεί ως τουρίστας (αν συνυπολογισθούν και οι κίνυδνοι να πέσει το αεροπλάνο που θα τον πήγαινε) , αφού κι εδώ στην Ελλάδα ακριβώς τον ίδιο ρόλο έχει...
Οπότε, "κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε", σκέφτηκε ο Γιώργος και προτίμησε να αφήσει το γαϊδούρι που λέγεται Μουμπάρακ και να ασχοληθεί με τα γαϊδούρια που λέγονται... Έλληνες...
Μην ταράζεστε. Μόνο γαϊδούρια θα μπορούσαν να έχουν την υπομονή να ανέχονται τόσα και άλλα τόσα από μία παρέα που εργάζεται με ιδιαίτερο μεράκι προς την κατεύθυνση της υποδούλωσης της χώρας, που -υποτίθεται πως- υπηρετούν...
Καλό Σαββατοκύριακο γαϊδούρια Έλληνες. Και όταν θα πεινάσετε, όταν θα δείτε τις τράπεζες να απειλούν τα σπίτια σας, όταν θα δείτε τα παιδιά σας να σας κοιτούν στα μάτια γεμάτα με απορία ή να πέφτουν στα ναρκωτικά και στην πορνεία, τότε θα μπορείτε να πείτε άφοβα: "πόσο μαλάκας είμαι τελικά;"
Ο Γιώργος Παπανδρέου, πάντως, προφανώς καλά διαβασμένος και ακόμη καλύτερα καθοδηγούμενος, στοχεύει να μετατρέψει την χώρα μας σε κολαστήριο ψυχών, σε σκουπιδότοπο ανθρώπων της Ευρώπης και σε μία σύγχρονη δουλεμπορική ζώνη, αφού καταστήσει ιδιοκτήτες του πλούτου της χώρας κάποιες πολυεθνικές που ασχολούνται κυρίως με τουρισμό και ενέργεια...
Κι επειδή κάποιοι σκέφτονται πως ο Γιώργος δεν θα προλάβει βα φύγει, θα πρέπει να σκεφθούν και το εξής: Πάντα υπάρχει προπληρωμένος ένας οδηγός ελικόπτερου ή αεροπλάνου. Κι αν δεν υπάρχει, πάντα κάποια πρεσβεία αναλαμβάνει τα "έξοδα διαφυγής". Το ζήτημα είναι -και πρέπει να προβληματίζει τον Γιώργο Παπανδρέου πολύ έντονα- εάν το αεροπλάνο βρει διάδρομο προσγείωσης... Κι αυτό, επειδή "όσοι ανακατεύονται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες"...

Κωνσταντίνος

Ασυνήθιστη αμερικανική ενέργεια κατά τη διάρκεια τουρκικής αεροναυτικής άσκησης καταδεικνύει ότι οι εποχές έχουν αλλάξει…
Το Αμερικανικό Ναυτικό (USN) που εστιάζει την προσοχή του στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, αλλά και το Αιγαίο, έστειλε το αεροπλανοφόρο USS Enterprise (CVN 65) για να παρακολουθήσει από απόσταση αναπνοής τουρκική άσκηση η οποία αρχίζει τις επόμενες ημέρες.

Πρόκειται για την αεροναυτική άσκηση των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων «ACIK DENIZ» η οποία έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί το διάστημα 7-11 Φεβρουαρίου στο κεντρικό και το νότιο Αιγαίο. Μέρος της άσκησης έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή του Καστελορίζου, περιοχή υψίστης στρατηγικής σημασίας την παρούσα συγκυρία, λόγω των συζητήσεων για την ανακήρυξη ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) η οποία θα εφάπτεται με την αντίστοιχη κυπριακή.
Ακολουθώντας όλες τις νόμιμες διαδικασίες το USN ζήτησε και έλαβε άδεια για την πραγματοποίηση βολών από τα μαχητικά αεροσκάφη του USS Enterprise στο πεδίο βολής «ΚΑΡΑΒΙΑ», στα ανοιχτά της Άνδρου το διάστημα 5-7 Φεβρουαρίου. Στη συνέχεια, όπως ανακοινώθηκε, το αεροπλανοφόρο θα κατευθυνθεί στη Μαρμαρίδα, απέναντι από τη Ρόδο, για το διάστημα διεξαγωγής της τουρκικής άσκησης!
Η παρουσία του εκεί φαίνεται πως σκοπό είχε να περάσει το μήνυμα ότι οι εξελίξεις στην περιοχή άπτονται πλέον των αμερικανικών γεωστρατηγικών συμφερόντων, τα οποία και προασπίζουν οι ΗΠΑ δια της προβολής ναυτικής ισχύος.
Με απλά λόγια, το μήνυμα είναι ότι για τις ΗΠΑ δεν πρόκειται να γίνουν ανεκτές ενέργειες – στρατιωτικές ή άλλες – οι οποίες θα διαταράξουν το status quo στην περιοχή. Αυτό καταφανώς συνδέεται με την ασφάλεια του Καστελορίζου, νήσος η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στη χάραξη της ελληνικής ΑΟΖ, άρα και στη δημιουργία ασφαλούς στρατηγικού διαδρόμου μελλοντικής μεταφοράς των υδρογονανθράκων που έχουν εντοπιστεί στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Εν ολίγοις, για τις ΗΠΑ, το θέμα άπτεται της ενεργειακής ασφάλειας της Δύσης, άρα πλέον αποτελεί ζωτικό εθνικό συμφέρον.


Επιβάρυνε το ελληνικό δημόσιο με τα έξοδά της στο αεροδρόμιο

Ούτε για τον καφέ της δεν πληρώνει η Θεοδώρα Τζάκρη σύμφωνα με έγγραφο που ενέκρινε η διεύθυνση Οικονομικού του υπουργείου Εσωτερικών με το οποίο της επιστράφηκε το ποσό των 29,3 ευρώ που ξόδεψε στο αεροδρόμιο.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία», η υφυπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης φέρεται πως ...
ξόδεψε το ποσό αυτό στο κέτερινγκ της αίθουσας Vip του αεροδρομίου.
Και όλα αυτά ενώ η κυρία Τζάκρη ξοδεύει χιλιάδες ευρώ για να ανανεώνει τακτικά την γκαρνταρόμπα της, γεγονός που έχει προκαλέσει τα ειρωνικά σχόλια των συναδέλφων της.

Τα σχόλια για την πολιτική ποιότητα, την ηθική τοποθέτηση και την εν γένει συμπεριφορά της κυρίας υπουργού, θεωρούνται αδίκημα;
Φυσικά, εάν το ανήθικο είναι και... νομότυπο...
  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΑΠ’ το νηπιαγωγείο ακόμα, με το κινητό στο χέρι. Με τη (μέση) ελληνίδα μάνα να του (της) γιορτάζει τα γενέθλια με «ετοιματζήδικα» εδέσματα, μη φτιάξει η ίδια καμιά πίτα. Κι αν πρόκειται η κορούλα να παρελάσει, καλείται η κομμώτρια στο σπίτι για τον καλλωπισμό της κόμης και των δυο. «Εξ απαλών ονύχων» οι συνήθειες, απ’ τη βάση του το «οικοδόμημα», μη μας πουν φτωχούς και καθυστερημένους.
ΥΣΤΕΡΑ ήρθε το γυμνάσιο. Με μια τσάντα βιβλία και με «αναβαθμισμένα» προβλήματα και υποχρεώσεις το παιδί, δεν πρέπει να… μελαγχολήσει. Πώς αφομοιώνεται η «ύλη», πώς συλλαμβάνονται οι κάποιες απλές έννοιες; Δεν είναι αναγκαίο να μελετηθεί η ύλη, να αναλυθούν οι έννοιες. Τις σαρώνει η αποστήθιση σαν τα σκουπίδια στο χαλί και το πρόβλημα λανθάνει. Με αρωγό του σχολείου το δραχμοβόρο φροντιστήριο που πιστοποιεί την άγνοια και την αγραμματοσύνη δυνατή και ακριβοπληρωμένη.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ το λύκειο της «πενταήμερης» και των άδειων αιθουσών όσο πλησιάζουν οι «πανελλαδικές». Με την κωδικοποιημένη αποστήθιση υποκατάστατο της γνώσης, ωστόσο, απαραίτητο «εισιτήριο» για το πανεπιστήμιο. Απ’ το σχολειό στο σπίτι, από ‘κει για αγγλικά και για (λυμένες) ασκήσεις στο φροντιστήριο… το αρρώστησαν το παιδί. Ποιοι; Πώς, γιατί; Το σύστημα και οι «λειτουργοί» του. Εντός (δημοσίου) σχολείου και εκτός, με τα δίδακτρα στο χέρι να τρώνε του γονιού το πορτοφόλι και με την αγωνία να του τρώει την ψυχή. Χωρίς να τον έχει αγγίξει η χαρά της γνώσης. Τίποτα δεν ανέλυσε μόνος του αυτενεργώντας, δεν μελέτησε (απλά διάβασε) και ό,τι «έμαθε» είχε ημερομηνία λήξης. Και, βέβαια, εδώ, μην ξεχνάμε την καθηγητική αλητεία που τον διορισμένο (καθηγητή/τρια) στο δημόσιο τον θέλει μαθητέμπορα, να μαδάει τον μαθητή ΤΟΥ στο σπίτι.
ΜΕ την παραπάνω «υποδομή» και την αντίληψη περί εκπαίδευσης, κουρασμένο και εξουθενωμένο απ’ τη διαδικασία της από στήθους απόδοσης όρων και εννοιών, «χρίστηκε» φοιτητής/τρια. Ώριμος για την εκλογική φοιτητική του μάχη, αφομοιωμένος στο «ντεκόρ» με τραπεζάκια και αφίσες. Με ύφος και κρυφό τσαμπουκά απέναντι στον καθηγητή και την εύνοια του δεύτερου ανταλλάξιμη με την ψήφο του πρώτου.
ΤΟΥ «στοίχισε» η… μόρφωση, μας στοίχισε η παιδεία του, ωστόσο, κατά το «φιλία αγορασμένη και μη εξασφαλισμένη» σκεφθήκαμε τα τεσσεράμισι (4,5) δις το χρόνο για την παραπαιδεία! Βάλε και κάποια (πολλαπλάσια) δις για τη δημόσια, κατέβασε το κεφάλι και πλήρωνε… φόρους.

Επειδή κατέχουν τα μήντια έχουν τέτοια δύναμη και είναι οι μόνοι τους οποίους δεν πολεμάμε!!!
Τους αφήνουμε να μας μολύνουν το μυαλό, κι ενώ έχουμε το πάνω χέρι, από εμάς ζούνε/διατηρούνται.
Υπάρχουν λόγω των τηλεθεάσεων, ζούνε από τα νούμερα που εμείς τους δίνουμε, για να μας δίνουν σαν πληροφοφία ό,τι θέλουν αυτοί!
Κλείνουμε τις τηλεοράσεις, ΤΕΛΕΙΩΣ.
Μπορούμε να τους τσακίσουμε, αναίμακτα και νομιμότατα!
Δεν περίμενα ότι σήμερα υπάρχει κόσμος που τους βλέπει, πόσο μάλλον κόσμος που τους πιστεύει. Κι όμως φίλε μου...
Σήμερα στην εξόρμηση στα λεωφορεία μάς έκαναν ντου οι πολίτες!
Τι φώναζαν;
"Δεν πληρώνετε εσείς οι τσαμπατζήδες και θα την πληρώσουμε εμείς"!
Μου φάνηκε απίστευτο. Πέρασαν τα μήντια μία οφθαλμοφανέστατη αναλήθεια και έγινε πιστευτή!
Πραγματικά η μερίδα που βάλλεται περισσότερο (ο μεροκαματιάρης) τους πιστεύει και δεν μπορώ να τον κατηγορήσω γι αυτό.
Πρέπει να πολεμήσουμε τα μήντια.
Αν διαλύσουμε αυτούς (που μπορούμε, έχουμε όλη τη δύναμη) θα νικήσουμε ταυτόχρονα και τους άλλους.
ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ.

Στεφανία Λυγερού

Σε σκέψεις πρέπει να μας βάζει η ξαφνική αλλαγή στον τρόπο προσέγγισης της Τουρκίας τόσο απο μεριάς πολιτικών κομμάτων των κατεχομένων όσο και από μεριάς μερίδας των τουρκο"κυπρίων".
Δεν είναι σύνηθες φαινόμενο η μέχρι τώρα άγουσα και φέρουσα απο την Τουρκία πολιτική ηγεσία και μέρους του κόσμου να αμφισβητεί την πραγματική εξουσία στα κατεχόμενα.
Και μάλιστα όταν μιλάμε για έναν Ερντογάν που δείχνει την δεδομένη στιγμή πανίσχυρος στο εσωτερικό της χώρας του μετά την απαλλαγή του απο τους στρατιωτικούς.
Οι διαδηλώσεις που έγιναν στα κατεχόμενα απο διάφορα συνδικάτα τις προηγούμενες ημέρες δείχνουν να έχουν την στήριξη πολιτικών κομμάτων.
Που όχι μόνον δεν "μετάνιωσαν" ύστερα απο τις οργισμένες δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού αλλά διεμήνυσαν πως την Δευτέρα θα υπάρξουν νέες κινητοποιήσεις.
Μάλιστα οι οργανωτές εξέδωσαν και ανακοίνωση με βαρύτατες κατηγορίες προς το μέρος του κυβερνητικού κόμματος σύμφωνα με την οποία: "Το ΑΚΡ με τζαμιά συγκροτήματα πανεπιστημίων και θρησκευτική προπαγάνδα συνεχίζει την πολιτική της πολιτιστικής και κοινωνικής διάβρωσης των Τουρκοκυπρίων της πτώχευσης των εργαζομένων και του να τους κάνει πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα".
Σε όσους παρακολουθούν για χρόνια το κυπριακό αυτή είναι μια δήλωση άνευ προηγουμένου καθώς δεν υπήρχε καμία περίπτωση η πολιτική κατοχική ηγεσία πόσο μάλλον απλός κόσμος να σκεφτεί έστω να αντιταχτεί στην πολιτική της Αγκυρας.
Αυτό απο μόνο του αλλά και όπως προείπαμε η εντελώς ξαφνική αλλαγή πρέπει να μας βάζει σε σκέψεις.
Εδώ υπάρχουν τρία ενδεχόμενα...
1ον Όλα αυτά να είναι μια κατευθυνόμενη τουρκική "εξέγερση" ώστε απο την μια να κάνει "συμπαθείς" το κατοχικό καθεστώς (λόγω και των ημερών) και παράλληλα να "αποδείξει" πως η Τουρκία δεν επεμβαίνει δίνοντας ακόμα ένα "πάτημα" στον Χριστόφια να αποδεχτεί ως ισότιμο συνομιλητή τον Αττίλα ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την προδοτική διζωνική λύση που προβλέπει δυο κυρίαρχα κράτη.
Ευκολα καταλαβαίνει κανείς πως αν το ένα "κυρίαρχο" "κράτος" συνεχίζει φανερά τα... σφιχταγκαλιάσματα με την Τουρκία η λύση αυτή γίνεται απείρως δυσκολότερη και ο Χριστόφιας θα φέρεται σε περίπτωση υπογραφής μιας τέτοιας λύσης ως προδότης.
2ον Το κατοχικό καθεστώς ύστερα απο την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ είναι λογικό να ενδιαφέρεται και αυτό για... συνεκμετάλλευση.
Με απλά λόγια θέλει να αποκομίσει οφέλη απο τα κέρδη πώλησης του φυσικού αερίου.
Κέρδη τα οποία φυσικά κανένας Ελληνοκύπριος δεν θα δεχόταν να αποκομίσει Τούρκος... αλλά τουρκο"κύπριος";
Ισως λέμε... ίσως με αυτόν τον τρόπο το κατοχικό καθεστώς να δίνει "κυπριακά" πιστοποιητικά "κόβοντας" δήθεν γέφυρες με την Άγκυρα αφού βλέπει ότι σε άλλη περίπτωση η ανάπτυξη που είναι δεδομένη θα είναι μονομερής.
3ον Πολύ απλά μετά τον 30 ετή αποκλεισμό των κατεχομένων,την λύση που συζητείται και ποτέ δεν έρχεται τουρκοκύπριοι αλλά και έποικοι κουράστηκαν απο τον διεθνή αποκλεισμό και τις υποσχέσεις της Τουρκίας.
Βλέπουν ότι τα οφέλη απο την είσοδο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ δεν μπορούν να τα μοιραστούν ως "κύπριοι" πολίτες.Η ελεύθερη είσοδος στα ελληνοκυπριακά εδάφη που πολλοί τουρκο"κύπριοι" απέκτησαν μιας και εργάζονται εκεί.....
Τους έδειξε έναν άλλο κόσμο... Εναν κόσμο που απέχει δεκαετίες απο αυτό που ζούσαν ως αποκλεισμένοι στο Βόρειο τμήμα του νησιού.
Είδαν τον τρόπο ανάπτυξης και ζωής πολύ διαφορετικά απο αυτόν που τους επέβαλε μέχρι σήμερα η τουρκική πολιτική και πολύ απλά προσπαθούν να τον διεκδικήσουν.
Είναι αν μπορούμε να κάνουμε έναν παραλληλισμό με την κατάρρευση του τοίχους του Βερολίνου που οι ανατολικοί λαοί δεν έβλεπαν για δεκαετίες πίσω απο την "κουρτίνα".
Μόλις όμως είδαν αποφάσισαν να διεκδικήσουν το καλύτερο και άρχισαν να "πηδάνε" συρματοπλέγματα.
Το βέβαιο είναι πως ότι και να συμβαίνει φαίνεται πως οι καιροί είναι καιροί αλλαγών.
Το πόσο "δραματικές" θα είναι αυτές οι αλλαγές κανείς δεν μπορεί να προβλέψει.
Ομως όσο αφορά το κυπριακό πρέπει Ελλάδα και Κύπρος να είναι ιδιαίτερα προσεκτικές γιατί είναι βέβαιο πως κατι... "ψήνεται".

Τον Φεβρουάριο του 2009 γράφαμε ότι η χώρα μας μεταβάλλεται σταδιακά σε μια απέραντη «χωματερή» συγχώνευσης του μεγαλύτερου όγκου των οικονομικών προσφύγων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λίγο παρακάτω ότι «υπαίτια για τη διαρκή μετάθεση στην Ελλάδα του ζητήματος συνολικής διαχείρισης του προβλήμα­τος αποτελεί η συνθήκη του Δουβλίνου, που υπο­γράφηκε το 1994 μεταξύ των αρμόδιων εκπροσώ­πων των τότε χωρών - μελών στην πρωτεύουσα της Ιρλανδίας και μετατράπηκε το 2003 σε καταστατι­κό ευρωπαϊκό κανονισμό».

Η συγκεκριμένη διαπίστωση αποτελεί περισσό­τερο από ποτέ σήμερα μια υπόμνηση για το πώς η Ευρώπη αφενός χαράζει με υστερόβουλη συ­νέπεια τη μεταναστευτική πολιτική της ώστε η... «Άριοι» να μην μολυνθούν από αλλότριες φυλετι­κές προσμίξεις, αφετέρου ότι η χρησιμότητα της Ελλάδας ως ακριτικό σύνορο της Ε.Ε. προσδιορίζε­ται και ολοκληρώνεται στο συστατικό στοιχείο της «χωματερής».

Η ελληνική «πύλη»

Η τεκμηρίωση του σχετικού επιχειρήματος έρχε­ται μέσα από τα στοιχεία και από τις αναλογιστικές μελέτες αυτού του ίδιου του Ευρωπαϊκού Οργανι­σμού για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνερ­γασίας στα Εξωτερικά Σύνορα της Ε.Ε., του πολυδι­αφημισμένου FRONTEX δηλαδή.

Για το 2008, σύμφωνα με στοιχεία τα οποία επε­ξεργάστηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του Οργα­νισμού για το τρίμηνο Ιουλίου, Αυγούστου και Σε­πτεμβρίου, προέκυψε ότι η Ελλάδα υποδέχτηκε το 47% του συνόλου των λαθρομεταναστών που προ­σπάθησαν να μπουν παράνομα στην Ευρωζώνη.

Όπως αποφάνθηκαν τότε, μέσω Ιταλίας επιχεί­ρησε το 25% να διαπεραιωθεί στη Γηραιά Ήπει­ρο και ένα άλλο τμήμα του μεταναστευτικού ρεύ­ματος της τάξης του 15% το αποπειράθηκε μέσω Ισπανίας. Η συντριπτική πλειονότητα των σύγχρο­νων απάτριδων προήλθε από ασιατικές χώρες, ενώ το υπόλοιπο 13% προσπάθησε να μπει από αφύ­λακτες πύλες άλλων ευρωπαϊκών χωρών, με παρα­δοσιακά χαμηλά ούτως ή άλλως ποσοστά υποδο­χής μεταναστευτικών ροών.

Δείτε τώρα πώς η κατάσταση αντιστρέφεται ακριβώς έναν χρόνο μετά και πώς οι… κουτόφρα­γκοι μας έπιασαν στην κυριολεξία κορόιδα. Σύμ­φωνα με τα στοιχεία του ίδιου οιωνοσκόπου Οργα­νισμού, το 2009 η Ελλάδα υποδέχθηκε το 75% της μη νόμιμης μετανάστευσης που εκδηλώθηκε σε όλο το εύρος των εξωτερικών συνόρων της Ευρω­παϊκής Ένωσης, ενώ για το 2010 το ποσοστό αυ­τό αναμένεται να κυμανθεί ή και να ξεπεράσει το 80%.

Τι λοιπόν συνέβη; Η Ισπανία έβαλε φράχτες στο Γιβραλτάρ και μαζί με Γαλλία και Ιταλία συνήψαν ισχυρό σύμφωνο με όλες τις βορειοαφρικάνικες χώρες να λάβουν μέτρα αποτροπής της μετανά­στευσης προς αυτές.

Την ίδια ώρα, η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη την κατάσταση που δημιουργήθηκε, «άνοιξε» το αερο­δρόμιο της Κωνσταντινούπολης για τους υπηκόους των μουσουλμανικών χωρών της Βόρειας Αφρικής, οι οποίοι χωρίς βίζα και με το στοιχειώδες ποσό των 60 ευρώ αποκτούσαν δικαίωμα παρείσδυσης στην Ευρώπη από άλλη, τεθλασμένη οδό.

Έτσι, με αυτές τις αλχημείες και τις προσχεδια­σμένες μεθοδεύσεις, αφενός οι κουτόφραγκοι όρ­θωσαν αδιαπέραστα τείχη στα σύνορά τους, αφε­τέρου με τη συνθήκη Δουβλίνο 2 μερίμνησαν για την επιστροφή στην Ελλάδα όλων όσοι θα κυνη­γούσαν το όραμα της Εσπερίας.

Ωστόσο, όπως φαίνεται από τα στοιχεία που εξασφάλισε το «Π» πέρα από το αμιγώς σημειο­λογικού χαρακτήρα πολιτικό συμπέρασμα, το με­ταναστευτικό ζήτημα που ταλανίζει τη χώρα δεν εστιάζεται σ’ αυτή καθ’ αυτή τη συνθήκη, καθώς οι ετήσιες επιστροφές αποτελούν σταγόνες στην πλημμυρίδα που πολιορκεί κάθε χρόνο και σπάζει τα όποια νοερά ή υπό κατασκευή φράγματα και φράχτες.

Γιατί πώς μπορεί ν’ αντιπαραβληθούν οι 132.524 παράνομες είσοδοι μεταναστών το 2010 από χερ­σαία και θαλάσσια σύνορα με τις 949 επιστροφές των προσφύγων στο πλαίσιο της συνθήκης Δου­βλίνο 2, που παρότι κατάφεραν να κάνουν το άλ­μα προς τη Δύση, πιάστηκαν κι επανέκαμψαν ως... αχρεωστήτως παραληφθέντες.

Ας δούμε όμως πριν πάμε στην επεξεργασία των στοιχείων ποια είναι αυτή η τρομερή συν­θήκη, η οποία τον τελευταίο μήνα υπηρετεί με ανυπόκριτη επιμονή την πολιτική σπέκουλα των κυβερνώντων που μιλούν για την αναγκαιότη­τα αναθεώρησης ή ακόμη και κατάργησής της, προκειμένου να παρουσιάσουν «απτά» δείγματα δουλειάς πάνω στο μεταναστευτικό ζήτημα που καίει την Ελλάδα.

Πρόκειται λοιπόν για τον κανονισμό 343/2003 του αρμόδιου ευρωπαϊκού συμβουλίου με τον οποίο καθορίστηκαν τα κριτήρια και οι μηχανισμοί προσδιορισμού του κράτους - μέλους το οποίο εί­ναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που έχει υποβληθεί σε κράτος - μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας.

Σύμφωνα λοιπόν με τον κανονισμό, «τα κράτη -μέλη οφείλουν να προσδιορίσουν, στη βάση αντι­κειμενικών και ιεραρχημένων κριτηρίων, το κρά­τος - μέλος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση μιας αίτησης ασύλου που υποβλήθηκε εντός της επικράτειάς του.

Το σύστημα αποσκοπεί στην αποφυγή του φαι­νομένου της αναζήτησης του ευνοϊκότερου κρά­τους υποδοχής (asylum shopping) και συγχρόνως στην παροχή εγγύησης ότι η περίπτωση κάθε αι­τούντος άσυλο θα εξετάζεται από ένα και μόνο κράτος - μέλος.

Αν η ανάλυση των κριτηρίων του κανονισμού υποδεικνύει ένα άλλο κράτος - μέλος ως υπεύθυ­νο, από αυτό το τελευταίο ζητείται να ‘‘αναλάβει’’ τον αιτούντα άσυλο και, κατά συνέπεια, να εξετά­σει το αίτημά του. Στην περίπτωση κατά την οποία το εν λόγω κράτος αναγνωρίσει την αρμοδιότητά του, το πρώτο κράτος - μέλος οφείλει να εξασφα­λίσει τη μεταφορά του αιτούντος άσυλο μέχρι αυ­τό».

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό, ακόμα και η Βουλ­γαρία, από την οποία η Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια και μέχρι να ολοκληρωθεί η ενταξιακή της πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση υποδέχτηκε κα­τά κύματα ολόκληρο μωσαϊκό οικονομικών προσφύγων, που είτε ήταν υπήκοοί της είτε προέρ­χονταν από όμορες χώρες της πρώην ανατολι­κής Ευρώπης, έκανε χρήση του δικαιώματος που απέρρευσε υπέρ της από την επαχθή συνθήκη Δουβλίνο 2 και μας επέστρεψε στη διάρκεια της περασμένης χρονιάς 11 οικονομικούς μετανά­στες.

Πρόκειται για 11 πολίτες που ξεκίνησαν το μα­κρύ ταξίδι του ξεριζωμού από την Κεντρική Ασία ή από τη Βόρεια Αφρική, χρησιμοποιώντας την Ελλάδα ως πύλη εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένω­ση, πιάστηκαν λίγο μετά την παραβίαση των συ­νόρων με την Τουρκία, υπέβαλαν αίτημα ασύλου και τα στοιχεία μαζί με τα αποτυπώματά τους κα­ταχωρίστηκαν στο σύστημα Eurodac. Μιας μεγά­λης βάσης δεδομένων, δηλαδή, για τα δακτυλικά αποτυπώματα των αιτούντων άσυλο και των πα­ράνομων μεταναστών που βρίσκονται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διμερής συμφωνία

Κι απ’ ό,τι διαπιστώνεται, η παρουσία των κομά­ντο του Frontex είτε δεν ανέκοψε, όπως κοινολο­γήθηκε, τους τελευταίους μήνες τις μεταναστευ­τικές ροές είτε περιόρισε ελάχιστα τις παράνομες εισόδους, ώστε να μην καταγραφεί το 2010 μια υπεραυξημένη εισροή σε αδιανόητα ποσοστά και ποσοτικά μεγέθη.

Βέβαια, σε ό,τι αφορά στις επαναφορές των μεταναστών, στα στατιστικά στοιχεία του πίνακα με τις επιστροφές του Δουβλίνο 2 δεν περιλαμβά­νονται οι άμεσες επαναπροωθήσεις που πραγμα­τοποιούνται σχεδόν σε καθημερινή βάση από τα ιταλικά λιμάνια και τα αεροδρόμια.

Κι αυτό γιατί, σα να μη μας έφτανε ο βραχνάς του Δουβλίνο 2, οι κυβερνώντες μας υπέγραψαν διμερή συμφωνία με τον Μπερλουσκόνι ώστε η Ελλάδα να υποδέχεται ως απολωλότες όσους κα­ταφέρνουν ν’ αποδράσουν προς δυσμάς από τα λιμάνια της Πάτρας, της Ηγουμενίτσας και εσχά­τως της Κορίνθου.

Οι με το ίδιο μεταφορικό μέσο εκατοντάδες καθημερινά επαναπροωθήσεις γίνονται εξαιτίας της διακρατικής συμφωνίας στο πλαίσιο της κα­λής γειτονίας.

Για να είμαστε πάντως δίκαιοι, οι εθνοσωτήρες μας υπέγραψαν συμφωνία επανεισδοχής και με την Τουρκία, επικαλούμενοι το ίδιο πνεύμα καλής πίστης και γειτονίας. Μόνο που για την περίπτωσή τους τα εξ ανατολών... καρντάσια δεν φάνη­καν τόσο συνεπείς όσο υπήρξαμε εμείς με τους Ιταλούς.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, από τον Απρίλιο του 2002 μέχρι τις 30 Αυγούστου 2010 υπεβλήθησαν στην Τουρκία 4.985 αιτήματα επανεισδοχής που αφο­ρούσαν 76.613 αλλοδαπούς, όμως στην πράξη έγιναν αποδεκτά μόνο για 2.520 λαθρομετανά­στες.

Στο ίδιο ακριβώς πνεύμα κινείται και η δεδηλω­μένη απροθυμία των Ευρωπαίων εταίρων μας να ικανοποιήσουν τα ούτως ή άλλως απίσχναντα αιτή­ματα της χώρας μας για επιστροφές σ’ αυτές προ­σφύγων που υπέβαλαν στην επικράτειά τους αίτη­μα πολιτικού ασύλου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και πέρσι, που το πρόβλημα της Ελλάδας με το μεταναστευτικό ακούστηκε μέχρι τα πέρατα της Οικουμένης και ανάγκασε τον Frontex με τους Rabbit του (ομάδες ταχείας αντίδρασης) να κατοικοεδρεύσουν στον Έβρο, όπου και παραμείνουν μέχρι τις 3 Μαρτίου, η Ευρώπη ικανοποίησε λιγότερα από τα μισά αιτή­ματα της Ελλάδας.

Όπως φαίνεται στον σχετικό πίνακα, από τις 26 υποθέσεις έγιναν αποδεκτά τα αιτήματα για την επιστροφή 11 προσφύγων, ενώ από την αφετηρία έναρξης ισχύος του Δουβλίνο 2, από τον Σεπτέμ­βριο του 2003 δηλαδή, η Εσπερία υποδέχτηκε από την Ελλάδα 40 οικονομικούς πρόσφυγες. Αντιθέ­τως, στο ίδιο διάστημα «καταχώνιασε» εκ νέου στη χωματερή της 4.794 άτομα.

Ευρωπαϊκό χρήμα

Σε ό,τι αφορά στα οικονομικά μεγέθη και σύμφωνα με σχετική απόφαση της αρμόδιας ευρωπαϊκής επι­τροπής στο πλαίσιο του προγράμματος για την αλληλεγγύη και τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών, έχει υπάρξει πρόβλεψη χορήγησης στην Ελλάδα του ποσού των 300.000.000 ευρώ για το χρονικό διάστημα 2007 - 2013.

Τα χρήματα αυτά θα δοθούν στα 2 από τα 4 ταμεία του προγράμματος, τα οποία διαχειρίζεται η αστυνο­μία είτε αυτόνομα, όπως αυτό των Επιστροφών, είτε με άλλα υπουργεία και φορείς, όπως των Συνόρων, στο οποίο διατηρούν δικαιώματα το υπουργείο Εξωτερικών, καθώς και το πρώην Λιμενικό Σώμα.

Υπάρχουν ακόμη το ταμείο Προσφύγων, που το διαχειρίζεται το υπουργείο Υγείας, και αυτό της Ένταξης, το οποίο εντάσσεται στις αρμοδιότητες του υπουργείου Εσωτερικών, όπως ήταν στην προηγούμενη μορφή του ως Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (ΥΠΕΣΔΔΑ).

Οι πόροι που έχει αποφασιστεί από την ευρωπαϊκή επιτροπή να διατεθούν στη χώρα μας προσδιορίστηκαν με βάση τα πρώτα μη επεξεργασμένα στοιχεία του Frontex και ως εκ τούτου η εκτίμηση των αρμόδιων πα­ραγόντων είναι πως ενδέχεται ακόμη και να διπλασιαστούν, ενώ το 25% θα καλυφθεί με εθνικά κεφάλαια. Παρότι φαίνεται υψηλό το ποσό, δεν είναι, καθώς μόνο για το 2008 το τίμημα που πλήρωσε η χώρα για την απόκρουση των μεταναστευτικών παλιρροϊκών κυμάτων και τη διαχείριση του εισερχόμενου πληθυσμού ξε­πέρασε τα 75.000.000 ευρώ.

Πίνακας 1

Οι επιστροφές ανά έτος

α/α

έτος

αιτήματα

επιστροφές

1.

2010

6.822

949

2

2009

9.508

1.071

3.

2008

5.169

877

4.

2007

3.306

622

5.

2006

1.507

501

6.

2005

1.118

350

7.

2004

2.431

404

8.

2003

347

20

Πίνακας 2

Τα αιτήματα που υπέβαλε η Ελλάδα

α/α

έτος

αιτήματα

μεταφορές

1.

2010

26

11

2.

2009

19

2

3.

2008

46

11

4.

2007

10

2

5.

2006

31

7

6.

2005

37

6

7.

2004

24

0

8.

2003

5

1

Πίνακας 3

Οι επιστροφές ανά χώρα το 2010


Χώρα

άτομα

Νορβηγία

225

Αυστρία

156

Ουγγαρία

117

Βέλγιο

77

Σουηδία

61

Γερμανία

55

Γαλλία

49

Ηνωμένο Βασίλειο

47

Ελβετία

43

Ολλανδία

36

Φινλανδία

26

Δανία

19

Βουλγαρία

11

Ιταλία*

7

Πολωνία

6

Σλοβακία

5

Σλοβενία

4

Λουξεμβούργο

2

Τσεχία

2

Ιρλανδία

1

* Τα στοιχεία για την Ιταλία είναι πλασματικά, δεδο­μένου ότι βρίσκεται σε ισχύ διακρατική συμφωνία άμεσης επαναπροώθησης μεταναστών που πιάνο­νται σε λιμάνια κι αεροδρόμια.


Πίνακας 4

Η είσοδος μεταναστών ανά έτος στην Ελλάδα

α/α

έτος

αριθμός

1.

2010

132.524

2.

2009

126.145

3.

2008

146.337

4.

2007

112.364

5.

2006

95.239