Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Μαρ 2014

Συνελήφθησαν δύο Λευκορώσοι που εργαζόντουσαν για λογαριασμό της Ρωσίας αναφέρουν τα πολωνικά ΜΜΕ

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Ο Οργανισμός Εσωτερικής Ασφάλειας της Πολωνίας (ABW) ανακοίνωσε την σύλληψη και την κράτηση δύο ανδρών που θεωρούνται ύποπτοι για την διενέργεια κατασκοπείας υπέρ της Ρωσίας. Και οι δύο όπως πληροφορεί η πολωνική εφημερίδα «Gazeta Wyborcza» είναι Λευκορώσοι, που εργάζονταν για λογαριασμό της Ρωσίας.

Για τις πληροφορίες σχετικά με τις συλλήψεις των «Λευκορώσων κατασκόπων» ενημερώθηκαν τα μέλη της κοινοβουλευτικής επιτροπής για τις ειδικές υπηρεσίες, σε μια ασυνήθιστη συνάντηση στα γραφεία της Υπηρεσίας Στρατιωτικών Πληροφοριών (CSG).
Η στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών δεν είναι εξουσιοδοτημένη να ενεργεί συλλήψεις στο πολωνικό έδαφος. Η κράτηση των δύο «Λευκορώσων κατασκόπων» έχει μεταφερθεί σε αυτή την υπηρεσία με ότι αυτό σημαίνει για την δράση των δύο ατόμων.

Ο μηχανισμός της σύλληψης τους ενεργοποιήθηκε έτσι ώστε η πολωνική υπηρεσία στρατιωτικών πληροφοριών CSG από πηγές της στη Λευκορωσία και την Ρωσία πήρε τις απαραίτητες πληροφορίες, σχετικά με αυτά τα άτομα και τα διαβίβασε με την σειρά της στην έδρα της υπηρεσίας στην Βαρσοβία, δήλωσε ένας πρώην αξιωματικός των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Ο αριθμός των κατασκόπων που κρατούνται στην Πολωνία όπως προκύπτει από τις εκθέσεις μειώνεται σταδιακά. Το 2010, συνελήφθησαν τέσσερις το 2011 -δύο το 2012- όχι. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν εργαστεί υπέρ της Ρωσίας και της Λευκορωσίας, καταλήγει το δημοσίευμα.

Σχόλιο: Οι συλλήψεις των δύο Λευκορώσων μπορούν να προκαλέσουν περαιτέρω ένταση στην ήδη τεταμένη κατάσταση στην Ουκρανία λόγω εμπλοκής της Ρωσίας. Προς το παρόν δεν υπάρχει καμία επίσημη ανακοίνωση από την ρωσική πλευρά για το θέμα αυτό, ούτε από την πολωνική, για οποιεσδήποτε περεταίρω διευκρινήσεις σχετικά με την δράση των εν λόγω κατασκόπων.


Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Εμπειρογνώμονες του Πενταγώνου βρήκαν σε αιφνιδιαστικό έλεγχο, απάρτια κινεζικής κατασκευής σε υποσυστήματα των αμερικανικών βομβαρδιστικών B – 1B της εταιρείας Boeing καθώς και σε μαχητικά αεροσκάφη F-16 της Lockheed Martin, ανέφερε ανακοίνωση του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας.

Το γραφείο ειδικών τεχνικών έλεγχων του Πενταγώνου, διαπίστωσε μετά από ενδελεχή έρευνα, ότι η αιτία της «διείσδυσης» κινεζικών εξαρτημάτων σε αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη, ήταν ο μη «κατάλληλος» τεχνικός έλεγχος προέλευσης των αμερικανικών εταιρειών που κατασκεύαζαν μέρος των υποσυστημάτων των αεροσκαφών αυτών. Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ αποκάλεσε το συγκεκριμένο περιστατικό ως «προχειρότητα» και απηύθυνε έκκληση για μεγαλύτερη εγρήγορση στην αλυσίδα εφοδιασμού των εταιρειών αυτών.

Οι αξιωματούχοι των εταιρειών, Lockheed, Northrop, Boeing και Raytheon αρνήθηκαν να σχολιάσουν το περιστατικό το οποίο θεωρείται πολύ σοβαρό για την εθνική άμυνα των ΗΠΑ και την αμερικανική κυβέρνηση. Το πρακτορείο Reuters δεν αποκλείει το γεγονός το Πεντάγωνο να ζητήσει αποζημίωση από τις εν λόγω εταιρείες.

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, δήλωσε ότι τα κινεζικά εξαρτήματα τιτανίου για τα πολεμικά αεροσκάφη θα μπορούσαν άνετα να χρησιμοποιηθούν για τα αντιαεροπορικά κατευθυνόμενα βλήματα της οικογένειας Standard «Missile–3», που κατασκευάζονται από κοινού από ΗΠΑ και Ιαπωνία.

Η Νομοθεσία των ΗΠΑ απαγορεύει ρητώς, στην κατασκευή των gunsmiths να χρησιμοποιούνται πρώτες ύλες από την Κίνα ή άλλες χώρες, λόγω του φόβου ότι η εξάρτηση από τους ξένους προμηθευτές, μπορεί να δημιουργήσει «προβλήματα», καθιστώντας «ευάλωτα» αμερικανικά οπλικά συστήματα σε μελλοντικές πολεμικές συγκρούσεις, δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΥΠΑΜ στο Reuters.

Τον Ιανουάριο 2014, αναφέρθηκε ότι οι μαγνήτες που χρησιμοποιήθηκαν σε υποσυστήματα του μαχητικού 5ης γενεάς F-35 ήταν κινεζικοί, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια του υπερσύγχρονου αεροσκάφους.

Το 2012 και το 2013, το Πεντάγωνο έχει εγκρίνει τη χρήση των κινεζικών εξαρτημάτων για την παραγωγή απαρτίων του προγράμματος F–35, ύψους $ 392 δισεκατομμυρίων, ενώ οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ, είχαν εκφράσει την έντονη ανησυχία τους, για την διενέργεια βιομηχανικής κατασκοπίας εκ μέρους της Κίνας κατά των στρατιωτικών υποδομών των ΗΠΑ.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με έγγραφα του Πενταγώνου, ο επικεφαλής των αμυντικών προμηθειών του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ Frank Kendall, επέτρεψε σε δύο αμερικανικές εταιρείες που προμηθεύουν με απάρτια το πρόγραμμα του μαχητικού αεροσκάφους F–35, (την Northrop Grumman Corp και την Honeywell International Inc), την χρήση μαγνητών κινεζικής κατασκευής για την κατασκευή εξαρτημάτων ραντάρ, σασί και άλλων στοιχείων της δομής του αεροσκάφους.

Χωρίς την έγκριση αυτή, η εταιρεία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μεγάλες κυρώσεις περί παραβίασης του ομοσπονδιακού νόμου και θα προκαλούσε ανεπανόρθωτη καθυστέρηση στο πρόγραμμα ανάπτυξης και κατασκευής του F- 35.

Οι κινεζικοί μαγνήτες κοστίζουν $ 2 ανά μονάδα και χρησιμοποιήθηκαν με άδεια από τον Kendall σε 115 προ-παραγωγής μαχητικά αεροσκάφη F-35, η παράδοση των οποίων, θα ολοκληρωνόταν έως τον Μάιο του 2014. Οι αμερικανοί επιθεωρητές σημείωσαν ότι παρόμοιοι μαγνήτες παράγονται και από αμερικανικές εταιρείες.

Εν τω μεταξύ, ο ίδιος Kendall αιτιολόγησε την απόφαση του αυτή, δηλώνοντας ότι οι εν λόγω αποκλίσεις από το νόμο είναι αναγκαίες για τη συνέχιση της έγκαιρης ανάπτυξης και παράδοσης του σύγχρονου αμερικανικού μαχητικού F-35.

Σύμφωνα με τον Frank Kenlona, πρώην υπεύθυνο των συμβάσεων και ελέγχου των εξοπλισμών του Πενταγώνου και τώρα καθηγητή σε μεγάλο αμερικανικό πανεπιστήμιο, η κατάσταση είναι «σοβαρή» και «ασυνήθιστη», διότι η απαγόρευση των κινεζικών προϊόντων σε αμυντικά προϊόντα που προορίζονται για ευαίσθητα υποσυστήματα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στην ουσία δεν έχει «ακυρωθεί».

Σχόλιο: Πρόκειται για περίπτωση «εγκληματικής αμέλειας» αμερικανικών εταιρειών σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ, οι οποίες όμως κερδίζουν δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Στο βωμό του χαμηλού κόστους και της έγκαιρης παράδοσης, εταιρείες κολοσσοί σκέπτονται με μυαλό «μικρού παιδιού», εισάγοντας μη ελεγμένα συστήματα και υποσυστήματα σε πανάκριβα μαχητικά αεροσκάφη. Δυστυχώς εκεί οδηγεί η άκρατη ιδιωτικοποίηση πχ αμυντικών εταιρειών στην κατασκευή οπλικών συστημάτων πάνω στα οποία στηρίζεται δυστυχώς η άμυνα οποιαδήποτε χώρας. Είτε είναι κερδοφόρο είτε όχι, εταιρείες που ασχολούνται στην κατασκευή τόσο κρίσιμων στρατιωτικών οπλικών συστημάτων σε κάθε σοβαρή χώρα θα πρέπει να είναι είτε κρατικές με ιδιωτικά κεφάλαια ( βλέπε Ρωσία, Κίνα) είτε να έχουν συνεχώς μέσα «στα πόδια τους» πλήθος εκλεκτών και ειδικών σύμβουλων πράγμα όμως χρονοβόρο και οικονομικά ασύμφορο για την εκάστοτε κυβέρνηση.


Δώσε Αλέξη, τώρα που γυρίζει!

Με μία ομιλία "φωτιά", για κατάργηση των πολιτών δύο κατηγοριών και για προώθηση των προβλημάτων και ικανοποίηση των αναγκών των μουσουλμάνων της Θράκης, για πλήρη κατανόηση της μειονότητας, ο Αλέξης Τσίπρας "έκλεψε την καρδιά" του τούρκου προξένου Κομοτηνής, Οσμάν Ιλχάν Σενέρ και έβαλε σοβαρή υποψηφιότητα στο να αποκομίσει το μεγαλύτερο "πακέτο" (αν όχι όλο) των διαθέσιμων ψήφων της δεξαμενής που έχει στα χέρια του ο τούρκος πρόξενος.

Από τον Εχίνο, θύλακα τουρκοφρόνων και άμεσης επιρροής του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και των "σχετικών" τουρκικών υπηρεσιών, έχοντας στο πλευρό του τον Καραγιουσούφ (μουσουλμάνος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ), ο Αλέξης Τσίπρας "έταξε" θέση ευρωβουλευτή σε μουσουλμάνο της Θράκης. 
Η ημέρα αυτή όμως, ήταν προφανές πως ήταν ημέρα που ο Αλέξης Τσίπρας έκανε "δώρα". Έτσι, δεν έμεινε σε αυτή την υπόσχεση του ευρωβουλευτή, και προχωρώντας στο "αυτονόητο" υποσχέθηκε τη θέση ενός (θεματικού...;) αντιπεριφερειάρχη σε επίσης μουσουλμάνο υποψήφιο με τον συνδυασμό του ΣΥΡΙΖΑ για την περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Παραδόξως, στην επίσημη ομιλία του στην Κομοτηνή, και στην παρουσίαση των αντιπεριφερειαχών, δεν εμφάνισε κανέναν μουσουλμάνο (να υποθέσουμε ότι η πρότασή του βρήκε απροετοίμαστο τον κ. Ιλχάν Σενέρ, ο οποίος τώρα πρέπει να επιλέξει κάποιον (από τους καταλόγους τουρκο-νομιμοφροσύνης που διαθέτει).

Βέβαια, εμείς δεν γνωρίζουμε εάν θα μπορούσαμε να είχαμε ποτέ την άποψη του Αλέξη Τσίπρα για την ύπαρξη, την δράση και τον διεμβολισμό του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής στα εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας.

Δεν γνωρίζουμε, επίσης, εάν θα μπορούσε ο Αλέξης Τσίπρας να μας εξηγήσει πως εννοεί την κατάργηση των πολιτών δύο κατηγοριών, να μας την εξηγήσει με σαφή παραδείγματα και όχι με εικοτολογίες και παρελθοντικές αναφορές.

Δεν γνωρίζουμε επίσης, εάν ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει τους υποψήφιους μουσουλμάνους με το ΣΥΡΙΖΑ, για τις εκλογές σε δήμους, περιφέρεια και ευρωβουλή, που θα γίνουν τον Μάιο. Η απορία μας, φυσικά, είναι ρητορική, αφού είναι πασίγνωστο ότι οι υποψήφιοι είναι εκλεκτά μέλη του τουρκικού προξενείυ της Κομοτηνής, με μεγάλους φακέλους (τους επιμελείται η γραμματεία του εκάστοτε τούρκου προξένου) τουρκοφροσύνης και πίστης στις αξίες, τα ιδανικά και τις στοχεύσεις της "μητέρας Τουρκίας".

Δυστυχώς (ή ευτυχώς) η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην ακριτική Ελληνική Θράκη, έδωσε την ευκαιρία για να εξαχθούν ικανά συμπεράσματα για τον πολιτικό προσανατολισμό και την "διαφορετικότητα" που ευαγγελίζεται ο Αλέξης Τσίπρας. 

Γεωργίου Μιχαήλ




Ο ηγέτης των Τατάρων της Κριμαίας Μουσταφά Τζεμίλεφ, ο οποίος συναντήθηκε σήμερα στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες με τους πρεσβευτές πολλών χωρών της Συμμαχίας, εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσο είναι επαρκείς οι οικονομικές κυρώσεις που εφαρμόζει η Δύση σε βάρος της Μόσχας για να την εξαναγκάσει να υποχωρήσει στο ζήτημα της Ουκρανίας.

"Υπάρχει ένα πακέτο μέτρων προορισμός των οποίων είναι να πληρώσει η Ρωσία βαρύ τίμημα εάν δεν σεβαστεί την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας. Όμως τι θα συμβεί εάν η Ρωσία είναι έτοιμη να πληρώσει αυτό το τίμημα και ταυτόχρονα να αρπάζει ένα μέρος των εδαφών μας;" είπε ο Τζεμίλεφ στους δημοσιογράφους μετά τις συνομιλίες που είχε με τον αναπληρωτή γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Αλεξάντερ Βέρσμποου.

"Ναι, θα πληρώσουν το τίμημα. Ενδεχομένως εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Όμως τι θα γίνει μετά; Δεν έχουμε απάντηση", συνέχισε ο ιστορικός ηγέτης των Τατάρων, ο οποίος αντιτίθεται στην ένωση της Κριμαίας με τη Ρωσία.

Ο Τζεμίλεφ επανέλαβε την έκκλησή του για μποϊκοτάζ του δημοψηφίσματος που οργανώνεται την Κυριακή από τις φιλορωσικές αρχές της Κριμαίας, χαρακτηρίζοντάς το "παράλογο και παράνομο" και εξήγησε ότι είπε στους συνομιλητές του στο ΝΑΤΟ ότι θα προτιμούσε "να δει κυανόκρανους του ΟΗΕ στο έδαφος της Κριμαίας". Σημείωσε όμως ότι είναι βέβαιο πως η Μόσχα δεν θα συμφωνούσε σε μια τέτοια πρόταση και θα ασκούσε βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

"Μια απόφαση του ΝΑΤΟ για τη χρήση κάθε μέσου δεν απαιτεί απαραιτήτως την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας, όπως έγινε στο Κόσοβο. Γενικά, ο ΟΗΕ ή το ΝΑΤΟ το κάνουν (σ.σ. αναλαμβάνουν δράση) μόνο όταν υπάρχει σφαγή. Θα θέλαμε να συμβεί αυτό πριν αρχίσουν να μας σφάζουν", πρόσθεσε ο Τάταρος ηγέτης.

Όταν ρωτήθηκε για τα αποτελέσματα των συνομιλιών που είχε στο ΝΑΤΟ ο Τζεμίλεφ είπε ότι του τόνισαν πως "δεν συζητείται η χρήση ενόπλων δυνάμεων αλλά η επιβολή μιας σειράς μέτρων που θα στοιχίσουν ακριβά στη Ρωσία".

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Του Dimitar Bechev

Αν και θα ευχόταν να είναι αλλιώς, η Τουρκία δεν μπορεί να αποφύγει την εμπλοκή της στην κρίση της Κριμαίας. Ο ισχυρός πληθυσμός των 260.000 Τατάρων της χερσονήσου, σχεδόν το 15% του συνολικού πληθυσμού, δημιουργεί έναν ισχυρό δεσμό. Εθνικά, γλωσσικά και με βάση τη θρησκεία (σουνίτες ισλαμιστές), οι Τατάροι είναι πολύ κοντά στους Τούρκους. Αρκετά εκατομμύρια Τούρκοι πολίτες μπορούν να ισχυριστούν ότι έχουν ρίζες Τατάρων λόγω των διαδοχικών κυμάτων μετανάστευσης, καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέλαβε την Khanate της Κριμαίας, τo 1783. O Yusuf Akcura, ένας από τους ιδρυτές του τουρκικού εθνικισμού, ήταν επίσης Τατάρος (προερχόμενος ωστόσο από την περιοχή του Βόλγα και όχι από την Κριμαία). Αυτές τις ημέρες, ο τουρκικός Τύπος είναι γεμάτος με άρθρα και σχόλια που ζητούν από την κυβέρνηση να σκληρύνει τη στάση της και να προστατέψει την μειονότητα των Τατάρων, που είναι φίλα προσκείμενη στην κυβέρνηση του Κιέβου, από την ρωσική εισβολή. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Ahmet Davutoglu, εισάκουσε την έκκληση, υποσχόμενος να επεκτείνει την προστασία.

Ο δεύτερος λόγος που η Άγκυρα δείχνει ενδιαφέρον για την εν εξελίξει κρίση, είναι η αίσθηση της Τουρκίας ότι ανήκει στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, όσο θολό και εάν είναι αυτό. Αν και η εξωτερική της πολιτική είναι σταθερά συνδεδεμένη με την Μέση Ανατολή τα τελευταία πέντε χρόνια, η Ουκρανία θεωρείται γειτονική χώρα. Μια αλλαγή στο εδαφικό καθεστώς στην περιοχή, δεν πρόκειται να ληφθεί ελαφρά τη καρδία. Δεν είναι μόνο η χρόνια ανησυχία για τη δική της εδαφική ακεραιότητα που διακυβεύεται, αλλά ενδεχομένως άλλα σημεία έντασης σε όλη τη μετα-σοβιετική περιοχή, όπως το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Καθώς πλησιάζει η ώρα για το δημοψήφισμα στην Βουλή της Κριμαίας στις 16 Μαρτίου, οι προοπτικές για απόσχιση γίνονται πολύ αληθινές. Η Τουρκία θα πρέπει χωρίς αμφιβολία να απαντήσει και να αποκηρύξει την έκβαση του δημοψηφίσματος. Το ερώτημα είναι πόσο μακριά είναι έτοιμη να το πάει σε μια συντονισμένη αντιπαράθεση με την Ρωσία.

Για πολλούς λόγους, δεν νομίζω ότι η Τουρκία είναι προετοιμασμένη να μπει σε μια ολομέτωπη σύγκρουση. Η ιστορία δείχνει ότι η στάση της απέναντι στον Putin είναι κυρίως χαλαρή. Στη διάρκεια του πολέμου στη Γεωργία το 2008, η Άγκυρα έκανε τα πάντα να κατευνάσει την ένταση μεταξύ Μόσχας και ΝΑΤΟ και να αποτρέψει την κλιμάκωση της κρίσης. Δεν είναι μόνο η προσωπική χημεία μεταξύ του πρωθυπουργού Recep Tayyip Erdogan και του προέδρου Vladimir Putin, που τους βοήθησε να κρύψουν κάτω από το χαλί τις διαφορές τους για τη Συρία κάθε φορά. Σε ένα πιο δομικό επίπεδο, το δίκτυο των οικονομικών δεσμών μεταξύ των δύο χωρών είναι ιδιαίτερα πυκνό. Η Τουρκία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό για τις ενεργειακές εισαγωγές της από τη Ρωσία καθώς και για τα έσοδα στις κατασκευές και στον τουρισμό. Ο κύριος όγκος των διμερών εμπορικών σχέσεων αξίας άνω των 30 δισ. δολαρίων ετησίως, αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό το αέριο που διοχετεύεται από τη Gazprom για να ικανοποιήσει την αυξανόμενη ζήτηση από την Τουρκία. Οι τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες έχουν επωφεληθεί πολύ από τους Αγώνες του Σότσι, φέρνοντας εις πέρας έργα της τάξης των 1,6 δισ. δολαρίων, μεταξύ των οποίων ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα και ένα κέντρο Τύπου.

Με λίγα λόγια, υπάρχουν πολλά που μπορεί να χάσει η Τουρκία από μια μεγάλη αντιπαράθεση της Δύσης με τη Ρωσία. Δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη σε κάποιον να ακούει τον Τούρκο πρόεδρο Abdullah Gul να αναλώνεται στην προοπτική ενός νέου ψυχρού πολέμου. Ή να βλέπει την Άγκυρα να αντιδρά με έναν μάλλον συγκρατημένο τρόπο στις αποκαλύψεις ότι οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες δολοφονούσαν Τσετσένους ακτιβιστές στο έδαφός της. Εάν η Τουρκία ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα ήταν στην ίδια ομάδα με εκείνους που υποστηρίζουν τις κυρώσεις. Όπως ειρωνικά συμβαίνει με την Ελλάδα ή την Κύπρο.

Ωστόσο, η είδηση αυτή την εβδομάδα ότι η Τουρκία επέτρεψε το αμερικανικό αντιτορπιλικό Truxturn να περάσει τα στενά χωρίς καθυστέρηση ή διαμαρτυρία, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως δήλωση υποταγής. Στην καλύτερη περίπτωση είναι ένας ψίθυρος ένδειξης πίστης προς τη Δύση, σε αυτή την εξελισσόμενη σύγκρουση. Το αντιτορπιλικό ήταν εν πλω για μια προγραμματισμένη άσκηση με το βουλγαρικό και το ρουμανικό ναυτικό. Η Τουρκία θα συνεχίσει να περπατάει σε τεντωμένο σχοινί που αφορά το να είναι ένα αξιόπιστο μέλος του ΝΑΤΟ, διατηρώντας παράλληλα φιλικές σχέσεις με τη Μόσχα. Μια πιο ενεργή υποστήριξη από την Τουρκία στις προσπάθειες του ΝΑΤΟ να αντιμετωπίσει τη Ρωσία στην Κριμαία, θα έρθει μόνο όταν, και αν, έχουν εξαλειφθεί όλες οι άλλες επιλογές της Άγκυρας.




Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Ηταν τα τέλη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου που η Σοβιετική Ενωση, παρότι είχε χάσει το ένα πέμπτο του πληθυσμού της στον πόλεμο, εγκαθιστούσε τη δική της επιρροή στις βαλτικές χώρες, την Πολωνία, την ανατολική Γερμανία, την Ουγγαρία, την Τσεχοσλοβακία και στα Βαλκάνια, πλην Ελλάδος, με την Αυστρία να παραμένει ουδέτερη χώρα, κοινή συναινέσει.

Από την επομένη της Διάσκεψης του Πότσδαμ, που ολοκληρώθηκε στις 2 Αυγούστου 1945, άρχισε ο σχεδιασμός από πλευράς της Δύσης για την απώθηση του ρωσικού παράγοντα από την καρδιά της Ευρώπης προς τα ανατολικά, μακριά από τις θερμές θάλασσες και όσο πιο κοντά στα Ουράλια Ορη. Αυτός ήταν ο στρατηγικός σχεδιασμός της Δύσης.


Στο πλαίσιο αυτού του σχεδιασμού οι... αρμόδιες υπηρεσίες της Δύσης έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να ξεσπάσουν τα γεγονότα στην Ουγγαρία, το 1956, στην Πράγα της Τσεχοσλοβακίας, το 1968, στην Πολωνία, τη δεκαετία του 1980, με τη δράση του συνδικάτου Αλληλεγγύη, για να ακολουθήσουν η κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης και η διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Στη συνέχεια ακολούθησαν η επανένωση της Γερμανίας, η απώθηση του ρωσικού παράγοντα από τις βαλτικές χώρες, την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Τσεχοσλοβακία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, οι οποίες μία προς μία και με τη σειρά προσχώρησαν στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.


Η απώθηση της Ρωσίας από αυτές τις περιφερειακές χώρες ολοκληρώθηκε με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, την αποδυνάμωση της Σερβίας, που είναι ο στενότερος σύμμαχος της Ρωσίας στην περιοχή, και την ανεξαρτητοποίηση του Μαυροβουνίου, που απέκοψε την πρόσβαση της Σερβίας στη θάλασσα της Αδριατικής.


Για να ολοκληρωθεί στο σχέδιο της Δύσης, θα έπρεπε να στραφούν προς την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ η Γεωργία και η Ουκρανία. Στη Γεωργία το εγχείρημα έμεινε ημιτελές, αφού η χώρα έχασε το 20% του εδάφους της, βλέποντας την Αμπχαζία και τη Νότιο Οσετία να ανεξαρτητοποιούνται με την ενεργό υποστήριξη της Μόσχας.


Οσον αφορά την Ουκρανία, επιχειρήθηκε η απόσπασή της από την «αγκαλιά» της Ρωσίας με τη λεγόμενη Πορτοκαλί Επανάσταση, το 2004, όταν ο Γιούσενκο πήρε τα σκήπτρα της εξουσίας, επιχειρώντας να προσανατολίσει τη χώρα προς τη Δύση. Η άνοδος στην εξουσία του Γιανουκόβιτς, το 2010, αφού είχε προηγηθεί ένα διάλειμμα με τη Γιούλια Τιμοσένκο, έβαλε φρένο στη διολίσθηση της χώρας προς τη Δύση, για να έλθει στο προσκήνιο τον Νοέμβριο του 2013 η άρνησή του να υπογράψει μια συμφωνία ένταξης στην Ε.Ε., που οδήγησε στους δρόμους χιλιάδες φιλοευρωπαίους αντιπολιτευόμενους, οι διαδηλώσεις των οποίων οδήγησαν στην ανατροπή του.


Ενώ, όμως, οι δυνάμεις που επικράτησαν είναι φανερό ότι προετοιμάζονται με γοργούς ρυθμούς να οδηγήσουν την Ουκρανία στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, για άλλη μια φορά η Ρωσία το 2014, όπως το 1945, δρα πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά από τη Δύση. Με αντανακλαστικά ομολογουμένως μιας καλά οργανωμένης χώρας, τη στιγμή που η Δύση πελαγοδρομούσε μεταξύ Ουάσινγκτον, Βρυξελλών, Λονδίνου και Βαρσοβίας, η Ρωσία διαχειρίστηκε σωστά το ζήτημα σε πολιτικό, επικοινωνιακό και στρατιωτικό επίπεδο και κατάφερε να ελέγξει ΑΠΟΛΥΤΩΣ την κατάσταση στην Κριμαία, ενώ περιμένουμε να δούμε αν θα καταφέρει να πράξει το ίδιο στις περιφέρειες Χαρκόβ, Λουγάνσκ, Ντονιέτσκ, Ντιπροπετρόβσκ, Ζαπορίσνια, Χερσώνος, Νικολάγιεφ και Οδησσού. Για να μην ανατρέχουν οι αναγνώστες μας στους χάρτες, να πούμε ότι πρόκειται για τις ανατολικές και νότιες περιφέρειες που έχουν δύο χαρακτηριστικά στρατηγικής σημασίας. Αφενός σ' αυτές βρίσκεται σχεδόν το σύνολο της βαριάς βιομηχανίας της χώρας και αφετέρου αποκόπτουν τη δυτικόφιλη Ουκρανία από τη θάλασσα, ενώ δίνουν απευθείας πρόσβαση στη Ρωσία στον θύλακο της Υπερδνειστερίας, αυτονομημένης περιοχής της Μολδαβίας.


Το παιχνίδι είναι μεγάλο και θα χαρακτηρίζαμε τα γεγονότα της Ουκρανίας κοσμοϊστορικά. Ασφαλώς η ανατροπή του Γιανουκόβιτς αποτελεί μια στρατηγική ήττα για τη Μόσχα. Σε περίπτωση που όμως ο Πούτιν κατορθώσει να ελέγξει την ανατολική και τη νότια Ουκρανία και αποκόψει την υπόλοιπη χώρα από τη θάλασσα, τότε θα μιλάμε για μια μεγάλη ανατροπή των ισορροπιών στον Εύξεινο Πόντο, που θα καταστήσει βιώσιμο και το σχέδιο της Ρωσίας για παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Συρία.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Επικίνδυνα παιχνίδια του Αλέξη και της παρέας του με τα εθνικά θέματα

Σημαντικότατη για τους μουσουλμάνους ημέρα επέλεξε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, για να επισκεφθεί την ακριτική Θράκη και συγκεκριμένα την πόλη της Κομοτηνής, την οποία επέλεξε η Κουμουνδούρου για να ξεκινήσει και επίσημα την προεκλογική της εκστρατεία για τις εκλογές του Μαΐου (δημοτικές και περιφερειών).
Δεν πρέπει να θεωρείται ούτε τυχαία η ημέρα Παρασκευή, η οποία είναι ημέρα της κύριας εβδομαδιαίας προσευχής, με προσέλευση στο τζαμί.
Ούτε τυχαία πρέπει να θεωρείται η πόλη της Κομοτηνής (τζαμιά άλλωστε υπάρχουν σε αρκετά μέρη της Ελλάδας), στην οποία βρίσκεται το τουρκικό προξενείο το οποίο λειτουργεί ως «στρατηγείο» των παρεμβάσεων της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Ελληνική Θράκη (και δια μέσω των μουσουλμάνων βουλευτών «απλώνει» τη δράση της η Άγκυρα και στην υπόλοιπη, από Κοζάνη και Γιάννενα έως και Ρόδο).

Ούτε τυχαίο πρέπει να θεωρείται το γεγονός πως οι αφίσες του ΣΥΡΙΖΑ που χρησιμοποιούν την τουρκική γλώσσα (αφίσες με τον Τσίπρα, αλλά και τον υποψήφιο περιφερειάρχη για την περιφέρεια ΑΜ-Θ και την υποψήφια Δήμαρχο Κομοτηνής του ΣΥΡΙΖΑ), που ήδη έχουν κυκλοφορήσει μέχρι και την ημέρα άφιξης του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και φέρελπι πρωθυπουργού της Ελλάδας, κ. Αλέξη Τσίπρα.
Παρά το γεγονός πως δεν υπήρξε ΚΑΜΙΑ επίσημη απάντηση από κάποιο όργανο του ΣΥΡΙΖΑ (και παρά το γεγονός ότι η αύξηση των αφισών του Τσίπρα είναι αποτέλεσμα της υπερδραστηριοποίησης του τοπικού μουσουλμάνου βουλευτή Καραγιυοσούφ), παρά το γεγονός ότι η χρήση της τουρκικής γλώσσας στις αφίσες του φερόμενου ως «σωτήρα» της Ελλάδας, έχουν ξεσηκώσει σάλο σε ολόκληρη τη χώρα και δεν είναι μόνο οι κάτοικοι της Θράκης που διαμαρτύρονται για την επικοινωνιακή αυτή προσέγγιση που επιλέχθηκε από την Κουμουνδούρου, φαίνεται πως οι «εγκέφαλοι» που διαχειρίζονται το επικοινωνιακό κομμάτι της προεκλογικής εκστρατείας δεν θέλουν ή δεν μπορούν να αντιληφθούν τι ακριβώς σημαίνει αυτή η συγκεκριμένη επιλογή για την εικόνα του κόμματος, που θέλει να κυβερνήσει την Ελλάδα (και όχι την Τουρκία), τους Έλληνες πολίτες (και όχι τους Τούρκους), με διαφάνεια και υπέρ των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας (και όχι της Τουρκίας).

Μπορεί, άραγε, να έχουν κάνει ένα τόσο μεγάλο λάθος οι υπεύθυνοι επικοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ; Προφανώς όχι! Η επιλογή είναι ξεκάθαρη, χωρίς την παραμικρή αιτιολόγηση, γεγονός που σημαίνει πως το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ αδιαφορεί για τις ό,ποιες επιπτώσεις (που είναι σίγουρα αρνητικές και θα επηρεάσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την κάλπη). Και αυτή η κάθετη αδιαφορία, σημαίνει πως αναμένονται συγκεκριμένα αποτελέσματα για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ο κοινός νους δεν μπορεί να αντιληφθεί ούτε την λογική ούτε την πολιτική προοπτική που υπάρχει πίσω από την χρήση της τουρκικής γλώσσας σε μία προεκλογική εκστρατεία που γίνεται μέσα στην Ελλάδα.
Όμως, το γεγονός αυτό καθεαυτό, υποδηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θεωρεί ως μοναδική επίσημη γλώσσα την Ελληνική, τουλάχιστον στην Ελληνική Θράκη και συμπεριλαμβάνει –αυτοβούλως και προκαλώντας θυμηδία- την προώθηση επισημοποίησης της τουρκικής γλώσσας και στην Ελλάδα. Τόσο απλό, που μοιάζει ακατάληπτο. Αλλά και τόσο επικίνδυνο που τρομάζει για όσα άλλα ο κ. Τσίπρας και οι ομοτράπεζοί του στο ΣΥΡΙΖΑ έχουν αποφασίσει ή συμφωνήσει να εφαρμόσουν με την ισχύ της εξουσίας -οψόποτε την κατακτήσουν- μία πολύ ιδιαίτερη ιδεοληπτική προσέγγιση η οποία όμως βάλλει ευθέως κατά του Ελληνισμού και ιδιαίτερα των κατοίκων της Ελληνικής Θράκης.

Βέβαια αυτή η χρήση της τουρκικής γλώσσας είναι επίσης και απολύτως ρατσιστική απέναντι στους Πομάκους, τους Ρομά, αλλά και απέναντι σε παλιννοστούντες από την Γεωργία, το Καζακστάν ή και τη Ρωσία, την ύπαρξη των οποίων ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς είτε συγκαταριθμούν μεταξύ των τουρκοφρόνων της Θράκης, είτε επιτηδευμένα προχωρούν σε έναν διαχωρισμό τους μεταξύ Ελλήνων και «Τούρκων» της Θράκης…!

Επειδή το θέμα αφορά την ουσία του προβλήματος που βιώνει η Θράκη (βλ. τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και αλυτρωτική πολιτική της Τουρκίας προς την Ελληνική Θράκη), ένα μείζον εθνικό θέμα που βρίσκεται στην κορυφή των εθνικών θεμάτων επί των ελληνοτουρκικών σχέσεων που απασχολούν την χώρα, θεωρούμε πως αποτελεί και την «σφραγίδα» της ό,ποιας εθνικής πολιτικής έχει αποφασίσει να ακολουθήσει η Κουμουνδούρου όποτε και εάν έρθει στην εξουσία. Εκτός και εάν, αυτή η συγκεκριμένη απόφαση αντανακλά την επιθυμία – σκοπιμότητα απομάκρυνσης της περίπτωσης αύξησης των εκλογικών ποσοστών –άρα και της πολιτικής πίεσης προς την παραπαίουσα συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου-, επειδή δεν επιθυμεί η Κουμουνδούρου να ασκήσει εξουσία, δηλαδή να κυβερνήσει την Ελλάδα. Αλλά ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, ο «ελιγμός» θεωρείται τεράστιο λάθος, αφού πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ως διπλωματικό όπλο από την -πανέτοιμη να εκμεταλλευθεί την κάθε πιθανή ευκαιρία- τουρκική διπλωματία.

Τέλος, θα πρέπει να γίνει κατανοητό και να λειτουργεί ως απαραβίαστη «κόκκινη γραμμή» σε όλα τα πολιτικά κόμματα της χώρας, πως δεν επιτρέπονται πολιτικά παιχνίδια τα οποία έχουν ψηφοθηρικά χαρακτηριστικά και που έχουν σαν αποτέλεσμα την δημιουργία νέων εθνικών προβλημάτων ή την ενίσχυση – γιγάντωση ήδη υπαρχόντων.
Τα κόμματα οφείλουν να λειτουργούν δημοκρατικά, σεβόμενα την χώρα και τους πολίτες της χώρας, και σεβόμενα το Σύνταγμα να έχουν ως πρώτιστο μέλημά τους την υπεράσπιση του συνόλου των θεμάτων χαρακτηρίζονται ως εθνικά.

Κωνσταντίνος


Επικίνδυνα ανιστόρητοι… ή έχουν ως μοναδικό σκοπό την υφαρπαγή ψήφων

Την τουρκική γλώσσα επέλεξε για ακόμη μια φορά ο ΣΥΡΙΖΑ για να απευθυνθεί προεκλογικά στη μειονότητα της Θράκης ζητώντας φυσικά την πολυπόθητη ψήφο στις αυτοδιοικητικές εκλογές και τις ευρωεκλογές.

Αφίσες με τον υποψήφιο Περιφερειάρχη για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη του κόμματος λούστηκαν στην κυριολεξία από την τουρκική γλώσσα, ενώ κάτι αντίστοιχο συνέβη και με την πρόσφατη ανακοίνωση για την επίσκεψη του κ. Αλέξη Τσίπρα στην περιοχή.

Προφανώς οι εμπνευστές αυτών των δράσεων είτε λησμονούν ή αγνοούν είτε απλώς επιλέγουν να προσπεράσουν το γεγονός πως η τουρκική γλώσσα δεν αποτελεί αναγνωρισμένη γλώσσα του ελληνικού κράτους, ενώ η χρήση της στην περιοχή αποσκοπεί σε συγκεκριμένους κύκλους και σκοπιμότητες, γνωστούς εδώ και χρόνια για τη δράση τους.

Παραδόξως οι αποφάσεις αυτές δεν φαίνεται να ιδρώνουν το αυτί όλων αυτών των πολιτικών που κατά καιρούς αναμασώντας επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και αποσκοπώντας καθαρά και μόνο στην άντληση ψήφων, κατέφθαναν ως σωτήρες στην περιοχή για να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στον «εχθρό», όπως τον αποκαλούσαν. Όλοι αυτοί οι όψιμοι πατριώτες τώρα σιωπούν κλειδώνοντας τη γλώσσα μέσα στο κεφάλι τους.

Κάνοντας λοιπόν μια γρήγορη αναδρομή στο παρελθόν διαπιστώνει κανείς πολύ εύκολα πως τα κάστρα πέφτουν πάντα από μέσα. Από αυτή την οπτική γωνία πρέπει να εξετάσει τέτοιου είδους συμπεριφορές και να σταθεί σκεπτικά απέναντί τους, παίρνοντας τις αποφάσεις του.

Καλά θα κάνουν οι νοσταλγοί της μισαλλοδοξίας και οι πυροδοτητές της έντασης και του φανατισμού να σωπάσουν επιτέλους, αφήνοντας τερτίπια και επικοινωνιακές προπαγάνδες στο περιθώριο. Οι μουσουλμάνοι πολίτες της Θράκης είναι Έλληνες πολίτες που διδάσκονται και ομιλούν την Ελληνική γλώσσα. Από την άλλη βέβαια, οι μανδαρίνοι της Βουλής, που έχουν ως προέκταση της πολιτικής τους ανυπαρξίας τη Θράκη, διδάσκονται και ομιλούν την γλώσσα των ψήφων.

Τέτοιου είδους πρακτικές ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια της πολιτικής ευπρέπειας, πλησιάζουν μονοπάτια επικίνδυνα και σίγουρα πρέπει τόσο οι εμπνευστές τους όσο και η λογική υλοποίησής τους, να γίνουν γνωστοί στην κοινωνία της Θράκης.

Περιμένω λοιπόν όλες αυτές οι πρακτικές να καταδικαστούν από όλα τα κόμματα της Ελληνικής βουλής.

Χαράλαμπος Ευστρατίου
Ανεξάρτητος Έλλην


Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Αν υπάρχει ένα άλλο κράτος που ζει στο πετσί του την κρίση της Ουκρανίας, μάλλον είναι η Τουρκία, της οποίας οι ακτές στη Μαύρη Θάλασσα απέχουν μόλις 278 χιλιόμετρα από την Κριμαία.

Αν υπάρχει πάλι μία χώρα που βιώνει έναν διχασμό ανάλογο ή έστω κοντινό με εκείνον του περίφημου δημοψηφίσματος που θα λάβει χώρα την ερχόμενη Κυριακή είναι και πάλι η Τουρκία, η οποία μοιάζει να έχει έρθει αντιμέτωπη με ένα τεράστιο δίλημμα: Τάταροι ή Ρωσία;

Ως γνωστόν, οι περίπου 240.000 Τάταροι –νούμερο που αντιστοιχεί στο 15% του συνολικού πληθυσμού της Κριμαίας- έχουν ήδη ζητήσει τη βοήθεια της «μητέρας Τουρκίας» για να διασωθούν οι ίδιοι και η γη τους. Τους συνδέουν άλλωστε πολλά με την Ανατολία.
Είναι μουσουλμάνοι, ανήκουν στα τουρκικά φύλα, με άλλα λόγια συγγενεύουν τόσο γλωσσικά όσο και εθνοτικά, παρ’ όλο που ζουν για χρόνια ανάμεσα στους ρωσόφωνους πληθυσμούς της Κριμαίας.

Μόνο που, οι Τάταροι αντιτίθενται σθεναρά στις ενέργειες της Ρωσίας, γεγονός που έχει τις ρίζες του στην εθνοκάθαρση και στους μαζικούς εκτοπισμούς που υπέστησαν κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Στάλιν.
Αυτό φέρνει σε αμηχανία τη γείτονα, η οποία έχει αναπτύξει θερμές οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία.

Η αμηχανία εξελίσσεται σε «διχασμό», καθώς η Άγκυρα από τη μία, επιθυμεί να ανταποκριθεί στα αιτήματα προστασίας των συγγενών της Τατάρων, αλλά, από την άλλη, δεν θέλει να διαταράξει τις εμπορικές σχέσεις της με τη Μόσχα, αφού το κέρδος από το ετήσιο διμερές εμπόριο φτάνει τα 40 δις. δολάρια.

Επιπλέον, η τουρκική βιομηχανία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ενέργεια από τη Ρωσία, γεγονός που κάνει τους ειδικούς αναλυτές να ποντάρουν ότι η απάντηση της γειτονικής χώρας στο μεγάλο δίλημμα δεν θα είναι «συναισθηματική», αλλά οικονομική.

Πηγή «Δημοκρατία»


Άιιι... αντιπολιτεύσου!

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου 

Την χώρα δεν την καταδίκασαν οι κυβερνήσεις αλλά οι αντιπολιτεύσεις. Τα Μνημόνια δεν τα ψήφισαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις αλλά τους έστρωνε χαλί η κάθε λογής αντιπολίτευση. 
Η “μάχη” που δόθηκε στο κοινοβούλιο από αντιπολιτευόμενους για την κατάργηση της “Ακαδημία Ελευθερίας” με έδρα το Μεσολόγγι και του ιδρύματος “Ο Γέρος του Μοριά” σε κάνει για μια φορά ακόμη, αν όχι να γελάσεις, να λυπηθείς με την κατάντια όλων ψαράδων ψηφαλακίων από κάθε πτέρυγα. Κατακεραυνώνοντας τον υιό Μητσοτάκη και ξυπνώντας μέσα τους η επανάσταση του είπαν ότι η κατάργηση αυτών των ιδρυμάτων γίνεται για να ξεχαστεί κάθε έννοια μνήμης και επανάστασης στην Ελλάδα. 
Μπαρουτοκαπνίστηκε η βουλή από τις ομοβροντίες των αντιπολιτευομένων επαναστατών. Κανένας όμως δεν τόλμησε να πει στον υιό Μητσοτάκη, ο οποίος θέλει να κάνει οικονομία για την πατρίδα, να καταργήσει και τα Ιδρύματα Καραμανλή, Α. Παπανδρέου, Γ.Παπανδρέου, Σημίτη, Μητσοτάκη, Ελ. Βενιζέλου τα οποία όχι μόνο απομυζούν τον κρατικό κορβανά αλλά παίζουν και ύποπτο ρόλο (το Ίδρυμα Καραμανλή είναι αδελφοποιημένο με το Ίδρυμα Αντενάουερ). Τα ποσά τα οποία παίρνουν ακόμη και σήμερα είναι αμύθητα και αδιαφανή γι' αυτό και είναι γνωστά μόνο κάποια δεκάδες εκατομμύρια από τα εκατοντάδες που μασάνε. Εκτός από την πριμοδότηση με κτίρια δωρεάν δεν έχουν δασμούς, απαλλάσσονται από τους φόρους και το φοβερό ότι έχουν δικαίωμα μεταβιβάσεων περιουσιακών στοιχείων χωρίς κανείς να ξέρει την προέλευσή τους. Κάνουν κι άλλα αυτά τα ιδρύματα αλλά η αντιπολίτευση επαναστάτησε για τα άλλα στα οποία έχουν εκλογική πελατεία. 
Γέλασες μέχρι εδώ; Πάρε και την απάντηση του υιού Μητσοτάκη ο οποίος διετέλεσε επί τριετία πρόεδρος του Ιδρύματος του μπαμπά Μητσοτάκη: “Δηλαδή, τι θα επιθυμούσατε να κάνουμε; Ένα δημόσιο οργανισμό για κάθε ήρωα του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα; Ένα για τον Ανδρούτσο, ένα για τον Καραϊσκάκη;”
Αν εσύ ήσουν αντιπολιτευόμενος τι θα απαντούσες στον υιό του Μητσοτάκη; Το πολύ απλό και λογικό: “Καταργήστε πρώτα τα ιδρύματα των άχρηστων πατεράδων σας και μετά ας καταργηθούν και των ηρώων!” Τόσο απλά. 
Δεν γέλασες πάλι; 
Έχουμε κι άλλο αντιπολιτευτικό γέλιο.
Με την ανακοίνωση της εξαγοράς των υδροηλεκτρικών φραγμάτων από ιδιώτες βγήκαν οι συνδικαλιστές όλων των χρωμάτων διορισμένοι και βολεμένοι χρόνια και καλούν τον λαό να σηκωθεί από τον καναπέ, να αντισταθεί, γιατί τού παίρνουν ακόμη και το νερό. Τώρα το πήραν χαμπάρι. Καλούν εσένα που σου έκοψαν το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα -οι ίδιοι αυτοί υπάλληλοι με τσαμπουκά- να αγωνιστείς γιατί ο ιδιώτης ουσιαστικά δεν θα συνεχίσει να τους ταΐζει το πιλάφι στο παράδεισο των κομματόσκυλων που ζούσαν τόσα χρόνια. Όταν η παράταξή τους έλεγε ΝΑΙ σε όλα ή όταν η αντιπολίτευση αρκούνταν σε ποιοτικές συναυλίες αντίστασης αντί να βάλει νέφτι στον κώλο των εργαζομένων της ΔΕΗ να παγώσουν τα πάντα δίνοντας το μήνυμα ότι εδώ θα γίνει της πουτάνας, κανενός δεν ίδρωνε το αφτί. Είχαν σίγουρο τότε ότι θα βολευτούν μεταπηδώντας σε κανέναν άλλον οργανισμό “Κράτος εν Κράτει” όπως ήταν η ΔΕΗ μέχρι προχθές. 
Και νομίζεις ότι εκεί κάπου στην άκρα αντιπολίτευση της αριστεράς έχεις την τελευταία γραμμή άμυνας. Αμ δε! Το πρώτο πράγμα που ξεστόμισε ο ΓΓ του ΚΚΕ, Κουτσούμπας, στις 26 Μαΐου 2013 ήταν το εξής: “Είναι επείγουσα και απαραίτητη περισσότερο από ποτέ η εκτροπή του Αχελώου που θα μπορούσε να ποτίσει όλο τον θεσσαλικό κάμπο”. Δεν γνώριζε τίποτε το 2013 για την ιδιωτικοποίηση του νερού ο Κουτσούμπας, η οποία δρομολογήθηκε από το 2009 με κοινή υπουργική απόφαση επί κυβερνήσεων Κ. Καραμανλή, και με την οποία οι υδάτινοι πόροι για λόγους τουριστικής ανάπτυξης παραχωρούνταν σε ιδιώτες μετά βαΐων και κλάδων. Δεν γνώριζε ότι με την εκτροπή του Αχελώου μπαίνει μπροστά το φράγμα Συκιάς που θα πάει και αυτό σε ιδιώτη παρέα με όλο τον Αχελώο. Τα ποτίσματα του θεσσαλικού κάμπου τον μάραναν. Να μας πει τώρα ο Κουτσούμπας πόσο θα κοστίζει το κυβικό για πότισμα μέσω της ιδιωτικής εταιρείας διότι, αν δεν το γνωρίζει, ο Χρυσοχοΐδης γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του την αρνητική απόφαση του ΣτΕ για την εκτροπή του Αχελώου, ανακοίνωσε ότι τα έργα ξεκινούν άμεσα. 
Μην γελάς, έχει κι άλλο. 
Τώρα που σκίζεσαι για τον σωτήρα που θα ψηφίσεις για τους καλλικρατικούς δήμους, με την συνεργασία ιδιωτικών κερδοσκοπικών εταιρειών ξεκίνησαν να παραχωρούνται ολόκληρα πλέον χωριά σε ευρωπαίους συνταξιούχους για την ανάπτυξη. Ο υποστηριζόμενος από την αντιπολίτευση Μπουτάρης παραχώρησε ήδη το πρώτο χωριό. Την Περικοπή Φλώρινας στα 1,420 μέτρα στις πλαγιές του Βίτσι. Το χωριό των καπεταναίων των ανταρτών, Αμύντα, Βαϊνά Τσαβέλα και Γαλάνη που τον Αύγουστο του 1947 κάηκε ολοσχερώς από τον Ελληνικό στρατό ως κέντρο ανταρτών. Πού είσαι, ρε αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση της αριστεράς; Δεν έχει κάμερες και ντόρο τόσο ψηλά; Πού είστε ρε μορμολύκεια, των καναλιών και της φανφάρας να πείτε στον μπάρμπα Μπουτάρη πως εκεί που κρεμούσαν οι αντάρτες τ' άρματα δεν μπορούν να κρεμούν τα βρακιά τους τα Ευρωπαϊκά ραμολιμέντα εν ονόματι της δικής σας προδοσίας.
Είναι να γελάς μέχρι δακρύων ενθυμούμενος ότι όταν χώριζαν την Ελλάδα σε Καλλικρατικούς Δήμους το μέλημα όλων των αντιπολιτευόμενων ήταν όχι να μην γίνουν αλλά ποια θα είναι τα χωριά που θα μπουν στην σφαίρα επιρροής του μητροπολιτικού δήμου για τα ψηφαλάκια. 
Δεν ξέρω αν γέλασες με την παράσταση η “Αντιπολιτευόμενη Συμπολίτευση εν Δράσει” αλλά αυτά είναι ψήγματα μπροστά σε αυτά που έρχονται, διότι, αφού τολμούν προεκλογικά να εγκληματούν με τέτοια άνεση φαντάσου μετεκλογικά με την δημοκρατική ψήφο σου τι έχουν στον συρτάρι των υπογεγραμμένων άνευ αντίστασης συμβολαίων τους. 
Κυρίες και κύριοι, αγαπημένα μου παιδιά, η παράσταση “Ελλάδα” έλαβε τέλος.
Καλή σας νύχτα.


 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Βασίλης Τσούγκαρης 

Εδώ και χρόνια γίνονται συζητήσεις για τις «Γερμανικές Αποζημιώσεις», για τα «κατοχικά» που έχουμε σαν χώρα να παίρνουμε από τον σύγχρονο κατακτητή της Ευρώπης, και της Ελλάδας.

Έχουν ειπωθεί κατά καιρούς τα μύρια όσα από ειδικούς, ιστορικούς, αναλυτές, Έλληνες και ξένους, έχουν γίνει πολλές ερωτήσεις στις κατά καιρούς Ελληνικές «κυβερνήσεις», και όπως είναι φυσικό, ΠΟΤΕ δεν δόθηκε από αυτές μια ξεκάθαρη απάντηση.

Είμαστε η μόνη χώρα που αντί να πάρει, πλήρωσε και πληρώνει από πάνω και αυτό δεν το λέω εγώ.
Και ενώ οι «κυβερνήσεις» της καταχρεωμένης Ελλάδας παίζουν τα παιχνίδια τους στις πλάτες του κοσμάκη, προσπαθούν να… ρίξουν στάχτη στα μάτια μας και τα μάτια των ξένων παρουσιάζοντας «πρωτογενή πλεονάσματα» τα οποία αμφισβητούνται από τους πάντες, ενώ έχουν βγάλει στο σφυρί ότι ελληνικό υπάρχει για να καλύψουν (έτσι νομίζουν) τις μαύρες τρύπες, την καταστροφή που έφεραν στη χώρα, στο θέμα των αποζημιώσεων, στρέφουν το βλέμμα κατά τον ουρανό, ψάχνοντας αεροπλάνα, η διαστημόπλοια , μια και όπως λένε έβαλαν τη χώρα σε «τροχιά ανάπτυξης».
Και εκεί που οι «μέγιστοι σωτήρες» κάνουν γαργάρες αποφεύγοντας να πουν και να κάνουν οτιδήποτε (γιατί άραγε;) έρχονται για κακή τους τύχη οι «ξένοι», και ταράζουν τα νερά.

Διαβάστε πολύ προσεκτικά το άρθρο!

«La Libre Belgique: Δισέλιδο “debate” για τις γερμανικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα
Δισέλιδο αφιέρωμα στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων στην Ελλάδα υπό τον τίτλο: «Είναι λογικό να απαιτούνται πολεμικές αποζημιώσεις, 70 χρόνια μετά το τέλος μίας σύρραξης;» δημοσιεύει στο σημερινό φύλλο της η βελγική εφημερίδα La Libre Belgique.

Πρόκειται για δύο συνεντεύξεις: Μια του Eρικ Νταβίντ, καθηγητή Διεθνούς Δικαίου του Κέντρου Διεθνούς Δικαίου του Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών και μια του Πιερ Ντ Αρζάν, Καθηγητή Διεθνούς Δικαίου του Καθολικού Πανεπιστημίου της Λουβαίν, όπου αντιπαραθέτουν τις αντίθετες επί του θέματος απόψεις τους.

Ειδικότερα, ο Eρικ Νταβίντ εκτιμά (πονηρότατα) ότι 
«σε ηθικό και πολιτικό επίπεδο, το αίτημα αποζημίωσης της Ελλάδας σήμερα, στη Γερμανία, είναι δίκαιο. Ο χρόνος που πέρασε δεν μπορεί να δικαιολογήσει την άρνηση μίας οδύνης που παραμένει ζωντανή. Αλλά η αποζημίωση δεν πρέπει υποχρεωτικά να λάβει μία χρηματική μορφή. Μπορεί επίσης να είναι ηθική, όπως μία πράξη μετάνοιας, συγνώμης ή κατασκευής χώρων μνήμης».
Το κείμενο της συνέντευξης είναι σε γενικές γραμμές το εξής:

ΕΡ. Έχει νόημα να ζητάς, όπως κάνει η Ελλάδα αποζημιώσεις πολέμου, 70 χρόνια μετά από το τέλος μίας σύρραξης;

ΑΠ. Ας εξετάσουμε τα πράγματα σε νομικό επίπεδο και σε ηθικό. Νομικά, οι Σύμμαχοι και η Γερμανία, υπέγραψαν το 1953, μία Συνθήκη για την τακτοποίηση του προβλήματος των Γερμανικών χρεών. Είναι λοιπόν δύσκολο να επανέλθει κανείς σε αυτή τη συμφωνία, την οποία η Ελλάδα δέχτηκε… Τα πράγματα όμως, σε επίπεδο ηθικό και πολιτικό είναι διαφορετικά… Είναι πολλές φορές δύσκολο να διορθώσεις μία ζημιά, κυρίως όταν πρόκειται για ζημιά που υπέστησαν άτομα στη σάρκα τους και στη ζωή τους. Αυτές οι ζημίες φαίνονται εξ ορισμού οριστικές. Δεν μπορούμε να αναστήσουμε άτομα, να τους επιστρέψουμε το χρόνο ζωής τους σε κρατητήρια ή ένα χαμένο μέλος του σώματός τους. Το ζήτημα είναι να βρεις μία ελάχιστη αποζημίωση, που να φέρνει ανακούφιση στην απελπισία των θυμάτων. Αν δεν ανταποκρίθηκαν επαρκώς το 1953, αν οι πληγές δεν έκλεισαν, το αίτημα αποζημίωσης της Ελλάδας σήμερα στη Γερμανία είναι δίκαιο. Σε αυτό το επίπεδο, το πέρας του χρόνου δεν μπορεί να δικαιολογήσει την άρνηση συνειδητοποίησης μίας οδύνης που παραμένει ζωντανή. Εκτός εξάλλου από το τομέα της ηθικής, της φιλοσοφίας ή της πολιτικής, αν επιστρέψουμε στο νομικό τομέα, τα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν παραγράφονται.

ΕΡ. Πως μπορεί να υπολογιστεί μία παρόμοια αποζημίωση;

ΑΠ. Είναι πολύ δύσκολο. Η αποζημίωση δεν πρέπει απαραιτήτως να παραμένει μόνο χρηματική. Μπορεί επίσης να είναι ηθική όπως μία πράξη μετάνοιας ή συγνώμης. Πως όμως να απαντήσεις στις φρικαλεότητες της ιστορίας, στο απόλυτο κακό που αντιπροσώπευσε ο δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος; Είναι αδύνατο. Πρέπει όμως να το προσπαθήσει κανείς, με το να δεχτεί αποζημιώσεις που θα είναι πάντα ατελείς.

ΕΡ. Μαζί με την Ελλάδα, η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης ζητάει επίσης αποζημιώσεις από τη Γερμανία. Είναι πιο βάσιμο αίτημα;

ΑΠ. Ναι, αν ο πόνος των θυμάτων δεν έλαβε σωστή απάντηση, σύμφωνα με αυτή την κοινότητα. Η αποζημίωση μπορεί να ληφθεί διά της ποινικής δίωξης των ενόχων, αλλά τελικά και με συμβολικές πράξεις, όπως η ίδρυση τόπων μνήμης.
Από την άλλη ο Πιερ Ντ Αρζαν αναφέρει τα εξής:
«Από το 1945, η Γερμανία πλήρωσε τεράστιες αποζημιώσεις στα θύματα των Ναζί, ακόμη και αν η ολοκληρωτική αποζημίωση είναι αδύνατη. Το θέμα των αποζημιώσεων δεν μπορεί να εκτείνετε αιωνίως».
Απαντώντας εξάλλου στο ερώτημα, αν είναι ακόμη ορθολογικό να απαιτούνται πολεμικές αποζημιώσεις , πολλές δεκαετίες μετά από το τέλος μίας σύρραξης επισημαίνει τα κάτωθι:
«Πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν υπήρξε ξεκάθαρη και τελική τακτοποίηση αυτού του ζητήματος. αλλά μόνο μερική. Κάποιες διμερείς συμφωνίες υπεγράφησαν στο τέλος του πολέμου ανάμεσα στη Γερμανία και τις χώρες υπό την κατοχή της. Αφορούσαν τα θύματα των Ναζί. Αποζημιώσεις από Κράτος προς Κράτος έγιναν, με μεταφορά πλούτου από τη Γερμανία προς τις χώρες που την πολέμησαν. Από το 1945 ως το 1947, διαλύθηκαν γερμανικά εργοστάσια και μεταφέρθηκαν σε γειτονικές χώρες. Αλλά αυτές οι αποζημιώσεις σταμάτησαν με την αρχή του ψυχρού πολέμου. Το ζήτημα της οριστικής τακτοποίησης των αποζημιώσεων εξαφανίστηκε εκείνη τη στιγμή.»
Πολιτικά παιχνίδια;
Πολλοί έλεγαν και λένε ΝΑΙ.
Στην Ελλάδα της κρίσης, ζούμε μια δεύτερη κατοχή, με θύματα έναν ολόκληρο λαό, με χιλιάδες νεκρούς, τους χιλιάδες νεκρούς της… «ειρήνης και της δημοκρατίας».

Μέχρι πότε θα ανεχόμαστε την εγκληματική αδιαφορία και ανεπάρκεια των πολιτικών;

Επικοινωνία με τον συντάκτη


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράψει ο Διογένης ο Κυνικός 
 
Έλληνες πολιτικοί… Κατέστρεψαν έναν λαό ολόκληρο, τον έριξαν στην άβυσσο της φτώχειας, διασπάθισαν το δημόσιο χρήμα, επέτρεψαν για δεκαετίες ολόκληρες φίλια και μη τρωκτικά να λυμαίνονται το δημόσιο, αλλά τώρα μας σώζουν…  
Όχι δεν είναι ανέκδοτο!!! Αυτό μας σερβίρουν…  
Και τι δεν διαβάζουμε για τις ηρωικές μάχες που δίνει η κυβέρνηση και ειδικά ο κ. Σαμαράς με την Τρόικα.  Και για να μην ξεχνιόμαστε, τώρα, παραμονές εκλογών, όχι πριν από 6 μήνες ή ένα χρόνο… Έχει φθάσει δε σε τέτοιο σημείο ο αγώνας του κ. Σαμαρά που θα πατήσει πόδι, θα παλέψει, προκειμένου να μοιράσει το πλεόνασμα στις ασθενείς κοινωνικές ομάδες. Κάτι που ως γνωστόν δεν δέχεται η Τρόικα.  Και αυτό από πονοψυχιά των κυβερνώντων την χώρα μας… Και εμείς που σκεπτόμαστε ότι εκλογές έρχονται, χρήματα μοιράζουν οι πολιτικοί, τι να κάνουμε… Είμαστε κακοί ή απλά ισχύει για τους πολιτικούς το «παλιά μου τέχνη κόσκινο»… 

Ο κατήφορος και ο ευτελισμός όμως των πολιτικών δεν έχει όριο.  Και φροντίζουν οι ίδιοι για αυτό με τις διάφορες δηλώσεις τους. Αντί να σιωπούν τουλάχιστον... Επειδή τώρα, όπως μας λένε τουλάχιστον, βάζουν τάξη στο δημόσιο, πολεμούν την διαφθορά, μάχονται, ιδρώνουν, σκουπίζονται, έρχονται οι δικαστικές αρχές και τους ξεγυμνώνουν ολοκληρωτικά… 
Το διαχρονικό πάρτι που γινόταν, και προφανώς θα γίνεται ακόμη και σήμερα, στον τομέα της Υγείας είναι γνωστό.  Δύο ειδήσεις όμως χθεσινές κυριολεκτικά τσακίζουν κόκαλα και φανερώνουν και τις προθέσεις αυτών που μας κυβερνούν.  
Πρώτη είδηση η σύλληψη προμηθευτή υλικών των νοσοκομείων μας που θησαύρισε υπερκοστολογώντας προφανώς και τον αέρα που αναπνέουμε… Δεν εξηγείται διαφορετικά πως αιμοστατικό από την Τσεχία αξίας 2,5 € το τεμάχιο φέρεται να χρεώθηκε στα νοσοκομεία προς 500 €!!!  
Και φυσικά ο προμηθευτής που συνελήφθη δεν θα ήταν ο μοναδικός που έκανε το «σπορ» αυτό σε βάρος του δημοσίου… 

Η επιτυχία αυτή, το ότι ξεσκεπάστηκε δηλαδή η κομπίνα αυτή, το ότι ο σεβαστός αυτός επιχειρηματίας, με αυτοκίνητο Ferrari κυκλοφορούσε μπορεί να μην ήταν σεβαστός τουλάχιστον για κάποιους, αντιμετωπίζει βαρύτατες κακουργηματικές κατηγορίες οφείλεται αποκλειστικά στις δικαστικές αρχές.  Συγκεκριμένα στην Εισαγγελέα κατά της Διαφθοράς κυρία Ε. Ράικου και στους Εισαγγελείς που ανέθεσε να ερευνήσουν την υπόθεση και την έφεραν σε πέρας, τους κκ. Δραγάτση και Ελευθεριάνο.  
Οι πολιτικοί «μας» όμως έκαναν κάτι ή τι έκαναν για την υπόθεση αυτή ή για παρόμοιες;  
Πως πολεμούν την διαφθορά, την κατασπατάληση ή και κλοπή του δημοσίου χρήματος; 

Η απάντηση είναι πολύ απλή.  Με τον δικό τους τρόπο…. Με «νόμο-πλυντήριο» όπως γράφτηκε στο Τύπο το 2011!!!  Τι είναι δυνατόν;  Οι «μαχητές» αυτοί;  Οι «σωτήρες» αυτοί;  Απίστευτο (εδώ γελάμε) αλλά αληθινό… Ο Νόμος 3867 της 3/8/2010 (εν μέσω κρίσης δηλαδή) θεωρήθηκε ότι ήταν η κολυμπήθρα του Σιλωάμ αφού έδινε «άφεση» αμαρτιών ακόμη και για μίζες από προμήθειες σε νοσοκομεία, μετά από απευθείας αναθέσεις.  
Σκεφθείτε ότι ήταν έτσι γραμμένος ο νόμος ώστε κατηγορούμενοι που θα οδηγούντο στα δικαστήρια για μίζες και για προμήθειες με απευθείας αναθέσεις, θα αθωωνόντουσαν απλά επιδεικνύοντας το νόμο!!! 
Και ποιοι τον είχαν υπογράψει τον νόμο; 
Οι Γ. Παπακωνστανίνου ως υπουργός Οικονομικών, ο Α. Λοβέρδος ως υπουργός Εργασίας, η Λ. Κατσέλη ως υπουργός Οικονομίας, ο Γ. Ραγκούσης ως υπουργός Εσωτερικών και ο Χ. Καστανίδης ως υπουργός Δικαιοσύνης.  
Έτσι για να μην ξεχνάμε τους «ήρωες» μας… 

Και αν για κάποιους το 2010 ή το 2011 είναι μακριά διαβάστε τι κάνουν σήμερα…  Μόλις χθες ο βουλευτής και εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ κ. Ο. Κωνσταντινόπουλος, ξέρετε του κόμματος που συγκυβερνά, δήλωσε μεταξύ άλλων ότι η διοίκηση του ΕΟΠΥΥ και ο διοικητής του κ. Κοντός δεν επέτρεψαν τη διενέργεια ελέγχων σε ιδιωτικές κλινικές και χάθηκαν 150 εκατ. Ευρώ σημειώνοντας μάλιστα  ότι τα «τα λεφτά πήγαν σε τσέπες κάποιων»…!!!  Και τον άλλο τον «κακομοίρη», με την Ferrari και την έπαυλη στην Γλυφάδα, τον κατηγορούν οι δικαστικές αρχές για απάτη σε βάρος του δημοσίου ...για μόλις 10.000.000 ευρώ που τσέπωσε… Άδικο δεν είναι;  
Αλλά η απάντηση του υφυπουργού Υγείας κ. Μπέζα για το θέμα ήταν αποστομωτική!!!  Που λέει ο λόγος… Είπε: «όπως όμως είναι φυσικό μια τέτοια πρωτόγνωρη διαδικασία (δηλαδή ιατρικού και οικονομικού ελέγχου των παραστατικών των κλινικών) δεν είναι εύκολο να υλοποιηθεί για πρώτη φορά σε σύντομο χρονικό διάστημα… Από τον Ιούλιο του 2013 έχει δημοσιευτεί ο νόμος…  
Ο δε λαλίστατος κ. Γεωργιάδης, όχι ο τηλεπωλητής βιβλίων, ο άλλος, ο Υπουργός Υγείας, τι μας είπε; Ήταν ένα σύστημα εντελώς ξεχειλωμένο "τώρα πια δεν μπορεί να γίνει αυτό γιατί έχουν πέσει οι τιμές"…  
Όχι γιατί έχουν λάβει τα μέτρα, όχι γιατί έχουν θωρακίσει από απάτες το σύστημα προμηθειών, αλλά γιατί έχουν πέσει οι τιμές!!! 
Θαυμάστε τον…    

Τι να τους πει κανείς τώρα;  Αφού δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι… 
Να φύγουν πια να ησυχάσουμε, αλλά πως; 
Να τους πάρει «Το Ποτάμι»; 
Τι; Είπαμε Το Ποτάμι;  Λέτε τελικά να είναι αυτό το κόμμα- μπαμπούλας;  Ο Τζο Τρίπι είχε δηλώσει στο ΒΗΜΑ τον Δεκέμβριο του 2012 ότι «Αν είσαι νέος,  άνεργος και τα κόμματα που θεωρείς υπεύθυνα για την κατάστασή σου βρίσκονται στην κυβέρνηση, ο πιο εύκολος τρόπος να τους πεις "άντε να χαθείτε" είναι τα "τρελά" κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ - Χρυσή Αυγή) γιατί αυτά θα τους τρομάξουν. 
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι ο μπαμπούλας, θα ψάξουν (οι πολίτες) για κάτι ακόμη πιο τρομακτικό…».  
Βρε μπας και…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τις περισσότερες φορές η αλήθεια στέκεται εκεί, μπροστά μας, αλλά εμείς δεν θέλουμε; Δεν μπορούμε; Φοβόμαστε να την δούμε;

Μάλλον φοβόμαστε...
Γιατί από την στιγμή που θα παραδεχτούμε ότι την είδαμε, κάτι θα πρέπει να κάνουμε για να την υπερασπιστούμε. Κάτι πρέπει να πράξουμε!
Κι αυτό είναι! Φοβόμαστε την πράξη! Φοβόμαστε μη χρειαστεί να πράξουμε!

Φοβόμαστε ότι για να υπερασπιστούμε την αλήθεια, να μην ταυτιστούμε κι εμείς με το ψέμα, πρέπει να μιλήσουμε, να φωνάξουμε, να ξεσηκωθούμε, να επαναστατήσουμε, δηλαδή να ξεβολευτούμε, να κινηθούμε, να κινδυνεύσουμε, να τολμήσουμε, να ρισκάρουμε...

Κι έτσι βολευόμαστε με το ψέμα και λέμε "θα ψάξουμε την αλήθεια", κι αυτή μας κοιτάει κατάματα και κλαίει με την κατάντια μας.

Τρανό παράδειγμα τα ψέματα των κυβερνητικών αγυρτών περί πτώχευσης, αδυναμίας καταβολής συντάξεων και μισθών, έλλειψης βασικών αγαθών, αλλά και σεισμών 10,5 ρίχτερ και τσουνάμι πεντακοσίων μέτρων, και πανούκλα, χολέρα και ιλαρά σε όλον τον πληθυσμό, αν δεν πάρουμε ή καθυστερήσουμε να πάρουμε κάποια δόση, απ' αυτές που μας δίνουν οι τοκογλύφοι για να τους ξεπληρώνουμε παλαιότερα χρέη και τόκους.

Απ' την άλλη όμως καμαρώνουν ότι "διαπραγματεύονται" σκληρά και ότι κάνουν (μάλλον δίνουν) τα πάντα για να εξασφαλίσουν την επόμενη δόση, αλλά κι αυτήν, προσέξτε, του Δεκεμβρίου που ήδη καθυστερεί!

Παραδέχονται δηλαδή οι ίδιοι ότι καθυστερεί κάποια δόση ήδη τρείς μήνες και δεν μας έχει βρεί ακόμα κάποια απ' τα δεινά που με αυτά μας φοβερίζουν και μας εκβιάζουν!

Το ίδιο έχει συμβεί και στο άμεσο παρελθόν με κάποιες άλλες δόσεις που καθυστέρησαν, και μία που παραλείφθηκε εντελώς για να ενσωματωθεί μετά στο επόμενο μνημόνιο που ακολούθησε!

Και ζούμε ακόμα!
Κι ο Αρμαγεδδών δεν έχει έρθει ακόμα!

Ψέματα, ψέματα, ψέματα!
Και η Αλήθεια εκεί, να μας γνέφει, κι εμείς να την ψάχνουμε στα μεγκάλα βοθροκάναλα!

Έτσι επιβιώνει η κυβέρνηση Ψευταρά και Σία...
Με την δική μας όχι ανοχή, ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΝΟΧΗ!

"Την κουρτίνα ή το ζόνγκ;" ρώταγε παλιά, η παρουσιάστρια τηλεπαιχνιδιού.
Κι όποιος διάλεγε το ζόνγκ πιστεύοντας ότι κρύβει δώρο-έκπληξη, έχανε το ταπεινό αλλά σίγουρο κι αληθινό δώρο της κουρτίνας...

Τα δικά μας "ζόνγκ" ξέρουμε πιά τί κρύβουν!
Ας διαλέξουμε την Αλήθεια και τους αγώνες που αυτή συνεπάγεται ή, ας τελειώσουμε ακίνητοι...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου