Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Φεβ 2011


Με εντολή του Πρωθυπουργού, ο Υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, απέστειλε σήμερα προς τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων επιστολές, για την εκπόνηση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, με την επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά, την Γενική Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Αλέκα Παπαρήγα, τον Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού Γιώργο Καρατζαφέρη, τον Πρόεδρο του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς Αλέξη Τσίπρα, τον Πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτη Κουβέλη, και την Πρόεδρο της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπακογιάννη, καλεί τα κόμματα να ορίσουν εκπροσώπους για έναν ειλικρινή και ανοιχτό διάλογο, στο πλαίσιο της προετοιμασίας και παρουσίασης του σχεδίου του μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής πολιτικής, στο τέλος Μαρτίου, με τελικό στόχο την έγκρισή του από την Ελληνική Βουλή εντός του Μαΐου.

Κανένας δεν πρέπει να ανταποκριθεί στην πρόταση του κυρίου Παπακωνσταντίνου και να καταστεί συνένοχος.

Να πουλήσουμε τι και γιατί;

Για να καλύψουμε τα ελλείμματα που δημιούργησαν οι μίζες της ΜΑΝ των υποβρυχίων ή της SIEMENS;

Ας τολμήσει ένας μόνο ένας από τους τριακόσιους να ζητήσει πόθεν και έσχες για τα 300 δις που είναι καταθέσεις εδώ και τα 600 της Ελβετίας.

Αλλά πάνω από όλα αυτά τα “εσωτερικά πολιτικά μας” ποιος είναι ο κύριος Ντερουζ; Ποιος τον ψήφισε;

Ποιος παραχώρησε κυριαρχικά δικαιώματα στον κύριο αυτό να μας υπαγορεύει προϋπολογισμούς και να καθορίζει τις ζωές των πολιτών;

Ποιος του έδωσε το δικαίωμα να μας πει θα πουλήσουμε; Μας κάνει την χάρη να μας αφήσει τα αρχαία μνημεία;

Η δημόσια περιουσία και τα… ακίνητα είναι αποτέλεσμα αίματος και ιδρώτα γενιών.

Αναγνωρίζω ότι ως λαός έχουμε μια και μόνη ευθύνη: στον ποιο στέλνουμε να μιλήσει με τα Ντερούζ αλλά μέχρι εδώ, η ιστορία της χώρας δεν είναι οι συνομιλητές των φούφουτων ούτε οι Ελληνες φορούν... ρουζ κύριε Ντερούζ.

Εχουμε πολλάκις αποδείξει ότι ξέρουμε να ματώνουμε γιατί όπως έλεγε κάποτε ένας ξυπόλητος αγράμματος κατά Πάγκαλο οι πέτρες τούτες δεν είναι για πούλημα.

Είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιοι πέθαναν.

ΥΓ: Αλλά τι να περιμένουμε σε τελική ανάλυση, από κάποιους που σκέφτονταν να τιτλοποιήσουν τα έσοδα της Ακρόπολης για swap και λογιστικές εγγραφές
Ρε κράτος μπουρδέλο, κράτος γενοκτόνο, ούτε τη γυναίκα του και τα παιδιά του ρε; Και τα σκάτε ρε “εθνοπατέρες” σε κάτι λαμόγια του Κολωνακίου για να σας γράφουν δύο αράδες ρε γελοίοι; Κόπροι, ε κόπροι.

Κατηγορήθηκε από τις ΗΠΑ για εσχάτη προδοσία γιατί έδινε στις ελληνικές αρχές απόρρητα έγγραφα. Έμεινε 13 χρόνια σε αμερικανικές φυλακές υψίστης ασφαλείας και τώρα, τέσσερα χρόνια μετά την αποφυλάκιση του, το αντίτιμο για τις υπηρεσίες του είναι να μην του αναγνωρίζεται το δικαίωμα να δηλώνει Ελληνας.

Θεωρείται ο πιο σημαντικός κατάσκοπος που είχε ποτέ η Ελλάδα. Για 16 ολόκληρα χρόνια παρέδιδε στις Ελληνικές μυστικές υπηρεσίες απόρρητα τηλεγραφήμα­τα των αμερικανικών υπηρεσιών και σημαντικά στοι­χεία για το που και πόσες στρατιωτικές δυνάμεις είχε η Τουρκία. Το 1993 κατηγορήθηκε για προδοσία από τις ΗΠΑ και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 13 ετών σε φυλακές υψίστης ασφαλείας.

Πρόκειται για τον κ. Σταύρο (Στηβ) Λάλα, τον οποίο οι ελληνικές αρχές φαίνεται πως έχουν ξεχάσει παρά τις υποσχέσεις τέσσερα χρόνια μετά την επιστροφή του στη χώρα.

Ομολογώ πως ντράπηκα όταν πέρα­σα το κατώφλι της μονοκατοικίας που ζει με την οικογένεια του ο κ. Λάλας, στη Χρυσούπολη Καβάλας. Οχι για τις απαράδεκτες συνθήκες που είδα με τα μά­τια μου, αλλά για την αναλγη­σία του ελληνικού κράτους απέ­ναντι σε έναν άνθρωπο που έμεινε 13 χρόνια στη φυλακή, επειδή βοήθησε τη χώρα του. Ενα κράτος που μοιράζει αφειδώς ελληνικές ταυτότητες στους μετανάστες, αλλά ακόμη δεν έχει αποδώσει την ελληνική ιθαγένεια στον κ. Λάλα.

Βλέποντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζείτε εσείς και η οικογένεια σας γίνεται αντιληπτό πως το επίσημο Κράτος δεν στάθηκε δίπλα σας.

Το που ζούμε το είδατε με τα μάτια σας. Οι συνθήκες είναι επιεικώς απαράδεκτες. Από τον χαρακτήρα μου δεν μου αρέσει να κλαίγομαι, αλλά εί­μαι εξοργισμένος με όσους μου έλεγαν: «Μη στενοχωριέσαι, εμείς θα σταθούμε δίπλα σου ό,τι και να γίνει». Μόλις επέ­στρεψα και είδα πού ζούσαν η σύζυγος μου και τα παιδιά μου θύμωσα, γιατί αυτοί οι άν­θρωποι με κορόιδεψαν.

Αισθάνεστε πικραμένος από τη συμπεριφορά του επίσημου κράτους απέναντι σας;

Περίμενα πως θα τηρούσαν όλα όσα μου είχαν υποσχεθεί όταν περνούσα το κατώφλι των φυλακών. Κυρίως το να ήταν δίπλα στη σύζυγο μου και τα παιδιά μου. Πέρασαν δύσκολες στιγμές και εγώ δεν μπο­ρούσα να κάνω απολύτως τί­ποτα για να τους βοηθήσω.

Οταν γύρισα ο μεγάλος μου γιος με ρώτησε: «Πού ήσουν, πατέρα, τόσα χρόνια!». Τι να απαντούσα στο παιδί. Τα 13 χρόνια στη φυλακή μου δημι­ούργησαν σοβαρά προβλήμα­τα υγείας. Δεν μπορώ να ερ­γαστώ. Εγώ ασχολούμαι με το σπίτι και η σύζυγός μου εργάζειαι για να τα βγάλουμε πέ­ρα. Εχουμε και ένα παιδί με σοβαρό πρόβλημα υγείας στο οποίο προσπαθούμε να είμα­στε δίπλα του. Είναι δύσκολα τα πράγματα. Είδατε την κα­τάσταση μας. Μου είχαν υποσχεθεί και ένα μικρό σπίτι, για να φύγουμε από εδώ που μας έχει φάει η υγρασία και η μού­χλα, αλλά και αυτές οι υποσχέσεις έμειναν στα λόγια. Φαντα­στείτε πως ακόμη περιμένω να πάρω την ελληνική ταυτό­τητα στα χέρια μου.

Δεν σας έχει αποδοθεί ελλη­νική υπηκοότητα;

Το 2007, όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, πίστευα πως κατεβαίνοντας από το αεροπλάνο θα μου έδιναν αμέσως ταυτότη­τα και διαβατήριο. Δεν έγινε αυτό και ακόμη περιμένω. Θα ήθελα να παρακαλέσω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια και τον πρω­θυπουργό κ. Γιώργο Παπαν­δρέου να δουν με ενδιαφέρον το θέμα μου. Δεν νομίζω πως ζητάω κάτι παράλογο.

Πως ήταν τα 13 χρόνια μέσα στη φυλακή;

Δύσκολα. Ημουν έγκλειστος σε φυλακές υψίστης ασφαλεί­ας, ανάμεσα σε ποινικούς κατάδικους, ληστές, βιαστές, δολοφόνους. Πολλές φορές σκε­φτόμουν: «Τι δουλειά έχω εγώ εδώ μέσα;». Πέρασα δύσκολες ώρες εκεί μέσα.

Σας ξέχασαν μέσα στη φυλακή;

Με θυμήθηκαν πολύ λίγοι. Είχα λάβει και μια επιστολή του κ. Γιώργου Παπανδρέου ως υπουργού Εξωτερικών τότε. Για να είμαι δίκαιος, πρέπει να αναφέρω τις ενέργειες από την κυβέρνηση του πρώην πρω­θυπουργού κ. Κώστα Καρα­μανλή, που βοήθησε σημαντι­κά στο να επιστρέψω στην Ελ­λάδα.

Αμερικανοί και Ρώσοι κατά­σκοποι που συλλαμβάνο­νται επιστρέφουν ως ήρωες στις πατρίδες τους.

Εγώ δεν θεωρώ τον εαυτό μου ήρωα. Εκανα ό,τι έκανα γιατί πίστευα πως ήταν καλό για την πατρίδα μου. Δεν ζήτησα πο­τέ να εξαργυρώσω τις υπηρε­σίες μου, αλλά πίστευα πως το Κράτος θα στεκόταν δίπλα σε μένα και στην οικογένεια μου.

Πως βλέπετε την κατάστα­ση στην Ελλάδα σήμερα;

Είναι πάρα πολύ δύσκολη λό­γω της κρίσης. Ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου πιστεύω πως προσπαθεί να βάλει μια τάξη, αλλά δεν ξέρω αν τα κα­ταφέρει. Στις ΗΠΑ είναι έγκλη­μα να μην πληρώνεις τους φόρους σου. Εδώ ο καθένας προ­σπαθεί να κλέψει το κράτος. Ετσι δεν πάμε μπροστά. Οι Έλληνες πρέπει να είμαστε ενω­μένοι. Να αφήσουμε στην άκρη τους εγωισμούς και να δούμε πως θα πάμε μπροστά.

Μάθατε τελικά ποιος σας «κάρφωσε» στους Αμερικανούς;

Όχι. Αλλά είμαι σίγουρος πως θα το βρει από τον θεό. Εγώ έχω ήσυχη τη συνείδηση μου. Δεν ξέρω αν την έχει αυτός.

Μετανιώσατε για την πράξη σας; θα το ξανακάνατε;

Έκανα κάτι που πίστευα πως θα βοηθούσε τη χώρα μου, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη στιγ­μή. Δεν μετάνιωσα παρά τα 13 δύσκολα χρόνια που πέρασα μέσα στη φυλακή και τις δυσκολίες που αντιμειωπίζω σήμερα.

Είναι αλήθεια πως πληροφορία που είχατε διαρρεύσει προς τις ελληνικές αρχές είχε σχέση με την τότε στάση των ΗΠΑ στο Μακεδονικό;

Ναι. Ηταν μια σημαντική πληροφορία για ένα θέμα που την εποχή εκείνη απασχο­λούσε τη χώρα μας και, απ’ ό,τι φαίνεται, θα συνεχίσει να μας απασχολεί για πολύ καιρό ακόμη.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ – ΘΕΜΑ – ΣΕΛ.24

Πηγή





Η αξιωματική αντιπολίτευση μπορεί νόμιμα να ανατρέψει την κυβέρνηση με ένα φύσημα, αλλά δεν το κάνει. Για να το κάνει πρέπει να πάρει μαζί της τον λαό. Και για να πάρει μαζί της τον λαό η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να ακολουθήσει την θέληση του λαού. Και η θέληση του λαού είναι
  • εξω από το Μνημόνιο
  • αποκατάσταση των αδικιών από τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα
  • φορολογείστε επιτέλους και την ολιγαρχία του πλούτου και όχι μόνο το λαό
  • φέρτε πίσω τα κλεμμένα, ΟΛΟΙ οι κλέφτες στη φυλακή και όχι μόνο οι κλέφτες “των άλλων”
  • δώστε στη δημοσιότητα τον λογαριασμό των δανείων που πήρατε στα κρυφά και που μας βάλατε να πληρώνουμε

Ετσι η αξιωματική αντιπολίτευση παρακολουθεί την κυβέρνηση να παίρνει μέτρα, με τα περισσότερα από τα οποία συμφωνεί και η ίδια βαφτίζοντάς τα “διαρθρωτικά”, τα οποία ξεζουμίζουν ΜΟΝΟ τον λαό και αφήνουν στο απυρόβλητο την ολιγαρχία που πλούτισε με χίλιους δυο άνομους τρόπους τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και που ποτέ δεν φορολογήθηκε. Και τα οποία μέτρα, τα περισσότερα, πάλι την ίδια ολιγαρχία εξυπηρετούν οικονομικά. Τοσο διαρθρωτικά είναι.

Τα μέτρα αυτά της κυβέρνησης φέρνουν οργή. Και η οργή μπορεί να οδηγήσει σε εξέγερση που θα παρασύρει πολλά στο διάβα της.

Ετσι η αξιωματική αντιπολίτευση προειδοποίησε σήμερα στην βουλή, δια του αρχηγού της, την κυβέρνηση πως “με την πολιτική της πυροδοτεί λαϊκές εκρήξεις”, πως “έχει χάσει την μπάλλα” (η κυβέρνηση) και πως εκείνη ως αξιωματική αντιπολίτευση “δημιουργεί την αίσθηση προοπτικής και υπευθυνότητας που αύριο μπορεί να πείσει το λαό και να μαζέψει τα ερείπια που εσείς δημιουργείτε”. Μετά την “καμμένη γη” θα δούμε και την παραλλαγή: “ερείπια”. Βαστάτε πατριώτες!

Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν συμπαραστάθηκε όμως σε καμμία από τις κοινωνικές ομάδες που δέχτηκαν επίθεση από την καταστροφική και δικτατορική αυτή κυβέρνηση. Ούτε καν στην απαγόρευση των “συναθροίσεων” των αγροτών. Εκτός κι αν εννοούμε σαν συμπαράσταση δυο-τρεις κουβέντες στην βουλή. Την βουλή. Που πάνω από την μισή έχει υπερηφανευθεί ο κ. Χριστοφοράκος πως την έχει λαδώσει. Και που ο δημοσιογράφος εκείνος μας έδειξε την απίστευτη χλιδή της.

Τέτοια συμπαράσταση στον λαό.

Η αξιωματική αντιπολίτευση, όπως και τα άλλα κόμματα, τρέφει ελπίδες ότι “δεν θα αλλάξει τίποτε”. Οτι το πολίτευμα θα μείνει ως έχει. Επ’ άπειρον. Οτι ο κουτο-λαός θα πηγαίνει να ψηφίζει μια φορα στα τέσσερα χρόνια τον διαχειριστή της αθλιότητάς του, τον εισπράκτορα των τοκογλύφων, και τον αρχηγό των “λιγώτερο” διεφθαρμένων. Ετσι νομίζει. Πως δεν άλλαξε τίποτε σε αυτή τη χώρα. Νομίζει πως αυτή η χώρα είναι η ίδια όπως και πριν 10 μήνες. Πως αρκεί μια θολούρα περί αναθεώρησης τους Συντάγματος και την βγάλαμε καθαρή όλοι. Πως αρκούν 5 έντιμοι σε ένα κόμμα και 2 σε ένα άλλο για να αθωωθεί ο βούρκος τριών δεκαετιών. Χωρίς δίκη. Χωρίς τιμωρία. Χωρίς συγγνώμη.

Και κυρίως χωρίς να περάσει ούτε μια τρίχα εξουσίας στον λαό.

Κι έτσι, η αξιωματική αντιπολίτευση, ερεθισμένη από την ιδέα ότι αύριο θα είναι κυβέρνηση (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!), που είναι και ο μόνος της στόχος, ο αποκλειστικός, η μεγάλη της λαχτάρα, το όνειρο και η φιλοδοξία που της τσιγαρίζει τα σωθικά, που την κρατά ξάγρυπνη τα βράδια μέσα στην κρυφή χαρά και προσμονή των κυβερνητικών μεγαλείων που την περιμένουν, βγάζει λόγους στην βουλή “για τα μάτια του κόσμου”. Για τα μάτια του κόσμου.

Και για ναχει να λέει αύριο στο λαό: “εμεις σας τα είπαμε, σας προειδοποιήσαμε, και για τα ερείπια σας είπαμε και για την αδικία, να και οι λόγοι μας στο κοινοβούλιο, αμαρτία δεν έχουμε, με τη δική σας πλευρά ήμασταν πάντα”.

Η αξιωματική αντιπολίτευση μπορεί νόμιμα να ανατρέψει την κυβέρνηση με ένα φύσημα και μόνο. Υποσχόμενη στον λαό πως θα εκπληρώσει αυτά που ο λαός ζητάει. Και καλώντας τον λαό να γεμίσει μια πλατεία στην πρωτεύουσα και να μείνει εκεί μέχρι να φύγει αυτή η κυβέρνηση της καταστροφής.

Αλλά δεν το κάνει. Διότι και η αξιωματική αντιπολίτευση τα ίδια συμφέροντα με αυτή την καταστροφική κυβέρνηση του ΠαΣοΚ υποστηρίζει.

Η αξιωματική αντιπολίτευση θέλει να μας πείσει πως κάνει αγώνα και περιμένει ο λαός να καταλάβει τις θέσεις της (τέτοιο ντογάνι ο λαός) και να πάει με τα νερά της. Ο λαός να πάει με τα νερά της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αντί να πάει εκείνη με τα δικά του.

Θραξ ο Αναρμόδιος

ΥΓ. Δεν έχουμε πολυκομματική “δημοκρατία”. Μονοκομματική κοινοβουλευτική ολιγαρχία έχουμε, με πέντε συντεταγμένες διμοιρίες βουλευτών που καμώνονται τα ξεχωριστά κόμματα, ενώ ανήκουν όλοι σε ένα κόμμα: της ολιγαρχίας. Ο κοινοβουλευτισμός είναι πάντα μονοκομματικός σε τελική ανάλυση.




Παιραιτήθηκε ο Αιγύπτιος πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ και ο αντιπρόεδρος διόρισε στρατιωτικό συμβούλιο για την άσκηση της εξουσίας, ανακοίνωσε η κρατική τηλεόραση, μετά από 18 ημέρες μαζικών διαδηλώσεων με αίτημα την αποχώρησή του.

Νωρίτερα, αξιωματούχος του κυβερνώντος κόμματος επιβεβαίωσε ότι ο Μουμπάρακ και η οικογένειά του αποχώρησαν για το θέρετρο του Σαρμ ελ Σέιχ στην Ερυθρά Θάλασσα. Πρόσθεσε ότι αυτό αποδεικνύει ότι μεταβίβασε την εξουσία στον αντιπρόεδρό του Ομάρ Σουλεϊμάν.

Το πρωί, ο στρατός δεσμεύτηκε για άρση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης όταν «λήξουν οι τρέχουσες συνθήκες» και εγγυήθηκε ότι θα εφαρμοστούν οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις που έχουν ανακοινωθεί. Ωστόσο εξοργισμένοι διαδηλωτές, που περίμεναν να παραιτηθεί χθες ο Μουμπάρακ, συνέχισαν και σήμερα τις μαζικές διαδηλώσεις τους.

Έφυγε ο Μουμπάρακ από το Κάιρο

Τις πληροφορίες διεθνών ΜΜΕ ότι ο Αιγύπτιος πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ αναχώρησε από το Κάιρο για το Σαρμ ελ Σέιχ στο Σινά επιβεβαίωσε εκπρόσωπος του κυβερνώντος Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος.

«Βρίσκεται στο Σαρμ ελ Σέιχ», επιβεβαίωσε ο Μοχάμεντ Αμπντέλαχ.

Την ίδια στιγμή αυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν ότι τουλάχιστον δύο ελικόπτερα απογειώθηκαν σήμερα από το προεδρικό μέγαρο του Χόσνι Μουμπάρακ στο Κάιρο.

Προηγουμένως και πηγή προσκείμενη στην κυβέρνηση είχε δηλώσει ότι ο Αιγύπτιος πρόεδρος έφυγε από το Κάιρο προς άγνωστο προορισμό συνοδεία της οικογένειάς του.

Ο Μουμπάρακ διαμενει τακτικά στην κατοικία του στο Σαρμ ελ Σέιχ, στο Σινά.

Παράλληλα το Αλ Αραμπίγια, επικαλούμενο δήλωση του Αιγύπτιου υπουργού Οικονομικών Σαμίρ Ραντουάν, μετέδωσε ότι η Διώρυγα του Σουέζ λειτουργεί κανονικά.

Οι εργαζόμενοι στις εταιρείες που εκμεταλλεύονται τη διώρυγα απεργούσαν από την περασμένη εβδομάδα με αίτημα μισθολογικές αυξήσεις.



Πολύ ισχυρή δύναμη των ΗΠΑ με σκάφη και Πεζοναύτες κατέπλευσε χθες τη νύχτα στην Διώρυγα του Σουέζ...

"Για καλό και για κακό", όπως λέει η λαϊκή παροιμία από χθες το βράδυ ισχυρή μοίρα του αμερικανικού 6ου Στόλου και μεγάλη δύναμη Αμερικανών πεζονταυτών, για την ακρίβεια το 26ο Εκστρατευτικό Σώμα των US Marines προσέγγισαν την Διώρυγα του Σουέζ, για να διασφαλίσουν την κρίσιμη για την παγκόσμια γωστρατηγική επικοινωνία περιοχή, σε περίπτωση που χρειαστεί. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εκτιμούν πως η κρίση στην Αίγυπτο μπορεί να βρεθεί σύντομα εκτός ελέγχου.
Η αμερικανική δύναμη αποτελείται από τη δύναμη μάχης του USS Kearsarge – συνολικά έξι πολεμικά πλοία, ενώ σπεύδει και το αεροπλανοφόρο CVN-65 Enterprize. Το ελικοπτεροφόρο μεταφέρει 2.200 πεζοναύτες του 26ου Εκστρατευτικού Σώματος των Πεζοναυτών, το οποίο έχει ενισχυθεί από δύο τάγματα ειδικών δυνάμεων.
Στον στολίσκο ανήκει και ένα υποβρύχιο, το USS Scranton, το οποίο έχει σχεδιαστεί για τη στήριξη ενεργειών ειδικών δυνάμεων. Η δύναμη κρούσης των ΗΠΑ έχει αναλάβει θέση σε ένα στρατηγικό σημείο ανάμεσα στη δυτική όχθη της Διώρυγας του Σουέζ και την ανατολική όχθη του Σινά.




Επικίνδυνος για την χώρα ο Παπανδρέου
«Δεν υπάρχει θέμα να απωλέσουμε βασικά στοιχεία της εθνικής μας κυριαρχίας. Γι΄ αυτά έδωσα τη μάχη και θα την ξαναδώσω όποτε χρειαστεί. Αλλάζουμε τα πράγματα όχι για να ικανοποιήσουμε τις Βρυξέλλες αλλά για να απελευθερωθεί η Ελλάδα να τελειώνουμε».

Την κατηγορηματική αυτή διαβεβαίωση έδωσε από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, απαντώντας στην πρόκληση του προέδρου του ΛΑΟΣ Γιώργου Καρατζαφέρη ότι στις 25 Μαρτίου θα κληθεί να πει το μεγάλο "όχι" ή το μεγάλο "ναι" στην εκχώρηση των εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας, όπως ζητά η κυρία Μέρκελ.

Και από το σημείο αυτό, όπως όλοι μας αντιλαμβανόμαστε, αρχίζουμε πλέον δικαίως και χωρίς εικοτολογίες να διαπιστώνουμε πως ο πρωθυπουργός της τρόικας και του ΔΝΤ, ανθύπατος διαχειριστής του Ελληνικού κράτους, έχει καταλήξει πως θα χάσουμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας, που όμως δεν αποτελεί βασικό στοιχειο της ίδιας της εθνικής κυριαρχίας... Με απλά λόγια, γνωρίζει (ή έχει ήδη συμφωνήσει) στην απώλεια εθνικής κυριαρχίας! Μήπως όμως κάποιος πρέπει να του ζητήσει να μας εξηγήσει τι εννοεί με την φράση "Δεν υπάρχει θέμα να απωλέσουμε βασικά στοιχεία της εθνικής μας κυριαρχίας"; Αν μη τι άλλο, απαιτείται η διευκρίνηση...

Μετά από μία τέτοια δήλωση θα έπρεπε -υπό φυσιολογικές συνθήκες- αντιλαμβανόμενος την προσωπική του ανεπάρκεια να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της θέσης του (ως πρωθυπουργού χώρας και όχι όχι ως πωλητή χώρων...)- να παραιτηθεί άμεσα και να προκηρύξει εκλογές με υπηρεσιακό πρωθυπουργό.

Όμως, ο Γιώργος Παπανδρέου, χλευάζοντας την λογική όλων των Ελλήνων, φτύνοντας στην κυριολεξία την έννοια της εθνικής κυριαρχίας, δηλώνει ανερυθρύαστος την απώλεια μέρους, αλλά όχι βασικού, της κυριαρχίας της χώρας.

Σε άλλες χώρες, όπως η Ιαπωνία, θα είχε αυτοκτονήσει αμέσως μετά την δήλωση, σε μία ύστατη προσπάθεια εξιλέωσης... Εδώ, όμως, είναι Ελλάδα!!!

Όταν ένας πρωθυπουργός κατέρχεται σε συνομιλίες με ειλλημμένη απόφαση την εκχώρηση και την υποταγή στα αιτήματα του συνομιλητή του, τότε -προφανέστατα- δεν κάνει ούτε για πωλητής χημικών τουαλετών...

Κι όμως, στην περίπτωσή μας, διαχειρίζεται τις τύχες εκατομμυρίων ανθρώπων, το μέλλον μίας ολόκληρης χώρας και έχει προαποφασίσει την απώλεια εθνικής κυριαρχίας!!!

Και συνεχίζει να είναι πρωθυπουργός!!!

Και συνεχίζουμε εμείς να είμαστε πολίτες που τον εμπιστευόμαστε και δεν έχουμε βγει στους δρόμους για να απαιτήσουμε την απομάκρυνσή του!!!

Και συνεχίζει η πολιτική ζωή να κυλά ομαλά, χωρίς να υπάρξει από κάποιο κόμμα άμεση αίτηση απομάκρυνσης του Γιώργου Παπανδρέου από οποιοδήποτε δημόσιο αξίωμα...

Αυτή η χώρα, με τέτοιους πολιτικούς, αλλά, κυρίως, με τέτοιους πολίτες δεν έχει κανένα μέλλον.

Και το λιγότερο που θα μας πάρουν θα είναι η εθνική μας κυριαρχία, επειδή έχει προηγηθεί η άλωση της λογικής μας και η εκμηδένιση του αυτοσεβασμού μας...

Αυτοί είμαστε; Αυτός ο πρωθυπουργός μας αξίζει άραγε;

Κωνσταντίνος

To 1999, κυκλοφόρησε η ταινία Matrix στους κινηματογράφους. Την λαμπρή στιγμή των αδελφών Wachowski ακολούθησαν δύο αδιάφορα sequels που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες των θεατών που αντιμετώπισαν την ταινία ως ταινία δράσης και όχι ως ένα συμβολικό δράμα. Μακιγιαρισμένη με ένα περιτύλιγμα comic, με αναφορές στη θρησκεία,
σε εσχατολογικές θεωρίες, στη φιλοσοφία του Πλάτωνα και στον σπασμένο καθρέφτη της Αλίκης στη Χώρα των θαυμάτων του Lewis Caroll, η ταινία χαρακτηρίστηκε ως ένα "ευαγγέλιο του 21ου αιώνα".
Η έννοια της προπαγάνδας, είναι η " παρουσίαση ενός μηνύματος με έναν συγκεκριμένο τρόπο ώστε να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους σκοπούς… Σκοπός της προπαγάνδας είναι να αλλάξει δραστικά τις απόψεις των άλλων αντί απλώς να μεταδώσει γεγονότα. Για παράδειγμα, η προπαγάνδα μπορεί να επιστρατευτεί προκειμένου να προϊδεάσει θετικά ή αρνητικά σε σχέση με κάποια ιδεολογική θέση, αντί να παρουσιάσει την ίδια την θέση. Η προπαγάνδα διαφοροποιείται από την «κανονική» επικοινωνία, επειδή επιδιώκει να διαμορφώσει απόψεις με έμμεσες και συχνά δόλιες μεθόδους".
Αναρωτήθηκες όλο αυτό τον καιρό τι κρύβεται πίσω από τα γεγονότα που ακούς; Για ποιο λόγο μαθαίνεις μόνο το γεγονός και όχι την ερμηνεία του; Ξέρεις ότι οι απεργίες στο μετρό και στα μέσα δεν γίνονται μόνο για τις απολύσεις αλλά και για την ακρίβεια των εισητηρίων; Σκέφτηκες πως ένας άνθρωπος στην Ελλάδα, με μισθό 800 ευρώ, χρειάζεται πλέον 2,80 ευρώ την ημέρα το λιγότερο για να φτάσει στην δουλειά του; Αυτό σημαίνει περίπου 100 ευρώ το μήνα μόνο για τις μετακινήσεις του. Σε ενόχλησε που οι φαρμακοποιοί διαμαρτύρονται για το νομοσχέδιο, γιατί έμαθες πως φωνάζουν μόνο για το άνοιγμα του επαγγέλματός τους. Φωνάζουν όμως και για τα χιλιάδες ευρώ που τους οφείλουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Σκέφτηκες μήπως πόσοι πεθαίνουν από την κανονική γρίπη κάθε χρόνο και όχι από την περιβόητη Η1Ν1; Πολλοί περισσότεροι, σύμφωνα με τα στοιχεία. Όμως εσύ τρόμαξες για μια δήθεν επιδημία που εκτόξευσε τις πωλήσεις εμβολίων και τα κέρδη των φαρμακευτικών πολυεθνικών.
Ξέρεις μήπως ότι το θέμα των μεταναστών συνέπεσε εντέχνως με την ανακοίνωση του πορίσματος για τη siemens και πως παρουσιάστηκε τόσο προπαγανδιστικά όχι μόνο από την κυβέρνηση αλλά και από την αριστερά;
Πίστεψες και συ πως στην Ελλάδα υπάρχει αριστερά;
Πόσο σε βοηθάει η πολιτική της σήμερα;
Ακούς συζητήσεις για το κίνημα του "δεν πληρώνω", κρίσεις και επικρίσεις. Άκουσες πουθενά για τις αιτίες αυτής της κίνησης;
Πιστεύεις μήπως πως αιτία είναι η κρίση;
Πώς ερμήνευσες την χθεσινή είδηση για την άσκηση στο Κιλκίς;
Αν έχεις διαβάσει τον Πλάτωνα και την γνωστή παραβολή του σπηλαίου, κατάλαβες ότι αυτό που ζεις εδώ και χρόνια, είναι το Matrix που σου επιβάλλανε. Οι λύσεις δεν κρύβονται με απαντήσεις στα τεκτενόμενα. Είναι πίσω από τα γεγονότα. Πρέπει να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις το σύνολο των πραγμάτων, όχι τις εκδοχές τους. Τον τελευταίο καιρό, ζούμε στον παλμό μιας προπαγανδιστικής "πραγματικότητας" που επικαλούμενη το κύριο όπλο της προπαγάνδας, την εισβολή στο συναίσθημά μας, μας εμπλέκει σε ατέρμονες συζητήσεις για το φαίνεσθαι, όπως προβάλλεται στον παραμορφωτικό καθρέφτη της κυρίαρχης ιδεολογίας. Η αλήθεια, αν υπάρχει, είναι έξω από το ελληνικό Matrix.

Ακόμη και ο Γιόσκα Φίσερ, που χρειαζόταν να ακούει τη φωνή του μεταφραστή, για να καταλάβει τι έλεγε ο Γιώργος Παπανδρέου στο χθεσινό υπουργικό συμβούλιο, δεν πρέπει να έχει πλέον απορίες για τον πολιτικό σχεδιασμό του Πρωθυπουργού. Όπως βέβαια δεν έχουν και οι υπουργοί…

Τα… vibes της χθεσινής τοποθέτησης του Γιώργου Παπανδρέου, έλυσαν αρκετές απορίες. Και ενέτειναν την άποψη που εδώ και εβδομάδες έχει εδραιωθεί στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, ότι ο γιος του Ανδρέα Παπανδρέου θα προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές μέχρι το καλοκαίρι του τρέχοντος έτους.

Χθες μάλιστα, η αίσθηση που δημιουργήθηκε είναι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έχει επιλέξει και την ατζέντα αυτής της αναμέτρησης: Τη ρήξη με την Ελλάδα των στρεβλώσεων, που έφτασε στο χείλος της χρεοκοπίας.

Είναι ξεκάθαρο πλέον, ότι ο Πρωθυπουργός θα επιδιώξει να διεκδικήσει την ανανέωση της εντολής που πήρε τον Οκτώβριο του 2009, πάνω σε νέα πολιτική και κοινωνική βάση: Ότι είναι εκείνος ο οποίος δεν φοβήθηκε το πολιτικό κόστος της σύγκρουσης με κατεστημένα και συμφέροντα, ακόμη και με τους συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι τον είχαν βοηθήσει να κερδίσει τον Ευάγγελο Βενιζέλο, στην εσωκομματική μάχη του 2007. Και ότι εγγυάται τη συνέχιση της πορείας της χώρας, με τη βοήθεια των εταίρων-δανειστών, κάτι που θα επιχειρήσει να ενισχύσει, με συναντήσεις που θα έχει στην Αθήνα με Ευρωπαίους ηγέτες, την προεκλογική περίοδο.

Αυτό που επίσης προκύπτει, είναι ότι, όπως έχει αποκαλύψει το «Statesmen», ο Γιώργος Παπανδρέου προτιμά να προχωρήσει σε εκλογές με σταυρό προτίμησης και όχι με λίστα, ώστε οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να… τρέχουν στις εκλογικές περιφέρειές τους, και να ενισχύσουν έτσι τη συσπείρωση του Κινήματος.





Βιάζονται να αρπάξουν πριν ξεσηκωθούμε
Βάζουν πωλητήριο στη χώρα οι κλέφτες
Προόδους αλλά και καθυστερήσεις εντόπισαν οι ελεγκτές της τρόικας κατά τους ελέγχους που πραγματοποίησαν αυτή την εβδομάδα, δηλώνοντας πάντως πως απαιτούνται ιδιωτικοποιήσεις 50 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 15 δισ. ευρώ θα πρέπει να πραγματοποιηθούν το 2011-2012.

Στη συνέντευξη Τύπου η οποία ολοκληρώθηκε πριν λίγα λεπτά οι κ.κ. Servaas Deroose (Ε.Ε.), Poul Thomsen (ΔΝΤ) και Klaus Masuch (ΕΚΤ) εκτίμησαν ότι το πρόγραμμα έχει κάνει περαιτέρω πρόοδο σε ό,τι αφορά τους στόχους του. Τόνισαν παράλληλα ότι ενώ καταγράφονται καθυστερήσεις σε κάποιους τομείς, εφαρμόζονται οι δημοσιονομικές και ευρύτερες μεταρρυθμίσεις, που είναι αναγκαίες για να εκπληρώσουν τους μεσοπρόθεσμους στόχους του προγράμματος.

Συμπλήρωσαν ωστόσο ότι απαιτείται ακόμα να σχεδιαστούν και να εφαρμοστούν σημαντικές μεταρρυθμίσεις, ώστε να δημιουργηθεί μια κρίσιμη μάζα, αναγκαία να διασφαλίσει τη δημοσιονομική διατηρησιμότητα και την οικονομική ανάκαμψη.

Όπως τόνισαν η ύφεση κινείται μέχρι σήμερα κοντά σε αυτό που αναμενόταν. Ο πληθωρισμός παραμένει χαμηλός μπροστά στην αύξηση των τιμών των εμπορευμάτων. Η καθοδική κίνηση του κόστους ανά μονάδα εργασίας θα υποστηρίξει οφέλη στην ανταγωνιστικότητα. Εκτιμούν πάντως ότι είναι ενθαρρυντικό το γεγονός πως οι εξαγωγές πήγαν καλά πρόσφατα, τονίζοντας «συνεχίζουμε να περιμένουμε την οικονομία να σταθεροποιείται στο τέλος του 2011».

Έκαναν λόγο για εντυπωσιακή μείωση του ελλείμματος, συμπληρώνοντας ωστόσο πως παραμένουν ακόμα θέματα, που αφορούν την υλοποίηση του προϋπολογισμού, και ειδικότερα στην υστέρηση των εσόδων και στα προβλήματα στον έλεγχο των δαπανών.

Δήλωσαν ταυτόχρονα πως απαιτούνται ιδιωτικοποιήσεις 50 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 15 δισ. ευρώ θα πρέπει να πραγματοποιηθούν το 2011-2012. Η πλήρης δέσμευση της κυβέρνησης στη δαιδαλώδη διαδικασία των θεσμικών αλλαγών, όχι μόνο η αποφασιστικότητά της να αντισταθεί σε κεκτημένα, θα είναι κρίσιμης σημασίας για την επιτυχία του προγράμματος.

Όπως τόνισαν είναι εξίσου σημαντικό να κλιμακωθεί ανοδικά το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και ευρύτερα να αντληθούν μεγαλύτερα οφέλη από το εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο περιουσιακών στοιχείων του κράτους.

Εξάλλου, προχωρά ήδη η διαδικασία για τα ακίνητα της κυβέρνησης και τη χάραξη συγκεκριμένου πλάνου.

Σύμφωνα με τους ελεγκτές της τρόικα η κυβέρνηση θα προσλάβει συμβούλους και θα προχωρήσει σε θεσμικές μεταρρυθμίσεις. «Δεν μιλάμε για μνημεία, αλλά για εταιρίες και ακίνητα» δήλωσαν χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας «προφανώς κανείς δεν θέλει να θέσει σε κίνδυνο μνημεία. Πολλές επιχειρήσεις είναι βασική πηγή σπατάλης».

Την ίδια στιγμή πάντως εκτίμησαν πως «Η μείωση σπατάλης είναι καλό για τους Έλληνες πολίτες».

Σοφία Παπαϊωάννου: "Ο Χαρδαβέλας έχει μαλάκυνση εγκεφάλου που μιλά για πετρέλαια"

Οι φάκελοι του Αλέξη Παπαχελά (Μέλους της αμαρτωλής λέσχης builderberg) και συγκεκριμένα η συνεργάτης του
Σοφία Παπαϊωάννου ταξίδεψε για τις ανάγκες της εκπομπής στο περίφημο Καστελόριζο.
Σε συζήτηση που η ίδια είχε με δημότες του νησιού όταν ερωτήθηκε για την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στο Καστελόριζο. Η ίδια απάντησε: "Λένε ότι υπάρχουν αλλά μάλλον δεν υπάρχουν." Δημότης του νησιού αντιπαρήλθε την άποψής της λέγοντας ότι υπάρχουν στοιχεία για κοιτάσματα και τα έχουμε δει από αξιόλογους επιστήμονες. H ίδια με υποψία απάντησε: "Που το είδες αυτό στον αθέατο Κόσμο;"
Ο Δημότης απάντησε "Ναι φυσικά". Ποια ήταν η απάντησή της; " Ο Χαρδαβέλας έχει μαλάκυνση εγκεφάλου".
Η αποστολή της Σοφίας Παπαϊωάννου δεν σταματάει εδώ, συνεχίζει με αμείωτο ενδιαφέρον η προσπάθεια συγκάλυψης και άλλων πληροφοριών.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Αντί-Νέα Τάξη πραγμάτων η ίδια συνέχισε την αποστολή της παίρνοντας συνέντευξη από τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου του Καστελόριζου, για τις ανάγκες τις εκπομπής "Νέοι Φάκελοι". Τις στιγμές που ο πρόεδρος κατά την διάρκεια της συνέντευξης έκανε νύξεις για κοιτάσματα πετρελαίου, για την συνεκμετάλλευση του αιγαίου που ετοιμάζουν και για την περίφημη ΑΟΖ (αποκλειστική οικονομική ζώνη) που είναι ανάγκη να ορίσουμε, εκείνη διέκοπτε συνεχώς και του έκανε συστάσεις να μην αναφέρεται στα πετρέλαια και στην ΑΟΖ. Με άλλα λόγια έκοψε και έραψε την συνέντευξη στα μέτρα της, λογοκρίνοντας αυτά που δεν άρεσαν στην πολιτική ελίτ του τόπου, λειτουργώντας σαν ανεπίσημη εκπρόσωπος της κυβέρνησης.

Το κανάλι Σκάϊ έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην προβολή του κυβερνητικού έργου ως αναγκαίο για την διασώση της χώρας, προβάλλοντας τις απεργίες ως ακραίες, στρέφοντας ένα μέρος της κοινωνίας με το άλλο. Κατηγορεί ανελλιπώς τον δημόσιο τομέα για σπατάλες και τεράστιους μισθούς μέσο της πρωινής εκπομπής Λυριτζή Οικονόμου, όταν την ίδια στιγμή οι δύο παραπάνω λάμβαναν 300.000 ευρώ ετησίως από την κρατική ΝΕΤ, που οι Έλληνες φορολογούμενοι πλήρωναν.

Ο Σκάϊ είναι το κανάλι το οποίο κρατά χτυπάει την ιστορία μας μέσω της σειράς που αφορά το 1821, χτυπάει την πατρίδα μας προβάλλοντας ως ρατσιστές αυτούς που ανησυχούν για τα εθνικά θέματα και τέλος παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο μαζί με το mega στην χειραγώγηση και αποβλάκωση του ελληνικού λαού.
Οφείλουμε ως ευσυνείδητοι πολίτες να καταδικάζουμε τις πράξεις αυτές, όχι μόνο με λόγια και αναρτήσεις στο διαδίκτυο, αλλά και με έννομες διαδικασίες ώστε να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να παίζουν πολιτικά παιχνίδια εις βάρος του Ελληνικού λαού πίσω από τις πλάτες μας.




  • Η ελληνική οικονομία δεν πρόκειται να σωθεί, αλλά έντεχνα θα χρεωθεί ακόμη περισσότερο μέχρις ότου οι πόροι της χώρας να περάσουν σε χέρια συγκεκριμένων εταιρειών. Αυτό θα γίνεται μέχρις ότου οι πολίτες καταλάβουν πως τους επιβάλουν μία σύγχρονη δουλεία και ξεσηκωθούν...

Θα σας θυμίσω τη δράση του κ. John Perkins, στέλεχος της CIA, οικονομικός εκτελεστής και συγγραφέας του βιβλίου: «Καταθέσεις ενός οικονομικού εκτελεστή».Είχε αποστολή να σχεδιάζει κυβερνητικά συμβόλαια, που θα φαίνονταν ιδανικά, αλλά ο πραγματικός στόχος θα ήταν να «υποδουλώσει» μια χώρα σε χρέος και να την κρατήσει υποδουλωμένη για πάντα.
Γιατί ως γνωστόν, όποιος χρωστάει, μόνο «ΝΑΙ», μπορεί να λέει σ αυτόν που του έχει δανείσει χρήματα.
John Perkins: « Ο πιο κοινός τρόπος να δράσουμε, είναι να εντοπίσουμε μία χώρα που διαθέτει πόρους, όπως πετρέλαιο και μετά θα κανονίσουμε ένα τεράστιο δάνειο για τη χώρα αυτή, από την παγκόσμια τράπεζα ή έναν από τους αδερφούς οργανισμούς (ΔΝΤ). Αλλά τα χρήματα ποτέ δεν πάνε στην πραγματικότητα στη χώρα αυτή . Πηγαίνουν σε μεγάλες εταιρείες για να χτίσουν έργα υποδομής σ αυτήν τη χώρα. Εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας, βιομηχανικά πάρκα, λιμάνια.
Πραγματικό κέρδος έχουν οι λίγοι και πλούσιοι. Και φυσικά οι εταιρείες μας.
Στην πραγματικότητα δεν βοηθούν την πλειοψηφία των ανθρώπων. Εντούτοις, αυτοί οι άνθρωποι σε όλη τη χώρα υπομένουν και κρατάνε το τεράστιο χρέος.
Το χρέος είναι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο να εξοφληθεί. Και αυτό είναι μέρος του σχεδίου. Δεν μπορούν να το ξεπληρώσουν. Και εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές πάμε πίσω και τους λέμε: Μας οφείλετε πολλά λεφτά και δεν μπορείτε να πληρώσετε το χρέος σας. Οπότε, πουλήστε το πετρέλαιό σας πολύ φθηνά στις δικές μας εταιρείες. Επιτρέψτε μας να χτίσουμε στρατιωτική βάση στη χώρα σας ή στείλτε στρατεύματα για να υποστηρίξουν τα δικά μας. Όπως στο Ιράκ, ή ψηφίστε υπέρ μας στη σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών ή ιδιωτικοποιήστε την εταιρεία ύδρευσης και ηλεκτρισμού και πουλήστε σε δικές μας εταιρείες.
Είναι τυπικός ο τρόπος που λειτουργεί το ΔΝΤ και η παγκόσμια Τράπεζα. Χρεώνουν μία χώρα και το χρέος είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορούν να το αποπληρώσουν. Και μετά προσφέρονται να αναχρηματοδοτήσουν αυτό το χρέος και να πληρωθούν με περισσότερο τόκο. Και εσύ απαιτείς αυτό το αντάλλαγμα που αποκαλείς «εξάρτηση» ή «καλή διακυβέρνηση», το οποίο βασικά σημαίνει ότι πρέπει να ξεπουλήσουν τους πόρους τους, συμπεριλαμβάνοντας πολλές από τις κοινωνικές υπηρεσίες, τις εταιρείες κοινής ωφέλειας, τα εκπαιδευτικά συστήματα μερικές φορές τα ποινικά τους συστήματα, τα ασφαλιστικά τους συστήματα σε ξένες εταιρείες».
«Τίποτα δεν είναι τσάμπα» σ αυτή τη ζωή και μάλιστα όταν έχεις να κάνεις με δοσατζήδες και τοκογλύφους. Η μείωση μισθών και η ελαχιστοποίηση των υπαλλήλων των Δημόσιων φορέων, είναι μια «εύλογη» εξέλιξη, όταν θα έρθουν οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες να αγοράσουν τους καταχρεωμένους οργανισμούς.
Το κόστος όλων αυτών των κινήσεων:Απολύσεων,αποζημιώσεων, ανεργίας, υποτίμηση της ζωής και της δράσης μας, διάχυση φόβου σε έναν ολόκληρο λαό,θα το επωμιστούμε εμείς τώρα, για να...«απολαύσουν» τα δεδομένα που τώρα συμφωνούν στις διαπραγματεύσεις για την ενεργοποίηση του μηχανισμού διάσωσης των πιστωτών μας, οι «μεγάλοι».
Γιατί ας μην γελιόμαστε, ο μηχανισμός δεν σώζει την ελληνική οικονομία. Κατοχυρώνει του πιστωτές μας, στο ότι θα πάρουν και μάλιστα έγκαιρα τα χρήματά τους.
Η ελληνική οικονομία θα παραμείνει έρμαιο των διαθέσεων αυτών που μας δανείζουν… ούτε που μπορούμε να υπολογίσουμε πόσα χρόνια.
Οι αριθμοί δεν βγαίνουν. Όσα χρειαζόμαστε ετησίως, για αποπληρώσουμε τους τόκους και τα δάνειά μας, αλλά και για επιβιώσουμε, δεν φτάνουν. Η συνέχιση του δανεισμού, είναι αυτονόητη…

Η οικονομική χούντα του ΔΝΤ είναι στην χώρα μας από την ημέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου και η θλιβερή παρέα του ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας. Αργότερα, όταν υπεγράφη και το μνημόνιο, συγκαταριθμήθηκαν στο οικονομικό (και όχι πολιτικό) φασιστικό καθεστώς και οι υπόλοιποι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, πλην ελαχίστων και λαμπρών εξαιρέσεων που αποπέμφθηκαν λόγω... ανυπακοής. Η χούντα δεν σηκώνει διαφοροποιήσεις και με την πρώτη "ευκαιρία" έδειξε τις διαθέσεις της.
Σήμερα, αυτή η οικονομική δικτατορία αυξάνεται, γιγαντώνεται και αδυνατώντας να κρυφτεί πλέον, αποκαλύπτεται περίτρανα στα μάτια των πολιτών. Την ίδια στιγμή, μεταλλάσσεται και προχωρά (όπως είναι φυσικό) και στον πολιτικό χώρο, προκειμένου να προστατεύσει τις... "κατακτήσεις" της. Προσχηματικά πλέον στην Ελλάδα αναφέρεται η λέξη δημοκρατία. Οι κοινωνικές τάξεις -που διαμαρτύρονται για τις επιθέσεις που δέχονται- γίνονται στόχος των "όπλων" της χούντας Παπανδρέου - ΔΝΤ, αφού προηγηθούν τακτικές κοινωνικού αυτοματισμού και δημιουργία έντασης - σύγκρουσης μεταξύ των πολιτών.
Αυτή η χούντα ήρθε στη χώρα μας για να πειραματιστεί στον έλεγχο μεγάλων μαζών, αλλά και για να δημιουργήσει τις ικανές συνθήκες που απαιτούνται για την διατήρηση της ισχύος της στο παγκόσμιο μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον. Χρησιμοποιεί μονάδες καταστολής, κρίνονται παράνομες όλες οι απεργίες, στρατιωτικός νόμος επιβάλλεται κατά περίπτωση, νέα ποινική νομοθεσία, αυξανόμενη πείνα, ξεπούλημα των Εθνικών μας συμφερόντων και ύβρεις από τους Υπουργούς στο λαό... Θέλετε κι άλλα;
Αλήθεια κύριοι μέχρι που πιστεύετε ότι μπορείτε να φτάσετε; Νομίζετε ότι θα πάτε μακριά έτσι;
Φοβάμαι ότι η αερομεταφερόμενη μονάδα καταστολής του στρατού θα σας χρειαστεί για να σας γλιτώσει απο την οργή του λαού.
Ο "λεφτά υπάρχουν" Γιώργος Παπανδρέου, ανίκανος να αντιμετωπίσει τις επιλογές του, στρέφεται στην δύναμη της ισχύος που του παρέχει το βιασμένο Σύνταγμα της χώρας. Χωρίς να κατανοεί λέξεις και φράσεις όπως "ευθύνη", "χρέος προς τους πολίτες", "ειλικρίνεια" και "δημοκρατία", προχωρά σε έναν ανοιχτό πόλεμο κατά των ίδιων των πολιτών της χώρας για να μην ανησυχήσουν οι πέραν του Ατλαντικού, αλλά και οι Ευρωπαίοι που απαρτίζουν τις "δάνειες δυνάμεις" και τις "αγορές"... Δυστυχώς, η χώρα ολισθαίνει και απομακρύνεται ταχύτατα από την (έστω και κακή) δημοκρατία, με την πρόφαση του... εκδημοκρατισμού της!!!
Σαφέστατα, ο τραγικός Τσολάκογλου υπήρξε υποδεέστερος του Γιώργου Παπανδρέου. Τουλάχιστον ο Τσολάκογλου δεν προσπάθησε να αποκρύψει τον εχθρό που είχε εισβάλει στην χώρα... Ο μοναχικός δρόμος που διάλεξε ο Γιώργος Παπανδρέου τον οδηγεί σίγουρα σε κάποιο αεροδρόμιο... Μαζί του θα τρέξουν να σωθούν και όλοι οι πραιτωριανοί και τα δουλικά που με περίσσια θρασύτητα επέλεξαν να αναλάβουν τον ρόλο του δυνάστη, του βασανιστή και του εθνομηδενιστή...
Με την ρέουσα πολιτική και γεωπολιτική της Ανατολικής Μεσογείου, με την εμφάνιση των ενεργειακών πόρων που διαθέτει η χώρα μας και με την ανάγκη των ΗΠΑ να βρεθούν και πάλι σε θέση ισχύος την επομένη των διεθνών ανακατατάξεων, θεωρείται πολύ αμφίβολο τι θα συμβεί όταν ο Γιώργος Παπανδρέου με τον θίασο - κουστωδία του επιβιβασθούν στο αεροπλάνο της φυγής... Η πρόσβαση στην ανατολική Μεσόγειο, με την ταυτόχρονη εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της, αποτελεί ισχυρό μαγνήτη για πετρελαϊκές εταιρείες των ΗΠΑ, των οποίων η κυβέρνηση θα πρέπει να διαλέξει εάν θα διασώσει τον άνθρωπό της ή εάν θα τον παραδώσει στην Ελλάδα και στη νέα κυβέρνηση που θα έχει προκύψει μετά από τις εξελίξεις...
Το δίλημμα αυτό φυσιολογικά δεν υφίσταται καν. Φυσικά και θα επιβιβάσουν τον "αμερικανό πολίτη" σε αεροπλάνο διαφυγής. Αλλά το να τον επιστρέψουν σιδηροδέσμιο μάλλον δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, επειδή υπάρχει η σαφής περίπτωση ο Γιώργος να αποδειχθεί και... μαρτυριάρης, ομιλητικός και εν ολίγοις καταστροφικός για τα συμφέροντα των αμερικανικών πετρελαϊκών που θα θέλουν να έχουν "καλή πρόσβαση" στους Έλληνες. Κι επειδή το δίλημμα δεν πρόκειται να υπάρξει, το σχεδόν βέβαιο είναι πως θα υπάρξει τεχνικό πρόβλημα και πτώση του αεροπλάνου διαφυγής...
Δεν θα είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο αεροπλάνο που θα πέσει... Θα γίνει μία έρευνα, θα αποκαλυφθεί πως ο πιλότος έπαθε κάτι (θυμάστε τα Ίμια;) και όλα καλά... Το άσχημο είναι πως ο Γιώργος δεν θα ακολουθήσει τον Μουμπάρακ... ο οποίος πιθανότατα θα γευτεί το χώμα της Αιγύπτου. Ο Γιώργος Παπανδρέου, μάλλον θα γνωρίσει το υγρό στοιχείο κάπου στον Ατλαντικό... Άλλωστε, είναι γνωστό πως λατρεύει τη θάλασσα...
Το παραπάνω αποτελεί ένα σενάριο. Οι εξελίξεις θα δείξουν κατά πόσο θα επαληθευτεί... Όπως και να έχει, όμως, ο Παπανδρέου αποφάσισε να γίνει δικτάτορας και δεν πρόκειται να αποφύγει το τέλος όλων των δικτατόρων... Η ημερομηνία λήξης του είναι στα δικά μας χέρια. Δεν την γνωρίζει ούτε ο ίδιος...

Κωνσταντίνος


ΥΓ: Τέλος θέλοντας να απευθύνω μία προσωπική ερώτηση στον Γιώργο Παπανδρέου: Αλήθεια, Γιώργο, πιστεύεις πως θα μπορέσεις να την βγάλεις καθαρή μετά από όλα όσα έχεις κάνει; Αν το πιστεύεις, θέλεις να σου πω γιατί κάνεις λάθος; Επειδή θα σε "δώσουν στεγνά" όλοι αυτοί που σήμερα σε γλύφουν. Και θα το κάνουν για δύο λόγους: Πρώτον, για να σωθούν οι ίδιοι και δεύτερον, επειδή το έχουν στην φύση τους να... δίνουν

Ξεσηκωνόμαστε, τους ανατρέπουμε και παλινορθώνουμε τη δημοκρατία ή γυρίζουμε στα χωριά μας, όσοι έχουμε, και φυτοζωούμε ως το τέλος μας

Η κυβέρνηση έχει πάρει πια την κατρακύλα του απολυταρχισμού.

Η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και τα άλλα κόμματα, ούτε για την τιμή των όπλων, δεν διανοείται να φέρει μια πρόταση μομφής στην βουλή, ή να διοργανώσουν όλοι μαζί μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την αντιδημοκρατική κατρακύλα και τα άδικα οικονομικά μέτρα εναντίον του λαού.

Είμαστε μόνοι μας. Και ότι είναι να γίνει θα το κάνουμε μόνοι μας εμείς και όχι τα κόμματά μας. Που συμμετείχαν σε αυτό το 30-ετές πάρτυ που μας έφερε ως εδώ, στο χείλος του γκρεμού. Εκτος κι αν πιστεύει κάποιος πως το διεφθαρμένο αυτό πολιτικό σύστημα έχει σκοπό να κάνει κάθαρση στον εαυτό του και να αυτοτιμωρηθεί.

Το πιο σίγουρο είναι πως το κομματικό καθεστώς αυτό θα επιχειρήσει και πάλι να μαγειρέψει το Σύνταγμα, ερήμην μας και χωρίς καν να ρωτήσει την γνώμη μας. Ωστε να την βγάλει καθαρή και όλοι οι επιφανείς ροκ σταρ των επαγγελματιών της πολιτικής να μείνουν αλώβητοι και στις θέσεις τους. Ωστε να συνεχίσουν να χαρίζουν συμβάσεις στα αφεντικά τους. Οπως κάνουν χρόνια τώρα. Χρόνια πολλά.

Εχουμε αρχίσει και αντιδρούμε σαν λαός σε όλη αυτή τη σήψη και τον βόθρο. Κινήματα ξεφυτρώνουν παντού. Μένει η τελική μας έφοδος. Αλλά πρέπει να είμαστε και έτοιμοι και να γνωρίζουμε τι πρέπει να ζητήσουμε να αλλάξει. Να γνωρίζουμε τι είναι δημοκρατία, τα βασικά της, αυτά που μας μάθαν οι δασκάλοι μας στο δημοτικό.

Και να μην περιμένουμε τα κόμματα να μας καλέσουν σε συγκέντρωση. Δεν θα το κάνουν. Εμείς θα επιχειρήσουμε την τελική έφοδο όταν έρθει η ώρα. Και όπως μας έδειξαν οι Αιγύπτιοι ο καλύτερος τρόπος είναι να μαζευτούμε στις πλατείες, σε μια πλατεία, και να μείνουμε εκεί φωνάζοντας μέχρι να μας βγει το λαρύγγι, πως θέλουμε να γίνει παλινόρθωση της δημοκρατίας. Οργανωμένοι με την τροφοδοσία μας, με τα φορητά μας φαρμακεία, με τα laptop μας. Ολοι μαζί ενωμένοι.

Αλλιώς θα μας τσακίσουν. Μας τσακίζουν κάθε μέρα. Σιγά σιγά. Είναι ενωμένοι αυτοί εναντίον μας, όλο το σύστημα και τα καθεστωτικά κόμματα. Γι’ αυτό δεν μας υπερασπίζεται κανείς. Γι’ αυτό ούτε μια πρόταση μομφής.

Κι αν μας τσακίσουν, το μόνο που θα μας έχει μείνει θα είναι να γυρίσουμε στα πατρικά μας, στα χωριά μας, όσοι είμαστε τυχεροί και διαθέτουμε τέτοια ευλογία, κι εκεί να περιμένουμε το οριστικό μας τέλος. Φυτοζωόντας.

Θραξ o Αναρμόδιος





  • Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Το θεμέλιο της κοινωνικής ειρήνης και της εθνικής ενότητας είναι η κοινωνική δικαιοσύνη.

Η κοινωνική δικαιοσύνη εξασφαλίζει την κοινωνική κινητικότητα, ώστε, θεωρητικά και πρακτικά, να μπορεί ακόμη και το φτωχότερο αλλά ικανότερο παιδί να γίνει μια μέρα Αρχηγός του Κράτους.

Κι επειδή η κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να επαφίεται στην αρπακτική φύση του ανθρώπου, έρχεται το κράτος να παρέμβει, να θέσει κανόνες και να αμβλύνει, όσο είναι δυνατόν, τις κοινωνικές αντιθέσεις.

Η Δημόσια Υγεία και η Δημόσια Παιδεία αποτελούν βασικούς πυλώνες αυτής της παρεμβατικής πολιτικής, ώστε το κόστος της εκπαίδευσης ή μια αρρώστια – συμφορά μέσα σε μια αγροτική ή μικροαστική οικογένεια, να μην ρίξουν στον κοινωνικό Καιάδα παιδιά ικανά και άξια. Στους οικονομικά αδύναμους, ο θάνατος ή η ασθένεια κι ενός από τους προστάτες της οικογένειας, μπορεί να οδηγήσει σε διάλυση, σύνθλιψη στον μύλο της κοινωνικής αγριότητας.

Η κοινωνική δικαιοσύνη λοιπόν είναι από τα βασικότερα πατριωτικά καθήκοντα της Πολιτείας. Έτσι το οργανωμένο Κράτος δημιουργεί τις στοιχειώδεις συνθήκες που θα αναδείξουν τους άριστους, τους αυριανούς ηγήτορες στην πολιτική, στην επιστήμη, στον πολιτισμό, στην οικονομία. Παντού.

Έτσι υπηρετείται ο υγιής Φυσικός Νόμος. Όταν αυτός παραβιάζεται και αναδεικνύονται οι άχρηστοι, οι ανίκανοι, οι αδύναμοι ηθικά και πνευματικά, που έχουν όμως πίσω τους σόγια και χρήμα, αποκλείοντας τους άξιους, τότε η κοινωνία νοσεί, παρακμάζει και πεθαίνει.

Οι οπαδοί του κοινωνικού Καιάδα στην χώρα μας ξεχωρίζουν από τον άκρατο νεοφιλευθερισμό τους, είναι θεραπαινίδες της κοινωνικής ανθρωποφαγίας. Οι πλέον δε διαπρύσιοι κήρυκες της κατάλυσης του κοινωνικού κράτους, κατά ειρωνεία, είναι σήμερα, αφενός οι μνημονιακοί «σοσιαλιστές» του ΓΑΠ κι αφετέρου τα πιο πούρα προϊόντα της οικογενειοκρατίας, της κοινωνικής αυτής στρέβλωσης που οδηγεί στον αφρό τον «κατιμά» της κοινωνίας. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι ο κοινωνικός δαρβινισμός που ευαγγελίζεται πλέον το μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ των Ραγκούση και Παπακωνσταντίνου, απέκτησε ως πολιτική «παραδουλεύτρα» το στατιστικό λάθος των «συμμάχων», τα βαφτιστήρια και τους πολιτικούς «πελάτες» της κόρης του πατέρα της. Άμα δεν ταιριάζανε, δεν θα συμπεθεριάζανε.

Δεν είναι επίσης τυχαία η κοινή, ψοφοδεής, θέση τους σε σειρά μεγάλων ζητημάτων, όπως τα ελληνοτουρκικά ή η προσέγγιση τους στην ιδέα της κατάργησης της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Ο ΓΑΠ το υπαινίσσεται, το εξαπτέρυγο του το ‘χει κάνει βούκινο. Ειδικά το τελευταίο, το οποίο προτείνεται με ζέση και από κατεξοχήν ανεπάγγελτους, που έζησαν και ζουν από το Πρυτανείο του Δήμου, θα σημάνει διεύρυνση του πελατειακού συστήματος, στο οποίο κυβέρνηση και σαρακοφαγωμένο δεκανίκι έχουν δεινές επιδόσεις.

Το κράτος πρόνοιας, λοιπόν, η έμπρακτη εφαρμογή της κοινωνικής δικαιοσύνης δεν είναι πολυτέλεια των καιρών των παχιών αγελάδων. Είναι αναγκαιότητα επιβίωσης του Έθνους. Άλλως, θα καταλήξουμε να μας κυβερνάνε, ως την ώρα του οριστικού χαμού, οι υπάλληλοι της διαπλοκής, οι κόρες κι οι κανακάρηδες, οι συμμαθήτριες κι οι διαπλεκόμενοι «αφανείς εταίροι» της πολιτικής τάξης.

Το άλλο στοιχείο είναι η νόθευση του ανταγωνισμού, η φαλκίδευση του ευ αγωνίζεσθαι, στην Παιδεία αλλά και στην Οικονομία, στον όλο δημόσιο βίο. Το παιδί που τα κατάφερε μέσα από την κολοβή δημόσια Παιδεία, που ‘χε την τύχει να την γλυτώσει αυτό κι η φαμίλια του με ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη του ΙΚΑ, όταν θα μπει στο Πανεπιστήμιο με το σπαθί του, με στερήσεις των κοινωνικών ηρώων που το ανατρέφουν, θα έχει μετά να παλέψει με το ψωραλέο θηρίο της πελατειακής κομματοκρατίας. Το δυσώδες νταραβέρι, η διαπλοκή καθηγητικού κατεστημένου και παρατάξεων θα είναι το επόμενο τείχος που θα συναντήσει, αντί για την ευγενή άμιλλα των ικανότερων. Το πως δίνονται διδακτορικά, πως γράφονται, πως εκλέγονται διδάσκοντες, κάτω από ποιές συναλλαγές και εξαρτήσεις, είναι κοινό μυστικό. Οι άξιοι επιστήμονες κι ερευνητές είναι οάσεις σε μια έρημο πνευματικής αγκύλωσης, μικροκομματικής συναλλαγής, με κριτήρια που ελάχιστη σχέση έχουν με την γνώση και την αξιοκρατία. Έτσι κι εκεί δεν προωθούνται οι άριστοι αλλά οι εύκαμπτοι, οι επιτήδειοι κι οι προσαρμόσιμοι στους ιδιότυπους υπόγειους κανόνες της συναλλαγής.

Ο νέος που θα επιβιώσει απ’ όλα αυτά, θα βγει στην συνέχεια στην παραγωγή, στο πεδίο του επαγγελματικού αγώνα. Αν επιλέξει να σαλπάρει αυτόνομα στο ελεύθερο επιχειρείν, τον εν γένει ιδιωτικό τομέα, εκεί κι αν είναι σικέ το παιχνίδι. Για μια άδεια, οποιουδήποτε είδους επιχείρησης, καραδοκούν στρατιά οι εκβιαστές με το χέρι απλωμένο. Το φορολογικό σύστημα θα αλλάζει κάθε δυο χρόνια, στους διαγωνισμούς θα τον «τρώνε» οι μιλημένοι κι οι ημέτεροι των κρατούντων. Κάθε ελεγκτής που θα μπαίνει, θα του κόβει κι ένα κομμάτι σάρκα. Το κόστος εργασίας θα είναι τεράστιο με υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές. Τα Ταμεία βέβαια, παρά τον πακτωλό, όχι μόνον είναι μείον αλλά ενίοτε χάνουν, επενδύοντας σε «χαρτάκια», τα κεφάλαια που κάποιοι μάτωσαν για να τα πληρώσουν ως εισφορές. Αν τις πληρώνουν…

Η αλήθεια είναι όμως πως οι ζωτικές και υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας ασφυκτιούν κάτω από το βάρος της σαβούρας που τις καταπλακώνει. Για κάθε έναν επιτήδειο «επιχειρηματία», υπάρχουν δεκάδες που θέλουν το παιχνίδι να έχει κανόνες, να έχουν στα ίσια την ευκαιρία να κερδίσουν, επειδή είναι οι καλύτεροι, φτηνότεροι, ικανότεροι.

Για κάθε ένα κωλόπαιδο που κερδίζει με «βύσμα» κάτι, χωρίς να το αξίζει, υπάρχουν εκατοντάδες, χιλιάδες, που θέλουν η αξιοκρατία να είναι ο μόνος τρόπος ανέλιξης. Θέλουν κοινούς κανόνες, σε ένα έντιμο και καθαρό, κοινό για όλους, παιχνίδι.

Όλα αυτά υπονομεύουν την κοινωνική ειρήνη, την εθνική ενότητα, την πρόοδο κα την αληθινή ανάπτυξη. Γιατί δεν δημιουργούν απλά κοινωνική ανισότητα, που πάντα θα υπάρχει. Επιβάλλουν τα ανίκανα πουλέν των ισχυρών, στους αληθινά ικανούς. Τους ανάξιους στους άξιους. Τους επιτήδειους στους Άριστους και στερούν τους τελευταίους απ’ την Πατρίδα.

Μια από τις μεγάλες προκλήσεις της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά θα είναι η δημιουργία μηχανισμών αληθινής κοινωνικής δικαιοσύνης και συνθηκών υγιούς ανταγωνισμού. Παντού. Το μπορεί, γιατί το πιστεύει, γιατί είναι αναθρεμμένος με το αρχαίο γάλα της Φιλοτιμίας και ξέρει, ότι ο αληθινός και μόνος πλούτος μας είναι οι άνθρωποι μας, οι Έλληνες. Γι’ αυτούς υπάρχει το κράτος, το Σύνταγμα, οι νόμοι, τα κόμματα και η Κυβέρνηση. Αυτούς θα πρέπει να υπηρετούν όλα. Έτσι δεν είναι;

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία»)






Ένα πρόβλημα που απασχολεί ιδιαιτέρως ανώτερα στελέχη της κυβέρνησης και στενούς συνεργάτες του Πρωθυπουργού, δεν έχει να κάνει με τον σκληρό πυρήνα της πολιτικής, αλλά με την ψυχολογία και τη συμπεριφορά του Γιώργου Παπανδρέου το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Ο Πρωθυπουργός, σύμφωνα με συνεργάτες του, εμφανίζεται ιδιαιτέρως στρεσαρισμένος και αγχωμένος από την πορεία της οικονομίας – εικάζουν, με αποτέλεσμα να είναι βαρύς, να αυτοαπομονώνεται και να κλείνεται στον εαυτό του, αποφεύγοντας τις πολλές συζητήσεις και συναντήσεις.

Προνομιακοί συνομιλητές των τελευταίων χρόνων, έχουν μεγάλο χρονικό διάστημα να συζητήσουν μαζί του και ανησυχούν γνωρίζοντας ότι έχει μπροστά του κρίσιμες αποφάσεις, τις οποίες ενδεχομένως δεν θα συζητήσει με κανένα από το πολιτικό του περιβάλλον και θεωρούν πιθανό να προχωρήσει σε κινήσεις, έχοντας ανταλλάξει απόψεις μόνον με το στενό οικογενειακό του κύκλο.

Το γεγονός, αποδίδεται στα μηνύματα που φτάνουν στο Μαξίμου και κάνουν λόγο για διόγκωση της απογοήτευσης και του θυμού μεταξύ των πολιτών οι οποίοι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις οβιδιακές αλλαγές στην καθημερινή τους ζωή, καταλογίζοντας πλέον τις ευθύνες στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την οικονομική της πολιτική.

Τα μηνύματα και το επερχόμενο δεύτερο Μνημόνιο ως το 2015, φέρνουν τον Πρωθυπουργό και το ΠΑΣΟΚ μπροστά στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών και αυτή η συζήτηση ήδη έχει ανάψει στα υπουργικά γραφεία.

Με δεδομένο ότι ο Γιώργος Παπανδρέου συνεχίζει να αποτελεί το “δέκα το καλό”¨για την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, η κακή ψυχολογία του Πρωθυπουργού, προβληματίζει εντόνως τα κυβερνητικά στελέχη που την έχουν αντιληφθεί. Μάλιστα μερικοί, εκφράζουν τον φόβο μην τυχόν επαναληφθεί “το σύνδρομο Καραμανλή”, ο οποίος το τελευταίο χρονικό διάστημα διακυβέρνησης είχε απομονωθεί στη Ραφήνα, περιορίζοντας τις συσκέψεις και τις συνεργασίες στο ελάχιστο δυνατό, με τάση να τις μηδενίσει.

Μάλιστα κάποιοι έχουν αρχίσει να βλέπουν σαν εφιάλτη, το ενδεχόμενο ο Γιώργος Παπανδρέου να μην αντέξει στην πίεση και να επιχειρήσει μια μεγάλη έξοδο...

  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΑΜΕ πολλά. Ξοφλάμε τα λίγα και λίγο-λίγο. Τα υπόλοιπα τα χρεώνουμε στους «έξω», που μπήκαν «μέσα». Στην Ελλάδα-μπάχαλο, για να τη βάλουν σε τάξη και νομίζαμε πως είναι το κέντρο του κόσμου. Με τη ρεμούλα ορατή, αλλά που δεν τη βλέπαμε κρατώντας τα μάτια μας κλειστά. Κορυφή και βάση, στο τρελό πανηγύρι των δεκαετιών της (υπερ)κατανάλωσης και της αταξίας.
ΠΕΡΑΣΑΝ κυβερνήσεις της σπατάλης των «Ολυμπιακών» και το’ χαμε καμάρι για τους… Καλατράβες του ΠΑΣΟΚ και το «Αθήναζε» της Ν.Δ. Θα’ ρχονταν ξένοι απ’ τα πέρατα της γης. Αμερικάνοι που θα μας… παραδέχονταν για το ομαδικό καπιταλιστικό μας αμόκ για δαπάνες (μετά είτε άνευ μιζών) και Γερμανοί για το τεχνολογικό μας θαύμα, στην Αθήνα της Ψωροκώσταινας. Ποιος να νοιαστεί και να απαιτήσει ισολογισμούς με κέρδη «κέρδη» και ζημιές, γιατί να χολοσκάμε ψαχουλεύοντας το γεμάτο τσουκάλι (χωρίς πάτο), ποιος κρατάει τσίλιες μη πλακώσουν μιζαδόροι…
ΚΙ ύστερα θρονιάστηκαν οι «γαλάζιοι». Διεύρυναν τις «τρύπες» που παρέλαβαν, τα’ καναν λίμπα και τους έπιασε μανία (δια)φυγής. Με πρώτο τον αρχηγό τους, που παίξανε στην πλάτη του παιχνίδια κολλητοί του. Μας χόρτασαν ομόλογα, μας γέμισαν κουμπάρους, μοίρασαν τα ΜΑΤ (τους) ροπαλιές, ασφαλίτες «εκφράστηκαν» (που λέει και ο Βενέζης) δίπλα σε ζαρντινιέρες. Και, βέβαια, πριν φύγουν, έριξαν υπογραφές για «έργα» υπουργοί τους αγκαλιά με εργολάβους κι άντε να ψάχνεις (σήμερα) εξαφανισμένους Σουφλιάδες και ενόχους που σηκώνουν αδιάφορα τους ώμους.
ΣΕ επίπεδο Κυβέρνησης, τα παρέλαβαν οι σημερινοί. Συμβόλαια εθνικά με εργολάβους, που μας δένουν χειροπόδαρα. Υποχρεώσεις με την ανελαστικότητα του χρέους και με το μάτι του ΔΝΤ καρφωτό απάνω μας. Καλούμαστε να πληρώσουμε και «δεν πληρώνουμε», καλείται και ο κ. Μαγκριώτης να «πληρώσει». Να (επι)λύσει τον Γόρδιο Δεσμό, με το σπαθί του στομωμένο απ’ τους ξεσηκωμένους… επαναστάτες τού «δεν πληρώνω». Παλικάρια που ροχάλιζαν τότε που έπεφταν υπογραφές και σήμερα, αγουροξυπνημένα και ανήσυχα, σκορπούν την «ιδεολογία» τους σε δρόμους και σταθμούς.
ΜΗΝ πληρώνεις, αλλά θα πληρώσουμε. Μην πληρώνεις, αλλά (και πάλι) θα την πληρώσουμε. Και θα’ ναι τότε εξαφανισμένοι οι σημερινοί «επαναστάτες». Με τον διεθνή έλεγχο από «κουτόφραγκους» που τους μουντζώναμε αυτάρεσκα. Με τη δύναμη του αριθμού που δεν έχει αισθήματα και δεν καταλαβαίνει από παιχνίδια. Και, βέβαια, ούτε οι πολιτικοί μας θα πληρώσουν. Αυτοί θα μετράνε σταυρουδάκια, όταν εμείς θα τρέχουμε και «ανάγκη εστί το μη ενδέχεσθαι άλλως». Ήταν να μη φτάσουμε στο τελευταίο σκαλί.

«Αποτύχαμε» δηλώνει ο Στρος-Καν, αλλά η Ελλάδα κρέμεται από το στόμα της τρόικας
Με το βλέμμα στην τέταρτη δόση του δανείου, την τρόικα να αναβάλλει (όπως σχεδόν κάθε φορά) την προγραμματισμένη για σήμερα καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου και να ανακαλύπτει (όπως κάθε φορά) καινούργιες μαύρες τρύπες και αβεβαιότητες για την εφαρμογή του Μνημονίου, πέρασε σχεδόν απαρατήρητη η χθεσινή αυτοκριτική του επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος- Καν – κάτι που έχει ξανακάνει και στο παρελθόν, καθώς αποτελεί προσφιλή πρακτική του.

Την ώρα, λοιπόν, που οι εκπρόσωποι της τρόικας (και επομένως και του ΔΝΤ) διαπραγματεύονταν πυρετωδώς και επί δέκα τουλάχιστον ώρες με το οικονομικό επιτελείο, ο κ. Στρος - Καν παραδεχόταν πως το ΔΝΤ απέτυχε στις οικονομικές και δημοσιονομικές του προβλέψεις σχετικά με την παγκόσμια κρίση.

Η ομολογία αποτυχίας ήλθε με αφορμή την έκθεση του ανεξάρτητου γραφείου αξιολόγησης (ΒΙΕ) του ΔΝΤ, σχετικά με τις επιδόσεις του ΔΝΤ κατά την περίοδο 2004-2007, την περίοδο δηλαδή πριν από το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Ο κ. Στρος - Καν, που όταν ήλθε στην Ελλάδα μας είπε πως το ΔΝΤ είναι ο γιατρός μας, παραδέχθηκε ότι το Ταμείο απέτυχε να προειδοποιήσει για την κρίση έγκαιρα και με την αναγκαία έμφαση και αποτελεσματικότητα. Είπε μάλιστα πως αυτή η αδυναμία (την οποία, όπως είπε, το ΔΝΤ αναγνώρισε με ειλικρίνεια) οφείλει να καθιστά πιο σεμνά τα στελέχη του ΔΝΤ. Δεσμεύτηκε μάλιστα ο κ. Στρος - Καν να βελτιώσει τον τρόπο με τον οποίο το Ταμείο εκπονεί τις προβλέψεις του.

Φυσικά, ο «γιατρός» μίλησε εκ μέρους του ΔΝΤ ως οργανισμού, καθώς ο ίδιος δεν φέρει ευθύνη για εκείνη την περίοδο, καθώς ανέλαβε τον Νοέμβριο του 2007. Δεν είναι βέβαια ακριβώς έτσι, διότι ο οίκος αξιολόγησης αναφέρεται και σε όσα διαδραματίστηκαν από το φθινόπωρο του 2007 ως την κατάρρευση της Lehman Brothers τον Σεπτέμβριο του 2008. Επισημαίνοντας ότι και τότε (επί Στρος - Καν, δηλαδή), το Ταμείο ορκιζόταν πως ο χρηματοπιστωτικός τομέας θα απορροφήσει την κρίση, θα λύσει τα προβλήματά του και θα αποφευχθεί τελικά η κρίση και η ύφεση.

Στην έκθεση μάλιστα, καταγράφεται και δήλωση του Στρος - Καν, τον Μάιο του 2008, λίγους μήνες πριν ξεσπάσει η μεγάλη κρίση, όταν – μέσα στην καλή χαρά – υποστήριζε πως «τα χειρότερα είναι πίσω μας».

Παρ’ όλα αυτά, η Ελλάδα εμπιστεύθηκε την υγεία της σ’ αυτόν τον γιατρό. Και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, έχουν αναλάβει οι εκπρόσωποί του, (διότι ούτε η ΕΕ, ούτε η ΕΚΤ μπόρεσαν να κάνουν κάτι για την κρίση), δηλαδή οι… ειδικευόμενοι.

Μάλιστα, ο πρωθυπουργός έχει αποκαλέσει το ΔΝΤ «ασφαλές καταφύγιο». Και αυτό το ασφαλές καταφύγιο απαιτεί τώρα νέα μέτρα, για την περίοδο 2012-2014 ύψους 14 δις ευρώ, που η κυβέρνηση λέει ότι θα συζητήσει με τα κόμματα και… οικονομολόγους!

Τώρα, αποκηρύσσει το ίδιο του το παρελθόν και, ως άλλος… Στρος - Καν, δηλώνει πως δεν σκοπεύει να απολογηθεί για το συντεχνιακό παρελθόν της χώρας, για όσα δηλαδή έγιναν στο παρελθόν – του οποίου αναπόσπαστο μέρος αποτελεί και ο ίδιος, καθώς είναι ο μακροβιότερος (από το 1985) υπουργός.

Μιλώντας στη Διάσκεψη των Προέδρων των Μειζόνων Αμερικανοεβραϊκών Οργανώσεων, ο κ. Παπανδρέου μίλησε για τις «μεγάλες μεταρρυθμίσεις», εκφράζοντας την πεποίθηση ότι θα τα καταφέρει και δικαιολογώντας τους πολίτες που διαμαρτύρονται και διαδηλώνουν.

Ναι, αλλά δεν μπορείς να κυβερνήσεις όταν ο κόσμος βρίσκεται συνεχώς στους δρόμους διαδηλώνοντας. Ούτε μπορείς να κυβερνάς βάζοντας τα ΜΑΤ να ρίχνουν ξύλο. Προχθές είχαμε τους γιατρούς και την πολεμική ατμόσφαιρα την Κερατέα, χθες η Αθήνα έκλεισε λόγω της συγκέντρωσης των συνταξιούχων, υπήρξε και η απαγόρευση του συναθροίζεσθαι στους αγρότες των Σερρών.

Και μπορεί η υπουργός κ. Λούκα Κατσέλη να δήλωσε χθες (Σκάι) ότι δεν θα υπάρξει καμιά νέα μείωση σε μισθούς και συντάξεις του Δημοσίου και πως η ανταγωνιστικότητα δεν επιτυγχάνεται με την εξαθλίωση (σπεύδοντας πάντως να προσθέσει ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις που επέβαλε η τρόικα «βάζουν τάξη στην αγορά), μπορεί κατά την συνάντησή της με τον περιφερειάρχη Αττικής Γ. Σγουρό να μίλησε για στοχευμένες δράσεις – ανάχωμα στην ανεργία, αλλά τα στοιχεία που την ίδια ώρα δίνονταν στην δημοσιότητα ήταν ζοφερά:

Τον Νοέμβριο του 2010 η ανεργία στη χώρα μας, σύμφωνα με την ΕΛ.ΣΤΑΤ, σημείωνε νέο ρεκόρ, φθάνοντας το 13,9% - το υψηλότερο από τον Ιανουάριο του 2004, οπότε και άρχισε τις καταγραφές της η τότε ΕΣΥΕ!

Παρ’ όλα αυτά, παρά την ανεργία και την σκληρή ύφεση, ο υπουργός των Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, ενημερώνοντας χθες το υπουργικό συμβούλιο επί του «Μεσοπρόθεσμου Σχεδίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής», μίλησε για στόχο μείωσης του ελλείμματος από τα 17 (που θα είναι στο τέλος του 2011) στα 3 δις ευρώ μέχρι το 2015!

Είπε πως αυτό θα συμβεί με την περιστολή των δαπανών κατά τα δύο τρίτα και μέσω της αύξησης των εσόδων κατά το ένα τρίτο. Δεσμεύθηκε και αυτός ότι δεν θα υπάρξουν μειώσεις μισθών και συντάξεων, ούτε αύξηση του ΦΠΑ.

Άγνωστο, βέβαια, πώς θα συμβεί αυτό, αλλά ακόμη κι’ έτσι ο κόσμος έχει στριμωχτεί πολύ. Και οι διαμαρτυρίες θα αυξηθούν. Μπορεί κανείς να πετύχει οτιδήποτε όταν όλοι απεργούν και διαδηλώνουν επειδή δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε βασικές τους ανάγκες;

Ο κ. Παπανδρέου πιστεύει ότι μπορεί να τα ξεπεράσει όλα αυτά, πότε συναντώντας τον Αθεμπίγιο, πότε πηγαίνοντας βόλτα στα ολυμπιακά ακίνητα, πότε συνεδριάζοντας με τον Φίσερ και πότε ανακοινώνοντας, μέσω του υπουργείου των Οικονομικών, ότι θα κυνηγήσει τους φοροφυγάδες στην Ελβετία.

Διότι αν, όπως ανακοινώθηκε, το 2010 αποσύρθηκαν από τις ελληνικές τράπεζες καταθέσεις ύψους 30 δις ευρώ και μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό, είναι και γι’ αυτό υπεύθυνος ο ίδιος και η συστηματική κινδυνολογία του.

Να πάλι η εκλογολογία μπροστά μας. Οι Σαμαράδες, λέει, ετοιμάζονται πυρετωδώς για κάλπες – χωρίς να είναι οι μόνοι – αλλά οι Πεταλωτήδες διαψεύδουν. Την ίδια ώρα το ψοφάλογο – δυστυχώς η Ελλάδα – είναι πανέτοιμο να τινάξει τα πέταλα, όμως μ’ αυτό ουδείς ασχολείται. Τζόγος να γίνεται, εισιτήρια να κόβει η παράσταση και όλα πάνε καλά.

Άλλωστε οι εκλογές καθεαυτές περισσότερο χρήσιμες είναι στην κυβέρνηση όσο κουβεντιάζονται και λειτουργούν ως εργαλείο εκβιασμού έναντι των κοινωνικών αντιδράσεων παρά αν γίνουν στ’ αλήθεια.

● Όσο δεν γίνονται, όλα θα λειτουργούν αδιατάρακτα. Η κυβέρνηση θα συνεχίσει να διαλύει ό,τι στέκεται εμπόδιο στην εκποίηση και τη διάλυση, ενώ η πιο προβλέψιμη και ακίνδυνη αντιπολίτευση που μπορούμε να θυμηθούμε εδώ και χρόνια θα συνεχίσει να είναι ο απαραίτητος κομπάρσος ώστε το έργο να εκτυλίσσεται χωρίς εκπλήξεις και ανατροπές.

● Αν όμως γίνουν πρόωρα, αυτό θα συμβεί, όπως από το περασμένο φινόπωρο επιμένουμε, μόνο υπό το φάσμα μιας μείζονος κυβερνητικής αποτυχίας που θα απαιτεί τα χειρότερα δυνατά μέτρα – πέραν των όσων έχουν ήδη εφαρμοστεί – ή υπό την απειλή μιας «τελικής λύσης», της οποίας το πολιτικό κόστος θα είναι μη διαχειρίσιμο χωρίς εκλογές.

● Αφήστε που, αν γίνουν χωρίς έναν καταφανώς μείζονα λόγο και με την κυβέρνηση αδύναμη να θέσει ένα «επιθετικό» δίλημμα, θα καταλήξουν σε κάτι μεταξύ Βατερλώ και κωμωδίας των αδελφών Μαρξ.

Σε αυτή τη λούμπα κινδυνεύει λοιπόν να πέσει η κυβέρνηση, η οποία βλέπει τώρα ολοζώντανο τον κίνδυνο να πάρει όλα τα νέα, επώδυνα, καταστροφικά για την κοινωνία και πλήρως διαλυτικά για την οικονομία εισπρακτικά μέτρα χωρίς να έχει λάβει το επικοινωνιακό «αντάλλαγμα» που επίμονα ζητάει από τους δανειστές και τους «μπράβους» τους.

Γυμνοί εν τοις σικυοίς *

Η προσωρινή ηρεμία που επήλθε στις αγορές εν όψει των αποφάσεων του Μαρτίου περί μιας συνολικής «λύσης» στο πρόβλημα της κρίσης χρέους της ευρωζώνης φαίνεται να μεταθέτει την ικανοποίηση του κυβερνητικού «αιτήματος» (!) για επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. ευρώ από τον μηχανισμό «στήριξης».

Μπορεί εμείς να λέμε συνεχώς ότι η επιμήκυνση – και τα άλλα μέτρα της αναδιάρθρωσης, όπως η επαναγορά ομολόγων και ο νέος δανεισμός για την υλοποίησή της – να συνιστά τη χειρότερη μορφή αναδιάρθρωσης, αλλά αυτό ουδόλως απασχολεί την κυβέρνηση.

Η δύναμη πυρός του μιντιακού και «επιστημονικού» σαλτιμπαγκισμού είναι τόσο καθοριστική, ώστε η κυβέρνηση βασίμως να ελπίζει πως αυτού του είδους η μακροχρόνια καταδίκη της χώρας στην ύφεση και τη διάλυση μπορεί να «πουληθεί» πολιτικά σαν μείωση του χρέους, σαν «ελάφρυνση» από τους τόκους και, πάνω απ’ όλα, σαν μια κυβερνητική νίκη.

Κυρίως όμως θα γίνει προσπάθεια να πουληθεί σαν αντίβαρο στη νέα φορολογική αφαίμαξη, στην περαιτέρω κατάργηση ή ιδιωτικοποίηση κάθε δημόσιας λειτουργίας και, εν τέλει, σαν κάποιου είδους... «ανταμοιβή» (!!!) προς τον ελληνικό λαό για τις δυσβάστακτες και εντελώς άδικες θυσίες στις οποίες θα συνεχίσει επ’ άπειρον να υποβάλλεται, ειδικά μετά την ελεγχόμενη πτώχευση – ή, με πιο απαλή διατύπωση, μετά την αναδιάρθρωση του χρέους της.

Αν, όμως, τα μέτρα του Μαρτίου έλθουν χωρίς τη δυνατότητα της κυβέρνησης να κάνει ένα είδος επικοινωνιακής διαχείρισής τους και αν, επιπλέον, η όποια «λύση» μετατεθεί ακόμη και για μετά το καλοκαίρι, τότε στο Μαξίμου θα έχουν τεράστια δυσκολία όχι μόνο να δικαιολογήσουν τη σκλήρυνση δίχως να χρεωθούν τη μέχρι τώρα αποτυχία, αλλά και να εμπορευθούν «ελπίδα», «δικαίωση» και «επιβράβευση» για την πιο καταστροφική οικονομική πολιτική που γνώρισε η χώρα εδώ και πολλές δεκαετίες.

Με την κοινωνία υπό το φάσμα της σχεδόν πλήρους πτώχευσης θα είναι τρομακτικά δύσκολο να θέσει η κυβέρνηση τα επιθετικά «διλήμματα» που θα μπορούσαν να την οδηγήσουν με καλές πιθανότητες στην κάλπη. Θα πρέπει να πιει ολόκληρο το πικρό ποτήρι και να εκθέσει τον εαυτό της στον κίνδυνο μιας κοινωνικής έκρηξης, η οποία θα μπορούσε να έλθει ακόμη και από το πουθενά...

Το παράδειγμα της Τυνησίας

Ενδεικτικό του κινδύνου που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει ανεξέλεγκτες εκρήξεις είναι το παρακάτω παράδειγμα, το οποίο παραθέτουμε όπως ακριβώς το διαβάσαμε σε ένα εξαιρετικό κείμενο του Κώστα Γεώρμα με τίτλο Η εξέγερση του αραβικού έθνους ενάντια στην παγκοσμιοποίηση:

«Ο Μπουαζίζι ήταν τριών ετών όταν ο πατέρας του, ένας χαμηλόμισθος εργάτης στη γειτονική Λιβύη, πέθανε από προβλήματα καρδιάς. Στα δώδεκά του πήγαινε στο σχολείο και τα βράδια δούλευε. Στα δεκαεπτά του χρόνια άρχισε να δουλεύει κανονικά και παράτησε τα όνειρά του να συνεχίσει στο πανεπιστήμιο, γιατί έπρεπε να στηρίξει τα άλλα αδέλφια του και την αδελφή του Λέιλα που φοιτούσε στο πανεπιστήμιο. Η δουλειά που χρόνια ήξερε ήταν να πουλά φρούτα με ένα καρότσι.
Ήταν 17 Δεκεμβρίου όταν, έχοντας αγοράσει τα πράγματα που θα πουλούσε και περιμένοντας τους πελάτες του, μία αστυνομικός τον ράπισε στο μέτωπο, του κατέσχεσε τη ζυγαριά και σκόρπισε στον δρόμο τα φρούτα. Βλέπεις ο Μπουαζίζι αρνιόταν να πληρώσει τη μίζα που ήταν αναγκαία για να του δώσουν την άδεια.
Σε μια πόλη γνωστή για τη διαφθορά των αρχών και για την ανεργία, ο Μπουαζίζι, όπως λέει και ο Καραποστόλης στο συγκλονιστικό του βιβλίο Διχασμός και Εξιλέωση, έθεσε το ερώτημα: "Τι αξίζω;". Αυτό που άξιζε ήταν η βοήθεια προς την οικογένειά του, το πρόσωπο και η αξιοπρέπειά του απέναντι στη μικρή κοινωνία του χωριού του.
"Δύσκολο", λέει ο Καραποστόλης, "να φανταστείς μια ηθική που θα πυροδοτούσε μια πολιτική κινητοποίηση". Στα είκοσι επτά του χρόνια, ο Μπουαζίζι θύμωσε. Αυτό το νέο παλικάρι, που, σύμφωνα με τη μάνα του, ποτέ δεν είχε βαρυγκομήσει, έπεσε στο χώμα, έκλαιγε και φώναζε: "Πρέπει να γίνω κλέφτης; Πρέπει να πεθάνω;". Τράβηξε για το τοπικό κυβερνείο, να διαμαρτυρηθεί. Εκεί, βέβαια, μία εξουσία που ήξερε μόνο από μίζα, κουτοπονηριά, σκύψιμο του κεφαλιού προς τα μεγάλα αφεντικά και απέχθεια και περιφρόνηση προς τους γηγενείς δεν τον δέχτηκε.
Τότε ο Μπουαζίζι είπε "τέλος στον εξευτελισμό" και έβαλε μπουρλότο σε μία υποτελή εξουσία. Η μάνα του ήταν απόλυτη: Δεν ήταν η φτώχεια που τον έσπρωξε εκεί. Άλλωστε είχε μαζέψει κάποια λεφτά και ετοιμαζόταν να πάρει ένα μικρό φορτηγάκι για τη δουλειά. Ήταν όμως ο εξευτελισμός, η ταπείνωση. Άλλοι λένε ότι, πριν βάλει φωτιά στον εαυτό του, λούστηκε με βενζίνη, άλλοι λένε ότι χρησιμοποίησε νέφτι.
Όπως και να 'χει, αυτή η φωτιά ήταν παράξενη: ευωδίαζε γιασεμί! Ευωδίαζε αυτοεκτίμηση, αξιοπρέπεια, θυσία για την κοινότητα, πάθος για εθνική αξιοπρέπεια. Και δεν ήταν μία φωτιά που έκαιγε έναν άνθρωπο. Ήταν μια πυρκαγιά που επεκτάθηκε αστραπιαία σε όλες τις καρδιές στον αραβικό κόσμο και έμελλε να αλλάξει τις γεωπολιτικές ισορροπίες σε όλη τη Μέση Ανατολή, στον κόσμο της Μεσογείου»...

Η Μεσόγειος φλέγεται και η φωτιά καίει πολύ κοντά μας.

* Λογοπαίγνιο, το οποίο κάπου διάβασα ως απόπειρα να αποδοθεί... «αρχαιοπρεπώς» (!) η λαϊκή έκφραση «Ξεβράκωτοι στ' αγγούρια»




Τα σενάρια χρεοκοπίας της Ελλάδας και άμεσης ένταξης της Πορτογαλίας, με τρόπο σχεδόν εκβιαστικό, στον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης, τροφοδοτεί ευθέως πλέον η γερμανική κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να οδηγήσει την κρίση σε νέα κορύφωση, ώστε να περάσουν με λιγότερες αντιστάσεις οι ολοκληρωτικές προτάσεις της για «σιδηρά» οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη.

Αφού πρώτα «ψαλίδισαν» τις ελπίδες για οριστική λύση στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους τον Μάρτιο, οι Γερμανοί αφήνουν να σχηματιστεί στις αγορές ένα «μαύρο» σενάριο για την Ελλάδα, ενώ στο παρασκήνιο εξακολουθούν να επιδιώκουν την επιβολή εφιαλτικών όρων στην ελληνική κυβέρνηση για τη ρύθμιση του χρέους μέσω των ευρωπαϊκών μηχανισμών:

  • Αλλεπάλληλες δηλώσεις αξιωματούχων της ΕΚΤ, αλλά και του Όλι Ρεν, αποκλείουν πλέον με ευθύτητα το ενδεχόμενο να αποκομίσει η Ελλάδα κάτι καλύτερο από τη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου, από μια απλή επιμήκυνση του δανείου των 110 δις. ευρώ, πιθανόν και με μείωση επιτοκίου, τοποθετώντας ξαφνικά στο συρτάρι όλα τα σχέδια «ελάφρυνσης» του ελληνικού χρέους προς ιδιώτες πιστωτές με επαναγορές ομολόγων.
  • Η διάψευση των αρχικών προσδοκιών για ρύθμιση μέσα στον Μάρτιο του ελληνικού χρέους, ώστε να καταστεί βιώσιμη η εξυπηρέτησή του, προκαλεί ήδη θυελλώδεις αντιδράσεις στις αγορές. Το χειρότερο είναι, όμως, ότι χωρίς μια λύση τον Μάρτιο, η Ελλάδα απειλείται άμεσα με νέες υποβαθμίσεις από τους κορυφαίους οίκους αξιολόγησης, S&P και Moody’s, που θα καταστήσουν ακόμη πιο επισφαλή τη θέση της κυβέρνησης και των τραπεζών.
  • Ταυτόχρονα, όμως, από γερμανικές πηγές «διαρρέει», ότι το Βερολίνο θα εξέταζε μια συνολική λύση για το ελληνικό πρόβλημα, στο πλαίσιο των προτάσεων που συζητούνταν όλες τις προηγούμενες εβδομάδες, με δύο σκληρούς όρους: να περάσει η κυβέρνηση από την Βουλή τον Μάιο ένα πρόγραμμα λιτότητας πρωτοφανούς σκληρότητας, με διάρκεια ως το τέλος του 2015, αλλά και να δοθούν από την κυβέρνηση διασφαλίσεις, υπό τη μορφή της υποθήκευσης των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, προκειμένου να ρυθμισθεί το ελληνικό χρέος (σχετικές προτάσεις περιλαμβάνονται και στην τελευταία έκθεση του ινστιτούτου Bruegel).
  • Ουσιαστικά, δηλαδή, η Γερμανία παίζει και πάλι χωρίς καν να τηρεί τα προσχήματα το «χαρτί» της ελληνικής χρεοκοπίας, προκειμένου να επιβάλει στην ελληνική κυβέρνηση ολόκληρο το «πακέτο» των απαιτήσεών της, χωρίς την παραμικρή παραχώρηση. Η Ελλάδα μετατρέπεται και πάλι σε… σάκο του μποξ, προκειμένου να καμφθούν οι αντιστάσεις των υπολοίπων μελών της ευρωζώνης στις γερμανικές προτάσεις!
  • Την ίδια στιγμή, ακραία πίεση δέχεται και η Πορτογαλία, καθώς το κλίμα που διαμορφώνει η γερμανική κυβέρνηση στις αγορές προκαλεί νέο γύρο πιέσεων στα ομόλογα, που απειλεί να διαμορφώσει σε απαγορευτικά επίπεδα το κόστος δανεισμού της χώρας και την οδηγήσει ακόμη και πριν τη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου στη διάσωση από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Οικονομικής Σταθερότητας. Χθες το spread των πορτογαλικών ομολόγων σημείωσε ξαφνικά ακραία ανοδική διακύμανση και η χώρα απέφυγε τα χειρότερα, όταν παρενέβη με αγορές η ΕΚΤ, που εδώ και τρεις εβδομάδες «σιγούσε», σε ό,τι αφορά τη στήριξη των ομολόγων της περιφέρειας.

Είναι προφανές πλέον, ότι στην ευρωζώνη οι σχέσεις αλληλεγγύης των κρατών μελών έχουν καταλυθεί πλήρως, δίνοντας τη θέση τους σε έναν ανελέητο, «εμφύλιο», οικονομικό πόλεμο: κάθε φορά που η Γερμανία διαπιστώνει έστω και ελάχιστη απόκλιση από το μοντέλο διευθέτησης της κρίσης που εξυπηρετεί τα συμφέροντά της, ενορχηστρώνει μια νέα κλιμάκωση της αναταραχής στις αγορές, για να σύρει ως «ηττημένους» στο τραπέζι της επιβολής όρων τους εταίρους της. Ακριβώς την ίδια τακτική είχε ακολουθήσει και το περασμένο φθινόπωρο το Βερολίνο, εισάγοντας ξαφνικά την έννοια της ελεγχόμενης χρεοκοπίας με συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών στη συζήτηση για την αντιμετώπιση της κρίσης, με αποτέλεσμα μέσα σε λίγες εβδομάδες να φθάσει στο χείλος της χρεοκοπίας η Ιρλανδία και να εξαπλωθούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις μέχρι την Ιταλία και το Βέλγιο.

Ακολούθως, όταν «συνθηκολόγησαν» στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου οι Ευρωπαίοι ηγέτες με τις προτάσεις της Μέρκελ για ελεγχόμενες χρεοκοπίες, η Γερμανία αίφνης έδειξε να συμμερίζεται την ανάγκη καλύτερης «θωράκισης» της ευρωζώνης, με την αναβάθμιση του EFSF, ποιοτική και ποσοτική. Αμέσως μόλις οι νέες προτάσεις του Βερολίνου για «σιδηρά» δημοσιονομική πειθαρχία προκάλεσαν αντιδράσεις στο εσωτερικό της ευρωζώνης, η Γερμανία δεν δίστασε να ναρκοθετήσει εκ νέου τις ασθενέστερες χώρες, αφήνοντας και πάλι τις αγορές να παίξουν με τα σενάρια χρεοκοπιών. Προφανώς, το Βερολίνο έχει αποφασίσει οριστικά να μετατρέψει την κρίση σε ευκαιρία πλήρους πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας στην Ευρώπη και οποιαδήποτε εστία αντίστασης εμφανίζεται θα προκαλεί «ολοκληρωτικό πόλεμο», μέσω των αγορών, μέχρι την πλήρη «συνθηκολόγηση» των κρατών της ευρωζώνης…


Εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις έφερε η εμμονή των ελεγκτών που απαιτούν επιχειρησιακές συμβάσεις κουνώντας το χαρτί της δόσης του δανείου.

Αφού πήραν τηλέφωνα τους επιχειρηματίες για να δουν αν το κράτος τους αποθαρρύνει ή τους απειλεί να μην κάνουν επιχειρησιακές συμβάσεις, αφού τράβηξαν το αυτί των υπουργών που έκαναν “δύσκολη” τη ζωή των επιχειρηματιών και δεν τους επιτρέπουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό να μειώνουν τους μισθούς με το “έτσι θέλω” τώρα οι ελεγκτές ζητούν νέα αλλαγή στο νόμο για τις επιχειρησιακές συμβάσεις ώστε να μπορούν να καταργηθούν πιο εύκολα οι συλλογικές!

Ο νόμος ως όφειλε η Ελλάδα βάσει Μνημονίου έγινε, οι ελεγκτές βλέπουν όμως καθυστερήσεις στην εφαρμογή του και έτσι ζητούν ακόμη και να αλλάξει!

Απαιτούν να υπάρξει μείωση μισθών για να γίνει η οικονομία πιο... ανταγωνιστική!

Η Κομισιον επέμεινε μάλιστα να καταργηθεί το δικαίωμα επέκτασης της συλλογικής σύμβασης εκεί όπου δεν υπάρχει, να μένουν ακάλυπτοι δηλαδή οι εργαζόμενοι και να υπογράφουν όποιο χαρτί τους πάει ο επιχειρηματία, ενώ οι τροϊκανοί ζητούν και την κατάργηση του όρου για υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης μετά από άδεια της επιθεώρησης εργασίας.

Οι ΔΕΚΟ

Ο υπουργός Οικονομικών και οι επιτελείς του δεσμεύτηκαν για την επιτάχυνση της υλοποίησης όλων των υποχρεώσεων του μνημονίου που εντοπίστηκαν να παρουσιάζουν καθυστέρηση. Πιο συγκεκριμένα, την περικοπή των δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης και των ΔΕΚΟ με ταχύτερους ρυθμούς, αλλά και προώθηση των μεταρρυθμίσεων στον ΟΣΕ και αποκρατικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ , ταχύτερη εφαρμογή του νομοσχεδίου για τις αστικές συγκοινωνίες αλλά και των συγχωνεύσεων των ανενεργών δημόσιων οργανισμών μέχρι και τα τέλη Μαρτίου.

Κάποια εύγλωττα σχόλια περί της νομιμότητος, αλλά και του τρόπου με τον οποίο την παραβιάζουν συνεχώς στη Θράκη τα όργανα της Άγκυρας…

Ὄπως εἶναι ἤδη γνωστό, ἡ τήρηση τῆς νοµιµότητας στή Θράκη δέν εἶναι δα και …καθηµερινό φαινόµενο! Οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἄγκυρας σέ ὅλα τά ἐπίπεδα ἀδιαφοροῦν πλήρως γιά ὅσα προβλέπει ὁ νόµος ἤ ὁ θεσµικός τους ρόλος ὅταν αὐτός συγκρούεται µέ τόν …ἄλλον, χωρίς (ἐννοεῖται) νά ἐγκαλοῦνται ποτέ γιά τή στάση τους αὐτή.

Μέ λίγα λόγια τό λεγόµενο ἑλληνικό κράτος δέν διαθέτει κανέναν τρόπο νά πείσει γιά τήν πρόθεσή του νά ὑπερασπιστεῖ ὅ,τι θεσπίζει καί νά ἀσκήσει τήν κυριαρχία του. Ἡ κατάσταση αὐτή, πού βαίνει ὁλοένα ἐπιδεινούµενη, ἀναµένεται νά ἐκτροχιαστεῖ στούς καλλικρατικούς δήµους ὅπου ἐκλέ-χτηκαν ἀµιγῶς µειονοτικές Ἀρχές.

Ἕνα κλασικό παράδειγµα γιά τά ἀνωτέρω, στό ὁποῖο ἔχουµε κι ἄλλοτε ἀναφερθεῖ, εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ τουρκοµουφτῆ Ξάνθης, Ἀχµέτ Μέτε. Ὁ λεγάµενος µπορεῖ πέραν τοῦ Ἕβρου νά ἐπισκέπτεται Τούρκους στρατηγούς καί νά δίνει διαλέξεις σέ Γκρίζους Λύκους, ὅµως ἐδῶ παριστάνει τόν θρησκευτικό ἡγέτη καί πρόεδρα τῆς (νοµικῶς ἀνύπαρκτης) «Συµβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Τουρκικῆς Μειονότητας Δυτικῆς Θράκης». Καί, τό χειρότερο, ἔτσι τόν ἀποδέχονται κιόλας, ἐπισήµως! Μέσα στόν περασµένο µήνα µονάχα εἶχαµε δύο χαρακτηριστικά κρούσµατα:

Στίς 12 Ἰανουαρίου 2011 ὁ Μέτε ἐπισκέφτηκε µέ τήν κοµπανία του τόν νεοεκλεγέντα δήµαρχο Μύκης Μουσταφά Τσουκάλ στό γραφεῖο του γιά τά συχαρίκια καί τίς εὐχές. Καί δυό µέρες µετά, ἕνα τσοῦρµο Τούρκων ἐπισήµων ἐπισκέφτηκε τόν Μέτε στό γραφεῖο του: ὁ ὑπουργός Ἐµπορίου καί Βιοµηχανίας Νιχάτ Ἐργκιούν, ὁ πρέσβης στήν Ἀθήνα Χασάν Γκιογούς, ὁ πρόξενος στήν Κοµοτηνή Μουσταφά Σάρνιτς, ὁ νοµάρχης Ἀδριανούπολης Γκιοκχάν Σοζέρ καί ὁ πρόεδρος τῶν Ἐπιµελητηρίων Τουρκίας Ριφάτ Χιρσατσικλίογλου. Οἱ ἐρίτιµοι αὐτοί κύριοι βρίσκονταν στήν Κοµοτηνή γιά τήν 2η ἑλληνοτουρκική ἐπιχειρηµατική συνάντηση καί θεώρησαν σκόπιµο νά µᾶς δείξουν ποῦ γράφουν τήν ἔννοµη τάξη τῆς χώρας µας.

Αὐτά εἶναι πάγια κατάσταση στήν περιοχή. Οἱ νόµιµοι µουφτῆδες – καί ἰδίως ὁ Σινίκογλου τῆς Ξάνθης – εἶναι ἐξαφανισµένοι ἀπό προσώπου γῆς καί ἐµφανίζονται µόνον ὅπου κληθοῦν ἀπό τίς ἑλληνικές Ἀρχές. Δέν λέω, ἀπό τήν πλήρη ἀπουσία κι αὐτό κάτι εἶναι, ὅµως γιά τήν ἀδυναµία τους αὐτή ἔχει τεράστιες εὐθῦνες καί τό ἑλληνικό κράτος. Στίς 17 Δεκεµβρίου ἀνανεώθηκε ἐπ’ ἀόριστον ἡ θητεία τοῦ Μέτσο Τζεµαλή στή µουφτεία Κοµοτηνῆς, δίνοντας προσωρινά (;) τέλος στά τούρκικα σενάρια γιά «ἐκλογή» µουφτῆ (ἡ θητεία τοῦ Σινίκογλου στήν Ξάνθη λήγει τό καλοκαίρι). Σωστή ἡ κυβερνητική ἀπόφαση καί ἐλπίζουµε νά εἶναι ἀνάλογη καί τόν Ἰούνιο. Ὅµως τί µπορεῖ νά κάνει µόνος του ὁ µουφτής ὅταν δέν ἔχει κοντά του τούς ἰµάµηδες τῆς περιφέρειάς του; Καί πῶς µπορεῖ νά τούς κρατήσει κοντά του ὅταν οἱ ἄνθρωποι µένουν ἀπλήρωτοι ἀπό τήν πλευρά µας, ἐνῶ ἡ Τουρκία πληρώνει ἁδρᾶ; Ὁ νόµος τῆς ΝΔ γιά τόν διορισµό τῶν ἰµάµηδων δέν ἐφαρµόστηκε ποτέ, ὁ παλιός τρόπος πληρωµῆς τῶν ἀνθρώπων καρκινοβατεῖ… Ποῦ νά βασιστοῦν οἱ ἄνθρωποι πού θέλουν νά συνταχθοῦν µέ τήν νοµιµότητα τῆς χώρας; Πόσο νά ἀντισταθοῦν στίς ἐξ ἀνατολῶν σειρῆνες; Κάθε µέρα πού περνάει χάνουµε ἀνθρώπους καί ἔδαφος στό ἐσωτερικό τῆς µειονότητας καί οὐδείς ἁρµόδιος δείχνει νά συγκινεῖται. Ὑπάρχει κανείς πού νά ἐνδιαφέρεται γιά τήν ὑπόθεση αὐτή;


Η καταρρέουσα Ελλάδα μας είναι πάντοτε η χώρα των “εναλλακτικών σεναρίων”. Το “εναλλακτικό σενάριο” είναι ένας ακόμα όρος που έχει επιβληθεί από το τραυλίζον ιδίωμα των αγραμμάτων, λεξοκτόνων “μου μου έψιλον”. Τα “εναλλακτικά σενάρια” αποτελούν την συνήθη καταφυγή εκείνων που δεν έχουν τίποτα να προτείνουν πλην των μεταχειρισμένων ανταλλακτικών πρώτης γενεάς, τα οποία πλέον δεν διαθέτουν ούτε λειτουργικότητα, ούτε φυσικά αντοχή στην δοκιμασία της εντατικής χρήσης.
Τα κενά “εναλλακτικά σενάρια” όμως ζουν και βασιλεύουν.

Η μακροζωία τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη τόσο με την κοινωνική αποδιάρθρωση αυτού του τόπου, η οποία κλείνει το δρόμο σε οποιαδήποτε ειλικρινή προσπάθεια ανάλυσης και λύσης προβλημάτων, όσο και στην κατάρρευση των στοχαστικών διαθεσίμων της χώρας. Της χώρας που συνειδητά και επίμονα κατεδάφισε την Παιδεία της, επέτρεψε σε διεφθαρμένες “εκσυγχρονιστικές”, ανθελληνικές, εχθρικές ομάδες να υπονομεύσουν τις όποιες πολιτιστικές της βάσεις και να ξεκληρίσουν την ιστορική της παράδοση, και άνοιξε τις πύλες της διάπλατα σε αλλόθρησκες, ξένες και υπονομευτικές μειοψηφίες που, πολύ σύντομα, θα απαιτήσουν ρυθμιστικές εξουσίες μέσω “δημοκρατικών διαδικασιών” παρ ότι οι ίδιες είναι απολύτως παράνομες και εκτός συνταγματικού πλέγματος.

Στην παρούσα συγκυρία, τα “εναλλακτικά σενάρια” που αντιμετωπίζουμε είναι δραματικά συρρικνωμένα και σε πολιτική ποιότητα και σε ουσιαστικό περιεχόμενο.

Το πρώτο είναι το υπάρχον καθεστώς Παπανδρέου: ανίκανο, ανήμπορο, ιδεολογικά παράλυτο, ερασιτεχνικό, αλλοπρόσαλλο, σπάταλο, Προκρούστειο, βρίσκεται πια στις παρυφές της συνταγματικής εκτροπής, την οποία προωθεί πειθήνια με εντολές κυρίως γερμανικών “κέντρων εξουσίας” που βρίσκονται πίσω από το εθνοκτόνο μνημόνιο και τις απίστευτες σκέψεις για επιβολή “μοντέλου Ταϊβάν” στην Ελλάδα. Το καθεστώς Παπανδρέου φυσικά δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των “σοσιαλιστών” που από το 1981 και ύστερα μετέτρεψαν την Ελλάδα σε χώρα δανειζομένων και και μη εργαζομένων. Αποτελεί την ύψιστη ειρωνεία της Ιστορίας ότι αυτή η σκωληκοειδής απόληξη των πράσινων “επαναστατών” της δεκαετίας του ‘80 αποτελεί σήμερα τον καταστροφέα της χώρας -- επικαλούμενο όμως την “λαϊκή ψήφο” η επίφαση της οποίας του επιτρέπει να ισχυρίζεται “νωπή εντολή” να θάψει τους πάντες και τα πάντα χάριν μνημονίου.

Το δεύτερο “εναλλακτικό σενάριο” περιέχει μια κυβέρνηση της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης η οποία κι αυτή εμφανίζεται ανασφαλής, αβέβαιη, και διστακτική καθώς ακόμα ψάχνει για την σωστή “επικοινωνιακή πολιτική” ένα χρόνο και κάτι μετά την εκλογική της καταβαράθρωση του 2009. Η αντιπολίτευση αυτή βαρύνεται με τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό μετά το 2004 και την συνέχιση του μαγειρείου των στατιστικών, για να μην αναφερθούμε καν στην κατάλυση του κράτους που υπήρξε τον Δεκέμβριο του 2008 και για την οποία η κυβέρνηση Καραμανλή ουδέν έπραξε φοβούμενη “τραυματίες”! Η αξιωματική αντιπολίτευση διαθέτει ελάχιστα εχέγγυα που θα της επέτρεπαν μια άμεσο ανάκαμψη παρά της φιλότιμες και αποτελεσματικές προσπάθειες του σημερινού αρχηγού της και παρά το γεγονός ότι έχει ήδη αποβάλει ορισμένα έρματα του παρελθόντος, χωρίς πάντως να πετύχει την ολοκληρωτική ανανέωση.

Το τρίτο και τελευταίο “εναλλακτικό σενάριο” είναι η ακυβερνησία και η γενική κατάρρευση του “οικονόμο-κοινωνικού περίγυρου” κάτω από το συντριπτικό χρέος που είναι αδύνατο να ελεγχθεί από ένα ανάπηρο σύστημα όπως το δικό μας αφού πια κινείται προς δυσθεώρητα και απρόσιτα ύψη: το καταγεγραμμένο εθνικό χρέος έχει ξεπεράσει τα €300 δις, οι δε υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από κρατικά ομόλογα που λήγουν μέχρι το τέλος του 2014 πλησιάζουν τα €150 δις, χωρίς κανείς να υπολογίζει ακόμη την “σωτηρία” μας από ΕΕ/ΔΝΤ με το ποσό των €110 δις, η αποπληρωμή των οποίων πιθανώς θα “επιμηκυνθεί” μέχρι το 2020. Εν τω μεταξύ, η χώρα θα βρεθεί υπό απ ευθείας γερμανοκρατούμενη κυβέρνηση κομισάριων οι οποίοι θα εγκατασταθούν σε υπουργεία και υπηρεσίες για να επιβάλουν κατοχική πειθαρχία.

Κανένα από τα “εναλλακτικά” αυτά “σενάρια” δεν απαντά φυσικά σε κρίσιμα ερωτήματα επιβίωσης της χώρας αυτής υπό έκτακτες συνθήκες.

Τι θα συμβεί επί παραδείγματι εφόσον ανακύψει εσωτερική η εξωτερική απειλή και απαιτηθεί εθνική αμυντική κινητοποίηση; Η γερμανοκρατούμενη κατοχική κυβέρνηση των κομισάριων θα παρεμβληθεί μεταξύ της όποιας ελληνικής κυβέρνησης και της ανάγκης για άμεσες εκταμιεύσεις κονδυλίων για την εθνική άμυνα, απαιτώντας ρυθμιστικό ρόλο στο αν θα αμυνθούμε ή όχι;

Τι θα συμβεί στην περίπτωση πιέσεων από τον “συμμαχικό παράγοντα” για συνολικές “ρυθμίσεις” στο Αιγαίο και την Κύπρο τώρα που η χώρα βρίσκεται καθημαγμένη και δέσμια του εθνοκτόνου μνημονίου; Μήπως και εδώ θα παρεμβληθεί η γερμανοκρατούμενη κατοχική κυβέρνηση των κομισάριων για να δώσει “συμβουλές” στο πως θα πρέπει να αντιδράσουμε; Ήδη οι “διπλωματικοί κύκλοι” βοούν με φήμες περί ελληνοτουρκικής “προσέγγισης” που θα συνθλίψει την απομένουσα εθνική κυριαρχία στο Αρχιπέλαγος και θα θέσει τα θεμέλια μελλοντικής κοσοβο-ποίησης της ελληνικής Θράκης.

Και πως θα αντιμετωπισθεί η εθνική καταστροφή της ακατάσχετης παράνομης μετανάστευσης αφρικανο-ασιατών, που απειλεί πλέον την εσωτερική μας ασφάλεια, κοινωνική ειρήνη, και εθνική υπόσταση, και που σχεδόν αναπόφευκτα θα απαιτήσει σκληρά μέτρα πριν φτάσουμε στην δημιουργία “κινημάτων ανεξαρτησίας” των παρανόμων με θρησκευτικά λάβαρα; Μήπως η γερμανοκρατούμενη κατοχική κυβέρνηση των κομισάριων θα επέμβει και πάλι για να περιορίσει το χάος εντός Ελλάδος και να αποτρέψει ένα πλήρες άνοιγμα των συνόρων για να ξεχυθούν τα στίφη προς την ανεπτυγμένη Ευρώπη ανεξαρτήτως της εθνικά καταστροφικής συμφωνίας του Δουβλίνου;

Κανείς από τους κίβδηλους ιππότες του μνημονίου δεν είναι σε θέση να δώσει απαντήσεις στα “καυτά” αυτά ερωτήματα, πολλώ μάλλον να συνειδητοποιήσει τις εξαιρετικά επικίνδυνες συνθήκες που ταχύτατα αναπτύσσονται γύρω από την χρεοκοπία μας και την απόλυτη υποταγή μας χωρίς την παραμικρή αντίσταση στα όρντινα αυτών που πριν εξήντα εννέα χρόνια ύψωναν το πολεμικό τους λάβαρο της κατάκτησης στην Ακρόπολη.

Τα “εναλλακτικά σενάρια” τελείωσαν. Αλλά η πραγματικότητα αρνείται να ησυχάσει.