Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Ιουν 2015

Συνιστά την αποφυγή κάθε είδους απειλής και ειρηνική διευθέτηση διαφορών

«Η ΕΕ εκφράζει για άλλη μία φορά σοβαρές ανησυχίες και καλεί την Τουρκία να αποφύγει κάθε είδους απειλή ή ενέργεια στρεφόμενη κατά κράτους μέλους, ή αιτία τριβής ή ενέργειες, που θα μπορούσαν να βλάψουν τις καλές σχέσεις γειτονίας και την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών», αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, απαντώντας στη γραπτή ερώτηση που συνέταξε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Χρυσόγονος και συνυπέγραψαν άλλοι οκτώ ευρωβουλευτές με θέμα τις τουρκικές προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας.

Στην απάντηση, που έδωσε χθες στη δημοσιότητα, η Επιτροπή επιβεβαιώνει, επίσης, ότι αυτές οι ενέργειες της γείτονος είναι σε γνώση της, παρακολουθούνται εκ του σύνεγγυς και θα ληφθούν σοβαρά υπόψη στην έκθεση προόδου που θα συνταχθεί το φθινόπωρο για την Τουρκία.

Συγκεκριμένα η Επιτροπή αναφέρει: «Σύμφωνα με το διαπραγματευτικό πλαίσιο και τα προηγούμενα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Συμβουλίου, το Συμβούλιο επαναλαμβάνει ότι "η Τουρκία πρέπει να δεσμευτεί κατηγορηματικά για καλές σχέσεις γειτονίας και για την ειρηνική επίλυση των διαφορών σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, με προσφυγή, εφόσον απαιτείται, στο Διεθνές Δικαστήριο.

»Σε αυτό το πλαίσιο, η Ένωση εκφράζει για άλλη μία φορά σοβαρές ανησυχίες και καλεί την Τουρκία να αποφύγει κάθε είδους απειλή ή ενέργεια στρεφόμενη κατά κράτους μέλους, ή αιτία τριβής ή ενέργειες, που θα μπορούσαν να βλάψουν τις καλές σχέσεις γειτονίας και την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών".

»Η Επιτροπή θα ήθελε να διαβεβαιώσει τις κυρίες και τους κυρίους βουλευτές ότι παρακολουθεί τα εν λόγω ζητήματα εκ του σύνεγγυς και ότι θα αναφερθεί σχετικά στην τακτική έκθεση προόδου για την Τουρκία, το φθινόπωρο» αναφέρει στην απάντησή της».

Στην ερώτηση οι ευρωβουλευτές αναφέρονται σε πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Άμυνας της Τουρκίας, ο οποίος «αμφισβήτησε το διεθνές δίκαιο και ειδικότερα την αρχή του απαραβίαστου των συνόρων με τις πρόσφατες δηλώσεις του ότι σε 16 ελληνικά νησιά η Ελλάδα ασκεί μόνο de facto και προσωρινά κυριαρχία, και ότι τα νησιά αυτά αποτελούν έδαφος της Τουρκικής Δημοκρατίας», σημειώνοντας ότι αυτές οι δηλώσεις «καταδεικνύουν ότι η Τουρκία επιθυμεί για μία ακόμη φορά να δημιουργήσει συνθήκες έντασης και αμφισβήτησης του ισχύοντος διεθνούς δικαίου στο Αιγαίο».

«Έτσι, η Ελλάδα αναγκάζεται μέχρι σήμερα, και μέσα στη δύσκολη αυτή οικονομική συγκυρία, να διαχειρίζεται την ένταση με την Τουρκία με κόστος πολλά εκατομμύρια ευρώ ετησίως», επισημαίνουν και ερωτούν την Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ πώς σκοπεύει να αντιδράσει στις απαράδεκτες αυτές τουρκικές προκλήσεις σε βάρος της εδαφικής ακεραιότητας κράτους μέλους της Ένωσης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε πολτικό και όχι σε οικονομικό επίπεδο γίνονται οι συζητήσεις 

Παντελής διαφοροποίηση με την εικόνα που μεταδίδεται από τις Βρυξέλλες προκύπτει από την ενημέρωση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου από τον εκπρόσωπο Τζέρι Ράις στην Ουάσιγκτον, αφού οι διαφορές με την ελληνική κυβέρνηση παρουσιάζονται ως πολύ μεγάλες, ενώ η τελική συμφωνία, σύμφωνα με το ΔΝΤ, παραμένει μια απομακρυσμένη προοπτική, κάτι που παραπέμπει σε ρήξη…

Όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, παραμένουν οι μεγάλες διαφορές σε κομβικά θέματα της διαπραγμάτευσης, όπως το ασφαλιστικό, ο ΦΠΑ και τα πρωτογενή πλεονάσματα, καθώς δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος.

Ο κ. Ράις απαντούσε σε ερωτήσεις των Κατερίνας Σόκου (Καθημερινή), Λένας Αργύρη (ΕΡΤ) και Μιχάλη Ιγνατίου (Mega, www.mignatiou.com), όπως και των ανταποκριτών του Reuters και του Bloomberg.

Σύμφωνα με τον Τζέρι Ράις, η τεχνική ομάδα του ΔΝΤ και ο επικεφαλής του Ταμείου για το ελληνικό πρόγραμμα, Ρίσι Γκογιάλ, αποχώρησαν από τις Βρυξέλλες και επέστρεψαν στην Ουάσιγκτον. Αιτία το ότι η συζήτηση στις Βρυξέλλες διεξάγεται σε πολιτικό επίπεδο, στο οποίο δεν μπορεί να εμπλακεί το ΔΝΤ: «Δεν είμαστε πολιτικός θεσμός, είμαστε τεχνικός θεσμός (technical institution)», ήταν η ακριβής φρασεολογία που χρησιμοποίησε.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι η χωρίς προηγούμενο σκληρή φρασεολογία που χρησιμοποίησε γενικότερα, κάτι που παραπέμπει σε «νευρικότητα» που επικρατεί στις τάξεις του Ταμείου, με τον εκπρόσωπο να προβαίνει σε συγκεκριμένες αναφορές για τα θέματα που κατά τη γνώμη του θεσμού, χρήζουν αμέσων παρεμβάσεων από ελληνικής πλευράς: «Υπάρχουν μεγάλες διαφορές (major differences) μεταξύ μας σε πολλούς τομείς. Δεν έχει υπάρξει πρόοδος στο να περιορισθούν οι διαφορές αυτές», είπε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, προχώρησε σε λεπτομερή αναφορά στην επιχειρηματολογία του Ταμείου, για την άμεση ανάγκη μεταρρυθμιστικών παρεμβάσεων στο ασφαλιστικό, τον ΦΠΑ, αλλά και τη διασφάλιση της χρηματοδότησης του ελληνικού προγράμματος.

Το ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδος αποκλήθηκε «μη βιώσιμο», καθώς μεταξύ άλλων λαμβάνει επιχορήγηση ίση με το 10% του ΑΕΠ της χώρας: «Η μέση σύνταξη στην Ελλάδα είναι ίδια με την Γερμανία, ενώ ο μέσος συνταξιούχος στην Ελλάδα συνταξιοδοτείται έξι χρόνια πριν από το Γερμανό», ανέφερε και τόνισε πως προτεραιότητα του ΔΝΤ είναι η προστασία αδυνάτων και χαμηλοσυνταξιούχων…

Όσον αφορά στη φορολογία, ο κ. Ράις ζήτησε επιτακτικά τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και υπενθύμισε την εμμονή του Ταμείου στη μεταρρύθμιση της φορολογικής διοίκησης. Η Ελλάδα έχει τη μικρότερη εισπραξιμότητα στην Ευρώπη όσον αφορά τον ΦΠΑ, κατηγορώντας γι’ αυτό την πολυπλοκότητα του συστήματος, ζητώντας άμεση απλοποίηση αυτού, με στόχο την αύξηση των εσόδων κατά 1% του ΑΕΠ ετησίως.

Η χρηματοδότηση του προγράμματος συνδέθηκε από τον Τζέρι Ράις με τα πρωτογενή πλεονάσματα: «Υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των δημοσιονομικών στόχων και των επιπέδων χρηματοδότησης», χωρίς να προβεί σε σχολιασμό για τους στόχους και τα πρωτογενή πλεονάσματα.

«Έχουμε πλήρη συναίσθηση του πόσο επείγουσα είναι η κατάσταση», είπε ο Τζέρι Ράις, ξεκαθαρίζοντας ότι το ΔΝΤ δεν φεύγει από το τραπέζι των συζητήσεων, επαναλαμβάνοντας τη δέσμευση του θεσμού να συνεργαστεί με τους Ευρωπαίους και την ελληνική κυβέρνηση για την εξεύρεση λύσης, ενώ ανέφερε πως δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα κατάληξης, αναφέροντας με νόημα πως η «μπάλα είναι στο γήπεδο της Ελλάδας». Εκτίμησε ότι είναι θέμα χρόνου να κατατεθούν νέες προτάσεις στους πιστωτές.

Διέψευσε ότι το ΔΝΤ είναι «εξοργισμένο» με τους Ευρωπαίους και επισήμανε ότι η πρόταση που κατατέθηκε πριν μία εβδομάδα στις ελληνικές αρχές ήταν κοινή πρόταση των τριών θεσμών.

Για το θέμα της αποπληρωμής των δόσεων ύψους 1,56 δισεκατομμυρίων ευρώ στο τέλος του μήνα από την Ελλάδα, περιορίστηκε να αναφέρει ότι «οι ελληνικές αρχές έχουν δημόσια δηλώσει ότι θα εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους». Πρόσθεσε δε, ότι ενδεχόμενη επιπρόσθετη χρηματοδότηση της Ελλάδας θα εξεταστεί μόνο όταν ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις.

Ανακοίνωσε τη συμμετοχή της Γενικής Διευθύντριας του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, στο Eurogroup της 18ης Ιουνίου όπου και θα παρουσιάσει την έκθεση του άρθρου 4 του Ταμείου για τη ζώνη του ευρώ.

Ο Τζέρι Ράις δεν προχώρησε σε σχολιασμό της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματικές τις περικοπές συντάξεων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Προσωπική απόφαση του πρωθυπουργού που δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ

Με απόφαση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, τροποποιείται η απόφαση ανάθεσης αρμοδιοτήτων του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη.

Σύμφωνα με αυτήν, η εποπτεία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) περνά στον κ. Γιάννη Πανούση.

Από την πλευρά μας, ευχόμαστε ο κύριος Πανούσης να βρει τους κατάλληλους ανθρώπους που θα τον ενημερώσουν για το τι συμβαίνει στην ΕΥΠ και να τολμήσει, επιτέλους, να γίνει εκείνος ο πολιτικός που θα μπορέσει να αναστηλώσει την τόσο ευαίσθητη εθνικά υπηρεσία πληροφοριών, η οποία δέχτηκε ανελέητα χτυπήματα τόσο στο κύρος όσο και στην επιχειρησιακή της ικανότητα, ιδιαίτερα κατά την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Γιώργο Παπανδρέου και την παρέα του...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο πρώην στρατιωτικός διοικητής των Μουσουλμάνων της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης στη Σρεμπρένιτσα Νάσερ Όριτς συνελήφθη στην Βέρνη της Ελβετίας, όπου είχε μεταβεί για να συμμετάσχει σε εκδήλωση με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα.

ον θεωρεί ύποπτο για εγκλήματα σε βάρος σερβικού πληθυσμού στη Σρεμπρένιτσα το 1992.
Η σύλληψη έγινε με βάση το ένταλμα σύλληψης που τον Φεβρουάριο 2014 εξέδωσε εναντίον του η ειδική εισαγγελία εγκλημάτων πολέμου της Σερβίας, η οποία με βάση στοιχεία που παραχώρησε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY), τ

Σύμφωνα με την εισαγγελία, ο Νάσερ Όριτς (πάνω) μαζί με τέσσερα άλλα άτομα στις 12 Ιουλίου 1992 δολοφόνησε στο Ζάλαζιε του δήμου της Σρεμπρένιτσα, εννέα αμάχους σερβικής καταγωγής, διαπράττοντας έγκλημα πολέμου.

Στην παρακάτω φωτογραφία σύμφωνα, αποκεφαλισμένοι Σέρβοι από τα στρατεύματα του Όριτς στην περιοχή της Σρεμπρένιτσα


Ο πρώην στρατιωτικός διοικητής της Σρεμπρένιτσα είχε καταδικαστεί πρωτόδικα σε δύο χρόνια φυλάκιση από το ICTY για εγκλήματα πολέμου, και συγκεκριμένα έμμεση ευθύνη στη δολοφονία επτά και το βασανισμό 11 Σέρβων αιχμαλώτων το 1992-1993, αλλά αθωώθηκε στο εφετείο, επειδή το συμβούλιο εφετών του ICTY έκρινε ότι αν και “δεν υπάρχει αμφιβολία ότι διαπράχθηκαν σοβαρά εγκλήματα σε βάρος Σέρβων στη Σρεμπρένιτσα την περίοδο Σεπτέμβριος 1992 – Μάρτιος 1993, τα αποδεικτικά στοιχεία δεν είναι επαρκή για την καταδίκη ενός ατόμου".

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, πριν από την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας, ο Όριτς, ήταν μέλος των ειδικών μονάδων του Γιουγκοσλαβικού Στρατού (JNA) για την ατομική και χημική άμυνα.

Το 1990 μετέβη στο Κόσοβο ως μέλος των μονάδων ειδικής δράσεων του υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας και όταν επέστρεψε στο Βελιγράδι, όπως μετέδιδαν τα ΜΜΕ, ήταν σωματοφύλακας του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και συμμετείχε στη σύλληψη του αρχηγού της αντιπολίτευσης, Βουκ Ντράσκοβιτς.
Η δράση του στη Βοσνία άρχισε το 1991, όταν μετατέθηκε σε αστυνομικό σταθμό στην περιφέρεια του Σαράγεβο και στη συνέχεια στη Σρεμπρένιτσα πριν, ενα χρόνο αργότερα, προαχθεί σε διευθυντή του αστυνομικού τμήματος.

Όταν στις 20 Μαϊου 1992, ξέσπασε ο πόλεμος στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη ανέλαβε διοικητής άμυνας στη Σρεμπρένιτσα από την 1η Ιουλίου 1992 και ήταν μέλος του προεδρείου της Σρεμπρένιτσα την περίοδο των συγκρούσεων.

Σύμφωνα με αναφορές των ΜΜΕ την περίοδο της δίκης του στη Χάγη, ήταν επικεφαλής σε περισσότερες από 50 επιθέσεις σε σερβικά χωριά στους δήμους Μπράτουνατς και Σρεμπρένιτσα το 1992-1993.
Τον Ιούλιο του 1995 λίγο πριν την κατάληψη της Σρεμπρένιτσα από το στρατό της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας απομακρύνθηκε με ελικόπτερο σε περιοχή που ήταν υπό την έλεγχο του Μουσουλμανικού Στρατού της Βοσνίας.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η «ενωμένη» Ευρώπη αναζητεί καταφύγιο στην παιδική της ηλικία

Του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα

Σε προηγούμενο άρθρο ο γράφων υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εγκλωβιστεί σε έναν παρελθόντα χωροχρόνο και συγκεκριμένα στη διαρκή στιγμή της «νίκης» της επί της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, και έκτοτε, αρνείται να αντιληφθεί ότι ο κόσμος έχει αλλάξει. Στην πραγματικότητα, ενδέχεται τα πράγματα να είναι ακόμη χειρότερα και η Ευρώπη να επιθυμεί να γυρίσει ακόμη πιο πίσω στο παρελθόν, στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Όπως δείχνει η μέχρι στιγμής συμπεριφορά της, η Ευρώπη φαίνεται ότι επιθυμεί πάση θυσία να ξεκινήσει νέο γύρο έντασης με τη Ρωσία, τερματίζοντας την ασαφή, αμήχανη και εντέλει άβολη ιστορική περίοδο που χαρακτηρίστηκε ως «μεταψυχροπολεμικός κόσμος».
Για ποιο λόγο όμως να κάνει κάτι τέτοιο; Τι έχει να κερδίσει; Κατά τα φαινόμενα, τίποτα. Για την ακρίβεια, έχει πολλά να χάσει. Κι όμως επιμένει σε αυτή της την επιλογή. Γιατί; Υπάρχουν πολλές απόψεις που απαντούν σε αυτό με λογικό ή λογικοφανή τρόπο, στις οποίες εντάσσονται και διάφορες θεωρίες συνωμοσίας. Όμως όλες αυτές οι εξηγήσεις έχουν ένα μειονέκτημα. Αναζητούν λογικά αίτια και θεωρούν ότι η συμπεριφορά των διεθνών δρώντων είναι ορθολογική. Αυτό όμως δεν ισχύει κατ’ ανάγκην.

Για την ακρίβεια, η παραδοχή ότι η συμπεριφορά των κρατών είναι αμιγώς ορθολογική βασίζεται στην πίστη ότι ο άνθρωπος είναι ένα λογικό ον και η συμπεριφορά του υπαγορεύεται από ορθολογικά κριτήρια. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, όπως υποστηρίζει το σύνολο των σχολών της Ψυχολογίας του Βάθους, απλώς δεν ισχύει. Η ορθολογική συμπεριφορά των ανθρώπων ως μεμονωμένων όντων και, πολύ περισσότερο, των διεθνών δρώντων είναι ένας μύθος της νεωτερικότητας, μία μεταφυσική στην ουσία της πίστη, που ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα.

Τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί, όπως και οι άνθρωποι, πολλάκις επιδεικνύουν ανορθολογικές συμπεριφορές και κάποιες φορές ολισθαίνουν και σε ψυχωσικές καταστάσεις. Κατά την άποψη του γράφοντος, κάτι τέτοιο ενδέχεται να συμβαίνει και με τη σημερινή Ευρώπη. Η συμπεριφορά της έναντι της Ρωσίας δεν είναι απλώς ανορθολογική, αλλά και επικίνδυνη. Πολύ δύσκολα μπορεί να εντοπίσουμε τον λογικό ειρμό στη στρατηγική έντασης με τη Ρωσία, παρόλο που πολλοί θα υποστηρίξουν ότι είναι η Μόσχα εκείνη που επιδεικνύει επιθετική συμπεριφορά, άρα εκείνη ευθύνεται για ό,τι συμβαίνει, ενώ άλλοι επιμένουν να πιστεύουν ότι υπάρχουν κάποια «σκοτεινά» πλην όμως πάνσοφα κέντρα που κινούν τα νήματα σε όλο τον πλανήτη, ελέγχουν το μέλλον σε πολύ μεγάλο χρονικό βάθος και βλέπουν πράγματα που εμείς οι κοινοί θνητοί δεν βλέπουμε. Στην πραγματικότητα, η καταφυγή σε παρόμοιες θεωρίες είναι ίσως το τελευταίο καταφύγιο του νεωτερικού ανθρώπου στην απέλπιδα προσπάθειά του να διατηρήσει την πίστη ότι ο κόσμος κυριαρχείται από ορθολογικές δυνάμεις.

Φαντασιακή διέξοδος στον βολικό κόσμο του χθες

Η άποψη του γράφοντος είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση απλώς δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει το σημερινό πολύπλοκο, επικίνδυνο και απαιτητικό διεθνές σύστημα και προτιμά να επιστρέψει στον γνωστό και βολικό γι αυτή κόσμο που υπήρχε πριν από μερικές δεκαετίες, με τον ίδιο τρόπο που ένας ενήλικας ο οποίος βιώνει μία πολύ επιβαρυντική ψυχολογική πραγματικότητα μπορεί να αναζητήσει καταφύγιο επιστρέφοντας φαντασιακά στην παιδική του ηλικία. Και η παιδική ηλικία της ΕΕ ήταν αυτή της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Μία δύσκολη, αλλά κατανοητή και στην ουσία της ευχάριστη κατάσταση.

Τότε τα πράγματα ήταν απλά και ξεκάθαρα για τους δυτικοευρωπαίους. Υπήρχαμε «εμείς» και «αυτοί». Υφίστατο, δηλαδή, μία ξεκάθαρη ανταγωνιστική σχέση με έναν δηλωμένο εχθρό, η οποία κρατούσε και τους ευρωπαίους ενωμένους μεταξύ τους. Επιπροσθέτως, ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν η εποχή του μεγάλου πλούτου της Ευρώπης, της ξεκάθαρης υπεροχής της έναντι της Ανατολής, καθώς και η εποχή της μεγάλης αισιοδοξίας και των ένδοξων οραμάτων. Οι ευρωπαίοι εκείνου του καιρού πίστευαν ότι κάπου στο μέλλον περίμενε η λαμπρή πανευρωπαϊκή ενότητα, στην οποία ήταν απλώς θέμα χρόνου να φτάσουν.

Επιπροσθέτως, στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, η Κίνα ήταν η μεγάλη αλλά μακρινή χώρα, με μηδενική περίπου επιρροή στα διεθνή γεωστρατηγικά και οικονομικά δρώμενα, άλλοι μεγάλοι παίκτες δεν υπήρχαν και η αμερικανική προστασία ήταν εξασφαλισμένη. Ήταν ένας δύσκολος, αλλά απλός, ελεγχόμενος και πολλά υποσχόμενος κόσμος. Τι πιο λογικό, λοιπόν, για την Ευρώπη, από το να θέλει να επιστρέψει σε αυτόν; Και για να το κάνει πρέπει να αναγεννήσει την εχθρότητά της με τη Ρωσία. Τόσο απλά!

Η ανάγκη του «καλού εχθρού»

Τι κι αν αυτός ο κόσμος ανήκει στο παρελθόν; Αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά στην πραγματικότητα και η τελευταία ουδέποτε έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στα ανθρώπινα πράγματα. Συνήθως όταν η πραγματικότητα έρχεται σε αντίθεση με τις ανθρώπινες επιθυμίες, εμμονές, φοβίες, προκαταλήψεις και όλα τα συναφή, τότε… τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.

Πολύ απλά, η Ευρωπαϊκή Ένωση δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τον σημερινό κόσμο. Έναν κόσμο μεγάλης πολυπλοκότητας και ασάφειας, με πολλούς αναδυόμενους ισχυρούς παίκτες που απειλούν να τη θέσουν στο περιθώριο. Έναν κόσμο όπου οι ανταγωνισμοί και οι συνέργειες μεταξύ των δρώντων δύσκολα προσδιορίζονται και πολύ πιο δύσκολα μπορεί κανείς να ισορροπήσει ανάμεσά τους. Έτσι επιλέγει να γυρίσει την πλάτη της σε αυτό τον κόσμο και προτιμά να επιστρέψει στον γνωστό και βολικό ανταγωνισμό με τη Ρωσία. Και νομίζει, μάλιστα, ότι ξεκινά αυτό το νέο Ψυχρό Πόλεμο με ευνοϊκούς για την ίδια όρους.

Η Ρωσία έχει χάσει την ευρωπαϊκή ζώνη του Συμφώνου της Βαρσοβίας και οι περισσότερες χώρες που βρίσκονταν σε αυτό τώρα είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, μάλιστα, αποτελούν την πρώτη γραμμή του νέου αντιρωσισμού. Ακόμη περισσότερο, στην ΕΕ βρίσκονται και κράτη που ήταν μέρη της Σοβιετικής Ένωσης και παλαιότερα της τσαρικής Ρωσίας, όπως οι Δημοκρατίες της Βαλτικής. Έτσι η Ε.Ε. θεωρεί ότι είναι σε θέση να απομονώσει τη Ρωσία από την Ευρώπη και να διεξάγει έναν πολύ ευχάριστο Ψυχρό Πόλεμο σε σχέση με τον παλαιό.

Βέβαια, οι απόψεις αυτές, όπως ο γράφων έχει υποστηρίξει και σε προηγούμενα άρθρα του, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αντιθέτως, αυτό που συμβαίνει είναι ότι η Ε.Ε. απομονώνει τον εαυτό της από τον υπόλοιπο κόσμο και κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μία καθοδική σπείρα γεωπολιτικής απαξίωσης, η οποία σε βάθος χρόνου ενδέχεται να οδηγήσει ακόμη και σε εξάλειψη του νοήματος που έχει ο όρος «Ευρώπη».
Όμως αυτό είναι κάτι που βρίσκεται σε ένα πιθανό μέλλον. Η σημερινή Ε.Ε. κρίνει ότι χρειάζεται ένα «καλό εχθρό», τον οποίο θα προτάξει ώστε να επιβάλει στα μέλη της μία ψευδεπίγραφη αίσθηση ενότητας. Άλλωστε, ποιος είπε ότι ο παλιμπαιδισμός είναι μία παραγωγική στρατηγική; Είναι απλώς μία φυγή από την πραγματικότητα. Κι αυτό φαίνεται πως έχουν επιλέξει να πράξουν σήμερα οι Ευρωπαίοι. Βέβαια, αργά ή γρήγορα, η πραγματικότητα θα τους χτυπήσει την πόρτα, αλλά μέχρι τότε… ποιος ζει, ποιος πεθαίνει.

Και για να πάμε ένα βήμα πιο πέρα, ίσως θα πρέπει να αρχίσουμε να εξετάζουμε αν η ανορθολογικά επιθετική συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Ελλάδα σχετίζεται και αυτή με την καθυπόταξη της υψηλής στρατηγικής της Ευρώπης σε ψυχωσικές εμμονές και στη διακοπή της επαφής της με τον ορθό λόγο. Αυτό όμως είναι ένα άλλο, πολύ σημαντικό ζήτημα, η ανάλυση του οποίου ξεφεύγει από τα περιορισμένα όρια αυτού του κειμένου.

* Διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 293


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι δανειστές απαιτούν να τους εκχωρηθεί το δικαίωμα της κυβέρνησης να… κυβερνάει!

Του Νίκου Ιγγλέση

Σοκ και δέος προκάλεσαν οι απαιτήσεις των δανειστών που επιδόθηκαν από τον «φιλέλληνα» πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, στον Έλληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες. Από την πρώτη στιγμή ο πρωθυπουργός και όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης απέρριψαν τις απαιτήσεις αυτές ως παράλογες και καταστροφικές. Με το τελεσίγραφό τους οι δανειστές δεν ζητούν τίποτα λιγότερο από την πλήρη υποταγή και την άνευ όρων παράδοση της Ελλάδας. Κάποιοι αφελείς εξακολουθούν να τους αποκαλούν «εταίρους μας», αλλά είναι πια φανερό ότι πρόκειται για τους δυνάστες του λαού μας.

Μπορεί η κυβέρνηση να δηλώνει ότι επιδιώκει στο ελληνικό πρόβλημα μία ευρωπαϊκή λύση, την οποία χρειάζεται όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη(!), αλλά οι δανειστές έχουν άλλα συμφέροντα και άλλες γεωπολιτικές επιδιώξεις. Ευρωπαϊκή λύση σημαίνει παράδοση στη γερμανική Ευρώπη και μετατροπή της χώρας σε πολιτικο-οικονομική αποικία του Δ’ Ράιχ.
Χαρακτηριστικά, το τελεσίγραφο της τριαρχίας (τρόικα – θεσμοί) των δανειστών, αφού καταγράφει όλα τα εξοντωτικά μέτρα που πρέπει να λάβει η κυβέρνηση σε βάρος του ελληνικού λαού, καταλήγει:
«Κάθε νομοθετική ή άλλη ενέργεια σχετικά με τις παραπάνω πολιτικές θα πρέπει να γίνει σε συμφωνία με τους θεσμούς. Γενικότερα, οποιαδήποτε πολιτικά μέτρα με πιθανή επίπτωση στην επίτευξη των στόχων του προγράμματος, όπως αξιολογούνται από τους θεσμούς, θα γίνεται μόνο σε συμφωνία με τους θεσμούς».
Με απλά λόγια, οι δανειστές απαιτούν από την κυβέρνηση να εκχωρήσει στους ίδιους το συνταγματικό δικαίωμά της να κυβερνάει αυτό τον τόπο.

«Όχι» στην υποταγή

Η εθελόδουλη μνημονιακή αντιπολίτευση εδώ και καιρό ζητά από την Αθήνα να υπογράψει γρήγορα οποιαδήποτε συμφωνία για να διαφυλαχθούν η ευρωπαϊκή πορεία και η παραμονή της χώρας στο ευρώ. Το αν η συμφωνία ολοκληρώσει την καταστροφή της Ελλάδας λίγο την ενδιαφέρει. Φαντάζεται ότι έτσι θα δικαιωθούν τα έργα και οι ημέρες της την τελευταία πενταετία.
Με θράσος χιλίων πιθήκων, όλες οι συνιστώσες του κόμματος του Μνημονίου φωνάζουν στην κυβερνητική πλειοψηφία ότι δεν έχει τη λαϊκή νομιμοποίηση να προχωρήσει σε ρήξη με την τριαρχία των δανειστών και να βγάλει τη χώρα από την κόλαση του ευρώ! Δεν έχετε, λένε, το δικαίωμα αυτό, γιατί προεκλογικά λέγατε ότι θα διαπραγματευτείτε εντός της Ευρωζώνης.
Πρόκειται για τους ίδιους που κέρδισαν τις εκλογές το 2009 με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» και στη συνέχεια υπέγραψαν τις δανειακές συμβάσεις και τα Μνημόνια.
Πρόκειται για τους ίδιους που κέρδισαν τις εκλογές το 2012 με σύνθημα την επαναδιαπραγμάτευση των Μνημονίων και στη συνέχεια τα εφάρμοσαν με υπερβάλλοντα ζήλο νεοφώτιστου.
Στην ίδια λογική, δυστυχώς, κινούνται και ορισμένα στελέχη της κυβέρνησης, που προτείνουν, σε περίπτωση αδιεξόδου στις «διαπραγματεύσεις», προσφυγή σε εκλογές ή δημοψήφισμα. Πρόκειται για ανοησίες, που σκοπό έχουν να οδηγήσουν όχι την παρούσα κυβέρνηση, αλλά την Ελλάδα στην παράδοση και την υποταγή.

Μία κυβέρνηση εκλέγεται με βάση το πρόγραμμά της, αλλά έχει καθήκον να αντιμετωπίζει κάθε σοβαρό πρόβλημα που παρουσιάζεται με αποκλειστικό γνώμονα την υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος. Αν δεν το πράξει, θα είναι υπόλογη εθνικής μειοδοσίας.
Για να μην τρελαθούμε τελείως, αν η Ελλάδα δεχτεί επίθεση από την Τουρκία, θα πρέπει η κυβέρνηση πριν διατάξει τις Ένοπλες Δυνάμεις να αποκρούσουν τον εισβολέα, να κάνει εκλογές, γιατί στο προεκλογικό της πρόγραμμα δεν προβλεπόταν ελληνοτουρκικός πόλεμος;

Η πατρίδα μας σήμερα δέχεται επίθεση ολοκληρωτικού πολέμου από την τριαρχία των δανειστών, οι οποίοι χρησιμοποιούν ως όπλα το ευρώ και τη ρευστότητα, που ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να υποτάξουν την Ελλάδα.
«Η ΕΚΤ έχει περάσει τη θηλιά στο λαιμό της Αθήνας…» είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. Αντιμετωπίζουμε ως λαός έναν ασύμμετρο πόλεμο και πρέπει να αμυνθούμε με ό,τι όπλα διαθέτουμε. Η κυβέρνηση οφείλει να πάρει τις αναγκαίες αποφάσεις για την υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος. Ψευδαισθήσεις δεν επιτρέπονται. Ο ελληνικός λαός και η ιστορία θα κρίνουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όχι από το τι έλεγε προεκλογικά, αλλά από το αν θα αποκρούσει επιτυχώς την ξένη επιβουλή κατά της χώρας.

Θα μπορούσε να ήταν αστείο, αν δεν ήταν τραγικό: οι δανειστές και οι εγχώριοι συνεργάτες τους να θέλουν την Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ γιατί μόνο έτσι θα την ελέγχουν, αλλά θέλουν επίσης να έχει μισθούς και συντάξεις Βουλγαρίας, τιμές Ελβετίας και φόρους Σουηδίας, κι όλα αυτά για να μην γίνει Αργεντινή!
Η κυβέρνηση πρέπει να σταματήσει να προτείνει και να συζητά αλλαγές στον ΦΠΑ, στον φόρο εισοδήματος, στις συντάξεις, στις εργασιακές σχέσεις, και, κυρίως, να αποδέχεται τις ιδιωτικοποιήσεις των στρατηγικών υποδομών της χώρας (ΟΛΠ, ΟΛΘ, περιφερειακά αεροδρόμια κ.λ.π.). Όλα αυτά συνθέτουν το περιεχόμενο ενός τρίτου Μνημονίου. Η προσπάθεια εξευμενισμού των δανειστών μέσω της είσπραξης περισσότερων φόρων οδηγεί σε γελοιότητες. Η ελληνική πλευρά έφτασε στο σημείο να προτείνει τα ζυμαρικά που πωλούνται στα σούπερ μάρκετ να έχουν συντελεστή ΦΠΑ 23%, αλλά όταν καταναλώνονται σε ένα εστιατόριο να υπάγονται σε συντελεστή 11%.
Αλήθεια, ποιοι εγκέφαλοι κατεβάζουν αυτές τις φαεινές ιδέες, εκθέτοντας όλη τη κυβέρνηση;

Αλλά, πέρα από το γελοίο κάποιων προτάσεων, υπάρχουν και πολύ σοβαρές επιπτώσεις. Γιατί πρέπει να καταργηθούν οι μειωμένοι κατά 30% συντελεστές του ΦΠΑ στο Αιγαίο; Μήπως για να εγκαταλείψουν τα νησιά οι μόνιμοι κάτοικοί τους κι αυτά να ερημώσουν; Να θυμίσουμε ότι ακατοίκητα νησιά δεν δικαιούνται Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Πολύ ωραίο δώρο στην Τουρκία! Μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ υπάρχουν στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, όπως στις νήσους Αζόρες και Μαδέρα της Πορτογαλίας, στα Κανάρια Νησιά της Ισπανίας, στην Κορσική και τα υπερπόντια διαμερίσματα (Γουαδελούπη, Μαρτινίκα, Ρεϊνιόν) της Γαλλίας, στη νήσο της Ελιγολάνδης στη Γερμανία κ.α.

Τέρμα οι αυταπάτες

Έφτασε η ώρα η κυβέρνηση, με θάρρος, να πάρει την απόφαση: ρήξη με τους δανειστές ή υποταγή στους δανειστές. Κάποιοι πρέπει να πάψουν να τρέφουν αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει ρήξη και παραμονή στο ευρώ, όπως προτείνουν ορισμένα κέντρα των δανειστών. Η κυκλοφορία παράλληλου νομίσματος, όπως κι αν βαφτίζεται αυτό – IOU («I Owe You», «σου χρωστάω»), Geuro, συναλλαγματική δημοσίου- θα είναι καταστροφή. Οι Έλληνες υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι, οι προμηθευτές του Δημοσίου θα πληρώνονται με το παράλληλο νόμισμα, το οποίο κάθε μέρα θα υποτιμάται, και τα ευρώ που θα μαζεύονται από την φορολογία, τις εξαγωγές και τον τουρισμό, θα πηγαίνουν στους δανειστές για την αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων του δημόσιου χρέους. Καταπληκτική λύση! Θα πρόκειται για κάτι σαν τα «κατοχικά μάρκα» της περιόδου της γερμανικής Κατοχής.

Όπως έχει πει ο Γάλλος στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και συνεργάτης του Ροβεσπιέρου, Σεν Ζιστ: «Μισή επανάσταση είναι καταστροφή».
Αν, λοιπόν, η κυβέρνηση επιλέξει την κρίση, πρέπει άμεσα να καταστρώσει το σχέδιο της επόμενης ημέρας. Το σχέδιο αυτό μπορεί και πρέπει να προβλέπει:

- Επιστροφή στο Εθνικό Νόμισμα ε ισοτιμία ένα προς ένα και στη συνέχεια «κλείδωμα» αυτής της ισοτιμίας
- Καταγγελία των δανειακών συμβάσεων
- Απαγόρευση της ελεύθερης διακίνησης των κεφαλαίων στο εξωτερικό
- Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του επαχθούς – επονείδιστου χρέους και αποπληρωμή του υπόλοιπου τμήματος σε δραχμές
- Ευρύ πρόγραμμα παραγωγικών επενδύσεων με αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας

Ο Ελληνικός λαός και η ιστορία θα κρίνουν την κυβέρνηση από τις αποφάσεις της για τη σωτηρία της χώρας και όχι για το αν αυτές είναι σύμφωνες με τις προεκλογικές εξαγγελίες της.
«Θαρσείν χρη ταχ’ αύριον έσετ’ άμυνον», ήτοι… χρειάζεται θάρρος, αύριο όλοι θα είναι καλύτερα.

Πηγή GreekAttack


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πέντε μήνες μετά τις εκλογές, μπορούμε πλέον να πούμε με σιγουριά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πει οικτρά ψέματα. Κορόιδεψε τον λαό με ελεεινό τρόπο, εφάμιλλο του Σαμαρά και του ΓΑΠ.
Έταξε ένα κάρο πράγματα σε όλους και δεν μπορεί και ούτε θέλει να κάνει τίποτα από όλα αυτά.

Πέντε μήνες στην εξουσία και δεν έχει κάνει το παραμικρό από όσα έταξε προεκλογικά, πλην ενός (θεωρητικού) προγράμματος για δωρεάν ρεύμα και τρόφιμα για το οποίο και οι ίδιοι πλέον παραδέχονται ότι δεν έχουν χρήματα!
Ξέχασε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ξέχασε το σκίσιμο του Μνημονίου, ξέχασε την διαγραφή του χρέους.
Ελεεινά ψέματα, ανυπαρξία, αδιαφορία, γελοιότητα.
Παντελής αδιαφορία για τον λαό.
Ένας φανατικός συριζαίος θα μου αντιτάξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε τον χρόνο και το χρήμα λόγω των «διαπραγματεύσεων με τους δανειστές».

Παρ’ όλα αυτά είχε άφθονο χρόνο και χρήμα για:

- να ψηφίσει την ανέγερση τζαμιού για τους ισλαμιστές φονιάδες στην Αθήνα (μαζί με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και Ποτάμι)
- να προσπαθήσει να περάσει ύπουλα και με θράσος το ηλεκτρονικό φακέλωμα των πάντων με την Κάρτα του Πολίτη, και τελικά λόγω αντιδράσεων πέρασε μόνο το ήμισυ από την πίσω πόρτα.
- να φέρει στην Βουλή νομοσχέδιο για την νομιμοποίηση και απόδοση ιθαγένειας (όχι απλά υπηκοότητας) σε εκατομμύρια λαθρομετανάστες εισβολείς (σε λίγες ημέρες ψηφίζεται).
- να επιτρέψει την είσοδο στην χώρα και την δωρεάν διατροφή και περίθαλψη σε χιλιάδες λαθρομετανάστες εισβολείς από τον Ιανουάριο έως σήμερα.
- να φέρει στην Βουλή νομοσχέδιο για την σύναψη συμφώνου συμβίωσης των ομοφυλόφιλων (είναι σε δημόσια διαβούλευση).
- να προσπαθήσει να περάσει ύπουλα και με θράσος το ολοκληρωτικό φακέλωμα των χρηματικών συναλλαγών μέσω ηλεκτρονικών καρτών με την χιλιομασημένη καραμέλα της αύξησης των φορολογικών εσόδων.
- να ειρωνευτεί δημοσίως και με προκλητικό τρόπο την ορθόδοξη πίστη του λαού και τα άγια λείψανα.

Δηλαδή, εν μέσω κρίσης και οικονομικής καταστροφής, τα πραγματικά προβλήματα της Ελλάδος είναι η μέριμνα για τους ισλαμιστές λαθρομετανάστες, οι ομοφυλόφιλοι και το ηλεκτρονικό φακέλωμα! ΜΑ ΕΛΕΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ!

ΣΥΡΙΖΑ, ολοκληρωτικά πιστός στην υπηρεσία της Νέας Τάξης!

Για όλα τα παραπάνω είχε χρόνο και χρήμα!
Αλλά δεν είχε καθόλου χρόνο και χρήμα για:

- να βελτιώσει τις εργασιακές συνθήκες του μνημονιακού μεσαίωνα
- να αυξήσει τον κατώτατο μισθό
- να αυξήσει το αφορολόγητο όριο
- να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ και τα λοιπά σχιζοφρενικά χαράτσια των σαμαροβενιζέλων
- να μειώσει τον φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης
- να μειώσει τις τιμές στα τιμολόγια της ΔΕΗ (αντιθέτως αυξήθηκαν κιόλας!)
- να επαναφέρει τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων τουλάχιστον για τους συνταξιούχους που ζουν στο όριο της φτώχειας
κλπ κλπ κλπ…

Αριστερά ανθελληνικά σκουπίδια, πάντα στην υπηρεσία της Νέας Τάξης και της Παγκοσμιοποίησης!
Πιστοί υπάλληλοι των αφεντικών του πλανήτη, πουλήσανε (αριστερό) παραμύθι στο πόπολο για άλλη μια φορά!
Οι ημέρες σας λιγοστεύουν, απλά ελπίζουμε να μην κάνετε πολύ κακό ακόμα στην πατρίδα!

ΥΓ1: Τα κοπρόσκυλα της καπιταλιστικής μασονοδεξιάς Νέας Δημοκρατίας που διαβάζουν τούτες τις γραμμές, ας μην χαίρονται ή νιώθουν τάχα «δικαιωμένοι». Δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο.
Επί ημερών τους ξεκίνησαν όλα τούτα.
Να θυμίσω το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο; Ή την κατάργηση της χριστιανικής Κυριακής αργίας;
Οι ίδιοι οι νεοδημοκράτες παρέδωσαν με χαρά την εξουσία στην ανθελληνική αριστερά (για ακόμα μια φορά) ώστε να συνεχίζεται ες αεί το παιχνιδάκι της εναλλαγής ρόλων «πατριωτική δεξιά – απάτριδη αριστερά» και να αποκτά λόγο ύπαρξης η ΝΔ στα μάτια των ηλιθίων και γηρασμένων ψηφοφόρων της, που αδυνατούν να καταλάβουν ότι ίσως η ΝΔ είναι πιο ανθελληνική και αντιχριστιανική ακόμα και από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν έχει νόημα να αρχίσω να απαριθμώ τα εγκλήματα της ΝΔ επί του Έθνους και της Ορθοδοξίας. Δεν θα τελειώσουμε ποτέ.

ΥΓ2: Αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια φορά ευθύνη για τα παραπάνω αίσχη, τότε ο Καμμένος έχει ΤΡΙΠΛΑΣΙΑ ευθύνη γιατί στηρίζει την κυβέρνηση αυτή!
Ο δήθεν πατριώτης, ο δήθεν χριστιανός, το δήθεν «πατριωτικό αντίβαρο» στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι παρά ένα ακόμα δεκανίκι της νεοταξικής πολιτικής στην χώρα μας, ένας έμπορος ελπίδων και ιδανικών, ένα συνονθύλευμα βολεψάκηδων.
Γνήσιο τέκνο της καπιταλιστικής μασονοδεξιάς Νέας Δημοκρατίας. Τα υπουργεία να’ ναι καλά και η πολιτική καριέρα…

Νίκος Τσάρας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Αποφάσισα να τοποθετηθώ δημόσια ανακόπτοντας ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ την Αποχή μου από την «μπλογκόσφαιορα» καθώς φρονώ ότι βρισκόμαστε σε ιστορικά ανεπανάληπτο σταυροδρόμι λήψης αποφάσεων που θα κρίνουν το μέλλον μας ως Έθνους και Λαού.
Αρχίζει να διαφαίνεται φως στο δύσβατο επώδυνο για εμάς τους Έλληνες τούνελ του μη βιώσιμου αλλά αφόρητα οδυνηρού "χρέους" στους δανειστές.

Για τη διαφθορά και αδιαφάνεια που έχουν διαβρώσει το «μεδούλι» της ελληνικής κοινωνίας, για διεφθαρμένους πολιτικούς, κρατικούς λειτουργούς, επιχειρηματίες, γιατρούς, δικηγόρους, δικαστικούς, δημοσιογράφους, αστυνομικούς, ιερωμένους και άλλους ακούσαμε πολλά στη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών αλλά ΔΕΝ βιώσαμε μέχρι σήμερα την πολυπόθητη ΚΑΘΑΡΣΗ στο μέγεθος και στην έκταση που θα μας έδινε ελπίδες για εξυγίανση των δομών και των θεσμών του κοινωνικού μας συστήματος!

Η συλλογική μας εμπειρία γινόταν χειρότερη μέρα-με-τη-μέρα ακριβώς επειδή ΟΛΟΙ διαπιστώναμε και τα ΜΜΕ μας επιβεβαίωναν ότι ΟΡΘΑ αισθανόμασταν να έχουμε χτυπήσει πάτο και τίποτε ΔΕΝ μας σώζει εφόσον οι ΕΝΟΧΟΙ ΔΕΝ οδεύουν στις φυλακές και το πλιάτσικό τους δεν δημεύεται την ίδια ώρα που σχεδόν δύο εκατομμύρια συμπατριωτών μας είναι άνεργοι, μειώθηκαν δραματικά μισθοί και συντάξεις, λείπει ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και φάρμακα από τα Νοσηλευτικά Ιδρύματα και το Κράτος φαντάζει ως γιγάντιος «μπαταχτσής» αδυνατώντας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του!

Στο ίδιο, σχεδόν, χρονικό διάστημα οι περιώνυμοι «δανειστές» μας και οι εταίροι μας στην Μεγάλη Ευρωπαϊκή Ένωση απαίτησαν και επέβαλαν όρους που οδήγησαν την Πατρίδα μας σε επίπεδα πρωτόγνωρου διεθνούς διασυρμού και ευτέλισαν το Εθνικό μας κύρος…

Από το ιστορικά «μνημονιακό» καλοκαίρι του 2010 μέχρι και το φετινό του 2015 που κάποιοι χαρακτηρίζουν ως «ιστορικό σταυροδρόμ騻 για την περαιτέρω πορεία μας ως Έθνος, Λαός και Κράτος η αντιπαράθεση μεταξύ ΝΑΙ και ΟΧΙ σε νέο «μνημόνιο» ή σε νέα «συμφωνία» αγγίζει πλέον επίπεδα κρεσέντο.

Όταν οι πυλώνες που στηρίζουν το κοινωνικό σύστημα είχαν σαπίσει ανεπανόρθωτα από την ΔΙΑΦΘΟΡΑ το ερώτημα ήταν και παρέμενε ποιός Έλληνας ή ποιά Ελληνίδα θα είχε το σθένος, την ειλικρίνεια και την απαιτούμενη συμβολική μυϊκή δύναμη να σπρώξει τους πυλώνες και να πέσει η σκεπή να μας πλακώσει ΟΛΟΥΣ;

Όταν οι επαχθείς όροι που επέβαλαν οι «δανειστές» στους ώμους των Ελλήνων και στην «καμπούρα» του ελληνικού Κράτους χαρακτηρίζονται ως καταστροφικοί, αντιπαραγωγικοί και μας καταδικάζουν σε μηδενικά επίπεδα ΕΛΠΙΔΑΣ αμέτρητοι Έλληνες και φίλοι της Ελλάδας εκτός ελληνικών συνόρων θέτουν απερίφραστα το ερώτημα:
«Μήπως πρέπει, μήπως ήρθε η ώρα, να αναλάβει η Ελλάδα τον ρόλο ενός σύγχρονου Σαμψών και να ΓΚΡΕΜΙΣΕΙ το οικοδόμημα της Ευρωζώνης που στέλνει στον Καιάδα Λαούς προσπορίζοντας αμύθητα κέρδη σε Τραπεζίτες και δανειστές;»
Κάποιοι είχαν δηλώσει ότι αυτό έπρεπε να το χρησιμοποιήσει ως ΑΠΕΙΛΗ ο τότε Πρωθυπουργός κ Παπανδρέου το 2010, ο οποίος ως γνωστόν ΔΕΝ το έκανε αλλά μας εισήγαγε στην ιστορική εποχή των μνημονίων…

Πέρασαν έκτοτε 5 χρόνια, ματώσαμε και διασυρθήκαμε ως Λαός και Κράτος και κάποιοι μουρμουρίζουν ότι αυτό πρέπει να το κάνει ο νέος μας Πρωθυπουργός κ Τσίπρας και έτσι να «ξεσκεπάσει» την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση που ΔΕΝ στέκονται ΥΠΕΡ των Λαών αλλά υπέρ Τραπεζιτών και Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων!

Με άλλα λόγια να αποφασίσει ο κ Τσίπρας και η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να διαδραματίσουν τον ρόλο ενός σύγχρονου Σαμψών μέσα στο Οικοδόμημα που λέγεται Ευρωζώνη και Ευρωπαϊκή Ένωση και να γκρεμίσουν το θεωρούμενο ως σαθρό σύστημα που εκμαυλίζει συνειδήσεις, διαφθείρει ιστορικούς θεσμούς και δομές ενώ καταποντίζει πλήθη ατόμων και Λαούς στον σύγχρονο Καιάδα του Κέρδους;

Όσος και εάν είναι ο θυμός μας ως Ελλήνων, όσος και εάν είναι ο θυμός άλλων Λαών του Ευρωπαϊκού Νότου είναι η ανάληψη της ιστορικής ευθύνης του ρόλου ενός σύγχρονου Σαμψών αυτό που πρέπει να κάνει ο κ Τσίπρας και η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ή μήπως αφού η Ελλάδα απέδειξε επί 4 μήνες περίτρανα τα (αδιάφορα εάν ήταν εκούσια η ακούσια) λάθη και τις καταστροφικές στρατηγικές της Τρόικας και των Θεσμών θα πρέπει να καταλήξουμε σε μια ΕΝΤΙΜΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ που θα καταργήσει τα αδιέξοδα, θα ανοίξει τις απαιτούμενες προοπτικές για ανάπτυξη και έξοδο από το οικονομικό τέλμα και τον κοινωνικό-ψυχολογικό μαρασμό μας;

Ρωτάω εγώ, εσείς τι λέτε;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ήδη από το 2012 υπήρχαν στο εσωτερικό της ΕΥΠ ψίθυροι και υπόνοιες για ύποπτες δραστηριότητες του πρώην προϊσταμένου του Τμήματος Οργανωμένου Εγκλήματος της Υπηρεσίας, που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο έρευνας για διασυνδέσεις επίορκων αξιωματούχων με αλλοδαπούς δουλεμπόρους.

Γράφει ο Γιάννης Σουλιώτης 

Είναι χαρακτηριστικό ότι το φθινόπωρο του 2012 ο σύλλογος εργαζομένων στην Κεντρική Υπηρεσία της ΕΥΠ, του οποίου σημειωτέον ήταν αντιπρόεδρος, είχε υποχρεωθεί να διαψεύσει πληροφορίες και δημοσιεύματα που ενέπλεκαν τον «Νικήτα» (όπως ήταν το ψευδώνυμό του) με το οργανωμένο έγκλημα, αποδίδοντας τη σχετική φημολογία σε προσπάθεια δημιουργίας κλίματος εν όψει των επικείμενων, εκείνη την περίοδο, εκλογών για την επιλογή εκπροσώπων των εργαζομένων στο υπηρεσιακό συμβούλιο της ΕΥΠ. Ανακοίνωση του Συλλόγου Υπαλλήλων Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΣΥΚΕΥΠ) με ημερομηνία 29 Νοεμβρίου 2012 ανέφερε τα εξής: «Τις ημέρες αυτές ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου μας και προϊστάμενος του Τμήματος Οργανωμένου Εγκλήματος δέχεται μια έντονη επίθεση λάσπης... Με διασπορά φημών, είτε διά ζώσης είτε μέσω blogs, φέρεται ως φυλακισμένος (!) λόγω διαπλοκής του με το Οργανωμένο Εγκλημα!!!».

Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρεαν, ο «Νικήτας» ήταν αναμεμειγμένος σε κύκλωμα δουλεμπόρων που είχε εξαρθρωθεί στην περιοχή της Αργολίδας, ενώ την ίδια περίοδο είχε υπάρξει νέος κύκλος δημοσιευμάτων σχετικά με τη φημολογούμενη ενεργό ανάμειξή του σε υπόθεση πειρατείας φορτηγού με 50 παράτυπους μετανάστες, τον Οκτώβριο του 2010 στον Ασπρόπυργο. Στο συγκεκριμένο περιστατικό είχαν πάρει μέρος δύο Κούρδοι με τα ψευδώνυμα «Τάσος» και «Αλέξης», τους οποίους ο «Νικήτας» παρουσίαζε στην ΕΥΠ ως πληροφοριοδότες του. Ο ΣΥΚΕΥΠ είχε παράσχει πλήρη κάλυψη στον αντιπρόεδρό του επισημαίνοντας ότι «η επιχείρηση των φαιδρών “γκαιμπελάκηδων” βούλιαξε στη δημόσια χλεύη», ενώ απέδιδε τη φημολογία εκείνων των ημερών «σε επιχείρηση διαμόρφωσης κλίματος για τις επικείμενες εκλογές».

Ο εν λόγω αξιωματούχος παρέμεινε στο τιμόνι του Τμήματος του Οργανωμένου Εγκλήματος μέχρι τον Ιανουάριο του 2014, οπότε ολοκληρώθηκε η τριετής θητεία του ως επικεφαλής της Υποδιεύθυνσης.

Συνάδελφοί του στην υπηρεσία περιγράφουν στη συνέχεια ότι ανέπτυξε εντονότερη συνδικαλιστική δράση. Τον Μάρτιο του 2014 ήταν εκ νέου υποψήφιος για το Δ.Σ. του ΣΥΚΕΥΠ, τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου έθεσε υποψηφιότητα για την εκλογή του στο δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο της ΕΥΠ (ΟΜΕ-ΕΥΠ), ενώ εξελέγη και στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΥΠ, η θητεία του οποίου ξεκίνησε τυπικά την 1η Ιανουαρίου 2015. «Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, σε συνεργασία με τον σύλλογό μας, θα στηρίξουν με υπευθυνότητα, σοβαρότητα αγωνιστική διάθεση και μαχητικότητα όλους τους εργαζομένους (ιδιαίτερα τους νέους υπαλλήλους) απέναντι σε τυχόν αυθαιρεσίες και αδικίες», ανέφερε ο «Νικήτας» σε παλαιότερη επιστολή του προς τους υπαλλήλους της Υπηρεσίας. Η ίδια ανακοίνωση ξεκινούσε με τη διαπίστωση ότι «η πατρίδα βρίσκεται στη δίνη ενός άτυπου οικονομικού πολέμου, κατά τον οποίο κυριαρχικά δικαιώματα εκχωρούνται και αντεργατικοί νόμοι δημιουργούν ένα ζοφερό κλίμα για το μέλλον των συντάξεων και της μισθωτής εργασίας».

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Για όποιους πιστεύουν στην σημειολογία (το blog είναι απ' αυτούς), το ξανάνοιγμα της ΕΡΤ ακριβώς 2 χρόνια μετά το πραξικοπηματικό της κλείσιμο, σηματοδοτεί μία νίκη του λαού, και μία χαραμάδα ελπίδας για το μέλλον.

Το βράδυ εκείνο, της 11ης Ιουνίου του 2013, που αισθανθήκαμε πάλι μετά από πολλά χρόνια, το χέρι του φασισμού καθαρά και ξάστερα να σφίγγει τον λαιμό μας, θυμηθήκαμε παλιά και ξεχασμένα συναισθήματα, ευαισθησίες, αλλά και αγωνιστικά αντανακλαστικά, που μέσα στον ορυμαγδό της καθημερινής προσωπικής επιβίωσης είχαμε απωθήσει.

Κολλημένοι στην τηλεόρασή μας, όπως σαράντα τόσα χρόνια πριν είμασταν κολλημένοι στα ραδιόφωνα και στα τρανζιστοράκια μας, βιώσαμε στιγμές απ' την ''κατάσταση πολιορκίας'' και τους ''ελεύθερους πολιορκημένους'', κλαίγοντας και υπερασπιζόμενοι όχι την ΕΡΤ, ένα λίγο ως πολύ αμαρτωλό κανάλι, φορέα της προπαγάνδας της εκάστοτε κυβέρνησης, τόπο βολέματος ''ημετέρων'', παραγωγό αδιαφάνειας και κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος, αλλά την ίδια την δημοκρατία, που έτσι κι αλλοιώς αργοπεθαίνοντας εδώ και λίγα χρόνια, δεχόταν εκείνη την στιγμή ένα καθοριστικό και ίσως το τελειωτικό της χτύπημα.

Η αντίσταση εναντίον του οιονεί δικτατορικού καθεστώτος, και η υπεράσπιση της ΕΡΤ και προπαντός των εργαζομένων της, στάθηκε χρέος τιμής για έναν λαό που εξαχρειωνότανε βαθμιαία από την κακουργηματική, φασιστική συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠαΣοΚ.
Και το χρέος αυτό, το τίμησε ο λαός, και οι εργαζόμενοι (όχι όλοι) στην ΕΡΤ, και με το παραπάνω.

Αν λοιπόν έχουμε έναν λόγο να χαιρόμαστε και να ελπίζουμε σήμερα με το άνοιγμα πάλι της ΕΡΤ, είναι γιατί με το σήμα της και με τον ''τσοπανάκο'' της, πετυχαίνουμε μιά σημειολογική νίκη εναντίον του ευρωπαϊκού νεοναζισμού, και του νεο-ολοκληρωτισμού.

Το αν αυτή η νίκη αποδειχτεί και πραγματική, μένει να το δούμε.
Ως συμμέτοχοι αυτής της νίκης, το απαιτούμε!

Θέλουμε την ΕΡΤ αντιστάθμισμα της εμετικής και χαμηλότατου επιπέδου λειτουργίας των διαπλεκόμενων καναλιών.
Θέλουμε η καινούργια ΕΡΤ να είναι απαλλαγμένη από τις αμαρτίες του παρελθόντος.
Την θέλουμε να ενημερώνει πραγματικά, σφαιρικά και πλουραλιστικά.
Την θέλουμε να προάγει και να στηρίζει τον πολιτισμό, το όμορφο θέαμα, την έξυπνη ψυχαγωγία και όχι την υποκουλτούρα, το life-style, τα γελοία και υπνωτιστικά σήριαλ των 1500 επεισοδίων, το κουτσομπολιό και την ''ανθρωποφαγία'', το κατιναριό και την κάθε είδους ''ιδιαιτερότητα'' ως mainstream κουλτούρα!

Απαιτούμε μία ΕΡΤ αντίβαρο στην αισθητική των εργολάβων.

Μία ΕΡΤ αντίστοιχη σ' αυτό που φωνάζουμε στους δανειστές-τοκογλύφους: Μπορεί την Ελλάδα να την κατάντησαν φτωχή, οι έλληνες όμως δεν είναι επαίτες!
Έχουν βαθιά και βαριά κληρονομιά πολιτισμού και ποιοτήτων, που όσο και αν τριάντα τόσα χρόνια τώρα, με πρωτοστάτη την εγκληματική πολιτική οργάνωση ΠαΣοΚ, προσπάθησε η οργουελική Παγκοσμιοποίηση να καταπνίξει, δεν τα κατάφερε.
Τουλάχιστον όχι εντελώς, όχι ολοκληρωτικά.

Η σπίθα αξιών και πολιτισμού παραμένει καταγεγραμμένη στο DNA πολλών, των περισσότερων ελλήνων και περιμένει να εκφραστεί. 
Ας γίνει η νέα ΕΡΤ ένα απ' τα πεδία αυτής της έκφρασης!
Καλή αρχή!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος 

Τελικά, χθες, η απόφαση της ΕΚΤ κάλυψε την Ελλάδα προφανώς στον αναγκαίο βαθμό ώστε να αποτραπούν περαιτέρω οικονομικές εξελίξεις με ευρύτερα αποτελέσματα. Την ίδια στιγμή όμως, οι πολιτικές εξελίξεις είναι ραγδαίες και το κλίμα παραμένει ιδιαίτερα βαρύ. Παρόλα αυτά, το τι και το πώς θα συμβεί δεν είναι ακόμα γνωστό. Η εικόνα δεν είναι πλήρης. Αναμένοντας λοιπόν, ίσως αξίζει να σταθεί κανείς σε κάτι δείχνει πολλά για το πώς κινούνται τα πράγματα στις Βρυξέλλες.

Αφορά τον κ. Γιουνκέρ, ο οποίος δηλώνει προ ημερών απογοητευμένος από τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης μιλώντας στο κολέγιο των Επιτρόπων. «Η Ελλάδα έχει χάσει τον τελευταίο σύμμαχό της που ήταν η Επιτροπή» είπε ο πρόεδρός της και συμπλήρωσε δε ότι δεν μπορούν να γίνουν περισσότερες … παραχωρήσεις προς την Αθήνα, καθώς οι λοιποί θεσμοί τον πιέζουν να μην κάνει.

Αυτό ήταν το ένα χτύπημα του κ. Γιουνκέρ «κάτω από τη μέση» εντός λίγων ορών, την ώρα που οι συζητήσεις βρίσκονται στην πιο δραματική φάση της πορείας τους: το άλλο ήταν ότι διέρρευσε πώς δεν δέχθηκε να απαντήσει σε τηλεφώνημα του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, αλλά ούτε, λέει, καν να τον… δει, με την αιτιολογία ότι έχει άλλα πιο σημαντικά πράγματα να κάνει από τη στιγμή που, όπως ο Γιουνκέρ θεωρεί, ο πρωθυπουργός δεν φέρνει νέες προτάσεις.

Το ερώτημα λοιπόν που εγείρεται είναι το εξής: άμα έχεις τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς;

Η απάντηση είναι καλύτερα να μην έχεις τέτοιους φίλους – ή, ακριβέστερα, να μην σε παραμυθιάζουν ότι τους έχεις, επειδή ούτε τους είχες, ούτε τους έχεις, ούτε και θα τους έχεις ποτέ φίλους…

Γιατί αυτό ακριβώς συνέβη με τον κ. Γιουνκέρ, ο οποίος, παρά τη μακρότατη πείρα του τόσο στην πολιτική της χώρας του όσο και στους διαδρόμους των Βρυξελλών, τελικά, δεν ήταν καθόλου καλός στο ρόλο του… καλού έναντι της Ελλάδας, τον οποίο ανέλαβε αυτοβούλως ή κλήθηκε να υπηρετήσει το προηγούμενο διάστημα.

Για όποιον αντιλαμβάνεται τη συμβολική γλώσσα της ευρωπαικής υποκρισίας, ο πρόεδρος της Επιτροπής το είχε καταστήσει φανερό από την πρώτη στιγμή ότι αυτό που επιχειρεί να κάνει είναι το να φέρει την Ελλάδα εκεί που θέλουν οι δανειστές και τίποτα άλλο – απλώς είχε επιλέξει να το κάνει με… κομψότητα. Ο στόχος του κατέστη δε εξόφθαλμος με την αδιανόητη εικόνα να κάνει ότι φοράει στον Τσίπρα τη γραβάτα του: εκεί, τα είπε όλα…

Ο Γιουνκέρ έχει χρηματίσει για χρόνια πρωθυπουργός της χώρας του και έχει λάβει στη συνέχεια και μεγάλες ευρωπαικές θέσεις πριν φτάσει στην κορυφή της προεδρίας της Επιτροπής.

Εχει λοιπόν την εμπειρία της… ευελιξίας: ξέρει ποιος είναι το αφεντικό και δεν θέλει να το στενοχωρεί, παρά το γεγονός ότι το ίδιο αφεντικό, δηλαδή το Βερολίνο, λίγο έλλειψε να τον βγάλει εκτός μετά τις ευρωεκλογές, όταν αμφισβήτησε την υποχρέωση να λάβει τη θέση ο επικεφαλής του κόμματος που νίκησε σε αυτές.

Με το θέατρο των εξελίξεων να βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό, για λόγους υποκρισίας κυρίως, αλλά και τεχνικούς, στις Βρυξέλλες, είναι αυτονόητο ότι ο Γιουνκέρ έχει λόγο σε όλα όσα γίνονται με την Ελλάδα. Και έχει ένα λόγο: να κάνει καλά τη δουλειά στα αφεντικά του. Εκείνα που διορίζουν και ξαναδιορίζουν σε τέτοιες θέσεις.
Αλλά και που θυμούνται τα πάντα, οπότε, αν κάτι δεν τους αρέσει, μπορεί και να μην διορίσουν ξανά όταν κάποτε θα ρθει πάλι ο καιρός. Συνεπώς…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Η ελληνική εξωτερική πολιτική στον καιρό της κρίσης είναι μια πολιτική ενεργητική, υπεύθυνη, που υλοποιείται μέσω πρωτοβουλιών. Είναι μια πολιτική που δεν θέλει να χωρίζει, αλλά να ενώνει. Που δεν θέλει να υποτάσσεται στο παρελθόν, αλλά να το αξιοποιεί για το αύριο", ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, σε ομιλία του στο Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών και Σπουδών Ν.Α. Ευρώπης του Κολλεγίου St.Antony's στην Οξφόρδη.

Σε μία εφ’ όλης της ύλης ανάλυση, ο κ. Κοτζιάς αναφέρθηκε στον ρόλο που θέλει να διαδραματίσει η Ελλάδα ως καταλυτική δύναμη στην επίλυση των προβλημάτων, μέσα σε μία μεταβατική εποχή όπου η γεωπολιτική ξεπερνά την ιδεολογία. Ο υπουργός Εξωτερικών τόνισε τη σημασία της διασύνδεσης της εξωτερικής πολιτικής με τα άλλα πεδία διεθνών διαπραγματεύσεων, όπως είναι αυτή που διεξάγεται για το ελληνικό χρέος, ως ένα μέσο για την εξασφάλιση νέων δυνατοτήτων για την οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Κοτζιάς αναφέρθηκε στα νέα πεδία οικονομικής-αναπτυξιακής συνεργασίας με τις ΗΠΑ, τα κράτη-μέλη της ΕΕ, τη Ρωσία και την Κίνα, την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα Βαλκάνια και την Τουρκία, που ανοίχτηκαν μέσα από την διπλωματία, εκφράζοντας την αισιοδοξία του για την πορεία και τις προοπτικές της Ελλάδας μετά από μια συμφωνία για τα ζητήματα χρέους και ρευστότητας, γεγονός που "αποτελεί και στοιχείο ανησυχίας για όσους δεν θέλουν να πετύχει μια κυβέρνηση που προέρχεται από τον λαό και για δρα για τον λαό".

Αναφερόμενος στην ΕΕ, ο κ. Κοτζιάς τόνισε ότι "από κράτος δικαίου τείνει να μετεξελιχθεί σε ένα νέο είδος αυτοκρατορίας, στην οποία η γραφειοκρατία των Βρυξελλών, οι χρηματοπιστωτικές αγορές και το Βερολίνο (η αποκαλούμενη Νέα Ρώμη) παίζουν έναν ειδικό ρόλο και έχουν συγκεκριμένα δικαιώματα". Άλλο τόσο, ο κ. Κοτζιάς επεσήμανε πως η για την Ελλάδα, η ΕΕ αποτελεί ένα θετικό όραμα, και "δεν μπορεί να περιορίζεται σε ορισμένες αρνητικές πρακτικές".

"Δεν είναι δυνατόν να ακούνε οι νέες γενιές στις χώρες μας, από το πρωί μέχρι το βράδυ, τις λέξεις "τιμωρία, μνημόνιο, καταστολή"" ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Κοτζιάς.

"Η ΕΕ πρέπει να επιστρέψει στις ιδρυτικές αξίες της, εμπλουτισμένες με την πείρα τόσων δεκαετιών, και ιδιαίτερα στις επιτυχίες που κατέγραψε στη διάρκεια της ζωής της, ώστε να αντιμετωπίσει το υπό διαμόρφωση τρίγωνο αστάθειας (Ανατολική Ουκρανία, Μέση Ανατολή, Λιβύη) με επιτυχία" συμπλήρωσε ο υπουργός.

Δημοκρατία, ασφάλεια και σταθερότητα, μεταναστευτικό και προστασία του περιβάλλοντος, πρέπει, όπως σημείωσε, να είναι οι βασικοί στόχοι για μία Ευρώπη που πρέπει να αποτελεί παράδειγμα και μήνυμα θετικό σε όλο τον κόσμο. Μια Ευρώπη που "πρέπει να μάθει εκ νέου να σκέφτεται μακροπρόθεσμα, να σκέφτεται τις συνέπειες των πράξεών της και κάθε επιλογή της να εμπεριέχει στοιχεία οραματικά, από τις αξίες και τα οράματα μιας δημοκρατικής πολιτείας".

Ο προσανατολισμός της Ελλάδας, όπως είπε, είναι να εξειδικευθεί στα "τρία Δέλτα": Διαπραγμάτευση, Διαβούλευση, Διαιτησία. "Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι, Ιρανοί και Ευρωπαίοι, Ουκρανοί και Ρώσοι μπορούν να βρουν φιλοξενία στη χώρα μας, επισημαίνοντας ότι ιδιαίτερες είναι οι δυνατότητες συνεργασίας μας με τις αναδυόμενες χώρες στον σημερινό κόσμο, για να λειτουργήσουμε και ως γέφυρα ανάμεσα σε αυτές και στη Δύση, όπου ανήκουμε.

"Παίρνουμε", όπως είπε, "όλα τα δυνατά μέτρα προκειμένου να στηρίξουμε μια πολιτική σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Λαμβάνουμε ειδικά μέτρα για τη σταθερότητα στην Αίγυπτο, στηρίζοντας ταυτόχρονα τον εκδημοκρατισμό της. Διαμορφώνουμε μια γραμμή συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου, συνεργασία στην κατεύθυνση που περιέγραψα. Η δεύτερη γραμμή σταθερότητας είναι εξίσου σημαντική: η συνεργασία ανάμεσα στην Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, όπου ταυτόχρονα αναπτύσσουμε την πολιτική στήριξης της Παλαιστίνης, με σειρά μέτρων που μόλις προχθές συμφώνησα με τον κ. Μάλκι, υπουργό Εξωτερικών της Παλαιστίνης".

Ο κ. Κοτζιάς αναφέρθηκε επίσης και στην πρόταση που απηύθυνε προς στην Τουρκία και την Ιταλία, για μια τρίτη γραμμή συνεργασίας εντός του τριγώνου σε ζητήματα ασφαλείας και σταθερότητας, Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην Ουκρανία καθώς και στη Μαριούπολη, επισημαίνοντας ότι "είμαστε η μόνη δυτική δύναμη που έχουμε το θάρρος και πήραμε το ρίσκο να διατηρούμε διπλωματική αντιπροσωπεία εκεί, να κρατάμε ψηλά τη σημαία των οραμάτων και των αξιών μας σε ένα πεδίο μάχης".

Ο υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε επίσης και στις σχέσεις μας με τις βαλκανικές χώρες. Ειδικότερα για τη πΓΔΜ είπε ότι "εργαζόμαστε για μια FYROM που θα ζει σε ειρήνη και σταθερότητα" και σημείωσε ότι η χώρα μας "επιθυμεί την παρουσία της σε όλα τα διεθνή fora και την επίλυση όλων των προβλημάτων της" - επισημαίνοντας όμως, ότι "το κύριο για αυτήν είναι να ξεπεράσει τον αλυτρωτισμό και τα σοβινιστικά σχέδια για μια "μεγάλη" FYROM".

Παρόμοια σχέδια και εξίσου αντιπαραγωγικά, είναι και εκείνα όσων ονειρεύονται τη "μεγάλη" Αλβανία - ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών - σημειώνοντας ότι "υπάρχουν και πολλά προβλήματα από το παρελθόν, αλλά και από τις απόψεις ενός μέρους της ηγεσίας της χώρας αυτής, όπως η μη εφαρμογή συμφωνηθέντων, η άρνηση εφαρμογής προβλέψεων του διεθνούς νόμου, η καταπάτηση των δικαιωμάτων της γηγενούς ελληνικής μειονότητας". "Εμείς σχεδιάζουμε να προτείνουμε στο άμεσο μέλλον μια λύση πακέτο σε όλα τα προβλήματα, που θα είναι ρεαλιστική, ελπιδοφόρα και συμφέρουσα και για τους δύο λαούς, μακριά από βαλκανικού τύπου εθνικισμούς και συμπεριφορές, με τις οποίες παράγεται περισσότερη ιστορία από εκείνη που μπορεί να καταναλώσει η περιοχή" ανέφερε.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στην ίδια μοίρα Σόιμπλε και Βαρουφάκης
Τον παρόπλισε η Μέρκελ; Έτσι φαίνεται…

Επιβεβαιώνοντας τα σενάρια των τελευταίων ημερών, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος των συγκυβερνώντων Σοσιαλδημοκρατών (SPD) στη Γερμανία, Κάρστεν Σνάιντερ, παραδέχθηκε οτι ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει παροπλιστεί στη διαπραγμάτευση.

Σύμφωνα μάλιστα με τη χαρακτηριστική του δήλωση στο ZDF, ο κ. Σόιμπλε έχει πλέον τον… ίδιο ρόλο με το Γιάνη Βαρουφάκηκ στις διαπραγματεύσεις: «Επιτρέπεται να δίνει συνεντεύξεις, αλλά όχι πια να διαπραγματεύεται».

«Τώρα, μόνο οι πρόεδροι των κυβερνήσεων, o Αλέξης Tσίπρας και η Άγκελα Μέρκελ, μιλούν», συμπλήρωσε με νόημα.

Σύμφωνα πάντα με τον κ. Σνάιντερ, μετά από αυτή την εξέλιξη, οι «πιστοί» του Σόιμπλε στους Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ, «αυτοί οι οποίοι έπαιρναν τον προσανατολισμό τους από τον υπουργό Οικονομικών» όπως τόνισε, πλέον διερωτώνται: «Είμαι σύμφωνος με αυτό;», επισημαίνοντας έτσι τη διαφαινόμενη ρήξη στο κυβερνών κόμμα της Μέρκελ.

Ο Σνάιντερ δήλωσε επίσης πεπεισμένος ότι, παρά την πολεμική και τα τεντωμένα νεύρα που κυριαρχούν στο θέμα της συζήτησης για την κρίση στην Ελλάδα, η χώρα θα παραμείνει στην ευρωζώνη. Υπάρχουν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, είπε στο Deutschlandfunk και συμπλήρωσε ότι είναι «σχετικά σίγουρος» ότι θα επιτευχθεί λίαν προσεχώς συμφωνία.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε τέλος και η δήλωσή του, οι δανειστές να διαγράψουν 50-60 δισ. του ελληνικού χρέους.

Τόνισε μάλιστα ότι «σχετικά σίγουρος» ότι συμφωνία θα επιτευχθεί, αν όχι αυτή τη βδομάδα, την ερχόμενη, για την απελευθέρωση των περίπου 7 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα.

Συμπλήρωσε όμως ότι στο αμέσως επόμενο στάδιο θα πρέπει να δημιουργηθούν μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές προοπτικές για τη χώρα. Στα πλαίσια ενός τρίτου πακέτου βοήθειας θα έπρεπε οι δανειστές να προβούν σε μια διαγραφή χρέους ύψους 50 έως 60 δισ. ευρώ, διαφορετικά η Ελλάδα θα πτωχεύσει. Τo Grexit θα πρέπει να αποφευχθεί τόσο για οικονομικούς όσο και για πολιτικούς λόγους. Την παρούσα αναταραχή για τις μεταρρυθμιστικές προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, οι οποίες κατά τους δανειστές δεν είναι επαρκείς, τη χαρακτηρίζει ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός σκηνοθετημένη.

Πηγές ΑΠΕ-ΜΠΕ, Ημερησία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ρωσία και η Αίγυπτος ξεκίνησαν χθες κοινά ναυτικά στρατιωτικά γυμνάσια στη Μεσόγειο, τα οποία θα διαρκέσουν έως την Κυριακή, ανακοίνωσε το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό.

«Σήμερα (χθες) το πρωί, σκάφη του ρωσικού και του αιγυπτιακού Πολεμικού Ναυτικού (…) απέπλευσαν από το λιμάνι της Αλεξάνδρειας», ανακοίνωσε στα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων ο πλοίαρχος Βιατσεσλάβ Τρουχάτσοφ, εκπρόσωπος του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας.

«Τις επόμενες ημέρες, τα σκάφη των δύο στόλων θα πραγματοποιήσουν ασκήσεις αντιαεροπορικής άμυνας, έρευνας και διάσωσης πλοίου που αντιμετωπίζει πρόβλημα και έρευνας για ύποπτα σκάφη», πρόσθεσε.

Το πυραυλοφόρο καταδρομικό Moskva, ναυαρχίδα του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας, συμμετέχει στα γυμνάσια αυτά, όπως και ένα αποβατικό πλοίο, ένα πυραυλοφόρο και ένα δεξαμενόπλοιο ανεφοδιασμού του ρωσικού Πολεμικου Ναυτικού.

Η Αίγυπτος ανέπτυξε από την πλευρά της δύο φρεγάτες, δύο πυραυλοφόρα σκάφη και ένα δεξαμενόπλοιο ανεφοδιασμου.

Αυτά τα ναυτικά γυμνάσια, με την ονομασία «Γέφυρα φιλίας 2015», είναι οι πρώτες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις της Ρωσίας και της Αιγύπτου, μεταξύ των οποίων έχει αρχίσει μια προσέγγιση μετά την εκλογή του προέδρου Αμπντέλ Φάταχ αλ-Σίσι.

Πηγή ΑΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο ΣΥΡΙΖΑ δολοφόνησε την ελπίδα

Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Οι αυτοκλήτως προβαλλόμενοι ως “πρόμαχοι της Δημοκρατίας” (ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ) αφού επί τέσσερις μήνες, δεν έκαναν απολύτως τίποτε για να ετοιμάσουν ένα αξιόπιστο “Σχέδιο Β” που θα έθεταν σε εφαρμογή, στο ενδεχόμενο να “μη τα βρουν” με τους “δανειστές”, συνθηκολόγησαν (σαν αυτοβεβαιωνόμενη προφητεία) με αυτούς που είχαν στήσει στα έξι μέτρα!!!

Οι ελπίδες για την ανάδειξη μίας “Ελληνικής στάσης”, μίας όρθωσης της Δημοκρατίας απέναντι στην επελαύνουσα “Διεθνή Χρηματοκρατία”, δείχνουν πως έσβησαν χθες το βράδυ στις Βρυξέλλες, με την πρόταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προς τους “δανειστές” για συνέχιση του καθεστώτος αιχμαλωσίας της Ελληνικής κοινωνίας στα υπάρχοντα “Μνημόνια” και “Δανειακές Συμβάσεις”...

Μετά το “ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ” του ΓΑΠ, γκρεμίζεται και το “ΕΛΠΙΔΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ” του ΣΥΡΙΖΑ!...

Χωρίς λεφτά, μπορεί κάποιος να ζήσει. Χωρίς ελπίδα, κανείς.

Η ρήση του (τότε πρωθυπουργού) Σαμαρά προς τον τότε υφυπουργό του (Νίκο Νικολόπουλο) δείχνοντάς του τη στάση που πρέπει να έχει απέναντι στην Τρόϊκα, “-Πέσε στα τέσσερα”, γίνεται πλέον το κυρίαρχο δόγμα και προσταγή σύσσωμης της πολιτικής ηγεσίας, προς τον Ελληνικό Λαό.

Η κομματοκρατία, πρώτα ντυμένη Σοσιαλίστρια (Πα.Σο.Κ), μετά ντυμένη νεοφιλελεύθερη (ΝΔ) και τώρα ντυμένη “Αριστερά”, στέλνει το ίδιο μήνυμα στον Λαό, που του λέει: “-Δεν υπάρχει καμία ελπίδα. Η Ελλάδα είναι προορισμένη να είναι προτεκτοράτο και ο κάθε Έλληνας και Ελληνίδα προορίζονται να είναι ανδράποδα των δανειστών. Οι εκλογές, είναι μία παράσταση έτσι, για ξεκάρφωμα”!!!

Τελεία και παύλα. Όλα τα άλλα που λέγονται και που θα ειπωθούν “για να χρυσώσουν το χάπι”, είναι σάλτσες για να τρώμε τη φόλα και να μην το καταλαβαίνουμε.... Και πρέπει, εμείς ο Λαός, να μην καταλαβαίνουμε αυτό που πράγματι γίνεται, ώστε να διατηρούμε στην κυβερνητική εξουσία τον ίδιο εξουσιαστή, που δεν είναι το Πα.Σο.Κ, η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ ή όποιο άλλο κόμμα. Είναι η κομματοκρατία, ως σύστημα που επιτρέπει στην (πολιτική και Οικονομική) Ολιγαρχία, να κυβερνά ως Δημοκρατία.

Όσο ο Λαός δεν τολμά ή δεν βρίσκει τρόπο να αυτονομηθεί από το καταστροφικό αυτό καθεστώς της κομματοκρατίας, θα τρέχει να ψάχνει τη λύση της αιχμαλωσίας του στην ανακύκλωση των καταστροφέων του που παρουσιάζονται πότε με το μπλε κουστούμι, πότε με το πράσινο, το κόκκινο, το μαύρο και πάει λέγοντας...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ούτε δεξιά ούτε σοσιαλδημοκρατική εναλλακτική λύση για τον σχηματισμό άλλης κυβέρνησης υφίσταται μέχρι στιγμής και αυτό το γνωρίζουν οι πάντες

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ως ρεαλιστές, οι Γερμανοί μπορεί να μισούν θανάσιμα την κυβέρνηση Τσίπρα και να απεργάζονται την ανατροπή της, γνωρίζουν όμως ότι με τον Αλέξη Τσίπρα θα είναι υποχρεωμένοι να διαπραγματεύονται στο αμέσως προσεχές μέλλον. Για την ώρα, δεν υφίσταται πολιτική δύναμη που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Αδιαμφισβήτητα, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του πρωθυπουργού είναι η αγκίστρωση του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ, πράγμα που την καθιστά ανίκανη να κατακτήσει την πρώτη θέση σε -απίθανες- νέες εκλογές. Ο πανικός άλλωστε του προέδρου της ΝΔ μόλις κυκλοφόρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ υπουργικές δηλώσεις περί δήθεν νέων βουλευτικών εκλογών αποδεικνύει την αλήθεια αυτού του ισχυρισμού. Ο Αντ. Σαμαράς έσπευσε να χαρακτηρίσει «ανοησίες» την υφέρπουσα πολιτική φιλολογία περί εκλογών για έναν απλούστατο λόγο: Η ΝΔ πιθανότατα θα κυμαινόταν γύρω στο... 20% σε περίπτωση πρόωρων βουλευτικών εκλογών τούς επόμενους μήνες, αν παρουσιαζόταν στον ελληνικό λαό υπό την ηγεσία του νυν αρχηγού της! Οι 3 στους 4 Ελληνες δεν θέλουν με τίποτα να ξαναδούν πρωθυπουργό της χώρας τον Αντώνη Σαμαρά, όπως απέδειξαν με την ψήφο τους στις 25 Ιανουαρίου -αυτό μόνο ο ίδιος και η ΝΔ που τον κρατάει αρχηγό δεν το έχουν πλήρως συνειδητοποιήσει ή υποκρίνονται ότι δεν το έχουν καταλάβει. Υπάρχει βέβαια και το πρόβλημα ότι κανένα σχεδόν πρωτοκλασάτο στέλεχος δεν επιθυμεί να καταστρέψει την πολιτική του καριέρα αναλαμβάνοντας σήμερα αρχηγός της Δεξιάς που όλοι έχουν επίγνωση ότι θα περιδινείται επί πολύ σε υπαρξιακή κρίση, μετά τη μνημονιακή πολιτική που άσκησε ο Αντώνης Σαμαράς.

Οποιος άλλος και να αναλάβει αρχηγός της ΝΔ, προσωρινός αρχηγός θα είναι, τίποτα περισσότερο. Εδώ το ΠΑΣΟΚ του 44% έπεσε στο... 13% (!) σε δύο χρόνια, μόλις ο Γιώργος Παπανδρέου μας έβαλε στο επαίσχυντο Μνημόνιο, και τώρα θα δώσει μάχη για να μπει στη... Βουλή (!) με άκρως αμφίβολα αποτελέσματα, αφού στην τωρινή Βουλή ο Ευάγγελος Βενιζέλος (που την... κοπάνησε με ελαφρά πηδηματάκια!) το έβαλε ως... έβδομο (!!!) κόμμα, μην έχοντας πιάσει ούτε το 5%. «Βασιλιάς του... εξωκοινοβουλίου» ο Γιωργάκης με το ΚΙΔΗΣΟ, το προσωπικό κόμμα που έφτιαξε. Κατά εξωκοινοβούλιο μεριά οδεύει και το ΠΑΣΟΚ, αν δεν καταφέρει να προσκολληθεί σε κάποιο κοινοβουλευτικό κόμμα -στη ΝΔ, στο Ποτάμι ή στον ΣΥΡΙΖΑ. «Μάπα το καρπούζι» και της ΔΗΜΑΡ, αυτής της διαβόητης «Αριστεράς της προσκολλήσεως», που συστηματικά παρασιτούσε είτε στο ΠΑΣΟΚ είτε στη ΝΔ κάπου... σαράντα χρόνια! Με το που την έβαλε όμως ο ιδρυτής της, ο Φώτης Κουβέλης, στη μνημονιακή κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για έναν χρόνο, παρά τη συνειδητοποίηση της ζημιάς που πάθαινε και την αποχώρησή της προ διετίας με πρόσχημα το κλείσιμο της ΕΡΤ, και το κόμμα της ΔΗΜΑΡ πέρασε εν τιμή και δόξη στο εξωκοινοβούλιο -και μάλιστα με ποσοστό που αποκλείει την επάνοδό της στα κοινοβουλευτικά κόμματα.

Ονέος πρόεδρος που εξελέγη από το συνέδριό της, ο 36χρονος Θανάσης Θεοχαρόπουλος (συγκρουόμενος με την πρώην βουλευτίνα Μαρία Γιαννακάκη, που ήθελε να οδηγήσει τη ΔΗΜΑΡ προς τον ΣΥΡΙΖΑ) είναι ο άνθρωπος που συνεχίζει την παράδοση αυτής της τάσης της Αριστεράς. Στο Ποτάμι, στο ΠΑΣΟΚ αν αυτό επιβιώσει κοινοβουλευτικά ή σε οποιονδήποτε συνδυασμό τους θα προσκολληθούν τα υποτιθέμενα στελέχη της ΔΗΜΑΡ, επιδιώκοντας τίποτε περισσότερο από την προσωπική, αυστηρά προσωπική πολιτική τους διάσωση. Εννοείται ότι αν χρειαστεί να συνεργαστούν με τη Δεξιά δεν θα έχουν κανένα δισταγμό να το κάνουν. Επειδή όμως το Ποτάμι δεν είναι παρά ένα ασήμαντο κόμμα του 6%, ο αρχικός στόχος του είναι -όπως και των Γερμανών που το προωθούν ανοιχτά- να διώξει ο Τσίπρας τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου και να σχηματίσει κυβέρνηση με το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη ώστε να καταστεί η κυβέρνηση όμηρός του! Μόνο ένας πολιτικά ηλίθιος θα έκανε φυσικά μια τέτοια κίνηση, αλλά Γερμανοί είναι αυτοί, αυτό θέλουν και νομίζουν ότι θα το επιβάλουν στον Ελληνα πρωθυπουργό.

Μέχρι να το πετύχουν, πάντως, ακόμη και στο Βερολίνο έχουν καταλάβει ότι με τον Τσίπρα που μισούν και περιφρονούν είναι υποχρεωμένοι να διαπραγματεύονται, αφού ο κομματικός συσχετισμός δυνάμεων στην Ελλάδα καθόλου ώριμος δεν είναι για να τους παράσχει άλλη κυβέρνηση. Χώρια που αν τον ζορίσουν τόσο ώστε να τον υποχρεώσουν να πάει σε εκλογές για να τους αντισταθεί, είναι πιθανότατο να δώσει ο ελληνικός λαός ακόμη και την αυτοδυναμία στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως είναι σήμερα τα πράγματα. Δεξιά εναλλακτική λύση δεν υπάρχει, όταν σήμερα δημοσκοπικά η ΝΔ βρίσκεται καμιά... δεκαπενταριά (!) εκατοστιαίες μονάδες πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε σοσιαλδημοκρατική λύση υπάρχει όμως, όταν είναι μεγάλο ερώτημα αν το Ποτάμι, σε περίπτωση νέων εκλογών (που τονίζαμε πρόσφατα ότι δεν πρόκειται να γίνουν), θα μπορέσει να πιάσει το... 10%, στέλνοντας το ΚΙΔΗΣΟ, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ στο εξωκοινοβούλιο, όπου ήδη ανήκουν τα δύο από τα τρία αυτά κόμματα. Από τη ΝΔ και το Ποτάμι αποκλείεται να πέσει ο Τσίπρας. Μόνο από τον ελληνικό λαό κινδυνεύει, αν παραβεί τις υποσχέσεις του.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου