Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Σεπ 2014

Οι ΗΠΑ συνιστούν προσοχή στους αμερικανούς πολίτες στην Τουρκία απέναντι στον κίνδυνο πιθανών επιθέσεων ξένων ή εγχώριων ενόπλων ισλαμιστών ύστερα από την έναρξη των αεροπορικών επιδρομών κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους στη γειτονική Συρία.

Η αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα ανακοίνωσε ότι οι ανατολικές και νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας--τμήματα των οποίων συνορεύουν με την Συρία και το Ιράκ--είναι ιδιαίτερα ευάλωτες, παρότι δεν διαθέτει πληροφορίες για συγκεκριμένες απειλές.

"Ύστερα από την έναρξη της στρατιωτικής δράσης κατά στόχων του ΙΚ (Ισλαμικό Κράτος) στη Συρία, υπενθυμίζεται στους αμερικανούς πολίτες ότι στο παρελθόν έχουν σημειωθεί βίαιες επιθέσεις στην Τουρκία", αναφέρει η πρεσβεία σε ανακοίνωσή της που εκδόθηκε αργά χθες το βράδυ.

"Ο κίνδυνος τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον αμερικανών πολιτών και συμφερόντων, από οργανώσεις τόσο του εξωτερικού όσου και του εσωτερικού, παραμένει υψηλός", αναφέρεται.

Αμερικανικά και συμμαχικά αεροπλάνα σφυροκόπησαν την Τρίτη και την Τετάρτη θέσεις του ΙΚ στη Συρία, αλλά αυτό δεν σταμάτησε την προέλαση των τζιχαντιστών σε κουρδική περιοχή που βρίσκεται κοντά στην τουρκική μεθόριο.

Η Τουρκία μοιράζεται με τη Συρία μία συνοριακή γραμμή 900 χιλιομέτρων, αλλά είναι διστακτική στο να αναλάβει ρόλο πρώτης γραμμής στην υπό τις ΗΠΑ στρατιωτική επιχείρηση, εν μέρει από τον φόβο αντιποίνων από το ΙΚ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Προκειμένου ένα εξουσιαστικό καθεστώς να συνεχίζει να εξουσιάζει ανενόχλητο την κοινωνία, να την ελέγχει και να την εκμεταλλεύεται, θα πρέπει να έχει χρήματα να πληρώνει τους δικαστές, να πληρώνει την αστυνομία, το στρατό, τους πολιτικούς, τους ΔΥ και γενικά όλα τα στηρίγματά του.

Αν δεν έχει τα χρήματα να πληρώνει συνεχώς όλους αυτούς, απλά βουλιάζει.
Ένα καθεστώς λοιπόν έχει απόλυτη ανάγκη χρηματοδότησης.

Από τη στιγμή όμως που για το σάπιο ελληνικό καθεστώς κόπηκαν τα δανεικά από τις αγορές, οι φόροι των πολιτών είναι η μόνη πηγή χρηματοδότησής του και διατήρησής του.

Μετά όμως την αναγκαστική «στάση πληρωμών» που κηρύσσουν μαζικά οι Έλληνες φορολογούμενοι (από οικονομική τους αδυναμία), και προ του κινδύνου κατάρρευσης, το εντολοδόχο πολιτικό σύστημα τρέχει τώρα πανικόβλητο να δώσει μέχρι και 100 δόσεις καταβολής των οφειλόμενων αντισυνταγματικών φόρων!!!
Είναι η ύστατη προσπάθεια διάσωσής του.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Οχυρώσεις κατά μήκος των 2.295 χλμ. της μεθορίου εξήγγειλε το Κίεβο

Η γραμμή Μαζινό δεν σταμάτησε τον Χίτλερ. Μπορεί ένα τείχος να κρατήσει μακριά από την Ουκρανία τους στρατιώτες του Πούτιν;

Ετσι πιστεύει η κυβέρνηση στο Κίεβο. Ο πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο ανακοίνωσε στις 10 Σεπτεμβρίου ότι σκοπεύει να κατασκευάσει εκτεταμένο σύνολο οχυρώσεων κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της Ουκρανίας με τη Ρωσία.
Υπό τη γενική ονομασία «Το Τείχος», η αμυντική γραμμή θα αποτελείται από μία τάφρο, μία ναρκοθετημένη «νεκρή ζώνη», φράχτες και φυλάκια.

Το συνολικό κόστος υπολογίζεται σε 100 εκατ. ευρώ. Η κυβέρνηση είπε ότι θα αποταθεί στην ΕΕ για οικονομική βοήθεια, προσθέτοντας ότι διαθέτει τα κεφάλαια για την υλοποίηση του πρώτου σταδίου του έργου.

Στη διάρκεια της εποχής που η Ουκρανία αποτελούσε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και κατόπιν της Σοβιετικής Ενωσης, ανάγκη για πραγματικά σύνορα δεν υπήρχε. Και τα τελευταία 100 χρόνια η άμυνα της χώρας επικεντρωνόταν στις απειλές από το ΝΑΤΟ. Δεν είναι περίεργο που η πλειονότητα των στρατιωτικών βάσεων της Ουκρανίας βρίσκονται στα δυτικά.

Στα ανατολικά, τα σύνορα ήταν χαλαρά και μη ελεγχόμενα. Μερικές φορές περνούσαν μέσα από δρόμους και αυλές σε χωριά - εξ ου και το ντόπιο αστείο ότι σε κάποια σπίτια «η κουζίνα είναι στην Ουκρανία και η τουαλέτα στη Ρωσία».
Τόσο αμυδρή και αφύλακτη είναι σε πολλά σημεία η μεθόριος που τον Αύγουστο, όταν οι Ουκρανοί αιχμαλώτισαν 10 ρώσους στρατιώτες στο έδαφός τους, η Μόσχα απλώς υποστήριξε ότι οι άνθρωποι είχαν διασχίσει τα σύνορα «κατά λάθος».

Λέγεται ότι όπλα, στρατιώτες και ρωσικά τανκς έχουν περάσει τα σύνορα χωρίς καμία αντίσταση. Και ενώ ένας φράχτης από αγκαθωτό συρματόπλεγμα δεν πρόκειται να σταματήσει μια παραδοσιακή εισβολή, θα μπορούσε να αποτρέψει τη «μυστική» διείσδυση, για την οποία κατηγορείται η Ρωσία.

Το προηγούμενο της Φινλανδίας

Παρά το γεγονός ότι το όνομα φέρνει στον νου το Τείχος του Βερολίνου, ο Ποροσένκο συνέκρινε το πρόγραμμα για την οχύρωση της Ουκρανίας με τη γραμμή Μάνερχαϊμ, τη φινλανδική άμυνα εναντίον της Σοβιετικής Ενωσης.
Για να δηλώσει εμμέσως πλην σαφώς ότι βλέπει τη σημερινή Ουκρανία σαν τη Φινλανδία του Μεσοπολέμου και τη Ρωσία του Πούτιν σαν την ΕΣΣΔ του Στάλιν.

«Πιο σημαντικό από τον συμβολισμό είναι το γεγονός ότι το τείχος είναι μια καλή ιδέα» λέει στο «Βήμα» ο Αλεξάντερ Τζ. Μότιλ, ουκρανοαμερικανός καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Rutgers στις ΗΠΑ.
«Είναι καιρός να κάνει η Ουκρανία το μόνο λογικό πράγμα που μπορεί απέναντι σε έναν πολύ ισχυρότερο, ιμπεριαλιστή γείτονα: να περάσει από την επίθεση στην άμυνα δημιουργώντας μια αμυντική ικανότητα που θα μπορούσε να αποτρέψει περαιτέρω επιθετικότητα από τον Πούτιν» τονίζει.

«Η Ουκρανία δεν θα γίνει ποτέ πιο ισχυρή από τη Ρωσία στρατιωτικά. Οποιος ζητεί πολέμους για την απελευθέρωση της Κριμαίας ή του θύλακα στο Ντονμπάς (σ.σ.: στις ανατολικές επαρχίες του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ, που ελέγχονται κατά μεγάλο μέρος από φιλορώσους αυτονομιστές αντάρτες) είναι απλώς δημαγωγός» καταλήγει ο Μότιλ.

Σε πρακτικό επίπεδο, η κατασκευή φράχτη κατά μήκος και των 2.295 χλμ. των συνόρων με τη Ρωσία παρουσιάζει μεγάλες δυσκολίες και δεν είναι ακόμη σαφές εάν προβλέπεται μια τόσο εκτεταμένη γραμμή άμυνας.

Το πρακτορείο Reuters μετέδωσε ότι έχουν αρχίσει ήδη τα έργα έξω από τη ζώνη των συγκρούσεων - στο Τσέρνιγκοφ, στο Σούμι, στο Χάρκοβο και στα βόρεια του Λουχάνσκ.

Σε πρώτη φάση η Ουκρανία σχεδιάζει να σκάψει περίπου 1.500 χιλιόμετρα από τάφρους και περάσματα, περισσότερα από 8.000 χαρακώματα για προσωπικό και οχήματα, 4.000 ορύγματα και έναν φράχτη ύψους δύο μέτρων, εφοδιασμένο με ηλεκτρονικό συναγερμό, σε μήκος 60 χιλιομέτρων.

Τέτοιοι φράχτες υπάρχουν μεταξύ Ισραήλ και Λωρίδας της Γάζας και στα σύνορα ΗΠΑ - Μεξικού.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Οργή για την «πύρινη» ομιλία του τούρκου προέδρου κατά Σίσι στον ΟΗΕ

Η Αίγυπτος κατηγόρησε τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν ότι υποστηρίζει την τρομοκρατία και προσπαθεί να προκαλέσει χάος στη Μέση Ανατολή, μετά την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κατά την οποία αμφισβήτησε τη νομιμότητα του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι.

Οι σχέσεις μεταξύ 'Άγκυρας και Καΐρου έχουν ενταθεί έπειτα από την ανατροπή πέρυσι του εκλεγμένου ισλαμιστή προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι, στελέχους της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, από τον τότε αρχηγό του στρατού Σίσι ύστερα από μαζικές διαδηλώσεις κατά της πολιτικής του.

Οι αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας πραγματοποίησαν μία από τις σκληρότερες επιχειρήσεις καταστολής του ισλαμιστικού κινήματος, με εκατοντάδες νεκρούς μεταξύ των υποστηρικτών του Μόρσι σε σημείο όπου είχαν κατασκηνώσει στο Κάιρο, τη σύλληψη χιλιάδων και δίκη του Μόρσι και άλλων ηγετικών στελεχών.

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch), 1.150 διαδηλωτές σκοτώθηκαν.

Ενώπιον των παγκόσμιων ηγετών που μετέχουν στη Γενική Συνέλευση, ο Ερντογάν επέκρινε στην ομιλία την άνοδο του Σίσι και την αδράνεια μετά την ανατροπή του Μόρσι.

«Όσοι παραμένουν σιωπηλοί στη σφαγή παιδιών, τη δολοφονία αθώων γυναικών, την ανατροπή με πραξικόπημα, όπλα και τεθωρακισμένα μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης, μετέχουν σε έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Και πάλι, όσοι αντιτίθεται στις δολοφονίες στο Ιράκ, τη Συρία και στη δολοφονία της δημοκρατίας στην Αίγυπτο υφίστανται ορισμένες άδικες και αβάσιμες κατηγορίες και σχεδόν αμέσως κατηγορούνται ότι υποστηρίζουν την τρομοκρατία» δήλωσε.

«Τα Ηνωμένα Έθνη, όπως και οι δημοκρατικές χώρες δεν έχουν κάνει τίποτε παρά να παρακολουθούν τα γεγονότα, όπως η ανατροπή του εκλεγμένου προέδρου της Αιγύπτου και η σφαγή χιλιάδων αθώων που θέλουν να υπερασπιστούν την επιλογή τους. Και το πρόσωπο που έκανε το πραξικόπημα νομιμοποιείται» τόνισε ο Ερντογάν, λέγοντας ότι τα «δύο μέτρα και δύο σταθμά» δίνουν την αίσθηση ανά τον κόσμο της αδικίας και τροφοδοτούν την τρομοκρατία.

Σε ανακοίνωσή του, το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών απέρριψε τα σχόλια του Ερντογάν για τον Σίσι.

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κατασκευή τέτοιων ψευδών δεν είναι παράξενο που προέρχονται από τον Τούρκο πρόεδρο, ο οποίος επιδιώκει να προκαλέσει χάος, να σπείρει τη διχόνοια στη Μέση Ανατολή προσφέροντας πολιτική και οικονομική υποστήριξη και καταφύγιο σε τρομοκρατικές οργανώσεις, ώστε να ζημιωθούν τα συμφέροντα των λαών της περιοχής για την επίτευξη προσωπικών φιλοδοξιών του Τούρκου προέδρου και την αναβίωση ψευδαισθήσεων του παρελθόντος» αναφέρεται.

Τα σχόλια του Ερντογάν στάθηκαν αφορμή για την ακύρωση συνάντησης του Αιγύπτιου υπουργού Εξωτερικών Σάμεχ Σούκρι με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Καβούσογλου την Πέμπτη, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης, η οποία θα ήταν η πρώτη μεταξύ των δύο διπλωματών.

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα του Μόρσι διατηρεί στενούς δεσμούς με το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν και η Τουρκία έχει αναδειχθεί ως ένας από τους σκληρότερους επικριτές διεθνώς της απομάκρυνσης του Μόρσι από την εξουσία, χαρακτηρίζοντάς την «απαράδεκτο πραξικόπημα» από το στρατό.

«Αν προασπίζουμε τη δημοκρατία, τότε ας σεβόμαστε την κάλπη. Εάν υπερασπιζόμαστε αυτούς που ανέρχονται στην εξουσία όχι με δημοκρατικές διαδικασίες αλλά με πραξικόπημα, τότε αναρωτιέμαι γιατί υπάρχει αυτός ο ΟΗΕ»
δήλωσε ο Ερντογάν.

Η πτώση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας αλλά και η προέλαση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους έχει οδηγήσει τις χώρες της περιοχής σε θρησκευτικές και ιδεολογικές συγκρούσεις που αποσταθεροποιούν τη Μέση Ανατολή.

Ο Ερντογάν και ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, αρχιτέκτονες μιας εξωτερικής πολιτικής που οραματίζεται τη σουνιτική μουσουλμανική Τουρκία περιφερειακή δύναμη, δεν θέλησαν να μετάσχουν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ισλαμικού Κράτους, φοβούμενοι ενίσχυση του εχθρού τους, του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και όξυνση των θρησκευτικών εντάσεων στο εσωτερικό του Ιράκ.

Η Άγκυρα έχει υποστηρίξει τους Σύρους αντάρτες που πολεμούν τον Άσαντ, αλλά αρνείται κατηγορηματικά ότι έχει υποστηρίξει το Ισλαμικό Κράτος ή άλλους ριζοσπάστες ισλαμιστές αντάρτες, λέγοντας ότι συνιστούν μείζονα απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας.

Η Αίγυπτος βρίσκεται σε αντιπαράθεση με την Τουρκία και το Κατάρ για τον πολιτικό μετασχηματισμό στην μεγαλύτερη αραβική χώρα από τότε που η λαϊκή εξέγερση ανέτρεψε τον Χόσνι Μουμπάρακ το 2011.

Η Αίγυπτος δηλώνει ότι η απομάκρυνση των Αδελφών Μουσουλμάνων από την εξουσία δεν ήταν πραξικόπημα, αλλά ανταποκρινόταν στη βούληση του αιγυπτιακού λαού που απέρριψε τον Μόρσι και την διακυβέρνησή του.

Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αραβικές πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου που αισθάνονται ότι απειλούνται από την Μουσουλμανική Αδελφότητα, έχουν ενισχύσει την Αίγυπτο με δισεκατομμύρια δολάρια μετά την απομάκρυνση του Μόρσι. Οι πολέμιοι του Σίσι τον κατηγορούν ότι γύρισε την Αίγυπτο σε ένα αυταρχικό παρελθόν με κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η Αμερική δεν επιβεβαιώνει την πληροφορία
Αεροπορικές επιδρομές διεξάγουν οι Γάλλοι

Μαχητικά αεροσκάφη της Γαλλίας διεξήγαγαν την Πέμπτη αεροπορικές επιδρομές εναντίον θέσεων της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) στο Ιράκ, μετά τον αποκεφαλισμό ενός γάλλου ομήρου στην Αλγερία, ενώ οι ΗΠΑ και οι Αραβες σύμμαχοί τους στοχοθέτησαν διυλιστήρια στη Συρία τα οποία ελέγχουν οι τζιχαντιστές.

Οι επιδρομές εξαπολύθηκαν λίγες μόνο ώρες μετά τη γνωστοποίηση του αποκεφαλισμού του γάλλου ορειβάτη Ερβέ Γκουρντέλ από μέλη της ένοπλης ομάδας Τζουντ αλ Χαλίφα (Στρατιώτες του Χαλιφάτου), που δρα στην Αλγερία και συνδέεται με το Ισλαμικό Κράτος.

Την ίδια στιγμή, η προεδρία της Γαλλίας ανακοίνωσε ότι ενισχύονται τα μέτρα ασφαλείας σε όλους «τους δημόσιους χώρους» και «στις συγκοινωνίες».

«Τα προληπτικά μέτρα εναντίον του κινδύνου (διάπραξης) τρομοκρατικών ενεργειών θα ενισχυθούν στους δημόσιους χώρους και στις μεταφορές», ανέφερε σχετική ανακοίνωση της γαλλικής προεδρίας.

Η επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων της διεθνούς συμμαχίας υπό τις ΗΠΑ εντάσσεται στον πόλεμο που διεξάγει η Ουάσιγκτον για να «εξαρθρώσει», κατά την ορολογία που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, το «δίκτυο του θανάτου» του ΙΚ, το οποίο ευθύνεται για αναρίθμητες ωμότητες στις περιοχές που ελέγχει στην επικράτεια του Ιράκ και της Συρίας.

Στις επιδρομές της συμμαχίας έχουν χάσει τη ζωή τους 130 ξένοι τζιχαντιστές και 12 Σύροι, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι 84 από τις επιδρομές είχαν στόχο το Ισλαμικό Κράτος και οι 57 το Μέτωπο αλ Νόσρα, τον βραχίονα της αλ Κάιντα στη Συρία.

Τα γαλλικά μαχητικά Rafale έφεραν σε πέρας για δεύτερη φορά πλήγματα σε ιρακινό έδαφος αφότου η Γαλλία εντάχθηκε την 19η Σεπτεμβρίου στη συμμαχία η οποία έχει εξαπολύσει μια αεροπορική εκστρατεία στο Ιράκ, όπως ανέφερε η γαλλική κυβέρνηση.

Οι επιδρομές αυτές έγιναν την επομένη της δημοσιοποίησης από την οργάνωση Τζουντ αλ Χαλίφα («Στρατιώτες του Χαλιφάτου»), που συνδέεται με το ΙΚ, ενός βίντεο στο οποίο καταγράφεται ο αποκεφαλισμός του γάλλου υπηκόου Ερβέ Γκουρντέλ, ενός πεπειραμένου ορειβάτη και οδηγού ορειβατών 55 ετών, ο οποίος είχε απαχθεί την Κυριακή στην Αλγερία.

Το βίντεο αυτό χαρακτηρίστηκε παρόμοιο με αυτά του ΙΚ, που το τελευταίο διάστημα αποκεφάλισε δύο αμερικανούς δημοσιογράφους κι έναν βρετανό εργαζόμενο για ανθρωπιστικές οργανώσεις που είχαν απαχθεί στη Συρία.

Το βράδυ της Τετάρτης μιλώντας κατά τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ο Ολάντ εξέφρασε την αποφασιστικότητά του να πολεμήσει το ΙΚ, έπειτα από το «ειδεχθές» αυτό έγκλημα.

Ο Ολάντ προέδρευσε σε μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου σε στενή σύνθεση - επί της ουσίας ενός πολεμικού συμβουλίου - στο Παρίσι μετά τη δολοφονία του Γάλλου, η οποία προκάλεσε αγανάκτηση στη χώρα και σε πολλές άλλες χώρες. Η κυβέρνηση της Αλγερίας κινητοποίησε 3.000 στρατιωτικούς για να ανασύρουν τη σορό του ομήρου και να «εξουδετερώσουν τους δολοφόνους» του.

Η γαλλική κυβέρνηση, που όπως τόνισε βρίσκεται «σε πόλεμο» με το ΙΚ, αποφάσισε να συμπεριλάβει άλλες περίπου 30 ως 40 χώρες σε εκείνες όπου συμβουλεύει τους Γάλλους να επιδεικνύουν «τη μέγιστη προσοχή κι επαγρύπνηση», όπως ανέφερε το υπουργείο Εξωτερικών.

Ερωτηθείς εάν ανάμεσα στα νέα κράτη για τα οποία εκδίδεται οδηγία είναι μεγάλες μουσουλμανικές χώρες ο Ντιντιέ ντε Μπρε, επικεφαλής του κέντρου αντιμετώπισης κρίσεων στο ΥΠΕΞ, περιορίστηκε να απαντήσει «ναι», χωρίς να δώσει άλλες λεπτομέρειες.

