Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Σεπ 2015

Του Γ. Παπαδόπουλου-Τετράδη  

Μπορεί να φαντάζει κορυφαίο θέμα της ημέρας η σύνθεση της (νέας;) κυβέρνησης, αλλά το σημαντικότερο γεγονός, και ελπίζω να το έχει πάρει χαμπάρι η «νέα», ειδοποιημένη ίσως από τον υπηρεσιακό υπουργό Π. Μολυβιάτη, είναι η δήλωση της Αγγ. Μέρκελ, ότι η Ελλάδα χρειάζεται τη βοήθεια της Τουρκίας για να «υπερασπιστεί τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης από τους μετανάστες»!

Κατ αρχήν πρέπει να επισημάνουμε, ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων 8 ετών, έχουν λιώσει την πόρτα της ΕΕ, επομένως και της Γερμανίας, ζητώντας, αλλά και απαιτώντας από την Ένωση να αναγνωρίσει, ότι η Ελλάδα ΕΙΝΑΙ τα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε! Καμία τέτοια αναγνώριση δεν έχει γίνει επίσημα ή ανεπίσημα! Αντιθέτως, οι χώρες της ΕΕ, με πρωταγωνιστή τη Γερμανία, επαναλαμβάνουν μονότονα, ότι η Ελλάδα μπορεί και οφείλει να φυλάξει τα σύνορά της!

Επιπλέον, όλες οι κυβερνήσεις έχουν ζητήσει φορτικά και πιεστικά από την ΕΕ να συνδράμει την Ελλάδα στη φύλαξη των συνόρων της, κυρίως από τη δράση των Τούρκων δουλεμπόρων, που διοχετεύουν όλο τον όγκο των εξ ανατολών προσφύγων στα ελληνικά παράλια και στον Έβρο.

Η πάγια απάντηση της ΕΕ είναι, ότι η Ελλάδα έχει τις δυνάμεις για τη φύλαξη και είναι δικά της τα σύνορα και δική της η ευθύνη για τη φύλαξή τους. Μοναδική συμβολή της ΕΕ στο θέμα ήταν η αποστολή μικρής δύναμης της FRONTEX, κι αυτό πριν από λίγα μόλις χρόνια έγινε φανερό, ότι κύματα κύματα προσφύγων κατευθύνονταν από την Ελλάδα στην Κεντρική Ευρώπη μέσω Ιταλίας! Τρομερή αλληλεγγύη.

Η ξαφνική έγνοια της κ. Μέρκελ για τη φύλαξη των ελληνοτουρκικών συνόρων και μάλιστα με επίκληση στην Ελλάδα (!) να συνεργαστεί με την Τουρκία είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα, που μπορεί να αντιμετωπίσει η ελληνική εξωτερική πολιτική σήμερα.

Επειδή, ο αναγνώστης πρέπει να ξέρει, ότι τίποτε στην Τουρκία δεν δίνεται χωρίς να το γνωρίζει και χωρίς να το κινεί το τουρκικό κράτος. Με εξαίρεση τις μυστικές κινήσεις των Κούρδων μαχητών, μέχρι και αυτές να διαβρωθούν.

Η χύδην μεταφορά εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων από την Ανατολή στα ελληνικά παράλια, με την καθοδήγηση αυτών που λέμε αφελώς «Τούρκοι δουλέμποροι» δεν είναι τίποτε άλλο από την τουρκική πίεση στην Ελλάδα και στην ΕΕ, όχι για να λυθεί κανένα προσφυγικό ζήτημα. Η Τουρκία δεν έχει τέτοιες ευαισθησίες. Αλλά για να κερδηθούν δύο τουλάχιστον τουρκικές επιδιώξεις:

1. Να βρεθεί η Ελλάδα στο τραπέζι με την Τουρκία με θέμα την «κοινή διαχείριση» των ελληνικών (!) αλλά όχι των τουρκικών συνόρων. Δηλαδή τον επαναπροσδιορισμό της κυριαρχίας επί των 6 μιλίων (ή 12) στο Αιγαίο, της μέσης γραμμής μεταξύ των παραλίων της Τουρκίας και των ελληνικών νησιών, και της κυριαρχίας επί των νησιών, που αμφισβητεί η Τουρκία, όπως τα Ίμια. Δηλαδή τον επαναπροσδιορισμό της Συνθήκης της Λωζάνης!

Αυτή είναι η τουρκική επιδίωξη, και δεν είναι τυχαία, που αρθρώνεται από την Αγγ. Μέρκελ τώρα, σήμερα. Αντιθέτως είναι πολύ επικίνδυνη. Η Τουρκία πάντα χτυπά, όταν οι ελληνικές κυβερνήσεις είναι φρέσκιες, χωρίς πείρα και αδύναμες. Κυρίως όταν ο πρωθυπουργός της χώρας δεν ξέρει καν και αμφισβητεί ότι υπάρχουν θαλάσσια σύνορα!! Δεν έχει παρά να ανατρέξει κανείς στην πρόσφατη ιστορία. Και, το σημαντικότερο, η Τουρκία έχει ΜΙΑ, ΕΝΙΑΙΑ, και ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ εξωτερική πολιτική, που δεν αλλάζει σαν τα πουκάμισα, όπως οι δικές μας. Είναι μεθοδική, έχει στόχος και στρώνει το δρόμο επί χρόνια για να πετύχει τους στόχους.

Να θυμίσω στον αναγνώστη ποια ήταν η θέση της Τουρκίας στη διεθνή σκακιέρα σε σχέση με την Ελλάδα πριν από 40 χρόνια, όταν ίσχυε ποσόστωση (7 προς 10) στον εξοπλισμό των δύο χωρών από τις ΗΠΑ (το λέγαμε βοήθεια κατ ευφημισμόν), όταν ο ΟΗΕ έβγαζε τις καταδίκες τη μία πίσω από την άλλη για το Κυπριακό (μέχρι να καταντήσουμε στο σχέδιο Ανάν και να απεμπολήσουμε ότι το θέμα είναι ζήτημα εισβολής και κατοχής), όταν η Τουρκία ήταν ένας ζητιάνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο τουρκικός στόλος δεν ξεμύτησε από τα Δαρδανέλια τον Μάρτιο του 1985, που ο Ανδρέας Παπανδρέου έβγαλε τον ελληνικό στο Αιγαίο και απείλησε με πόλεμο.

2. Η δεύτερη τουρκική επιδίωξη είναι να πιέσει την ΕΕ ώστε να πάρει τα περισσότερα δυνατά ανταλλάγματα σε σχέση με τους Τούρκους, που ζουν στην Ευρώπη, και τους οποίους τους υπολογίζει ως πέμπτη φάλαγγα ενός μουσουλμανικού μοχλού πίεσης, και να εκβιάσει μια καλύτερη μεταχείριση προς τη συνθήκη ένταξής της στην Ένωση, την οποία μέχρι στιγμής αρνείται σθεναρά η Γερμανία. Φυσικά, να τραβήξει όσα περισσότερα λεφτά «βοήθειας» μπορεί από τα ταμεία της ΕΕ!

Αυτές είναι οι φανερές τουρκικές επιδιώξεις σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το θέμα γίνεται πολύ σοβαρό όταν η ίδια η Γερμανία δια στόματος Μέρκελ ανοίγει την κερκόπορτα στην Τουρκία να θέσει θέμα ελληνοτουρκικών θαλάσσιων συνόρων, χρησιμοποιώντας, κουτοπόνηρα όπως πάντα, ως αφορμή τους πρόσφυγες!

Η κ. Μέρκελ δεν είναι ηλίθια. Τουλάχιστον δεν είναι βραχυπρόθεσμα ηλίθια. Γιατί μακροπρόθεσμα είναι. Ξέρει πολύ καλά, ότι το μεταναστευτικό πρόβλημα που έχει φορτωθεί η Ελλάδα εδώ και χρόνια και στην Κεντρική Ευρώπη πρόσφατα, το δημιουργεί κατ αρχήν η ένοπλη επίθεση της Δύσης στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, για τον απόλυτο έλεγχο των περιοχών και τον παραγκωνισμό της Ρωσίας από εκεί. Ξέρει ότι το δημιουργεί και η ίδια η Τουρκία, που πλουτίζει και καθοδηγεί όλους τους πρόσφυγες προς την Ελλάδα και την ΕΕ.

Τα ξέρει αυτά και η Μέρκελ και η εξωτερική πολιτική της ΕΕ. Αλλά, αντί να πιέσει την Τουρκία να σταματήσει αυτό το παιχνίδι, και να της το επιβάλει κιόλας (η γερμανική οικονομική διείσδυση στην γείτονα είναι απόλυτη σε επίπεδο εξοπλισμών, κατασκευαστικών έργων, τουρισμού, έργων υποδομών, τεχνολογίας και εμπορίου) καλεί την Ελλάδα (!) να συνεργαστεί με την Τουρκία στη… φύλαξη των «εξωτερικών συνόρων της ΕΕ»! Τα οποία  μόλις προχτές ανακάλυψε! Τυχαίως, μετά και την ιστορική δήλωση Τσίπρα, ότι δεν ξέρει να έχει η θάλασσα σύνορα!

Είναι γνωστό στη δημοσιογραφία που ασχολείται με την άμυνα και την εξωτερική πολιτική, ότι οι ΗΠΑ έχουν βαλθεί να γίνει μια μοιρασιά του Αιγαίου έτσι, που να σταματήσει να αποτελεί αμιγώς ελληνική κυριαρχία. Γιατί οι αμιγείς κυριαρχίες σε νευραλγικά σημεία του πλανήτη δεν εξυπηρετούν τα σχέδια των επικυρίαρχων. Τους εξυπηρετεί να είναι «διαιτητές». Τους υπηρέτησε σε αυτό αρκούντως ο κ. Σημίτης και προσφάτως ο κ. Δραγασάκης με τις ευχαριστίες τους!

Ήδη η Ελλάδα, με εγκληματικές κινήσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων και με αντίστοιχες του ΝΑΤΟ, που υποδαύλισε έξυπνα η Τουρκία, έχει χάσει ένα κομμάτι από την εναέρια πολιτική κυριαρχία στο Αιγαίο, πράγμα που οι πολίτες αγνοούν, παρ όλο που έχει γραφτεί, τουλάχιστον στην «Ε».

Φαίνεται, ότι η Γερμανία, με τον αέρα του ισχυρού μέσα στην Ευρώπη, θέλει να γίνει χαλίφης στην θέση του χαλίφη. Και να διαιτητεύσει στο Αιγαίο. Έχει να εξυπηρετήσει μερικά εκατομμύρια Τούρκους εργαζόμενους στο έδαφός της, που είναι ψηφοφόροι. Δεν έχει καμία διάθεση να προσθέσει άλλους ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ. Ήδη έχει εγκαταλείψει το δόγμα της μη ανάμειξης στα διπλωματικά και στρατιωτικά παιχνίδια, που της είχε επιβληθεί με την συνθήκη του Β΄ Παγκοσμίου. Και η Τουρκία έχει 45.000.000 εν δυνάμει καταναλωτές και εργάτες, και την πύλη της Μέσης Ανατολής.

Ας τα έχει αυτά υπ όψιν του ο πρωθυπουργός του 15μελούς σχολείου και τα διπλωματικά του επιτελεία. Γιατί ΚΑΙ η θάλασσα έχει σύνορα, ΚΑΙ η ασχετοσύνη. Και στην Ελλάδα έχουμε πολύ και από τα δύο.

Πηγή "Άρδην"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αυτή δεν είναι η Σαουδική Αραβία ή ακόμη και την Tουρκία ή καμία ισλαμική χώρα, αυτή είναι η Δανία!!!

Οι μουσουλμάνοι απαιτούν ισλαμικό χαλιφάτο στη Δανία!!

Παραδόξως, οι περισσότεροι από αυτούς είναι πρόσφυγες στη Δανία λόγω της καταπίεσης που έχουν δεχτεί στις χώρες καταγωγής τους από μουσουλμάνους ηγέτες! Και ήρθαν εδώ για να ουρλιάζουν  στους δρόμους της Δανίας "εμείς οι άνθρωποι θέλουμε να ανατρέψουμε το καθεστώς!"
Είναι πραγματικά το Δανικό σύστημα σάπιο και θα το διορθώσουν κάνοντάς το καλύτερο;
Γιατί δεν κάνουν τις μεταρρυθμίσεις που θέλουν πρώτα στις χώρες τους;
Είναι αλήθεια ειρηνοποιοί ή απλά σπέρνουν τον όλεθρο έχοντας την άνεση οι περισσότεροι από αυτούς να ζουν αποκλειστικά σχεδόν με την κρατική ενίσχυση;
Αν πετύχουν και αλλάξουν ή ανατρέψουν το καθεστώς στην Δανία, οι ίδιοι όταν θα κυβερνάνε, θα επιτρέπουν τις διαδηλώσεις;
Ας υποθέσουμε ότι η Δανία έχει μετατραπεί σε ισλαμικό χαλιφάτο, θα συμφωνήσουν ώστε οι γιοί των σημερινών Δανών, να κατεβαίνοτν σε διαδηλώσεις στη χώρα, απαιτώντας τα δικαιώματά τους;
Αυτά διερωτάται ένας νεαρός Δανός στον λογαριασμό του στο Facebook. Αλλά, πολύ φοβόμαστε πως δεν θα είναι λίγοι εκείνοι που θα τρέξουν να τον χαρακτηρίσουν φασίστα, ναζιστή, μισάνθρωπο και άλλα πολλά. Κι αυτό, επειδή τα συμφέροντα είναι πολλά και μεγάλα. Συμφέροντα που δεν ενδιαφέρονται για τους ευρωπαϊκούς λαούς, για την ευρωπαϊκή κουλτούρα και γενικότερα για τους ευρωπαίους πολίτες...

Αν μάλιστα, αναλογιστούμε ότι η συγκεκριμένη πορεία "απαιτήσεων" έγινε το 2012 στην Δανία, δεν τολμούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί στο επόμενο διάστημα, με κατά πολύ αυξημένους τους αριθμούς των μουσουλμάνων (εξαιτίας των λαθρομεταναστών - προσφύγων) στην χώρα...




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Ο κ. Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές στην Ελλάδα, με πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από το αναμενόμενο. Η συμμετοχή βέβαια ήταν τρομακτικά χαμηλή, αφού σχεδόν κάθε δεύτερος Έλληνας δεν ψήφισε - επειδή επρόκειτο για το ποιός θα εφάρμοζε καλύτερα το μνημόνιο.

Τα αποτελέσματα πάντως τεκμηρίωσαν πως, παρά το ότι ο κ. Τσίπρας γονάτισε μπροστά στην καγκελάριο και τον κ. Σόιμπλε, οι άνθρωπου τον εμπιστεύονται περισσότερο από τους άλλους - ελπίζοντας πως θα τους δοθεί μία ευκαιρία να αποφύγουν την κατάρρευση της Δημοκρατίας και του κοινωνικού κράτους.

Ας ελπίσουμε πως το γερμανικό Spiegel κάνει λάθος, όταν εκθειάζει τον κ. Τσίπρα - γράφοντας πως εκτιμάει την πραγματιστική αλλαγή της πολιτικής του, ενώ είναι σίγουρο πως μία αριστερή κυβέρνηση έχει μεγαλύτερες δυνατότητες να εφαρμόσει τα μνημόνια και την πολιτική λιτότητας.

Εν τούτοις, κάτι ανάλογο είχε συμβεί και στη Γερμανία το 2000, από τον συνασπισμό των σοσιαλιστών με τους αριστερούς - ο οποίος δρομολόγησε τις μεγαλύτερες μειώσεις των μισθών στην ιστορία της χώρας, υιοθετώντας έναν άκρατο νεοφιλελευθερισμό.

Ο Θεός να μας φυλάει - ας μη συμβεί μία ακόμη φορά. Η πολιτική λιτότητας, καθώς επίσης η προσφυγική κρίση απειλούν την ευρωπαϊκή ενότητα. Ο γερμανικός μισθολογικός ανταγωνισμός (dumping), σε συνδυασμό με το κοινό νόμισμα (ευρώ), οδηγούν στην αποβιομηχανοποίηση της νότιας Ευρώπης. Η συνθήκη του Δουβλίνου (οι μετανάστες μένουν στα κράτη που πρωτοεισέρχονται) ωφελεί τη Γερμανία, ενώ είναι οδυνηρή για χώρες όπως η Ιταλία και η Ελλάδα.

Συμπέρασμα: Η γερμανική πολιτική λιτότητας, ο εξαγωγικός εθνικισμός της Γερμανίας (μερκαντιλισμός), καθώς επίσης η επιμονή της στη συνθήκη του Δουβλίνου, καταστρέφουν την εμπιστοσύνη προς τους Γερμανούς - την οποία είχαν κερδίσει με πολύ κόπο και χρόνο, μετά τα αποτρόπαια εγκλήματα των ναζί (Os. Lafontaine, Γερμανός, σε ελεύθερη μετάφραση).

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο διασυρμός της Γερμανίας

Το βασικό δομικό στοιχείο των ανθρώπινων σχέσεων είναι η εμπιστοσύνη. Ανευ αυτής, δεν νοείται ούτε συναλλαγή ούτε οποιαδήποτε συναισθηματική εκδήλωση εγγύτητας. Η Γερμανία σ' αυτόν ακριβώς τον τομέα επικεντρώνει την αρνητική κριτική προς τη χώρα μας.

Κατά τις επίσημες δηλώσεις των αξιωματούχων της «ατμομηχανής της Ευρώπης» και τις ανεπίσημα καθοδηγούμενες συκοφαντικές εκστρατείες του «κίτρινου» Τύπου της Γερμανίας, εμείς οι Ελληνες δεν αξίζουμε την εμπιστοσύνη τούτης της... άσπιλης χώρας, ούτε των «δορυφόρων» της. Δεν μας θεωρούν τίμιους εταίρους, διότι «δεν είμαστε αξιόπιστοι» και δεν ανταποκρινόμαστε στις προδιαγραφές τους, οι οποίες υποτίθεται ότι είναι αψεγάδιαστες.

Τα παραπάνω μπορούν να τα πιστέψουν μόνο όσοι δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή με όσα γράφονται και μεταδίδονται από τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, αλλά και με όσα αποδεικνύονται στις δικαστικές αίθουσες πολλών χωρών της υφηλίου. Οι ναυαρχίδες της γερμανικής οικονομίας δεν έχουν σταματήσει ούτε λεπτό να παράγουν περισσότερα σκάνδαλα απ' όσα μπορούν να... περιγράψουν τα διεθνή ΜΜΕ.

Μίζες της Siemens σε κρατικούς αξιωματούχους για την επίτευξη παραγγελιών διάφορων ψηφιακών συστημάτων· δωροδοκίες από την Daimler σε κρατικούς αξιωματούχους για τη... διασφάλιση της προτίμησης της εταιρίας σε κρατικές προμήθειες, αλλά και εκτεταμένες έρευνες των αμερικανικών Αρχών σε βάρος της γερμανικής τράπεζας Deutsche Bank για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα από τη Ρωσία.

Κι ύστερα ήλθε η Volkswagen. Η υπερδύναμη της αυτοκίνησης (που παράγει και οχήματα Audi, Bentley, Bugatti, Lamborghini, Porsche, SEAT και Škoda) αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι 11.000.000 αυτοκίνητα ανά τον κόσμο είναι εξοπλισμένα με το λογισμικό παραποίησης των μετρήσεων των ρύπων! Αυτό αποκαλύφθηκε έπειτα από ελέγχους που έγιναν στις ΗΠΑ.

Το ίδιο το γερμανικό κράτος εμπλέκεται στην υπόθεση, μια και το κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας είναι ένας από τους βασικούς μετόχους του Ομίλου Volkswagen, συμμετέχει δι' αντιπροσώπων στα διοικητικά συμβούλια και συναποφασίζει για το μέλλον της εταιρίας. Οπότε, το «κοίτα ποιος μιλάει» ταιριάζει «γάντι» στις γερμανικές μομφές εναντίον της Ελλάδας.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Ένας παπικός ιερέας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και προειδοποιεί...
  • Το Ισλάμ δεν πιστεύει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι το ίδιο και η Δύση πρέπει να το καταλάβει αυτό πριν να είναι αργά...
Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Ο αρχιεπίσκοπος Amel Shimon Nova από την Μοσούλη του Ιράκ, που κατέφυγε τώρα στην Γερμανία, έδωσε μια συνέντευξη στον γερμανικό τύπο προειδοποιώντας με πολύ αυστηρό τόνο τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα τους χριστιανούς, να σταματήσουν αυτήν την εισβολή των λαθρομεταναστών, στην πλειοψηφία μουσουλμάνων, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Προσοχή τους τζιχαντιστές. Θα σας σφάξουν σαν τα πρόβατα, εγώ τα έζησα στο πετσί μου!» Ο Amel Shimon προειδοποιεί ότι όλες οι παραδοσιακές χριστιανικές άξιες δεν έχουν καμία απολύτως αξία σε όλους αυτούς τους λαθρομετανάστες.

Αλλά ας παρακολουθήσουμε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη του: «Τα σημερινά μαρτύρια των χριστιανών στην Ανατολή είναι πρόγευση στο τι έχουν να τραβήξουν οι χριστιανοί και γενικά οι Ευρωπαίοι από αυτούς, όταν πατήσουν για τα καλά το πόδι τους στην Ευρώπη. Η δική μου ενορία έχει καταληφθεί από ριζοσπάστες ισλαμιστές και υποχρέωσαν τους δικούς μας να γίνουν ισλαμιστές. Μπροστά μας τους έσφαζαν σαν τα αρνιά. Αλλά δόξα τω Θεώ η ενορία μου δεν εξοντώθηκε εντελώς. Ακόμα κρατεί η πίστη μας στον Χριστό τόσο πολύ που δεν κατάφεραν να μας εξαφανίσουν από εκείνη την περιοχή.

Πρέπει να καταλάβετε την αλήθεια της Μέσης Ανατολής, τον τρόπο σκέψης τους, τον τρόπο ζωής τους, και πάνω από όλα τι είναι ικανοί να κάνουν ανά πάσα στιγμή για την θρησκεία τους, για τον Αλλάχ τους, για να βρεθούν στον παράδεισο όπως λένε. Μην καλωσορίζετε αυτές τις μάζες, θα αποτελέσουν πολύ μεγάλο κίνδυνο σε λίγο καιρό. Λέτε συνεχώς όλοι οι άνθρωποι είναι το ίδιο. Αυτό είναι ένα μέγα λάθος. Το Ισλάμ δεν λέει το ίδιο. Οι δίκες μας αξίες δεν είναι ίδιες με τις δικές τους, αν γρήγορα δεν συνέρθετε θα γίνετε θύματα αυτών που καλωσορίσατε στα σπίτια σας».

Στην ερώτηση αν το Ισλάμ από μόνο του αποτελεί κίνδυνο, απαντάει ο Αmel: «Οι μουσουλμάνοι, δεν είναι το πρόβλημα. Θέλουν να ζήσουν όπως εσείς και εγώ. Το πρόβλημα είναι οι χιλιάδες IS, SALAFISTEN, DSCHIHADDISTEN που έρχονται στις χώρες σας κάθε μέρα. Αυτό το Ισλάμ προπαγανδίζει την Σαρία με άλλες αρχές που δεν συμβιβάζονται καθόλου με τον δυτικό πολιτισμό».

Και συνεχίζοντας ανέφερε: «Το καρκίνωμα τον λαθρομεταναστών θα σας σκοτώσει. Το Ισλάμ βρίσκεται σε βαθιά κρίση αιώνες τώρα. Έχει χωρίς αμφιβολία ένα εξαιρετικά πνευματικό, θεολογικό, ανθρωπιστικό δυναμικό. Αλλά αυτό δεν χρησιμοποιείται. Βρίσκεται σε αγρανάπαυση. Πολλοί μουσουλμάνοι είναι επιρρεπείς σε ιδεολόγους και δημαγωγούς που ερμηνεύουν τις βασικές αρχές της θρησκείας του Ισλάμ με τον δικό τους τρόπο. Οι συνέπειες φαίνονται εδώ. Τα βίαια και αιματηρά επεισόδια γρήγορα θα γίνουν αισθητά και στη Δύση. Στην Ευρώπη υπάρχει σήμερα ένα συνεχώς αναπτυσσόμενο δυναμικό Τζιχάντ που μισεί θανάσιμα τον χριστιανισμό. Η Δύση μέχρι σήμερα δεν έχει να δώσει καμία απάντηση στην απειλή αυτή, καμία απάντηση γι αυτόν τον κίνδυνο. Ότι έχει αναπτυχτεί από τους Τζιχαντιστές θα εξαπλωθεί περαιτέρω ανεξέλεγκτα. Για παράδειγμα πρόσφατα σε ένα χωριό στη Βαυαρία με 2.000 κατοίκους το 90% χριστιανούς, έφεραν σε μια εβδομάδα 2.000 μουσουλμάνους λαθρομετανάστες. Καταλαβαίνετε τώρα τι έχει να γίνει»

Καταλήγοντας ο παπικός αρχιεπίσκοπος είπε μια χαρακτηριστική παρομοίωση: «Ξέρετε η Ευρώπη τι είναι; Είσαι ένας συνεπιβάτης μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Ο οδηγός είναι τρελός. Μαζί σου στο αυτοκίνητο είναι και ένας τυφλός ακριβώς στο πίσω κάθισμα. Αισθάνεσαι άβολα και θέλεις να κατέβεις από το αμάξι. Αλλά ο τρελός οδηγός δεν σταματάει δυστυχώς. Ξέρεις ότι δεν πρόκειται να ξεφύγεις γιατί ήδη τρέχει με πολλή μεγάλη ταχύτητα. Όσο προχωράει οι ανησυχίες σου γίνονται όλο και πιο έντονες. Ο τυφλός αδιάφορα λέει ότι θα πρέπει απλά να χαλαρώσεις και να τα βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα διότι ούτως ή άλλως δεν μπορείς να επέμβεις στην οδήγηση. Ξαφνικά, προβάλλει από απόσταση ένα τεράστιο τείχος και εσείς με ιλιγγιώδη ταχύτητα κατευθύνεστε κατά πάνω του. Εσύ ουρλιάζεις και λες τον οδηγό να σταματήσει αλλά αυτός δεν αντιδράει καθόλου. Αρχίζεις να πανικοβάλλεσαι και να εξοργίζεσαι. Ο οδηγός επιταχύνει πιο πολύ. Ο τυφλός από πίσω αρχίζει αντίθετα να χαίρεται και να χειροκροτεί και εμψυχώνει τον οδηγό να τρέξει ακόμα γρηγορότερα. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν όλα αυτά τα ονειρεύεσαι αυτήν τη στιγμή. Η οργή σου εναλλάσσεται με φόβο και απελπισία. Το τείχος γίνεται όλο και μεγαλύτερο και ο κίνδυνος που πλησιάζει είναι πλέον αναμενόμενος. Ο οδηγός όμως και ο τυφλός χασκογελάνε σαν τρελοί και έτσι κατευθύνεστε προς τον γκρεμό».

Αυτά από ένα παπικό ιερωμένο που προσπαθεί να μας ανοίξει τα μάτια. Αλήθεια, είδατε κανένα δικό μας αρχιερέα, ή επίσκοπο, να βγει δημόσια και να μιλήσει για ότι πραγματικά συμβαίνει με όλο αυτό το τσουνάμι που πλημμυρίζει καθημερινά την χώρα μας λεηλατώντας την ιδία την ταυτότητα μας;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Το ελληνικό σχολείο της Χιμάρας συμπληρώνει φέτος τα εννέα χρόνια από την επαναλειτουργία του. Το σχολείο πρωτολειτούργησε γύρω στο 1775 με την έλευση εκεί και τις παραινέσεις του Άγιου Κοσμά του Αιτωλού.
Το 1945 το καθεστώς Χότζα είχε απαγορεύσει την λειτουργία του τιμωρώντας την Χιμάρα που είχε απόσχει του δημοψηφίσματος για την έγκριση της λαϊκής δημοκρατίας. Από τότε και για πάνω από 60 χρόνια το αίτημα για ελληνικό σχολείο είχε γίνει πόθος και αγώνας για τους Χιμαριώτες. Χάρη στην αρωγή της ελληνικής πολιτείας το σχολείο έγινε πραγματικότητα το 2007, ένα σχολείο πρότυπο που έμοιαζε με κολλέγιο σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αλβανικά σχολεία.

Είχε αρχίσει με μία τάξη, την 1η δημοτικού, δεν υπήρχαν, βλέπετε, μαθητές στην πόλη με μαθησιακό επίπεδο μεγαλύτερο. Τα παιδιά αυτά τελείωσαν φέτος την 3η γυμνασίου, σε ένα σχολείο που πλέον ασφυκτιά από έλλειψη χώρου. Τα νήπια στεγάζονται στον… γυναικωνίτη της εκκλησίας των Αγίων Πάντων και άλλες τάξεις χρησιμοποιούν για αίθουσες διδασκαλίας… γειτονικά καταστήματα.

Φέτος πενήντα μαθητές θα συνεχίσουν στο αλβανικό σχολείο χωρίς το παραμικρό μάθημα ελληνικής γλώσσας. Ελληνικό λύκειο δεν υπάρχει στην Χιμάρα. Η ελληνική παιδεία εδώ σταμάτησε για πενήντα παιδιά στα οποία σε ένα χρόνο θα προστεθούν άλλα τόσα.

Υπάρχει απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της Χιμάρας με το οποίο παραχωρείται παλαιό σχολικό κτήριο για την στέγαση του λυκείου. Αυτό που λείπουν είναι τα χρήματα για την ανακαίνιση του παλαιού κτηρίου και την μετατροπή του σε ένα σύγχρονο, από κάθε άποψη, εκπαιδευτήριο. Το κόστος των εργασιών αυτών είναι 200.000 ευρώ συν τα λειτουργικά έξοδα των τριών τάξεων του λυκείου.

Όταν για κάποιες κομματικές φιέστες δαπανώνται δεκάδες εκατομμύρια και για την ανακαίνιση πέντε αεροσκαφών δαπανήθηκαν πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ, το ποσό αυτό δείχνει τόσο ελάχιστο. Και όμως το ελληνικό κράτος δείχνει αρνητικό. 
Ζητείται λύση, άμεση λύση ώστε στην επόμενη σχολική χρονιά να είναι έτοιμο.

Ζητείται άμεσα η χρηματοδότηση και αν η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται, ας βρεθεί η χρηματοδότηση από ένα ίδρυμα, έναν ευεργέτη, έναν οργανισμό. Γιατί ο ελληνισμός αυτό το οφείλει, στην Χιμάρα, στην Βόρειο Ήπειρο, στους Βορειοηπειρώτες ευεργέτες, στους αγώνες της Χιμάρας για την Ελλάδα και τον ελληνισμό.

Δημήτρης Περδίκης
Πηγή OnAlert



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Θράκη της εγκατάλειψης του 1922 και του σήμερα

Γράφει ο Θ. Μαλκίδης

Οι τραγικές εξελίξεις στο Μικρασιατικό μέτωπο, η αλλαγή των προσανατολισμών και της πολιτικής έναντι των Κεμαλικών από τις Μεγάλες Δυνάμεις, είχαν σαν αποτέλεσμα να υπογραφεί η συνθήκη ανακωχής των Μουδανιών, με την οποία ο ελληνικός στρατός διατάχθηκε να εκκενώσει όχι μόνο την Ιωνία, όπου εκεί πλέον γραφόταν ο επίλογος μιας παρουσίας αιώνων, αλλά μέσα σε 15 μέρες και την Ανατολική Θράκη, εκεί όπου υπήρχαν μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις του και εύρωστο ελληνικό στοιχείο.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανέφερε σε σχετικό του τηλεγράφημα τα εξής:
«Ανακοινώσατε, παρακαλώ τηλεγράφημα εις πληρεξουσίους Θράκης. Ανατολική Θράκη απωλέσθη ατυχώς δι’ Ελλάδα και επανέρχεται εις άμεσον κυριαρχίαν Τουρκίας…. Επί πλέον υποχρεούμεθα να εκκενώσωμεν από τούδε Θράκην. Ολόκληρος προσπάθειά μου στρέφεται πως χάνοντες Θράκην να σώσωμεν εν μέτρω δυνατώ Θράκας…. Όσον τραγικόν και αν είνε, ανάγκη Θράκες να εγκαταλείψωσιν την γην, ην τόσων αιώνων κατοικούσιν αυτοί και πρόγονοί των, δεν υπάρχει άλλο μέσον σωτηρίας δι’ αυτούς…».
Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1922 ο αναπληρωτής του γενικού διοικητή Θράκης Κ. Γεραγάς ανέλαβε και επίσημα να συντονίσει το έργο του ξεριζωμού του Ελληνισμού της Ανατολικής Θράκης, που αφορούσε πάνω από 200.000 Έλληνες, ενώ το στρατηγείο της στρατιάς Θράκης έφυγε από τη Ραιδεστό και εγκαταστάθηκε στην Αλεξανδρούπολη την 9/10/1922.

Μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου του 1922 είχαν εκκενωθεί ιστορικά κέντρα, η Σηλυβρία, η Ηράκλεια, η Ραιδεστός, τα Γανόχωρα, οι Σαράντα Εκκλησιές, η Αδριανούπολη. Ένα μήνα αργότερα, το Νοέμβριο του 1922, έφευγαν και οι 25.000 Έλληνες της Καλλίπολης, ενώ το ελληνικό στοιχείο της Τσατάλτζας και ένα μεγάλο ποσοστό του νομού της Κωνσταντινούπολης αναχώρησε το 1924, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από την ελληνοτουρκική συνθήκη ανταλλαγής των πληθυσμών.

Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ ανταποκριτής τότε στην περιοχή γράφει τα εξής:
«Σε μια συνεχή, εξαντλητική πορεία, οι Χριστιανοί της Ανατολικής Θράκης έχουν κατακλύσει τους δρόμους που οδηγούν στη Μακεδονία…..Μόνο από την Ανατολική Θράκη πρέπει να απομακρυνθούν 250.000 χριστιανοί πρόσφυγες…. Η μεγαλύτερη ομάδα διαβαίνει του ποταμό Έβρο (Μαρίτσα) από την Αδριανούπολη και είναι μήκους 20 μιλίων. Είκοσι μίλια αραμπάδες, που τους σέρνουν αγελάδες και βόδια με λασπωμένα πόδια, ενώ δίπλα τους βαδίζουν εξαντλημένοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά….Εγκατέλειψαν όλοι τα σπίτια τους, τα χωριά και τα χωράφια τους και προστέθηκαν στο ποτάμι των προσφύγων μόλις έμαθαν ότι έρχονται οι Τούρκοι... Πρόκειται για πορεία προς το άγνωστο σιωπηλών ανθρώπων….».
Η απώλεια της ανατολικής Θράκης, επισφραγίστηκε με τη συνθήκη της Λωζάννης, όπου στις 30 Ιανουαρίου 1923 υπεγράφη η Ελληνοτουρκική σύμβαση και το πρωτόκολλο «περί ανταλλαγής των ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών».

Εκεί η κεμαλική Τουρκία ζήτησε τμήμα της δεξιάς πλευράς του Έβρου και δημοψήφισμα για τη (Δυτική) Θράκη, λαμβάνοντας τελικά το Καραγάτς, η οποία είχε ξαναπάρει το ελληνικό της όνομα Ορεστιάδα, από τον Ορέστη που λούστηκε εκεί για να εξαγνιστεί από το έγκλημα που είχε διαπράξει, μη γνωρίζοντας ότι εκεί θα σημειωθεί ένα άλλο έγκλημα!

Ο Βενιζέλος στις θέσεις της κεμαλικής ηγεσίας για το Καραγάτς θα απαντήσει ότι η ελληνική κυβέρνηση δέχεται τις τουρκικές προτάσεις και έτσι η περιοχή, το Καραγάτς και τα χωριά Μπόσνα και Δεμιρδέσι, παραδόθηκαν στην Τουρκία, γράφοντας τον επίλογο της απώλειας της ανατολικής Θράκης.
Θα ήταν βεβαίως σημαντικό και χωρίς καμία δόση υπερβολής- ποιος μπορεί άλλωστε να το αμφισβητήσει- να αναφέρουμε ότι το επαπομείναν μέρος της Θράκης, παραμένει σήμερα στο ίδιο πεδίο εγκατάλειψης. Όπως συνέβη το 1922. Τότε το ένιωσαν οι πρόγονοί μου, εγκαταλείποντας την Αδριανούπολη και την Ορεστιάδα, τώρα το νιώθουμε και εμείς, ελπίζοντας και ευχόμενοι βεβαίως να μην έχουμε την ίδια τύχη με αυτούς…




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Η είδηση δεν είναι νέα, είναι απαίτηση από το πρώτο μνημόνιο και θα γίνει πράξη με το τρίτο. Η γλώσσα των πολιτικάντηδων αλλά και των μεταφορέων της είδησης δημοσιογράφων, μπορεί να χαϊδεύει αυτιά όμως η πραγματικότητα έχει ειπωθεί εδώ και καιρό από λαγούς του συστήματος όπως Ρωμανιάς, Κατρούγκαλος κ.λ.π.

Η Εθνική σύνταξη θα είναι ουσιαστικά το επίδομα φτώχειας που είχαν βάλει πιλοτικά μροστά από την εποχή Σαμαρά. Ο Ολλανδός Maarten Verwey που θα δίνει εντολές στις μαριονέτες που το παίζουν κυβέρνηση βιάζεται να κλείσουν αυτά τα θέματα. Όταν ακούς από τα όργανα τύπου Κατρούγκαλου να μιλάνε για ισοδύναμα να είσαι έτοιμος για ότι ακολουθεί.

Οι αδύναμοι που θα υποστούν πρώτα την σφαγή είναι οι συνταξιούχοι, διότι σε μια χώρα που αργοπεθαίνει ζώντας με δανεικά αποκλείεται να βρεθεί κανενός είδους ισοδύναμο.

Οι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές στον τομέα συντάξεων και ασφαλιστικού διότι δεν θα υπάρξει αντίδραση από πουθενά. Το μήνυμα του Κτρούγκαλου την επομένη των εκλογών ήταν σαφές : Αρχίζουμε από εσάς.

Αν θέλετε να διαβάσετε και πως πλασάρει το σφαγείο ο κάθε Κατρούγκαλος ορίστε και οι δηλώσεις του: «ίσως να μη μπορέσουμε να αποφύγουμε τις μειώσεις κάποιων συντάξεων όσο υπάρχει αυτή η υποχρηματοδότηση των Ταμείων. Εμείς πάντως θα προστατεύσουμε απολύτως τις μικρές και τις μεσαίες συντάξεις. Αυτές δεν υπάρχει περίπτωση να πειραχτούν». Για να μην σας φοβίσει αρκετά ο καλός "αριστερός" συνεχίζει:

«Το συνταξιοδοτικό πρέπει να το μεταρρυθμίσουμε, έπρεπε να το έχουμε κάνει προ πολλού. Τώρα έχουμε την ανάγκη να βρούμε εναλλακτικά και ισοδύναμα σε αυτά που προβλέπει το μνημόνιο που αν εφαρμοστούν θα οδηγήσουν σε μείωση κατώτατων συντάξεων και του ΕΚΑΣ. Άρα έχουμε μια υποχρέωση να έχουμε ένα δίκαιο σύστημα που να μη θίγει τους αδύναμους και να είναι μακροχρόνια βιώσιμο».

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ανδρέας Γ. Μπανούτσος

Τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε γίνει μάρτυρες μιας δραματικής αύξησης των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών από την Τουρκία διαμέσου της Ελλάδος προς την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη. Πολλές χώρες της ΕΕ κατηγορούν την Ελλάδα για πλημμελή φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και ως εκ τούτου για την πλημμυρίδα των μεταναστών και προσφύγων που κατακλύζουν την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Σίγουρα η ασύνετη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Τσίπρα έχει καταστήσει την Ελλάδα ένα «εύκολο» πέρασμα για τους δεκάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες στην προσπάθειά τους να αναζητήσουν μία καλύτερη ζωή στην Ευρώπη.

Ωστόσο, η δραματική αύξηση των μεταναστευτικών ροών δεν μπορεί φυσικά να αποδοθεί κατά κύριο λόγο στην αμετροεπή μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Κατά την εκτίμηση του γράφοντα η βασική αιτία της τραγωδίας είναι το χάος που επικρατεί στη Μέση Ανατολή ( Συρία, Ιράκ, Υεμένη, Αφγανιστάν) και τη Βόρειο Αφρική ως αποτέλεσμα των Δυτικών στρατιωτικών επεμβάσεων κατά την τελευταία δεκαπενταετία. Πέρα από το σημαντικό μερίδιο ευθύνης που είχαν και έχουν οι Δυτικοί τυχοδιωκτισμοί στην πολύπαθη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε στον αποσταθεροποιητικό ρόλο της Τουρκίας στη Συρία.

Πιο συγκεκριμένα η Τουρκία με ανατολίτικη «πονηριά» προσπαθεί να παραπλανήσει τόσο την ΕΕ όσο και το ΝΑΤΟ στο ζήτημα της καταπολέμησης του ISIS. Με αφορμή τον αντι-τρομοκρατικό αγώνα κατά του ISIS, o Ερντογάν προσπαθεί να αποδυναμώσει τόσο το PKK στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και το YPG στη Βόρεια Συρία. Σύμφωνα μάλιστα με Δυτικούς αξιωματούχους ο Τουρκικός στρατός κατάφερε άνω των 500 χτυπημάτων κατά του PKK και του YPG τον τελευταίο μήνα ενώ σημείωσε μόνο τρεις (3) επιθέσεις κατά του ISIS εντείνοντας την ανησυχία των Δυτικών ότι η Άγκυρα χρησιμοποιεί τον αγώνα κατά του ISIS ως «κάλυψη» για το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών της με τους Κούρδους του PKK και του YPG.

Έγκυροι αναλυτές εκτιμούν ότι η επιθετική στάση του Ερντογάν έναντι των Κούρδων τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στη Συρία αποσκοπεί στην εκλογική ενίσχυση του AKP ενόψει των επαναληπτικών εκλογών του προσεχούς Νοεμβρίου. Επιπρόσθετα ο Ερντογάν προσπαθεί να ενισχύσει και να προσεταιριστεί στη Συρία τις λεγόμενες δυνάμεις της «μετριοπαθούς» αντιπολίτευσης, τις δυνάμεις δηλαδή εκείνες που ναι μεν εναντιώνονται στο καθεστώς Άσαντ αλλά δεν είναι υποτίθεται τόσο εξτρεμιστικές όσο το ISIS. Επιδίωξη της Άγκυρας είναι να αποκτήσει πιστές σε αυτήν αντιπολιτευόμενες ομάδες εντός της Συρίας και να τις χρησιμοποιήσει κατά το δοκούν εναντίον του Άσαντ. Ωστόσο η πολιτική αυτή της Τουρκίας αντιβαίνει στα συμφέροντα και τις πολιτικές επιδιώξεις της ΕΕ στην περιοχή, η οποία επιθυμεί πλέον την εξεύρεση μιας πολιτικής λύσης στην τετραετή και πλέον εμφύλια σύρραξη στη Συρία λόγω και του τεράστιου μεταναστευτικού ζητήματος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και το State Department των ΗΠΑ σε αντίθεση με το πρόσφατο παρελθόν δεν επιμένει κατηγορηματικά στην άμεση παραίτηση του Προέδρου Άσαντ και επιδιώκει την εξεύρεση μιας διπλωματικής λύσης σε συνεννόηση με τα υπόλοιπα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η «νέο-Οθωμανική» Τουρκία όμως του «Σουλτάνου» Ερντογάν σε αντίθεση με τις επιδιώξεις τόσο της ΕΕ όσο και των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας κάνει το δικό της τυχοδιωκτικό «παιχνίδι» αγνοώντας τα συμφέροντα των «μεγάλων» γεωπολιτικών παικτών και τις θεμιτές επιδιώξεις τους για επίλυση της Συριακής κρίσης. Το αποτέλεσμα αυτής της αλαζονικής Τουρκικής στάσης είναι μία νέα ένταση στα πεδία των μαχών στη Συρία και ως εκ τούτου η αναπότρεπτη αύξηση των προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Θα πάθετε ό,τι και στο Αφγανιστάν»

Τζιχαντιστές στη Συρία απειλούν τη ρωσική κυβέρνηση ότι εάν η Ρωσία στείλει χερσαία στρατεύματα στη Συρία ενάντιά τους «θα ξεκινήσει ένα νέο Αφγανιστάν. Εάν στείλει εδώ στρατιώτες, θα τους στείλουμε πίσω σε φέρετρα».

Οι Σύροι τζιχαντιστές έχουν θορυβηθεί με τις πληροφορίες για άφιξη Ρώσων στρατιωτών στη Συρία και υποστηρίζουν ότι η παρουσία τους θα οδηγήσει σε αύξηση της στρατιωτικής βοήθειας που λαμβάνουν από τη Σαουδική Αραβία, όπως σημειώνεται σε ρωσικό δημοσίευμα.

«Επιπλέον, η περαιτέρω ανάμειξη ξένης δύναμης (Ρωσίας) θα μπορούσε να επηρεάσει την ήδη περίπλοκη σχέση μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν» τονίζεται.

Σύροι τζιχαντιστές, μιλώντας πρόσφατα στο Ρόιτερ, δήλωσαν ότι αντιμετωπίζουν ισχυρή αντίσταση από τις δυνάμεις του προέδρου Άσαντ, λόγω των νέων ρωσικών όπλων με τα οποία έχουν εξοπλισθεί.
Σύμφωνα με αυτούς «ο πόλεμος με τη συμμετοχή της Ρωσίας, θα καταστεί ακόμη πιο δύσκολος». Οι Σύροι τζιχαντιστές σημειώνουν ότι επεμβαίνει η Ρωσία για να σώσει τον πρόεδρο Μπασάρ Αλ Άσαντ.

Πηγή Tribune

Σχόλιο ιστολογίου: Αξίζει να τονισθεί μία λεπτομέρεια, για να γίνει κατανοητό γιατί οι τζιχαντιστές τρέμουν (κυριολεκτικά) την ρωσική εμπλοκή και "γαυγίζουν" για "ρωσικη ήττα".
Πριν μερικές μόλις ημέρες, ομάδα 8 τζιχαντιστών (όπως είναι γνωστό, μικρές ομάδες έχουν μεγάλη ικανότητα διείσδυσης και επιχειρησιακής επιτυχίας) επιχείρησε να πλησιάσει σε απόσταση βολής (με φορητούς όλμους) ρωσικό στρατόπεδο στην Λατάκεια της Συρίας. Οι Ρώσοι που ελέγχουν την περιοχή με δορυφόρους, κατέγραψαν την κινητικότητα και έστησαν ενέδρα στην ομάδα τζιχαντιστών. Αποτέλεσμα να σκοτωθούν τρεις, να αιχμαλωτιστούν άλλοι τρεις και δύο να διαφύγουν. Η διαφυγή τους έγινε σκόπιμα από την ρωσική πλευρά, που μέσα στα πλαίσια του ψυχολογικού πολέμου επέτρεψε να επιστρέψουν στον διοικητή τους για να του διηγηθούν την αποτελεσματικότητα των ρώσων στρατιωτών...
Επίσης, τα στρατεύματα του συριακού στρατού επιτυγχάνουν συνεχείς νίκες έναντι των τζιχαντιστών. Πληροφορίες αναφέρουν πως ρώσοι στρατιωτικοί σύμβουλοι μετέχουν των επιχειρήσεων αυτών...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Σύρος πρόσφυγας προπονητής Οσάμα Αμπντούλ Μοχσέν (Osama Abdul Mohsen), που έγινε γνωστός παγκοσμίως επειδή του έβαλε τρικλοποδιά Ουγγαρέζα εικονολήπτρια, καταγγέλλεται από το κουρδικό αριστερό – σοσιαλιστικό κόμμα της Συρίας PYD (το πολιτικό σκέλος του αντάρτικου στρατού YPG/YPJ) ότι ήταν μέλος της Αλ Κάιντα – Αλ Νούσρα.

Οι Κούρδοι αριστεροί καταγγέλλουν με ανακοίνωσή τους που εξέδωσαν την Παρασκευή, ότι όχι μόνο ήταν μέλος της τζιχαντιστικής οργάνωσης αλλά και ότι έχει διαπράξει εγκλήματα πολέμου εναντίον αμάχων στη Συρία.

«Ο Οσάμα Αμπντούλ εντάχθηκε στις ομάδες των επαναστατών το 2011 και διέπραξε εγκλήματα εναντίον αμάχων μειονοτικών, μεταξύ των οποίων και Κούρδων», αναφέρει η ανακοίνωση.

«Μαρτυρίες πολλών Κούρδων αλλά και αναρτήσεις του στο Facebook» παρέχουν αποδείξεις της εμπλοκής του με την Αλ Νούσρα (Αλ Κάιντα) και τις δραστηριότητές της, προσθέτει η ανακοίνωση.

Σύμφωνα με το PYD, ο Οσάμα Αμπντούλ Μοχσέν ζούσε στην πόλη Τελ Αμπιάντ στα σύνορα Συρίας – Τουρκίας και αποφάσισε να εγκαταλείψει την πόλη όταν οι Κουρδικές δυνάμεις την απελευθέρωσαν από το Ισλαμικό Κράτος τον Ιούλιο, από φόβο ότι θα αποκαλύπτονταν τα εγκλήματα που έχει διαπράξει ως τζιχαντιστής.

Ο Μόχσεν κέρδισε παγκοσμίως τη συμπάθεια της κοινής γνώμης όταν η Ουγγαρέζα εικονολήπτρια Πέτρα Λάσζλο (Petra Laszlo) του έβαλε τρικλοποδιά, ενώ έτρεχε κρατώντας τον 8χρονο γιο του αγκαλιά για να γλιτώσει από την καταδίωξη της ουγγρικής Αστυνομίας.
Η εικονολήπτρια δικαίως εισέπραξε παγκόσμια κατακραυγή για την πράξη της, ειπώθηκε μάλιστα ότι είναι και μέλος ακροδεξιάς οργάνωσης, ενώ απολύθηκε από το κανάλι στο οποίο εργαζόταν.

Εξαιτίας της μεγάλης συμπάθειας που κέρδισε ο Μόχσεν προσκλήθηκε να ζήσει στην Ισπανία από μια ποδοσφαιρική ομοσπονδία, αφού η εργασία του στη Συρία πριν τον πόλεμο ήταν προπονητής ποδοσφαίρου.

Το αριστερό – σοσιαλιστικό κουρδικό κόμμα PYD αναφέρει επίσης ότι ο Μόχσεν, ως τζιχαντιστής μέλος της Αλ Κάιντα – Αλ Νούσρα, πολέμησε ενάντια στους Κούρδους σε μάχες στις πόλεις Αμουντέχ, Σερεκανίγιε και Αφρίν και εμπλέκεται ο ίδιος προσωπικά σε εγκλήματα πολέμου κατά αμάχων.

Ο Μόχσεν επίσης, ως προπονητής ποδοσφαίρου, εμπλέκεται και σε ποδοσφαιρικούς χουλιγκανισμούς πριν τον πόλεμο που είχαν στοιχίσει τη ζωή σε 50 Κούρδους φιλάθλους, σε αγώνες ομάδων εντός της Συρίας.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Ιάκωβου Πέτρου

Πάνε και αυτές οι εκλογές. Πέρασαν επτά μήνες, το πείραμα ανέβηκε επίπεδο, όπως λέγαμε πιτσιρικάδες παίζοντας Super Mario, αλλά αντί να τερματίσεις και να σώσεις την πριγκίπισσα, βλέπεις πάλι τον ίδιο δράκο μπροστά σου.

Τρεις φορές κλήθηκες να «αποφασίσεις», επέλεξες ό,τι ακριβώς σου ζήτησε ο Αλέκος, το πήρες όλο «αριστερά», αλλά το «κοίτα μαλάκα τι έκανες» ακόμα δεν το άκουσες.

Θα το ακούσεις από Οκτώβρη. Το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο, που προέκυψε από την τελευταία κάλπη, είναι ετούτο το αυτοδύναμο 45% απεχόντων. Εάν αυτό το μέγεθος εκφραζόταν συνειδητά μη επιλέγοντας κανέναν πολιτικό σχηματισμό, τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε με άλλους όρους για τα μελλούμενα.
Δυστυχώς όμως, σε αυτό το 45% συγκαταλέγονται πολλοί τύποι «πολιτικών χαρακτήρων». Οι απογοητευμένοι, οι αδιάφοροι, οι απολίτικοι, οι χαβαλέδες, οι «δε βαριέσαι», αλλά σίγουρα και αρκετοί «δε με εκφράζει κανείς», «δε συμφωνώ με κανέναν».

Προσωπικά, αν και ψηφίζω έως τώρα ανελλιπώς, θα ήθελα να προκύψει μια Οργάνωση Απεχόντων με σύνθημα «οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα, δε θέλω διαχειριστές της ζωής μου, ήρθε η ώρα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου». Τότε, η εκλογική αποχή θα μετατρεπόταν αυτόματα σε υπαρξιακή ανατροπή.
Απάντηση στο πως θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο δεν έχω. Μπορώ όμως να δηλώσω με σιγουριά, ότι ανεξαρτήτως συμμετοχής ή αποχής, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, η εξουσία θα εφαρμόσει το σχέδιό της. Δεν έχουν περάσει άλλωστε πολλά χρόνια από την εκλογή «πλανητάρχη» με ποσοστά συμμετοχής που ίσα ίσα ξεπερνούσαν το 40%.

Έτσι και σήμερα, θα κυβερνηθείς από τον Αλέκο, ο οποίος δεν εισέπραξε καν 20% θετικών επιλογών επί του συνόλου των Ελλήνων πολιτών. Μην περιμένεις ότι θα θιχτεί. Ούτε πως θα ντραπεί και θα γλιτώσεις κανά φόρο. Ίσα ίσα…

Ένα ολάκερο σύστημα, χρόνια τώρα την έχει μυριστεί τη δουλειά. Το ΠΑΣΟΚ έφαγε τα ψωμιά του, επιτέλεσε το ρόλο του, και μετά την αποδόμησή του, έπρεπε να παραδώσει τη σκυτάλη σε έναν πιο νεωτεριστικό σχηματισμό, τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Αλέκος, αν και φλώρος, θυμίζει Αντρίκο όσο πρέπει, και ταυτόχρονα έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Προσδιορίζεται ως η Αριστερά στην Ελλάδα. Πάντοτε, το αριστερό λιπαντικό προσφέρει ευκολότερη πολιτική διείσδυση, χωρίς πολλές πολλές αντιδράσεις.
Όσο για το κοινό που απευθύνεται; Όποιο κόμμα κι αν κυβερνά, κοντά 40 χρόνια τώρα, στην εξουσία κωλοκάθεται το ΠΑΣΟΚ. Μέσω φυσικών προσώπων, μέσω νοοτροπίας, μέσω κρατικού μηχανισμού. Έτσι, εκείνος που προσφέρει άλλοθι κάθαρσης στον καλοφαγά ΠΑΣΟΚο, πάντα έχει το πλεονέκτημα.

Γάτος ο Αλέκος. Δυστυχώς, τα ποντίκια μπροστά του πολλά.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι επιλογές των εθνομηδενιστών στη Θράκη έχουν κομματική ταυτότητα και συνιστούν πράξη Εσχάτης προδοσίας

Στη Θράκη διαπράχτηκε εθνική προδοσία. Και επειδή η ευθύνη μιας ολέθριας όσο και αντεθνικής διαχείρισης αυτής της υπόθεσης, βαρύνει προσωπικά συγκεκριμένους πολιτικούς αρχηγούς και ηγετικές ομάδες πολιτικών κομμάτων…


Γράφει ο Κ. Κυριακόπουλος

Τότε  το όλο πρόβλημα δεν αγγίζει απλά τα όρια, αλλά ταυτίζεται ολοκληρωτικά με την πεμπτουσία της Εσχάτης προδοσίας και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται.

Ειδικά στη Ροδόπη, δεν εξελέγη ούτε ένας χριστιανός βουλευτής, ενώ η μουσουλμανική μειονότητα στήριξε μαζικά τον ΣΥΡΙΖΑ, και αυτή η στήριξη δεν ήταν τυχαία. Αρκεί να θυμίσουμε τις δηλώσεις στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ που χαρακτήριζε τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη ως «ατόφιο τουρκικό πράμα».

Από τους τέσσερις βουλευτές λοιπόν οι τρεις, ο Αϊχάν Καραγιουσούφ, ο Μουσταφά Μουσταφά και ο Χουσεϊν Ζεϊμπέκ εξελέγησαν με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο τέταρτος, ο Ιλχάν Αχμέτ, εξελέγη με το Ποτάμι στον νομό Ξάνθης. Και στις εκλογές του Ιανουαρίου, η μειονότητα είχε στηρίξει μαζικά τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σε κάθε περίπτωση η εκλογή τεσσάρων μειονοτικών βουλευτών, τους οποίους η Άγκυρα χαρακτηρίζει “Τούρκους”, ενώ οι ίδιοι δεν αντιδρούν σ αυτό το χαρακτηρισμό, είναι ένα γεγονός που αποκτά πλέον ξεκάθαρα εθνικές προεκτάσεις. Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα σε μια σειρά, για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος και η κατάντια των κομμάτων που εμφορούνται από το δηλητήριο του εθνομηδενισμού.

Στις εκλογές αυτές δεν υπήρχε σταυρός προτίμησης και η ανάδειξη των βουλευτών έγινε με λίστα προτίμησης από τον αρχηγό και τις ηγεσίες των κομμάτων.  Ως εκ τούτου είχαν την υποχρέωση να είναι προσεκτικοί στους χειρισμούς τους σε αυτή την ευαίσθητη εθνικά περιοχή, πράγμα που δεν έπραξαν.

Η υποχρέωση αυτή αποκτά μια πρόσθετη ιδιαιτερότητα, πολύ περισσότερο που είναι γνωστός στους πάντες, ο βρώμικος και υπονομευτικός για τα εθνικά μας συμφέροντα, ρόλος που διαδραματίζει το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή, το οποίο δε λειτουργεί ως προξενική αρχή αλλά ως γιάφκα πρακτόρων και γκρίζων λύκων, και υπονομεύει ανοικτά την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Είστε ξεφτιλισμένοι…
  • Και αυτό το λέμε απερίφραστα, έχοντας πλήρη επίγνωση της σημασίας του χαρακτηρισμού. Ξεφτιλισμένοι και ένοχοι γι αυτή την ολέθρια εξέλιξη που ανοίγει Κερκόπορτες στη Θράκη με προεκτάσεις απρόβλεπτες, εν όψει δραματικών εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή.
  • Ξεφτιλισμένοι και ένοχοι είναι πρώτον οι δύο πολιτικοί αρχηγοί Τσίπρας και Θεοδωράκης, αλλά και οι ηγετικές ομάδες των κομμάτων τους, που φρόντισαν να εντάξουν σε εκλόγιμες θέσεις υποψηφίους χωρίς να σταθμίσουν τις εθνικές συνέπειες των επιλογών τους. Η επιλογή αυτών των προσώπων και η ένταξή τους σε θέση εκλόγιμη, χωρίς να έχουν φροντίσει προηγούμενα να έχουν εξασφαλισμένη τη ρητή και ενυπόγραφη καταδίκη εκ μέρους τους, των πρακτικών του τουρκικού προξενείου στην περιοχή, και την απόλυτη διαβεβαίωσή τους, ότι θα αντιτάσσονται σθεναρά και απροκάλυπτα σε κάθε ενέργεια του προξενείου που θα αντιστρατεύεται τα εθνικά συμφέροντα της χώρας μας, συνιστά επιπροσθέτως και πράξη Εσχάτης προδοσίας.
Η δήθεν «δημοκρατική αντίληψη» που επιχειρεί να υποβαθμίσει το πρόβλημα ως ζήτημα επιλογής μουσουλμάνων υποψηφίων, είναι υποκριτική και ψεύτικη. 

Το πραγματικό πρόβλημα φυσικά και δεν είναι η θρησκευτική επιλογή των συγκεκριμένων υποψηφίων, αλλά η αδιαπραγμάτευτη ταυτότητα της εθνικής τους συνείδησης, όπως και η αταλάντευτη στάση τους απέναντι στις πρακτικές της Αγκυρας, και των ανθρώπων του τουρκικού προξενείου.
  • Ξεφτιλισμένη είναι και η οργανωμένη κομματική βάση αυτών των πολιτικών κομμάτων που δεν αντέδρασαν σ αυτές τις επιλογές των ηγεσιών τους, και επέτρεψαν την τοποθέτησή τους στο ψηφοδέλτιο, ποντάροντας στο κυνήγιο των ψήφων και υποβαθμίζοντας την εθνική διάσταση του προβλήματος.
  • Ξεφτιλισμένη και απαράδεκτη είναι επίσης και η εκλογική συμπεριφορά των ψηφοφόρων αυτών των κομμάτων, που αντί να τους γυρίσουν την πλάτη και να τα αφανίσουν πολιτικά, ιεραρχώντας το εθνικό συμφέρον, αυτοί υπερψήφισαν σαν γίδια αυτά τα δυο κόμματα, αδιαφορώντας για το αποτέλεσμα της εκλογής.
Λυπάμαι… Αλλά για σας συμπολίτες μας από τη Θράκη, που επιλέξατε κομματική και όχι εθνική ψήφο, μόνο ντροπή και αποτροπιασμό μπορούμε να αισθανόμαστε, για τη βλακώδη, ανεύθυνη και εθνικά επικίνδυνη εκλογική σας στάση, οι συνέπειες της οποίας από εδώ και πέρα θα αρχίσουν να δρομολογούνται το επόμενο διάστημα.

Τι πρέπει να γίνει τώρα…
Πρώτον:  Οι τέσσερις εκλεγμένοι (στην ουσία διορισμένοι) βουλευτές από τη Θράκη τους οποίους η Άγκυρα σπεύδει να χαρακτηρίσει Τούρκους, θα πρέπει να καταδικάσουν άμεσα με κοινή δήλωσή τους, τόσο τη στάση της Άγκυρας όσο και τις πρακτικές του προξενείου στην Κομοτηνή, διαφορετικά θα πρέπει να δρομολογηθεί άμεσα για λόγους εθνικού συμφέροντος, πολιτικού παραδειγματισμού αλλά και πίστης στο Σύνταγμα αυτής της χώρας, η αποκαθήλωσή τους από το βουλευτικό αξίωμα.

Δεύτερον: Κανένας μουσουλμάνος από τη Θράκη δε θα πρέπει να συμπεριληφθεί ξανά στα ψηφοδέλτια κανενός κόμματος, αν προηγουμένως δεν έχει ταχθεί με δημόσια δήλωσή του ενάντια στις πρακτικές της Άγκυρας και στο αντεθνικό πρακτοριλίκι της γιάφκας του προξενείου στην Κομοτηνή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία είναι σήμερα ένα καζάνι που βράζει μοιάζοντας με μια αφοπλισμένη χειροβομβίδα, ακριβώς δίπλα μας

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης 

Η κατάσταση στην Ελλάδα μετά την τρίτη κατά σειρά εκλογική διαδικασία μέσα στο 2015, αναμένεται –επιτέλους- να σταθεροποιηθεί. Αντίθετα, στην γειτονική Τουρκία η κατάσταση δεν είναι καθόλου, μα καθόλου καλή με μεγάλους κινδύνους για ολόκληρη την περιοχή – φυσικά και για την Ελλάδα.
Οι εκλογές της 7ης Ιουνίου 2015 έκρυβαν μια αρνητική έκπληξη για τον επί 13 χρόνια παντοδύναμο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν:  Παρά το 40,8% που συγκέντρωσε το κόμμα του (ΑΚΡ) δεν κατάφερε να συγκροτήσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, για πρώτη φορά μετά το 2002, ούτε να υλοποιήσει το σχέδιο μετατροπής της Τουρκικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας σε προσωπική, Προεδρική εξουσία. Βασική αιτία υπήρξε η  εντυπωσιακή είσοδος στην Τουρκική εθνοσυνέλευση  του φιλοκουρδικού HDP το οποίο κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας δέχθηκε, στα γραφεία ή στις συγκεντρώσεις του, περισσότερες από 140 επιθέσεις με νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες (Σχετικό είναι το άρθρο μας 7ης Ιουνίου 2015 με τίτλο Τουρκία: Δύσκολοι καιροί ακόμα και για σουλτάνους…)

Παρά την ισχυρή ψυχρολουσία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να δίνει την αίσθηση ενός σουλτάνου με απεριόριστα δικαιώματα σε υπηκόους, γείτονες και κρατική περιουσία.  Η επικίνδυνη αυτή για την ειρήνη και την ασφάλεια νοοτροπία, σε μια περιοχή που ήδη φλέγεται, δημιουργεί εκρηκτικές καταστάσεις που είναι απόλυτα αναγκαίο να καταγράφουμε και να παρακολουθούμε προσεκτικά.

Ας θυμηθούμε λοιπόν το ημερολόγιο των εξελίξεων από την επόμενη των Τουρκικών εκλογών της 7ης Ιουνίου 2015 μέχρι σήμερα, χαρτογραφώντας την επικίνδυνη πορεία μέχρι τις επόμενες, επαναληπτικές εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 2015 οι οποίες οριστικοποιήθηκαν αφού απέτυχε, όπως ακριβώς αναμενόταν, ο σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας του κυβερνώντος κόμματος (ΑΚΡ)  με κάποιο από τα άλλα τρία κόμματα του Τουρκικού κοινοβουλίου: 

26 Ιουνίου 2015: Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απαντώντας έμμεσα στις κατηγορίες του φιλοκουρδικού κόμματος HDP της Τουρκίας ότι παρέχει υποστήριξη στο Ισλαμικό Κράτος, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την πρόοδο που σημειώνουν οι κουρδικές δυνάμεις στη βόρεια Συρία, επισημαίνοντας ότι η χώρα του δεν θα επιτρέψει ποτέ τη δημιουργία Κουρδικού κράτους στη Συρία, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. «Όποιο και να είναι το τίμημα που θα πληρώσουμε, δεν θα επιτρέψουμε ποτέ τη δημιουργία ενός νέου κράτους στα νότια σύνορά μας, στη βόρεια Συρία». Οι δηλώσεις αυτές, σύμφωνα με το Reuters, έγιναν στα πλαίσια δείπνου το βράδυ της Παρασκευής 26 Ιουνίου 2015. 

29 Ιουνίου 2015: Σύμφωνα  με τον ανταποκριτή της αγγλόφωνης «K» Μπουράκ Μπεγκντίλ, πρέσβης χώρας της ΕΕ στην Άγκυρα δήλωσε πως «Δεν αποτελεί μυστικό πως η Τουρκία είναι γόνιμο έδαφος για τη δράση των τζιχαντιστών. Η Τουρκία δηλώνει πως πολεμά το ΙΚ. Ίσως και να το πράττει, αλλά το πράττει περιστασιακά και απρόθυμα». Ο ανταποκριτής σημειώνει πως τον περασμένο μήνα ο Τούρκος Χουσεΐν Μουσταφά Περί, ο οποίος πολεμούσε στις τάξεις των τζιχαντιστών και αιχμαλωτίσθηκε από Κούρδους της Συρίας, αποκάλυψε πως το Ισλαμικό Κράτος στρατολογεί εντός της Τουρκίας και πως εκτελεί βομβιστικές επιθέσεις κατά κουρδικών στόχων εντός του τουρκικού εδάφους. Τα τουρκικά φιλοκυβερνητικά μέσα εκθειάζουν συνεχώς τους τζιχαντιστές και επιτίθενται στους Κούρδους. Υπάρχουν και πρωτοσέλιδα που αναφέρουν πως οι Κούρδοι είναι πιο επικίνδυνοι από τους τζιχαντιστές. 

30 Ιουνίου 2015: Μια εξαιρετικά ύποπτη «επίθεση φιλίας» προς την Ελλάδα καταγράφηκε τόσο από τον Τούρκο Πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου, (σε ομιλία του στην ΚΟ του ΑΚΡ είπε μεταξύ πολλών άλλων «Για να ξεπεράσει η Ελλάδα την οικονομική κρίση, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, να πράξουμε ό,τι χρειαστεί στους τομείς τουρισμού και εμπορίου»), όσο και από τον Ιμπραχήμ Καλίν,  εκπρόσωπο της Προεδρίας της Τουρκικής Δημοκρατίας («Θα βοηθήσουμε την Ελλάδα αν μας το ζητήσει»). Η «επίθεση φιλίας», λίγες μέρες πριν από το δημοψήφισμα που έγινε στην Ελλάδα στις 5 Ιουλίου 2015,  ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα μονομερούς «ηρεμίας» στα δυτικά σύνορα της Τουρκίας, εν όψει εξελίξεων στα ανατολικά της. 

9 Ιουλίου 2015:  Ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Ασφαλείας και Εξωτερικής Πολιτικής της Βουλής της Περσίας, Μανσούρ Χακικατπούρ, προέβη σε μια ασυνήθιστα σκληρή προειδοποίηση προς την Τουρκία:  «Μην επιθυμείτε να μετατραπεί η Συρία σε ομαδικό τάφο Τούρκων στρατιωτών! Γιατί αυτό θα γίνει αν εισβάλετε στη χώρα». Ο Μανσούρ Χακικατπούρ χαρακτήρισε «καθαρή τρέλα» τυχόν λήψη μιας τέτοιας απόφασης και εκτίμησε ότι αυτή θα επιστρέψει μπούμεραγκ στον Τουρκικό στρατό. Σύμφωνα πάντως με δημοσιεύματα Τουρκικού τύπου, η Τουρκική ΜΙΤ προκειμένου να αποτρέψει την δημιουργία συριακού Κουρδιστάν και να αποκόψει τους Κούρδους της Συρίας από τους Κούρδους της Τουρκίας, προτείνει την κατάληψη της Λαττάκειας μέσα στην Συρία και την δημιουργία τουρκόφωνου κράτους – μαριονέτα στην Β. Συρία. Η ενέργεια σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί με το πρόσχημα της δημιουργίας «ζώνης ασφαλείας» την οποία ζητά επισήμως και επίμονα η Τουρκία από τους συμμάχους της. 

20 Ιουλίου 2015: Βομβιστική επίθεση με άγνωστους δράστες και ύποπτους στόχους σημειώθηκε στις 12 το μεσημέρι, στην Τουρκική πόλη  Σουρούτς που βρίσκεται στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία. Η βομβιστική επίθεση έγινε σε πολιτιστικό κέντρο την ώρα που δινόταν συνέντευξη τύπου για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης Κουρδικής πόλης Κομπάνι με την δημιουργία, μεταξύ πολλών άλλων, παιδικού σταθμού και βιβλιοθήκης. Η τρομοκρατική επίθεση σκόρπισε τον θάνατο σε 32 νέους ανθρώπους και τραυμάτισε περισσότερους από 100, μεταξύ των οποίων 10 παιδιά και 4 μωρά. Η επίθεση αποδόθηκε από την Τουρκία στο Ισλαμικό Κράτος δίνοντας την «επίσημη» αφορμή για τις αεροπορικές επιδρομές που ακολούθησαν. 

25 Ιουλίου 2015: Η Τουρκία ενημέρωσε τα Ηνωμένα Έθνη για την έναρξη αεροπορικών επιδρομών κατά του Ισλαμικού Κράτους στην Συρία οι οποίοι ξεκίνησαν από την Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015. Με την «μικρή» διαφορά ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αεροπορικών επιδρομών άρχισαν να πραγματοποιούνται όχι σε στόχους του Ισλαμικού Κράτους αλλά σε κουρδικούς στόχους! Στην Κωνσταντινούπολη, διαδήλωση διαμαρτυρίας για τις Τουρκικές επιδρομές σε Συρία και Ιράκ, διαλύθηκε βιαίως με κανόνια νερού και δακρυγόνα ενώ απαγορεύτηκε αυστηρά η διεξαγωγή ανάλογης συγκέντρωσης την επομένη. 

26 Ιουλίου 2015: Ο κύκλος αίματος συνεχίζεται μέσα στην Τουρκία: Δύο Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν και 4 τραυματίστηκαν από έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου στο Ντιγιάρμπακιρ της Νοτιοανατολικής Τουρκίας. 

30 Ιουλίου 2015: Σύμφωνα με την Γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρ.Τ. Ερντογάν επιχειρεί την σύνδεση του Κουρδικού κόμματος HDP με το PKK και την τρομοκρατία, στοχεύοντας στην εξασφάλιση αυτοδυναμίας στις επόμενες Τουρκικές εκλογές. Ο Τούρκος Πρόεδρος θεωρεί «αδύνατη» την συνέχιση της ειρηνευτικής διαδικασίας με το PKK και την «οπισθοχώρηση στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας», βάζοντας στην ίδια μοίρα το PKK με το Ισλαμικό Κράτος. Παράλληλα, οι επιχειρήσεις των Κούρδων μέσα στην Τουρκία ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών Τούρκων στρατιωτών σε 8 και τους τραυματίες σε 10. 

31 Ιουλίου 2015: Ένδεκα Τούρκοι μέλη ειδικών δυνάμεων του Στρατού σκοτώθηκαν και 11 ακόμη τραυματίστηκαν σε ενέδρα του ΡΚΚ στην πόλη Bazid του βόρειου Ιράκ. Η ενέδρα στήθηκε σε μια ομάδα που είχε διεισδύσει σε περιοχές του όρους Καντίλ φωτίζοντας με ειδικές συσκευές λέηζερ τους στόχους των Τουρκικών αεροπορικών επιδρομών. Ταυτόχρονα, ο διοικητής του σώματος των ένοπλων Κούρδων του ιρακινού Κουρδιστάν (Peshmerga) Mohsen Jafar Jamal οι οποίοι πολεμούν αποτελεσματικά τις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους, δήλωσε πως οι δυνάμεις του θα αγωνιστούν στο πλευρό του ΡΚΚ εναντίον της Τουρκίας. Την ίδια μέρα ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Ιράν Hasan Firuzabadi δήλωσε πως «το μέτωπο που άνοιξε η Τουρκία με τους Κούρδους θα προκαλέσει λουτρό αίματος με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ίδια». 

1 Αυγούστου 2015: Σύμφωνα με το κυβερνητικό, Τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή 260 περίπου Κούρδοι μαχητές του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίσθηκαν σε διάστημα μιας εβδομάδας από τις επιδρομές της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας εναντίον βάσεων των ανταρτών. Ο Brendan O’ Neill (άρθρα του δημοσιεύονται σε ΗΠΑ, Αγγλία, Αυστραλία κ.α.) σε άρθρο του στην Βρετανική Telegraph Blogs γράφει πως «Η Δύση προδίδει τους Κούρδους και επιτρέπει τη σφαγή τους» σημειώνοντας χαρακτηριστικά τα εξής: «Την προηγούμενη Παρασκευή, μετά από διαπραγματεύσεις μηνών με τις ΗΠΑ, η Τουρκία εξαπέλυσε την πρώτη της αεροπορική επιδρομή κατά του Ισλαμικού Κράτους στην Συρία. Λίγες ώρες αργότερα άρχισε να βομβαρδίζει στο βόρειο Ιράκ, όχι όμως το ΙΚ, αλλά το ΡΚΚ. ΗΠΑ και Τουρκία θεωρούν το ΡΚΚ τρομοκρατική οργάνωση. Ο Τούρκος πρωθυπουργός επιβεβαίωσε τις επιθέσεις, ταυτίζοντας το ΡΚΚ με το ΙΚ. Η θεώρηση αυτή όμως είναι ηθικά στρεβλή. Η ταύτιση αυτή μεταξύ μιας ακραίας βάρβαρης οργάνωσης που ξεπήδησε κατευθείαν από τον Μεσαίωνα και μιας οργάνωσης που επιδιώκει τη δημιουργία μιας κουρδικής πατρίδας αποτελεί στρέβλωση. Ότι και να πιστεύει κανείς για το ΡΚΚ, απλώς δεν μπορεί να υπάρξει σύνδεση μεταξύ των Κούρδων και του ΙΚ, το οποίο λεηλατεί, καταστρέφει ακόμα και αρχαιολογικούς θησαυρούς, αποκεφαλίζει σε Ιράκ και Συρία. Ορισμένοι δυτικοί αναλυτές αναφέρουν πως η Τουρκία βομβαρδίζει μόνο το ΡΚΚ και όχι, αδιάκριτα, όλες τις κουρδικές ομάδες στο βόρειο Ιράκ, δικαιολογώντας την στάση των δυτικών ηγετών». 

6 Αυγούστου 2015: Ο Ρώσος Πρωθυπουργός Ντμίτρι Μεντβέντεφ μιλώντας στην Αίγυπτο,  κατά την διάρκεια των εγκαινίων της νέας διώρυγας του Σουέζ, ξεκαθάρισε πως «οι τουρκικές αεροπορικές επιδρομές στο ιρακινό Κουρδιστάν, με στόχους τα στρατόπεδα του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK) είναι παράνομες όπως και κάθε στρατιωτική δραστηριότητα της Τουρκίας στο Ιράκ» συμπληρώνοντας πως « Η Ρωσία δεν θα μείνει απαθής στους παράνομους βομβαρδισμούς Συρίας και Ιράκ από την Τουρκία». 

7 Αυγούστου 2015: Ο Γενικός Γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου Ναμπίλ αλ Αραμπί, καταδίκασε τις τουρκικές επιθέσεις κατά του ΡΚΚ και κάλεσε Τουρκία και Ιράκ να εντείνουν τη μεταξύ τους συνεργασία με σκοπό τη διατήρηση της ειρήνης και στις δύο χώρες. Η Άγκυρα κατηγόρησε τον Γενικό Γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου πως δεν αντέδρασε με τον ίδιο τρόπο όταν το ΡΚΚ είχε ανακηρύξει αυτόνομες ορισμένες περιοχές του Ιράκ. 

17 Αυγούστου 2015: Σε βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα το Ισλαμικό Κράτος, Τούρκος μαχητής της οργάνωσης, μιλώντας άπταιστα την τουρκική γλώσσα ζήτησε την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, κατηγορώντας τον πρόεδρο Ερντογάν ότι βοηθά τους Δυτικούς «σταυροφόρους»,  τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό και τους άθεους του ΡΚΚ! Στον  πόλεμο που διεξάγεται στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας οι μυστικές υπηρεσίες οργιάζουν με αποτέλεσμα να μην πιστεύει εύκολα κανείς τίποτα από όσα γνωστοποιούνται. 

19 Αυγούστου 2015: Σε έξι περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας οι Κούρδοι ανακήρυξαν αυτοκυβέρνηση με το σύστημα των καντονιών, δηλαδή κάτι αντίστοιχο με την αυτόνομη επικράτεια του ιρακινού Κουρδιστάν αλλά και με την αυτοκυβέρνηση που έχουν καταφέρει στη βόρεια Συρία, στην περιοχή της Ροζάβα, δηλαδή στο δυτικό Κουρδιστάν. Σε ανακοίνωση της Ένωσης Κοινοτήτων Κουρδιστάν αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα εξής: «Το AKP επιτίθεται με αγριότητα στην απόφαση του κουρδικού λαού για αυτοκυβέρνηση που πρόσφατα διακηρύχθηκε ως απάντηση στην καταπίεση, στις συλλήψεις και στις επιθέσεις που στοχεύουν να τσακίσουν τη δημοκρατική θέληση του κουρδικού λαού. Επιπροσθέτως στην αποτυχία του να κάνει ένα βήμα προς τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας, το AKP προσπαθεί να συνθλίψει την τοπική δημοκρατική διακυβέρνηση του κουρδικού λαού».

22 Αυγούστου 2015: Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Ας Κάρτερ  ζήτησε από την Τουρκία να συμμετάσχει στις αεροπορικές επιδρομές κατά του Ισλαμικού Κράτους και να ελέγξει καλύτερα τα σύνορά της ώστε να σταματήσει η ροή ισλαμιστών εθελοντών προς Συρία και Ιράκ. Ο Αμερικανός υπουργός εξήρε την απόφαση της Τουρκίας να επιτρέψει τη χρήση των βάσεων του Ινσιρλίκ στις δυνάμεις της συμμαχίας τονίζοντας όμως πως αυτό «Δεν είναι αρκετό». 

29 Αυγούστου 2015: Το HPG, ο στρατιωτικός βραχίονας του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK) ανακοίνωσε τις απώλειες του πολέμου που διεξάγει ενάντια στο Τουρκικό κράτος στον ένα περίπου μήνα μαχών. Σύμφωνα με τους Κούρδους, 42 Κούρδοι μαχητές έχουν σκοτωθεί σε μάχες και βομβαρδισμούς της τουρκικής αεροπορίας, ενώ το ίδιο διάστημα έχουν σκοτωθεί 394 Τούρκοι στρατιώτες, 16 Αστυνομικοί και 61 ασφαλίτες. Αντίθετα, σύμφωνα με τις Τουρκικές αρχές έχουν σκοτωθεί 814 μαχητές του PKK και 57 Τούρκοι στρατιώτες και αστυνομικοί. Χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατεί στην Τουρκία είναι το γεγονός ότι οι συνήθως πομπώδεις εκδηλώσεις για την επέτειο της 30ης Αυγούστου (νίκης των Τούρκων κατά του Ελληνικού στρατού στην Μικρασιατική Καταστροφή του 1922) φέτος πραγματοποιήθηκαν σε πολύ χαμηλούς τόνους σε ένδειξη πένθους. 

11 Σεπτεμβρίου 2015: Η Ένωση Κοινοτήτων Κουρδιστάν (KCK – Kurdistan Communities Union), κάλεσε σε ολοκληρωτική αντίσταση του Κουρδικού λαού εναντίον του Τουρκικού κράτους και των δυνάμεων ασφαλείας, κηρύττοντας εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα μέχρι τελικής πτώσης.  Η Ένωση Κοινοτήτων Κουρδιστάν καλεί όλους τους Κούρδους να συμμετάσχουν στη μεγάλη Πορεία Ελευθερίας προς την Τσίζρε, η οποία εκφράζει την αλληλεγγύη του Κουρδικού λαού προς την πόλη που δέχεται ολοκληρωτική επίθεση από τον τουρκικό Στρατό. 

14 Σεπτεμβρίου 2015: Η Τουρκική αστυνομία πραγματοποίησε έφοδο στα γραφεία του περιοδικού Nokta, το τελευταίο τεύχος του οποίου κυκλοφόρησε με εξώφυλλο μια σέλφι (προϊόν φωτομοντάζ) όπου απεικονίζεται ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να χαμογελάει με φόντο το φέρετρο ενός στρατιώτη. Το εξώφυλλο σατιρίζει την πρωτοφανή δήλωση του Ερντογάν ότι «οι οικογένειες των στρατιωτών που σκοτώθηκαν από τους Κούρδους αντάρτες θα μπορούσαν να είναι χαρούμενες καθώς τα παιδιά τους έπεσαν ως μάρτυρες!». Το περιοδικό κατασχέθηκε ενώ ο Ύπατος Αρμοστής του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Νιλς Μούιζνιεκς δήλωσε πως «αυτό δεν κάνει τίποτα άλλο από το να επιδεινώνει την ήδη ανησυχητική κατάσταση που επικρατεί στην Τουρκία στο θέμα της ελευθερίας της έκφρασης».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:   Η Ελλάδα πρέπει να παρακολουθεί με σχολαστική επαγρύπνηση και προσοχή τις εξελίξεις στην Τουρκία. Η ευκολία με την οποία η Τουρκική ΜΙΤ στήνει αιματηρές «επιχειρήσεις» για να εξυπηρετήσει τα σχέδια της, προκαλεί ανατριχίλα. Για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η Τουρκία είναι σήμερα ένα καζάνι που βράζει μοιάζοντας με μια αφοπλισμένη χειροβομβίδα, ακριβώς δίπλα μας.

Η κοινωνική πολυδιάσπαση των δεκάδων εθνοτήτων της Τουρκίας εκδηλώνεται με την εμφάνιση της  διαφορετικότητας τους ολοένα και εντονότερα. Οι ισλαμιστές βρίσκονται σε μια εκρηκτική αντιπαράθεση με τους κοσμικούς. Οι εκσυγχρονιστές που βλέπουν το μέλλον της Τουρκίας μέσα στην πολιτισμένη Ευρώπη βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση με τους παραδοσιακούς που θέλουν να παραμείνουν για πάντα στην Ανατολή. Τα εκατομμύρια των Αλεβιτών μάχονται με τους Σουνίτες οι οποίοι τους θεωρούν περιθωριακούς πολίτες τρίτης κατηγορίας. Και το πιο σημαντικό: Το Κουρδικό πρόβλημα είναι και πάλι στο προσκήνιο, πιο αιματηρό και πιο πολύπλοκο από ποτέ. Σύμφωνα με τον Κούρδο συγγραφέα και δημοσιογράφο Τζεμίλ Τουράν που ζει στην Ελλάδα, οι Κούρδοι της Τουρκίας ξεπερνούν τα 20 εκατομμύρια – επί πλέον, 10 εκατομμύρια ζουν στην Περσία, 4 εκ. στο Ιράκ, 3 εκ. στην Συρία, 1 εκ. σε κράτη της πρώην Σ. Ένωσης, 100 χιλ. στον Λίβανο και 900 χιλ στην Ευρώπη, σύνολο 40 περίπου εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς πατρίδα!

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετά την απώλεια της ανεξέλεγκτης παντοδυναμίας του τον Ιούνιο του 2015, επέλεξε τον πόλεμο κατά των Κούρδων σαν πολιτική διέξοδο που θα τον οδηγήσει, την 1η Νοεμβρίου 2015, στον απόλυτο έλεγχο της εξουσίας με την μέθοδο της τρομοκρατίας των ψηφοφόρων που εμπιστεύτηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας ένα φιλοκουρδικό κόμμα. Η πρωτοφανής πόλωση για την συσπείρωση της εκλογικής του βάσης είναι κάτι που το κάνει χωρίς κανένα δισταγμό:

Το 2013 τσάκισε με βιαιότητα τους διαδηλωτές στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης κατηγορώντας το Ισραήλ και την Δύση για συνομωσία. Χαρακτήρισε «τρομοκράτη» τον πρώην πνευματικό του καθοδηγητή Φετουλάχ Γκιουλέν, για να κουκουλώσει την μετατροπή του Τουρκικού κράτους σε προσωπική, κερδοφόρα επιχείρηση της οικογένειας του.

Υιοθέτησε μια νέο-οθωμανική θεώρηση των εξωτερικών σχέσεων της Τουρκίας με αποτέλεσμα να έχει κάτι περισσότερο από προβληματικές σχέσεις με την Συρία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Υεμένη, την Περσία, την Αρμενία. Να μην διατηρεί καθόλου διπλωματικές σχέσεις με την Κυπριακή Δημοκρατία επιμένοντας σε θέσεις 100% αντίθετες με αυτές που προσπαθεί να επιβάλλει στους Κούρδους μέσα στην Τουρκία με τα όπλα. Οι μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία) αλλά και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν πλέον την Τουρκία με πρωτοφανή δυσπιστία.

Είναι άγνωστο αν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα καταφέρει τελικά, για μια ακόμα φορά, να επιβάλλει την κυριαρχία του με κάθε κόστος. Οι επιδρομές εναντίον των Κούρδων μπορεί να ήταν αποτελεσματικές πριν από 20 χρόνια, σήμερα όμως τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Οι Κούρδοι δεν πολεμούν πλέον στα βουνά, αλλά κυρίως στις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας και στις νοτιοδυτικές επαρχίες που κατοικούνται μόνο από Κούρδους.

Ο Τουρκικός λαός φαίνεται να αντιλαμβάνεται καθαρά πως ο πόλεμος εναντίον των Κούρδων αποτελεί πολιτική επιλογή του Ερντογάν που σχετίζεται με τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου προκειμένου να εξυπηρετηθεί, με κάθε κόστος, ο νέο-οθωμανικός μεγαλοϊδεατισμός.

Οι αυξανόμενοι νεκροί Τούρκοι στρατιώτες σε ένα πόλεμο χωρίς καμιά προοπτική, μέχρι στιγμής δεν έχουν επηρεάσει το εκλογικό σώμα της Τουρκίας. Στην τελευταία δημοσκόπηση (Σεπτέμβριος 2015) του τηλεοπτικού δικτύου CNN Turk το φιλοκουρδικό HDP κρατάει σταθερά την δύναμη του (13%), ενώ η υποστήριξη προς το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ερντογάν αυξήθηκε ελαφρά στο 41,4% (από 40,9%).

Εάν οι τάσεις αυτές διατηρηθούν και τον Οκτώβριο, δεν αποκλείεται καθόλου το φιλοκουρδικό κόμμα HDP να χαρακτηριστεί αιφνιδιαστικά «τρομοκρατική οργάνωση» ώστε να εξασφαλιστεί με σιγουριά η εκλογική πλειοψηφία που θέλει ο αδίστακτος νέο-σουλτάνος της Τουρκίας.

Σε μια τέτοια όμως περίπτωση, το εσωτερικό χάος στην Τουρκία είναι περισσότερο πιθανό από ποτέ… 

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του John Hannah

Η Τουρκία, ένα βασικό μέλος του ΝΑΤΟ, βρίσκεται στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου. Η εν υπνώσει, από το 2013 σύγκρουση με το ΡΚΚ ξέσπασε ξανά. Ήδη από τα τέλη Ιουλίου οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους 1.500.

Και ο υπεύθυνος για το νέο ξέσπασμα της βίας είναι ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο νέος πόλεμος είναι ένας πολιτικός πόλεμος που προκλήθηκε από τον Ερντογάν για διασώσει το πολιτικό του μέλλον και να προωθήσει την αυταρχική του ατζέντα.

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του Ιουνίου, το ισλαμιστικό κόμμα του Ερντογάν έχασε την απόλυτη πλειοψηφία, για πρώτη φορά από το 2002. Για τον Ερντογάν το αποτέλεσμα αυτό ήταν μη ανεκτό για δύο λόγους.

Πρώτον, χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία ο Ερντογάν δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τον μεγαλομανή του σκοπό να αλλάξει το τουρκικό σύνταγμα και το τουρκικό πολίτευμα από κοινοβουλευτικό σε προεδρικό. Φιλοδοξία του Ερντογάν δεν είναι τίποτα λιγότερο από το να γίνει ένας σύγχρονος σουλτάνος, με σχεδόν απόλυτες εξουσίες.

Ο δεύτερος λόγος που ο Ερντογάν χρειάζεται την απόλυτη πλειοψηφία είναι διότι έτσι θα μπορέσει να καλύψει τα μεγάλα σκάνδαλα της κυβέρνησης, του κόμματος και του στενού του περιβάλλοντος. Γι αυτό δεν ευοδώθηκαν και οι προσπάθειες σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, με σκοπό την πρόκληση νέων εκλογών.

Για τους λόγους αυτούς ο Ερντογάν επέλεξε την αστάθεια και στην σύγκρουση, ελπίζοντας να δείξει στους Τούρκους πολίτες πόσο άσχημα έπραξαν όταν δεν ψήφισαν το κόμμα του, ξέσπασε πόλεμος, η οικονομία βαδίζει σε άσχημο δρόμο και η τουρκική λίρα καταρρέει. Ο ίδιος ο Ερντογάν παραδέχτηκε όλα αυτά λέγοντας : «Αν ένα πολιτικό κόμμα είχε κατορθώσει να εξασφαλίσει 400 έδρες στη βουλή ώστε να μπορεί να αλλάξει το σύνταγμα, η κατάσταση σήμερα θα ήταν πολύ διαφορετική». Με άλλα λόγια διαμηνύει πως αν θέλετε να σταματήσει το χάος στην ασφάλεια, την πολιτική και την οικονομία…ψηφίστε με.

Ο κυνισμός του Ερντογάν καταπλήσσει. Ο βασικός λόγος που το κόμμα του Ερντογάν δεν έχει την πλειοψηφία είναι η είσοδος του φιλοκουρδικού κόμματος HDP στη βουλή. Οι Κούρδοι που μέχρι τότε ψήφιζαν το κόμμα του Ερντογάν ελπίζοντας σε λύση του Κουρδικού, προσκολλήθηκαν στο HDP, καθώς είδαν ότι η κυβέρνηση Ερντογάν-Νταβούτογλου δεν είχε, πραγματικά, σκοπό να αποδώσει τα πολιτικά δικαιώματα που απαιτούν.

Επίσης οι Κούρδοι οργίστηκαν από τον τρόπο που ο Ερντογάν αντιμετώπισε τη μάχη στο Κομπάνι, όπου οι συμπατριώτες τους της Συρίας αφέθηκαν να σφαγούν από τους τζιχαντιστές, υπό τα αδιάφορα βλέμματα του Τουρκικού Στρατού. Οι Κούρδοι σώθηκαν από διεθνή παρέμβαση, αλλά οι σκοποί του Ερντογάν αποκαλύφθηκαν στα μάτια των Κούρδων.

Έτσι, αφού η ειρηνευτική διαδικασία με τους Κούρδους δεν τον ωφέλησε πολιτικά, δοκιμάζει τώρα τον δρόμο του πολέμου ελπίζοντας να αποκομίσει οφέλη, προσπαθώντας να στρέψει την εθνικιστική τουρκική κοινή γνώμη υπέρ του. Την ίδια ώρα στρεφόμενος κατά του HDP και συνδέοντάς το με το ΡΚΚ, είναι εμφανές ότι προσπαθεί να μειώσει το ποσοστό του κάτω από το 10%, οδηγώντας το εκτός βουλής. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και τα στρατιωτικά μέτρα κατά των Κούρδων, στη νοτιοανατολική Τουρκία, αποτρέποντάς τους ακόμα και από το να ψηφίσουν.
Παράλληλα ο Ερντογάν επιτίθεται με κάθε τρόπο στο HDP. O τουρκικός όχλος επιτίθεται κατά προσώπων και γραφείων του κόμματος, σε όλη τη χώρα. Ο φασισμός του Ερντογάν καθίσταται ολοένα και εμφανέστερος όσο πλησιάζουν οι εκλογές.

Δυστυχώς υπάρχει και ο αμερικανικός βραχίονας στον πόλεμο του Ερντογάν κατά του ΡΚΚ. Ύστερα από ενός έτους διαπραγματεύσεις για να επιτρέψει την χρήση των βάσεών της για την πραγματοποίηση επιθέσεων κατά του Ισλαμικού Κράτους, η Τουρκία έδωσε την άδεια, στα τέλη Ιουλίου, συνδυάζοντας την απόφασή της αυτή με την έναρξη του νέου πολέμου με το ΡΚΚ. Δεν είναι δύσκολο να συνδέσει κανείς τα δύο γεγονότα.

Η κυβέρνηση Ομπάμα, δικαίως, θεωρεί σημαντικές τις τουρκικές βάσεις. Η εγγύτητά τους στην Συρία και το Ιράκ αποτελεί, χωρίς αμφιβολία, πολλαπλασιαστή ισχύος. Το ερώτημα όμως είναι με ποιο κόστος.

Είναι δεδομένο ότι το YPG των Κούρδων της Συρίας και το ΡΚΚ είναι οι πιο αποτελεσματικοί αντίπαλοι των τζιχαντιστών. Οι δύο οργανώσεις διατηρούν, όμως, στενούς δεσμούς. Ακόμα και αν η Τουρκία συνεχίσει να πλήττει το ΡΚΚ, χωρίς να ασχοληθεί με το YPG, οι δεσμοί μεταξύ των δύο κουρδικών οργανώσεων είναι τέτοιοι που οι τουρκικές επιθέσεις απειλούν να υπονομεύσουν την κουρδική συνεισφορά στην, υπό τις ΗΠΑ, πολεμική προσπάθεια κατά των τζιχαντιστών.

Εντός Τουρκίας η επίδραση της πολιτικής του Ερντογάν μπορεί να είναι πιο σοβαρή. Με τον νέο πόλεμο ο Ερντογάν άναψε μια φωτιά που πιθανόν δεν μπορεί να ελέγξει και να σβήσει. Η πολιτική πόλωση και η κοινωνική ένταση, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση της Τουρκίας, αποτελούν εκρηκτικό μείγμα.

Η ελευθερία του τύπου βρίσκεται υπό διωγμό και ο δεσπότης της Τουρκίας φαίνεται παραπάνω από έτοιμος να διατηρήσει την εξουσία με κάθε τρόπο, ακόμα και χρειαστεί να θέσει το μέλλον της Τουρκίας ως ενιαίας χώρας σε κίνδυνο.

Το αν ο τουρκικός λαός υποκύψει στον εκβιασμό του Ερντογάν είναι υπό συζήτηση. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν όμως πως υποκύπτει. Η δε επίθεση κατά του ΡΚΚ στρέφει το σύνολο της κουρδικής μειονότητας υπέρ του HDP. To πιθανότερο είναι και πάλι ο Ερντογάν να μην έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αν συμβεί αυτό τι θα κάνει; Θα κλείσει τα αντίπαλά του μέσα ενημέρωσης; Θα χαρακτηρίσει παράνομο, τρομοκρατικό κόμμα το HDP; Θα συλλάβει τους ηγέτες του; Θα χρησιμοποιήσει τις συγκρούσεις με το ΡΚΚ για να κηρύξει την χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ακυρώνοντας και τις εκλογές; Με αυτόν όλα είναι πιθανά.

Όλα αυτά φοβίζουν. Σε αυτή όμως την κατάσταση έχει φέρει την Τουρκία ο Ερντογάν. Από την πλευρά της, η αμερικανική κυβέρνηση, πρέπει να είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο. Φυσικά δεν πρέπει να επιτρέψει στον εαυτό της εξελιχθεί σε συνένοχο του Ερντογάν. Οφείλει να αποστείλει ξεκάθαρα μηνύματα για να αποτρέψει τον Ερντογάν από τα χειρότερα, πιέζοντάς τον, παράλληλα, να αποκλιμακώσει την ένταση με το ΡΚΚ, πριν να είναι πολύ αργά.

Αν ο Ερντογάν συνεχίσει στον ίδιο δρόμο, η Ουάσινγκτον πρέπει να προετοιμαστεί να μιλήσει δυναμικά και ανοιχτά εναντίον του, ακόμα και διακινδυνεύοντας να χάσει τις τουρκικές βάσεις, οι οποίες είναι σημαντικές, μεν, αλλά όχι στον βαθμό να παραμείνει σιωπηλή έναντι της καταστροφής της σταθερότητας και της δημοκρατίας ενός βασικού συμμάχου του ΝΑΤΟ.

Ο John Hannah είναι Αμερικανός πολιτικός-διπλωματικός αναλυτής

Πηγή Foundation for Defense of Democracies (απόδοση)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Ο Τσίπρας παίρνοντας εκ νέου πίσω το λογαριασμό PrimeMinisterGR στο twitter πόσταρε την ακόλουθη ανάρτηση: « Εντολή τετραετίας για μια Ελλάδα πιο ισχυρή και πιο δίκαιη και το λαό μας περήφανο & όρθιο ξανά». Θα περίμενε λοιπόν κανείς το νέο κυβερνητικό σχήμα που ορκίστηκε, πριν από λίγο, να μπορούσε να υπηρετήσει ακριβώς αυτή την εντολή τετραετίας με το περιεχόμενο που προσδιόρισε ο πρωθυπουργός.

Χωρίς να θέλω να γίνομαι μάντης κακών, η νέα κυβέρνηση όπως τη βλέπω είναι ζήτημα αν θα φάει αρνί το Πάσχα. Διότι καλές οι διακηρύξεις στα λόγια, όμως θα πρέπει να επιβεβαιώνονται και στην πράξη. Εκεί λοιπόν βλέπουμε πως οι τομές που θα έπρεπε να γίνουν δεν έγιναν, παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός με λυμένα τα χέρια πλέον από τον ίδιο τον ελληνικό λαό, θα μπορούσε να εμφανίσει σήμερα μια πραγματική «Εθνική Ελλάδος» που θα έβγαινε στο ευρωπαϊκό γήπεδο όχι με τη λογική «πάμε κι ό,τι βγει» αλλά με την πεποίθηση του νικητή, στα δύσκολα μέτωπα και τις προκλήσεις έναντι των οποίων βρίσκεται η χώρα.

Αν’ αυτού βλέπουμε πάλι «μία από τα ίδια», με μικροδιορθώσεις. Αλλά βλέπουμε κι άλλα. Βλέπουμε την προσπάθεια που έγινε να βγει στη σύνταξη ο Γιάννης Δραγασάκης με το να του ανατεθεί η Προεδρία της Βουλής. Βλέπουμε έναν από τους πιο στενούς συνεργάτες του Τσίπρα, τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, να μη θέλει να βάλει πλάτη; Βλέπουμε πως δεν έχει οριστεί ακόμη γραμματέας της κυβέρνησης, θέση κάτι παραπάνω από νευραλγική όταν χρειάζεται συντονισμός υπουργείων για τις δεκάδες νομοθετικές λεπτομέρειες που πρέπει να ρυθμιστούν για την υλοποίηση του προγράμματος. Ποιος θα τον κάνει τον συντονισμό αυτό; Ο ηθικά και πολιτικά «λαβωμένος» Φλαμπουράρης; Ή μήπως ο Νίκος Παππάς που κάνα τάχα μου την «υψηλή πολιτική» μιλώντας με τον Λαλιώτη και τον Ρουσόπουλο;

Πως θα ξεφορτωθούμε το παλιό και να κερδίσουμε το αύριο, όταν η αναστροφή της αποβιομηχάνισης της χώρας ανατέθηκε στα «έμπειρα χέρια» της Θεοδώρας Τζάκρη; Τι είναι η ελληνική βιομηχανία; Τσάντα louis vuitton; Πιστεύει κανείς πως ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας που είναι η ναυτιλία και θα μπορούσε να φέρει νέο πλούτο στη χώρα, θα μπορέσει να το αξιοποιήσει ο κ. Δρίτσας, η σχέση του οποίου με τη θάλασσα και τους ανθρώπους της έγκειται απλά στο ότι είχε κεντρικό φαρμακείο στον Πειραιά; Είναι δυνατό την ώρα που αναζητούμε συμμάχους και στην ευρύτερη περιοχή μας και διεθνώς, να έχουμε μέσα στην ελληνική κυβέρνηση πολιτικό ο οποίος κάνει ρατσιστικές αναρτήσεις σε βάρος των Εβραίων και των ομοφυλόφιλων; Ή μήπως ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς είναι ικανός να συνεννοηθεί και με τους Ρεπουμπλικάνους, οι οποίοι κατά πάσα πιθανότητα θα βρεθούν στον Λευκό Οίκο;

Συμπερασματικά, αυτή η κυβερνητική σύνθεση δεν είναι τετραετίας. Είναι κυβέρνηση που αντανακλά τις νέες συγκρούσεις που έχουν ξεσπάσει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, κι αυτή τη φορά δεν αφορούν σε μείζονες ιδεολογικές διαφορές αλλά σε τσακωμούς για τη νομή της εξουσίας. Η μόνη φιλοδοξία συνεπώς που μπορεί να έχει είναι η οδυνηρή υλοποίηση του μνημονίου (καθώς το οικονομικό επιτελείο είναι σοβαρό) με διαρκή «μπρος – πίσω» λόγω ασυνεννοησίας μεταξύ των υπολοίπων υπουργών και τη χώρα να σέρνεται, ενόσω ο Κουρουμπλής θα προσπαθεί να βρει «αυτοδιοικητικούς» για να φτάξει τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, με όλο το «παλιό ΠΑΣΟΚ». Τουτέστιν … χαιρετίσματα!

ΥΓ: Η κα Μέρκελ δήλωσε πως η Ελλάδα δεν μπορεί να φυλάξει τα σύνορά της και μας πρότεινε να συνεργαστούμε με την Τουρκία! Μας τρολάρει κανονικά… Με τέτοια κυβέρνηση κι εγώ το ίδιο θα έκανα στη θέση της.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου