Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Αυγ 2015

Το λέω συνεχώς ότι το δικό μας πολιτικό σύστημα της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας, είναι θεατρικό. Δηλαδή αφενός τα διάφορα μέρη του (κόμματα) δεν εκφράζουν κοινωνικές τάξεις και συγκρουόμενα κοινωνικά συμφέροντα, αφετέρου όλα τα κόμματα αγωνίζονται για την ανάληψη της διαχείρισης του συστήματος (δηλαδή για την ανάληψη της εξουσίας μέσα στο σύστημα) και όχι για την αλλαγή του.

Με βάση τα δεδομένα αυτά, τα κόμματα παίζουν θέατρο και επικοινωνιακά παιχνίδια απέναντι στο λαό, προκειμένου να τον διαιρούν σε κομματικές στάνες.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει έστω και ένας πολιτικά αφελής που να πιστεύει ότι ο διαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ θα ξαναπάρει το ίδιο ποσοστό που είχε πάρει στις 25 Ιανουαρίου. Επομένως, γιατί ο κ. Τσίπρας πάει σε εκλογές, γνωρίζοντας ότι θα μειώσει τα ποσοστά του;

Το πράγμα είναι πολύ απλό. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησαν να διαχειριστούν τα μνημόνια, αλλά δεν το κατάφεραν. Λίγες μόνο στιγμές πριν την κατάρρευση ολόκληρου του πολιτικού συστήματος και την ανατροπή του, το μόνο που απομένει στα κόμματα είναι να συγκυβερνήσουν όλα μαζί (εκτός δύο εξαιρέσεων για την τιμή των όπλων), ως μια ύστατη προσπάθεια διάσωσης του σάπιου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματός τους.

Ο κ. Τσίπρας λοιπόν, μη μπορώντας τώρα να συγκυβερνήσει με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ, με βάση την λαϊκή εντολή που πήρε στις 25 Ιανουαρίου, θέλει να το επιτύχει αυτό, καλυπτόμενος πίσω από την υφαρπαγή μιας νέας λαϊκής εντολής, η οποία θα ερμηνευτεί ως εντολή για συνεργασία. Εδώ άλλαξε το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, τώρα θα κολλήσει;
Αφού έδωσε εξετάσεις «νομιμοφροσύνης» στο σύστημα και στους διεθνείς και ντόπιους ολιγάρχες, υπογράφοντας το φρικτό τρίτο μνημόνιο, σπεύδει τώρα να προκηρύξει εκλογές, πριν αρχίσει η εφαρμογή του φρικτού τρίτου μνημονίου, υπολογίζοντας ότι ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα και ο ίδιος πρωθυπουργός της μελλοντικής οικουμενικής κυβέρνησης.

Επομένως, κλείστε τα αυτιά σας σε ότι ακούσετε από εδώ και πέρα και τις σικέ πολιτικές αντιπαραθέσεις και κατηγορίες ένθεν κακείθεν, για την εξασφάλιση των πολιτικών τους μαντριών. Οι άνθρωποι παίζουν θέατρο πολιτικής επιβίωσης και καλούν όλους εμάς να νομιμοποιήσουμε το παιχνίδι τους.

Τι κάνουμε; Ψηφίζουμε οτιδήποτε άλλο, πέρα από αυτά τα κόμματα.
Το σύστημα αυτό πρέπει να ανατραπεί.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το προεκλογικό σύνθημα του Τσίπρα: @Lampatzampa

Αφού ο Αλέξης Τσίπρας, ο πρώτη φορά αριστερός πρωθυπουργός, "εκτέλεσε" την προηγούμενη εντολή του ελληνικού λαού, αφού απέτυχε (κυριολεκτικά) σε ΟΛΑ όσα κατέθεσε ως κυβερνητικό και πολιτικό του πρόγραμμα, και αφού -όπως δήλωσε- οι ευρωπαίοι του επέτρεψαν να προχωρήσει σε εκλογές, με διάβημά του προς τον Ελληνικό λαό ανακοίνωσε την διενέργεια κοινοβουλευτικών εκλογών για τις 20 Σεπτεμβρίου του 2015 (σε έναν μήνα), δημιουργώντας ρεκόρ τριών συνεχόμενων εκλογών (δύο βουλευτικές και ένα δημοψήφισμα), που δεν γνωρίζουμε εάν υπάρχει παρόμοιό του παγκοσμίως...

Tι θα τάξει πλέον ο Τσίπρας, για να πάρει τις εκλογές!
Πιο μαλακά αγγούρια;
Φτηνότερη βαζελίνη;
Κατασχέσεις σπιτιών με τάκτ;
Σαπούνι, στο σκοινί της κρεμάλας;
Πορσελάνες, στα συσσίτια;
Ιλλουστρασιόν χαρτί, στα μπιλιετάκια της εφορίας;
Πανσέληνο, στις κηδείες;
Δυνατότερο χνώτο, για θέρμανση;
Δωρεάν εντατικά Γερμανικής γλώσσας, για εθνική ανεξαρτησία;
Ελιξήριο ζωής, για συντάξεις, στα 105;
Εξυπνα βίντεο γκέϊμς, για τους ανέργους;

Ιωάννα

ΥΓ: Αλέξη, Μέγα Κωλοτούμπα, γιατί δεν παραιτήθηκες, για να κάνεις εκλογές, πριν υπογράψεις το Μνημόνιο;
Έπρεπε να διαλύσεις πρώτα τη χώρα, ν΄ αδειάσεις τα Ταμεία, δίνοντας και το ξύσμα, από τον πάτο του βαρελιού, στους δανειστές και να μας χρεώσεις με 89 δις ακόμα;
Να πας σε εκλογές με κάπιταλ κοντρόλς, για τρομοκρατία, όπως έκανες και στο Δημοψήφισμα και μέσα στον Αύγουστο, που κάνει τις διακοπές του ο κόσμος;
Πόσο διάφανο υποκινούμενο είσαι!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Θα είναι έτοιμος το Νοέμβριο με σκοπό την απώθηση των μεταναστών 
  • Τα έργα στα σύνορα με τη Σερβία προχωρούν εντατικά για την ολοκλήρωσή του, ενώ χιλιάδες αστυνομικοί θα επιφορτιστούν με την φύλαξη
Έτοιμος τον Νοέμβριο θα είναι το σιδηρόφραχτο τείχος που ετοιμάζουν οι αρχές της Ουγγαρίας στα σύνορα με τη Σερβία. Παράλληλα, όπως έκαναν γνωστό οι Ούγγροι, θα αναπτύξουν χιλιάδες αστυνομικούς για να ανασχεθεί η μεγάλη ροή προσφύγων και μεταναστών.

Η περίκλειστη Ουγγαρία ανήκει στον Χώρο Σένγκεν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου επιτρέπεται στους υπηκόους των κρατών μελών να ταξιδεύουν χωρίς διαβατήρια, γεγονός το οποίο την καθιστά ελκυστική για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που διέρχονται από κράτη των Βαλκανίων που δεν ανήκουν στην ΕΕ. Η Ουγγαρία έχει καταγράψει μέχρι στιγμής φέτος την υποδοχή 100.000 προσφύγων και μεταναστών, υπερδιπλάσιων δηλαδή από τους 43.000 που είχε υποδεχθεί η χώρα ολόκληρο το 2014.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους έχουν εγκαταλείψει χώρες όπου μαίνονται ένοπλες συρράξεις, όπως η Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ, με την ελπίδα να φθάσουν σε πλούσιες δυτικοευρωπαϊκές και βορειοευρωπαϊκές χώρες.

Ο προσωπάρχης του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, ο Γιάνος Λάζαρ, δήλωσε ότι η ανάπτυξη περισσότερων συνοριοφρουρών είναι απαραίτητη λόγω αυτής που αποκάλεσε όλο και πιο επιθετική και αποφασισμένη συμπεριφορά των μεταναστών. «Αρκετές χιλιάδες αστυνομικοί θα αναπτυχθούν στα σύνορα με τη Σερβία και η αποστολή τους θα είναι να προασπίσουν αυτό το τμήμα των συνόρων», ανέφερε ο Λάζαρ σε συνέντευξη Τύπου κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος του υπουργικού συμβουλίου.

Η κυβέρνηση της Ουγγαρίας σκοπεύει να έχει ολοκληρώσει τον φράκτη ύψους 3,5 μέτρων κατά μήκος των συνόρων μήκους 177 χλμ. με τη Σερβία, ένα έργο που επικρίνουν έντονα το Βελιγράδι και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ως τον Νοέμβριο.

Ο Λάζαρ εισηγήθηκε επίσης να συγκληθεί το ουγγρικό κοινοβούλιο για μια ειδική συνεδρίαση προ ημερησίας διατάξεως προκειμένου να καταστεί αυστηρότερος ο ποινικός κώδικας και να καταστεί η παράνομη μετανάστευση ή η πρόκληση φθοράς στον φράκτη ποινικό αδίκημα που θα επισύρει ποινή φυλάκιση έως και τεσσάρων ετών. Σύμφωνα με τον ίδιο, η κυβέρνηση θα προτείνει επίσης πολύ βαρύτερες πηγές για τη διακίνηση ανθρώπων.

Ο Άνταν Ρόγκαν, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος Φίντες («Ένωση Νεαρών Δημοκρατών»), δήλωσε ότι από 200.000 ως 300.000 μετανάστες και πρόσφυγες εκτιμάται ότι θα προσπαθήσουν να φθάσουν στη δυτική Ευρώπη διαμέσου της Ουγγαρίας φέτος. Ήδη, διά θαλάσσης έχουν φθάσει στο έδαφος χωρών της ΕΕ 150.000 άνθρωποι εντός του 2015.

Ο Όρμπαν, δεξιός λαϊκιστής πολιτικός, προασπίζεται τα μέτρα που έχει λάβει συσχετίζοντας τη μετανάστευση με την τρομοκρατία, την αύξηση της εγκληματικότητας και της ανεργίας και προσθέτει ότι η Βουδαπέστη χρειάζεται να αναλάβει δράση μονομερώς, καθώς η ΕΕ ως σύνολο δεν δίνει λύση.

Η Ουγγαρία έχει επισημάνει και άλλα παραδείγματα χρήσης τέτοιων μέσων, όπως ο φράκτης στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό, αλλά και ο φράκτης που έχει εγείρει η Βουλγαρία.

Η Βουλή της Ουγγαρίας έχει εξάλλου εγκρίνει νομοθετήματα, αψηφώντας τις επικρίσεις του ΟΗΕ, για την επίσπευση των διαδικασιών επεξεργασίας των αιτήσεων χορήγησης ασύλου και την απόρριψη αιτήσεων από μετανάστες που έχουν περάσει από τρίτες χώρες τις οποίες η Βουδαπέστη θεωρεί ασφαλείς χωρίς να έχουν υποβάλει αιτήσεις ασύλου εκεί.

Στις συνομιλίες του περασμένου μήνα, η ΕΕ δεν κατάφερε να καταλήξει σε μια συμφωνία για την κατανομή των δεκάδων χιλιάδων αιτούμενων άσυλο που βρίσκονται στην Ελλάδα και στην Ιταλία στα άλλα κράτη μέλη για τα επόμενα δύο χρόνια, αναβάλλοντας τη λήψη σχετικής απόφασης ως τα τέλη της χρονιάς.

Πηγή "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Γιατί εκλογές; Και γιατί εκλογές Αυγουστιάτικα σε χρόνο ρεκόρ, κάτι που δεν έχει ματαγίνει στον τόπο;» αναφέρει η ιστοσελίδα iskra της Αριστερής Πλατφόρμας.

«Η κυβέρνηση σχεδιάζει να πάει άρον- άρον αυγουστιάτικα στις εκλογές για να απαλλαγεί από τα βαρίδια του "ΟΧΙ" και για να αιφνιδιάσει την "Αριστερή Πλατφόρμα" ώστε να μην προλάβει να ετοιμαστεί για εκλογική αναμέτρηση», υπογραμμίζει το άρθρο το οποίο έχει ως εξής:

ΤΙ ΦΟΒΑΤΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ;

Εκλογές εξπρές φαίνεται να εξαγγέλλει αυγουστιάτικα και σε χρόνο τριών εβδομάδων η κυβέρνηση. Ουδέποτε θα έχει συμβεί ξανά στα χρονικά της χώρας μια τέτοια ταχύτητα εκλογών και μάλιστα μέσα σε θερινή περίοδο.

Το ερώτημα είναι: Γιατί αυτή η επίσπευση; Ποιος ο λόγος της;

Ποτέ κανένας δεν προσφεύγει στις εκλογές χωρίς να δίνει τη δυνατότητα πλήρους ενημέρωσης του λαού, αν δεν υπάρχουν σοβαροί λόγοι να θέλει να αποφύγει τη λαϊκή ενημέρωση.

Γιατί εκλογές; Και γιατί εκλογές Αυγουστιάτικα σε χρόνο ρεκόρ, κάτι που δεν έχει ματαγίνει στον τόπο;

Ο λόγος είναι απλός και αυτονόητος.

Η κυβέρνηση τελεί υπό πανικό, φόβο, βαθιά αμηχανία και ανησυχία. Τρέμει η κυβέρνηση τις βαρύτατες συνέπειες κάθε μέρας που περνάει με τις οδυνηρές επιπτώσεις των μνημονίων να γίνονται αισθητές από το λαό. Η κυβέρνηση θέλει να πάνε στις κάλπες οι πολίτες πριν προλάβουν να ενημερωθούν για το σύνολο των μέτρων του τρίτου μνημονίου και κυρίως πριν νιώσουν στην καθημερινότητα τους τα νέα επαχθή βάρη.

Υπάρχει, όμως, και ένας πρόσθετος και καθόλου αμελητέος λόγος.

Η κυβέρνηση σχεδιάζει να πάει άρον- άρον Αυγουστιάτικα στις εκλογές για να απαλλαγεί από τα βαρίδια του «ΟΧΙ» και για να αιφνιδιάσει την «Αριστερή Πλατφόρμα» ώστε να μην προλάβει να ετοιμαστεί για εκλογική αναμέτρηση.

Η κυβέρνηση θέλει να σβήσει άρον –άρον το «ΟΧΙ» από τον πολιτικό χάρτη. Το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος και το «ΟΧΙ» στα μνημόνια, ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, ο συνεπής αριστερός, προοδευτικός, πατριωτικός, δημοκρατικός κόσμος έχουν εξελιχθεί σε εφιάλτη για την κυβέρνηση.

Κάποιοι στου Μαξίμου λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο.

Ο ελληνικός λαός δεν ξέχασε το «ΟΧΙ». Δεν είναι διατεθειμένος να ζει εξανδραποδισμένος σε μια χώρα που ζει κάτω από τη μπότα ενός νεοαποικιακού καθεστώτος. Το «ΟΧΙ» δεν ηττήθηκε. Θα έχει πολιτική έκφραση και θα νικήσει. Ο αγώνας συνεχίζεται και αν γίνουν εκλογές έστω με πραξικοπηματικούς όρους, αυτές θα είναι ένας πρώτος σταθμός για την ανεξάρτητη, προοδευτική και δημοκρατική Ελλάδα που ονειρευόμαστε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έχουν καταγραφεί μαζικές παράνομες διελεύσεις από την Ελλάδα

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κήρυξη τα νόται και τα βόρεια σύνορα της χώρας η κυβέρνηση της πΓΔΜ λόγω των αυξημένων μεταναστευτικών ροών.

Μάλιστα ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε τόνισε ότι στα νότια σύνορα της χώρας, δηλαδή στα σύνορα με την Ελλάδα θα μπορούσε να εμπλακεί και ο στρατός για να αυξηθεί η ασφάλεια για τον τοπικό πληθυσμό.

Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας πρόσθεσε ότι, «λόγω της αυξημένης πίεσης στα νότια σύνορα της χώρας και των αυξανόμενων μεταναστευτικών ροών κατά μήκος του αποκαλούμενου βαλκανικού διαδρόμου που ακολουθούν οι μετανάστες, αλλά και της κατάστασης σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμήθηκε ότι είναι απαραίτητος επιπρόσθετος και πιο αποτελεσματικός έλεγχος στη συνοριακή ζώνη, στην οποία έχουν καταγραφεί μαζικές παράνομες διελεύσεις από την Ελλάδα».

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών της ΠΓΔΜ, από τις 18 Ιουνίου που εφαρμόζεται το μέτρο χορήγησης τριήμερων αδειών και μέχρι τις 20 Αυγούστου, εκδόθηκαν περίπου 41.500 τέτοιες άδειες σε μετανάστες που εισέρχονται παράτυπα στην ΠΓΔΜ.
Στη ζώνη μεταξύ Ειδομένης και Γευγελής, βρίσκονται εγκλωβισμένοι μερικές χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που προσπαθούν να εισέλθουν στην ΠΓΔΜ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος 

H συγκυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου ξεπουλά τα πάντα. Λιμάνια, αεροδρόμια, τράπεζες. Ξεπουλά την ελληνική γη, τα ελληνικά νησιά, τις ελληνικές παραλίες... Ξεπουλάνε τον ορυκτό και ενεργειακό πλούτο, ακόμη και τα σπίτια που μένουμε (η Ευρώπη θεωρεί πολυτέλεια την ιδιοκτησία κατοικίας)... Ξεπουλάνε και το μ#%^νί της μάνας που τους γέννησε, αρκεί να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των δανειστών τοκογλύφων, αρκεί να ικανοποιήσουν όλα τα προαπαιτούμενα του 2ου μνημονίου και τα απαιτούμενα του 3ου μνημονίου.
Αυτοί ποτέ δεν μάθανε να φτιάχνουνε. Το μόνο που μάθανε στη μίζερη ζωή τους ήτανε να καταστρέφουν.
Αυτοί ποτέ δεν μάθανε να δουλεύουνε, μόνο ζούσανε από τα έτοιμα.
Το ακόμη χειρότερο ήταν και είναι πως ποτέ δεν μάθανε να σκέφτονται, παρά μόνο λέγανε (παπαγάλιζαν) τις έτοιμες σκέψεις που τους έδιναν πρόθυμα όλοι εκείνοι που σήμερα έρχονται για να κατακτήσουν τη χώρα...
Αυτοί που βάλανε το χρήμα πάνω από την πατρίδα, σήμερα ορίζουν και παραδίνουν τις ζωές μας στα σκλαβοπάζαρα των εθνών...!

Ας ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, τουλάχιστον μεταξύ μας, γιατί τώρα πια αποκαλύπτεται ότι απατεώνες πολιτικοί και κόμματα, προτάσσοντας ψευδολογήματα φρόντιζαν να μας κρατάνε χώρια.
Σε αυτή τη χώρα ή χώρο (ό,τι προτιμά κανείς) υπάρχουν οι πολίτες και οι πωλητές.
Οι πολίτες χάνουν τα πάντα και οι πωλητές δίνουν τα πάντα. Διέξοδος, προτεινόμενη λύση και κάποιο πολιτικό σχήμα που θα αναλάβει να επαναφέρει τη χώρα στα αυτονόητα, δεν υπάρχει...

Δυστυχώς, είμαστε εμείς και αυτοί. Τα δυνατά χτυπήματά τους δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη. Και όταν θα ξεκινήσουν θα είναι συνδυασμένα. Με μορφή βομβαρδισμού θα μας χτυπήσουν ταυτόχρονα, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και εθνικά...
Στην επερχόμενη λαίλαπα πρέπει να ενωθούμε, να κρατηθούμε και να μην πιστεύουμε τίποτε από όσα θα μας λένε μέσα από τα κατοχικά ΜΜΕ.

Θα πρέπει να αφήσουμε τις μικρές διαφορές μας στην άκρη και να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε τη νέα πρόταση που θα επαναφέρει την τάξη στην χώρα και θα εξαναγκάσει τόσο τους "φίλους" όσο και τους "εταίρους" να αποδεχτούν την σχεδιασμένη επίθεση κατά της χώρας, που είχε σκοπό την απόλυτη κατοχή της. Να αποδεχτούν τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έγιναν στο όνομα ενός (ακόμη αδιευκρίνηστου) χρέους... Να αποδεχτούν τις εγκληματικές τους παρεμβάσεις που καταπάτησαν το σύνολο των νόμων του Ελληνικού, του Ευρωπαϊκού και του Διεθνούς Δικαίου...

Αδέλφια, είμαστε μόνοι μας... δεν έχουμε φίλους ούτε συμμάχους. Όλοι κοιτάζουν τα συμφέροντά τους. Και, δυστυχώς, τα συμφέροντά τους συγκλίνουν στην πλήρη καταλήστευση (έως και διαμελισμού) της Ελλάδας.

Αν αυτό θέλουμε, ας σωπάσουμε. Αν όχι, αν διαφωνούμε και θέλουμε να συνεχίσουμε να είμαστε άνθρωποι, κάτοικοι μιάς ιστορικής χώρας, θα πρέπει να εργαστούμε προς την κατεύθυνση υπεράσπισης πατρίδας, εστιών και βωμών.

Για να το κάνουμε αυτό, θα πρέπει να τους πούμε ένα δυνατό "όχι". Ένα αμετανόητο "έξω από εδώ"... θα πρέπει να σηκωθούμε και να σταθούμε όρθιοι, όπως πρέπει στους ελεύθερους ανθρώπους. Και να απαιτήσουμε ως ίσοι προς ίσους την επιβολή του Διεθνούς Δικαίου, τον σεβασμό και την τήρηση του Ευρωπαϊκού Δικαίου και την απαρέγκλιτη εφαρμογή του Ελληνικού (βιασμένου κατα συρροή από τους πρόθυμους πωλητικούς) Συντάγματος.

Θα πρέπει να πάρουμε την ευθύνη να ορίσουμε τις ζωές μας.
Θα πρέπει να εργαστούμε σκληρά και υπεύθυνα για να δημιουργήσουμε τις βάσεις του μέγιστου αγαθού, της ελευθερίας.
Θα πρέπει να αναδείξουμε εκείνους τους έντιμους και θαρραλέους που βρίσκονται ανάμεσά μας και να τους τοποθετήσουμε στην πρώτη γραμμή της πιό μεγάλης σύγχρονης μάχης του Ελληνισμού.

Αν δεν μπορούμε να παλέψουμε για την ελευθερία και την πατρίδα μας, για τα σπίτια και τις οικογένειές μας, για όλους τους προγόνους και τους απογόνους, τότε ας σωπάσουμε και ας σκάψουμε με τα ίδια μας τα χέρια τους τάφους μας.
Γιατί αυτό θα μας αξίζει...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Τσίπρας επικαλούμενος την δημοκρατία βάζει την Γερμανία στην πολιτική διακυβέρνηση της Ελλάδας

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Η κυβέρνηση αφού ολοκλήρωσε το έργο της, που δεν ήταν άλλο από το να υπογράψει και η Αριστερά ένα μνημόνιο έτσι ώστε να μην υπάρχει πολιτικός χώρος αντιμνημονιακός, βάζει την Ελλάδα στο νέο σύστημα διακυβέρνησης ως αποικία με νέες εκλογές. Αυτό που θα έχουν να επιλέξουν στις επόμενες εκλογές οι ψηφοφόροι δεν είναι πολιτική διακυβέρνηση της χώρας, αλλά τον έπαρχο που θα παίρνει εντολές από τους δανειστές. Θα επιλεγεί ο καλύτερος προδότης.

Η τελευταία αριστερή προδοσία πριν τις εκλογές

Πριν όμως ανακοινώσει την παραίτηση της κυβέρνησης και την διεξαγωγή των εκλογών, ο κ. Τσίπρας έκανε την τελική κίνηση μηδενίζοντας την εθνική ανεξαρτησία ζητώντας τηλεφωνικώς και εγγράφως από τον Γερμανό πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, να πάρει μέρος στην διακυβέρνηση της χώρας.

Στην επιστολή που έστειλε προς τον "Dear Martin" (όπως τον προσφωνεί) ο πρωθυπουργός ζητά να τηρηθεί ο ευρωπαϊκός Κανονισμός 472/2013. Διαβάζοντας όμως τον Κανονισμό βλέπει κανείς ότι ο κ. Τσίπρας πήρε εντολή από τους δανειστές να καλέσει και τον κ. Σουλτς ως πολιτικό επόπτη της Ελλάδας διότι από τις 21 Μαΐου του 2013, σύμφωνα με την Επίσημη Εφημερίδα της Ευρώπης (δηλαδή το ευρωπαϊκό ΦΕΚ), η επιτήρηση των κρατών-μελών που είναι σε διαδικασία δανεισμού είτε από τρίτες χώρες, είτε από το ΔΝΤ, είτε από την ΕΚΤ, είτε από τον ESM επιβάλλεται. Το Ευρωκοινοβούλιο εθιμοτυπικά περίμενε την κλήση του πρωθυπουργού για να εισβάλλει ως "καλεσμένος" επιτηρητής στο κράτος-μέλος που βρίσκεται υπό μνημονιακή κατάσταση, ενώ στις 30 Ιουνίου του 2015 με το τέλος του Μνημονίου 2 είχε λήξει η επιβεβλημένη επιτήρηση της Ε.Ε βάση των άρθρων του ίδιου Κανονισμού.

Ο Κανονισμός του Διαβόλου

Ο συγκεκριμένος κανονισμός που επικαλείται ο κ. Τσίπρας για δήθεν συμμετοχή του ευρωκοινοβουλίου έτσι ώστε "να λειτουργήσει ως ο έσχατος εγγυητής της δημοκρατικής λογοδοσίας και συμβατότητας της οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπη με το ευρωπαϊκό πολιτικό και κοινωνικό κεκτημένο", όπως τόνισε, δεν είναι τίποτε άλλο από μία Συνθήκη παράδοσης της ανεξαρτησίας κρατών-μελών που βρίσκονται σε οικονομική ασφυξία με υπογεγραμμένα μνημόνια. Όμως ο Κανονισμός δεν αφορά στα κράτη-μέλη της Ε.Ε, αλλά μόνο της Ευρωζώνης. Αυτό σημαίνει ότι το Ευρωκοινοβούλιο δεν θα είναι το πέμπτο μέλος της επιτήρησης της Ελλάδας, αλλά ο πολιτικός δημοκρατικός φερετζές του Eurogroup που είναι ο κύριος ελεγκτής της Ευρωζώνης μαζί με την ΕΚΤ. Η ΕΚΤ έχει ήδη την εποπτεία μέσω του υπαλλήλου στο θεσμικού Κουαρτέτου.

Ο κ. Τσίπρας δεν έκανε κλήση να έρθει ένας δημοκρατικός θεσμός να ελέγχει την συμβατότητα του μνημονίου με την δημοκρατία, αλλά ζήτησε εμμέσως ως πέμπτο παρατηρητή έναν Υπερυπουργό Οικονομίας που να είναι εκλεγμένο μέλος χωρών της Ευρωζώνης, εφόσον το Eurogroup είναι αυτό που θα έχει τον πρώτο λόγο. Ξεκάθαρα στον Κανονισμό 472/2013 παρ. 2 διευκρινίζεται: "Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα κράτη-μέλη με νόμισμα το ευρώ". Πού ακριβώς υπάρχει η δημοκρατία που επικαλείται ο κ. Τσίπρας στην επιστολή του προς τον κ. Σουλτς; Η δημοκρατία της Ε.Ε στηρίζεται στο ευρώ που διαχειρίζεται αποκλειστικά η ΕΚΤ και όχι στην "αλληλεγγύη" όλων των κρατών-μελών της Ε.Ε;

Ψέμα πάνω στο ψέμα

Ο Κανονισμός τον οποίο αποκαλεί ο κ. Τσίπρας ως δημοκρατικό εργαλείο της Ε.Ε είναι ένα κουρελόπανο που φέρει την εικόνα της κοινωνικής πολιτικής για τα μέλη-κράτη, αλλά στην ουσία είναι άκυρο όταν το κράτος-μέλος της Ευρωζώνης είναι δεσμευμένο Μνημονιακά.
Ένα παράδειγμα είναι ότι έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση το άρθρο 28 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε.

Το συγκεκριμένο άρθρο του Χάρτη αναφέρει: "Οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες, ή οι αντίστοιχες οργανώσεις τους, έχουν, σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης και τις εθνικές νομοθεσίες και πρακτικές, δικαίωμα να διαπραγματεύονται και να συνάπτουν συλλογικές συμβάσεις στα ενδεδειγμένα επίπεδα καθώς και να προσφεύγουν, σε περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων, σε συλλογικές δράσεις για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, συμπεριλαμβανομένης της απεργίας". Ένα από τα μέτρα του Μνημονίου 3 κάνει νόμο του κράτους ο κατώτατος μισθός να διαμορφώνεται μέσω πράξης υπουργικού συμβουλίου. Αυτό σημαίνει ότι θα είναι μετά από εντολή του Δημοσιονομικού Συμβουλίου των δανειστών (που ήδη είναι ψηφισμένος θεσμός της Ελλάδας) και δεν έγκειται στον Χάρτη που επικαλείται ο Κανονισμός της Ε.Ε.

Επίσης, να μην ξεχνάμε ότι οι Έλληνες από την στιγμή που έχουν υπογράψει Μνημόνια δεν έχουν δικαίωμα να επικαλεστούν τον συγκεκριμένο Χάρτη και αυτό είναι γνωστό στην κυβέρνηση, αφού τον Σεπτέμβριο του 2014 οι ευρωβουλευτές του Σύριζα σε ερώτησή τους προς την Κομισιόν για την καταπάτηση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ελλήνων πήραν την απάντηση του αρμόδιου επιτρόπου Κατάινεν:« Όσον αφορά τα προγραμματικά έγγραφα (σ.σ. τα Μνημόνια), δεν πρόκειται για ενωσιακό δίκαιο, αλλά για μέσα που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της. Στην Ελλάδα εναπόκειται να εξασφαλίσει την τήρηση των υποχρεώσεών της όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα». Η κυβέρνηση όμως συμφώνησε με τους δανειστές την απαγόρευση μονομερούς κίνησης από την Ελλάδα, άρα δεν μπορεί να εξασφαλίσει κανένα δικαίωμα στους Έλληνες αν δεν συμφωνούν τα αφεντικά.

Τσίπρας: Η χαρά του Σόιμπλε

Μετά από όλα αυτά ο κ. Τσίπρας θέλει να πείσει τους ψηφοφόρους του ότι βάζοντας το Ευρωκοινοβούλιο ως πέμπτο ηγέτη στην διακυβέρνηση της χώρας την κάνει πιο δημοκρατική. Ευτυχώς που υπάρχει ο κ. Σόιμπλε και λέει τις αλήθειες που έπρεπε να ακούμε από τον ηγέτη της Ελλάδας.

Κατά την ψηφοφορία της γερμανικής βουλής ο κ. Σόιμπλε πήρε πάνω του όλο το θέμα να πείσει τους Γερμανούς βουλευτές να ψηφίσουν υπέρ του τρίτου Μνημονίου. Ο δημοκρατικός εταίρος Σόιμπλε ανακοίνωσε μέσα στην γερμανική βουλή ότι η Ελλάδα αποδέχθηκε έλεγχο προόδου και εφαρμογής των μέτρων ανά τρίμηνο, αρχής γενομένης από τον Οκτώβριο, από τον οποίο και θα εξαρτάται η εκταμίευση των δόσεων. Όσο καλύτερα σκύβουμε τόσο θα πετάνε στην Ελλάδα κομμάτι από τα δανεικά τα οποία γυρίζουν αμέσως στους δανειστές για την εξόφληση του χρέους που επέβαλλαν.
Αυτή την λογική ο Έλληνας πρωθυπουργός ζητά να την κάνει τον πέμπτο θεσμό εφόσον ζητά από τον Γερμανό κ. Σουλτς, το Eurogroup (αποκλειστικά όργανο της "φίλης" Γερμανίας) να πάρει τα ηνία της πολιτικής λύσης για την Ελλάδα.

Για να τηρηθεί η "δημοκρατία" της Ε.Ε ο κ. Σουλτς απάντησε στο αίτημα του κ. Τσίπρα ότι θα συζητηθεί η πρόταση με τους προέδρους του Ευρωκοινοβουλίου, δηλαδή με τους προέδρους των 7 πολιτικών κομμάτων της Ε.Ε, εκ των οποίων τα 6 (εκτός του EFD) είναι οι "μητέρες" όλων των μνημονιακών κομμάτων της Ελλάδας. Ο πολιτικός θεσμός της Ε.Ε θα αποφασίσει για τον Οικονομικό Ηγέτη της Ελλάδας!

Επιχείρηση Προδοσία έλαβε τέλος

Το νέο κυβερνητικό σχήμα που έρχεται να κάνει πράξη όσα οι δανειστές απαιτούν θα είναι το τελευταίο που θα φέρει το όνομα "Ελληνική κυβέρνηση" μέσω εθνικών εκλογών. Μπαίνουμε στην τελική ευθεία της απροκάλυπτης ξένης κυριαρχίας εφόσον το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ παίρνοντας την σκυτάλη από τους προηγούμενους Μνημονιακούς ηγέτες, κατάφερε να το κάνει πολιτικό ζητώντας ευρωπαϊκή λύση.

Με λίγα λόγια για ένα δάνειο από μία τράπεζα (ΔΝΤ-ΕΚΤ) που έσωσε μόνο τράπεζες, ο μεσάζων Τσίπρας κατάφερε να βάλει νοικοκύρη, ιδιοκτήτη και άρχοντα της χώρας τα τσιράκια των τραπεζών που δεν είναι άλλοι από τους Ευρωπαίους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αν νομίζετε ότι το πείραμα είναι οικονομικό είστε τραγικά γελασμένοι

Γράφει ο Δ. Βουλγαρίδης

Είναι γνωστή η άποψη ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι ένα πείραμα. Είναι μια άποψη η οποία πρωτοακούστηκε την εποχή του πρώτου μνημονίου και καθημερινά, από τότε μέχρι σήμερα, κερδίζει όλο και περισσότερους υποστηρικτές.

Σήμερα οι περισσότεροι, βλέποντας την κατάσταση, έχουν πειστεί ότι δεν πρόκειται για μία ακόμα θεωρία συνωμοσίας, αλλά πράγματι στην Ελλάδα πραγματοποιείται κάποιο πείραμα.
Άλλωστε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός σε ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο, στις 8/7/15, έχει συγκεκριμένα αναφέρει:
«Η Πατρίδα μου έχει μετατραπεί τα πέντε τελευταία χρόνια σε ένα πειραματικό εργαστήρι λιτότητας».
Πείραμα λιτότητας ή όλος ο κόσμος μας ένα σκηνικό;

Γίνεται λοιπόν κάποιο πείραμα. Όμως τι ακριβώς είναι αυτό; Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι το πείραμα είναι οικονομικό, μεταξύ αυτών φαίνεται ότι είναι και ο πρωθυπουργός, αφού το θεωρεί ως «πείραμα λιτότητας».

Βέβαια αν αυτό σημαίνει ότι οι δανειστές προσπαθούν να πάρουν τα χρήματά τους, εφαρμόζοντας μια πολιτική σκληρής λιτότητας στον λαό, αυτό ως σχέδιο, είναι καταδικασμένο να αποτύχει, αφού δεν έχει καμία σχέση ούτε με την οικονομική επιστήμη, αλλά ούτε και με την κοινή λογική.

Καταρχάς οι πάντες - εντός και εκτός χώρας - ξέρουν ότι η συμφωνία δεν βγαίνει. Γνωρίζουν επίσης ότι μετά από δύο μνημόνια, τα οποία επέβαλαν πέντε χρόνια σκληρής λιτότητας, η οικονομική κατάσταση της χώρας επιδεινώθηκε, άρα και η δυνατότητα αποπληρωμής των χρεών της. Ακόμα γνωρίζουν ότι αφού και το τρίτο μνημόνιο κινείται προς την ίδια κατεύθυνση, είναι αδύνατον να οδηγήσει σε άλλα αποτελέσματα. Οι μόνοι που δεν τα γνωρίζουν είναι οι απεσταλμένοι της Τρόικα... συγνώμη των θεσμών. Εκτός και αν θεωρήσουμε ότι τα οικονομικά επιτελεία που μετέχουν στις διαπραγματεύσεις και ασχολούνται χρόνια με την Ελλάδα, είναι όλοι βλάκες …αν θεωρήσουμε ότι αυτό που βλέπει ο κάθε πολίτης, δεν μπορούν να το διακρίνουν οι ειδικοί.

Όμως θα πρέπει να δεχθούμε ότι όχι μόνο δεν καταλαβαίνουν, αλλά και ότι δεν ακούνε καμία από τις προειδοποιήσεις. Το «Bloomberg» λέει καθαρά: «Το ελληνικό πρόγραμμα απλά δεν βγαίνει!», αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Από το 1995 όλες οι χώρες της ευρωζώνης άγγιξαν συνολικό πρωτογενές πλεόνασμα 3,6% μόνο μια φορά, το 2000. Ακόμα και η Γερμανία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Λιτότητας, έφτασε το 3% μόνο δύο φορές, στο τελευταίο τρίμηνο του 2007 και στο πρώτο τρίμηνο του 2008». Η «The Telegraph» επισημαίνει: «Οι οικονομολόγοι λένε ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι είναι εντελώς ανέφικτοι».

Από το 2013, η «New York Times», τόνιζε: «Καιρό τώρα είναι ξεκάθαρο ότι το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας δεν αποδίδει, η χώρα βουλιάζει στην ύφεση, ενώ η κυβέρνησή της έχει επωμιστεί ένα μεγάλο, μη βιώσιμο χρέος». Την ίδια ώρα, η «Financial Times» εκτιμούσε πως η Ελλάδα πιθανώς θα χρειαστεί νέα διάσωση και φυσικά επιβεβαιώθηκε.

Οι στόχοι

Πέρα λοιπόν από κάθε προπαγάνδα, αποπροσανατολισμό, τρομοκράτηση και αποχαύνωση, που προσφέρουν από κοινού ΜΜΕ και πολιτικό σύστημα, είναι ξεκάθαρο ότι στόχος όλων των μνημονίων δεν είναι η εξεύρεση των χρημάτων, για να πληρωθούν οι δανειστές.
Τo οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος δεν μπορεί να λυθεί με λιτότητα και αυτό το γνωρίζουν, αφού το αναφέρουν ακόμα και απόρρητα έγγραφα που διέρρευσαν από το ΔΝΤ.

Η είδηση μπορεί να έκανε το γύρο του κόσμου και να δημοσιεύθηκε στη γερμανική εφημερίδα «Süddeutsche Zeitung», τη βρετανική «The Guardian» και την αμερικανική «The Wall Street Journal», όμως για τα ελληνικά ΜΜΕ δεν υπήρξε ποτέ. Όμως και αυτό δεν είναι πρωτόγνωρο, αφού κορυφαίοι Έλληνες δημοσιογράφοι, έχουν ομολογήσει ότι στο παρελθόν έχουν αποκρύψει πληροφορίες, λόγω σκοπιμοτήτων, από τον ελληνικό λαό.

Έτσι λοιπόν αποδεικνύεται ότι φτώχεια και εξαθλίωση δεν είναι οι παράπλευρες απώλειες ενός οικονομικού στόχου. Αποδεικνύεται ότι η λιτότητα είναι αυτοτελής στόχος, ο οποίος χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την ολοκλήρωση του σχεδίου. Πάντως σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί αυτοτελές πείραμα.

Από την αρχή φαινόταν ότι στόχος των δανειστών ήταν η δημόσια περιουσία (Αγγλικό δίκαιο, άνευ όρων παραίτηση από κάθε ασυλία, ΤΑΙΠΕΔ, κλπ), όμως με το τρίτο (αριστερό) μνημόνιο καταλάβαμε ότι στόχος τους είναι ακόμα και η ιδιωτική περιουσία των πολιτών. Ουσιαστικά η ανταλλαγή τυπωμένων χαρτιών με υποδομές, στρατηγικές επιχειρήσεις παραγωγής αγαθών απαραίτητων για την επιβίωση του λαού, αλλά ακόμα και σπίτια, ιδιωτικές επιχειρήσεις και αγροτική γη.

Ενώ λοιπόν το δημόσιο χρέος ήταν αρκετό για να βάλουν στο χέρι τη δημόσια περιουσία, ακόμα και τη μελλοντική, όπως για παράδειγμα τους υδρογονάνθρακες, για την ιδιωτική περιουσία έπρεπε να εφαρμοστεί ένα σχέδιο ακραίας λιτότητας, ώστε να διαλύσει τις άμυνες των πολιτών. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι από τη μία έχουμε συνεχώς, υφεσιακά μέτρα που οδηγούν σε μαρασμό τις επιχειρήσεις, σε απολύσεις και μειώσεις μισθών και από την άλλη αύξηση φορολογίας, η οποία πρακτικά δεν μπορεί να πληρωθεί.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τρεις φορές αυξήθηκαν οι συντελεστές ΦΠΑ, στα χρόνια των Μνημονίων και τώρα μας επέβαλαν και την 4η. Όμως πού στοχεύει αυτό; Μήπως σε αύξηση εσόδων; ...όταν είναι πασίγνωστο ότι οι προηγούμενες αυξήσεις μείωσαν αντί να αυξήσουν τα έσοδα του κράτους και παράλληλα προκάλεσαν την εξόντωση όποιας δραστηριότητας είχε καταφέρει να επιβιώσει στη χώρα. Σε δημοσίευμα της η εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» επισημαίνει ότι ήδη οι φορολογικοί συντελεστές είναι υψηλότεροι έως και 44% σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα, ενώ τα έσοδα του Δημοσίου, από τον φόρο προστιθέμενης αξίας, έχουν ψαλιδιστεί περίπου κατά 5 δισ. ευρώ στην 6ετία της ύφεσης.

Να λοιπόν γιατί η λιτότητα είναι απαραίτητη. Όχι για να αποκτήσουν πειραματική γνώση, για το πόση εξαθλίωση αντέχει ο λαός, αλλά για να αποκτήσουν την περιουσία του λαού, αφού πρώτα του αφαιρέσουν κάθε δυνατότητα άμυνας, μέσω της εξαθλίωσης. Μη ξεχνάμε άλλωστε ότι ήδη, με αυτή τη μέθοδο, έχουν μαζέψει αρκετούς τόνους χρυσό και ότι πολύτιμο αντικείμενο διέθεταν οι συμπολίτες μας, οι οποίοι οδηγήθηκαν μεθοδευμένα στην ανέχεια.

Ιστορικά, η Ελλάδα ξαναβρέθηκε σε παρόμοια κατάσταση την περίοδο 1933-36 (μετά την πτώχευση) και στην περίοδο της Κατοχής, με τη μεγάλη ληστεία ακινήτων. Το 1931 η κυβέρνηση Τσαλδάρη δεν επέτρεψε καμία διευκόλυνση για την πληρωμή των χρεών και αν οι δανειολήπτες καθυστερούσαν έστω και μια μέρα, οι δανειστές έπαιρναν το σπίτι τους. Αυτή ήταν μία από τις πιο μαύρες περιόδους της ελληνικής ιστορίας, όπου τη μεγάλη αρπαγή ευλογούσε το ίδιο το κράτος, μαζί με την περίοδο της Κατοχής, όταν χιλιάδες πούλησαν τα σπίτια τους για ένα πιάτο φαΐ, και οι περισσότεροι δεν τα ξαναπήραν ποτέ, παρά τις υποσχέσεις των μεταπολεμικών κυβερνήσεων.

Σήμερα τα σημάδια είναι πλέον ορατά και δείχνουν την επιδίωξη, για όσους φυσικά θέλουν να δουν την πραγματικότητα. Έρχονται λοιπόν, μεταβολές στον ΕΝΦΙΑ ώστε οι πιθανές αλλαγές στις αντικειμενικές τιμές το 2016 να μην επηρεάσουν τον εισπρακτικό στόχο των 2,65 δισ. Ευρώ, δηλαδή ουσιαστικά να παραμείνει το ποσό του φόρου αμετάβλητο, αλλά να μειωθεί κι άλλο - για ότι προκύψει - η αξία του ακινήτου. Επιβάλλεται νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος διευκολύνει και επιταχύνει κατασχέσεις και πλειστηριασμούς. Μειώνονται όλα τα όρια για τις κατασχέσεις στα 1.000 ευρώ.

Από την άλλη, αυξάνεται η προκαταβολή φόρου για μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες για το φορολογικό έτος 2015 από 55% σε 75% και από το 2016 στο 100%, προκαλώντας το μαρασμό τής όποιας επιχειρηματικότητας καταφέρνει να επιβιώνει ακόμα στη χώρα.

Αυξάνεται από εφέτος η προκαταβολή φόρου των αγροτών από το 27,5% στο 55% (φορολογικό έτος 2014), ενώ από το 2016 οι αγρότες θα φορολογούνται με συντελεστή 20% και από το 2017 με συντελεστή 26%. Επίσης, αυξάνεται ο ειδικός φόρος κατανάλωσης του αγροτικού πετρελαίου από τον προσεχή Οκτώβριο, από τα 66 στα 200 ευρώ το χιλιόλιτρο, ενώ από την 1η Οκτωβρίου 2016 εξισώνεται με το πετρέλαιο κίνησης στα 330 ευρώ το χιλιόλιτρο, πυροδοτώντας αυξήσεις στις τιμές της ντόπιας αγροτικής παραγωγής και προκαλώντας φυσικά το μαρασμό της.

Μπορεί να ακούγεται αστείο, αλλά οι λάτρεις της ανταγωνιστικότητας διπλασιάζουν τον ΦΠΑ στον τουρισμό, ενώ όλοι οι ανταγωνιστές της χώρας έχουν πολύ χαμηλότερο ...οι θιασώτες της ελεύθερης οικονομίας προωθούν ιδιωτικά μονοπώλια …οι φανατικοί οπαδοί της ελευθερίας των κεφαλαίων επιβάλουν capital controls, για να σκοτώσουν όποιες επιχειρήσεις έχουν καταφέρει να επιβιώσουν ...οι υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς επιβάλουν πάγωμα μισθών και συλλογικών διαπραγματεύσεων με νόμους.

Έτσι λοιπόν, λιτότητα, υφεσιακά μέτρα και νομικό πλαίσιο χρησιμοποιούνται τελικά ως εργαλεία, για να ελευθερώσουν την πρόσβαση σε κάθε περιουσιακό στοιχείο που ανήκει στους Έλληνες. Δεν θέλουν τα λεφτά μας, αφενός γιατί γνωρίζουν ότι δεν έχουμε και αφετέρου γιατί τυπωμένα χαρτιά ήδη έχουν ή μπορούν να τυπώσουν. Εμπράγματη ιδιοκτησία θέλουν και κάνουν τα πάντα για να την αποκτήσουν.

Βλέποντας την πορεία των πραγμάτων, πρέπει να σημειώσουμε ότι ακόμα και αυτοί που διατηρούν ακόμα κάποιες οικονομικές άμυνες, ώστε να επιβιώνουν και συγχρόνως να καλύπτουν τις υποχρεώσεις τους, είναι θέμα χρόνου να βρεθούν σε κατάσταση αδυναμίας.
Όμως, αν παρατηρήσουμε τα επιβαλλόμενα μέτρα, καθώς και την κατεύθυνση της προπαγάνδας των ΜΜΕ, θα καταλάβουμε ότι το πείραμα, δυστυχώς, δεν είναι καν οικονομικό. Γιατί δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν τα όσα αναφέραμε παραπάνω χωρίς τον ολοκληρωτικό μετασχηματισμό σε ένα νέο κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό σύστημα.

Εδώ λοιπόν έρχεται και ο ρόλος της «πρώτης φοράς αριστερά» η οποία μπορεί –ή νομίζουν ότι μπορεί– να επιβάλει αυτά που δεν θα μπορούσαν άλλες κυβερνήσεις.

Το σενάριο φαίνεται καθαρά και είναι μία μίξη Φεουδαρχίας και όσων περιγράφει ο Orwell στο βιβλίο του «1984», το οποίο έγραψε το 1948 (από αναριθμητισμό αυτού του έτους προέρχεται και ο τίτλος του έργου). Δηλαδή ένας συνδυασμός, χειρότερος και από τη Φεουδαρχία - όπως τη γνώρισε η ανθρωπότητα - και από το «1984».

Πείραμα επαναφοράς της Φεουδαρχίας

Αν το σχέδιο επιστροφής στη Φεουδαρχία φαντάζει υπερβολικό ή μακρινό ας αναλογιστούμε, πόσο μακριά βρισκόμαστε από τη Φεουδαρχία, στην οποία δεν υπήρχε δημόσια αλλά ούτε και ιδιωτική περιουσία, με αυτό το οποίο μεθοδεύουν σήμερα;

Πόσο μακριά βρίσκεται η βάση της Φεουδαρχίας, η οποία ήταν η ανταλλαγή των υπηρεσιών του υποτελή έναντι κάποιου ευεργετήματος από τον άρχοντα, με την σημερινή κατάσταση, στην οποία μετατρέπονται οι συντάξεις σε ευεργετήματα και οι μισθοί σε φιλοδωρήματα;
Πόσο μακριά βρισκόμαστε από την πρόταση, την οποία αντιγράφω αυτούσια από το λήμμα της Φεουδαρχίας στη Wikipedia; «Το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων του χωροδεσπότη έρχονται από την παραγωγή που βγάζει η γη του, αλλά και ενοίκια, φορολογία, διόδια και επιβολή προστίμων. Παράλληλα, επιβάλλουν και μονοπώλιο σε μέσα παραγωγής όπως οι μύλοι, φούρνοι και πατητήρια που του ανήκουν».

Πόσο μακριά βρισκόμαστε από το Φεουδαρχικό σύστημα, στο οποίο η απόδοση δικαιοσύνης περνάει από την αυλή του κόμη;

Πόσο μακριά βρισκόμαστε; ...αφού ήδη έχουμε διαβάσει για «Συντάξεις ανάλογα με την περιουσιακή κατάσταση του ασφαλισμένου»; Μήπως ήδη έχουμε φτάσει; ...αφού το 3ο Μνημόνιο περιλαμβάνει την εισαγωγή εισοδηματικών κριτηρίων για την καταβολή της κατώτατης σύνταξης, ακόμη και σε όσους συνταξιοδοτούνται μετά τις 30 Ιουνίου 2015 και έχουν συμπληρώσει τα 67 έτη. Μήπως έτσι αλλάζουν τον πυρήνα του ασφαλιστικού συστήματος; ...αφού η σύνταξη παύει πια να είναι δικαίωμα - που θεμελιώνεται με βάση τα χρήματα που έχει καταβάλει ο εργαζόμενος - και μετατρέπεται σε φιλανθρωπία, σε ευεργέτημα του σύγχρονου Φεουδάρχη, για τους απόρους.

Πόσο μακριά βρισκόμαστε, όταν ήδη έχουμε ακούσει τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, σε ομοφωνία με τον αριστερό κυβερνητικό εκπρόσωπο, να επενδύουν στον κοινωνικό αυτοματισμό, κατηγορώντας εργαζόμενους, γιατί στη λογική τους (η οποία είναι ίδια με τη λογική της Φεουδαρχίας) οι συλλογικές συμβάσεις αποτελούν πρόκληση και οι αυξήσεις μισθών είναι εκτός νόμου; Άλλωστε είναι γνωστό ότι στη Φεουδαρχία δεν υπήρχαν καν μισθοί. Ο Φεουδάρχης φρόντιζε για τη σίτιση και τη στέγαση των δουλοπάροικων, έναντι της εργασίας που του προσέφεραν. Σήμερα λοιπόν που έχουμε: εργαζόμενους της μιας ημέρας, εργαζόμενους των 150-200 ευρώ και εργαζόμενους για ένα πιάτο φαΐ κι έναν ύπνο, με τι μοιάζει αυτό;

Όμως, επειδή αυτό που επιχειρείται, όπως αναλύσαμε παραπάνω, είναι ο μετασχηματισμός σε ένα άλλο κοινωνικοπολιτικό μοντέλο, παρατηρούμε ότι τα οικονομικά μέτρα συνοδεύονται πάντα με κατάφωρες παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας και περιορισμό - ή και κατάργηση - εργασιακών δικαιωμάτων, τα οποία περιγράφονται από πολλούς - και όχι άδικα - ως «Εργασιακός Μεσαίωνας». Όμως, είναι φανερό ότι τελικά δεν αντιμετωπίζουμε ένα νέο οικονομικό ή εργασιακό μοντέλο, αλλά την ολική επιστροφή του Φεουδαρχικού Μεσαίωνα.

Πείραμα εγκαθίδρυσης Ingsoc

Σίγουρα ούτε ο Orwell θα μπορούσε να φανταστεί αυτό που ήδη ζούμε. Για παράδειγμα, στο βιβλίο του «1984» περιγράφει ένα ζοφερό μέλλον στο οποίο η κοινωνία κυβερνιέται μονοκομματικά και απολυταρχικά από το κόμμα Ingsoc. Σήμερα έχουμε μία πολυκομματική δημοκρατία στην οποία όμως δεν υπάρχει ουσιαστικά αντιπολίτευση. Έχουμε μία πολιτική η οποία απλά υποστηρίζεται από όλα τα κόμματα. Πόσο μακριά είναι αυτό από το Ingsoc; Πόσο διαφέρει; Διαφέρει μόνο ότι οι πολίτες αυτό που θα άκουγαν από ένα κόμμα, το ακούνε από πέντε. Διαφέρει ότι τους πολίτες αντί να προσπαθεί να τους πείσει ένα κόμμα, για το «σωστό», προσπαθούν να τους πείσουν πέντε. Διαφέρει ότι το καθεστώς εμφανίζεται με δημοκρατικό μανδύα και δεν είναι απροκάλυπτα απολυταρχικό. Διαφέρει στο ότι το «εκσυγχρονισμένο Ingsoc» μπορεί να αυτοαποκαλείται «συνταγματικό τόξο». Βέβαια, για να είμαστε ακριβείς, θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι δεν συμμετέχουν όλα τα κόμματα σε αυτό το τελειοποιημένο «νέου τύπου Ingsoc», υπάρχουν κάποια που παραμένουν προσκολλημένα στο γνήσιο.

Πόσο μακριά όμως βρίσκονται οι συνθήκες που περιγράφει ο Orwell από την κατάσταση την οποία βιώνουμε σήμερα, σε ένα περιβάλλον ανασφάλειας, τρόμου και δέους ταυτόχρονα.
Πόσο μακριά βρισκόμαστε από το «1984», στο οποίο ο ηγέτης της Ωκεανίας (χώρα που τοποθετεί το «1984» ο Orwell) περιβάλλεται από τέτοια αύρα μυστηρίου ώστε είναι αμφίβολο αν αποτελεί πρόσωπο όντως υπαρκτό, με τις σημερινές «αγορές» οι οποίες είναι εξίσου απρόσωπες και πάνω από λαούς και εκλεγμένες κυβερνήσεις;

Πόσο μακριά βρισκόμαστε από τον εφιαλτικό κόσμο της Ωκεανίας, στην οποία όταν θα καθιερωθεί επισήμως η Newspeak, λέξεις όπως ελευθερία, δημοκρατία και ισότητα θα έχουν τεθεί εξ αντικειμένου εν αχρησία; Αλλά αν ως τότε χρησιμοποιηθούν στον γραπτό και στον προφορικό λόγο είτε παρεισφρήσουν στον ανθρώπινο νου (όπως συμβαίνει στον κεντρικό ήρωα της νουβέλας Γουίνστον Σμιθ) συνιστούν «έγκλημα της σκέψης» που η Thought Police, Αστυνομία της Σκέψης, τιμωρεί αμείλικτα με βασανιστήρια, ακόμη και με θάνατο.
Μήπως ήδη έχουμε δει Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), Εισαγγελική Έρευνα, Προκαταρκτική Εξέταση, Μηνυτήριες αναφορές, για παράβαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, παράβαση καθήκοντος, παραβάσεις της νομοθεσίας για το νόμισμα, σύσταση συμμορίας και εγκληματικής οργάνωσης, εναντίον κάποιου που τόλμησε μόνο να σκεφτεί ένα εναλλακτικό σχέδιο για την πορεία της χώρας;
Μήπως ήδη όποιος δεν εναρμονίζεται με τη «Newspeak» της κομματικής γραμμής και των ΜΜΕ τον περιμένει η στοχοποίηση και δαιμονοποίηση, με πληθώρα χαρακτηρισμών, όπως του γραφικού, ανώριμου, ιδιόρρυθμου, εγωπαθούς, ψυχασθενούς και λαϊκιστή;

Πόσο μακριά βρισκόμαστε από τα συνθήματα που κυριαρχούν στην Ωκεανία, του Orwell; «Ο πόλεμος είναι ειρήνη», «Η ελευθερία είναι σκλαβιά», «Η άγνοια είναι δύναμη», όταν ήδη έχουμε ακούσει: «Το μνημόνιο είναι ευλογία», «Το κλείσιμο νοσοκομείων είναι εξορθολογισμός», «Οι απολύσεις είναι εξυγίανση», «Οι συλλογικές συμβάσεις είναι πρόκληση»;

Πόσο μακριά βρισκόμαστε από την Ωκεανία, του Orwell; …η οποία ως απολυταρχική κοινωνία είναι ιεραρχημένη στις ακόλουθες τρεις κοινωνικές τάξεις:
  • Το εσωτερικό κόμμα, που είναι η νομενκλατούρα, η άρχουσα και ευημερούσα τάξη (ποσοστό λίγο πιο πάνω από το 1%),
  • Το εξωτερικό κόμμα, οι μικρογραφειοκράτες χαμηλοϋπάλληλοι (ποσοστό 18%),
  • Τους proles (υπερβαίνουν το 80%) και είναι οι κατώτερες κοινωνικές ομάδες, οι παρίες, που ζουν κάτω από συνθήκες απόλυτης αθλιότητας. Έχουν το δικαίωμα της πρόσβασης στη φτηνή λογοτεχνία και στην πορνογραφία και τους επιτρέπεται να πίνουν μόνο μπίρα.
Με τη σημερινή κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα, στην οποία σύμφωνα με το «Global Wealth Report» της Credit Suisse:
  • Το 1% των Ελλήνων κατέχει το 56% του πλούτου της χώρας,
  • Το 9% των Ελλήνων (μετά το 1%) κατέχει το 31% του πλούτου,
  • Το 90% των Ελλήνων κατέχει το υπόλοιπο, δηλαδή μόνο το 13% του πλούτου της χώρας. Για όσους πιστεύουν ακόμα ότι οι δανειστές προσπαθούν να πάρουν πίσω τα λεφτά τους, υπενθυμίζουμε ότι η τάξη που κατέχει το 13% του πλούτου της χώρας, είναι αυτή που έχει δεχθεί το κύριο βάρος της αποπληρωμής του χρέους.
Τα όρια του πειράματος

Το πείραμα όμως, δυστυχώς, δεν τελειώνει εκεί. Άλλωστε η Φεουδαρχία, όπως και ο οργουελικός εφιάλτης του «1984», δεν ήταν δυνατόν να ενσωματώσουν αυτά τα οποία έγιναν μετέπειτα εφικτά, χάρη στην επιστημονική πρόοδο. Πρόσφατα λοιπόν ακούσαμε δηλώσεις υπουργού περί προληπτικών εξετάσεων, αλλιώς συμμετοχή 50% στα έξοδα της θεραπείας. Εδώ βλέπουμε ότι η πρόληψη δεν γίνεται εξαιτίας της διάθεσης πρόνοιας του κράτους, αλλά της διάθεσης του να «εξορθολογήσει» το σύστημα - όπως εννοεί τον εξορθολογισμό - επιβάλλοντας ποινές.

Πόσο μακριά λοιπόν βρισκόμαστε και σε μοριακό έλεγχο; Γονιδιακές εξετάσεις οι οποίες βλέπουν, κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, διαταραχές στην υγεία, την παχυσαρκία, τη γήρανση, τις αντοχές και τις δυνατότητες του ασφαλισμένου, αλλά και την προδιάθεση του να νοσήσει. Για ακόμα καλύτερη πρόληψη και ακόμα καλύτερο προγραμματισμό του συστήματος υγείας, βεβαίως… βεβαίως.
Μήπως λοιπόν τότε θα πρέπει να καθορίζονται και οι ασφαλιστικές εισφορές του εργαζόμενου με βάση το γονιδιακό προφίλ του;
Μήπως δεν είναι λογικό και σωστό να πληρώνουν κάποιοι παραπάνω γιατί κάποιοι άλλοι είναι φιλάσθενοι;
Μήπως οι φιλάσθενοι θα είναι ασύμφοροι, ακόμα και για να βρουν εργασία; Αν όλα αυτά φαίνονται σε κάποιους απίθανα ή παράλογα, θα πρέπει να σκεφτούν αν το δόγμα ΤΙΝΑ (There Is No Alternative), το οποίο κυριαρχεί σήμερα στη χώρα μας, περιθωριοποιεί ήδη τα ασύμφορα άτομα, όπως συνταξιούχους, ανέργους, ασθενείς και αναπήρους;

Αυτόν το κόσμο μας παρουσιάζει η ταινία Gattaca, που για πολλούς απεδείχθη προφητική, μετά τα άλματα της επιστήμης στον τομέα της γενετικής τα τελευταία χρόνια. Σε έναν τέτοιο κόσμο οι “γενετικά τέλειοι” άνθρωποι κατέχουν όλες τις εξέχουσες θέσεις και έχουν πολύ περισσότερες ευκαιρίες, παραγκωνίζοντας τους “φυσιολογικούς” ανθρώπους που αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν την περιθωριοποίηση και τον στιγματισμό από το υπόλοιπο κοινωνικό τους σύνολο. Ο οργουελικός εφιάλτης στη σύγχρονη εκδοχή του.

Το όραμα του μέλλοντος
Αν θέλεις ένα όραμα του μέλλοντος, φαντάσου μια μπότα να συντρίβει ένα ανθρώπινο πρόσωπο - για πάντα.
George Orwell
Είναι φανερό ότι η Ελλάδα επιλέχθηκε για να εγκατασταθεί ένα νέο (που λέει ο λόγος) οικονομικό - κοινωνικοπολιτικό μοντέλο. Κατά αυτήν την έννοια πράγματι μπορούμε να μιλήσουμε για ένα πείραμα της Νέας Τάξης, το οποίο έχει σκοπό τη δοκιμαστική λειτουργία τoυ μοντέλου, προσομοιώνοντας τις πρακτικές της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, στα όρια μιας χώρας.
Αν αυτό θεωρείται από κάποιους συνωμοσιολογικό, καλό θα ήταν να διαβάσουν τα πρακτικά από την ομιλία του τότε προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ. Trichet, στο Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων στη Νέα Υόρκη, στις 26 Απριλίου του 2010, με θέμα: «Global governance today». Είναι τότε που αρχίζει η ελληνική κρίση, η χώρα μπαίνει στα μνημόνια και εξαιτίας τής Ελλάδας δημιουργούνται διάφοροι μηχανισμοί και ταμεία (ESM, EFSM, EFSF, ELA, κλπ). Τότε λοιπόν ο Jean-Claude Trichet μιλάει καθαρά για το «πώς αναπτύχθηκαν τα όργανα παγκόσμιας διακυβέρνησης κατά τη διάρκεια της κρίσης». Και ακόμα αναφέρει ότι: «Ο στόχος της διεθνούς συνεργασίας έχει σημαντικά διευρυνθεί. Μετά τις πρώτες διστακτικές αντιδράσεις, οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν ευρέως συντονισμένες πολιτικές, και εντός της Ε.Ε., και σε παγκόσμιο επίπεδο... Αλλά η κρίση ανέδειξε επίσης τα κενά του συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης στο επίπεδο της αποτελεσματικότητας και της νομιμότητας - που πρέπει να καλυφθούν...».

Άλλωστε, πόσο τυχαίο είναι, που οι πάντες, στον κόσμο, ασχολούνται με τις “μεταρρυθμίσεις” στην Ελλάδα; Πόσο λογικό είναι, που όλος ο κόσμος ασχολείται συνεχώς με το 0,71% του παγκόσμιου χρέους και καθόλου με το 99,29%; Τελικά πόσο περίεργο είναι, όταν για μία χώρα που έχει το 0,33% της παγκόσμιας οικονομίας, να απασχολεί όλο τον πλανήτη ...τι ώρα θα ανοίγουν και θα κλείνουν τα φαρμακεία; ...τι θα πουλάνε οι φούρνοι; ...πόσο ΦΠΑ θα έχουν τα σουβλάκια τα αλατισμένα και πόσο τα ανάλατα;

Γιατί όμως επιλέχθηκε η Ελλάδα; Η Ελλάδα είναι η ιδανική επιλογή για πολλούς λόγους. Είναι μία μικρή χώρα, με μικρή οικονομία, άρα εύκολα ελέγξιμη. Διέθετε ήδη εγκατεστημένα προγεφυρώματα: Μία ιδιαίτερα «συνεργάσιμη» άρχουσα τάξη, ένα ανέκαθεν «υποτακτικό» πολιτικό σύστημα (σε όλο το εύρος, όπως αποδείχθηκε) και ένα υπερβολικά «φιλικό» μιντιακό κατεστημένο.

Από την άλλη, με ένα λαό που φημίζεται ως απείθαρχος, ατίθασος, ανυπάκουος και πεισματάρης (το απέδειξε στο δημοψήφισμα). Άρα με ιδανικό λαό για να δοκιμαστεί το σχέδιο, σε δύσκολες συνθήκες, πριν την παγκόσμια εφαρμογή του.
Επίσης, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «Της Δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και του αλληλοσεβασμού», όπως λέει ο πρωθυπουργός μας. Βρίσκεται μέσα στον νομισματικό πυρήνα της Ευρωζώνης, «της σταθερότητας, της ανάπτυξης και της ευημερίας», όπως μας λένε όλοι, μέσα και έξω από τη χώρα.

Αν λοιπόν το μοντέλο γίνει αποδεκτό, σε χώρα του ευρωπαϊκού πυρήνα, σημαίνει ότι μπορεί να γίνει αποδεκτό σε κάθε χώρα του πλανήτη. Αν το δόγμα ΤΙΝΑ, «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, θα πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα», στραγγαλίσει τη Δημοκρατία στην Ελλάδα, μπορεί να τη στραγγαλίσει σε κάθε χώρα. Αν το μοντέλο εφαρμοστεί εκεί που γεννήθηκε η Δημοκρατία, μπορεί να εφαρμοστεί παντού. Αν υποταχθεί ο ελληνικός λαός, μπορεί να υποταχθεί ο κάθε λαός.

Δεν υπάρχει γονίδιο για το ανθρώπινο πνεύμα

Μπορεί λοιπόν η Ελλάδα να είναι η τέλεια επιλογή, όμως το μέλλον δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Σίγουρα κάποιοι προσπαθούν να το οδηγήσουν σε μία κατεύθυνση και είναι απαραίτητο να μπορούμε να αντιληφτούμε τις επιδιώξεις και τους στόχους τους.
Όλα τα παραπάνω ακυρώνονται, εφόσον ο λαός είναι αποφασισμένος να αντισταθεί στη μοίρα που του επιφυλάσσουν και να πολεμήσει για να ανατρέψει τα σχέδια του σύγχρονου, παγκόσμιου Ingsoc.

Μπορεί οι συνθήκες να είναι αντίξοες και ο αντίπαλος να έχει υπέρτερες δυνάμεις, αλλά και ο λαός έχει τεράστιες δυνάμεις, αρκεί να το καταλάβει και να αποφασίσει να τις χρησιμοποιήσει. Και πρέπει να τις χρησιμοποιήσει γιατί το διακύβευμα είναι τεράστιο, η ίδια του η ύπαρξη.

Αυτή τη στιγμή έχουμε ένα πρώτο δείγμα από το πείσμα και τη θέληση αυτού του λαού, ο οποίος όρθωσε το ανάστημά του, μέσα σε συνθήκες πολέμου, λέγοντας ένα μεγάλο και περήφανο ΟΧΙ στα σχέδια επικυριαρχίας. Μάλιστα μη γνωρίζοντας επακριβώς το μέγεθος και το βάθος του πειράματος στο οποίο υποβάλλεται, νομίζοντας ότι θέλουν μόνο τα λεφτά του.

Βέβαια, στην παρούσα κατάσταση, είναι θετικό, ότι όλοι οι βραχίονες επιβολής της επικυριαρχίας στη χώρα μας είναι απαξιωμένοι και στη χειρότερη κατάσταση που έχουν βρεθεί ποτέ. Πολιτικό σύστημα, ΜΜΕ και ολιγάρχες, δεν έχουν πια την επίδραση στο λαό που είχαν κάποτε, αφού είναι πλέον γνωστός ο ρόλος και οι επιδιώξεις τους.

Τα βασικό όμως είναι ότι δεν πρέπει ο λαός να κυριεύεται από θυμό και απελπισία. Και τα δύο είναι κακοί σύμβουλοι. Πρέπει με ψυχραιμία και λογική να προσπαθεί να επιλέγει κόμματα με κριτήριο τις δημοκρατικές διαδικασίες που επικρατούν μέσα σ’ αυτά και τις διαδικασίες που προτείνουν για τη δημοκρατική διακυβέρνηση της χώρας.

Θα κλείσω με το ίδιο ακριβώς κλείσιμο που είχα σε ένα άρθρο μου, γραμμένο το 2011 με τίτλο: «25η Μαρτίου, και πάλι επίκαιρη». Όσο γυρίζουμε γύρω από τα ίδια, αλλάζοντας πρόσωπα και κόμματα και όχι Αρχές, Διαδικασίες και Θεσμούς, παραμένει επίκαιρος τόσο ο τίτλος, όσο και ο επίλογος του άρθρου:
Σύγχρονες “Θερμοπύλες” αποτελεί η εφαρμογή δημοκρατικών διαδικασιών και δίνει ουσιαστική απάντηση στην επιθυμία κάποιων να λειτουργήσει η Ελλάδα ως παράδειγμα παγκόσμιας διακυβέρνησης. Αν πετύχουμε στη χώρα μας να εφαρμόσουμε πραγματικές δημοκρατικές διαδικασίες θα αποτελέσουμε παγκόσμιο παράδειγμα τρόπου διακυβέρνησης. Έτσι δεν θα έχουμε καταφέρει μόνο να αμυνθούμε στην επίθεση που δέχθηκε η πατρίδα μας, αλλά να αντεπιτεθούμε ουσιαστικά στα σχέδια παγκόσμιας υποδούλωσης, κρατών και λαών. Άλλωστε ως Έλληνες γνωρίζουμε πως μετά τις Θερμοπύλες ακολουθούν οι Πλαταιές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Τσίπρας υποβάλλει την παραίτηση της κυβέρνησής του και πάμε σε εκλογές

Ημέρα κρίσιμων αποφάσεων, γνωστή και ως «D-Day», για την προκήρυξη πρόωρων εθνικών εκλογών με πιθανότερη ημερομηνία την 20η Σεπτέμβρη, είναι η σημερινή.

Ο Αλέξης Τσίπρας και οι στενοί του συνεργάτες έχουν καταλήξει στο τελικό σχέδιο βάσει του οποίου και θα λύσουν το «γόρδιο δεσμό» μιας κυβέρνησης μειοψηφίας και ετοιμάζονται...τροχάδην για κάλπες, ενώ οι παρασκηνιακές ζυμώσεις στο πρωθυπουργικό επιτελείο είναι συνεχείς.

Συγκλίνουσες πληροφορίες του iefimerida.gr αναφέρουν πως - εντός της ημέρας- θα υπάρξει παραίτηση της κυβέρνησης και επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προκειμένου -όπως εξηγούν-να ξεκινήσουν οι προβλεπόμενες από το Σύνταγμα διαδικασίες που θα οδηγήσουν σε πρόωρες εκλογές. Δεν δεν αποκλείεται ο πρωθυπουργός να προχωρήσει και σε διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό, προκειμένου να εξηγήσει την απόφασή του.

Εκλογές - εξπρές

Οι διαδικασίες, οι οποίες θα οδηγήσουν στις κάλπες θα είναι ταχείες,όπως τονίζουν στελέχη από το εσωτερικό της κυβέρνησης. Επικαλούμενοι δε, τους καθ’ ύλην αρμόδιους συνταγματολόγους, λένε ότι η κυβέρνηση, λόγω και του σχετικού χρονικού περιορισμού (δεν έχει παρέλθει ένα έτος από τις τελευταίες εκλογές), δεν μπορεί να προκαλέσει πρόωρες εκλογές για εθνικό ζήτημα.

Κατά συνέπεια, εφόσον η κυβέρνηση διαθέτει τη δεδηλωμένη και παραιτηθεί, τότε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα αναλάβει πρωτοβουλία για συγκρότηση νέας κυβέρνησης.

Οι διερευνητικές εντολές

Τύποις, θα πρέπει να ξεκινήσει ο κύκλος των τριήμερων διερευνητικών επαφών με εντολή σχηματισμού κυβέρνησης για τα τρία πρώτα κόμματα και εν συνέχεια να ακολουθήσει η πρόσκληση του προέδρου της Δημοκρατίας στους αρχηγούς των κομμάτων προκειμένου να διερευνηθεί η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης οικουμενικής στήριξης.

Ωστόσο, εάν υπάρξει δήλωση των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης ότι δεν μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση, η εν λόγω διαδικασία παρακάμπτεται και θα κληθεί η πρόεδρος του Αρείου Πάγου Κατερίνα Θάνου να ορκιστεί υπηρεσιακή πρωθυπουργός και να συγκροτήσει κυβέρνηση.

Εφόσον επιβεβαιωθούν όλα τα παραπάνω, η χώρα εισέρχεται πια -για τρίτη φορά μέσα σε ένα χρόνο- σε επίσημη προεκλογική περίοδο, με τον Αλέξη Τσίπρα να ξεκαθαρίζει τους εσωκομματικούς του λογαριασμούς και να ρίχνει από δω και πέρα όλο το βάρος στην κατάρτιση των λιστών και στην αναζήτηση του προεκλογικού διακυβεύματος μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Είναι απολύτως σαφές πως ο Τσίπρας δεν θα τολμήσει να ανακηρύξει εκλογές, εάν πρώτα αρχίσει η εφαρμογή των μέτρων του τρίτου μνημονίου, το οποίο έχει ήδη αποδεχθεί και υπογράψει η κυβέρνησή του. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν θα επιχειρήσει να ζητήσει την ψήφο του λαού τόσο σύντομα (20 Σεπτεμβρίου) ή αν θα ανακοινωθούν εκλογές για αργότερα (11 Οκτωβρίου ή τέλη Νοεμβρίου). Το μόνο βέβαιο είναι πως για να διασωθεί ο ίδιος και η κυβερνητική παρέα του θα επιχειρήσει να αιφνιδιάσει την αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, τα μέλη της οποίας διαφοροποιούνται οριζοντίως ως προς τις κυβερνητικές επιλογές.
Πέρα από την ό,ποια πολιτική σκοπιμότητα, όμως, οι εκλογές θεωρούνται και ως το... ναρκωτικό του λαού, το άλλοθι των πολιτικών εγκλημάτων και της εκτέλεσης της δημοκρατίας, με συνοπτικές διαδικασίες...
Εκλογές δεν πρέπει να γίνονται με κόμματα που συνεργάζονται για να διαμελλίσουν την χώρα, για να σκλαβοποιήσουν τους πολίτες και να παραβιάζουν με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο και σε κάθε ευκαιρία το πολίτευμα..., όπως στην Ελλάδα.
Οι εκλογές γίνονται σε δημοκρατίες, όχι σε αποικιοκρατίες.
Γίνονται για να οδηγήσουν στο καλύτερο και όχι στο χειρότερο.
Γίνονται όταν υπάρχουν προτάσεις για την πατρίδα και όχι για την παρτίδα...
Γίνονται όταν εκλέγουν εκπροσώπους πολιτών και όχι χορηγούμενους εκπροσώπους τραπεζών και πολυεθνικών...

Οποιαδήποτε άλλη στιγμή και με οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, πραγματοποιηθούν εκλογές, το αποτέλεσμά τους αποτελεί μέσον παραπλάνησης του λαού και του πολιτεύματος και οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην περαιτέρω συνολική κατάπτωση του πολιτεύματος...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καμία περιοχή του πλανήτη δεν έχει σταθεροποιηθεί μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 – οπότε οι συναλλαγματικές, ενεργειακές και λοιπές οικονομικές αναταράξεις, θα είναι το κύριο χαρακτηριστικό της επόμενης χρονικής περιόδου

Μέσα στα τελευταία επτά χρόνια το νόμισμα της Κίνας ανατιμήθηκε από τα 0,08 € στα 0,15 € – δηλαδή, σχεδόν κατά 90%. Εν τούτοις, η πρόσφατη υποτίμηση του στα 0,14 € θεωρήθηκε ως η είσοδος της Κίνας στον παγκόσμιο συναλλαγματικό πόλεμο – παρά το ότι θα έπρεπε να χαρακτηρισθεί ως φυσιολογική, αφού αντίστοιχα μειώθηκε ο ρυθμός ανάπτυξης της χώρας.

Φυσιολογική θα ήταν ασφαλώς μία περαιτέρω υποτίμηση του γουάν κατά ένα ή δύο Σεντ, η οποία θα ήταν μεν της τάξης του -15%, αλλά θα συνέχιζε να είναι υψηλότερη από τα αμέσως προηγούμενα έτη – οπότε άδικα «κατηγορείται» η Κίνα από τα δυτικά ΜΜΕ πως προσπαθεί να αυξήσει επιθετικά τις εξαγωγές της, εις βάρος των άλλων χωρών.

Πόσο μάλλον όταν το νόμισμα της ήταν ήδη υπερτιμημένο, οπότε δεν χρειαζόταν τίποτα άλλο για να μειωθεί η τιμή του από τη χαλάρωση του ελέγχου του εκ μέρους της κυβέρνησης – ενώ η στήριξη του στη νέα τιμή απαίτησε την παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας.

Ουσιαστικά βέβαια οι ανησυχίες προέρχονται από τη μείωση του ρυθμού ανάπτυξης της Κίνας, ο οποίος εντείνει τους φόβους μίας νέας παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης – όπως τουλάχιστον συμπεραίνεται από το γράφημα που ακολουθεί.


Με βάση το γράφημα, η ύφεση στην Κίνα θεωρείται ως το μεγαλύτερο ρίσκο παγκοσμίως, ακολουθούμενο από την κρίση χρέους των αναπτυσσομένων οικονομιών – η οποία θα ξεσπάσει εκείνη τη στιγμή που η κεντρική τράπεζα των Η.Π.Α. θα αυξήσει το βασικό επιτόκιο, με αποτέλεσμα την περαιτέρω ανατίμηση του δολαρίου.

Η αιτία είναι ο υπερβολικός δανεισμός τους σε δολάρια (ανάλυση), οπότε τυχόν ανατίμηση του δολαρίου θα αύξανε ανάλογα τα χρέη τους στα τοπικά νομίσματα – προκαλώντας ένα κύμα αθετήσεων πληρωμών και χρεοκοπιών.

Ανεξάρτητα όμως από το τι σημαίνει η υποτίμηση του γουάν, ο συναλλαγματικός πόλεμος σε διεθνές επίπεδο είναι δεδομένος – επειδή πολλές χώρες μαζί, σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, προσπαθούν να λύσουν τα οικονομικά τους προβλήματα, αυξάνοντας τις εξαγωγές και μειώνοντας τις εισαγωγές τους.

Μία από τις περιοχές αυτές είναι αναμφίβολα η Ευρωζώνη – η οποία, κατά τη συνταγή της Γερμανίας, επιδιώκει την αύξηση των εξαγωγών της, καθώς επίσης τη μείωση των εισαγωγών, με τη βοήθεια ενός αδύναμου ευρώ.

Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από τα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών τόσο του κέντρου, όσο και της περιφέρειας (γράφημα) – τα οποία είτε έχουν αυξημένα πλεονάσματα σε σχέση με το 2008 (κέντρο), είτε έχουν μετατραπεί από ελλειμματικά σε πλεονασματικά (περιφέρεια).


Όπως συμπεραίνεται από το γράφημα οι χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα, κυρίως βέβαια η Γερμανία, έχουν αυξήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα πλεονάσματα τους σε σχέση με το 2008 – ενώ τα κράτη της περιφέρειας μετέτρεψαν τα τεράστια ελλείμματα τους σε πλεονάσματα.

Η αλλαγή αυτή είναι συνολικά της τάξης των 520 δις $ – τα οποία έχουν ουσιαστικά αφαιρεθεί από τρις άλλες περιοχές του πλανήτη. Εκτός από την Ευρώπη, η Ιαπωνία προσπαθεί επίσης να κάνει ότι μπορεί, για να διατηρήσει χαμηλή την ισοτιμία του γεν, έτσι ώστε να αναπτυχθεί μέσω των εξαγωγών της – αν και μέχρι στιγμής χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, αφού έχει επιστρέψει ξανά στην ύφεση.

Εάν δε η Κίνα συνεχίσει να υποτιμάει το νόμισμα της, η Ιαπωνία θα αντιμετωπίσει πολύ μεγάλα προβλήματα – όπως ολόκληρη η υπόλοιπη Ασία. Συνεχίζοντας, όλα τα παραπάνω είναι εις βάρος των χωρών που οδηγούνται οι αυξημένες εξαγωγές – κυρίως των Η.Π.Α., τα ελλείμματα του ισοζυγίου των οποίων έχουν κλιμακωθεί σε επικίνδυνο βαθμό.

Επομένως, η υπερδύναμη δύσκολα θα ανεχθεί επόμενες υποτιμήσεις – πόσο μάλλον όταν καθυστερούν την πρώτη μετά το 2008 αύξηση των βασικών επιτοκίων εκ μέρους της Fed, προτού δημιουργηθούν ανεξέλεγκτες φούσκες στη χώρα.

Σε γενικές γραμμές πάντως, καμία περιοχή του πλανήτη δεν έχει σταθεροποιηθεί μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 – οπότε οι συναλλαγματικές, ενεργειακές και λοιπές παγκόσμιες οικονομικές αναταράξεις, θα είναι το βασικό χαρακτηριστικό της επόμενης χρονικής περιόδου.

Σωστά δε λέγεται πως η πτώση των χρηματιστηρίων θα υπερβεί το 50%, ενώ η οικονομία θα έχει τα χαρακτηριστικά της Μεγάλης Ύφεσης – χωρίς βέβαια να γνωρίζει κανείς πότε ακριβώς θα συμβούν τα παραπάνω, ποιά θα είναι η ημερομηνία δηλαδή.

Αυτό που όμως γνωρίζουμε είναι πως τα κρατικά ομόλογα έχουν ξεπεράσει τα 100 τρις $ από 80 τρις $ το 2008, πως τα παράγωγα που χρησιμοποιούν ως ασφάλεια τα ομόλογα είναι πάνω από 555 τρις $, πως τα εταιρικά ομόλογα έχουν διπλασιαστεί σε σχέση με το 2008 (από τα 3,5 τρις $ στα 7 τρις $), πως η Fed είναι περισσότερο μοχλευμένη από την Lehman Brothers όταν χρεοκόπησε (στο 78:1 έναντι 30:1 της Lehman – η ΕΚΤ στο 26:1), πως οι Η.Π.Α. δεν είναι πλέον βέβαιες για την πολιτική της ποσοτικής χαλάρωσης (QE) κοκ.

Πηγή Analyst Team


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου