Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Ιουν 2013

Ζούμε στην χώρα που οι έννοιες έχουν αλλοιωθεί και το newspeak (θ’ αναφερθούμε άλλη φορά σ’ αυτό) αλλοτριώνει τις συνειδήσεις. Πολιτικάντηδες ομιλούν για “δημοκρατικά τόξα” και υπεράσπιση της Δημοκρατίας, ενώ συμπεριφέρονται ως παράγοντες της αγοράς. 

Σ’ αυτό το καθεστώς, οι ατομικές ελευθερίες αμφισβητούνται καθημερινά και τα εργασιακά δικαιώματα ξεσκίζονται βάναυσα από τις αστικές τάξεις που γίνονται όλο και πιο αλαζονικές, αλλά και πιο επιθετικές, καθώς εκβιάζουν μέσω του μεροκάματου. Οι δήθεν “τηρητές της νομιμότητας” έχουν κάνει κουρελόχαρτο το Σύνταγμα, ψηφίζοντας διεθνείς συμβάσεις κατά το δοκούν. Διορίζουν ανθρώπους των τραπεζών, που ποτέ δεν ψηφίστηκαν, επίσης σύμφωνα με το συμφέρον τους.

Αδειάζουν τα ασφαλιστικά ταμεία και όχι μόνο δεν τιμωρείται κανείς, αλλά σου βάζουν φόρους για να τα γεμίσεις πάλι εσύ, που μπορεί για χρόνια να έφτυνες αίμα με τις εισφορές σου προς αυτά. Και μετά αυτοί οι “δημοκρατικοί εκπρόσωποι” δικαιολογούνται με πρόσχημα ότι τα ταμεία είναι άδεια, σαν τα χρήματα να εξατμίστηκαν. 

Εφοπλιστές, βαρόνοι, βιομήχανοι, καναλάρχες και εργολάβοι, απολαμβάνουν φοροαπαλλαγές, ενώ ταυτόχρονα ένας καθημερινός πολίτης μπορεί να μπει φυλακή για χρέη προς το Δημόσιο, όταν έχει μείνει άνεργος ή μειώθηκε κατά πολύ ο μισθός του και ταυτόχρονα τον έχουν τρελάνει με φορομπηχτικά μέτρα.
Σ’ αυτή την κατ’ ευφημισμό “δημοκρατία” η κάθε λίστα Λαγκάρντ χάνεται σαν δελτίο ΠΡΟ.ΠΟ αλλά δεν τιμωρείται κανείς και μόνο γι’ αυτή του την αμέλεια. Επίσης, όσοι καταγράφονται σ’ αυτήν πρέπει να προστατευτούν γιατί “αυτά είναι προσωπικά δεδομένα”. Ακόμη, τα τελευταία 3 χρόνια οι τράπεζες στην Ελλάδα έχουν ενισχυθεί με 200 δισ. ευρώ, ενώ τα νοικοκυριά έχουν φτωχύνει, οι άστεγοι αυξήθηκαν και πολλοί ήδη δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις βασικές τους ανάγκες. Κι όμως, οι κυβερνήσεις επιμένουν να προσθέτουν φόρους, ποινικοποιώντας ουσιαστικά την ιδιωτική κατοικία. Μάλιστα ο Στουρνάρας, έγραψε εκεί που δεν πιάνει μελάνι ακόμα και την δικαστική απόφαση για την μη είσπραξη τέλους ακινήτων μέσω της ΔΕΗ. Αυτό δεν συνιστά αυταρχισμό;

Αναζητώντας κάτι που να θυμίζει δημοκρατία, γυρνάς το κεφάλι με αποστροφή όταν αντιλαμβάνεσαι ότι ακόμα και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην εργασία, θεωρείται “όφελος”, “τύχη” ή καταλήγει σε στιγματισμό του ανέργου. Όταν βλέπεις την δημόσια Υγεία και Παιδεία να ποδοπατούνται και ν’ ακολουθεί ένα ειρωνικό “το πρόγραμμα της Ελλάδας ήταν λάθος” από το ΔΝΤ. Μηδέν πρόνοια για του υπηκόους, εξάλλου δεν τους έχουμε ανάγκη, απλά φοβόμαστε μην γίνει καμιά επιφοίτηση και επαναστατήσουν, γιατί αλλιώς δεν πρόκειται, ασχολούνται με την…Πάολα.

Η σμίκρυνση των μισθών και των συντάξεων παρουσιάζεται ως ο μόνος τρόπος για να πληρώσουμε το χρέος. Ένα χρέος που από την αρχή ξέρουν ότι δεν είναι βιώσιμο. Αντιθέτως προσπαθούν να πείσουν πως ακόμα και οι μισθοί που παίρναμε ήταν άδικοι κι έπρεπε από πάντα να είχαμε μικρότερους, να νιώσουμε ενοχές επειδή δεν γίναμε έγκαιρα τριτοκοσμικοί, ή ζητιάνοι ή άστεγοι. Βέβαια σε κάθε διαμαρτυρία οι “νομιμόφρονες” απαντούν πως “δεν υπήρχε άλλος δρόμος” και ότι “το Μνημόνιο είναι νόμος“.

Αλλά για μια στιγμή, μπορείς να ψηφίζεις σωστά; Επομένως σε δημοκρατία πείθεσαι πως ζεις. Και ως τώρα είχες ταυτίσει την ελευθερία, με την ελευθερία επιλογής προϊόντος από το ράφι. Όταν όμως πλέον ψάχνεις το πιο φθηνό ή δεν μπορείς να αγοράσεις πιστεύεις πως σου καταπατούν την ελευθερία να αυτοκαθορίζεσαι από το τι καταναλώνεις.

Στην Ελλάδα η “Δημοκρατία” ήταν το πιο καλοστημένο παραμύθι. Η κατασκευή της συναίνεσης ήταν απαραίτητη, αφού η Κλεπτοκρατία ήταν αυτή που κυριαρχούσε. Με το τρίγωνο πολιτική εξουσία-μμε-τράπεζες να στηρίζει το σύστημα. Το τρίγωνο αυτό ελέγχει τις πληροφορίες, το χρήμα και την νομοθεσία, ώστε να μπορεί να διαμορφώνει τις καταστάσεις υπέρ του. Και τα 3 τελευταία χρόνια έχει αποδειχθεί πως διαθέτει περισσότερη ταξική συνείδηση απ’ ότι βαμμένοι κομμουνιστές.

Από strangejournal, μοντάζ Γρέκι
Του Σταύρου Καρκαλέτση*

«Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη!» Ποιος το λέει αυτό; Ακόμα δεν το είπε η Ρεπούση, την πρόλαβε το βιβλίο Ιστορίας το οποίο διδάσκεται σήμερα στις δύο μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού δημοτικού σχολείου. Και αφού η Ελλάδα «είναι αδύναμη» για την ειρήνη, ποιόν προτείνει το βιβλίο να «επιληφθεί» του θέματος; Την ίδια την Τουρκία, βεβαίως βεβαίως, αφού λίγο πιο κάτω, το ίδιο βιβλίο εμποτίζει καταλλήλως τους τουρκόπαιδες: «Η ειρήνη είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή των νησιών του ανατολικού Αιγαίου στην Τουρκία». Το παραπάνω δεν είναι μεμονωμένη εξαίρεση. Ολόκληρη την τουρκική εκπαίδευση διαπερνά ένα σκληρό, και δηλητηριώδες, βέλος ανθελληνισμού. Από το νηπιαγωγείο μέχρι τις στρατιωτικές σχολές, ο ανελέητος επεκτατισμός υπάρχει παντού και κανονικά! Βιβλία που τιτλοφορούνται «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» περιλαμβάνουν ισχυρισμούς που μπορεί να μην αντέχουν σε στοιχειώδη ιστορική κριτική, αλλά στις εύπλαστες συνειδήσεις των νέων της Τουρκίας εισβάλλουν ως «εκπαιδευτικός Αττίλας»...

Και αναπαράγουν όχι απλώς την αντιπάθεια προς τον Έλληνα, αλλά αυτό ακόμη και το μίσος. Έτσι, «… ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία», «…οι Μινωίτες και Μυκηναίοι και Πελασγοί ήσαν προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο», ενώ παντού εξαίρεται μονότονα «…το μεγαλείο του μεγάλου τουρκικού έθνους, του μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και τόσο σπουδαίους πολιτισμούς».

Η προσπάθεια κατοχύρωσης της Μικράς Ασίας και του Αιγαίου, στα σχολικά εγχειρίδια της Τουρκίας φτάνει στα όρια της αγωνίας. Φανερώνοντας ενδόμυχα την ανησυχία των Τούρκων και της ιθύνουσας τάξης τους, αφού κατά βάθος, οι πιό μορφωμένοι τουλάχιστον, γνωρίζουν πως ο λαός τους υπήρξε εισβολέας και επισκέπτης σε έναν χώρο που προυπήρχαν άλλοι.

Αν προχωρήσουμε στην τουρκοκρατία, σε όλα τα βιβλία οι Έλληνες παρουσιάζονται ως οι «αχάριστοι» που ενώ απολάμβαναν ευνοϊκής μεταχείρισης (!!!) από τη σουλτανική δεσποτεία, επαναστάτησαν ενάντια στον «ευεργέτη» τους. Είναι φανερό πως οι Τούρκοι δεν συγχώρεσαν ούτε πρόκειται να συγχωρήσουν ποτέ πώς από τους Έλληνες ξεκίνησε το ξήλωμα της αυτοκρατορίας τους. Όμοια, αχάριστοι παρουσιάζονται και οι Αρμένιοι, που από θύματα της πιο θηριώδους γενοκτονίας, παρουσιάζονται μέσα στις σελίδες της τουρκικής ιστοριογραφίας και γίνονται θύτες, σε μια τερατώδη ιστορική διαστροφή.

Σε πολλά βιβλία ο Έλληνας παρουσιάζεται, άμεσα ή έμμεσα, εκτός από αχάριστος, ρέμπελος, πρωτόγονος (!!!), βάρβαρος και άσπλαχνος, αντίθετα με τον μεγάθυμο και «large» Τούρκο, που από θύτης ενίοτε γίνεται και θύμα της ελληνικής βαρβαρότητας. Τα τουρκικά βιβλία, στις αναφορές που κάνουν για τον «πόλεμο της ανεξαρτησίας» (1919-1922), αφού εξυμνούν σε κάθε δυό αράδες τη στρατηγική σκέψη του Κεμάλ και το μεγαλείο του Τούρκου στρατιώτη, κατηγορούν τον ελληνικό στρατό σχεδόν για γενοκτονία.

Ερχόμενοι στα πιο πρόσφατα, βλέπουμε να αποσιωπούνται όσα δεν συμφέρουν τους Τούρκους και τη συμπεριφορά τους, ενώ κυρίαρχη θέση στις αναφορές των τελευταίων δεκαευιών έχουν η «yavru vatan Kibris» (=μικρή πατρίδα Κύπρος) και η αδικία στο «Ege Denizi» (=Αιγαίο Πέλαγος), όπου όλα τα νησιά αποδόθηκαν στους Έλληνες, με την Τουρκία να μην μπορεί «να αναπνεύσει». Το στήριγμα στην τουρκική προσπάθεια τεκμηρίωσης της αδικίας, μοιάζει καταπληκτικά με τον χιτλερικό προπαγανδιστικό μηχανισμό περί «ζωτικού χώρου». Ο ίδιος ο Χίτλερ εξ’ άλλου, είχε εμπνευστεί από την αρμενική γενοκτονία και μόνο δύο κράτη στον 20ό αιώνα βαρύνονται με το βαρύτερο και πλέον απεχθές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας: Η Τουρκία των νεότουρκων και η Γερμανία των ναζί!

Το αστείο είναι πως η ίδια η γλώσσα των Τούρκων «μιλάει» από μόνη της και αποδίδει στον καθένα ότι του (ή ότι δεν του) ανήκει: «Εge» το Αιγαίο, «Ιstanbul» (εις την Πόλιν) η Κωνσταντινούπολη, «Istankioy» η Κώς (εις την Κω δηλαδή), «Insparta» η Σπάρτη της Μικράς Ασίας και πάει λέγοντας…

Υπάρχει όμως και κάτι πέρα από αυτά, που καταδεικνύει το αστείο (αν δεν ήταν επικίνδυνο) των τουρκικών ισχυρισμών. Όταν κάτι κάποιος θεωρεί πως του ανήκει, το διεκδικεί ολόκληρο! Στα σχολικά όμως βιβλία τους (και πέρα από αυτά) οι Τούρκοι μιλούν συνεχώς για διχοτομήσεις, στο Αιγαίο και την Κύπρο. Μισά μισά, δηλαδή η λογική του ότι αρπάξω! Αυτό ακριβώς δείχνει πως κατά βάθος γνωρίζουν πως τίποτα από αυτά δεν είναι τουρκικό, και μένουν στον παραλογισμό των διχοτομήσεων και των επιδρομών.

Θα μπορούσε κανείς να γράψει ολόκληρο βιβλίο με τον σφετερισμό (για να μην πούμε βιασμό) της Ιστορίας μέσα στα τουρκικά σχολικά βιβλία. Σε συνδυασμό με τον «τηλεοπτικό Αττίλα» που εισβάλλει εδώ και μήνες στα ελληνικά σπίτια, κάνοντας τις Ελληνίδες νοικοκυρές να ξεχνούν για λίγο την πιστωτική, το στεγαστικό και τον άνεργο σύζυγο, ο αντίπαλος χτίζει μεθοδικά ιδεολογικά προγεφυρώματα για να αρπάξει ότι μπορεί από μια καταρρέουσα Ελλάδα.

Κι ενώ στα σχολικά τους βιβλία ο Έλληνας εμφανίζεται ως ο διαχρονικός και πανούργος εχθρός, και εξισώνεται ατταβιστικά με το «κακό», την ίδια ώρα προωθείται από τις τηλεοπτικές κερκόπορτες η εικόνα του μεγάλου, σπουδαίου και αυτοκρατορικού Τούρκου. Προφανώς για να μας προετοιμάσουν ψυχολογικά να αποδεχθούμε ευκολότερα αυτά που έρχονται…

• Ιστορικός, πρόεδρος ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.

Για χρόνια ακούμε ότι η υπεραλίευση εξαφανίζει τα ψάρια της Μεσογείου. Την Πέμπτη, μεγάλη μελέτη του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ μας ενημέρωσε ότι, λόγω της υπεραλίευσης και της μείωσης μεγάλων αρπακτικών ψαριών που τρώνε μέδουσες, οι αριθμοί των μεδουσών αυξάνονται ραγδαίως και, επειδή τρέφονται με τα αυγά ψαριών και με μικρά ψάρια, γίνονται σημαντικό μέρος του φαύλου κύκλου που απειλεί τις θάλασσές μας. Το οικοσύστημα έχει διαταραχθεί ριζικά και όσα γνωρίζουμε για τη θάλασσα αλλάζουν. Τι να κάνουμε, λοιπόν; Ανάμεσα στις προτάσεις του FΑΟ είναι να φάμε τις μέδουσες. Τα πλεονεκτήματα είναι φανερά: αλιεύοντας μέδουσες θα καλύπταμε μέρος των τροφικών αναγκών μας, άρα θα αφαιρούσαμε λιγότερα ψάρια από τη θάλασσα, και, με λιγότερες μέδουσες να τρώνε τα μικρά, τα ιχθυοαποθέματα θα αυξάνονταν. Το πρόβλημα, δηλαδή, εμπεριέχει τη λύση του. Αρκεί να μπορέσουμε να ανατρέψουμε συνήθειες και συμπεριφορές ώστε να εκμεταλλευτούμε τα νέα δεδομένα.

Η ζωή είναι γεμάτη τέτοια παραδείγματα. Στο πιο βασικό επίπεδο, αυτό της ύπαρξής μας στον πλανήτη, ας μην ξεχνάμε ότι το οξυγόνο που σήμερα είναι η βάση της ζωής ήταν υπεύθυνο για τον θάνατο των προηγούμενων μορφών ζωής όταν εμφανίστηκε ξαφνικά πριν από 2,4 δισ. χρόνια. Οι οργανισμοί που έμαθαν να τρέφονται από το οξυγόνο κυριάρχησαν, οι άλλοι εξαφανίστηκαν. Παρομοίως, εάν δεν βρούμε «χρήσεις» για τις μέδουσες (στην Κίνα και την Ιαπωνία χρησιμοποιούνται ως τροφή εδώ και αιώνες), μαζί με αυτές θα επιταχύνουμε την καταστροφή των θαλασσών μας. Εάν εκμεταλλευτούμε την ύπαρξή τους, θα δημιουργήσουμε ενδιαφέρουσες προοπτικές.

Στην Ελλάδα είναι φανερό ότι πρέπει να βρούμε ριζοσπαστικές λύσεις για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Σε επίπεδο εθνικής επιβίωσης, προσπαθούμε να απεξαρτηθούμε από την ανάγκη δανείων για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις. Αλλά και όταν ισοσκελίσουμε τα έξοδα με τα έσοδά μας, η οικονομική κρίση θα έχει συμβάλει αποφασιστικά στο δημογραφικό πρόβλημα που υπονομεύει την ύπαρξή μας. Δεν γεννάμε αρκετά παιδιά, πάνω από το 60% των νέων είναι άνεργοι και ήδη έχουμε λιγότερους εργαζόμενους από μη εργαζόμενους. Τα νούμερα δεν βγαίνουν. Η μόνη λύση είναι η Ελλάδα να παραμείνει εντός της Ε.Ε. και η ίδια η Ενωση να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα σε διακρατικό επίπεδο – επειδή όλες οι χώρες αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. Η λύση, δηλαδή, είναι να μεταβιβαστούν τα προβλήματα σε επίπεδο όπου η στενότερη συνεργασία μπορεί να τα λύσει – όταν κάθε χώρα μόνη της δεν μπορεί.

Στο θέμα της αυξανόμενης μισαλλοδοξίας και της βίας, το πρόβλημα εμπεριέχει τη λύση του. Οι ακραίοι (κάθε πολιτικής «απόχρωσης»), ξεκινώντας από ασήμαντες μειοψηφίες, βασίζουν την επιρροή τους στον ολέθριο συνδυασμό ανοχής και φόβου που επιδεικνύουν οι υπόλοιποι, οι οποίοι συνήθως είναι διχασμένοι και ανίκανοι να κατανοήσουν ότι απειλείται η ύπαρξή τους. Ο φαύλος κύκλος βασίζεται στον φόβο που προκαλούν οι λίγοι και εντείνει τον διχασμό των πολλών ώστε η οργανωμένη μειοψηφία να χαίρει ασυλίας από τους νόμους και να καθορίζει τις εξελίξεις. Η λύση: να ενωθούν όλες οι άλλες δυνάμεις και να αντιστρέψουν τους όρους του παιχνιδιού – ενωμένοι και άφοβοι, να χρησιμοποιήσουν τον νόμο για να πατάξουν όσους θέλουν να επιβληθούν διά της βίας και της μισαλλοδοξίας. Οποιος άλλος δρόμος είναι καταδικασμένος σε αποτυχία.

Στην κοινωνία και την οικονομία είναι πολλά τα προβλήματα. Στη βάση τους βρίσκεται η αίσθηση ότι απουσιάζουν η ισότητα των πολιτών και η δικαιοσύνη. Αυτό συμβαίνει επειδή οι πολίτες πιστεύουν ότι οι νόμοι δεν ισχύουν για όλους, ότι δεν εφαρμόζονται αυστηρώς σε κάθε περίπτωση, είτε από αδυναμία των κρατικών λειτουργών είτε από σκοπιμότητα. Η δυσκολία, λοιπόν, να δεχθούμε την αντικειμενικότητα -το δίκαιο- του νόμου οδηγεί σε γενικευμένη ανοχή για την ανομία. Σε αυτή την περίπτωση, και αυτός που ξέρει ότι έχει άδικο αισθάνεται αδικημένος όταν τιμωρείται επειδή ξέρει ότι άλλοι βρίσκονται στο απυρόβλητο. Αυτό ισχύει για κάθε μορφή παραβατικότητας – από εγκλήματα βίας έως τη φοροδιαφυγή. Η λύση είναι η απαρέγκλιτη επιβολή των νόμων, ώστε να τιμωρείται η παράβαση και να ενθαρρύνεται η τήρησή τους από τους πολλούς.

Οταν έχουμε να κάνουμε με Μέδουσα, ο μόνος τρόπος να νικήσουμε είναι, σαν τον Περσέα, να στρέψουμε τη φονική δύναμή της εναντίον της ίδιας.
Εύγλωττη η «αντίδραση» του μειονοτικού τύπου της Θράκης απέναντι στα αιματηρά γεγονότα της Κωνσταντινούπολης…
 
Οι φωτογραφίες που σας δείχνουμε σήμερα είναι πολύ απλά οι “βιτρίνες” από τις ιστοσελίδες του εν Θράκη τουρκόφρονος μειονοτικού τύπου, όπως τις αποτυπώσαμε μόλις χτες το μεσημέρι (1/6/2013).

Μέχρι λοιπόν τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή τι λέτε να είχαν γράψει οι ιστοσελίδες της «Γκιουντέμ», της «Μιλλέτ» (του Τζεγκίζ Ομέρ), του «Ρόντοπ Ρουζγκαρί», της «Τράκιανιν Σεσί» (του Ντεντέ) και του «Μπάτι Τράκια» για το χαμό που γίνεται αυτόν τον καιρό στην Κωνσταντινούπολη (Πάρκο Γκεζί), αλλά και σε άλλες τουρκικές πόλεις; 
Τι λετε να είχαν γράψει αυτοί οι… διαπρύσιοι μαχητές της δημοκρατίας και της ελευθεροτυπίας, για την εξέγερση και το αίμα που χύνεται στην «Μητέρα Πατρίδα» τους (όπως σε μόνιμη βάση την αποκαλούν);

Μα φυσικά, ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ!

Κοντεύει πια βδομάδα από το ξέσπασμα των ταραχών, όλος ο παγκόσμιος Τύπος έγραψε, τα βίντεο και οι φωτογραφίες του πρωτοφανούς γεγονότος που θυμίζει εξέγερση, έκαναν εκατό φορές τον γύρο του πλανήτη, αλλά για τους αδέκαστους και αντικειμενικούς εκπροσώπους της ενθάδε χαφιεδο-δημοσιογραφίας… μούγκα στη στρούγκα! 

Αλλά βέβαια θα μου πείτε, τι ακριβώς περιμένατε; 
Αποκαλυπτήρια στα κοπάδια των αναγνωστών τους για το πόση… ελευθερία και δημοκρατία υπάρχει πραγματικά πέρα απ’ το ποτάμι; 
Ήμαρτον!



Μα καλά, θα ρωτήσει κάποιος ανίδεος. Είναι τρελοί αυτοί οι Τούρκοι που ξεσηκώνονται ενάντια στην κυβέρνηση του Σουλεϊμάν Ερντογάν;

Μα αυτή η χώρα δεν έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ της ανάπτυξης; Στη χώρα αυτή δε συρρέουν οι επενδυτές απ’ όλο τον κόσμο, κατασκευάζονται εκπληκτικά κτίρια και μεγάλα projects δισεκατομμυρίων βρίσκονται σε εξέλιξη;

Στη γειτονική χώρα δε λένε από το πρωί ως το βράδυ ότι είναι υπερδύναμη, χωροφύλακας της Αμερικής στην περιοχή, πανίσχυρη που μπορούν να κονιορτοποιήσουν κάθε εχθρό;

Μα καλά, όλες αυτές οι εικόνες που βλέπουμε από τα δεκάδες τουρκικά σήριαλ που μας έχουν κατακλύσει δε δείχνουν μια χώρα πανέμορφη, πάμπλουτη, εξευρωπαϊσμένη, με απίστευτη κουλτούρα και πολιτισμό;

Καλά τι θέλουν οι αγανακτισμένοι Τούρκοι και βγήκαν κατά χιλιάδες να διαδηλώσουν ενάντια στον Ερντογάν, τον άνθρωπο που έχουν εκλέξει δύο φορές και μάλιστα με μεγάλη πλειοψηφία;

Αυτός δεν είναι ο νέος Κεμάλ που αναμόρφωσε την Τουρκία και την έχει κάνει χώρα – υπόδειγμα; Γιατί, λοιπόν σε μια τέτοια χώρα να μιλάμε τις τελευταίες ώρες για «τουρκική άνοιξη» και να περιμένουμε εικόνες ανάλογες με αυτές στις αραβικές χώρες;

Προφανώς κάποιοι θα μιλήσουν για συνωμοσία κατά του Ερντογάν. Βρήκε ευκαιρία η αντιπολίτευση και σε συνεργασία με το βαθύ κράτος των στρατηγών που τσάκισε τα τελευταία χρόνια ο Τούρκος πρωθυπουργός, είπαν να πάρουν την εκδίκησή τους. Μάζεψαν χιλιάδες οπαδούς τους και έστησαν μια σύγκρουση με τον Ερντογάν που μπορεί να γίνει εύκολα πόλεμος, διότι όλοι ξέρουμε πόσο εύκολα παρασύρεται το πλήθος. Αυτή είναι μια ερμηνεία, αλλά είναι πολύ απλοϊκή, όπως απλοϊκή είναι και η θεωρία ότι κάποιες ξένες μυστικές υπηρεσίες είπαν να ρίξουν τον Ερντογάν γιατί δεν τους κάνει τη δουλειά που θέλουν. Μπορεί να είναι η ΣΙΑ, μπορεί η Μοσάντ, μπορεί οποιαδήποτε χώρα που έχει τεράστια συμφέροντα στην περιοχή. Άλλωστε, τώρα ξαναμοιράζεται η τράπουλα, τώρα έχουμε μια νέα «Γιάλτα» όπου αυτά που ξέραμε θα ανατραπούν.

Μπορεί να είναι και οι δύο θεωρίες μαζί, αλλά μπορεί να είναι και μια τρίτη. Αυτή η τρίτη λέει ότι η πραγματική Τουρκία δεν είναι αυτή που μας δείχνουν με τη Φατμαγκιούλ, τη Σιλά, τον Μοιραίο Έρωτα, το Χίλιες και Μια Νύχτες. Δεν έχει καμιά σχέση με τα τουρκοσήριαλ που κατέκλυσαν την ελληνική αγορά διότι είναι φθηνά και εύπεπτα. Η Τουρκία δεν είναι μόνο οι ωραίες εικόνες της Κωνσταντινούπολης με τους πλούσιους Τούρκους να κάθονται στις επαύλεις τους και να οδηγούν τα πανάκριβα αμάξια τους. Δεν είναι μόνο η χώρα που βλέπουμε στις ταινίες που δημιουργήθηκαν για καθαρά προπαγανδιστικούς λόγους. Σκεφτείτε: Χιλιάδες ξένοι τουρίστες σπεύδουν στην Πόλη, τη Σμύρνη ή άλλες παραλιακές πόλεις της Τουρκίας για να δουν από κοντά το μέρος που γυρίστηκαν τα σήριαλ. Εκεί που πάτησε το πόδι του ο Μποράν, ο Σουλεϊμάν, ο Κενάν, ο Καράνταγι ή όποιος άλλος ηθοποιός. Και φυσικά δεν είναι η Τουρκία οι πανέμορφες και πανέμορφοι ηθοποιοί με τα πανάκριβα ευρωπαϊκά ρούχα τους.

Όλα αυτά τα σήριαλ γυρίστηκαν με συγκεκριμένο σκοπό. Να εξωραΐσουν την εικόνα της Τουρκίας του Ερντογάν. Να δώσουν σε όλο τον κόσμο μια επίπλαστη πραγματικότητα για τη σύγχρονη Τουρκία που δεν έχει μεγάλη σχέση με τρίτο κόσμο, όπως πολλοί πίστευαν. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο τα περισσότερα σήριαλ είναι γυρισμένα στην πανέμορφη Πόλη όπου ηθοποιοί – μοντέλα με αυτοκίνητα εκατομμυρίων πηγαινοέρχονται σε βίλες με θέα το Βόσπορο.

Μια καλοστημένη προπαγάνδα από τη βιομηχανία του θεάματος έχει στηθεί, πολλές φορές με κρατικό χρήμα από τον Ερντογάν. Διότι η Τουρκία πρέπει να διεκδικήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, πρέπει να πάρει το Μουντιάλ, πρέπει να μπει επιτέλους στην Ευρώπη, πρέπει να δείξει ότι έχει χρήμα και δύναμη. Γι’ αυτό και τα δισεκατομμύρια που έχουν πέσει και στο άλλο είδος του θεάματος, τον αθλητισμό. Ειδικά σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ όπου τα μπάτζετ των ομάδων είναι εξωπραγματικά.

Όμως, όποιος δει πίσω από τις κάμερες, το θέαμα και την τηλεοπτική χλιδή, θα διαπιστώσει ότι υπάρχει και μια άλλη Τουρκία. Είναι αυτή της φτώχειας με εκατομμύρια να δυστυχούν. Είναι αυτή της έλλειψης δημοκρατίας όπου το να διαδηλώνεις στο δρόμο είναι περίπου ποινικό αδίκημα. Είναι η χώρα που ακόμη κυβερνά ο στρατός ή μια κάστα κολλητών του Ερντογάν.

Είναι η χώρα που σταδιακά οδηγείται σε αναγκαστικό εξισλαμισμό. Και είναι η χώρα που στα βάθη της Ανατολίας η οπισθοδρόμηση είναι τέτοια που δεν το χωράει ο νους. Εκεί η θεοκρατία και οι πολύ σκληρές παραδόσεις είναι πάνω από νόμους, δημοκρατίες, Συντάγματα.

Τα πολύ σοβαρά επεισόδια που έγιναν δείχνουν ότι η Τουρκία δεν είναι αυτή που βλέπουμε στις οθόνες μας. Κρύβει πολλούς σκελετούς στη ντουλάπα της, έχει πολλά ένοχα μυστικά.

«Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη»
Μίλαν Κούντερα
Γράφει ο θείος Άκης

Επειδή την είδαμε την κυρία Ρεπούση σε κανάλια και ραδιόφωνο τόσες φορές όσες ψήφους πήρε για να εκλεγεί βουλευτής (1629 συγκεκριμένα), είναι καιρός να ακουστεί και η άλλη άποψη. Έτσι για να υπάρξει και κουβέντα μωρέ, μην τα θέλουμε και όλα δικά μας.

Αναφέρομαι στο χορό του Ζαλόγγου και τι συνέβη ακριβώς τότε. Αφορμή η άποψη που
ψέλλισε η βουλευτής πως πρέπει να τελειώνουμε με εθνικούς μύθους και η μικρή μνεία της στο Ζάλογγο. Και εννοώ ψέλλισε γιατί αυτό έκανε. Βουλευτής είναι άλλωστε, κόμμα άλλωστε είναι η ΔΗΜΑΡ. Την ψηφίζουν ακόμα Πόντιοι, Ηπειρώτες και Μικρασιάτες. Άνθρωποι που συνεχίζουν να έχουν μνήμη. Δεν μπορεί να παίζει συνέχεια με τα νεύρα τους.

Αφήνω χαρακτηρισμούς και την γνώμη μου και προχωράω στη γνώση μου πάνω στο θέμα. Πηγή το βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά «Συνωστισμένες στο Ζάλογγο». Το βιβλίο αποκρούει την άποψη πως οι Σουλιώτισσες έπεσαν στο Ζάλογγο… έπειτα από πίεση που δέχτηκαν από τους άνδρες τους. 
Ο συγγραφέας αποκαλύπτει πως ερμηνεύονται λάθος οι πηγές με σκοπό την διαστρέβλωση και αποσιώπηση της ιστορικής αλήθειας. 
Η τακτική απλή και κάνει την δουλειά της. 
Ξεκινάμε από το ηρωικό γεγονός και αμφισβητούμε τον αγωνιστικό ηρωικό πυρήνα του. 
Το μεταβάλουμε σε ένα απλό και αμφιλεγόμενο γεγονός, αφήνοντας να αιωρούνται υπόνοιες πως δεν είναι ακριβώς όπως το μάθαμε. 
Ο Γ.Κ. με μια ενδελεχή έρευνα αναφέρει πως οι υπόνοιες για τη μη ύπαρξη του γεγονότος, της πτώσης στα βράχια του Ζαλόγγου, δεν έχουν καμία βάση.

Το γεγονός έγινε και αναφέρεται παντού, σε όλες τις πηγές. Κάποιες διαφοροποιήσεις δεν αλλάζουν την ουσία του. Οι πηγές που αναφέρονται σε αυτό δεν είναι μόνο τα γραπτά των κλασσικών Ελλήνων ιστορικών (Περραιβός, Παπαρρηγόπουλος). Το γεγονός ήταν ήδη γνωστό από νωρίτερα και καταγράφεται από ξένους περιηγητές της εποχής. Συγκεκριμένα γράφει ο Μπαρτόλντυ «Τριάντα εννέα γυναίκες έπεσαν από τα βράχια με τα παιδιά τους, ορισμένα από τα οποία θήλαζαν ακόμα». Παρόμοια τα λεγόμενα και του Χόλλαντ μερικά χρόνια αργότερα. «Οι Σουλιώτισσες έριξαν μέσα στη χαράδρα τα παιδιά τους, για να μη γίνουν σκλάβοι του εχθρού τους». Τώρα πως γίνεται να ξέρουν πιο πολλά αυτοί που δεν ζούσαν τότε χρίζει σίγουρα μελέτης αυτήν την φορά όμως ψυχιατρικής. Μάλλον ενδόμυχα θα θέλουν να μοιάσουν στις ηρωικές Σουλιώτισσες. Να θυσιαστούν με τα παιδιά τους και όχι να τους παραδίδουν συντρίμμια όπως συμβαίνει σήμερα.

Το βασικό θέμα άλλωστε είναι να αποσιωπηθεί ο αγωνιστικός χαρακτήρας των Σουλιωτών. Ο Ζάλογγος, η Δέσπω, το Κούγκι και οι Τζαβελαίοι εκφράζουν την αγωνιστική διάσταση όχι μόνο του Σουλίου αλλά και όλης της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Το αντιστασιακό πνεύμα στο οποίο αναφέρεται και ο Σβορώνος. Άλλωστε τι πιο απλό σε μια αντιηρωική εποχή να αναφέρει κάποιος πως οι πρόγονοι του δεν ήταν και τόσο γενναίοι. Μια ψευδαίσθηση απομυθοποίησης ενός παρελθόντος που όχι μόνο δεν τολμάμε να αναμετρηθούμε αλλά ούτε καν να κοιτάξουμε στα μάτια.

Αλήθεια οι εκπαιδευτικοί τι θα πουν στους μαθητές τους για το θέμα; 
Που είστε εκπαιδευτικοί (ΟΛΜΕ,ΕΛΜΕ) και λοιποί αγωνιστές; 
Σε σας μιλάω! 
Τους χεσμένους από Διαμαντοπούλες, ξεφτιλισμένους στην κοινή γνώμη και ταπεινωμένους από την προληπτική επιστράτευση. 
Στηρίξτε την! Αυτό είχατε κάνει και στο βιβλίο της Στ’ Δημοτικού. 
Πείτε πως πρέπει να καταργήσουμε «τους μύθους» και τα πρότυπα. 
Να κάνουμε τα παιδιά… σαν τα μούτρα μας. 
Μιλήστε στους μαθητές σας πως «δεν έγινε και τίποτα» στον Ζάλογγο. Ένα απλό ατύχημα μόνο. 
Όπως «δεν θα γίνει και τίποτα αν σας απολύσουν» όπως είπε στο Mega η εν λόγω βουλευτής. 
Απλά θα σας σπρώξουν σαν σε ατύχημα στα βράχια του Ζαλόγγου…
Όταν τον Σεπτέμβριο του 2012 ανακοινώθηκε πως θα ενταχθεί στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), πολλοί είχαν υποψιαστεί πως «κάτι συμβαίνει», όμως κανείς τότε δεν είχε φανταστεί πως ο Νουμάν Κουρτουλμούς θα «φωτογραφιζόταν» ως ο διάδοχος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος. Κι όμως, ήδη τα σενάρια για το πολιτικό μέλλον του Ερντογάν περιλαμβάνουν τον Κουρτουλμούς. Σε περίπτωση που ο Ερντογάν καταφέρει να μεταπηδήσει στην προεδρία της Τουρκίας, όπως σχεδιάζει, ο Κουρτουλμούς θα αναλάβει την προεδρία του ΑΚΡ και την πρωθυπουργία.

Τα σενάρια για τη διαδοχή του Ερντογάν εντάθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα μετά τη δήλωση του αρθρογράφου της εφημερίδας «Ζaman», Χουσεΐν Γκιουλέρτζε, o οποίος τόνισε πως στην Άγκυρα ήδη έχουν ληφθεί αποφάσεις για τον Νουμάν Κουρτουλμούς. Η πρόβλεψη ενός αρθρογράφου σε άλλες περιπτώσεις δεν θα είχε μεγάλη σημασία, αν δεν ήταν ο Γκιουλέρτζε, που θεωρείται εκπρόσωπος του θρησκευτικού τάγματος του οποίου ηγείται ο Φετχουλάχ Γκιουλέν και το οποίο διαθέτει εκατομμύρια μέλη με τεράστια ισχύ και επιρροή στην Τουρκία.

Παρά τις διαψεύσεις Ερντογάν, μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2014, οπότε θα έχουν αποκαλυφθεί τα σχέδια του νυν πρωθυπουργού, τα σενάρια θα συνεχίζονται. Προς το παρόν, πάντως, οι έγκυροι αναλυτές επιμένουν πως ο Κουρτουλμούς μελλοντικά ενδέχεται να είναι ο «Μεντβέντεφ» της Τουρκίας και ο Ταγίπ Ερντογάν θα ακολουθήσει το «σχέδιο Πούτιν» για εναλλαγή ρόλων στα ύπατα αξιώματα.

Απόδειξη της μεγάλης εκτίμησης που έχει ο Ερντογάν στο πρόσωπο του Κουρτουλμούς ήταν η παρουσία στο πλευρό του Τούρκου πρωθυπουργού κατά την επίσκεψή του στον Λευκό Οίκο. «O Eρντογάν ουσιαστικά δημιουργεί τα διαπιστευτήρια του Κουρτουλμούς», δήλωσε ο πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, προσθέτοντας με βεβαιότητα ότι «ο Κουρτουλμούς είναι ο διάδοχος του Ερντογάν».

Στην Άγκυρα πολιτικοί αναλυτές προβλέπουν πως ο Κουρτουλμούς ενδέχεται να είναι ο άνθρωπος που θα βρίσκεται στην πρωθυπουργία για να τον έχει υπό τον έλεγχό του ο Ερντογάν ως πρόεδρος. Το ερώτημα είναι η στάση που θα τηρήσει ο νυν πρόεδρος της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο οποίος θα ήθελε να παραμείνει στην εξουσία για άλλη μία θητεία.

«Παιδί» του Ερμπακάν, πιστός στις ισλαμικές παραδόσεις
Ο 54χρονος Κουρτουλμούς έχει σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και έχει κάνει μεταπτυχιακό στις ΗΠΑ στο Πανεπιστήμιο Temple για Εργασιακές Σχέσεις ενώ έχει διδακτορικό καιακαδημαϊκή καριέρα στο Πανεπιστήμιο Cornell. Συνέχισε την ακαδημαϊκή καριέρα και στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης με μαθήματα Οικονομικών και Πολιτικής Επιστήμης.

Ουσιαστικά είναι ένα από τα «πολιτικά παιδιά» του Νετζμετίν Ερμπακάν, όπως και ο Ερντογάν. Όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός το 2001 ίδρυε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης φεύγοντας από δίπλα του Ερμπακάν, ο Κουρτουλμούς δεν τον ακολούθησε, αλλά έμεινε στα πολιτικά κόμματα που στήριζε ο Ερμπακάν. Το 2010 ήρθε σε σύγκρουση με την οικογένεια του Ερμπακάν και ίδρυσε το κόμμα ΗΑS Parti (Kόμμα της Φωνής του Λαού), το οποίο εξέφραζε μια εκσυγχρονιστική μορφή ισλαμικού κόμματος.

Το 2012 αποφάσισε να «κλείσει» το κόμμα του και με τα στελέχη του εντάχθηκε στο AKP του Ερντογάν και αμέσως ορίστηκε αντιπρόεδρος του κόμματος! Λίγους μήνες μετά, κάνει δυναμική εμφάνιση στο πλευρό του Ερντογάν και κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον Ομπάμα – μια τιμή που ο πρωθυπουργός δεν έχει προσφέρει ποτέ ούτε σε ιδρυτικά μέλη του AKP!

Ο Κουρτουλμούς είναι πιστός στις ισλαμικές παραδόσεις και στο κίνημα του «πολιτικού Ισλάμ», όπως και ο Ερντογάν, όμως στην Άγκυρα γνωρίζουν πως δεν μπορεί να επηρεάσει τους ψηφοφόρους όπως ο Τούρκος πρωθυπουργός, ο οποίος έχει μεγάλο λαϊκό έρεισμα παρά την έλλειψη ακαδημαϊκής καριέρας. Άλλωστε το κόμμα του (ΗΑS Parti) στις εκλογές του 2011 είχε συγκεντρώσει μόλις το 1% των ψήφων.

Η επιρροή του Φετχουλάχ Γκιουλέν
Η εμφάνιση του Κουρτουλμούς στις ΗΠΑ δεν μπορεί να είναι ασύνδετη με την επιρροή που ασκεί στο ΑΚΡ ο «γκουρού» Φετχουλάχ Γκιουλέν. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς, ο οποίος συνόδεψε τον Ερντογάν στις ΗΠΑ, επισκέφθηκε τον ηγέτη του κινήματος Φετχουλάχ Γκιουλέν στην Πενσιλβάνια, όπου ζει εδώ και πολλά χρόνια. Οι δύο άνδρες συζήτησαν για περίπου 3 ώρες. Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως συζητήθηκαν κυρίως τα σχέδια του Ερντογάν για την προεδρία και η διάδοχη κατάσταση, όπως το όνομα του Κουρτουλμούς.

Το κίνημα Γκιουλέν δεν «καλοβλέπει» τη μεταπήδηση του Ερντογάν στην προεδρία και την ανάληψη υπερεξουσιών από τον ίδιο. «Παρατηρείτε τη συχνότητα των κριτικών εναντίον του προεδρικού συστήματος από τις εφημερίδες, τα περιοδικά και τα τηλεοπτικά δίκτυα του Κινήματος;», αναφέρει ο Ταχά Ακγιολ σε άρθρο του στην εφημερίδα «Hürriyet» που δείχνει πως υπάρχει σημαντική διαφωνία.

Μανώλης Κωστίδης, στον “Τύπο της Κυριακής”
 

Η "τελική λύση" της Monsanto να κυριαρχήσει πλήρως σε όλους τους σπόρους και φυτά του πλανήτη

Εποχή των σχεδιασμών μιας παγκόσμιας δικτατορίας της αγοράς. Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκαλύπτεται καθημερινά. Μια νέα πρόταση νόμου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θεωρεί παράνομη την καλλιέργεια, την αναπαραγωγή ή την εμπορία σπόρων κηπευτικών που δεν έχουν αξιολογηθεί, εγκριθεί και γίνει αποδεκτοί από μια νέα ευρωπαϊκή γραφειοκρατία το λεγόμενο Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φυτικών Ποικιλιών.

Το σχέδιο νόμου με την ονομασία Plant Reproductive Material Law, επιτρέπει στην κυβέρνηση να αποφασίζει αυτή για όλα σχεδόν τα φυτά και τους σπόρους.

Αν ένας ερασιτέχνης αγρότης, του Σαββατοκύριακου, καλλιεργεί στον κήπο του φυτά από σπόρους που δεν έχουν εγκριθεί, σύμφωνα με το νόμο αυτό, τότε θα μπορεί να καταδικαστεί ως εγκληματίας.

Ο νόμος αυτός, διαμαρτύρεται ο Ben Gabel του “Real Seed Catalogue”, στοχεύει στο να καταπνίξει τους παραγωγούς των τοπικών ποικιλιών, τους βιοκαλλιεργητές και τους αγρότες που δραστηριοποιούνται σε μικρή κλίμακα. Όπως μπορούμε να υποπτευθούμε – δήλωσε ο Mike Adams του Natural News – η κίνηση αυτή είναι η τελική λύση της Monsanto, της DuPont και των άλλων πολυεθνικών που πουλάνε σπόρους, οι οποίες εδώ και χρόνια έχουν βάλει στόχο, να κυριαρχήσουν πλήρως σε όλους τους σπόρους και φυτά του πλανήτη.

Ποινικοποιώντας τους μικρούς καλλιεργητές κηπευτικών, ως εν δυνάμει εγκληματίες – προσθέτει ο Adams ”η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία θα μπορεί επιτέλους να παραδώσει τον πλήρη έλεγχο της τροφικής αλυσίδας στα χέρια τεράστιων εταιρειών όπως η Monsanto. Το πρόβλημα,όμως, όπως το αποσαφηνίζει ο Gabe είναι ότι: Οι μικροί αγρότες έχουν πολύ διαφορετικές ανάγκες από αυτές των πολυεθνικών – για παράδειγμα, καλλιεργούν χωρίς να χρησιμοποιούν μηχανές και δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν χημικά σπρέι. Επομένως, δεν υπάρχει τρόπος να καταγραφούν οι ποικιλίες που ταιριάζουν σε ένα μικρό χωράφι, επειδή δεν πληρούν τα αυστηρά κριτήρια του Οργανισμού Φυτικών Ποικιλιών, ο οποίος ασχολείται μόνο με την έγκριση των τύπων σπόρων που χρησιμοποιούν οι βιομηχανικοί αγρότες.

Πρακτικά, από τώρα και στο εξής, όλα τα φυτά, οι σπόροι, τα λαχανικά και οι καλλιεργητές θα πρέπει να καταγραφούν. Οι κυβερνήσεις δείχνουν ενθουσιασμένες με την ιδέα να καταγράψουν τους πάντες και τα πάντα, λέει ο Adams.
Πόσο μάλλον που “οι μικροκαλλιεργητές θα πρέπει να πληρώνουν και ένα ειδικό φόρο στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία για να καταγράψουν τους σπόρους. Την επεξεργασία των αιτημάτων,τις τυπικές εξετάσεις, τις τεχνικές αναλύσεις, τους ελέγχους, την ονομασιών των ποικιλιών, τα έξοδα για όλα αυτά, θα τα φορτώνονται οι μικροπαραγωγοί, έτσι που να αποτρέπονται ακόμα περισσότερο να καλλιεργούν τη γη.

pergadi.blogspot.gr




H φιλοδοξία του Αλέξη Τσίπρα να ενώσει τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου κατά του ηγεμονικού Βορρά και η «άτυπη» διακήρυξη της Μεσογειακής Ένωσης

Γράφει ο Μακεδών

O αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλέξης Τσίπρας, ευρισκόμενος στην Μαδρίτη, μίλησε για την φιλοδοξία του να ενώσει τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου κατά του ηγεμονικού Βορρά. Είναι αλήθεια, πως πολλοί, διακατεχόμενοι από όλων των ειδών τις ιδεολογίες, προβαίνουν σε σωστές διαπιστώσεις. Το πρόβλημα είναι, πως κατά κανόνα, οι προτεινόμενες λύσεις είτε ανεφάρμοστες είτε χειρότερες από εκείνες που επιδιώκουν να θεραπεύσουν. 
 

Είπε ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του κάποια ενδιαφέροντα πράγματα, τα οποία προσυπογράφουμε, με την υποσημείωση πως οι ίδιες διαπιστώσεις θα μπορούσε να ανήκουν σε αρχηγό οποιουδήποτε άλλου κόμματος:


«Αν δεν αλλάξουμε το ευρωπαϊκό σύστημα, είπε, δεν θα βγούμε από την κρίση. Μένει μόνο να καταλάβουμε ότι δεν μπορεί καμιά χώρα και κανένας λαός μόνος του. Αν, όμως, ενώσουμε τις δυνάμεις μας, τότε αυτοί που σήμερα φαντάζουν ισχυροί και ανίκητοι θα είναι αυτοί που θα έχουν το μεγάλο δίλημμα για τις επιλογές που πρέπει να κάνουν.

Το μέλλον μας, λοιπόν, δεν είναι η υποταγή και η μοιρολατρία. Το μέλλον μας είναι ένα μεγάλο μέτωπο των λαών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, αλλά και όλων των λαών της Ευρώπης απέναντι στην ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού. Μια νέα μεσογειακή άνοιξη των λαών και των κινημάτων μπορεί να ανατρέψει τους σημερινούς συσχετισμούς στην Ευρώπη και να δώσει διέξοδο. Και αυτό το μέτωπο δεν είναι ουτοπία».

Όμως, παρόμοιο «μέτωπο λαών» που δεν το θεωρούσαν ουτοπία, είχαν και οι εμπνευστές της Ενωμένης Ευρώπης, για να αντιμετωπίσουν την καταδυνάστευση του νεοφιλελευθερισμού των Η.Π.Α. Το παρόν, αλλά και το μέλλον, αυτής της προσπάθειας είναι γνωστό. Που σημαίνει πως συνενώθηκαν ετερόκλητα στοιχεία, για να αντιμετωπίσουν έναν ομοιογενή -τότε- αντίπαλο.

Άλλωστε, γνωρίζουμε καλά πώς ιδρύθηκε, πώς διαμορφώθηκε και πώς κατέληξε η Αθηναϊκή Συμμαχία. Με τους Αθηναίους να λένε στους συμμάχους του Μήλιους, ότι ναι μεν είμαστε σύμμαχοι, αλλ’ επειδή είμαστε ισχυρότεροι, θα μας υπακούσετε. Δεν υπάκουσαν, και κατεσφάγησαν. Στις ανθρώπινες σχέσεις, τα επιχειρήματα περί ίσης μεταχείρισης συμμάχων -των μεσογειακών λαών, επί του προκειμένου- έχουν αξία όταν εκείνοι που τα επικαλούνται είναι περίπου ισοδύναμοι, αλλιώς, όπως έγραψε ο Θουκυδίδης, «ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι τού επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο τού το επιβάλλει η αδυναμία του».

Δυστυχώς, οι μεσογειακές χώρες -η περιφέρεια της Ε.Ε., όπως είπε ο κ. Τσίπρας- είναι ανταγωνιστικές μεταξύ τους και όχι συμπληρωματικές. Δήλωσε προχθές χαρούμενος ένας καλλιεργητής λαδιού στην Κρήτη, πως επειδή η κακοκαιρία έπληξε την Ιταλία και Ισπανία, το λάδι μας θα πουληθεί σε καλύτερες τιμές. Ο θάνατος του ενδεχόμενου συμμάχου, δίνει ζωή σε μας, και το αντίστροφο.

Πέραν βέβαια του γεγονότος, ότι η οικονομική κρίση που έπληξε τις μεσογειακές χώρες, δεν έχει μόνον μια ασθένεια για να υπάρχει και μια θεραπεία. Διαφορετικό είναι το αίτιο σε κάθε χώρα. Οπότε λείπει και το ενιαίο της αντιμετώπισης, άρα και ο ενιαίος αγώνας.

Ας προσπαθήσει βέβαια, ο κ Τσίπρας, και κάτι λίγο θετικό να υπάρξει αξίζει τον κόπο. Αλλά, αυτή η Ένωση, είναι ήδη θεσμοθετημένη. Όταν ο κ. Σαρκοζί έκανε λόγο για Μεσογειακή Ένωση, ο κ. Mahdi Darius Nazemroaya σε μελέτη του μας υπενθύμισε ότι υπάρχει «άτυπη» διακήρυξη της Μεσογειακής Ένωσης, από το 1995, με την Διακήρυξη της Βαρκελώνης, όπου η Ε.Ε. διαμόρφωσε μια συνθήκη αλληλεγγύης.

Τρεις ήσαν οι βασικοί δεδηλωμένοι στόχοι της Διακήρυξης για την ευρωμεσογειακή εταιρική αυτή σχέση:

(1) Ο ορισμός ενός κοινού χώρου ειρήνης και σταθερότητας μέσω της ενίσχυσης του πολιτικού διαλόγου και της ασφάλειας
(2) Η κατασκευή μιας ζώνης κοινής ευημερίας μέσω οικονομικής και χρηματοδοτικής εταιρικής σχέσης και τη σταδιακή δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου, και 
(3) Η προσέγγιση των λαών μέσω μιας κοινωνικής, πολιτιστικής και ανθρώπινης εταιρικής σχέσης με στόχο την ενθάρρυνση της κατανόησης μεταξύ των πολιτισμών που ανταλλάσσονται μεταξύ των κοινωνιών των πολιτών.

Κανείς, όμως, από τότε δεν ασχολήθηκε μ’ αυτήν την Διακήρυξη, επειδή απλούστατα, όπως είπαμε πιο πάνω, εταιρική σχέση με εταίρους που δεν έχουν κοινά συμφέροντα και κοινούς στόχους είναι πράγματι ουτοπία.


Πηγή: Βόρεια

Το μεγάλο δίλημμα του Ερντογάν: Θα επιλέξει πολιτική υποχώρηση και ικανοποίηση του αιτήματος για λιγότερο ισλάμ στην Τουρκία ή μία κρίση με την Ελλάδα, για να ξεπεράσει τα δικά του προβλήματα που ολοένα και μεγαλώνουν; 

Κάποιοι έτρεξαν να χαρακτηρίσουν σαν μία νέα «αραβική άνοιξη» τα όσα γίνονται στην Τουρκία. Όμως, η επανάσταση του twitter και του facebook, που πολλοί ισχυρίζονται ότι συμβαίνει στην Τουρκία, προφανώς είναι κάτι πολύ διαφορετικό από όσα είδαμε στην Λιβύη ή στην Αίγυπτο, αφού για πρώτη φορά υπάρχει αντίδραση κατά ενός ισλαμιστή αρχηγού κράτους, ο οποίος δεν γίνεται αποδεκτός από έναν πάρα πολύ μεγάλο αριθμό πολιτών της χώρας. 

Η ιστορία επαναλαμβάνεται και τιμωρεί τον υπερόπτη Ερντογάν, ο οποίος εξαναγκάστηκε -μέσα από την πίεση των διαδηλωτών-να διατάξει την οπισθοχώρηση των αστυνομικών δυνάμεων και να γευτεί την πρώτη του μεγάλη ήττα στο εσωτερικό της Τουρκίας. 
Είναι άραγε η πολιτική αλαζονεία του τούρκου πρωθυπουργού, ο οποίος φαίνεται να τιμωρείται από την ίδια την ιστορία, αφού δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν ο πρώτος ηγέτης που είχε ζητήσει την παραίτηση του Μουμπάρακ όταν η Αίγυπτος συνταρασσόταν από τις διαδηλώσεις των ισλαμιστών; 
Μήπως είναι η πολιτική αβλεψία του Ταγίπ Ερντογάν -μην ξεχνάμε ότι επέλεξε ως "χορηγό" και σύμμαχο τον ισλαμισμό για να αναδειχθεί και να ισχυροποιηθεί στην πολιτική σκηνή της γείτονος χώρας-, ο οποίος αδιαφόρησε για ένα σημαντικότατο τμήμα του τουρκικού πληθυσμού το οποίο επιθυμούσε μία κοσμοπολίτικη, προοδευτική και δημοκρατική Τουρκία αντί της μαντήλας και του ισλάμ; 

Το τεράστιο λάθος του Ερντογάν ήταν ότι πίστεψε πως θα μπορέσει να αντικαταστήσει την όψη και την ισχύ του στρατού (τον κοσμικό Κεμαλισμό), με την δράση της αστυνομίας και την επιβολή ισλαμικών κανόνων ως νόμων του κράτους. 
Δυστυχώς για τον ίδιο, απέτυχε, αφού οι διαδηλωτές τούρκοι πολίτες δεν φοβήθηκαν (παρά την τρομερή και σε απόλυτο βαθμό βίαιη) την παρέμβαση της αστυνομίας. 
Το μόνο βέβαιο είναι πως αυτά που συμβαίνουν αυτές τις ημέρες στην Τουρκία, θα λειτουργήσουν ως καταλύτες για τον πολιτικό χαρακτήρα και την ευρύτερη εικόνα της επόμενης ημέρας, τόσο στο εσωτερικό όσο και απέναντι στις γειτονικές της χώρες. 

Στο σημείο αυτό, πρέπει να γίνει σαφές πως τα επεισόδια στην Τουρκία μετράνε αρνητικά για την οικονομία της χώρας, μία οικονομία που παρά την πρόοδό των τελευταίων 10 χρόνων έχει αρχίσει να δείχνει σημάδια κόπωσης και έχει αρχίσει να σχηματίζει μία ιδιαίτερα μεγάλη φούσκα στον τομέα της ιδιοκτησίας. 
Ταυτόχρονα, τα φιλο-ισλαμικά μέτρα (αλκοόλ, κανόνες ηθικής συμπεριφοράς πολιτών κ.α.) είναι ανασταλτικοί παράγοντες, τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά, και επιβάλλονται τόσο στους κατοίκους της χώρας όσο και στους… τουρίστες!!! 

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση Ερντογάν πιέζεται έντονα από τα όσα συμβαίνουν στα σύνορα με την Συρία και φυσικά η ήδη υπάρχουσα στρατιωτική εμπλοκή της δεν απέδωσε θετικά αποτελέσματα και από ότι όλα δείχνουν θα «τραβήξει» την χώρα σε μία ευρύτερη πολεμική σύρραξη, με την οποία όμως δεν συμφωνεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας. 
Αναμένοντας την επόμενη ημέρα, είμαστε βέβαιοι πως θα υπάρξουν πολλές εκπλήξεις στην γειτονική Τουρκία. Απευχόμαστε, πάντως, ο νέο-οθωμανιστής και φιλο-ισλαμιστής Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, να επιλέξει να εξάγει το πρόβλημά του και να αυξήσει την «θερμοκρασία» στο Αιγαίο και στα Ελληνοτουρκικά, για να κατορθώσει να εκτονώσει γρήγορα και εκ του ασφαλούς την πίεση που σήμερα του ασκείται… 
Πηγή: GrCitizen

Διαβάστε επίσης:
Τι πραγματικά συμβαίνει στην Τουρκία; (φωτορεπορτάζ)
Πού οδηγείται η Τουρκία; (φωτορεπορτάζ)
Προσοχή στην τουρκική κρίση

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Στην ομιλία που έκανε σήμερα το πρωί, 2/6, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταΐπ Ερντογάν στην Ένωση Ρουμελιωτών, (δηλαδή Τούρκων Βαλκάνιων), και ενώ η Τουρκία είχε περάσει μια φρικτή νύχτα με διαδηλωτές να συγκρούονται με δυνάμεις ασφαλείας σε δώδεκα περίπου πόλεις σε όλη την χώρα, επιτέθηκε με σφοδρότητα κατά της Ελλάδας που την κατέκρινε για την στάση της στο αδελφό έθνος της «Μακεδονίας» και τόνισε πως προειδοποίησε τους Έλληνες πολιτικούς ότι η πολιτική τους κρατά όμηρο τους «Μακεδόνες». Δηλαδή μέσα στον τουρκικό ορυμαγδό θυμήθηκε να καταγγείλει εμάς για «προκλητική» συμπεριφορά.

Χτες όπως έγινε γνωστό όλη την μέρα δυο τουρκικά πολεμικά πλοία λίγες μόλις μέρες μετά από την έντονη επίδειξη δύναμης των Τούρκων στο Αιγαίο με την πρωτοφανή σε συμμέτοχη στρατιωτικών δυνάμεων άσκηση Deniz Kurdu, έκαναν κρουαζιέρα κοντά στο Σούνιο. Η πρόκληση αυτή ήταν η πολλοστή μέσα στον χρόνο και δείχνει πως τα παραμύθια της ελληνοτουρκικής φιλίας είναι απλά παραμυθία για τους κοιμισμένους.

Η μεγάλη ελληνοτούρκικη κρίση το 1996 στα Ίμια που είχε φέρει τις δυο χώρες στα πρόθυρα του πολέμου, είχε γίνει ενώ στην Τουρκία υπήρχε μια μεγάλη πολιτική κρίση. Υπήρχε τότε διαμάχη μεταξύ των πολίτικων Τσιλέρ, Γιλμάζ, Ετσεβίτ, με τους στρατηγούς, ενώ ουσιαστικά στην Άγκυρα δεν υπήρχε κυβέρνηση. Η φιλόδοξη Τσιλέρ τότε ήθελε μια ελληνοτουρκική κρίση για να εδραιωθεί πολιτικά.

Σήμερα η Τουρκία αντιμετωπίζει μια σειρά πολλαπλών προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί από την κρίση στην Συρία και από την συνεχιζόμενη πολιτική «αποκεκμαλοποίησης» του Ερντογάν. Μόλις πριν από δυο εβδομάδες 300 αξιωματικοί παραιτήθηκαν από τον τουρκικό στρατό. Η πολυδιαφημιζόμενη επίλυση του κουρδικού γρήγορα άρχισε να συναντά πολλά εμπόδια καθώς η αντίληψη των δυο πλευρών για την προώθηση της είναι τελείως διαφορετικές. Ακόμα και η προσέγγιση με το Ισραήλ έχει «κολλήσει», όπως έχουν κολλήσει και οι διαπραγματεύσεις για την αποζημίωση των θυμάτων του Μαβί Μαρμαρά από τους Ισραηλινούς. Αλλά το πιο σοβαρό πρόβλημα που έχει ανακύψει τελευταία είναι όλες οι κινήσεις του Ερντογάν υπέρ της επιβολής ενός καθαρά σουνιτικού Ισλάμ στους κρατικούς θεσμούς, γεγονός που έχει εξοργίσει τους Αλεβίτες, μια μειονότητα που πολλοί την ανεβάζουν σε 25 εκατομμύρια. Οι Αλεβήτες έχουν διαφωνήσει ανοιχτά με την πολιτική της Άγκυρας στο Συριακό και φανερά υποστηρίζουν τον Άσαντ.

Όλα αυτά μονό εφησυχασμό δεν πρέπει να μας δημιουργούν. Η τακτική της πρόκλησης ελληνοτουρκικής κρίσης καθώς η Ελλάδα θεωρείται από την Άγκυρα σαν ένας εύκολος αντίπαλος προβάλει για άλλη μια φορά σαν δέλεαρ στα τουρκικά αδιέξοδα. Το πρόβλημα είναι αν στην ελληνική κυβέρνηση έχουν καταλάβει τους κινδύνους από όλες αυτές τις εξελίξεις ή ακόμα βαυκαλίζονται με τις χαζοχαρούμενες ελληνοτουρκικές επαφές που μόνο στάχτη στα μάτια ρίχνουν, ή ακόμα χειρότερα, «εκστασιάζονται» από τις ατέλειωτες συζητήσεις με τις αντιρατσιστικές τους κορώνες.
Έφτασε.. Μαζί κι η παγκοσμιοποίηση.
Ή μάλλον η παγκοσμιοποίηση φέρνει το λυκόφως των λαών.
Σαν τις μελλοντολογικές και ζοφερές εκείνες κινηματογραφικές ταινίες, που περιέγραφαν τις πόλεις-γκέτο του μέλλοντος με τους πλήρως ελεγχόμενους μέχρι την τελευταία έκφανση της θλιβερής ζωής τους πολίτες.
     Και μία ύπαιθρο καθημαγμένη, χέρσα κι εφιαλτική, με μικρές κατοικημένες νησίδες από εξαθλιωμένους ανθρώπους, μακριά απ' την κεντρική εξουσία, αλλά παραδομένους στην εγκληματικότητα, να προσπαθούν να επιβιώσουν όπως-όπως στα όρια του ''νόμου'' και της ''παρανομίας''.
     Φαντασιοπληξίες;
     Νομίζετε;

     Κι όμως, αν παρατηρήσετε γύρω σας τα πρώτα πρώϊμα σημάδια, θα δείτε καθαρά το μέλλον που ετοιμάζεται για τους λαούς αυτού του κόσμου:
     Μία παγκόσμια οικονομική νομενκλατούρα, στηριγμένη στον φόβο και τις δυνάμεις καταστολής απ' την μιά, κι απ' την άλλη ο ένας και ''παγκόσμιος'' πλέον λαός ''απαλλαγμένος'' από σύνορα, εθνικότητες, με ποινικοποιημένες τις κάθε είδους εθνικές μνήμες, να ζει την ζωή-ζόμπι που θα του επιτρέπουν, μόνο και μόνο για μία ανεκτή επιβίωση.
     Ο εφιάλτης είναι ήδη εδώ. Στην χώρα μας.
     Δείτε πώς κατάφεραν να καταντήσουν μέσα ΣΕ ΤΡΙΑ ΜΟΛΙΣ ΧΡΟΝΙΑ, έναν υπερήφανο λαό.
     Με αλλεπάλληλα εκβιαστικά και ΕΞ' ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΨΕΥΤΙΚΑ διλήμματα απονεύρωσαν όποια διάθεση αγωνιστικότητας και ορθής κρίσης των πολιτών και μετέτρεψαν έναν ολόκληρο λαό σε έμφοβο όχλο!
     Διότι μόνον ως ΟΧΛΟΣ λογίζεται ο λαός εκείνος που προτιμάει τις αλυσίδες που του χάλκεψαν, περιμένοντας μέσα στην επίπλαστη ασφάλεια του σπιτιού του, το ξεροκόμματο του πετσοκομμένου μισθού και σύνταξης που του επιτρέπουν να έχει.

     Όταν ξυπνήσουμε και δούμε την ζωή μας σαν μέσα σε μιά εφιαλτική ταινία, θα είναι αργά.
     Το μέλλον μας μόνοι μας το φτιάχνουμε, τώρα!
     ΤΩΡΑ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ..
 
Τούρκοι αστυνομικοί βγάζουν αναμνηστικές φωτογραφίες, ενώ πυροβολούν –χωρίς δεύτερη σκέψη- στο «ψαχνό»
Άνδρες της τουρκικής ασφάλειας χτυπούν ανηλεώς πολίτες και ο Γκιούλ συστήνει... ψυχραιμία!
Στρατιωτικοί μεταξύ των πολιτών που διαμαρτύρονται...


Όλα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες στην Τουρκία και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, έχουν συγκεντρώσει το ενδιαφέρον της παγκόσμιας ειδησεογραφίας, όχι όμως και των τουρκικών μέσων ενημέρωσης (στον βαθμό που θα έπρεπε), ενώ είναι απορίας άξιο πως οι τουρκόγλωσσες εφημερίδες που κυκλοφορούν στην Ελληνική Θράκη δεν γράφουν ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ για την «έκρηξη» της τουρκικής κοινωνίας κατά του Ερντογάν (φυσικά, είναι αδύνατο να γράψουν κατά των εργοδοτών - χορηγών τους).
Τα ξένα μέσα ενημέρωσης μετέχουν στην μεταφορά των εικόνων των συγκρούσεων μεταξύ τούρκων πολιτών και αστυνομίας.
Διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο BBC:
«Η οργή για το πάρκο Γκεζί μεταδόθηκε σε Σμύρνη, Άγκυρα, Ικόνιο, Μπόντρουμ και Μούγλα. Στο στόχαστρο των διαδηλωτών είναι ο πρωθυπουργός Ερντογάν. Στην δήλωση που έκανε το αμερικανικό ΥΠΕΞ για το θέμα αναφέρεται πως 'Πιστεύουμε πως για χάρη της μακροπρόθεσμης σταθερότητας, ευημερίας και ασφάλειας της Τουρκίας, είναι ανάγκη να είναι εγγυημένες οι ελευθερίες έκφρασης και διαμαρτυρίας'».
Την ίδια στιγμή οι άνδρες της τουρκικής αστυνομίας όταν ξεκουράζονται, βγάζουν χαρούμενοι αναμνηστικές φωτογραφίες (είναι γνωστό ότι έχει μετακινηθεί πολύ μεγάλος αριθμός αστυνομικών στις πόλεις που γίνονται επεισόδια), ενώ οι άνδρες της τουρκικής ασφάλειας επιδίδονται στο γνωστό «σπορ» της υπέρμετρης αστυνομικής βίας. 
Σε άλλες χώρες θα υπήρχε παραδειγματική τιμωρία, αλλά στην Τουρκία, η συγκεκριμένη πρακτική είναι παγιωμένη και είναι το κύριο χαρακτηριστικό της εκάστοτε κυβέρνησης. Εξάλλου, δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι η Τουρκία έχει χαρακτηρισθεί από πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ ως η τελευταία χώρα στον κόσμο σχετικά με το επίπεδο ζωής των πολιτών της και το επίπεδο «προσφερόμενων υπηρεσιών» του κράτους προς αυτούς…

Επίθεση στο Ελληνικό Προξενείο
Περίεργη επίθεση δέχθηκε το κτήριο όπου στεγάζεται το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη από ομάδα βασιβουζούκων διαδηλωτών, οι οποίοι προφανώς είχαν προσχεδιάσει την ενέργειά τους.
Η ομάδα των Τούρκων διαδηλωτών απαίτησε από το φρουρό να εγκαταλείψει τη θέση του και αφού βανδάλισαν το φυλάκιο άρχισαν να γράφουν υβριστικά και αντικυβερνητικά συνθήματα στους τοίχους έξω από το ελληνικό προξενείο. Μάλιστα, φώναξαν ανθελληνικά συνθήματα.
Πριν φύγουν έσπασαν τις εξωτερικές κάμερες ασφαλείας ενώ αρχικά προσπάθησαν να παραβιάσουν την είσοδο του κτηρίου, στη συνέχεια αποχώρησαν.

Ο στρατός έφυγε, η Αστυνομία όμως...
Η Αστυνομία του Ερντογάν δεν έχει να ζηλέψει τίποτε απολύτως από την αστυνομία των στρατηγών και είναι η τρανταχτή απόδειξη πως όχι μόνο δεν υπάρχει δημοκρατία στην Τουρκία, αλλά πως ούτε πρόκειται να υπάρξει κάποια πορεία προς την δύση.
Αντίθετα, η σημερινή Τουρκία απομακρύνεται καθημερινά από την δύση, προσεγγίζει ολοένα και περισσότερο τον ισλαμισμό και καθίσταται ιδιαίτερα επικίνδυνη η σταθερότητα και η διατήρηση της ακεραιότητάς της ως χώρα την «επόμενη ημέρα». Οι τούρκοι που διαδηλώνουν κατά της ισλαμοποίησης της Τουρκίας, τι άραγε θα κάνουν εάν τεθεί θέμα έμπρακτης στρατιωτικής στήριξης της Τουρκίας σε έναν πόλεμο κατά της Συρίας ή του Ιράν; Μήπως ο Ερντογάν "οδηγεί" τις πολιτικές εξελίξεις σε λογικά αδιέξοδα, στα οποία η τουρκική αντιπολίτευση δείχνει να εισέρχεται με πολύ μεγάλη άνεση;

 Όλη τη νύχτα στο διαδίκτυο και κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορούσαν πληροφορίες για συγκρούσεις με δυνάμεις ασφαλείας, για μετακινήσεις στρατιωτικών δυνάμεων – υπάρχουν και φωτογραφίες που δείχνουν φορτηγά του στρατού να φτάνουν στη Σμύρνη αργά τη νύχτα.
Παρόμοια επεισόδια σημειώθηκαν μεταξύ των δυνάμεων της τάξης και διαδηλωτών στην Κωνσταντινούπολη, γύρω από τα γραφεία του πρωθυπουργού στη συνοικία Μπεσικτάς. Οδοφράγματα είχαν στηθεί στους δρόμους και η αστυνομία διέλυσε το πλήθος ρίχνοντας δακρυγόνα.
Στην Ανδριανούπολη οι διαδηλωτές εισέβαλαν στα γραφεία του κόμματος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν


Απολαύστε συμπεριφορά τούρκου ασφαλίτη και… θυμηθείτε τα δικά μας


Νυχτερινή επίθεση της αστυνομίας στο Bodrum


Όχημα της αστυνομία περνάει πάνω από πολίτη


Ο αστυνομικός έβγαλε από την μέση του το όπλο, όπλισε, στόχευσε, πάτησε την σκανδάλη και μετά το έβαλε πάλι στην θήκη του.
Τον πυροβολισμό του διαδηλωτή και το δυνητικά θανατηφόρο χτύπημα που δέχτηκε επιβεβαιώνεται από πολλές φωτογραφίες και αυτόπτες μάρτυρες.
Έγινε γνωστό πως ο νέος ονόματι Μουτλού Τζοσάρ της Εργατικής Νεολαίας, βρίσκεται στην εντατική και ήδη άρχισε να ανταποκρίνεται στην θεραπεία.
Να οι φωτογραφίες που αποκάλυψε η ιστοσελίδα Sendika.Org



Ο ΓΚΙΟΥΛ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΓΚΕΖΙ ΤΟΥ TAΞΙΜ
Έκκληση ψυχραιμίας απεύθυνε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας Αμπντουλλάχ Γκιούλ, σχετικά με τις διαδηλώσεις στο Πάρκο Γκεζί.
«Οι αντιδράσεις θα πρέπει να γίνονται σύμφωνα με τους κανόνες, με ψυχραιμία και σύνεση. Αυτό που αναλογεί σε όλους μας για να καταλαγιάσουν τα επεισόδια είναι περισσότερη ωριμότητα», τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Ο Αμπντουλλάχ Γκιούλ σημειώνει τα εξής στην γραπτή ανακοίνωση που εξέδωσε για τα επεισόδια:
«Είναι πολύ φυσικό να υπάρχουν πολλές διαφορετικές απόψεις, οπτικές γωνιές, να εμφανίζονται διαφορετικές ερμηνείες, προσεγγίσεις και γνώμες σε σημαντικά θέματα στην Τουρκία που πιστεύει στην δημοκρατία, τον πλουραλισμό, στην ανωτερότητα του δικαίου και η οποία φιλοδοξεί να διανύσει μεγαλύτερη απόσταση στο δρόμο αυτό. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος πλούτος μιας δημοκρατικής κοινωνίας.
Το σημαντικότερο είναι να μπορούμε να συζητάμε πολιτισμένα: να είμαστε ανοιχτοί σε διάλογο, να εισακούμε τις διαφορετικές απόψεις. Οι αντιδράσεις σε μια δημοκρατική κοινωνία θα πρέπει να μην δίνουν ευκαιρία σε εκμετάλλευση, να γίνονται σύμφωνα με τους κανόνες, με ψυχραιμία και σύνεση. Από την άλλη πλευρά οι κυβερνώντες θα πρέπει να καταβάλλουν περισσότερες προσπάθειες για να εισακούσουν διαφορετικές απόψεις και ανησυχίες.
Αυτό που αναλογεί σε όλους μας για να καταλαγιάσουν τα επεισόδια που συνεχίζονται εδώ και μερικές μέρες στο Ταξίμ, οι οποίες δυστυχώς χθες έφτασαν σε ένα ανησυχητικό σημείο, είναι περισσότερη ωριμότητα.
Οι δυνάμεις ασφαλείας μας θα πρέπει να μεριμνήσουν περισσότερο όσο ποτέ άλλοτε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, να φροντίσουν να επεμβαίνουν με μέτρο και να μην επιτρέπουν θλιβερές εικόνες.
Σήμερα το πρωί συνομίλησα και διαμοιράστηκα αυτά τα θέματα με τους αρμόδιους κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους, με πρώτο τον Κύριο Πρωθυπουργό. Πιστεύω ότι ο καθένας θα κάνει το ταχύτερο δυνατό αυτό που του αναλογεί για την διασφάλιση της ηρεμίας και την κατάληξη του θέματος συζητώντας ξανά, όπως μας ταιριάζει.»

TRT 1/6/2013

Άτομο που έφερε στρατιωτική ταυτότητα, τραυματίστηκε βαριά όταν δέχτηκε χτύπημα από δακρυγόνο στο κεφάλι. Δεν έχει τις αισθήσεις του και αναμένεται να μεταφερθεί στο GATA. 



Στρατός και αστυνομία επιτίθενται από κοινού στον κόσμο στην λεωφόρο Ατατούρκ. Πολλοί τραυματίες. Το Πολιτιστικό Κέντρο Ναζίμ Χικμέτ έχει μετατραπεί σε αναρρωτήριο για τους τραυματίες.
Εικόνες από την Άγκυρα:

foto_raf_1.jpg
foto_raf_2.jpg
img_2724.jpg
img_2726.jpg
img_2799.jpg
img_9713.jpg
img_9740.jpg
img_9766_0.jpg
img_2587.jpg
img_2604.jpg
img_2666.jpg
img_2699.jpg
img_2751.jpg
img_2752.jpg
fotograf_1_1.jpg

Πληροφορίες από Τουρκικά Νέα