Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Μαρ 2015

Απόδραση από τον Παράδεισο του Εωσφόρου...

Τα πάντα έχουν ένα τέλος.
Είτε είναι ωραία, είτε άσχημα.
Τέλος φαίνεται πως θα έχει και ο Παράδεισος του euro.
Όσο και αν η πλειοψηφία των Ελλήνων, 80%, απεύχεται για κάτι τέτοιο.
Το euro και η ΕΕ απέτυχαν σε όσα υποσχέθηκαν.
Στους περισσότερους από εμάς παραμένει η γλυκιά ανάμνηση και οι ιδέες όλων όσων αγωνίστηκαν για να την κτίσουν.
Όλων όσων αφιέρωσαν την ζωή τους για την δημιουργία μιας μη Γερμανικής Ευρώπης. Όλων όσων απέτυχαν.

Οι κανόνες του Παραδείσου της ΕΕ και του euro δεν σκοπεύουν σε τίποτε περισσότερο από τον ευνουχισμό κρατών και πολιτών.
Ίσως ήρθε η στιγμή για την Ελληνική Πολιτεία να σχεδιάσει μια απόδραση.
Όχι sex, μόνο φίλοι.
Ένα συναινετικό διαζύγιο με τις χώρες του euro και την ΕΕ μαζί με την ενεργοποίηση των θαμμένων δυνάμεων του Ελληνισμού θα μπορούσε να είναι η απάντηση.
Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση που να μην θυμίζει σε τίποτε τις κυβερνήσεις των τελευταίων 180 ετών.
Μια κυβέρνηση χωρίς τα χαρακτηριστικά της υποτέλειας ή της δουλοπρέπειας.
Μια κυβέρνηση που να στηριχθεί μόνο στον πατριωτισμό των Ελλήνων.
HeadWaiter από toufekiastoskotadi


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα φέρει άμεσα στη Βουλή σε συζήτηση το θέμα της δανειακής σύμβασης. Δημόσια λοιπόν θα έχουν λοιπόν την ευκαιρία να ενημερωθούν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί και οι βουλευτές, να θέσουν ερωτήματα και να πάρουν απαντήσεις. Ο σεβασμός της νέας ελληνικής κυβέρνησης στη διαφάνεια και τις δημοκρατικές διαδικασίες είναι αδιαπραγμάτευτος σε αντιδιαστολή με τις προηγούμενες κυβερνήσεις που διέπρεψαν στις αδιαφανείς μεθοδεύσεις. [Διαδικασία 142Α του κανονισμού της Βουλής].

Η νέα ελληνική κυβέρνηση δεν υπέγραψε καμία νέα δανειακή σύμβαση, επέκτεινε απλώς την ημερομηνία λήξης της υπάρχουσας μέχρι το τέλος Ιουνίου.

Η παράταση της δανειακής σύμβασης έχει ήδη υπογραφεί από όλους τους συμβαλλόμενους από την περασμένη Πέμπτη. Ο ESM δεν ζητάει καμία κύρωση από την ελληνική Βουλή καθώς δεν υπάρχει καμία διεθνής απαίτηση. Του αρκεί η υπογραφή του αρμόδιου Υπουργού Οικονομικών. Υπάρχει άλλωστε και η σχετική γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Σημειώνεται ότι το γερμανικό Κοινοβούλιο δεν κύρωσε καμία δανειακή σύμβαση απλά έδωσε την έγκρισή του στην απόφαση του Eurogroup και στη λίστα μεταρρυθμίσεων που απέστειλε ο Έλληνας Υπουργός Οικονομικών.

Κεντρικός στόχος (και βασική προεκλογική εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ) ήταν και παραμένει η ακύρωση του Μνημονίου και η επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης. Το πρώτο σκέλος (μνημόνιο) επιτεύχθηκε. Σ’ ότι αφορά το δεύτερο (δανειακή σύμβαση) πήραμε την αναγκαία παράταση (γέφυρα) προκειμένου να την διαπραγματευτούμε με όρους βιώσιμους για τη χώρα και το λαό. Στόχος είναι η νέα συμφωνία τον Ιούνιο να συνοδεύεται από μια νέα δανειακή σύμβαση που δεν θα εμπεριέχει δεσμεύσεις και όρους (όπως η παρούσα) ετεροβαρείς ως προς τα συμφέροντα της χώρας. Το αίτημα, λοιπόν, για εκ νέου κύρωση της υπάρχουσας σύμβασης από τη Βουλή, χωρίς αυτό να απαιτείται, δεν είναι τόσο αθώο όσο ακούγεται. Κάποιοι προσπαθούν να εκμαιεύσουν αποφάσεις και δεσμεύσεις από την παρούσα Βουλή που θα δημιουργούν τετελεσμένα αρνητικά στη διαπραγμάτευση.

Παράταση της δανειακής σύμβασης δεν συνεπάγεται καμία παράταση του Μνημονίου. Το Μνημόνιο έχει ήδη καταργηθεί αφού το περίφημο «τρέχον πρόγραμμα» δεν προβλέπεται ότι «θα ολοκληρωθεί επιτυχώς».

Η νέα συμφωνία που θα προκύψει στο πέρας του τετραμήνου πράγματι θα έρθει προς επικύρωση στη βουλή.

Σημειώνουμε ότι σήμερα κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο που αφορά την ανθρωπιστική κρίση, ενώ θα ακολουθήσουν κι άλλα που θα εξειδικεύουν τη λίστα μεταρρυθμίσεων και δράσεων που απέστειλε ο Υπουργός Οικονομικών στο Eurogroup.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έπειτα από τη σφοδρή αντίδραση της Αθήνας στην έκδοση της ΝΟΤΑΜ, με την οποία η Άγκυρα δέσμευε μία τεράστια περιοχή στο Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο για ασκήσεις με πραγματικά πυρά από τις 2 Μαρτίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015 (σε μία περιοχή από τη Σκύρο μέχρι τη Λήμνο), η τουρκική πλευρά υποχρεώθηκε τελικά να υποχωρήσει και να προχωρήσει στην έκδοση διορθωτικών – ακυρωτικών ΝΟΤΑΜ.

Το πρωί της Δευτέρας (02/03/2015) η Τουρκία – και αφού είχαν προηγηθεί τα διαβήματα της ελληνικής κυβέρνησης σε ΝΑΤΟ, ΕΕ, ICAO και Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ – προχώρησε στην έκδοση της πρώτης διορθωτικής ΝΟΤΑΜ, με την οποία εξαιρούσε από την αρχική περιοχή που είχε δεσμεύσει το κομμάτι του εδάφους της Λήμνου που είχε συμπεριλάβει – κίνηση που συνιστούσε παραβίαση εθνικής κυριαρχίας.

Η απάντηση της Αθήνας ήταν να εκδώσει νέα ακυρωτική ΝΟΤΑΜ, καθώς δεν την ικανοποιούσε ούτε αυτή η κίνηση της Άγκυρας, καθώς η πρόκληση παρέμενε αναλλοίωτη.
Έπειτα και από νέες τηλεφωνικές επικοινωνίες, η Τουρκία υποχρεώθηκε να εκδώσει και δεύτερη διορθωτική ΝΟΤΑΜ, αποσύροντας ολόκληρη την αρχική – προκλητική – ΝΟΤΑΜ.

Εν αναμονή της τρίτης ΝΟΤΑΜ από την πλευρά της Τουρκίας κι ενώ οι πληροφορίες, αλλά και η εν γένει κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά τις αλλεπάλληλες τουρκικές ΝΟΑΤΜ, χαρακτηρίζονται ως "ιδιαίτερης αντιμετώπισης", καλό θα ήταν να διατηρηθούν χαμηλοί τόνοι και να δοθεί η δέουσα προσοχή στα σημεία ύψιστου ενδιαφέροντος και πιθανής εμπλοκής της Άγκυρας αφού κανείς δεν αποκλείει ότι μπορεί και να αναδιπλωθεί (δεν αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο θαλασσών)..., η οποία πιθανότατα χρησιμοποιεί τα γνωστά εργαλεία μέτρησης αντιδράσεων, ενώ δεν θεωρείται απίθανο το να λειτουργεί προς την κατεύθυνση δημιουργίας περαιτέρω πίεσης προς την Ελλάδα...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Ράπτης

Υπάρχουν οι πιστωτές, υπάρχουν και οι γεωπολιτικοί ταραξίες. Η πλήρης απορρόφηση του ενδιαφέροντος από τους πρώτους, είχε βγάλει τους δεύτερους από την πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Η Αθήνα μόλις διαπιστώνει ότι θα πρέπει να διαχειριστεί τις πιέσεις αμφοτέρων ταυτοχρόνως....

Αποτελεί “έθιμο” της μεσογειακής γειτονιάς μας, κατοχυρωμένο τουλάχιστον από την εποχή των Ιμίων, να “ζυγίζει” η Άγκυρα κάθε νέα ελληνική κυβέρνηση, όσο ακόμη είναι νέα στα πράγματα. Και με την κυβέρνηση Τσίπρα εμφανίζεται αποφασισμένη να “παίξει” σκληρά και σε βάθος χρόνου.

Η Notam η οποία εκδόθηκε την Παρασκευή από την τουρκική πλευρά και δεσμεύει από 2ας Μαρτίου μέχρι... 31ης Δεκεμβρίου μια τεράστια έκταση μεταξύ Σκύρου και Λήμνου για την πραγματοποίηση στρατιωτικών ασκήσεων με πραγματικά πυρά, έθεσε σε συναγερμό την ελληνική διπλωματία. Και δικαίως –εφόσον με την τουρκική αγγελία δεσμεύεται, κατά παραβίαση του διεθνούς δικαίου, περιοχή ελληνικής δικαιοδοσίας, ήτοι του FIR Αθηνών αλλά και τμημάτων του εθνικού εναέριου χώρου, για πρωτοφανώς μεγάλο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να αποκόπτεται το βόρειο από το νότιο Αιγαίο και να διαταράσσεται η εναέρια κυκλοφορία σε δύο αεροδιαδρόμους (G33 και N130). Και το κυριότερο: δεσμεύεται ακόμη και εναέριος χώρος υπεράνω τμήματος του εδάφους της Λήμνου – πάντοτε για στρατιωτικές βολές.

Προτού καν απευθύνει στην Άγκυρα την απόρριψη της αγγελίας, η Αθήνα επέλεξε, μετά από συνεργασία του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά με τον Πρωθυπουργό, την διεθνοποίηση του θέματος προβαίνοντας σε έντονα διαβήματα στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τον ICAO (Διεθνή Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας) και τον ΟΗΕ, ενώ πηγές του υπουργείου Εξωτερικών κάνουν λόγο για μια από τις πλέον σοβαρές, επικίνδυνες και προκλητικές κινήσεις της γείτονος.

Η κλιμάκωση από τουρκικής πλευράς είναι προφανώς μελετημένη: απέχουμε άλλωστε μόνο λίγα 24ωρα από την απαίτηση της Άγκυρας να ζητήσει την άδειά της το ιταλικό πλοίο Explora προκειμένου να εκτελέσει έργο πόντισης οπτικών ινών νότια της Κρήτης, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ενώ και η δραστηριότητας της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στον εναέριο χώρο του Αιγαίου έχει τοι τελευταίο διάστημα ενταθεί – λ.χ. με την υπέρπτηση που πραγματοποίησαν το πρωϊ της περασμένης Πέμπτης έξι τουρκικά μαχητικά F-16, χωρισμένα σε δύο σχηματισμούς, αφενός πάνω από το Μακρονήσι και τους Ανθρωποφάγους του συμπλέγματος των Φούρνων (και μάλιστα σε ύψος, μόλις 5.000 ποδών) και αφετέρου πάνω από το Αγαθονήσι της Δωδεκανήσου. Από την προηγούμενη έμμεση αντιπαράθεση στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, όπως αυτή σημαδεύτηκε από την παρουσία του σκάφους Barbaros στην κυρπαική ΑΟΖ, οι εντάσεις δείχνουν να μεταφέρονται απευθείας και πάλι στον χώρο του Αιγαίου.

Προφανώς, η τουρκική κυβέρνηση (η οποία με ποικίλες δηλώσεις επισήμων έχει εκφρασθεί υπεροπτικά για τη νέα ελληνική κυβέρνηση) εκτιμά ότι η συγκυρία προσφέρεται για ανέβασμα του πήχυ των προκλήσεων έναντι της Αθήνας – πόσω μάλλον που η Άγκυρα αισθάνεται μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση μετά την επαναδρομολόγηση του διαλόγου με το ΡΚΚ για το Κουρδικό ζήτημα, τη σύναψη συμφωνίας με τις ΗΠΑ για την εκπαίδευση ένοπλων Σύρων αντικαθεστωτικών από Αμερικανούς στρατιωτικούς επί τουρκικού εδάφους, αλλά και την αναβάθμιση των σχέσεων με τη Ρωσία, μετά την διατύπωση της πρότασης κατασκευής του αγωγού South Stream.

Η τουρκική παρεμβολή, άλλωστε, αναμένεται να περιπλέξει εκ νέου τις όποιες ιδέες εκμετάλλευσης του ελληνικού υποθαλάσσιου πλούτου, σε συνθήκες επίμονης αναζήτησης εσόδων, αλλά, εξ αντανακλάσεως, και το τοπίο πέριξ της Κύπρου (αφότου μάλιστα ο Νίκος Αναστασιάδης επισκέφθηκε τη Μόσχα, κατά παρέκκλιση από την ευρωπαϊκή “πολιτική ορθότητα” των ημερών). Ενδεχομένως, την τουρκική επιθετικότητα να τρέφει και η κλιμάκωση του ανταγωνισμού με την Αίγυπτο, καθώς οι σχέσεις Αθηνών-Καϊρου δεν δείχνουν να ατονούν με την παρούσα κυβέρνηση.

Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι στην πρώτη για το 2015 συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας έλαβε μέρος και ο Υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων και συζητήθηκαν, κατά τη σχετική ανακοίνωση, “οι κίνδυνοι, οι ευκαιρίες και οι πολιτικές αναφορικά με το θέμα της ασφάλειας της ενέργειας και αξιολογήθηκαν τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν΄΄.

Σε κάθε περίπτωση, η Τουρκία προσφέρει με τον τρόπο της μεγάλες υπηρεσίες στους πιστωτές των Αθηνών, καθώς η αντίδραση του διεθνούς παράγοντα, στον οποίο ήδη απευθύνεται επειγόντως η ελληνική διπλωματία, θα είναι καθοριστικός για την κατοχύρωση ή μη των διεκδικήσεων που καταγράφει η NOTAM της Παρασκευής.

Όμως οι ξένες πρωτεύουσες, των οποίων αναδεικνύεται εκ νέου ο ρόλος για την ελληνική ασφάλεια, δεν διέπονται στην παρούσα φάση από πνεύμα ιδιαίτερης συμπάθειας για την Αθήνα. Από την εξάντληση της υπομονής του Βερολίνου μέχρι τον φραστικό πόλεμο με Ισπανία-Πορτογαλία και από την διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων (που στηλιτεύθηκε από τις τέσσερις μεγαλύτερες ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου ως μια μορφή επιστροφής στον εθνικισμό) μέχρι την καχυποψία των περισσότερο ατλαντιστών (αρχής γενομένης από τις ίδιες τις ΗΠΑ) για τις ελληνικές “παρεκκλίσεις” στην ουκρανική κρίση, το κλίμα είναι βαρύ – και η Τουρκία δείχνει να το έχει σταθμίσει αναλόγως.

Το “δόγμα” του Νίκου Κοτζιά ότι η “εποχή της σφαλιάρας παρήλθε” και ότι η υπερχρέωση της Ελλάδας δεν σημαίνει χαμήλωμα των φιλοδοξιών στην εξωτερική πολιτική, μπαίνει στη φάση της μεγάλης δοκιμασίας του...

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός


Όχι, δεν ανακαλύψαμε την πυρίτιδα! Απλά σε δύο γραμμές θα λύσουμε το «άλυτο» πρόβλημα της πατρίδας μας. Αυτό που δεν μπορούν να εξηγήσουν οι πολιτικοί που κυβέρνησαν αυτή την χώρα επί σαράντα συναπτά χρόνια.

Τάκιτος Πόπλιος Κορνήλιος (ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς της αρχαίας Ρώμης): Όσο πιο διεφθαρμένο είναι το κράτος, τόσο περισσότεροι νόμοι υπάρχουν.

Ειρήνη Γιανναδάκη (Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών): Στις ΗΠΑ τα τελευταία 250 χρόνια υπήρξαν μόνο 10 φορολογικοί νόμοι, ενώ στην Ελλάδα την τελευταία 40ετία ψηφίστηκαν 250 φορολογικά νομοθετήματα, μαζί με άλλους 4.000 νόμους και 115.000 υπουργικές αποφάσεις.

Μάλιστα, στην ομιλία της στη γενική συνέλευση των διοικητικών δικαστών η κυρία Γιανναδάκη επισήμανε ακόμη ότι κατά τους τελευταίους 30 μήνες ψηφίστηκαν 6 καθαρά φορολογικοί νόμοι με 177 άρθρα και άλλοι 17 όπου συμπεριλήφθηκαν 71 νέες φορολογικές διατάξεις, για τις οποίες εκδόθηκαν 111 υπουργικές αποφάσεις και 138 διευκρινιστικές εγκύκλιοι…

Όποιος διαβάζει αυτά τα στοιχεία πρέπει με αναρωτιέται πρωτίστως γιατί τα «βάζουμε» με τους ξένους, με τους δανειστές, με οποιονδήποτε άλλο πέρα από τον εαυτό μας… Οι ξένοι είναι ξένοι… Εκείνοι κάνουν ότι είναι προς το συμφέρον τους, κοιτούν το συμφέρον των χωρών τους. Και αν δεν ξεπερνούν τα όρια καλά κάνουν. Το θέμα είναι «εμείς», οι Έλληνες τι κάνουμε;

Το θλιβερό είναι ότι ενώ ως Έλληνες πρέπει να γνωρίζουμε καλύτερα από όλους την πηγή των κακών, γιατί και οι πρόγονοι μας έχουν μιλήσει για όλα αυτά τα θέματα, και δυστυχώς δείχνουμε ότι τα αγνοούμε παντελώς… Για παράδειγμα, Η πλουτοκρατία ήτο, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής Αντίχριστος. Αύτη γεννά την αδικίαν, αύτη τρέφει την κακουργίαν, αύτη φθείρη σώματα και ψυχάς (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης)…

Μέχρι σήμερα ξέραμε ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έβλεπε ευρώ στα ταμεία της χώρας από τους δανειστές αν δεν συμμορφωνόταν πλήρως προς τις υποδείξεις του κ. Σόιμπλε. Στην συνέντευξη του όμως στους σημερινούς Financial Times ο αντιπαθής κ. Ντάισελμπλουμ ανοίγει ένα πολύ μεγάλο παράθυρο για να προχωρήσουν οι θεσμοί σε μια «πρώτη» εκταμίευση από τα 7,2 διs. ευρώ που απομένουν στην Ελλάδα από το δάνειο των 172 δισ. Ευρώ… Με λίγα λόγια δεν θα αφήσουν να υπάρξει πιστωτικό γεγονός αν και η Ελληνική κυβέρνηση από την πλευρά της δείξει κάποια πρόοδο.

Συγκεκριμένα ο κύριος Ντάισελμπλουμ είπε ότι: «Το μήνυμα μου στην Ελλάδα είναι: προσπαθήστε να ξεκινήστε το πρόγραμμα ακόμα και πριν ολοκληρωθεί όλη η επαναδιαπραγμάτευση. Υπάρχουν στοιχεία τα οποία μπορούν να μπουν μπροστά από σήμερα. Αν το κάνετε αυτό, τότε κάποια στιγμή το Μάρτιο, μπορεί να γίνει η πρώτη εκταμίευση. Αλλά αυτό προϋποθέτει να σημειωθεί πρόοδος και όχι μόνο καλές προθέσεις»…

Και εδώ είναι η ευκαιρία της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα. Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια. Γιατί μπορεί να αρχίσει το μεταρρυθμιστικό του έργο από την διαφθορά, την μεγάλη φοροδιαφυγή, την πολυνομία και πάει λέγοντας. Έτσι και θα αρχίσει να κτυπά πλέον στην ρίζα του το κακό στην Ελλάδα και θα ικανοποιήσει και τους δανειστές… Και για την ακρίβεια θα κτυπήσει και τρίτο τρυγόνι ο πρωθυπουργός, γιατί πλέον θα δει στην πράξη ο Ελληνικός λαός ότι κάτι αλλάζει. Όχι άλλα λόγια!

Βεβαίως ο κ. Βαρουφάκης πολύ ορθώς δήλωσε σε συνέντευξη του νωρίτερα σήμερα για την δόση ότι «δεν θα την πάρουμε αν το αντίτιμο είναι η συνέχεια της σκοτοδίνης που ζούμε τόσα χρόνια. Θα μπορούσαμε να τα έχουμε πάρει ήδη αλλά δεν το κάναμε. Αν μου ζητούν να συνεχίσω τα έργα της λιτότητας δεν θα το κάνω γιατί το δόγμα Παπακωνσταντίνου "νυν υπερ πάντων η επόμενη δόση" έχει τελειώσει». Στην συνέχεια δε τόνισε ότι: «Την συμφωνία δεν την κάναμε για αυτό (για να πάρουμε την δόση) αλλά για να μας δοθεί μια πίστωση χρόνου για να διαπραγματευθούμε μια μελλοντική συμφωνία που θα βάλει την Ελλάδα στο μονοπάτι της ανάπτυξης. Στόχος είναι να εξασφαλίσουμε την ομαλή ροή των φορολογικών εσόδων και την ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών»….

Στόχος, λέει ο κύριος Βαρουφάκης, είναι να εξασφαλίσουμε την ομαλή ροή των φορολογικών εσόδων… Αλλά για ποια ροή μιλάμε όταν τα φορολογικά έσοδα προέρχονται μόνον από τους «αφυδατωμένους»; Δηλαδή από μισθωτούς και συνταξιούχους… Είναι δυνατόν να διαβάζει κανείς στο πρωτοσέλιδο του “ereportaz.gr” σήμερα που τιτλοφορείται «Επιχείρηση πτωχοί… πετρελαιάδες» ότι οι «εξεταζόμενες εταιρίες πετρελαιοειδών (το άρθρο βασίζεται σε Έκθεση του ΙΟΒΕ)) είχαν συνολικό ετήσιο κύκλο εργασιών 12,5 δισεκατομμύρια ευρώ και αποκόμισαν μικτά κέρδη 400 εκατομμύρια €, γεγονός που μεταφράζεται σε 3,2% μικτό κέρδος!!! Θαύμα, θαύμα…

Και επειδή τα θαύματα συνεχίζονται σε αυτό τον τόπο, ειδικά αυτά που αφορούν το τι συνεισφέρουν στα δημόσια ταμεία οι μεγάλες επιχειρήσεις διαβάστε και αυτό: Σύμφωνα με τους αριθμούς της Έκθεσης του ΙΟΒΕ για το 2012 οι φόροι που κατέληξαν στα κρατικά ταμεία από τον συγκεκριμένο κλάδο ανέρχονται στα… 13 εκατ. ευρώ, δηλαδή 0,1% επί του συνολικού τζίρου! Δηλαδή μερικά μπιτόνια πετρέλαιο!!! Τι να πει τώρα κανείς;

Μετά μας ενοχλούν δημοσιεύματα όπως αυτό του Business Insider. Έχει άδικο ο δημοσιογράφος Γουλφ Ρίχτερ που προτείνει στους Έλληνες να ακολουθήσουν την εξής συνταγή επιτυχίας για έξοδο από την κρίση: Να επαναπατρίσουν τα χρήματά τους από το εξωτερικό, να πληρώσουν τους φόρους τους ακόμη και αναδρομικά, να πουλήσουν τα σπίτια που κατέχουν σε ξένες χώρες, να επενδύσουν σε ελληνικά προϊόντα και να αγοράσουν μαζικά 100ετή ομόλογα του Δημοσίου με απόδοση 2%...

Και αν δεν θέλουν να αγοράσουν 100ετή ομόλογα με 2% απόδοση, όπως προτείνει ο κ. Ρίχτερ, τότε το λιγότερο που μπορούν να κάνουμε ως λαός είναι να επιστρέψουν τα χρήματα τους από το εξωτερικό όσοι τα έχουν βγάλει έξω, να πληρώσουν φόρους όσοι δεν πληρώνουν, να αγοράσουν Ελληνικά προϊόντα, σπίτια… Δηλαδή μας ενοχλεί το ότι τα γράφει αυτά με μια δόση ειρωνείας, λέει, ο κ. Ρίχτερ αλλά δεν μας ενοχλεί το ότι όλα αυτά τα κάνουν συμΠΑΤΡΙΩΤΕΣ μας που αγωνιούν και μάχονται για το καλό της χώρας, αλλά με την τσέπη τους εξασφαλισμένη στο εξωτερικό; Άσε που συγκαταλέγονται σε αυτούς και κάποιοι βουλευτές….
Ωραίοι Έλληνες γίναμε…!
Ή μας έκαναν έτσι για να δικαιολογούν τα δικά τους αδικαιολόγητα οι σάπιοι πολιτικοί μας και οι ολιγάρχες…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Μάς ξεφτιλίσατε ρε! Δεν είναι ότι ως κυβέρνηση της ανατροπής και όλα τα κουραφέλαξα που λέγατε για να πείσετε τον λαό να σας κάνει εξουσία, ενοχλεί. Αυτό που ενοχλεί είναι ότι καταφέρατε μέσα σε λίγες ημέρες να απαξιώσετε την Αριστερά ολοκληρωτικά. Ό,τι πιο υποτακτικό έβγαλε ο χώρος αφού πρώτα έσπρωξε προς την έξοδο όποιον δεν κατάπινε κορόμηλα συνδιαλλαγών και “θα τα βρούμε” κάθισε στον θρόνο της εξουσίας χτυπώντας την Αριστερά πισώπλατα.

Η συνέχιση της θεωρίας των λάιτ αριστερών Ευρωκομμουνιστών “χτυπάμε την εξουσία από μέσα” έγινε πραγματικότητα χτυπώντας όμως "οι αριστεροί" την ίδια την Αριστερά από μέσα. Σας διέφυγε τεχνηέντως πως ο Ευρωκομμουνισμός γέννησε τον Μερλουσκονισμό. Μια από τα ίδια όπως έκαναν και οι υπόλοιπες παρατάξεις εξουσίας για δεκαετίες. Δεν είναι μόνο ο χώρος της Αριστεράς που είχε προσωπικότητες που άξιζαν να είναι στην διακυβέρνηση της χώρας. Όλοι -εκτός από τις καθαρά παρακρατικές οργανώσεις που έγιναν κόμματα- είχαν πολιτικά όντα τα οποία είχαν ένα χαρακτηριστικό που δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στους κανόνες της εξουσίας. Δεν ήταν σκύφτες. Δεν έβαζαν νερό στο κρασί τους όταν τα θέματα που έπρεπε να μπουν προς διαπραγμάτευση ως αυτονόητα ήταν αδιαπραγμάτευτα.

Το ότι η Αριστερά είχε έναν λόγο παραπάνω να κάνει την οποιαδήποτε ανατροπή βασίζεται στο ό,τι ποτέ δεν είχε καταφέρει να ανέβει στην εξουσία. Οι πολίτες λοιπόν έκαναν την υπέρβαση και έδωσαν την ιερή ψήφο τους εφόσον Αριστερά στην εξουσία δεν είχε δοκιμάσει αυτός ο τόπος.

Ήρθατε λοιπόν, οι σκύφτες της Αριστεράς και ξεφτιλίσατε πρώτον την χώρα με “τσαμπουκάδες” του γλυκού νερού και δεύτερον την ίδια Αριστερά που από εδώ και στο εξής δεν πρόκειται να έχει δεύτερη ευκαιρία να κυβερνήσει ξανά.

Κάνετε τα γνωστά που έκαναν οι παλαιοκομματικοί της Αριστεράς δήθεν να κάνετε αντίσταση στο εσωτερικό του κόμματός σας. Από τη μια συμμετείχατε ΟΛΟΙ στην συμφωνία Βαρουφάκη και από την άλλη αφού έχει πέσει η υπογραφή κάνετε ψηφοφορία μέσα στην Κεντρική σας Επιτροπή και ανακοινώνετε ότι το 45% των μελών καταψήφισαν την υπογεγραμμένη συμφωνία. Δούλεμα πάνω στο δούλεμα λες και απευθύνεστε μόνο σε μάζα ηλιθίων και όχι σε λαό που έζησε την ιστορία τα τελευταία 40 χρόνια.

Προσπαθείτε να κρατήσετε με νύχια και δόντια την “αριστερή πλατφόρμα” αλλά στην ουσία ο εκπρόσωπος αυτής είναι ο υπουργός του πιο ευαίσθητου και σημαντικού Υπουργείου. Βάλατε τον Λαφαζάνη εκεί που πρόκειται να γίνουν οι προγραμματισμένες αποκρατικοποιήσεις, να λέει κανένα επαναστατικό λόγο για να νομίζει ο "όχλος" ότι δεν είστε όλοι ίδιοι.

Δεν είστε όμως απλά ίδιοι μεταξύ σας, είστε χειρότεροι και από αυτό που βλέπετε κάθε μέρα στον καθρέπτη σας. Τόλμησε το μειράκιον (πολιτικώς) Τσίπρας, στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του Σύριζα να καλέσει τα μέλη και τους “συντρόφους” να πολεμήσουν ενάντια στην προπαγάνδα αυτών που θέλουν να γυρίσουν τον λαό στον φόβο και την αναξιοπρέπεια. Μόνο ένα παρακρατικό μυαλό θα σκεφτόταν κατ' αυτόν τον τρόπο! Να είναι έτοιμοι οι “σύντροφοι” σε όποιες επιθέσεις προπαγάνδας; Δεν θα τολμάει να μιλάει κανείς για αυτά που υπογράφετε; Τότε επιτεθείτε στο 45% των μελών της Κεντρικής Επιτροπής που καταψήφισε το κατάπτυστο σύμφωνο Βαρουφάκη.

