Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Αυγ 2013

Περί οργανωμένης συγκάλυψης και ηρεμίας στην ευρωζώνη, πριν τις γερμανικές εκλογές, κάνει λόγο δημοσίευμα του ECONOMIST με τίτλο “Euro-zone Rescues have left Sovereign Debt too high to be Sustainable». Τα προβλήματα θα ενσκήψουν μετά τις εκλογές, ωστόσο, καθώς τα προγράμματα διάσωσης δεν φαίνεται να εξελίσσονται ομαλά και πιθανολογείται ότι θα χρειαστούν επιπλέον κονδύλια.

Από τις χώρες που βρίσκονται σε πρόγραμμα βοήθειας, μόνο η Ιρλανδία θα μπορέσει να το εγκαταλείψει και αυτή μερικώς. Το μέλλον της Πορτογαλίας διαγράφεται ταυτόσημο με εκείνο της Ελλάδας πέρυσι (ανάγκη για δεύτερο πακέτο βοήθειας).

Για την Ελλάδα, το ΔΝΤ προέβλεψε χρηματοδοτικό κενό ύψους €4,4 δις για το 2014 και €6,5 δις για το 2015, που πρέπει να καλύψουν οι Ευρωπαίοι. Το ελληνικό χρέος εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλό και θα απαιτηθεί ελάφρυνσή του (της τάξης του 4% του ΑΕΠ), παρά τα αυστηρά μέτρα λιτότητας, ώστε το χρέος να φτάσει στο 124% έως το 2020.

Τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις υπολείπονται κατά €1 δις για εφέτος και θα πρέπει να υπάρξει παραγραφή χρέους. Η πραγματικότητα θα γίνει πιο εμφανής μετά τις γερμανικές εκλογές.


-->

Το παραμυθάκι συνεχίζεται για τρίτο χρόνο. Τώρα και η Die Welt “ανακαλύπτει” ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει, όταν βέβαια και αλάδωτος πρωτοετής οικονομικής κατεύθυνσης θα μπορούσε εύκολα να το καταλάβει από μία απλή ανάγνωση του πρώτου μνημονίου. Όπως ακριβώς το “καταλάβαμε” εμείς, από μία απλή ανάγνωση, τον Μάη του 2010.

Στο δια ταύτα τώρα. Βγαίνει ο κωμικός Στουρνάρας και καλεί τον κόσμο να επαναφέρει τα λεφτά του στις τράπεζες, γιατί ο ρυθμός ξεζουμίσματος πρέπει να ενταθεί. Δεν αρκούν τα χαράτσια για να ολοκληρωθεί η αφαίμαξη, πρέπει να γίνει και το κούρεμα σε γεμάτα ταμεία.

Οι …τελευταίες ρανίδες όμως θα πρέπει να παρθούν με νέα μέτρα. Φόρο στο νερό, το οξυγόνο, την ομιλία, αλλά προς θεού, όχι στην αρλούμπα γιατί εκεί θα φαληρίσουν τα μεγάλα κανάλια και οι αναλυτάδες τους.

Τι θα συμβεί λοιπόν; Θα μπορέσει η παρούσα κουστωδία να περάσει τέτοια μέτρα; Όχι
βέβαια…
Ο μόνος που θα μπορέσει να τα περάσει θα είναι μία ευρεία φιλολαϊκή κυβέρνηση της Αριστεράς και της Προόδου, με αντιπολίτευση το Ευρωπαϊκό κόμμα “Νέα Ελλάδα” του σοσιαλιστή Σαμαρά και της προόδου που θα πιέζουν σε αυτή την κατεύθυνση.

Για να συμβεί αυτό όμως, θα πρέπει να έχουν κλειδαμπαρώσει με κάποιον τρόπο τον Αλέξη. Όλα θα εξαρτηθούν λοιπόν από το τι αμαρτίες έχει κάνει αυτή την περίοδο, ώστε να τον κρατούν. Για να το αντιστρέψουμε, μην περιμένετε να γίνει πρωθυπουργός εάν δεν τον έχουν δεμένο χειροπόδαρα.

Το σενάριο είναι δομημένο αλλά δεν θα το αναλύσουμε καλοκαιριάτικα. Μετά την κυβέρνηση της Αριστεράς που θα πάρει ακόμα και το μεδούλι απο τα νοικοκυριά, θα ακολουθήσει η εθνικιστική κυβέρνηση, ώστε να ολοκληρώσει τον κύκλο της ιστορίας κατά τα πρότυπα του παρελθόντος (Γούναρης, Ιωαννίδης). Για να δούμε αν θα μπορέσουμε να ρίξουμε παξιμαδάκι στο γρανάζι…

Υπαινιγμοί περί εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ

Απαισιόδοξη ανάγνωση από την εφημερίδα Die Welt του Βερολίνου: «Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΔΝΤ, στην Ελλάδα λείπουν 4,4 δισ. ευρώ για το 2014 και άλλα 6,5 δισ. για το 2015.

Και βέβαια το ΔΝΤ καλεί τους Ευρωπαίους να συνεισφέρουν τα χρήματα που λείπουν
παραιτούμενοι από μέρος των οφειλών (της Ελλάδας). Κάτι τέτοιο θα ήταν πρόκληση για τη γερμανική κυβέρνηση. Κι όμως, η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα παρουσιάζει μεγαλύτερη επιδείνωση από την αναμενόμενη».

Με τον δικό της τρόπο η εφημερίδα Bild σχολιάζει: «Μερικές χώρες καταφέρνουν να σταθούν και πάλι στα πόδια τους, η Ιρλανδία για παράδειγμα. Άλλες χώρες ωστόσο, όπως η Ελλάδα, δεν έχουν μετακινηθεί ούτε εκατοστό από τον βάλτο του χρέους. Παρόλα αυτά τα δισεκατομμύρια τρέχουν, ωσάν να μην υπάρχει επιστροφή. Αλλά πρέπει να υπάρξει επιστροφή. Γιατί το αργότερο το φθινόπωρο η ευρω-κρίση θα αναζωπυρωθεί. Και μαζί της θα επανέλθει το ερώτημα, μήπως θα ήταν καλύτερα για μερικές χώρες να εγκαταλείψουν προσωρινά την ευρωζώνη».




Η Τουρκία προκαλεί την κυβέρνηση Σαμαρά και το υπουργείο Εξωτερικών σφυρίζει αδιάφορα. Δικαίως, λοιπόν, έχει αποδοθεί η ονομασία «υπουργείο Εξωφρενικών», αφού είναι ανύπαρκτες οι επί της ουσίας τοποθετήσεις της ελληνικής πλευράς απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα.

«Η Ελλάδα εφαρμόζει το Σύνταγμά της, το οποίο προστατεύει πλήρως τις θρησκευτικές ελευθερίες, καθώς και το κοινοτικό κεκτημένο ως κράτος- μέλος της ΕΕ. Η Ελλάδα σέβεται το Διεθνές Δίκαιο, αποτελεί πρότυπο μακρόχρονης αρμονικής συμβίωσης πολιτών ανεξαρτήτως θρησκεύματος, και, βεβαίως, δεν διαπραγματεύεται με κανέναν την τήρηση της νομιμότητας στην επικράτειά της» σημείωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Κ. Κούτρας, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με δηλώσεις Τούρκου αξιωματούχου περί σεβασμού των θρησκευτικών ελευθεριών στην Ελλάδα.
«Την Πέμπτη 8 Αυγούστου, μετά από άδεια του δήμου Θεσσαλονίκης, τελέστηκε για πρώτη φορά, μετά από 90 χρόνια, πρωινή προσευχή στο Γενί Τζαμί της Θεσσαλονίκης, το οποίο λειτούργησε ως τέμενος για την προσευχή του Μπαϊραμιού, κίνηση απολύτως θετική σε ό,τι αφορά στην άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων των μουσουλμάνων που βρίσκονται στην Ελλάδα» τόνισε ο κ. Κούτρας και πρόσθεσε:
«Χαιρόμαστε γιατί η Τουρκία έχει αποδεχθεί ως στόχο της την πλήρη ενσωμάτωση του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού, θεμέλιο του οποίου αποτελεί ο σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Σημειώνεται ότι ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Μπεκίρ Μποζντάγ, απαντώντας σε ερώτηση για τον νόμο ιμάμηδων στην Ελλάδα και για τη μικρή προσέλευση μουσουλμάνων στην προσευχή του Μπαϊραμιού σε τέμενος στη Θεσσαλονίκη (σσ. που άνοιξε για προσευχή έπειτα από 90 χρόνια), είχε αμφισβητήσει τον νόμιμα ορισμένο από την ελληνική κυβέρνηση μουφτή.

«Η Ελλάδα είναι μία χώρα μέλος της ΕΕ. Βέβαια, η Ευρώπη έχει δικούς της πολιτικούς και νομικούς κανόνες, όμως η Ελλάδα, αν και είναι μέλος της ΕΕ, παραβιάζει τους κανόνες αυτούς. Από την άλλη, με τη Συνθήκη της Λοζάνης, έχουν τεθεί υπό εγγύηση τα δικαιώματα της μουσουλμανικής τουρκικής κοινότητας στη Δυτική Θράκη. Είναι γνωστό το καθεστώς του μουφτή.
Με τους νόμους που εξέδωσε το ελληνικό κοινοβούλιο ετέθη υπό εγγύηση το καθεστώς του μουφτή» υποστήριξε και πρόσθεσε: «Βεβαίως, το άνοιγμα για προσευχή ενός τεμένους στη Θεσσαλονίκη μετά από 90 χρόνια είναι κάτι που θα πρέπει να εκτιμηθεί.
Όμως, προβαίνοντας σ' αυτό, όταν δεν άσκησε καθήκοντα ιμάμης, στον οποίο ανέθεσε καθήκοντα ο μουφτής, που επέλεξε ο τουρκικός λαός, η τουρκική κοινότητα αντέδρασε».

Τι καταλαβαίνουμε, όμως, από τις δηλώσεις των δύο πλευρών;
Πρώτον, ότι η Τουρκία έχει αναβαθμίσει το επίπεδο προκλήσεων από περιφερειακό (βλ. Θράκη και Δωδεκάνησα) σε κεντρικό και δεν έχει καμία διάθεση να κατεβάσει τους τόνους της προκλητικότητάς της απέναντι στο επίσημο ελληνικό κράτος.
Δεύτερον, η ελληνική πλευρά δεν δείχνει ούτε καν σημάδια φοβικότητας, αφού οι απαντήσεις της στην πρόσφατη πρόκληση του τούρκου υπουργού, θυμίζουν κάποιον που ενώ τον φτύνουν κατάμουτρα αυτός σφυρίζει αδιάφορα και σχολιάζει τις… καιρικές συνθήκες.

Οι απαντήσεις που δεν δίνονται
Οι απαντήσεις που όφειλε να δώσει, αλλά τελικά δεν έδωσε ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών, θα έπρεπε να μην είναι περιμετρικές, αλλά να στοχεύουν επί της ουσίας και χωρίς καν διπλωματική χροιά, αφού κατ' αρχάς η Συνθήκη της Λοζάνης αναφέρεται σε Έλληνες μουσουλμάνους και όχι σε τούρκους…
Απορία, λοιπόν, προκαλεί η «συγκρατημένη» απάντηση του κ. Κούτρα, ο οποίος –φυσικά με εντολές του κ. Βενιζέλου- έδειξε να μην επιθυμεί να εστιάσει στην αναφορά του τούρκου υπουργού σε τουρκική κοινότητα της Δυτικής Θράκης. Και η «παράλειψη» του εκπροσώπου του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών είναι διπλή, αφού διπλή ήταν και η τουρκική πρόκληση.
  • Γιατί, άραγε, δεν αποστομώνεται από την ελληνική πλευρά οριστικά και αμετάκλητα με απαίτηση παύσης της χρήσης του όρου «τουρκικός» για τους μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης;
  • Και, γιατί άραγε, δεν υπάρχει ευθεία και αυστηρή παρατήρηση για κατάργηση του όρου «Δυτική Θράκη» (όρος καθαρά γεωγραφικός, που η χρήση του θέτει ζητήματα εθνικού περιεχομένου, αφού ευθέως αμφισβητείται η Ελληνικότητα της περιοχής από την τουρκική πλευρά) και την επιβολή και την επίσημη αντικατάστασή του με τον όρο «Ελληνική Θράκη»;
  • Επίσης, γιατί οι «αρμόδιοι» της Ελληνικής πλευράς δεν αναφέρονται στην μη συμβατή απαίτηση της Τουρκίας (η οποία παρεμβαίνει ευθέως στην ελληνική εσωτερική πολιτική, χωρίς να κρατά ούτε καν τα προσχήματα) σχετικά με τους μουφτήδες, εκπρόσωποι της οποίας τα τελευταία χρόνια αναφέρονται συνέχεια σε Ελληνική παρανομία μέσω του διορισμού των μουφτήδων (επιθυμούν την «εκλογή» -μέσω του τουρκικού προξενείου- των «θρησκευτικών λειτουργών») αφού είναι γνωστό ότι ούτε στην Τουρκία οι μουφτήδες διορίζονται και δεν εκλέγονται, αλλά διορίζονται από την τουρκική κυβέρνηση;
Κλίμα αντίδρασης κατά των ψευτομουφτήδων από μουσουλμάνους βουλευτές
Πέρα όμως από την απόλυτη ανυπαρξία του Ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, ας εξετάσουμε τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα με τους μουφτήδες, τους «αιρετούς» και τοποθετημένους από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, πράκτορες της Τουρκίας, που συμμετέχουν σε παράνομη ορκισμένη κυβέρνηση μέσω της «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης».

Τα πρώτα «σημάδια» της διαφοροποίησης των μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης, είχαν φανεί πριν λίγο καιρό, σε μία γιορτή που έγινε σε κάποια πόλη της Ανατολικής Θράκης, στην Τουρκία. Εκεί υπήρξαν οι πρώτες επίσημες διαμαρτυρίες για τον ρόλο και το έργο των «αιρετών» μουφτήδων (ψευτομουφτήδων), των οποίων οι δραστηριότητες έχουν δημιουργήσει πλείστες όσες αντιδράσεις και καχυποψία στους Έλληνες μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης. Στην συγκέντρωση εκείνη, μάλιστα, ο τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής, ομολόγησε πως «ο βασιλιάς είναι γυμνός» και ζήτησε περισσότερο πνεύμα ομαδικότητας αλλά και την ομοψυχία των «τούρκων» της Θράκης προκειμένου να μην διαλυθούν όλα όσα έγιναν τις τελευταίες δεκαετίες.

Κι ενώ πιστεύαμε πως επρόκειτο για μία προσωρινή διαφωνία, τελικά διαπιστώσαμε πως επρόκειτο για την αρχή μίας σύγκρουσης στην "εσωτερική ελίτ" των τουρκοφρόνων της Ελληνικής Θράκης. Και αυτή σύγκρουση οφείλεται κυρίως λόγω της αποτυχίας προσέλκυσης μουσουλμάνων στα μειονοτικά σχολεία, αλλά και λόγω της επικείμενης πρόσληψης ιμάμηδων στο ελληνικό δημόσιο (μέσα από ένα νόμο που το τουρκικό προξενείο προσπάθησε να μην ψηφιστεί και ο οποίος δημιούργησε μεγάλες αναταράξεις στην κυβέρνηση Σαμαρά στα τέλη του 2012), οι οποίοι δεν θα ελέγχονται οικονομικά από την Άγκυρα (όπως οι τοποθετημένοι από τους ψευτομουφτήδες ιμάμηδες ή οι μουλάδες του Φετουλάχ Γκιουλέν που διδάσκουν το φανατικό ισλάμ, την σαρία και την τζιχάντ), αλλά κι ενός κλίματος δυσανασχέτησης των μουσουλμάνων της Θράκης λόγω του φανατικού ισλάμ που επιδιώκει να εγκαθιδρύσει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής.

Όμως, η διαφωνία και η επιμελημένη απομάκρυνση ισχυρών ανδρών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, γιγαντώθηκε το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Και τον «χορό της αντίδρασης» τον έσυρε πρώτος ο Ιλχάν Αχμέτ, ο οποίος σχολιάζοντας τις δηλώσεις που έκανε ο ψευτομουφτής Αχμέτ Μέτε μετέχοντας σε ραδιοφωνική εκπομπή, είπε τα εξής: 
«Οι θρησκευτικοί ηγέτες είναι ανάγκη να μάθουν πως έκλεισε πια η εποχή κατά την οποία όπως παλιά με θρησκευτικούς φετφάδες έδιναν κατευθύνσεις στις πολιτικές εξελίξεις και στους πολιτικούς». 
Και ήταν σαφής η παρέμβαση του Ιλχάν Αχμέτ, ο οποίος ξεκάθαρα «καρφώνει» το πραγματικό «έργο» και τον ρόλο του ψευτομουφτή Αχμέτ Μέτε, ο οποίος από την πλευρά του ασκεί την πολιτική και εργάζεται πυρετωδώς για τα όσα απαιτεί η τουρκική εξωτερική πολιτική, ενώ είναι τυπικά θρησκευτικός λειτουργός.
Τι χρεία άλλων αποδείξεων υπάρχει, λοιπόν, για το τι πραγματικά κάνουν οι ψευτομουφτήδες στην Ελληνική Θράκη; Κινούμενοι καθαρά ως πολιτικοί, ασκούν τουρκική προπαγάνδα με τον μανδύα του «θρησκευτικού λειτουργού» και ταυτόχρονα ασκούν τεράστιες πιέσεις σε ιμάμηδες μουσουλμανικών χωριών προκειμένου στο «κήρυγμα» να συμπεριλαμβάνουν ξεκάθαρα μηνύματα της Άγκυρας και του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.

Λίγες ημέρες αργότερα, τον Ιλχάν Αχμέτ ακολούθησε και ο Τσετίν Μάντζατζη, ο οποίος σε κοινή ανακοίνωση με τον Ιλχάν Αχμέτ καυτηριάζει τον ρόλο του ψευτομουφτή Αχμέτ Μέτε, ο οποίος λειτουργεί πλέον στα πλαίσια του «γενικού αρχηγού θρησκευτικής αστυνομίας» και δημιουργεί πλείστους όσους κινδύνους πλήρους αντιστροφής και απομάκρυνσης των μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης από την «αγκαλιά» του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής.
Οι Έλληνες μουσουλμάνοι, έχοντας σαφέστατα καλύτερη αντίληψη από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, έχουν αρχίσει να κρατάνε αποστάσεις από τους ψευτομουφτήδες, οι οποίοι μέσω μίας υπέρμετρης άσκησης πίεσης για εφαρμογή της σαρία και του σκληρού ισλάμ στην Ελληνική Θράκη, κατόρθωσαν τελικά να αντιστρέψουν το κλίμα, αφού οι Έλληνες μουσουλμάνοι ζούνε τον δυτικό τρόπο ζωής (όπως όλοι οι Έλληνες) και δεν μπορούν να αποδεχθούν την εφαρμογή του τρόπου ζωής του ισλάμ (ίδιες αντιδράσεις εξάλλου –για ηπιότερη εφαρμογή του ισλάμ- έχει και η μισός Τουρκικός πληθυσμός που αγωνίζεται κατά του μοντέλου ισλαμικού κράτους που προσπαθεί να επιβάλει ο Ερντογάν στην γείτονα χώρα).

Ευθεία απειλή για ανεξέλεγκτες εξελίξεις στη Θράκη
Κλείνοντας, θέλουμε να τονίσουμε πως οι τουρκοπράκτορες και τα ανθυποπρακτορίδια που κυκλοφορούν στην Θράκη, έχουν ως σκοπό την δημιουργία άκρως ανώμαλων και –φυσικά- απολύτως επικίνδυνων καταστάσεων για την ασφάλεια στην περιοχή. Ενδεικτικά αναφέρουμε τμήμα ομιλίας σχετικά με την Θράκη του αντιπροέδρου του «τουρκικού» κόμματος DEB (τούρκοι εθνικιστές και Γκρίζοι Λύκοι), Οζάν Αχμέτογλου, ο οποίος είπε:
«...Το κράτος αποδίδοντας στην τουρκική κοινότητα Δυτικής Θράκης σημαντικό τμήμα των «μειονοτικών δικαιωμάτων», υπό κάποια έννοια πήρε λίγο «τον αέρα» της μειονότητας. Έτσι με αυτό τον τρόπο αποτράπηκε η αύξηση της έντασης στην περιοχή και η όποια ανεξέλεγκτη εξέλιξη...».
Αν, τώρα, οι καρεκλοκένταυροι της Αθήνας, δεν βλέπουν καμία επικινδυνότητα, καμία επιθετική διάθεση και κανέναν σκοπό για δημιουργία αναταραχών στην Θράκη, από ένα επίσημο όργανο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και μισθοδοτούμενο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, ίσως θα έπρεπε να αναλάβει η επιστήμη και να ελέγξει την κριτική ικανότητα, αλλά και την ικανότητα αντίληψης που έχουν οι «αρμόδιοι» των Αθηνών. Γιατί, όταν κάποιος αναφέρεται σε «αποτροπή της αύξησης της έντασης στην περιοχή (εννοώντας την Θράκης) και την όποια ανεξέλεγκτη εξέλιξη», τοποθετείται ευθέως και με περίσσιο θράσος, ξεδιπλώνοντας την προσωπική του στόχευση η οποία έχει άμεση σχέση με ανεξέλεγκτες εξελίξεις στην Θράκη…

Ειλικρινά, δεν γνωρίζουμε κατά πόσο ομιλούν και κατανοούν την ελληνική γλώσσα οι «υπεύθυνοι» του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, αλλά κάποιος πρέπει να τους θυμίσει ότι μισθοδοτούνται αδρά προκειμένου να εργάζονται για να προστατεύουν τα συμφέροντα της Ελλάδας, την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών και, φυσικά, την Ελληνική γεωγραφική ακεραιότητα. Αν δεν μπορούν να κατανοήσουν τις ευθείες απειλές που δέχεται η χώρα, ας προσφέρουν μία μέγιστη υπηρεσία στην Ελλάδα, μέσω των παραιτήσεών τους. Γιατί, δεν είναι δυνατόν να εκτοξεύονται απειλές από επίσημα όργανα του κράτους και του παρακράτους της Τουρκίας κατά πολιτών της Ελλάδας και να μένουν… αναπάντητες από την Ελληνική κυβέρνηση και τους θεσμικά "αρμοδίους".

Κλείνοντας, και καθιστώντας σαφές (για μία ακόμη φορά) πως το τουρκικό προξενείο, οι πράκτορες και οι ψευτομουφτήδες εργάζονται κατά της ειρήνης και της ασφάλειας των Ελλήνων που κατοικούν στην Ελληνική Θράκη, κι ενώ υπάρχει πλήθος αναπάντητων ερωτημάτων από την πλευρά της Ελληνικής κυβέρνησης, θέλουμε να ρωτήσουμε: 
  • Γιατί δεν απομακρύνεται άμεσα το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, αφού ο ρόλος του είναι καταγεγραμμένος και λίαν επικίνδυνος για την Ελλάδα; 
  • Και εάν δεν υπάρχει πρόθεση απομάκρυνσής του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, γιατί η Ελλάδα δεν ανοίγει ένα Ελληνικό προξενείο στον Πόντο της Τουρκίας;
Εάν αυτά τα ερωτήματα είναι «βαριές» υποχρεώσεις για τους Έλληνες «αρμοδίους», ας φροντίσουν, τουλάχιστον, να εκπληρώσουν τα όσα από το Σύνταγμα της χώρας απαιτείται να ικανοποιούν μέσα από την εργασία τους, δηλαδή την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών, με την ταυτόχρονη προάσπιση των Ελληνικών συμφερόντων και –φυσικά- της Ελληνικής Επικράτειας.

Πληροφορίες από "Τουρκικά Νέα"

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι... 


Με την ανεργία των νέων να έχει εκτιναχθεί στο 65%, η Ελλάδα γίνεται το νέο Κόσοβο, γράφει στον τίτλο της η βρετανική εφημερίδα Τelegraph, η οποία αναφέρεται στα χθεσινά στοιχεία για την ανεργία στη χώρα μας.

Η εφημερίδα επικαλείται τις δηλώσεις του Γιάννη Βαρουφάκη ότι η προσπάθεια να διατηρηθεί η Ελλάδα εντός ευρώ σε συνθήκες που δεν είναι βιώσιμες, μετατρέπει τη χώρα σε ένα νέο Κόσοβο με φθηνό εργατικό δυναμικό.

Στο δημοσίευμα γίνεται επίσης αναφορά στις δηλώσεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου Όλι Ρεν ο οποίος είπε πρόσφατα ότι η λιτότητα στην Ελλάδα είναι δύσκολη και επώδυνη αλλά αναγκαία και θα αποδώσει καρπούς το 2014.



Νενικήκαμεν!
Μετά την συνάντηση του "πρωθυπουργού" με τον Capo De Tutti Capi, μπορούμε πιά ν' ανασαίνουμε ελεύθερα!

Μετράτε επιτυχίες:

Παραχωρήθηκε στον ελληνικό λαό για είκοσι ακόμη χρόνια η χρήση της ελληνικής γης απ' τον Έβρο μέχρι το Ταίναρο συν τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου!

Αρκεί να παραδώσουν τις περιουσίες τους κινητές και ακίνητες, να εργάζονται σκληρά με μισθούς Βουλγαρίας, και να πληρώνουν κανονικά το ενοίκιο για χρήση γης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ.

Θα μπορούμε με τα ενεργειακά μας αποθέματα σε υδρογονάνθρακες και ηλιακή ενέργεια να τροφοδοτούμε μεγάλο κομμάτι της Ευρώπης, αρκεί να μην μας ζητήσουν να πληρώνουμε πολλά γι αυτό!

Όσοι πολίτες ιδίως νέοι περισσεύουν από την αγορά εργασίας εδώ, περίπου το 64% δηλαδή, θα μπορούν να κατευθύνονται προς τους εργασιακούς παράδεισους ''τύπου'' Άουσβιτς, Ταϊβάν, αδαμαντορυχεία της Νοτίου Αφρικής, καθώς και στις φάρμες ζαχαροκάλαμου και καλαμποκιού του Αμερικάνικου Νότου!

Οι έλληνες πολίτες θα μπορούν επίσης κανά δυό σαββατοκύριακα το καλοκαίρι να κάνουν τα μπάνια τους στον Σκαραμαγκά, στ' Άσπρα Σπίτια της Βοιωτίας, γύρω απ' την νησίδα Ψυττάλεια του Σαρωνικού, και στις εκβολές του Κηφισού στο Νέο Φάληρο.

Επίσης θα έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να μην βαρύνονται με συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να μπορούν να απολύονται με μία απλή Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου!

Μετά το τέλος της παράτασης των είκοσι αυτών χρόνων, η χώρα θα εκκενωθεί απ' όσους θα έχουν απομείνει ακόμα ζωντανοί και την θέση τους στην ελληνική γή θα καταλάβουν βόρειοι πληθυσμοί πιό δουλευταράδες και συγκροτημένοι!

Αυτοί με τα διεθνή κεφάλαια που θα συρρεύσουν θα ζήσουν εσαεί σ' αυτόν τον επίγειο παράδεισο και θα μακαρίζουν τρόϊκες, δωσιλογικές κυβερνήσεις, εθνοπροδότες πολιτικούς, καθώς και τον αναποφάσιστο να ξεσηκωθεί ιθαγενή λαό, που κάποτε ζούσε εδώ!

Νενικήκαμεν!

Όλοι στους δρόμους!

Ν' αρχίσει ο ΠΑΝΟΛΕΘΡΙΑΜΒΟΣ!


Σύμπτωση; Ίσως, για όσους πιστεύουν στις συμπτώσεις! Ας το διαβάσουμε όμως:

Για ύποπτα χέρια που εξυπηρετούν ύποπτους σκοπούς κι ενδιαφέρονται να αγοράσουν τα κόκκινα δάνεια της υπό εκκαθάριση ΑΤΕ Bank μίλησε στην πρωινή ενημέρωση του radio1d.gr ο δικηγόρος – συνεργάτης του Συλλόγου Δανειοληπτών και Προστασίας Καταναλωτών Βορείου Ελλάδος Γιώργος Γραμμένος.
Αν αυτή η διαπραγμάτευση ευδοκιμήσει τότε ελλοχεύει εθνικός κίνδυνος σχετικά με την ιδιοκτησία της ελληνικές αγροτικής γης και παραγωγής. Πληροφορίες αναφέρουν οτι ξένα επενδυτικά funds διαπραγματεύονται την αγορά των μη εξυπηρετούμενων δανείων της πρώην Αγροτικής Τράπεζας, η οποία διασπάστηκε σε «καλή» και «κακή» Τράπεζα.
Αν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν τότε ελλοχεύει ο κίνδυνος, οι Έλληνες αγρότες να χρωστάνε σε ξένα επενδυτικά funds με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται…

Το μείζον θέμα όμως είναι ότι το 40% των παραμεθόριων περιοχών ανήκουν ή είναι υποθηκευμενες στην ΑΤΕ. Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο…




«Είναι ο μόνος πρωθυπουργός στον κόσμο, ο οποίος πανηγυρίζει για την αποτυχία της πολιτικής του, της πολιτικής της λιτότητας», σημείωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων

«Ο κ. Σαμαράς είναι ο μόνος πρωθυπουργός στον κόσμο, ο οποίος πανηγυρίζει για την αποτυχία της πολιτικής του, της πολιτικής της λιτότητας», σημείωσε, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμμένος, σχολιάζοντας τις επαφές του Αντώνη Σαμαρά στις ΗΠΑ.

Ο κ. Καμμένος τόνισε ότι «θα περιμένουμε να μας ενημερώσει στη Βουλή των Ελλήνων για τα εθνικά θέματα. Τι συζήτησε για το θέμα της Κύπρου; Υπάρχει σχέδιο Ανάν ΙΙ; Τι συζήτησε για το θέμα του ονόματος της Μακεδονίας; Τι συζήτησε για τα ελληνοτουρκικά; Αυτά παραμένουν ακόμα νεφελώδη. Θα περιμένουμε την ενημέρωση στη Βουλή των Ελλήνων και μετά θα κάνουμε δηλώσεις».

Αναλυτικά η δήλωση του κ. Καμμένου:

«Ο κ. Σαμαράς είναι ο μόνος πρωθυπουργός στον κόσμο, ο οποίος πανηγυρίζει για την αποτυχία της πολιτικής του, της πολιτικής της λιτότητας. Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να πνιγείς στη θάλασσα είναι να πατάς σε δύο βάρκες. Η μία βάρκα που πατά ο κ. Σαμαράς είναι η πολιτική της λιτότητας, η πολιτική της κ. Μέρκελ, η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία τείνει να μεταμορφωθεί σε μία ομοσπονδία με κατάργηση των εθνών-κρατών.

Η άλλη πολιτική είναι η πολιτική της ανάπτυξης, η πολιτική που προτάσσει την καταγγελία των μνημονίων, την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων και ουσιαστικά την ανάπτυξη μέσα από την εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου, όχι όμως κάτω από τη μπότα των κατακτητών - δανειστών, αλλά με διεθνείς συνεργασίες, όπως αυτές με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, με τη Ρωσική Ομοσπονδία και παράλληλα πολιτικές, οι οποίες θα διώξουν από την Ελλάδα τους επιτρόπους των υπουργείων και θα σταματήσουν τον κ. Σόιμπλε και την κ. Μέρκελ να επιβάλλουν πολιτικές σε ένα εθνικά κυρίαρχο κράτος.

Μετά την επίσκεψη του κ. Σαμαρά στις ΗΠΑ θα περιμένουμε να μας ενημερώσει στη Βουλή των Ελλήνων για τα εθνικά θέματα. Τι συζήτησε για το θέμα της Κύπρου; Υπάρχει σχέδιο Ανάν ΙΙ; Τι συζήτησε για το θέμα του ονόματος της Μακεδονίας; Τι συζήτησε για τα ελληνοτουρκικά; Αυτά παραμένουν ακόμα νεφελώδη. Θα περιμένουμε την ενημέρωση στη Βουλή των Ελλήνων και μετά θα κάνουμε δηλώσεις».


Εάν, με αφορμή ή με αιτία την υπερχρέωση, οι Έλληνες καταφέρουν να ανακτήσουν την εθνική τους ταυτότητα μετά από 22 σχεδόν αιώνες, κάτι εξαιρετικά πιθανόν κατά την άποψη μας, τότε θα αποδειχθεί ότι πράγματι οι κρίσεις συνιστούν μεγάλες, μοναδικές ευκαιρίες

"Η μοίρα δεν μπορεί να χτυπήσει όταν η ενότητα είναι αρράγιστη - όταν δηλαδή δεν έχει καταστραφεί η συνοχή. Μία κοινωνία, ένα κράτος, ο άνθρωπος γενικότερα ενδεχομένως πλήττεται, αλλά δεν συντρίβεται, εάν δεν έχει απομονωθεί από το περιβάλλον του. Στις κοινωνικές, στις πολιτικές ή στις διεθνείς διαφορές, κανένας δεν περιέρχεται σε απελπιστικά δύσκολη θέση, εάν προηγουμένως δεν απομονωθεί. «Η μοίρα χτυπάει τα έρημα», όπως πολύ σωστά λέει ο λαός". 

Είμαι οικονομολόγος, είμαι μηχανικός, είμαι Έλληνας κλπ., έχω ταυτότητα δηλαδή σημαίνει ότι, έχω την ευθύνη της ιδιότητας μου απέναντι σε ολόκληρο τον κόσμο - όχι το τι είμαι εγώ και κανένας άλλος. Για παράδειγμα, όταν δίπλα στο όνομα μου προσθέσω τη λέξη «πολιτικός μηχανικός» σημαίνει ότι, αναλαμβάνω τις ευθύνες του επαγγέλματος μου, της κατασκευής κτιρίων, απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους - όχι λοιπόν απλά το τι είμαι εγώ. 

Κυρίως όμως, έχω ταυτότητα σημαίνει ότι γνωρίζω τον εαυτό μου, ότι έχω δηλαδή το «γνώθι σ' αυτόν» - μία βαθιά έννοια που διατύπωσε πρώτος ο Σωκράτης και στην οποία στηρίχθηκε η ανακάλυψη, καθώς επίσης η γέννηση της συνείδησης (η οποία έκτοτε απασχολεί και διέπει τον άνθρωπο του δυτικού κόσμου). Χωρίς ταυτότητα τώρα, επομένως χωρίς συνείδηση, είμαστε ανεύθυνοι - όχι ελεύθεροι από τα δεσμά του εαυτού μας, όπως ισχυρίζονται δυστυχώς αρκετοί, μεταξύ των οποίων οι εγκληματίες και οι διεφθαρμένοι.  

Συνεχίζοντας, επώνυμος είναι εκείνος ο άνθρωπος (ή ο λαός), ο οποίος αναλαμβάνει συλλογικές ευθύνες - όχι αυτός που είναι γνωστός μέσα από τις αναφορές του ονόματος του στα ΜΜΕ, από τον πλούτο του, από την πολιτική κοκ. Για παράδειγμα, επώνυμος είναι ο Πλάτωνας ή ο Περικλής - σε καμία περίπτωση κάποιος τραγουδιστής ή πολιτικός, το όνομα του οποίου είναι εφήμερο, ενώ δεν συμβάλλει καθόλου στην εξέλιξη του ανθρώπινου γένους. 

Αντίστοιχα επώνυμη είναι και η Ελλάδα - η οποία έχει προσφέρει περισσότερα από κάθε άλλη χώρα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Στα πλαίσια αυτά ανώνυμος θεωρείται, μεταξύ άλλων, όποιος δεν είναι πρόθυμος, δεν προσπαθεί, δεν θέλει ή δεν είναι ικανός να ενεργεί υπεύθυνα απέναντι στο σύνολο. 

Περαιτέρω, η ευθύνη έναντι όλων των άλλων ανθρώπων και όχι ο «εθνοκεντρισμός» είναι αυτή που μας υποχρεώνει να διαφυλάσσουμε τη γλώσσα μας, να διατηρούμε ανέπαφη την εθνική μας συνείδηση (ταυτότητα), καθώς επίσης να τιμούμε την ιστορία μας. Ο «πατριωτισμός», στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τον εθνικισμό - ο οποίος «παράγει ψυχοπαθητικά» το ρατσισμό, το ναζισμό και όλα τα υπόλοιπα «μιάσματα».   

Δυστυχώς, οι Έλληνες διαφοροποιούν τη θέση τους από τους προγόνους τους, στους οποίους έχουν δώσει την ονομασία «Αρχαίοι Έλληνες» - επειδή ουσιαστικά δεν θέλουν να αναλάβουν τις «ευθύνες εκ του πολιτισμού τους», απέναντι στους υπόλοιπους λαούς. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους Γερμανούς, οι οποίοι χαρακτηρίζουν ως ναζί τους δικούς τους προγόνους, επιθυμώντας να «αποποιηθούν» τις ευθύνες των δύο αιματηρών παγκοσμίων πολέμων και ειδικά του ολοκαυτώματος. 

Απλούστερα, οι Γερμανοί έχουν διαφοροποιήσει τη θέση τους από τους «ναζί», επειδή δεν θέλουν να πληρώσουν για τα λάθη τους - για τις απίστευτες καταστροφές καλύτερα που έχουν προκαλέσει, αναλαμβάνοντας έμπρακτα τις ευθύνες τους. Εάν αυτό δεν αλλάξει, εάν δηλαδή οι Γερμανοί συνεχίσουν να αποποιούνται το παρελθόν τους, θα κάνουν ξανά τα ίδια λάθη - κάτι που θα οδηγούσε τόσο τη Γερμανία, όσο και την Ευρώπη, σε ανάλογες του παρελθόντος περιπέτειες.  

Όσον αφορά τώρα την πανέμορφη θρησκεία των Ελλήνων αρκετοί αγνοούν ότι, οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου, με τον «Θεό των Θεών» στο κέντρο τους (Δίας), είναι τα στοιχεία της Φύσης - γεγονός που σημαίνει ότι, ο Θεός των Ελλήνων είναι η ίδια η Φύση.

Εάν δε υπενθυμίσουμε πως τα Ευαγγέλια είναι δώδεκα, οι μαθητές του Χριστού (ο οποίος συνέδεσε τη Φύση και τους ανθρώπους με την αγάπη, αναδεικνύοντας ότι μόνο η αγάπη θωρακίζει, αλλά και δίνει νόημα στη ζωή) επίσης δώδεκα, τα ζώδια δώδεκα κοκ., θα βρούμε πολλά κοινά της Θρησκείας των Ελλήνων με τις ξένες επόμενες - μία θρησκείας μη τιμωρητικής, η οποία φυσικά δεν έχει καμία σχέση με τη βιβλική, αυστηρή θρησκεία των Ιουδαίων και τα περισσότερα από 1.000 χρόνια σκοταδισμού που προκάλεσε.

Σύμφωνα με πολλούς μάλιστα, ο Χριστιανισμός αποτελεί συνέχεια της θρησκείας των Ελλήνων και όχι αυτής των Εβραίων, οι οποίοι συνέδεσαν αυθαίρετα την παλαιά με την καινή Διαθήκη - ενώ η διδασκαλία του Χριστού έχει ελάχιστη σχέση με την εκκλησία, η οποία εξυπηρετούσε ανέκαθεν τις «ανάγκες» διακυβέρνησης των μαζών.
   
Ανεξάρτητα τώρα από όλα αυτά, οι Έλληνες αμφισβητούν σήμερα την κοινοβουλευτική δημοκρατία - επιθυμώντας να «εγκαταστήσουν» στη θέση της τη συμμετοχική, άμεση δημοκρατία, η οποία θα τους προστατεύει καλύτερα στο μέλλον από οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές «καταρρεύσεις». 

Αμφισβητούν επίσης την υφιστάμενη λειτουργία των κομμάτων τα οποία, στη σημερινή τους μορφή, «εκτρέφουν» την ανεπάρκεια, την ανικανότητα, τη διαφθορά, τη διαπλοκή και την ιδιοτέλεια. Επί πλέον, αμφισβητούν εύλογα την εύρυθμη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα ορισμένων άλλων «θεσμών» - όπως της Προεδρίας, της Κεντρικής Τράπεζας που δεν τους ανήκει, των ΜΜΕ, των συνδικαλιστικών οργανώσεων κλπ.   

Περαιτέρω, αμφισβητούν τη δυνατότητα επιβίωσης της Ευρωζώνης – ειδικά δε του κοινού νομίσματος, το οποίο δημιουργεί πολύ περισσότερα προβλήματα από αυτά που επιλύει, ενώ εντείνει τις οικονομικές ανισορροπίες μεταξύ των χωρών-μελών. 

Αμφισβητούν επίσης την Ευρωζώνη, το γραφειοκρατικό, πολυδάπανο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση: έναν μη άριστο νομισματικό χώρο, ο οποίος δεν μπορεί να προσφέρει στα μέλη του λύσεις στις βασικές τους ανάγκες - όπως στη δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων και στην απασχόληση. Η αιτία είναι το ότι «παράγει» σκόπιμα υψηλή ανεργία κατά τη νεοφιλελεύθερη «συνταγή», για την διατήρηση των εισοδηματικών ανισοτήτων, καθώς επίσης των χαμηλών μισθών. 

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως επιθυμούν ανόητα ή ανεύθυνα τη διάλυση της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης - αφού γνωρίζουν όσο κανένας άλλος λαός από την ιστορία τους ότι, «η μοίρα χτυπάει τα έρημα»: πως δηλαδή, πριν από κάθε «φρικιαστικό» χτύπημα της, φροντίζει να απομονώσει τα θύματα της, ειδικά από το στενό οικογενειακό περιβάλλον τους (όπου για τους Έλληνες είναι οι υπόλοιποι Ευρωπαίου πολίτες).     

Συνεχίζοντας, οι Έλληνες αμφισβητούν την απολυταρχική ηγεμονία του Καρτέλ, του μονοπωλιακού καπιταλισμού καλύτερα, αλλά και την παντοδυναμία των εμπορικών τραπεζών - η οποία πηγάζει από το προνόμιο αποκλειστικής παραγωγής χρημάτων που τους έχει προσφερθεί από τις κυβερνήσεις και την ΕΚΤ. Επίσης, αμφισβητούν το σημερινό τρόπο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας - η οποία ουσιαστικά «εκτρέφει» το τοκογλυφικό κεφάλαιο, ενώ είναι παράλληλα ο απόλυτος κυρίαρχος του τραπεζοκεντρικού ευρωσυστήματος. 

Κατ’ επέκταση, οι Έλληνες αμφισβητούν το χρηματοπιστωτικό σύστημα στο σύνολο του - γνωρίζοντας πλέον πως, παρά το ότι παράγει χρήματα κυριολεκτικά από το πουθενά, εκμεταλλευόμενο με κάθε τρόπο την απίστευτη εξουσία του, καλεί τους Πολίτες να πληρώσουν για τα λάθη ή/και τις παραλείψεις του (ιδιοποιούμενο τα κέρδη και κοινωνικοποιώντας τις ζημίες του, όπως στο παράδειγμα των δύστυχων Ιρλανδών - οι οποίοι «σύρθηκαν» από την κυβέρνηση τους στη διάσωση των ιδιωτικών, κερδοσκοπικών τραπεζών!).   

Τέλος, οι Έλληνες αμφισβητούν τόσο τη λειτουργία, όσο και τα κίνητρα ορισμένων διεθνών οργανισμών - όπως του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, της Τράπεζας των Τραπεζών (BIS), των εταιρειών αξιολόγησης, των κερδοσκόπων-επενδυτών, των διεθνούς εμβέλειας οικονομολόγων κλπ. 

Φυσικά αμφισβητούν τις «αγαθές» προθέσεις της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Μ. Βρετανίας αλλά και των Η.Π.Α. - στα θέματα τουλάχιστον που τους αφορούν, έχοντας πλέον συνειδητοποιήσει απόλυτα ότι καλούνται να επιβιώσουν σε μία εμπόλεμη ζώνη, όπου άλλοι λαοί (Ιρλανδοί, Πορτογάλοι κλπ.) έχουν δυστυχώς αποδεχθεί τη μοίρα τους, σκύβοντας το κεφάλι.    

Ακριβώς για τους λόγους αυτούς, σύσσωμοι όλοι οι Έλληνες απαιτούν από την κυβέρνηση να πάψει πια να δανείζεται, επιτρέποντας τη λεηλασία τόσο της δημόσιας, όσο και της ιδιωτικής τους περιουσίας - υποθηκεύοντας παράλληλα την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους. Προφανώς δε να ζητήσει την πληρωμή των γερμανικών αποζημιώσεων (άρθρο μας) ή να παραιτηθεί άμεσα - εάν δεν μπορεί να ανταπεξέλθει με τις υποχρεώσεις της και εάν συνεχίσει να λειτουργεί σαν μία ξενοκρατούμενη, κοινοβουλευτική δικτατορία

Το ίδιο απαιτούν και από την αντιπολίτευση, διαπιστώνοντας με αποστροφή ότι, «εκλιπαρεί» για ένα νέο σχέδιο διάσωσης της χώρας τους, χωρίς καν να τους ρωτήσει εάν είναι πρόθυμοι να υποκύψουν στον εχθρό της Ευρώπης. Μία αντιπολίτευση που δεν εκφράζεται κατανοητά, αλλά με υπεκφυγές και με ασάφειες, όσον αφορά τα εγκληματικά μέτρα που καθημερινά σχεδόν ψηφίζονται, ερήμην των Πολιτών – ειδικά σε σχέση με το ΔΝΤ, με την Τρόικα, με την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τη  δανειακή σύμβαση και με τόσα άλλα.   

Παράλληλα οι Έλληνες απαιτούν από όλους τους συμπολίτες τους, μισθωτούς και επιχειρηματίες, να αλλάξουν ριζικά τα «κακώς κείμενα» και την «ανατολίτικη νοοτροπία» - συμπεριφορές στις οποίες είχαν ίσως οδηγηθεί από την υφιστάμενη διαπλοκή, από τη διαφθορά του δημόσιου βίου, από την έλλειψη επαγγελματικής ηθικής, από την αδικία και από την κάθε μορφής εκμετάλλευση. 

Ακόμη περισσότερο, πιστεύουν ότι είναι απαραίτητο να «αποκατασταθεί» η αμφίδρομη φορολογική συνείδηση και η συνέπεια, μεταξύ Πολίτη και Πολιτείας – η οποία έχει κοστίσει ακριβά και στους δύο «συναλλασσόμενους». Επίσης, απαιτούν να εμποδιστούν αποτελεσματικά και να τιμωρηθούν οι διαφθορείς συνειδήσεων - κυριότεροι των οποίων είναι οι Γερμανικές πολυεθνικές.         

Μείωση των υπέρογκων δημοσίων δαπανών, κατάργηση της γραφειοκρατίας, ορθολογικό πλαίσιο λειτουργίας των επιχειρήσεων, συνεχής έλεγχος της εξουσίας από τους Πολίτες, παραδειγματική τιμωρία των όποιων διεφθαρμένων πολιτικών, εγκατάσταση ενός Κράτους Δικαίου, εκδίωξη της Τρόικας και «ανάπτυξη ή στάση πληρωμών», είναι πλέον τα βασικά αιτήματα των Ελλήνων. Επίσης, όχι νέα δάνεια και τέλος στη διεθνή επαιτεία, η οποία καταρρακώνει τόσο την υπερηφάνεια, όσο και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού, καταστρέφοντας την αυτοπεποίθηση του. 

Ενός λαού που γνωρίζει μεν πόσο οδυνηρή είναι μία ξαφνική χρεοκοπία, αλλά την προτιμά από την υποδούλωση του, καθώς επίσης από την ολοσχερή απώλεια της εθνικής του κυριαρχίας – πόσο μάλλον όταν ξέρει πως η αναβολή πληρωμών ή/και η επιστροφή στη δραχμή ενός πάμπλουτου κράτους, όπως η Ελλάδα, δεν είναι σε καμία περίπτωση συνώνυμα με τη συντέλεια του κόσμου.  

Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να πει κάποιος πολιτικός στους Έλληνες την αλήθεια, όσο οδυνηρή και αν είναι, έχοντας όμως την ικανότητα να τους πείσει ταυτόχρονα να υιοθετήσουν ξανά υπεύθυνα την εθνική τους ταυτότητα - αφού είναι γνωστό ότι, είναι ανελέητα επικίνδυνη η γνώση χωρίς ταυτότητα. Όπως πολύ σωστά δε λέγεται, "το τραγικό είναι το να πράττεις αγνοώντας τον εαυτό σου, να αφοπλίζεσαι εκεί που νομίζεις ότι δυναμώνεις, να τυφλώνεσαι την ώρα που βλέπεις και να χάνεσαι την ώρα που είσαι"

Εάν λοιπόν, με αφορμή ή με αιτία την υπερχρέωση, οι Έλληνες καταφέρουν να ανακτήσουν την εθνική τους ταυτότητα μετά από 22 σχεδόν αιώνες, κάτι εξαιρετικά πιθανόν κατά την άποψη μας, τότε θα αποδειχθεί ότι πράγματι οι κρίσεις συνιστούν μεγάλες, μοναδικές ευκαιρίες - αρκεί να τις αντιμετωπίζει κανείς με σύνεση, με συνέπεια, με αρετή και με τόλμη, αναλαμβάνοντας όλες τις ευθύνες που του αναλογούν. 




Τρία απίθανα σενάρια για την εξέλιξη της κρίσης και ένα ακόμη, το μόνο εφικτό: έξοδος ή έξοδοι από το ευρώ και διάλυση. Η κόλαση, αλλά και η λύτρωση που θα φέρει στον εξαντλημένο Νότο. Ο παράγοντας χρόνος

Γράφει ο Samuel Brittan

Φανταστείτε ένα γωνιακό μαγαζί που δεν πηγαίνει καλά. Στα καλύτερά του δεν μπορεί να παράσχει στον ιδιοκτήτη ένα ελάχιστο βιοτικό επίπεδο. Στα χειρότερά του, δεν μπορεί να καλύψει ούτε τα πάγια και συνεχίζει να λειτουργεί χάρη στα δανεικά και στις δωρεές από συγγενείς, φίλους και καλοθελητές. Ένας από αυτούς μάλιστα ακούστηκε να αναφέρει πως θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να επιβιώσει το μαγαζί και πρόσθεσε: «Πιστέψτε με, θα είναι αρκετό».

Κάθε αντιστοιχία είναι ατελής, αλλά η παραπάνω πλησιάζει αρκετά την κατάσταση των μη ανταγωνιστικών μελών της ευρωζώνης. Από το 1999 που συστάθηκε το ευρώ, το γερμανικό εργατικό κόστος έχει αυξηθεί  λιγότερο από 13% αθροιστικά. Στο ίδιο διάστημα το εργατικό κόστος σε Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία έχει αυξηθεί 20% - 30% και στην Ιταλία ακόμη παραπάνω.

Οπότε είναι αναμενόμενο που η Γερμανία έχει πλεόνασμα στο ισοζύγιο συναλλαγών που αντιστοιχεί στο 6% του ΑΕΠ, ενώ σε Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία δεν είναι καν ισοσκελισμένο. Στις εκτιμήσεις πέφτει πολύ αλατοπίπερο, αλλά το γενικό συμπέρασμα είναι εύλογο: καμία τραπεζική ενοποίηση, όπως τη λένε, ή δημοσιονομική εναρμόνιση δεν αρκεί όσο εξακολουθούν να υπάρχουν αυτές οι ανισορροπίες.

Η οικονομική θεωρία που επικράτησε πίσω από τη δημιουργία του ευρώ ήταν ότι το ίδιο το ενιαίο νόμισμα και η υποτιθέμενη έλλειψη δυνατότητας υποτίμησης στα μέλη του θα λειτουργούσαν ως πηγή εναρμόνισης. Δεν συνέβη όμως αυτό και οι τωρινές σχέσεις έχουν γίνει αφόρητες. Ο Herbert Stein, οικονομολόγος που έδρασε στην Ουάσιγκτον στα τέλη του περασμένου αιώνα, είπε ότι αν μια στρατηγική ή μια κατάσταση είναι αφόρητη, δεν πρέπει να διατηρείται. Δεν μας είπε όμως πόσος καιρός πρέπει να περάσει για να διαταραχθούν αυτού του είδους οι σχέσεις.

Εν τω μεταξύ, είναι προς το συμφέρον των ευρωγραφειοκρατών να κάνουν τα προβλήματα να μοιάζουν όσο το δυνατόν πιο περίπλοκα, ώστε μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός από «χρηματοπιστωτικούς εμπειρογνώμονες», όπως τους ονομάζουν, να μπορεί έστω και να συζητήσει γι' αυτά. Κι έρχεται το ένα πακέτο διάσωσης μετά το άλλο και η μια εγγύηση μετά την άλλη, για να διατηρείται η κατάσταση. Όμως με τα δάνεια και τις εγγυήσεις δεν γίνεται βιώσιμη μια τελειωμένη ιστορία. Οι δρόμοι που θα μπορούσε να πάρει αυτή η κατάσταση είναι πολύ λίγοι.

Πρώτον, η «λιτότητα» στις περιφερειακές οικονομίες μπορεί να πετύχει. Λέγοντας αυτό, εννοώ ότι το στραγγάλισμα της ζήτησης που τους έχει επιβληθεί θα έχει ως αποτέλεσμα την πτώση του κόστους και των τιμών, σε σχέση με τους γείτονες στην ευρωζώνη, δημιουργώντας μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα, μια συνακόλουθη ανάκαμψη στο βιοτικό επίπεδο και κατακόρυφη πτώση της ανεργίας. Μία παράμετρος θα είναι η βελτίωση στην ανταγωνιστικότητα πέρα από τις τιμές: περισσότερες θεωρητικές επισκέψεις τουριστών στο Αιγαίο ή περισσότερα όμορφα ξενοδοχεία στο Algarve. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσα χρόνια -ή δεκαετίες- θα περάσουν για να γίνει η διόρθωση.

Δεύτερον, η περιφέρεια θα συνεχίσει να μένει στάσιμη. Η ανεργία είναι 26,7% στην Ελλάδα (στοιχεία Μαΐου) και υψηλή στον Νότο. Συγκριτικά είναι 8% στις ΗΠΑ και στη Βρετανία. Φοβάμαι ότι μια παράμετρος αυτής της οδού θα είναι ότι θα συνεχίσει να χειροτερεύει η κατάσταση. Και η μετανάστευση θα οργιάζει.

Η τρίτη οδός δεν είναι πολύ πιθανή, αλλά την περιλαμβάνω για να μην υπάρχουν κενά. Η Γερμανία και άλλα βόρεια μέλη της ευρωζώνης θα μπορούσαν να προωθήσουν στρατηγικές πιο «αναπτυξιακές» (δηλαδή πληθωριστικές), μειώνοντας έτσι την αγωνία του Νότου. Εναλλακτικά θα μπορούσαν να συνεχίσουν να επιδοτούν επ' αόριστον την περιφέρεια.

Η τέταρτη οδός είναι να εγκαταλείψουν την ευρωζώνη ένα ή παραπάνω μέλη της. Θα γινόταν τότε κόλαση, όχι μόνο για όσους αποχωρήσουν, αλλά και για όσους μείνουν σε αυτήν, όπου οι τράπεζες θα έχουν μεγάλα ενεργητικά του ευρώ τα οποία δυνητικά θα υποτιμηθούν στα βιβλία τους. Αλλά εν τέλει τα πρώην μέλη της ευρωζώνης θα μαζέψουν τα κομμάτια τους και θα αναδυθούν με πιο ανεκτή εμφάνιση, όπως έγινε με την Αργεντινή όταν διέρρηξε τον υποτιθέμενα αδιάρρηκτο δεσμό της με το αμερικανικό δολάριο. Κάποιοι οικονομολόγοι αρέσκονται να προσεγγίζουν την περίπτωση ανάποδα και προτιμούν να παίρνουν οι Γερμανοί και οι γείτονές τους την πρωτοβουλία της ανατιμητικής εξόδου από το ευρώ. Τέτοιο πράγμα όμως δεν θα γίνει, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των επικείμενων γερμανικών εκλογών.

Μπορεί, βεβαίως, ο καθένας να φαντάζεται διάφορους ελιγμούς και τροποποιήσεις σε αυτές τις τέσσερις κατευθύνσεις, αλλά οι πραγματικές δυνατότητες είναι περιορισμένες. Αν ήμουν υποχρεωμένος να στοιχηματίσω (που δεν είμαι), θα έβαζα τα λεφτά μου στον αριθμό 4. Δεν μπορώ να παίξω όμως ούτε σεντς πάνω στο πότε θα γίνει. Η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία -που, όπως ξέρουν και οι πέτρες δεν ήταν ούτε αγία, ούτε ρωμαϊκή, ούτε αυτοκρατορία- ιδρύθηκε από τον Καρλομάγνο το 800 και διήρκεσε μέχρι που τη διέλυσε ο Ναπολέων το 1806.

Η Γερμανική Συνομοσπονδία ιδρύθηκε μετά τους ναπολεόντειους πολέμους και δεν είχε καμία εξουσία στα κράτη μέλη της. Επιβλήθηκε ξανά με την τελωνειακή ένωση (Zollverein) το 1834 και η όλη ραχιτική δομή διαλύθηκε στο γερμανικό Ράιχ από τον Bismarck το 1871.

Η Ιστορία από τότε έχει αυξήσει τις ταχύτητές της, αλλά δεν ξέρουμε πόσο και για το χρονοδιάγραμμα της διάλυσης του ευρώ μόνο θεωρίες μπορούμε να κάνουμε. Όλες οι προβλέψεις έχουν τα όριά τους - όπως εξάλλου και το «forward guidance» που έχει γίνει της μόδας στις κεντρικές τράπεζες.

Πηγή Euro2day

Στο «μικροσκόπιο» βάζουν οι γερμανικές ρυθμιστικές αρχές δάνεια που χορήγησαν οι τράπεζες της χώρας, τα οποία όμως δεν φάνηκαν στους ισολογισμούς τους, αποκρύπτοντας το ρίσκο για τους επενδυτές, σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Bloomberg.

Η έρευνα, της οποίας ηγούνται οι Bundesbank και Bafin, θα επικεντρωθεί στο εάν οι τράπεζες εφάρμοσαν σωστά τους λογιστικούς κανονισμούς όταν χορήγησαν τα δάνεια, ανέφερε η μια πηγή, η οποία ζήτησε να μην κατονομαστεί διότι η έρευνα δεν έχει δημοσιοποιηθεί. Η έρευνα, κατά την ίδια πηγή, πιθανότατα θα διαρκέσει αρκετούς μήνες.

Οι αρμόδιες αρχές ξεκίνησαν τις έρευνες μετά από δημοσίευμα του Bloomberg σύμφωνα με το οποίο η Deutsche Bank χορήγησε δάνεια ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων σε άλλες τράπεζες από το 2008 και «εξαφάνισε» τα δάνεια αυτά από τους ισολογισμούς της παρά το γεγονός ότι οι δανειολήπτες εξακολουθούν να της χρωστούν λεφτά. Μεταξύ των δανειοληπτών είναι οι Banca Monte dei Paschi di Siena –η οποία τελεί υπό διάσωση από την ιταλική κυβέρνηση- και η κρατική Banco do Brasil.

Σύμφωνα με την πηγή, προκειμένου να μην φαίνονται τα δάνεια στον ισολογισμό, η Deutsche Bankχρησιμοποίησε τα ΔΠΧΑ που δίνουν τη δυνατότητα ορισμένα χρηματοοικονομικά εργαλεία να ακυρώνονται εάν οι υποχρεώσεις διακανονιστούν αυτόματα ή εάν καλυφθούν κατά τη διάρκεια της συμφωνίας. Η Bundesbank εξετάζει το πώς οι τράπεζες εφάρμοσαν τις κατευθυντήριες γραμμές που είναι γνωστές ως IAS 32.

Στέλεχος της Bundesbank αρνήθηκε να σχολιάσει, ενώ στελέχη της Bafin και του Financial Reporting Enforcement Panel, το οποίο εξετάζει τους λογαριασμούς εισηγμένων εταιρειών, επίσης αρνήθηκαν να σχολιάσουν.

«Εφαρμόζουμε τους λογιστικούς κανόνες σύμφωνα με τα ΔΠΧΠ σχολαστικά, συντηρητικά και λαμβάνοντας υπόψη το σκοπούμενο πνεύμα τους, μεταξύ άλλων και για τις ενισχυμένεςσυναλλαγές επαναγοράς, όταν είμαστε υποχρεωμένοι να αναφέρουμε τις θέσεις μας εξαιρουμένου του collateral υψηλής ποιότητας που κατέχουμε», δήλωσε η Kathryn Hanes, εκπρόσωπος της Deutsche Bank στο Λονδίνο. «Η δημοσιοποίηση στοιχείων σε καθαρή βάση αποτελεί υποχρέωση και όχι μια προαιρετική λογιστική μεταχείριση», συμπλήρωσε.

Ο CFO της Deutsche Bank, Stefan Krause, υπερασπίστηκε την πρακτική αυτή τον περασμένο μήνα, λέγοντας ότι είναι κοινή μεταξύ των χρηματιστηριακών εταιρειών. Ο ίδιος δήλωσε ότι η επίπτωση των δανείων είναι «αμελητέα» για τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας της Deutsche Bank και το χαρτοφυλάκιο δεν υπήρξε ποτέ “υλικό” από το 2008, χωρίς όμως να επεκταθεί στο θέμα.

Πηγή Euro2day.gr