Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Ιουν 2011


Δεν φτάνει που επιβάλουν κεφαλικά χαράτσια, δεν φτάνει που σκοτώνουν την οικονομία της χώρας αλλά και την οικονομία του κάθε νοικοκυριού, οι ευφυέστατοι κυβερνώντες αυτής της δύσμοιρης πατρίδας, σκαρφίστηκαν νέο κόλπο για να μαζέψουν χρήματα…!

Φρεσκότατο, μάλιστα, διέρρευσε την τηλεόραση της κυβέρνησης (βλ. προπαγάνδα κ.α.) το νέο. Αποφάσισαν οι μυαλοχυμένοι να ζητήσουν την επιστροφή φόρου σε όσους είχαν ποσό άνω των 300!!! Βέβαια, η συγκεκριμένη διαρροή ενδέχεται να αποτελεί μέρος του σχεδίου αποπροσανατολισμού από τα κύρια χαράτσια που έχουν ήδη αποφασίσει… Είναι πολύ προτιμότερο να συζητάς εικοτολογώντας (κάνοντας διάφορες υποθέσεις που απέχουν από την πραγματικότητα), από το να μιλάς για όσα τραγικά συμβαίνουν…

Όμως, μήπως κι εμείς οι πολίτες (όσοι πιστεύουμε ότι μπορούμε να ανταποκριθούμε στον ρόλο που έχει ένας πολίτης) θα έπρεπε «να την δούμε αλλιώς» με αυτόν τον συρφετό που έχει βαλθεί να καταστρέψει τα πάντα, προκειμένου να παρατείνει τον –έτσι κι αλλιώς- έως θανάτου αρρωστημένου συστήματος που εκπροσωπεί;

Μήπως, όλοι εμείς, πρέπει να περάσουμε σε δραστικότερα μέτρα αντιμετώπισης του καρκινώματος που κυβερνά την χώρα;

Μήπως θα πρέπει να ζητήσουμε αναδρομική επιστροφή της ψήφου μας;

Μήπως θα πρέπει να απαιτήσουμε και να επιβάλλουμε αναδρομική τιμωρία όλων αυτών των περιφερόμενων γκαζοτενεκέδων, που βάλθηκαν να ισοπεδώσουν οτιδήποτε τους ζητηθεί;

Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά πως η παρούσα κυβέρνηση (με όλα της τα μέλη) αδυνατεί να κυβερνήσει την χώρα, λόγω χρόνιας εγκεφαλοπάθειας;

Μήπως πρέπει να τους απαλλάξουμε από τα καθήκοντά τους, πριν αυτοί προλάβουν να μας στερήσουν το αναφαίρετο δικαίωμα για την ζωή;

Μήπως πρέπει να τελειώσουμε –και παραδειγματικά μάλιστα- την χούντα του Γιώργου Παπανδρέου και να χαράξουμε νέα πορεία, μακριά από τον όλεθρο που οδηγεί αυτή την στιγμή ένας αμφιβόλου εγκεφαλικής λειτουργίας πρωθυπουργός μαζί με την παρέα του;

Μήπως αν δεν το κάνουμε τώρα, αύριο θα είναι πολύ αργά για… δάκρια;

Αναγνώστης

ΥΓ: Αυτή η κυβέρνηση, η προηγούμενη και όλος ο πολιτικός κόσμος μπορεί να ασκεί το επάγγελμα της "πολιτικής πορνείας"... Δικαίωμά τους. Δικαίωμά μας όμως είναι να μην αφήσουμε να μετατρέψουν την χώρα μας, την πατρίδα μας, σε μπορντέλο...


Και το παραμύθι των ανταρτών συνεχίζεται. Άρχισαν και βγαίνουν (πάλι) οι δυσαρεστημένοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (της κατοχικής μνημονιακής τροϊκανής κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου) και ανακοινώνουν την έντονη διαφοροποίησή τους από τις επιλογές της κυβέρνησης Παπανδρέου – Βενιζέλου (ο πρώτος κάνει ταξίδια για να νιώθει «κάποια σιγουριά» και ο δεύτερος ανέλαβε την συνέχιση του έργου Παπανδρέου, δηλαδή της απόλυτης υποταγής της χώρας και της εξαθλίωσης σε επίπεδα πείνας των πολιτών), την οποία «βλέπουν» πολύ σκληρή…!

Η μέθοδος του «σκωτσέζικου μπάνιου», με τις αντίθετες απόψεις, με τους «επαναστάτες» βουλευτές και τα άλλα θλιβερά, δεν μπορεί να περάσει πλέον. Πρέπει να σκαρφιστούν κάτι νέο οι σχεδιαστές προπαγάνδας της κατοχικής κυβέρνησης. Δεν μπορούν να πείσουν οι καλοθρεμμένοι πισινοί των βουλευτών (των ταγών τους έθνους, όπως τους χαρακτήρισε ο «λαγός» και μάγος της προπαγάνδας Θεόδωρος Πάγκαλος) τους πολίτες, πως έχουν αγαθές προθέσεις, πως αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα την θέση του βουλευτή που έχουν καταλάβει, πως μπορούν να νιώσουν την καθημερινή βία της κυβέρνησης Παπανδρέου…

Τίποτε από όλα αυτά δεν δύνανται να «περάσουν» οι «αγανακτισμένοι βουλευτές»… Αντίθετα, η εικόνα που μεταφέρουν είναι εκείνη του σκύλου που γαβγίζει επειδή πείνασε… Μας θυμίζουν περιπτώσεις που υποβάλουν δια της πλαγίας οδού αίτηση για υπουργοποίηση…

Η αξιοπιστία των πολιτικών αποτελεί οριστικά παρελθόν. Μάλιστα, το χειρότερο -για τους ίδιους τους βουλευτές- είναι πως κερδίζει συνεχώς έδαφος ανάμεσα στους πολίτες η άποψη ότι οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος φέρουν την αποκλειστική ευθύνη για την κατάντια της χώρας, αλλά και για τα επερχόμενα δεινά. Κι αυτό γιατί από εκπρόσωποι των πολιτών κατήντησαν εκπρόσωποι των προσωπικών τους ματαιόδοξων συμφερόντων…

Παρατηρήστε τώρα την γνωστή μέθοδο του «αγανακτισμένου βουλευτή» στην περίπτωση της βουλευτού Τόνιας Αντωνίου:
«Έχουν τελειώσει τα διλήμματα κύριοι της κυβέρνησης. Κοινοβουλευτική ομάδα με το πιστόλι στο κρόταφο, τέρμα»…, προειδοποίησε πριν από λίγοι στη Βουλή η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Τόνια Αντωνίου…
Σε υψηλούς τόνους η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ προειδοποίησε την κυβέρνηση ότι η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δεν σηκώνει εκβιασμούς και ρώτησε: «για τις στρεβλώσεις τις δικές μας, θα πληρώνει ο Ελληνικός λαός; 98 δις, τόσα δώσαμε στις Τράπεζες. Αυξήσαμε τη φορολογία τους; Τόσα υπερκέρδη έχουν. Δεν πρέπει να πληρώσουν και οι Τράπεζες όπως οι πολίτες;
Και συνέχισε με αφορμή την απόφαση της κυβέρνησης να περάσει τον εφαρμοστικό νόμο με τη διαδικασία του κατεπείγοντοςQ «Δεν μπορεί οι βουλευτές να παίρνουν τόσο γρήγορα αποφάσεις για να αλλάζουν το στάτους κβο της Ελλάδας. Κατηγορηθήκαμε και γι’ αυτό. Μέχρι και αποστάτες του ‘65 χαρακτηριστήκαμε» και συνέχισε:
Η κυβέρνηση το ήξερε από το χειμώνα…την προηγούμενη εβδομάδα οι φοβεροί πιστωτές μας έλεγαν ότι θα πάρετε την 5η δόση. Τι έγινε; Ανησύχησαν; Και τώρα αν δεν το ψηφίσουμε και στη λογική του κατεπείγοντος δεν θα πάρουμε τη δόση;
Έρχονται φορολογικά μέτρα δυσβάστακτα για τον πολίτη. Ζητάμε άλλα 6,5 δις. Λέτε τώρα ότι τα μέτρα είναι άδικα. Ένα χρόνο σας το λέγαμε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Βάζετε μηδέν στο μεσοπρόθεσμο για λαθρεμπόριο και φοροδιαφυγή και λέμε στο λαό πληρώστε οι φτωχοί…
Αποκρατικοποιήσεις: το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτού του προγράμματος. Οι απόψεις μας δεν ήταν κατά των αποκρατικοποιήσεων, άλλα λέγαμε… Πέρα από το φορολογικό και οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν ιδεολογικό θέμα για μας…
Έχετε να πείτε τίποτε; Εμείς, μόνο μία παρατήρηση έχουμε να κάνουμε: Επειδή πλέον δεν πιστεύουμε κανέναν, η απόδειξη των λεγομένων θα δοθεί στο… «ταμείο», δηλαδή στην ψήφο υπέρ ή κατά της εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Μέχρι εκείνο το σημείο, όλα όσα λέει η κυρία Αντωνίου (και άλλοι, όπως μαθαίνουμε), αποτελούν απλά… λόγια του αέρος… Και τα λόγια δεν χορταίνουν κανέναν, πέρα από εκείνον που τα εκστομίζει και λαμβάνει ως ηρεμιστικό μία θέση σε… υπουργείο…
Αφού ο λαός επιμένει να μην καταλαβαίνει την πολιτική της κυβέρνησης η οποία είναι και μονόδρομος βεβαίως, βεβαίως, δεν υπάρχει άλλη δημοκρατική λύση στο αδιέξοδο από την εκλογή νέου λαού.

  • Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Ωμός ο τίτλος κύριου άρθρου στο οικονομικό τμήμα της γερμανικής εφημερίδας FrankfurterAllgemeine: «Αποτυχία στην Ελλάδα». Η ουσία του άρθρου εξαντλείται ουσιαστικά στις τέσσερις πρώτες λέξεις του: «Η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη»! Το άρθρο αυτό είναι όντως βαρυσήμαντο. «Μια κρατική χρεοκοπία της Ελλάδας ή η έξοδος από τη Νομισματική Ένωση θα ήταν, φυσικά, κακό για τη χώρα και για την Ευρωζώνη. Στις πιστώτριες χώρες αυξάνεται η απόρριψη της ΕΕ και στην Ελλάδα αυξάνεται η οργή εναντίον των Βρυξελλών», εκτιμά και προτείνει έμμεσα αλλά σαφέστατα, χωρίς πάντως να το γράφει ρητά, την αποβολή της Ελλάδας από το ευρώ:

«Μια Ελλάδα που δεν είναι έτοιμη για αλλαγή, μια Ελλάδα στην οποία αυξάνονται το χάος και η φυγή κεφαλαίων είναι ένα βαρέλι δίχως πάτο, μέσα στο οποίο εξαφανίζονται δισεκατομμύρια. Για τους φορολογούμενους των πιστωτριών χωρών θα ήταν καλύτερο ένα τέλος με φρίκη, παρά μια φρίκη δίχως τέλος»!

«Η λανθασμένη πορεία της Ευρώπης» είναι ο τίτλος σχετικού πρωτοσέλιδου σχολίου της επίσης γερμανικής εφημερίδας DieWelt. «Το γεγονός ότι στην Ελλάδα οι Γερμανοί γίνονται όλο και πιο μισητοί αποδεικνύει για ακόμα μία φορά ότι αφεθήκαμε να παρασυρθούμε σε μια επικίνδυνη, λανθασμένη πορεία», γράφει η συντηρητική εφημερίδα.

Ο φόβος της πλατείας

«Πάλι στον γκρεμό» είναι ο τίτλος μεγάλης ανάλυσης για την Ελλάδα στο γερμανικό περιοδικό DerSpiegel. «Οι Έλληνες χρειάζονται ακόμα περισσότερα χρήματα – και θα τα πάρουν. Όμως η χώρα δεν εξυγιαίνεται με τα μέχρι τώρα μέσα: Η οικονομία συρρικνώνεται και τα φιλόδοξα σχέδια ιδιωτικοποιήσεων είναι αυταπάτες», υπογραμμίζει ο υπότιτλος.

Άλλα είναι, όμως, τα θέματα που απασχολούν το περιοδικό. Πρώτον, αν η ίδια η συνταγή της ΕΕ και του ΔΝΤ φέρνει αποτελέσματα. «Πολλαπλασιάζονται οι αμφιβολίες ως προς το αν η Ελλάδα μπορεί να εξυγιανθεί μόνο με λιτότητα ή αν η θεραπεία που συνταγογραφήθηκε γι’ αυτή θα κάνει τον ασθενή υγιή ή θα τον αρρωστήσει ακόμα πιο βαριά», υπογραμμίζει.

Δεύτερον, ανησυχεί για τις αντιδράσεις του κόσμου. Σε πρώτο πλάνο μιας μεγάλης φωτογραφίας, που πιάνει δύο σελίδες, εμφανίζονται ως φόντο αμέτρητοι διαδηλωτές στο Σύνταγμα, που μουντζώνουν προς την (αόρατη) Βουλή, και μπροστά μπροστά ένα μεγάλο πλακάτ με την μπλε σημαία με τα κίτρινα αστέρια της ΕΕ και στη μέση ο αγκυλωτός σταυρός του Γ’ Ράιχ. Είναι δύσκολο να αντιληφθεί ένας Έλληνας το πολιτικό σοκ που προκαλεί στους Γερμανούς αυτή η εικόνα...

«Από τότε που ανακοινώθηκε το σχεδιαζόμενο ξεπούλημα (Σ.Σ.: της δημόσιας περιουσίας), η διάθεση του πληθυσμού αντιστράφηκε ολοκληρωτικά. Οι εφημερίδες βλέπουν στο ξεπούλημα αυτό τη “Λεηλασία ενός λαού” και μια “Συνταγή για εξαθλίωση”, όπως και “Γη και αίμα για την πέμπτη δόση του δανείου”, σύμφωνα με τους τίτλους τους», γράφει το Spiegel.

«George go home»

Το βρετανικό περιοδικό TheEconomist προβάλλει ακόμα πιο ανήσυχο. «Η Ελλάδα ταλαντεύεται στο χείλος του γκρεμού. Είναι χρεοκοπημένη», γράφει στο τεύχος που κυκλοφορεί. «Η ετοιμοθάνατη οικονομία της Ελλάδας είναι απελπιστικά μη ανταγωνιστική... Υπό οιεσδήποτε ρεαλιστικές υποθέσεις για μελλοντική ανάπτυξη και επιτόκια, το δημόσιο χρέος της, που βρίσκεται στο 150% του ΑΕΠ και ανεβαίνει, δεν είναι δυνατόν να αποπληρωθεί», τονίζει στο κύριο άρθρο του.

«Η εσωτερική πολιτική της άγριας λιτότητας και του διαρκώς αυξανόμενου χρέους είναι δηλητηριώδης. Θα ήταν πολύ καλύτερα να αναγνωρίσουν την πραγματικότητα και να αρχίσουν μια συντεταγμένη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους τώρα. Αυτή είναι η μόνη λύση που απομένει», είναι η θέση του βρετανικού περιοδικού, όπως εκφράζεται στο σχετικό, κύριο άρθρο του.

«Οι δρόμοι της Αθήνας είναι αιχμάλωτοι μιας άσχημης διάθεσης», επισημαίνεται στους τίτλους ολοσέλιδης ανάλυσης του ίδιου περιοδικού. «Η Πλατεία Συντάγματος είναι γεμάτη όλη τη νύχτα όχι με γλεντζέδες, αλλά με διαμαρτυρόμενους, που καταγγέλλουν τη λιτότητα της κυβέρνησης και τα κακά του καπιταλισμού», επισημαίνει ευθύς εξαρχής ο αρθρογράφος και διευκρινίζει τι ακριβώς εννοεί:

«Νεαροί Έλληνες μιλούν υπέρ του σαρώματος των κλεφτών που βρίσκονται στο κτίριο του Κοινοβουλίου, μιλούν για το θυμό τους εναντίον της ΕΕ και του ΔΝΤ ή, πιο σκοτεινά, για επαναστατική βία. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ονειροπολούσε γύρω από την αναβίωση του πνεύματος των συζητήσεων της αρχαίας αγοράς, αλλά ποτέ δεν φανταζόταν μια τέτοια εξέγερση. Ένα πανό απαιτεί “Georgegohome“ – μια αναφορά στον τόπο γέννησής του, στην Αμερική», γράφει ο Economist.

Αλλαγή σκηνικού

Από τη στιγμή που γνωστοποιήθηκε το απεχθέστατο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, το οποίο σηματοδοτεί τον οριστικό ενταφιασμό των πιθανοτήτων ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και την προοπτική ενός οικονομικού και κοινωνικού Καιάδα για τον ελληνικό λαό, κατέρρευσε και η πολιτική επιρροή του ΠΑΣΟΚ, πράγμα το οποίο αποτυπώθηκε σε δημοσκοπική έρευνα της PublicIssue, που δημοσιεύτηκε την Κυριακή στην Καθημερινή.

Μέσα σε μόλις τριάντα ημέρες το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει απώλειες της τάξης του 5%, με αποτέλεσμα η ΝΔ να προηγείται πλέον δημοσκοπικά, με 31%, κατά τέσσερις ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες του κυβερνώντος κόμματος, το οποίο καταβαραθρώθηκε στο 27%.

Το 87% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση, ενώ το... 92% (!) των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ είναι πλέον δυσαρεστημένο από τη λειτουργία της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, όπως και το 88% των ψηφοφόρων της ΝΔ.

Σοβαρότατη συνέπεια αυτής της κατάστασης είναι ότι το 88% των ερωτηθέντων πολιτών δήλωσε δυσαρεστημένο από τη λειτουργία της ίδιας της Δημοκρατίας στη χώρα μας! Πρόκειται για δραματικό εύρημα, εξαιρετικά δυσοίωνο για τις μελλοντικές εξελίξεις – πόσω μάλλον καθώς το 72% εκτιμά ότι θα χειροτερέψει η προσωπική οικονομική του κατάσταση και μόλις το 4% ότι θα καλυτερέψει.

Αξιοσημείωτη από πολιτική σκοπιά είναι και η πλήρης μεταστροφή της γενικής εντύπωσης του λαού ως προς το ποιος θα κερδίσει τις επόμενες βουλευτικές εκλογές – μέσα σε ένα μήνα!

Το Μάιο, στην τακτική δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας, το 43% πίστευε ότι θα νικήσει το ΠΑΣΟΚ και μόλις το 16% εκτιμούσε ότι θα κερδίσει η ΝΔ. Τον Ιούνιο, παρά την κολοσσιαία διαφορά του Μαΐου, η κατάσταση αντιστράφηκε. Το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε κατά 21 (!) εκατοστιαίες μονάδες, η ΝΔ ανέβηκε κατά 11 και έτσι τώρα η ΝΔ προηγείται με 27% έναντι 22% του ΠΑΣΟΚ στη γενική άποψη ως προς το νικητή των επόμενων βουλευτικών εκλογών, την αποκαλούμενη «παράσταση νίκης».

Η Ευρωδεξιά υπέρ... Γιώργου!

Η απαράδεκτα ενδοτική στάση του Γ. Παπανδρέου από τη μια μεριά και η κατηγορηματική άρνηση του Αντώνη Σαμαρά από την άλλη να αποδεχτεί το Μνημόνιο έχουν στρέψει όλους τους ηγέτες της ευρωπαϊκής Δεξιάς υπέρ του προέδρου της... Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γ. Παπανδρέου!

Με πρωτοφανές πάθος και απύθμενο θράσος, οι δεξιοί πρωθυπουργοί και αξιωματούχοι της ΕΕ, οι οποίοι λειτουργούν ως εκπρόσωποι των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων των χωρών τους, που προσδοκούν να λεηλατήσουν την ελληνική δημόσια περιουσία, την οποία βγάζει στο σφυρί σε εξευτελιστικές τιμές ο Γ. Παπανδρέου, απαιτούν από τον πρόεδρο της ΝΔ να συμπαραταχθεί με τον εκποιητή πρωθυπουργό για «να μην χαλάσει η δουλειά»!

«Καλώ επειγόντως τον κ. Σαμαρά να δεσμευτεί στην επίτευξη ευρείας εθνικής συναίνεσης», δήλωσε ο δεξιός πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, μετά τη συνάντηση που είχε την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες με τον αρχηγό της ΝΔ. «Την υποστήριξη των κυριότερων πολιτικών ομάδων στο νέο διαρθρωτικό σχέδιο που διαπραγματεύτηκαν η ελληνική κυβέρνηση, το ΔΝΤ και η ΕΕ» ζήτησε και ο δεξιός Γάλλος πρωθυπουργός Φρανσουά Φιγιόν από τον Α. Σαμαρά, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του.

«Ζήτησα επειγόντως από τον κ. Σαμαρά να φανεί συνεργάσιμος προς αυτή την κατεύθυνση», δήλωσε και ο επίσης δεξιός πρόεδρος του Ευρωπαϊ κού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρομπέι, συνοδευόμενος από πληθώρα άλλων ευρωδεξιών αξιωματούχων (Ρεν, Γιουνκέρ, Λαγκάρντ).

Θα μπορέσουν, άραγε, όλοι αυτοί οι δεξιοί Ευρωπαίοι ηγέτες να διασώσουν τον Γ. Παπανδρέου, τον οποίο θεωρούν ανδρείκελό τους, από την οργή του ελληνικού λαού; Αμφίβολο, αλλά το άμεσο μέλλον θα δείξει... 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 16/6/11

  • Γράφει ο Σταύρος Λυγερός
Όταν το Μάιο του 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου υπέγραψε το Μνημόνιο, δηλώνοντας ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος εξόδου από την κρίση, ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών τον πίστεψε. Δεκατρείς μήνες μετά, ακόμα κι όσοι αρχικά θεώρησαν το Μνημόνιο αναγκαίο κακό διαπιστώνουν ότι η κυβερνητική πολιτική βύθισε την οικονομία στην κρίση, καταστρέφει μαζικά μικρομεσαίες επιχειρήσεις και διογκώνει σε ποσοστά-ρεκόρ την ανεργία. Και σαν να μην έφταναν αυτά, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου εξαπολύει με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα μία άνευ προηγουμένου εισπρακτική επιδρομή, η οποία θα αποστεγνώσει μια ήδη «στεγνή» αγορά και θα ρίξει στην εξαθλίωση τα ήδη γονατισμένα λαϊκά νοικοκυριά.

Για πρώτη φορά στη μεταπολεμική περίοδο, οι πολίτες κατεβαίνουν στο δρόμο όχι για πολιτικούς ή συνδικαλιστικούς λόγους, αλλά επειδή απειλούνται οι βασικές σταθερές του βίου τους. Το Μνημόνιο δεν επιβάλλει απλώς κάποιες περικοπές. Στην πραγματικότητα, αποδομεί βιαίως τον εκτεταμένο στην Ελλάδα «μικροϊδιοκτητικό τρόπο παραγωγής», υποβαθμίζοντας και συχνά καταστρέφοντας μικρομεσαία στρώματα. Είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού, άλλωστε, ότι τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια πολλαπλασιάζονται με ταχύ ρυθμό.

Η κατάσταση αυτή έχει επηρεάσει το κλίμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, όπως φάνηκε και από την έντονη κριτική που ασκήθηκε στην κυβερνητική πολιτική και προσωπικά στον υπουργό Οικονομικών. Οι «πράσινοι» βουλευτές δέχονται την ασφυκτική πίεση των ψηφοφόρων, η οποία τους απειλεί με πολιτική εξαφάνιση, αλλά δεν συμφωνούν σε κάποια εναλλακτική λύση. Ως εκ τούτου, υποκύπτουν στον εκβιασμό του πρωθυπουργού ότι, εάν δεν υπερψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο, η κυβέρνηση θα πέσει και η χώρα θα χρεοκοπήσει. Αυτός είναι ο λόγος που το ενδεχόμενο καταψήφισής του συγκεντρώνει ελάχιστες πιθανότητες.

Το γεγονός ότι από το εσωκομματικό μέτωπο του ΠΑΣΟΚ δεν αναμένεται να προκύψουν σε αυτό το γύρο πολιτικές ανατροπές δεν σημαίνει ότι ο Γιώργος Παπανδρέου πατάει σε στέρεο έδαφος. Τα πάντα είναι ρευστά και εξαρτώνται από τη λύση που θα δώσει στο ελληνικό πρόβλημα η Ευρωζώνη, αλλά κυρίως από τη δυναμική που θα προσλάβει τις επόμενες εβδομάδες η λαϊκή αντίδραση.

Οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι, σε συντριπτικό ποσοστό, οι πολίτες θεωρούν πως το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα δεν δρα για το συμφέρον της κοινωνίας. Βιώνουν τραυματικά την ανώμαλη προσγείωση από τις παλαιότερες κυβερνητικές ρητορείες περί «ισχυρής οικονομίας» στην πραγματικότητα του κραχ. Την ελπίδα έχει αντικαταστήσει η απόγνωση, που ολοένα και περισσότερο μεταλλάσσεται σε οργή. Σε αυτές τις εύφλεκτες συνθήκες είναι ευτύχημα που η κοινωνική οργή διοχετεύεται στο ειρηνικό κίνημα των «Αγανακτισμένων» και όχι σε τυφλές εκρήξεις. Τίποτα δεν εγγυάται, όμως, ότι τα πράγματα θα συνεχίσουν έτσι και τις επόμενες κρίσιμες εβδομάδες.

Στο στόχαστρο των πολιτών είναι όλο το πολιτικό σύστημα, αλλά πρωτίστως η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία έχει απονομιμοποιηθεί πολιτικά και έχει περιέλθει σε κατάσταση απομόνωσης. Οι υπουργοί δεν μπορούν να μιλήσουν σε ανοιχτές κομματικές εκδηλώσεις χωρίς να προκληθούν συγκεντρώσεις πολιτών και έντονες αποδοκιμασίες. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι η παραδοσιακή εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ το εγκαταλείπει μαζικά, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα το πέρασμα της ΝΔ στην πρώτη θέση.

Όλα δείχνουν ότι με την πάροδο του χρόνου η τάση αυτή θα ενισχύεται και η διαφορά θα αυξάνεται. Σε αυτό συμβάλλει και η στάση του Αντώνη Σαμαρά. Η άρνησή του να ψηφίσει πριν από ένα χρόνο το Μνημόνιο και τώρα η αντίστασή του στις ασφυκτικές πιέσεις του ιερατείου της Ευρωζώνης για να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο του δίνουν ένα πολιτικό πλεονέκτημα. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν καλύπτουν το έλλειμμα πολιτικής εμπιστοσύνης και προς τη ΝΔ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, ακόμα κι αν οι «γαλάζιοι» κερδίσουν τις επόμενες εκλογές, δεν θα μπορέσουν να κυβερνήσουν. Η κυβέρνηση Παπανδρέου, άλλωστε, δεν απέτυχε μόνο στους δημοσιονομικούς στόχους. Σπατάλησε και το πολύτιμο κεφάλαιο της κοινωνικής ανοχής σε επώδυνα μέτρα και μεταρρυθμίσεις.

Αν και είναι παρακινδυνευμένη η οποιαδήποτε πρόβλεψη για το χρόνο των εκλογών, είναι σαφές πως η σημερινή πολιτική ισορροπία γίνεται συνεχώς και πιο ασταθής. Η αλλαγή στο επίπεδο του εκλογικού συσχετισμού δυνάμεων, η ολοένα και μεγαλύτερη δυσκολία του Γιώργου Παπανδρέου να κυβερνήσει και η όξυνση των κοινωνικών αντιδράσεων είναι αλάνθαστες ενδείξεις ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει τα πολιτικά καύσιμα να πάει μακριά.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 16/6/11

  • Δεν έχουν ιδέα που οδηγούν την χώρα. Βαδίζουν στα τυφλά με μόνη ελπίδα τους ότι θα υπάρχουν αρκετά ελικόπτερα κατά την βίαιη απόπειρα εξόδου τους από την χώρα
  • Άκρως επικίνδυνοι είναι οι ανίκανοι και αδαείς κυβερνώντες, όπως αποδεικνύεται από τις δηλώσεις του "καλύτερου" του ΠΑΣΟΚ!
  • Κάποιος πρέπει να πει στον κύριο Βενιζέλο πως τα μόνα μέτρα που μπορεί να πάρει είναι του κελιού που τον περιμένει ή...

«Δεν μπορεί να ερχόμαστε κάθε λίγο με νέα μέτρα. Όμως δεν μπορώ να σας κάνω δήλωση ότι δεν θα ξαναεισηγηθώ να επιβληθούν νέα πρόσθετα μέτρα. Μπορώ όμως να σας διαβεβαιώσω ότι, μαζί με τους συνεργάτες μου, θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να εκτελέσουμε τον προϋπολογισμό χωρίς πρόσθετα μέτρα, αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα της φορολογικής διοίκησης».

Αυτό τόνισε μεταξύ άλλων στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, στην οποία ολοκληρώνεται σήμερα και η δεύτερη ανάγνωση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος.

«Συμμερίζομαι και εγώ την δική σας αγωνία αλλά και όλων των Ελλήνων πολιτών για το που βρίσκεται η χώρα. Πρέπει να πω όμως ότι μόνο αν δουλέψουμε πειθαρχημένα και συστηματικά θα πάει καλά η χώρα», τόνισε ο υπουργός Οικονομικών.

Παράλληλα μίλησε για άδικα μέτρα επισημαίνοντας ότι η χώρα δεν είχε απέναντι στους δανειστές της τα χρονικά, οικονομικά και πολιτικά περιθώρια για να επιλέξει άλλες λύσεις.

Χαρακτήρισε «αδιανόητα μεγάλη την φορολογική επιβάρυνση, κυρίως, όπως είπε, «αυτών που είναι αναγκασμένοι να δηλώνουν τα εισοδήματα τους» και πρόσθεσε ότι πρέπει αμέσως μετά τις 30 Ιουνίου να συνοδευτούν με μέτρα αντιρρόπησης.

«Θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να διορθωθούν οι μεγάλες αδικίες. Όμως να ξέρετε ότι απέναντι μας συναντάμε τείχος. Έπρεπε να κλείσουμε τα ζητήματα και έπρεπε να κλείσουν οι αριθμοί. Εμείς είμαστε υπόλογοι απέναντι σε ανθρώπους, δυστυχώς οι συνομιλητές μας υπολογίζουν μόνο αριθμούς. Προκειμένου η λίστα να γίνει αποδεκτή από τους δανειστές μας έπρεπε αναγκαστικά να καταφύγουμε σε βαριά μέτρα κυρίως στο φόρο εισοδήματος», τόνισε ο κ. Βενιζέλος και συμπλήρωσε:

«Καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις που αφορούν όχι στην επόμενη ή μεθεπόμενη Βουλή αλλά στις επόμενες 10ετίες. Μετά το σκληρό πυρήνα της κρίσης που υπολογίζουμε να είναι το 2015, θα μπορεί η Ελλάδα να ξαναβρεθεί στην ομάδα των φυσιολογικών, ανεξάρτητων χωρών, θα μπορεί να είναι έστω και με δυσπιστία μέσα στις αγορές».

Τέλος, ο κ. Βενιζέλος έκανε έκκληση για μια ακόμα φορά για συναίνεση καλώντας όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους και τονίζοντας ότι αυτό έπρεπε να απορρέει από το ένστικτο της εθνικής συνείδησης και όχι να επιβάλλεται από τους εταίρους.

«Η πρόσκληση μου προς ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης να πάμε όλοι μαζί στη διαπραγμάτευση είναι ανοικτή και μπορεί να γίνει εύκολα δεκτή γιατί είναι αντικείμενα στα οποία η αντιπολίτευση δίνει βάρος» κατέληξε ο υπουργός Οικονομικών.

Πριν από μία εβδομάδα, το ευρωπαϊκό ιερατείο είχε πανικοβληθεί από το ενδεχόμενο ανεξέλεγκτων εξελίξεων στην Ελλάδα. Διαβεβαίωνε ότι η 5η δόση θα καταβληθεί και ότι δρομολογείται νέο δάνειο – μαμούθ. Οταν ο κίνδυνος κατάρρευσης απομακρύνθηκε, το ιερατείο επανήλθε σε εκβιασμούς, που σε μεγάλο βαθμό είναι μπλόφα. Ακόμα και όσοι τους ασκούν ομολογούν πια ότι η ελληνική κρίση αποτελεί μεγάλο συστημικό κίνδυνο για την Ευρωζώνη. Ως εκ τούτου, είναι υποχρεωμένοι για το δικό τους συμφέρον να αποτρέψουν μία στάση πληρωμών.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να εκμεταλλευθεί την κατάσταση για να αποφύγει τη δημοσιονομική εξυγίανση. Σημαίνει, όμως, ότι από διαπραγματευτικής απόψεως δεν είναι παντελώς γυμνή, όπως προσπαθεί να μας πείσει το «κόμμα του Μνημονίου».

Η κυβέρνηση ούτε διαπραγματεύθηκε ούτε τήρησε επαρκώς τις δεσμεύσεις της. Το αποτέλεσμα ήταν να σπαταλήσει και το απόθεμα της λαϊκής ανοχής στο εσωτερικό και τα υπολείμματα αξιοπιστίας στο εξωτερικό. Η ευκολία με την οποία Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου αποδέχονταν τις εντολές της άρεσε στην τρόικα. Την εξόργιζε, όμως, η ανικανότητα – ασυνέπειά τους. Στην πραγματικότητα, οι δύο αυτές επιφανειακά αντιφατικές συμπεριφορές είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Το Μεσοπρόθεσμο δεν οδηγεί στην παραγωγή πρωτογενούς πλεονάσματος, που πρέπει να είναι ο στόχος. Θα βυθίσει περαιτέρω την οικονομία στην ύφεση. Ενα βιώσιμο πρόγραμμα ανάταξης πρέπει να συνδυάζει το από μηδενική βάση δημοσιονομικό νοικοκύρεμα, την αξιοποίηση των πολλών λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων και μία αναδιάρθρωση του χρέους. Είναι εξόφθαλμο πως το χρέος δεν μπορεί να καταστεί εξυπηρετήσιμο, χωρίς «κούρεμα». Εάν για τους δικούς της λόγους η Ευρωζώνη θέλει να το αποφύγει ας βρει εναλλακτική λύση. Λύσεις υπάρχουν, πολιτική συμφωνία για την εφαρμογή τους δεν υπάρχει. Εγκλωβισμένο στις αντιθέσεις του, το ιερατείο επιδίδεται σε στείρους εκβιασμούς, παρότι το Μεσοπρόθεσμο θα ψηφισθεί.

Η Ελλάδα, όμως, δεν είναι το «μαύρο πρόβατο» σε ένα άσπρο κοπάδι. Είναι ο πιο αδύνατος κρίκος μιας όχι και τόσο στέρεης αλυσίδας. Εάν επέστρεφε στη δραχμή, η κρίση θα μεταφερόταν σε άλλους αδύνατους κρίκους. Η Ελλάδα είναι η πρώτη γραμμή του μετώπου και όχι το μέτωπο. Γι’ αυτό και είναι κοινό ζωτικό συμφέρον η ελληνική κρίση να λυθεί στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Οι εκβιασμοί, οι ταπεινώσεις και οι τελετουργίες τιμωρίας των Ελλήνων δυσχεραίνουν τη λύση. Αλλωστε, όταν παρατραβάς το σκοινί μπορεί να σπάσει.

Ενας ακόμα ψευταράς!

Ο κ. Βενιζέλος όστις θα έκανε «σκληρές διαπραγματεύσεις» ως άλλος Διγενής στα Μαρμαρένια Αλώνια- ο κ. Βενιζέλος που ολόλυζε: «ξέρω τι περνά ο κάθε άνεργος, ο κάθε συνταξιούχος, ο κάθε νέος», ο ίδιος, αμ' έπος αμ' έργον φορολογεί τώρα όσους βγάζουν 8.000 Ευρώ τον χρόνο, δηλαδή (διά 14) 571,43 Ευρώ τον μήνα και (διά 12) 666,6 Ευρώ πάλι τον μήνα με 10%, δηλαδή με 800 Ευρώπουλα ετησίως.

Οι άνθρωποι -η συμμορία Παπανδρέου-Βενιζέλου- είναι ικανοί να μας πάρουν ακόμα και τον οβολό απ' τα μάτια (των Δωριέων) ή απ' το στόμα (των Ιώνων) και να μην έχουμε να πληρώσουμε ούτε τον Βαρκάρη για να μας περάσει απέναντι...

ΥΓ.: Κι αν κάποιος ενοχληθεί με τη λέξη «ψευταράς» για τον κ. Βενιζέλο, ας βρει ο ίδιος μιαν άλλη λέξη. Οχι όμως μια λέξη που να λέει κι αυτή ψέματα, ούτε κάποιον ευφημισμό...

«Είναι φανερό πως η κυβέρνηση επιχειρεί με πλάγιο και αδιαφανή τρόπο να εφαρμόσει μια αποτυχημένη συνταγή πλήρους ιδιωτικοποίησης δημοσίων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας».
Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου

«Αν υλοποιηθούν τα σχέδια της κυβέρνησης η Ελλάδα θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, τα αεροδρόμια, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας κι άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από άλλες χώρες».

«Αυτή η πολιτική είναι αποτυχημένη και ξεπερασμένη. Την εφάρμοσαν στο παρελθόν ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της κ. Θάτσερ και του κ. Μητσοτάκη.

Σήμερα όλες οι κυβερνήσεις, ακόμα και των ΗΠΑ, αντιλαμβάνονται την ανάγκη ελέγχου και ρύθμισης των αγορών(...) ενώ λαμβάνουν μέτρα θωράκισης των στρατηγικών τους επιχειρήσεων -ακόμα και ιδιωτικών- έναντι επιθετικών εξαγορών».
Και για όποιον δεν κατάλαβε ώς τώρα ο Γιωργάκης. Ο Γιωργάκης ο Ψευτοθόδωρος και ο Δόσων. Ο ισάδελφος του σεβαστοκράτορος Νικολάκη, Γεώργιος ο Β' Παπανδρέου ο Γ'...

«Για αυτό καλείται ο κ. Πρωθυπουργός (σ.σ.: ο κ. Καραμανλής τότε) να αποσαφηνίσει δεσμευτικά τις προθέσεις της κυβέρνησης ως προς τη διατήρηση του δημοσίου ελέγχου για τον ΟΤΕ, τα ΕΛΤΑ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τη ΔΕΗ, τον ΟΣΕ, την ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ και τους άλλους στρατηγικούς οργανισμούς κοινής ωφελείας της χώρας».

Ο ερωτών Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου. Στις 8/4/2008.

Θα μου πείτε, γνωστά όλα αυτά. Βεβαίως! Εχουμε συνηθίσει να καταπίνουμε την κάμηλον και να χωνεύουμε τον Πάγκαλο.

Θα πουν κάποιοι άλλοι (όχι σε μένα, διότι ανέχομαι πολλά, αλλά όχι όλα) ότι ο Γιωργάκης τότε δεν ήξερε, αλλοιώς τα νόμιζε κι αλλοιώς τα βρήκε.

Θρίχες και προπαγάνδες.

Ή αφέλειες για όσους θέλουν να αυταπατώνται.

Απ' όταν η κυρία Χίλλαρυ Κλίντον έστειλε τον Παπανδρέου στην Γκόλντμαν Σακς τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους -τον «οδικό τους χάρτη».

Τώρα ο Παπανδρέου και ο κ. Βενιζέλος έχουν υπερβεί τον Χότζα! Χώνουν στην καλύβη η Ελλάς και κατσίκες και πρόβατα και χοίρους και τον Πάγκαλο και ημιόνους και κουνάβια κι όταν πάνε να σκάσουν ο χωριάτης έλλην ασθενής και η φαμίλια του, βγάζουν απ' την καλύβη μίαν αίγα κι ένα κουνάβι αλλά αμέσως μετά, ανακαλύπτοντας ένα έλλειμμα που οι ίδιοι σχεδίασαν αλλά βεβαίως δεν... γνώριζαν του ξαναχώνουν του χωριάτη στην καλύβα την αίγα και το κουνάβι συν μια μάντρα βούβαλους.

Κι επειδή ο κ. Βενιζέλος είναι σοβαρός, κατ' αντίθεσιν προς τον αίολο κι έωλο Παπακωνσταντίνου, προειδοποιεί στο καπάκι τον ημιθανή χωριάτη και την ασφυκτιούσα φαμίλια του, ότι πιθανόν να χρειασθούν και νέα μέτρα εκτός εκείνων που είχε ανακαλέσει -ο σοβαρός- (8 και 10' το πρωί) για να τα ξαναεπιβάλει (3 και 5' το μεσημέρι). Συνεπώς η πιθανότης να ανέβουν στο κρεβάτι του χωριάτη και κανά δυο-τρεις γορίλες συμπεριλαμβάνεται στα άμεσα σχέδια του Μπένυ προκειμένου να μην επιβαρύνει την υπερκορεσμένη κρεβατοκάμαρα της καλύβης και με μια ορδή ουρακοτάγκους...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet.gr μοντάζ Γρέκι

Του Jean Pisani-Ferry, καθηγητή οικονομικών στο Université Paris-Dauphine, και συμβούλου του πρωθυπουργού της Γαλλίας

Εδώ και μήνες υπάρχει μια μεγάλη διαμάχη μεταξύ αυτών που επιμένουν ότι η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει τα χρέη της, και όσων θεωρούν πως το χρέος της θα πρέπει να σβηστεί κατά ένα μέρος του. Και αυτό οδηγεί τις αγορές σε αναστάτωση. Επικρατεί η σύγχιση, ενώ χρειάζεται διαύγεια.

Το πρώτο ερώτημα είναι αν η Ελλάδα είναι ακόμη φερέγγυα. Αυτό είναι δύσκολο να διευκρινιστεί, και δεν συγκρίνεται με τη φερεγγυότητα μιας επιχείρησης, επειδή ένα κράτος έχει το όπλο της φορολόγησης. Θεωρητικά, το μόνο που χρειάζεται για να ξεχρεώσει, είναι να αυξήσει τους φόρους και να μειώσει τις δαπάνες.

Η φορολόγηση όμως δεν είναι ανεξάντλητη. Μια κυβέρνηση που είναι αποφασισμένη να πληρώσει τα χρέη της συχνά καταλήγει να βάζει φορολογικά βάρη που είναι δυσανάλογα μεγάλα σε σχέση με τις υπηρεσίες που παρέχει. Σε κάποια φάση, αυτό γίνεται κοινωνικά και πολιτικά αβάσταχτο.

Ακόμη κι αν η ελληνική κυβέρνηση μπορούσε σύντομα να σταθεροποιήσει την αναλογία χρέους με ΑΕΠ (σε λίγο θα φτάσει το 150%), και πάλι αυτό θα ήταν πολύ μεγάλο, με αποτέλεσμα οι πιστωτές να διστάζουν να δανείζουν. Η χώρα θα πρέπει να μειώσει αυτή την αναλογία δραστικά, αν θέλει να επιστρέψει στις κεφαλαιαγορές. Αυτό σημαίνει (πολύ αισιόδοξα) να υπάρχει θετικό πλεόνασμα της τάξης του 8% του ΑΕΠ και πλέον. Μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών, καμία εκτός από τη πλούσια, λόγω πετρελαίου Νορβηγία, δεν μπόρεσε να πετύχει ένα ανθεκτικό πρωτεύον πλεόνασμα (έσοδα μείον δαπάνες) πέραν του 6% του ΑΕΠ.

Αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο για μια δημοκρατική χώρα, ειδικά μια χώρα όπου το φορολογικό βάρος κατανέμεται ανισομερώς. Στη πραγματικότητα η Ελλάδα είναι ήδη χρεοκοπημένη.

Το δεύτερο ερώτημα είναι, το πόσο σοβαρό ζήτημα αποτελεί η μη εξόφληση των χρεών. Κάποιοι λένε πως εδώ και δεκαετίες, κανένα αναπτυγμένο κράτος δεν έχει τολμήσει να κάνει κάτι τέτοιο, και για αυτό διατηρούν το καλό τους όνομα. Ακόμη και αν μία μόνο χώρα της ευρωζώνης αθετούσε τις υποχρεώσεις της, όλες οι υπόλοιπες θα αντιμετωπίζονταν με υποψία. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με αυτή την άποψη, τα συμβόλαια θα πρέπει να τιμώνται, ανεξαρτήτως κόστους.

Από την άλλη, υπάρχουν αυτοί που θέλουν τους πιστωτές που πυροδότησαν το υπερβολικό χρέος να τιμωρηθούν για τις πράξεις τους. Οι δανειστές πρέπει να υποστούν τη ζημιά, έτσι ώστε στο μέλλον να εκτιμούν τα ρίσκα δανεισμού σε κράτη πιο σωστά, και να χρεώνουν στις άστατες κυβερνήσεις υψηλότερα επιτόκια.

Και οι δυο απόψεις έχουν κάποια βάση. Στη πραγματικότητα όμως, καμία χώρα που επαναδιαπραγματεύθηκε το χρέος της δεν κατέληξε σε χειρότερη κατάσταση απ αυτήν που ήταν. Αντιθέτως, όχι μόνο δεν απομονώθηκαν από τις αγορές ομολόγων, αλλά σε γενικές γραμμές επανήλθαν, και μάλιστα σύντομα!

Οι επενδυτές δείχνουν μεγαλύτερη αδυναμία σε κάποιον αμαρτωλό που επιστρέφει στην αξιοπιστία, παρά σε κάποιον πρότυπο αρετής, που όμως κοντεύει να γονατίσει. Πριν από 20 χρόνια, η Πολωνία διαπραγματεύτηκε τη μείωση του χρέους της, και εξελίχτηκε πολύ καλύτερα από την Ουγγαρία, η οποία έκανε τα πάντα για να διατηρήσει το καλό της όνομα. Η μείωση του χρέους δεν είναι κάτι το μοιραίο.

Ένα τρίτο ερώτημα είναι αν μια ελληνική χρεοκοπία θα αποτελούσε οικονομική καταστροφή, και το πότε θα πρέπει να γίνει. Εδώ υπάρχουν δυο παράμετροι: Μια εσωτερική και μια εξωτερική. Πρώτον, τα κρατικά ομόλογα αποτελούν σημεία αναφοράς για τις τράπεζες και τους ασφαλιστές. Επειδή ανταλλάσσονται εύκολα και εξασφαλίζουν ρευστότητα. Προφανώς, οποιαδήποτε αμφισβήτηση της αξίας τους προκαλεί αναστάτωση. Η αξιοπιστία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, και η πρόσβασή του σε κεφάλαια θα πλήττονταν σκληρά.

Στο εξωτερικό, θα επηρεάζονταν πολλές ευρωπαϊκές τράπεζες. Πιο πολύ θα επηρεάζονταν τα υπόλοιπα ταλαιπωρημένα κράτη (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία), τα οποία θα έπεφταν θύματα της μεταδοτικότητας της κρίσης.

Η κατάσταση είναι σοβαρή. Αυτό όμως δεν εξηγεί τη στάση της ΕΚΤ, η οποία θα έπρεπε να ανησυχεί. Αντί να ψάχνει τρόπους να απαλύνει τις συνέπειες ενός τέτοιου σοκ, η ΕΚΤ απορρίπτει κάθε συζήτηση επαναδιαπραγμάτευσης. Μάλιστα επιδεινώνει τη κατάσταση, θυμίζοντας τη κατάρρευση της Lehman Brothers του 2008, και απειλώντας να τιμωρήσει οποιαδήποτε επαναδιαπραγμάτευση, κόβοντας τη πρόσβαση των τραπεζών στη ρευστότητα.

Αν η Ελλάδα δεν πληρώσει το χρέος της, ή θα πρέπει η ΕΕ να αναλάβει τα χρέη, ή τα χρέη να επικρέμονται ως Δαμόκλειος σπάθη. Αρνούμενη μια σχεδιασμένη και οργανωμένη αναδιαπραγμάτευση, η ευρωζώνη εκθέτει τον εαυτό της στο ρίσκο μιας άστατης χρεοκοπίας.

Η Ευρώπη δεν χρειάζεται να επιλέξει μεταξύ της καταστροφής και της μοιρασιάς του χρέους. Υπάρχει και μια άλλη (στενή) οδός. Να τονωθεί η χρηματοδότηση της Ελλάδας, η οποία δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές, πείθοντας παράλληλα τους ιδιώτες επενδυτές να συμμετάσχουν.

Αυτό προσπαθούν κάποιοι. Αλλά αυτό δεν πρέπει να είναι απλά μια κίνηση για να κερδηθεί λίγος χρόνος. Θα πρέπει να βοηθήσει στην οργανωμένη αναδιαπραγμάτευση του χρέους της Ελλάδας.

S.A.-Project Syndicate


«Λυκόμορφοι φορολόγοι»!
Όταν λένε ότι με το «μεσοπρόθεσμο» θα μειώσουν το αφορολόγητο όριο στις 8.000 ετήσιο εισόδημα, ξέρετε τι στην πραγματικότητα λένε;

Οτι από έναν εργαζόμενο με μηνιάτικο 571 ευρώ, θα του ζητούν να πληρώνει... φόρο εισοδήματος!

Οτι από αυτόν τον άνθρωπο, που στην τσέπη του έχει λιγότερα από 20 ευρώ την ημέρα και που μ' αυτά πρέπει να φάει, να πιει, να στεγαστεί, να ντυθεί, να μετακινηθεί, να πληρώσει νερό, τηλέφωνο και ρεύμα, να συντηρήσει το σαρκίο του και αν έχει οικογένεια να παλέψει για να την κρατήσει στη ζωή,στο τέλος του χρόνου θα του ζητάνε να πληρώνει και... φόρο εισοδήματος!

Οι «σωτήρες», οι «αντιεξουσιαστές», αυτά τα σοσια-ληστρόνια άνευ προηγουμένου, έχουν το θράσος να λένε ότι από αυτόν τον άνθρωπο των 571 ευρώ το μήνα,από τον άνθρωπο που τον έχουν κυριολεκτικά στην πείνα, στην ανείπωτη εκμετάλλευση, που του έχουν ληστέψει και την τελευταία δεκάρα σε έμμεσους φόρους, που δεν του επιτρέπουν να καλύψει ούτε μέρος από τις στοιχειώδεις ανάγκες του, που του έχουν συνθλίψει το επίπεδο διαβίωσης, στο τέλος του χρόνου και κάθε χρόνο θα έρχονται, θα εμφανίζονται μπροστά του ως άλλοι «λυκόμορφοι φορολόγοι» - κατά την έκφραση του Ευγένιου Γιαννούλη του Αιτωλού - και θα του ζητάνε από πάνω να τους πληρώσει και... φόρο!

Αλλά για ποια εισοδήματα να τους πληρώσει φόρο;
Για τα κλεμμένα;
Για τα κομμένα;
Για τα ανύπαρκτα εισοδήματα της απλήρωτης εργασίας που ένεκα η «σωτηρία της πατρίδας» τα τρώει η κλίκα των «αφεντικών»;

Για ποια εισοδήματα ζητάνε φόρο;
Για εκείνα του «απασχολήσιμου» ή για τα άλλα του «εκ περιτροπής» άνεργου;

Για ποια εισοδήματα ζητάνε φόρο;
Για κείνα που τα βουτάνε προκαταβολικά για να τα δίνουνε στους τοκογλύφους ή για τα άλλα που τα λεηλατούνε κανονικά για να μειώνουν τους φόρους στους βιομήχανους και να γεμίζουν με «πακέτα» τους τραπεζίτες;

Για ποια εισοδήματα ζητάτε φόρους, άθλιοι;


Ο μαλθουσιανισμός είναι η πιο ακραία και απάνθρωπη πτυχή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Η φιλοσοφία της συμπυκνώνεται σε τούτο: «εκκαθάριση» των κατώτερων ανθρώπων οι οποίοι αποτελούν τα παιδιά ενός «κατώτερου Θεού»!!!

Αυτά τα «παιδιά του κατώτερου Θεού» είναι οι εργαζόμενοι και οι πληβείοι: τα λαϊκά στρώματα!!!

Η Κυβέρνηση των ανδρεικέλων είναι διαποτισμένη, μέχρι το μεδούλι, με τη μαλθουσιανή φιλοσοφία της ρατσιστικής κτηνωδίας εναντίον των παιδιών του «κατώτερου θεού».

Οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται σαν σκουπίδια στις χωματερές και τα πλατιά λαϊκά στρώματα ρίχνονται στον «καιάδα» της καταστροφής και της αποκτήνωσης…

Βεβαίως, η «Αρία φυλή» (οι ποικίλες μαφίες του χρήματος), τρώει με χρυσά κουτάλια, χρησιμοποιώντας για πιάτα τα καλά γυαλισμένα κρανία των θυμάτων της εκμετάλλευσης: τα «απόβλητα» του...
κέρδους, τα παιδιά του «κατώτερου Θεού».

Στην Ελλάδα ζούμε τον πλέον άγριο και κτηνώδη ρατσισμό, σε μορφές παράνοιας, εναντίον του ελληνικού λαού, της ιστορίας του, της εθνικής του υπόστασης, της θρησκείας του και του πολιτισμού του.

Το Μεσοπρόθεσμο αποτελεί τη μοχθηρή αιχμή αυτής της ρατσιστικής κτηνωδίας εναντίον των εργαζομένων και της Ελληνικής κοινωνίας.

Ο νέος τσάρος, ο Βενιζέλος, τη χαμογελαστή γκριμάτσα αυτής της θηριώδους ρατσιστικής μοχθηρίας.

Ζώντας στον κόσμο της απόλυτης κτηνωδίας (φορολογικής) και της απόλυτης απανθρωπιάς των ολιγαρχών δημοκρατών που σε μας εμφανίζονται ηγέτες ενώ στην πραγματικότητα είναι παραδουλεύτρες των διεθνών τραπεζιτών...

Ερώτηση: Χωράνε όλοι στα Σινούκ;


Ο βουλευτής Γ. Ανατολάκης κατέθεσε ερώτηση - βόμβα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, με βάση την οποία δηλώνει πως έρευνες έχουν αποκαλύψει την ύπαρξη σημαντικών μικροσωματιδίων αρσενικού στον ουρανό της Αθήνας.

Στην ήδη επιβαρυμένη από τους ρύπους ατμόσφαιρα του Λεκανοπεδίου, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η ανακάλυψη μικροσωματιδίων που αποτελούνταν μόνο από αρσενικό, στον αέρα της Αττικής. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, διεξήχθη έρευνα στον ατμοσφαιρικό αέρα της Αττικής σε ημέρες όπου η ατμόσφαιρα ήταν καθαρή, χωρίς ανέμους και μεταφορά σκόνης.

Οι επιστήμονες, που ανέλυσαν τη χημική σύσταση των αιωρούμενων μικροσωματιδίων στην ατμόσφαιρα του Λεκανοπεδίου, ανακάλυψαν την ύπαρξη αρσενικού. Το αρσενικό αποτελεί το πιο τοξικό χημικό στοιχείο που υπάρχει με αποδεδειγμένες τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

Όπως υποστηρίζει ο λέκτορας Ορυκτολογίας-Ορυκτοχημείας κ. Θανάσης Γκοντελίτσας, το αρσενικό δεν προέρχεται από βιομηχανικές μονάδες αλλά κατά πάσα πιθανότητα από την καύση χαμηλής ποιότητας ντίζελ.

Παράλληλα, έκδηλη είναι η ανησυχία ολοένα και περισσότερων κατοίκων η ύπαρξη αρσενικού να οφείλεται στους αεροψεκασμούς, οι οποίοι εκτελούνται αυξανόμενα το τελευταίο διάστημα.

Συνεπώς ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

1. Έχετε ενημερωθεί για τα αποτελέσματα της παραπάνω έρευνας και σε ποιες κινήσεις προβήκατε;

2. Ποια μέτρα έχετε σκοπό να λάβετε, προκειμένου να επιλυθεί άμεσα το πρόβλημα στην ατμόσφαιρα της Αττικής από την ύπαρξη αρσενικού;

3. Σχετίζεται ο εντοπισμός του αρσενικού με τους αεροψεκασμούς που συντελούνται κατά διαστήματα στον Αττικό ουρανό;

4. Από ποιον ελέγχεται η δράση των αεροψεκασμών και ποιες είναι οι ουσίες που ψεκάζονται;

Αναμένεται η ερώτηση του βουλευτή κ. Ανατολάκη, να ακολουθήσει την "μοίρα" (το συρτάρι κάποιου υπουργείου) οκτώ άλλων (σχετικών) ερωτήσεων που έγιναν στην Βουλή των Ελλήνων και οι οποίες αφορούσαν τους αεροψεκασμούς...

Παρακολουθώ στα ΜΜΕ και στα ιστολόγια μια περίεργη ασυλία στο πρόσωπο του προέδρου της δημοκρατίας.

Καταγγέλλονται οι πάντες εκτός του κ. Παπούλια.

Γιατί άραγε;

Ο θεσμός του προέδρου της Ελληνικής δημοκρατίας μπορεί να είναι αποδυναμωμένος και ανίσχυρος αλλά έχει ο πρόεδρος το δικαίωμα να παραμένει απαθής μπροστά στην επερχόμενη καταστροφή;

Ο ρόλος του περιορίζεται μόνο σε δηλώσεις συμπάθειας προς τον δοκιμαζόμενο Ελληνικό λαό;

Η χρησιμότητά του είναι μόνο σαν οικοδεσπότης των θεατρικών συσκέψεων των αρχηγών των κομμάτων;

Διαπιστώνει ή όχι δυσαρμονία κυβέρνησης και λαϊκής βούλησης;

Μπορεί να παραμένει άπραγος όταν στους δρόμους και τις πλατείες καθημερινά διαμαρτύρονται εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών;

Παρακολουθεί τις δημοσκοπήσεις όπου φαίνεται περίτρανα η αντίθεση των πολιτών και στο μνημόνιο αλλά και στις κυβερνητικές επιλογές;

Και τι να κάνει; Έρχεται στο μυαλό το ερώτημα.

Ανήκει κι αυτός στο σύστημα λέει μια άλλη σκέψη.

Το θέμα είναι ότι το κομματικό σύστημα πασχίζει να επιβιώσει παρ’ όλα αυτά τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν επίμονα εκλογές για να αποφασίσει ο λαός ποιοι και πως θα τον κυβερνήσουν.

Προτάσσουν βέβαια το επιχείρημα ότι δεν μπορούν να προκαλέσουν εκλογές γιατί αυτό το αποφασίζει ο πρωθυπουργός.

Ποιος μπορεί να προκαλέσει εκλογές;

Φυσικά όλοι.

Η παραίτηση όλων των βουλευτών οποιουδήποτε κόμματος μα ταυτόχρονη άρνηση των επιλαχόντων να τους αντικαταστήσουν προκαλεί εκλογές.

Η εύκολη δικαιολογία αυτά δεν γίνονται, είναι πραξικοπηματικές ενέργειες.

Αυτό μας μάρανε, εδώ ο κόσμος χάνεται, η χώρα καταστρέφεται, η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται, το σύνταγμα γίνεται κουρελόχαρτο κι αυτοί προφάσεις και μόνο προφάσεις.

Τα κόμματα από αυτοσυντήρηση δεν κάνουν κινήσεις που είναι μεν πατριωτικές αλλά ενέχουν και εκλογικούς κινδύνους, αλλά ο πρόεδρος; Εννοείται ότι είναι υπερκομματικός.

Γιατί δεν παραιτείται προκαλώντας εκλογές;

Έχει την γνώμη ότι όλα βαίνουν καλώς και το σημερινό πολιτικό σύστημα όντας υπεύθυνο για το χάλι μας θα επανορθώσει τα πράγματα και θα μας βγάλει απ’ το αδιέξοδο;

Αν ναι! Τότε με δεδομένη την δυσαρμονία κυβέρνησης-λαού γιατί δεν «επιβάλλει» με την παραίτησή του εκλογές έτσι ώστε να νομιμοποιηθεί η όποια κυβέρνηση προκύψει για να χαράξει την πρέπουσα πολιτική που θα είναι σύμφωνη με την λαϊκή θέληση;

Αν και τώρα δεν το κάνει τότε ποια η χρησιμότητά του;

Μήπως πρέπει να αλλάξουμε τον τίτλο και από προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία να την ονομάσουμε πρωθυπουργική «δημοκρατία» δλδ «ενός ανδρός αρχή».

Η Ελλάδα θα καταλήξει σε χρεοστάσιο. Το ελληνικό χρεοστάσιο θα οφείλεται πρωτίστως στη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση. Αν η Ελλάδα δεν αποτελούσε τμήμα του ευρωσυστήματος, μπορεί να μην έχει καταλήξει στην παρούσα απελπιστική κατάσταση, αλλά ακόμα κι αν έφτανε ως εδώ, θα μπορούσε να αποφύγει την ανάγκη ενός χρεοστασίου.

Το χρεοστάσιο της Ελλάδας δεν θα προκύψει ως ευθεία άρνηση της Αθήνας να αποπληρώσει το κεφάλαιο και τους τόκους στη λήξη των ομολόγων της. Θα πάρει τη μορφή της αναδιάρθρωσης του υπάρχοντος χρέους, υπό τη διεύθυνση του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θα περιλαμβάνει την ανταλλαγή των υπαρχόντων ελληνικών τίτλων με νέα ομόλογα χαμηλότερης ονομαστικής αξίας και χαμηλότερου επιτοκίου. Ή μπορεί να πρόκειται για μια ‘ήπια αναδιάρθρωση’ όπου η Ελλάδα θα συνεχίσει μεν να εξυπηρετεί το χρέος της, αλλά εκδίδοντας και παρέχοντας στους επενδυτές νέα ομόλογα, αντί να τους πληρώσει με ρευστότητα. Όποια μορφή κι αν πάρει το ελληνικό χρεοστάσιο, όμως, το γεγονός θα είναι ότι οι κάτοχοι των ελληνικών ομολόγων θα πάρουν λιγότερα από τα συνολικά ποσά που τους οφείλονται.

Ο μόνος τρόπος με τον οποίο η Ελλάδα θα μπορούσε να αποφύγει ένα χρεοστάσιο είναι η περικοπή του ετήσιου ελλείμματος της εκεί που θέλουν οι Έλληνες και ξένοι επενδυτές προκειμένου να την χρηματοδοτούν σε εθελοντική βάση. Και αυτό το ύψος θα ήταν κατ’ ελάχιστον εκείνο το σημείο όπου παύει να αυξάνεται η αναλογία χρέους προς ΑΕΠ.

Για να πετύχει κάτι τέτοιο η Ελλάδα, από τη στιγμή που το έλλειμμα του 2011 βρίσκεται ακόμη στο 10% του ΑΕΠ, θα πρέπει να πετύχει μια μείωση του τουλάχιστον κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες. Αλλά για να μειώσει την αναλογία ελλείμματος προς ΑΕΠ στα επίπεδα του 60% που ορίζει η συνθήκη του Μάαστριχτ, θα απαιτούνταν ο περιορισμός του δημοσίου ελλείμματος σε κάτω του 3% και η παραμονή του εκεί για πολλά χρόνια – στόχο που είχαν θέσει αρχικά οι Υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης για το 2012 αλλά που έχει πάρει αναβολή.

Ο περιορισμός του ελληνικού ελλείμματος κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες το 2010 και ο περιορισμός που προβλέπεται στο νέο ελληνικό πρόγραμμα κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες ως το 2015 συνεπάγεται μια δρακόντεια περικοπή των κρατικών δαπανών ή μια δραματική αύξηση των φορολογικών εσόδων ή, το πιθανότερο, και τα δύο. Πέρα από τις πολιτικές δυσκολίες να πετύχεις τέτοιους στόχους, αυτά τα περισταλτικά μέτρα έχουν πολύ αρνητικά αποτελέσματα στην συνολική εγχώρια ζήτηση, και κατά συνέπεια στην παραγωγή και την απασχόληση. Τα ποσοστά ανεργίας της Ελλάδας που ήταν στο 10% το 2011, κοντεύουν πλέον το 16%, και καθώς το ελληνικό ΑΕΠ είχε πέρσι πτώση 5%, η οποία αναμένεται ότι φέτος θα συνεχιστεί κατά άλλο ένα 4%, η ανεργία θα αυξηθεί περαιτέρω.

Οι πιέσεις στην οικονομική δραστηριότητα, μέσω της αύξησης της φορολογίας και της περιστολής των κρατικών δαπανών, θα οδηγήσουν σε μια αντισταθμιστική μείωση των φορολογικών εσόδων και σε ανάλογες αντισταθμιστικές αυξήσεις στις κοινωνικές μεταβιβάσεις πληρωμών προς τους ανέργους. Επομένως για κάθε σχεδιαζόμενη μείωση του ελλείμματος κατά 1 ευρώ, έχουμε μια πραγματική μείωση του ελλείμματος χαμηλότερη του 1 ευρώ. Όλα αυτά σημαίνουν ότι οι σχεδιαζόμενες φορολογικές αυξήσεις και περικοπές των δημοσίων δαπανών θα πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερες του 10% προκειμένου η Ελλάδα να πετύχει τους στόχους.

Γι’ αυτό λοιπόν και τα νούμερα που ενέχονται στο μέγεθος της μείωσης του ελληνικού ελλείμματος και της κάμψης της οικονομικής δραστηριότητας που συνεπάγονται μας δείχνουν ότι απλά δεν υπάρχει διέξοδος. Το χρεοστάσιο της Ελλάδας είναι αναπόφευκτο.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να αποφύγει μια τέτοια κατάληξη αν δεν ήταν στην Ευρωζώνη. Αν η Ελλάδα είχε ακόμα δικό της νόμισμα οι αρχές θα μπορούσαν να προχωρήσουν στην υποτίμηση του ενώ παράλληλα θα εφάρμοζαν μέτρα δημοσιονομικής σύσφιξης. Η υποτίμηση του νομίσματος θα αύξανε τις εξαγωγές και θα βοηθούσε τα ελληνικά νοικοκυριά και τις εταιρείες να υποκαταστήσουν με εσωτερικά προϊόντα τα εισαγόμενα. Η αυξανόμενη ζήτηση για ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες θα αύξανε το ελληνικό ΑΕΠ, θα αύξανε τα φορολογικά έσοδα και θα μείωνε τις μεταβιβαστικές πληρωμές. Με δυο λόγια, η δημοσιονομική σταθεροποίηση θα ήταν πολύ πιο εύκολη και λιγότερο οδυνηρή αν η Ελλάδα είχε δική της νομισματική πολιτική.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη υπήρξε άλλωστε η βασική αιτία του σημερινού υψηλού δημοσίου ελλείμματος. Καθώς η Ελλάδα δεν είχε δικό της νόμισμα επί 10 χρόνια, δεν υπήρχαν σημάδια στις αγορές που να προειδοποιούν ότι το ελληνικό χρέος αυξάνεται επικίνδυνα.

Αν η Ελλάδα είχε παραμείνει εκτός Ευρωζώνης και είχε διατηρήσει τη δραχμή, η μεγάλη αύξηση της προσφοράς ελληνικών τίτλων θα είχε οδηγήσει σε κάμψη της ισοτιμίας της δραχμής και σε αύξηση των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων. Αλλά από τη στιγμή που τα ελληνικά ομόλογα αποτιμώνται σε ευρώ θεωρούνταν κάτι ανάλογο με τα ομόλογα σε ευρώ άλλων ευρωπαϊκών χωρών, έτσι τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων δεν ανέβαιναν όσο καιρό η Ελλάδα αύξανε το δανεισμό της – μέχρι που οι αγορές άρχισαν να φοβούνται ένα πιθανό χρεοστάσιο.

Η πρόσφατη τελευταία εκρηκτική άνοδος των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων σε σχέση με τα γερμανικά μας δείχνει πόσο πιθανή θεωρεί η αγορά την ελληνική χρεοκοπία. Ο http://www.blogger.com/img/blank.gifσυνδυασμός των διακρατικών δανείων των άλλων χωρών της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ μπορεί να παράσχει στη χώρα επαρκή ρευστότητα προκειμένου να αποφύγει τη χρεοκοπία για κάποιο διάστημα ακόμη. Σε αντάλλαγμα για αυτή τη στήριξη ρευστότητας η Ελλάδα υποχρεώνεται να δεχτεί την οδυνηρή δημοσιονομική προσαρμογή και την πτώση του ΑΕΠ της.

Στο τέλος, η Ελλάδα, τα άλλα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και οι πιστωτές της χώρας θα υποχρεωθούν να αποδεχτούν ότι η χώρα είναι αφερέγγυα και δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το υπάρχον χρέος της. Και τότε η Ελλάδα θα κηρύξει χρεοστάσιο.

  • Το Ελεγκτικό Συνέδριο διαφώνησε ως προς το "επείγον" της αγοράς...!
Με το μπετονάκι κινδυνεύουν να βάζουν πετρέλαιο στις φρεγάτες και στα υποβρύχια οι αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού. Και δεν είναι αστείο, αλλά μια πραγματικότητα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η ηγεσία του Π.Ν. αν τελικά κριθεί παράνομη από το Ελεγκτικό Συνέδριο η τελευταία παραγγελία καυσίμων.

Παράνομη ενδέχεται να κριθεί η τελευταία παραγγελία καυσίμων που έκανε το Πολεμικό Ναυτικό! Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, πριν από δύο μήνες το Πολεμικό Ναυτικό ξεκίνησε την...
προμήθεια καυσίμων με τη διαδικασία του επείγοντος, καθώς λόγω αυξημένων υποχρεώσεων (επιχείρηση Λιβύη) τον περασμένο χειμώνα, τα πλοία χρησιμοποίησαν περισσότερο πετρέλαιο από τον αρχικό προγραμματισμό.

Κατόπιν αυτών το Π.Ν. ενέκρινε την προμήθεια καυσίμου ύψους 10.000.000 ευρώ με τη διαδικασία του επείγοντος από τα «Ελληνικά Πετρέλαια». Οπως προβλέπεται από το νόμο ο σχετικός φάκελος στάλθηκε στο Ελεγκτικό Συνέδριο για προσυμβατικό έλεγχο νομιμότητας.

Στις 2 Ιουνίου στο Ελεγκτικό Συνέδριο διαφώνησε ως προς το σκεπτικό του «επείγοντος», μπλοκάροντας την προμήθεια. Στις 8 Ιουνίου έγινε αίτηση ανάκλησης από το Πολεμικό Ναυτικό, η οποία θα εκδικαστεί σήμερα.

Το ενδεχόμενο να μην εγκριθεί η προμήθεια έχει προκαλέσει πονοκέφαλο στο Πολεμικό Ναυτικό καθώς πρακτικά τα πλοία από το τέλος του μήνα δεν θα έχουν καύσιμα ούτε για να βγουν από το ναύσταθμο, δεν θα μπορέσουν να γίνουν οι περιπολίες στο Αιγαίο, θα ματαιωθούν οι προγραμματισμένες ασκήσεις και θα πρέπει να ανακληθούν τα πλοία που συμμετέχουν στις αποστολές του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, αλλά και στην επιχείρηση εναντίον της πειρατείας -υποστηρίζουν τον ελληνικό εμπορικό στόλο όταν αυτό χρειαστεί.


Οι εξελίξεις της προηγούμενης εβδομάδας στην πολιτική σκηνή του τόπου, έδειξαν με τον καλύτερο τρόπο πως, το πολιτικό προσωπικό της χώρας μπορεί να βρει λύσεις για την επιβίωσή του.

Θα κάνω μόνο μερικές εκτιμήσεις-παρατηρήσεις για το τι συνέβη.

Αρχές της προηγούμενης εβδομάδας η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ έβραζε. Δεκάδες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ απειλούσαν ότι θα παραιτηθούν ενώ οι πιο επιθετικοί «διατρανούσαν» ότι θα καταψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο. Τετάρτη ο Παπανδρέου στην προσπάθεια για συγκυβέρνηση με τη ΝΔ παραιτήθηκε στο Σαμαρά. Βέβαια στην ουσία, κανείς από τους δύο δεν ήθελε τη συγκυβέρνηση. Οπότε για επικοινωνιακούς λόγους δεν περπάτησε το ζήτημα ανακουφίζοντας και τους δύο.

Ο Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι θα κάνει ανασχηματισμό. Όμως είχε υπολογίσει χωρίς τις αντιδράσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, των οποίων βασικός στόχος και μέλημα είναι να παίρνουν τα δεκαχίλιαρα το μήνα και να γράφουν συντάξιμα χρόνια.

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ βρήκαν πάτημα στο ότι ο Παπανδρέου παραιτήθηκε στο Σαμαρά και άρχισαν τους εκβιασμούς. Ο πρωθυπουργός της προηγούμενης εβδομάδας τους έδωσε γη και ύδωρ ώστε να μην ρίξουν την κυβέρνηση καθώς οι δουλειές με το ξεπούλημα της χώρας και την εξαθλίωση των πολιτών δεν έχουν τελειώσει.

Το αποτέλεσμα όλου αυτού του εκτρωματικού πολιτικού γίγνεσθαι έληξε θριαμβευτικά την Παρασκευή το μεσημέρι με την ανακοίνωση του ανασχηματισμού. Και ω του θαύματος, ο Βενιζέλος πήρε τα πάντα, αντιπρόεδρος, υπουργός οικονομικών και πρωθυπουργεύων τη χώρα. Οι «κηπουροί» (κάποιοι τους θεωρούσαν και υπουργούς) του Παπανδρέου κατατσεκουρεμένοι, είτε σπίτι τους είτε σε υπουργεία δεύτερης γραμμής. Ο μόνος που διεσώθη ήταν ο Γερουλάνος που έμεινε υπουργός πολιτισμού, ο Δημαρχάκος από πρώτος τη τάξη υπουργός πήγε στο υποδομών, ενώ ο Παπακωνσταντίνου πήγε στο περιβάλλοντος για να μπορέσει να ξεπουλήσει τα πάντα και σε καλές τιμές (για τους αγοραστές), ο πιο κερδισμένος ο Δρούτσας που έγινε ευρωβουλευτής στη θέση του Λαμπρινίδη. Ήταν τέτοια η πίεση που δέχθηκε ο πρωθυπουργός της προηγούμενης εβδομάδας που δεν του επέτρεψαν να βάλει τον Παπακωνσταντίνου ούτε υπουργό εξωτερικών ούτε Εθνικής Άμυνας.

Ταυτόχρονα τρεις - τέσσερις βουλευτές που αντιδρούσαν, απειλούσαν με παραιτήσεις και έλεγαν ότι θα καταψηφίσουν έγιναν υφυπουργοί και υπουργοί με αποτέλεσμα να ξεχάσουν ότι έλεγαν μέχρι τώρα!!!

Επίσης όλοι εκείνοι που απειλούσαν με καταψήφιση και παραίτηση τώρα ποιούν τη νήσσαν καθώς διαγκωνίζονται για την επόμενη μέρα και τη διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ.

Σημαντική βοήθεια έδωσε στην κυβέρνηση η Βάσω Παπανδρέου, η οποία κινούμενη έξυπνα και αφού πρώτα ψήφισαν το μεσοπρόθεσμο ομοφώνως οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, μετά συγκέντρωνε υπογραφές για έκτακτη σύγκλιση της κοινοβουλευτικής ομάδας, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις να διασωθεί και ο Παπανδρέου αλλά και η κυβέρνηση να συνεχίσει την καταστροφική της πολιτική.

Ως αποτέλεσμα όλων αυτών έχουμε: τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να χαίρονται που ξεκίνησε η κούρσα της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, να παίρνουν φωτιά τα χέρια τους από τα χειροκροτήματα στον Παπανδρέου και όλοι μαζί να ετοιμάζονται να ρίξουν το λαό και τη χώρα στο βάραθρο της καταστροφής ψηφίζοντας το μεσοπρόθεσμο. Ξεχνώντας βεβαίως τι έσουρναν στον Παπανδρέου και στην κυβέρνηση μήνες τώρα.

Ο μεγάλος κερδισμένος είναι ο Βενιζέλος καθώς πλέον είναι και με τη βούλα πρωθυπουργεύων της χώρας και έχει και την επικοινωνιακή δυνατότητα να κάνει το μαύρο άσπρο.

Ο τύποις πλέον Πρωθυπουργός είναι ουσιαστικά ο περιοδεύων επίτιμος πρόεδρος της κυβέρνησης, με μόνο ρόλο να συμπληρώνει μίλια κάνοντας ταξίδια και βολτούλες στας Ευρώπας!!!

Σήμερα όμως, αν ισχύουν όσα αναφέρουν οι δημοσιογράφοι μας προέκυψε και επίσημα, υπουργός εκβιαστής. Ο Βενιζέλος δήλωσε στο ΚΤΕ του ΠΑΣΟΚ ότι βρήκε ένα μπάχαλο, και ότι αρκετά μέτρα δεν είχαν συμφωνηθεί με την τρόικα και δεν υπήρχαν πουθενά. Δηλαδή με λίγα λόγια ο Παπακωνσταντίνου εκβίαζε βουλευτές και λαό λέγοντας ψέματα καθώς δεν είχε συμφωνηθεί τίποτα.

Αν είναι έτσι όπως τα μεταφέρουν οι δημοσιογράφοι τότε, μιλάμε για έναν στυγνό εκβιαστή, τον Παππακωνσταντίνου, και θα πρέπει να διερευνηθεί εάν υπήρξε και ίδιον όφελος. Επίσης όσο παραμένει στην κυβέρνηση, σημαίνει ότι και ο Παπανδρέου τον καλύπτει και άρα και ο ίδιος είναι στυγνός εκβιαστής καθώς κατ’ εντολή του ενεργούσε ο Παπακωνσταντίνου.

Κλείνοντας να αναφέρουμε ότι όπως φαίνεται την Τετάρτη το μεσημέρι μετά από τριήμερη συζήτηση στη Βουλή, ψηφίζεται το μεσοπρόθεσμο. Επίσημα θα ξέρουμε αύριο. Όπως βλέπεται γίνεται μεσημέρι καθώς ο φόβος της ΠΛΑΤΕΙΑΣ καλά κρατεί.

Λίγο οι ζέστη, λίγο οι υποχρεώσεις του καθενός, σου λέει η κυβέρνηση δεν θα μαζευτούν πάρα πολλοί. Νομίζω ότι γίνεται επιτακτική η ανάγκη να γίνει σεισμός από την ΕΙΡΗΝΙΚΗ συμμετοχή του λαού, στην ΠΛΑΤΕΙΑ Συντάγματος Τρίτη βράδυ και Τετάρτη μεσημέρι. Ώστε να καταλάβουν και οι πολιτικοί ότι δεν έχουν καμία λαϊκή νομιμοποίηση να ψηφίζουν οτιδήποτε. Είναι personae non gratae όσοι ψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο.

Του Στάθη Διομήδη από newstoday, μονταζ Γρέκι

Με τη φωτογραφία που βλέπετε κυκλοφορεί σήμερα το εβδομαδιαίο τεύχος του παγκοσμίως αναγνωρισμένου και έγκυρου περιοδικού οικονομική ύλης "The Economist". Κεντρικό του θέμα είναι το ελληνικό ζήτημα στην Ευρωζώνη και ο τίτλος αναφέρει "Αν η Ελλάδα 'πέσει'...".

Στο βασικό του άρθρο το περιοδικό αρχικά παραθέτει την παρούσα κατάσταση με το ελληνικό χρέος να φτάνει στο 160% του ΑΕΠ, το νέο πακέτο με τα μέτρα λιτότητας, τους Έλληνες που είναι κάθε...
μέρα στο Σύνταγμα και το επόμενο πακέτο βοήθειας.

Ελλάδα όπως λέμε "Lehman Brothers"
Στη συνέχεια παραθέτει τρεις βασικούς λόγους για τους οποίους η ΕΕ "εθελοτυφλεί" και κάνει με την Ελλάδα ό,τι έκαναν και οι ΗΠΑ με την "Lehman Brothers", δηλαδή ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος "αν πέσει η Ελλάδα" να ακολουθήσουν με τη μορφή "ντόμινο" ένα σωρό άλλα προβλήματα στην ευρωπαϊκή και κατ' επέκταση στην παγκόσμια οικονομία.

Ο πρώτος λόγος είναι πολιτικός. Στην Ελλάδα λέει ο Economist ότι η κυβέρνηση μόλις και μετά βίας πήρε ψήφο εμπιστοσύνης και πως η αντιπολίτευση έχει αποφασίσει να μην ψηφίσει τα νέα μέτρα, τη στιγμή που ο λαός εξεγείρεται. Επίσης στη Γερμανία πιστεύουν ότι με ένα νέο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα το μόνο που θα επιτευχθεί είναι να χαθούν ακόμα περισσότερα χρήματα.

Δεύτερον, οι αγορές δεν έχουν πειστεί ότι το "κολύμπι στη λάσπη" που κάνει η Ελλάδα θα την γλιτώσει και αυτό φαίνεται από τα ομόλογα και τα spreads που παίρνουν τον "ανήφορο". Ο συντάκτης του άρθρου λέει πως όσο καθυστερεί η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, τόσο αυτό μεγαλώνει και τόσο περισσότερο υποφέρουν οι έλληνες φορολογούμενοι.

Ο τρίτος λόγος είναι ότι η αβεβαιότητα για "μόλυνση με τον ελληνικό ιό" σε άλλες οικονομίες αυξάνεται αντί να μειώνεται. Ήδη, όπως αναφέρει το περιοδικό, μαζί με την Ελλάδα είναι η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, αλλά τις τελευταίες εβδομάδες ολοένα μεγαλύτερα προβλήματα αντιμετωπίζουν και η Ισπανία με την Ιταλία που είναι σαφώς πιο ισχυρές οικονομίες. Έτσι υπάρχει ο κίνδυνος του "φαινομένου της Lehman": όπως ακριβώς η χρεοκοπία της τράπεζας το 2008 παρέσυρε και άλλες τράπεζες, έτσι και η "πτώση" της Ελλάδας μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία.

Μόνη επιλογή η ήπια αναδιάρθωση
Συμπερασματικά, ο Economist παραθέτει την ομαλή αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ως τη μόνη λύση. Λέει ότι κάτι τέτοιο θα μείωνε στο μισό (περίπου στο 80%) το ποσοστό του χρέους ως προς το ΑΕΠ, ενώ δεν θα "σοκάρει" πάρα πολύ τις αγορές, γιατί κάτι τέτοιο το περίμεναν εδώ και καιρό, αντίθετα από ό,τι είχε συμβεί στην περίπτωση της Lehman Brothers, που έγινε εντελώς απροσδόκητα. Οι τράπεζες επίσης κατέχουν μεγάλο μερίδιο των ομολόγων και είναι όμως σε πολύ καλύτερη κατάσταση σήμερα από ό,τι πέρυσι. Ακόμα και αν το χρέος της Ελλάδας μειωνόταν στο μισό, αυτό θα γινόταν να απορροφηθεί από το κεφάλαιο των περισσοτέρων ευρωπαϊκών τραπεζών.

Το εθνικό χρέος κάθε χώρας ως ποσοστό επί του αντίστοιχου ΑΕΠ, 2010, πηγη: Eurostat

Προσθέτει βέβαια ότι μια αναδιάρθρωση ενέχει ρίσκο και θα σημαίνει αυτόματα εγγυημένες απώλειες για τράπεζες και φορολογούμενους πολίτες σε όλη την Ευρώπη. Επίσης αν η Ελλάδα αναδιαρθρώσει το χρέος της και "αγκαλιάσει" τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η ΕΕ και το ΔΝΤ, θα εξακολουθεί να χρειάζεται μακροχρόνια βοήθεια από το εξωτερικό. Αυτό θα σημάνει ότι θα χρειαστούν ακόμα περισσότερες χρηματοπιστωτικές πολιτικές ελέγχου από τις Βρυξέλλες και έτσι η Ευρωζώνη θα μετατραπεί σε ένα ακόμα πιο "πολιτικο-κεντρικό" κλαμπ χωρών. Ακόμα και αν παρουσιαστεί η ανάγκη για ένα "υπερ-υπουργείο Οικονομικών" στην Ευρωζώνη, οι ηγέτες της ΕΕ δεν έχουν εξηγήσει ακόμα επαρκώς τις συνέπειες που αυτό θα φέρει στους πολίτες. Τουλάχιστον, ωστόσο, η Ελλάδα και οι αγορές θα έχουν ένα βασικό πλάνο με μια πιθανότητα να λειτουργήσει.

Ποσοστό ανεργίας για κάθε χώρα, Μάρτιος 2011, πηγη: Eurostat

Στο τέλος, ο συντάκτης ότι αργά ή γρήγορα οι ευρωπαίοι ηγέτες θα βρεθούν μπροστά στις εξής τρεις επιλογές: 1-μεγάλα ποσά προς την Ελλάδα που θα εξοργίσουν τους Ευρωπαίους πολίτες, 2-ακαθόριστη πτώχευση που θα αποσταθεροποιήσει τις αγορές και θα θέσει σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό πρότζεκτ, και 3-μια ήπια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Η τελευταία επιλογή εμπεριέχει μια μακρά περίοδο εξωτερικής βοήθειας προς την Ελλάδα, μεγαλύτερη πολιτική σύμπραξη και αναθεώρηση των ευρωπαϊκών θεσμών. Αλλά είναι ο καλύτερος τρόπος για να βρεθεί λύση για την Ελλάδα και το ευρώ.

Ποσοστιαίος ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ κάθε χώρας, 2010, πηγή: Eurostat

"Αυτή η επιλογή δεν θα είναι για πολύ ακόμα στο τραπέζι. Οι ηγέτες της Ευρώπης πρέπει να την αδράξουν όσο προλαβαίνουν", κλείνει το άρθρο...

Από newstoday

Όσο και να πιέζει η τρόϊκα, συναίνεση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Και αυτό δεν οφείλεται σε κάποια παραξενιά των Παπανδρέου και Σαμαρά, αλλά σε ένα βασικό εγγενές μειονέκτημα του ίδιου του πολιτικού συστήματος.

Το πολιτικό μας σύστημα, ενώ στην πραγματικότητα είναι απόλυτα συναινετικό σε ότι αφορά την επιβίωσή του, δηλαδή την αυτονομία του απέναντι στην κοινωνία και την ομαδοποίηση των μελών του σε μια κλειστή ανακυκλούμενη και οικογενειοκρατούμενη ελίτ εξουσίας, εντούτοις το μειονέκτημά του είναι ότι παρουσιάζεται απέναντι στην ίδια την κοινωνία, εντελώς θεατρικά, ως έχον αβυσσαλέες διαφορές εντός του. Τούτο γίνεται για να έχει τα διάφορα τμήματα του λαού με κομματικές παρωπίδες και περιμαντρωμένα στα κομματικά μαντριά του, για εύκολη άντληση κομματικής πελατείας και μη αμφισβήτησης της ίδιας της πολιτικής ελίτ.

Οι τροϊκανοί, οι οποίοι δεν έχουν κατανοήσει αυτό το πρόβλημα του πολιτικού μας συστήματος και νομίζουν ότι το δικό μας σύστημα λειτουργεί σαν τα δικά τους, αδυνατούν να κατανοήσουν γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί συναίνεση και αδίκως κατηγορούν τον Αντώνη Σαμαρά ως λαϊκιστή. Το ίδιο θα έκανε και ο Παπανδρέου στην αντιπολίτευση. Εξάλλου το έκανε ήδη όταν ο Καραμανλής ζητούσε συναίνεση και ο Παπανδρέου ζητούσε εκλογές. Τώρα αντιστράφηκαν απλά οι όροι μέσα στην κλειστή πολιτική ελίτ και τίποτα παραπάνω.

Φανταστείτε λοιπόν τι έχει να γίνει, αν αποφασιστεί συνεργασία και συγκυβέρνηση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατίας!!. Τότε αμέσως θα συμβούν τα εξής:

1) Θα καταρρεύσει αμέσως ο μύθος της ενισχυμένης αναλογικής. Μόλις διαπιστωθεί ότι η κυβερνητική συνεργασία φέρνει αποτελέσματα, αμέσως και ο πιο αδαής πολίτης θα αναρωτηθεί, γιατί τόσα χρόνια δεν ισχύει η απλή αναλογική;

2) Θα καταρρεύσει αμέσως ο μύθος των μονοκομματικών κυβερνήσεων και οι πολίτες θα απαλλαγούν από τις κομματικές παρωπίδες, θα ενισχυθούν οι κομματικές μετακινήσεις ψηφοφόρων και φυσικά θα αμφισβητηθούν οι πάγιες κομματικές ελίτ,

3) Τα κρατικοδίαιτα λαμόγια και οι κρατικοδίαιτοι νταβατζήδες θα χάσουν τον έλεγχο της εξουσίας και φυσικά τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας και

4) Μετά την αποκάλυψη της συνταύτισης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αυτόματα θα δημιουργηθεί μια γνήσια λαϊκή αντιπολίτευση η οποία και θα αξιώσει αμέσως την αλλαγή του πολιτικού συστήματος και την κατάργηση του θεάτρου που λέγεται Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

Συναινετικές λύσεις, σ' αυτό το πολιτικό σύστημα, μπορούν να υπάρξουν μόνο σαν αυτή που πρότεινε ο Αντώνης Σαμαράς στον Παπανδρέου. Δηλαδή περιορισμένης χρονικής διάρκειας, με συγκεκριμένο αντικείμενο ενασχόλησης και χωρίς εμπλοκή των βασικών κομματικών στελεχών των δύο κομμάτων. Τέτοιες λύσεις στο παρελθόν υπήρξαν οι βραχύβιες κυβερνήσεις Τζανετάκη και Ζολώτα. Περισσότερη συνεργασία, κάνει τζιζ.

Συναινετικές επίσης λύσεις δεν θέλουν ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ για τους ίδιους λόγους και κυρίως γιατί τότε θα πρέπει να εμπλακούν άμεσα στο κυβερνητικό παιχνίδι και όπως καταλαβαίνετε, τα λογίδρια εκ του ασφαλούς πάνε περίπατο.

Αντίθετα συναινετικές λύσεις θέλουν ο ΛΑΟΣ, η ΔΗΣΥ και η ΔΗΑΡ, γιατί θέλουν να εμπλακούν με την κυβερνητική εξουσία.

Συναινετικές επίσης λύσεις θέλουμε και εμείς, για τον απλούστατο λόγο, ότι τότε θα αποκαλυφθεί το πολιτικό θέατρο που μας παίζουν τόσα χρόνια και το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα αμέσως θα καταρρεύσει.

Το θέλουν αυτό ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία;
Για ρωτήστε τους!

Τα λιγότερα αντικαταθλιπτικά μεταξύ των Ευρωπαίων τα παίρνουν οι Έλληνες σύμφωνα με γερμανοβρετανική έρευνα του πανεπιστημίου Γουόργουικ της Βρετανίας και του Ινστιτούτου ΙΖΑ της Βόννης, που δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα. Το 97% των Ελλήνων δεν έχει πάρει ποτέ, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ποσοστό πολιτών «καθαρών» από αντικαταθλιπτικά στην Ευρώπη των 27, ενώ κατά καιρούς παίρνει το 1% και τακτικά για διάστημα μεγαλύτερο του ενός μηνός μόλις το 1%. Στο δείγμα των 30.000 ευρωπαίων που μετρήθηκε διαπιστώθηκε ότι τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά καταναλώνονται στην Πορτογαλία, όπου το 84% δηλώνει ότι δεν έχει πάρει ποτέ αντικαταθλιπτικό, το 5% παίρνει κατά καιρούς, το 2% τακτικά για διάστημα μικρότερο του ενός μηνός και το 9% τακτικά για διάστημα μεγαλύτερο του ενός μηνός. Πάνω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο βρίσκονται η Γαλλία και η Βρετανία. Με αυτά τα δεδομένα θα έλεγε κανείς ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο είμαστε πρώτοι στα βάσανα και τελευταίοι στην κατάθλιψη.

Και ναι και όχι.

Η παραπάνω έρευνα ως επί το πλείστον αφορά το 2010 και ειδικά το πρώτο τρίμηνο όταν ακόμα η εγχώρια κρίση δεν είχε ξεδιπλωθεί σε όλο της το μεγαλείο.

Από τις αρχές του 2011 που τα αποτελέσματα του μνημονίου έγιναν φανερά στην κοινωνία και την οικονομία μέχρι σήμερα που η πολιτική τάξη της χώρας και της Ευρώπης επιφυλάσσουν αλλεπάλληλα σκωτσέζικα ντους με τις δανειακές δόσεις, η κατάθλιψη όχι απαραίτητα με την κλινική της διάσταση, αλλά ως κόπωση του ψυχισμού, αδιέξοδο κι απελπισία, όπως εμπειρικά διαπιστώνει κανείς στο άμεσο κι ευρύτερο περιβάλλον του, φαίνεται να αγγίζει ολοένα και περισσότερους με ή χωρίς χάπια, να το αποδεικνύουν στις στατιστικές έρευνες.

Κι αν μέχρι πρότινος μπορεί να μας έσωζε η παρατεταμένη ηλιοφάνεια που απολαβάνουμε ως χώρα, και άλλες μεσογειακές «ιδιαιτερότητες» στη νοοτροπία μας, πλέον η ευεργετική τους παρουσία έχει σημαντικά υποσκελιστεί από την βαριά καθημερινότητα.

Η Γερμανία (Σόιμπλε) αξιώνει να εκμεταλλευτεί τον «ελληνικό» ήλιο για να επεκταθούν οι δικές της επιχειρήσεις «πράσινης» ενέργειας, την ώρα που όλο και περισσότεροι Έλληνες εξαιτίας των μέτρων που αυτή επιβάλλει, εργασιακά, οικονομικά, κοινωνικά και ψυχολογικά βυθίζονται στο μαύρο σκοτάδι.

Όσο για τις λοιπές «ιδιαιτερότητες»,από τις οποίες έχει εξαχθεί ο μύθος περί τεμπέληδων ελλήνων, δηλαδή τη συμπάθεια για τη χαλαρότητα και την ξεγνοιασιά, το μοίρασμα του χρόνου στην οικογένεια και τους φίλους και γενικώς σε εξωεργασιακές δραστηριότητες, κλπ, αυτό που λέμε ποιότητα ζωής, έχουν αλλοιωθεί τα τελευταία χρόνια, αφού σημαντική μερίδα ελλήνων εργαζόταν εντατικά, πολλές φορές σε παραπάνω από μία δουλειές για να καλύψει το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης. Πρόσφατα άλλωστε έρευνα για την εφημερίδα Le Monde έδειξε ότι οι έλληνες εργάζονται περισσότερες ώρες από το μέσο ευρωπαϊκό όρο και μάλιστα περισσότερο και από τους γερμανούς οι οποίοι μαζικά κατανάλωσαν την προπαγάνδα των τεμπέληδων ελλήνων τους τελευταίους μήνες που η δική μας «διάσωση» προκάλεσε πολιτικά προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας τους.

Οι παραπάνω «ιδιαιτερότητες» λοιπόν δέχτηκαν τον τελευταίο ενάμιση χρόνο τερατώδη επίθεση και άπλετο μελάνι χύθηκε ή σάλιο καταναλώθηκε από νεόπλουτα παπαγαλάκια με αδυναμία στη χλιδάτη ζωή, προκειμένου να ενοχοποιηθεί στη ρίζα του ο ελληνικός τρόπος ζωής και να μας πείσουν ότι είμασταν τεμπέληδες , ευθυνόμαστε απαξάπαντες οι από κάτω για την κρίση – αν δεν είμαστε κιόλας οι πρωταίτιοι της κρίσης - και γι’ αυτό τώρα μας αξίζουν τα πάνδεινα: αφαίρεση δικαιωμάτων και κατακτήσεων, μισθοί πείνας, ανεργία,περιθώριο, εργασιακή ανασφάλεια και τρομοκρατία και πάει λέγοντας. Η κατάθλιψη χτύπησε κόκκινο – καθηλώνοντας τον κόσμο στον καναπέ - όσο όλοι αυτοί εργάζονταν σκληρά προκειμένου να καλλιερήσουν την ενοχή πάνω στην οποία θα κλίκαρε η αποδοχή της νέας κατάστασης: περισσότερη δουλειά, πρωτοφανείς περικοπές στα εισοδήματα, καθόλου δικαιώματα, τέλος στις κοινωνικές δαπάνες, πλημμυρίδα φόρων και δημόσια περιουσία στους απαιτητικούς πιστωτές.

Όχι τυχαία ο Guardian, με αφορμή το Μεσοπρόθεσμο, τις ευρωπαϊκές πιέσεις για συναίνεση, τις διαβουλεύσεις για τον νέο δανεισμό της χώρας, χαρακτηρίζει την Ελλάδα «σκλάβα της Ευρώπης». Μπορεί μια σκλάβα να γλιτώνει για πολύ καιρό τα αντικαταθλιπτικά;

Προς το παρόν οι πλατείες , οι μούντζες, οι συνελεύσεις, η νεοαποκτηθείσα αλληλεγγύη από τη μία, και η οργή και κατακραυγή εναλλάξ με τη διακωμώδηση των πανικόβλητων υπουργών και βουλευτών προσφέρουν μια προσωρινή ασφαλιστική δικλείδα στον καταρρακωμένο ψυχισμό μας. Φαίνεται ότι η όποια κατάθλιψη είναι ακόμη διαχειρίσιμη, ο κόσμος το παλεύει. Όμως, μια ήττα όλου αυτού του πλήθους που έχει ενεργοποιηθεί τον τελευταίο καιρό στο δημόσιο χώρο, θα ήταν πολύ σοβαρό πλήγμα...

Τελικά πρέπει να παραδεχθούμε πως η κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου έχει φαντασία! Από ό,ποια πλευρά και αν δούμε το θέμα, διαπιστώνουμε πως αυτή η θλιβερή κυβέρνηση – τσίρκο, διαθέτει ένα πλήθος από εναλλακτικές μεθόδους αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης…

Εν μέσω της τεράστιας πολιτικής (και όχι οικονομικής) κρίσης, τη στιγμή που οι «νταήδες» γίνονται κοτούλες και ακολουθούν πιστά τις διαταγές- εντολές της τρόικας (βλ. οικονομικά λόμπι διαφόρων funds, τράπεζες, τοκογλύφους, λαμόγια, μυστικές υπηρεσίες και άλλα πολλά), τη στιγμή που η πατρίδα μας έχει τοποθετηθεί στο τραπέζι των οικονομικών μας τρομοκρατών και διαμοιράζεται αναλόγως της ισχύος της κάθε «δάνειας δύναμης», τη στιγμή που η χώρα βράζει και υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης, η κυβέρνηση του «σκεπτόμενου» (μία σύγχρονη απόδοση της λέξης «καθοδηγούμενος») Παπανδρέου αποφάσισε να επιχειρήσει έναν επικοινωνιακό αποπροσανατολισμό. «Παλιά τους τέχνη κόσκινο», δηλαδή…

Αυτή τη φορά οι «σκεπτόμενοι» αποφάσισαν να αφήσουν τις πουτάνες και τις τσόντες και ασχολήθηκαν με κάτι πιο… προσοδοφόρο! Με το ποδόσφαιρο και την «παράγκα» που υπήρχε σε αυτό. Έτσι, με το «όπιο του λαού», πατώντας στον ποδοσφαιρικό οπαδισμό επιχειρούν να «ρίξουν φως» στα άπλυτα ποδοσφαιρικών μεγαλοπαραγόντων, που τώρα (όλως τυχαίως) ανακάλυψε η δικαιοσύνη ότι είναι μπλεγμένοι σε στημένα παιχνίδια ποδοσφαίρου, θησαυρίζοντας μέσω στοιχημάτων…

Δυστυχώς, για την κυβέρνηση, «περσινά ξινά σταφύλια» για τους Έλληνες. Αυτό που όλοι γνώριζαν, ήρθε σήμερα αυτή η κατοχική (υπενθυμίζω) κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, να μας το αποκαλύψει και να μας εκπλήξει με την διάθεσή της για την απόδοση της Δικαιοσύνης και για την συνέπειά της ως προς την επιβολή διαφάνειας στην χώρα (απορία: γιατί δεν έχει βγει εισαγγελική διαταγή –μέχρι τη στιγμή που γραφόταν το παρόν κείμενο- που να απαγορεύει την έξοδο από την χώρα των εμπλεκομένων προσώπων;).

Δυστυχώς για την τρόικα και τους εδώ υπαλλήλους της, οι Έλληνες έχουν ξυπνήσει. Για την ακρίβεια, προτιμούν την «τσόντα» από την «παράγκα». Υπάρχει τεράστια οπτική διαφορά. Άλλο να βλέπεις φωτογραφίες και βίντεο από μπράβους που έγιναν μεγαλο-επιχειρηματίες και άλλο να βλέπεις μια Τζούλια…! Ίσως και γι αυτό να γίνονται στη Μύκονο τα γυρίσματα της νέας πορνοταινίας της διάσημης πορνοστάρ. Μία ακόμη καβάντζα της πολιτικής παράγκας ή της πολιτικής γιάφκας, αν έτσι το προτιμάτε. Για όλους και για όλα έχει ο πολιτικός μπαχτσές (μέχρι και ιδιωτικές επισκέψεις της Τζούλιας στην Βουλή, επιβεβαιώνοντας έτσι και το σύνθημα "να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή"!).

Βέβαια, η κυβέρνηση των χρήσιμων ηλιθίων δεν τολμά να αποκαλύψει τίποτε για την πολιτική παράγκα. Ακόμη και τα θέμα του Άκη Τσοχατζόπουλου ξεχάστηκε (στην Ελλάδα τα θαύματα κρατούν τρεις ημέρες, ενώ σε δέκα χρόνια ξεχνάμε τα πάντα, σύμφωνα με παλιές δηλώσεις του γνωστού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη). Φυσικά, αυτή η κυβέρνηση, αυτό το πολιτικό σύστημα, ποτέ δεν θα τολμήσουν να «ακουμπήσουν» το θέμα της δικής τους «γιάφκας» που τρομοκρατεί την χώρα. Προτιμούν να χαϊδεύουν ο ένας τον άλλον (τη γιάφκα τους εννοώ μην πάει το μυαλό σας πως χαϊδεύονται μέσα στην γιάφκα…!), προτιμούν να κάνουν τους Κινέζους, προτιμούν να κλείνονται μέσα στη Βουλή και να έχουν για φύλαξη 5.000 αστυνομικούς, προτιμούν να μην μπορούν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους, παρά να αγγίξουν την τρομοκρατική οργάνωση (βλ. παρόν πολιτικό σύστημα) που έχουν στήσει και κατακρεουργούν (με την βοήθεια ειδικών «χειρούργων» που φέρνουν από το εξωτερικό) την χώρα και όσους επιμένουν να διαβιούν σε αυτήν.

Η «γιάφκα» των πολιτικών ζει και βασιλεύει και την χώρα «μεσιτεύει»…
Για πόσο θα συμβαίνει αυτό; Για όσο τους επιτρέψουμε εμείς!
Μέχρι εκείνη τη στιγμή που θα αποφασίσουμε να κάνουμε το δικό μας «ντου» στην δική τους «γιάφκα»…
Τότε, θα αλλάξουν πολλά, πάρα πολλά… Δηλαδή, όλα…

Κωνσταντίνος


Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν Βαν Ρομπάι, ο διοικητής της ΕΚΤ, Ζαν Κλοντ Τρισέ, η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. Αυτοί συγκρότησαν χθες το απόγευμα μια μίνι σύνοδο κορυφής με αντικείμενο, τι άλλο, το ελληνικό πρόβλημα.

Οι πληροφορίες ωστόσο που έρχονται από τις Βρυξέλλες για το τι συζητήθηκε είναι λίγες κι αυτό είναι ενδεικτικό ότι το κλίμα για την Ελλάδα ήταν κακό. Επομένως, δε συνέφερε το Μαξίμου να διαρρεύσει τι ειπώθηκε. Άλλωστε, κοντός ψαλμός… Το κείμενο των συμπερασμάτων θα μας βγάλει από την αγωνία και το σκοτάδι.

Αν όμως αληθεύει ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες έδωσαν πολύ σκληρό τελεσίγραφο στον Παπανδρέου και την Ελλάδα, τότε τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα. Λέγεται, λοιπόν, ότι αν και συμφώνησαν για την 5η δόση και το νέο δάνειο, από 70 έως 100 δις ευρώ, φαίνεται να ζήτησαν δύο πράγματα:

1. Να ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο μέχρι την ερχόμενη Πέμπτη και να περιλαμβάνει τα πολύ σκληρά μέτρα του Βενιζέλου, ίσως κι άλλα που ακόμη δεν έχουμε δει. Και φυσικά να έχει όλα όσα συμφωνήθηκαν για το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας.

2. Να μπει ένας πολύ βασικός όρος. Να πάρει η Ελλάδα το δάνειο αλλά σε περίπτωση που έστω και για λίγο παρεκκλίνει του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων και εκμετάλλευσης περιουσίας, να σταματήσει αυτόματα η χρηματοδοτική ροή και η χώρα να πέσει σε οικονομικό σοκ. Δηλαδή, δε θα γίνεται καμιά διαπραγμάτευση για δόσεις και άλλα τέτοια. Με την πρώτη… στραβή οι Ευρωπαίοι θα σταματήσουν να πληρώνουν. Πρόκειται για το τελικό στάδιο του εκβιασμού προκειμένου να πουληθούν τα πάντα σε τιμή ευκαιρίας.

Αυτό είναι το κλίμα από τις Βρυξέλλες και η δεύτερη ημέρα της Συνόδου Κορυφής θα κρίνει εν πολλοίς το μέλλον της Ελλάδας. Ίσως σήμερα να μην υπάρξουν τελικές αποφάσεις κι όλα να μετατεθούν για τις 3 Ιουλίου, ωστόσο, το κείμενο των συμπερασμάτων θα αναφέρει και πάλι τις απαιτήσεις. Δηλαδή ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, πολύ σκληρά μέτρα και συναίνεση. Για τα δύο πρώτα είμαστε σίγουροι, για το τρίτο αμφιβάλλουμε πολύ.

Όπως αμφιβάλλουμε και για το πόσο σίγουροι είναι στην κυβέρνηση ότι θα ψηφιστεί από όλους το πρόγραμμα. Ηδη κάποιοι ετοιμάζονται να βγουν στα κεραμίδια.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Εμείς θυμίζουμε το ρηθέν του κυρίου Βενιζέλου (υπουργού Οικονομίας και αντιπροέδρου της κατοχικής κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου): "Κάποιοι θα μπουν φυλακή"... Μόνο που θα το "επικαιροποιήσουμε" (είδατε τι μας μαθαίνει το Μνημόνιο;) λίγο: 'Όλοι τους θα μπούνε στην φυλακή"... και θα παρακαλάνε γι αυτό, για να μην γνωρίσουν άλλα...


Στον βωμό της εξουσίας, πολλοί θα χάσουν τα κεφάλια τους...
Το τέλος της ειδυλλιακής μεταβατικής περιόδου του ανασχηματισμού γράφτηκε χθες, με τον κ. Βενιζέλο να σερβίρει ξαναζεσταμένη - και μάλιστα σε σημείο... βρασμού - τη σούπα μέτρων που «καταδικάστηκαν» δια της αναδόμησης των πρώην τσάρου Γ. Παπακωνσταντίνου.

Έτσι, με ένα νέο γύρο εσωκομματικών αντιπαραθέσεων στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, έναν ακόμη γύρο αναμορφωμένων προς το χειρότερο μέτρων και με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να επικυρώνει σήμερα όλες τις αποφάσεις του Eurogroup για την Ελλάδα, αλλά και με δηλώσεις ξένων αξιωματούχων που αμφιβάλλουν για το νέο πακέτο διάσωσης, οδεύουμε ολοταχώς προς την επόμενη «καυτή» εβδομάδα με την μοιραία καταληκτική ημερομηνία της 30ής Ιουνίου.

Μέσα σε μια μόλις εβδομάδα, αποδείχθηκε πως τόσο ο ανασχηματισμός, όσο και η αλλαγή φρουράς στο υπουργείο των Οικονομικών, έγιναν για λόγους πρόσκαιρης εκτόνωσης, εντυπωσιασμού και προπαγάνδας.

Οι αλλαγές που ανακοίνωσε ο υπουργός των Οικονομικών Βαγγέλης Βενιζέλος στην συνέντευξη Τύπου, λίγο πριν αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες, δεν διαφοροποιούν, όπως ήταν αναμενόμενο, την προηγούμενη δημοσιονομική πολιτική.

Αντίθετα, το αφορολόγητο πηγαίνει στις 8.000 ευρώ. Ήταν 12.000, έπεσε επί Παπακωνσταντίνου στις 6.000 με υποχρέωση οι υπόλοιπες 6.000 να δικαιολογηθούν μέσω αποδείξεων και τώρα πηγαίνει στις 8.000, ενώ θα επιβάλλεται φόρος 10% στα ποσά ως τις 12.000, με εξαίρεση τους νέους ως 30 ετών, τους συνταξιούχους άνω των 65 ετών και τα άτομα με αναπηρία.

Άνευ ουσίας η «βελτίωση» για τους νέους (που ούτως ή άλλως είτε δεν έχουν δουλειά, είτε αμείβονται με ποσά της τάξης των 400 - 500 ευρώ τον μήνα), αυτονόητη για τα άτομα με αναπηρία και καταστροφική για τις παραγωγικές ηλικίες από 30 ως 65 χρόνων που έχουν σοβαρές οικογενειακές υποχρεώσεις (δάνεια, σπουδές παιδιών κλπ) και είναι οι κατ' εξοχήν καταναλωτές.

Επιπλέον, επιβάλλεται και κλιμακωτή «εισφορά αλληλεγγύης» από 1% ως 5% στα ετήσια εισοδήματα, ενώ έχουμε αύξηση της φορολογίας του πετρελαίου θέρμανσης κατά 60% το χιλιόλιτρο, ελάχιστο τέλος άσκησης επιτηδεύματος ή ελεύθερου επαγγέλματος ύψους 300 ευρώ, μείωση του αφορολόγητου για το Φόρο Ακίνητης Περιουσίας στα 200.000 ευρώ από 400.000 ευρώ σήμερα.

Και μερικά «Θα»: Μείωση των δαπανών του Δημοσίου κατά 400 εκ ευρώ το 2011 και υπόσχεση για… οργανωμένη συζήτηση για ένα αναπτυξιακό, δίκαιο και ισορροπημένο φορολογικό σύστημα!

Και βέβαια, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ είχαμε νέες ενστάσεις για την αποτελεσματικότητα και αυτών των μέτρων, με την γνωστή κριτική της Βάσως Παπανδρέου, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, ο παραιτηθείς από την εισήγηση του Μεσοπροθέσμου Α. Μακρυπίδης, προειδοποίησε πως αν χρειαστούν και άλλα μέτρα το 2012, «αυτό θα είναι η ταφόπλακα της αξιοπιστίας και της αποτελεσματικότητάς μας».

Έτσι, με αμφισβητήσεις, διαφωνίες και αντιπαραθέσεις – αλλά με παροχή ψήφου την κρίσιμη ώρα – πληροφορηθήκαμε πως τα μέτρα, πιο σκληρά, θα επιβληθούν και… ό,τι γίνει, καθώς μόνο έτσι μπορούσε να επιτευχθεί συμφωνία με την τρόικα.

Οι μειώσεις σε βουλευτές και άλλα στελέχη, συμβολικό χαρακτήρα έχουν μόνο, καθώς το πρόβλημα είναι αν τελικά όσα αποφασίστηκαν και επιβλήθηκαν από τους δανειστές μας θα φέρουν κάποιο αποτέλεσμα και θα αποτρέψουν την χρεοκοπία.

Οι αλλαγές που παρουσιάστηκαν δεν διαφέρουν σε τίποτε από όσα ίσχυαν μέχρι τον ανασχηματισμό, το πακέτο μέτρων παραμένει ίδιο, τα χαράτσια ουσιαστικά μεγαλώνουν, «σκληρή διαπραγμάτευση» με την τρόικα, όπως αποδεικνύεται, δεν υπήρξε παρά μόνο στο μυαλό των προπαγανδιστών και η συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην χρεοκοπία.

Ουσιαστικά, πηγαίνουμε στο άγνωστο με βάρκα την χρεοκοπία, καθώς και χθες ο Γιούργκεν Σταρκ, μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ, επέμεινε ότι η χορήγηση νέων πακέτων διάσωσης θα είναι ολέθρια αν δεν υπάρξουν προσαρμογές στην οικονομική πολιτική και το χρηματοοικονομικό σύστημα.

Και επανέλαβε πως αν η συμμετοχή των ιδιωτών δεν γίνει σε εθελοντική βάση, τότε η εξέλιξη θα θεωρηθεί πιστωτικό γεγονός.

Άλλωστε, όπως έγινε γνωστό από δημοσίευμα της γερμανικής έκδοσης των Financial Times, για πρώτο φορά τα νέα τεστ αντοχής για τις τράπεζες θα περιλαμβάνουν και το… σενάριο για την πτώχευση της Ελλάδας!

Και αυτό, όπως επισημαίνεται, σημαίνει ότι η ΕΕ παραδέχεται κάτι – την χρεοκοπία – που μέχρι σήμερα απέκλειε ως προοπτική.

Συμπέρασμα: Το οικονομικό επιτελείο ασχολείται μόνο με μέτρα και όχι με την ουσία του προβλήματος. Και αν τελικά καταλήξουμε στην χρεοκοπία, τότε είναι βέβαιο ότι οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα θα είναι δραματικές.

Στον βωμό της εξουσίας θα θυσιαστούν πολλά κεφάλια…