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, μεταξύ των χωρών αυτών είναι οι εξής 11: η Ινδονησία, η Μαλαισία, οι Φιλιππίνες, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, η Μαλαισία, το Ουζμπεκιστάν, οι Κομόρες, το Μπουρούντι, η Τανζανία, η Σομαλία και η Ουγκάντα.

Νωρίτερα πολλοί γάλλοι ταξιδιώτες, ταξιδιωτικοί πράκτορες και γραφεία τουρισμού επέκριναν την απόφαση της γαλλικής κυβέρνησης να αποθαρρύνει τα ταξίδια σε μια σειρά χωρών λόγω της στρατιωτικής εμπλοκής της Γαλλίας στη Μέση Ανατολή.

«Το πρόβλημα είναι ότι η ανακοίνωση του υπουργείου αφήνει να εννοηθεί πως υπάρχει κίνδυνος σε έναν πολύ μεγάλο αριθμό χωρών. Πρέπει να διευκρινιστεί η κατάσταση στην Τυνησία, το Μαρόκο ή την Αίγυπτο. Αν το υπουργείο διαθέτει πληροφορίες για έναν απτό κίνδυνο στις χώρες αυτές, πρέπει να το ανακοινώσει. Αν όχι, πρέπει να το πει επίσης», είπε χαρακτηριστικά ο Ζαν-Πιερ Μας, πρόεδρος της ένωσης των ταξιδιωτικών γραφείων της Γαλλίας.

«Αλλά το να εξομοιώνονται 30 χώρες όπου μπορεί να υπάρχει κίνδυνος, αυτό είναι προβληματικό. Χρειάζεται λίγη σαφήνεια, να ξεκαθαρίσουν» τα πράγματα, πρόσθεσε.

Το 2013 καταγράφηκαν 22 εκατ. επισκέψεις Γάλλων στο εξωτερικό. Αν και τα κράτη της Ευρώπης είναι οι πιο δημοφιλείς προορισμοί, το Μάγρεμπ και η Αίγυπτος είναι επίσης αγαπημένοι προορισμοί των Γάλλων, λόγω των χαμηλών τιμών και της εγγύτητάς τους.

Τουλάχιστον 130 τζιχαντιστές σκοτώθηκαν σε επιδρομές

Εν τω μεταξύ, τουλάχιστον 129 τζιχαντιστές από ξένες χώρες και 12 Σύροι έχουν σκοτωθεί από την Τρίτη στις αεροπορικές επιδρομές που εξαπέλυσε ο συνασπισμός του οποίου ηγούνται οι ΗΠΑ, ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OSDH).

«Συνολικά 84 τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος και 57 του Μετώπου Αλ Νόσρα (παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία) σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων βρίσκονται μόνο 12 Σύροι» είπε ο Ράμι Αμπντελ Ραχμάν.

Σύμφωνα με τον απολογισμό της μη κυβερνητικής οργάνωσης, που βασίζεται σε ένα δίκτυο ακτιβιστών, νοσοκομειακών πηγών, στρατιωτικών και ανταρτών σε ολόκληρη την χώρα για να αντλεί πληροφορίες, οι ξένοι τζιχαντιστές που σκοτώθηκαν ήταν υπήκοοι ευρωπαϊκών και αραβικών χωρών, όπως επίσης υπήκοοι της Τουρκίας και πρόσωπα προερχόμενα από την Τσετσενία.

Από τους 12 Σύρους που σκοτώθηκαν, 11 ήταν μαχητές του Ισλαμικού Κράτους και ένας του Μετώπου αλ Νόσρα.
Στους βομβαρδισμούς σκοτώθηκαν επιπλέον 13 Σύροι άμαχοι, σύμφωνα με το OSDH.

Ο διεθνής συνασπισμός έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 30 επιδρομές στη βόρεια και ανατολική Συρία, στις περιοχές που δεν ελέγχουν οι δυνάμεις του Μπασάρ αλ Άσαντ.

Ιράκ: «Οι τζιχαντιστές σχεδιάζουν επίθεση στο μετρό στο Παρίσι ή στις ΗΠΑ»

Αίσθηση έχουν προκαλέσει οι δηλώσεις του πρωθυπουργού του Ιράκ Χάιντερ αλ Αμπάντι ότι οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους σχεδιάζουν να εξαπολύσουν επιθέσεις στο μετρό στο Παρίσι ή στις ΗΠΑ.

To Ιράκ έχει «αξιόπιστες πληροφορίες» γι' αυτό από τις μυστικές υπηρεσίες, υποστήριξε ο ιρακινός πρωθυπουργός.

«Σήμερα, ενώ βρίσκομαι εδώ, λαμβάνω ακριβείς πληροφορίες από τη Βαγδάτη όπου υπήρξε η σύλληψη κάποιων προσώπων και ότι υπάρχουν δίκτυα που σχεδιάζουν μέσα από το Ιράκ να εξαπολύσουν επιθέσεις» επισήμανε μιλώντας σε μια μικρή ομάδα αμερικανών δημοσιογράφων.

«Σχεδιάζουν να διαπράξουν επιθέσεις στα μετρό του Παρισιού και των ΗΠΑ» πρόσθεσε.

«Από τις λεπτομέρειες που έχω λάβει, ναι, φαίνεται πως είναι αξιόπιστες οι πληροφορίες αυτές», κατέληξε.

Ο Αμπάντι είπε ότι ενημερώθηκε γι' αυτό το πρωί της Πέμπτης στη Νέα Υόρκη.

«Κόκκινος συναγερμός» στο Παρίσι

Το μεσημέρι της Πέμπτης η προεδρία της Γαλλίας ανακοίνωσε ότι ενισχύονται τα μέτρα ασφαλείας σε όλους «τους δημόσιους χώρους» και «στις συγκοινωνίες».

«Τα προληπτικά μέτρα εναντίον του κινδύνου (διάπραξης) τρομοκρατικών ενεργειών θα ενισχυθούν στους δημόσιους χώρους και στις μεταφορές», ανέφερε σχετική ανακοίνωση της γαλλικής προεδρίας.

ΗΠΑ: «Δεν έχουμε στοιχεία για σχεδιαζόμενες επιθέσεις»

Ωστόσο, δύο ανώτατοι αξιωματούχοι ασφαλείας της αμερικανικής κυβέρνησης δήλωσαν στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς του πρωθυπουργού του Ιράκ ότι ετοιμάζονται επιθέσεις στο μετρό σε πόλεις των ΗΠΑ.

Στο παρελθόν οι ΗΠΑ είχαν ενημερωθεί για απειλές από διάφορες εξτρεμιστικές οργανώσεις που είχαν στοχοθετήσει μεταξύ άλλων το δίκτυο μεταφορών, ωστόσο δεν υπάρχουν πρόσφατες πληροφορίες για ένα άμεσο σχέδιο από το Ισλαμικό Κράτος, είπε ένας αξιωματούχος, που δεν θέλησε να κατονομαστεί.

Μια άλλη πηγή προσκείμενη στο Κογκρέσο επισήμανε ότι οι γερουσιαστές και το προσωπικό δεν έχουν ενημερωθεί για υπάρχουσες απειλές του Ισλαμικού Κράτους εναντίον δικτύων μετρό σε πόλεις των ΗΠΑ.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ Γκιόργκι Ιβάνοφ, κατά την ομιλία του στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, εξέφρασε την ανησυχία του για το γεγονός ότι τα Βαλκάνια γίνονται, όπως είπε, βάση για τη στρατολόγηση μαχητών για το παγκόσμιο τζιχάντ.

"Οι μαχητές από τα Βαλκάνια ομαδοποιούνται στις τάξεις του ISIS και της Τζαμπάτ αλ Νούσρα για την εξαγωγή της ιδεολογίας του τζιχάντ πίσω στις πατρίδες τους και έτσι εξυπηρετούν τους ευρύτερους στόχους των τζιχαντιστών. Μερικοί βρίσκονται εκεί τρία χρόνια, άλλοι στρατολογούνται τώρα, κάποιοι θα μείνουν εκεί, αλλά ορισμένοι θα επιστρέψουν στα Βαλκάνια και όταν επανέλθουν θα φέρουν μαζί το μίσος από την καταστροφική ιδεολογία τους, θα δηλητηριάσουν ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και τις χώρες" πρόσθεσε ο κ. Ιβάνοφ.

Ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ πρότεινε ως ένα μέσο στον αγώνα κατά των ακραίων ομάδων και την απειλή δημιουργίας "Βαλκανικού Χαλιφάτου" τη συγκρότηση ενός περιφερειακού κέντρου αντιτρομοκρατίας στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, το οποίο θα συλλέγει πληροφορίες για τις τρομοκρατικές ομάδες, τα δίκτυα και τις προθέσεις τους και θα παρέχει έγκαιρη ενημέρωση για την πρόληψη και το συντονισμό μεταξύ των διωκτικών αρχών.

Στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας μετείχαν περισσότεροι από 50 επικεφαλής αντιπροσωπειών και έγινε υπό την προεδρία του Μπάρακ Ομπάμα, ο οποίος κάλεσε τις χώρες που είναι πιο άμεσα εκτεθειμένες στην απειλή του ISIS να συμβάλουν στον αγώνα κατά των τζιχαντιστών.

ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος
Γεωστρατηγικός αναλυτής

Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2014, τα δύο σημαντικότερα παρακλάδια της διεθνούς τρομοκρατικής οργάνωσης αλ-Κάιντα (al-Qaeda), η αλ-Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ (al-Qaeda in the Islamic Maghreb - AQIM) και η αλ-Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο (al-Qaeda in the Arabian Peninsula - AQAP), δημοσίευσαν μια κοινή δήλωση, με την οποία καλούσαν τους εξτρεμιστές ισλαμιστές του Ιράκ και της Συρίας να σταματήσουν να μάχονται μεταξύ τους και να ενωθούν ενάντια στην συμμαχία, που οικοδομούν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατά του Ισλαμικού Κράτους (Islamic State – IS ή Daesh).

Επιπρόσθετα, στην κοινή τους δήλωση εξέφραζαν τα συλλυπητήριά τους για τους ηγέτες του σουννιτικού ένοπλου κινήματος Ahrar al-Sham (Ισλαμικό Κίνημα των Ελεύθερων Ανδρών του Λεβάντε), που σκοτώθηκαν σε έκρηξη πριν λίγες ημέρες. «Η θλίψη των τζιχαντιστικών παρατάξεων για την απώλεια των καλύτερων ηγετών και γιων, σε εσωτερικές διαμάχες, δεν είναι απούσα από το μυαλό μας… Πράγματι, η φαγωμάρα ωφελεί μόνο τους γιους της Σιών, τους πιστούς του Σταυρού, τους Rawafidh (υποτιμητικός όρος για τους σιίτες), τους Nusayris (υποτιμητικός όρος για τους αλαουίτες της Συρίας)… Έπειτα, εδώ είναι η Αμερική, η επικεφαλής της απιστίας και το σύμβολο της επιθετικότητας και της τυραννίας, που χώνει το κεφάλι της εκ νέου, σέρνοντας πίσω της μια συμμαχία σταυροφόρων και αποστατών πρακτόρων… Οδηγεί μια εκστρατεία των σταυροφόρων για την καταπολέμηση του Ισλάμ και των μουσουλμάνων, προκειμένου να προκαλέσει άλλη μια τραγωδία στην Ummah (παγκόσμια μουσουλμανική κοινότητα), υπό το πρόσχημα της καταστροφής του Ισλαμικού Κράτους, όπως ισχυρίζονται… Σταματήστε τη διαμάχη μεταξύ σας και σταθείτε κατά της εκστρατείας της Αμερικής και της σατανικής της συμμαχίας…».

Τόσο η AQAP όσο και η AQIM προσπάθησαν να παροτρύνουν τις ένοπλες τζιχαντιστικές οργανώσεις στη Συρία, προκειμένου να θέσουν κατά μέρος τις διαφορές τους. Το Μάιο του 2014, μήνες μετά την αποκήρυξη του Ισλαμικού Κράτους από την ηγεσία της αλ-Κάιντα, και ο εμίρης της Αλ Κάιντα, Ayman al-Zawahiri, αποπειράθηκε να συμφιλιώσει τις εν λόγω σουννιτικές οργανώσεις. Σε ένα μήνυμα της AQIM που δημοσιεύθηκε σε ένα τζιχαντιστικό φόρουμ τον Ιούλιο του 2014, αφενός εξήρε τις επιτυχίες των τζιχαντιστών στο Ιράκ, αφετέρου καλούσε το Ισλαμικό Κράτος «να επωφεληθεί από αυτές τις κατακτήσεις, να ξεχάσει τις μεταξύ τους διαφορές και να ανοίξει μια νέα σελίδα με τους αδερφούς του». Επίσης, η AQIM σχολίασε ότι «οι μουτζαχεντίν αδερφοί του σουννιτικού ένοπλου κινήματος Ahrar al-Sham υποστηρίζουν σθεναρά τις κατακτήσεις των αδελφών τους στο Ιράκ».

Το μήνυμα αυτό ήταν παρόμοιο με μια δήλωση, που στα μέσα Ιουνίου του 2014 δόθηκε στη δημοσιότητα από τον Abu Iyad al-Tunisi, επικεφαλής της εξτρεμιστικής σουννιτικής οργάνωσης Ansar al-Sharia Tunisia. Ως γνωστόν, η Ansar al-Sharia Tunisia διατηρεί στενούς δεσμούς με την AQIM. Στη δήλωσή του λοιπόν, ο Tunisi ζητούσε και αυτός από τους τζιχαντιστές «να ενωθούν πίσω από τις επιτυχίες του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ» και ταυτόχρονα δήλωνε το σεβασμό του τόσο προς τον Ayman al-Zawahiri όσο και προς τον εμίρη της al-Nusrah, Abu Muhammad al-Julani. Ωστόσο, ένα μήνα αργότερα (μέσα Ιουλίου 2014), με νέο δημοσίευμα η AQIM κατέστησε απολύτως σαφές ότι «δεν συντάσσεται με το Ισλαμικό Κράτος στην αντιπαλότητά του με την αλ-Κάιντα και απορρίπτει ρητά την ίδρυση του χαλιφάτου του Ισλαμικού Κράτους».

Στις 12 Αυγούστου 2014, ο επικεφαλής θεολόγος της AQAP, Ibrahim Rubaish, εξήρε και αυτός τις νίκες των τζιχαντιστών στο Ιράκ. Περίπου πριν ένα μήνα (αρχές Ιουλίου 2014), ο Rubaish και άλλος ένας σουννίτης θεολόγος είχαν δημοσιεύσει ένα ακόμη μήνυμα, στο οποίο χαρακτήριζαν ως «δυσφημιστικές» τις ενέργειες των τζιχαντιστών ηγετών. Και πάλι όμως, το μήνυμά τους δεν περιείχε τη φράση «Ισλαμικό Κράτος». Μάλιστα, όχι τυχαία, η δημοσίευσή του συνέπεσε χρονικά με την κυκλοφορία ενός ποιήματος του Υεμενίτη ηγέτη της AQAP, Nasir Abdel Karim al-Wuhayshi. Στο εν λόγω ποίημα, ο Wuhayshi επαινούσε επανειλημμένα τον ηγέτη της αλ-Κάιντα, Zawahiri, αποκαλώντας τον ως «σεΐχη πατέρα των μουτζαχεντίν».

Να σημειώσουμε ότι, εκτός από τα ηγετικά στελέχη της AQIM και της AQAP, την υποστήριξη και την αφοσίωσή τους προς την αλ-Κάιντα δήλωσαν εμμέσως με μηνύματα και άλλα δευτερεύοντα παρακλάδια της διεθνούς σουννιτικής τρομοκρατικής οργάνωσης, όπως το Ισλαμικό Εμιράτο του Καυκάσου στο Νταγκεστάν (Islamic Caucasus Emirate), το Μέτωπο της al-Nusrah στη Συρία, το Ισλαμικό Κίνημα των Ελεύθερων Ανδρών του Λεβάντε (Ahrar ash-Sham), ο Στρατός των Μουτζαχεντίν στο Ιράκ (Mujahideen Army ή Jaysh al-Mujahideen), κ.ά.

Είναι προφανές ότι μετά τη δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους, τα εναπομείναντα κύρια παρακλάδια της αλ-Κάιντα, η AQIM και η AQAP, ανησυχούν ιδιαίτερα για τις αρνητικές επιπτώσεις από τη διαμάχη μεταξύ των τζιχαντιστικών ομάδων της Συρίας (ISIS, al-Nusrah Front, Ahrar al-Sham, κ.α.). Το Ισλαμικό Κράτος είναι ένα εξτρεμιστικό σουννιτικό κίνημα, που στο παρελθόν ήταν μέρος του διεθνούς δικτύου της αλ-Κάιντα. Ωστόσο, οι σχέσεις του με την αλ-Κάιντα χαρακτηρίζονται από δυσπιστία, ισχυρό ανταγωνισμό και εχθρότητα. Η οριστική ρήξη ήρθε με την πρόσφατη επέκταση της δραστηριότητας του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και τη Συρία, γεγονός που προκάλεσε και την αποκήρυξή του από την αλ-Κάιντα, στις αρχές του 2014. Σήμερα, η υπεροχή της επιχειρησιακής δυνατότητας του Ισλαμικού κράτους έναντι των υπόλοιπων ένοπλων σουννιτικών οργανώσεων, τουλάχιστον στην προαναφερόμενη περιοχή, εκτιμάται ως αδιαμφισβήτητη. Αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίο η ηγεσία της αλ-Κάιντα ανησυχεί. Εκτιμά ότι η έντονη δραστηριότητα και οι επιτυχίες του Ισλαμικού Κράτους ενθουσιάζουν τους φανατικούς σουννίτες μουσουλμάνους. Επηρεάζουν σημαντικά τη βούλησή τους και εντάσσονται στις ένοπλες ομάδες του, με αποτέλεσμα το κύρος της Αλ-Κάιντα να υπόκειται φθορά και βαθμιαία να αμφισβητείται η οικουμενικότητα και η πρωτοκαθεδρία της στην παγκόσμια σουννιτική κοινότητα.

Η ηγεσία της αλ-Κάιντα αντιλαμβάνεται ότι ένας μεγάλος αριθμός των υποστηρικτών της, αλλά και αρκετά από τα στελέχη της, αισθάνονται ικανοποίηση με τα όσα έχει πετύχει το Ισλαμικό Κράτος στη Συρία και κυρίως στο Ιράκ. Για πόσο ακόμη χρονικό διάστημα όλοι αυτοί οι εξτρεμιστές σουννίτες μουσουλμάνοι θα παραμένουν πιστοί υποστηρικτές της αλ-Κάιντα και δεν θα αλλάξουν στρατόπεδο; Εξάλλου, οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους δεν προέκυψαν από το πουθενά. Η πλειοψηφία τους ήσαν πρώην στελέχη της αλ-Κάιντα του Ιράκ (al-Qaeda in Iraq - AQI), που πλαισιώνονται από Σύριους σουννίτες τζιχαντιστές, τζιχαντιστές άλλων μουσουλμανικών χωρών, καθώς και τζιχαντιστές υπηκόους δυτικών χωρών. Επομένως, η έντονη ανησυχία της ηγεσίας της αλ-Κάιντα για τη διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας της κρίνεται ως απόλυτα δικαιολογημένη. Πολύ πιθανόν, στις αρχές Σεπτεμβρίου 2014, αυτή η ανησυχία να λειτούργησε καταλυτικά και στη λήψη της απόφασης για τη δημιουργία του νέου κλάδου της αλ-Κάιντα στην Ινδία (al-Qaeda in the Indian Subcontinent - AQIS). Και φυσικά, η άμεση ανταπόκριση της AQAP ήταν αναμενόμενη, όταν στις 7 Σεπτεμβρίου 2014, ανέβασε στο Twitter ένα «ειδικό συγχαρητήριο μήνυμα» προς τον ηγέτη της αλ-Κάιντα για την ίδρυση της AQIS, όπου μεταξύ άλλων προσφωνούσε τον Ayman al-Zawahiri ως «σεΐχη όλων των σουννιτών».

Πολύ πιθανόν, η διαμάχη σε επίπεδο ηγεσίας μεταξύ της αλ-Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους να μην ενδιαφέρει σοβαρά τον μέσο σουννίτη τζιχαντιστή. Είναι όμως βέβαιο ότι αφενός επισκιάζει το κύρος της αλ-Κάιντα, αφετέρου μεταφέρεται στο επιχειρησιακό επίπεδο και στο πεδίο της μάχης. Όχι μόνο ως τρέχουσα και πιθανή μελλοντική σύγκρουση μεταξύ των σουννιτών τζιχαντιστών των δύο πλευρών, αλλά και ως στοιχείο που θα τύχει της εκμετάλλευσης της δυτικής συμμαχίας στην εκστρατεία της κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Πηγή Geostrategy
geostrategical@yahoo.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Τη φρίκη του να ζεις υπό τον φόβο των τζιχαντιστών στη Συρία κατέγραψε, με κίνδυνο της ζωής της, μια γυναίκα βάζοντας μια κάμερα κάτω από την νικάμπ της και καταγράφοντας μια καθημερινότητα που προκαλεί τρόμο.

Η κρυφή κάμερα της μυστηριώδους γυναίκας καταγράφει στιγμές της καθημερινότητας υπό το νέο καθεστώς, αυτό των τζιχαντιστών ανταρτών, στην πόλη Ράκα της Συρίας, στο προπύργιο των ανταρτών του Ισλαμικού Κράτους.

Αναγκασμένη να φοράει την παραδοσιακή ισλαμική μαντίλα, την νικάμπ, η οποία καλύπτει όλο της το σώμα εκτός από τα μάτια της, η γυναίκα καταγράφει τους στρατιώτες του Ισλαμικού Κράτους να περιδιαβαίνουν στην πόλη κρατώντας Καλάζνικοφ. Όμως δεν είναι μόνο οι άντρες που κυκλοφορούν ένοπλοι στους δρόμους της Ράκας. Το βίντεο καταγράφει και γυναίκες να πηγαίνουν με τα παιδιά τους στο πάρκο κρατώντας πυροβόλα όπλα.

Το βίντεο, το οποίο μεταδόθηκε αρχικά στην γαλλική τηλεόραση, δείχνει πώς είναι να ζεις χωρίς ψυχαγωγία, χωρίς μουσική και αναγκασμένος να προσεύχεσαι σε συγκεκριμένες ώρες. Σε κάποια στιγμή του βίντεο, μάλιστα ένας άνδρας διακρίνεται να παρατηρεί την γυναίκα επειδή η μαντίλα της δεν καλύπτει όλο το πρόσωπό της.

Χαρακτηριστική είναι και η σκηνή όπου, σε ένα ίντερνετ καφέ, διακρίνονται κάποιες από τις περίπου 150 Γαλλίδες που εκτιμάται ότι διέφυγαν οικειωθελώς στη Συρία προκειμένου να ενταχθούν στις δυνάμεις των τζιχαντιστών.

Μία από αυτές ακούγεται να λέει: «Μαμά δεν επιστρέφω σπίτι. Στο λέω ξεκάθαρα. Βάλτο στο κεφάλι σου ότι έφυγα. Δεν θέλω να γυρίσω γιατί εδώ είμαι καλά, μαμά. Δεν κερδίζεις τίποτε με το να κλαις και να φοβάσαι. Η τηλεόραση λέει υπερβολές».




Πηγή:
Daily Mail


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Νέα υπόθεση «Κωσταλέξι» στο Χαλάνδρι

Ρεπορτάζ: Πέτρος Κουσουλός, Δημήτρης Πανόπουλος

Φρικιαστικές μνήμες από το παρελθόν ξυπνά ο θάνατος ηλικιωμένης γυναίκας στο Χαλάνδρι. Η 85χρονη βρισκόταν το τελευταίο διάστημα κατάκοιτη και ένα αντρόγυνο του διπλανού διαμερίσματος, είχε αναλάβει να την φροντίζει. Ωστόσο όπως φαίνεται ο σκοπός τους ήταν διαφορετικός αφού άφησαν την ηλικιωμένη στην τύχη της, μέχρι να συμβεί το μοιραίο. Η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι η γυναίκα ήταν παραμελημένη για μεγάλο διάστημα, είχε κατακλίσεις και στερήθηκε την απαραίτητη ιατρική φροντίδα. Ας ξετυλίξουμε όμως το ρεπορτάζ…

«Βογκούσε και δεν πήγαν να την βοηθήσουν»

Η άτυχη γυναίκα ζούσε σε διαμέρισμα πολυκατοικίας στην περιοχή του Χαλανδρίου. Από τον Ιούνιο η κατάσταση της υγείας της δεν ήταν καλή και χρειαζόταν φροντίδα. Την υποχρέωση αυτή ανέλαβε το αντρόγυνο, αλβανικής καταγωγής, που ζούσε στο διπλανό διαμέρισμα. Κάπου εκεί ξεκίνησε ο γολγοθάς της ηλικιωμένης. Η κατάσταση της υγείας της άρχισε σταδιακά να επιβαρύνεται. Στα μέσα Ιουλίου νοσηλεύτηκε στο Σισμανόγλειο- Αμαλία Φλέμινγκ Γενικό Νοσοκομείο Αττικής μετά από λιποθυμικό επεισόδιο που υπέστη. Όταν έλαβε εξιτήριο, της συνεστήθη συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή και στενή παρακολούθηση.

Αρχές Αυγούστου η κατάσταση της υγείας της είχε χειροτερέψει δραματικά. Το ζευγάρι, έχει πάρει τα κλειδιά του διαμερίσματος της και σύμφωνα με τους υπόλοιπους γείτονες, αδιαφορούσε παντελώς για τις συνθήκες υγιεινής και την καθαριότητα της. Στις 18 Σεπτεμβρίου, αργά το βράδυ, κάτοικος της ίδια πολυκατοικίας, ακούει την φωνή της ηλικιωμένης. «Παραμιλούσε και βογκούσε. Βρισκόταν σε παραλήρημα αλλά κανείς από το ζεύγος που την φρόντιζε δεν πήγε να την βοηθήσει» τόνισε στην Ένορκη Εξέταση η γειτόνισσα της 85χρονης, η οποία ειδοποίησε τις αρχές. Το επόμενο πρωί, μονάδα του ΕΚΑΒ παραλαμβάνει το πτώμα της γυναίκας και το μεταφέρει στο Γενικό Νοσοκομείο Αγία Όλγα.

«Με αίματα στα σεντόνια»

Σοκ προκαλούν οι καταθέσεις δύο φιλικών προσώπων της ηλικιωμένης, που την είχαν επισκεφτεί το προηγούμενο διάστημα στο σπίτι της. «Ήταν ξαπλωμένη σε ένα πολύ βρώμικο κρεβάτι, με σεντόνια γεμάτα αίματα και ακαθαρσίες. Ακόμα και στο χώρο υπήρχαν σεντόνια γεμάτα αίματα μέσα σε σακούλες. Η ατμόσφαιρα στο χώρο πρόδιδε έναν χώρο ακατάλληλο για την διαβίωση οποιουδήποτε ανθρώπου» αναφέρεται στην πρώτη κατάθεση, ενώ στη δεύτερη τονίζεται ότι «είχε αδυνατίσει υπερβολικά και δεν μπορούσαμε να την αναγνωρίσουμε από την μορφή που είχε πλέον».

Ανατριχιάζουν τα αποτελέσματα της νεκροψίας

Την κατεπείγουσα νεκροψία- νεκροτομή παρήγγειλαν οι αστυνομικές αρχές η οποία πραγματοποιήθηκε αυθημερόν του θανάτου της 85χρονης. Η ιατροδικαστής που διενήργησε την νεκροψία ανέφερε: «Θέλω να τονίσω ότι το άτομο βρισκόταν σε κατάσταση έντονης καχεξίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπήρχε λιπώδης ιστός κάτω από το δέρμα και στο θώρακα τα πλευρά διαγράφονταν σαν να καλύπτονταν από λεπτή μεμβράνη. Στην ιερή χώρα και στις πτέρνες είχε πληγές από κατακλίσεις χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει δεχτεί ιατρική φροντίδα ή φαρμακευτική αγωγή στις περιοχές των κατακλίσεων.

Της είχαν πάρει τις βέρες

Αστυνομικοί του Τμήματος Ασφαλείας Χαλανδρίου μετά από έρευνα που έκανα στο σπίτι του ζευγαριού, βρήκαν μεταξύ άλλων τραπεζογραμμάτια αξίας 1.900 ευρώ και κοσμήματα. Ωστόσο αυτό που προκαλεί αίσθηση είναι ότι ανάμεσα στα κοσμήματα ήταν και δύο ενωμένες χρυσές βέρες οι οποίες είχαν χαραγμένα τα ονόματα της ηλικιωμένης και του συζύγου της ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 1989.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


200 εκατομμυρια έκαναν φτερά σε μια νύχτα!
 

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΗ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΑΣΧΕΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ, Ο ΒΟΡΙΔΗΣ ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΣΕ ” ΡΙΧΤΑΔΙΚΟ”. 

Πέντε λεπτά πριν την λήξη του πλειστηριασμού, εμφανίστηκε φαντομάς απο εταιρεια της Πειραιώς με την επιταγή στα χερια!
Για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία της ελεύθερης οικονομίας, πλειστηριάζεται ακίνητο με δώρο την εταιρεια χωρις τα βάρη της.
Εαν περάσει αυτο το ανοσιούργημα, θα μιλάμε για το τέλος του επιχειρείν. Θα έρχεται το vulture fund του εξωτερικού, θα επιλέγει όποια Ελληνική εταιρεια επιθυμεί, θα πλειστηριάζει το υποθηκευμενο ακίνητο η τραπεζα μέσω “αχυρενιας” θυγατρικής και θα παίρνει ολόκληρη την επιχείρηση, ελεύθερη απο βάρη, φεσώνοντας προμηθευτές και δημόσιο.
Τοσο απλά ανοίγει η Κερκόπορτα.
Αναμένουμε λοιπόν την παρέμβαση βουλευτών και αντιπολίτευσης για αυτόν τον βιασμό κάθε έννοιας δικαίου.
“Διάδοχη επιχείρηση” ονομάζεται κύριοι βουλευτες και ειναι η ασπίδα της δικαιοσύνης απεναντι στους μπαταχτσηδες απατεωνες που έκλειναν νύχτα τις επιχειρήσεις τους ανοίγοντας τες παλι “υπό νεα ιδιοκτησία”.
Εδώ έγινε με νόμο – φασόν, αυθημερόν.

Αναμένουμε.
ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ
ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ
ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ
ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ρωσία, Δύση, Ουκρανία στήνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό και η Ελλάδα…

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Παρακολουθούσα τις προάλλες ένα πρόγραμμα του BBC για τον Πούτιν. Η ένταση της επίθεσης κατά της Ρωσίας και του ηγέτη της μου θύμισαν τις καμπάνιες εναντίον του Ιράκ και του Σαντάμ Χουσεΐν ή εναντίον των Σέρβων και της Γιουγκοσλαβίας ή κατά της Ελλάδας όταν ετοιμάζονταν να την βάλουν στο Μνημόνιο. Κανονικά τέτοιες «επικοινωνιακές» επιθέσεις ακολουθούνται από πολέμους, είναι η «προπαρασκευή πυροβολικού» πριν από την επίθεση του «πεζικού».

«Βρισκόμαστε ήδη σε περιβάλλον Ψυχρού Πολέμου, όμως αυτό που τον κάνει ακόμα πιο επικίνδυνο από το παρελθόν είναι ότι αυτή τη φορά σε κανένα σημείο του δυτικού συστήματος δεν υπάρχουν αντίθετες δυνάμεις, όπως συνέβη στον προηγούμενο πόλεμο», υπογραμμίζει ο κορυφαίος αμερικανός σοβιετολόγος Στέφεν Κοέν.
Αυτό ισχύει για τις ΗΠΑ και για τη Δυτική Ευρώπη, όπου η αλλοτρίωση του πολιτικού και εκδοτικού προσωπικού από την κοινή γνώμη, όπως και η εξαγορά δημοσιογράφων και διανοούμενων έχουν ξεπεράσει κάθε ιστορικό προηγούμενο.
Πριν από δέκα χρόνια υπήρχε ακόμα Ευρώπη. Η Γαλλία του Ζακ Σιράκ και η Γερμανία του Γκέρχαρντ Σρέντερ χάλασαν τον κόσμο εναντίον της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ. Σήμερα Γαλλία και Γερμανία κυβερνώνται από ανθρώπους των τραπεζών και της Ουάσιγκτον. Έχει λιγότερο νόημα να μιλάμε για «Αριστερά» και «Δεξιά» και περισσότερο να εξετάζουμε εάν ένας πολιτικός ακολουθεί τη γραμμή «Ροκφέλερ», π.χ. ο Σαρκοζί, ή τη «γραμμή Ρότσιλντ» π.χ. ο Ολάντ ή παρ’ ημίν, ο ΓΑΠ.
Όσο, βέβαια, η πολιτική ηγεσία της Δύσης απομακρύνεται από τους πολίτες, τόσο πιο επικίνδυνες κα τυχοδιωκτικές μπορεί να γίνουν η ψυχολογία και η συμπεριφορά της.

Σε παρόμοιες συνθήκες, δεν είναι παράδοξο το τεράστιο κενό στην πληροφόρηση γύρω από το τι συμβαίνει στη Νοτιοανατολική Ουκρανία ή τη Νέα Ρωσία αν προτιμάτε, τη «Νοβαράσια», όπως την ονομάζει το κίνημα των εξεγερμένων κατοίκων της. Πρόκειται για ένα κίνημα εθνικό, αφού αφορά, στην πλειοψηφία τους, ρώσους που διεκδικούν τα εθνικά τους δικαιώματα αλλά και ευρύτερα πρώην Σοβιετικούς που αρνούνται την αποικιοποίηση της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ. Πρόκειται όμως και για κίνημα κοινωνικό, με τους ανθρωκορύχους του Ντονμπάς και τους βιομηχανικούς εργάτες της Ανατολικής Ουκρανίας στην πρώτη γραμμή του αγώνα με σαφή αντι-ολιγαρχική τάση.

Όπως και παρ’ ημίν συμβαίνει με τη «διαπλοκή, η μαφιόζικη μετακομμουνιστική ολιγαρχία συνδέεται και προσβλέπει οργανικά στην παγκοσμιοποίηση, το χρήμα είναι η πατρίδα της. Γι αυτό και στην πρώην ΕΣΣΔ, όπως και στην Ελλάδα, το εθνικό και κοινωνικό (το αντεθνικό και το αντικοινωνικό αντίστοιχα) συμπλέκονται αξεδιάλυτα. Η παραμένουσα ισχύς, άλλωστε, της ρωσικής ολιγαρχίας, παρά την «εθνική στροφή» του Πούτιν, συνιστά και το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ρωσίας αλλά και του ίδιου του Προέδρου της, αφού μια οποιαδήποτε συνεπής αντίσταση στα σχέδια της Δύσης έρχεται σε σύγκρουση, αργά ή γρήγορα, με το ολιγαρχικό καθεστώς, προϋποθέτει και απαιτεί ρήξη που να επεκτείνεται από το εθνικό – γεωπολιτικό στο οικονομικό και κοινωνικό.

Δυστυχώς, είμαστε ακόμα μακριά από το εν λόγω σημείο και γι αυτό διαισθάνεται κανείς τη βαθιά ανησυχία που υφέρπει στο ίδιο το Κρεμλίνο αλλά και σε ανεξάρτητους παρατηρητές ως προς το τι θα μπορούσαν να οργανώσουν ή να ενθαρρύνουν οι αμερικανοί στο ίδιο το εσωτερικό της Ρωσίας (από τη δολοφονία του Προέδρου της έως ένα «ανακτορικό πραξικόπημα»).

Η κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος το 1989 – 1991 έγινε προς την κατεύθυνση μιάς «υπερφιλελεύθερης» μορφής «εγκληματικού καπιταλισμού». Το αποτέλεσμα ήταν να μην μπορέσει η σοβιετική κοινωνία να «μεταβολίσει» ικανοποιητικά την ιστορία της, «διορθώνοντας» τα σφάλματα και όχι καταστρέφοντας τα επιτεύγματα της σοβιετικής περιόδου της. Μόνο μία οικονομία που συνδυάζει σχέδιο και αγορά, με έναν σημαντικό, αμιγώς κρατικό τομέα στην ενέργεια και τη βαριά βιομηχανία, που δεν θα διευθύνεται όμως ανεξέλεγκτα από την κρατική γραφειοκρατία, αλλά θα επιτρέπει μία συμμετοχή των εργαζομένων, κάποια στοιχεία έστω αυτοδιαχείρισης, θα μπορούσε ίσως να αποτελέσει μακροχρόνια μία ικανοποιητική λύση και στο καθαρά οικονομικό επίπεδο και σε ό,τι αφορά στη στήριξη μιάς γεωπολιτικής απάντησης στη Δύση.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά
Η αποσιώπηση και διαστρέβλωση, πάντως, από τα μεγάλα δυτικά ΜΜΕ του τι πραγματικά συμβαίνει στην Ουκρανία, είναι ένα μεγάλο σκάνδαλο στη δυτική δημοσιογραφία και μία αντανάκλαση των προόδων που έχει κάνει ο μεταμοντέρνος ολοκληρωτισμός της εποχής μας. Μπορεί σήμερα να χρησιμοποιούνται τα όπλα του χρήματος και όχι τα όπλα της λογοκρισίας και της καταστολής, γεγονός όμως παραμένει ότι από την άποψη της πραγματικής ελευθερίας και του πλουραλισμού των ιδεών δεν είμαστε πολύ μακριά από την κατάσταση που επικρατούσε στην Ευρώπη κατά την περίοδο της Ιεράς Συμμαχίας. Με εξαίρεση εκείνη την περίοδο και, επίσης, τη σύντομη περίοδο των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, ποτέ στην Ευρωπαϊκή ιστορία των δυόμισι τελευταίων αιώνων δεν είχαμε τόσο μαζική προσπάθεια χειραγώγησης των συνειδήσεων. Από την άποψη αυτή, τα ελληνικά ΜΜΕ δεν είναι τα χειρότερα στην Ευρώπη. Βασίζονται όμως πάρα πολύ στην έτοιμη δουλειά των ξένων μέσων και πρακτορείων και αναπαράγουν έτσι άκριτα την προπαγάνδα τους.

Πριν από μερικούς μήνες, ένα φανατισμένο πλήθος Ουκρανών εθνικιστών, στο οποίο πρωταγωνιστούσαν οι νεοναζιστικές πολιτοφυλακές που ενθέρμως υποστηρίζουν η Ουάσιγκτον και η δική μας η Ευρωπαϊκή Ένωση, έκαψαν ζωντανούς δεκάδες, ίσως και εκατό, διαδηλωτές που βρήκαν καταφύγιο στην αίθουσα των συνδικάτων της Οδησσού.
Ας φανταστούμε προς στιγμήν ότι είχαν κάνει κάτι τέτοιο οι Ρώσοι… Θα είχαν βγει στα κάγκελα οι μισοί Ευρωπαίοι και αμερικανοί πολιτικοί και θα ζητούσαν –το λιγότερο- να βομβαρδίσουν τον Πούτιν με πυρηνικά όπλα.
Τώρα, το γεγονός ίσα που αναφέρθηκε από τα δυτικά μέσα…
Τα ίδια και χειρότερα συνέβησαν με την σφαγή αδιακρίτως ειρηνικών πολιτών στους δρόμους της Μαριούπολης, τον βομβαρδισμό των κατοικημένων αστικών περιοχών της Ανατολικής Ουκρανίας, την καταστροφή της βιομηχανικής, κοινωνικής και αστικής υποδομής τους.

Η κρίση στην Ανατολική Ουκρανία δεν είναι θέμα τοπικής ή περιφερειακής σημασίας, είναι θέμα που θα επηρεάσει βαθιά την εξέλιξη όλης της παγκόσμιας κατάστασης. Τυπικά, η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε τον Δεκέμβριο του 1991, ουσιαστικά με ένα πραξικόπημα καλά οργανωμένο από τον τότε πρόεδρο της Ρωσίας Μπορίς Γιέλτσιν, κόντρα στη βούληση του σοβιετικού λαού για διατήρηση της Ένωσης, όπως εκδηλώθηκε στο δημοψήφισμα του Μαρτίου του 1991.
Αυτό που επιχειρούν τώρα οι Δυτικοί, υπό τη διεύθυνση των αμερικανών νεοσυντηρητικών, με την οργάνωση του νεναζιστικού πραξικοπήματος κατά του Γιανουκόβιτς, είναι η ολοκλήρωση αυτής της διάλυσης, παρακάμπτοντας τα εθνικά δικαιώματα του ρωσικού πληθυσμού και εμπεδώνοντας μία σειρά από προτεκτοράτα, διοικούμενα από τοπικές εγκληματικές μαφίες για λογαριασμό των Ηνωμένων Πολιτειών σε ολόκληρο τον πρώην σοβιετικό χώρο.
Ήδη, η πάμφτωχη Ουκρανία έχει παραδοθεί στην κρεατομηχανή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, προορισμένη να γίνει όχι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά γιγαντιαίο οικόπεδο πειραματισμών της Monsanto και μαζική πηγή λευκής σαρκός για τους οίκους ανοχής της Δυτικής Ευρώπης.

Η κεντρική επιδίωξη των νεοσυντηρητικών, συλλογικού «Αλκιβιάδη», στην καρδιά του δυτικού κατεστημένου είναι η αποτροπή κάθε ιδέας μετασοβιετικής ολοκλήρωσης, η ανατροπή του καθεστώτος Πούτιν, αν όχι η φυσική εξόντωση των ηγετών του, η μετατροπή της ίδιας της Ρωσίας σε χαλαρή και αδύναμη συνομοσπονδία, μετασχηματισμό που περιγράφει ο Μπρεζίνσκι από το 1994 στο βιβλίο του «Η μεγάλη σκακιέρα (εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη). Έστω και καπιταλιστική, η Ρωσία ενοχλεί στο μέτρο που δεν υποτάσσεται στην εξουσία μιάς ολοκληρωτικής αυτοκρατορίας της παγκοσμιοποίησης, εξουσία του Χρηματιστικού Κεφαλαίου που επιθυμεί να κυριαρχήσει σε όλο τον πλανήτη.

Αν αυτή η αυτοκρατορία νικήσει τη Ρωσία, θα έχει καλύψει το 80% της απόστασης μέχρι τον τελικό της στόχο, θέτοντας σε αποφασιστικό κίνδυνο τον ανθρώπινο πολιτισμό, και, ασφαλώς, ακόμα και την ίδια την επιβίωση μικρών εθνών όπως το δικό μας.

Γι αυτούς και πολλούς άλλους λόγους, η υποστήριξη από την ελληνική κυβέρνηση –αν υποθέσουμε ότι υπάρχει σήμερα ελληνική κυβέρνηση- των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, είναι μία ακόμα πράξη εγκληματικής υποτέλειας, που φέρνει τον λαό μας πιο κοντά σε μία ακόμα μεγαλύτερη από αυτή που ζήσαμε μέχρι τώρα εθνική, οικονομική και γεωπολιτική καταστροφή.
Αλλά και η στάση της αντιπολίτευσης, αν και πολύ καλύτερη, απέχει ακόμα από το να ανταποκρίνεται στη σημασία και την κεντρικότητα του ζητήματος. Δεν μπορούμε να ζητάμε τη συμπαράσταση του Πούτιν στους… ροδακινοπαραγωγούς μας, αλλά να μην βγάζουμε μιλιά για τις σφαγές στην Οδησσό, στη Μαριούπολη, στο Ντονέτσκ.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 256


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Mustafa Akyol
Πηγή New York Times

Το περασμένο Σάββατο η Τουρκία ξύπνησε με ευχάριστα νέα: οι 49 Τούρκοι, που κρατούνταν επί 101 ημέρες όμηροι στο Ιράκ από το «Ισλαμικό Κράτος», απελευθερώθηκαν. Οταν έφτασαν στην Αγκυρα με μια αποστολή υπό τον πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου, οι διασωθέντες έγιναν δεκτοί από μέλη των οικογενειών τους που φοβούνταν ότι δεν θα τους ξαναδούν ποτέ. Ακόμη δεν έχει αποκαλυφθεί πλήρως πώς έγινε εφικτή η απελευθέρωση. Ο πρόεδρος, Ταγίπ Ερντογάν, είπε στον Τύπο πως υπήρξε «συναλλαγή», «όχι όμως χρηματική». Φαίνεται πως οι έμμεσες επαφές με το «Ισλαμικό Κράτος» μέσω σουνιτικών ομάδων στη Μοσούλη έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο.

Τα τουρκικά ΜΜΕ ισχυρίζονται τώρα πως υπήρξε ανταλλαγή κρατουμένων του «Ισλαμικού Κράτους» που κρατούνταν από μετριοπαθή οργάνωση ανταρτών στη Συρία, η οποία διατηρεί σχέσεις με την Τουρκία. Αποδεικνύεται έτσι πως η διστακτικότητα της Αγκυρας να προσχωρήσει στο μέτωπο κατά του «Ισλαμικού Κράτους» υπό τις ΗΠΑ απέδωσε καρπούς. Δεν είναι περίεργο που ο αυτόκλητος «χαλίφης», Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκνταντί, φέρεται πως είπε ότι οι Τούρκοι όμηροι απελευθερώθηκαν «υπό τον όρο ότι η Τουρκία δεν θα συμμετάσχει στη συμμαχία των Σταυροφόρων».

Τώρα όμως που απελευθερώθηκαν οι όμηροι, το πιεστικό ερώτημα είναι ένα: «Θα είναι η Τουρκία πιο πρόθυμη να συμμετάσχει σε μια συμμαχία κατά του “Ισλαμικού Κράτους”»; Ισως ναι. Ούτως ή άλλως, το «Ισλαμικό Κράτος» αποτελεί σοβαρή απειλή για την Τουρκία. Η Αγκυρα έχει μια αντίληψη «άσπρου-μαύρου» για τον εμφύλιο στη Συρία, καταδικάζοντας μόνο το ανελέητο καθεστώς του Ασαντ και υποστηρίζοντας ταυτόχρονα όλες τις ομάδες ανταρτών, ακόμη και τις φατρίες των τζιχαντιστών. «Οι τουρκικές αρχές πίστευαν ότι μπορούσαν να συνεργαστούν με εξτρεμιστικές οργανώσεις στον συριακό εμφύλιο πόλεμο, ασκώντας τους ταυτόχρονα πιέσεις να γίνουν μετριοπαθέστερες», εξήγησε ο Φράνσις Ρικιαρντόνε, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία. Μόλις όμως το «Ισλαμικό Κράτος» εμφανίστηκε με έναν πρωτόγνωρο φανατισμό και δίψα για αίμα στα μέσα του 2013, η Αγκυρα άρχισε να συνειδητοποιεί τους κινδύνους.

Τον τελευταίο χρόνο, τόσο οι επίσημες ανακοινώσεις όσο και οι απόψεις των φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ δείχνουν ότι το «Ισλαμικό Κράτος» θεωρείται στην Αγκυρα ότι πρόδωσε τους στόχους της Ελεύθερης Συρίας, ότι συνέβαλε δηλαδή στη δυσφήμηση της εξέγερσης και τη νομιμοποίηση του καθεστώτος Ασαντ. Σε συνεργασία με τους Δυτικούς της συμμάχους, η Τουρκία έγινε επίσης προσεκτικότερη απέναντι στους ξένους μαχητές και συνέλαβε 830 Ευρωπαίους πολίτες που επιχείρησαν να εισέλθουν στη Συρία μέσω Τουρκίας για να ενταχθούν στις τάξεις του «Ισλαμικού Κράτους». Οπως κάθε άλλη κυβέρνηση στη Γη, η τουρκική κυβέρνηση ενίοτε κάνει λάθη. Και όπως όλες οι άλλες κυβερνήσεις, ενίοτε κατηγορείται άδικα. Αν η τουρκική κυβέρνηση θέλει να εξασφαλίσει τον σεβασμό και τη συμπάθεια του έξω κόσμου, καθώς αντιμετωπίζει το δίλημμα του «Ισλαμικού Κράτους» στα σύνορά της, τότε θα πρέπει να μάθει να αντιδρά στις επικρίσεις με ανεκτικότητα, υπομονή και ωριμότητα, αντί με ευθιξία και οργή.

* Aρθρογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «Ισλάμ χωρίς ακρότητες: μια μουσουλμανική υπόθεση για την ελευθερία».
Πηγή εφημ. "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Το 2003 ο Γερμανός Udo Ulfkotte, καθηγητής πολιτικών επιστημών που ειδικεύεται στην counterespionage στο Πανεπιστήμιο του Lueneburg, ένας από τους σημαντικότερους εμπειρογνώμονας για την ισλαμική τρομοκρατία είχε γράψει ένα χαρακτηριστικό βιβλίο με τον τίτλο, «Der Krieg im Unseren Staedten», δηλαδή, «Ο Πόλεμος Στις Πόλεις Μας».
Στο βιβλίο αυτό περιγράφεται με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο ο ολοένα και αυξανόμενος κίνδυνος από την ισλαμική «λαίλαπα» που απειλεί να κατακυριεύσει τις ευρωπαϊκές πόλεις με φοβερές συνέπειες ακόμα και με εσωτερικό πόλεμο. Συγκεκριμένα ανέφερε με προφητικό τρόπο ότι μετά από λίγα χρόνια η συνεχής εισβολή μουσουλμάνων στις ευρωπαϊκές χώρες θα προκαλέσει έντονα εσωτερικά προβλήματα που θα οδηγήσουν ακόμα και σε πολεμικές συγκρούσεις μέσα στις ίδιες τις ευρωπαϊκές πόλεις.
Για το βιβλίο αυτό απειλήθηκε επανειλημμένα η ίδια του η ζωή, γεγονός που για άλλη μια φορά απέδειξε με πιο τρόπο αντιλαμβάνονται την δημοκρατία και την ελευθερία των απόψεων οι μουσουλμάνοι που ήδη βρίσκονται και ζουν στην Ευρώπη.

Σήμερα βλέπουμε πως αυτά που έγραψε από το 2003 επαληθεύονται σταδιακά ενώ συνεχίζεται και έχει ενταθεί η εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων στην Ευρώπη και στην χώρα μας την Ελλάδα, που αποτελεί τον πρώτο σταθμό της εισόδου όλου του αυτού ισλαμικού όγκου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της κατάστασης που δημιουργήθηκε ήδη στην Γαλλία, που μας στέλνει «μήνυμα» για ανάλογη περίπτωση και στην ελληνική πρωτεύουσα στην Αθήνα, είναι αυτό που συνέβη πριν από λίγες μέρες στην γαλλική πόλη, Besancon.
Στην πόλη αυτή ένεκα της συνεχιζόμενης εγκατάστασης μουσουλμάνων το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε να δώσει άδεια ανέγερσης μεγάλου μουσουλμανικού τεμένους. Η απόφαση αυτή όμως εξόργισε όπως φαίνεται τους γηγενείς κατοίκους που βλέποντας πως δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την ανέγερση του τζαμιού στη πόλη τους έκαναν το έξης: Έσφαξαν ένα γουρούνι που θεωρείται μιαρό ζώο για το Ισλάμ και πέταξαν την κεφαλή του ακριβώς στην είσοδο του τζαμιού, (τι μας θυμίζει αυτό;). Όπως ήταν επόμενο προκλήθηκε σάλος και ο εκπρόσωπος τον μουσουλμάνων της Γαλλίας, Abdallah Zekri, έσπευσε να καταδικάσει αυτή την ενέργεια που μόλυνε το τέμενος. Εκείνο όμως που εξέπληξε στις δηλώσεις του ήταν ότι παρομοίασε την ενέργεια αυτή με… τον πόλεμο που διεξάγεται σήμερα στην Συρία και στο Ιράκ. Μάλιστα!

Το εντυπωσιακό είναι πως η εισβολή αυτή των εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων έχει τεθεί υπό τη προστασία διεθνών ισλαμικών οργανώσεων από τις οποίες ίσως η σημαντικότερη στην Ευρώπη είναι η Milli Görüs. Η Milli Görüs είναι η μεγαλύτερη τουρκοισλαμική οργάνωση σε όλη την Ευρώπη με εκατοντάδες χιλιάδες μέλη και μεγάλα παραρτήματα στη Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία και Αυστρία.
Παράλληλα μικρότερα παραρτήματα υπάρχουν και δρουν στην Δανία, Σουηδία, Νορβηγία, Αγγλία, Ιταλία, Βέλγιο και Ελβετία, (Ελλάδα;). Χαρακτηριστική των προθέσεων της οργάνωσης είναι η σημαία της που δείχνει μια ισλαμική-πράσινη Ευρώπη σε λευκό φόντο, με την ισλαμική ημισέληνο στα αριστερά να πλαισιώνουν το δρόμο από την Πορτογαλία μέχρι τα… Ουράλια. Δηλαδή η Ενωμένη Ευρώπη αυτή την φορά κάτω από την ισλαμική ημισέληνο.
Οι δραστηριότητές της με την ανοχή συχνά των γερμανικών αλλά και των άλλων ευρωπαϊκών αρχών, επεκτάθηκε σταδιακά σε όλους τους τομείς. Σε όλη την Ευρώπη η Milli Görüs διοργανώνει μεγάλες θρησκευτικές και εθνικιστικές εκδηλώσεις σε μεγάλα κλειστά στάδια όπως το «Open Day Τζαμί» όπου δεσπόζουνε αποσπάσματα από το Κοράνι ενώ παράλληλα η Ευρώπη χαρακτηρίζεται από τους οπαδούς της σαν η «Βάρβαρη Ευρώπη».

Στα τέλη της πρώτης δεκαετία του εικοστού πρώτου αιώνα, η οργάνωση διέθετε ήδη ένα ευρύ και πανίσχυρο δίκτυο θρησκευτικής προπαγάνδας, με εκατοντάδες τζαμιά και χώρους προσευχής σε όλη την Ευρώπη τα οποία κάθε χρόνο αυξάνονται, δραστήριους αθλητικούς συλλόγους της νεολαίας, φοιτητικές ενώσεις και ένα μεγάλο τμήμα των γυναικών.
Ο πρώην Γενικός Γραμματέας του γερμανικού τμήματος, Ozguz Ücüncü, έχει κατά καιρούς προτρέψει τους μουσουλμάνους που έρχονται στην Ευρώπη να αρνηθούν κατηγορηματικά να δεχτούν κάθε προοπτική αφομοίωσης.
Το πρώτο βήμα είναι η απόρριψη της ενσωμάτωσης, το δεύτερο η περιφρόνηση των νόμων της χώρας που τους φιλοξενεί και το τρίτο η απαίτηση της επιβολής των δικών της προτύπων.
Η Bundesverfassungsschutz έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει τις γερμανικές αρχές για τις δραστηριότητες της Milli Görüs περιγράφοντας την οργάνωση στις ετήσιες εκθέσεις της σαν μια ξένη εξτρεμιστική οργάνωση. Σύμφωνα με τις εκθέσεις και αναφορές που έχουν έρθει στα χέρια της Bundesverfassungsschutz, η οργάνωση λειτουργεί συχνά με κεκαλυμμένο τρόπο κρύβοντας επιμελώς τις πραγματικές της προθέσεις.
Αναφέρεται επίσης ότι αν και τα μέλη της Milli Görüs σε δημόσιες δηλώσεις, προσποιούνται ότι τηρούν τις θεμελιώδεις αρχές των δυτικών δημοκρατιών, στην πραγματικότητα η ίδρυση ενός ισλαμικού κράτους και ενός ισλαμικού κοινωνικού συστήματος είναι των μεταξύ των βασικών της στόχων. Η επίσημη πολιτική της θέση είναι, όπως ισχυρίζεται, ότι υπερασπίζεται τα δικαιώματα των μουσουλμάνων μεταναστών δίνοντάς τους μια φωνή στη δημοκρατική πολιτική αρένα και παράλληλα διατηρώντας την ισλαμική τους ταυτότητά. Η κρυφή ατζέντα της όμως είναι τελείως διαφορετική. Ενώ δηλώνουν δημοσίως το ενδιαφέρον τους για μια δημοκρατική συζήτηση και ότι έχουν μια προθυμία να δουν οι μουσουλμάνοι «μετανάστες»(λαθρό), να ενσωματώνονται στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, οι ίδιοι οι ηγέτες τους έχουν εκφράσει επανειλημμένα την μεγάλη τους περιφρόνηση για την δημοκρατία και δυτικές ευρωπαϊκές αξίες.

Όλα αυτά δυστυχώς στην σημερινή Ελλάδα που ζει την μιζέρια της μνημονιακής κατοχής είναι θα έλεγε κάνεις «ψιλά γράμματα». Δυστυχώς όμως η συνεχιζόμενη εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων που έχει πάρει την μορφή τσουνάμι, θα μας προσγειώσει πολύ ανώμαλα στην πραγματικότητα στο εγγυς μέλλον αν δεν συνειδητοποιήσουμε τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχουμε.
Οι επιπόλαιες (για να μην τις χαρακτηρίσουμε με χειρότερα λόγια), απόψεις περί ανέγερσης μουσουλμανικών τζαμιών και προώθηση της ισλαμικής παιδείας με τις δεδομένες σύγχρονες συγκύριες και την επέλαση των αδίστακτων εγκληματιών Τζιχαντιστών, για μια χώρα όπως η Ελλάδα, είναι ένας δυναμίτης στα θεμέλια της ίδιας της ύπαρξης μας σαν έθνος και σαν λαός.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ο αμερικανός πρόεδρος βλέπει την δημοτικότητα του να σημειώνει σημαντική πτώση

Με τις εκλογές του Νοεμβρίου για την ανανέωση μέρος του Κογκρέσου να πλησιάζουν και την προεκλογική περίοδο να έχει ήδη αρχίσει, ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα βλέπει την δημοτικότητα του να σημειώνει σημαντική πτώση τους τελευταίους μήνες. Η πτώση αυτή ενδέχεται να συνεχιστεί αν ο αμερικανός πρόεδρος δεν φροντίσει να αποφύγει όλους εκείνους τους _ εσωτερικούς και εξωτερικούς _ κινδύνους που ενέχει η απόφασή του να εμπλακεί στρατιωτικά στη Συρία.

Ο νέος πόλεμος που φαίνεται να ξεκινά ο Ομπάμα μπορεί να αποδειχθεί αρκούντως προβληματικός τόσο για τον ίδιο όσο και για το Δημοκρατικό Κόμμα, σύμφωνα με το Reuters. Αν εμφανιστούν επιπλοκές στη στρατιωτική επέμβαση, τότε τα ποσοστά αποδοχής του από τον αμερικανικό λαό μπορεί να πέσουν ακόμη πιο χαμηλά από το 40% που βρίσκονται σήμερα. Οι Ρεπουμπλικανοί περιμένουν να αδράξουν την ευκαιρία σε ένα πιθανό στραβοπάτημα του προέδρου.

Από μια δημοσκόπηση του Reuters/Ipsos στις 12 Σεπτεμβρίου προκύπτει πως το 64% των ερωτηθέντων εγκρίνει την στρατιωτική επέμβαση κατά της Συρίας, το 21% είναι αντίθετο ενώ το 16% δεν έχει άποψη. Ωστόσο, σε πιο πρόσφατη δημοσκόπηση των New York Times/CBS News στις 17 Σεπτεμβρίου, το 48% των ερωτηθέντων δεν εγκρίνει τον τρόπο που ο Ομπάμα αντιμετωπίζει την απειλή των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, ενώ το 39% τον εγκρίνει και το 13% δεν έχει άποψη.

Που ακριβώς όμως εδράζεται το ρίσκο για τον πρόεδρο; Ο Ομπάμα μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα με το Κογκρέσο. Ο πρόεδρος μπορεί να έχει την υποστήριξη του Κογκρέσου στην πρότασή του για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των ανταρτών της Συρίας που μάχονται κατά του Ισλαμικού Κράτους, όμως αυτή η υποστήριξη δεν είναι για τη διενέργεια πολέμου. Αφορά απλώς μια έγκριση για ένα πρόγραμμα εξοπλισμού των σύρων ανταρτών για τους επόμενους δυο μήνες.

«Η προεδρία του Ομπάμα οικοδομήθηκε πάνω στην αποχώρηση από εμπόλεμες ζώνες όχι στην έναρξη νέων πολέμων. Οπότε η απόφασή του να εμπλακεί στρατιωτικά στη Συρία εμπεριέχει ένα εύλογο ρίσκο. Ωστόσο διαθέτει σημαντικό λαϊκό έρεισμα. Θεωρώ πως πολλά θα εξαρτηθούν από την τελική έκβαση της επέμβασης», επισημαίνει ο Τζέιμς Γκολντγκάιερ, πρύτανης στο School of International Service του American University στην Ουάσινγκτον.

Ο Ομπάμα, που πριν από ένα χρόνο απέφυγε να εμπλακεί σε έναν πόλεμο στη Συρία, αναγκάζεται πλέον να καταφύγει σε στρατιωτικά μέσα λόγω της ανόδου του Ισλαμικού Κράτους. Το κακό είναι πως πλέον θα καταλήξει να είναι αυτό που προσπάθησε πάση θυσία να αποφύγει: θα γίνει ένας πρόεδρος που σέρνει την Αμερική σε πολέμους.

Η πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει τώρα ο αμερικανός πρόεδρος είναι να διαπραγματευτεί μια ασφαλή διέξοδο στη Μέση Ανατολή. Και να εμποδίσει τον Μπασάρ αλ Ασαντ να αναμειχθεί στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους _ αν και είναι αμφίβολο ότι ο σύρος πρόεδρος θα θελήσει να αναμειχθεί δεδομένου ότι δεν έχει κανέναν έλεγχο στις περιοχές που βομβαρδίζουν οι Αμερικανοί.

Επίσης, ο Ομπάμα πρέπει να διασφαλίσει πως ο νέος ιρακινός πρωθυπουργός Χαϊντέρ αλ-Αμπάντι δεν θα περιθωριοποιήσει τους σουνίτες και, το σημαντικότερο, να φροντίσει ώστε οι σύροι αντάρτες να κρατήσουν τον έλεγχο των περιοχών εκείνων που θα εκκαθαριστούν από τις αεροπορικές επιδρομές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου