Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Δεκ 2012


ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΣΤΑΙΚΟΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ

Οι Τούρκοι ξεκίνησαν την «οικονομική τους εισβολή» στη χώρα μας. Η Μαρίνα Φλοίσβου πωλείται κατά 50% στον τουρκικό όμιλο Dogus o oποίος δραστηριοποιείται σε όλους τους τομείς της τουρκικής οικονομίας…
Η ανακοίνωση ήρθε από την Lamda Development του ομίλου Λάτση που αναφέρει πως ξεκινά μια στρατηγικής σημασίας συνεργασία.
 Η ανακοίνωση αναφέρει 
«Μια στρατηγικής σημασίας συνεργασία υπογράφτηκε σήμερα μεταξύ της Lamda Development SA και της εταιρείας D-Marine Investments Holding B.V. του Ομίλου DOĞUŞ.
Οι δύο εταιρείες συμφώνησαν στην υλοποίηση στρατηγικής συμμαχίας μέσω της δημιουργίας κοινής εταιρίας όπου θα κατέχουν η καθεμία 50% η οποία καταρχήν θα επενδύσει σε τουριστικές μαρίνες.
Σε αυτό το πλαίσιο η Lamda Development θα εισφέρει στη νέα εταιρεία τις μετοχές που κατέχει στη Flisvos Marina Holding SA και η DOĞUŞ θα συμμετάσχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου καταβάλλοντας το ισόποσο σε μετρητά.
Τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν επίσης συμφωνήσει ότι η συνολική αξία της συναλλαγής θα προσδιοριστεί οριστικά (και δύναται να αναπροσαρμοστεί) με τύπο ο οποίος λαμβάνει υπ’ όψιν το EBITDA της εταιρίας Flisvos Marina επί 7 φορές, αφαιρουμένων των καθαρών δανειακών υποχρεώσεων, ανάλογα με την απόδοση της εταιρίας της Μαρίνας για τα έτη 2015 και 2016.»
Μετά τη Μαρίνα Λέσβου τούρκικος όμιλος και σε μαρίνα της Αθήνας και θα υπάρχει και συνέχεια.
Πηγή: onalert.gr

And_Justice_For_All_

Δεν χρειάζεται να σχολιάσω κάτι…στην χώρα που θάβουν ζωντανούς τους συνταξιούχους, φορολογούν τα Ελληνόπουλα και στέλνουν στα σκουπίδια 2.500.000 ΕΛΛΗΝΕΣ…

….πολιτικοί, μπετατζίδες, εργολάβοι, εφοπλιστές, τραπεζίτες, χρηματιστές κάνουν πάρτυ, τα δις σφυρίζουν στον Αέρα και όταν πλησιάζει ο Νόμος… απλώς τον αλλάζουν…

Μαλάκα Μήτσο θα σου πάρουν τον βιός σου για 301,00 € … κι αυτοί θα χορεύουν στο πτώμα σου…

Σήμερα είπε στον Real.gr

Ο υπουργός Οικονομικών μιλώντας στον realfm 97,8 αναφέρθηκε στην πρόσφατη δικαστική απόφαση σύμφωνα με την οποία κρίνεται παράνομη η είσπραξη του τέλους ακινήτων από τη ΔΕΗ.

«Κοιτάζουμε όλο μας το νομικό οπλοστάσιο. Μία πρώτη ένδειξη που έχω από τους νομικούς συμβούλους είναι ότι η απόφαση αφορά μόνο τους διαδίκους, άρα η ΔΕΗ δεν πρέπει να διακόψει να εισπράττει το τέλος αυτό και βεβαίως θα κάνουμε άμεσα αναίρεση στον Άρειο Πάγο. Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας η απόφαση αυτή δεν ερείδεται σε αντισυνταγματικούς λόγους, δηλαδή το ΣτΕ έχει κρίνει ότι είναι συνταγματική η είσπραξη του τέλους. Θα εξαντλήσουμε όλο το νομικό μας οπλοστάσιο» (real.gr).

Στην ερώτηση δε αν παραμένει ανοιχτό να συνεχίσει το τέλος να εισπράττεται από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ ο υπουργός ήταν κατηγορηματικός:

«Θα συνεχίσει να εισπράττεται, διότι θίγεται εδώ το δημόσιο συμφέρον. Θεωρούμε ότι το δικαστήριο αυτό δεν είχε τη δικαιοδοσία να βγάλει μια τέτοια απόφαση. Ετσι τουλάχιστον μου λένε οι νομικοί μου. Να ξέρετε ότι τυχόν διακοπή είσπραξης του τέλους σημαίνει ότι τα έσοδα θα πάνε πίσω και αν πάνε τόσο πολύ πίσω και έχουμε πρόβλημα θα αναγκαστούμε να πάρουμε άλλα μέτρα, πολύ επώδυνα μέτρα. Αρα πρέπει πραγματικά να καταλαβαίνουμε τι ακριβώς κάνουμε…»
Απαλλαγή των τραπεζικών διοικήσεων από νομικές ευθύνες

Στο όμορφο κόσμο κι Αγγελικά πλασμένο, μπορείς να κάνεις κάτι ποινικό, αρκεί πριν να το κάνεις Νόμο….

ο υπουργός Οικονομικών θα καταθέσει σήμερα στη Βουλή νομοθετική ρύθμιση που θα απαλλάσσει τις διοικήσεις των τραπεζών από νομικές ευθύνες, ικανοποιώντας με αυτόν τον τρόπο το βασικό αίτημα των επικεφαλής των ελληνικών πιστωτικών ομίλων.

Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό ζήτημα για τις τραπεζικές διοικήσεις, οι οποίες θέλουν να “προστατευθούν” από πιθανές προσφυγές στη δικαιοσύνη για “απιστία”, λόγω της συμμετοχής των τραπεζών στην επαναγορά ομολόγων. Βέβαια, όταν ένα θέμα αφορά ποινικές ευθύνες καθίσταται πολύπλοκο, πόσω μάλλον όταν σχετίζεται με τόσο σημαντικές διαδικασίες.


Σε συνέντευξή του στον real.fm ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας διευκρίνισε ότι η ρύθμιση που αναμένεται και θα απαλλάσσει από ευθύνες τις διοικήσεις των τραπεζών που θα ενταχθούν στα πρόγραμμα επαναγοράς θα είναι ίδια με αυτή που υπήρξε και με το PSI.

Το πρόβλημα που προκύπτει είναι το εξής:
Όπως είχε αναφέρει το “Κεφάλαιο” της 1ης Δεκεμβρίου, αν οι ελληνικές τράπεζες συμμετάσχουν στην επαναγορά, ουσιαστικά αυτό ισοδυναμεί με αποδοχή – πέραν της απώλειας είσπραξης τόκων (περί τα 4 δισ. ευρώ)- απώλειας μελλοντικής αναπλήρωσης της ζημιάς, την οποία έχουν «γράψει» μέχρι τώρα (70% επί της ονομαστικής αξίας) αποτιμώντας τα κρατικά ομόλογα σε τρέχουσες τιμές.

Με άλλα λόγια για να συμμετάσχουν στην επαναγορά οι διοικήσεις των τραπεζών πρέπει να «υπογράψουν» έναντι των μετόχων τους την ανάληψη ευθύνης -οικονομικής και νομικής- για ζημιογόνο συναλλαγή (πώληση με ζημία περιουσιακού στοιχείου της τράπεζας).

Η κυβέρνηση και εδώ δεν μπορεί να απαλλάξει με νόμο του κράτους –στο όνομα του «πατριωτικού καθήκοντος» όπως ζήτησε ο κ. Στουρνάρας– τις διοικήσεις από τις ευθύνες αυτές, καθώς το Δίκαιο που διέπει τα ομόλογα αυτά (την σχέση εκδότη και αγοραστή) είναι το αγγλικό και όχι το ελληνικό.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι διοικήσεις ποντάρουν στην εξασφάλιση ενός αντισταθμιστικού παράγοντα, όπως της αναγνώρισης του αναβαλλόμενου φόρου, που να δικαιολογεί τη συμμμετοχή στην επαναγορά. Ουσιαστικά, θέλουν να έχουν στα χέρια τους ένα “δυνατό” χαρτί που θα δείχνει ότι η συμμετοχή στην επαναγορά έγινε μέσω διαπραγμάτευσης και ανταλλαγμάτων, σε σημείο που δεν συνιστά απιστία.

(Πηγή:www.capital.gr)

on twitter @netakias

ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΤΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ



Του Σάββα Καλεντερίδη

Οι πρωταγωνιστές της επιχείρησης εισβολής και κατοχής της Κύπρου σε πολιτικό επίπεδο ήταν ο πρωθυπουργός Ετζεβίτ και ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης συνεργασίας Νετζμετίν Ερμπακάν. Ο Ετζεβίτ ήταν μαθητής και χαϊδεμένο παιδί του εγκεφάλου της εισβολής Χένρι Κίσινγκερ, ενώ ο Νετζμετίν Ερμπακάν ήταν ο επικεφαλής του πολιτικού Ισλάμ, εκ των δασκάλων και καθοδηγητών του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο Ετζεβίτ έκανε πολύ προσεκτικά βήματα σε όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων κατά τον πρώτο και τον δεύτερο Αττίλα και προχώρησε έως τη γραμμή που του είχε ορίσει ο υπερατλαντικός πολιτικός μέντοράς του, ενώ θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι οι Τούρκοι στρατηγοί διατηρούσαν έντονες επιφυλάξεις για τη συγκεκριμένη επιχείρηση.

Επίσης θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι ο Ερμπακάν, ο οποίος ήταν αυτός που συγκάλεσε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, που έλαβε την απόφαση για την απόβαση -ο Ετζεβίτ έλειπε σε ταξίδι στο Λονδίνο, για να λάβει την απαραίτητη στήριξη του Ηνωμένου Βασιλείου-, ζητούσε την κατάληψη ολόκληρης της Κύπρου, ενώ ο ίδιος ο Οζάλ δήλωσε ότι κακώς η Τουρκία δεν κατέλαβε τότε και τα Δωδεκάνησα, δεδομένης της αδυναμίας της Ελλάδας να υπερασπιστεί την Κύπρο και τα νησιά.

Για όσους αδυνατούν να κατανοήσουν τη στάση των Τούρκων στρατηγών, να εξηγήσουμε ότι οι Τούρκοι στρατηγοί, οι κεμαλιστές και οι κυβερνήσεις που ελέγχονταν ασφυκτικά από αυτούς, παρότι είχαν σαφώς επιθετικούς και επεκτατικούς στόχους εις βάρος της Ελλάδας - Κύπρου και μόνο, στην πράξη ακολουθούσαν μια ιδιαίτερα εσωστρεφή και συντηρητική εξωτερική πολιτική, κυρίως γιατί δεν ήθελαν να διακινδυνεύσουν μια αποτυχία, η οποία θα οδηγούσε στη αποκαθήλωσή τους από το σύστημα εξουσίας, αφού η κυριαρχία τους στηριζόταν στην επιβολή και στον φόβο και σίγουρα όχι στις πλατιές λαϊκές μάζες.

Πιο απλά, οι στρατηγοί και το βαθύ κράτος ακολουθούσαν επιθετική και επεκτατική πολιτική μόνο εις βάρος της Ελλάδας - Κύπρου, έχοντας τη σαφή στήριξη του διεθνούς παράγοντα, και οι πολιτικές κρίσεις που προκαλούσαν είχαν πάντα εξασφαλισμένο αποτέλεσμα -λόγω της σίγουρης υποχώρησης της ελληνικής πλευράς- έχοντας διαβεβαιώσεις ότι σε καμία περίπτωση η Ελλάδα δεν θα «τεντώσει» το σχοινί, για να μετατραπεί η κρίση σε πολεμική σύγκρουση, με απρόβλεπτες και ίσως καταστροφικές συνέπειες για τους στρατηγούς και την εξουσία τους.

Κατά τ’ άλλα, η τουρκική εξωτερική πολιτική χαρακτηριζόταν όλα αυτά τα χρόνια -ή καλύτερα δεκαετίες- από μια χαρακτηριστική εσωστρέφεια και συντηρητισμό, με εξαίρεση πάντα την πολιτική τους απέναντι στην Ελλάδα – Κύπρο.

Η πολιτική αυτή αποτελεί παρελθόν για τις κυβερνήσεις Ερντογάν, ιδιαίτερα μετά την πλατιά λαϊκή στήριξη που απολαμβάνουν, αφού στις εκλογές του 2011 το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης έλαβε ποσοστό που αγγίζει το 50%, ποσοστό πρωτόγνωρο για την πολιτική Ιστορία της Τουρκίας.

Τι σημαίνει αυτό;

Οτι η πολιτική της Τουρκίας απέναντι στη χώρα μας λαμβάνει επικίνδυνα επεκτατικές και επιθετικές διαστάσεις και οι μόνοι που δεν το βλέπουν είναι εκείνοι που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να το δουν.

Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι από το 2010 ο ίδιος ο Ερντογάν έχει δώσει οδηγίες προς το τουρκικό Γενικό Επιτελείο να κάνει πιο επιθετικούς τους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς εναντίον της χώρας μας, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους στη Θράκη, να παραμείνουν όμως ως στρατηγικός στόχος το Αιγαίο και η αποτροπή της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.

Κι αυτό γιατί η Αγκυρα θεωρεί πλέον ότι έχοντας πετύχει να οργανώσει τη μουσουλμανική μειονότητα σε παρακρατική και παραστρατιωτική βάση, χρησιμοποιώντας ως παράρτημα του τουρκικού Γενικού Επιτελείου το προξενείο Κομοτηνής, έχει εξασφαλίσει ένα στρατηγικής σημασίας μέσο πίεσης και άσκησης τρομοκρατίας στην Ελλάδα, το οποίο μάλιστα μπορεί να χρησιμοποιήσει και σε επιχειρησιακό επίπεδο, δημιουργώντας τεράστιου μεγέθους επιχειρησιακά προβλήματα για την υπεράσπιση της Θράκης.

Ελπίζουμε το άρθρο αυτό να συνεφέρει τους κλώνους του ΓΑΠ και του αλήστου μνήμης Δρούτσα στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών…

Πηγή
Δραματική είναι η κατάσταση στις αγορές της Ελλάδας σύμφωνα με έρευνα και πρόσφατες μετρήσεις του Boston Consulting Group, που δείχνουν ότι οι Έλληνες περιόρισαν ακόμη και την κατανάλωση τροφίμων.

Πρόκειται για μια πραγματική αλλαγή σε ό,τι αφορά το μοντέλο αγορών στη χώρα, καθώς για πρώτη φορά μεταπολεμικά σημειώνεται κάμψη στο συγκεκριμένο τομέα. Σύμφωνα με τη μελέτη, οι Έλληνες έχουν μειώσει σημαντικά τις δαπάνες σε βιολογικά τρόφιμα και φρέσκα προϊόντα κάθε είδους.


Σε δείγμα 780 Ελλήνων, βάσει της έρευνας, το 87% των ερωτηθέντων δήλωσε μείωση της διάθεσης αγοράς αθλητικού εξοπλισμού, 86% είπε το ίδιο για τις αγορές ηλεκτρικών ειδών, αντίστοιχο ήταν το ποσοστό και για τις μικροσυσκευές, στο 83% έφτασε η άρνηση αγοράς λευκών συσκευών, ειδών πολυτελείας, υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας, ειδών διακόσμησης, επίπλων και στο 82% οι υπηρεσίες κομμωτηρίου. 

Πέρυσι, ο αντίστοιχος δείκτης έδειχνε μείωση της αγοραστικής διάθεσης σε κοσμήματα 76%, σε αλκοολούχα ποτά 71%, στην εστίαση 71% . Αυτή η αλλαγή προς καθετί που θεωρείται ακριβό ή και περιττό δείχνει στάση φόβου και φυσικά έλλειψη καταναλωτικής διάθεσης.

Στο παραπάνω πλαίσιο, το 68% των Ελλήνων δηλώνει ότι θα μειώσει κι άλλο τις αγορές του, το 28% πως θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα και μόλις το 4% αναφέρεται σε αύξηση δαπανών.
 

Η κυβέρνηση λογικά αδιαφορεί για τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, αφού είναι παράνομη σε όλα όσα αποφασίζει και δρα παραβιάζοντας το Σύνταγμα, τα δικαιώματα των πολιτών και τώρα... και τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης

Να συνεχίσει η ΔΕΗ να εισπράττει το τέλος ακινήτων θα ζητήσει με επιστολή του στον πρόεδρο της ΔΕΗ, Αρθούρο Ζερβό, ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Στουρνάρας, όπως αποφασίστηκε στη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό, Α. Σαμαρά. 

«Το υπουργείο Οικονομικών θα στείλει επιστολή στον κ. Ζερβό, που θα του ζητά να συνεχίσει να εισπράττει το τέλος» είπε ο κ. Στουρνάρας, εξερχόμενος του Μεγάρου Μαξίμου, ενώ ερωτηθείς για τη πορεία των συζητήσεων επί των προτάσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ για το φορορολογικό, ανέφερε ότι συνεχίζονται και ότι «αναγκαστικά θα καταλήξουν σήμερα, γιατί θα πρέπει να κατατεθεί το νομοσχέδιο την επόμενη Τρίτη».

Για τη συμμετοχή στο πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων, για το οποίο το βιβλιο προσφορών κλείνει στις 19.00, ο υπουεγός Οικονομικών είπε ότι δεν έχει «καμία εικόνα» ακόμα. 

Σημειώνεται ότι από χθες το υπουργείο Οικονομικών είχε προχωρήσει σε βελτιώσεις σε σχέση με το προσχέδιο που είχε δει το φως της δημοσιότητας, μειώνοντας τον υψηλό συντελεστή στο 40% (για ατομικά εισοδήματα από 40.000 ευρώ και πάνω) και ενισχύοντας τα επιδόματα τέκνων που λαμβάνουν κατά κύριο λόγο τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες.

Oμως, οι φορολογούμενοι στη συντριπτική τους πλειονότητα θα κληθούν να πληρώσουν υψηλότερους φόρους σε σχέση με εφέτος. Οι επιβαρύνσεις ξεκινούν από τις 24.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα για τις οικογένειες με ένα παιδί, τις 21.000 ευρώ με δύο παιδιά και τις 23.000 ευρώ με τρία παιδιά

Επίσης στο σχέδιο του υπουργείου προβλέπονται:
• Αύξηση του φόρου στους τόκους των καταθέσεων από το 10% στο 15%. Για παράδειγμα, για κατάθεση 100.000 ευρώ με μέσο επιτόκιο 3% ο ετήσιος τόκος διαμορφώνεται στις 3.000 ευρώ και ο φόρος θα είναι πλέον 450 και όχι 300 ευρώ.

• Αυτοτελής φορολόγηση των εισοδημάτων από ενοίκια με συντελεστή 10% για εισόδημα έως 12.000 ευρώ τον χρόνο και 33% για εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ.

• Με τους συντελεστές αυτούς ευνοούνται οι φορολογούμενοι οι οποίοι λαμβάνουν περιορισμένο πρόσθετο εισόδημα από ενοικίαση ακινήτων. Για παράδειγμα, προκύπτει όφελος για έναν μέσο μισθωτό με ετήσιο εισόδημα 26.000 ευρώ και 9.000 ευρώ από ενοίκια της τάξης των 2.250 ευρώ. Πριν στο συνολικό εισόδημα των 35.000 ευρώ, τα 9.000 ευρώ των ενοικίων είχαν φόρο 3.150 ευρώ, ενώ με το νέο σύστημα θα έχουν φόρο 900 ευρώ.

• Αύξηση του τέλους επιτηδεύματος για τους ελεύθερους επαγγελματίες από τα 500 στα 650 ευρώ (με πιθανή την εξαίρεση όσων εργάζονται με σχέση εξαρτημένης εργασίας) και από τα 500 στα 1.000 ευρώ για τις επιχειρήσεις.

• «Διάσωση» των πολυτεκνικών επιδομάτων τα οποία λαμβάνουν 150.000 οικογένειες ως αντιστάθμισμα της κατάργησης του επιπλέον αφορολόγητου για τα τέκνα. Αντί να καταργηθούν, όπως ήταν το αρχικό σχέδιο, μειώνονται σε 450 ευρώ τον χρόνο για κάθε παιδί, από 528 εκατ. ευρώ εφέτος. Παράλληλα θα δίνονται και τα νέα οικογενειακά επιδόματα με τα αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια τα οποία έχει ανακοινώσει το υπουργείο Εργασίας.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι το νέο φορολογικό νομοσχέδιο στην τελική του μορφή θα πρέπει να κατατεθεί στη Βουλή έως τις 11 του μήνα, καθώς αποτελεί προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της δόσης των 34,4 δισ. ευρώ στο Eurogroup της 13ης Δεκεμβρίου.

Ριζικές αλλαγές: Καταργούνται αφορολόγητο και φοροαπαλλαγές

Αλλάζει εκ βάθρων η φορολόγηση μισθωτών και συνταξιούχων. Στο σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών προβλέπονται τα ακόλουθα:

• Καταργείται το αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ και αντικαθίσταται από έκπτωση φόρου 1.950 ευρώ, η οποία θα μειώνεται ανάλογα με το εισόδημα.

• Η νέα κλίμακα θα έχει τρεις φορολογικούς συντελεστές, οι οποίοι διαμορφώνονται ως εξής:

• Από 0 έως 25.000 ευρώ στο 21%.
• Από 25.001 έως 40.000 ευρώ στο 36%.
• Ανω των 40.000 ευρώ ο συντελεστής πάει στο 40%.

• O φόρος που προκύπτει με βάση τη νέα κλίμακα θα μειώνεται κατά ένα ποσό σταθερής έκπτωσης ύψους 1.950 ευρώ. Στα εισοδήματα πάνω από τις 18.000 ευρώ, η έκπτωση φόρου θα περιορίζεται κατά 50 ευρώ για κάθε 1.000 ευρώ εισοδήματος μέχρι το επίπεδο των 29.000 ευρώ.
Για τα εισοδήματα πάνω από 29.000 ευρώ η έκπτωση φόρου θα μειώνεται περαιτέρω κατά 100 ευρώ για κάθε 1.000 ευρώ εισοδήματος μέχρι να μηδενιστεί στο επίπεδο εισοδήματος των 42.000.
Οσον αφορά τις φοροαπαλλαγές, αυτές καταργούνται και διατηρούνται μόνο όσες σχετίζονται με την υγεία.

Ειδικότερα οι δαπάνες για νοσήλια, ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις θα εκπίπτουν κατά ποσοστό 10% από το φόρο εισοδήματος.

Ωστόσο και αυτές θα εκπίπτουν κατά το μέρος που υπερβαίνουν το 5% του φορολογούμενου εισοδήματος.

Επίσης θα εξακολουθούν να εκπίπτουν κατά 10% από το φόρο οι δαπάνες για δωρεές, χορηγίες και διατροφή προς την πρώην ή τον πρώην σύζυγο.

Εντολή Στουρνάρα στη ΔΕΗ: Συνεχίστε να εισπράττετε το χαράτσι!

Τι συζητήθηκε σε ειδική σύσκεψη στο πρωθυπουργικό γραφείο 
 
Με επιστολή του στον πρόεδρο της ΔΕΗ κ. Αρθούρο Ζερβό ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας θα ζητήσει να συνεχίσει η εταιρία να εισπράττει το τέλος ακινήτων. Σε αυτή την απόφαση κατέληξε η σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά προκειμένου να ξεπεραστεί το εμπόδιο που βάζει η πρόσφατη απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου που χαρακτηρίζει παράνομη την είσπραξη του τέλους από την ΔΕΗ.
Παράλληλα το υπουργείο Οικονομικών θα ασκήσει όλα τα ένδικα μέσα και αίτηση αναίρεσης στον Άρειο Παγο για να μην υλοποιηθεί η απόφαση. Η κυβέρνηση δεν έχει το περιθώριο να μην ειπραχθεί το "χαράτσι" αφού τυχόν υστέρηση στα έσοδα θα έχει συνέπεια την λήψη νέων μέτρων.








Μέγα δράμα φέρεται να έζησε ο γνωστός δημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, όταν οδηγώντας το αυτοκίνητό του βρέθηκε προ εκπλήξεως απέναντι σε εγκληματίες, οι οποίοι του ζήτησαν να κατεβεί από το αυτοκίνητό του, Porche Cayenne Turbo, στο οποίο ανέβηκαν και εγκατέλειψαν σώο τον δημοσιογράφο…
Στη συνέχεια, υπήρξε κυνηγητό των εγκληματιών από την αστυνομία και τελικά οι δράστες έχασαν τον έλεγχο του πολυτελέστατου τζιπ, με αποτέλεσμα να ντεραπάρουν και να βγουν εκτός δρόμου… να εγκαταλείψουν το Cayenne και να χαθούν μέσα στη νύχτα… καταδιωκόμενοι από αστυνομικούς. Το ανθρωποκυνηγητό συνεχίστηκε με τους δράστες να έχουν εγκλωβιστεί σ' ένα ρέμα στην προσπάθεια τους να διαφύγουν πεζοί. Σύμφωνα με πληροφορίες κατά τις ανταλλαγές πυροβολισμών τραυματίστηκε ένας αστυνομικός.

Αυτή είναι η ιστορία, η οποία γέμισε τα ειδησεογραφικά πρακτορεία και -φυσικά- τα δημοσιογραφικά ιστολόγια και ιστοτόπους, όπου δημοσιεύθηκε και οπτικό υλικό από το εγκαταλειμμένο Cayenne Turbo.
Όμως, εμείς (με τη βοήθεια ειδικού) παρατηρώντας τις φωτογραφίες, αλλά και γνωρίζοντας μία σειρά από ειδικές πληροφορίες σχετικά με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, θα καταθέσουμε μία σειρά από απορίες που προκύπτουν και ο καθένας ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα…

Πρώτον: Είναι γνωστό πως ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος οπλοφορεί. Για την ακρίβεια, μάλιστα, έχει χάσει 5 φορές το όπλο του (την τελευταία φορά σε εστιατόριο της Θεσσαλονίκης), δημιουργώντας μεγάλες απορίες για την ικανότητά του να κατέχει όπλο, παραβιάζοντας συνεχώς τους κανόνες ασφαλούς φύλαξης όπλου βάση του νόμου (να υπενθυμίσουμε πως η άδειά του για οπλοκατοχή και οπλοφορία όλως παραδόξως έχει εγκριθεί ενώ ο ίδιος απαλλάχθηκε από την στρατιωτική του θητεία με Ι5, δηλαδή ως ανίκανος ή επικίνδυνος να φέρει όπλο)…
Σε οποιονδήποτε άλλο Έλληνα πολίτη θα είχε γίνει άμεση ανάκληση της αδείας άμεσα και θα βρισκόταν υπόλογος και κατηγορούμενος στα δικαστήρια για κλοπή όπλου με ποινή τουλάχιστον 6 μηνών…

Δεύτερον: Η Porsche Cayenne Turbo είναι ένα ιδιαιτέρως ασφαλές και πολυτελές όχημα. Μάλιστα, όλα τα μοντέλα της εταιρείας που έχουν τον ίδιο τύπο με αυτό του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, έχουν και ηλιοροφή, ενώ παραδόξως αυτό δεν συμβαίνει με τον τύπο της Porsche Cayenne του γνωστού δημοσιογράφου!
Ταυτόχρονα, όμως, οι ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου οχήματος δεν σταματούν στην… ηλιοροφή, αλλά συνεχίζονται και γίνονται ακόμη πιο ενδιαφέρουσες, όταν παρατηρώντας τις δημοσιευμένες φωτογραφίες του εγκαταλειμμένου οχήματος, διαπιστώνουμε πως ενώ υπάρχουν αισθητά μεγάλες ζημιές στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, που προδίδουν πολύ δυνατή πρόσκρουση, δεν υπάρχει αποκοπή και θραύση κρυστάλλων!!!
Ουσιαστικά οι εικόνες προσδίδουν την έξοδο του τζιπ από τον δρόμο, την ανώμαλη προσγείωσή του με πρόσκρουση του πίσω μέρους (πιθανόν σε κάποια όχθη) και το σταμάτημα του οχήματος στον τσιμεντένιο φράχτη από το εκκλησάκι.
Επίσης φαίνεται ξεκάθαρα η στρέβλωση του πίσω μέρους μόνο στον χώρο αποσκευών (πόρτ μπαγκάζ) και να σταματά στην πίσω κολώνα που αρχίζει η καμπίνα επιβατών. Καμία στρέβλωση στις κολώνες και στην οροφή.
Εάν μιλούσαμε για την απλή παθητική ασφάλεια του οχήματος (κλωβός ασφαλείας) σίγουρα θα υπήρχαν κάποιες περαιτέρω στρεβλώσεις στα σημεία που επιφορτίζονται με την μεγαλύτερη πίεση (νεύρα) του αμαξώματος.
Η κατάσταση του αυτοκινήτου προδίδει πως το συγκεκριμένο Porsche Cayenne Turbo, είναι όχημα θωρακισμένο, με θωράκιση ελαφρά Β4 έως βαριά Β6/Β7...

Τρίτον: Ο γνωστότατος, για τις πολύκροτες αποκαλύψεις σκάνδαλα, δημοσιογράφος αποτελεί (εν πλήρη γνώση του) ένα διαρκή στόχο τουλάχιστον τα τελευταία 15χρόνια.
Η αγαστή συνεργασία του με τις κρατικές διωκτικές αρχές καθώς κι η απόσπαση αστυνομικού για την φύλαξη της οικίας του το επιβεβαιώνουν.
Δεν νοείται λοιπόν μετά από τόσα χρόνια «γαλούχησης» σε θέματα ασφαλείας που αφορούν την καθημερινότητά του να τα διαγράψει με μιας, μη σκεπτόμενος και την οικογένειά του, ώστε να κινητοποιηθεί δημοσιογραφικά, κατά την δήλωσή του, για να καλύψει το γεγονός.
Πως δεν αντέδρασε σε μια ενέδρα όταν κυριολεκτικά για 15 χρόνια είναι από τις πιθανότερες εκδοχές δολοφονικής επίθεσης εναντίον του;

Τέταρτον: Ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος διαθέτει προσωπική φρουρά και ο ίδιος είναι εκπαιδευμένος στον χειρισμό όπλου (σύμφωνα με παλιότερες δηλώσεις του). Πού βρισκόταν η προσωπική του φρουρά όταν συνέβη το συγκεκριμένο περιστατικό;

Πέμπτον: Πως είναι δυνατόν να είναι ο μόνος που άκουσε τους πυροβολισμούς των δραστών κατά την διαφυγή τους, εφόσον έγιναν αντιληπτοί κατά το ρεπορτάζ, σε μια άλλη περιοχή;
Με ποιο σκεπτικό (δημοσιογραφικό δαιμόνιο) γνώριζε που να κινηθεί ώστε να τους εντοπίσει και κατέφθασε πριν την Αστυνομία; Επαναλαμβάνουμε πως το όλο περιστατικό ξεκίνησε σε 2 γειτονικές περιοχές.
Οι δράστες επιχείρησαν ληστεία στην Νέα Ερυθραία και «συνάντησαν» τον δημοσιογράφο κατά την διαφυγή τους στην Εκάλη.

Αφού λοιπόν, ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος ήταν σε ένα θωρακισμένο όχημα, με αλεξίσφαιρα τζάμια και ο ίδιος οπλοφορώντας, γιατί σταμάτησε το αυτοκίνητό του όταν το ζήτησαν οι εγκληματίες;
Γιατί βγήκε έξω και δεν παρέμεινε μέσα σε αυτό; Γιατί δεν χρησιμοποίησε το όπλο του;
Γιατί, δεν επέλεξε ο δημοσιογράφος να πατήσει το γκάζι του αυτοκινήτου και να απομακρυνθεί με ασφάλεια;
Εάν υποθέσουμε πως οι δράστες δεν γνώριζαν τον ιδιοκτήτη (πως άλλωστε βραδιάτικα) και έστησαν ενέδρα στον πρώτο διερχόμενο τυχόντα και πάλι ο κύριος Τριανταφυλλόπουλος είχε πολλές περιπτώσεις διαφυγής.
Άλλωστε τέτοιου είδους πολυτελή τζιπ και κυβισμού δεν οδηγούνται σαν σταματημένα, ιδιαίτερα δε όταν ο οδηγός του καταθέτει δημοσίως πως ακούγοντας πυροβολισμούς, βγήκε «τσάρκα» να δει τι συμβαίνει και να καλύψει δημοσιογραφικά το γεγονός.
Οι πυροβολισμοί σαν γεγονός, κινητοποιούν τον ανθρώπινο νου, να είναι τουλάχιστον σε εγρήγορση και επιφυλακτικός ….

Τελικά, γιατί συνέβη το συγκεκριμένο περιστατικό;
Μήπως ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος δεν γνωρίζει ότι οδηγεί αυτοκίνητο που είναι ικανό να τον προστατεύσει ακόμη και από πυρά στρατιωτικού όπλου;
Ή μήπως το όλο θέμα έχει να κάνει με οτιδήποτε άλλο, εκτός όμως από αυτό που τελικά εμφανίσθηκε στην δημοσιότητα;


ΥΓ: Οι φωτογραφίες είναι από τον δικτυακό τόπο zougla.gr ιδιοκτησίας του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου και παρουσιάζουν την Porche Cayenne του δημοσιογράφου όπως ο ίδιος την εμφανίζει στο διαδίκτυο.


Ετοιμάζονται τα αρπακτικά για την καθοριστική επίθεση στο πτώμα της Ελλάδας. Με πρόσχημα τις αποκρατικοποιήσεις - ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, οι κολοσσοί της Ευρώπης και της Αμερικής έχουν θέσει σε εφαρμογή τα σχέδιά τους, για να είναι οι νικητές της επόμενης ημέρας.

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγουν έμπειροι παράγοντες της αγοράς, μετά την πρώτη ανάγνωση της έκθεσης που συνέταξε υψηλόβαθμο στέλεχος της γερμανικής Deutsche Bank στο Λονδίνο και στο μεγαλύτερο μέρος της έκανε αναφορές στα υπό διερεύνηση κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, στη Δυτική Ελλάδα και νότια της Κρήτης.

Το θέμα γίνεται πολύ επικίνδυνο, καθώς η εκτίμηση των Γερμανών κάνει λόγο για αποθέματα πάνω από 420 δισ. ευρώ μόνο σε φυσικό αέριο, χωρίς να μπορούν να υπολογισθούν τα ενδεχόμενα αποθέματα «μαύρου χρυσού», ενώ το καθαρό όφελος για την Ελλάδα, σύμφωνα πάντα με την Deutsche Bank, θα είναι μεγαλύτερο των 210 δισ. ευρώ, ποσό που ξεπερνά το ετήσιο ΑΕΠ της χώρας.

Σημαντικό μέρος των εσόδων από την αξιοποίηση των κοιτασμάτων, σύμφωνα με τους Γερμανούς, θα κατευθύνεται σε επενδύσεις εκτός του ενεργειακού τομέα. Ωστόσο, οι ίδιοι οι Γερμανοί ως ισχυρότεροι σε Ε.Ε. και ΕΚΤ έχουν επιβάλει στις ελληνικές κυβερνήσεις να χρησιμοποιήσουν (δηλαδή στην κυριολεξία να ληστέψουν) κάθε διαθέσιμο πόρο από ανάλογα Ταμεία (όπως ο λογαριασμός όπου κατευθύνεται το λεγόμενο «Τέλος υπέρ ΑΠΕ»), ώστε να βρεθούν χρήματα για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των δανειστών μας!

Βάζοντας στο στόχαστρο τα μελλοντικά αποθέματα, οι «προστάτες» μας επιχειρούν να αποσπάσουν τον έλεγχο και των τελευταίων πόρων που διαθέτει η χώρα (μαζί με τον λιγνίτη, τον ήλιο και το νερό) και στους οποίους δεν είχαν πρόσβαση έως πρόσφατα. Κι αμέσως μετά, η ελληνική οικονομία θα αποκτήσει μία εξαιρετική ευρωστία (για τα δικά τους δεδομένα), αλλά στην πραγματικότητα η κοινωνία μας θα ζει μέσα στη φτώχεια και την εξαθλίωση.



Σε παρόμοιες περιόδους με αυτές που διανύουμε, έρχονται στην επιφάνεια οι χρεοκοπίες του παρελθόντος· όχι του παρόντος. Με αυτή τη βασική αρχή, που δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει κανείς, όλοι αυτοί που σήμερα παριστάνουν τους έκπληκτους μπροστά στην κατάντια της χώρας, της κοινωνίας και των ατόμων της, είναι κατά βάση εκείνοι οι οποίοι ευεργετήθηκαν από τις αιτίες που προκάλεσαν την κρίση – με πολλούς τρόπους.

Σήμερα, παρακολουθούμε έντρομοι διάφορα φαινόμενα τα οποία επίσης αρνούμαστε να αντιληφθούμε στην πραγματική τους διάσταση. Για παράδειγμα, η κοινωνία επιβραβεύει τον κάθε ελάχιστο ανθρωπάκο, ο οποίος ανοητολογεί, παραληρεί, υβρίζει, φωνασκεί, κατακρίνει· και εν τέλει τον τοποθετεί εκεί που του αξίζει: στη Βουλή! Έτσι νομιμοποιείται η χυδαιότητα πάνω στην οποία στρώνουν την προσωπική τους καριέρα οι κάθε είδους τυχοδιώκτες της κρίσης – η οποία σε λίγο θα αποδειχτεί το πιο επικερδές «επάγγελμα» στην Ελλάδα! Η δημοφιλία των κάθε λογής παρασίτων φτάνει στα ύψη, έτσι που τα εκφυλιστικά φαινόμενα, η αμετροέπεια, οι βλακώδεις δηλώσεις, η προστυχιά, να τροφοδοτούν και να καλύπτουν την ατιμωρησία των πιο σοβαρών εγκλημάτων.

Η καθημερινότητά μας μοιάζει με αρένα όπου η κάθε κραυγαλέα ανοησία προσελκύει το αποκλειστικό ενδιαφέρον του κοινού – όχι της πολιτείας, αλλά των πολιτών, οι οποίοι με τη ροπή τους να επικεντρώνουν την προσοχή τους στην κάθε σάχλα, νομιμοποιούν τα εγκλήματα της πολιτείας.

Η τρέχουσα αισθητική διαμορφώνει το κριτήριο της κοινωνίας και αποκαλύπτει σε κάθε πτυχή της ζωής μας τις προτιμήσεις της, τόσο σε πολιτικά πρόσωπα όσο και σε πολιτικές, καθώς και σε πολιτισμικά πρότυπα. Στις μέρες μας, που πουλά το αντι-συστημικό «προϊόν - ιδεολόγημα», όλοι βρέθηκαν αιφνίδια εκτός συστήματος, με πρώτους και καλύτερους τους πυλώνες του συστήματος! Έτσι, έκπληκτοι, αλλά και δίχως αντιδράσεις, οι πολύ καλά ενημερωμένοι πολίτες παρακολουθούν αμήχανοι τους καναλάρχες και τους εκδότες που υπήρξαν η πεμπτουσία του συστήματος, να παριστάνουν τους επαναστάτες στα κάγκελα. Το οικτρό αυτό θέαμα, με τους διαχειριστές του συστήματος να παριστάνουν τους Γαριβάλδηδες, επεκτείνεται και σε άλλους τομείς της κοινωνικής μας ζωής που εξέθρεψε με περισσό ζήλο την αρχή της μετριότητας.

Σε αυτή τη χώρα φωνασκούν σήμερα περισσότερο από κάθε άλλον πληττόμενο οι προνομιούχοι. Κάτι έκδοτες που ήταν υπεράνω πατρίδας, πολιτείας και κυβερνήσεων, κάτι δημοσιογράφοι - επιχειρηματίες που κοιμούνται με τις Πόρσε τους αγκαλιά, κάτι καλλιτέχνες που πέρασαν με επαναστατικό διαβατήριο και με όλους τους τρόπους, πάντα εκ του ασφαλούς, στο απυρόβλητο από όλο το κομματικό σύστημα, κάτι σατιρικοί συγγραφείς που έκαναν στην πτωχή Ελλάδα… πλούσια καριέρα με ανάλογη εξουσία και δύναμη…

Παρακολουθούμε για παράδειγμα τους χρεοκοπημένους εκπροσώπους της τριτοκοσμικής εκδοχής λάιφ στάιλ, όπως αυτό υπηρετήθηκε στη χώρα μας και εκφράστηκε με κάτι θλιβερούς επαρχιώτες να παριστάνουν τους Τσε Γκεβάρα των απαλλοτριωμένων μας ζωών. Όλοι αυτοί που γάνωναν επί τέσσερις δεκαετίες τα κεφάλια μας ανακηρύσσοντας το κάθε σκουπίδι σε υπέρτατη αξία της καθημερινότητάς μας, τώρα ψελλίζουν επαναστατικά εμβατήρια. Όπως επίσης και οι α(η)δοί και λοιποί πολιτιστικοί εκπρόσωποι του κατεστημένου, οι οποίοι έστησαν τις καριέρες τους πάνω στις αιτίες της κρίσης: κομματοκρατία, παχυλές κρατικές επιχορηγήσεις, φοροδιαφυγή, ίντριγκα, αβυσσαλέα προσκόλληση στο προσωπικό συμφέρον και πρόθυμες υπηρεσίες στο σύστημα και το κατεστημένο, με αντιπαροχή τις πολιτισμικές σελίδες των δημοκρατικών… ανεξάρτητων και αντισυστημικών (και σήμερα αντιμνημονιακών) εφημερίδων! Γενικά, αν προσέξει κανείς στην Ελλάδα, το «αντί», η αντίρρηση, αποτελεί την πιο παραγωγική και πολλαπλώς επικερδή επιχείρηση.

Ωστόσο, το πιο τραγικό από όλα είναι η επιβράβευση από τη λαϊκή βάση της θρασύτητας, της βλακείας, της ανικανότητας και της αμετροέπειας. Αν ρίξει κανείς μια ψύχραιμη ματιά στην εικόνα που παρουσιάζει το σημερινό «μνημονιακό» και «αντιμνημονιακό» Κοινοβούλιο, στην ποιότητα που εμφανίζει το ανθρώπινο δυναμικό του, θα καταλάβει αυτόματα αυτό που τον αφορά άμεσα: ότι η ελπίδα θα αργήσει να φανεί…

  • Προαναγγέλλει νέα μέτρα και ποινές φυλάκισης για όσους δεν πληρώσουν φόρους
  • Προσφεύγει στη Δικαιοσύνη για να συνεχίσει να εισπράττει η ΔΕΗ το χαράτσι
  • Αυτονομημένος από την κυβέρνηση και με «γερές πλάτες» ο Υπουργός Οικονομικών

Δέκα λεπτά χρειάστηκε μόνο ο Υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας,στη συνέντευξή του στο Νίκο Χατζηνικολάου για να πετύχει δύο πράγματα :

1ον) Αποδόμησε πλήρως τη δέσμευση του Πρωθυπουργού ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν άλλα μέτρα.
2ον) Κήρυξε ουσιαστικά τον πόλεμο στην κοινωνία, προαναγγέλλοντας σκληρές αποφάσεις που φτάνουν μέχρι και ποινές φυλάκισης για όσους βρεθούν σε αδυναμία να πληρώσουν φόρους και χαράτσια.

Με μία απίστευτη και πρωτοφανή κυνικότητα ο κ. Στουρνάρας, δεν έκρυψε την ενόχλησή του για την απόφαση της Δικαιοσύνης να επιτρέπει στους καταναλωτές της ΔΕΗ να πληρώνουν μόνο το ποσό που αφορά το λογαριασμό της κατανάλωσης του ρεύματος και όχι το χαράτσι.

Ο Υπουργός Οικονομικών προανήγγειλε προσφυγή στη Δικαιοσύνη εκ μέρους του Υπουργείου Οικονομικών, αυτή τη φορά, για να υποχρεωθεί η ΔΕΗ να εισπράττει και το χαράτσι. Εκτόξευσε μάλιστα την απειλή ότι αν δεν πληρωθεί το χαράτσι, τότε θα επιβληθούν άμεσα νέα μέτρα για να καλυφθούν τα έσοδα που έχουν προβλεφθεί.

Ο κ. Στουρνάρας μίλησε με απαξιωτικό τρόπο για τους πολιτικούς, κάτι που προκάλεσε αναζοπύρωση των σεναρίων που τον θέλουν ως εφεδρεία του συστήματος για να ασκήσει και καθήκοντα Πρωθυπουργού. Άλλωστε ο Υπουργός Οικονομικών δεν δείχνει να υπολογίζει ιδιαίτερα τις αντιδράσεις και τον εκνευρισμό που προκάλεσαν στο Μαξίμου, όσα είπε στη συνέντευξή του.

Ο κ. Στουρνάρας έχει τη στήριξη του κ.Σόιμπλε που θα θέσει βέτο σε οποιαδήποτε κίνηση αποπομπής του από την κυβέρνηση. Ακόμα και αν αυτή η κίνηση προέρχεται από τον Πρωθυπουργό.


  • Στημένο το παιχνίδι εδώ και δεκατίες για να παραχωρηθεί ο εθνικός μας πλούτος ως υποθήκη…
  • Ήρθε η ώρα να στείλουμε το μήνυμα σε κάθε κατεύθυνση ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και όχι στους Ελληνόφωνους

Θυμάμαι στην εφηβεία μου, τότε στα μέσα της δεκαετίας του ’90, κάποιους μετρημένους στα δάχτυλα δημοσιογράφους αλλά και καθηγητητές πανεπιστημίου να μιλάνε για τον ορυκτό πλούτο του Αιγαίου, της Κρήτης και της Βορείου Ελλάδος… Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ουράνιο, βωξίτης, χρυσό ακόμα όσμιο…
Τους θυμάμαι να αναφέρουν σαν χθες, ότι η Ελλάδα είναι μια πάμπλουτη χώρα όχι μόνο στον πολιτισμό της, αλλά και στο υπέδαφός της… Τόσο πλούσια που μπορεί να τροφοδοτήσει τουλάχιστον για 100 με 150 χρόνια ενεργειακά την υπόλοιπη Ευρώπη, να φτιάξει ισχυρή οικονομία και συνεπώς ένα σοβαρό κράτος όπου οι Έλληνες θα μπορούν να ευημερούν και να αναπτυχθούν.

Αυτούς λοιπόν τους ανθρώπους που μιλούσαν γι αυτά τα θέματα, κάποιοι εξυπνάκιδες, ημιμαθείς, και άσχετοι διαμορφωτές γνώμης, είτε πολιτικοί είτε δημοσιογράφοι, με περίσσεια ευκολία τους χαρακτήριζαν γραφικούς, ονειροπαρμένους, φαντασιόπληκτους ακόμα και… ακροδεξιούς ή φασίστες!

Σήμερα λοιπόν, αφού φτάσαμε σε αυτό το σημείο οικονομικής κατάπτωσης και αφού και τα Γερμανικά ΜΜΕ υπονοούν ότι αυτός ο ορυκτός πλούτος μπορεί να μετατραπεί σε υποθήκη του χρέους μας, ξύπνησε επιτέλους και ο κάθε ελαφρόμυαλος και μιλάει στα τηλεοπτικά παράθυρα και διεκδικεί την εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου από Έλληνες για Έλληνες!

Θετικό γεγονός φυσικά, όπως και να’ χει.


Θα πρέπει πλέον, να καταλάβει και ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας, ότι το παιχνίδι ήταν στημένο και προσχεδιασμένο εδώ και πολλά χρόνια… Εδώ και πολλές δεκαετίες… Και δυστυχώς σε αυτό το παιχνίδι των παγκόσμιων άπληστων και σκοταδιστών εξουσιαστών του πλανήτη (πολλοί απο αυτούς μάλιστα ανήκουν και σε ένα συγκεκριμένο λόμπυ με συγκεκριμένη εθνική καταγωγή…) , συνέναισαν και πολλοί ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΙΔΕΣ της Πατρίδας μας σε βαθμό μάλιστα ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ!

Η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι η Ελβετία της Μεσογείου, να παράγει απίστευτες ποσότητες πλούτου, να εργάζονται όλοι οι Έλληνες, και σε συνδιασμό με τη ναυτηλία, τον τουρισμό, την αγροτιά και την πολιτισμική κληρονομιά μας να είμαστε κυριολεκτικά μια υπερδύναμη σε κάθε τομέα!

Αντ’ αυτού όμως οι πολιτικάντιδες που κυβέρνησαν τα τελευταία 40 χρόνια, μας κατάντησαν μια χώρα ψαροκώσταινα, χωρίς παραγωγή, με υπερβολικά πολλούς αργόσχολους δημοσίους υπαλλήλους, με ανεργία, εγκληματικότητα, με εκφυλισμό της νεολαίας, με ένα τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα… και ως λύση – να φαντάζουν κάποιοι αστείοι λαϊκιστές πολιτικάντιδες νέας γενιάς και κάποιοι φοροκυνηγοί…

Έφτασαν στο σημείο να σκέφτονται μάλιστα να φορολογούν…μέχρι και τα παιδιά μας!!!…

Ας ξυπνήσουμε επιτέλους και ας στείλουμε με κάθε τρόπο, σε κάθε κατεύθυνση, σε εσωτερικό και εξωτερικό ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, ότι όχι μόνο δεν θα δωθεί τίποτα ως υποθήκη στο τεχνιτό μας χρέος, αλλά θα αποκτήσουμε οικονομική και ενεργιακή επάρκεια, και πάλι θα κακακτήσουμε με την αξία μας τη θέση που μας αξίζει στο παγκόσμιο στερέωμα σε κάθε επίπεδο- και θα ξαναδημιουργήσουμε πολιτισμό…

Έσσεται Ήμαρ…



Όχι πιά εάν, αλλά πότε «πετάει» ο γάϊδαρος!...

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
(Αφιερωμένο στους «εργολάβους» που ανέλαβαν να μας πείσουν και σε όσους πείσθηκαν ότι η ελληνική οικονομία, η Ελλάδα και οι Έλληνες μπορεί να σωθούν με τη δεδομένη, τροϊκανής έμπνευσης, συνταγή!…)
Πετάει ή δεν πετάει ο... γάϊδαρος, αναρωτιέται τόσο εύστοχα όσο και σκωπτικά ο λαός μας στην σχετική του παροιμιακή έκφραση.

Οσο και άν ακουστεί σήμερα παράξενο και ίσως κριθεί από μερικούς και δεοντολογικά αντιεπιστημονικό στο μέτρο που όλοι γνωρίζουμε ή θα έπρεπε να γνωρίζουμε και το Νόμο της βαρύτητας και την ανατομική μορφή των συμπαθών τετράποδων η απάντηση στην Ελλάδα της τρόικα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 και στην Υφήλιο των 7 δισεκατομμυρίων κατοίκων δεν είναι πλέον ΕΑΝ «πετάει» ο γάϊδαρος αλλά ότι ΣΙΓΟΥΡΑ «πετάει» εφόσον έτσι αποφασίσουν οι Ηγέτες μας!

Εφόσον υπάρχουν συγκεκριμένες πολιτικό-οικονομικές συνθήκες και το διατάξουν ΕΚΕΙΝΟΙ που αποφασίζουν για τις Τύχες μας τότε ΚΑΙ πετάει και κάνει και τα κοινώς λεγόμενα «τσαλίμια» ο παροιμιακός γάιδαρος μηδενίζοντας λογική, συναισθήματα, πεποιθήσεις, Αρχές!

Ελάτε να δούμε σήμερα, όμως, τα πράγματα οπλισμένοι με μιά ικανή δόση χιούμορ, αυτήν την τόσο καταλυτικά χρήσιμη ιδιότητα της ανθρώπινης προσωπικότητας που με την καλόγουστη μορφή της τείνει να καταστεί στην Ελλάδα της τρόικα, των περικοπών, της οικονομικής δυσπραγίας, κοινωνικής αποσύνθεσης και εθνικής κατάθλιψης τόσο σπάνιο φαινόμενο ώστε να χρειάζεται να χαρακτηρισθεί ως «αθό σε... ανεπάρκεια…».

Αναμφίβολα οι γάϊδαροι ΔΕΝ πετούν εφόσον τα πράγματα στη Φύση αλλά και στην αντίληψη του ανθρώπου είναι όπως ακριβώς είναι. Υπάρχουν, όμως, τελευταία τόσα πολλά δρώμενα στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά και στην υδρόγειο του πλανητάρχη κ Μπαράκ Ομπάμα που εσκεμμένα ή εντελώς τυχαία μοιάζει να στοχεύουν να μας πείσουν για το ακριβώς αντίθετο.

Πόσο εύπιστοι είμεθα αλήθεια, παιδιά, γυναίκες και άνδρες στην εποχή μας και πόσο εύκολα θα μπορούσε κάποιος ή κάποιοι να μας αλλάξουν τα μυαλά, υπάρχουν και σχετικές διαδικασίες υποβολής σε πλύση εγκεφάλου, και να μας κάνουν να δούμε τα άσπρα μαύρα, τα μαύρα άσπρα και τον γάϊδαρο να... πετάει;

Απάντηση με εντυπωσιακά αποτελέσματα μας δίνει ένα κλασικό πείραμα κοινωνικής ψυχολογίας του αμερικανού συναδέλφου Dr Asch.

Στο πείραμα αυτό ο ερευνητής και οι συνεργάτες του δημιουργούν για το άτομο συνθήκες αμφιβολίας φέρνοντάς το αντιμέτωπο με την υποχρέωση της επιλογής ανάμεσα σε ερεθίσματα αμφίβολης ευκρίνειας.

Συγκεκριμένα το άτομο οδηγείται με τις διαδικασίες του πειράματος έντεχνα σε συναισθηματική σύγκρουση καθώς από τη μία μεριά αισθάνεται την έντονη υποκειμενική τάση να κάνει τη σωστή επιλογή όπως ακριβώς έχει μάθει μέχρι αυτήν την στιγμή στη ζωή του (πχ ο γάϊδαρος ΔΕΝ...πετάει) και από την άλλη μεριά αισθάνεται έντονη την πίεση που του ασκούν τα άλλα μέλη της ομάδας στην οποία το έχουμε εντάξει για την ολοκλήρωση της πειραματικής διαδικασίας και τα οποία το προτρέπουν να κάνει μία επιλογή που εμφανώς είναι λαθεμένη.

Για να γίνει κατανοητή η πειραματική διαδικασία, και για να μας διδάξει και κάτι νομίζω χρήσιμο στην εποχή μας, την εποχή της αμφισβήτησης των πάντων από τους πάντες και της αμφιβολίας για όλα και για όλους, ας δούμε τι ακριβώς συμβαίνει στο πείραμα αυτό.

Οκτώ άτομα (από τα οποία τα 7 είναι συνεργάτες του ερευνητή και το 8ο άτομο είναι το «θύμα») κάθονται σε μιά αίθουσα κυτάζοντας τον μαυροπίνακα και ο ερευνητής τους πληροφορεί ότι συμμετέχουν σε ένα πείραμα προσδιορισμού της οπτικής τους αντίληψης.

Ο ερευνητής τους δείχνει δύο κάρτες όπου στην πρώτη κάρτα υπάρχει μιά ευθεία γραμμή ενός συγκεκριμένου μήκους και στην δεύτερη κάρτα υπάρχουν τρείς ευθείες γραμμές διαφορετικού μήκους η μία από τις οποίες είναι εμφανέστατα και χωρίς καμία αμφιβολία ακριβώς ίσου μήκους με τη γραμμή της πρώτης κάρτας.

Ο ερευνητής ρωτά διαδοχικά, ένα προς ένα τα άτομα της 8μελούς ομάδας να κάνουν την σύγκριση των γραμμών αφήνοντας τελευταίο στη διαδικασία το «θύμα» της παρέας.

Στο πρώτο παράδειγμα ΟΛΟΙ συμφωνούν και ακολουθεί το δεύτερο με δύο άλλες κάρτες στο οποίο επίσης η οπτική αντίληψη και των 8 μελών της ομάδας συμπίπτει απολύτως και χωρίς καμία αμφιβολία.

Στην τρίτη όμως προσπάθεια, ώ του θαύματος, τα πράγματα... χαλνούν!..
Καθώς ένα-ένα τα μέλη της 8μελούς ομάδας δίνουν τις απαντήσεις τους η βιντεοκάμερα καταγράφει τις ξαφνικές αντιδράσεις του 8ου μέλους της ομάδας που είναι το «θύμα» το οποίο γέρνει μπροστά και κοιτάζει τις γραμμές, κοιτάζει έναν έναν τα μέλη της ομάδας, έχοντας χαραγμένα έντονα στο πρόσωπό του τα αισθήματα του ξαφνιάσματος και της δυσπιστίας...

Οταν έρχεται η σειρά του «θύματος» να συγκρίνει τις γραμμές στις δύο κάρτες, προκύπτει ότι ένας μεγάλος αριθμός ατόμων απαντά δίνοντας την ίδια απάντηση που έδωσαν και τα επτά μέλη της ομάδας που προηγήθηκαν στη διαδικασία!...

Εκπληκτικό; όχι ακριβώς.

Το «θύμα» στο συγκεκριμένο πείραμα έχει ουσιαστικά δυό επιλογές κάθε μιά από τις οποίες συνεπάγεται και ένα σχετικό ψυχο-συναισθηματικό και ψυχοκοινωνικό κόστος.

Συγκεκριμένα, εφόσον θελήσει να σταθεί πιστό στις προσωπικές του απόψεις και να πεί τι ακριβώς είναι σωστό και τι λάθος τότε θα βρίσκεται σε ευθύγραμμη ισορροπία με τις υποκειμενικές του πεποιθήσεις και τα αντικειμενικά δεδομένα αλλά θα έρθει σε μετωπική αντιπαράθεση με τα άλλα μέλη της ομάδας που δηλώνουν, γιατί έτσι συμφωνήθηκε με τον ερευνητή επικεφαλής του πειράματος, το ακριβώς αντίθετο.

Εάν ταυτισθεί με τα άλλα μέλη της ομάδας τότε θα συγκρουσθεί με τις υποκειμενικές του πεποιθήσεις και την ορθή αντίληψη της πραγματικότητας αλλά θα αποφύγει το ρίσκο της αντιπαράθεσής του με την ομάδα...

Μια ματιά στη ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, σε Κοινβούλια άλλων χωρών, στην ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ, ή στον ΟΗΕ και θα δείτε πόσοι μένουν ΣΥΝΕΠΕΙΣ σε πεποιθήσεις και αξίες που είναι ΟΡΘΕΣ ή αρνούνται την πραγματικότητα, σαν τον Αγιο Πέτρο πριν αλέκτωρ λαλήσει τρείς, απλά και μόνο για να συμβιβασθούνε με τον ΑΡΧΗΓΟ, την «ομάδα» ή την «Συμμαχία»…

Μη ρωτάτε «πετάει» ο γάϊδαρος;
Ο γάίδαρος όντως «πετάει» εφόσον οι ΗΓΕΤΕΣ μας το προστάζουν!


Οι διαφθορείς δεν είναι λιγότερο ένοχοι από τους διεφθαρμένους – γεγονός που, εάν αξιολογούσε σωστά η γερμανική Διεθνής Διαφάνεια, στην οποία συμμετέχουν πολλές έντιμες βιομηχανίες «τύπου Siemens», η Γερμανία θα ηγούταν με απόσταση στην παγκόσμια κατάταξη

“Η Διεθνής Διαφάνεια (Transparency International) είναι μία οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε από τους παγκοσμίως μεγαλύτερους διεφθαρμένους - δηλαδή, από όλες τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις του κόσμου, οι οποίες είναι «βυθισμένες» σ’ αυτήν (στο «βούρκο» της).

Πρόκειται ακριβώς για το ίδιο, σαν να αναθέτει κανείς σε μία αλεπού την εποπτεία της διαφύλαξης ενός «ορνιθοτροφείου», παρακαλώντας την ταυτόχρονα να απολυμαίνει το χώρο μεθοδικά - θανατώνοντας τα ποντίκια (μυοκτονία), τα οποία τρέφονται με το, απαραίτητο για τις όρνιθες, καλαμπόκι.”  

Η παραπάνω περιγραφή της «Διεθνούς Διαφάνειας» προέρχεται από τη Γαλλίδα δημοσιογράφο Christian de Brie, η οποία ερεύνησε την οργάνωση το 2003, για την εκπομπή της με τον τίτλο: «Λευκά κουστούμια – Μαύρα ταμεία». Τόσο η παραπάνω αρνητική κριτική, όσο και πολλές άλλες που ακολούθησαν, βασίζεται κυρίως στο γεγονός ότι, ο «σύνδεσμος» χρηματοδοτείται «πλειοψηφικά» από τις μεγάλες βιομηχανίες, καθώς επίσης από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις. 

Οι επιθέσεις της Γερμανίας εναντίον της πατρίδας μας συνεχίζονται αυξανόμενες – αυτή τη φορά με την «ευγενική» συνδρομή της (δήθεν) «Διεθνούς Διαφάνειας», σύμφωνα με την «έρευνα» της οποίας η Ελλάδα είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης!

Ένας μεγάλος αριθμός γερμανικών ΜΜΕ «παρέλαβε» τη δήλωση και την αναπαρήγαγε με το χειρότερο δυνατό τρόπο για την Ελλάδα (κάτι που δυστυχώς συνέβη και από πολλά ελληνικά ΜΜΕ), με αποτέλεσμα να επιδεινωθεί η ήδη αρνητική άποψη της γερμανικής κοινής γνώμης για τη χώρα μας.   

Χωρίς να σημαίνει πως θεωρούμε ότι, η διαφθορά στη χώρα μας δεν είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα της, οφείλουμε καταρχήν να επισημάνουμε ορισμένα γεγονότα:

(α)  Η ίδια η οργάνωση ανακοίνωσε πως, η πτώση της Ελλάδας στην κατάταξη, θα μπορούσε να προέρχεται από την αλλαγή της μεθόδου μέτρησης της διαφθοράς – κάτι που δυστυχώς δεν αναφέρθηκε καθόλου, σκόπιμα ή μη, από την πλειονότητα των ΜΜΕ.
(β)  Έτσι όπως παρουσιάστηκε σκόπιμα η «έρευνα», έδωσε την εντύπωση στους περισσότερους ανθρώπους ότι, βασίσθηκε σε μετρήσεις πραγματικών συμβάντων διαφθοράς. Εν τούτοις, οι δήθεν «ειδικοί» της οργάνωσης στήριξαν τα συμπεράσματα τους στα απλά ερωτήματα, τα οποία έθεσαν σε διάφορους ανθρώπους, σχετικά με το πώς αυτοί υπολογίζουν την εξέλιξη της διαφθοράς στην Ελλάδα.
Δηλαδή, δεν ερευνήθηκαν καθόλου και δεν «μετρήθηκαν» συγκεκριμένες περιπτώσεις χρηματισμού υπαλλήλων ή πολιτικών, με στόχο την ανάληψη κάποιων δημοσίων έργων ή την παροχή άλλων υπηρεσιών έναντι ανταλλαγμάτων, αλλά απλά ρωτήθηκε η άποψη διαφόρων στους δρόμους!
Όταν δε κάτι τέτοιο συμβαίνει σε μία χώρα, η οποία υποφέρει από την ύφεση, από την ανεργία, από τη φτώχεια, από τις επιθέσεις των συνδίκων του διαβόλου, από τον εξευτελισμό της Γερμανίας, από την πολιτική διαφθορά κοκ., είναι προφανώς «φύσει αδύνατον» οι ερωτηθέντες πολίτες της να μην θεωρούν ότι, η διαφθορά αυξήθηκε.  
(γ) Δεν συμπεριλήφθηκε στην έρευνα διεθνώς η πολιτική διαφθορά, η οποία είναι μία από τις μεγαλύτερες «πληγές» της Γερμανίας – αν και στους ερωτηθέντες στην Ελλάδα δόθηκε, σκόπιμα και εσφαλμένα, αυτή η εντύπωση.
Σύμφωνα με πολλούς Γερμανούς, η πολιτική διαφθορά ανθεί στη χώρα τους, με κυρίαρχη τη διαφθορά των μελών του Κοινοβουλίου – με τελευταίο συμβάν την ψήφιση ενός νόμου υπέρ των ασφαλιστικών εταιρειών, ο οποίος άλλαξε εντελώς το «τοπίο» εις βάρος των ασφαλισμένων.
(δ)  Τέλος, οι διαφθορείς δεν μετρούνται καθόλου – κάτι που, εάν συνέβαινε, θα είχε σαν αποτέλεσμα την κατάταξη της Γερμανίας στην πρώτη θέση, με μεγάλη απόσταση από το δεύτερο κράτος.
Η βαριά βιομηχανία της χώρας, η οποία άλλωστε κυβερνάει από το παρασκήνιο, ανήκει στους μεγαλύτερους διαφθορείς παγκοσμίως – ενώ τα πλέον διεφθαρμένα μέλη της συμμετέχουν στη «Διεθνή Διαφάνεια», όπως έχουμε αναλύσει διεξοδικά σε παλαιότερο άρθρο μας, το οποίο παραθέτουμε ξανά.  

ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑ Α.Ε.

Σύμφωνα με έρευνα του γερμανικού Spiegel (τίτλος του περιοδικού: Διεθνής Διαφάνεια - «Φύλλο Συκής» της μεγάλης βιομηχανίας), όλο και περισσότερες γερμανικές εταιρείες ανακαλύπτουν τα πλεονεκτήματα της συμμετοχής τους στην οργάνωση εναντίον της διαφθοράς. Κατά σύμπτωση δε, η εγγραφή τους ως μέλος, συμπίπτει πολύ συχνά με κάποια εισαγγελική έρευνα εναντίον τους, με την κατηγορία της διαφθοράς.

Δηλαδή, τόσο η εγγραφή τους ως μέλος, όσο και οι «δωρεές» τους, στις οποίες στηρίζεται η χρηματοδότηση της αμιγώς γερμανικής, μη κυβερνητικής οργάνωσης για την καταπολέμηση της διαφθοράς παγκοσμίως, συμβαδίζουν συνήθως χρονικά με εκείνη ακριβώς την περίοδο, κατά την οποία κατηγορούνται από τη Δικαιοσύνη για διαφθορά.

Για παράδειγμα, μόνο όταν η γερμανική εταιρεία σιδηροδρόμων (Deutsche Bahn) διαπίστωσε στο εσωτερικό της πάνω από 100 περιπτώσεις διαφθοράς (για το έτος 2000), έγινε μέλος της «Διεθνούς Διαφάνειας». Η κατασκευαστική εταιρεία Hochtief εισήλθε με τη σειρά της στην οργάνωση το Δεκέμβριο του 1999, όταν η εισαγγελία του Βερολίνου, λίγους μόλις μήνες πριν, διεξήγαγε έρευνα με την κατηγορία της «υποψίας για απάτη», σε σχέση με την ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου της πόλης.

Επίσης η Siemens έγινε μέλος του «συνδέσμου» το 1999, όταν κατηγορήθηκε για δύο μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς: για το χρηματισμό πολλών εκατομμυρίων της τότε κυβέρνησης της Ισπανίας (κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής από τη Μαδρίτη στη Σεβίλλη), καθώς επίσης για κάποια αντίστοιχη περίπτωση διαφθοράς, στον κλάδο των ιατρικών μηχανημάτων στη Νότια Κορέα. Στην ιστοσελίδα τότε της Siemens διάβαζε κανείς:

«Συμμετέχουμε ενεργητικά στη «Διεθνή Διαφάνεια» - σε μία ονομαστή, παγκοσμίου εμβέλειας μη κυβερνητική οργάνωση, για την καταπολέμηση της διαφθοράς». 

Το έτος 2002, δύο σημαντικά μέλη της οργάνωσης, η ABB και η Hochtief, θεωρήθηκαν ύποπτα για συμμετοχή στο σκάνδαλο του γερμανικού σοσιαλιστικού κόμματος (SPD). Η «Διεθνής Διαφάνεια» ζήτησε βιαστικά από τις δύο μεγάλες πολυεθνικές να τοποθετηθούν σε σχέση με τις κατηγορίες, επειδή σε περίπτωση αποδεδειγμένης διαφθοράς, θα έπρεπε να τις «αποβάλλει» από μέλη – κάτι που, εξ όσων γνωρίζουμε, δεν έχει συμβεί ποτέ στην ιστορία της οργάνωσης.

«Κατηγορίες για χρηματισμό απήγγειλαν Αμερικανοί εισαγγελείς», διαβάσαμε πρόσφατα, «…εναντίον της αυτοκινητοβιομηχανίας Daimler καταγγέλλοντας την προσφορά δώρων και εκατομμυρίων δολαρίων σε ξένους αξιωματούχους, σε τουλάχιστον 22 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, προκειμένου να εξασφαλίσει κρατικά συμβόλαια.

Το κατηγορητήριο αναφέρει ότι η πολυεθνική επιχείρηση ήταν αναμεμειγμένη σε μία μακρόχρονη πρακτική δωροδοκιών, προκειμένου να εξασφαλίζει συμφωνίες στη Ρωσία, στην Κίνα, στην Τουρκία, στην Αίγυπτο, στη Νιγηρία, στο Ιράκ, στην Ουγγαρία, στην Ελλάδα, στη Λετονία, στη Σερβία, στο Μαυροβούνιο κα σε τουλάχιστον άλλες έξι χώρες,  μεταξύ των ετών 1998 και 2008».

Η μεγάλη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, επίσης μέλος της «οργάνωσης», θα πρέπει προφανώς να τοποθετηθεί σε σχέση με τις κατηγορίες - αφού δεν θα θέλει να είναι η πρώτη που θα αποβληθεί από το «Σύνδεσμο για την καταπολέμηση της διαφθοράς παγκοσμίως» (αν και, κατά την άποψη μας, μάλλον δεν ανησυχεί καθόλου).    

«Ακόμη μία γερμανική εταιρεία ερευνάται με την κατηγορία της διαφθοράς», έγραφε ο γερμανικός Τύπος την αμέσως επόμενη ημέρα της «παραπομπής» της Mercedes από τις Η.Π.Α. Πρόκειται για την Ferrostahl AG, η οποία για πολλοστή φορά φαίνεται να συμμετέχει σε υποθέσεις χρηματισμού και διαφθοράς. Υποθέτουμε φυσικά ότι, εάν δεν είναι ακόμη μέλος της «Διεθνούς Διαφάνειας», θα «επανορθώσει» άμεσα, έτσι ώστε να καταπολεμήσει και αυτή με τη σειρά της τη διαφθορά στον πλανήτη. 

Όπως φαίνεται εν πρώτοις λοιπόν, χωρίς να χρειασθεί να «εμβαθύνει» κανείς ιδιαίτερα, για τις μεγάλες βιομηχανίες του «εντιμότατου εταίρου» μας, ο οποίος δεν παύει ούτε στιγμή να κατηγορεί την Ελλάδα για αδιαφάνεια, η διαφθορά αποτελεί ένα ευρείας χρήσεως «εργαλείο» - ένα ουσιώδες μάθημα διοίκησης επιχειρήσεων, το οποίο θα όφειλε μάλλον να διδάσκεται στα Πανεπιστήμια των ανεπτυγμένων χωρών, έχοντας εξέχουσα βαρύτητα για τους μελλοντικούς «ηγέτες».   

Ποια είναι όμως ακριβώς η ιστορία της «Διεθνούς Διαφάνειας», πως ορίζεται η φιλοσοφία της, πως ενεργεί, με ποιόν τρόπο χρηματοδοτείται και ποιοι είναι οι στόχοι της; Επιθυμώντας να απαντήσουμε αναλυτικά σε όλα αυτά τα ερωτήματα, τα εξής:

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

Ο σύνδεσμος ιδρύθηκε το 1993 στο Βερολίνο, από τον κ. P. Eigen (πρώην διευθυντή Ν. Αφρικής της Παγκόσμιας Τράπεζας), με στόχο τη διαφάνεια, καθώς επίσης την καταπολέμηση της διεθνούς «μακρο- και μικροοικονομικής» διαφθοράς σε παγκόσμιο επίπεδο, μέσω συνεργασιών. Η ιδέα της δημιουργίας μίας τέτοιας οργάνωσης προήλθε από τον ιδρυτή της ο οποίος, από τη θέση του προέδρου μίας συμβουλευτικής ομάδας για την Κένυα (συντόνιζε τα προγράμματα βοήθειας των ανεπτυγμένων οικονομιών προς τις φτωχότερες περιοχές του πλανήτη), διαπίστωσε την ύπαρξη τεράστιας «πολιτικής και λοιπής διαφθοράς», η οποία καρπωνόταν μεγάλο μέρος των χρημάτων και των ενισχύσεων.  

Ο κ. P. Eigen αποφάσισε το 1993, σε συνεργασία με νέους πολιτικούς αρχηγούς από την Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική, καθώς επίσης με άλλους συνεργάτες της Παγκόσμιας Τράπεζας (συνολικά 70 άτομα), να ιδρύσει στο Βερολίνο έναν Κοινωφελή Σύνδεσμο. Η πολιτική συγκυρία εκείνη την εποχή ήταν θετική για τέτοιου είδους ενέργειες, αφού πρόσφατα είχε (ατυχώς) ενωθεί η Γερμανία, ο βασικός πυρήνας της ΕΕ ήταν σε εξέλιξη, οι πόλεμοι του Κόλπου στο Ιράκ και στο Ιράν, καθώς επίσης ο εμφύλιος πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία είχαν ευαισθητοποιήσει τα πλήθη υπέρ του Δικαίου, ενώ στις Η.Π.Α. είχε εκλεγεί η δημοκρατική κυβέρνηση του B. Clinton.  

Ο Σύνδεσμος διαθέτει σήμερα παρουσία σε περισσότερες από 90 χώρες, με αντίστοιχα γραφεία. Πρόκειται για ένα τεράστιο «ιστό αράχνης», αποτελούμενο από εξέχοντα άτομα των τοπικών κοινωνιών και όχι μόνο, με απίστευτα μεγάλες δυνατότητες. Προφανώς καλύπτει με τον «ορθολογικότερο» τρόπο όλες εκείνες τις χώρες, στις οποίες δραστηριοποιούνται εξαγωγικά οι μεγάλες γερμανικές (κυρίως) βιομηχανίες εξασφαλίζοντας τους, μεταξύ άλλων, μίας μεγάλης έκτασης «πολιτική επιρροή», με το δυνατότερο χαμηλό «κόστος διαφθοράς» - ενέργειες από τις οποίες επωφελούνται πιθανότατα και τα «τοπικά» μέλη τους, όταν συμμετέχουν στην από κοινού ανάληψη έργων.

Τα μέλη και οι συνεργάτες της οργάνωσης ανά τον κόσμο αριθμούν αρκετές χιλιάδες, ενώ στο κεντρικό του Βερολίνου εργάζονται περί τα 40 ικανότατα στελέχη – κυρίως νομικοί, οικονομολόγοι και ειδικοί στα φορολογικά συστήματα. Για παράδειγμα, στην Αργεντινή υπάρχουν 3.000 μέλη, τα οποία στελεχώνουν «περιπόλους πολιτών» που επισκέπτονται σε σταθερή βάση τις υπηρεσίες του δημοσίου της χώρας, ερευνώντας με τη μέθοδο των συνεντεύξεων περιπτώσεις διαφθοράς – ποιός υπάλληλος χρηματίσθηκε, από ποιόν και για ποιο λόγο. Στη συνέχεια, οι απαντήσεις καταγράφονται μεθοδικά από τους «ακτιβιστές» της Διεθνούς Διαφάνειας, προωθούνται στη Γερμανία για να αξιολογηθούν, ενώ κάποιες φορές δημοσιεύονται στα ΜΜΕ της χώρας.          

Το Ελληνικό «υποκατάστημα» της οργάνωσης, η «Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς», δημιουργήθηκε στα τέλη Νοεμβρίου του 1996. Όπως γράφει η επίσημη ιστοσελίδα του:

«Ιδρύθηκε από μία ομάδα Πολιτών με επικεφαλής μια πολύ σημαντική προσωπικότητα της δημόσιας ζωής, την τ. Υφυπουργό Εξωτερικών, αποτελούμενη από πολιτικούς, επιχειρηματίες, δικαστικούς, επιστήμονες, στρατιωτικούς, δημοσιογράφους, δικηγόρους, γιατρούς, δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, η οποία  αποφάσισε να αναμετρηθεί με τη διαφθορά.

Για αυτόν τον λόγο συστήσαμε ένα σωματείο υπό τον τίτλο «Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς», μέλος μίας ευρύτερης οικογένειας που ξεκίνησε λίγα μόλις χρόνια πριν το 1993 από το Βερολίνο της Γερμανίας ως παγκόσμια Μη Κυβερνητική Οργάνωση.

Επιδίωξη όλων μας ήταν και παραμένει να σταματήσει η εγκληματική αδιαφορία απέναντι σε θέματα διαφάνειας και λειτουργίας των θεσμών που επιτρέπει να γεννάται δικαίως στην κοινή γνώμη η αντίληψη της διαφθοράς και της σήψης. Στόχος μας είναι να αγωνιζόμαστε σταθερά για την αποκατάσταση των θεσμών και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Αίτημά μας παραμένει η άσκηση της εξουσίας με ήθος και διαφάνεια.

Πολλοί φίλοι μας είπαν ότι κυνηγάμε μία χίμαιρα. Σήμερα είναι αποδεκτό ότι η διαφθορά αποτελεί γάγγραινα στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα της χώρας και είμαστε περήφανοι γιατί συμβάλλουμε καθημερινά στον πόλεμο κατά της διαφοράς».

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ

Σύμφωνα με την αντίληψη που επικρατεί στο σύνδεσμο, η επίτευξη της διαφάνειας είναι η μοναδική λύση για την καταπολέμηση της διαφθοράς, η οποία αποτελεί το «σύμπτωμα» της εσφαλμένης λειτουργίας του συστήματος. Περαιτέρω, εάν θέλει κανείς να την αντιμετωπίσει με επιτυχία, θα πρέπει να καταστρέψει το πρόσφορο έδαφος, επάνω στο οποίο «φύεται και αναπτύσσεται», μέσω:

(α)  της μεθοδικής αποκάλυψης και διαφάνειας των σαθρών καταστάσεων και των τρόπων που λειτουργούν,
(β)  των συνεχών ελέγχων με τη βοήθεια ανεξάρτητων επιθεωρητών,
(γ)  της πειθούς και της αποδοχής, σε αντιπαράθεση τόσο με τους διαφθορείς, όσο και με τους διεφθαρμένους,   
(δ)  της προσεκτικής επιλογής και της «ανακύκλωσης» (rotation) του προσωπικού στις «πληγείσες» περιοχές,
(ε)  του αξιώματος της προσωπικής επίβλεψης των χρηματικών συναλλαγών και, τέλος,
(στ) με την συστηματική τεκμηρίωση των διαδικασιών, ειδικά όσον αφορά τους τομείς της προσφοράς και ανάληψης δημοσίων και λοιπών «έργων».

Πάντοτε σύμφωνα με την οργάνωση, οι περισσότερες περιπτώσεις διαφθοράς λαμβάνουν χώρα στα φτωχά κράτη - όπως για παράδειγμα στη Λατινική Αμερική και στην Αφρική. Η «προμήθεια διαφθοράς» δε είναι η συνήθης προϋπόθεση για την εξασφάλιση (ανάθεση) δημοσίων επενδυτικών προγραμμάτων, τα οποία χρηματοδοτούνται με «φορολογικά έσοδα» - το ύψος της είναι ως επί το πλείστον της τάξης του 10% επί του ποσού της αξίας του έργου. Για παράδειγμα, όταν το κόστος της επένδυσης είναι ύψους 100.000.000 €, η συνήθης «προμήθεια διαφθοράς» ανάγεται στα 10.000.000 €.  

«Από την άλλη πλευρά», αναφέρει επί λέξει ο Σύνδεσμος, «είναι απολύτως φυσιολογικό, για τους ξένους εκπροσώπους της κρατικής  Εξουσίας ή για τους διευθυντές των επιχειρηματικών ομίλων, το να προωθούν τη διαφθορά στις φτωχές χώρες, με στόχο το δικό τους πλουτισμό». Το γεγονός αυτό είναι μάλλον προφανές αφού, η προμήθεια του 10% συνήθως υπερκαλύπτεται, με τη βοήθεια των υπερτιμολογήσεων, οι οποίες υπερβαίνουν κατά πολύ την αξία των επενδυτικών προγραμμάτων (ως εκ τούτου, μέχρι το έτος 1999, ο χρηματισμός δεν θεωρούταν αδίκημα στη Γερμανία).        

Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ     

Τα ανά τον κόσμο ξένα γραφεία («υποκαταστήματα» διεθνώς) «υπόκεινται» σε διακρατική (bilateral) και πολυκρατική (multilateral) χρηματοδότηση. Η κεντρική γερμανική οργάνωση (μητρική), προωθεί την αυτάρκεια, την ανεξαρτησία δηλαδή των διεθνών γραφείων της (θυγατρικές), επειδή θεωρεί ότι υφίστανται διαφορετικοί κανόνες διαφάνειας από χώρα σε χώρα και από κουλτούρα σε κουλτούρα. Δηλαδή, πιστεύει ότι η έννοια της διαφθοράς προσλαμβάνεται «υποκειμενικά» από κάθε χώρα, οπότε είναι σωστό να αντιμετωπίζεται «επί τόπου», με ιδιαίτερη «ευαισθησία». Το μεγαλύτερο μέρος της «οικονομικής ενίσχυσης» του κεντρικού προέρχεται από:

(α) το γερμανικό υπουργείο αναπτυξιακής βοήθειας,
(β) την Ευρωπαϊκή Ένωση (ταμείο συνοχής),
(γ) διάφορα «κοινωφελή» ιδρύματα, όπως το ίδρυμα Bertelsmann ((ΜΜΕ), το ίδρυμα Rockefeller και την Mc Arthur Foundation,
(δ)  τη Γερμανική Εταιρεία για την Τεχνική Συνεργασία (GTZ),
(ε)  το Πιστωτικό Ίδρυμα Ανοικοδόμησης (από την KfW δηλαδή, η οποία είχε προταθεί για την παροχή δανείου προς την Ελλάδα),
(στ) δωρεές των συνεργαζομένων επιχειρήσεων, οι οποίες συνήθως πληρώνουν ετήσια περί τα 10.000 € κατά μέσον όρο (επίσημα),
(ζ)  δωρεές ιδιωτών και μελών του συνδέσμου.
(η) πρόστιμα, τα οποία διατίθενται στην οργάνωση από διάφορες Εισαγγελίες.

Η γερμανική «ομάδα» είχε ένα ετήσιο budget της τάξης των 254.000 € το 2008, σύμφωνα με τον δημοσιευμένο Ισολογισμό της, ενώ η «holding», η «μητρική» τρόπον τινά, η «Transparency International» δηλαδή διαθέτει, σύμφωνα με δικές της αναφορές (η συγκεκριμένη δεν δημοσιεύει Ισολογισμό, για κάποιον λόγο που μόνο η ίδια γνωρίζει, αλλά εμείς υποθέτουμε), ετήσιο budget περί τα 6.000.000 $ ετησίως.

ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 

Η «Διεθνής Διαφάνεια» δεν λειτουργεί ακριβώς όπως οι υπόλοιπες οργανώσεις (για παράδειγμα η «Διεθνής Αμνηστία»), αφού δεν ασχολείται με εξατομικευμένες υποθέσεις διαφθοράς, αλλά με τα αδύνατα σημεία στους Θεσμούς, στους Νόμους και στα «Συστήματα» των διαφόρων χωρών - τα οποία προσπαθεί να ανακαλύψει και να αναμορφώσει, συνεργαζόμενη με τις κρατικές υπηρεσίες και τους φορείς τους. Τα «εθνικά» γραφεία της (για παράδειγμα τα εντός Γερμανίας), είναι κατανεμημένα σε περιοχές και σε ομάδες εργασίας, οι οποίες δρουν αυτόνομα, ανάλογα με την κάθε περίπτωση. Η οργάνωση δημοσιεύει ετήσια τις παρακάτω τρείς «εργασίες» για το θέμα της διαφθοράς:

(α)  Τη λίστα της «αντιληπτής» διαφθοράς (Corruption Perceptions Index), η οποία είναι η γνωστότερη όλων – αυτή δηλαδή που κατηγοριοποιεί ετήσια τις διάφορες χώρες, ανάλογα με το μέγεθος της διαφθοράς στην Πολιτική και στη Δημόσια Διοίκηση. Η «βαθμολογία της ξεκινάει από το 0 (πλήρης διαφθορά) και φτάνει στο 10 (μηδενική διαφθορά) – το 2008 περιείχε 180 κράτη. Η λίστα αυτή, η οποία αφορά όλες τις χώρες, δημιουργείται από ένα γερμανό καθηγητή (Πανεπιστήμιο του Passau – «η αλεπού που φυλάει το κοτέτσι», κατά τη γαλλίδα δημοσιογράφο), ο οποίος αξιολογεί υφιστάμενα ερωτηματολόγια, τα οποία προέρχονται κυρίως από ξένους αναλυτές κρατών, καθώς επίσης από ξένους επιχειρηματίες.
Για παράδειγμα, το 2008 οι χώρες με τη χαμηλότερη διαφορά ήταν, κατά το Γερμανό καθηγητή, η Δανία, η Σουηδία και η Νέα Ζηλανδία (βαθμός 9,3). Η Γερμανία κατέλαβε τη 14η θέση (αν και όλες οι υποθέσεις «βιομηχανικής» διαφθοράς, οι οποίες ανακοινώνονται σχεδόν καθημερινά, αφορούν κυρίως τη χώρα αυτή), ενώ η Ελβετία την 5η (9,0).

(β)  Τη λίστα των υψηλότερων πληρωμών (Bribe Payers Index), η οποία αναφέρει τις χώρες με τον υψηλότερο «χρηματισμό».

(γ)  Το παγκόσμιο βαρόμετρο της διαφθοράς, για το οποίο ερωτώνται ιδιώτες, σε σχέση με το ποιοι κλάδοι και σε ποιο βαθμό «πλήττονται» από τη διαφθορά.

Η «Διεθνής Διαφάνεια» προσφέρει επίσης (στην ιστοσελίδα της) υλικό για δωρεάν λήψη, όπως ένα «βιβλίο μαγειρικής» εναντίον της διαφθοράς, μεταφρασμένο σε 25 γλώσσες. Το βιβλίο δίνει απαντήσεις σε σχέση με το πώς ενεργούν οι διαφθορείς, ποια δώρα προσφέρονται συνήθως, πως μπορεί να «αμυνθεί» ο πολίτης, σε ποιόν οφείλει κανείς να καταγγείλει το διαφθορέα ή τον διεφθαρμένο κλπ. Επίσης, εκδίδει έναν κατάλογο με διάφορες περιπτώσεις διαφθοράς, όπως και πληροφορίες για τοπικές εκδηλώσεις.             

Μία από τις πλέον σημαντικές «εκδόσεις» ήταν αναμφίβολα η μελέτη σε σχέση με τη διαφθορά στο γερμανικό σύστημα υγείας, η οποία υπολογίσθηκε μεταξύ 6 και 20 δις € (στη Γερμανία υπάρχουν 16 υπουργεία υγείας, ανάλογα με τα κρατίδια και 300 «κοινωνικοί ασφαλιστικοί οργανισμοί», όπως για παράδειγμα το ΙΚΑ στην Ελλάδα).

Ο κυριότερος «διαφθορέας» του τομέα υγείας φαίνεται πως ήταν (είναι) οι φαρμακευτικές εταιρείες, οι οποίες προωθούν τα προϊόντα τους, «ενισχύοντας» γιατρούς, φαρμακοποιούς και άλλους επιστήμονες με τη δωρεάν συμμετοχή τους σε «εκπαιδευτικά» σεμινάρια, με προγράμματα υπολογιστών, με διάφορα δώρα κλπ.    

Τέλος, διαπιστώθηκε μία κατακόρυφη σχεδόν ανάπτυξη στα μέλη που επέλεξαν τη συμμετοχή τους στη γερμανική «τοπική» οργάνωση, αφού από 185 συνολικά το έτος 2000, αυξήθηκαν στα 873 το 2008. Φυσικά, τα ονόματα των επιχειρήσεων που εμφανίζονται στον κατάλογο των μελών, είναι τα πλέον «επώνυμα» στη χώρα – με τη Siemens, την Daimler, την ABB, την Deutsche Bahn, την Fraport κλπ (όλες έχουν κατηγορηθεί για διαφθορά) να συνεχίζουν να είναι ανάμεσα τους.   

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Είναι προφανές ότι, παρά τις όποιες «ατασθαλίες», η «Διεθνής Διαφάνεια» έχει κάποια θετικά αποτελέσματα σε σχέση με την καταπολέμηση της διαφθοράς, αφού οι περισσότερες χώρες δεν επιθυμούν να εμφανίζεται το όνομα τους στις πρώτες θέσεις της λίστας των διεφθαρμένων. Έτσι, ο ΟΟΣΑ ευρίσκεται στο πλευρό της οργάνωσης, ενώ η υπογεγραμμένη από τα περισσότερα μέλη του «σύμβαση» προβλέπει αυστηρότατες ποινές τόσο για τον ενεργητικό, όσο και για τον παθητικό χρηματισμό. Όσο θαυμαστή και να είναι όμως η προσπάθεια της οργάνωσης, καθώς επίσης η βοήθεια που της παρέχει ο ΟΟΣΑ, η διαφθορά δεν φαίνεται να ανθεί λιγότερο.

Για παράδειγμα, οι Η.Π.Α. προωθούν σταθερά κάθε εθνική και διεθνή πρωτοβουλία για την καταπολέμηση της διαφθοράς – επομένως και τη «Διεθνή Διαφάνεια». Εκτός αυτού, διαθέτουν έναν ομοσπονδιακό νόμο, με την ονομασία «Federal Corrupt Practice Art», ο οποίος «ανάγει» το χρηματισμό ενός υπαλλήλου ή μίας ξένης δημόσιας υπηρεσίας, σε μία «παράβαση» κατά την αμερικανική νομοθεσία (με βάση τη συγκεκριμένη νομοθεσία κατηγορείται σήμερα από τις Αμερικανικές Αρχές η Mercedes). Από την άλλη πλευρά όμως (γεγονός που συμβαίνει και σε πολλές άλλες βιομηχανικές χώρες), οι Η.Π.Α. επιδιώκουν την αύξηση των εξαγωγών τους με κάθε μέσον. Υπάρχει λοιπόν ένας «διεθνής ανταγωνισμός διαφθοράς», καθώς επίσης μία εσωτερική «σύγκρουση συμφερόντων» - μία αντίφαση δηλαδή, η οποία επιζητεί την επίλυση της.

Στα πλαίσια αυτά, η κυβέρνηση της Ουάσινγκτον (άλλες επίσης), «αναγκάστηκε» να εφεύρει ένα τέχνασμα, με τη βοήθεια του οποίου κατάφερε να εξισορροπήσει τα αντιμαχόμενα συμφέροντα. Απλούστατα, επέτρεψε στη «διαπλανητική» βιομηχανία της, στο πολυεθνικό εμπόριο και στους χρηματοπιστωτικούς διεθνείς ομίλους, να εγκατασταθούν σε έναν αμερικανικό φορολογικό παράδεισο (Virgin Islands of the USA), ιδρύοντας τις ονομαζόμενες «εταιρείες διεθνών πωλήσεων» (foreign sales corporations). Οι εταιρείες λοιπόν αυτές, ουσιαστικά υποκαταστήματα των εγκατεστημένων στις Η.Π.Α., είναι εκείνες που χρηματίζουν τους διεθνείς «συνεργάτες» τους - προφανώς από «Μαύρα Ταμεία», εμβάζοντας τα απαιτούμενα ποσά από το φορολογικό παράδεισο που έχουν την έδρα τους.

Κατ’ επέκταση, όλα λειτουργούν εντός του υφιστάμενου νομικού πλαισίου, αφού ο ομοσπονδιακός νόμος ισχύει μόνο για τις αμερικανικές εταιρείες και όχι για τα υποκαταστήματα τους στα Virgin Islands, τα οποία υπάγονται στην τοπική νομοθεσία. Εκτός αυτού, στη λίστα διαφθοράς της «Διεθνούς Διαφάνειας» δεν εμφανίζονται «ενισχυμένα» οι Η.Π.Α., έχοντας υιοθετήσει την παραπάνω πρακτική - μέσω της οποίας «εξήγαγαν» τη διαφθορά, χωρίς να χρειαστεί καν να την καταπολεμήσουν: πιστοί στη νομοθεσία τους, αλλά όχι εις βάρος των εξαγωγικών τους επιδόσεων.

Οι Ευρωπαίοι φυσικά (Γερμανοί, Βρετανοί κλπ) συμπεριφέρονται αντίστοιχα, με τη «βοήθεια» των φορολογικών παραδείσων, όπως των Bahamas, του Curacao και του Jersey. Στους «παραδείσους» αυτούς ιδρύουν δήθεν αυτόνομες offshore εταιρείες, καταστρατηγώντας τις αναληφθείσες υποχρεώσεις τους απέναντι στον ΟΟΣΑ, καθώς επίσης στην «εθνική» τους φορολογική νομοθεσία – η οποία, όπως έχουμε πολλές φορές τονίσει αναλύοντας την έννοια της φοροαποφυγής, «αναγκάζεται» να επιβαρύνει όλο και περισσότερο τους μισθωτούς εργαζομένους, καθώς επίσης τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (τα ποντίκια που αρκούνται στο καλαμπόκι), οδηγώντας το σύστημα, αργά αλλά σταθερά, σε πλήρη εκτροχιασμό.

Το παράδειγμα που ακολουθεί (πηγή: J.Ziegler) είναι χαρακτηριστικό της παραπάνω «μεθοδολογίας»:

Ένα γαλλικό δικαστήριο όφειλε να αποφασίσει για την περίπτωση ενός γενικού διευθυντή της εταιρείας «Dumez-Nigeria», ο οποίος εμφανιζόταν σαν ύποπτος για τη «διοχέτευση» 60.000.000 $, μέσω ενός φορολογικού παραδείσου, με στόχο το χρηματισμό κάποιων Νιγηριανών στρατηγών και υψηλόβαθμων δημοσίων υπαλλήλων. Ο εισαγγελέας, καθώς επίσης ο ιδιώτης-κατήγορος, είχαν την άποψη ότι, η «Dumez-Nigeria» ήταν μέρος της «Dumez-France», ότι η Γαλλία είχε συνυπογράψει τη συνθήκη του ΟΟΣΑ εναντίον της διαφθοράς και πως το «έμβασμα» του γενικού διευθυντή, μέσω της θυγατρικής γαλλικής στο Λάγκος, ήταν παράνομο.

Εν τούτοις, το δικαστήριο αποφάσισε διαφορετικά, επειδή ο κατηγορούμενος «απέδειξε» ότι η «Dumez-Nigeria» ήταν μία αυτόνομη, ανεξάρτητη εταιρεία, η οποία λειτουργούσε σε μία χώρα που δεν είχε υπογράψει τη συνθήκη εναντίον της διαφθοράς. Επομένως, ο αποδεδειγμένος «χρηματισμός» δεν συνιστούσε παράβαση του ισχύοντος γαλλικού νόμου, οπότε η κατηγορία ήταν ανυπόστατη. 

Ο γενικός διευθυντής αθωώθηκε από το Γαλλικό δικαστήριο, ενώ η υπόθεση της διαφθοράς καταλογίσθηκε στη Νιγηρία και όχι στη Γαλλία – φυσικά το ίδιο ισχύει και για τη θέση των δύο χωρών στη λίστα της διαφθοράς, την οποία εκδίδει η «Διεθνής Διαφάνεια» από το Βερολίνο. Δηλαδή, επειδή η Γαλλία ή οι άλλες «οργανωμένες» χώρες έχουν την τεχνική δυνατότητα να «εξάγουν» τη διαφθορά μέσω θυγατρικών εταιρειών σε άλλες χώρες, θεωρούνται λιγότερο διεφθαρμένες από τα υπόλοιπα κράτη (όπως για παράδειγμα την Ελλάδα), τα οποία δεν διαθέτουν αυτούς τους «εκλεπτυσμένους» εξαγωγικούς μηχανισμούς διεφθαρμένων συνειδήσεων.              
      
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ και ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ

Χωρίς καμία αμφιβολία, ένα από τα μεγαλύτερα όπλα των Η.Π.Α. είναι το ΔΝΤ, σε συνδυασμό με την Παγκόσμια Τράπεζα – μία άλλη τεράστια πηγή «σκοτεινής» δύναμης. Επόμενο είναι οι οικονομολόγοι, τους οποίους προβάλλει όσο καμία άλλη χώρα στον κόσμο - «μεταλλάσσοντας» τους σε «διεθνείς αστέρες» παγκόσμιας εμβέλειας και «γκεμπελικής» επιρροής. Το ίδιο συμβαίνει και με τα υπόλοιπα «χρηματοπιστωτικά εργαλεία», μεταξύ των οποίων οι «αλάνθαστοι» επενδυτές (W.Buffet, G.Soros) και οι διευθύνοντες μεγάλων «χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων», οι οποίοι δραστηριοποιούνται μέσω της Wall Street σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η «διαδικασία» αυτή ολοκληρώνεται κατά κάποιο τρόπο, ενισχύεται καλύτερα από τις μονοπωλιακές εταιρείες αξιολόγησης, τα ΜΜΕ (Bloomberg, Financial Times, Wall Street Journal), καθώς επίσης από τις ελεγκτικές (Price Waterhouse & Coopers κλπ), συμβάλλοντας τα μέγιστα στην «υπόγεια» επιρροή των Η.Π.Α. ανά τον κόσμο.

Για παράδειγμα, η Bloomberg δημοσιεύει μία αρνητική είδηση για τα οικονομικά της Ελλάδας, ακολουθεί η «ανάλυση» ενός διεθνούς αστέρα, όπως του κ. «Roubini Global Economics», επεμβαίνουν συνήθως αμέσως μετά οι εταιρείες αξιολόγησης, υποτιμώντας την πιστοληπτική της ικανότητα, μεσολαβούν κάποιες εκθέσεις χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων για το κυκλοφοριακό της σύστημα, τις τράπεζες της δηλαδή, «αναπτύσσονται» επιθετικά οι επενδυτές (Hedge Fund κλπ), η χώρα-στόχος οδηγείται στο μονόδρομο της απεγνωσμένης αναζήτησης χρηματοδότησης, πληρώνοντας αστρονομικά επιτόκια και στο τέλος εμφανίζεται ο «λευκός ιππότης» - με τη μορφή του ΔΝΤ το οποίο, συνεπικουρούμενο από την Παγκόσμια Τράπεζα, ολοκληρώνει θαυμαστά τη λεηλασία της, «διαιωνίζοντας» την.

Η χώρα που έχει τοποθετηθεί στο στόχαστρο (άρθρο μας: ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ: Η Ελλάδα στο επίκεντρο της αμερικανό-ευρωπαϊκής διαμάχης, τα σφάλματα μας, οι «αλλότριες» ευθύνες και ο υπερπληθωρισμός ομολόγων, ο οποίος φαίνεται να εξελίσσεται σε μία καταστροφική πανδημία  23/1/2010), για λόγους που σπάνια είναι κατανοητοί για την ίδια, «μπαίνει στον ορό», οι κάτοικοί της διασύρονται, μαστιγώνονται αλλά και «αυτομαστιγώνονται», ενώ ήδη έχει ξεκινήσει «σιωπηρά» η εκστρατεία διασυρμού, κατατρεγμού, λεηλασίας και υποδούλωσης της επόμενης (Πορτογαλία κλπ) – κάποιες φορές με απώτερο στόχο μία πολύ πιο ισχυρή χώρα (ενδεχομένως σήμερα τη Μ. Βρετανία, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία ή τη Γερμανία).                   

Εν τούτοις, υπάρχουν και άλλες χώρες, οι οποίες διαθέτουν ανάλογα όπλα για να μπορέσουν να σταθούν στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Μία από αυτές είναι κατά τα φαινόμενα η Γερμανία, η οποία στηρίζει την οικονομική της δύναμη στη βαριά βιομηχανία – σε καμία περίπτωση στο χρηματοπιστωτικό της σύστημα, στο οποίο ανέκαθεν υστερούσε απελπιστικά απέναντι στις Η.Π.Α. (αλλά και απέναντι στη Μ. Βρετανία η οποία, μεταξύ άλλων, «στεγάζει» το 80% των ευρωπαϊκών hedge fund).

Αυτού του είδους όμως η βιομηχανία αναπτύσσεται διεθνώς με τη βοήθεια της διαφθοράς, αφού η ανάληψη έργων προέρχεται κυρίως από τους δημόσιους τομείς των κρατών – από τα κατασκευαστικά έργα και από τις «κοινωφελείς» επενδύσεις. Επομένως, ήταν απαραίτητη η λειτουργία μίας «οργάνωσης», η οποία θα μπορούσε να επιβλέπει τη διαφθορά, ελέγχοντας ή κατευθύνοντας την, με στόχο την αποκόμιση των μεγαλυτέρων δυνατών ωφελειών.        

Σήμερα, η ίδια αυτή οργάνωση εφοδιάζει παράλληλα τη Γερμανία με πλήθος πληροφορίες οι οποίες, με την κατάλληλη «χρήση» τους, δημιουργούν πολλαπλές ωφέλειες. Για παράδειγμα, οι πληροφορίες χρησιμεύουν αναμφίβολα στην ανάληψη δημοσίων έργων με τις χαμηλότερες δυνατές «προμήθειες διαφθοράς», στον ανταγωνισμό απέναντι στους άλλους «διαφθορείς» (η Siemens κατάφερε να αποκτήσει μία σχεδόν μονοπωλιακή θέση στη χώρα μας, «εκδιώκοντας» πολλές αμερικανικές εταιρείες), στην απειλή αυτών που αρνούνται να υποκύψουν στις εντολές της ηγέτιδας οικονομικής δύναμης της Ευρώπης, στη δημιουργία «δικτύων εθνικών μειοδοτών» (ατόμων δηλαδή που προδίδουν τις χώρες τους, για ίδιο όφελος), στο διασυρμό της χώρας που αντιδράει στη λεηλασία της (για παράδειγμα, με το δάχτυλο της Αφροδίτης της Μήλου) και σε πολλά άλλα, τα οποία πολύ εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ολοκληρώνοντας, σε σχέση με τα σημερινά γεγονότα και την Ελλάδα, θεωρούμε ότι η χώρα μας θα πρέπει πάση θυσία να αποφύγει την «εγκληματική» χρηματοδότηση «ύστατης στιγμής» που της έχει έντεχνα προταθεί - τόσο από την «Τευτονική Ευρωένωση», όσο και από το ΔΝΤ. Είναι πλέον φανερό σε όλους πως ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να μας οδηγήσει αιώνες πίσω - στο σκοτεινό μεσαίωνα, υποδουλώνοντας μας ακόμη μία φορά.

Φυσικά υποθέτουμε ότι, καμία κυβέρνηση δεν θα ήθελε να είναι ένοχη ενός τέτοιου «εθνικού εγκλήματος» - επίσης πως η σημερινή θα κάνει ότι είναι δυνατόν, με την πλήρη συναίνεση όλων των Ελλήνων, όχι απλά για να αποφύγει την απίστευτα «δηλητηριώδη οικονομική ένεση» που της προσφέρθηκε, αλλά και για να εκδιώξει όλους τους «εισβολείς» από την επικράτεια της, όπως και αν αυτοί ονομάζονται. Ιδιαίτερα τους αμετανόητους «διαφθορείς συνειδήσεων», με το λευκό χιτώνα της αγνότητας, όπως και τους υπόλοιπους «διεθνείς αστέρες», οι οποίοι λάμπουν μόνο στα σκοτεινά στερεώματα, τα οποία έχουν μεθοδικά οι ίδιοι προκατασκευάσει.          

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει σε προηγούμενες αναλύσεις μας, υπάρχουν αρκετές δυνατότητες για να αποφύγει ένα κράτος την οριστική του χρεοκοπία, η οποία φυσικά και δεν είναι επιθυμητή – το ίδιο ανεπιθύμητη είναι και η εγκατάλειψη της Ευρωζώνης εκ μέρους οποιουδήποτε κράτους-μέλους, εφόσον βέβαια παραμείνει η ΕΕ μία Ένωση Ελεύθερων Δημοκρατικών Κρατών, μία Ευρώπη των Πολιτών της καλύτερα. 

Εν τούτοις, τόσο η χρεοκοπία, όσο και η έξοδος από μία ενδεχόμενη «Τευτονική Ευρωένωση», είναι ενέργειες που χωρίς καμία αμφιβολία θα προτιμούσαμε ανεπιφύλακτα, από τη λεηλασία και την υποδούλωση της χώρας μας σε ξένους εισβολείς.

Φυσικά, θα αντιδρούσαμε εξ ίσου «αποτρεπτικά» στην ενδεχόμενη υποδούλωση μας, είτε αυτή θα αφορούσε τη σημερινή «Πρωσική Γερμανία», η οποία φαίνεται ότι «ξεπέρασε» τελικά το εγκληματικό παρελθόν της, το «σύμπλεγμα» της, όπως το προσδιορίζουν διάφορα γερμανικά ΜΜΕ (παρουσιάζοντας στην πρόσφατη σύνοδο της ΕΕ τον πραγματικό, ψυχρό και ανελέητο Εαυτό της, μέσω της «Σιδηράς Καγκελαρίου» της – γεγονός που μας «ανάγκασε» να σκεφθούμε εάν τυχόν «εγκυμονεί» το νέο δικτάτορα), είτε την οποιαδήποτε άλλη υπερδύναμη.