Αλλά είπαμε αυτό το 45% το θέλετε για να υπάρχει το άλλοθι της Αριστεράς στην κυβέρνηση, να έχετε το πάτημα ότι θα είστε και λίγο σκύφτες με τους κατακτητές αλλά και ριζοσπάστες όταν η οργή του λαού θα είναι κοντά στο μάγουλό σας.

Καταστρέψατε προμελετημένα ό,τι φτιάχτηκε με πολλούς αγώνες. Όχι πορείες με ρούχο Αρμάνι και μετά καφέ στο Dacappo. Αγώνες που στέρησαν σε χιλιάδες ανθρώπους τις δουλειές τους από εργοστάσια όταν πήγαινε η λίστα των διαδηλωτών-απεργών στα αφεντικά. Αυτόφωρα και γκλομπ να πέφτουν σαν βροχή πάνω σε κεφάλια. Χαρτί κοινωνικών φρονημάτων που πήγαινε κληρονομιά από πατέρα σε γιο. Ξύλο και πάλι ξύλο και ένα πουκάμισο ανοιχτό να λέει στα όργανα της εξουσίας “πυροβολήστε ρε, δεν κάνουμε πίσω”.

Όλα αυτά και χιλιάδες άλλα μυστικά που έμειναν μέσα σε κλειδαμπαρωμένα χαμηλά σπίτια για ένα μεροκάματο αλλά με το κεφάλι ψηλά στην γειτονιά. Και ήρθες εσύ μειράκιον Αλέξη να κόψεις τις γλώσσες όσων μιλούν για αυτά στα οποία είναι αυτόπτες μάρτυρες. Έβαλες τον φόβο των κατακτημένων Ελλήνων επί 5 χρόνια να σε κάνει εξουσία και τώρα τραβάς από την κωλότσεπη τον ίδιο φόβο που κουμαντάρεις ως εξουσία για να τρομάξεις τον λαό.

Η προδοσία σας ήταν διπλή και συγχρονισμένη. Προδώσατε κι εσείς όπως όλοι οι κυβερνώντες την χώρα και επιπλέον προδώσατε έναν πολιτικό χώρο τόσο προοδευτικό που έβγαλε από τα σπλάχνα του ακόμα και τύπους σαν εσάς. Δεν ξεφτιλίσατε μόνο την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, ξεφτιλίσατε και τους νεκρούς που είχατε το θράσος να χρησιμοποιήσετε την ίδια ημέρα της ορκωμοσίας σας ως εξουσία πηγαίνοντας ένα μπουκέτο λουλούδια.

Στον Τοίχο της Καισαριανής και της κάθε Καισαριανής όλης της χώρας εκτελέστηκαν παλικάρια, μειράκιον Αλέξη, για ιδανικά και αξίες που με μία υπογραφή και απανωτά πολιτικά ψέμματα εσύ ο ίδιος τα εκτελείς συνειδητά στον Τοίχο της Προδοσίας.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η άμεση αμφισβήτηση του Λαφαζάνη στον Τσίπρα, με το ερώτημα: «Ποιος αποφάσισε την τετράμηνη παράταση; Ο Βαρουφάκης ή εσύ;»

Γράφει ο Σπυρος Πριφτης

Θολό φαίνεται το τοπίο για την παραμονή του Γιάν(ν)η Βαρουφάκη στην θέση του Υπουργού Οικονομικών! Όχι ότι κάτι τέτοιο θα τον απασχολούσε και ιδιαίτερα τον Γ. Βαρουφάκη. Ο άνθρωπος το έχει δηλώσει ξεκάθαρα, ότι δεν είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ! Και δεν τον δεσμεύει να υπηρετεί τους οποιουδήποτε αυστηρούς κομματικούς κανόνες - γραμμές! Προς τιμήν του ο Γ. Βαρουφάκης έχει δηλώσει ότι το μόνο που τον δεσμεύει, είναι το Εθνικό Συμφέρον της Χώρας μας!

Το χρονικό αμφισβήτησης Βαρουφάκη

Από το πρώτο κιόλας Γιούρογκρουπ, οι Ευρωπαίοι Υπουργοί Οικονομικών έμαθαν τι εστί από την καλή και από την ανάποδη Γ. Βαρουφάκης! Κρατώντας, αν και απομονωμένος, σθεναρή αντίσταση υπέρ των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά προπαντός αυτό που έκανε έξαλλους τους Ευρωπαίους Υπουργούς, ήταν όταν ο Γ. Βαρουφάκης ξεστόμισε με χάλαρο ύφος την φράση: Η Ελλάδα χρειάζεται κούρεμα του Χρέους!
Η φράση αυτή (συγκεκριμένα η λέξη «κούρεμα») πάγωσε τους Ευρωπαίους, με τον Σόιμπλε να ξεστομίσει Was - Tι, NEIN - OXI!
Η συνέχεια είναι γνωστή. Απειλές εξόδου από το Ευρώ, και χρεοκοπία, ενώ ήταν έτοιμη και εισήγηση από το σύνολο των Υπουργών των Χωρών της ΕΕ προς τον Α. Τσίπρα, για αποπομπή και αντικατάσταση Βαρουφάκη!

Στο γυρισμό στην Αθήνα ο Γ. Βαρουφάκης ενημέρωσε ψύχραιμα τον πολύ ανήσυχο για τις εξελίξεις Α. Τσίπρα, που παρεμπιπτόντως δεχόταν αφόρητες πιέσεις κυρίως από τις ΗΠΑ(;) στο να κλείσει γρήγορα έναν αμοιβαίο συμβιβασμό!
Ο Γ. Βαρουφάκης είπε: Αλέξη, δεν υπάρχει περίπτωση να υποχωρήσουν όσο η Γερμανική στάση είναι ανένδοτη.
Στο σημείο αυτό έσπασε εν μέρει η πλήρης εμπιστοσύνη που έχει ο Πρωθυπουργός στο πρόσωπο του Βαρουφάκη, διότι στο επόμενο έκτακτο Γιούρογκρουπ, έστειλε σαν επικεφαλής μάλιστα της Ελληνικής αποστολής, τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Γ. Δραγασάκη, που όλως τυχαίως είναι και αυτός οικονομολόγος!

Η κίνηση αυτή του Πρωθυπουργού, ξεκάθαρα δείχνει ότι θέλει να δει και να ελέγξει τις διαπραγματευτικές κινήσεις Βαρουφάκη στο Γιούρογκρουπ, και να έχει μια εικόνα δια μέσω ενός υψηλόβαθμου κομματικού στελέχους, όπως είναι αυτό του Γ. Δραγασάκη!
Όμως δεν θα αργήσει να ακούσει την «λυπητερή» και δια στόματος Γ. Δραγασάκη!
Η είδηση αυτή πιέζει ψυχολογικά τον Πρωθυπουργό Α. Τσίπρα, που αποτυπώθηκε στην ομιλία του στην Βουλή με έντονη συγκίνηση!

Άρχισαν τα «όργανα» να παίζουν!

Πριν το τρίτο και καθοριστικό Γιούρογκρουπ, ο Πρωθυπουργός ξεκίνησε τις τηλεφωνικές επικοινωνίες με τους Ηγέτες των χώρων της ΕΕ ώστε να βρεθεί μια ενδιάμεση λύση... Η αλήθεια είναι ότι ο Γ. Βαρουφάκης ήθελε μια τελική σύγκρουση με τους εταίρους, γιατί ως γνωστόν η άποψή του για το χρέος είναι ότι δεν είναι βιώσιμο! Αλλά ο Α. Τσίπρας δέχτηκε ένα καθοριστικό τηλεφώνημα από τον Υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Τζακ Λιού!
Ο Τ. Λιού είπε τα εξής: Κύριε Πρωθυπουργέ σας προτρέπω να πάρετε τηλέφωνο την Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, εγω έχω ήδη επικοινωνήσει μαζί της, και έπειτα από πιέσεις μου, έχει υποχωρήσει σε μια αμοιβαία συμφωνία!
Ο Πρωθυπουργός στο άκουσμα αυτό δεν άργησε να έρθει σε επαφή με την Α. Μέρκελ.
Άξιο απορίας και μεγάλο ερώτημα είναι η συνεχής παρέμβαση τον ΗΠΑ σε μια Αριστερή Κυβέρνηση, και η προτροπή τους ώστε πάση θυσία να βρεθεί λύση!
Όλος αυτός ο φόβος τους προήλθε γιατί θέλουν το καλό της Ελλάδας, ή επειδή ανησυχούσαν ότι η Ελληνική Κυβέρνηση θα δεχόταν τα 10 δισ. οικονομικής βοήθειας από την Ρωσία;
Αλήθεια, γιατί δεν τα δέχτηκαν;
Βάσει διαφόρων δημοσιευμάτων έγραψαν ότι δεν ήθελε το ενδεχόμενο αυτό ο Γ. Βαρουφάκης; Αυτό ελέγχεται κατά πόσο είναι αληθές...

Οι 180 μοίρες αλλαγής του Α. Τσίπρα!

Με τα περιθώρια να στενεύουν ο Α. Τσίπρας ζητά από τον Γ. Βαρουφάκη να εκπονήσει ένα αποκλειστικό δικό του σχέδιο συμβιβασμού με τους δανειστές μας, που όμως να περιέχει και κάποιες από τις Ελληνικές θέσεις. Σε αυτό το άκρως μικρό και πιεστικό περιθώριο, επήλθε και η συμφωνία παράταση τεσσάρων μηνών, του προγράμματος
της υποτιθεμένης διάσωσης της χώρας.
Δια στόματος Δραγασάκη είπε τα εξής: «Εξετάσαμε ακόμα και το σενάριο της τελικής σύγκρουσης, αλλά δεν το επιλέξαμε. Αποδεχτήκαμε την συμφωνία γιατί θεωρήσαμε ότι μας δίνει χρόνο αλλά και εργαλεία για να προχωρήσουμε. Δεν προλαβαίναμε να κάνουμε κάτι άλλο» τόνισε.
Στην ουσία ο Α. Τσίπρας ήταν αυτός που αποφάσισε για την τετράμηνη παράταση του προγράμματος. Αλλά ήξερε τις δυσκολίες και αντιδράσεις που θα ξεσπάσουν όχι μόνο μέσα στο Κόμμα του , αλλά και στην Ελληνική κοινωνία!

Νίπτω τα χείρας μου!

Η συμφωνία της τετράμηνης παράτασης, στην ουσία φαίνεται ως έργο και δημιουργία Γ. Βαρουφάκη, με αποτέλεσμα ο Α. Τσίπας να «νίπτει τας χείρας του» και να αποποιείται τις όποιες ευθύνες και αντιδράσεις έχουν δημιουργηθεί!
Οι αντιδράσεις είναι σφοδρές κυρίως από την Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, την Κεντρική Επιτροπή, αλλά και από πρωτοκλασάτα στελέχη και βουλευτές!
Όλοι έχουν στοχοποιήσει τον Γ. Βαρουφάκη, και κυρίως οι οικονομολόγοι του Κόμματος όπως είναι ο Γιάννης Μηλιός!

Πολλοί θα περίμεναν μια έντονη και ακραία αντίδραση του Παναγιώτη Λαφαζάνη, αντιθέτως, σαν έμπειρος πολιτικός ο Π. Λαφαζάνης συναντήθηκε τετ-α-τετ και τα είπαν με τον Γ. Βαρουφάκη!
Είναι προφανές ότι ο Π. Λαφαζάνης δεν πείστηκε και τόσο από τα λεγόμενα Α. Τσίπρα! Και δήλωσε τα εξής:
«Πράγματι η συμφωνία με τους λεγόμενους εταίρους παρουσιάζει μεγάλα προβλήματα αλλά σας διαβεβαιώνω ότι αυτά τα προβλήματα δεν πρέπει και δεν πρόκειται να μας εμποδίσουν να εφαρμόσουμε το ριζοσπαστικό πρόγραμμα μας.
Εμείς πάντα θα εκφράζουμε στις συλλογικές μας διαδικασίες ελεύθερα τις απόψεις μας. Και αυτό δεν είναι αδυναμία, όπως λένε οι αντίπαλοι μας αλλά μεγάλο πλεονέκτημα και δύναμη για τον ίδιο τον τόπο. Η σιωπή των αμνών δεν ταιριάζει στο ΣΥΡΙΖΑ και δεν είναι δημοκρατία.
Οι λεγόμενοι «θεσμοί» δεν μπορούν να καθορίσουν την πορεία της χώρας. Δεν θα ανεχθούμε ό,τι έκανε πριν από τις εκλογές επί χρόνια η τρόικα να το κάνουν μετεκλογικά οι περίφημοι 'θεσμοί'» υπογραμμίζει.

Ρίχνοντας ένα φαρμακερό βέλος προς τον Α. Τσίπρα ο Π. Λαφαζάνης δήλωσε ότι συμφωνία με τους πιστωτές δεν είναι απαραίτητο, αλλά ούτε υποχρεωτικό να εγκριθεί από τη Βουλή, και όλα αυτά σαν προειδοποίηση, ότι μια υποχρεωτική έγκριση της συμφωνία με τους πιστωτές, θα φέρει αναταράξεις στην κυβέρνηση, μέχρι και την αμφισβήτηση του Πρωθυπουργού!
Στην ουσία όμως, η Αριστερή Πλατφόρμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, κατέθεσε τροπολογία μέσω της οποίας γνωστοποιούσε τις ενστάσεις της για τη συμφωνία και τη λίστα μεταρρυθμίσεων στο Eurogroup, επιβεβαιώνοντας εμπράκτως την αντίθεσή της.
Η τροπολογία τέθηκε σε ψηφοφορία και καταψηφίστηκε. Συγκεκριμένα, 68 ψήφισαν υπέρ, 92 κατά και 5 «λευκά», ενώ απουσίαζαν 30 άτομα από τη διαδικασία.
Η κίνηση αυτή του Π. Λαφαζάνη αν και δεν πέρασε, για λίγες ψήφους, έστειλε ένα τρανταχτό μήνυμα αμφισβήτησης προς το πρόσωπο του Πρωθυπουργού, λέγοντάς του, ότι η πραγματική αντιπολίτευση θα είναι μέσα στο Κόμμα του!

Μαύρα σύννεφα για Βαρουφάκη!

Φαίνεται ότι η ευθύτητα του λόγου του Γ. Βαρουφάκη, και η υψηλή δημοτικότητά του, που έχει επισκιάσει μέχρι και τον Πρωθυπουργό, μαζί με αρκετούς Υπουργούς, έχουν προκαλέσει αρκετή γκρίνια με σημάδια αμφισβήτησης προς το πρόσωπο του Γ. Βαρουφάκη. Μάλιστα κάποιες ιστοσελίδες αναφέρουν ότι ο Γ. Βαρουφάκης φαίνεται ότι έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται την κατάσταση και την δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει. Γι αυτό, πολιτικοί παρατηρητές, εκτιμούν ότι δεν είναι τυχαίες οι δηλώσεις που έχει κάνει κρατώντας αποστάσεις λέγοντας ότι «δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ». Μάλιστα δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι όσο περνά ο καιρός τόσο έρχεται και πιο κοντά η ηρωική έξοδος που ετοιμάζει ο Γ. Βαρουφάκης!

Μάλλον δεν έχουν καταλάβει ότι ένας επιτυχημένος οικονομολόγος, με διεθνή καριέρα, δεν έχει ανάγκη μια ηρωική έξοδο! Για τον απλό λόγο, ότι ποτέ δεν εξαρτιόνταν από την πολιτική! Ηρωική έξοδο αποζητούν μόνο οι Κομματάρχες και οι επαγγελματίες πολιτικοί, που προσπαθούν να βρουν τρόπους να γαντζωθούν στην εξουσία με κάθε τρόπο και κόστος!

Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ!

Στο άρθρο μου με τίτλο: «Το Μνημόνιο 3 θα είναι το Άδοξο Τέλος του ΣΥΡΙΖΑ! Βράζει η Ελληνική Κοινωνία!», εξηγώ τα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας και την πολιτική γέφυρα που χρειάζεται να εφαρμόσει Ο ΣΥΡΙΖΑ!
Σε κάθε περίπτωση μεγάλη ευθύνη φέρει ο Α. Τσίπρας με την ιστορική του υποχώρηση στις προεκλογικές του δεσμεύσεις και με ήδη τις πρώτες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις να έχουν ξεκινήσει στην Αθήνα!
Όμως στα πολιτικά παιχνίδια υπάρχουν και οι στρατηγικές που ξέρουν πολύ καλά πως να αποποιηθούν τις ευθύνες τους, να ρίξουν τις ευθύνες αλλού, να απομυθοποιήσουν πρόσωπα με σκοπό την έξοδό τους (του Γ. Βαρουφάκη).
Έλα όμως ότι λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο!
Τις ίδιες τις συνιστώσες τους!

Επικοινωνία με τον συντάκτη
email: sp.barber@hotmail.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Τσακίρη

Έχοντας πλέον ως δεδομένα, τόσο το έγγραφο της «μη διαφωνίας» του Eurogroup της Παρασκευής 20/2, όσο και αυτό της (επονομαζόμενης) «λίστας Βαρουφάκη» που εγκρίθηκε από το ίδιο αυτό σώμα την Τρίτη 24/2, είναι ίσως καιρός να προσεγγίσει κανείς, όσο πιο ψύχραιμα και αναλυτικά του επιτρέπουν οι γνώσεις αλλά και ο… χαρακτήρας του, τις ως άνω εξελίξεις.

Θα πρέπει κατ’ αρχήν να επισημάνουμε ότι και τα δύο αυτά κείμενα ακολουθούν την ίδια ακριβώς τακτική της «δημιουργικής ασάφειας», με άλλα λόγια … διαβάζοντάς τα κανείς μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα που ο ίδιος επιθυμεί, τον «συμφέρουν» ή του επιτρέπουν να τα παρουσιάσει στο κοινό του με τρόπο που δε θα ανατρέπει τις γενικές πολιτικές του (ή όποιες άλλες) δεσμεύσεις.

Θα πρέπει επίσης να επισημάνουμε ότι είναι η πρώτη ίσως φορά που στα δύο αυτά κείμενα, δεν υπάρχει καμία απολύτως σαφής δέσμευση, καμία απολύτως αναφορά σε αριθμούς, πίνακες ή όποια άλλα τέτοια στοιχεία ή εκφράσεις ήταν συνηθισμένοι να διαβάζουν, εγκρίνουν ή απορρίπτουν οι τεχνοκράτες υπουργοί οικονομικών του Eurogroup. Κι όμως … τα ενέκριναν.

Δε θα πρέπει να διαφεύγει της αντίληψής μας επίσης ότι, έως το τέλος του 2015, η χώρα μας, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, καλείται να πληρώσει προς τους πιστωτές της τόκους και χρεολύσια που ξεπερνούν τα 29 δις ευρώ!

Με βάση τα παραπάνω, και με το σκεπτικό ότι αυτά θεωρούνται δεκτά, ας προσπαθήσουμε να «δούμε» ποιες μπορεί να είναι οι εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό τόσο στην Ευρώπη, όσο και στη χώρα μας, λαμβάνοντας όμως παράλληλα υπ’ όψιν ότι οι εξελίξεις αυτές δεν μπορούν να «ειδωθούν» ανεξάρτητα από ότι συμβαίνει, ή δυνητικά μπορεί να συμβεί, σε μία αρκετά πιο ευρεία περιοχή, που περιλαμβάνει τόσο την Ουκρανία, όσο και χώρες στην Β. Αφρική, τη Συρία και γενικότερα την περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής.

Ξεκινώντας από το ότι η «δημιουργική ασάφεια» σε ένα κείμενο, μπορεί μεν να δίνει την ευχέρεια ερμηνείας του κατά το δοκούν από εκείνους που το διαβάζουν, και θα πρέπει στη συνέχεια να το εξηγήσουν, στην πραγματικότητα όμως απλά παρατείνει στο σχετικά άμεσο μέλλον την αδήριτη ανάγκη της πλήρους εξήγησής του, σε συμφωνία και αγαστή συνεργασία μάλιστα όσων το έχουν υπογράψει. Το μόνο λοιπόν που προσφέρει στην παρούσα φάση η ασάφεια των όρων, των λέξεων και των προτάσεων των κειμένων του Eurogroup, είναι η δημιουργία ενός «κενού χρόνου», μιας … «ανακωχής» θα έλεγε κανείς, μέχρις ότου ο καθένας από τους υπογράφοντες κληθεί εκ των πραγμάτων να έρθει και πάλι στο σημείο της αντιπαράθεσης, που προϋπήρχε της υπογραφής τους. Θετικό μπορεί να χαρακτηρισθεί το γεγονός ότι για πρώτη φορά, τόσο ασαφή κείμενα τυγχάνουν της έγκρισης των ευρωπαίων εταίρων μας και μάλιστα σε καθαρά τεχνοκρατικό επίπεδο, όπως αυτό των υπουργών οικονομικών των χωρών μελών της Ευρωζώνης. Θετικό επίσης και το γεγονός ότι αυτός ο «κενός χρόνος» μπορεί εκμεταλλευθεί από την ελληνική κυβέρνηση ώστε, βασιζόμενη στην ανωτέρω ασάφεια των όρων, προβεί στις πολιτικές και νομοθετικές εκείνες ενέργειες που θα ενισχύσουν τόσο το διαπραγματευτικό, όσο και το πολιτικό αλλά και με κοινωνικό προσανατολισμό προφίλ της. Χρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή ώστε οι ενέργειες αυτές να μην δημιουργήσουν ένα ασφυκτικό πλαίσιο διαπραγμάτευσης, εντός του οποίου η ίδια θα κληθεί να λειτουργήσει σε λίγους μήνες.

Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση, στο άμεσο προσεχές μέλλον, θα πρέπει να «διαλέξει τις θέσεις μάχης της» και ποιοι θα είναι απέναντί της. Το σενάριο μιας -κατ’ αρχήν- «βελούδινης σύγκρουσης» με τους «εταίρους» και δανειστές μας είναι υπαρκτό, αλλά δεν πρόκειται να μείνει εκεί.

Λεπτές σίγουρα οι ισορροπίες και δύσκολες οι αποφάσεις.

Ούτως ή άλλως, η προσωρινή απουσία αριθμών, πινάκων (ή ότι άλλο) σημαίνει απλά ότι θα έρθει η στιγμή που αυτά θα πρέπει να παρουσιασθούν. Όσες αντιρρήσεις και αν μπορεί να φέρει κανείς σε αυτό, αποτελεί μία πραγματικότητα την οποία αποδεχθήκαμε εντασσόμενοι σε μία ευρύτερη νομισματική (και όχι – ακόμη; – οικονομική) «συμμαχία» κρατών.

Το ζήτημα της ηγεμονικής στάσης της Γερμανίας μέσα σε αυτή τη «συμμαχία», δεν είναι καινούργιο, ούτε κάτι που δεν γνωρίζαμε, ακόμη και όταν αυτή η νομισματική «συμμαχία» δεν υπήρχε καν. Την ίδια στάση άλλωστε κρατά η χώρα αυτή και στο επίπεδο των πολιτικών αποφάσεων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μία στάση που οδηγεί σε αποφάσεις που προκαλούν την έντονη αντίδραση όλο και περισσότερων πολιτών σε αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και όχι μόνο), οι οποίοι τελικά εκφράζουν την αντίδρασή τους αυτή, είτε επιλέγοντας να στηρίξουν με την ψήφο τους καινοφανείς πολιτικούς σχηματισμούς που η βασική ρητορική τους εδράζεται κυρίως στην άμεση και ολική ανατροπή των πολιτικών της άκρατης λιτότητας και του χρηματοοικονομικά δομημένου πολιτικού συστήματος, είτε (και δυστυχώς) πολιτικά κόμματα με νεοναζιστικές ή -έστω- ακροδεξιές ιδεολογικές τοποθετήσεις. Μία πολιτική κατάσταση δηλαδή που αρχίζει να θυμίζει έντονα (εάν δεν αντιγράφει), ανάλογες καταστάσεις που έζησε η ίδια η Γερμανία, λίγα χρόνια μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μία στάση που τα αποτελέσματά της ίσως δούμε αποτυπωμένα στις εθνικές και περιφερειακές εκλογές που πρόκειται να διεξαχθούν εντός του 2015, σε χώρες όπως η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία αλλά και η Ισπανία (και ίσως η Ιταλία).

Μας προβληματίζει; Σίγουρα ναι. Και σίγουρα όχι μόνον εμάς.

Μπορούμε, ή έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου, να περιμένουμε άπραγοι αυτές τις εξελίξεις;

Μπορούμε να κάνουμε κάτι ώστε να ανατραπεί προς όφελός μας ο συσχετισμός δυνάμεων αυτής της, πολυεπίπεδα ανομοιογενούς από τη γένεσή της, Ένωσης;

Εδώ πλέον το «παιχνίδι» αρχίζει να μεγαλώνει, ξεφεύγοντας από τα στενά πλαίσια όχι μόνο της χώρας μας, αλλά τόσο της Γερμανίας όσο και των κρατών μελών της Ευρωζώνης γενικότερα.

Εδώ, οι ισορροπίες δυνάμεων αλλά και παράγοντες όχι αποκλειστικά οικονομικοί, όπως π.χ. η γεωστρατηγική θέση της χώρας, η οποία της προσφέρει όχι μόνο πλεονεκτήματα αλλά και δυσεπίλυτα ζητήματα, τα ιστορικά προηγούμενα αλλά και οι δεσμοί φιλίας ή όχι των λαών που είναι δυνατό να προκαλέσουν πολιτικές εξελίξεις και ανατροπές, οι υπάρχουσες από χρόνια συμμαχίες σε επίπεδο κρατών και οι νέες που ενδέχεται να δημιουργηθούν στην ευρύτερη περιοχή για να εξυπηρετήσουν είτε βραχυχρόνια είτε μακροχρόνια συμφέροντα, η νομολογία και οι Συνθήκες που ορίζουν τις σχέσεις μεταξύ των κρατών (κ.α.) χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και πολύ καλά προετοιμασμένη στρατηγική προσέγγισης ή απομάκρυνσης (τακτικών ελιγμών με δυο λόγια) από γεγονότα ή και αποφάσεις που μπορούν ανά πάσα στιγμή να ωφελήσουν ή όχι τη χώρα μας σε μεσο-μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Μπορεί μεν η Ελλάδα να αποτελεί ένα είδος «γέφυρας» μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και χωρών της Β. Αφρικής, και μάλιστα σε ένα αρκετά ευρύ πεδίο ζητημάτων, ταυτόχρονα όμως αυτή ακριβώς η θέση της, δημιουργεί θέματα που, μέχρι και σήμερα δυστυχώς, είτε καλείται να αντιμετωπίσει μόνη της, είτε προσπαθώντας κάθε φορά και για κάθε διαφορετικό θέμα, να βρει συμμάχους ή υποστηρικτές που τα δικά τους συμφέροντα (πιθανόν να) έρχονται σε ευθεία αντιπαράθεση μεταξύ τους. Ζητήματα όπως το μεταναστευτικό, της ονομασίας της ΠΓΔΜ, του casus belli της Τουρκίας (κ.α.) δημιουργούν συνθήκες συμμαχιών για την επίλυσή τους που (πιθανόν να) έρχονται σε αντίθεση με αποφάσεις (πχ και για τα … εμφανή) για τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας για το ζήτημα της Ουκρανίας. Όλα αυτά βέβαια ιδωμένα, υπό το πρίσμα της συμμετοχής της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη, τον ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ.

Στην παρούσα χρονική συγκυρία πάντως, κατά τη γνώμη μου, οι συνθήκες ευνοούν την ανάληψη πρωτοβουλιών από την Ελλάδα, σε κάθε επίπεδο και προς κάθε κατεύθυνση.

Ίσως κάποιοι αναρωτηθούν, τι σχέση έχουν όλα αυτά με την οικονομική κατάσταση της χώρας, τη «μη διαφωνία» που σηματοδοτούν τα κείμενα του Eurogroup και την ηγεμονική στάση της Γερμανίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Νομίζω ότι η απάντηση θα μπορούσε να δοθεί, εάν σταματούσαμε να «κοιτάμε» τα ζητήματα που μας απασχολούν με τα δικά μας «μάτια», και διευρύναμε την οπτικής μας θέτοντας ερωτήματα όπως:
Ποια είναι η θέση (οικονομικά και πολιτικά) της Γερμανίας στον κόσμο;
Τι ισχύ έχουν και πόσο επηρεάζουν την παγκόσμια οικονομία οι αποφάσεις του Eurogroup σε μακροχρόνιο ορίζοντα;
Γιατί οικονομίες και κράτη, απείρως μεγαλύτερες/α από την Ελλάδα, ασχολούνται διεξοδικά (και διαχρονικά) μαζί μας;

Ερωτήματα που συνδέονται άμεσα, τόσο με τη θέση της χώρας μας στο χάρτη, αλλά ταυτόχρονα και απόλυτα συνδυαστικά, με τις οικονομικές της προοπτικές στο άμεσο σχετικά μέλλον, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του το ρόλο που μπορεί να έχει στην παγκόσμια και διαρκή αναζήτηση ενεργειακών πόρων και του τρόπου μεταφοράς και διανομής τους.

Σε τελική λοιπόν ανάλυση, το ερώτημα που πλανάται τις τελευταίες ημέρες στα χείλη και το μυαλό όλων μας, «Κερδίσαμε;», είναι κατά τη γνώμη μου όχι απλά πρόωρο αλλά και εκτός πραγματικότητας.

Η διαμόρφωση των ιστορικών εξελίξεων ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν πρόκειται να είναι στατική. Εξετάζεται και αναθεωρείται κάθε στιγμή, με κάθε απόφαση που καλούμαστε να πάρουμε.

Στη πορεία λοιπόν ενός έθνους, ενός κράτους αν θέλετε, στο διάβα των αιώνων, καταλυτικό ρόλο παίζουν εκείνοι που καλούνται να πάρουν τις πρέπουσες κάθε φορά αποφάσεις.

Και σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται στο σημείο εκείνο όπου οι αποφάσεις αυτές, είναι σε θέση να επηρεάσουν τις εξελίξεις όχι μόνο στο οικονομικό, αλλά σε ένα αρκετά πιο ευρύ πεδίο γεγονότων.

Κάτω από αυτό το πρίσμα, ερωτήματα που οι απαντήσεις τους ικανοποιούν στατικές καταστάσεις, το πιο πιθανό είναι να δίνουν λανθασμένη εικόνα της πραγματικότητας, όπως αυτή μπορεί να προκύψει την αμέσως επόμενη στιγμή και, το χειρότερο, να δημιουργούν προσδοκίες ή απογοητεύσεις που βασίζονται σε λάθος συμπεράσματα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Αργύρης Στρατής

Πριν δύο χρόνια, ο Νίκος Κοτζιάς, σημερινός υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, είχε αφήσει το συγγραφικό του στίγμα στα πράγματα με το βιβλίο "Ελλάδα, αποικία χρέους", κάνοντας και μια γενικότερη αποτίμηση του χαρακτήρα της Ευρώπης, προσδίδοντας σε αυτήν, τη διάσταση ενός γερμανοκρατούμενου οργανισμού. Ήταν η περίοδος που είχε κορυφωθεί στη χώρα μας η αβεβαιότητα, με την τότε αλαζονική κυβέρνηση να επιχειρεί να κερδίσει χρόνο με μια κίνηση ρελάνς (λέγε με "ανασχηματισμό"). Η ασφάλεια που προσέδιδε στον ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του η θέση τους ως αντιπολίτευσης, επέτρεπε στο καθένα εξ' αυτών να προβαίνει σε μια ακατάσχετη παροχολογία και να διατυμπανίζει θέσεις όπως αυτή της εξόδου της Ελλάδας από την ΕΕ, όπως αυτή της συνολικής καταγγελίας του μνημονίου, της διαγραφής μέρους του χρέους, της διεκδίκησης των αποζημιώσεων, της κατάργησης όλων των ιδιωτικοποιήσεων, της ανάκτησης της χαμένης αξιοπρέπειας των Ελλήνων και άλλων ανέξοδων - μέχρι τότε - δηλώσεων. Οι συμπολίτες μας έδειχναν να πείθονται από τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι το οποίο ενισχυόταν από την οφθαλμοφανή ξενοδουλεία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Όπως είναι φυσικό, όλες οι προεκλογικές εξαγγελίες της σημερινής κυβέρνησης είναι αυτή τη στιγμή στον αέρα, και το μόνο χαρτί το οποίο απέμεινε στον ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτό της γενικόλογης "αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης" (sic). Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα που μπορούν να τσαλακώσουν σαν χάρτινο πυργάκι το πόσο ο ΣΥΡΙΖΑ και το ενδιαφέρον για την ανθρωπιστική κρίση συμβαδίζουν, αξίζει όμως να σταθούμε για λίγο στο πόσο η επικοινωνιακή διαχείριση του όλου πράγματος έχει αποκοιμίσει τον ελληνικό λαό. Ο Αλέξης Τσίπρας, τοποθέτησε στο Υπουργείο Οικονομικών έναν αναμφίβολα ικανό άνθρωπο, του οποίου η ικανότητα μεταξύ άλλων έχει να κάνει με την έξυπνη διαχείριση του πλήθους. Αν κάποιος κοιτάξει το τι κέρδισε από αυτά που προεκλογικά απαιτούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, θα δει ότι έκανε μια τρύπα στο νερό. Σε ένα μεγάλο μέρος όμως της κοινής γνώμης (το μεγαλύτερο ίσως), η όλη διαχείριση της "διαπραγμάτευσης" φαντάζει επιτυχής. Κι αυτό διότι στην πραγματικότητα αυτό που ήθελε ο Έλληνας ήταν έναν "μικροτσαμπουκά" για να αισθανθεί μια ψευδαίσθηση δήθεν αξιοπρέπειας, με ένα - δυο φαινομενικά βαρύγδουπα "όχι", άσχετα αν αυτά έκρυβαν από πίσω πολλαπλά "ναι". Έχοντας φάει τόσα χαστούκια από τους προηγούμενους, η εικόνα ενός τύπου με μια σημειολογία και έναν λόγο που επιφανειακά διαφοροποιούνταν, του αρκούσε. Ο Βαρυφάκης, ως τόσο ευρωλάγνος όσο και λαοπλάνος, ήξερε να ελιχθεί τις κατάλληλες στιγμές μεταξύ "οικονομικού εναλλακτισμού" αλλά και να καθησυχάζει τον μέσο Ελλήνα με τη σιγουριά του Ευρώ, και τελικά μέσα από σοβαροφανείς ιδέες άνευ ουσιαστικού περιεχομένου να αφήνει στο τέλος μια αίσθηση ανακούφισης τόσο στα ΜΜΕ, όσο και στον κόσμο.

Η Ελλάδα για ακόμα μια φορά βρίσκεται σε σύγχυση και ασφυξία. Η κρίση είναι πράγματι ανθρωπιστική και κρίση Αξιών, όμως με πολιτικούς που εξ' ορισμού ειδικεύονται στην απατεωνιά και στον λαϊκισμό, είναι ακατόρθωτο να ελπίζει. Στην περίπτωσή μας, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε όλα αυτά τα χρόνια δημιουργήσει ένα μικρό αλλά δυναμικό υπόστρωμα "φωνακλάδων", πολλοί από τους οποίους βρίσκονται τώρα σε αμηχανία από την αφερεγγυότητά του αλλά που τελικά πείθονται από τον μηχανισμό ως κοινοί κομματικοί κλακαδόροι, και η εξαπάτηση συνεχίζεται. Η παγκόσμια ελίτ συνεχίζει να καταδυναστεύει την Ελλάδα, η οποία επαιτεί, πότε τις ΗΠΑ, πότε την Ευρώπη, ενίοτε και κάποιον άλλο "ισχυρό" όπως η Ρωσία ή η Κίνα για μια βοήθεια, συνεχίζοντας την καταστροφική της πορεία. Και για να επιστρέψουμε στην αρχή του άρθρου μας, είναι πολύ βολικό να γράφεις βιβλία για αποικιοκρατίες και να παρουσιάζεις την Ελλάδα σαν "φτωχό συγγενή" (που είναι). Απαιτεί όμως θάρρος σε αυτόν που του δίνεται η όποια ευκαιρία να λαμβάνει αποφάσεις, να μην ενισχύει τη δυσμενή θέση στην οποία βρισκόμαστε. Βεβαίως και όσοι έχουν καθαρό μυαλό και καθαρή ματιά δεν εναποθέτουμε καμία ελπίδα στον ΣΥΡΙΖΑ, οπως και σε οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα. Αυτοοργανωνόμαστε, επικοινωνούμε, προετοιμαζόμαστε για την επόμενη μέρα...

Πηγή Exit Area


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Δηλαδή στ' αλήθεια πιστεύει αυτός, πως αν η κυβέρνηση πέσει, ο κόσμος θα επιστρέψει πίσω και θα τον ξαναψηφίσει;

Τώρα;
Που μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου, οι μάσκες των δωσιλόγων έπεσαν και φάνηκαν οι προδότες;
Τώρα που εκεί στα κόμματα τής πρώην συγκυβέρνησης έγινε σύνθημα το νέο ''βάστα Ρόμελ'': Βάστα Σόϊμπλε!
Μαζί και το βοθρο-Ποτάμι: ''Γερούν γερά!''
Πιό φιλογερμανός νεοναζιστής, πεθαίνεις!

Σαν κακομαθημένο παλιοπαιδάκι (που είναι) που βαράει το ποδαράκι κάτω...
Σαν παλιοχαρακτήρας βρωμόπαιδου (που είναι) που τα θέλει όλα δικά του...
Έχει θυμώσει με τον ελληνικό λαό που τον έστειλε στον αγύριστο, και ζει πιά μόνον για την ώρα της εκδίκησης, για τον προσωπικό του ρεβανσισμό.
Γι αυτό και δεν λέει με τίποτα να παραιτηθεί από την ηγεσία του κόμματός του.

Δεν τον ενδιαφέρει η παράταξή του, το κόμμα του, θέλει απλώς να είναι εκεί, στο τιμόνι, ελπίζοντας σε εκδίκηση και τιμωρία του ελληνικού λαού.

Τέτοιου είδους παλιοχαρακτήρας δεν έχει ξαναεμφανιστεί στην πολιτική σκηνή, τουλάχιστον μετά την μεταπολίτευση. Χειρότερος ακόμη κι απ' το κιτρινιάρικο Γκόλουμ του εκσυγχρονισμού!

Και είναι να απορεί κανείς που κοτζάμ (κάποτε) παράταξη, που εν πάσει περιπτώση δεν αποτελείται μόνον από τέτοιου είδους ''φαινόμενα'', να ανέχεται ακόμη μιά τέτοια παρανυχίδα στο σώμα της.

Εμάς βέβαια, σαν λαό, μας συμφέρει αφάνταστα η παρουσία του εκεί που είναι. Μας θυμίζει συνεχώς από τί γλυτώσαμε, και μας προστατεύει, βλέποντας την φριχτή όψη των μνημονίων προσωποποιημένη, από τις ''σειρήνες'' που άλλοτε εκφοβίζουν και άλλοτε τάζουν.

Λερώνει όμως. Η παρουσία του. Λερώνει!
Λερώνει και την πολιτική σκηνή, και την χώρα, και την παράταξή του (πολύ λίγο μας ενδιαφέρει).

Και δεν θα υπήρχε λόγος να ασχοληθούμε μαζί του, αν δεν εκπροσωπούσε τον θεσμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μία αξιωματική αντιπολίτευση που κανένας Έλληνας-έλληνας, πιστεύουμε, δεν θα ήθελε να είναι ο απολογητής και εκπρόσωπος των δανειστών-τοκογλύφων-εκβιαστών της χώρας.

Στην εποχή περίπου του Όθωνα υπήρχε το ''γερμανικό κόμμα'', το ''αγγλικό κόμμα'', και το ''ρωσικό κόμμα''.

Στην σύγχρονη εποχή υπάρχουν τα ''κόμματα των δανειστών''!

Ντροπή!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Απόβαση σε χώρες της Νότιας Ευρώπης και πιο συγκεκριμένα σε ακτές της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Ισπανίας σχεδιάζουν να κάνουν μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, χρησιμοποιώντας ως εφαλτήριο τις στρατιωτικές βάσεις που έχουν δημιουργήσει τους τελευταίους μήνες στη Λιβύη.

Σύμφωνα με έγγραφο που έδωσε στη δημοσιότητα πριν από λίγες ημέρες το think tank για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας Ιδρυμα Quilliam, το Ισλαμικό Κράτος σχεδιάζει μία μίνι «εισβολή» μικρών τρομοκρατικών ομάδων στην Ευρώπη, με απώτερο στόχο την πρόκληση αντιποίνων για την εκστρατεία της Δύσης κατά των τζιχαντιστών στο Ιράκ και τη Συρία.

Το έγγραφο που παρουσίασε το Ίδρυμα Quilliam αναφέρεται σε ένα δοκίμιο που γράφτηκε και κυκλοφόρησε από κορυφαίο στέλεχος του Ισλαμικού Κράτους στη Λιβύη, εντός του οποίου αναγράφονται με λεπτομέρειες ο τρόπος που έχει οργανωθεί το εν λόγω σχέδιο. Όπως αναφέρεται, οι τζιχαντιστές θα αποβιβαστούν στις ακτές της Νότιας Ευρώπης επιβιβαζόμενοι σε μικρές βάρκες, αξιοποιώντας την εμπειρία των προσφύγων της Βόρειας Αφρικής και ακολουθώντας περίπου το ίδιο δρομολόγιο.

Ως βασική πύλη εισόδου των ακραίων ισλαμιστών στην Ευρώπη θα χρησιμοποιηθεί κυρίως η Ιταλία, λόγω της εγγύτητας των ακτών της με αυτών της Λιβύης. Σύμφωνα με το εν λόγω δοκίμιο, η Λιβύη είναι ιδανική για κάτι τέτοιο διότι «έχει μια μεγάλη ακτογραμμή και είναι απέναντι από τις νότιες χώρες των σταυροφόρων, στις οποίες μπορεί να φτάσει κανείς με ευκολία ακόμα και με υποτυπώδεις βάρκες».

Παράλληλα, αφού ο εμπνευστής του κειμένου σημειώνει ότι κάθε μέρα «φτάνουν στην Ελλάδα, στην Ιταλία, ακόμη και στη Νότια Ισπανία, απαρατήρητοι, περίπου 500 Βορειοαφρικανοί», εν συνεχεία τονίζει πως αν αυτό αξιοποιηθεί έστω και μερικώς και υπάρξει στρατηγική ανάπτυξη, «θα ξεσπούσε πανδαιμόνιο στη Νότια Ευρώπη».

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας η περιοχή που βρίσκεται πιο κοντά στις λιβυκές ακτές είναι η Κρήτη. Το ελληνικό νησί θεωρείται από τα εγγύτερα στη Λιβύη, αφού το χωρίζουν κάτι λιγότερο από 200 μίλια θάλασσας από την πόλη Ντέρνα, προπύργιο των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους. Μόλις τον περασμένο Νοέμβριο το CNN φιλοξένησε σχετικό ρεπορτάζ, επισημαίνοντας ότι οι ακραίοι ισλαμιστές του ICIS επωφελούνται από το πολιτικό χάος στη Λιβύη για να επεκτείνουν με ραγδαίους ρυθμούς την παρουσία τους στη Δύση.

Το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο τόνιζε χαρακτηριστικά πως οι τζιχαντιστές απέχουν 200 μίλια από τις νότιες ακτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με πιο κοντινό σημείο την Κρήτη. Να σημειώσουμε πως οι αρμόδιες υπηρεσίες που παρακολουθούν το θέμα θεωρούν ότι η πρόσφατη εκτέλεση των 21 κοπτών χριστιανών από τους τζιχαντιστές στη Λιβύη είχε ως στόχο να στείλει ταυτόχρονα ένα μήνυμα επερχόμενης εισβολής προς την Ευρώπη, αφού η τοποθεσία που επιλέχτηκε για να θανατωθούν ήταν, σκόπιμα, μια παραλία στις ακτές της Μεσογείου.

Ένα επιπλέον και ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο σε ό,τι αφορά τη χώρα μας είναι όμως και η αναφορά που γίνεται στο εν λόγω δοκίμιο για επιθέσεις και τρομοκρατικές ενέργειες σε πλοία του Εμπορικού Ναυτικού που ανήκουν σε ευρωπαϊκές ναυτιλιακές εταιρείες. «Πιθανόν να κλείσουν και ναυτιλιακές εταιρείες, λόγω του ότι πλοία και δεξαμενόπλοια των σταυροφόρων θα αποτελούν στόχο», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο έγγραφο που αποκάλυψε το Ίδρυμα Quilliam.

Πρόκειται για μία αναφορά που σχετίζεται άμεσα με τα ελληνικά συμφέροντα, δεδομένου ότι ο ελληνικός εμπορικός στόλος είναι από τους μεγαλύτερους του κόσμου και οπωσδήποτε ο μεγαλύτερος μεταξύ των χωρών της Ευρώπης. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που διατυπώνεται ανάλογη απειλή προς τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα, δεδομένου ότι κατά καιρούς και σε διάφορα ναυτιλιακά φόρουμ έχουν εκφραστεί ανησυχίες για ενδεχόμενη κατάληψη πλοίων του Εμπορικού Ναυτικού και ειδικά τάνκερ, προκειμένου εν συνεχεία να χρησιμοποιηθούν για την πρόκληση τρομοκρατικών ενεργειών σε μεγάλα λιμάνια της Δύσης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι εξελίξεις στο Αιγαίο τις τελευταίες ημέρες (συνεχείς παραβιάσεις μεγάλου αριθμού τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών), αλλά και η χθεσινή τουρκική ΝΟΤΑΜ που απαιτεί το μισό Αιγαίο μέχρι τα τέλη του 2015, για πραγματοποίηση τουρκικών ασκήσεων με πραγματικά πυρά, κάθε άλλο παρά ευοίωνες δείχνουν και κάθε άλλο παρά στο πνεύμα της ελληνοτουρκικής φιλίας βαδίζουν.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Όπως επισημαίνεται από την Αθήνα, η Τουρκία:
- Δεσμεύει εξ ολοκλήρου μια τεράστια περιοχή του ελληνικού FIR, όπου μόνο η Ελλάδα έχει δικαίωμα να εκδίδει ΝΟΤΑΜ.
- Συνήθως η Τουρκία δέσμευε περιοχές για μικρό χρονικό διάστημα, τώρα όμως ο χρονικός ορίζοντας, μέχρι τις 31-12- 2015 είναι πρωτοφανής.
- Η χάραξη του πεδίου βολής αποκόπτει το βόρειο από το νότιο Αιγαίο
- Η χάραξη επηρεάζει καθοριστικά τους αεροδιαδρόμους g-33 και N -130 δημιουργώντας προβλήματα ή και κινδύνους στις αερομεταφορές.
- Η καταληκτική γραμμή χάραξης, δεν περνά μόνο από διεθνή εναέριο χώρο και διεθνή ύδατα, αλλά και από εθνικό εναέριο χώρο και εθνικά χωρικά ύδατα, αλλά κυρίως συμπεριλαμβάνει έδαφος της Λήμνου. Πρακτικά αυτό σημαίνει απειλή πολέμου, γιατί αν δεν πρόκειται περί αβλεψίας των Τούρκων η απειλή είναι ιδιαζόντως μεγάλη. Γιατί θεωρητικά τμήμα του εδάφους, νοτιοανατολικά της Λήμνου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πεδίο βολής, για τα τουρκικά αεροσκάφη.
- Παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο.
Τέλος, η νέα αυτή τουρκική πρόκληση έρχεται λίγα μόνο 24ωρα από απαίτηση της Άγκυρας στο ιταλικό πλοίο Explora να ζητήσει την άδειά της προκειμένου να εκτελέσει έργο πόντισης οπτικών ινών νότια της Κρήτης, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Η κυβέρνηση, μετά από συνεννόηση του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα και του υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, προέβη σε εντονότατα διαβήματα στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τον ICAO και τον ΟΗΕ. Το βράδυ (χθες 1/3/2015), επιδόθηκε η απορριπτική απάντηση και στην Άγκυρα και μάλιστα σε υψηλούς τόνους, όπως ανέφεραν διπλωματικές πηγές.

Η συγκεκριμένη κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας έχει σαφείς στοχεύσεις, οι οποίες πηγάζουν από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η τουρκική κυβέρνηση. Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την «λειτουργία» της σημερινής Τουρκίας, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας την ιστορία της, την σημερινή γεωπολιτική της θέση, την οικονομία της, την χάραξη της εξωτερικής της πολιτικής και, φυσικά, την «φύση» της σημερινής πολιτικής της ηγεσίας.

Ξεκινώντας από την σημερινή πολιτική ηγεσία της γείτονος, θα πρέπει να κατανοήσουμε πως ο Ταγίπ Ερντογάν (ο οποίος κυβερνά επί της ουσίας την Τουρκία) είναι ένας άνθρωπος – πολιτικός με υπέρμετρες φιλοδοξίες, σε τέτοιο σημείο μάλιστα που διπλωμάτες δυτικών χωρών τον χαρακτήρισαν ως ημιπαράφρονα! Επιθυμεί να επανιδρύσει την οθωμανική αυτοκρατορία και ο ίδιος να απολαύσει την θέση του μεγάλου ηγέτη. Με δεδομένη αυτή την στόχευση, αλλά και με δεδομένη την πολύ σοβαρή ασθένεια του τούρκου προέδρου, ο χρόνος δείχνει να πιέζει αφόρητα για την πραγματοποίηση αυτού του «ονείρου». Εξάλλου, οι δηλώσεις του ίδιου του Ερντογάν, αλλά και πλήθους πολιτικών προσώπων της Τουρκίας, είναι πολύ σαφείς: Το 2023 η Τουρκία θα είναι και πάλι μία μεγάλη χώρα, μία μεγάλη δύναμη, μία νέα οθωμανική αυτοκρατορία.

Για να μπορέσει να επιτευχθεί αυτό το «όνειρο», όμως, η Τουρκία τα τελευταία χρόνια προχώρησε σε μία σειρά από «ανοίγματα» προς τις γειτονικές της (και όχι μόνο) χώρες, είτε με το περίφημο (και αποτυχημένο) «δόγμα Νταβούτογλου», είτε με επιθετική προσανατολισμένη πολιτική (ήπιας ή βίαιης μορφής) προς όλες τις γειτονικές χώρες, τις οποίες η τουρκική ηγεσία βλέπει ως «ζωτικούς χώρους». Οι συνεχείς αποτυχίες, όμως, μείωσαν κατά πολύ το «κύρος» του Ερντογάν, ο οποίος κινούμενος στα άκρα και ισορροπώντας σε τεντωμένο σχοινί βιώνει μία (κατά τα φαινόμενα) δυσάρεστη κατάσταση έως και απομόνωση από το διεθνές περιβάλλον.

Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, δυστυχώς για την Άγκυρα, απέτυχε οικτρά και σπατάλησε πακτωλούς χρημάτων δημιουργώντας έναν επιπλέον κίνδυνο στην οικονομία της χώρας, ενώ οι σχέσεις με τους τζιχαντιστές και το «Ισλαμικό Κράτος» επεκτάθηκαν και στο εσωτερικό της χώρας, δημιουργώντας ανασφάλεια τόσο στους Τούρκους πολίτες όσο και στους υποψήφιους τουρίστες, με αποτέλεσμα η μείωση του τουρισμού να πλήττει περαιτέρω την οικονομία που απειλείται πλέον με κατάρρευση και (μέχρι στιγμής) διασώζεται από το παράνομο εμπόριο πετρελαίου (κυρίως με τους τζιχαντιστές) και από την εισροή τεράστιων κεφαλαίων από ισλαμιστικές ριζοσπαστικές αραβικές χώρες (π.χ. Κατάρ).

Η γεωπολιτική θέση της Τουρκίας, προσδίδει μία σειρά από «πλεονεκτήματα» και «βοηθήματα» (πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά κ.α.) από την πλευρά της Δύσης. Όμως, τα παιχνίδια του Ερντογάν με «ανοίγματα» της Τουρκίας προς την Ρωσία του Πούτιν (μέσα στα πλαίσια ενός επικίνδυνου ανατολίτικου παζαριού), αλλά και πρότερες αδιανόητες αποφάσεις της Τουρκίας (άρνηση χρήσης αεροδρομίων από το ΝΑΤΟ), έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα επιφυλακτικότητας στις δυτικές χώρες (κυρίως από τις ΗΠΑ δεν μπορούν να διανοηθούν την απώλεια της Τουρκίας από τον σχεδιασμό του ΝΑΤΟ), οι οποίες μέχρι στιγμής αντιδρούν σχετικά ήπια, κλείνοντας τα μάτια στις επικίνδυνες ακροβατικές κινήσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, που αρχίζει πλέον να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα είναι σε (γεωπολιτική) θέση να λύσει (βλ. Κύπρος, Ισραήλ, Λιβύη, Κουρδικό, τζιχαντιστές κ.α.).

Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στο εσωτερικό της Τουρκίας είναι ιδιαίτερα άσχημη και το κυβερνών κόμμα, παρά τις νίκες του στην κάλπη, κατορθώνει να επιβιώνει λόγω της κατακόρυφης αύξησης της αστυνόμευσης, της υπερλειτουργίας των μυστικών υπηρεσιών στο εσωτερικό της Τουρκίας, του επιβαλλόμενου (στα όρια της δικτατορίας) ισλαμισμού και εν γένει ενός κλίματος τρομοκράτησης των τούρκων πολιτών που δεν έχουν περιθώρια αντίδρασης εξαιτίας του «εθνικού μωσαϊκού» της τουρκικής κοινωνίας.

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί η ιστορική συμπεριφορά της γείτονος, η οποία χαρακτηρίσθηκε επαρκέστατα ως «χώρα που δεν έχει ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο». Επίσης, η Τουρκία είναι μία χώρα που ιστορικά κινήθηκε στα πλαίσια της συμμαχίας με ισχυρές δυνάμεις, εκμεταλλευόμενη στον μέγιστο βαθμό –και σε αγαστή συνεργασία με αυτές- το «κλίμα» που ανέπτυσσε μαζί τους (βλ. βόρεια Συρία, Κύπρος, Κουρδικό, Θράκη κ.α.). Μέσα στους ιστορικούς συμμάχους της γείτονος βρίσκονται η Μεγάλη Βρετανία, οι ΗΠΑ και η Γερμανία. Και η ύπαρξη ιδιαίτερα της Γερμανίας, στην ομάδα των τουρκικών συμμάχων, είναι αυτή που πρέπει να προβληματίσει ιδιαίτερα την σημερινή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Κι αυτό, επειδή η Γερμανία έχει ξεκαθαρίσει (με μία ομάδα κρατών της βόρειας Ευρώπης) τη θέση της απέναντι στην Ελλάδα. Και η θέση αυτή, παρά τα όσα κάποιοι μπορεί να ισχυρίζονται, κάθε άλλο παρά φιλική δεν είναι, αφού νιώθει πως κινδυνεύει (ιστορικά για δεύτερη φορά) να χάσει την κυριαρχία της στην Ευρώπη. Και αυτός ο κίνδυνος για τον γερμανικό σωβινισμό είναι απαράδεκτος. Είναι αδιανόητο η μικρή Ελλάδα να απειλεί την γερμανική ισχύ! Είναι κάτι περισσότερο από αδιανόητο η ανίσχυρη Ελλάδα να απειλεί το γερμανικό γόητρο!!!

Όπως είχαμε γράψει προ ημερών, επειδή, λοιπόν, η Γερμανία δεν μπορεί να «χτυπήσει» την Ελλάδα (κάτι τέτοιο θα έβαζε σε πολύ μεγάλες σκέψεις τους ευρωπαϊκούς λαούς και θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην διάλυση της Ευρωζώνης, πιθανότατα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης) με κίνδυνο να χάσει όλα τα οφέλη που σήμερα αποκομίζει από το «στέγνωμα» της Ευρώπης…
Αλλά κι επειδή ταυτόχρονα οι ΗΠΑ «ένιωσαν» πως η Ελλάδα ενδέχεται να «κοιτάξει» προς την Ρωσία του Πούτιν ή προς την Κίνα, κάτι το οποίο είναι μη συζητήσιμο από την πλευρά της Ουάσιγκτον, η οποία έχει επενδύσει γεωστρατηγικά πάρα πολλά στο «τόξο» Ουκρανία – Ελλάδα – Κύπρος – Ιράκ…
Εμφανίζεται το «μαντρόσκυλο», ο «μπαμπούλας» της περιοχής, η Τουρκία, που πρόθυμα μπορεί να αναλάβει την «βρώμικη δουλειά», αφού θα έχει εξασφαλίσει την ανοχή (έστω για ένα μέγιστο διάστημα 48 ωρών) των ισχυρών ιστορικών της συμμάχων, που θα την βοηθήσουν (με γραφειοκρατική καθυστέρηση) να κατορθώσει μία υπερπολύτιμη νίκη για το τουρκικό γόητρο, για την συνέχιση του οράματος της οθωμανικής αυτοκρατορίας, για την επιβολή εσωτερικής ειρήνης μέσω της συσπείρωσης των τούρκων πολιτών (αποτέλεσμα ενός θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα).

Η παραπάνω ανάλυση είναι επιγραμματική, αλλά καταδεικνύει το γιατί και το πώς η Τουρκία μπορεί να κινηθεί κατά της Ελλάδας. Υπό φυσιολογικές συνθήκες μία τέτοια κίνηση θα ήταν αδιανόητη, αφού ένα θετικό για την Τουρκία αποτέλεσμα είναι απίθανο να επιτευχθεί (εξαιτίας κυρίως της αμυντικής διάταξης του Ελληνικού στρατού), ενώ είναι βέβαιο πως θα επιφέρει τεράστια πλήγματα στην τουρκική οικονομία, την οποία θα οδηγήσει σε πλήρη κατάρρευση…
Και όμως, οι σημερινές συνθήκες δείχνουν να είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για την Τουρκία. Αφού, επιπλέον, υπάρχει και μία άπειρη νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα, οι αντιδράσεις της οποίας ενδεχομένως να μην είναι άμεσες, αφού βασικό δόγμα – πολιτική θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η συζήτηση με τον προκλητικό γείτονα Ερντογάν, χρησιμοποιώντας το διεθνές δίκαιο (που δεν αναγνωρίζει η Τουρκία) και διεθνή όργανα (που θα έχουν ήδη συνταχθεί δια της σιωπής τους με την Τουρκία)… Και αυτή ακριβώς η δογματική θέση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα (η κυβέρνηση του οποίου έχει να αντιμετωπίσει και ένα εσωτερικό "μαύρο μέτωπο" φιλομνημονιακών πολιτικών), αποτελεί ένα επιπλέον στρατηγικό πλεονέκτημα για την Τουρκία, η οποία δεν είναι διόλου δύσκολο από τις έμμεσες απειλές να περάσει σε «έμπρακτες ενέργειες» επί του Αιγαίου, θέτοντας επί της ουσίας (το κυρίως ζητούμενο για την ίδια), μέρος της ΑΟΖ του Καστελλόριζου, αλλά και τον θαλάσσιο έλεγχο κάποιων νησίδων ή νησιών του Αιγαίου…

Τα γεγονότα, ως έχουν, οδηγούν σε μία ελληνοτουρκική σύγκρουση, η οποία έστω και περιορισμένη θα μεταβάλει ριζικά την ευρύτερη περιοχή και φυσικά τις άμεσα εμπλεκόμενες χώρες. Αν και δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί χρονικά το επικείμενο ελληνοτουρκικό επεισόδιο, προβλέπεται πως οι επόμενοι μήνες θα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντες. Ο δε Μάρτιος (έως το πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου) ενδεχομένως να «βάλει φωτιά» στις εξελίξεις στο εσωτερικό της Ελλάδας, εξαναγκάζοντας την κυβέρνηση Τσίπρα σε πτώση (μετά από μία εθνική ήττα) και στην συνέχεια την δημιουργία μίας νέας κυβέρνησης (απόλυτα αρεστής σε ΗΠΑ και Γερμανία), που πιθανότατα θα ονομαστεί «εθνική κυβέρνηση»…

ΥΓ: Καλό είναι να μπορέσουμε μέσα από την κρίση που βιώνει η Ελλάδα, να κατορθώσουμε να δούμε και να κατανοήσουμε τους λόγους που οδήγησαν σε αυτήν. Οι λόγοι είναι γεωπολιτικοί και ενεργειακοί. Οι "ισχυροί παίκτες" θέλουν μία Ελλάδα που θα είναι γεωπολιτικά υποταγμένη (αν χρειαστεί και μέσω κάποιας απόσπασης έστω και μικρού εδαφικού ή θαλάσσιου χώρου της) και ανίκανη να διαχειριστεί τα ενεργειακά της αποθέματα (ναι, αυτά που μέχρι πριν 4 χρόνια οι πολιτικοί ηγέτες της χώρας χλεύαζαν ό,ποιον τολμούσε να τα αναφέρει) τα οποία πρόθυμα θα προσέλθουν να διαχειριστούν (με αποκλειστικό δικό τους όφελος) επειδή έχουν την τεχνογνωσία και την οικονομική δύναμη γι αυτό... Όταν, λοιπόν, οι Έλληνες κατανοήσουμε το επιδιωκόμενο των "εταίρων", "φίλων" και "συμμάχων", ίσως τότε αντιληφθούμε και το πως πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε... Μέχρι τότε, θα ασχολούμαστε με τα "μαντρόσκυλά" τους και, φυσικά, με τις καλολαδωμένες "πολιτικές μηχανές" που έχουν στηθεί στην Ελλάδα για να την υποτάξουν χωρίς πόλεμο και με υπαιτιότητα των... Ελλήνων! 

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


 


Το ευρωπαϊκό κατεστημένο, η υποτίμηση των αντιπάλων, κυρίως της Γερμανίας, οι πολιτικές ισορροπίες και τα ταξίδια της κυβέρνησης για υποστήριξη που δεν... απέδωσαν

Πολλά γράφτηκαν γύρω από τις πρώτες εμφανίσεις και διαπραγματεύσεις της νέας κυβέρνησης στις Βρυξέλλες, που κατέληξαν σε μία συμφωνία με τους εταίρους και δανειστές την περασμένη Παρασκευή στη σύνοδο της ευρωζώνης.

Ενα μήνα μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, η κυβέρνηση μετρά τώρα τα κέρδη και τις απώλειες από την πρώτη συμμετοχή της σε τρεις υπουργικές συνόδους της ευρωζώνης και σε μία σύνοδο κορυφής, καθώς και από τις επαφές που είχε σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Οι απώλειες οφείλονται κυρίως στην έλλειψη πείρας. Μεθυσμένη -και σε ένα βαθμό δικαιολογημένα- από τον θρίαμβο της 25ης Ιανουαρίου, η κυβέρνηση υποτίμησε τον βασικό της αντίπαλο για την αποδοχή των αιτημάτων της στην Ε.Ε.: τη Γερμανία της Ανγκελα Μέρκελ.

Προτίμησε, λοιπόν, να αρχίσει τις επαφές της, με στόχο να βρει υποστήριξη, από τη Γαλλία, την Ιταλία, το Λονδίνο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αφήνοντας τελευταίο το Βερολίνο. Η στρατηγική αυτή δεν καρποφόρησε και οι επιπτώσεις της φάνηκαν καθαρά μετά, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων των Βρυξελλών.

Η Γαλλία του Φρανσουά Ολάντ δεν είναι η Γαλλία του Φρανσουά Μιτεράν. Αδύναμη, τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά, τρέχει πίσω από τη σκιά της Γερμανίας. Αναμενόμενο ήταν, λοιπόν, να φύγει από το Παρίσι ο Αλέξης Τσίπρας με μια χλιαρή λεκτική υποστήριξη από τον Γάλλο πρόεδρο. Το ίδιο και ο Γ. Βαρουφάκης από τον ομόλογό του Μ. Σαπέν.

Ακολούθησε η επίσκεψη στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και η «θερμή υποδοχή» του προέδρου της Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Η Λουξεμβούργια αλεπού της πολιτικής, όμως, ακούει πάντα με σεβασμό την άποψη του Βερολίνου, το οποίο τον υποστήριξε, έστω χωρίς ενθουσιασμό, στη μάχη για την προεδρία της Επιτροπής.

Επόμενος σταθμός η Ρώμη, με τον Ματέο Ρέντσι να γκρινιάζει κατά της πολιτικής λιτότητας που έχει επιβάλει η Μέρκελ στο εσωτερικό της χώρας και να κάθεται σούζα μπροστά της στις συνόδους των Βρυξελλών. Το Λονδίνο του Ντέιβιντ Κάμερον; Δεν ανήκει στην ευρωζώνη και συνεπώς δεν υπολογίζεται η άποψή του...

Ως προς τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, δεν μετρά και πολύ η άποψή του και δεν επιθυμεί να χαλάσει τις σχέσεις του με τη Μέρκελ, της οποίας ονειρεύεται τη θέση. Απόδειξη, οι σκόπιμα αντιφατικές δηλώσεις του...

Η περικυκλωτική, λοιπόν, κίνηση της κυβέρνησης στο Βερολίνο για να βρει υποστηρικτές δεν απέφερε ουσιαστικά αποτελέσματα.

Αυτό που θορύβησε, επίσης, τους εταίρους ήταν οι συνεχείς δηλώσεις της κυβέρνησης ότι επιθυμεί να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στη σημερινή Ε.Ε. Η πρόθεση ακούγεται καλά στην κοινή γνώμη, αλλά δεν άρεσε καθόλου ούτε στον Ολάντ, που δηλώνει τώρα σοσιαλδημοκράτης, ούτε στον Γιούνκερ, που ανήκει στην ίδια πολιτική οικογένεια με τη Μέρκελ.

Μην ξεχνάμε ότι πολιτική ισορροπία στην Ε.Ε. σημαίνει κοινή κυριαρχία Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών, οι οποίοι μοιράζονται τις καρέκλες στα θεσμικά όργανα. Η κατηγορηματική άρνηση του Γιούνκερ να διοριστεί επίτροπος από τον ­ΣΥΡΙΖΑ στη θέση του Αβραμόπουλου, με το επιχείρημα ότι «θα χαλάσουν οι πολιτικές ισορροπίες», είναι ένα μικρό παράδειγμα του σημερινού κατεστημένου των Βρυξελλών. 

Επικοινωνιακά κενά
Προβλήματα αντιμετώπισε η κυβέρνηση και στον επικοινωνιακό τομέα. Βέβαια, βρέθηκε αντιμέτωπη με έναν τεράστιο μηχανισμό. Η απομόνωσή της στις συνόδους της ευρωζώνης δεν ήταν μόνο σε υπουργικό επίπεδο, αλλά και σε επικοινωνιακό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες ευρωπαϊκές εφημερίδες αναφέρθηκαν στην «αλαζονεία» του Γ. Βαρουφάκη, ενώ ορισμένες, όπως η γαλλική «Liberation», πήγαν πιο μακριά και έγραψαν ότι ο Ελληνας υπουργός λίγο έλειψε να χειροδικήσει κατά του προέδρου της ευρωζώνης Γερούν Ντάισελμπλουμ, και άλλες υποστήριξαν ότι τον περιέλουσε με κοσμητικά επίθετα.

Απλώς, μεταφέρθηκαν αυτά που διοχέτευσαν στην αίθουσα Τύπου οι γερμανικές «πηγές». Ο λόγος; Το γεγονός ότι στην αποτυχημένη σύνοδο των 19 της περασμένης Τετάρτης ο Γ. Βαρουφάκης αποκάλυψε στους δημοσιογράφους, μέσω εκπροσώπου του αλλά και ο ίδιος σε συνέντευξη Τύπου, την αποτυχημένη προσπάθεια του επιτρόπου Πιερ Μοσκοβισί να μεσολαβήσει με υποβολή μιας πρότασης συμβιβασμού που ήταν ευνοϊκή για την ελληνική πλευρά.

Η αποκάλυψη ότι το σχέδιο Μοσκοβισί απορρίφθηκε από τον Β. Σόιμπλε, μέσω του Γ. Ντάισελμπλουμ, για την προώθηση με το έτσι θέλω ενός σχεδίου που επεξεργάστηκε η γερμανική πλευρά, ενόχλησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τη γαλλική αλλά και κυρίως τη γερμανική αντιπροσωπεία.

Η μεν Επιτροπή προσπάθησε να υποβαθμίσει το όλο θέμα, υποστηρίζοντας ψευδώς ότι είχαν υποβληθεί περίπου 25 σχέδια, ενώ είχε κυκλοφορήσει μόνο το έγγραφο Μοσκοβισί, η δε γερμανική πλευρά διοχέτευσε στον Τύπο ότι ο Ελληνας υπουργός είχε αλαζονική στάση απέναντι στους συναδέλφους του και ήταν ιδιαίτερα εριστικός.

Ο ανταποκριτής της «Liberation» έδωσε ακόμη μεγαλύτερη διάσταση και έγραψε περί χειροδικίας... Ο ίδιος ανταποκριτής είχε γράψει κατά του ελληνικού αιτήματος για καταβολή αποζημιώσεων από τη Γερμανία για την περίοδο της κατοχής, διερωτώμενος με ειρωνεία γιατί η Αθήνα δεν ζητεί αποζημιώσεις και από τους Τούρκους για τα 400 χρόνια κατοχής...

Πολλά πρέπει να γίνουν, λοιπόν, από τη νέα κυβέρνηση, εν όψει των επόμενων τριβών με τους εταίρους και δανειστές...

Κώστας Μοσχονάς
 
Πηγή efsyn

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αν τυχόν ισχύουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας ίσως το επόμενο διάστημα να έχουμε μια είδηση «βόμβα». Συγκεκριμένα, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, επειδή το υπουργείο Οικονομικών χρειάζεται άμεσα χρήματα για να πληρώσει του τοκογλύφους δανειστές του ελληνικού κράτους, προχωράει σε μια κίνηση που δεν έχει προηγούμενο στα πολιτικά χρονικά μας.
Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Δημήτρης Μάρδας σε συνεργασία με τον υπουργό Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, Παναγιωτή Νικολούδη  «βάζει χέρι» στο «μαύρο χρήμα» που έχουν βγάλει οι επιτήδειοι στο  εξωτερικό. 
Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης διαπιστώνοντας την αδυναμία των ελεγκτικών μηχανισμών να ελέγξουν την μεγάλη φοροδιαφυγή  με παρέμβαση του Γιάννη Βαρουφάκη ζητήθηκε από τον Γάλλο υπουργό οικονομικών Μισέλ Σαπέν  να προσφερθεί στην Ελλάδα τεχνογνωσία. 
Ας μην ξεχνάμε ότι η εμπειρία των Γάλλων στο θέμα αυτό είναι τεράστια και τα αποτελέσματα εντυπωσιακά στον έλεγχο της λίστας Φαλτσιάνι (μέρος της οποίας είναι και η «λίστα Λαγκάρντ»).
Σύμφωνα με υπολογισμούς το «μαύρο χρήμα» που έχει «μεταναστεύσει» από την χώρα μας στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια ξεπερνάει το τεράστιο ποσό των 22 δις ευρώ και η προέλευση αυτών των χρημάτων είναι άγνωστη. 
 Το πιο ενδιαφέρον απ’ όλα είναι ότι σύμφωνα πάντα με τις ίδιες δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι ανάμεσα στα άτομα που επιδίδονται στο σπορ της υψηλής φοροδιαφυγής βρίσκονται τρανταχτά πολιτικά ονόματα. Από τους πρώτους ελέγχους η κυβέρνηση προσδοκά μέχρι το τέλους του χρόνου να εισπράξει γύρω στα 3 δις ευρώ.
Ας περιμένουμε και θα δούμε, γιατί ανάλογες ειδήσεις έχουμε συναντήσει και στο παρελθόν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πεπεισμένος ότι συγκεκριμένες ελίτ των δανειστών έχουν ως στόχο την υποταγή ή την ανατροπή της κυβέρνησής του φέρεται να είναι ο Αλέξης Τσίπρας.

Το Μέγαρο Μαξίμου δεν χρειαζόταν την προχθεσινή δήλωση του ευρωπαίου αξιωματούχου πως για πολιτικούς λόγους επιλέχθηκε η τακτική της οικονομικής ασφυξίας από την Ευρώπη. Ήταν πεπεισμένο από τις διαπραγματεύσεις.

Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας όπως αποκάλυψε χθες η Realnews, όταν οι διαπραγματεύσεις ήταν σε αρνητική καμπή προειδοποίησε τους Γ. Ντάισεμπλουμ και κατά πληροφορίες και τον Ζ. Κ Γιούνκερ πως αν τον ρίξουν θα τον βρίσκουν μπροστά τους τα επόμενα χρόνια. «Είμαι 40 ετών. Ρίξτε με αν θέλετε. Θα με βρείτε και θα με βρίσκετε συνεχώς μπροστά σας».
Στην ΚΠΕ του κόμματός του, ο Έλληνας πρωθυπουργός έκανε λόγο για «ναρκοθετημένα βήματα»: «Μας είχαν στήσει παγίδα οι πιο συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης, σε συνεργασία με την κυβέρνηση Σαμαρά, για να μας ρίξουν στα βράχια πριν καλά-καλά αναλάβουμε την κυβέρνηση. Με στόχο τη χρηματοπιστωτική ασφυξία και την ανατροπή της κυβέρνησης. Με στόχο δηλαδή την αριστερή κυβέρνηση» είπε ο πρωθυπουργός, ενώ στην ίδια κατεύθυνση εμφανίστηκε στην τοποθέτησή του και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης.
Η φράση του Αλ. Τσίπρα ότι «βρεθήκαμε απέναντι και σε ένα άξονα δυνάμεων, με πρωτεργάτες τους Ισπανούς και τους Πορτογάλους, που για ευνόητους λόγους, επιχειρούσαν να οδηγήσουν όλη τη διαπραγμάτευση στο χείλος του γκρεμού, παίρνοντας το ρίσκο μιας ανεξέλεγκτης εξέλιξης, προκειμένου να αποφύγουν το εσωτερικό πολιτικό ρίσκο».
Η αντίδραση του Ισπανού και του Πορτογάλου πρωθυπουργού (που ήταν πρωτεργάτες στη Σύνοδο Κορυφής κατά της Ελλάδας, όπως και οι αντίστοιχοι υπουργοί Οικονομικών στο Eurogroup) υπήρξε οξύτατη. Οι δυο πρωθυπουργοί απέστειλαν και κοινή επιστολή στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, ζητώντας η ΕΕ να καταδικάσει τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού.
Τι απαντά το Μαξίμου
Κύκλοι της ελληνικής κυβέρνησης σχολίασαν ως εξής την αντίδραση των πρωθυπουργών της Ισπανίας και της Πορτογαλίας:
«Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είχε υποχρέωση να περιγράψει με λεπτομέρειες στoν ελληνικό λαό την σκληρή διαπραγμάτευση στο κρίσιμο Eurogroup, η οποία οδήγησε και στη συμφωνία.
Η στάση όλων των κυβερνήσεων απέναντι στη συμφωνία δεν αποτελεί κάποιο μυστικό –άλλωστε είχε γνωστοποιηθεί από την πρώτη στιγμή, όπως είναι και το σωστό. Αυτό ακριβώς επανέλαβε και στην ομιλία του, στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, ο Πρωθυπουργός.
Η νέα ελληνική κυβέρνηση δεν κατηγοριοποιεί τις χώρες και τους πολίτες της Ευρώπης σε φιλικές και εχθρικές, δεν αναζητά εξωτερικούς εχθρούς, αλλά λύσεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο μέσα από την συνεργασία και το διάλογο λαών και κυβερνήσεων. Οποιαδήποτε, λοιπόν, παρερμηνεία της ομιλίας του Έλληνα Πρωθυπουργού, δεν βοηθά προς την κατεύθυνση του διαλόγου».

Δεν θέλει μέτωπο, αλλά…
 
 
Ο πρωθυπουργός, ενόψει της αξιολόγησης του Απριλίου, αλλά και της μεγάλης διαπραγμάτευσης του Ιουνίου, δεν θέλει να ανοίξει μέτωπα με άλλους ευρωπαίους ηγέτες. Ταυτόχρονα, όμως, γνωρίζει ότι Ισπανός και Πορτογάλος πρωθυπουργός, ενόψει των εκλογών που έχουν στη χώρα τους Νοέμβριο και Οκτώβριο αντίστοιχα, θα κάνουν ότι μπορούν ώστε να ηττηθεί η Ελλάδα, ώστε να έχουν κάποιες-λιγοστές-ελπίδες στις κάλπες. Προφανώς για να τους εκθέσει στην κοινή γνώμη της χώρας τους, αλλά και προκειμένου να τους «ενοχοποιήσει» -και κατά το δυνατόν να τους αποδυναμώσει-στα ευρωπαϊκά όργανα, άνοιξε δημοσίως μέτωπα μαζί τους.

Τα πρώτα νομοσχέδια
Συνάντηση με την αρμόδια υπουργό Θεανώ Φωτίου έχει σήμερα ο πρωθυπουργός για την οριστικοποίηση του νομοσχεδίου για την ανθρωπιστική κρίση. Το νομοσχέδιο μάλιστα ίσως τελικά κατατεθεί αύριο, αντί για σήμερα που είχε προαναγγελθεί, ενώ τις επόμενες ημέρες θα κατατεθούν και τα υπόλοιπα νομοσχέδια, όπως προανήγγειλε στο Υπουργικό Συμβούλιο της Παρασκευής ο πρωθυπουργός.
Σκουρής Βασίλης 
Πηγή real

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Για όσους παρακολουθούν τις τουρκικές εξελίξεις εδώ και δεκαετίες δεν προκαλεί μεγάλη έκπληξη η νέα τουρκική προκλητική ενέργεια να εκδώσει τις Νότες, 201/15 NEVTEX και A0889/15, με τις οποίες δεσμεύει ουσιαστικά το μισό Αιγαίο για αεροναυτικές ασκήσεις από την περίοδο 1 Μαρτίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου του 2015.

Χαρακτηριστικό του κλίματος που δημιουργεί η Άγκυρα είναι το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Hürriyet (2/3/2015) με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Atina’da yaygara», δηλαδή, «Ταραχή στην Αθήνα», όπου σχεδόν με ειρωνικό τρόπο αναφέρει ότι η έκδοση της τουρκικής Νότας προκαλεί μεγάλο σαματά στην Αθήνα. Είναι ακριβώς αυτό που επιδιώκουν στην άλλη πλευρά του Αιγαίου με δεδομένη και την κατάσταση όπως προβάλλεται, για σοβαρές δυσκολίες στην ελληνική κυβέρνηση να ανταπεξέλθει την δεινή οικονομική κατάσταση

Η τουρκική τακτική είναι γνωστή από το παρελθόν. Η Άγκυρα κινείται βάση δυο στρατηγικών επιλογών. Η πρώτη είναι ότι συνηθίζει πάντα να τεστάρει την απέναντι πλευρά για να δοκιμάσει τις αντοχές της και η δεύτερη είναι πάντα να ρίχνει «άδεια» για να πιάσει «γεμάτα», δηλαδή να βάζει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όσα περισσότερα αιτήματα μπορεί για να έχει το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος.
Η εκλογή νέας ελληνικής κυβέρνησης, η οποία μάλιστα έχει τύχει πολύ ευμενούς υποδοχής από πολλές πολιτικές και κοινωνικές πλευρές στην γειτονική χώρα, ήταν ένα ερωτηματικό για το τουρκικό καθεστώς το οποίο αργά η γρήγορα θα προχωρούσε στην επίδειξη δύναμης για να δοκιμάσει τις αντοχές της Αθήνας. 
Να θυμίσουμε ότι στο παρελθόν όποτε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας πήγαινε στην Άγκυρα, την ίδια ώρα σε πολλές περιπτώσεις τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη προέβαιναν σε προκλητικές κινήσεις παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο χώρο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η επίσκεψη στις 6 Μαρτίου του 2003 του τότε υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας στην Άγκυρα, κ. Μολυβιάτη και την ίδια ώρα η Τουρκία δημιουργούσε σοβαρή κρίση στην περιοχή των Ιμίων.
Τώρα τη νέα αυτή πρόκληση επιτάχυνε σε μεγάλο βαθμό και οι πρώτες κινήσεις του νέου υπουργού Άμυνας της ελληνικής κυβέρνησης, κ. Πάνου Καμένου, ο οποίος από την πρώτη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων του εξέπληξε δυσάρεστα τους Τούρκους με την κίνηση του να «προσβάλει» την ουδέτερη ζώνη των Ιμίων, γεγονός που θορύβησε σε μεγάλο βαθμό την τουρκική κυβέρνηση όπως φάνηκε και στα τουρκικά ΜΜΕ.

Σύμφωνα με την Αθήνα, η κίνηση αυτή της Τουρκίας να εκδίδει NOTAM με την οποία δεσμεύει από την Τρίτη 2 Μαρτίου και για 10 μήνες (έως το τέλος του έτους), μεγάλη περιοχή του Αιγαίου, που εκτείνεται από τη Σκύρο έως τη Λήμνο, «κόβοντας» το Αιγαίο στα δύο, παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Σύμφωνα με τον τουρκικό σχεδιασμό, η περιοχή αυτή του Αιγαίου θα χρησιμοποιηθεί για την πραγματοποίηση ασκήσεων και ως πεδίο βολής.
Η δέσμευση αφορά πρωτοφανές χρονικό διάστημα, μέχρι τις 31-12- 2015.
Η χάραξη του πεδίου βολής αποκόπτει το βόρειο από το νότιο Αιγαίο.
Το πεδίο βολής που ορίζεται δημιουργεί προβλήματα ή και κινδύνους στις αερομεταφορέ, αφού επηρεάζει καθοριστικά τους αεροδιαδρόμους g-33 και N -130.
Η καταληκτική γραμμή χάραξης, δεν περνά μόνο από διεθνή εναέριο χώρο και διεθνή ύδατα, αλλά και από εθνικό εναέριο χώρο και εθνικά χωρικά ύδατα, αλλά κυρίως συμπεριλαμβάνει έδαφος της Λήμνου. Πρακτικά αυτό σημαίνει απειλή πολέμου, γιατί αν δεν πρόκειται περί αβλεψίας των Τούρκων η απειλή είναι ιδιαζόντως μεγάλη. Γιατί θεωρητικά τμήμα του εδάφους, νοτιοανατολικά της Λήμνου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πεδίο βολής, για τα τουρκικά αεροσκάφη.
Παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο.

Μένει να δούμε αν θα επαναληφθεί αυτό που συνέβη πολλές φόρες σο παρελθόν, δηλαδή πολύς θόρυβος από τους Τούρκους για το τίποτα. Σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις κρίνουν τα εσωτερικά αδιέξοδα της Τουρκίας και τα τελευταία χρόνια είναι αλήθεια πως έχουν συσσωρευτεί πολλά εσωτερικά αδιέξοδα.

Πηγή NikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το 96% (!) των χρημάτων από τα «πακέτα διάσωσης» της Ελλάδας έχει κατευθυνθεί προς ευρωπαϊκές τράπεζες, κατήγγειλαν Γερμανοί βουλευτές

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Σαρωτικά εγκρίθηκε από την ομοσπονδιακή Βουλή της Γερμανίας η τετράμηνης διάρκειας συμφωνία της κυβέρνησης Τσίπρα με την ΕΕ, όπως αναμενόταν. Από τη στιγμή που το Βερολίνο είχε επιβάλει όλους τους όρους του, δεν υπήρχε περίπτωση να μην εξασφαλίσει η συμφωνία τη συναίνεση της Μπούντεσταγκ. Υπέρ τάχθηκαν 542 βουλευτές, κατά μόνο 32 και 13 απείχαν από την ψηφοφορία - ποσοστό ψήφων υπέρ της συμφωνίας... 92,3%! Από τους 32 που ψήφισαν κατά της συμφωνίας, οι 29 ήταν δεξιοί βουλευτές του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος και του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος της Βαυαρίας και οι υπόλοιποι 3 ήταν αριστεροί βουλευτές του κόμματος Ντι Λίνκε. Από τους 13 που απείχαν από την ψηφοφορία, οι 10 ήταν αριστεροί και οι 3 δεξιοί. «Η βάση της πρότασης προς τη Βουλή είναι η δήλωση της ελληνικής κυβέρνησης ότι θα υλοποιήσει το πρόγραμμα (σ.σ. δηλαδή το Μνημόνιο) χωρίς καμία επιφύλαξη» υπογράμμισε στην εισηγητική ομιλία του ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

«Η Ελλάδα δεσμεύτηκε να μην προβεί σε μονομερείς ενέργειες χωρίς συνεννόηση με τους θεσμούς (σ.σ. δηλαδή την τρόικα: ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ), να ξεπληρώσει όλους τους πιστωτές πλήρως και έγκαιρα, να διατηρήσει το πρωτογενές πλεόνασμα» πρόσθεσε με ιδιαίτερη έμφαση. Πρέπει να επισημάνουμε ότι όλοι ανεξαιρέτως οι βουλευτές του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD) και των Πράσινων ψήφισαν χωρίς καμιά απολύτως διαρροή υπέρ της συμφωνίας. «Δεν υπάρχει γερμανική επιβολή επί της Αθήνας ούτε γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη» ισχυρίστηκε από του βήματος της Μπούντεσταγκ ο σοσιαλδημοκράτης βουλευτής Αξελ Σέφερ. «Δεν θα χρηματοδοτήσουμε εμείς τις προεκλογικές υποσχέσεις της ελληνικής κυβέρνησης» διακήρυξε ο βασικός εισηγητής των σοσιαλδημοκρατών Κάρστεν Σνάιντερ, ο οποίος μάλιστα χαρακτήρισε «θεμελιώδες λάθος» το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μέρκελ με τη στάση της συνετέλεσε στο ότι «δεν δόθηκε στον Γιώργο Παπανδρέου η ευκαιρία να κερδίσει τη συναίνεση των Ελλήνων στις μεταρρυθμίσεις με δημοψήφισμα το 2011».

Εκείνο πάντως που εντυπωσιάζει είναι το γεγονός ότι οι Γερμανοί αριστεροί του Ντι Λίνκε εμφανίστηκαν τριχοτομημένοι σε βουλευτικό επίπεδο. Ο κύριος όγκος των βουλευτών του, 50 για την ακρίβεια, ψήφισαν υπέρ της συμφωνίας. Τρεις βουλευτίνες όμως την καταψήφισαν, ενώ άλλοι 10 βουλευτές απείχαν από την ψηφοφορία. «Καταψηφίζουμε σήμερα την πρόταση του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επειδή εκβιάζει την ελληνική κυβέρνηση να αποπληρώσει τα χρέη στις τράπεζες και να συνεχίσει την ίδια καταστροφική πολιτική των περικοπών» αναφέρουν σε γραπτή δήλωσή τους οι τρεις αριστερές βουλευτίνες Κριστίνε Μπούχολτς, Ινγκε Χέγκερ και Ούλα Γιέλπκε. «Τα χρήματα από τα προηγούμενα «πακέτα διάσωσης» έχουν κατά 96% εισρεύσει πίσω στις ευρωπαϊκές τράπεζες.

Ολα τα πλεονάσματα στα έσοδα του κράτους, ακόμη και αυτά τα οποία θα προέλθουν από τη φορολόγηση των πλουσίων, θα πάνε αυτόματα στην αποπληρωμή του χρέους» υπογραμμίζουν οι τρεις αριστερές βουλευτίνες στη δήλωσή τους. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες πήραν πίσω το... 96% (!) των δανείων που μας έδωσαν η ΕΕ και το ΔΝΤ - αυτοί δηλαδή πήραν τα λεφτά και η Ελλάδα μόνο το χρέος, αλλά κατά τα άλλα μας έσωσαν! «Δεν μπορώ να υπερψηφίσω τη συνέχιση των Μνημονίων, τη συνέχιση της αποικιοκρατικής εξάρτησης και τον διαρκή εκβιασμό της Ελλάδας που επιβάλλει η πολιτική της Γερμανίας» είπε στην ομιλία της και η πρώτη αντιπρόεδρος του κόμματος Ντι Λίνκε (Η Αριστερά) Ζάρα Βάγκενκνεχτ, η οποία απείχε από την ψηφοφορία. «Η πρόταση της (γερμανικής) ομοσπονδιακής κυβέρνησης κάνει αναμφίβολα εμφανές ότι θέλει να συνεχίσει την αποτυχημένη πολιτική της απέναντι στην Ελλάδα» αναφέρει σε ανακοίνωση που εξέδωσε αναφορικά με τη στάση της η Βάγκενκνεχτ.

«Θα παραμείνουν οι φρικτοί όροι δανειοδότησης, στο θεμέλιο των οποίων καταστράφηκε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Ούτε ένα ευρώ δεν θα πάει στην Αθήνα από την παράταση της δανειακής σύμβασης. Πρόκειται αποκλειστικά για την αντικατάσταση υφιστάμενων χρεών μέσω νέων χρεών» τονίζει στην ανακοίνωσή της η πρώτη αντιπρόεδρος του αριστερού γερμανικού κόμματος. «Ο Σόιμπλε και η τρόικα είναι οι κύριοι υπαίτιοι του τελικού αποτελέσματος των διαπραγματεύσεων και όχι η ελληνική κυβέρνηση, η οποία είχε την πλάτη της κολλημένη στον τοίχο» αναφέρουν σε δήλωσή τους οι τρεις αριστερές βουλευτίνες που την καταψήφισαν.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου