Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Αυγ 2014

Κινδυνεύει η παντοδυναμία του δολαρίου και των ΗΠΑ
Βετεράνος του Κογκρέσου προειδοποιεί για τα χειρότερα

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Γιατρός, βουλευτής του Τέξας από το 1978 και συνεχώς από το 1989 μέχρι πέρσι όταν αποσύρθηκε, συγγραφέας σημαντικών οικονομικών συγγραμμάτων, τρεις φορές υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ, ο Ρόναλντ Ερνεστ Πωλ, γνωστός ως Ρον Πωλ, είναι μια ξεχωριστή αμερικανική προσωπικότητα για την μετριοπάθεια και την σωφροσύνη που τον χαρακτηρίζει και για την εκτίμηση και τον σεβασμό που τον περιβάλλει και σε τμήματα της κοινής γνώμης που δεν τον ψήφισαν.

Ο σοφός αυτός βετεράνος της αμερικανικής πολιτικής με προχθεσινή ανακοίνωσή του στιγματίζει την αμερικανική κυβέρνηση για την προπαγανδιστική υστερία περί την πτώση του Μαλαισιανού αεροπλάνου στην Ουκρανία και με άρθρο στην προσωπική του ιστοσελίδα προειδοποιεί ότι οι αμερικανικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας μπορεί να βυθίσουν το δολάριο.

Στην ανακοίνωσή του για την προπαγανδιστική αποχαλίνωση γράφει:
«Η αμερικανική κυβέρνηση πέρασε περιέργως στη σιωπή στις κατηγορίες της ότι η Ρωσία και οι σύμμαχοί της ήταν αυτοί πού έριξαν το μαλαισιανό αεροπλάνο, με έναν αντιαεροπορικό πύραυλο Buk.
Τα ελάχιστα πού ακούσαμε από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ήταν ότι δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ήταν αναμεμιγμένη η Ρωσία. Ωστόσο η πολεμική προπαγάνδα είχε επιτυχία στο να πείσει το αμερικανικό κοινό για την ρωσική ενοχή. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι οι ΗΠΑ, με όλους τους κατασκοπευτικούς δορυφόρους τους διαθέσιμους να καταγράφουν όλα όσα γίνονται στην Ουκρανία, δεν έχουν στην διάθεσή τους αυτήν ακριβώς την απόδειξη του ποιος έκανε τι και πότε.
Όταν τα αποδεικτικά στοιχεία αντιφάσκουν με τις κατηγορίες της κυβέρνησής μας, τα στοιχεία δεν αποκαλύπτονται ποτέ στους πολίτες –για λόγους εθνικής ασφάλειας, φυσικά. Κάποιες ανεξάρτητες πηγές υποστηρίζουν ότι ο χώρος συντριβής του αεροσκάφους αποκάλυψε ότι οι τρύπες από σφαίρες μπορεί να προέρχονται από μαχητικό αεριωθούμενο. Αν αληθεύει, η διαπίστωση ενοχοποιεί την Δυτικήν Ουκρανία.
Ερωτήματα παραμένουν για το σχετικό σοβαρό διεθνές περιστατικό. Κρίμα που δεν μπορούμε να υπολογίσουμε στην κυβέρνησή μας πως θα μας πει την αλήθεια και θα μας παρουσιάσει τα αποδεικτικά στοιχεία»…
Στο άρθρο του εναντίον των αμερικανικών κυρώσεων εις βάρος της Ρωσίας, ο δρ. Ρον Πωλ τις χαρακτηρίζει «Βαρύ σφάλμα που μπορεί να βυθίσει το Δολάριο»

Προειδοποιεί ότι «οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας θα κλιμακώσουν μιαν ήδη υψηλή ένταση και τελικά θα βλάψουν την αμερικανικήν οικονομία. Οι επιπτώσεις των κυρώσεων στο δολάριο μπορεί να μη γίνουν βραχυπρόθεσμα αισθητές, αλλά μακροπρόθεσμα αποτελούν άλλο ένα βήμα προς τον θάνατο του δολαρίου ως διεθνούς αποθεματικού νομίσματος.»

Αναφερόμενος στις αμερικανικές πιέσεις στις ευρωπαϊκές τράπεζες να ακολουθήσουν τις αμερικανικές αποφάσεις για την εφαρμογή κυρώσεων και στην επιβολή προστίμων δισεκατομμυρίων σε όσες δεν συμμορφώνονται, ο δρ. Ρον Πωλ γράφει:
«Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα απαυδήσουν να λειτουργούν σαν δωρεάν αστυνόμοι της αμερικανικής κυβέρνησης και να πληρώνουν πρόστιμα δισεκατομμυρίων κάθε φορά που κάνουν συναλλαγές όχι της αρεσκείας της Ουάσιγκτων».
«Ήδη- γράφει- ευρωπαϊκές τράπεζες διακόπτουν δεσμούς με Αμερικανούς υπηκόους και επιχειρηματίες λόγω της αυστηρής συμμόρφωσης που απαιτούν πρόσφατοι αμερικανικοί φορολογικοί νόμοι. Η επιδίωξη του I.R.S. (αμερικανικού ΣΔΟΕ) να αναρροφήσει όσο το δυνατόν περισσότερα δολάρια από παντού στον κόσμο, έχει κάνει τους Αμερικανούς παρίες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Καθώς τα βάρη που η Ουάσιγκτων φορτώνει στις ευρωπαϊκές τράπεζες γίνονται βαρύτερα, ολοένα και περισσότερες θα μειώνουν την έκθεσή τους στις ΗΠΑ και στο δολάριο, τελικά αφήνοντας τις ΗΠΑ σε απομόνωση».
«Μια άλλη συνέπεια των κυρώσεων είναι ότι θα φέρουν τη Ρωσία πιο κοντά στους συμμάχους της των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική). Οι χώρες αυτές αντιπροσωπεύουν περισσότερο του 40% του παγκόσμιου πληθυσμού, έχουν συνολικό οικονομικό μέγεθος περίπου ίσο με των ΗΠΑ και της ΕΕ και διαθέτουν σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές. Η Ρωσία είναι ένας από τους μεγαλύτερους πετρελαιοπαραγωγούς του κόσμου και εφοδιάζει την Ευρώπη με μέγα ποσοστό του φυσικού αερίου της. Η Βραζιλία έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο βιομηχανικό τομέα στην αμερικανική ήπειρο και είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγές εθανόλ. Η Κίνα έχει μεγάλο ορυκτό πλούτο και είναι ο μεγαλύτερος στο κόσμο παραγωγός τροφίμων. ΄Ηδη Ρωσία και Κίνα υπογράφουν συμφωνίες για την διεξαγωγή του μεταξύ τους εμπορίου με χρησιμοποίηση των εθνικών τους νομισμάτων αντί του δολαρίου, τάση η οποία, αν επεκταθεί, θα διαβρώσει περισσότερο τη θέση του δολαρίου στο διεθνές εμπόριο.
Ίσως ακόμη σημαντικότερο, η Κίνα, η Ρωσία και η Νότια Αφρική μαζί παράγουν σχεδόν τα 40% του χρυσού στον κόσμο, γεγονός που θα παίξει ρόλο αν οι BRICS αποφασίσουν να καθιερώσουν ένα νόμισμα με ισοτιμία χρυσού για να αναμετρηθεί με το δολάριο».
Και η Διάγνωση ενός Γιατρού

Στη συνέχεια του άρθρου του, ο βετεράνος Αμερικανός πολιτικός τονίζει τις ακόλουθες -πρωτάκουστες ίσως στην Ουάσιγκτων- διαπιστώσεις:
«Οι σχεδιαστές της αμερικανικής πολιτικής δεν καταφέρνουν να συνειδητοποιήσουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ο παγκόσμιος ηγεμόνας που ήταν στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Αποτυγχάνουν να καταλάβουν ότι οι εξουσιαστικές πράξεις τους απέναντι σε άλλες χώρες, ακόμη και σε αυτές που θεωρούνται φίλες, έχουν σημαντικά διαβρώσει οποιαδήποτε καλή θέληση μπορεί να υπήρχε προηγουμένως.
Και αποτυγχάνουν να κατανοήσουν πως υποτίμηση του δολαρίου επί 70 χρόνια έχει φέρει τον υπόλοιπο κόσμο στα άκρα. Να μια αιτία της δημιουργίας του Ευρώ, να γιατί η Κίνα πάει να διεθνοποιήσει το νόμισμά της, να γιατί άλλες χώρες στον κόσμο επιζητούν να διαπραγματευθούν νομισματικούς και εμπορικούς συνεταιρισμούς.
Ο υπόλοιπος κόσμος κουράσθηκε να χρηματοδοτεί τα τεράστια χρέη της αμερικανικής κυβέρνησης και κουράσθηκε να παράγει και να εξάγει στις ΗΠΑ προϊόντα αξίας τρισεκατομμυρίων, μόνο για να εισπράττει όλο και πιο «πέτσινα» δολάρια σαν πληρωμή.
Η αμερικανική κυβέρνηση στηρίχθηκε πάντοτε στη συνεργασία άλλων χωρών για να διατηρήσει για το δολάριο την εξέχουσα θέση. Αλλά η διεθνής υπομονή εξαντλείται, ειδικώτερα όταν η τακτική του καρότου και του ροπάλου των τελευταίων χρόνων έχει γίνει μόνο ρόπαλο, χωρίς καρότο. ΄Αν ο πρόεδρος Ομπάμα και οι διάδοχοί του συνεχίσουν την βάναυση τακτική να επιβάλλουν κυρώσεις σε κάθε χώρα που κάνει κάτι το οποίο δεν αρέσει στην αμερικανική πολιτική ηγεσία, αυτό θα οδηγήσει περισσότερες χώρες να αποφεύγουν το δολάριο και θα επιταχύνει το γλίστρημα του δολαρίου στην ασημαντότητα»
καταλήγει ο δρ. Ρον Πωλ.

Πηγή Ολυμπία

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Αδέλφια μου καλό 15αύγουστο και Χρόνια σας Πολλά σε όλους!
Η Μητέρα σας η Παναγία γνωρίζει καλά από πόνο, από δάκρυα, από θρήνο.
Γνωρίζει, γι’ αυτό και μπορεί να καταλάβει, να παρηγορήσει, να ενισχύσει.
Στάθηκε κοντά σας σύμμαχος και στήριγμα στους μεγάλους εθνικούς αγώνες.
Υπέρμαχος Στρατηγός, όπως σας ακούω να λέτε στις δίκαιες προσπάθειες των προγόνων μας, για τη διαφύλαξη της ελευθερίας και της εθνικής μας ανεξαρτησίας.

Η Παρθένος Μαρία έχει μια ξεχωριστή θέση και στην δική μου θρησκεία, αποκαλείται στο Κοράνι Μάριαμ και το 19ο κεφάλαιο του Κορανίου είναι αφιερωμένο σε εκείνη, την παρουσιάζει σε εμάς τους Μουσουλμάνους ως ένα παράδειγμα πίστης και τελειότητας.

Η χάρη της αδέλφια μου να βοηθά όλο τον κόσμο και να χαρίζει αγάπη, ομόνοια και ειρήνη γιατί ανεξάρτητα τις διαφορετικές θρησκείες μας, όλοι παιδιά του Θεού είμαστε.
Ιρφάν Μεχμέτ Αλή

Αυτή είναι η από καρδιάς ευχή ενός Έλληνα Πομάκου, ενός μουσουλμάνου που πιστεύει στην αγάπη μεταξύ των ανθρώπων και που παλεύει για να ξεγυμνώσει την τουρκική παρεμβατικότητα στην Θράκη, τις ψυχολογικές (και άλλες επιχειρήσεις) εκτουρκισμού των Πομάκων, των προσπαθειών (από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής) εισαγωγής μίσους μεταξύ των Ελλήνων μουσουλμάνων και χριστιανών της Θράκης.

* Ο Ιρφάν Μεχμέτ Αλή είναι πολιτευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων και περιφερειακός σύμβουλος στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με τον συνδυασμό του Τέρενς Κουίκ "Μακεδονία - Θράκη - Ελλάδα μας"


58 Άρματα μάχης Τ-72 του ουγγρικού στρατού πωλήθηκαν στην Ουκρανία

Μετάφραση – Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Σύμφωνα με ρωσικά αμυντικά πόρταλ, τα οποία παραθέτουν και φωτογραφίες, η Ουκρανία προμηθεύεται όπλα και εξοπλισμό της σοβιετικής περιόδου, από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, για να τα χρησιμοποιήσει εναντίον των ρωσόφωνων. Για τις άμεσες ανάγκες της αμυντικής βιομηχανίας της, η Ουκρανία πληρώνει αδρά το τίμημα της αγοράς, για να είναι τα συστήματα αυτά ετοιμοπόλεμα και να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μάχη.

Τα χρήματα προέρχονται από εγγυήσεις των Ηνωμένων πολιτειών. Οι χώρες μέλη της Ανατολικής Ευρώπης, με τη σειρά τους, απαλλάσσονται από τον παλαιό εξοπλισμό, αναμένοντας να παραλάβουν νέο, σε βάρος των κονδυλίων της ΕΕ για την άμυνα.

Σύμφωνα λοιπόν με την ουγγρική ηλεκτρονική εφημερίδα Hídfő.net, ουγγρικά άρματα μάχης Τ-72, μεταφέρονται από την Ουγγαρία στην Ουκρανία σιδηροδρομικώς, μέσω του σταθμού Zahon. Οι ίδιες εικόνες επαναλήφθηκαν και στο σταθμό Nyíregyháza. Το γεγονός πιστοποιήθηκε και από Ούγγρους δημοσιογράφους από τα δρομολόγια των τρένων.

Η πώληση των ουγγρικών αρμάτων μάχης αποδείχθηκε ότι είχε υλοποιηθεί με την έγκριση του υπουργείου άμυνας της χώρας, μέσω ιδιωτικής εταιρείας με αμφιβόλου ποιότητας έγγραφα, στο ένα δέκατο της τιμής μεριδίου αγοράς τους.

Η ουγγρική αυτή εταιρεία, με την σειρά της, όπως φαίνεται στην οικονομική έκθεσή της, έχει πουλήσει περίπου 58 άρματα μάχης Τ-72 στην Ουκρανία.
Επίσης η ίδια εταιρεία σχεδιάζει τώρα την πώληση προς την Ουκρανία 24 μαχητικών αεροσκαφών MiG-29 και 8 εξοπλισμένων ελικοπτέρων Mi-8.

Καθώς διαφαίνεται λοιπόν οι μάχες του ουκρανικού στρατού με τους ρωσόφωνους, θα συνεχιστούν για πολύ ακόμη. Υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες μέσω των ΜΜΕ, για ανεξέλεγκτη εισροή χιλιάδων Κοζάκων στην ανατολική Ουκρανία.
Η τελική μάχη για την επικράτηση της μιας ή της άλλης πλευράς, έχει πιθανόν ακόμη πολλά επεισόδια. Πιθανότατα να υλοποιηθεί μία παρόμοια περίπτωση με το Κόσσοβο. Μόνο που τον ρόλο της σερβικής βόρειας Μιτρόβιτσας, θα παίζει τώρα το Ντοντέτσκ και οι πέριξ αυτού ρωσόφωνες περιοχές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


«Πιστεύω ότι πολλοί στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών, συναδέλφων μου, (θέλουν) να βγούμε το συντομότερο δυνατόν από μια κατάσταση που βλάπτει τη συνεργασία μας», είπε ο Ρώσος πρόεδρος.
Την εκτίμηση ότι πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες επιθυμούν διακαώς να σταματήσει η αντιπαράθεση με τη Μόσχα και η επιβολή κυρώσεων εκατέρωθεν εξέφρασε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Κριμαία, τη χερσόνησο που προσαρτήθηκε από τη Ρωσία στις αρχές του έτους.
«Πιστεύω ότι πολλοί στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών, συναδέλφων μου, (θέλουν) να βγούμε το συντομότερο δυνατόν από μια κατάσταση που βλάπτει τη συνεργασία μας», είπε ο Ρώσος πρόεδρος.
Ο Πούτιν υποστήριξε ότι πρόσφατα συνομίλησε με τον Φρανσουά Ολάντ και ένιωσε ότι την ίδια αίσθηση (για τις κυρώσεις) είχε και ο Γάλλος ομόλογός του.
Οι δηλώσεις αυτές έγιναν σε μια συνάντηση που είχε ο Ρώσος πρόεδρος με τον Γάλλο επιχειρηματία Φιλίπ ντε Βιγιέρ ο οποίος σχεδιάζει να κατασκευάσει ένα ψυχαγωγικό συγκρότημα στην Κριμαία.
Από το Ελσίνκι, έγινε γνωστό ότι ο Πούτιν έχει προσκαλέσει τον Φινλανδό πρόεδρο Σάουλι Νιινίστο να τον επισκεφθεί αύριο στο Σότσι για να συζητήσουν το θέμα της Ουκρανίας. Η φινλανδική προεδρία σε ανακοίνωσή της διευκρίνισε ότι πρόκειται για μια «επίσκεψη εργασίας» με αντικείμενο την ουκρανική κρίση.

Στρατιωτική δύναμη στην Κριμαία ενέκρινε ο Πούτιν
Ο Ρώσος πρόεδρος ανακοίνωσε την έγκριση ενός ειδικού προγράμματος για να αναπτυχθεί στρατιωτική δύναμη στην Κριμαία. Παραιτήθηκε ο ηγέτης των φιλορώσων αυτονομιστών στο Λουγκάνσκ. Στη νότια Ρωσία τα φορτηγά με την ανθρωπιστική βοήθεια.
Κατά την επίσκεψή του στην Κριμαία ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι οι Ρώσοι πρέπει να κινητοποιηθούν για να προασπίσουν τη χώρα τους, αλλά όχι για να συγκρουστούν με τον υπόλοιπο κόσμο.

«Πρέπει ήρεμα, με αξιοπρέπεια και αποτελεσματικότητα να οικοδομήσουμε τη χώρα μας, όχι να περιχαρακωθούμε και να αποκλειστούμε από τον έξω κόσμο», είπε χαρακτηριστικά ο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να τερματιστεί η αιματοχυσία στην Ουκρανία το συντομότερο δυνατό, συμπληρώνοντας: «Το υπουργείο Άμυνας έχει προετοιμάσει ένα ειδικό πρόγραμμα για να συσταθεί και να αναπτυχθεί στρατιωτική δύναμη στην Κριμαία. Ενέκρινα αυτό το πρόγραμμα, δεν θα είναι υπερβολικό, ούτε ακριβό».

Ράσμουσεν: «Οι φιλοδοξίες του Πούτιν εκτείνονται πέραν της Ουκρανίας»
Οι φιλοδοξίες του Βλαντίμιρ Πούτιν εκτείνονται και πέραν της Ουκρανίας", υποστήριξε την Τετάρτη, από το Ρέικιαβικ της Ισλανδίας, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Άντερς Φο Ράσμουσεν.

"Ανησυχώ ότι οι ρωσικές φιλοδοξίες, οι φιλοδοξίες του Πούτιν, εκτείνονται πέραν της Ουκρανίας", είπε ο Ράσμουσεν σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε από κοινού με τον Ισλανδό πρωθυπουργό Σιγκούντουρ Νταβίντ Γκουνλάουγκσον.

"Παρακολουθήσαμε την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας, είδαμε την ισχυρή στήριξη της Ρωσίας στην αποσταθεροποίηση της ανατολικής Ουκρανίας. Όμως, πραγματικά βλέπουμε επίσης ότι η Ρωσία βρίσκεται πίσω από τις μακροχρόνιες διενέξεις στην Υπερδνειστερία, στην ανατολική Μολδαβία και στην Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία, στη Γεωργία", πρόσθεσε.

Η Αμπχαζία και η Νότια Οσετία είναι οι δύο αυτονομιστικές περιοχές της Γεωργίας που η Ρωσία έχει αναγνωρίσει ως ανεξάρτητες. Η Μόσχα πάντως δεν έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Υπερδνειστερίας από τη Μολδαβία.

Ο Ράσμουσεν τόνισε ότι η Ρωσία έχει συμφέρον να εμποδίσει την ένταξη αυτών των χωρών στη Βορειοατλαντική Συμμαχία. "Φιλοδοξία της Ρωσίας είναι να εγκαθιδρύσει μια σφαίρα επιρροής στο κοντινό περιβάλλον της", είπε.

Το ΝΑΤΟ, αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, στηρίζει την Ουκρανία, μολονότι η χώρα αυτή δεν είναι μέλος του και ο Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο πρόκειται να συναντηθεί με τον Αμερικανό ομόλογό του Μπαράκ Ομπάμα στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ στο Νιούπορτ της Βρετανίας, στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Αντιθέτως, με τη Ρωσία "αποφασίσαμε από τον Απρίλιο να διακόψουμε κάθε συνεργασία", υπενθύμισε ο Ράσμουσεν.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Me (1)


Του Μπάμπη Παπασπύρου

Είναι γνωστό σε όλους..

ότι ο Έλληνας γενικά είναι φιλότιμος και εγωιστής…

Το εγωιστής βάλτε το εντός εισαγωγικών μιας και τα τελευταία χρόνια, αυτό μάλλον πήγε περίπατο μαζί με την αξιοπρέπεια και την λεβεντιά.

Σίγουρα θέλει να φαίνεται ότι κάπου είναι χρήσιμος…

Εδώ όμως είναι το θέμα..να είσαι χρήσιμος αλλά υπό ποια έννοια..πως..


Ας δούμε όμως τι σημαίνει να είσαι χρήσιμος...

Χρήσιμος θεωρείται αυτός που μπορεί ή είναι κατάλληλος να χρησιμοποιηθεί επωφελώς, ωφέλιμος.

Και στα αρχαία, (ιδίως για πολίτη) αυτός που προσφέρει επωφελείς υπηρεσίες στην πατρίδα του, χρηστός.

Ο Βλαντίμιρ Λένιν περιέγραφε διανοουμένους και άλλους ανένταχτους συναγωνιστές και συνοδοιπόρους, και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, που συνεπικουρούσαν το μπολσεβικικό κίνημα, χωρίς να αποτελούν μέλη του. Τι σημαίνει να είσαι (ή να γίνεσαι) “χρήσιμος ηλίθιος”; Ότι απλά γίνεσαι αντικείμενο εκμετάλλευσης πιστεύοντας και υπηρετώντας έναν σκοπό που καπελώνουν άλλοι και που απλά σε ανέχονται για όσο τους προσφέρεις αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες σου, ενώ όταν πάψουν να σε χρειάζονται παίρνεις πόδι (και ας αμαυρώνεται και η υστεροφημία σου, άμα λάχει...).

Τα τελευταία χρόνια και ειδικά με την παράδοση της εθνικής κυριαρχίας και την κατάληψη της Ελλάδας από την τρόικα και τα οικονομικά συμφέροντα, που κρύβονται πίσω απ αυτήν…

τα κόμματα αξιοποιούν στο έπακρο όλες τις δυνατότητες και όλα τα μέσα που διαθέτουν, για να επιστρατεύσουν και χρησιμοποιήσουν όλο και περισσότερους “χρήσιμους ηλίθιους”…

Αυτοί είναι οι πρωτεργάτες, οι υποστηρικτές της κυβερνητικής ή της κομματικής προπαγάνδας, οι άνθρωποι που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε πολιτικούς που έχουν θεοποιήσει, που τους έχουν κάνει ίνδαλμα και εικόνισμα…

Είναι οι άνθρωποι που σε αρκετές περιπτώσεις έχουν πέσει θύμα της ιδέας ότι δήθεν υπηρετούν έναν σκοπό…

Στην ουσία το μόνο που κάνουν είναι,με κλειστά μάτια και αυτιά να λιβανίζουν, να χειροκροτούν και επικροτούν, ότι μα ότι τους πλασάρουν..το οποίο το δέχονται αβίαστα και το καταπίνουν αμάσητο...

Είναι οι άνθρωποι που πρέπει απλά να στηρίζουν, να υποστηρίζουν, να τρέχουν για τα συμφέροντα τα προσωπικά και τις μάταιες φιλοδοξίες κάποιων, που το μόνο τους μέλημα είναι να παραμείνουν γατζωμένοι στην εξουσία, ή να διατηρήσουν την όποια καρέκλα βουλευτική ή άλλη έχουν…

Φυσικά οι “χρήσιμοι ηλίθιοι” είναι αναλώσιμοι και όταν τελειώσει η αποστολή τους, αντικαθίστανται από άλλον που περιμένει στην ουρά, για να θυσιαστεί και αυτός όταν έρθει η σειρά του..

Όπως αντιλαμβάνεστε οι “χρήσιμοι ηλίθιοι”, είναι κατευθυνόμενοι, πειθήνια όργανα,δεν εξυπηρετούν κάποιον ανώτερο σκοπό ή ιδέα, απλά υπηρετούν και στηρίζουν προσωπικά συμφέροντα κάποιων, που σε αρκετές περιπτώσεις, στρέφονται κατά της πατρίδας..

Ε ναι λοιπόν δεν τίθεται θέμα συζήτησης και επιλογής..

Ανάμεσα στο...

Χρήσιμος και στο...

“Χρήσιμος ηλίθιος”…

Προτιμώ να είναι χρήσιμος και επωφελής για την πατρίδα μου...

ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ..

Προτιμώ…

Να βλέπω, να μιλάω, να ακούω με τους δικούς μου αισθητήρες και να αγωνίζομαι με όλες μου τις δυνάμεις και το καθαρό μου κούτελο, για την πατρίδα μου…

Χωρίς όρους, χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς συμβιβασμούς…

Όπλο μου η ελπίδα, η δύναμη και η καθαρότητα της σκέψης και της ψυχής...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 



Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος

Στη σύγκρουση ΗΠΑ - Ρωσίας για την Ουκρανία, καθοριστική σημασία έχει ο παράγων χρόνος. Οι ΗΠΑ επείγονται για γρήγορα αποτελέσματα, όχι μόνον ως προς την πλήρη καταστολή της ανταρσίας στην Ανατολική Ουκρανία από τις δυνάμεις του Κιέβου, αλλά και ως προς την εξομάλυνση της κατάστασης ώστε η χώρα να είναι βιώσιμη και έτσι να μην τεθεί σε δοκιμασία η ενότητα του ΝΑΤΟ, λόγω του κόστους των κυρώσεων και των ρωσικών αντιποίνων για την ΕΕ. Η ωραία αυτή εικόνα είναι μάλλον ευχή, παρά ρεαλιστική προσδοκία.

Ο Πούτιν από τη μεριά του δεν θέλει να προβεί σε επιθετικές κινήσεις που θα νομιμοποιούσαν τις ΗΠΑ να ζητήσουν από την ΕΕ κλιμάκωση των κυρώσεων και γνωρίζει πολύ καλά ότι η πτώση του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ είναι ζήτημα λίγων βδομάδων. Εχει αντίθετα κάθε λόγο να περιμένει τον χειμώνα, οπότε η Ουκρανία θα είναι στο ενεργειακό έλεος της Μόσχας και έχει επίσης κάθε λόγο να πιστεύει ότι μια ΕΕ σε δεινή θέση, λόγω του κόστους των αντιποίνων της Μόσχας, δεν θα έχει ούτε τη θέληση, ούτε τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει με δεκάδες δισ. ευρώ τη διάσωση της Ουκρανίας. Επιπλέον είναι σαφές ότι όταν στα τέλη Νοεμβρίου θα κλείνει ένας χρόνος από τη μοιραία απόφαση των «28» στο Βίλνιους της Λιθουανίας να θέσουν στην Ουκρανία το δίλημμα ΕΕ ή Ρωσία, η καθημερινότητα του Ουκρανού πολίτη, το βιοτικό του επίπεδο, θα έχει επιδεινωθεί δραματικά και ο μύθος ενός πακτωλού ευρωπαϊκών εισροών που θα άλλαζε τη ζωή του θα έχει διαλυθεί οριστικά.

Ετσι για την αμερικανική πλευρά ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει σύντομα, αν όχι εδώ και τώρα: ο Ποροσένκο νικητής και η Μόσχα αναγκασμένη να αποδεχθεί εξομάλυνση των σχέσεων με το Κίεβο, με παρηγοριά την Κριμαία. Ή σε αντίθετη περίπτωση να συρθεί η Μόσχα σε μεγαλύτερο βαθμό εμπλοκής στη στήριξη των εξεγερθέντων στις τελευταίες μάχες οπισθοφυλακής που δίνουν, έτσι ώστε η επιβολή των κυρώσεων και η αντιρωσική συσπείρωση να μην περιοριστούν στην ΕΕ, αλλά να περιλάβει και χώρες της περιοχής Ασίας - Ειρηνικού αλλά και δυνάμεις εκτός ΕΕ, όπως η Ελβετία και η Τουρκία.

Πριν από έναν αιώνα οι μεγάλες δυνάμεις υπόσχονταν έναν ολιγόμηνο πόλεμο. Σήμερα οι ΗΠΑ μάς διαβεβαιώνουν για ένα σύντομο fast truck Ψυχρό Πόλεμο.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Γράφει ο Δ. Βουλγαρίδης
Όσοι δεν έχουν δικά τους προσόντα, καταφεύγουν στους ενδόξους προγόνους και παππούδες τους, με άλλα λόγια, σε τάφους και μνήματα.
Μένανδρος, Αρχαίος Έλληνας ποιητής - 4ος αιώνας π.Χ.
Ενώ όλα τα μέσα ενημέρωσης κάλυψαν την επίσκεψη του Αντουάν Τζόουνς στην Αρχαία Αμφίπολη δυστυχώς κανένα δεν αποκάλυψε για ποιο λόγο και με ποια ιδιότητα ο Δρ Τζόουνς έκανε αυτήν την επίσκεψη.

Εμείς λοιπόν σήμερα μπορούμε να σας αποκαλύψουμε ότι η επίσκεψη αυτή έγινε μετά από πρόσκληση της επικεφαλούς των ανασκαφών, αρχαιολόγου κυρίας Περιστέρη, στον πλέον ειδικό επιστήμονα, σε παγκόσμιο επίπεδο, σε τάφους Δρ Αντουάν Τζόουνς.

Ο επιφανής «αρχαιολόγος» κλήθηκε για να βοηθήσει, αφού έχει τεράστια εμπειρία σε όλων των ειδών τους τάφους. Από τάφους μεγαλοπρεπείς όπως: Λίστα Λαγκάρντ, χρέη μιντιαρχών, δάνεια τραπεζιτών, εξεταστική επιτροπή για το πώς οδηγήθηκε η χώρα στο μνημόνιο, μέχρι και ομαδικούς τάφους όπως: θέσεων εργασίας, μισθών, συντάξεων, ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων και επίσης: δημοκρατίας, εθνικής ανεξαρτησίας, δημόσιας περιουσίας, ακόμα και αξιοπρέπειας.

Όταν ο Δρ Αντουάν Τζόουνς ρωτήθηκε αν τον εντυπωσίασε το μέγεθος του τάφου, ο οποίος έχει περίμετρο 498 μέτρα, δήλωσε: «Είναι ένα σημαντικό εύρημα αλλά δεν με εντυπωσιάζει, αφού έχω δει τάφο με έκταση που φτάνει τα 131.957 τετραγωνικά χιλιόμετρα και με 11 εκατομμύρια θαμμένους μέσα σ’ αυτόν».

Ο Δρ Αντουάν όταν ρωτήθηκε και για τις δύο Σφίγγες που υπάρχουν στην είσοδο του τάφου της Αμφίπολης, απάντησε: «Και τον τάφο που έχω εγώ υπόψη μου δύο Σφίγγες κοσμούν την είσοδό του, μία με ελιές και μία χοντρή. Και οι δύο είναι πιο σιωπηλές ακόμα και από τις πέτρινες, για να μας πουν πώς δημιουργήθηκε ο τεράστιος τάφος. Η μόνη διαφορά είναι ότι στην κορυφή του τύμβου, που σας αναφέρω, αντί για λιοντάρι υπάρχει μία Λερναία Ύδρα με καμιά δεκαπενταριά κεφάλια».

Ο ειδικός «αρχαιολόγος», απευθύνθηκε και στους κατοίκους της αρχαίας Αμφίπολης, με τη σύσταση «κάντε υπομονή λίγες μέρες». Μάλιστα είναι η ίδια σύσταση (Υπομονή) που έκανε και στους ΕΝΦΙΑ-λωμένους ιδιοκτήτες ακινήτων και στους μικροομολογιούχους και στους ανέργους και στους συνταξιούχους και στους αγρότες και στους μικροεπιχειρηματίες και στους ένστολους και... και...

Όμως όταν ο «αρχαιολόγος» ψάχνει για πολύτιμα αντικείμενα μέσα σε τάφους (κυριολεκτικά και μεταφορικά) υπάρχει πάντα ο κίνδυνος οι ντόπιοι ιθαγενείς κάποια στιγμή να ξυπνήσουν... και να αντιδράσουν... και να τον πάρουν στο κυνήγι. Τότε πρέπει να διαθέτει γρήγορα αντανακλαστικά και γερά πόδια. Και φυσικά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνά ότι: Όποιος ψάχνει για τον τάφο του άλλου, στο τέλος βρίσκει τον δικό του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο Χάρυ Κλυνν απαντά στην πρόταση Μπουτάρη για την Τούρκικη μετονομασία των οδών της πόλεως - Ποιες ονομασίες προτείνει!
Αγαπητέ Δήμαρχε της Θεσσαλονίκης, με όλο το θάρρος θα πρότεινα...
Η Λεωφόρος Νίκης να μετονομαστεί Καφενέ ταπί παζάρ…
Η Τσιμισκή σε Σεφτέ γιοκ καλτερίμ…
Η Βασ. Όλγας σε Τσουτσού Χανούμ ντοβλέτ…
Η πλατεία Αριστοτέλους σε Φερετζέ ασκέρ μαχαλά…
Το Δημαρχείο σε Νταχτιρντί τσουτσού Οντά…
Και το γραφείο δημάρχου σε Καραγκιόζ μπερντέ…
Και αν μου επιτρέπετε, θα σας πρότεινα να αλλάζατε και το όνομά σας από Γιάννης Μπουτάρης σε… Σιχτίρ Χαϊβάν Πασά.

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 



Αποφάσισαν παραμονές δεκαπενταύγουστου να μας διασκεδάσουν.
Να μην πάμε , βρε αδελφέ, και σκαστοί πριν προλάβουμε να πληρώσουμε και τον ΕΝΦΙΑ!

Στην φωτογραφία βλέπουμε τον μαθητή και τον δάσκαλό. Της κωλοτούμπας.
Οι εποχές που ο δάσκαλος είχε εκνευριστεί γιατί πολλοί θεωρούσαν τον μαθητή ανώτερο του δασκάλου και εκδήλωνε την δυσαρέσκειά του με κοσμητικά επίθετα εναντίον του μαθητή: ''ο Ψευταράς είναι παλιάνθρωπος'', ή ''Ψευταράς και Χοντρός είναι φιλιππινέζες του Τόμσεν και πραξικοπηματίες'', ή  ''ο Ψευταράς είναι μέσα στις λίστες της Siemens'', οι εποχές εκείνες, τελείωσαν οριστικά.

Ο αυτοκράτορας της κωλοτούμπας, ο διαχρονικός τυφλοπόντικας της εξουσίας, το υπερμεγέθες τρωκτικό, αφού μάσησε 650 χιλιάρικα προεκλογική επιδότηση για το ανύπαρκτο κόμμα του, κι αφού πήρε και άδεια πανελλαδικής εμβέλειας για το κανάλι με τις τσόντες, επιστρέφει στο ''μπ@υρδέλο'' (όπως ο ίδιος είχε ονομάσει το κυβερνητικό κόμμα), για να εμποδίσει, λέει, ''πάση θυσία'', τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να γίνει πρωθυπουργός!

Κι έτσι όλος μαζί ο εσμός των τρωκτικών, ό,τι πιό ανήθικο και αηδιαστικό κυκλοφορεί στην Ελλάδα, θα προσπαθήσουν μαζί και ενωμένοι στην κοινή τους μάσα, με όλη την πολιτική αλητεία που τους διέπει, να γαντζωθούν με νύχια και με δόντια στην εξουσία, στην ουσία όμως να γαντζωθούν και να ξεσκίσουν το σώμα του ελληνικού λαού, ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, την δική τους τσέπη, την δική τους αηδιαστική εξουσιομανία.

Σας καμαρώνουμε, ω εμετικές φυσιογνωμίες!
Σας θαυμάζουμε, ω αποβράσματα της πολιτικής (ως έννοια και ως πρακτική)!

Συνεχίστε το υπόγειο έργο σας!
Μας ατσαλώνετε...
Και μας εμπνέετε!..

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Τον Δεκέμβριο του 1998, λίγους μήνες πριν από τον μεγάλο σεισμό της Τουρκίας στις 17/8/1999, το νησί των Πριγκιποννήσων, Burgaz, η Αντιγόνη στα ελληνικά, είχε συγκλονιστεί από ένα καταπληκτικό γεγονός. Το νησί αυτό ήταν κάποτε καθαρά ελληνικό, αλλά σήμερα υπάρχουν ελάχιστοι Έλληνες και Τούρκοι από διάφορες περιοχές της Τουρκίας. Το νησί έχει μια ορθόδοξη εκκλησία, τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, τον αγαπητό μαθητή του Χριστού και της Παναγίας, αυτόν που ο Θεάνθρωπος άφησε όταν σταυρώθηκε σαν τον υιό και προστάτη στην Μητέρα Του. Ο ναός δεσπόζει μπροστά σου καθώς πλησιάζεις στο νησί από την θάλασσα από την Κωνσταντινούπολη. Την περίοδο εκείνη, κάθε βράδυ έξω από την εκκλησία και σε όλη την γύρω περιοχή ακούγονταν έντονα μια αναπνοή αγωνίας η οποία φούσκωνε και ξεφούσκωνε σαν να αναστέναζε. Ήταν ένας μεγάλος αναστεναγμός. Οι Τούρκοι κάτοικοι της περιοχής είχαν ανησυχήσει αλλά δεν μπορούσαν να εξηγήσουν το φαινόμενο. Κάποιοι μάλιστα έφτασαν στο σημείο να πάρουν… ιατρικά ακουστικά και αφού πλησίαζαν τους εξωτερικούς τοίχους της εκκλησίας, προσπαθούσαν να αποκαλύψουν την πηγή των ηχηρών αυτών αναστεναγμών, που τους είχαν αναστατώσει.

Η φημολογία είχε οργιάσει στο νησί αλλά το εκπληκτικό ήταν ότι οι ίδιοι οι Τούρκοι ομολογούσαν ότι ο αναστεναγμούς αυτός επρόκειτο για την φωνή της Παναγιάς, της Ανά Μαριέμ στα τουρκικά, που ήθελε να προειδοποιήσει ότι επέκειτο μια μεγάλη καταστροφή.
Το νέο έφτασε και στην Κωνσταντινούπολη και ένας γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος, ο Sadettin Teksoy από το τουρκικό κανάλι STAR, αποφάσισε να πάει στο νησί να ερευνήσει την υπόθεση. Αφού έφτασε εκεί, πήγε στην εκκλησία την ώρα που ο ελληνορθόδοξος ιερέας τελούσε σχεδόν μόνος του τον εσπερινό.
Ο Τούρκος δημοσιογράφος αφού περίμενε να τελειώσει η τελετή, τον πλησίασε και τον ρωτήσει τι νομίζει πως συμβαίνει. Ο ιερέας απάντησε πως πραγματικά ακούγεται κάθε βράδυ ένας ηχηρός αναστεναγμός, αλλά δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει την πραγματική αιτία, ενώ από το ύφος του έδειχνε πως δεν θα ήθελε να εμπλακεί σε πιθανή πρόκληση προς το θρησκευτικό αίσθημα των μουσουλμάνων Τούρκων.
Ο δημοσιογράφος όμως επέμενε και τελικά αφού στήθηκε επί ώρες στο περίγυρο του ναού κατάφερε να μαγνητοφωνήσει το αναστεναγμό, ενώ πήρε και αρκετές συνεντεύξεις από Τούρκους κατοίκους του νησιού.
Ένας από αυτούς, ο τότε διευθυντής του σχολείου, δήλωσε μπροστά στην κάμερα ότι εδώ και πολλά χρόνια στο Μπουργάζ ζούσαν πολλοί Έλληνες και το νησί ήταν καθαρά ορθόδοξο χριστιανικό, γι’ αυτό έχει και μια μεγάλη χριστιανική παράδοση και πρόσθεσε με έμφαση, «Τώρα, ίσως η Παναγία των χριστιανών ήρθε ξανά πιθανώς θέλοντας να κάνει μια παρέμβαση και να προειδοποιήσει ότι έρχονταν μια μεγάλη συμφορά».
Αυτά από ένα Τούρκο, (υπάρχουν στο αρχείο μας τα σχετικά video). Και πράγματι η μεγάλη συμφορά ήρθε πολύ γρήγορα. Οχτώ μήνες μετά, μια μόλις μέρα μετά την μεγάλη γιορτή της Παναγίας, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο μεγάλος σεισμός στις 17 Αυγούστου του 1999 έπληξε την Τουρκία με πολλές χιλιάδες θύματα. Για τους Τούρκους της Αντιγόνης ο «αναστεναγμός της Παναγίας» ήταν η μεγάλη προειδοποίηση γι’ αυτή την επερχόμενη μεγάλη φονική καταστροφή.

Αλλά ο σεισμός αυτός είχε και μια άλλη, πολύ σημαντική και πολύ σημαδιακή διάσταση. Να θυμηθούμε ότι την περίοδο εκείνη, παραμονές του σεισμού, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις ήταν στο ναδίρ. Είχε προηγηθεί η κρίση των Ιμίων το 1996 και στη συνέχεια η μεγάλη κρίση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν.
Πολλοί πίστευαν τότε ότι οι Τούρκοι ήταν έτοιμοι για την μεγάλη έφοδο προς την χώρα μας. Πράγματι οι πληροφορίες ανέφεραν ότι οι Τούρκοι ετοίμαζαν μια μεγάλη επιχείρηση-πρόκληση στο Αιγαίο με «αιχμή του δόρατος» για την πρόκληση το τουρκικό ναυτικό. Αυτό όμως που επακολούθησε σίγουρα τους χάλασε τα όποια σχέδια τους. Και πράγματι ό,τι έγινε εκείνο το βράδυ ήταν πολύ σημαδιακό.

Στις 16 Αυγούστου 1999, δηλαδή το βράδυ του μεγάλου σεισμού στην ναυτική βάση του Gölcük γίνονταν η μεγάλη τελετή αλλαγής της ηγεσίας του Επιτελείου Ναυτικού της Τουρκίας.
Στον ναύσταθμο ήταν συγκεντρωμένες αρκετές τουρκικές φρεγάτες, ενώ μεγάλος αριθμός ανωτάτων αξιωματικών του τουρκικού ναυτικού παρακολούθησαν την τελετή. Γύρω στις 3 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα άρχισαν οι σεισμικές δονήσεις. Εκείνη την στιγμή και ενώ οι περισσότεροι στην βάση ησύχαζαν μετά τις τελετές, αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι είχε παρατηρηθεί μια μεγάλη πηγή φωτιάς να ξεπηδάει από το έδαφος πολύ κοντά στην ναυτική βάση και σε μεγάλο ύψος.
Μέχρι σήμερα κανείς από τους ερευνητές δεν μπόρεσε να εξηγήσει την αιτία και την προέλευση αυτής της φωτιάς. Το κυρίως κτίριο της βάσης κλονίστηκε συθέμελα και αμέσως κατέρρευσε από τις σεισμικές δονήσεις με ένα τρομακτικό και ανατριχιαστικό θόρυβο εν μέσω κραυγών απελπισίας. Στα ερείπια του έθαψε ένα μεγάλο μέρος της αφρόκρεμας του τούρκικου ναυτικού.
Όπως ανέφερε με επίσημη ανακοίνωση το τουρκικό Επιτελείο Ναυτικού από τον σεισμό και την κατάρρευση της βάσης βρήκαν ακαριαίο θάνατο δυο ναύαρχοι, 27 ανώτεροι αξιωματικοί, 136 υπαξιωματικοί, 82 ναύτες, 9 ναυτικοί εμπειρογνώμονες, ένας μαθητής της σχολής Δοκίμων και 126 «ειδικοί εργάτες» της βάσης. Σύνολο 441 άτομα θαφτήκαν κάτω από τα ερείπια της μεγαλύτερης ναυτικής βάσης της Τουρκίας εκείνης της εποχής.
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι το χτύπημα ήταν καίριο σε μια περίοδο που το τουρκικό ναυτικό ετοιμάζονταν για την μεγάλη εξόρμηση της πλήρης επικράτησης του στο Αιγαίο και σίγουρα θα χρειάζονταν πολλά χρόνια για να ανακτήσει τις δυνάμεις του από το χτύπημα αυτό. Τα ερωτήματα όμως παρέμειναν για την ναυτική βάση του Gölcük και την παράξενη μεγάλη λάμψη που προηγήθηκε δευτερόλεπτα μετά την κατάρρευση μέσα σε εκκωφαντικό θόρυβο του κεντρικού κτιρίου της βάσης.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι οι Τούρκοι δεν επέτρεψαν κανένα ξένο σωστικό συνεργείο να πλησιάσει στην βάση, ενώ είχαν μεγάλη ανάγκη καθώς κάτω από τα ερείπια της βάσης ακόμα αγωνίζονταν να σωθούν εκατοντάδες αξιωματικοί και ναύτες και φυσικά κανένα δημοσιογράφο να βγάλει φωτογραφίες από την καταστροφή. Μόνο ορισμένα Ισραηλινά, «ειδικά εξοπλισμένα» συνεργεία, είχαν τότε την δυνατότητα πρόσβασης. Οι εξηγήσεις που είχαν δοθεί τότε αλλά δεν έγιναν πιστευτές, ήταν ότι δεν ήθελαν να δούνε ξένες κάμερες τις εγκαταστάσεις της βάσης.

Γεγονός ήταν ότι στα ερείπια της ναυτικής βάσης θαφτήκαν οι τότε υπερφίαλες τουρκικές φιλοδοξίες για την «μεγάλη επίθεση» κατά της Ελλάδας, μια μόλις μέρα μετά την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 
 
Ποια Νέα Ελλάδα; Ποια Νέα Μεταπολίτευση; Ποιος τάφος στην Αμφίπολη;  
Ελλαδιστάν…  Μόνο αυτό υπάρχει σήμερα.  Τίποτα άλλο!!! 

Μια ανάσα από τα μέσα Αυγούστου… Καλοκαιρινές διακοπές, χαλάρωση, ηρεμία, ξεγνοιασιά, ποτάκια, ταβερνάκια, ακόμη και καμάκι… Βέβαια θα μας πει κάποιος «καλά, γιατί θυμηθήκατε τι έκαναν οι Έλληνες πριν από πέντε χρόνια, γιατί σήμερα αυτά τα κάνουν μόνον οι ξένοι στην χώρα μας»…  Τώρα τι γίνεται; 

Εντάξει, οι διακοπές για τους περισσότερους συμπατριώτες μας είναι όνειρο θερινής νυκτός πλέον, αλλά δεν μένουν και έτσι!  Τουλάχιστον έχουν, έχουμε και εμείς την διασκέδαση μας…  Και είναι και τσάμπα… Θαυμάζουμε τα έργα της κυβέρνησης και των υπουργών της!!! Τι άλλο θέλετε; Βέβαια το τσάμπα σηκώνει πολύ συζήτηση μια και όλα στο τέλος στην καμπούρα του Ελληνικού λαού πέφτουν… Σβήστε το τσάμπα.  Λάθος… Τέτοια διασκέδαση μόνον αν την ακριβοπληρώσεις μπορείς να την έχεις!!! 

Η ημέρα μας χθες ξεκίνησε πολύ καλά.  Πρωί-πρωί ακούσαμε τον φιλόσοφο, τον εκπρόσωπο της φιλοσοφικής σχολής «Το Τσεκούρι», υπουργό υγείας κ. Μ. Βορίδη να μας εξηγεί μεταξύ άλλων ότι: «Αυτή η διάκριση μνημόνιο - αντιμνημόνιο που στοίχειωσε τον δημόσιό μας λόγο τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ξεθωριάζει, ατονεί. Όσο περνάει ο καιρός χάνεται. Και ξαναβρίσκει κανένας τα σημεία της σύγκλισής του». 

Πωπωωω τι είπε το άτομο… Πόσο βαθυστόχαστο είναι αυτό; Και όλοι εμείς που κάναμε αυτόν το διαχωρισμό πόσο πίσω είμαστε… Γιατί ορθότατα σήμερα δεν υπάρχει μνημονιακός, αντιμνημονιακός!  Έχουμε ξεφύγει από αυτό το στάδιο.  
Σήμερα υπάρχει πεινασμένος και χορτάτος…  
Υπάρχει φτωχός και πάρα, μα πάρα πολύ πλούσιος… 
Υπάρχει απελπισμένος και τρία πουλάκια κάθονται… 
Υπάρχει άνεργος και εργαζόμενος… 
Υπάρχει ανασφάλιστος και ασφαλισμένος.  
Υπάρχει ο αυτόχειρας και αυτός που «κρατά» ακόμη… 
Υπάρχει ο δοκιμαζόμενος λαός και τα λαμόγια, οι απατεώνες, οι ολιγάρχες, η πλουτοκρατία…  
Πόσο δίκαιο είχε τελικά ο κύριος Βορίδης, αν και είμαστε σίγουροι ότι δεν το εννοούσε έτσι… 

Ο κύριος Βορίδης και το αφεντικό του, ο κ. Σαμαράς, άλλα προβλήματα έχουν, και για αυτό προσπαθούν να «πιάσουν πόρτα για τον χειμώνα» που μπορεί να είναι και φθινόπωρο… Η λαϊκή οργή φουντώνει καθημερινά.  Όλο και περισσότερο… Οπότε πρέπει να σώσουν τουλάχιστον το πολιτικό τους τομαράκι!  Για αυτό και ο κύριος Βορίδης τι άλλο μας είπε:  «…νομίζω ότι εδώ υπάρχει το περιθώριο, άνθρωποι που διαφωνήσανε να ξανασυνταχθούν και να συναντηθούν»… 

Τι κάνει νιάοου-νιάου στα κεραμίδια;  Ο κ. Καρατζαφέρης…  Θα μας πείτε «πως μπορεί ο κύριος Καρατζαφέρης μετά τα όσα έχει πει για τον κ. Σαμαρά να συνεργαστεί μαζί του ή να επιστρέψει στην Νέα Δημοκρατία;» Σιγά το πράγμα, και τι είχε πει ο κ. Καρατζαφέρης;  Προδότη τον είχε πει, αναφέροντας μια πολύ ωραία Αραβική παροιμία: «Άπαξ προδότης πάντα προδότης»… Τον είχε αποκαλέσει και «σπουδαρχίδη»…  Αλλά είχε πει και καλά λόγια!! Είχε πει ότι «Ο Σαμαράς είναι ένα παιδί που είναι ευφυές, είναι από καλή οικογένεια…», και συνέχισε συμπληρώνοντας ότι «είναι παλιάνθρωπος όμως….».  Με λίγα λόγια αν επιστρέψει στην ΝΔ ή αν συνεργαστεί με τον κύριο Σαμαρά, έχει να πέσει πολύ γέλιο και πολύ βίντεο…  Αυτά που είχε πει ο κ. Άδωνις και ο κ. Μάκης για την Νέα Δημοκρατία και τον αρχηγό της δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτά που έχει ο «χέρι-χέρι»… Α, με το τι θα κάνει ο κ. Σαμαράς δεν ασχολούμαστε γιατί αυτός προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία μπορεί να συνεργαστεί ακόμη και με τον ….κ. Καρατζαφέρη!!! 

Η ζωή όμως συνεχίζεται… Πάνω που καθάρισαν τα σπίτια τους οι Έλληνες, πλύθηκαν και οι ίδιοι για παν ενδεχόμενο… Ποιο ενδεχόμενο;  Να μπουκάρει στα σπίτια τους το ΣΔΟΕ χωρίς την παρουσία εισαγγελέα!!! Ευτυχώς όμως για εμάς τους Έλληνες, για την Ελλάδα μας, υπουργός της Δικαιοσύνης (έτσι λέγεται ακόμη αυτό το υπουργείο;) είναι ο κ. Μπάμπης Αθανασίου!!! Σε σχετική ανακοίνωσή του για το θέμα αυτό κάνει αναφορά στο Σύνταγμα, και αναφέρει ότι η έρευνα κατ’ οίκον επιτρέπεται μόνο παρουσία δικαστικού εκπροσώπου… 

Αυτό θα πει σεβασμός στο Σύνταγμα, άχρηστοι όλοι σας… Εντάξει μπορεί να είναι μόνον για αυτή την περίπτωση αλλά κάτι είναι και αυτό.  Εντάξει λάστιχο το έχουν κάνει, κουρελόχαρτο το έχουν κάνει, αλλά είναι για το καλό μας…  Τώρα τι φοβήθηκαν και κάνουν πίσω σε κάτι που έχουν ψηφίσει;  Λες να σκέφθηκε κανένας: και αν γίνει καμιά στραβή, λέμε τώρα, και αντί να πάει το ΣΔΟΕ σε κανέναν μπατιράκο, πάει στο σπίτι ενός ολιγάρχη, και δει τι υπάρχει μέσα σε αυτό, τι κάνουμε εμείς;  Ενώ πχ αν δεν βρίσκει το ΣΔΟΕ εισαγγελέα διαθέσιμο ή αν το μάθουν πολλοί όλο και κάποιοι φίλοι μας θα γλυτώσουν… Καλά σκέπτονται άνθρωποι έτσι για υπουργούς μας;  Για την κυβέρνηση;  Ντροπή… 

Και κλείνουμε με άλλη μία πρωτοφανή επιτυχία του κ. Σαμαρά!!!  Ο κ. Κικίλιας, ο οποίος προκειμένου να κάνει την δουλειά του αλά Ομπάμα, πετάει και με σούπερ πούμα πάνω από τις φωτιές (για ποιο λόγο;), και ας κοστίζει χιλιάδες ευρώ η κάθε ώρα πτήσης, αλλά τι να κάνουμε, δήλωσε ότι ««θα κοιτάξουμε να τελειώσουμε τη σεζόν στο πολύ υψηλό επίπεδο το οποίο λειτουργούμε έτσι ώστε του χρόνου να παρουσιαστούμε πιο έτοιμοι, πιο οργανωμένοι και με ένα καλύτερο, πιο μοντέρνο σχέδιο. Νομίζω ότι εξελίσσεται η ελληνική κοινωνία και μαζί της εξελίσσεται η Ελληνική Αστυνομία»!!!  
Καλά ο προκάτοχος του, ο θηρευτής της Χρυσής Αυγής, κ. Δένδιας, που είχε αναδιοργανώσει όλα τα σώματα του Υπουργείου Δημ. Τάξεως, σχέδια επί σχεδίων είχε κάνει, νομοσχέδια και πάει λέγοντας, τι είχε κάνει τελικά; Για να τα αλλάξει τώρα όλα από την αρχή ο κ. Κικίλιας, μια τρύπα στο νερό;  Και στο καλύτερο πιο μοντέρνο σχέδιο του κ. Κικίλια προβλέπεται άραγε να λειτουργεί το σύστημα επικοινωνιών TETRA, ή θα χρησιμοποιούνται οι παλιοί ασύρματοι ή θα πάμε πιο πίσω, στα ταμ-ταμ; Τάμπα, τούμπα, τάμπα τούμπα ήτοι επείγον περιστατικό!!! 

Ο κύριος Σαμαράς έπρεπε ήδη να έχει διώξει ή τον ένα ή τον άλλο.  Ή ο κύριος Κικίλιας ακυρώνει βλακωδώς το έργο του κ. Δένδια ή ο κύριος Δένδιας ήταν τελείως ανίκανος, τα έκανε θάλασσα στο Δημόσιας Τάξης, οπότε τι τον έβαλε στο Ανάπτυξης; Αλλά θα μας πείτε μετά τον προηγούμενο υπουργό Ανάπτυξης, τον κύριο Χατζηδάκη, όλοι οι άλλοι είναι αστέρες… 

Έ, ρε γλέντια που λέει και ο Καραγκιόζης.  
Τι κρίμα όμως που είναι στην καμπούρα μας!!!!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Από όπου πέρασαν οι ΗΠΑ, επιδιδόμενες στη γεωπολιτική μηχανική, ακολουθούν το χάος και η αιματοχυσία


Γράφει ο Κωνσταντίνος Δέδες

Τα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη γη τις τελευταίες ημέρες πολλοί νομίζουν πως δεν έχουν καμία λογική και πως απλά έχει χαθεί ο έλεγχος από τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας.
Είναι έτσι;
Σαφώς και όχι. Και ας φαίνεται παράξενο, την ώρα που κάποιοι που λες και ήρθαν κατευθείαν από την κόλαση και δολοφονούν κάθε μη σουνίτη μουσουλμάνο που συναντούν στο δρόμο τους, στο Ιράκ, στη Συρία, στη Νιγηρία αλλά και αλλού, η Δύση να τα βάζει με τη Ρωσία που θα μπορούσε κάλλιστα να συνδράμει σε κάθε προσπάθεια για την ανάσχεση του ριζοσπαστικού Ισλάμ (κάτι που ήδη έκανε στην Τσετσενία).

Τι προηγήθηκε των σημερινών γεγονότων;
Ένα πλήθος «πορτοκαλί» επαναστάσεων σε πολλές χώρες στη Βόρεια Αφρική, στη Μέση Ανατολή. Ακολούθησε η Ουκρανία. Κάποιοι προσπαθούν να καταργήσουν κυρίαρχα κράτη, στο πλαίσιο της απόπειράς τους να στήσουν την παγκόσμια διακυβέρνηση και λένε πως μόνο έτσι θα αποφευχθούν οι συγκρούσεις και θα επικρατήσει η ειρήνη.
Όμως, καλό θα ήταν να λάβουμε υπόψη μας αυτό που λέει ο Τζον Γκρέι στο βιβλίο του για τη νεωτερικότητα: «Ο ολοκληρωτισμός ακολουθεί κάθε φορά που με συνέπεια επιδιώκεται ο στόχος ενός κόσμου χωρίς συγκρούσεις ή εξουσία».
Ο βρετανός επιστήμονας επισημαίνει με νόημα και ότι «Η ευρωπαϊκή προσπάθεια να κινηθούμε πέρα από το εθνικό κράτος είναι μία προσπάθεια να κινηθούμε πέρα από τη δημοκρατία».

Η γεωπολιτική μηχανική στην οποία επιδίδονται οι ΗΠΑ, μόνο συμφορές έχει συσσωρεύσει μέχρι τώρα. Από όπου πέρασαν όσοι επιδίδονται στην προαναφερθείσα τακτική, ακολουθούν το χάος και η αιματοχυσία.
Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία, Ουκρανία… Μόνο η Αίγυπτος τη γλίτωσε, αλλά η τοπική στρατιωτική ελίτ που ανέλαβε τα ηνία γύρισε την πλάτη της στην Ουάσιγκτον. Το γεγονός της άρνησης του νέου Αιγύπτιου Προέδρου Αμπντέλ Φάταχ αλ Σίσι να μεταβεί στις ΗΠΑ λέει πολλά (που να ξεχάσει ο άνθρωπος τη στήριξη των αμερικανών στη Μουσουλμανική Αδελφότητα…).

Αυτό που συμβαίνει γύρω μας είναι εξωφρενικό. Η αντίληψη των αμερικανών όπως την αποτυπώνει ο Γκρέι, ότι δηλαδή «Οι πολιτισμικές διαφορές είναι επιφανειακές εκδηλώσεις οικονομικών δυνάμεων που θα εξαφανιστούν ή διαφορετικά θα συρρικνωθούν και θα γίνουν ασήμαντες με την πρόοδο της γνώσης και της τεχνολογίας» είναι καταφανέστατα λανθασμένη.

Για πόσο θα την πληρώνει ακόμα η ανθρωπότητα;

Πηγή εφημ. «Αξία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σπανιότατα κάνω προσωπικές αναφορές σε βουλευτές.
Την 7η Αυγούστου η Ρωσία κήρυξε εμπάργκο σε μία σειρά προϊόντα, καταδικάζοντας σε παραλυτική αναπηρία την αγροτική μας παραγωγή και πολλαπλά συνδεόμενα επαγγέλματα, εδώ και σε όλον τον ευρωπαϊκό νότο.
Τι προηγήθηκε;
´Ενα ψήφισμα της Ε.Ε. εναντίον της Ρωσίας την 17η Ιουλίου για την υπόθεση της Ουκρανίας. Μια στάση κατά τη γνώμη μου διπλωματικά ασύνετη, γερμανηγεμονικά παρεμβατική, ικανοποίησης συμφερόντων και μόνον. Επιπόλαια αζύγιστη αφού η Ρωσική αντίδραση όφειλε να προβλεφθεί βεβαία και σκληρή.
Κι οι ευρωβουλευτές μας τι ψήφισαν; Εννέα εναντίον της Ρωσίας, ένας απείχε, και έντεκα κατά. Στις δημοκρατίες, δεν θα πάψω να το φωνάζω, η ευθύνη είναι ατομική. Έχει ονοματεπώνυμο. Κι εμείς οφείλουμε να έχουμε μνήμη.


Κώστας Γ. Γιοβανόπουλος
Ανεξάρτητος Βουλευτής Ημαθίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Του Νίκου Σταματάκη 

Είναι πολλές φορές χρήσιμο να αποστασιοποιείται ο αναλυτής από τον καταιγισμό των καθημερινών εξελίξεων και να θεωρεί τα πράγματα από κάποια απόσταση, περίπου ως ο ιστορικός του μέλλοντος.  Με μια τέτοια προοπτική θα προσπαθήσουμε να δούμε την νέα παγκόσμια σύγκρουση που άρχισε με πόλεμο κυρώσεων μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας.  Θα επιχειρήσουμε μια σύντομη ανάλυση των γενεσιουργών αιτίων και της φύσεώς της, όσο και των πιθανών σεναρίων κατάληξής της, πιθανότερο από τα οποία είναι η σύναψη μιας συμφωνίας που θα επικυρώνει μια νέα ισσοροπία.

Καταρχήν, ας παρατηρήσουμε ότι η σύγκρουση αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί νέος «Ψυχρός Πόλεμος».  Ηδη οι πρώτες θερμές συρράξεις έχουν ξεσπάσει σε πολλά σημεία και ιδιαίτερα στην Ουκρανία όπου οι δύο αντίπαλες δυνάμεις συγκρούονται εν θερμώ – αλλά υπό το προκάλυμμα είτε «τρίτων», είτε κυρίως παραστρατιωτικών δυνάμεων.  Ταυτόχρονα είναι ολοφάνερο ότι η τεράστια οικονομικο-κοινωνική διαδικτύωση και αλληλεξάρτηση  των χωρών στο σύγχρονο κόσμο καθιστά την μετεξέλιξη των συρράξεων σε γενικευμένο «Θερμό» πόλεμο ιδιαίτερα οδυνηρή και την επιβολή οικονομικών κυρώσεων αδιέξοδη όπως όλοι καθημερινά βλέπουμε. Ακόμα περισσότερο, η ανύψωση «Τειχών», στο πρότυπο του Τείχους του Βερολίνου ή ακόμα του «Σιδηρού Παραπετάσματος»  φαντάζει παρωχημένη πρακτική.

H τωρινή παγκόσμια σύγκρουση αποτελείται  - προς το παρόν τουλάχιστον – από μικρότερες «συγκρούσεις χαμηλής έντασης» όπως είναι ολοφάνερο τόσο στην Ουκρανία όσο και στη Μέση Ανατολή. Κανείς από τους αντιπάλους – και τούτο είναι ιδιαίτερα φανερό στις προσεκτικές κινήσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν – δεν θέλει να φανεί ότι  έκανε το πρώτο βήμα προς μια ανοιχτή γενικευμένη σύρραξη.  Ωστόσο οι απειλές περί θερμού πολέμου από την πλευρά των σκληροπυρηνικών της Δύσης δημιουργούν την πιθανότητα για κάτι τέτοιο.

ΟΙ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΕΣ
Πρόκειται επίσης για αντιπαράθεση συνασπισμού κυρίως των προηγμένων χωρών της Δύσης εναντίον των ανερχόμενων οικονομιών – είτε αυτές λέγονται «BRICS» (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική), είτε επεκτείνονται στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης (ο οποίος σημειωτέον περιλαμβάνει στον ευρύτερο κύκλο του χώρες της Κεντρικής Ασίας αλλά και το Πακιστάν – και ακόμα και την Τουρκία ως παρατηρητή!) είτε υπό άλλες στενότερες αμυντικές συμμαχίες (π.χ. Ευρασιατική Ενωση).  Οι  «ανερχόμενες» δυνάμεις αμφισβητούν τους «κατεστημένους» – κυρίως οικονομικούς – θεσμούς που ελέγχονται από τη Δύση.

Πώς δημιουργήθηκε και συνεχίζεται η αμφισβήτηση αυτή; Κυρίως με την αμφισβήτηση του δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος.  Ο πρώτος «τολμήσας» ήταν ο Σαντάμ Χουσείν που εξεδήλωσε την πρόθεση να χρησιμοποιήσει το ευρώ για τις πληρωμές των πετρελαϊκών εξαγωγών του Ιράκ.  Οι ΗΠΑ κατασκεύασαν χωρίς καμία καθυστέρηση σειρά προφάσεων και αφορμών για την εξόντωσή του… Επειδή βέβαια ούτε η κατοχή και χρήση χημικών όπλων τις ενόχλησαν ιδιαίτερα στο παρελθόν (οι ίδιες τα καταχράστηκαν ευρέως στο Βιετνάμ) αλλά ούτε και τα αυταρχικά και δικτατορικά καθεστώτα – έχουν άλλωστε ανεβάσει στην εξουσία και υποστηρίξει πλήθος δικτάτορες και αυταρχικούς ηγεμόνες…  Το δολάριο ήταν και εξακολουθεί και σήμερα να είναι πρωταρχική τους μέριμνα.  Οι πιο ουσιαστικές αμφισβητήσεις του δολαρίου ξεκίνησαν σχετικά πρόσφατα με πρωτοβουλία της Ρωσίας και της Κίνας, αλλά γρήγορα όλες οι προαναφερθείσες χώρες έβαλαν το λιθαράκι τους, με κατάληξη την πρόσφατη συμφωνία των χωρών BRICS να δημιουργήσουν ένα δικό τους «Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».  Αυτή  ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε την αμερικανική αντίδραση…  Η έκπληξη πάντως προήλθε και από τις ενδο-δυτικές «παρασπονδίες», όπως οι φωνές στη Γαλλία που καλούσαν σε αποχώρηση από το σσύστημα του δολαρίου μετά το βαρύ πρόστιμο των ΗΠΑ στην γαλλική τράπεζα ΒΝΡ – αλλά και την Γερμανία που διέταξε πρόσφατα τον επαναπατρισμό από τη Ν.Υόρκη σχεδόν του συνόλου των γερμανικών αποθεμάτων χρυσού…

Με τα δεδομένα αυτά η ηγετική ελίτ των ΗΠΑ, κινούμενη στην συνήθη «μονοκρατορική» της λογική,  δεν είχε πολλές επιλογές: Το αμερικανικό δημόσιο χρέος πλησιάζει, εάν δεν ξεπερνά ήδη, σε ποσοστιαία αναλογία το χρέος της Ελλάδας (προ της χρεοκοπίας) και το βασικό στοιχείο που διασώζει την χώρα από την κατάρρευση είναι η θέση του δολαρίου ως «αποθεματικού νομίσματος», που επιτρέπει το συνεχές τύπωμα χρήματος.  Ετσι, οι ΗΠΑ αγοράζουν χρόνο ελπίζοντας ότι: 1) Mε την ανακάλυψη και εξόρυξη τεράστιων ποσοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που ήδη οδηγούν την χώρα στη πρώτη θέση παραγωγού υδρογονανθράκων παγκοσμίως, σύντομα πάνω και από τη Σαουδική Αραβία ή/και 2) Με μία ή περισσότερες τεχνολογικές επαναστάσεις, που ήδη διακρίνονται στον ορίζοντα, το αμερικανικό εθνικό προϊόν θα αναπτυχθεί τόσο ραγδαία που να καθιστά το τεράστιο δημόσιο χρέος διαχειρίσιμο.  Οι ΗΠΑ είχαν ξαναβρεθεί σε παρόμοια θέση στο τέλος του Β’Παγκοσμίου Πολέμου και κατάφεραν να την ξεπεράσουν με μια ξέφρενη οικονομική ανάπτυξη αλλά και με τη βοήθεια του πληθωρισμού και του δολαρίου…

Σε καμμία περίπτωση η αμερικανική ελίτ δεν είναι διατεθιμένη να παραδώσει αμαχητί το πλεονέκτημα του δολαρίου.  Τα προεόρτια της «μάχης» αυτής ζούμε τον τελευταίο καιρό. Η πλέον αδίστακτη μερίδα της αμερικανικής ελίτ φέρεται να επιδιώκει πόλεμο ΤΩΡΑ:  TΩΡΑ που οι αντίπαλοί της είναι σχετικώς αδύναμοι στρατιωτικά, ΤΩΡΑ που ο πόλεμος θα φέρει, όπως γίνεται πάντα, τεράστια οικονομική ώθηση, ΤΩΡΑ έτσι ώστε η πιθανή νίκη των ΗΠΑ να οδηγήσει (με τον ένα τρόπο ή τον άλλο) σε διαγραφή των τεράστιων ποσών «χρεογράφων»  (αμερικανικών ομολόγων του δημοσίου) που κρατούν στα χέρια τους η Κίνα, η Ρωσία και ακόμα η Ιαπωνία και οι λοιπές χώρες του κόσμου – φυσικά και οι ευρωπαϊκές…

ΕΛΛΕΙΨΗ ΗΘΙΚΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ: Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΕΧΕΙ ΘΑΜΠΩΣΕΙ…
Λόγω του καθαρά ωφελιμιστικού χαρακτήρα των δυτικών επιδιώξεων, η σύγκρουση αυτή διαφέρει καθαρά από τις παλαιότερες. Ολες οι μάσκες περί «ηθικών» και «δικαίων» που θα κληθεί ο μέσος πολίτης της Δύσης να προασπίσει έχουν πέσει.  Πρόκειται καθαρά για τον αγώνα της «Αυτοκρατορίας του Χρήματος» (για να δανειστώ την αγαπημένη έκφραση του Δ.Κωνσταντακόπουλου – χωρίς να είμαι απολύτως βέβαιος για την πατρότητά της) να υπερασπισθεί τα οικονομικά συμφέροντά της και σε δεύτερη φάση να επιβάλλει τη θέλησή της παγκοσμίως.  Η Αμερική στη σύγκρουση αυτή δεν είναι ο Φάρος της Ελευθερίας που αντιμάχεται τον Ναζισμό ή τον Κομμουνισμό…  Εχει επομένως απωλέσει το ηθικό πλεονέκτημα και τα φώτα του Φάρου έχουν τα τελευταία χρόνια θαμπώσει.

Η αμφισβήτηση είναι τρομακτική και προέρχεται και από το εσωτερικό των ΗΠΑ.  Δυνάμεις όπως το TeaParty και φωνές όπως ο RandPaul και ο PaulCraigRoberts στα δεξιά αλλά και ο RalfNader και το κίνημα OccupyWallStreet στα αριστερά (ανάμεσα σε πολλές άλλες προσωπικότητες και κοινωνικές ομάδες που έχουν βρει σημαντική διέξοδο διαμαρτυρίας στο διαδίκτυο) οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια την μοναδική υπερδύναμη σε βαθειά εσωτερική και διεθνή κρίση.  Οι πρόεδροί της Υπερδύναμης αλλά και το Κογκρέσο έχουν καταστεί μαριονέτες καθαρά οικονομικών συμφερόντων που επιβάλλουν με ουσιαστικό αυταρχισμό τη θέλησή τους εντός και εκτός των συνόρων των ΗΠΑ.  Η αμερικανική μεσαία τάξη βρίσκεται στα πρόθυρα της εξαφάνισης, η τρομερή αμερικανική βιομηχανία έχει είτε χάσει την δύναμή της και έχει μεταναστεύσει (κυρίως στην Κίνα) και η φτώχεια γνωρίζει πρωτοφανή εξάπλωση...

Μέσα στη κρίσιμη αυτή κατάσταση η οικονομική άρχουσα ελίτ των ΗΠΑ ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για την υπεράσπιση των συμφερόντων της και την εξάπλωσή της παγκοσμίως.  Από την εποχή του Γκορμπατσόφ εποφθαλμιά τα αμύθητα πλούτη του ρωσικού υπεδάφους, αλλά ο Βλαντιμίρ Πούτιν, δρώντας ωφελιμιστικά αλλά και πατριωτικά, πετσόκοψε τις αμερικανικές ορέξεις και κατέστη εχθρός.  Ταυτόχρονα απέκτησε το «ηθικό πλεονέκτημα» στη σύγκρουση με τη Δύση και χαίρει πρωτοφανούς αποδοχής στη χώρα του.  Το ηθικό αυτό πλεονέκτημα, κυρίως με πρωτοβουλία του Πούτιν, επεκτάθηκε διεθνώς με την δημιουργία αντισυσπείρωσης, όπως προαναφέραμε, καθώς οι ανερχόμενες δυνάμεις βλέπουν την άπληστη οικονομική ελίτ της Δύσης να προετοιμάζεται να αρπάξει  – κυρίως με τη χρήση του νομισματοπιστωτικού συστήματος που ελέγχει απόλυτα – τον παγκόσμιο πλούτο και τελικά να κυριαρχήσει παγκοσμίως.

Το ηθικό πλεονέκτημα η Δύση το έχασε κυρίως από μόνη της.  Πόσους πολέμους μπορεί να κατασκευάσει κανείς χρησιμοποιώντας διάτρητες δικαιολογίες και ψευδείς προφάσεις χωρίς να δημιουργήσει ευρεία διεθνή αγανάκτηση και αντισυσπείρωση;  Στην εποχή του διαδικτύου η αλήθεια – ειδικά για την κατάρριψη του Μαλαισιανού Μπόινγκ της πτήσης ΜΗ-17 – βγαίνει σχετικά εύκολα στην επιφάνεια.  Το ότι επίσημα ευρωπαϊκά όργανα σπεύδουν να υιοθετήσουν τα ασύστολα ψεύδη της αμερικανικής προπαγάνδας χωρίς στοιχεία (και μάλιστα προτού ολοκληρωθεί ούτε καν η προκαταρκτική επίσημη έρευνα για την πτώση του αεροσκάφους!) αποδεικνύει του λόγου το αληθές και επιτείνει την έλλειψη «ηθικού πλεονεκτήματος».

Η περίπτωση Σνόουντεν – στον οποίο η Ρωσία παραχώρησε πρόσφατα άδεια παραμονής επ’αόριστον – επιβεβαιώνει όλες τις παραπάνω παρατηρήσεις και ειδικά την απώλεια του «ηθικού πλεονεκτήματος» που συνήθως είχαν οι ΗΠΑ και η Δύση τόσο στο εσωτερικό των χωρών τους όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο.  Η περίπτωση Σνόουντεν φέρνει επίσης στην επιφάνεια την έλλειψη συνοχής στο δυτικό στρατόπεδο καθώς αποκαλύφθηκε η κατασκοπεία της γερμανικής ηγεσίας από τις αμειρικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ
Τελικά την ιστορία την γράφουν οι ηγετικές μορφές που έχουν τη δύναμη να ξεπερνούν αντίρροπες κοινωνικο-οικονομικές δυνάμεις ή αντίθετα να εκμεταλλεύονται και να πολλαπλασιάζουν προς όφελός τους τις δυνάμεις αυτές. Στο δυτικό στρατόπεδο έχουμε μια σειρά μετρίων έως ανεπαρκών αμερικανών προέδρων και ευρωπαίων ηγετών πλήρως εξαρτημένων από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και αδύναμων να εμπνεύσουν έστω και το παραμικρό «όραμα» στους λαούς τους.  Οι τελευταίοι μεγάλοι ηγέτες στη Δύση (Ρήγκαν και Θάτσερ) θεωρούσαν αυτονόητη την ανάληψη «ρίσκου» και αδιαφορούσαν για τις δημοσκοπήσεις. Επιπλέον είχαν το κορυφαίο χαρακτηριστικό κάθε ηγέτη, την έμπνευση οράματος προς το λαό, χάρη στην οποία αποκτούσαν με ευκολία και το «ηθικό πλεονέκτημα» σε κάθε δεδομένη στιγμή.  Σήμερα της Δύσης ηγείται ο αδρανής, εσωστρεφής, διχαστικός και γενικά αναποφάσιστος πρόεδρος Ομπάμα…

Απέναντι στην αναιμική και προβληματική δυτική ηγεσία υπάρχει μια λαμπερή ηγετική μορφή, ο Βλαντιμίρ Πούτιν.  Ο ηγέτης αυτός, προφανώς αντιλαμβανόμενος έγκαιρα τα όρια της ισχύος του στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, έχει καταφέρει να συσπειρώσει γύρω του τους ηγέτες της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας, της Νότιας Αφρικής, της Αργεντινής αλλά και αρκετών άλλων μικρότερων χωρών. Είναι απίστευτη η ταχύτητα των ελιγμών του μόλις τις τελευταίες δύο μέρες όπου έφερε κοντά του το Ιράν και την Αίγυπτο, αλλά έκανε άνοιγμα και στην Τουρκία,  και με τον τρόπο αυτό αποκάλυψε την γύμνια της δυτικής πολιτικής. Ο Ταγίπ Ερντογάν μάλιστα, μέσα στον σχιζοφρενικό ρητορικό του οίστρο έφτασε πριν λίγο καιρό να ζητήσει ένταξη της Τουρκίας στην Ευρασιατική Ενωση! (Ρωσία, Λευκορωσία, Καζακστάν και σύντομα Αρμενία, Κιργιστάν και Τατζικιστάν).

Οι περισσότερες χώρες που τώρα αντιπαρατίθενται στη Δύση χαρακτηρίζονται από συνθήκες ανάλογες με την Ρωσία του Πούτιν (συγκεντρωτικά πολιτικά συστήματα και χαλαρές δημοκρατικές δομές, ολιγαρχίες, κλπ.) και μάλιστα υποστηρίχθηκε πρόσφατα ότι οι ηγέτες των χωρών αυτών μοιάζουν στον Πούτιν ακόμα και ως προσωπικότητες!!  Ο κινέζος πρόεδρος μάλιστα το διαπίστωσε ευθαρσώς σε δημόσιες δηλώσεις του!! Ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης μπορεί πανεύκολα να διαπιστώσει με μια σύντομη ματιά στο διαδίκτυο το μέγεθος της ηγετικής φυσιογνωμίας του Βλαντιμίρ Πούτιν, την διεθνή ακτινοβολία του και τα δεδομένα της αντισυσπείρωσης που βασικά ο ίδιος καθοδηγεί.

ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Σε τακτικό επίπεδο και μόνο η ηγετική μορφή του Βλαντιμίρ Πούτιν έχει ήδη βάλει τα θεμέλια για την απώθηση των επεκτατικών σχεδίων της Δύσης με την κατά κράτος επικράτηση της διπλωματίας του στη Συρία και με την συσπείρωση γύρω του όλο και περισσότερων ηγετών και χωρών.

Τολμούμε να προβλέψουμε ότι η αντισυσπείρωση των δυνάμεων αυτών βασίζεται σε ισχυρό υπόβαθρο και ακόμη ισχυρότερα κίνητρα και έχει έτσι τις προϋποθέσεις να συνεχιστεί και να επαυξηθεί και τελικά να αποτρέψει τις δυτικές επιδιώξεις τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα.  Οι χώρες αυτές (BRICS και συνοδοιπόροι): 1) Ελέγχουν τεράστιες εκτάσεις (χερσαίες και θαλάσσιες) και τεράστιο μέρος των πρώτων υλών της Γής.  2) Εχουν στα χέρια πολύ σημαντικό κομμάτι της παγκόσμιας παραγωγής που (σε συνεργασία μεταξύ τους) τις καθιστά αυτάρκεις.  3) Μπορεί καμμία χώρα από μόνη της να μην μπορεί να αντιπαρατεθεί στρατιωτικά στις ΗΠΑ αλλά η συνεργασία τους καθιστά την αμερικανική στρατιωτική ισχύ αδύναμη να επιβάλλει την θέλησή της.  Η Ρωσία από μόνη της διαθέτει συμβατική αμυντική τεχνολογία ιδιαίτερα αποτρεπτική. 4) Εχουν όπως αναλύσαμε το ηθικό πλεονέκτημα με το μέρος τους και το δίκαιο του αγώνα τους αναπαράγεται από ισχυρές φωνές στο εσωτερικό των χωρών της Δύσης.  5) Το σπουδαιότερο, διαθέτουν ηγεσία αποφασιστική που δεν πολυδεσμεύεται από δημοκρατικές διαδικασίες και όργανα και επομένως μπορεί να είναι ευέλικτη και να λαβαίνει γρήγορες αποφάσεις…

Αλλά οι δυνατότητες των δυνάμεων που στέκονται απέναντι στην Δύση ωχριά, ως παράγων αποτροπής, μπροστά στον όλεθρο μιας πιθανής πυρηνικής καταστροφής.  Η Ρωσία εξακολουθεί να παραμένει ικανή να επιφέρει ένα τέτοιο πυρηνικό όλεθρο και το γεγονός αυτό από μόνο του είναι πολύ πιθανό να δρομολογήσει μια διπλωματική διαδικασία προς μια νέα ισορροπία δυνάμεων.  Οι σοφοί γέροντες και  «γκουρού» της αμερικανικής διπλωματίας (Κίσινγκερ και Μπρεζίνσσκι) έχουν ήδη δείξει το δρόμο υποδεικνύοντας την φιλανδοποίηση της Ουκρανίας και την επίτευξη ισορροπίας με την συμφωνία μη συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ.  Η Ρωσία δεν δέχτηκε και δεν επρόκειτο να δεχτεί ανοιχτές απειλές των άμεσων συμφερόντων της (βλέπε Γεωργία αλλά και Συρία) και τούτο πρέπει να γίνει σεβαστό, εφόσον η Δύση δεν θέλει να προχωρήσει σε θερμή γενικευμένη σύρραξη.

Ευτυχώς, παρά τις άναρθρες κραυγές των πολεμοχαρών, υπάρχουν ακόμα αρκετά ανοιχτά παράθυρα συνεργασίας και ενδείξεις που πείθουν ότι μια τέτοια κατάληξη σε βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη ισορροπία είναι εφικτή.  Για παράδειγμα, εν μέσω της Ουκρανικής κρίσης παραμένουν ανεπηρέαστες οι σχέσεις της EXXONMOBIL με τη ρωσική Γκαζπρόμ που συνεχίζουν την συμφωνημένη εκμετάλλευση τεράστιου ρωσικού κοιτάσματος.  Το γεγονός αυτό δείχνει τον αλληλένδετο χαρακτήρα της σημερινής παγκόσμιας οικονομίας, αλλά και τη σημασία της Ρωσίας ως προμηθευτή υδρογονανθράκων παγκοσμίως.  Είναι αδιανόητη η απουσία της ως τέτοιου προμηθευτή από την ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά και θα τίναζε στον αέρα το σύστημα τιμών αλλά και την οικονομική σταθερότητα. Συνεχίζεται επίσης απρόσκοπτα η συνεργασία ΗΠΑ-Ρωσίας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Κάποιες μάλιστα φωνές πρότειναν πρόσφατα την συνεργασία των δύο χωρών για το ενδεχόμενο απειλής του πλανήτη από κομήτες ή μετεωρίτες!…  Ασφαλώς μια τέτοια εξωτερική απειλή θα εξαφάνιζε τις γήινες συγκρούσεις. Αλλωστε πολλοί αναλυτές και πολιτκοί ηγέτες παγκοσμίως έχουν αναφερθεί στο ενδεχόμενο – που παραμένει ασφαλώς μια μακροπρόθεσμη πιθανότητα.

Βραχυπρόθεσμα πάντως είναι λογικό να αναμένει κανείς εκτόνωση της κρίσης κυρίως λόγω του υπολογισμού – που πολύ γρήγορα είναι πιθανόν να επικρατήσει στη Δύση – ότι οι συσπειρωμένες περί την Ρωσία αντίπαλες δυνάμεις είναι αδύνατο να αντιμετωπισθούν με στρατιωτικά ή άλλα μέσα και να ηττηθούν. Και ότι ο πυρηνικός όλεθρος δεν είναι αποδεκτός ως λύση…   Οι ρητορικές εξάρσεις του προέδρου Ομπάμα περί «Ρωσίας ως μιας περιφερειακής δύναμης» και «Ρωσίας που δεν παράγει τίποτα» είναι άτοπες και αντιπαραγωγικές και το μόνο σίγουρο αποτέλεσμα που έχουν είναι να αυξάνουν την δημοτικότητα του Βλαντιμίρ Πούτιν (ήδη στο 87%!) και τη διεθνή ακτινοβολία του.  Ο πρόεδρος Ομπάμα οφείλει πάραυτα να εγκαταλείψει τέτοιες δηλώσεις και να αναθέσει τα ηνία μιας επαναπροσέγγισης σε ικανούς διπλωμάτες που μπορούν να επιτελέσουν θαύματα με μυστικές διαπραγματεύσεις. Στην πιθανολογούμενη εκτόνωση της κρίσης ασφαλώς θα συμβάλλει και ένας κρίσιμος υπολογισμός: οι αντιμαχόμενες παρατάξεις έχουν ένα πολύ υπολογίσιμο κοινό συμφέρον, την καταπολέμηση των εξτρεμιστών του Ισλάμ. Η ανεύθυνη έως τώρα στάση ορισμένων δυτικών ηγετών και μυστικών υπηρεσιών που ενίσχυσαν και εξέθρεψαν την ISIL και ορισμένων ακόμα πιο ριψοκίνδυνων και ανεύθυνων που σκοπεύουν να ενισχύσουν τους ισλαμιστές της Ρωσίας για να αποσταθεροποιήσουν τον Πούτιν, δείχνει ότι θα σταματήσει.  Αλλά περιμένουμε να δούμε σαφείς αποδείξεις και όχι εφήμερα παιχνίδια…

Μεσοπρόθεσμα, το ζητούμενο είναι μια «νέα ισορροπία» που αφενός θα αποτρέψει την θερμή, και ενδεχόμενα πυρηνική σύγκρουση, και από την άλλη θα επιτρέψει την δημιουργία ενός πολυ-πολικού συστήματος.  Δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή η επιδίωξη των οικονομικών ελίτ της Δύσης να απομυζούν τον πλούτο της ανθρωπότητας μέσω ενός αρπακτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος.  Η λύση μπορεί να βρεθεί με σταδιακά βήματα που θα επιτρέπουν είτε την δημιουργία παράλληλων χρηματοπιστωτικών μηχανισμών είτε την ανακατανομή της «πίτας», εφόσον αυτό είναι δυνατό, και την ισότιμη συμμετοχή όλων των παγκόσμιων παιχτών στους υπάρχοντες.

Οσο για την ίδια την Αμερική, δεν συμμερίζομαι τις απόψεις ότι βρίσκεται κοντά στην δύση της ισχύος της. Η μεγαλύτερη δύναμη της Αμερικής βρίσκεται ακριβώς στην ικανότητά του ανοιχτού συστήματος της να διορθώνει τα κακώς κείμενα και να αναγεννάται εν είδει Φοίνικος…  Μια δύναμη που αποτυπώθηκε στο Σύνταγμα και του Νόμους της χώρας από τους ίδιους τους Θεμελιωτές του Αμερικανικού Συντάγματος.  Το αμερικανικό ιδανικό είναι η τελειότερη έκφραση του πανανθρώπινου αγώνα για Ελευθερία: Η Αμερική θα πάψει να έχει λόγο ύπαρξης μόνο όταν το ιδανικό αυτό γίνει κτήμα όλων των ανθρώπων του πλανήτη. Το πώς ακριβώς θα λήξει αυτή η διαδικασία αποτελεί φιλοσοφικό και κοινωνιολογικό θέμα ολκής…

Θα σημειώσω μόνο ένα πρόσφατο στατιστικό στοιχείο που υποδηλώνει αυτή ακριβώς την δυναμική:  Φέτος γράφτηκαν στα αμερικανικά πανεπιστήμια 850.000 ξένοι φοιτητές, αριθμός μεγαλύτερος από κάθε άλλη χρονιά…  Και του χρόνου ο αριθμός αυτός αναμένεται να ξεπεράσει το 1.000.000.  Τα πολλά σχόλια περισσεύουν…  Η δύναμη της Αμερικής βρισκόταν και βρίσκεται πάντα στην μεταλαμπάδευση της γνώσης που πλέον και μέσω του διαδικτύου έχει λάβει παγκόσμιες διαστάσεις.  Η γνώση ισοπεδώνει ταξικές και άλλες διακρίσεις.  Η γνώση και μέσω αυτής η εργασία δημιουργεί αμύθητο πλούτο πολλαπλάσιο του πλούτου των πρωτογενών πηγών. Για όσο η Αμερική θα μπορεί να αναπαράγει και να ανανεώνει το αξιοκρατικό της σύστημα θα κυριαρχεί παγκοσμίως. Μια σωστή λύση του μεταναστευτικού προβλήματος θα δώσει αληθινή ώθηση στην κατεύθυνση αυτή.

Είναι οι στρεβλώσεις του αξιοκρατικού αμερικανικού συστήματος που οδήγησαν στην τωρινή θόλωση του Φάρου της Ελευθερίας….  Δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν περαιτέρω οι λόγοι.  Είναι όμως γεγονός ότι το αμερικανικό σύστημα έχει τώρα εξελιχθεί από αξιοκρατικό σε πλουτοκρατικό για τους έχοντες και αναξιοκρατικό για τους περισσότερους πολίτες.  Το λαμπρό αυτό σύστημα έχει πλήρως βραχυκυκλωθεί και τη στιγμή αυτή η άρχουσα ελίτ προσπαθεί να εξάγει τα αδιέξοδά του συστήματος διεθνώς.  Πρόβλεψή μου είναι ότι η χοντροκομμένη εξαγωγή των προβλημάτων αυτών θα αποτύχει υπό το βάρος της απώλειας του ηθικού πλεονεκτήματος και υπό την πίεση των αντισυσπειρώσεων που έχουν ήδη δημιουργηθεί.  Εάν η αποτυχία αυτή δεν οδηγήσει σε παγκόσμιο πόλεμο και μάλιστα πυρηνικό – κάτι που κανείς δεν επιθυμεί – τότε θα είναι απαραίτητη για την αναγέννηση του αμερικανικού ιδανικού του και την επανατοποθέτησή του στις σωστές – ορθολογικές και αξιοκρατικές – βάσεις…

Οσο για τη θέση της Ελλάδας μέσα σε αυτο το πλαίσο θα επιδιώξουμε να την αναλύσουμε προσεχώς.

13 Αυγούστου 2014, Νέα Υόρκη
Πηγή Ιγνατίου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη
 
Η ιστορική γη της Μεσοποταμίας βρίσκεται και πάλι σε αναταραχή μετά την επέλαση της τρομοκρατικής οργάνωσης ISIS «Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και την Συρία/Λεβάντε», ενός ακόμη απολειφαδιού της Αλ-Κάϊντα.
Καθώς το Ιράκ έχει έλθει ξανά στο προσκήνιο και αρχίζει να διαγράφεται η πιθανότητα του πρώτου κράτους των τζιχαντιστών στην σύγχρονη ιστορία, θυμήθηκα τις ημέρες της παντοδυναμίας των «πριγκήπων του σκότους», σύμφωνα με τον αποδιδόμενο χαρακτηρισμό στα στελέχη των νεο-συντηρητικών του προέδρου Μπους, οι οποίοι σχεδίαζαν την εκ βάθρων «δημοκρατική αναμόρφωση» ολόκληρης της Μέσης Ανατολής, όπως διατυμπάνιζαν οι ανταποκρίσεις των μεγαλύτερων διεθνών ΜΜΕ.
Επρόκειτο, στην πραγματικότητα, για τον πόλεμο της Αυτοκρατορίας, η οποία έχτιζε με την βία την δική της νεοταξική πραγματικότητα, που δεν είχε καμμία σχέση με τις αρχές της δημοκρατίας και του διαφωτισμού.
Όπως έλεγε ο Karl Rove, βασικός σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου Τζωρτζ Μπους, «Είμαστε οι παίκτες της ιστορίας... και εσείς θα πρέπει απλώς να μελετήσετε το τι κάνουμε».
Καθώς τα γεγονότα εκτυλίσσονται χαοτικά στην περιοχή που αρέσκοντο να αποκαλούν «Ευρύτερη Μέση Ανατολή», έχουμε κάθε λόγο, πραγματικά, να εξετάσουμε το τι έκαναν!
Πίστευαν ότι είναι «τα αφεντικά του πλανήτη» και ότι μπορούσαν να καταστρέφουν ολόκληρες χώρες, αρκεί να το ήθελαν, όπως κάνουν σήμερα οι Γερμανοί τραπεζίτες. Περίμεναν ότι θα ελέγξουν ασφυκτικά την Μέση Ανατολή, θα εγκατασταθούν για γενιές στο Ιράκ, θα κάνουν την Συρία και το Ιράν να υποταχθούν στην Pax Americana χρησιμοποιώντας μια απαράμιλλη στρατιωτική δύναμη.
Τα γεωπολιτικά τους όνειρα ήταν στα όρια της μεγαλομανίας, αλλά ήταν απλώς οι «διαμορφωτές» του παιχνιδιού... Άλλοι ήταν οι σκηνοθέτες στα παρασκήνια της ιστορίας, αυτοί που ήθελαν το γενικευμένο χάος, το οποίο θα γεννήσει τον τελικό έλεγχο του πλανήτη όπως καμμία ιμπεριαλιστική δύναμη δεν το πέτυχε στην ιστορία.
Κι όπως είχε εξομολογηθεί τις ημέρες της εισβολής, 11 χρόνια πριν, ο τελευταίος πρεσβευτής του Ιράκ Δρ. Φαρούκ Αλ-Φατία, σε αποκλειστική συνέντευξη που μας είχε δώσει, λίγο πριν μπουν οι Αμερικανοί στην Βαγδάτη: «Χθες ήταν η Σαμαρκάνδη, προχθές το Βελιγράδι. Σήμερα είναι η Βαγδάτη. Αύριο θα είναι η Δαμασκός... Ο τελικός στόχος, όμως, είναι η ίδια η Ευρώπη».
Στις προηγούμενες φάσεις της ιρακινής περιπέτειας, ο στόχος των αμερικανο-ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων ήταν η Ίσις και ο Όσιρις, οι δύο πυρηνικοί αντιδραστήρες ισχύος 800 κιλοβάτ και 90 μεγαβάτ, αντίστοιχα, που ήταν ο κορμός της πυρηνικής βιομηχανίας του Ιράκ.
Οι δύο αντιδραστήρες, που οι Ιρακινοί τους βάφτισαν Ταμούζ Ι και Ταμούζ ΙΙ, είχαν δοθεί από τους Γάλλους επί Σιράκ, χρησιμοποιούσαν εμπλουτισμένο ουράνιο 93% και ήταν κατάλληλοι για στρατιωτικές εφαρμογές.
Οι αντιδραστήρες παραδόθηκαν στο Ιράκ στα τέλη του 1980. Λίγους μήνες μετά, τον Μάϊο του 1981, έρχεται στην εξουσία το σοσιαλιστικό κόμμα της Γαλλίας και ο Φρανσουά Μιττεράν, υποστηριζόμενος από το εβραϊκό λόμπυ της Γαλλίας. Σε λιγότερο από τριάντα ημέρες, 7 Ιουνίου 1981, η ισραηλινή αεροπορία, σε μια άνευ προηγουμένου έξοδο από τα σύνορα της χώρας της, καταστρέφει με βομβαρδισμό τον αντιδραστήρα Όσιρακ (= Όσιρις+Ιράκ).
Επικεφαλής της επιχείρησης ήταν ο μοιραίος σμηναγός Ιλάν Ραμόν, ο ίδιος που σκοτώθηκε δύο δεκαετίες αργότερα στην πτώση του διαστημικού λεωφορείου Κολούμπια! Ο πρώτος Ισραηλινός αστροναύτης...
Ως γνωστόν, στην προχριστιανική Μέση Ανατολή, στο Παλιό Βασίλειο της Αιγύπτου, η ΙΣΙΣ λατρευόταν σαν θεά της γονιμότητας. Σύμφωνα με την μυθολογία, η Ίσις (ή Ίσιδα) παντρεύτηκε τον αδελφό της, θεό Όσιρι, και γέννησε τον γιο της, Ώρο, και οι τρεις μαζί απάρτιζαν την Οσιρική Τριάδα, ένα πρότυπο της Αγίας Οικογένειας.
Η Ίσιδα απεικονιζόταν συνήθως ως γυναίκα που έφερε στην κεφαλή της έναν θρόνο (η Βασίλισσα του Θρόνου), ιδεόγραμμα του ονόματός της.
Στους σχετικούς μύθους αποτυπώνεται η αιώνια πάλη Φωτός εναντίον Σκότους (Όσιρις - Σεθ) και η τελική επικράτηση του φωτεινού πνεύματος που υπόσχεται την λύτρωση. Η Ίσις ήταν επίσης υπεύθυνη για την ανάσταση του Όσιρι έπειτα από τον θάνατό του, στον οποίο τον έστειλε ο αδελφός του, Σεθ.
Από τον Πλούταρχο μέχρι το new age, η ιστορία της Ίσιδος και οι αποσυμβολισμοί της είναι από τα αγαπημένα θέματα της αποκρυφιστικής φιλολογίας.
Και έτσι τώρα έχουμε το Χαλιφάτο του ISIS σαν μια νέα ενσάρκωση της Ίσιδος στην Μέση Ανατολή, και μια ενισχυμένη επανάκαμψη της μητρικής του οργάνωσης, της Αλ-Κάϊντα, στο Ιράκ.
Η αναπόφευκτη σύνδεση της θεάς με το όνομα του νεοεμφανισθέντος «Χαλιφάτου του ISIS», επαναφέρει στο προσκήνιο τις απόψεις εκείνων που θεωρούν το Ισλάμ (ή τουλάχιστον την φονταμενταλιστική εκδοχή του) ως συνέχεια της αρχαίας Αραβικής θρησκείας, που ήταν διαδεδομένη στην Μέση Ανατολή και λάτρευε την Σεληνιακή θεότητα (άλλοτε ως αρσενική και άλλοτε ως θηλυκή) με σύμβολό της την Ημισέληνο.
Αυτή η θεότητα λατρευόταν από τους πιστούς της στραμμένους προς την Μέκκα και ο ιερός της μαύρος λίθος ήταν η Καάμπα, πολύ πριν την εμφάνιση του Μωάμεθ...
Είναι εντυπωσιακό πώς τα καταφέρνει το κράτος-προστάτης της νέας παγκόσμιας τάξης, η Αμερική-μαχητής των «ανθρώπινων δικαιωμάτων», να μπορεί, σαν την θεά Ίσιδα, να γεννά ξανά και ξανά συγκρούσεις επικών διαστάσεων...
Παρ’ όλο που ο πρόεδρος Ομπάμα κήρυξε το τέλος του «πολέμου της τρομοκρατίας», τώρα οι ισλαμιστές βρίσκονται πάλι εν δράσει, με μεγαλύτερα και καλύτερα σχέδια για το Ιράκ, το Ιράν, την Συρία και την Ιορδανία, αναβιώνοντας δράματα από το μυστικό βιβλίο της ιστορίας.
Παρακολουθήστε αυτή την νέα ISIS καθώς προχωρά καταλαμβάνοντας νέες εύφορες εκτάσεις, εξαπλώνοντας τον θρησκευτικό φανατισμό που της δίδαξε καλά η «εξάπλωση της δημοκρατίας» από τους Eπικυρίαρχους!!!
Αφού πολέμησε ανεπιτυχώς το καθεστώς Άσαντ στην Συρία, η ISIS στράφηκε προς το Ιράκ όπου, τον Ιανουάριο του 2014, άρχισε να ασκεί διοίκηση στην περιοχή της Φαλούτζα. Υπό την ηγεσία του Αμπού Μπακρ αλ Μπαχνταντί, ενός αιμοσταγούς Ιρακινού, ο οποίος ήταν κρατούμενος των ΗΠΑ για 4 χρόνια... πριν οι Αμερικανοί αποφασίσουν να τον ελευθερώσουν, και με την στήριξη της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, η ISIS σκορπά τον θάνατο υλοποιώντας τα σχέδια όσων θέλουν η καυτή φωτιά του Χάους να κάψει τα πάντα.
Ας δούμε ποιες ήταν οι εκτιμήσεις των ψυχολόγων των φυλακών γι’ αυτόν τον απίθανο νέο ηγέτη των Ισλαμιστών, του Μπαχνταντί: «Βλάκας και κακός»... Όπως και οι πάτρωνές του!
Όπως λένε οι πληροφορίες από ανεξάρτητες πηγές, το «Χαλιφάτο» είναι δημιούργημα των βρετανικών, αμερικανικών και ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών.
Άλλες πληροφορίες που προέρχονται από την αραβική «αλ Χαντάθ» και την ιστοσελίδα «The Andreasept», η οποία δημοσιεύει διαρροές του πρώην υπαλλήλου της NSA Edward Snowden, επιμένουν ότι ο αρχηγός του ISISAbu Bakr al Baghdadi, έχει «κατασκευαστεί» σε ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης πρακτόρων, όπου επί έναν χρόνο παρακολούθησε εντατικά, εκτός των άλλων, μαθήματα ισλαμικής ρητορείας.
Οπως φαίνεται το 2014 θα είναι η χρονιά όπου οι βλάκες και κακοί ολιγάρχες της παγκοσμιοποίησης αποφάσισαν να αναδείξουν τον πόλεμο (από τις παρυφές της Ε.Ε. –Ουκρανία- μέχρι την Μέση Ανατολή και την Αφρική) σε βασικό μοχλό για να σώσουν το παγκόσμιο σύστημά τους.
Ο στρατός της ISIS, που κινείται σήμερα προς την Βαγδάτη, είναι η τελική εκδήλωση της αρχικής συνωμοσίας –που περιγράφηκε αναλυτικά σε ένα νατοϊκό κείμενο, το οποίο αποκάλυψε ο γνωστός Αμερικανός συγγραφέας Seymour Hersh- με στόχο να δημιουργήσει και να αναπτύξει μια περιοχή ακραίων σουνιτών ισλαμιστών που θα απομονώσουν τους σιϊτικούς διαδρόμους από το Ιράν προς την Συρία και προς την Χεζμπολλάχ στον Λίβανο.
Όποια κι αν είναι η έκβαση στην περιοχή, η αλήθεια είναι ότι οι σιωνιστικο-νατοϊκές δυνάμεις ξαναεισέβαλαν στο Ιράκ με μια πολεμική μηχανή πιο βάρβαρη και πιο ωμή από το «Σοκ και Δέος» του 2003 και για όλα αυτά, στο βάθος, κρύβεται το σχέδιο για το αιώνιο Eretz Israel (Μεγάλο Ισραήλ), για το οποίο μιλούν τα εδάφια του Ταλμούδ: «Μακάρι να ζήσουμε σύντομα στην Ιερουσαλήμ του Μεσσία και να οργώσουμε την γη του λυτρωμένου Ισραήλ».
Η συμμαχία μεταξύ του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος στις ΗΠΑ και του ισραηλινού λόμπυ είναι ανεπίσημη και ντε φάκτο. Έχει σφυρηλατηθεί επιδέξια μέσα από ένα πολύπλοκο δίκτυο ισχυρών μιλιταριστικών think-tanks, όπως το American Enterprise Institute, το Project for the New American Century (Σχέδιο για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα), την AIPAC (Αμερικανο-Ισραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων), το Middle East Media Research Institute, το Washington Institute for Near East Policy (Ινστιτούτο της Ουάσιγκτον για την Πολιτική στην Εγγύς Ανατολή), το Middle East Forum, το National Institute for Public Policy (Εθνικό Ινστιτούτο για τη Δημόσια Πολιτική), το Jewish Institute for National Security Affairs (Εβραϊκό Ινστιτούτο για Θέματα Εθνικής Ασφάλειας) και το Center for Security Policy.
Στον απόηχο του Ψυχρού Πολέμου, αυτά τα μιλιταριστικά thinks-tanks και τα «γεράκια» που τα διευθύνουν μέσα και γύρω από την αμερικανική κυβέρνηση δημοσίευσαν μια σειρά πολιτικών προτάσεων, που υποστήριζαν με σαφήνεια και αποφασιστικότητα σχέδια για αλλαγή συνόρων, καθεστώτων και δημογραφικής κατάστασης στην Μέση Ανατολή.
Το Μεγάλο Παιχνίδι στην Μέση Ανατολή ήταν μέχρι πέρυσι το καλοκαίρι, που η «αρκούδα» έδειξε τα νύχια της στην Συρία, εντελώς στημένο. Ήταν σαν να παίζει μια μικρή ομάδα, αγύμναστη και απροπόνητη, απέναντι στην μεικτή κόσμου και ο διαιτητής να είναι πουλημένος εναντίον της. Όμως, κάποια στιγμή άρχισε να αφυπνίζεται η κερκίδα και να απειλεί ότι θα μπει μέσα. Αυτή είναι η σημερινή κατάσταση στην περιοχή, δέκα και πλέον χρόνια μετά την επιχείρηση «Σοκ και Δέος»:
- το Ιράν είναι σύμμαχος της ιρακινής κυβέρνησης,
- η Συρία και η Χεζμπολλάχ στον Λίβανο κρατούν τις θέσεις τους πιο ισχυρά από πριν, και
- ο δεσμός ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν είναι τόσο «αδιάσπαστος» όσο όταν έκανε την σχετική δήλωση ο Ομπάμα ενώπιον της AIPAC στην προεκλογική περίοδο του 2008.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα, μιλώντας στις 28 Μαΐου στην στρατιωτική ακαδημία West Point, άφησε να φανούν οι προθέσεις του Λευκού Οίκου για το άμεσο μέλλον. 
Η δυνατότητα της Ουάσιγκτον να επιβάλει την βούλησή της στα άλλα κράτη φθίνει αλλά αυτή η φάση θα διαρκέσει πολλά χρόνια μάλλον.
Γι’ αυτούς και για άλλους λόγους, ο αριθμός των στρατηγικών εξωτερικών και στρατιωτικών στόχων της σημερινής και των μελλοντικών αμερικανικών κυβερνήσεων είναι να εμποδίσει ή να καθυστερήσει όσο μπορεί την αναπόφευκτη ανάπτυξη μιας πολυπολικής ηγεσίας, αν και ποτέ δεν το έχει παραδεχθεί ανοικτά.
Ο Ομπάμα το άφησε να εννοηθεί καθαρά στον λόγο του στο West Point, ανάμεσα σε εθνικιστικές κορώνες και ύβρεις. «Οι ΗΠΑ είναι και θα παραμείνουν το μόνο αναγκαίο έθνος. Αυτό επαληθεύθηκε τον προηγούμενο αιώνα και θα επαληθευθεί και στον επόμενο αιώνα... Αυτό είναι το συμπέρασμά μου: Η Αμερική πρέπει πάντα να είναι ηγέτης στην παγκόσμια σκηνή. Αν δεν είμαστε εμείς, κανένας άλλος δεν θα είναι...».
Αντικαταστήστε τις λέξεις «αναγκαίο έθνος» με τις λέξεις «παγκόσμια ηγεμονία» και αντιλαμβάνεστε τι εννοεί.
Ο Ομπάμα απέφυγε να θίξει εκτενώς το πρόγραμμα της Ουάσιγκτον για την διαφύλαξη του υψηλού στάτους της και τον επαναπροσανατολισμό των προτεραιοτήτων της εξωτερικής πολιτικής της από την Μέση Ανατολή στην Ασία. Η μετάβαση αυτή ήταν πιο αργή απ’ ό,τι αναμενόταν επειδή ο Λευκός Οίκος και το Στέητ Ντηπάρτμεντ ήταν απασχολημένοι με το Ιράν, την Συρία, την Παλαιστίνη και το χάος στην Ουκρανία τον τελευταίο καιρό. Η στροφή άρχισε να μπαίνει σε κίνηση με το ταξίδι του Ομπάμα (22-27 Απριλίου) στην Ιαπωνία και τις άλλες ασιατικές χώρες.
Γι’ αυτό ο Richard NHaass, επικεφαλής του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων (CFR), του πανίσχυρου κέντρου αποφάσεων στις ΗΠΑ, αναγκάστηκε να τονίσει στις 22 Απριλίου: «Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ βρίσκεται σε ανησυχητική σύγχυση... Ο χρόνος που δαπανήθηκε στην Ιερουσαλήμ και την Γενεύη είναι χρόνος που χάθηκε από το Τόκυο και το Πεκίνο». (Jack ASmithGlobal Research, 13/06/2014)
Η κλιμάκωση της βίας σε όλο τον κόσμο είναι τόσο γρήγορη ώστε επιτρέπει παραλληλισμούς μεταξύ Αυγούστου 1914 και 2014 που είναι εντυπωσιακοί. Οι αναλογίες είναι χρήσιμες για την πρόβλεψη γεγονότων. Εξ ίσου σημαντικές είναι όμως και οι διαφορές μεταξύ αυτών των δύο χρονικών στιγμών, μερικές είναι προφανείς, άλλες λιγότερο.
Όπως σήμερα, το 1914 ήταν μια περίοδος φιλελευθερισμού, οικονομικής παγκοσμιοποίησης και ειρήνης (τουλάχιστον στις προνομιούχες περιοχές του πλανήτη), η οποία, με συνοπτικές διαδικασίες, κατέληξε σε μια βίαιη έκρηξη με εκατομμύρια θύματα. Η κρίσιμη απόφαση τώρα, όπως και τότε, είναι αν θα χρησιμοποιηθούν στρατιωτικά ή ειρηνικά μέσα, και η ζυγαριά φαίνεται να έχει κλίνει υπέρ της δύναμης.
Βέβαια, το 1914, οι προετοιμασίες των μεγάλων δυνάμεων για τον πόλεμο είχαν ολοκληρωθεί. Η στιγμή του 2014, αντίθετα, έχει εξαιρετική ρευστότητα και είναι απρόβλεπτη. Μπορεί να μην υπάρχουν φανερά χρονοδιαγράμματα ή συμμαχίες μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων που να μας σύρουν όλους μαζί  σε μια νέα άβυσσο, όμως, το αναπάντεχο –οι νέες κρίσεις, απροσδόκητες εξελίξεις, ξαφνικές εντάσεις- συμβαίνει καθημερινά και τα στοιχεία είναι συντριπτικά, ότι το χάος που μαίνεται οφείλεται σε ηθελημένες αποφάσεις.

* Δημοσιεύθηκε στο Τρίτο Μάτι τ.221, Ιούνιος 2014



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου